Jakie gadżety narciarskie zabrać na stok? Oto najważniejsze akcesoria dla narciarzy
Udany wyjazd na narty zależy nie tylko od pogody i umiejętności narciarzy, ale również od sprzętu, którym dysponują. Przed wyprawą na stok warto zadbać, aby wyposażyć się w niezbędne akcesoria i gadżety, które poprawią komfort zjazdów.
W tym artykule: Krótka historia narciarstwa na świecie Kiedy narciarstwo stało się dyscypliną sportową? Jak przygotować się na wyjazd na narty? Jakie gadżety narciarskie warto zabrać na stok? Paski, szelki lub uprząż do noszenia nart Smartwatch lub inteligentna opaska, którymi zmierzymy nasze postępy na stoku Rękawice narciarskie, w których bez problemu skorzystamy ze smartfona Narciarski old-school, czyli dobry termos nie jest zły Kamera GoPro zapewnia zdjęcia w jakości 4K Historia narciarstwa może sięgać nawet szóstego tysiąclecia przed naszą erą. Najnowsze badania wykazały, że W Azji środkowej, a dokładnie w okolicach Bajkału i gór Ałtaj, ludzie używali przedmiotów podobnych do nart, aby przemieszczać się po śniegu w trakcie polowań. Z kolei malowidła naskalne sprzed 5000 lat sugerują, że m.in. starożytni Chińczycy mogli korzystać z nart do przemieszczania się w trudnych warunkach. Krótka historia narciarstwa na świecie Eksperci twierdzą, że narty do Europy sprowadzili Lapończycy. Rysunki naskalne w Skandynawii sprzed 3000–5000 lat, przedstawiają postaci, które znajdują się w charakterystycznej narciarskiej pozycji. Z kolei w norweskim mieście Rødøy, które znajduje się w centralnej części kraju, archeolodzy odnaleźli malowidła, na których widoczne są narty. Pochodzą sprzed 4500–5000 lat. Najstarsze prymitywne narty odnaleziono w szwedzkim Hoting w regionie administracyjnym Jämtland. Archeolodzy datują je na lata 4500–2500 p.n.e. Jednak jednym z bardziej przełomowych odkryć, było to z 2014 roku. W górach Reinheimen, w okolicach norweskiego miasta Lesja, badacze znaleźli misternie zaprojektowany sprzęt narciarski, płozy z drewna brzozowego wyposażone były w wiązania na buty ze skórzanych pasków. Badania wykazały, że przedmioty te miały nawet 1300 lat. Zarówno w starożytności, jak i w dalszych okresach ludzkości, narty wykorzystywane były w myślistwie oraz jako środek transportu. Gdzie na narty w Polsce? Oto najlepsze stoki w Polsce! 13 najlepszych lokalizacji Polska nie jest krajem górskim, ale zimowych kurortów jest u nas pod dostatkiem. Malownicze krajobrazy i bogata, świetnie rozbudowana infrastruktura - to właśnie te dwa czynniki sprawiają, ż... Kiedy narciarstwo stało się dyscypliną sportową? Narciarstwo jako dyscyplina sportowa powstała jednak znacznie później. Za jego kolebkę uważa się Norwegię. W 1808 roku Olaf Rye po raz pierwszy skoczył na nartach i wybił się na 9,5 metra wysokości przed większą publicznością. Prowizoryczna skocznia znajdowała się w Eidsberg w okręgu Viken. W Tromsø w 1843 roku po raz pierwszy odbył się oficjalny bieg narciarski, a w 7 lat później w mieście Telemark zaczęto uprawiać biegi w formie slalomu, zjazdu i skoki przez stopień. Jak przygotować się na wyjazd na narty? Prawdziwy rozwój i wzrost popularności narciarstwa nastąpił na początku XX wieku. Zaczęło powstawać wówczas coraz więcej stoków przystosowanych do zjazdów oraz szkółek narciarskich. Na przestrzeni całego wieku narciarstwo ewoluowało. Sprzęt stawał się coraz lepszy, zmieniały się przepisy, a nawet tak prozaiczne rzeczy, jak narciarska moda. Nie zmieniło się jedno – sama idea, która od lat pozostaje taka sama. Chodzi o dobrą i bezpieczną zabawę. Dziś, ekwipunek narciarski wygląda zgoła inaczej, niż jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Narciarze wyposażeni są w smartwatche, kamerki GoPro na kaskach lub latarki czołówki, na wypadek zjazdów na nieoświetlonych trasach. Każdy narciarz preferuje inny styl oraz inne warunki jazdy, dlatego przed kupnem kolejnego gadżetu sobie lub komuś na prezent, warto zastanowić się, czego potrzebujemy. Jakie gadżety narciarskie warto zabrać na stok? Warto również pamiętać, że gadżety narciarskie dzielą się na te absolutnie niezbędne oraz te, które są jedynie uzupełnieniem wymaganego ekwipunku. Należy również pamiętać, że na stoku bierzemy pełną odpowiedzialność za zdrowie i życie swoje i innych ludzi, dlatego nie powinno się stawiać wyżej gadżetów i przyjemności nad bezpieczeństwem. Rodzaje nart – czym się różnią i do czego służą? Jakie rozróżniamy rodzaje nart? Poniżej wymieniamy najpopularniejsze odmiany „desek”. Słuchawki mogą nam umilić jazdę, ale mogą również być pośrednią przyczyną wypadku. Trzeba zdawać sobie z tego sprawę. Jakie gadżety narciarskie warto w takim razie zabrać ze sobą na wyjazd? Oto rekomendacje redakcji National Geographic Polska: Paski, szelki lub uprząż do noszenia nart To absolutny hit na każdym narciarskim wyjeździe, który odmienia życie. Uprząż do noszenia nart i kijków lub deski to gadżet, który sprawia, że poruszenie się z nartami lub snowboardem staje się o wiele łatwiejsze i bardziej komfortowe. Warto sprawdzić, czy szelki są wykonane z elastycznego i wytrzymałego materiału oraz czy posiadają specjalne zapięcie, którym możemy przymocować uprząż do plecaka. Jest to szczególnie przydatny gadżet, gdy dostajemy się trasy poza stokiem i uprawiamy tzw. freeride. Smartwatch lub inteligentna opaska, którymi zmierzymy nasze postępy na stoku To urządzenie jest przydatne tak naprawdę w każdej dyscyplinie sportu. W narciarstwie ten gadżet jest jednak o tyle ważny, ponieważ nie musimy za każdym razem wyciągać z kieszeni kurtki lub spodni telefonu, żeby sprawdzić m.in. ważne powiadomienia lub zaktualizować nasz sportowy progres. Dodatkowo inteligentne zegarki posiadają różne funkcje, takie jak: GPS, pulsometr, kompas, płatności zbliżeniowe, sterowanie muzyką lub pomiar przemierzonej trasy. Biorąc pod uwagę, że narciarstwo zalicza się do sportów ekstremalnych, należy zadbać o to, aby urządzenie, po które chcemy sięgnąć, było zarówno praktyczne, jak i wytrzymałe. Rękawice narciarskie, w których bez problemu skorzystamy ze smartfona Kolejnym ciekawym pomysłem na gadżet narciarski, są rękawice do smartfona. Ekrany dotykowe działają w taki sposób, że w miejscu dotknięcia wykrywane jest przez sensory, które wychwytują zmiany w natężeniu prądu elektrycznego lub zmiany ładunku elektrostatycznego. Zwykłe rękawiczki stanowią swego rodzaju izolator skóry od ekranu, który sprawia, żenie można w nich obsługiwać telefonu. Inaczej sytuacja wygląda w rękawiczkach przystosowanych do smartfonów. Te posiadają specjalne włókna z metalu, dzięki czemu są w stanie przewodzić impulsy elektryczne, które generują ludzkie palce. To niezwykle przydatny gadżet, jeśli nie chcemy za każdym razem zdejmować rękawiczek, aby obsłużyć smartfona. Narciarski old-school, czyli dobry termos nie jest zły Każdy zaprawiony narciarz wie, że w wyjątkowo trudnych warunkach, ważne jest, aby od czasu do czasu zapewnić sobie ciepły posiłek lub ciepły napój. O ile z tym pierwszym istnieją pewne przeszkody, o tyle z drugim są one łatwe do przeskoczenia. Wystarczy nam tradycyjny termos, który na wiele godzin zatrzyma gorącą temperaturę herbaty lub kawy. Dobrze jest sprawdzić jednak parametry sprzętu, aby posiadał odpowiednią odporność mechaniczną, aby uniknąć zniszczenia podczas upadku i zalania reszty rzeczy w plecaku. Równie ważną cechą jest to, jak długo termos utrzymuje temperaturę. To niezwykle istotne podczas wielogodzinnych zjazdów. Kamera GoPro zapewnia zdjęcia w jakości 4K Stoki narciarskie i górski, zimowy anturaż to wyjątkowo fotogeniczne krajobrazy. W tych warunkach praktycznie każde zdjęcie i film wyglądają magicznie. Właśnie dlatego na wyjazd narciarski warto wyposażyć się w dobry sprzęt do nagrywania wideo i fotografii. Najlepszym wyborem będą kamery, takie jak GoPro. Te wodoszczelne kompaktowe urządzenia nagrywają wideo w 4K i równie dobrze radzą sobie ze zdjęciami. Należy jednak pamiętać, aby dokupić uchwyt, którym przymocujemy kamerę do kasku. Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Jakie są techniki jazdy na nartach? Zobacz nasz przewodnik
Jakie są techniki jazdy na nartach i które z nich polecane są dla osób początkujących? Odpowiedź znajdziesz poniżej. Nie bez powodu mówi się, że „nie sprzęt, a technika zrobi z ciebie zawodnika”.
