Spotkanie z Nataszą Caban - Polką, która opłynęła świat dookoła
Na scenie Klubu NG zagości wyjątkowa żeglarka i sternik morski z Ustki - Natasza Caban.
Ta 32-letnia kobieta wyruszyła w samotny rejs na 10-metrowym jachcie "Tanasza Polska Ustka" i opłynęła świat, pokonując ponad 26 tys. mil morskich i 3 oceany. Wyprawa trwała dwa lata i cztery miesiące, od lipca 2007 r. do 1 grudnia 2009 r. Na morzu żeglarka musiała pokonać żywioł, własną słabość, zmęczenie i choroby, oraz niebezpieczeństwa innego rodzaju, np. piratów, przed którymi w krytycznej sytuacji uratowała ją zimna krew. Natasza rozpoczęła swój rejs na Hawajach, a po drodze odwiedziła m.in. Vanuatu, Port Moresby, Darwin, Wyspy Kokosowe, Reunion, Kapsztad, Wyspę Św. Heleny, Panamę, Wyspy Galapagos i Markizy. Nie tylko żeglowała, ale również, we współpracy z Fundacją "Mimo Wszystko", przygotowała i zrealizowała dwie akcje charytatywne. Podczas dwóch postojów na trasie swojego rejsu zaprosiła na pokład "Tanaszy" podopiecznych fundacji, spełniając w ten sposób ich marzenia o egzotycznej podróży i żeglowaniu. Zapraszamy do lektury czerwcowego wydania miesięcznika NG Traveler (na rynku od 11 czerwca), na którego łamach znajdziecie obszerny materiał opisujący samotny rejs Nataszy. Artykuł wzbogacony jest o liczne fotografie. Natasza Caban połowę życia spędziła na morzu. Do wymarzonego samotnego rejsu przygotowywała się osiem lat, z godną podziwu determinacją. Właśnie za tę wytrwałość otrzymala nagrodę TRAVELER 2009 w kategorii Wyczyn Roku, przyznawaną co roku przez miesięczniki "National Geographic Polska" i "NG Traveler". Jury ujęła jasno wytyczonym celem, gotowością do poświęceń, umiejętnością zdobywania środków i sponsorów, sprawnym poruszaniem się w przestrzeni medialnej. Żeglarka pływała na jachtach komercyjnych, pracowała przy budowie jednostek żaglowych, potrafi sama wykonać i naprawić olinowanie. Podczas spotkania Klubu NG podróżniczka opowie o swoich przygodach, m.in. o ucieczce przed tsunami i piratami, zaprezentuje filmy i pokaz zdjęć z tej ekstremalnej wyprawy. Na spotkanie zaprasza redakcja "National Geographic Polska" i empik Junior. Miejsce i data spotkania Klub NG, 16 czerwca br., godz. 18:00-20:00 Miejsce: empik Junior, ul. Marszałkowska 116/122, Warszawa Wstęp bezpłatny. Zapraszamy wszystkich miłośników żeglowania i nie tylko
Statuetki Travelery 2009 przyznane. Zapraszamy do zapoznania się z listą laureatów.
