Jedno z najbogatszych miast Włoch wciąż pozostaje w cieniu. Co zobaczyć w ojczyźnie Ferrari i tortellini?
Modena to jedno z tych włoskich miast, które trudno zamknąć w jednej definicji. Z jednej strony wyrasta z antycznej Mutiny, rzymskiej kolonii o strategicznym znaczeniu. Z drugiej jest nowoczesnym centrum przemysłu, gdzie powstają jedne z najbardziej pożądanych samochodów świata. Pomiędzy tymi warstwami rozciąga się bogata historia średniowiecza, epoka rodu Este oraz współczesna tożsamość regionu Emilia-Romania.
Spis treści: Krótka historia miasta Zabytki i atrakcje turystyczne Gospodarka i motoryzacja Kuchnia i kultura codzienna Modena dziś Modena znajduje się w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w obrębie rozległej doliny Padu, pomiędzy dwiema rzekami – Secchią i Panaro – które od wieków kształtują lokalny krajobraz i warunki osadnicze. Zaledwie kilkanaście kilometrów na południe zaczynają się pierwsze wzniesienia Apeninów Toskańsko-Emiliańskich. Taka lokalizacja od wieków sprzyjała rozwojowi rolnictwa, handlu oraz komunikacji. Miasto ma dziś ponad 180 tysięcy mieszkańców i pełni funkcję ważnego ośrodka administracyjnego oraz gospodarczego regionu. Jednocześnie zachowuje kameralny charakter – historyczne centrum jest zwarte, a życie miejskie koncentruje się wokół eleganckich placów, arkad i wąskich uliczek. Krótka historia miasta Historia Modeny sięga czasów przedrzymskich. Tereny te były zamieszkane przez różne ludy, w tym Etrusków i Galów, a pierwotna osada znana była jako Mutina. W 183 r. p.n.e. Rzymianie przekształcili ją w kolonię, nadając jej istotną rolę militarną i administracyjną w regionie północnej Italii. W okresie wojen domowych miasto było dwukrotnie oblegane, co podkreślało jego znaczenie strategiczne. Po upadku Cesarstwa Rzymskiego Modena podupadła, wielokrotnie zmieniając swoją funkcję i znaczenie – od osady biskupiej, po ośrodek średniowiecznej władzy kościelnej i miejskiej. W XII wieku uzyskała autonomię, a później znalazła się pod rządami rodu Este, który ukształtował jej nowożytny charakter. W 1598 roku, po utracie Ferrary, Modena stała się stolicą księstwa Este. Ten okres przyniósł intensywny rozwój urbanistyczny, powstanie rezydencji książęcych oraz wzmocnienie pozycji miasta jako regionalnego centrum politycznego. W XIX wieku Modena została włączona do zjednoczonych Włoch. Zabytki i atrakcje turystyczne Atrakcje w Modenie obejmują zarówno monumentalne budowle, jak i miejsca związane z kulturą codzienną. Miasto wyróżnia się strukturą, w której średniowieczne centrum płynnie przechodzi w późniejsze zabudowania nowożytne. Wśród najważniejszych punktów warto wymienić ratusz miejski z charakterystyczną wieżą zegarową oraz Piazza Grande, która od wieków pełni funkcję przestrzeni publicznej i handlowej. Wnętrza ratusza skrywają elementy związane z historią miasta, w tym symboliczne artefakty przypominające o średniowiecznych zwycięstwach Modeny. Istotnym elementem krajobrazu sakralnego są również liczne kościoły, takie jak San Francesco czy Sant’Agostino, które zachowały elementy gotyckie i barokowe. Każdy z nich odzwierciedla inne etapy rozwoju architektury religijnej w regionie. Warto również wspomnieć o Muzeum Enzo Ferrariego, które ukazuje związek miasta z motoryzacją. Modena jest bowiem jednym z najważniejszych ośrodków przemysłu samochodowego we Włoszech. Dziedzictwo UNESCO W centrum miasta znajduje się zespół zabytków wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO: katedra, wieża Ghirlandina oraz Piazza Grande. To jeden z najlepiej zachowanych przykładów architektury romańskiej w północnych Włoszech. Katedra w Modenie zachwyca monumentalną formą i bogactwem detalu rzeźbiarskiego. Jej budowa rozpoczęła się pod koniec XI wieku i była jednym z najważniejszych przedsięwzięć sakralnych średniowiecznej Italii. Wieża Ghirlandina, pełniąca funkcję dzwonnicy, stanowi dziś jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli miasta i dominuje nad jego panoramą. Gospodarka i motoryzacja Modena jest jednym z kluczowych ośrodków gospodarczych Emilii-Romanii. Region ten należy do najbogatszych we Włoszech, a jego siłą napędową są małe i średnie przedsiębiorstwa oraz wysoko wyspecjalizowany przemysł. Najbardziej rozpoznawalnym sektorem jest wspomniana wcześniej motoryzacja. W okolicach miasta narodziły się lub rozwinęły takie marki jak Ferrari, Maserati, Pagani czy Lamborghini. Choć część fabryk znajduje się w sąsiednich miejscowościach, to właśnie Modena stanowi symboliczny centrum tej Motor Valley. Oprócz przemysłu samochodowego rozwija się tu również sektor spożywczy, ceramiczny oraz tekstylny. Szczególnie ważną rolę odgrywa produkcja żywności wysokiej jakości, w tym wędlin i serów, które trafiają na rynki międzynarodowe. Kuchnia i kultura codzienna Modena to także jedno z najważniejszych miejsc dla włoskiej tradycji kulinarnej. Region słynie z produkcji octu balsamicznego, który dojrzewa w drewnianych beczkach przez wiele lat, nabierając głębokiego, złożonego smaku. Równie charakterystyczne są lokalne makarony, takie jak tortellini, oraz potrawy oparte na wieprzowinie, w tym cotechino i zampone. Kultura kulinarna Modeny jest ważnym elementem turystycznym, ale też niemniej istotną częścią codziennej tożsamości mieszkańców. Współistnieje ona z silnym zapleczem przemysłowym i akademickim, co czyni miasto miejscem wyjątkowo zrównoważonym pod względem tradycji i nowoczesności. Modena dziś Współczesna Modena jest miastem o wysokim poziomie życia i silnej gospodarce. Oprócz przemysłu motoryzacyjnego rozwinięte są tu sektory spożywczy, tekstylny i usługowy. Ważną rolę odgrywa także Uniwersytet w Modenie i Reggio Emilia, jeden z najstarszych ośrodków akademickich we Włoszech. Miasto zachowuje przy tym kameralny charakter. Historyczne centrum jest stosunkowo zwarte, co sprzyja zwiedzaniu pieszo i pozwala na bezpośredni kontakt z zabytkami. Modena jest przykładem miasta, w którym historia nie funkcjonuje jako zamknięty rozdział, lecz jako żywa część codziennej przestrzeni. Od rzymskiej Mutiny, przez średniowieczne konflikty, po współczesne centrum przemysłu i kultury – każdy etap pozostawił tu trwały ślad. To właśnie ta wielowarstwowość sprawia, że Modena pozostaje jednym z najbardziej interesujących miast północnych Włoch. Nasza autorka Marzena Wardyn-Kobus Autorka tekstów z pogranicza przyrody, kultury i podróży. W serwisie tworzy artykuły popularnonaukowe o otaczającym nas świecie, łącząc rzetelną wiedzę z przystępnym językiem i dbałością o szczegóły. Pisze, by zachęcać innych do uważnego kontaktu z przyrodą – nawet tą najbliższą, tuż za domem. Kaszubka mieszkająca na Kujawach, zakochana w górskich szlakach i leśnych bezdrożach. Jej przydomowy ogródek to strefa zrównoważonego eksperymentowania – dąży do tego, by uprawiać rośliny ekologicznie, z szacunkiem dla natury. Wolne chwile spędza z książką, wędrując po lesie lub tworząc makramy.
Twój samochód wie o tobie więcej, niż chciałbyś mu zdradzić. Gdzie trafiają nasze dane i czy to bezpieczne?
Nowoczesne samochody to komputery na kołach nieustannie monitorujące nie tylko otoczenie pojazdu, ale też jego wnętrze. Kamery, radary, sensory, GPS oraz nasz własny telefon podłączony do samochodowego systemu sprawiają, że firmy samochodowe mogą wiedzieć o nas więcej niż banki i historia wyszukiwarki. Czy bezpieczeństwo warte jest utraty resztek prywatności?
Każdy kolejny samochód, jakim jeżdżę, ufa mi coraz mniej. Nie chodzi już nawet o to, że im więcej ma systemów wspomagających, tym bardziej uważa, że nie potrafię parkować. Albo zahamować przed kimś nagle skręcającym. Dlatego musi samodzielnie nacisnąć hamulec i tak mocno ścisnąć mnie pasami, iż przynajmniej raz byłam przekonana, że złamał mi żebra. Samochodowi szpiedzy Ja mu też nie ufam. Szczególnie po przeczytaniu informacji o tym, jakie dane zbierają samochody podczas jazdy. A zbierają wszystko – od mimiki twarzy kierowcy, bicia serca, przez informacje drogowe, po punkty docelowe. Co więcej, producenci samochodów sami o tym mówią. Oczywiście jeśli tylko przebrnie się przez zapisane małym druczkiem ich polityki prywatności. Zbierane informacje mogą obejmować dokładne dane lokalizacyjne dotyczące każdego miejsca, do którego jedziesz, informacje o tym, kto znajduje się w samochodzie, czego słuchasz w radiu oraz czy zapinasz pasy bezpieczeństwa, jedziesz za szybko lub hamujesz zbyt gwałtownie. Niektóre firmy mogą zbierać dane, których byś się nie spodziewał – takie jak twoja waga, wiek, rasa czy wyraz twarzy. Dłubiesz w nosie? Niektóre samochody mają kamery wewnętrzne skierowane na fotel kierowcy. A większość z nich posiada połączenie z internetem, dzięki czemu mogą przesyłać te dane podczas jazdy – gdy ty żyjesz w błogiej nieświadomości. – Europejskie firmy motoryzacyjne muszą przestrzegać przepisów RODO. To sprawia, że możemy czuć się stosunkowo bezpiecznie, bo prawo zakazuje sprzedaży zebranych w ten sposób danych bez osobnej, celowej zgody – mówi Anna Niedzicka z Instytutu Transportu Samochodowego. Kto kupuje nasze dane? Nie oznacza to jednak, że europejscy producenci nie zbierają danych. Zbierają, tyle że mają utrudnione wykorzystywanie ich szerzej niż do względów bezpieczeństwa. Dane nie mogą też trafić do podmiotów trzecich. Inaczej ma się sprawa np. w USA, o Chinach nie wspominając. Zacznijmy od tego, że dane o nas, jako o kierowcach, są supercenne i kosztowne. Cenne dla firm ubezpieczeniowych, a kosztowne dla nas. Właśnie firmy ubezpieczeniowe najchętniej kupują dane zebrane przez samochody i wykorzystują je do podnoszenia składek kierowcom. Niektóre firmy samochodowe przyznają, że sprzedają dane, ale nie muszą ujawniać, kto je kupuje. Eksperci twierdzą, że większość konsumentów nawet nie zdaje sobie sprawy, że coś takiego ma miejsce. – Ludzie byliby zszokowani liczbą punktów danych, które ich samochód zbiera i przekazuje innym podmiotom – producentowi lub aplikacjom firm trzecich. To zasadniczo oznacza, że można odtworzyć twoje życie praktycznie sekunda po sekundzie – powiedział cytowany przez BBC Darrell West, pracownik naukowy w Center for Technology Innovation przy Brookings Institute w Waszyngtonie. Tego się już nie wyłączy Amerykańskie prawo federalne ma wkrótce zwiększyć ilość danych, które mogą zbierać samochody. Już niedługo amerykańscy producenci samochodów będą zobowiązani do instalowania kamer biometrycznych na podczerwień i innych systemów analizujących mowę ciała, śledzących ruchy oczu i inne aspekty zachowania kierowcy w celu wykrywania, czy jest zbyt pijany albo zmęczony, by prowadzić pojazd. Otworzy to jednak również dostęp do całkowicie nowego zbioru danych dotyczących twojego zdrowia i nawyków. Nie istnieją żadne przepisy ograniczające to, co producenci samochodów mogą zrobić z tymi informacjami. – Można śmiało powiedzieć, że nie ma już samochodów niezbierających danych. Wszystkie nowe modele aut zbierają ich bardzo dużo i będzie się to wciąż zwiększało. Oczywiście możemy mówić o plusach, jak zwiększeniu bezpieczeństwa na drogach i bezpieczeństwa pasażerów, możliwości szybkiego wezwania pomocy i precyzyjnego określenia lokalizacji. Minusem może być to, że nie możemy tych systemów wyłączyć – mówi Anna Niedzicka. Internet w naszych autach Firma konsultingowa McKinsey ustaliła, że w 2021 roku 50% samochodów poruszających się po drogach miało połączenie z internetem, a do 2030 roku odsetek ten ma wzrosnąć do 95%. Jeśli twój samochód jest podłączony do sieci, powinieneś zainteresować się swoją prywatnością. W 2023 roku Mozilla – twórca przeglądarki Firefox – przeanalizowała polityki prywatności 25 marek samochodowych. Żadna z nich nie spełniła standardów prywatności i bezpieczeństwa stosowanych przez Mozillę do oceny marek. Mozilla stwierdziła, że samochody są „najgorszą kategorią produktów pod względem prywatności, jaką kiedykolwiek analizowaliśmy”. Według raportu Mozilli 19 producentów samochodów przyznało, iż mogą sprzedawać pobrane dane. W 2024 roku śledztwo dziennikarzy „New York Timesa” ujawniło, że General Motors, wykorzystując program OnStar Smart Driver, zbierało bardzo szczegółowe dane o zachowaniu kierowców. W tym informacje o gwałtownym hamowaniu, przekraczaniu prędkości, jeździe nocą, a także dokładnej lokalizacji pojazdów. Informacje te firma sprzedawała brokerom danych, takim jak LexisNexis i Verisk. Dane trafiały później do firm ubezpieczeniowych, które wykorzystywały je do ustalania składek. Możemy oczywiście powiedzieć, że dzięki prawu Unii Europejskiej nasza prywatność jest strzeżona. Jednak jak długo? Źródło: BBC Nasza autorka Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Pisze przede wszystkim o eksploracji kosmosu, astronomii i historii. Związana z Centrum Badań Kosmicznych PAN oraz magazynami portali Gazeta.pl i Wp.pl. Ambasadorka Śląskiego Festiwalu Nauki. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Dlaczego elita motoryzacyjna ukrywa się w andaluzyjskich górach? Co warto wiedzieć o torze Ascari
Ronda to jedno z najpopularniejszych, a jednocześnie najbardziej malowniczych miast Andaluzji. To triumf osiemnastowiecznej inżynierii nad surową geologią. Zaledwie kilkanaście kilometrów dalej, na płaskowyżu, leży Ascari Race Resort – prywatny poligon dla najszybszych samochodów świata. Oto jak miejsce przesiąknięte historią stało się hubem dla nowoczesnej technologii.