W tym artykule: Technika pługu Technika klasyczna (równoległa) Technika carvingowa Styl biegowy klasyczny Styl łyżwowy Słownik najważniejszych pojęć narciarskich Jazdy na nartach może nauczyć się każda osoba, a wiek, płeć czy poziom sprawności fizycznej nie są przeszkodami umożliwiającymi opanowanie technik narciarskich. Taką przeszkodą nie jest też brak nart z najwyższej półki. Technika – oto słowo klucz, nad którym pochylić się musi każdy miłośnik białego szaleństwa, który dopiero rozpoczyna swoją przygodę ze sportami zimowymi. Bez względu na to, czy zamierza szusować po stokach czy biegać na nartach górskimi trasami. Jak jeździć na nartach? Wstępem do tej przygody jest opanowanie podstawowej techniki, doskonalenie jej i stopniowe oswajanie się z nieco bardziej skomplikowanymi manewrami. Zanim przejdziemy do szczegółów, najpierw przyjrzyjmy się najważniejszym błędom, które popełnia większość początkujących narciarzy. Złe nawyki trzeba zdusić już w zarodku, zanim zdążymy je utrwalić. Po pierwsze, unikaj sztywnej pozycji zjazdowej. Podczas jazdy należy rozluźnić kręgosłup i przyjąć swobodną pozycję. Po drugie, zwróć uwagę na rozstaw nart. „Deski” powinny znajdować się na szerokości bioder narciarza. Po trzecie, unikaj nadmiernego odchylenia ciała. Wychylając się do tyłu, ryzykujesz utratę stabilności, co w konsekwencji prowadzi do upadku. Po czwarte, unikaj nerwowych ruchów. Manewry należy wykonywać pewnie i zdecydowanie, ale spokojnie. Stoki narciarskie dla początkujących, czyli dobre do nauki jazdy Sporty zimowe stają się coraz popularniejsze, a narciarstwo niezmiennie przyciąga największą ilość miłośników białego szaleństwa. Coraz bardziej rozbudowane kurorty ze świetnie przygot... To absolutne podstawy, które należy przyswoić na samym początku. Teraz przejdźmy do omówienia poszczególnych technik, związanych m.in. z rodzajami nart. Technika pługu Pług to podstawa techniki jazdy na nartach. Bez względu na to, czy pierwsze szlify zdobywasz pod czujnym okiem doświadczonego instruktora czy wybrałeś samodzielną naukę, ten styl będzie dla ciebie punktem wyjścia. Istotą pługu nie jest osiąganie zawrotnych prędkości czy wykonywanie dynamicznych manewrów, a zyskanie obycia z nartami i nauka panowania nad nimi. Już sama nazwa wskazuje na styl przemieszczania się w dół stoku. Zjeżdżając pługiem należy ustawić narty w kształt odwróconej litery V – dzioby powinny znajdować się blisko siebie, z kolei tylna część nart musi pozostawać w rozwarciu. Takie ustawienie pozwala zachować stabilność, ułatwia kontrolowanie prędkości i manewrowanie. Żeby zwiększyć prędkość jadąc pługiem, należy lekko rozsunąć dzioby i zbliżyć tył nart. W ten sposób zmniejszy się siła nacisku na krawędzie. Jednocześnie warto nieco bardziej ugiąć kolana. Taka pozycja jest bardziej aerodynamiczna (ciało stawia mniejszy opór) i stabilna, bo pozwala obniżyć środek ciężkości. Z punktu widzenia osoby początkującej, od nabierania prędkości ważniejsze jest jej skuteczne i bezpieczne wytracanie. Żeby zahamować podczas zjazdu pługiem, wystarczy zbliżyć dzioby nart i zwiększyć dystans dzielący tył. Dzięki temu zwiększymy nacisk na wewnętrzne krawędzie i wytworzymy większy opór. Jak zmienić kierunek jazdy, korzystając z tej techniki? W tym celu należy opanować manewr łuku płużnego. Polega on na przeniesieniu nacisku na nartę, która znajduje się po zewnętrznej stronie względem kierunku manewru. Technika klasyczna (równoległa) Technika klasyczna, nazywana także równoległą, jest trudniejsza od pługu, więc polecamy ją wyłącznie tym osobom, które już opanowały opisany wyżej styl. W tym przypadku, narty należy ułożyć równolegle względem siebie, jak wskazuje na to sama nazwa. Narciarz przyjmuje pozycję pochyloną i ugiętą w kolanach. Takie ułożenie ciała zapewnia sporą dynamikę i umożliwia osiąganie wysokich prędkości zjazdu. Ważne jest więc perfekcyjne opanowanie techniki zmiany kierunku jazdy i wytracania prędkości. Wyjazd na narty: jak się przygotować? Narciarstwo należy do tych sportów zimowych, których grono miłośników powiększa się z roku na rok. Coraz więcej Polaków rezygnuje z biernego wypoczynku przed ekranem telewizora na rzecz a... Żeby móc skutecznie skręcać podczas zjazdu techniką klasyczną, trzeba nauczyć się balansowania ciałem i odpowiedniego ułożenia barku, bioder i kolan. Obniżając bark i uginając kolano nogi, która znajduje się po zewnętrznej stronie względem kierunku skrętu, zwiększamy nacisk na wewnętrzną krawędź zewnętrznej narty. W tym momencie należy wykonać ruch ręką z jednoczesnym wbiciem kijka. Całą sekwencję powtarzamy w drugą stronę. Dzięki temu będziemy mogli poruszać się po stoku efektownym slalomem, kreśląc długie łuki. Jak wytracić prędkość, zjeżdżając techniką klasyczną? Ten styl jest dość szybki, więc wymaga efektywnego hamowania. Znacznie lepiej od pługu sprawdzi się technika hamowania bokiem. Polega ona na obróceniu stóp, bioder i tułowia do kierunku jazdy i pochyleniu ciała w stronę stoku. Technika carvingowa Następny stopień narciarskiego wtajemniczenia to technika carvingowa. Niedoświadczonym osobom może wydawać się, że ten styl nie różni się niczym od klasycznego. To tylko pozory. Carving to zupełnie inna szkoła jazdy, która wymaga nie tylko doświadczenia, ale i specjalistycznego sprzętu w postaci taliowanych nart carvingowych. W przeciwieństwie do techniki równoległej, styl carvingowy (określany jako jazda na krawędzi nart) nie polega na jeździe długimi łukami. W tym przypadku narty kreślą na śniegu wyraźnie krótsze ślady. Pozycja jest mocno obniżona. Może wręcz wydawać się, że narciarz lada moment położy się na trasie. Takie wrażenie wynika z maksymalnego wychylenia ciała w kierunku stoku do stopnia, który umożliwia jazdę na krawędzi. Zmiana kierunku jazdy następuje w wyniku przeniesienia ciężaru ciała z jednej narty na drugą przy równoczesnej zmianie krawędzi. W tym celu należy przesunąć biodra do boku i wykonać szybki ruch kolanami. Styl biegowy klasyczny Były techniki zjazdowe, czas na techniki biegowe. Najbardziej podstawowym stylem (a co się z tym wiąże – polecanym dla początkujących) jest styl klasyczny. Ta technika charakteryzuje się równoległym prowadzeniem nart biegowych. W tym celu wykonuje się następujące kroki: naprzemianstronny krok klasyczny – istotą jest tu naprzemienna praca rąk względem pracy nóg. Każdy ruch nogami składa się z fazy odbicia, zamachu i poślizgu. To właśnie ten krok jest uznawany za najbardziej uniwersalny; bezkrok – na delikatnych zjazdach i płaskich odcinkach dobrze sprawdza się bezkrok, który polega na równoczesnym odpychaniu się dwoma kijkami, pochylaniu ciała do przodu i wprawianiu nart w ślizg; jednokrok – ten krok najlepiej sprawdza się w terenie płaskim, ale nie zawodzi też w miejscach, w których trasa lekko opada. Po odbiciu jednej narty, oba kijki powinny równocześnie odbić się od podłoża; dwukrok – w tym przypadku w fazie zamachu rąk narciarz wykonuje dwa odbicia nart; krok rozkroczny – nazywany też jodełką, służy pokonywaniu stromych podejść. Ten krok polega na kątowym ustawieniu nart, ugięciu kolan i przemieszczaniu się bez poślizgu. Kijki należy wbijać za wiązaniami. To cztery podstawowe kroki, które warto opanować na początek. Dzięki temu zróżnicowane trasy o różnym stopniu nachylenia terenu nie będą dla nas drogami nie do przebycia. Styl łyżwowy Kolejna technika biegu narciarskiego, z którą zaznajomimy się po opanowaniu techniki klasycznej, to styl łyżwowy. Charakterystyczne elementy tego stylu to kątowe ustawienie nart (względem kierunku biegu) i symetryczna praca rękoma. Kroki, które