National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-10-27T12:11:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Zaskakujący trop z wileńskiego cmentarza. Naukowcy już wiedzą, to tak naprawdę „pokonało” wielką armię Napoleona
items: Wyspa Świętej Heleny należy do Brytyjczyków. Ale rozsławił ją cesarz Francuzów
items: Flota napoleońska pokonana w niesamowitym stylu. To wszystko zasługa jednej osoby
items: Grób Napoleona imponuje monumentalnością. „Mały Kapral” spoczął w miejscu godnym królów
items: Jaki ojciec, taki syn. Aleksander Walewski poszedł w ślady Napoleona
items: Polscy żołnierze Napoleona zmienili barwy. Walczyli nawet z polskimi patriotami
items: Zagadka z polskiego hymnu. Co kryje się między wierszami Mazurka Dąbrowskiego?
items: Japonia też miała swojego Napoleona. Dokonał niemożliwego
items: Odkryto stos amputowanych kończyn. Nieopodal rozegrała się jedna z najsłynniejszych bitew świata
items: Zagadka Kaspara Hausera rozwiązana? Nowe badania DNA pomogły obalić 200-letnią teorię spiskową
items: Napoleon Bonaparte miał na sobie ten kapelusz w szczególnym okresie życia. Pamiątkę sprzedano za fortunę
items: Czy Napoleon spędził noc w piramidzie Cheopsa? O tym doświadczeniu nie chciał ponoć rozmawiać
items: Mały wielki przywódca, który panicznie bał się kotów. Oto zaskakujące ciekawostki o Napoleonie Bonaparte
items: 06/2016
items: Śmierdzące z natury. Przewodnik po serach świata
items: Czy wiesz, że Haiti …
items: Wyspa cesarza Napoleona – Korsyka
items: Polskie skrawki Egiptu

Zaskakujący trop z wileńskiego cmentarza. Naukowcy już wiedzą, to tak naprawdę „pokonało” wielką armię Napoleona
type: item
date: 2025-10-27T12:10:59.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: choroby zakaźne
subject: dna
subject: moskwa
subject: napoleon bonaparte
subject: rosja
description: Wielka Armia Napoleona, licząca setki tysięcy żołnierzy, miała podbić Rosję. Zamiast triumfu nadszedł dramatyczny odwrót i tysiące zgonów. Czy to możliwe, że śmierć żołnierzy miała inne przyczyny niż dotąd sądzono? To zagadnienie w nowym świetle ukazały badania genetyczne.
encoded: Napoleon zaatakował w 182 roku Rosję olbrzymimi siłami. Zebrał ponad 400 tysięcy żołnierzy i 1300 armat. Wśród tych wojskowych było aż 98 tysięcy Polaków. Napoleon Bonaparte nie był przygotowany na długą kampanię. Liczył, że skłoni cara Aleksandra I do szybkiej kapitulacji. Co dobiło Wielką Armię? Rosjanie mieli dwukrotnie mniejsze siły. Cofnęli się w głąb kraju i pozostawili po sobie spaloną ziemię. Opuścili nawet stolicę, Moskwę. Francuzom nie udało się rozbić sił rosyjskich, a car Aleksander nie poddał się. Napoleon podjął więc decyzję o odwrocie armii. I wtedy rozpoczął się dramat wojsk francuskich. Nie były one przygotowane na marsz na zachód, a sprawę pogorszyła wczesna zima. Dodatkowo zaczęły się szerzyć choroby zakaźne. Od lat naukowcy spierają się, jaki patogen rozpowszechnił się wśród armii Napoleona. Długo sądzono, że był to głównie tyfus, albo gorączka okopowa. Tę pierwszą chorobę wywołuje Rickettsia prowazekii, a drugi – Bartonella quintana Dowodami na powszechność tych chorób wśród żołnierzy Napoleona wracających z Moskwy były historyczne opisy objawów i analizy DNA, ale dość krótkich fragmentów, co nie dawało jednoznacznych dowodów. Nowe badania – nowe nadzieje Laboratoria analizujące kopalne DNA radzą sobie coraz lepiej z próbkami i można z nich „wycisnąć” coraz więcej informacji. Naukowcy z Instytutu Pasteura we Francji przeprowadzili analizę genetyczną szczątków byłych żołnierzy, którzy wycofali się z Rosji w 1812 roku. Wyekstrahowali i przeanalizowali DNA 13 żołnierzy armii napoleońskiej ekshumowanych w Wilnie na Litwie w 2002 roku podczas wykopalisk prowadzonych przez zespół Uniwersytetu Aix-Marseille, specjalizujący się w archeoantropologii. Wnioski opublikowali na łamach „Current Biology”. Nowe patogeny na horyzoncie Ekspertom udało się wykryć w badanych szczątkach dwa patogeny: Salmonella enterica Paratyphi C – to patogen wywołujący dur rzekomy. Choroba przenosi się na człowieka przez żywność lub wodę skażoną zakażonym kałem. Objawami są: gorą…

napoleon-dna-2ed4aba.jpg
width: 1350
height: 900

Wyspa Świętej Heleny należy do Brytyjczyków. Ale rozsławił ją cesarz Francuzów
type: item
date: 2025-04-21T12:32:03.000Z
creator: Sławomir Borkowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: napoleon bonaparte
subject: ocean atlantycki
subject: wielka brytania
subject: wyspy
description: Z położonej na środku Atlantyku Wyspy Świętej Heleny wszędzie jest daleko. Nie tylko z powodu odizolowania i odległości, ale także możliwości komunikacyjnych. Nawet dzisiaj jest to świat mocno osobny. Cóż dopiero w I połowie XIX w., gdy Brytyjczycy postanowili internować tam pokonanego Napoleona Bonaparte. W wyniku tej decyzji nazwa wyspy prawie skleiła się z cesarzem Francuzów.
encoded: Spis treści: Geografia Wyspy Świętej Heleny Mieszkańcy i gospodarka Historia skały na Atlantyku Najsłynniejszy mieszkaniec wyspy Wyspa Świętej Heleny leży na środku Oceanu Atlantyckiego, między Ameryką Południową a Afryką. Do tej pierwszej jest stąd 2888 km. Do drugiej – 1900 km. Te oddalenia w połączeniu w niewielkimi rozmiarami populacji mają swoje konsekwencje. Wszystkie cywilizacyjne osiągnięcia docierają tu z wielkim opóźnieniem. Do niedawna na wyspę można było dotrzeć jedynie drogą morską, a taka podróż oczywiście była wielodniowa. Na telewizję wyspa czekała do lat 90. XX w. Lotnisko powstało dopiero w roku 2015 r. (można tam dolecieć z Afryki Południowej i Wielkiej Brytanii). Wtedy też zaczęła na Świętej Helenie działać telefonia komórkowa. Geografia Wyspy Świętej Heleny Wyspa jest skrawkiem lądu długim na 17 i szerokim na 10 km, mającym łącznie 122 km kwadratowe powierzchni. Ukształtowała ją niegdyś wulkaniczna aktywność Ziemi. Jej linia brzegowa liczy 6o km. Po wschodniej, północnej i zachodniej stronie wyspa kończy się opadającymi do oceanu zboczami lub wręcz pionowymi klifami. W środku tego skrawka lądu wznosi się na wysokość 818 m n.p.m. jego najwyższy szczyt – Diana’s Peak. Mimo położenia w strefie tropikalnej na wyspie panuje łagodny klimat morski, który definiują południowo-wschodnie passaty. Na wybrzeżu opady są niewielkie, ale w centrum wyspy sięgają nawet 800 mm rocznie. Oddalenie od kontynentów sprawiło, że na wyspie przez miliony lat rozwijała się endemiczna fauna i flora. Niestety, kolonizacja ludzka na tym niewielkim skrawku ziemi i przywiezione przez człowieka gatunki obce wyrządziły miejscowej przyrodzie wielkie szkody. Spośród endemicznych roślin warto wskazać sekwoję św. Heleny (Trochetiopsis erythozylon), niespokrewnioną z amerykańskimi gigantami. Pierwsi osadnicy wykorzystywali jej drewno jako budulec. Dziś jednak drzewo to nie występuje już w stanie dzikim, a jedynie w ogrodach. Podobnie rzecz się ma z karłowym, krzewiastym hebanowcem św…