Kiedy w 1751 roku rozpoczęto budowę Puente Nuevo, nikt nie wierzył w powodzenie projektu. Miasto Ronda jest przedzielone wąwozem El Tajo – głęboką na 120 metrów szczeliną, która przez wieki stanowiła naturalną barierę obronną, ale i komunikacyjny paraliż. Pierwsza próba postawienia mostu zakończyła się katastrofą konstrukcyjną w 1735 roku. Dopiero druga, trwająca 42 lata budowa, przyniosła rozwiązanie, które do dziś jest studium przypadku dla inżynierów. Kluczem nie był sam kamień, lecz umiejętne wykorzystanie skał fundamentowych wąwozu. Architekt, José Martín de Aldehuela, zaprojektował filary wtopione bezpośrednio w ściany klifu, co pozwoliło konstrukcji przetrwać trzęsienia ziemi i erozję. To most, który „wyrasta” z góry, zamiast na niej leżeć. Wewnątrz środkowego łuku mostu znajduje się pomieszczenie, które służyło niegdyś jako więzienie, a dziś jest muzeum, przypominającym o bezwzględności tych murów. Ascari Race Resort – świątynia prędkości w sercu gór Niespełna 20 minut jazdy na południe od Rondy – uznawanej za najbardziej romantyczne miasto w Hiszpanii – krajobraz drastycznie zmienia swój charakter. Tu, na prywatnych terenach, powstał Ascari Race Resort. To nie jest publiczny tor wyścigowy typu „pay-and-drive”. To ekskluzywny klub motoryzacyjny, założony przez holenderskiego biznesmena i kolekcjonera, Klaasa Zwarta. Obiekt został zaprojektowany z obsesyjną dbałością o detale techniczne. Nitka toru liczy 5425 metrów i składa się z 26 zakrętów. Co istotne, profilowanie trasy nie jest dziełem przypadku – Zwart, analizując geometrię najsłynniejszych zakrętów świata, zaimplementował ich wariacje na swoim obiekcie. Kierowcy testujący tu prototypy pokonują sekcje nawiązujące charakterystyką do Eau Rouge (Spa-Francorchamps) czy Laguna Seca. To, co czyni Ascari wyjątkowym w świecie inżynierii motoryzacyjnej, to nawierzchnia o zmiennym współczynniku tarcia oraz unikatowa topografia. Obiekt nie jest płaski – różnice poziomów wymuszają na układach zawieszenia ekstremalne obciążenia, co czyni go idealnym miejscem do kalibracji nowoczesnych systemów kontroli trakcji i stabilności. Andaluzja jako globalny poligon badawczy Dlaczego producenci supersamochodów, tacy jak Porsche czy Ferrari, regularnie wybierają okolicę Rondy na sesje testowe i prezentacje modeli typu 911 Turbo S? Odpowiedź kryje się w danych meteorologicznych i geograficznych. Region Sierra de Ronda oferuje unikalną kombinację: Stabilności termicznej. Nawet w chłodniejszych miesiącach słońce pozwala utrzymać stałą temperaturę asfaltu, co jest kluczowe dla powtarzalności wyników testów opon. Prywatny charakter obiektu Ascari pozwala na utrzymanie poufności prototypów, których nie mogą fotografować „szpiedzy” motoryzacyjni. Gęstości dróg publicznych. Wokół Rondy znajduje się sieć dróg o zróżnicowanej architekturze – od szybkich, szerokich łuków po techniczne sekcje górskie, co pozwala przetestować pojazd w warunkach drogowych niemal tak wymagających, jak torowe. W ten sposób Ronda stała się symbolem dwóch epok. Z jednej strony mamy kamienną twierdzę, która przez trzy wieki opiera się siłom grawitacji, z drugiej – asfaltową wstęgę, która służy do przesuwania granic fizyki w nowoczesnej inżynierii. Obie te struktury łączy jedno: całkowite podporządkowanie topografii terenu, bez której ani most, ani tor nie mogłyby istnieć w obecnej formie.
Muzeum BMW to unikatowe połączenie architektury i historii motoryzacji. Ta wyjątkowa bryła skrywa dziesięciolecia inżynieryjnej pasji
Muzeum BMW przyciąga miliony turystów, entuzjastów motoryzacji i koneserów designu. Nic w tym dziwnego. Nie mówimy tu bowiem o zwykłym muzeum techniki, w którym zakurzone maszyny stoją za aksamitnym sznurem, a o najprawdziwszej świątyni inżynierii i galerii sztuki użytkowej.
Spis treści: Jeden z symboli Monachium Siedem domów BMW Samochody z logo wirującego śmigła na masce od zawsze wzbudzają jednoznaczne skojarzenia. Trzy litery – BMW – stały się synonimem dynamiki, precyzji prowadzenia i radości z jazdy. Czy taki zestaw złożonych wrażeń można odzwierciedlić w bryle i wnętrzu budynku? Tak, a profesor Karl Schwanzer zrobił to po mistrzowsku. Muzeum BMW w Monachium to coś więcej niż tylko budynek. To najprawdziwsza nowoczesna rzeźba, która zachwyca nawet po ponad 50 latach od dnia otwarcia. Jeden z symboli Monachium Przełom lat 60. i 70. XX wieku to dla Monachium czas wielkiej transformacji. Decyzja o przyznaniu miastu organizacji Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1972 roku stała się katalizatorem bezprecedensowego rozwoju. Powstała wówczas nowa sieć metra, infrastruktura drogowa została zmodernizowana, a tereny Oberwiesenfeld zamieniały się w futurystyczny Park Olimpijski. W tym samym czasie koncern BMW przeżywał swój renesans. Po głębokim kryzysie lat 50., kiedy firma stała na krawędzi bankructwa i wrogiego przejęcia przez Daimlera, sukces rynkowy „Neue Klasse” w latach 60. pozwolił firmie stanąć na nogi. Zarząd, świadomy rosnącej potęgi marki, potrzebował nowej siedziby, która odzwierciedlałaby ambicje, technologiczną precyzję i dynamikę. W 1968 roku rozpisano międzynarodowy konkurs architektoniczny na projekt nowej centrali. Zwyciężył wiedeński profesor Karl Schwanzer. Jego projekt był śmiały, ale idealnie wpisywał się w ducha czasów. Budowa kompleksu rozpoczęła się w 1970 roku, a uroczyste otwarcie nastąpiło 18 maja 1973 roku. Cztery cylindry i kociołek na białą kiełbasę Centralnym punktem kompleksu stał się charakterystyczny, przypominający tłoki silnika spalinowego wieżowiec BMW, znany na całym świecie jako „Vierzylinder” (cztery cylindry). U stóp wieżowca, jako architektoniczny kontrapunkt, stanął tzw. kociołek na białą kiełbasę, nazywany też „misą” – niemal bezokienna bryła w kształcie odwróconego stożka, budynek Muzeum BMW. Podstawa muzeum jest niemal okrągła i ma średnicę około 20 metrów, podczas gdy dach rozszerza się do 40 metrów. Ta charakterystyczna forma stała się ikoną architektury brutalizmu i modernizmu. Dynamika zamiast statyki Koncepcja na wnętrze muzeum była równie rewolucyjna. Architekt wyszedł z założenia, że muzeum motoryzacji musi oddawać dynamikę jazdy, a nie statyczność tradycyjnej galerii sztuki. Jego kluczową ideą była „kontynuacja ulicy w zamkniętej przestrzeni”. Wnętrze oryginalnego „kociołka” to w rzeczywistości jedna, długa spirala. Zwiedzający wchodzą na parter, a następnie spiralną rampą kierują się ku górze, mijając eksponaty umieszczone na platformach. „Kociołek” jest z zewnątrz zamknięty. Srebrna skorupa odcina zwiedzających od świata zewnętrznego, ale wnętrze jest zaskakująco lekkie i przestronne. Światło wpada przez szczeliny i świetliki dachowe, tworząc grę cieni. To podejście sprawiło, że Muzeum BMW stało się pierwszym dedykowanym muzeum samochodowym w Niemczech o tak nowatorskiej koncepcji przestrzennej. Potrzeba zmian Na początku XXI wieku stało się jasne, że oryginalny budynek Karla Schwanzera jest za mały. Powierzchnia wystawiennicza wynosiła zaledwie 1000 metrów kwadratowych, co nie pozwalało na zaprezentowanie rosnącej kolekcji ani na obsłużenie setek tysięcy turystów, odwiedzających Monachium. BMW stanęło przed trudnym dylematem – jak rozbudować obiekt, nie niszcząc jego unikatowego charakteru i nie zaburzając harmonii z sąsiednim Parkiem Olimpijskim? Zdecydowano się na radykalny krok – ekspansję pod ziemię i w głąb przyległego budynku, który dotychczas pełnił funkcje techniczne, socjalne i parkingowe dla pracowników biurowca. Zadanie to powierzono pracowni architektonicznej Atelier Brückner ze Stuttgartu. Renowacja trwała od 2004 do 2007 roku. Rezultat był spektakularny. Powierzchnia wystawowa zwiększyła się pięciokrotnie. Stary „kociołek” został połączony z nową częścią, tworząc spójny kompleks. Siedem domów BMW Stała ekspozycja muzeum, zlokalizowana w nowej części, została podzielona na siedem tematycznych obszarów, zwanych „Domami”. Każdy z nich poświęcony jest innemu kluczowemu aspektowi działalności marki. Dom Designu Dom Designu nie tylko prezentuje gotowe samochody, ale przede wszystkim proces ich powstawania, od pierwszej kreski w szkicowniku, po gotowy produkt. Zwiedzający mogą prześledzić ewolucję narzędzi projektantów, od ołówka i papieru, przez gliniane modele w skali rzeczywistej, aż po zaawansowane projektowanie cyfrowe VR. Ciekawym elementem tej części kompleksu jest szklana podłoga, która pozwala spojrzeć na proces projektowy z innej perspektywy. Dom Firmy Ta część to lekcja historii biznesowej i korporacyjnej. W Domu Firmy zwiedzający mogą zapoznać się z kluczowymi momentami dla BMW, od produkcji pierwszych silników lotniczych, przez trudne czasy powojenne, aż po dramatyczny rok 1959, kiedy akcjonariusze i dealerzy zablokowali przejęcie firmy przez koncern Daimler-Benz. Ekspozycja nie pomija trudnych tematów, takich jak wykorzystywanie pracy przymusowej w zakładach BMW w czasie II wojny światowej. Dom Motocykli Nie można zapomnieć, że zanim BMW zaczęło sygnować swoją marką samochody, produkowało motocykle, które do dziś cieszą się uznaniem wśród miłośników dwóch kółek. Dom Motocykli to wielopiętrowa szklana witryna, w której zgromadzono dziesiątki maszyn: od przedwojennych klasyków, po współczesne cuda i prawdziwie sportowe maszyny, startujące w seriach rajdowych i wyścigowych. Dom Technologii W tej części prezentowane są mechaniczne „serca” maszyn, od wspaniałych rzędowych sześciocylindrowców, przez potężne widlaste ósemki i dwunastki, aż po napędy hybrydowe i elektryczne. Znajduje się tam również sekcja poświęcona aerodynamice, gdzie można zobaczyć, jak powietrze opływa karoserię samochodu. Dom Sportu Motorowego BMW od zawsze było obecne w sporcie – od wyścigów górskich, przez rajdy, wyścigi długodystansowe i samochodów turystycznych, aż po królową sportów motorowych – Formułę 1. Ekspozycja w tym domu jest dynamiczna. Samochody są ustawione tak, jakby mknęły po torze wyścigowym. Można tam podziwiać między innymi bolidy F1, maszyny startujące w kultowej serii DTM i wiele innych „potworów”, które odnosiły mniejsze lub większe sukcesy na torach wyścigowych. Dom Marki Ten dom skupia się na marketingu, reklamie i komunikacji. Pokazuje, jak zmieniał się wizerunek BMW na przestrzeni dekad. Można tam zobaczyć stare plakaty reklamowe, słynne kampanie telewizyjne i prześledzić ewolucję hasła „Radość z jazdy”, które towarzyszy marce od 1972 roku. Dom Serii Ostatni z domów jest dedykowany modelom seryjnym. Można tam zobaczyć, jak poszczególne serie zmieniały się na przestrzeni lat, a także jak ewoluowały słynne „nerki”, czyli charakterystyczna dla marki, składająca się z dwóch segmentów atrapa chłodnicy. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Wynalazek niemieckiego inżyniera stworzył fundament nowoczesnej gospodarki. Dzisiaj silnik Diesla traci swoją pozycję
Silnik Diesla stał się fundamentem globalnego handlu, napędzając statki, pociągi i ciężarówki. Wynalazek niemieckiego inżyniera przetrwał dwie wojny światowe, kryzysy naftowe i rewolucje technologiczne. Dziś, w dobie wyśrubowanych norm emisji, znajduje się w odwrocie, wypierany z centrów miast przez napędy hybrydowe i elektryczne. Należy jednak podkreślić, że w transporcie ciężkim, morskim i w zastosowaniach specjalistycznych popularny „ropniak” pozostanie z nami jeszcze przez dekady. Przyjrzyjmy się nieco bliżej historii silnika wysokoprężnego, od patentu po aferę, która właściwie „zabiła” tę technologię.