stosuje się najczęściej w technice łyżwowej, to: łyżwowanie – to najbardziej podstawowy krok, który ma zastosowanie na płaskich lub opadających fragmentach trasy. Jest wykonywany w niskiej pozycji ciała i nie wymaga aktywnej pracy rękoma; jednokrok łyżwowy – to krok zbliżony do łyżwowania, ale z aktywnym zaangażowaniem obu rąk. W tym przypadku łyżwowanie jest łączone z symetrycznym odbiciem oboma kijkami przy każdym odbiciu nart. To dość dynamiczna technika, ale wymagająca pod względem fizycznym. Właśnie dlatego najlepiej sprawdza się na płaskim terenie lub na łagodnie wznoszących fragmentach; synchroniczny dwukrok łyżwowy – charakterystyczne dla tego kroku jest jednoczesne pchnięcie obu kijków przy co drugim odbiciu nartą. Najlepiej sprawdza się w miejscach płaskich i delikatnie opadających; asynchroniczny dwukrok łyżwowy – w tym przypadku, krok łyżwowy łączy się z asynchronicznymi pchnięciami kijkami przy co drugim odbiciu nartą. Najlepiej sprawdza się na podbiegach. Alternatywa dla nart. Jak jeździć na snowboardzie Snowboard powstał z tęsknoty za surfingiem... na śniegu. Oprócz używania deski surferów, snowboardzistów i skateboardzistów łączy nastawienie na zabawę. Kroki łyżwowe są szybsze od klasycznych, ale także mniej stabilne. Wymagają dobrej kondycji fizycznej, dlatego nie polecamy rozpoczynania swojej przygody z biegówkami od tej techniki. Słownik najważniejszych pojęć narciarskich Niektóre z użytych wyżej pojęć mogą brzmieć obco dla początkujących narciarzy, podobnie jak inne terminy, których używają bardziej doświadczone osoby. To całkowicie naturalne, bo wiedzę teoretyczną nabywamy wraz z praktyką. Jeżeli specjalistyczna terminologia brzmi dla ciebie jak łacina, koniecznie zapoznaj się z poniższym słownikiem, w którym ujęliśmy wszystkie najważniejsze pojęcia, które powinieneś poznać na początek. Narty taliowane – narty przeznaczone do jazdy stylem carvingowym. Charakteryzują się różną szerokością czuba, środkowej i tylnej części. Narty allround – najbardziej uniwersalny typ nart, który umożliwia jazdę po zróżnicowanych nawierzchniach. Narty race – sportowe narty, które umożliwiają osiąganie wysokich prędkości. Dzioby – przednia część nart. Wiązania – mechanizmy mocujące buty narciarskie do nart. Rdzeń – wewnętrzna część nart. Najbardziej cenione są modele z drewnianym rdzeniem. Skręt cięty – zmiana kierunku jazdy na krawędziach (charakterystyczna dla carvingu). Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Gdzie jechać na narty w Szwajcarii? – lista najlepszych stoków
Gdy mowa o kraju, który ma do zaoferowania najlepsze ośrodki narciarskie, wiele osób w pierwszej kolejności pomyśli o Szwajcarii. Nic dziwnego, bo panujące tam zimowe warunki należą do najlepszych, a sam standard tras, wyciągów, usług i hoteli zadowoli nawet najbardziej wymagających miłośników białego szaleństwa. Do tego należy doliczyć zapierające dech w piersiach alpejskie krajobrazy. Jeżeli chcesz wybrać się na narty, Szwajcaria to odpowiedni kierunek.
W tym artykule: Zermatt Mürren Verbier Saas-Fee Davos Nendaz Grimentz-Zinal St. Moritz Gdzie najbliżej na narty do Szwajcarii? To niezbyt duży kraj, a co za tym idzie – odległości między poszczególnymi ośrodkami nie są wielkie. Dystans ma więc drugorzędne znaczenie, lepiej kierować się ofertą danego ośrodka w kwestii cen i trudności dostępnych tras. Gdzie najtaniej do Szwajcarii na narty? To kolejne pytanie, na które nie da się odpowiedzieć w sposób jednoznaczny, bo mówimy tu o jednym z najdroższych miejsc, w których można spędzić zimowy urlop. 5 tys. zł za 6-dniowy pobyt w hotelu nie jest niczym niezwykłym, podobnie jak kwota 500 zł widniejąca na rachunku za obiad dla dwóch osób. A do tego trzeba jeszcze doliczyć ceny skipassów, które najczęściej kosztują 1200–1300 zł za 6 dni. Wyjazd do Szwajcarii będzie droższy niż narty w Szwecji i wyraźnie droższy niż narty we Francji. Jeżeli wysokie ceny nie stanowią przeszkody, bez dwóch zdań warto wybrać właśnie tę destynację. Rewelacyjnie przygotowane trasy narciarskie, których łączna długość przekracza 7 tys. km i wspaniałe warunki pogodowe to gwarancja udanego urlopu. Gdzie najlepiej do Szwajcarii na narty? Poniżej wymieniamy najciekawsze kurorty. Zermatt Nasze zestawienie otwiera miejsce, które jest narciarską wizytówką Szwajcarii. Miasteczko Zermatt, położone u podnóża szczytu Matterhorn (na wysokości 1616 m n.p.m.), ma do zaoferowania ok. 200 km tras narciarskich, z których większość jest przystosowana do możliwości narciarzy początkujących i średniozaawansowanych (niebieskie oznaczenie). Gdzie na narty za granicę – przegląd tras dla amatorów i doświadczonych narciarzy Polskie kurorty narciarskie stają się coraz nowocześniejszymi ośrodkami, które oferują masę atrakcji. Mimo to, wiele osób decyduje się na spędzenie zimowego urlopu w jednej z zagranicznyc... Nowicjusze najlepiej poczują się w Wolli's Park. Tamtejsze trasy nie są zbyt długie, za to szerokie, dzięki czemu zapewniają sporą dozę swobody. Nieco bardziej doświadczonym miłośnikom białego szaleństwa przypadną do gustu trasy u podnóża góry Matterhorn i na lodowcu Theodul. Warto wspomnieć, że Zermatt to jeden z najbardziej ekskluzywnych ośrodków narciarskich w całej Szwajcarii. Bez problemu można natknąć się tam na światowego formatu gwiazdy kina, znane z najgłośniejszych hollywoodzkich produkcji. W mieście działa wiele luksusowych restauracji i butików z kreacjami najbardziej znanych projektantów. Mürren Kolejny ciekawy kurort narciarski, który świetnie spełnia oczekiwania początkujących narciarzy, to Mürren. Niewielka wioska, leżąca u podnóża szczytów Alp Berneńskich (wysokość 1650 m n.p.m.), ma wyjątkowo kameralny charakter. W dużej mierze wynika to z faktu, że nie można dostać się tam samochodem. Do kurortu dotrzemy tramwajem z Lauterbrunnen i koleją linową lub zębatą ze Stechelberu, ale auto trzeba będzie zostawić na jednym z parkingów w dolinie. Utrudnienie? W pewnym stopniu tak, ale dzięki temu, tamtejsze stoki nie są przesadnie zatłoczone, nawet w szczycie sezonu. Tamtejsze trasy narciarskie mają długość ok. 50 km, z czego wiele charakteryzuje się niskim poziomem trudności. Warto jednak zaznaczyć, że dzięki znacznemu nachyleniu terenu, wiele niebieskich i czerwonych tras spełni oczekiwania także bardziej doświadczonych osób. Co Mürren ma do zaoferowania poza świetnie przygotowanymi trasami? W obszarze kurortu działa wiele restauracji. Najciekawsza, zlokalizowana na szczycie Schilthorn, jest obrotowa, a napędza ją energia słoneczna. Warto też wspomnieć o tamtejszych sklepach ze szwajcarską czekoladą, które zgodnie z lokalną tradycją, w grudniu zmieniają się w „żywy” kalendarz adwentowy. Verbier Pora na kurort, który przez wiele osób jest określany jako najpiękniejszy ośrodek narciarski w Szwajcarii. Verbier, niewielkie miasteczko położone u podnóża masywu Pleureur (wysokość 1500 m n.p.m.), oferuje świetne warunki dla początkujących i doświadczonych narciarzy. W pobliżu kurortu można znaleźć aż 94 trasy o łącznej długości przekraczającej 400 km. Dominują trasy czerwone i niebieskie, ale nie brakuje też stoków z czarnym oznaczeniem. Osoby pewne swoich umiejętności powinny skupić się na stromych stokach Mont Fort, ale trasy na zboczach Mont Gele i między La Chuax i La Tzoumaz też stawiają spore wymagania. Verbier to idealna destynacja dla osób, które w ciągu dnia lubią zaszaleć na stokach, a po zmroku – w klubach. Miasteczko słynie z wysokiej klasy lokali, w których serwowane są wyśmienite trunki. Saas-Fee Nasza kolejna propozycja to Saas Fee. Temu kurortowi bliżej jest do Mürren niż do Verbier. W porównaniu z największymi ośrodkami, panuje tam kameralna, niemal senna atmosfera. Miejscowość położona w dolinie Saastal (1798 m n.p.m.) jest otoczona aż trzynastoma czterotysięcznikami. Taka lokalizacja po prostu musi przekładać się na niezwykły krajobraz. Gdzie na narty w Polsce? Oto najlepsze stoki w Polsce! 