Już po raz 4-ty zostały przyznane prestiżowe nagrody National Geographic Travelery 2009. Dziękujemy wszystkim czytelnikom, którzy oddali głosy na swoich faworytów! Laureaci tegorocznej edycji to: GRAND PRIX: Krzysztof Wielicki – za pełne sukcesów poszukiwanie nowych dróg i wyzwań w eksploracji gór wysokich. W tym roku mija 30. rocznica jednego z jego historycznych wyczynów: zimowego wejścia na Mount Everest, którego dokonał jako pierwszy człowiek na świecie. Także zimą i także jako pierwszy stanął potem na Kangczendzondze (1986 r.) i Lhotse (1988 r.), „kolekcjonując” wejścia na wszystkie 14 ośmiotysięczników. O skali jego talentu, odwagi w myśleniu i działaniu oraz siły woli świadczą okoliczności tych triumfów. Na Lhotse wspiął się samotnie w gorsecie, który nosił po uszkodzeniu kręgosłupa. Broad Peak, pokonał sam w ciągu doby – w 22 godziny i 10 minut – i to w stylu alpejskim, czego nikt przed nim nie próbował. Samotnie też przeżywał zwycięstwa na Dhaulagiri, Sziszapangmie, Gaszerbrumie II I Nanga Parbat. Latem 1996 r. samotnie wszedł na K2 Filarem Północnym. Jednym słowem – himalaista spełniony absolutnie. NAUKOWE ODKRYCIE ROKU: Prof. Ryszard F. Mazurowski z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego – za odkrycie w Syrii pozostałości najstarszego miasta na świecie, Tell Qaramel, i obalenie tezy, że postęp cywilizacyjny musiał się wiązać z uprawą roli i hodowlą. Do Tell Qaramel polscy archeolodzy trafili w 1999 r. I jak się miało okazać – trafili nad wyraz szczęśliwie. Tamtejsze wykopaliska doprowadziły bowiem do odkrycia rozległej (4,5 ha), zamożnej osady sprzed 11 tys. lat, z okresu neolitu aceramicznego. Ludzie, którzy to wczesne miasto założyli, nie zajmowali się rolnictwem – żyli z myślistwa i zbieractwa, m.in. dzikiej pszenicy i jęczmienia. I właśnie to w odkryciu naszych badaczy jest najistotniejsze. Oto bowiem mieszkańcy osiedla, reprezentujący teoretycznie „wsteczny” model gospodarki, mieli rozwiniętą kulturę materialną, w tym architekturę – wznosili kamienne domostwa i świątynie. Ich osiągnięcia na tym polu dalece przewyższały dokonania współczesnych im rolników. Tak oto odkrycie w Tell Qaramel porządnie namieszało w koncepcjach początków cywilizacji. WYCZYN ROKU: Natasza Caban – za wyczerpujący samotny rejs dookoła świata, trwający dwa lata i cztery miesiące, od lipca 2007 r. do 1 grudnia 2009 r. Żeglarka dziesięciometrowym jachtem „Tanasza Polska Ustka” przepłynęła ponad 26 tys. mil morskich. I jak to na morzu – musiała pokonać żywioł, własną słabość, zmęczenie i choroby, a także niebezpieczeństwa innego rodzaju. Choćby piratów, przed którymi w krytycznej sytuacji uratowało ją zachowanie zimnej krwi. Na Oceanie Indyjskim o mało nie staranował jej dryfujący opuszczony kuter. Natasza połowę życia spędziła na morzu. Do wymarzonego samotnego rejsu przygotowywała się przez osiem lat, z godną podziwu determinacją. I właśnie tym ujęła jury – jasno wytyczonym celem, gotowością do poświęceń dla jego realizacji, umiejętnością zdobywania środków i sponsorów, sprawnym poruszaniem się w przestrzeni medialnej. Żeglarka pływała na jachtach komercyjnych, pracowała przy budowie jednostek żaglowych, potrafi sama wykonać i naprawić olinowanie. Jest najmłodszą Polką, która opłynęła świat dookoła. SPOŁECZNA INICJATYWA ROKU: Dr Sabina Pierużek-Nowak i Stowarzyszenie dla Natury „Wilk” – za długoletnie i konsekwentne działania, które przyniosły objęcie ginących polskich wilków ochroną gatunkową. Doktor Sabina Pierużek-Nowak bada środowisko i zachowanie tych drapieżników, niegdyś stałego elementu polskiego świata zwierząt, a od lat bezlitośnie tępionych. Stowarzyszenie dla Natury „Wilk” broni także innych zagrożonych wyginięciem polskich