Spis treści: Rudolf Diesel i jego obsesja Pierwsze zastosowania Ewolucja układu wtryskowego Upadek króla Przez ponad stulecie silnik Diesla był synonimem niezawodności, potęgi przemysłowej i ekonomicznej efektywności. To właśnie ten wynalazek napędził drugą rewolucję przemysłową, umożliwił globalizację handlu poprzez gigantyczne kontenerowce i pozwolił na masowy transport towarów ciężarówkami, które stały się podstawą współczesnej gospodarki. Przez dekady w Europie był wręcz hołubiony przez rządy i regulatorów jako narzędzie walki z emisją dwutlenku węgla, oferując niższe spalanie niż konkurencyjne jednostki benzynowe. Jednak w ciągu zaledwie kilku ostatnich lat narracja ta uległa dramatycznemu odwróceniu. Z bohatera oszczędności stał się czarnym charakterem ekologicznej debaty, obwinianym o smog w miastach i choroby układu oddechowego. Rudolf Diesel i jego obsesja Rudolf Diesel – inżynier, który wynalazł silnik o zapłonie samoczynnym – był człowiekiem renesansu przełomu wieków. Lingwista władający biegle trzema językami, koneser sztuki i teoretyk społeczny nie był typowym inżynierem swoich czasów – ubrudzonym smarem i skupionym wyłącznie na mechanice. Miał jednak jedną obsesję – stworzenie „racjonalnego silnika cieplnego”, który zbliżyłby się do teoretycznego ideału Carnota. Swój cel niemal przepłacił życiem Po uzyskaniu patentu w 1892 roku, Diesel rozpoczął współpracę z fabryką Maschinenfabrik Augsburg (dzisiejszy MAN). Droga od koncepcji do działającego urządzenia była jednak usłana licznymi wybojami. Początkowo ponosił porażkę za porażką. Jedna z nich mogła kosztować go życie. W pierwszej fazie Diesel planował wykorzystać miał węglowy w roli paliwa. Miało to swoje uzasadnienie. Na przełomie wieków węgiel był tani i powszechnie dostępny w Niemczech. Jednak próby wtryskiwania pyłu węglowego do cylindra kończyły się fiaskiem. Podczas jednego z pierwszych eksperymentów doszło do niekontrolowanej eksplozji, która zniszczyła prototyp i niemal zabiła wynalazcę, pozostawiając go z chronicznymi bólami głowy, które dręczyły go do końca życia. Zmiana koncepcji poskutkowała sukcesem Dopiero po zmianie paliwa na płynne – początkowo naftę, a później cięższe frakcje ropy – prace zaczęły posuwać się do przodu. Ostateczny przełom nastąpił 17 lutego 1897 roku. To data, którą można uznać za narodziny silnika wysokoprężnego. Zaprezentowana wtedy maszyna nie przypominała jednak dzisiejszych kompaktowych silników samochodowych. Była to potężna konstrukcja stalowa w kształcie litery „A”, wznosząca się na wysokość trzech metrów. Wyposażona w jeden cylinder i ogromne koło zamachowe zamontowane na boku, robiła przytłaczające wrażenie. Wyniki testów były jednak oszałamiające dla ówczesnych obserwatorów. Maszyna uzyskała moc około 18 koni mechanicznych, ale najważniejszym parametrem była sprawność – 26,2%. Należy wspomnieć, że w tamtym czasie, maszyny parowe z trudem osiągały 10-12%. Pierwsze zastosowania Po dopracowaniu prototypu naturalnym środowiskiem silnika Diesla stały się zastosowania stacjonarne, w których pełnił funkcję napędu fabryk, oraz transport wodny i kolejowy, gdzie masa jednostki napędowej nie odgrywała kluczowej roli. W 1900 roku Marian Lutosławski, inżynier i mechanik, zbudował pierwszą w Polsce elektrownię zasilaną silnikiem wysokoprężnym. Dwa lata później przedsiębiorstwo MAN rozpoczęło produkcję stacjonarnych jednostek DM12. Do 1910 roku powstały 82 silniki. Prawdziwy przełom nastał jednak w 1903 roku, gdy maszyny o zapłonie samoczynnym zaczęły wypierać napęd parowy w transporcie morskim. Ostatecznie swoją wyższość udowodniły w 1911 roku. MS Selandia Właśnie wtedy nastąpiło zwodowanie statku MS Selandia. Mówimy tu o pierwszej w historii dużej, oceanicznej jednostce napędzanej silnikami spalinowymi. Zbudowana w stoczni Burmeister & Wain w Kopenhadze na zamówienie Kompanii Wschodnioazjatyckiej, Selandia była technologicznym majstersztykiem. Jej konstrukcja szokowała ówczesnych obserwatorów jednym, rzucającym się w oczy brakiem: statek nie miał komina. Spaliny były odprowadzane dyskretnie przez tylny maszt. W epoce, gdy potęga statku była mierzona ilością i wielkością dymiących kominów, sylwetka Selandii wydawała się nienaturalna, wręcz karykaturalna. Statek był napędzany dwoma 8-cylindrowymi silnikami, generującymi łącznie 2500 KM. Osiągał prędkość 12 węzłów, a brak konieczności przewożenia ogromnych zapasów węgla i zatrudniania armii palaczy sprawił, że statek był o 40% tańszy w eksploatacji niż parowce. Zaoszczędzone miejsce wykorzystano na luksusowe kabiny pasażerskie, oferując standard niespotykany na trasach towarowych. W ciągu zaledwie dziesięciu lat od wodowania Selandii tonaż floty handlowej napędzanej dieslami wzrósł do ponad 2 milionów ton. Epoka węgla na morzu zaczęła odchodzić w przeszłość. Diesel na torach Silnik wysokoprężny coraz śmielej poczynał sobie także na lądzie. W latach 30. XX wieku Niemcy zadziwili świat pociągiem, który stał się ikoną nowoczesności. Mowa o składzie SVT 877, czyli o „latającym hamburczyku”. Wprowadzony do służby w 1933 roku na trasie Berlin-Hamburg, był to pierwszy na świecie szybki pociąg z napędem spalinowym. Sercem były dwa silniki diesla marki Maybach, każdy o mocy 410 KM, współpracujące z prądnicami i silnikami elektrycznymi. Taka konfiguracja pozwalała na osiągnięcie prędkości maksymalnej 160 km/godz. Czas przejazdu między Berlinem a Hamburgiem (286 km) wynosił zaledwie 2 godziny i 18 minut. Ewolucja układu wtryskowego Historia miniaturyzacji silnika Diesla i jego adaptacji do samochodów osobowych to w dużej mierze historia układu wtryskowego. To właśnie ten element jest najbardziej skomplikowaną i precyzyjną częścią całej układanki. Przełom 1927 roku Pierwsze silniki Diesla wykorzystywały tzw. wtrysk powietrzny. Paliwo było wdmuchiwane do cylindra za pomocą sprężonego powietrza. Metoda ta zapewniała dobre rozpylenie, ale wymagała montażu przy silniku dużej, ciężkiej i energochłonnej sprężarki. W ciężarówce czy samochodzie osobowym nie było na to miejsca. Przełom nadszedł w 1927 roku, kiedy firma Bosch wprowadziła do seryjnej produkcji pompę wtryskową. Wynalazek ten był w stanie wytworzyć wysokie ciśnienie (rzędu kilkuset barów) i odmierzyć mikroskopijną dawkę paliwa, wtryskując ją bezpośrednio do cylindra (lub komory wstępnej) bez użycia powietrza. Wyeliminowanie sprężarki pozwoliło na drastyczne zmniejszenie gabarytów silnika. Jeszcze w tym samym roku prowadzono eksperymenty z samochodami osobowymi. W 1933 roku Citroën wprowadził jednostkę wysokoprężną w modelu Rosalie 11UD. W 1936 roku na rynek trafił pierwszy masowo produkowany samochód osobowy z dieslem – Mercedes-Benz 260 D. Ciszej, mocniej, czyściej Przez dekady diesle były jednak kojarzone z hałasem, wibracjami i „czarną chmurą” przy przyspieszaniu. Pompy rzędowe i rotacyjne miały swoje ograniczenia – ciśnienie wtrysku zależało od obrotów silnika. Rewolucja, która uczyniła diesla atrakcyjnym dla masowego klienta, nadeszła w latach 90. XX wieku wraz z systemem Common Rail. Wynalazek ten został opracowany przez włoskiego fizyka Mario Ricco i rozwinięty przez grupę FIAT. Włosi wpadli na genialny pomysł: oddzielić proces wytwarzania ciśnienia od momentu wtrysku. W systemie Common Rail pompa wysokiego ciśnienia tłoczy paliwo do wspólnego zasobnika, w którym panuje stałe, ogromne ciśnienie. Wtryskiwacze są sterowane elektronicznie i otwierają się w idealnym momencie, dawkując paliwo z chirurgiczną precyzją. Upadek króla Na początku XXI wieku napęd dieslowski niepodzielnie rządził w statystykach sprzedaży nowych samochodów w Europie. Dzięki niższemu spalaniu, emitował mniej CO2, co pozwalało producentom spełniać unijne normy średniej emisji. Rządy wielu krajów aktywnie promowały zakup aut z silnikiem wysokoprężnym. Sielanka skończyła się gwałtownie w 2015 roku, wraz z wybuchem afery Dieselgate. Ujawnienie, że Volkswagen (a później inni producenci) montował oprogramowanie fałszujące wyniki testów emisji tlenków azotu, podważyło zaufanie do technologii. Okazało się, że „czysty diesel” w wielu przypadkach był fikcją, a realna emisja szkodliwych substancji na drodze wielokrotnie przekraczała normy laboratoryjne. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
W Dubaju powstanie „miasto Mercedesa”. Jak wygląda i co przyniesie budowa luksusowego osiedla?