13 najlepszych lokalizacji Polska nie jest krajem górskim, ale zimowych kurortów jest u nas pod dostatkiem. Malownicze krajobrazy i bogata, świetnie rozbudowana infrastruktura - to właśnie te dwa czynniki sprawiają, ż... Łączna długość 48 tras przekracza 140 km. Coś dla siebie znajdą tam osoby, które dopiero zaczynają swoją przygodę ze sportami zimowymi, jak i najbardziej doświadczeni narciarze, do których dyspozycji oddano 7 czarnych tras. Warto podkreślić, że lodowcowe położenie Saas-Fee zapewnia świetne warunki do jazdy przez cały rok. Z innych atrakcji warto wymienić najwyżej położoną restaurację obrotową, mieszczącą się tuż pod szczytem masywu Allalin. Ciekawostką jest też Metro Alpin – najwyżej położona podziemna kolej linowa. Davos Wymieniając najciekawsze ośrodki narciarskie w Szwajcarii, nie można pominąć pominąć najwyżej położonego miasta w Europie. Davos (1560 m n.p.m.), położone nad rzeką Landwasser, to prawdziwa mekka dla wszystkich miłośników sportów zimowych. Wraz z pobliskim Klosters, Davos tworzy ogromny kurort narciarski, którego goście mogą skorzystać z tras o łącznej długości ok. 300 km. Przeważają łatwe stoki o łagodnym nachyleniu, ale usatysfakcjonowani będą także średniozaawansowani i zaawansowani narciarze. Trasy o średnim stopniu trudności liczą sobie 122 km, a trudne – 45 km. Ośrodek stwarza też doskonałe warunki dla wszystkich, którzy od zjazdów wolą biegi na nartach. Łączna długość malowniczych tras biegowych to 75 km. Nie można nie wspomnieć, że w mieście działa browar warzący doskonałe piwo. Niemałą (dosłownie i w przenośni) ciekawostką jest też największe w Europie naturalne lodowisko. Nendaz Kolejny ośrodek na naszej liście to świetna propozycja dla rodzin z dziećmi. Nendaz (1252 m n.p.m.) oferuje infrastrukturę przygotowaną specjalnie z myślą o najmłodszych miłośnikach sportów zimowych, a w samym mieście panuje spokojna, rodzinna atmosfera. W pobliżu kurortu można znaleźć 70 tras o łącznej długości ok. 200 km. Połowa z nich zapewnia warunki idealne dla początkujących, ale coś dla siebie znajdą też osoby średniozaawansowane. W Nendaz znajdziemy tylko kilka barów i nocnych klubów, to zupełne przeciwieństwo głośnego Verbier, które ożywa po zmroku. Co w zamian? Liczne atrakcje dla dzieci, zwłaszcza w okresie Bożego Narodzenia, kiedy do miasteczka na paralotni przybywa św. Mikołaj. Grimentz-Zinal Ośrodek Grimentz-Zinal zajmuje mocną pozycję w rankingu najciekawszych kurortów zimowych w Szwajcarii. To połączone koleją linową tereny narciarskie miejscowości Zinal i Grimentz. Wyjazd na narty: jak się przygotować? Narciarstwo należy do tych sportów zimowych, których grono miłośników powiększa się z roku na rok. Coraz więcej Polaków rezygnuje z biernego wypoczynku przed ekranem telewizora na rzecz a... Trasy narciarskie są tam położone na wysokości od 1570 do 2900 m n.p.m. Ich łączna długość to ok. 100 km. Przeważają trasy czerwone (ponad 40 km) i czarne (ponad 30 km). Trasy niebieskie, dedykowane początkującym narciarzom, stanowią mniejszość. Warto też wspomnieć, że na terenie ośrodka znajdują się tereny idealne dla miłośników freeride'u i trasy dla skialpinistów. W czasie wolnym od szaleństw na stoku, nikomu nie grozi nuda. Na terenie ośrodka działa wiele restauracji z wyśmienitą kuchnią i winiarni serwujących najszlachetniejsze trunki. St. Moritz Nasze zestawienie zamyka jeden z najstarszych ośrodków sportów zimowych w Szwajcarii. Kurort St. Moritz jest położony w dolinie Engadin, na wysokości 1800 m n.p.m. Z pobytu w tym miejscu najbardziej zadowoleni będą doświadczeni narciarze. Łączna długość tamtejszych tras to 160 km, a 70 proc. tej wartości pokrywają trasy trudne. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Rodzaje nart – czym się różnią i do czego służą?
Jakie rozróżniamy rodzaje nart? Poniżej wymieniamy najpopularniejsze odmiany „desek”.
W tym artykule: Jak dobrać narty? Narty biegowe Rodzaje wiązań nart biegowych Narty skitourowe Narty zjazdowe Narty carvingowe Narty do telemarku Narty do freestyle'u Jak dbać o narty? Szusowanie po stokach narciarskich to nie tylko świetna zabawa, ale także solidna dawka zdrowego ruchu. Narciarstwo angażuje wszystkie partie mięśniowe i skutecznie poprawia kondycję. To jedna z najzdrowszych form aktywności fizycznej, jednak zanim zaczniemy jeździć na poważnie, najpierw będziemy musieli podjąć decyzję co do stylu, który interesuje nas najbardziej. Trzeba bowiem wiedzieć, że to właśnie ten czynnik determinuje wybór odpowiedniego sprzętu. Świeże, rześkie powietrze, zapierający dech w piersiach górski krajobraz, uczucie swobody i wolności – nic dziwnego, że każdego roku po stokach szusuje coraz więcej osób. Nie ulega wątpliwości, że narciarstwo to wymagający sport, jednak może go uprawiać każdy, bez względu na wiek. Zanim dowiemy się, jak jeździć na nartach, najpierw należy podjąć decyzję w kwestii doboru odpowiedniego sprzętu. Należy podkreślić, że istnieje wiele rodzajów nart, a nie każdy model jest odpowiedni dla osoby początkującej. Jak dobrać narty? Rodzaj nart to jedno, ale zanim omówimy odmiany dedykowane poszczególnym stylom, najpierw przyjrzyjmy się parametrom, które powinny wykazywać narty dla początkujących. Cechy, o których mowa, muszą być dostosowane do indywidualnych preferencji i powinny ułatwiać naukę jazdy. Długość nart. Krótsze modele najlepiej nadają się do szybkiej jazdy i dynamicznej zmiany kierunku. Dłuższe są natomiast znacznie stabilniejsze i zapewniają wyższy komfort. Można nad nimi łatwiej zapanować i właśnie takie modele są dedykowane nowicjuszom. Szerokość nart. Ten parametr ma bezpośrednie przełożenie na promień skrętu. Szersze „deski” są stabilniejsze, a narciarz może nad nimi łatwiej zapanować. Na początek warto brać pod uwagę właśnie takie modele. Twardość nart. Twarde narty umożliwiają jazdę z wyższymi prędkościami, jednak manewrowanie nimi wymaga niemałych umiejętności. Miękkie są wolniejsze, ale łatwiejsze w opanowaniu, co czyni je idealnymi na początek. Taliowanie nart. Ten parametr przekłada się na promień skrętu i zwrotność, a co za tym idzie – także na łatwość jazdy. Osoby początkujące powinny skupiać się na modelach z możliwie najmniejszym taliowaniem. Długość rockera. Im dłuższy rocker, tym większa swoboda manewrowania w luźnym śniegu. Takie narty dobrze nadają się do jazdy poza wyznaczonymi szlakami, czego nie polecamy osobom początkującym. Sztywność wzdłużna nart. Miękkie narty umożliwiają łatwe manewrowanie, więc idealnie nadają się do nauki jazdy. Sztywne modele są znacznie szybsze, ale i bardziej wymagające. Gdzie na narty w Polsce? Oto najlepsze stoki w Polsce! 