shutterstock1148572949-467fa86.jpg
width: 1000
height: 667

Flota napoleońska pokonana w niesamowitym stylu. To wszystko zasługa jednej osoby
type: item
date: 2025-02-08T13:34:25.000Z
subject: Historia
subject: napoleon bonaparte
subject: statek
description: Plan bitwy pod Abukirem zakładał okrążenie Francuzów, a potem ich jednoczesny ostrzał i ze sterburty, i z bakburty.
encoded: Spis treści: Werbowanie marynarzy Okręty liniowe Warunki w marynarce wojennej Anglicy gonią Francuzów Bitwa pod Abukir Zatopienie „L’Orient” Spektakularne zwycięstwo Anglików Wyobraź sobie, że znalazłeś się w niskim, dusznym pomieszczeniu. Wokół ciebie panuje półmrok, w którym zarysowują się postacie młodych mężczyzn zastygłych w jakimś niespokojnym oczekiwaniu. Ciężkie i zatęchłe powietrze, którym oddychasz, jest przesycone zapachem solonej wołowiny, fasoli i potu. Grobową ciszę zakłóca co chwila przenikliwe jęczenie drewnianej konstrukcji, nad którą znęca się wiatr i morskie fale. Niebawem odpalisz salwę burtową z wojennego okrętu. A jeszcze trzy miesiące temu prowadziłeś hulaszcze życie w portowych miastach Anglii. Werbowanie marynarzy Co jakiś czas zaciągałeś się na któryś z transportowców, by trochę zarobić, a potem wszystko przepijałeś w tawernach. Podczas jednej z takich nocnych hulanek spotkałeś bardzo miłego człowieka, który ochoczo stawiał ci kolejne piwa. Rozmawialiście sobie wesoło o życiu wilków morskich. Ale po jakimś czasie, gdy w twojej głowie alkohol zaczynał robić swoje, rozmowa z tym przyjaznym i szczodrym mężczyzną coraz bardziej zaczęła dryfować w stronę polityki. Po krótkim czasie połowa tawerny – łącznie z tobą – była owładnięta pijackim antyfrancuskim amokiem. Wszyscy wykrzykiwali wiwaty na cześć Royal Navy i złorzeczyli wschodzącej gwieździe francuskiej polityki: Napoleonowi. Dalej już nic nie pamiętasz. Następnego dnia rano zbudził cię krzyk oficera pokładowego. Zaganiał ciebie i jeszcze kilku innych półprzytomnych nieszczęśników do pracy. Tych, którzy się ociągali, częstował batem przez plecy. Ponad waszymi głowami łopotały żagle rozpięte na trzech masztach, czyli byliście już na morzu. W oddali znikały budynki Portsmouth, a wraz z nimi całe twoje młodzieńcze życie. Próbując odzyskać przytomność po wczorajszej pijatyce, przechyliłeś się przez nadburcie. Potwierdzają się najgorsze twoje przypuszczenia: w pijackim zwidzie podpisałeś kontrakt…

GettyImages-1406188287-4ef8485.jpg
width: 2058
height: 1456

Grób Napoleona imponuje monumentalnością. „Mały Kapral” spoczął w miejscu godnym królów
type: item
date: 2025-01-19T10:34:08.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: francja
subject: grobowce
subject: napoleon bonaparte
subject: paryż
description: Grób Napoleona jest jednym z najważniejszych miejsc w Paryżu. Kościół, w którym spoczął cesarz Francuzów, każdego roku przyciąga tysiące turystów, nie tylko z Europy, ale także z dalszych zakątków świata. Trudno się temu dziwić. W końcu wielki polityk i wybitny strateg zapisał się nie tylko w historii swojej ojczyzny. Gdzie znajduje się grób Napoleona Bonapartego? Poniżej odpowiadamy na to pytanie.
encoded: Spis treści: Ciało Napoleona zwrócono Francuzom po 15 latach Gdzie znajduje się grób Napoleona? Historia Les Invalides i kościoła Inwalidów Jak wygląda grób Napoleona? Zwiedzanie grobu Napoleona Po kapitulacji Francji w 1815 roku, Napoleon Bonaparte trafił na Wyspę Świętej Heleny, gdzie doczekał końca swoich dni. Cesarz Francuzów zmarł 5 maja 1821 roku, o godzinie 17:49. Wielki mąż stanu i wybitny żołnierz został pochowany w Dolinie Pelargonii, na brytyjskim terytorium zamorskim Wyspy Świętej Heleny. Ciało Bonapartego złożono w bezimiennym grobie. Gubernator Hudson Lowe nie chciał się zgodzić na nagrobek zawierający tylko jedno słowo – „Napoleon”. W jego opinii, do imienia pochowanego tam zesłańca należało dodać nazwisko „Buonaparte”, a to oznaczałoby, że brytyjskie władze uznawały jego cesarski tytuł. Ciało Napoleona zwrócono Francuzom po 15 latach Francuzi nie chcieli, by ich wielki przywódca po wsze czasy spoczywał w miejscu wygnania. Jednak rząd brytyjski zgodził się na zwrot zwłok Bonapartego dopiero po dziewiętnastu latach. W 1840 roku ciało Napoleona zostało ekshumowane. Było zamknięte w czterech trumnach (metalowej, mahoniowej, ołowianej i mahoniowej), dzięki czemu zachowało się w dobrym stanie. Zgodnie z ostatnią wolą zmarłego, jego ciało trafiło do Francji. Gdy statek przybił do brzegu, trumna wyruszyła w podróż Sekwaną do samego Paryża. Uroczysty pogrzeb państwowy odbył się 15 grudnia 1840 roku. Trumnę przewieziono na platformie armatniej, zaprzężonej w 16 koni. Bonapartego żegnały setki tysięcy Francuzów. Szacuje się, że na trasie konduktu pogrzebowego, na czele którego stał król Ludwik Filip I, ustawiło się od 700 tysięcy do nawet miliona osób. Gdy kondukt przejeżdżał obok, ludzie padali na kolana, oddając w ten sposób cześć swojemu ukochanemu przywódcy. Gdzie znajduje się grób Napoleona? Na całym świecie tradycją jest, że wielcy ludzie spoczywają w wyjątkowych miejscach. Grób Piłsudskiego znajduje się w krypcie św. Leonarda na Wawelu, gdzie wcześniej s…