W Dubaju powstanie „miasto w mieście” sygnowane logiem niemieckiego giganta motoryzacyjnego Mercedes-Benz. Niemal na środku pustyni stanie 12 drapaczy chmur. Budynki wraz z przestrzeniami kulturalnymi i rekreacyjnymi, alejami handlowymi oraz terenami zielonymi stworzą nowe, ekskluzywne osiedle. Pozostaje jednak pytanie: czy działania przedsiębiorców rzeczywiście mają charakter miastotwórczy, czy są jedynie ukierunkowane na stworzenie kolejnej zamkniętej enklawy w tym – już i tak – bardzo luksusowym mieście.
Spis treści: 12 wieżowców na pustyni Kiedy można się spodziewać premiery? Zrównoważone miasto Dla kogo jest dubajskie osiedle? Marki motoryzacyjne coraz częściej sięgają po niekonwencjonalne metody marketingowe, polegające m.in. na tworzeniu fizycznych przestrzeni sygnowanych własnym logo. Kraje arabskie, które intensywnie zabiegają o zagranicznych turystów, inwestorów i przedsiębiorców, chętnie wchodzą we współpracę z globalnymi firmami, kreując miejsca opatrzone znakiem rozpoznawalnym światowych hegemonów motoryzacji. W 2010 roku powstał choćby park rozrywki Ferrari World w Abu Dhabi, w którym znajduje się m.in. jedna z najszybszych kolejek górskich na świecie. Tego typu przedsięwzięcia służą nie tylko podnoszeniu prestiżu regionu, ale także trafieniu w gusta fanów najbardziej znanych producentów ekskluzywnych samochodów. 12 wieżowców na pustyni Teraz, za sprawą porozumienia niemieckiego Mercedesa z dubajskim deweloperem Binghatti, powstać ma kolejne miejsce sygnowane gwiazdą z logotypu firmy z kraju naszego zachodniego sąsiada. Zapowiadane rozwiązania mają zapewnić Dubajowi następny punkt na mapie luksusu, technologii i ekskluzywnego stylu życia. Nowe „miasto w mieście” zostanie zlokalizowane w stale rozbudowującej się dzielnicy Nad Al Sheba. Obszar ten, położony poza ścisłym centrum Dubaju, jest efektem emirackiej ekspansji na tereny pustynne Półwyspu Arabskiego. Wraz z kurczącymi się zasobami gruntów w obrębie miasta deweloperzy coraz częściej przenoszą swoje przedsięwzięcia w głąb piaszczystego lądu lub na sztucznie tworzone wyspy. Kompleks Mercedesa ma składać się z dwunastu wieżowców, wokół których powstanie pełna infrastruktura miejska. Centralnym punktem założenia będzie 341-metrowa Vision Iconic Tower, oferująca ekskluzywne rezydencje, których wnętrza mają nawiązywać do marketingowego hasła marki – „zmysłowej czystości” (ang. sensual purity). Miejsce spotkań towarzyskich pełnić ma deptak Grand Promenade, usytuowany nad sztucznym zbiornikiem wodnym. Zapowiadane są również pawilony sztuki, strefy fitness, panoramiczne wzgórza oraz aleje handlowe – wszystko zgodnie z koncepcją tzw. miasta 15-minutowego, gwarantującego łatwy dostęp do podstawowych usług. Kiedy można się spodziewać premiery? Oddanie niemal 84-hektarowego osiedla planowane jest na lata 2029–2030. Przedsięwzięcie wydaje się niezagrożone, ponieważ Binghatti ma już na swoim koncie kilka spektakularnych realizacji w Dubaju. Obecnie firma prowadzi m.in. budowę kolejnego obiektu we współpracy z luksusową marką – w centrum miasta powstaje Burj Binghatti inspirowany amerykańskim producentem zegarków Jacob & Co. Zdobyte tam doświadczenia mają posłużyć do dopracowania projektu sygnowanego niemieckim gigantem motoryzacji. Zrównoważone miasto Inwestorzy z Niemiec deklarują, że całość założenia ma łączyć luksus ze zrównoważonym rozwojem i troską o środowisko. Takie zapowiedzi mogą jednak budzić wątpliwości, zwłaszcza w kontekście wznoszenia ogromnych kompleksów mieszkaniowych na terenach nieprzystosowanych do tak intensywnej urbanizacji. Dubaj od lat bywa oskarżany o stosowanie tzw. greenwashingu – strategii marketingowej polegającej na maskowaniu rzeczywistych skutków działań inwestycyjnych hasłami o ekologii. W praktyce oznacza to powstawanie elementów takich jak zielone tarasy czy panele fotowoltaiczne, które jedynie w niewielkim stopniu ograniczają negatywne konsekwencje funkcjonowania podobnych realizacji. Największe szkody pojawiają się już na etapie budowy, kiedy naruszany zostaje ekosystem pustynny Półwyspu Arabskiego. Jeśli dodać do tego kontrowersje społeczne związane z skrajnie trudnymi warunkami pracy na placach budów, otrzymujemy projekt pełen sprzeczności, skierowany wyłącznie do najzamożniejszych odbiorców, kosztem ludzi i środowiska. Dla kogo jest dubajskie osiedle? Podczas prezentacji koncepcji członek zarządu Mercedesa, Mathias Geisen, tłumaczył ideę przedsięwzięcia w następujący sposób: „Tworzenie wyjątkowych doświadczeń dla naszych klientów leży u podstaw tego, kim jesteśmy. Dzięki naszemu kolejnemu projektowi (…) przenosimy tę obietnicę na wyższy poziom, kształtując miejsca, w których marka staje się czymś, co naprawdę można nazwać domem”. Pozostaje więc pytanie: dla kogo i po co skierowany jest projekt „miasta w mieście”? Inicjatywy takie jak miasto Mercedesa tworzą ekskluzywne enklawy dostępne jedynie dla wąskiej grupy odbiorców. Reklamowana wspólnotowość, obecna w materiałach promocyjnych tego typu założeń, traci sens w obliczu zamkniętego charakteru przyszłej społeczności mieszkańców. Przestrzeń ta nie jest projektowana z myślą o osobach „z zewnątrz”, lecz wyłącznie o tych, których stać na zakup luksusowego apartamentu. W efekcie nowe dubajskie „miasto w mieście” jawi się jako kolejny projekt promocyjny skierowany do najbogatszych fanów niemieckich samochodów z gwiazdą, a nie jako realna próba stworzenia dostępnej przestrzeni miejskiej, z której mogłaby korzystać szersza społeczność. Więcej informacji o Dubaju znajdziecie w najnowszym numerze National Geographic Traveler. Źródło: BusinessChief Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
DNA Ferrari. Podróż do źródeł włoskiej legendy motoryzacyjnej
Sława włoskiej marki motoryzacyjnej Ferrari sięga daleko poza granice Europy. Twórcy jednych z najszybszych samochodów świata konsekwentnie podkreślają swoje pochodzenie, na każdym kroku akcentując włoski charakter marki. Nic więc dziwnego, że wydarzenia organizowane przez motoryzacyjnego potentata często odbywają się w sercu północnych Włoch – a my mieliśmy okazję uczestniczyć w jednym z takich wyjątkowych spotkań.
Spis treści: Czarny rumak w XI-wiecznym klasztorze „Czysta krew” Dom Ferrari Tam, gdzie wyrabia się pici Ferrari to nie tylko czterokołowe maszyny osiągające zawrotne prędkości. W samochodzie zawarta jest historia, kultura i zwyczaje regionu, w którym w 1947 roku powstało pierwsze auto ze stajni Enzo Ferrariego. Od tamtej pory firma zdołała osiągnąć międzynarodowy rozgłos, a pojazdy z czarnym rumakiem w herbie zaczęły uchodzić za synonim luksusu i sportu. Mimo, że z fabryki w Maranello wyjeżdżają auta takie jak Ferrari Purosangue, które na pierwszy rzut oka swoim kształtem odbiegają od pierwotnej koncepcji motoryzacyjnej firmy, producenci zapewniają, że w nowych samochodach stale zawarte jest DNA modeli tworzonych prawie osiemdziesiąt lat temu. Na czym więc polega – przekazywany z pokolenia na pokolenie – rodzimy charakter motoryzacyjnej potęgi? Podróż po zakątkach Półwyspu Apenińskiego pozwoli nam odpowiedzieć na to pytanie. Czarny rumak w XI-wiecznym klasztorze Wydarzenie organizowane przez markę Ferrari pod koniec listopada odbywało się luksusowym hotelu Castel Monastero w prowincji Siena. Podobnie jak w przypadku samochodów, ośrodek pod nowoczesną i elegancką fasadą kryję pokaźny zbiór historii dotyczącej tamtego regionu. W hotelowych murach zawarta jest przeszłość związana z XI-wiecznym klasztorem benedyktyńskich mnichów, którzy przez stulecia zamieszkiwali te tereny. W trakcie ponad 700 lat klasztor przechodził z rąk do rąk pomiędzy toskańskimi magnatami, aż w końcu w pierwszej dekadzie XXI wieku rozpoczął swoją działalność jako luksusowy pięciogwiazdkowy hotel. Samo dotarcie do hotelu przywodzi na myśl skojarzenia z wjazdem do średniowiecznej rezydencji. Aby przekroczyć mury obiektu, należy najpierw wspiąć się na wzgórze, na którym mieści się resort, a następnie przedostać się przez bramę wjazdową. Oczom gości ukazuje się wtedy dziedziniec rodem z XI wieku, wokół którego ciągną się klasztorne mury – obecnie miejsce hotelowych pokoi, restauracji z gwiazdką Michelin oraz strefy SPA z odkrytymi i krytymi basenami. Przez cały czas trwania motoryzacyjnego wydarzenia centrum hotelu zdobiły jedne z największych symboli dumy tego regionu Włoch – egzemplarze Ferrari Purosangue, w których lśniących karoseriach odbijała się historia kilkusetletniej rezydencji benedyktynów. „Czysta krew” Samochód ten to pierwszy model czterodrzwiowego auta w całej historii marki z Maranello. „Purosangue” oznacza w dosłownym tłumaczeniu „czysta krew”. Projektantom nowego samochodu zależało na tym, by nowy SUV, mimo kompletnie odmiennego zastosowania, zachował elementy typowe dla Ferrari. Użytkowość ma się w aucie łączyć z luksusem i sportową jazdą charakterystyczną aut takich jak Testarossa. Producenci zaznaczają, że Purosangue nie jest redefinicją typowego samochodu z napędem na cztery koła, lecz nowatorską interpretacją, mającą zapewnić użytkownikowi kompletnie nowe doznania za kierownicą. Samochód zawiera wiele technologicznych elementów, które świadczą o wyjątkowości tego produktu. Klasyczne drzwi zostały zastąpione otwieranymi przeciwnie do kierunku jazdy, co poprawia ergonomię i zapewnia łatwy dostęp do kabiny. Dodatkowo brak środkowego słupka wzmacnia wrażenie przestrzeni, nadając jeździe większy komfort. Komfort w przypadku tego samochodu jest słowem kluczowym. Wnętrze auta zostało pokryte skórą, a każdy pasażer ma zapewniony ten sam poziom wygody i jakości wykończenia foteli. Samo przebywanie w Ferrari Purosangue jest doświadczeniem wyjątkowym, a w połączeniu z zapierającymi dech w piersiach pejzażami toskańskich pagórków – które od lat inspirują włoskich projektantów i inżynierów – tworzy niezapomnianą kompozycję esencji włoskiego stylu, emocji i motoryzacyjnej doskonałości. Dom Ferrari Aby poznać tajniki tej doskonałości, najlepiej będzie się skierować do samego serca motoryzacyjnego potentata – miejscowości Maranello. To oddalone o niespełna 50 kilometrów od Bolonii miasto stanowi prawdziwą stolicę firmy z czarnym rumakiem w herbie. W miasteczku znajduje się siedziba i fabryka Ferrari, w której projektowane, rozwijane i montowane są kultowe samochody. Maranello pełne jest charakterystycznej krwistej czerwieni karoserii oraz ryku dwunastocylindrowych silników. To nie Ferrari żyje w mieście – to miasto żyje Ferrari, co widać na każdym kroku. W niemal filmowych kombinezonach pracowników fabryki, w Muzeum Ferrari – jednym z najważniejszych muzeów motoryzacyjnych na świecie — a także na torze wyścigowym, gdzie testowane są najnowsze prototypy i technologie przyszłych modeli. W miasteczku znajdziemy nawet restauracje i hotele nawiązujące do marki motoryzacyjnej. Trudno znaleźć lepsze miejsce dla fanów włoskiej motoryzacji. Tam, gdzie wyrabia się pici Ferrari Purosangue najlepiej – co oczywiste – poznać w trakcie jazdy. Toskańskie drogi, wijące się między charakterystycznymi pagórkami, stanowią idealny „tor” do takich testów. Podczas podróży warto zatrzymać się choćby w jednej z pereł regionu – Sienie. To średniowieczne miasto od wieków podzielone jest na 17 dzielnic (contrade), z których każda posiada własne barwy i symbole. Spory pomiędzy poszczególnymi wspólnotami rozstrzygane są podczas rytualnego wyścigu konnego Palio di Siena, rozgrywanego dwa razy w roku na centralnym placu Piazza del Campo. Zaledwie kilka kroków dalej znajduje się Katedra Matki Bożej Wniebowziętej, wzniesiona w 1215 roku, której fasadę zdobią charakterystyczne biało-czarne pasy. W jej wnętrzu mieści się m.in. słynna Biblioteka Piccolominich, ozdobiona freskami autorstwa wybitnego włoskiego malarza Pinturicchia. Będąc w Sienie, warto także zajrzeć do jednej z lokalnych trattorii i spróbować tradycyjnego makaronu pici. Te grube kluski, przypominające kształtem spaghetti, wywodzą się z kuchni chłopskiej i przygotowywane są zazwyczaj bez dodatku jaj. Dzięki temu dania z pici uchodzą za sycące ale i proste oraz ekonomiczne. W przeciwieństwie do większości włoskich makaronów każda nitka pici jest nieregularna i niepowtarzalna. Najczęściej podaje się je z sosem na bazie pomidorów, oliwy i czosnku, choć w niektórych knajpach można spróbować również klasycznego pici con le briciole, w którym zamiast tartego sera wykorzystuje się bułkę tartą — rozwiązanie znane od pokoleń w toskańskich chłopskich domach. Próbując pici, próbuje się esencji Toskanii - krainy, która mimo ciągłych zmian spowodowanych choćby wzmożonym ruchem podróżniczym, kryje w sobie ciągle mnóstwo niezapomnianych i oryginalnych miejsc, do których nie dotarły jeszcze szpony turystycznej komercjalizacji. Źródła: National Geographic Polska, Ferrari Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Zostań jednym z Avenger Explorers! Napisz reportaż i wygraj weekend z Jeepem®
Jeśli kochasz podróże pełne adrenaliny, przygody poza utartym szlakiem i masz talent do opowiadania historii, ten konkurs jest dla ciebie. Spakuj aparat, naładuj baterie i opisz swoją wyprawę w stylu Jeep® Avenger 4xe!