13 najlepszych lokalizacji Polska nie jest krajem górskim, ale zimowych kurortów jest u nas pod dostatkiem. Malownicze krajobrazy i bogata, świetnie rozbudowana infrastruktura - to właśnie te dwa czynniki sprawiają, ż... Wiemy już, jakie są najważniejsze parametry nart, na które warto zwrócić uwagę podczas zakupu. Teraz przyjrzyjmy się poszczególnym typom. Narty biegowe Zaczynamy od nart, które idealnie nadają się do zastosowań turystycznych. Wynika to z faktu, że narciarstwo biegowe można uprawiać wszędzie, gdzie występuje pokrywa śnieżna, także na terenach nizinnych. Biegówki już na pierwszy rzut oka odróżniają się od modeli zjazdowych: są dłuższe (200 cm to w tym przypadku nic nadzwyczajnego) i węższe. Te cechy sprawiają, że ciężar lepiej rozkłada się na śniegu, a poślizg jest znacznie ułatwiony. Jakie rozróżniamy rodzaje nart turystycznych? Odmiany biegowe należy dzielić na następujące kategorie: narty sportowe – służą do jazdy po przygotowanych trasach, stylem klasycznym i łyżwowym. Występują w odmianie amatorskiej, która charakteryzuje się brakiem taliowania, i dla zaawansowanych, z niewielkim odwrotnym taliowaniem; narty śladowe – mają konstrukcję klasycznie taliowaną (narta jest najwęższa pod butem) i są szersze od modeli sportowych. Są wyposażone w łuskę, czyli w specjalne nacięcia, które poprawiają przyczepność w śniegu. Nadają się do jazdy w terenach nizinnych i pagórkowatych. Stanowią najlepszy wybór dla początkujących; narty backcountry – to odmiana nart śladowych, która jest dedykowana do poruszania się w trudnym terenie pagórkowatym. Charakteryzują się wyraźniejszym taliowaniem, większą szerokością i metalowymi krawędziami, które poprawiają przyczepność na zboczach. Rodzaje wiązań nart biegowych Pozostańmy jeszcze przez chwilę w temacie nart biegowych. Wiemy już, że tego typu sprzęt jest klasyfikowany w kilku kategoriach. Nie można jednak nie dodać, że różnice występują nie tylko w obszarze „desek”, ale i wiązań. Ten element należy dzielić na trzy podstawowe typy: system NN75, czyli Nordic Norm 75 mm: rzadko stosowany typ wiązań, który pamięta jeszcze lata 70. ubiegłego wieku. To prosty system, który opiera się na trzech bolcach, wpinanych do buta z trzema otworami. Takie wiązanie jest dość ciężkie, a do otworów w butach łatwo dostaje się śnieg; system NNN, czyli New Nordic Norm: autorski system firmy Rottefella, bazujący na dwóch prowadnicach. Wiązanie blokuje belkę umieszczoną w przedniej części buta; system SNS, czyli Salomon Nordic System: autorskie rozwiązanie firmy Salomon, bazujący na jednej prowadnicy stabilizującej but. Występuje w kilku wariantach, dedykowanych do stylu klasycznego i łyżwowego. System NN75 jest już przestarzały, więc najprawdopodobniej będziemy wybierać między nowocześniejszymi rozwiązaniami. Jakie wiązanie: SNS czy NNN? Z punktu widzenia osoby początkującej, wrażenia z jazdy na obu systemach będą w zasadzie identyczne. Nie ma więc dużego znaczenia, na które z dwóch wymienionych wiązań padnie wybór. Polecamy najpierw dobrać buty i dopiero na tej podstawie wybrać jeden z dwóch wymienionych systemów. Narty skitourowe Kiedy jechać na narty w Polsce? Ferie czy Święta? Przybliżamy tematy narciarskie Zima jest sezonem, na który z niecierpliwością czeka każdy miłośnik białego szaleństwa. Kiedy jechać na narty? Wybrać okres świąteczny czy lepiej postawić na ferie zimowe? Kolejny typ nart na naszej liście nadaje się zarówno do zjeżdżania, jak i do chodzenia, a dokładnie – do podchodzenia. Narty skitourowe to najlepszy wybór dla osób, które lubią jeździć z dala od wyznaczonych stoków i wyciągów. Dzięki specjalnym nakładkom, które montuje się na całej długości ślizgów (tzw. fokom), nie zsuwają się, co znacząco ułatwia podejście. Cechują się zbliżoną szerokością na dziobach, w talii i tylnej części. Warto też dodać, że skitoury są wyjątkowo lekkie. Narty zjazdowe Kolejne na naszej liście są narty, które uwielbiają wszyscy miłośnicy tradycyjnie pojmowanego białego szaleństwa. Narciarstwo zjazdowe, nazywane też alpejskim, jest uprawiane na specjalnie przygotowanych do tego celu stokach i nartostradach lub na „dzikich” szlakach górskich. Kiedyś do takiej jazdy wykorzystywano modele o prostej konstrukcji, czyli pozbawione taliowania. Nie zapominajmy jednak, że technologia gna przed siebie i ani myśli zwalniać. Obecnie proste narty są już niemal niespotykane. Wypierają je modele taliowane, które opisujemy poniżej. Narty carvingowe Narty carvingowe to nic innego, jak współczesne zjazdówki. W odróżnieniu od wcześniej stosowanych modeli prostych, które charakteryzowały się identyczną szerokością na całej długości, ten typ „desek” ma wyraźne taliowanie. Taka konstrukcja zapewnia im wysoką stabilność, ułatwia jazdę na krawędziach i nie doprowadza do wytracania prędkości w trakcie pokonywania zakrętów. Trzeba jednak wiedzieć, że narty carvingowe niejedno mają imię. Najpopularniejsze odmiany tego typu sprzętu to: easy carving – krótkie narty o dużej elastyczności, które zapewniają wysoki komfort jazdy. Nadają się do użytku na łagodnych, dobrze utrzymanych stokach. Najlepszy wybór dla początkujących; allround – ten typ nart przypomina modele easy. Mają zbliżoną długość, ale w tym przypadku sztywność jest wyraźnie większa. To znacząco ułatwia jazdę w ciętym śladzie, ale żeby nad nimi zapanować, trzeba mieć już pewną wprawę; all mountain – dość długie i szerokie narty carvingowe, które charakteryzują się dużą wszechstronnością. Można na nich zjechać z wyznaczonej trasy, ale są dość wymagające, więc nadają się dla zaawansowanych użytkowników; race – to wybór dla najbardziej zaawansowanych osób. Narty typu race nadają się do bardzo szybkiej jazdy po ubitym śniegu. Należy je dzielić na dwie kategorie: slalomową (narty do slalomu, które świetnie sprawdzją się na wąskich i szybkich zakrętach) i gigantową (charakteryzują się wysoką stabilnością podczas wykonywania skrętów o dużym promieniu). Narty zjazdowe/carvingowe dzielą się też na kategorie, które są dedykowane najbardziej świadomym narciarzom, doskonale wiedzącym, jakiego sprzętu potrzebują. Najpopularniejsze wymieniamy poniżej. Narty do telemarku Narty telemarkowe mają konstrukcję zbliżoną do tradycyjnych modeli carvingowych. Największe różnice są widoczne w parametrze twardości. Narciarze telemarkowi nie używają mniej siły do prowadzenia nart, dlatego „deski” są bardziej miękkie. Całkowicie inne są natomiast wiązania. Telemark to technika jazdy z „wolną piętą”, dlatego wiązania trzymają tylko przednią część buta. Narty do freestyle'u Gdzie na narty z dziećmi – 5 najlepszych rodzinnych ośrodków w Europie. Wybierając miejsce na rodzinny na wypad na narty z dziećmi, warto brać pod uwagę nie tylko odległość i atrakcje na miejscu, ale również oferty szkółek narciarskich i pakiety bezpieczeńs... Ostatni typ nart, który chcemy przybliżyć, służy do freestyle'u. W tym przypadku piętki i dzioby są lekko podgięte do góry, a same „deski” nie są zbyt długie. Taka konstrukcja sprawia, że narciarz może swobodnie wykonywać najazdy i lądować tyłem. Zaraz, zaraz... tyłem? Tak, bo narty freestyle'owe są przeznaczone do wykonywania efektownych trików i ewolucji w specjalnie przygotowanych to tego celu snowparkach. Jak dbać o narty? Bez względu na rodzaj, o narty trzeba dbać. Początkujący użytkownik powinien skupić się przede wszystkim na konserwacji ślizgów, bo to właśnie ten element zużywa się najszybciej. W tym celu, należy stosować odpowiednie woski i smary. Pamiętaj, preparaty muszą być dobrane do materiału, z którego wykonane są narty! A co z ostrzeniem? Dobrze naostrzone krawędzie nart warunkują przyjemność z jazdy i w istotny sposób wpływają na bezpieczeństwo, ale tę czynność należy powierzyć profesjonalnemu serwisantowi. Nie można zapomnieć, że po powrocie ze stoku, z nart trzeba usunąć wszystkie zabrudzenia. Nie obejdzie się tez bez osuszenia „desek”. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Jak jeździć na nartach – wskazówki jak zacząć i jak poprawić technikę jazdy
Determinacja, nauka, zaangażowanie – to właśnie te czynniki decydują o tym, czy i w jakim stopniu opanujemy technikę jazdy. Jak jeździć na nartach? Poniżej zamieszczamy praktyczne wskazówki dla początkujących.