mięsożerców, m.in. rysi, borsuków, kun i tchórzy, zabijanych przez myśliwych, kłusowników oraz właścicieli gospodarstw. Wilki giną zwłaszcza w Beskidzie Śląskim i Żywieckim, gdzie głodne napadają na hodowany przez rolników inwentarz. Od wieków mają bardzo czarny PR, czego najlepszym przykładem bajka o Czerwonym Kapturku. Stąd najważniejsza jest praca nad zmianą mentalności ludzi. Żmudne uświadamianie im, że nie ma zdrowego ekosystemu bez dużych drapieżników. A że nie jest to zadanie łatwe, na tym większe uznanie zasługują wysiłki i sukcesy stowarzyszenia, którego dr Pierużek-Nowak jest prezesem. BLOG TRAVELEROWCA: Aleksandra Trzaskowska i Jerzy Piątkiewicz (www.worldonbikes.pl) Projekt Azja Centralna 2009 to pierwsza część wyprawy dookoła świata, na którą wybrali się na motocyklach Aleksandra – socjolog i prawnik – oraz jej narzeczony Jerzy, inżynier. Trasa ich podróży wiodła przez Słowację, Węgry, Serbię, Czarnogórę, Turcję, Gruzję, Armenię, Górski Karabach, Iran, Turkmenistan, Uzbekistan, Tadżykistan, Kirgistan, Chiny, Nepal, Indie i Bhutan. Na hondach XRV 750 Africa Twin pokonali 31 023 km w 182 dni, poszukując po drodze cudów natury i pereł architektury. Co ważne – podróżnicy nie tylko połykali kilometry, rozkoszując się wiatrem we włosach, ale także potrafili się mijanym krainom przyglądać, dziwić nimi i zachwycać oraz je komentować. Ich codzienne relacje z podróży pozwalały czytelnikom poczuć się niemal członkami motocyklowej ekspedycji. Nasi zwycięzcy w planach mają kolejne eskapady: do południowej Azji, Australii i Oceanii, Ameryki Północnej, Środkowej i Południowej, a także do Europy Zachodniej.
Przyznano nagrody publiczności - „Czwarty Żywioł”!
Publiczność wybrała najlepszy pokaz i najlepszy film pokazywany w czasie. 7. Edycji Festiwalu Podróżników Trzy Żywioły w Krakowie.
Otrzymali ją ex aequo Ola Bednarska za prezentację „250 dni na czarnym lądzie” i Grzegorz Lityński za poruszającą opowieść „Sri Lanka – podróż w głąb zranionych serc”. W nocnym maratonie 3 Żywioły – Festiwal Filmów Świata bezapelacyjnie zwyciężył – otwierający Festiwal – HOME – S.O.S. Ziemia!, dokument w reżyserii słynnego fotografa Yanna Arthusa-Bertranda. W sumie oddano blisko 2 tysiące głosów. W czasie Festiwalu dowiedzieliśmy się, że w Tanzanii policjanci zamiast pałek używają ogonów płaszczek. W Etiopii kobiety potrafią swoje wargi naciągać na głowę. Indianie Yanomami z Wenezueli nie znają jeszcze metalowych narzędzi. A w Pakistanie małżeństwa są zawierane głównie pomiędzy kuzynostwem. W ciągu trzech żywiołowych dni odwiedziliśmy ponad 20 egzotycznych krain geograficznych. Tegoroczna edycja Festiwalu była szczególna. Prócz nowości – nagrody publiczności – pierwszy raz w historii Festiwalu był tak mocno zróżnicowany program. Nowością były warsztaty fotograficzne, projekcje podróżniczych fotokastów. Poprzeczka jakości przedstawianych fotografii zawisła w tym roku niebezpiecznie wysoko. Prezentacje i projekcje odbywały się w Sali Kinowej i dodatkowej Sali Galeryjnej, a uważny słuchacz mógł chłonąć intrygujące szczegóły. Organizatorzy wykorzystali profesjonalny sprzęt do cyfrowej prezentacji obrazu i nowy panoramiczny ekran. Tradycyjnie pierwszy dzień, piątek – to filmy. Laureat „Czwartego Żywiołu” rzeczywiście wwiercał w fotel. Wspólny projekt Luca Bensona i fotografa Yanna Arthusa-Bertranda "HOME S.O.S Ziemia!" – to zapierające dech w piersiach, piękne i poruszające obrazy i jednocześnie ostrzeżenie przed zagładą, to wołanie naszej Planety o ratunek. Rozbawił do łez serbski dokument "Pretty Dyana". To opowieść o pomysłowych Romach, rozgrywający się na obrzeżach Belgradu. Citroeny 2CV po drobnych modyfikacjach zamieniają się w ich rękach w kosmiczne pojazdy, patrolujące miasto