grob-Napoleona-b6d9b63.jpg
width: 1000
height: 665

Jaki ojciec, taki syn. Aleksander Walewski poszedł w ślady Napoleona
type: item
date: 2024-12-24T14:56:23.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: francja
subject: napoleon bonaparte
subject: polityka
subject: polska
description: Aleksander Walewski, syn Napoleona i pani Walewskiej, walczył w powstaniu listopadowym. Potem służył w Legii Cudzoziemskiej i zrobił karierę we francuskiej dyplomacji.
encoded: Spis treści: Aleksander Florian Józef Colonna-Walewski Romans Napoleona z panią Walewską Młodość Aleksandra Walewskiego Powstanie listopadowe Legia Cudzoziemska Dyplomacja i literatura Kariera ambasadora i ministra Związki z Polską Rosyjskie kartacze bombardowały zagajnik, który mieszkańcy Grochowa nazywali Olszynką. Nikt jednak nie myślał o drzewach, kiedy odłamki żelaza jeszcze większe spustoszenie czyniły wśród ludzi. Od 19 lutego 1831 r. na przedpolach Warszawy trwała zażarta walka między maszerującą na ogarnięte powstaniem listopadowym miasto armią feldmarszałka Iwana Dybicza a próbującymi ją zatrzymać wojskami gen. Józefa Chłopickiego. Proporcje sił wypadały na niekorzyść Polaków. Przeciw 59 tys. żołnierzy i 178 działom rosyjskim wystawili 36 tys. ludzi oraz 114 armat. A jednak wytrzymywali kolejne ataki. Aleksander Florian Józef Colonna-Walewski Zniecierpliwiony Dybicz zdecydował, że 25 lutego ostatecznie skończy sprawę z buntownikami. Lecz w tych dramatycznych chwilach gen. Chłopicki dostrzegł możliwość nie tylko wytrzymania szturmu, ale i pobicia Rosjan. Postanowił rzucić na masy carskiej piechoty kawalerię, nim ta na nowo sformuje się po walce i nim pojawi się jazda rosyjska. Wysłał adiutanta do dowodzącego kawalerzystami gen. Tomasza Łubieńskiego. Polecił, by ten zajął stanowiska wyjściowe i czekał na rozkaz do ataku. Ale Łubieński polecenie zignorował, i to nawet wtedy, gdy zostało ponowione przez kolejnego posłańca. Wówczas Chłopicki postanowił wysłać trzeciego adiutanta – nieślubnego syna cesarza Napoleona Bonapartego. Liczył, że ten młodzieniec, uderzająco podobny do ojca, podziała na Łubieńskiego – starego szwoleżera z Gwardii Cesarskiej. Ów nie miał jednak zamiaru poddawać się sentymentom i wysyłać swych ludzi na – jak sądził – pewną rzeź. Wysłuchawszy próśb „młodzika”, zaskoczył go pytaniem: „Czy generał Chłopicki żąda wysłania dywizji jazdy, czy też dywizjonu?”. Zbity z tropu adiutant nie umiał odpowiedzieć. Polska kawaleria pozostała na swych poz…

Aleksander-Walewski-5528ba5.jpg
width: 2520
height: 3208

Polscy żołnierze Napoleona zmienili barwy. Walczyli nawet z polskimi patriotami
type: item
date: 2024-12-23T09:25:27.000Z
subject: Historia
subject: historia polski
subject: napoleon bonaparte
subject: wojna
description: Po abdykacji Napoleona jego polscy żołnierze nie odeszli na emeryturę. Nadal się bili – pod różnymi sztandarami. Niektórzy walczyli nawet z polskimi patriotami.
encoded: Spis treści: Po upadku Napoleona Oficerowie Napoleona w służbie Rosji Napoleończycy zabici przez powstańców Chorzy bohaterowie z Somosierry Napoleońscy Polacy w Ameryce W Warszawie było niespokojnie, co jakiś czas rozlegały się strzały. Generał Maurycy Hauke zbliżał się na koniu do Pałacu Namiestnikowskiego, za nim jechała w powozie żona Zofia z małymi dziećmi. Od strony Nowego Światu nagle dało się słyszeć okrzyki. Hauke ujrzał zbliżającą się kilkudziesięcioosobową grupę młodych żołnierzy z karabinami. Prychnął z niechęcią. Wiedział już, że konspiratorzy ze szkoły podchorążych wywołali w nocy rebelię. On pomysł rozpoczęcia powstania przeciw Rosji uważał za czyste szaleństwo. „To Hauke” – powiedział ktoś z grupy zbrojnych. Pozostali z radością rozpoznali zasłużonego dowódcę z czasów napoleońskich, wsławionego bohaterską obroną Zamościa w 1813 r. Teraz, po siedemnastu latach, powinien stanąć na ich czele, ruszać znów na Moskala! „Generale, prowadź nas!” – zaczęli wołać, zagradzając drogę patrzącemu na nich ponuro jeźdźcowi. „Mowy nie ma” – odparł zimno Hauke. Zaczął tłumaczyć im, że robią wielki błąd i że nie mają żadnych szans. Ale zapaleńcy przerwali mu, powtarzając swoje. I on, i oni mówili coraz głośniej, wymiana zdań przerodziła się w pyskówkę. „Dość tej głupoty, wracać do koszar!” – grzmiał generał. Któryś z rozsierdzonych rebeliantów wycelował w niego nagle lufę karabinu. Gruchnął strzał, Hauke zachwiał się. Wśród huku kolejnych, padających jeden po drugim wystrzałów zwalił się na ulicę, obok kamiennej rzeźby lwa. Z powozu dobiegły krzyki pani Zofii i płacz dzieci. Trafiony 19 kulami, podziurawiony jak sito generał skonał. I nie był jedynym napoleońskim bohaterem zamordowanym w noc listopadową. Po upadku Napoleona „Nie chce mi się zmieścić we łbie, że nasz wódz skończył na Elbie” – pisał w 1814 r. zdruzgotany poeta Kazimierz Brodziński, oficer armii Księstwa Warszawskiego. Dla wielu Polaków, walczących pod komendą Bonapartego niemalże od 20 lat, jego koniec by…

Polscy-zolnierze-Napoleona-zmienili-barwy.-Walczyli-nawet-z-polskimi-patriotami-486c316.jpg
width: 6831
height: 4787