W tym artykule: Czy narty są trudne? Czy da się samemu nauczyć jeździć na nartach? Ile czasu potrzeba aby nauczyć się jeździć na nartach? Jak zacząć jeździć na nartach? Jak jeździć na nartach biegowych? Jak jeździć na nartach zjazdowych? Jak jeździć na nartach carvingowych? Jak poprawić technikę jazdy? Narciarstwo to wspaniały sport, który doskonale rozwija kondycję i sprawia mnóstwo frajdy. Trzeba jednak pamiętać, że mówimy tu o dość wymagającej aktywności. Wymagającej, ale czy trudnej? Otóż niekoniecznie. Jak jeździć na nartach? Wielu osobom wydaje się, że zima nie stwarza korzystnych warunków do podejmowania jakiejkolwiek aktywności fizycznej na świeżym powietrzu. Krótkie dni, niska temperatura, opady atmosferyczne – przecież w takich warunkach łatwiej nabawimy się grypy i złapiemy kontuzję niż wypracujemy formę. Należy jednak pamiętać, że zimowe zaniedbania będziemy odczuwać przez pozostałą część roku. Dość wymówek, czas wyjść spod ciepłego koca i zażyć trochę ruchu. Nasza propozycja? Narty! To świetny trening całego ciała, który wzmacnia wszystkie partie mięśniowe, stymuluje pracę układu krążenia i poprawia koordynację ruchową. Jak dobrze jeździć na nartach? Zacznijmy od podstaw. Czy narty są trudne? Odpowiadając na postawione wyżej pytanie: tak i nie. Na stokach spotkamy osoby w każdym wieku – małe dzieci, młodzież, dorosłych i seniorów. Mamy więc niezbity dowód na to, że technikę jazdy może opanować każdy. Trzeba jednak zdać sobie sprawę z tego, że początkujący narciarz będzie musiał przyswoić wiele umiejętności, zanim będzie mógł bezpiecznie poruszać się po stoku. Wyjazd na narty: jak się przygotować? Narciarstwo należy do tych sportów zimowych, których grono miłośników powiększa się z roku na rok. Coraz więcej Polaków rezygnuje z biernego wypoczynku przed ekranem telewizora na rzecz a... Jazda na nartach daje wiele frajdy, ale nie można nie wspomnieć, że mówimy tu o formie aktywności, która stwarza realne ryzyko wystąpienia kontuzji lub nawet poważnego urazu. Zanim zaczniemy bezpiecznie jeździć, wiele razy upadniemy. I dobrze, bo umiejętność bezpiecznego upadania na śnieg jest podstawową zdolnością. Kolejna to wytracanie prędkości i zatrzymywanie się. Szybki zjazd to nie problem. Spowolnienie tempa i całkowite zatrzymanie stanowi już większe wyzwanie, podobnie zresztą jak omijanie przeszkód na trasie, tych statecznych i ruchomych. Czy da się samemu nauczyć jeździć na nartach? Według starego powiedzenia, rzeczy niemożliwe nie istnieją. Oczywiście, na stokach spotkamy samouków, którzy metodą prób i błędów opanowali jazdę na nartach w stopniu przynajmniej bezpiecznym. Warto jednak zdać sobie sprawę z tego, że tylko garstka osób (w odniesieniu do wszystkich uprawiających narciarstwo) ma wrodzony talent do tego sportu. Mając to na uwadze, nie możemy polecić samodzielnej nauki. Można oglądać tutoriale i czytać poradniki, ale przełożenie wiedzy teoretycznej na praktyczną, bez wsparcia osoby obserwującej nasze błędy, jest niezwykle trudne. Takie działanie najczęściej prowadzi do utrwalenia złych nawyków, a pozbycie się ich nie będzie łatwe. Dodatkowo, w przypływie euforii wywołanej działaniem endorfin łatwo ulec „ułańskiej fantazji”. Przeszacowanie własnych umiejętności, które, bądźmy szczerzy, na początku będą właściwie zerowe, może mieć fatalne konsekwencje, nie tylko dla nas samych, ale także dla innych na stoku. Mając to wszystko na uwadze, lepiej skorzystać z pomocy profesjonalnego instruktora. Jeżeli z jakiejkolwiek przyczyny nie mamy takiej możliwości, poprośmy o pomoc doświadczonego narciarza. W tym miejscu warto też odpowiedzieć na kolejne istotne pytanie: jak nauczyć dziecko jeździć na nartach? Najmłodsi obowiązkowo powinni uczyć się pod okiem instruktora! Osoba wykwalifikowana w pracy z dziećmi łatwiej i skuteczniej niż rodzic wytłumaczy małemu adeptowi podstawy prawidłowiej techniki. Ile czasu potrzeba aby nauczyć się jeździć na nartach? W kolejnym akapicie także odwołamy się do znanego powiedzenia: człowiek uczy się przez całe życie, a nauka jazdy na nartach nie stanowi tu wyjątku. Z każdym kolejnym wypadem na stok będziemy szlifować nabyte już umiejętności i poznawać nowe techniki, a nasza nauka nie skończy się nigdy, bo z czasem będziemy stawiać przed sobą coraz większe wyzwania. Na szczęście nie potrzeba wielu lat, by opanować niezbędne podstawy. Trenując pod okiem instruktora, po kilku lekcjach zaczniemy jeździć samodzielnie. Kilkadziesiąt godzin na stoku powinno wystarczyć, by dobrze opanować podstawy techniki. Trzeba jednak zaznaczyć, że każda osoba ma inne predyspozycje do tego sportu. Niektórzy już w ciągu jednej lekcji są w stanie pojąć, na czym to polega. Inni będą potrzebować na to więcej czasu. Jak zacząć jeździć na nartach? Zanim wybierzemy się na stok, nie obejdzie się bez odpowiednich przygotowań. Decyzję o rozpoczęciu nauki jazdy na nartach najlepiej podjąć jeszcze przed startem sezonu, zwłaszcza jeżeli nie uprawiamy żadnego innego sportu. Dlaczego? To proste – wypad na stok bez przygotowania fizycznego nie będzie miał przyjemnego finału. Jazda na nartach, nawet na poziomie rekreacyjnym, jest niezwykle wymagająca fizycznie. Nie obejdzie się więc bez pracy nad kondycją i wzmocnienia wszystkich grup mięśni. Mając to na uwadze, przynajmniej na 6 miesięcy przed startem sezonu warto rozpocząć treningi aerobowe i ogólnorozwojowe. Kiedy jechać na narty w Polsce? Ferie czy Święta? Przybliżamy tematy narciarskie Zima jest sezonem, na który z niecierpliwością czeka każdy miłośnik białego szaleństwa. Kiedy jechać na narty? Wybrać okres świąteczny czy lepiej postawić na ferie zimowe? Podstawą jest też wybór odpowiedniego ośrodka narciarskiego. Koniecznie upewnij się, że miejsce, do którego się wybierasz, oddaje do dyspozycji gości oślą łączkę i niebieską trasę! Trudniejsze szlaki na razie są poza twoim zasięgiem. Ważny jest też wyciąg orczykowy, który pozwala opanować technikę stania na nartach. A co z zakupem narciarskiego ekwipunku? Wszystko, co będzie ci potrzebne na początek, to: gogle narciarskie, kurtka narciarska, spodnie do jazdy na nartach, rękawiczki, skarpety narciarskie, kominiarka (którą założysz pod kask). Wyraźnie widać, że na liście zabrakło sprzętu: kasku, nart, kijków i butów narciarskich. Nie bez powodu. Dobrej jakości ekwipunek kosztuje całkiem sporo, trzeba przetransportować go na stok (co w wielu przypadkach wiąże się z koniecznością zakupu lub wypożyczenia bagażnika dachowego) i wymaga fachowego serwisowania. Na początku nie możemy mieć 100-procentowej pewności, że jazda na nartach to właśnie ta aktywność, która najbardziej przypadnie nam do gustu. Bezpieczniejszym posunięciem jest więc wypożyczenie niezbędnego sprzętu. Kolejna kwestia – praktyczne rozpoczęcie jazdy. Jak się skręca na nartach? Jak wytracić prędkość? Jak jeździć z kijkami? Na te pytania nie da się udzielić jednoznacznej odpowiedzi, a wynika to z faktu, że istnieją różne rodzaje nart. Jak jeździć na nartach biegowych? Zacznijmy od sportu, który cieszy się stale rosnącą popularnością – od narciarstwa biegowego. To coś zupełnie innego niż narciarstwo zjazdowe. W tym przypadku, nart i kijków używa się na trasach w płaskim lub pagórkowatym terenie. Same narty (tzw. biegówki) nie mają kantów i są bardzo wąskie. W tym miejscu nie kończą się wszystkie różnice. Ta forma aktywności jest znacznie mniej wymagająca (pod względem fizycznym) i znacznie bezpieczniejsza. Nie bez znaczenia jest też fakt, że biegać na nartach można wszędzie, gdzie leży odpowiednio gruba warstwa śniegu. Mimo że narciarstwo biegowe jest dość bezpieczne, naukę i tak polecamy rozpocząć pod okiem