w poszukiwaniu materiałów do recyclingu. Dla kontrastu "Afrykański sen" okazał się przejmującą historią bez szczęśliwego zakończenia. Wielowątkowa opowieść dotyczyła losów dwóch pokoleń gdańskiej rodziny Choszczów i afrykańskiej dziewczynki, Ekua Abew, sieroty z Ghany. Nie sposób opisać tu wszystkich filmów. Około 350 osób dotrwało do piątej rano, kiedy zakończyła się emisja ostatniego filmu nocnego maratonu! W sobotę i niedzielę była okazja do wysłuchania bezpośrednio opowieści z różnych stron świata. Najdłużej oklaskiwana w sobotę była Ola Bednarska, która przez 8 miesięcy samotnie podróżowała po Czarnym Lądzie. Odwiedziła 15 krajów. Jak podkreślała, była to niskobudżetowa podróż, średnio dziennie wydawała 15 dolarów. W Sudanie została aresztowana za robienie zdjęć. W Malawi zasypiała przy pochrząkiwaniach hipopotamów, przeżyła też szarżę słonia. W Tanzanii widziała płaszczki, których ogony policja używa zamiast pałek. W południowej Etiopii spotkała plemię, w którym kobiety nacinają sobie i naciągają dolną wargę tak, że niektóre potrafią ją nałożyć na głowę. Po kolejnej propozycji małżeństwa, kiedy mężczyźni przestali się już nabierać na tombakową obrączkę podróżniczki z Polski, w internetowej kafejce wydrukowała sobie zdjęcie Macieja Stuhra. Nachalnym panom wmawiała, że to jej mąż, który jest kapitanem statku i za którym właśnie podąża. Skutkowało. Z kolei Robert Robb Maciąg opowiadał o swojej podróży po Chinach rowerem. Był to bicykl „made in China” bez przerzutek. Bywało, że pod jedną górę wyjeżdżał, a raczej wydrapywał się rowerem 4 godziny. W Chinach urzekła go życzliwość i gościnność ludzi. Opowiadał też o kontrastach, które spotykał na każdym kroku – nowoczesności i wioskach rodem ze średniowiecza. Janusz Kasza, legenda wśród podróżników – tym razem zabrał wszystkich do wenezuelskiej dżungli. Opowiadał o ginących Indianach Yanomami, odkrytych dopiero w latach 50. ubiegłego wieku. Żyją oni z dala od wielkich rzek, w głębi deszczowych lasów, unikając kontaktu z innymi ludźmi. Jemu udało się nie tylko do nich dotrzeć, ale także zamieszkać w ich wsi, z bliska oglądając ich zwyczaje, obrzędy, codzienne życie. Plemię to żyje bardzo prymitywnie, nie zna np. metalu czy strun. Noże zastępują kości zwierząt. Dlatego igły, które Janusz Kasza zabrał w podróż, zrobiły na damskiej części wielkie wrażenie. Panie nosiły je w uszach jako ozdoby. Według tych Indian choroby to działanie czarowników z innych wsi. Dlatego chorego leczy szaman, wypędzając z niego złe duchy. W wiosce, w której mieszkał, kury i koguty były ptakami ozdobnymi, za to rosół robiło się z papug. Pobyt w Wenezueli był dla Janusza Kaszy także okazją do powiększenia zbiorów motyli. Ma już ok. 8 tys. okazów z różnych stron świata. Natasza Caban – gwiazda sobotniego wieczoru, opowiadała o swoim samotnym rejsie dookoła świata. O spełnienie tego marzenia walczyła 8 lat. Mimo różnych przeciwności, udało się. Przez dwa lata jej całym światem był jacht o długości 10 kroków, kilka książek, mała kuchenka i sprzęt nawigacyjny. We znaki dawało się zmęczenie, zmaganie z awariami, samotność. Rozmawiała sama ze sobą, sama naprawiała silnik, walczyła ze sztormami. I jak przekonywała „w życiu, jak w sztormie, trzeba sobie jakoś radzić”. Niedziela była dniem podróży głównie do krajów ogarniętych wojną. Bartek Piziak dotarł do rejonu rzadko dziś odwiedzanego przez turystów. Mówił o irackim Kurdystanie – autonomicznym okręgu. Podglądał życie codzienne Kurdów – jednego z największych narodów bez własnego państwa. Ania Maciąg opowiadała o kobietach w krajach islamskich. Radziła też, jak kobiety powinny podróżować po tych rejonach. Przekonywała, że najważniejszy jest strój – spodnie po kostki, długie rękawy, nakryta