Zagadka z polskiego hymnu. Co kryje się między wierszami Mazurka Dąbrowskiego?
type: item
date: 2024-11-17T10:26:25.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: europa
subject: historia polski
subject: napoleon bonaparte
subject: wojna
description: Czy Mazurek Dąbrowskiego kryje zapomniane już dziś treści? Na przykład trasę, jaką według polskich patriotów legioniści mieli dotrzeć do Polski?
encoded: Spis treści: Wątki historyczne w hymnie Polski Wielka miłość Dąbrowskiego Plany powrotu legionistów do Polski Czym były tarabany? Barbara jako symbol konfederacji Słowa polskiego hymnu – „Mazurka Dąbrowskiego” – napisał Józef Wybicki w roku 1797. Wtedy utwór ten funkcjonował jako „Pieśń Legionów Polskich we Włoszech”. Zwrotki i refren wypełniały odniesienia do realnych, aktualnych postaci i walk. Wątki historyczne w hymnie Polski Jest tam i gen. Jan Henryk Dąbrowski, i wódz Francuzów Napoleon Bonaparte. A więc osoby, z którymi legioniści wiązali największe nadzieje. Patrioci uważali przecież, że dzięki walce u boku francuskiej armii doprowadzą do wskrzeszenia Polski, upadłej po trzech rozbiorach. Są też w pieśni wątki historyczne, na przykład o Czarnieckim. „Wracał się przez morze” z wyprawy do Danii przeciw Szwedom, aby w ojczystej ziemi wziąć udział w kolejnej kampanii – przeciw Rosji. W dalszych, rzadko śpiewanych zwrotkach, mamy także u Wybickiego wezwanie do narodowego pojednania: „Niemiec, Moskal nie osiędzie, / gdy jąwszy pałasza, / hasłem wszystkich zgoda będzie / i ojczyzna nasza”. Autor poniekąd zakłada również społeczne przemiany, które poderwą do walki nie tylko szlachtę i mieszczan, lecz również chłopstwo: „Na to wszystkich jedne głosy: / »Dosyć tej niewoli / mamy Racławickie Kosy, / Kościuszkę, Bóg pozwoli«”. Pośród wszystkich tych konkretów, dość sentymentalnie i mało konkretnie brzmi czwarta (według obecnie stosowanej kolejności) zwrotka: „Już tam ojciec do swej Basi / Mówi zapłakany: / »Słuchaj jeno, pewno nasi / biją w tarabany«”. Co za nią się kryje? Wielka miłość Dąbrowskiego Szczególnie zagadkowa wydaje się tajemnicza Basia. Dlaczego zasłużyła sobie u Wybickiego na miejsce obok Dąbrowskiego, Napoleona, Kościuszki i Czarnieckiego? Zdaniem niektórych badaczy, wkrada się tu watek czysto romantyczny. Pierwowzorem Basi z pieśni miałaby być Barbara Chłapowska – żona generała Jana Henryka Dąbrowskiego. Faktycznie, jej ojciec Ksawery miał w życiorysie p…

MazurekDabrowskiego-1e60a1a.jpg
width: 2560
height: 1269

Japonia też miała swojego Napoleona. Dokonał niemożliwego
type: item
date: 2024-10-27T09:00:13.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: japonia
subject: korea
subject: napoleon bonaparte
description: Toyotomi Hideyoshi, sprytny chłopski syn, zrobił w XVI-wiecznej Japonii zawrotną karierę. Zjednoczył podzielony kraj i poprowadził jego mieszkańców na podbój Korei i Chin.
encoded: Pan Małpiszon Wyleniały szczur w służbie wielkiego głupca Wierność może okazać się opłacalna Regent z zapadłej wioski Atak na Koreę z nudów? W Japonii od czasów najdawniejszych pochodzenie określało miejsce człowieka w społeczeństwie. Arystokraci i samurajowie cieszyli się licznymi przywilejami, podczas gdy los przeciętnych zjadaczy ryżu nie był godny pozazdroszczenia. Kiedy jednak w XV wieku rozpoczęła się epoka wojen domowych, znana jako sengoku jidai, koło fortuny zaczęło obracać się w Kraju Kwitnącej Wiśni z niesamowitą prędkością. Szczęśliwców wynosiło na wyżyny, a pechowców spychało w otchłań... Pan Małpiszon I tak w połowie XVI wieku w położonej w prowincji Owari wiosce Nakamura mieszkał młodzieniec Tokichiro. Ten syn chłopa, gdy nie pracował na roli, chętnie słuchał opowieści wędrowców, których języki rozwiązywały miska ryżu i czarka sake. Szukający zatrudnienia ronini, wędrowni mnisi buddyjscy i wszelkiej innej maści wagabundy mieli o czym opowiadać. Świat rozciągający się za Owari od kilkudziesięciu lat był pogrążony w wojnie domowej. Wielcy i mniejsi dajmio (panowie ziemscy) rzucali się sobie do gardeł, cesarze w odległym Kioto przymierali głodem w zrujnowanych pałacach, a zza morza przybywali długonosi barbarzyńcy z Europy, przynoszący ze sobą wiarę w nowego Boga. Tokichiro słuchał tych wieści z wypiekami na twarzy. Nic nie trzymało go w Nakamurze. Ze swym ojczymem nie dogadywał się najlepiej, a życie rolnika było pełne znoju. W końcu chłopak spakował skromny dobytek i ruszył w drogę. W prowincji Totomi po raz pierwszy uśmiechnęło się do niego szczęście: napotkał możnego samuraja – Matsuhitę Yukitsune. Spotkanie obu mężczyzn miało komiczny przebieg. Młody wędrowiec, który urodą nie grzeszył (po prawdzie był potwornie brzydki), z daleka przyciągnął uwagę podróżującego ze swą świtą szlachcica. Matsuhita początkowo wziął Tokichiro za jakąś dziwną małpę i dopiero gdy się do siebie zbliżyli, odkrył, że ma do czynienia z człowiekiem. O tym, jak nietrudno było …

Toyotomi-Hideyoshi-3e9bffc.png
width: 507
height: 456

Odkryto stos amputowanych kończyn. Nieopodal rozegrała się jedna z najsłynniejszych bitew świata
type: item
date: 2024-09-16T10:33:39.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: napoleon bonaparte
subject: wojna
subject: wykopaliska
description: W ostatniej bitwie Napoleona Bonapartego, pod Waterloo w dzisiejszej Belgii, zginęły tysięcy ludzi. Teraz naukowcy w towarzystwie weteranów odkrywają dramaty, które rozgrywały się w polowym szpitalu.
encoded: Spis treści: Weterani na polu bitwy pod Waterloo Amputowane kończyny i truchła koni Najważniejsze znaleziska na polu bitwy pod Waterloo To była bardzo krwawa bitwa. Rannych lub zabitych zostało ponad 40 tys. żołnierzy. W bitwie pod Waterloo, która rozegrała się 18 czerwca 1815 roku na terenie Królestwa Niderlandów (obecna Belgia), starło się około 190 tys. wojaków. Naprzeciwko siebie stanęły armie Napoleona Bonapartego i angielsko-pruska – dowodzona przez Arthura Wellingtona i Gebharda Blüchera. „Mały kapral” poniósł klęskę i został zesłany na Wyspę św. Heleny, gdzie zmarł po sześciu latach. Weterani na polu bitwy pod Waterloo Na terenie, gdzie 200 lat temu rozegrała się ostatnia bitwa Napoleona od lat prowadzone są szeroko zakrojone badania archeologiczne. Jest to współczesna farma Mont-Saint-Jean. Prowadzi je organizacja charytatywna z Wielkiej Brytanii, Waterloo Uncovered. W badaniach terenowych biorą udział weterani, którzy uczestniczyli w misjach na Bliskim Wschodzie. – Może się to wydawać sprzeczne z intuicją, aby ranni weterani wracali na pole bitwy, ale w rzeczywistości jest to niezwykle korzystne – mówi dyrektorka Waterloo Uncovered, Abigail Boyle. Wskazuje na szereg pozytywnych elementów: nawiązywanie relacji z innymi ludźmi, w tym także weteranami, praca fizyczna na świeżym powietrzu i nauka nowych umiejętności po przejściu w stan spoczynku. Wśród beneficjentów jest na przykład John Dawson, który został postrzelony w głowę podczas służby w Grenadier Guards w prowincji Helmand w Afganistanie. Stracił prawe oko, jego lewa ręka jest unieruchomiona. – To pierwsza podróż, którą odbyłem bez opiekuna. Normalnie odmówiłbym robienia takich rzeczy, ale kiedy mój pułk skontaktował się ze mną w tej sprawie, postanowiłem spróbować. Przerosło to wszystkie moje oczekiwania – opowiada Dawson. Amputowane kończyny i truchła koni W tym roku zespół badaczy wraz z weteranami skupił swoje wysiłki na eksploracji dołów znajdujących się nieopodal szpitala polowego na terenie wspó…