Czasem potrzebny jest jeden impuls, by zjechać z obranej trasy i odkryć coś zupełnie nowego – miejsce, którego nie widać na mapie, moment, który zostaje w pamięci na zawsze. To właśnie tam zaczyna się prawdziwa opowieść. Więcej niż wyprawa Wie o tym marka Jeep® i w związku z premierą modelu Avenger 4xe organizuje konkurs, który łączy dziennikarstwo podróżnicze z miłością do odkrywania nowych szlaków. Jeśli masz za sobą wyprawę, która była czymś więcej niż tylko podróżą – była wyzwaniem, testem charakteru, spotkaniem z naturą lub samym sobą – opisz ją i wyślij na konkurs. Trzy najlepsze reportaże zostaną opublikowane na łamach magazynu National Geographic Traveler. To nie wszystko. Autorzy zwycięskich tekstów otrzymają także do dyspozycji nowego Jeepa Avenger 4xe na wybrany weekend (od piątku do poniedziałku) do końca tego roku, z pełnym bakiem i możliwością wyboru dowolnego kierunku. Jedynymi ograniczeniami są wyobraźnia i horyzont. By wziąć udział w konkursie, przygotuj reportaż z podróży, zgodny z wartościami marki Jeep®, czyli wolnością, autentycznością i zewem przygody. Materiał powinien mieć 2000-4000 znaków ze spacjami i zawierać dziesięć zdjęć z podróży. Liczy się tylko twoje spojrzenie, twoje emocje i to, dlaczego chcesz podzielić się swoją historią z innymi. Konkurs został zakończony. Laureatami zostali: Anna B. Karol J. Katarzyna Sz. Najlepszy partner podróży Jeep® Avenger 4xe prowadzi w nieznane i inspiruje do przekraczania granic – także tych własnych. Ten nowy kompaktowy SUV marki z napędem 4x4 jest wprost stworzony dla poszukiwaczy przygód. Świetnie odnajduje się w miejskiej dżungli, ale został zaprojektowany z myślą o wymagającym terenie i dzikiej przyrodzie. Łączy w sobie moc, inteligencję i styl. Pod jego nadwoziem kryje się hybrydowy napęd łączący silnik benzynowy 48V AWD z dwoma 48V silnikami elektrycznymi, który zapewnia łączna moc 145 KM. Avenger 4xe oferuje zawsze dostępny napęd na cztery koła, możliwość jazdy w trybie elektrycznym przy niskich prędkościach oraz inteligentny system zarządzania trakcją Selec-Terrain z czterema dedykowanymi trybami jazdy – Auto, Sand & Mud, Snow oraz Sport – który gwarantuje optymalną trakcję w zależności od warunków na drodze. W terenie auto pokazuje pazur: kąt zejścia 35°, kąt najazdu 20° i prześwit wynoszący 210 mm pozwalają na bezpieczną jazdę po trudnych nawierzchniach, a system zarządzania trakcją i kontrola zjazdu ze wzniesienia dają pełną kontrolę w kluczowych momentach. Wnętrze wyposażone zostało w wodoodporne, trwałe siedzenia, czarną podsufitkę i dedykowane schowki, które doceni każdy podróżnik. Z zewnątrz auto przyciąga wzrok nową stylistyką, 17-calowymi czarnymi felgami, zielonymi kapslami „Jeep”, czarnymi emblematami i odpornymi na zarysowania zderzakami. Silnik chroni dodatkowo stalowa płyta, co jest szczególnie ważne w terenie. Dołącz do Avenger Explorers Twoja historia nie musi być idealna. Ważne, żeby była prawdziwa, intensywna i opowiedziana z pasją. Pokaż w niej nie tylko miejsca, ale także ludzi, emocje, trudności i momenty zachwytu. Jeep® Avenger 4xe symbolizuje odporność, determinację i ducha odkrywania – niech twój tekst będzie jego lustrzanym odbiciem. Weź udział, daj się poznać, zostań jednym z Avenger Explorers! Materiał promocyjny marki Jeep®
Eksplorowanie świata jeszcze nigdy nie było tak proste. Z Defenderem nie musisz rezerwować hoteli
Zwiedzanie świata na czterech kółkach jest popularne jak nigdy wcześniej. Podróżowanie samochodem daje ogromne poczucie niezależności, które jest tak bardzo pożądane w dzisiejszych czasach. Defender pokazuje, że nie musisz już nawet rezerwować hoteli.
W tym artykule: Defender w pakiecie Explorer Hotele już są niepotrzebne Defender to idealny kompan podróży Przeszkoda na drodze? Defender ma na to sposób Defender to legendarny samochód terenowy, który nową generacją wprowadza markę na jeszcze wyższy poziom. Mimo wielu nowoczesnych systemów nadal można poczuć duch prawdziwego off-roadu. Połączenie przeszłości z przyszłością wyszło tutaj idealnie. Defender w pakiecie Explorer Już sama nazwa wskazuje, do czego będzie wykorzystywany Defender. Eksploracja terenu to jedno z wielu zadań, do których Defender został stworzony. Sakwy na bokach, koło zapasowe i bagażnik dachowy – to tylko kilka ulepszeń, w które Defender może zostać wyposażony. Dodatkowo będziemy mogli wjechać wszędzie (oczywiście tam, gdzie pozwalają na to przepisy). Z napędem Terrain Response, Defender pokona każdą przeszkodę i nawierzchnię, po której się będzie poruszał. Po jednej ze stron znajdziemy również drabinkę, która umożliwia wejście na dach. W odkrywaniu nieznanych terenów pomoże również snorkel, który zadba o to, by do silnika dochodziło powietrze nawet podczas jazdy przez wodę. Hotele już są niepotrzebne To zdecydowanie jedno z najfajniejszych akcesoriów. Defendera 110 można wyposażyć w namiot dachowy, który zastąpi hotelowy pokój. Dzięki temu możemy zatrzymać się na odpoczynek praktycznie wszędzie i o każdej porze. Oglądanie nieba pełnego gwiazd to przeżycie nie do zapomnienia. I tutaj kluczową rolę odgrywa właśnie drabinka, po której wspinamy się do namiotu. Podróże Defenderem to czysta przyjemność, a wyjazd w totalną głuszę to marzenie każdego podróżnika. Warto nadmienić, że Defender oprócz modelu 110 ma również w ofercie model 130 Outbound, którego obszerne nadwozie pozwala wygospodarować miejsce do spania także wewnątrz, gdyż po złożeniu siedzeń podłoga bagażnika ma ponad 2,1 metra. Defender to idealny kompan podróży Nie trzeba od razu zjeżdżać na bezdroża. Defender sprawdzi się równie dobrze na asfalcie, co na piasku. Zawieszenie pneumatyczne zadba o najlepsze właściwości jezdne nawet na najbardziej krętych górskich przełęczach. Funkcjonalność i ogromna przestrzeń we wnętrzu pozwoli na spakowanie całej rodziny i wyruszenie w przygodę. Dynamiczne i ekonomiczne silniki dają możliwość kierowcy bardzo elastycznej jazdy bez konieczności częstych wizyt na stacjach paliwowych. Kiedy jednak droga się skończy i będzie konieczna jazda po piasku czy żwirze, spokojnie – Defender i z tym sobie bez problemu poradzi. Możliwość wyboru trybu odpowiadającego nawierzchni, po której jedzie samochód, sprawia, że napęd automatycznie dostosowuje moc i ustawienia samochodu, by jazda była jak najbardziej efektywna i bez przeszkód. Przeszkoda na drodze? Defender ma na to sposób Na leśnych ścieżkach bardzo często możemy napotkać konary drzew leżące na ziemi. W takich sytuacjach najczęściej zawracamy i szukamy alternatywnej trasy. Z Defenderem jest jednak zupełnie inaczej. Opcjonalna wyciągarka pozwoli na przeciąganie ciężkich przedmiotów blokujących drogę lub kiedy zrobi się naprawdę ciężko, możemy podpiąć wyciągarkę do drzewa i wyjechać Defenderem z trudnego terenu. Odkrywanie zakamarków naszego świata jeszcze nigdy nie było tak proste. Defender pokazuje, że jest uniwersalnym i mocnym samochodem, który nie boi się żadnego wyzwania. Możliwość personalizacji i wyboru akcesoriów jest tak duża, że z pewnością każdy znajdzie coś dla siebie. Każdy miłośnik podróży pokocha niezależność, którą daje Defender. Materiał promocyjny Defender
Defender wyznacza szlaki i pokazuje, jak powinien wyglądać i jeździć prawdziwy samochód terenowy
Czy da się połączyć przeszłość z przyszłością? Defender udowodnił, że tak. Na pokładzie współczesnego samochodu terenowego znajdziemy mnóstwo nowoczesnej technologii, która ma pomagać kierowcy w nawet najcięższych warunkach. Mimo to, udało się zachować legendarny klimat off-roadu.