głowa. Rowerem przemierzyła Iran i Pakistan. Kobiety w Iranie mogą wykonywać wszystkie zawody, można nawet spotkać płeć piękną za kierownicą taksówek (mogą przewozić tylko kobiety). Nigdy jednak nie dojdą tak wysoko, jak mężczyźni, choćby były lepsze. Udowadniała, że dziewczyny są tam tak samo spontaniczne, wesołe, lubią błyskotki. Tak swobodnie zachowują się jednak wyłącznie w towarzystwie innych kobiet. Nie mają szans na małżeństwo z miłości, o tym, kim będzie ich towarzysz życia, decyduje rodzina. Jeszcze bardziej rygorystyczny pod tym względem jest Pakistan, gdzie wszystkie śluby są aranżowane, najczęściej są zawierane pomiędzy kuzynostwem. W tym kraju kobietę na ulicy bardzo trudno spotkać, chyba, że na targu. Grzegorz Lityński zabrał wszystkich w podróż na Sri Lankę, do kraju, który w 1983 roku przeżył pogrom, a w 2004 roku 40 tys. osób zabrało tsunami. Podczas słynnego „czarnego lipca” 27 lat temu w stolicy Sri Lanki – Kolombo doszło do pogromu Tamilów, których oblewano benzyną, a potem żywcem palono. W starciach pomiędzy Tamilami i Syngelezami zginęło 18 tys. osób. Prezentacja Lityńskiego „Wyprawa w głąb zranionych serc” to efekt spotkań z różnymi osobami, które opowiadają o swoich losach, często dramatycznych. Mnich, którego matka oddała w wieku 10 lat do klasztoru, z perspektywą, że spędzi tu całe życie. Marzy tylko o jednym – o powrocie do domu. Mężczyzna, który został kaleką. Został pobity przez policjantów po tym, jak nie chciał dać im pieniędzy. Rybak, któremu tsunami zabrało wszystko – żonę, sześcioro dzieci i dom. Nie stać go na łódź, więc łowi ryby siedząc godzinami na żerdzi wbitej w morze tuż przy brzegu. Staruszek, który ciągle wraca wspomnieniami do obrazów z 1983 roku, kiedy żywcem palono dzieci, kobiety, starców. Dzieci to najlepsi żołnierze. Zdyscyplinowani, oddani, a do tego tani. W Ugandzie tworzą Armię Boga. Dotarł do nich Wojciech Jagielski, dziennikarz Gazety Wyborczej – gość specjalny tegorocznych „Trzech Żywiołów”. Jego książka „Nocni wędrowcy” to efekt wielu podróży do tego jednego z najbardziej niespokojnych krajów świata. Jeździ tam od połowy lat 90. To czasy rządów dwóch krwawych dyktatorów – Miltona Obotego i Idi Amina. Opowiadają za śmierć prawie miliona osób. W tym kontekście ugandyjskie przysłowie Tam, gdzie walczą dwa słonie, najbardziej cierpi trawa – nabiera szczególnego znaczenia. W poszukiwaniu dzieci-żołnierzy Jagielski dotarł do Gulu, małego miasteczka, gdzie znajdują się ośrodki resocjalizacyjne dla małych weteranów wojny, których przy pomocy specjalnych programów próbuje się przywrócić do normalnego życia. W Ugandzie jest bardzo mocna wiara w duchy. Ludzie, duchy i natura – mają takie same prawa. Musi istnieć pomiędzy nimi równowaga. Jeśli zostanie zakłócona, dochodzi do różnych nieszczęść i kataklizmów – wojen, chorób, trzęsień ziemi. Duchy mszczą się, bowiem na tych, którzy zakłócili porządek. – Podróże do Ugandy nauczyły mnie jednego. Muszę opisywać tamtą rzeczywistość językiem dla nas zrozumiałym, ale nie mogę lekceważyć tego, co mi mówią – np. ich wiara w duchy to część ich rzeczywistości – przekonywał Jagielski. – Staram się nie mieć osobistego stosunku do tego, co opisuję. Nie mam misji. Ale mam pasję i profesję – to dziennikarstwo – wyjaśniał. – Bo dziennikarz, który chce zmieniać świat, minął się ze swoim powołaniem – dodał. Więcej o Festiwalu: www.3zywioly.pl
Rusza 7. Edycja Festiwalu Podróżników Trzy Żywioły w Krakowie
10 godzin filmów i 10 prezentacji z najdalszych zakątków świata. Najmocniejszych wrażeń dostarczą Natasza Caban i Wojciech Jagielski. Festiwalowi Podróżników Trzy Żywioły towarzyszą warsztaty i wystawy fotograficzne, spotkania podróżników i konkursy z cennymi nagrodami.