US-Dutch-and-British-veterans-excavating-Chris-van-Houts-5ac5036.jpg
width: 2953
height: 1969

Zagadka Kaspara Hausera rozwiązana? Nowe badania DNA pomogły obalić 200-letnią teorię spiskową
type: item
date: 2024-08-07T15:15:15.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: dna
subject: historia
subject: napoleon bonaparte
subject: niemcy
subject: norymberga
subject: tajemnice
subject: Wolny czas
description: Badania genetyczne wyjaśniły jedną z zagadek dotyczących Kaspara Hausera. Ten tajemniczy mężczyzna nie był, jak przypuszczano w XIX wieku, spokrewniony z wielkimi książętami Badenii. Pokrewieństwo jednoznacznie wykluczyła analiza mitochondrialnego DNA.
encoded: W tym artykule: Tajemnica Kaspara Hausera Morderstwo w ogrodach dworskich Nieznany członek dynastii badeńskiej Badania DNA wyjaśniają zagadkę Kim był Kaspar Hauser? Kaspar Hauser to jedna z najbardziej tajemniczych postaci w historii Europy. Pojawił się na ulicy Norymbergi 26 maja 1828 roku. Miał około 16 lat, wydawał się ociężały i niezdarny. Chodził z trudem, jakby nie do końca umiał się poruszać. Wypowiadał tylko kilka słów. Miał przy sobie anonimowy list. Jego autor wyjaśniał, że chłopiec został oddany pod jego opiekę w 1812 r. Przyznawał, że od tej pory trzymał dziecko w całkowitym odosobnieniu. Dziwny nastolatek został zaprowadzony na policję, która próbowała wywiedzieć się, kim jest. Bez powodzenia. Niespodziewanie okazało się jednak, że chłopiec potrafi wykaligrafować dwa słowa. Brzmiały „Kaspar Hauser”. Tajemniczy znajda zaczął ich wkrótce używać jako imienia i nazwiska, choć były wątpliwości, czy faktycznie tak się nazywał. Tajemnica Kaspara Hausera Kim był zagadkowy nastolatek? Jego historia rozpaliła wyobraźnię ówczesnych. Tym bardziej że z czasem Hauser nauczył się mówić i zaczął opowiadać o swoim dzieciństwie. Od kiedy pamiętał, znajdował się w małej ciemnej piwnicy. Nigdy nikt go nie odwiedzał. Miał tylko drewniane zabawki: dwa koniki i psa. Karmiono go chlebem i wodą, jednak nigdy nie widział osoby, która je przynosiła. Prawdopodobnie w wodzie, którą go pojono, dostawał usypiające opium. Dopiero kilka dni przed końcem uwięzienia przyszedł do niego nieznany mężczyzna. Nauczył go wypowiadać kilka zdań i napisać dwa słowa. Potem zabrał Kaspara na spacer i pozostawił na ulicy w Norymberdze. Morderstwo w ogrodach dworskich Niezwykła historia, opisana w prasie, sprawiła, że z czasem Hauser stał się lokalną gwiazdą. Jedni zarzucali mu oszustwo, inni przypisywali szlachetne urodzenie. Wyobraźnię tych drugich rozpaliło zdarzenie z listopada 1829 r. Hauser został wówczas znaleziony z dużą raną w czole. Twierdził, że jakiś człowiek uderzył go siekierą. Po tym z…

zagadka-kaspra-hausera-rozwiazana-nowe-badania-dna-pomogly-rozwiac-200-letnia-teorie-spiskowa-7729394.jpg
width: 1280
height: 720

Napoleon Bonaparte miał na sobie ten kapelusz w szczególnym okresie życia. Pamiątkę sprzedano za fortunę
type: item
date: 2023-11-23T07:46:41.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: aukcja
subject: europa
subject: francja
subject: historia
subject: napoleon bonaparte
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Napoleon Bonaparte nosił swoje kapelusze w charakterystyczny sposób. Miał ku temu pewne powody. Do dziś zachowało się 20 jego nakryć głowy. Ile są warte? Lepiej usiąść...
encoded: W tym artykule: Ile miał wzrostu Napoleon Bonaparte? Kapelusz Napoleona sprzedany za fortunę Jakie pamiątki zostawił po sobie Napoleon Bonaparte? Napoleon Bonaparte zapisał się na kartach historii jako jeden z najwybitniejszych dowódców wojskowych w Europie. Jego wojny i podboje na przełomie XVIII i XIX w. miały wpływ na politykę niemal całego Starego Kontynentu. Działania Napoleona wykraczały jednak jeszcze dalej. W końcu dotarł też do Egiptu. Zwycięstwo pod piramidami miało otworzyć mu drogę do podboju Indii, ale ten cel nigdy nie został zrealizowany. Mimo to 200 lat później mało kto śmie podważać znaczącą rolę Napoleona w historii Francji i Europy. Ile miał wzrostu Napoleon Bonaparte? Wokół słynnego dowódcy namnożyło się sporo niedopowiedzeń i legend. Wiele ciekawostek o Napoleonie Bonaparte jest jednak prawdziwych. Na przykład ta o jego kompleksie wzrostu. I cóż, trzeba przyznać, że cesarz rzeczywiście nie był za wysoki. Mierzył ok. 168 cm. Centymetrów dodawały mu charakterystyczne czarne kapelusze. Do dziś zachowało się 20 nakryć głowy z kolekcji Bonaparte. Łącznie miało być ich grubo ponad 100. Jeden z kapeluszy trafił niedawno aukcję i został sprzedany za niebotyczną, rekordową wręcz kwotę. Mowa o dwurożnym kapeluszu z czarnego filcu, który to Napoleon nosił podczas panowania jako cesarz Francji. Historia zatoczyła koło. Pamiątka po dowódcy została sprzedana za 1,932 mln euro na licytacji właśnie w Paryżu. Co ciekawe, pierwotna cena oscylowała w granicach 600–800 tys. euro. Kapelusz Napoleona sprzedany za fortunę To nowy rekord. W 2014 r. inny kapelusz Napoleona został sprzedany za„ jedyne” 1,884 mln euro. Skąd takie podbicie ceny? Według ekspertów może to być związane z premierą głośno zapowiadanego filmu biograficznego o Napoleonie z Joaquinem Phoenixem w roli głównej. Produkcję wyreżyserował Ridley Scott. Aby na polu bitwy nie pomylono go z nikim innym, Napoleon Bonaparte nosił kapelusze po swojemu. W przeciwieństwie do oficerów, którzy zakładali je pod ką…

kapelusz-napoleona-zostal-wylictyowany-za-fortune-cfeb41c.jpg
width: 960
height: 540