W tym artykule: Wnętrze godne limuzyny Legendarny już napęd Duch off-roadu nie umarł Defender wyznacza szlaki Defender to samochód, który kojarzy się tylko z jednym — z bezdrożami pośród nieziemskich krajobrazów. Najnowsza gama pokazuje jednak nowe oblicze. Oprócz klasycznego auta terenowego, Defender to także uosobienie luksusu. Wnętrze godne limuzyny I to wcale nie jest przesada. We wnętrzu panuje limuzynowy klimat. Wszystko dzięki wysokiej jakości materiałom, które zostały tu użyte. Pokryte szlachetną skórą Windsor fotele przednie regulowane w 18 kierunkach z pamięcią ustawień, podgrzewanie i wentylacja obu rzędów siedzeń, lodówka w konsoli centralnej, bezprzewodowa ładowarka do smartfonów — konfigurując jeden z niezłomnych modeli Defendera, możemy wybierać spośród wyposażenia charakterystycznego dla luksusowych limuzyn. 15-drożny system audio Meridian Surround Sound System i konfigurowalne oświetlenie wnętrza pozwolą stworzyć idealną atmosferę, a system jonizacji z filtrem PM2,5 zadba o jakość powietrza. Defender 130 to jedyny taki samochód terenowy, który może zabrać na pokład aż 8 osób, a przy tym komfort pozostanie tej samej, wysokiej jakości. Co najlepsze, nawet w tym modelu możliwości terenowe są na najwyższym poziomie, więc wyprawa Defenderem z paczką znajomych, to świetny sposób na spędzenie czasu. O bagaże też nie trzeba się martwić, bo z pewnością się zmieszczą do ogromnego bagażnika. Legendarny już napęd Projektując system Terrain Response, inżynierowie wznieśli Defendera na poziom, do którego ciężko będzie konkurencji doskoczyć. System precyzyjnie kontroluje rozdział momentu obrotowego na jedną oś, maksymalizując przyczepność na wymagających nawierzchniach, w ekstremalnych warunkach przekazując nawet do 100 procent momentu obrotowego jedną oś. Dwustopniowa skrzynia rozdzielcza umożliwia korzystanie z niższych przełożeń, które przydają się np. na bardzo stromych wzniesieniach. Elektronicznie sterowany napęd pozwala szybko reagować na trudne warunki. Dodatkowo, na pokładzie mamy możliwość wyboru trybu odpowiadającego nawierzchni, po której aktualnie się poruszamy. System wtedy automatycznie dostosowuje swoje ustawienia, by zapewnić jak najlepsze właściwości jezdne na danej nawierzchni. Można śmiało powiedzieć, że Defender w terenie potrafi bardzo dużo. Kąt natarcia do 38°, kąt rampowy do 28°, kąt zejścia do 29° (w modelu 130). Do tego dochodzi możliwość przejeżdżania przez nawet bardzo głębokie wody. Z zawieszeniem pneumatycznym wysokość brodzenia to nawet 90 centymetrów. Defenderem przejedziemy praktycznie wszędzie. Duch off-roadu nie umarł Niech was nie zmyli technologia. W Defenderze nadal panuje prawdziwy duch off-roadu znany z klasycznego Defa, a system Terrain Response jeszcze zwiększa jego możliwości terenowe, bo pozwala na modyfikowanie przeniesienia napędu na bardziej płynne, dokładne i szybkie, niż w ręcznie sterowanych układach. Ważna rolę odgrywa tu również zawieszenie. Opcjonalne elektronicznie sterowane zawieszenie pneumatyczne, zapewnia najwyższy komfort jazdy oraz niemal nieograniczone możliwości. System pozwala na zmianę wysokości prześwitu w zakresie od 40 mm poniżej standardowego ustawienia do jazdy (łatwiejszy dostęp do kabiny) do 75 mm powyżej tej wartości. W czasie jazdy w wyjątkowo trudnym terenie możliwe jest również zwiększenie prześwitu o dodatkowe 70 mm. Umożliwia to właściwe wykrzyżowanie osi oraz zachowanie odpowiedniego przylegania kół do podłoża. Defender wyznacza szlaki Defender po raz kolejny pokazuje, jak powinien być zaprojektowany samochód terenowy. Połączenie nowoczesnej technologii z kultowym podejściem do jazdy po bezdrożach wyszło tutaj idealnie. Marka udowadnia, że nie należy bać się systemów na pokładzie, a współpracować z nimi. Wtedy Defender staje się nieustraszonym samochodem terenowym, który przejedzie przez dosłownie wszystko. Wykonane z materiałów o wysokiej wytrzymałości nadwozie może dawać większą sztywność niż siermiężne konstrukcje ramowe, niezależne zawieszenie z resorowaniem pneumatycznym pozwalać zwiększyć prześwit w terenie, a inteligentny napęd AWD – w pełni wykorzystać każdą dostępną przyczepność. Ale to właśnie zastosowane technologie pozwoliły jednocześnie dostosować Defendera także do wymagań stawianych luksusowym samochodom osobowym. Jeżeli nowoczesny off-road ma tak wyglądać, to o przyszłość jestem spokojny. A Defender tylko to potwierdza. Materiał promocyjny Defender
Defender to samochód do zadań specjalnych. Ratownicy GOPR wiedzą to doskonale
GOPR to jedna z najbardziej wyspecjalizowanych jednostek ratowniczych w Polsce. Służą w niej najlepsi, którzy nie boją się zajrzeć śmierci w oczy. By wykonywać swoje obowiązki na najwyższym poziomie, potrzebują równie dobrego sprzętu. Defender wpisuje się w to wręcz idealnie.
W tym artykule: Defender w służbie GOPR-u 300 koni mechanicznych do ratowania Defender pracy się nie boi Współpraca GOPR-u z Defenderem potwierdza tylko jedną z wielu tez. Ten samochód świetnie spisuje się jako narzędzie do zadań specjalnych. Ratownicy Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego wcześniej korzystali z klasycznych Defenderów, więc doskonale wiedzą, że najnowsza generacja to nie są platformy samochodów osobowych ubrane w terenowe szaty, ale samochody, które są w stanie podołać bardzo trudnym warunkom. Defender w służbie GOPR-u Defender wspiera GOPR już od trzech dekad. Przez cały ten czas marka dostarczała najlepsze narzędzia. Nie inaczej jest i tym razem. Te kultowe samochody terenowe odgrywają kluczową rolę we wspieraniu ratowników działających w najtrudniejszych warunkach. Doskonale wiemy, że bardzo często akcje ratunkowe odbywają się w bardzo trudno dostępnych miejscach. Odpowiedni samochód, który pomoże w jak najszybszym czasie dotrzeć na miejsce zdarzenia, to klucz do pomocy. Defender 110 dzięki swoim niesamowitym właściwościom terenowym i systemowi Terrain Response przejedzie przez nawet najbardziej wymagający teren. Ratownicy mają pewność, że Defender ich nie zawiedzie w najbardziej newralgicznych momentach. 300 koni mechanicznych do ratowania Ratownicy GOPR-u będą dojeżdżali na miejsce z pewnością szybko. Wszystko dzięki 300-konnemu silnikowi pod maską. Dodatkowo te egzemplarze zostały wyposażone w wiele ulepszeń, które mają jeszcze bardziej ułatwić jazdę w trudnych warunkach. Jednym z najfajniejszych gadżetów jest zestaw kamer 3D Surround Camera z trybami terenowymi, które pozwalają bardzo dokładnie podejrzeć na ekranie głównym teren, po którym się obecnie poruszamy. To również świetna opcja, by uniknąć uszkodzeń nadwozia. Z pewnością wielkim powodzeniem cieszy się hak holowniczy, który pozwala na ciągnięcie sprzętu ratowniczego do 3500 kilogramów. Podczas udzielania pomocy warunki mogą się zmieniać, więc odpowiedni dobór rynsztunku to ważny czynnik. Defender pracy się nie boi Niezwykle sztywna konstrukcja samonośnego nadwozia i legendarny napęd AWD z reduktorem pozwalają na dostanie się tam, gdzie żadne inne auto nie wjedzie, zapewniając przy tym najlepsze właściwości jezdne. Projekt Defendera 110 uwzględnia wszystko to, co sprawdza się w terenie. Krótkie zwisy, duży prześwit, świetliki dachowe, otwierane na bok drzwi bagażnika z kołem zapasowym i odporne materiały. Kąt natarcia do 38°, kąt rampowy do 28°, kąt zejścia do 40°. Najnowsza generacja Defendera 110, tak jak jego legendarny poprzednik, została zaprojektowana z myślą o najtrudniejszym terenie. Udowadnia on, że nowoczesne technologie nie muszą ograniczać, ale mogą zwiększać możliwości. Wnętrze Defendera zostało zaprojektowane właśnie z myślą o ekstremalnych warunkach. Znajdziemy tam wytrzymałe i podkreślające jego bezkompromisową naturę elementy konstrukcyjne lakierowane proszkowo. Wszystkie materiały zostały stworzone, by dały się wyczyścić jak najszybciej i jednocześnie wytrzymywały jak najdłużej w nienaruszonym stanie. Defender to samochód, który potrafi robić rzeczy duże, wyjątkowe. Osiągać to, co wydaje się niemożliwe do osiągnięcia. To idealny towarzysz bohaterów, którzy mierzą się z najtrudniejszymi warunkami. Materiał promocyjny Defender
Hiszpański samochód na hiszpańskiej ziemi. Cupra Formentor z nowym wcieleniem
Poprawianie ideałów nie zawsze kończy się sukcesem. Cupra postanowiła jednak zaryzykować i odświeżyła swój najlepiej sprzedający się model. Formentor zyskał nową twarz i silnik elektryczny.
W tym artykule: Lejący się żar z nieba Ciasne i wąskie zakręty uwolniły cały potencjał samochodu Zmiany widoczne gołym okiem… z zewnątrz Policja zamknęła drogę specjalnie dla nas Coraz bardziej restrykcyjne przepisy emisji spalin wymuszają na producentach wprowadzanie elektryfikacji większości modeli. Nie inaczej jest w przypadku hiszpańskiej marki Cupra. Odświeżony Formentor wprowadził całkiem dużo zmian, które przez wielu uważane są za odważne. Lejący się żar z nieba Barcelona przywitała mnie naprawdę wysokimi temperaturami. Na termometrze wskazówka pokazywała 35 stopni i nie miała zamiaru spaść. Dostałem kluczyki do odświeżonego miejskiego SUV-a i w towarzystwie chłodnego powietrza prosto z klimatyzacji ruszyłem ruszyłem zdobywać kręte hiszpańskie drogi. Po wciśnięciu zapłonu przywitał mnie bardzo miły mruk 2,5 litrowego silnika, który aktualnie wykręca 333 KM, czyli 23 więcej niż poprzednik. Na ten moment jest to najmocniejsza dostępna wersja oznaczona literkami VZ. Wysokie temperatury nie przeszkodziły mi jednak w delektowaniu się hiszpańskimi drogami. Po znalezieniu krętego i malowniczego odcinka mogłem jeszcze lepiej zrozumieć, dlaczego Formentor to taki świetny samochód. Ciasne i wąskie zakręty uwolniły cały potencjał samochodu Redukcja, gaz i wyjście z zakrętu bez chwili zawahania. Cupra Formentor z silnikiem o mocy 333 KM dostarcza sporej dawki emocji. Przez cały czas zapominałem, że jadę miejskim SUV-em, bowiem odświeżony Formentor prowadzi się jak rasowy hot-hatch. Silnik 2.0 TSI jest połączony z napędem na wszystkie koła i siedmiobiegową skrzynią DSG. To wszystko tworzy bardzo udaną mieszankę. Wynikiem jest sprint do setki w 4,8 s (czyli o 0,1 szybciej niż poprzednik). I to jeszcze nie koniec zmian. Odświeżona wersja Formentora zyskała system aktywnego rozdzielania momentu obrotowego tylnej osi. W rzeczywistości przekłada się to na przenoszenie mocy na lewe lub prawe koło, dzięki mechanizmowi różnicowemu. Efekty tych zmian są bardzo zaskakujące, ponieważ pojawił się tryb DRIFT. Barcelona poza utartym szlakiem. Na własnych mięśniach odczujesz, że to naprawdę górzyste miasto Stolica Katalonii to nie tylko bulwar La Rambla, Barrio Gótico i budynki Gaudíego. Warto zejść z głównego szlaku, by zobaczyć inne jej oblicze. Zmiany widoczne gołym okiem… z zewnątrz Formentor na rynku jest z nami już 4 lata. Nowa, odświeżona wersja znacząco różni się od poprzednika, a zmiany widać już gołym okiem. Projektanci naprawdę mocno zaszaleli. Zupełnie nowe zderzaki z przodu i reflektory. Musiałem się trochę czasu napatrzeć na nową wersję, bo szczerze mówiąc, poprzednik bardzo mi się podobał. Jednak po kilku godzinach i ja się przekonałem, również za sprawą nowych lakierów, Century Bronze Matt i Enceladus Grey Matt. Wracając jeszcze na moment do szaleństwa projektantów. Formentor odpowiada za ponad połowę wolumenu sprzedaży całej marki, a z każdym rokiem zainteresowanie tym modelem rośnie. Pojawia się więc pytanie, czy odważne zmiany w designie nie zaszkodzą sprzedaży? Przekonamy się o tym w najbliższym czasie, jednak myśle, że kierownictwo marki może spać spokojnie. Formentor to ładny samochód, który z pewnością przypadnie do gustu dużej grupie odbiorców. Po przejściu na tył również zauważymy zmiany. Nowy zderzak i linia świateł pozwoli na bezproblemowe rozpoznanie od poprzednika. Agresji i sportowego charakteru dodaje zaś trójkątna sygnatura świetlna, która bardzo dobrze wygląda. Policja zamknęła drogę specjalnie dla nas By poznać w pełni możliwości samochodów marki Cupra, mieliśmy okazję do przejażdżki po zamkniętym odcinku drogi. Za kierownicą Cupry Leona ST musiałem dotrzymywać tempa kierowcy wyścigowemu. To była naprawdę świetna zabawa, a na dodatek trasa była dość wymagająca. Zamknięty odcinek pozwolił na zostawienie za sobą obaw o to, że inne auto wyskoczy pod drugiej stronie zakrętu. Dzięki temu mogłem uwolnić 100% potencjału tego auta. Najlepsze w tym wszystkim jest to, że nie trzeba wyjeżdżać daleko poza Barcelonę, by pojeździć szybkimi krętymi drogami. Hiszpania po raz kolejny zaskakuje pozytywnie. Tym razem już nie tylko pięknymi widokami, ale również piekielnie dobrymi samochodami.
