Ciekawostki o Kenii. Z czego słynie kraj Masajów?
Zebrane ciekawostki o Kenii sprawią, że jeszcze bardziej zechcesz poznać ten kraj, a nawet zamarzysz o podróż do Afryki. Sprawdź, co warto wiedzieć na temat Kenijczyków i ich ojczyzny.
W tym artykule: Podstawowe informacje o Kenii Walory kulturowe Kenii Religia w Kenii Ciekawostki o Kenii Poznałaś lub poznałeś już zapierające dech w piersiach ciekawostki o Afryce? Jeśli tak, to z pewnością zainteresują cię również ciekawostki o Kenii, czyli jednym z największych państw na kontynencie. Ten niezwykły kraj skrywa wiele fascynujących miejsc, ciekawych historii i mało znanych faktów. Poniżej prezentujemy najważniejsze z nich. Podstawowe informacje o Kenii Kenia, a właściwie Republika Kenii, leży we wschodniej Afryce nad Oceanem Indyjskim. Graniczy z pięcioma państwami – Somalią, Etiopią i Sudanem Południowym, Ugandą oraz Tanzanią. Powierzchnia kraju wynosi 582,7 tys. km kw. (jest więc 1,8 razy większy od Polski) i to pod tym względem plasuje się na 48. miejscu na świecie, wyprzedzając m.in. Hiszpanię czy Japonię. Według danych z 2023 roku, populacja Kenii wyniosła ponad 55 milionów ludzi. Dla porównania ludność Nigerii, czyli najbardziej zaludnionego kraju w Afryce, w ostatnich miesiącach przekroczyła 225 mln. Stolicą Kenii jest Nairobi. Największe miasto w kraju, a zarazem jedno z największych miast Afryki Wschodniej zamieszkuje ponad 5 milionów osób. Co ciekawe, „Zielone miasto słońca”, jak nazywane bywa Nairobi, znalazło się na czele zestawienia najlepszych miejsc do odwiedzenia w 2024 roku, przygotowanego przez cenione wydawnictwo przewodników turystycznych Lonely Planet. – Najbardziej kosmopolityczne miasto Afryki Wschodniej, Nairobi, to bijące serce Kenii, ekscytująca, szalona miejska dżungla, która kontrastuje z nieskrępowanym pięknem przyrody cechującym inne części kraju – zaznaczyli autorzy rankingu. Kenia uzyskała niepodległość od Wielkiej Brytanii w 1963 roku, stając się częścią Brytyjskiej Wspólnoty Narodów i Organizacji Narodów Zjednoczonych. Wcześniej kraj był wielokrotnie kolonizowany zarówno przez Europejczyków, jak i Arabów. Pod koniec XV w. tereny zostały podbite kolejno przez Portugalczyków, siły niemieckie i kolonialistów z Bliskiego Wschodu. Z kolei od 1895 r. Kenia wchodził w skład Brytyjskiej Afryki Wschodniej. Głową państwa jest wybierany na 5-letnią kadencję w wyborach powszechnych prezydent, który jednocześnie pełni funkcję Prezesa Rady Ministrów. Pierwszym prezydentem niepodległej Kenii był Jomo Kenyatta, lider Afrykańskiego Narodowego Związku Kenii. Dodajmy, że władzę ustawodawczą sprawuje dwuizbowy parlament – Senat (izba wyższa) oraz Zgromadzenie Narodowe (izba niższa). Flaga Kenii składa się z trzech kolorowych pasów – czarnego, bordowego i zielonego, które oddzielają mniejsze, białe pasy. Na środku widnieje tarcza masajskich wojowników, a tuż za nią umieszczono skrzyżowane białe włócznie. Walutą obowiązującą w Kenii jest szyling kenijski (KES). Jednostką monetarną stał się w 1963 roku po ogłoszeniu przez kraj niepodległości. W tym dalekim kraju mówi się po polsku. Co więcej, to jeden z języków urzędowych Ciekawostki o Brazylii, czyli kraju o powierzchni 27 razy większej od Polski. W tym artykule zebraliśmy wiele zaskakujących i mało znanych faktów na temat tego najludniejszego państwa Ameryki... Walory kulturowe Kenii Kenia jest bardzo zróżnicowanym