Czy Napoleon spędził noc w piramidzie Cheopsa? O tym doświadczeniu nie chciał ponoć rozmawiać
type: item
date: 2023-11-20T14:31:24.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: egipt
subject: historia egiptu
subject: napoleon bonaparte
subject: Onet
subject: piramidy
subject: starożytny egipt
subject: Wolny czas
description: Po spędzeniu nocy w komorach piramidy Cheopsa w Egipcie Napoleon był blady i roztrzęsiony. O swoim doświadczeniu nie chciał z nikim nigdy rozmawiać. Tajemnicę miał zdradzić na łożu śmierci. Taka krąży legenda. A jaka jest prawda?
encoded: W tym artykule: Napoleon w Wielkiej Piramidzie Fakty o pobycie Bonapartego w Gizie Zasługi Napoleona dla egiptologii Cesarz Francuzów, Napoleon Bonaparte (1769–1821) uznawany jest za jednego z najwybitniejszych dowódców wojskowych w dziejach. A także za jedną z najważniejszych postaci w historii świata. Do kin trafia właśnie nowa amerykańska superprodukcja w reżyserii Ridleya Scotta, która opowiada historię Napoleona. W jednym z trailerów uwagę zwracają kadry z Płaskowyżu Giza, gdzie znajdują się egipskie piramidy. View oEmbed on the source website Napoleon w Wielkiej Piramidzie Nie jest jeszcze jasne, czy w najnowszym filmie Napoleon wchodzi do piramidy, bo pokazano tylko kilka kadrów. Jednak krąży legenda, że „mały kapral” miał w piramidzie Cheopsa spędzić noc. To doświadczenie miało odmienić jego życie. Pytany o to, co się stało, nie chciał nic powiedzieć. Na łożu śmierci, zapytany o to, co tam zaszło, rzekł: „Nie ma sensu. I tak mi nikt nie uwierzy”. Legenda o pobycie Bonapartego w grobowcu Cheopsa jest żywa do dziś. Motyw ten wykorzystano w powieściach, na przykład w „Nieśmiertelnej piramidzie”. Jej autor, Javier Sierra w epilogu i we wstępie sugeruje, że chociaż powieść jest wytworem wyobraźni, to jednak Napoleon faktycznie spędził noc w piramidzie. A co wiemy tak naprawdę o Napoleonie i jego wizycie wśród piramid? Fakty o pobycie Bonapartego w Gizie Nie mamy żadnych wiarygodnych źródeł potwierdzających nocleg Napoleona w Wielkiej Piramidzie. W biografii Bonapartego jego osobisty sekretarz, Louis Antoine Fauvelet de Bourrienne napisał, że cesarz nigdy nawet nie wszedł do niej, nie mówiąc o noclegu w komorach. Napoleon był jednak bardzo zainteresowany dziedzictwem archeologicznym Egiptu. Piramida Cheopsa go intrygowała. Dlatego wysłał kilka osób do piramidy Cheopsa. Następnie opisały one cesarzowi swoje wrażenia. Bonaparte nie wspomniał ani słowem na łożu śmierci o wizycie w piramidzie. Co prawda w zależności źródła zachowało się kilka wersji ostatnich słów Bon…

czy-napoleon-spedzil-noc-w-piramidzie-cheopsa-o-tym-doswiadczeniu-nie-chcial-ponoc-rozmawiac-bc07a97.png
width: 1200
height: 630

Mały wielki przywódca, który panicznie bał się kotów. Oto zaskakujące ciekawostki o Napoleonie Bonaparte
type: item
date: 2022-11-29T09:31:24.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: ciekawostki
subject: Edukacja
subject: napoleon bonaparte
description: Cesarz, mąż stanu i wielki strateg. Mimo że po dziś dzień wzbudza mieszane uczucia wśród historyków, Napoleon Bonaparte odegrał kluczową rolę w budowaniu francuskiej potęgi na arenie międzynarodowej. Sprawdź, co warto wiedzieć o tym wybitnym przywódcy.
encoded: W tym artykule: Ciekawostki z życia Napoleona Bonaparte Czego bał się Napoleon Bonaparte? Ciekawostki o Napoleonie Bonaparte Choć dla jednych był prawdziwym geniuszem, a dla innych symbolem tyranii, na zawsze zapisał się na kartach historii. Napoleon Bonaparte, bo o nim mowa, zasłynął jako jeden z najwybitniejszych europejskich dowódców wojskowych. Jego strategia zatrzymała wojska austriackie i rosyjskie w słynnej bitwie pod Austerlitz – i to mimo mniej liczebnej armii. Nie dali mu rady także Prusowie. Bonaparte odegrał szczególną rolę również w historii Polski. To w nim nasi rodacy pokładali największe nadzieje na odzyskanie niepodległości na początku XIX wieku. Światełkiem w tunelu było utworzenie Legionów Polskich we Włoszech oraz Księstwa Warszawskiego w 1807 roku. O tym, jak ważną był postacią dla Polaków w tamtym okresie, niech świadczy druga zwrotka „Mazurka Dąbrowskiego”, która po dziś dzień brzmi: „Dał nam przykład Bonaparte jak zwyciężać mamy”. W ramach ciekawostki dodajmy, że kilka lat temu zrodził się pomysł, by cesarza Francuzów w polskim hymnie zastąpi Jan III Sobieski, który zatrzymał Turków pod Wiedniem w 1683 r. Życiorys najsłynniejszego francuskiego przywódcy po dziś dzień skrywa wiele tajemnic. Jak rodziła się jego legenda? Poznaj ciekawostki o Napoleonie Bonaparte już teraz. Ciekawostki z życia Napoleona Bonaparte Napoleon Bonaparte przyszedł na świat 15 sierpnia 1769 roku w Ajaccio na Korsyce. Pochodził ze szlacheckiej rodziny o włoskich korzeniach. Urodził się jako syn Carla Marii Buonapartego, włoskiego prawnika oraz Letycji Buonaparte, z domu Ramolino. Miał aż siedmioro rodzeństwa – trzy siostry i czterech braci. Starszy Józef i młodszy Ludwik, podobnie jak Napoleon, zasiadali na tronie – odpowiednio w Hiszpanii i Holandii. Bonaparte uczęszczał do szkoły wojskowej i jednym z pięćdziesięciu królewskich stypendystów. Uchodził za osobę spokojną i introwertyczną – zamiast spędzania czasu w towarzystwie kolegów, wybierał książki. Pierwszą żoną ces…