Cuda Polski i Samochód Roku 2023. Weź udział w naszym konkursie!
Jeden ze szczęśliwych uczestników zabawy będzie miał możliwość zapoznania się bliżej z Jeepem Avengerem – wyjątkowym autem wśród SUV-ów.
Monopolis, Wyspę Młyńską z Młynami Rothera czy Twierdzę Nysa do niedawna kojarzyli tylko nieliczni miłośnicy turystyki, czy historii. Sławę zyskały one jednak po zajęciu czołowych lokat w ubiegłorocznym plebiscycie Cuda Polski, promującym (dzięki czytelnikom) magiczne miejsca na turystycznej mapie kraju. Teraz nadszedł czas na kolejne odkrycia, bo właśnie rozpoczyna się kolejna edycja plebiscytu, w którym czytelnicy wybiorą najpiękniejsze miejsca w Polsce. Cuda Polski 2024 to akcja przygotowywana przez redakcję magazynu National Geographic Traveler i serwis National-Geographic.pl we współpracy z 16 regionami Polski. W pierwszym etapie wszystkie polskie województwa rekomendują miejsca, które ich zdaniem powinny znaleźć się w kolejnej edycji plebiscytu. W drugiej fazie, po zebraniu rekomendacji, redakcja wyłania 48 nominowanych do plebiscytu (3 nominacje z każdego z 16 województw). Ostatnią częścią jest sam plebiscyt, podczas którego czytelnicy national-geograthic.pl i National Geographic Traveler Polska dokonują ostatecznego wyboru zwycięzców, oddając swoje głosy. Konkurs z Avengerem Odkrywanie niezwykłych zakątków Polski to niezwykła przygoda, a wyprawa w nieznane to podróż, którą warto podjąć z niezawodnym i sprawdzonym na wielu trasach towarzyszem – takim jak Jeep® Avenger. Kompaktowy SUV bezbłędnie sprawdza się w każdych warunkach i wspiera miłośników wypraw w ich odważnych przygodach. Nie bez przyczyny jest również główną nagrodą w konkursie plebiscytu „Cuda Polski 2024” – zwycięzca będzie mógł cieszyć się nim przez cały weekend! Aby wygrać, wystarczy odpowiedzieć na pytanie: Które z nominowanych w plebiscycie miejsc warto obrać za cel weekendowej wyprawy samochodem i dlaczego? Konkurs potrwa do 5 czerwca. Laureatem konkursu został Sławomir K. Z laureatem skontaktujemy się drogą mailową. Wyprawa w komfortowych warunkach Laureat bez stresu będzie mógł wybrać kierunek swej wyprawy, bo Jeep® Avenger świetnie daje sobie radę w niemal każdych warunkach. Miejskie ulice czy szutrowe tereny Mazur? Proszę bardzo! Mogą być też oczywiście piaszczyste drogi (w ubiegłym roku w plebiscycie Cuda Polski wysokie miejsce zajęła Pustynia Błędowska). Życie kierowcy w tym względzie ułatwiają liczne warianty trybów jazdy systemu zarządzania trakcją Selec-Terrain. Poza miastem przydać się mogą tryby „błoto”, „śnieg” czy „piasek” (łatwe przełączanie przyciskiem w konsoli centralnej), a w warunkach miejskich (poza normalnym trybem) można zastosować także „eco” lub „sport”. Tajemnica uniwersalności Avengera tkwi też w jego gabarytach. Auto nie jest wielkie (nieco ponad 4 m długości) i ma małą średnicę zawracania, co sprawia, że zwinnie porusza się zarówno w ciasnych uliczkach jak i na wąskich leśnych drogach. Ten model Jeepa został wyposażony w kilka wersji silnikowych. Jednym z ciekawszych rozwiązań jest na pewno nowy ekologiczny hybrydowy układ napędowy e-Hybrid łączący silnik benzynowy z 28,5-konnym 48V silnikiem elektrycznym zintegrowanym z 6-biegową dwusprzęgłową skrzynią automatyczną. W ofercie jest też m.in. w pełni elektryczny Avenger. To propozycja z najwyższej półki, bo ten model Jeepa zdobył tytuł „Europejskiego Samochodu Roku 2023”. Każdy moment jest dobry na wielką przygodę Jeep® ten nie ma może imponujących wymiarów, ale miejsca w środku jest w nim sporo. Spakowanie bagażu nawet na dłuższy wyjazd nie powinno być problemem także dlatego, że oprócz bagażnika (380 l) Avenger ma aż 34 litry pojemności schowków z przodu auta. Uroku tego produkowanego w Tychach pojazdu dopełnia fakt, że jego dość niewielka masa (poniżej 1200 kg) mocno ogranicza zużycie paliwa. W przypadku tego Jeepa to średnio około 6 litrów na 100 km. Termin wykorzystania nagrody w postaci Jeepa Avengera na weekend kończy się wraz z 2024 rokiem. Niemniej jednak każdy moment jest odpowiedni, by sięgnąć po przygodę i odkrywać kolejne atrakcje z długiej listy turystycznych Cudów Polski. Materiał promocyjny marki Jeep®.
Ludzkość już nie nadąża za rozwojem technologicznym? BMW zmieniło sposób korzystania z samochodu
Technologia to zdecydowanie najszybciej rozwijająca się część naszego życia. Ten proces nie omija również motoryzacji, która w ostatnich latach zmieniła się diametralnie. BMW te zmiany postanowiło wznieść na kolejny poziom i całkowicie zmieniło sposób korzystania z kluczowego elementu samochodu.
W tym artykule: BMW zmienia postrzeganie kluczyków do samochodu Jak działa wirtualny kluczyk? Sprawdziłem to na własnej skórze i byłem zachwycony BMW X2 M35i – najlepsze na koniec Dużo się mówi o elektromobilności i o tym, jak kraje nie są na to gotowe. Polska oczywiście jest jednym z nich, ale dziś nie o tym. Rozwój technologii to nie tylko większe baterie czy szybsze ładowanie. To również wiele udogodnień, które mają sprawić, że kierowca nie będzie musiał się wysilać podczas jazdy. BMW zmienia postrzeganie kluczyków do samochodu Zmiany dotknęły nawet i te sferę. Klucz do samochodu był od zawsze jego nieodłączną częścią. Bez niego nie bylibyśmy w stanie odpalić naszego pojazdu lub się w ogóle do niego dostać. W BMW stwierdzili, że noszenie kluczyków to już przestarzałe rozwiązanie i postanowili to zmienić. Tak właśnie narodził się wirtualny kluczyk, który możemy mieć w swoim telefonie lub zegarku. Te urządzenia zazwyczaj mamy zawsze przy sobie, więc nie ma obawy o zapomnienie kluczy do samochodu. Naddźwiękowy samolot pasażerski przechodzi kluczowe testy. Czy wrócimy do ultraszybkich podróży lotniczych? W marcu 2024 roku po raz pierwszy wzbił się w niebo samolot demonstracyjny XB-1, który może stać się nowym cywilnym samolotem naddźwiękowym. Firma Boom Supersonic zapowiada, że w tym roku ... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/naddzwiekowy-samolot-pasazerski-przechodzi-kluczowe-testy-czy-wrocimy-do-ultraszybkich-podrozy-lotniczych-fot-boom-supersonic-2e64a7c.jpg" width="938" height="528" alt="Naddźwiękowy samolot pasażerski przechodzi kluczowe testy. Czy wrócimy do ultraszybkich podróży lotniczych? (fot. Boom Supersonic)" title="Naddźwiękowy samolot pasażerski przechodzi kluczowe testy. Czy wrócimy do ultraszybkich podróży lotniczych? (fot. Boom Supersonic)" /> Jak działa wirtualny kluczyk? W zasadzie jest to bardzo proste. Wystarczy aplikacja mobilna. Nie trzeba nawet wyciągać smartfona z kieszeni, ponieważ samochód sam rozpoznaje konkretne urządzenie. To jednak nie koniec bajerów, które oferuje nam BMW. Ten wirtualny kluczyk możemy nawet udostępnić rodzinie czy znajomym. To rozwiązanie jest akurat świetne, ponieważ nie zawsze logistycznie możemy przekazać kluczyk danej osobie. Teraz wystarczy wysłać wiadomość SMS i gotowe. Sprawdziłem to na własnej skórze i byłem zachwycony Jakiś czas temu będąc w Słowenii mogłem sam to rozwiązanie przetestować. Elektryczne BMW iX2 to najnowsze dzieło producenta, więc to była idealna okazja. Pobranie aplikacji i zalogowanie zajęło może maksymalnie 2 minuty. Potem już nie musiałem się martwić czy mam przy sobie kluczyki. Chcąc sprawdzić pełną funkcjonalność tego rozwiązania otwierałem samochód nawet zegarkiem. Zamykanie? Bułka z masłem. Wystarczy oddalić się od samochodu i zamknie się on automatycznie. Jednak największą zaletą wirtualnego kluczyka jest możliwość personalizacji. W samochodzie można sobie skonfigurować kilka profili pod konkretne osoby i przypisać je potem do danego kluczyka. Samochód automatycznie wyczyta, który telefon otworzył auto i dopasuje ustawienia specjalnie dla Ciebie. Ustawienie fotela, oświetlenie czy nawet temperaturę w panelu klimatyzacji. BMW X2 M35i – najlepsze na koniec Nie pojechałem jednak do Słowenii tylko po to, by sprawdzić jak działa otwieranie samochodu telefonem. W moje ręce wpadła sportowa wersja nowej generacji BMW X2. Zmieniło się wiele. Zaczynajac od designu, który jest bardziej charakterny przez wnętrze, które wskoczyło na zupełnie nowy poziom nowoczesności i obsługi. Silnik o pojemności dwóch litrów generował bardzo żwawe 300KM i 400Nm. W połączeniu z 7-stopniową skrzynią biegów sprint do setki zajmował nieco ponad 5 sekund. Słoweńskie serpentyny górskie pozwalały na uwolnienie pełni charakteru tego samochodu. Prowadził się bardzo pewnie, a dzięki napędowi na cztery koła, nie było mowy o poślizgach, nawet na mokrej i zimnej nawierzchni. BMW przyzwyczaiło nas do robienia wyśmienitych samochodów. Nie inaczej jest w tym przypadku, a jazda po malowniczej Słowenii tylko to potwierdziła. W gamie jest również odmiana elektryczna. Niech was to nie zgubi. Emocji za kółkiem jest momentami więcej niż w spalinowej wersji X2. Poprzednia generacja okazała się być sukcesem. Połączenie odważnego designu ze świetnymi właściwościami jezdnymi zupełnie nowej generacji to bardzo dobry prognostyk na powtórzenie tego wyczynu.
Skoda Enyaq Coupé RS. Samochód, który zastąpi Ci spalinówkę
Jeżeli myślę o samochodzie, który pod wieloma względami mi zaimponował, to bez wątpienia przychodzi mi do głowy Skoda Enyaq w wersji RS. To elektryk, który świetnie zastąpi auto spalinowe w rodzinie i jednocześnie dostarczy przyjemną dawkę emocji dla kierowcy.