krajem pod względem etnicznym, jak i kulturowym. Choć językami urzędowymi są język angielski i język suahili, to obywatele tego afrykańskiego kraju posługują się – według różnych źródeł – od 40 do nawet 60 językami. Wpływ na to ma obecność wielu dużych grup etnicznych w tej części Afryki. Zdecydowaną większość ogółu ludności Kenii, bo ok. 70%, stanowią ludy Bantu. Najliczniejszą grupę etniczną tworzy plemię Kikuju, które zamieszkuje centralne wyżyny Kenii. Prowadzi rolniczy tryb życia i posługuje się językiem kikuju, na który składają się trzy dialekty. Na północy dominują Niloci (w tym m.in. Masajowie), na wschodzie – Kuszyci. Z kolei w większych miastach spotkać można grupy Arabów, Azjatów i Europejczyków, wśród których prym wiodą Brytyjczycy. Religia w Kenii Dominującą religią w Kenii jest chrześcijaństwo. Proces chrystianizacji tej części Afryki rozpoczęli w XV w. Portugalczycy. Był on kontynuowany przez kolejnych kolonialistów ze Starego Kontynentu. Ponad 85% społeczeństwa uznaje się za chrześcijan, z czego 50% stanowią protestanci, a 25% katolicy. Natomiast niespełna 11% ludności to wyznawcy islamu – zarówno sunnici, jak i szyici. Najwięcej muzułmanów mieszka w Mombasie, drugim co do wielkości mieście Kenii, oraz w południowo-wschodniej części kraju. Wyznawcy pozostałych religii stanowią ok. 3–4%. Są to m.in. hinduiści, bahaici i ludy kultywujące tradycyjne religie afrykańskie swoich przodków. TOP 10 miejsc Afryki na safari. Tu zobaczysz najpiękniejsze krajobrazy i zadziwiające zwierzęta Jeśli marzy wam się wyjazd do Afryki, z pewnością chcielibyście wziąć udział w safari. Podpowiadamy, gdzie czekają was największe atrakcje. Ciekawostki o Kenii Mount Kenya (5199 m n.p.m.) to najwyższy szczyt Kenii i drugi, po Kilimandżaro, szczyt w Afryce. Kenia to kraj kuszący wyjątkową przyrodą. Można tu spotkać m.in. Wielką Piątkę Afryki, w skład której wchodzą: lew, lampart, słoń, bawół i nosorożec Na terenie Kenii znajduje się 25 parków narodowych. Każdy z nich zachwyca wspaniałą sawanną oraz dziką zwierzyną. Jezioro Wiktorii, największe jezioro Afryki, podzielone jest między trzy państwa Ugandę, Tanzanię oraz Kenię. Duńska pisarka Karen Blixen, autorka słynnej powieści „Pożegnanie z Afryką”, przez 17 lat mieszkała w Kenii, gdzie zajmowała się plantacją kawy. Na motywach książki powstał głośny film o tym samym tytule w reż. Sydneya Pollacka z Meryl Streep w roli głównej. Kenia jest najbardziej utytułowanym państwem Afryki w historii letnich igrzysk olimpijskich. Do tej pory (stan przed rozpoczęciem IO Paryż 2024) sportowcom z tego kraju udało się zdobyć 113 medali, w tym 35 z najcenniejszego kruszcu. Najwięcej razy na podium, bo aż 107, stawali lekkoatleci, a prym wiodą biegacze specjalizujący się w biegach średniodystansowych. Wangari Maathai, znana kenijska działaczka feministyczna i ekologiczna, była pierwszą czarnoskórą laureatką Pokojowej Nagrody Nobla. Norweski Komitet Noblowski docenił działania założycielki Partii Zielonych Kenii – Mazingira za wkład w zrównoważony rozwój, demokrację i pokój. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
„W Nairobi kwarantanna to luksus dla najbogatszych”. Jak w takich warunkach powstrzymać wirus?
Ludzie z dzielnic biedy nie zostają w domach, bo jednego dnia zarabiają na przetrwanie kolejnego. I nie mogą zachować dystansu, bo żyją stłoczeni. Zobacz jak wygląda pandemia kornawirusa w Kenii.