ciekawostki-o-napoleonie-bonaparte1-a8835ab.png
width: 781
height: 521

06/2016
type: item
date: 2016-05-30T07:05:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: brama brandenburska
subject: egipt
subject: napoleon bonaparte
subject: piramidy
subject: starożytny egipt
subject: wilczy szaniec
description: Niemożliwe? Sprawdzimy Wydawało się to niemożliwe. A jednak pewnego dnia grupa śmiałków postanowiła związać się liną konopną i zdobyć szczyt Mont Blanc. Tak powstała nowa dziedzina sportu, czyli wspinaczka, dzięki której dowiedzieliśmy się więcej o świecie i o człowieku. Alpy, Andy, Himalaje. Zdobycie pierwszego ośmiotysięcznika w 1954 r. było uważane za granicę ludzkich możliwości. Ale przecież w naturze człowieka jest przesuwać granice – pierwsza wspinaczka solo, nową drogą, pierwsze zdobycie wierzchołka zimą. Dziś wydaje się, że wyzwań eksploracyjnych zostało niewiele. A jednak pojawił się ktoś taki jak Jędrek Bargiel. Ma 28 lat, jest skialpinistą, wspina się samotnie. Szczyt Broad Peak (8051 m) osiągnął w rekordowym czasie 11 godzin i jako pierwszy człowiek na świecie zjechał z jego wierzchołka na nartach. W sumie ma na koncie trzy ośmiotysięczniki, każdy zdobyty w świetnym stylu, oraz rekord w biegu na Elbrus. Zadziwia ponadprzeciętną szybkością i wytrzymałością. I wychodzi poza schematy. Za tę inność w podejściu do himalaizmu kapituła Travelerów, najbardziej prestiżowych nagród podróżniczych w Polsce, postanowiła uhonorować go tytułem Człowieka Roku 2015. Przez ostatnie 10 lat wyróżniliśmy w tym konkursie takie osobistości jak: Elżbieta Dzikowska, Marek Kamiński, Krzysztof Wielicki, prof. Aleksander Wolszczan czy Janina Ochojska. Doceniamy tych, którzy się wspinają, żeglują, tworzą inicjatywy społeczne, ale też w zaciszu laboratoriów pracują nad nowymi projektami naukowymi. Tych, których napędza myśl, jak sięgnąć dalej, głębiej, zrobić coś lepiej. Choć kiedyś wydawało się to niemożliwe.
encoded: 28 - Jędrek Bargiel: Człowiek Roku NG Jeśli zjeżdżanie na deskach ze szczytów ośmiotysięczników nie jest szaleństwem, to co nim jest? Tekst: Julia Lachowicz Zdjęcia: Marcin Kin 42 - Indianie Amazonii Choć może trudno w to uwierzyć, w deszczowym lesie żyją jeszcze tzw. plemiona bez kontaktu. Tekst: Emma Marris Zdjęcia: Charlie Hamilton James 66 - Haiti od katastrofy do katastrofy Kraj uchodzi za skazany na łaskę możnych. Ale młodzi mieszkańcy chcą widzieć go inaczej. Tekst: Alexandra Fuller Zdjęcia: uczniowie FotoKonbitu 86 - Oko natury Mimo że ewolucja jest ślepa, swoje dzieła potrafiła wyposażyć w doskonały wzrok. Tekst: Ed Yong Zdjęcia: David Liittschwager 122 - Filipiny okiem fotografa Próba pokazania życia społecznego przez pryzmat obrazków klatki schodowej to dobry koncept? Zobaczcie sami. Tekst i zdjęcia: Mariusz Janiszewski

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1a29ebd24bb7aa975ed0a2b3c28f117e53e239ed-0b67351.jpeg
width: 2060
height: 2999

Śmierdzące z natury. Przewodnik po serach świata
type: item
date: 2015-07-02T06:00:00.000Z
creator: Anna Szczypczyńska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: francja
subject: münster
subject: napoleon bonaparte
subject: normandia
subject: wielka brytania
description: Śmierdzący biskup, epoisses, którego nie można przewozić w autobusie, czy normandzki camembert pachnący jak skarpety po tygodniowym trekkingu. Przygotowaliśmy przewodnik po najbardziej cuchnących serach świata.
encoded: Oczywiście prym wśród nich wiodą sery francuskie, potem są brytyjskie i potem długo, długo nic. O ich aromacie decydują bakterie, pleśń, składniki kąpieli wodnej, w której są zanurzane. Naturalnie zapach to, jak wiemy, kwestia gustu - coś co dla jednych jest odrażające innych przyciąga niczym najmocniejszy afrodyzjak. Fot. Shutterstock Roquefort - jeden z najbardziej rozchwytywanych i najstarszych serów świata. Narodził się w małej wiosce Roquefort w południowej Francji. Produkowany z mleka owczego dojrzewał w tamtejszych grotach. Zwany jest serem królów i papieży, bo objadali się nim bez umiaru. Pełnię smaku osiąga po 5 miesiącach, jednak obecnie wielu odstrasza nie tyle jego zapach co charakterystyczny niebieskawy nalot - szlachetna pleśń, która decyduje o niepowtarzalnym smaku roqueforta. Fot. Shutterstock Normandzki Camembert - francuski numer jeden, pachnie jak skarpety po tygodniowym trekkingu. Ale jego fanów to bynajmniej nie zniechęca. Zachwyca ich bowiem aksamitna tekstura tego sera robionego z niepasteryzowanego krowiego mleka. Dojrzewa trzy tygodnie i je się go łyżką. Fot. Shutterstock Munster - kolejny francuski specjał rodem z Alzacji, produkowany już w średniowieczu z krowiego mleka w opactwach w Wogezach. Z powodu nieznośnego zapachu zwany też Potworem. Dojrzewa w wilgotnych piwnicach przez około 3 miesiące. Idealny dodatek do piwa. Fot. Shutterstock Epoisses - delektował się nim sam Napoleon Bonaparte. Podobno nie ma na świecie nic bardziej śmierdzącego, dlatego nie można go przewozić w publicznych środkach transportu we Francji. Ten krowi ser ma kremową, ciągliwą konsystencję, której nabiera po 6 tygodniach. fot. materiały prasowe Brie de Meaux, nazwany na cześć miasta, gdzie się narodził. Podobno ostatnim życzeniem umierającego Ludwik XIV było zjedzenie właśnie kawałka tego sera. Wytwarzany z krowiego mleka został przez ministra Talleyranda nazwany królem serów. Ma swoich wiernych fanów zachwycających się jego słodkawym, kremowym smakiem, który ide…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/014b0d4017ef6e25ef2e00df70ff45c89f480f00-a11a402.jpeg
width: 1000
height: 667

Czy wiesz, że Haiti …
type: item
date: 2010-02-04T12:33:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: haiti
subject: historia
subject: napoleon bonaparte
subject: niewolnictwo
subject: trzęsienie ziemi
description: Po trzęsieniu ziemi, jakie nawiedziło na początku roku Haiti, prasa zachodnia codziennie poświęca jeden lub dwa teksty bieżącej sytuacji, jaka panuje na wyspie. Horror, tragedia, nieszczęście to były słowa, pojawiające się najczęściej w tytułach artykułów. Ocaleni, tysiące ofiar, kolejne trzęsienia – to wiadomości z późniejszych dni. Obecnie najczęściej wytłuszczane słowa to przemyt dzieci, szabrownicy, bezprawie i zarzut, że Zachód ponosi historyczną odpowiedzialność za nędzę tego kraju.
encoded: Co tak naprawdę wiemy o Haiti? Wstyd się przyznać, ale niewiele. Większość ludzi uważa, że to słoneczna, zielona wyspa położona gdzieś w okolicach Kuby i Dominikany. Biedna, ale jakże piękna. A jaka jest jej historia? Czarna. W kilka lat po tym, jak Krzysztof Kolumb postawił swoja stopę na wyspie, większość pierwotnych mieszkańców Haiti była martwa lub znajdowała się w niewoli. Podczas francuskiej dominacji, doszło tu do pierwszych wojen kolonialnych, w których udział brali niestety również Polacy. Za czasów Napoleona na Haiti wysłana została ekspedycja z udziałem Legionów Polskich. Na początku XVIII w. Haiti było francuską kolonią, ostro konkurującą z koloniami amerykańskimi o tytuł najcenniejszej europejskiej posiadłości na półkuli zachodniej. Na czym Francuzi opierali swój sukces? Na bezdusznym wykorzystywaniu afrykańskich niewolników, którzy dla arystokratycznych plantatorów produkowali na wyspie prawie połowę światowej ilości kawy i cukru. Niewolnicy traktowani byli jak tania siła robocza, którą bez zbędnych ceregieli można było zapracowywać na śmierć. Francuskie metody zmuszania czarnej ludności Haiti do posłuszeństwa były bezduszne, okrutne i krwawe, a władza oparta na wszechobecnym strachu i tyranii. W latach 80. XVIII w. doszło jednak na Haiti do powstania, w wyniku którego zabito wielu białych plantatorów. Władzę nad wyspą przejęli rebelianci, na czele których stał niewolnik – samouk, Toussaint L’Ouverture. Mimo, że bestialstwo, jakiego dopuściły się podczas konfliktu obie strony było ogromne, to czarnym niewolnikom udało się uzyskać poparcie amerykańskiej Partii Federalistycznej, a przede wszystkim, urodzonego na Karaibach, Alexandra Hamiltona – pierwszego sekretarza skarbu USA. Zdecydowanym przeciwnikiem utworzenia republiki złożonej z wyzwolonych afrykańskich niewolników był natomiast Thomas Jefferson, który po dojściu do władzy, pozwolił Napoleonowi na podbój Haiti. Bonaparte chciał nie tylko odzyskać wyspę, ale również poszerzyć strefę francuskich wpł…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ad4896cae6cba51da98ef50555b9296dc8ce7784-7eb00b8.jpeg
width: 400
height: 500