instruktora. Pozwoli to uniknąć wyrobienia złych nawyków. Poza tym istnieje kilka technik biegania. Podstawowe to styl klasyczny i łyżwowy. Zdecydowanie łatwiejszy jest pierwszy z wymienionych, a pod okiem instruktora łatwo opanujemy jego podstawy. W przypadku narciarstwa biegowego, na początek naszej przygody nie musimy nawet kupować specjalistycznej odzieży. Bardzo dobrze sprawdzi się każde ubranie, które będzie odpowiednio dopasowane, odprowadzi wilgoć i zapewni właściwą izolację termiczną. Wyciągnij z szafy odzież, w której biegasz w zimne dni, zapisz się na kurs, wypożycz sprzęt i do dzieła! Jak jeździć na nartach zjazdowych? Narty zjazdowe stanowią większe wyzwanie. W tym przypadku prędkości są znacznie wyższe, co zwiększa ryzyko wystąpienia urazu. Żeby nie narażać swojego zdrowia, naukę obowiązkowo rozpoczynamy pod okiem instruktora. Specjalista od razu wyeliminuje najczęstsze problemy, jak nadmierne usztywnienie kręgosłupa w pozycji zjazdowej, zbyt duże odchylenie ciała i niedostateczny odstęp między nartami. Nauczy nas techniki jazdy pługiem, dzięki której szybko nauczymy się kontrolować narty, a z czasem zapozna nas z bardziej wymagającymi manewrami: ze ślizgiem i skrętem ciętym. Specjalista poświęci uwagę nie tylko skręcaniu, ale i hamowaniu. Koniecznie trzeba będzie przyswoić dwie umiejętności: hamowania pługiem i bokiem. Jak jeździć na nartach carvingowych? Gdy już opanujemy narciarstwo zjazdowe, będziemy mogli skupić się na technice carvingowej. W tym przypadku nie ma mowy o jeździe bokiem, na nartach carvingowych można jechać tylko do przodu. "A nie mówiłam" czyli wypadki na stoku. Kilka cennych rad Najczęściej widzimy swój błąd, żałujemy, a co gorsza wiedzieliśmy już wcześniej, na co uważać. Istotą tej techniki jest jazda na krawędziach nart. Pozwala to na dynamiczne przechodzenie ze skrętu w skręt. Podstawą jest wyczucie odległości między stopami i kolanami we wszystkich fazach przejścia. Żeby prawidłowo przenieść ciężar ciała z jednej nogi na drugą, trzeba będzie perfekcyjnie wyczuć balans. Jak poprawić technikę jazdy? Nauka jazdy nie kończy się na opanowaniu podstawowych manewrów. Doszlifowanie techniki jazdy na nartach warunkuje dalszy progres, a bez tego nie wybierzemy się na trudniejsze trasy. Jako osoba początkująca, najprawdopodobniej popełniasz następujące błędy: nie przenosisz ciężaru ciała na zewnętrzną nogę, niedostatecznie pochylasz ciało do przodu, nadmiernie usztywniasz ramiona i wykonujesz niepotrzebne ruchy. Wyeliminowanie tych bolączek powinno stanowić punkt wyjścia do dalszej nauki. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Niedźwiedź wtargnął na stok. Zwierzę ruszyło w pościg za narciarzem
W Polsce stoki narciarskie pozostają zamknięte do odwołania. W Rumunii obostrzenia są łagodniejsze, a jak się okazuje, z zimowej aury korzystają tam nie tylko narciarze, ale również niedźwiedzie. Ten mężczyzna miał bardzo dużo szczęścia.
Kilka dni temu w popularnym rumuńskim kurorcie narciarskim Predeal doszło do sytuacji, która mogła skończyć się tragicznie. Jeden z narciarzy niespodziewanie zaczął być goniony przez niedźwiedzia. Całą sytuację obserwowali inni ludzie wjeżdżający na stok wyciągiem krzesełkowym. Nagranie ze stoku w Predeal trafiło już do sieci. Niecodzienny pościg na stoku Na szczęście mężczyźnie udało się uciec przed zwierzęciem. Mimo adrenaliny, w pomysłowy sposób odwrócił uwagę niedźwiedzia, co najprawdopodobniej uratowało mu życie. Kiedy narciarz zorientował się już, że jego śladami podąża niespodziewany kompan, zdjął plecak, a następnie rzucił za siebie. To na dobre zatrzymało zwierzę. Uznajmy, że wyścig nie został rozstrzygnięty Jak donosi górska żandarmeria, feralnego dnia na numer alarmowy 112 trzykrotnie dzwoniono w sprawie wałęsającego się po okolicy niedźwiedzia. Dwa wezwania dotyczyły stoku w Clabucet, trzecie w Predeal. Funkcjonariusze odpowiedzieli na wszystkie telefony i przybyli do zgłaszanych miejsc pojazdami terenowymi. Nie zastali jednak niedźwiedzia. Spłoszone zwierzę najprawdopodobniej schowało się w lesie w obawie przed hałasem. Jak donosi serwis internetowy Digi24, po namierzeniu osobnik zostanie najprawdopodobniej przeniesiony w miejsce rzadziej uczęszczane przez ludzi. Takie sytuacje może i nie są na porządku dziennym w Rumunii, ale trzeba liczyć się z tym, że właśnie w tym kraju mamy największe szanse na spotkanie z niedźwiedziem brunatnym twarzą w twarz. To dlatego, że ojczyznę Draculi zamieszkuje około 6 tysięcy osobników tego gatunku. To największa populacja spośród państw członkowskich Unii Europejskiej. Co zrobić, kiedy spotkamy niedźwiedzia? Od kilku lat zimy w Polsce są coraz łagodniejsze. To zaburza zimowy sen niedźwiedzi. Zwierzęta te nie szukają kontaktu z ludźmi, jednak podczas bliskiego spotkania z turystami na szlaku mogą zareagować agresywnie. Jeśli znaleźliśmy się na terenie, gdzie wystepują niedźwiedzie, należy robić wszystko, żeby ich nie zaskoczyć. - Poruszając się po lesie nie chodź bezszelestnie - śpiewaj, rozmawiaj, pogwizduj, a niedźwiedź na pewno będzie wiedział, że jesteś i się usunie lub da znać, że jest w pobliżu - czytamy na stronie internetowej Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska. Kiedy już spotkamy niedźwiedzia na szlaku, powinniśmy przede wszystkim zachować spokój i możliwie jak najciszej zawrócić. Nie ma mowy o gwałtownych ruchach czy biegu. Fizyczne ataki są rzadkością, ale lepiej nie prowokować gospodarzy lasu.​
Polscy narciarze i snowboardziści powalczą w Austrii
W dniach 11 - 13 marca, w ośrodku Heiligenblut w Karyntii, odbędzie się Polish Freeride Open presented by Armada Skis&Outerwear – pierwsza polska impreza przeznaczona dla miłośników jazdy poza trasami. Na starcie staną amatorzy i zawodowcy z Polski i Europy.
Z roku na rok rośnie liczba narciarzy i snowboardzistów, którzy poszukują emocji i sportowych doznań poza wyznaczonymi trasami. W najsłynniejszych europejskich kurortach od lat odobywają się zawody freeride`owe, wiele z nich coraz częściej stawia na promocję skierowaną do szybko rosnącej grupy freeriderów. W tym roku po raz pierwszy w historii odbędą się polskie zawody w tej dyscylinie. Jak mówi Andrzej Lesiewski, organizator imprezy: „W Polsce naprawdę dużo osób uprawia freeride, ale z różnych przyczyn nie miały one dotychczas okazji do zaprezentowania swoich umiejętoności. Polish Freeride Open będzie okazją do integracji środowiska i pokazania, że także w naszym kraju są zawodnicy zdolni nawiązać rywalizację z narciarzami i snowboardzistami z Europy.” Areną zmagań zawodników będzie Heiligenblut – mała miejscowość położona w Karyntii u stóp najwyższego szczytu Austrii (Grossglockner 3798 m n.p.m). Nazwa Heiligenblut nie jest obca miłośnikom freerideu. Łatwo dostępne tereny, położone na terenie parku narodowego Hohe Tauern, oferują idealne warunki do uprawiania tej emocjonującej dyscypliny. Doświadczona obsługa ośrodka zadba o to by zbocze przeznaczone na zawody zostało odpowiednio zabezpieczone i przygotowane. Teren został wybrany tak, by każdy znalazł swoją linię zjazdu. Mniej doświadczeni uczestnicy będą mogli wybrać jeden z szerokich żlebów, a bardziej zaawansowani z pewnością pokuszą się na skoki ze skał. Zawody przeznaczone są dla wszystkich freeriderów – zarówno na jednej, jak i na dwóch deskach. Na zawody można się rejestrować za pomocą strony internetowej www.freerideopen.pl. Dla zawodników, którzy wezmą udział w zawodach, Heiligenblunt przygotowało atrakcyjne pakiety na noclegi, wyżywienie i ski pass. Więcej informacji o zawodach i rejestracji na www.freerideopen.pl oraz na facebooku: www.facebook.com/polish.freeride.open.