Większość ludzi w Kenii pomimo COVID-19 żyje w taki sam sposób jak wcześniej. Bo obrona przed wirusem jest szczególnie trudna w jednym z najbardziej ekonomicznie rozwarstwionych krajów na świecie: prawie 37 proc. z 53 mln mieszkańców Kenii żyje za 1,90 dol. lub mniej dziennie. A kwarantanna słabo się sprawdza w miejscu, gdzie wielu polega na nieformalnych rynkach żywności, leków i zatrudnienia. Od połowy marca, gdy koronawirus pojawił się w Kenii, obserwowałam, jak rozprzestrzenia się w Nairobi, gdzie mieszkałam przez osiem lat. Towarzyszyłam ratownikom medycznym przy pracy i odwiedzałam domy ludzi przerażonych wirusem i ekonomicznym spustoszeniem, jakie siał. Miesiąc po pierwszym stwierdzonym przypadku zakażenia Kenia potwierdziła mniej niż 200 zachorowań i tylko osiem zgonów. – Ale nawet z taką małą liczbą nie jesteśmy sobie w stanie poradzić – mówi jeden z ratowników. – Kiedy liczby naprawdę zaczną rosnąć, ludzie będą umierać na ulicach. Zachowanie społecznego dystansu w zatłoczonym Nairobi dla wielu jest nieosiągalnym luksusem. To tylko fragment artykułu. Całość znajdziesz w wydaniu National Geographic Polska 7/20.
W samym sercu slumsu w Nairobi powstaje piękno: szkoła baletu [FOTOREPORTAŻ]
Dzięki lekcjom baletu dziewczyny mogą rozwijać nie tylko swoje ciała ale i marzenia.
Popołudnia w środy, zaraz po ostatnim dzwonku w surowych ścianach Kibery w Nairobi dzieje się magia. Pomiędzy gołymi cementowymi ścianami tworzy się szkoła baletowa z prawdziwego zdarzenia. Ławki i krzesła znikają ze środka sali, a grupa około 20 baletnic w niebieskich, różowych i purpurowych ubraniach czeka na instruktora: Mike'a Wamayę. Zaraz potem rozbrzmiewa muzyka poważna i rozpoczyna się taniec. Szwedzki fotograf, Frederik Lerneryd, mieszkając przez 18 miesięcy w Nairobi uczestniczył w około 24 takich spotkaniach. Z początku trudno mu było przełamać nieśmiałość uczennic, ale z czasem zaakceptowały kręcącego się obok fotografa. Sam fotograf mówi, że do tej historii przyciągnął go kontrast. - Balet postrzegany jest przeze mnie jako sztuka wyższych klas. Nie spodziewałem się jej spotkać w takiej osadzie jak Kibera – mówi. Kolorowe ubrania dziewcząt rozświetlają ciemne wnętrza klasy, według fotografa to obraz i metafora nadziei, że kiedyś uda się osiągnąć coś ponad zwykłe życie w tym biednym miejscu. Szkoła wspierana jest przez organizacje pożytku publicznego One Fine Day i Anno's Africa. Fotograf także włączył się w pomoc, wraz ze swoimi współlokatorami z Nairobi przywoził im jedzenie, na przykład ilość ciasta i sosu, która pozwoliła każdej z uczennic zrobić swoją własną pizzę. Pewnego razu Lerneryd zaprosił tancerkę Wendy i jej rodzinę na lody. - To wydaje się naturalne, żeby choć trochę im pomóc – tłumaczy – Nasze sytuacje są zupełnie inne. Szesnastoletnia Pamela Adhiambo zobaczyła balet pierwszy raz w telewizji jako dziecko i to wspomnienie odcisnęło się głęboko w jej sercu. Anno's Africa odezwało się do szkoły Spurgeon's Academy, dziewczyna przymierzyła treningowe baletki i natychmiast się zakochała. Mieszkajac w szkole z internatem pięć dni w tygodniu jeździ do profesjonalnego studio tańca w Kenii. - Przez taniec Pamela zmieniła swoje życie – mówi Lerneryd z podziwem i dodaje, że dziewczyna inspiruje inne. Podczas przerw od treningów wraca do Kibery i ćwiczy na rodzinnym podwórku. Podgląda ją jedno z dzieci ze szkoły Mike'a. - Chce przebyć tą samą drogę co Pamela – tłumaczy Lerneryd – Marzenia dorastających dzieci są tak samo silne na całym świecie. Tekst: Sarah Stacke Zdjęcia: Fredrik Lerneyrd Źródło: NG.com