Wyspa cesarza Napoleona – Korsyka
type: item
date: 2009-04-10T11:06:46.000Z
creator: Małgorzata Brączyk
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kolej
subject: korsyka
subject: napoleon bonaparte
subject: pociągi
subject: wyspy
description: Czekając kiedyś na spóźniający się autobus, zobaczyłam przez szybę agencji turystycznej plakat-reklamę korsykańskiej kolejki, będącej rzekomo najbardziej malowniczą w Europie. Postanowiłam sprawdzić to osobiście. Zrozumieją mnie miłośnicy żelaznych dróg, dla których Orient Express czy Blue Train to magiczne wezwanie.
encoded: Podróż statkiem z włoskiego Livorno do Bastii na Korsyce zajmuje sześć godzin. Stałam na pokładzie i patrząc na wodę, zastanawiałam się, co wiem o tej wyspie. Urodził się tam Napoleon (któż tego nie pamięta ze szkoły?). Wielokrotnie słyszałam, że Korsyka – aczkolwiek francuska – jest bardziej włoska niż włoska Sardynia. Zachwyty nad jej urodą nie zrobiły jednak na mnie większego wrażenia – bo któraż z wysp na Morzu Śródziemnym nie jest piękna? Z rozmyślań wyrwał mnie niezwykły widok – w dali rysował się zielony kontur wyspy zanurzony w morskim błękicie. Korsyka to góry na morzu, najwyższy szczyt Monte Cinto (2 706 m), nierzadko nawet latem ubielony śniegiem, dzieli od lazurowej toni tylko 28 km. Pasmo górskie przecina ten skrawek lądu na dwie części. Na północy najważniejsza jest Bastia. Niegdyś była stolicą, ale począwszy od 1796 r., kiedy Korsyka weszła w skład Francji, zaczęła tracić swoją uprzywilejowaną pozycję. Piętnaście lat później Napoleon przeniósł stolicę do Ajaccio, miejsca swego urodzenia. Była to kara za tendencje niepodległościowe, które, nawiasem mówiąc, są żywe do dzisiaj. Każdy, kto wysiada w starym porcie w Bastii, już na pierwszy rzut oka zauważy wpływy włoskiej architektury. Nawet kolory budynków są te same: różne odcienie ochry. Nic dziwnego, dominacja Genui trwała tu ponad pięć wieków. Wędrując po malowniczych uliczkach, wyczuwa się też klimaty neapolitańskie. Najładniejszy jest plac Saint-Nicolas. Co ciekawe – to jeden z największych placów we Francji, prawdziwy salon z widokiem na morze, pełen palm i platanów, z mnóstwem uroczych kafejek, restauracji, barów. Niedaleko, przy ulicy Cesar Campinchi, mieszczą się butiki i sklepiki z pamiątkami. Najstarszą i najbardziej korsykańską jest dzielnica Terra Vecchia. Wiedzie do niej uliczka Napoleona. Zagląda tu mniej turystów, a życie toczy się normalnie. W wąskim zaułku dzieci o wysmaganych wiatrem buziach grają w piłkę, na placyku du Marche okoliczni wieśniacy sprzedają warzywa i owoce. W Bastii nie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3865893d55fe1413c7db9aa7625a3793d06b4c17-4a5f631.jpeg
width: 500
height: 340

Polskie skrawki Egiptu
type: item
date: 2009-03-22T19:38:02.000Z
creator: Joanna Lamparska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: brama brandenburska
subject: egipt
subject: napoleon bonaparte
subject: piramidy
subject: starożytny egipt
subject: wilczy szaniec
description: W XIX w. egipska wyprawa Napoleona przeciw Mamelukom fascynowała wyższe sfery. Każdy chciał mieć u siebie choć skrawek starożytności.
encoded: Tak zaczęły się piąć ku niebu współczesne piramidy. Nie wiadomo, ile ich powstało na terenie obecnej Polski. Do dziś otacza je aura mistycyzmu i tajemniczości. Wszak wszystkie, tak jak pierwowzory, są grobowcami. Prawdopodobnie jako pierwsi wystawili sobie piramidę w Rożnowie (ok. 10 km na północ od Kluczborka) von Ebenowie. Projektantem grobowca miał być sam Carl Gothard Langhans, twórca berlińskiej Bramy Brandenburskiej. Do 1932 r. w piramidzie pochowano 27 członków rodu, a jedno z dzieci leżało w tym niezwykłym mauzoleum we własnym białym wózeczku. W Rapie położonej w samym sercu Mazur 16-metrowa piramida wyrosła nieoczekiwanie na końcu leśnej ścieżki. Wygląda dość niesamowicie, trudno się zresztą dziwić, bo na wieczny spoczynek złożono w niej kilkanaście osób. Mazurska piramida powstała przed 1811 r. na planie kwadratu o 10-metrowych bokach. Zaprojektował ją najprawdopodobniej duński rzeźbiarz Barthel Thorvaldsen, twórca warszawskich pomników Kopernika i księcia Józefa Poniatowskiego. Zleceniodawcą był Fritz Wilhelm von Farenheid, właściciel okolicznych dóbr i miłośnik podróży, w tym kultury starożytnego Egiptu. Podobno fundator wybrał miejsce na budowę grobowca nieprzypadkowo. Tutaj mają się przecinać trzy silne linie promieniowania geomantycznego łączące pobliskie miejsca mocy – na jednym z nich powstał Wilczy Szaniec, tajna kwatera Adolfa Hitlera. Niemal ćwierć wieku po grobowcu Fahrenheidów wzniesiono kolejną piramidę, tym razem pod Wągrowcem (40 km na pn.-zach. od Gniezna). Zaprojektował ją rotmistrz Franciszek Łakiński – podobnie jak Fahrenheid urzeczony Egiptem. Wkrótce nieco mniejsza piramida stanęła w pobliżu Wrocławia. W latach 1865-87 zbudowała ją rodzina zu Limburg-Stirum, właściciele ogromnego majątku w Piotrowicach. Padł on łupem wandali oraz poszukiwaczy skarbów, których kusiły krążące w okolicy legendy o templariuszach. W 2004 r. zdewastowaną mogiłę uporządkowali w czynie społecznym mieszkańcy Piotrowic, przy okazji zakładając kraty i obsadzając …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6bbdeb4c66fb79a77b1474b07ca810ac2f7a7894-8838b83.jpeg
width: 500
height: 381