Chcesz poczuć zimę w środku wiosny? Myślisz, że nie można mieć dwóch pór roku jednocześnie? W Maso Corto wszystko jest możliwe. Stąd każdy wraca opalony, wypoczęty i naładowany pozytywną energią. Już między 12-19 czerwca br. podczas corocznych Polskich Dni będzie można przekonać się o tym osobiście.
Polskie Dni w Maso Corto zyskały już miano kultowych. Tej imprezy nie można przegapić. Tegoroczna, 8. edycja zapowiada się jeszcze ciekawiej. Jak zapewnia Małgorzata Mikulik z agencji Eventage, organizator wydarzenia – W tym roku spotkanie będzie miało atrakcyjną i odświeżoną formułę. Przygotowujemy nowy program artystyczny i sportowy. Chcemy skupić się przede wszystkim na promowaniu polskiej kultury i aktywnego spędzania wolnego czasu w górach. Polskie Dni w Maso Corto, już tradycyjnie są wielkim wydarzeniem towarzyskim. W jednym kurorcie spotykają się jednocześnie polscy turyści, media, celebryci oraz najlepsi narciarze i snowboardziści. Nic dziwnego, mnogość atrakcji sprawia, że każdy znajdzie tam coś co lubi. Nie ma nic przyjemniejszego niż szusowanie w promieniach wiosennego słońca. Dodatkowo organizatorzy zapewniają możliwość testu sprzętu. A dla wszystkich, którym rekreacyjna jazda nie wystarcza zaplanowano pokazy najlepszych polskich freestyle’owych narciarzy i snowboardzistów. W Maso Corto nie da się nudzić, są tam również wspaniałe warunki do uprawiania trekkingu, jazdy na rolkach, czy łucznictwa. Miłośnicy ekstremalnych sportów będą mogli spróbować lotów z nartami na lotni. Jakby tych atrakcji było mało, wielbiciele czterech i dwóch kółek mogą wziąć udział w rajdzie terenowym lub maratonie rowerowym zorganizowanym pod patronatem Toyoty. Polskie Dni w Maso Corto to jednak nie tylko wyzwania sportowe. Po aktywnym wypoczynku czas na relaks. Z całą pewnością dostarczą go dobra kuchnia i smaczne wina. W restauracji Hotelu Grawand na lodowcu pod okiem Stefana Unterkircher, Hansa Peter z Południowego Tyrolu odbędzie się Południowotyrolski Festiwal Kuchni. Na gości czekają także warsztaty kulinarne i degustacje win, prowadzone przez Tomasza Prange-Baczyńskiego z magazynu WINO. Wieczorami natomiast życie przeniesie się do festiwalowego namiotu. Tam codziennie inne atrakcje, pokaz mody z udziałem zaproszonych Gwiazd, koncerty. Przyjemności dla ucha dostarczać będą m.in.: Justyna Steczkowska z zespołem i tancerzami, Raff Rafał Brzozowski, Zespól BRACIA i znakomity DJ.
To największy ujeżdżony przez narciarzy i w dużej mierze przez snowboardzistów austriacki lodowiec i świetne miejsce dla początkujących, a to ze względu na znakomite warunki śniegowe, jakie gwarantują jedynie zimy stulecia i lodowce właśnie.
12. STUBAI- ujeżdżanie lodowca Wyjątkowość tutejszego zajmującego aż 12 km2 Stubaier Gletcher wynika ze śniegooszczędnego nachylenia stoków. Najczęściej trasy na lodowcach są szerokie i płaskie, tu sporo jest tras czerwonych, które mają swoje niebieskie, czyli łatwiejsze objazdy. Kiedy więc poczujemy się na nartach trochę pewniej, możemy zmienić nachylenie stoku i wciąż korzystać ze świetnych warunków śniegowych, które podnoszą poziom samozadowolenia, pozwalają uwierzyć we własne siły, możliwości, umiejętności. I nawet jeśli góra skarci nas za zawyżoną samoocenę, to lepiej turlać się po miękkim, wygładzonym śniegu stoku, niż obijać o oblodzoną ścianę. Długie, szerokie trasy są nienagannie, po austriacku utrzymane, wygładzone, dopieszczone. Natomiast tym, którzy szukają wyzwań, pozostawiono jedną ściankę z muldami, przez które przedarcie się jest prawdziwym wyczynem. Doświadczeni alpejczycy mogą wybrać się na wysokogórską wyprawę na nartach np. wzdłuż Fernau-Mauer lub Wilde Gruben. Na głównym skrzyżowaniu, w samym centrum tras, postawiono tu coś, co trudno już nazwać schroniskiem. Jest to raczej kilkupiętrowy kompleks schroniskowo-restauracyjno-sklepowo-rozrywkowy. Jedzenie w takim przybytku cechuje wysoka kaloryczność przy wyjątkowej oszczędności dostarczanych klientom przeżyć kulinarnych, za to dla przemarzniętych dzieci, których rodzice nie zważają na zawieje i zamiecie śnieżne, ani na zmęczenie, ani przymarzające do policzków łzy, tutejszy plac zabaw może okazać się świetnym azylem, a siła przyciągania minikina, w którym wyświetlane są kreskówki, zrównoważy siłę, z jaką dziecko ciągnie nas za rękaw do domu. Teraz o tym, co czeka nas na dole. W czasie weekendów mogą nas zaskoczyć kolejki, bo jest to najbliższa Innsbrucka, oddalona jedynie o 40 minut drogi stacja narciarska. Z centrum miasta odjeżdża autobus, którego trasa kończy się na rozległym parkingu pod dolną stacją kolejki na lodowiec. I oprócz parkingu nie ma tu nic, dlatego o mieszkaniu tuż pod kolejką trzeba zapomnieć. Do najbliższej miejscowości prowadzi wąska, malownicza dolina, w której bystre oko oprócz wodospadów i skaczących po skałach świstaków wyśledzi również drewniane, wiekowe schroniska. Przez oszronione, malutkie okienka nie widać wprawdzie nic, za to doskonale słychać dolatujące od wewnątrz chóralne śpiewy. Tutaj po zamknięciu gór świętuje się udane zjazdy. Izba jest ciemna, zatłoczona i duszna, do jedzenia – kartofle, miejscowa kiełbasa i smalec, ale atmosfera naprawdę znakomita i nawet przy bardzo słabej znajomości języka ubawić się tu i uśmiać można lepiej niż na Krupówkach. Wesoła chata paruje, dyszy, sapie i pęka w szwach, pojękują ponadstuletnie belki, a jednocześnie kipi energia i zabawa. I tak jest co dzień. Tam, gdzie skaliste, zimne góry ustępują miejsca zielonym zboczom, wyrosło Neustift – bezpretensjonalne tyrolskie miasteczko, w którym najłatwiej znaleźć kwaterę u gaździny. Na łące za oknem pasą się owce, w sobotę organizowany jest targ, na którym oprócz łańcucha i kozy niewiele da się kupić, można za to obejrzeć wybory miss i mistera bydła rogatego, popatrzeć na ogorzałe, czerstwe tyrolskie twarze, ciągle jeszcze schowane pod kapeluszem z piórkiem. Tym, którzy tęsknią za życiem miejskim, restauracjami i sklepami, pozostaje Innsbruck, młoda, bo uniwersytecka, a zarazem stara, bo o 800-letnich tradycjach cesarskich stolica Tyrolu, z najlepiej zachowaną w Austrii średnowieczną starówką, zamkiem cesarskim, którego komnaty udostępnione są zwiedzającym, oraz alpejskim zoo, gdzie zobaczyć można wszystkie zwierzęta, których nie spotkacie na trasach lodowca. NO TO W DROGĘ - NA NARTY: Lodowiec Stubaier Gletscher, 937–3150 m n.p.m., 138 km tras, 40 wyciągów. karnety zjazdowe dzień/6dni 50-115/440-710 zł, pensjonat od 550 zł (tydzień), pakiet narciarski: 7 noclegów, 6-dniowy ski-pass 250 euro. - INTERNET: www.stubai.com, www.stubai.at