Siódmy raz polscy podróżnicy i odkrywcy spotkają się - podobnie jak w poprzednich latach - w dniach 12 do 14 marca 2010 roku (piątek-niedziela), w Nowohuckim Centrum Kultury w Krakowie. Imprezę rozpocznie całonocny "Trzy Żywioły - Festiwal Filmów Świata". Z piątku na sobotę będzie można zobaczyć blisko 10 godzin znakomitych dokumentów o otaczającym nas świecie. Tradycyjnie, sobota i niedziela to spotkania z podróżnikami i odkrywcami. Antoni Myśliborski opowie o życiu małych buddów z indyjskich klasztorów. Robb Maciąg wciągnie nas w podróż rowerem po prowincji Państwa Smoka. Ola Bednarska w 250 dni rozszyfrowała Afrykę. Jej opowieści przybliżą nam Czarny Ląd z nieznanej dotąd strony. Janusz Kasza jest żywą i niezwykle barwną legendą wśród podróżników. Opowie o ginących Indianach Yanomami, a także o mieszkających tam motylach. Natasza Caban wybrała się w samotny, prawie 2,5 roczny, rejs dookoła świata … po uśmiech dziecka. Żeglarskie opowieści zakończą drugi dzień Festiwalu. W niedzielę pojedziemy na wojnę i w tereny, w które nie są zapraszani turyści. Bartek Piziak obwiezie nas po irackim Kurdystanie, gdzie pamięć po Saddamie jeszcze nie umiera. Ania Maciąg udzieli cennych rad jak podróżować po krajach islamskich, opowie o swoich doświadczeniach i o życiu muzułmanek. Bartek Tofel zabierze nas do Afganistanu, w rejony, w których Talibowie są zaledwie obiektem żartów. Z Grzegorzem Lityńskim pojedziemy w poszukiwaniu serc zranionych falami tsunami - na Sri Lankę - Łzę Indii. Finałem Festiwalu będzie spotkanie z dziennikarzem Gazety Wyborczej - Wojciechem Jagielskim. Jego najnowsza książka "Nocni wędrowcy" powiedzie nas do nękanej niepokojami Ugandy. Tegoroczna edycja będzie się nieco różnić od poprzednich. Nowością Festiwalu Podróżników Trzy Żywioły będzie blok multimedialny, gdzie pokazane zostaną fotokasty z podróży, czyli multimedialne prezentacje, łączące fotografię z reportażem radiowym. Będą to fotograficzne perełki najlepszych polskich i zagranicznych podróżników. W ramach Festiwalu odbędą się też dwa bloki "Warsztatów Podróżniczych Trzy Żywioły". Pokażemy wam jak fotografować w podróży, jak robić dobre i piękne zdjęcia. Wprowadzamy nową formułę dla filmów i pokazów - nagrodę publiczności - "Czwarty Żywioł". Zostanie wręczona autorowi najlepszego pokazu i twórcy najlepszego filmu. Dodatkowo, pośród wszystkich głosujących zostanie wylosowany - i tu kolejny raz ukłon w stronę tradycji - bilet lotniczy w dowolne miejsce na ziemi. W sobotni wieczór spotkamy się na "Żywiołowym Etno Party", w muzycznych klimatach Orientu, Afryki, latynoskich rytmów i bałkańskich trąbek. Serdecznie zapraszamy! Opisy pokazów, zdjęcia ilustracyjne, opisy filmów, dojazd, noclegi, atrakcje i szczegóły Imprezy dostępne na stronie Klubu Podróżników Trzy Żywioły: www.3zywioly.pl