W tym artykule: Jest duży, ale tego nie czuć Na ładowarkach nie spędzisz dużo czasu A co z osiągami? Czy ma jakieś minusy? Podsumowanie Rozwój elektromobilności zwolnił? Nic bardziej mylnego. Marki ciągle wyprzedzają się pod względem wypuszczania kolejnych modeli z napędem elektrycznym Skoda nie ustępuje i na tym polu. Enyaq rozkochuje w sobie coraz więcej kierowców i w sumie nie ma się co dziwić. Jest duży, ale tego nie czuć Skoda Enyaq w wersji Coupé to duży samochód i nic tego nie ukryje. Prawie 5 metrów długości i 2,7 m szerokości robi swoje, ale dzięki temu we wnętrzu panuje ogromna przestrzeń, która w podróży jest na wagę złota. Mimo wszystko Enyaqiem się bardzo łatwo jeździ w mieście i nawet parkowanie w wąskich ulicach nie jest bardzo problematyczne. To po części również zasługa kamer 360, których jakość jest naprawdę dobra. Podczas długiej jazdy ta ogromna przestrzeń spisuje się świetnie. Każdy pasażer będzie siedział komfortowo, bo miejsca na nogi jest naprawdę sporo. Bagażnik pozwoli na spakowanie całej rodziny i to na kilka dni. Jako samochód rodzinny to Enyaq jest wręcz idealny, nawet wersja coupé ze ściętym dachem. Test długodystansowy: Porsche Taycan Cross Turismo [Test Travelera] W mieście aut elektrycznych jest coraz więcej, ale w momencie wyjechania na autostradę liczba zielonych tablic rejestracyjnych mocno spada. Dzieje się tak, ponieważ nie wszystkimi autami elekt... Na ładowarkach nie spędzisz dużo czasu Największym zarzutem do elektryków jest oczywiście zasięg. Skoda postanowiła zniwelować te komentarze do minimum i na pokładzie testowanego egzemplarza zamontowano baterie o pojemności 77 kWh. Taka wartość pozwala na przejechanie, oczywiście według producenta, 511 kilometrów. Trzeba przyznać, że wynik wręcz wybitny. A jak było w praktyce? Zdecydowanie lepiej niż możecie sobie wyobrazić. Na pełnych akumulatorach byłem w stanie przejechać około 350 kilometrów, a warunki nie były idealne. Temperatury były niskie, więc przez cały czas działało ogrzewanie, które zabiera dość sporo energii. Mimo wszystko ja byłem zadowolony, bo nie musiałem stać ciągle przy ładowarkach. A co z osiągami? W Enyaqu z literkami RS można lekko wyczuć sportowy charakter. Świadczą o tym przeszycia na desce rozdzielczej i kubełkowe fotele. Do dyspozycji jest 299 koni, które pozwalają na sprint do setki w 6,5 s. Jak na takie rozmiary, to wynik jest zadowalający, choć nie ukrywam, że liczyłem na trochę większą dawkę emocji. Zawieszenie jest zestrojone bardzo fajnie, ponieważ nie jest za miękko, ale jednocześnie Enyaq RS nie buja się na zakrętach, co pozwala na pokonywanie ich ze zdecydowanie większą prękością. Enayq RS Coupé prowadzi się pewnie. Układ kierowniczy jest wystarczająco precyzyjny, bo nie oszukujmy się, nikt tym samochodem na torze jeździć nie będzie. Do jazdy po mieście i moc i prowadzenie w zupełności wystarczą. W trybie comfort, kierownica działa bardzo lekko, jednak już po ustawieniu auta w tryb sportowy, dostajemy więcej charakteru. Reakcja na gaz jest zdecydowanie mocniejsza i szybsza, a układ kierowniczy stawia odczuwalny opór. Warto też zwrócić uwagę na zużycie energii. Podczas spokojnej jazdy po mieście udawało mi się zejść do 16 kWh/100 kilometrów. Czy ma jakieś minusy? Pośród mnóstwa zalet tego samochodu nie obyło się bez minusów. A w zasadzie to minusa, bo mówię tu o systemie multimedialnym, którego działanie jeszcze jest do dopracowania. Głównie chodzi o płynność działania. Nie raz trzeba dłużej czekać, aż dana funkcja się uruchomi. Na szczęście w Skodzie wiedzą, że wciąż są kierowcy, którzy wolą fizyczne przyciski, więc zostawili najważniejsze funkcje właśnie w ten sposób. Malutki minusik jeszcze dopiszę, do bardzo małego ekraniku za kierownicą. W porównaniu do 13 calowego w części centralnej, ten mniejszy wygląda po prostu średnio. Podsumowanie Skoda Enyaq RS w wersji coupé to świetne auto. Podoba mi się pod względem designu i właściwości jezdnych. W połączeniu z akceptowalnym zużyciem energii śmiało może zastąpić samochód spalinowy w rodzinie. Przez kilka dni zrobiłem nim około 500 kilometrów i każdy z tych kilometrów to była czysta przyjemność. Przy jeszcze lepiej rozwiniętej infrastrukturze trasy Enyaqiem to będzie jeszcze totalna frajda. Jest wygodny i świetnie wyciszony, a dodatkowo ma mnóstwo przestrzeni, o której tyle wspominałem. Uwierzcie mi, możliwość rozłożenia sobie fotela i odpalenie filmu na laptopie podczas ładowania to piękna sprawa. Nasz ekspert Piotr Kolasa Pasjonat motoryzacji, podróży i piłki nożnej. W redakcji National-Geographic.pl odpowiada za media społecznościowe i nowe technologie.
Najmocniejsza w historii seryjna osobowa Mazda? Model CX-60!
Japońska marka pokazała światu samochód, którego nikt się nie spodziewał, a na którego wszyscy czekali. To najbardziej komfortowy model Mazdy.
Premiera modelu Mazda CX-60 stanowiła nie tylko wydarzenie dla miłośników japońskiej marki, ale także rewolucję w świecie motoryzacji. Największy SUV marki to nie tylko symbol nowoczesnego designu i komfortu, ale również innowacji, na które wszyscy fani czekali z niecierpliwością. Mazda, znana ze swojej długiej historii związanej z pionierskimi rozwiązaniami, w 2022 roku pokazała światu najmocniejszy samochód w swojej historii. View Ediplayer on the source website Niewątpliwie największym zaskoczeniem dla entuzjastów jest nie tylko pojawienie się modelu CX-60, ale również fakt, że jest to najbardziej komfortowy pojazd, jaki kiedykolwiek opuścił fabryki Mazdy. To dowód na to, że japońska marka nie tylko utrzymuje, ale również przewyższa swoją reputację jako lidera innowacji w świecie motoryzacji. Jednak pytanie, które budzi najwięcej emocji, brzmi: co kryje się pod zgrabnie narysowaną kreską maski tego luksusowego SUV-a? Nowoczesna ekologia nie musi być nudna Powszechnie przyjęło się skojarzenie, że ekologiczne silniki muszą być mniejsze. Opiera się to na prostym założeniu, że jeśli samochód ma mniejszy silnik, będzie wydzielał mnie szkodliwych emisji dla środowiska. Mazda podeszła do tematu inaczej. Dzięki wykorzystaniu innowacyjnej inżynierii i połączenia wolnossącego silnika benzynowego o pojemności aż 2,5-litra z silnikami elektrycznymi, Mazda CX-60, nie tylko spełnia normy emisji Euro 7, ale i pozwala na pokonanie 100 km ze spalaniem o wysokości 1 litra. Dodatkowym atutem rozwiązania w modelu Mazda CX-60 jest ulepszona wytrzymałość, dzięki wykorzystaniu silnika bez dodatkowych turbosprężarek. Dzięki temu jazda jest płynna i bardziej komfortowa zarówno dla kierowcy, jak i pasażerów. Niezawodność tego auta gwarantuje nam spokój. Duży moment obrotowy, potężny silnik i jednocześnie niskie zużycie paliwa? To możliwe dzięki 3,3-litrowej jednostce napędowej Mazdy CX-60, która dostępna jest w dwóch wariantach mocy: 200 i 254 koni mechanicznych oraz aż 550 Nm dostępnych w zakresie obrotów, od 1500 do 2400 Nm. Ten potężny silnik zapewnia pojazdowi nie tylko dynamiczne osiągi, ale także relatywnie niskie zużycie paliwa. Model ten jest dostępny zarówno z napędem na tylną oś, jak i na wszystkie koła, co może być szczególnie korzystne dla osób podróżujących na długie dystanse. Mazda CX-60 stara się zaspokoić potrzeby kierowców poszukujących nie tylko wydajności, ale również stabilności i wszechstronności w różnych warunkach drogowych. Jest też ciekawym uzupełnieniem gamy silników największego SUV-a Mazdy na polskim rynku. Możemy bowiem wybierać pomiędzy dwoma wariantami 2,5-litrową hybrydą typu plug-in i wytrzymałym silnikiem diesla. Czy na co dzień rzeczywiście potrzebujemy tyle mocy? W przypadku Mazdy CX-60 istnieje idealne rozwiązanie, które pozwoli cieszyć się praktycznie zerowym zużyciem paliwa: wersja hybrid plug-in. Ta odmiana samochodu oferuje 327 koni mechanicznych oraz umożliwia przejechanie nawet do 63 kilometrów na samym napędzie elektrycznym. Biorąc pod uwagę, że średni przebieg pokonywany przez polskiego kierowcę wynosi 8607 kilometrów rocznie, (co dziennie daje około 20 kilometrów) zasięg Mazdy CX-60 na napędzie elektrycznym wydaje się wystarczający nawet w przypadku, gdy przez dwa dni nie ruszamy się z domu. To praktyczne podejście do codziennej mobilności, które nie tylko redukuje emisję, ale również zapewnia elastyczność w korzystaniu z samochodu na co dzień. Japońska precyzja nie ogranicza się jedynie do wyglądu zewnętrznego. Odzwierciedla się także we wnętrzu Mazdy CX-60, w którym pięć osób może komfortowo spędzić podróż, doceniając przestronne i eleganckie wnętrze. Podróżowanie staje się jeszcze wygodniejsze, dzięki dużemu bagażnikowi o pojemności 570 litrów. Luksusowe wykończenie wnętrza, oparte na wysokiej jakości materiałach i innowacyjnych elementach, podkreśla dbałość producenta o najmniejsze detale. Dodatkowo, cyfrowe zegary o przekątnej 12,3 cala zapewniają czytelność i nowoczesny wygląd kokpitu. Lusterka boczne, regulowane elektrycznie, automatycznie składane i podgrzewane, zapewniają nie tylko wygodę, ale i bezpieczeństwo podczas jazdy. Również systemy, takie jak wykrywanie pojazdów w martwym punkcie (BSM) oraz system wykrywający ruch poprzeczny podczas cofania (RCTA) są elementami, które podnoszą poziom bezpieczeństwa nawet podczas najkrótszej podróży. Warto również wspomnieć o unikalnym systemie dostosowywania pozycji za kierownicą. Mazda CX-60 w trosce o komfort kierowcy wyposażona jest w specjalny mechanizm, który automatycznie dostosuje ustawienia fotela po podaniu wzrostu kierowcy. To doskonały przykład, jak innowacyjne rozwiązania mogą wpływać na codzienną wygodę podróżowania, dbając jednocześnie o ergonomię i indywidualne preferencje każdego kierowcy. Gdzie można sprawdzić Mazdę CX-60? Jeśli chcesz osobiście przetestować możliwości Mazdy CX-60, zapraszamy do najbliższego dealera Mazdy, gdzie będziesz mógł zapoznać się z tym wyjątkowym modelem oraz skorzystać z testowej jazdy. Po dokonaniu wyboru, możesz wybrać się na jedną z wycieczek przygotowanych specjalnie pod kątem Mazdy CX-60, które opisaliśmy wcześniej m.in. w tym oraz w tym artykule. Zanurz się w pięknie najbardziej okazałych pałaców Śląska, odkrywając ich historyczne tajemnice i urok. Podążaj najlepszymi polskimi drogami, które zaoferują ci niezapomniane widoki i emocje za kierownicą Mazdy CX-60. Wszystkie te miejsca bogate w historię oraz malownicze krajobrazy stanowią idealne tło do testowania możliwości i komfortu jazdy najmocniejszego SUV-a japońskiej marki z Hiroshimy. Materiał promocyjny marki Mazda.
Volkswagen Samochody Dostawcze inauguruje sezon narciarski w Szczyrku. Atrakcji nie brakowało
W sobotę 16 grudnia, oficjalnie ruszył sezon narciarski w Szczyrku. Z tej okazji główny ośrodek narciarski w tym mieście Szczyrk Mountain Resort, zorganizował uroczyste otwarcie sezonu – Szczyrk Winter Opening.
W tym artykule: Szeroki wybór jakościowych tras Tego dnia, już od samego rana narciarze i turyści mogli liczyć na szereg atrakcji, wśród których będą również te przygotowane przez markę Volkswagen Samochody Dostawcze, m.in. jazdy testowe najnowszymi modelami Volkswagenem ID. Buzz i Volkswagenem Amarok. Tegoroczna zima przyszła dość wcześnie, z czego z pewnością cieszą się miłośnicy narciarstwa i innych śnieżnych szaleństw. Pokrywa śnieżna jest już dość spora, więc wiele ośrodków narciarskich rozpoczyna sezon uruchamiając trasy zjazdowe i wyciągi. Tak dzieje się również w Szczyrku, gdzie w sobotę, 16 grudnia, odbył się Szczyrk Winter Opening – oficjalne otwarcie sezonu. Partnerem ośrodka Szczyrk Mountain Resort jest marka Volkswagen Samochody Dostawcze, która specjalnie z okazji inauguracji sezonu przygotowała dla narciarzy i turystów dodatkowe atrakcje – między innymi możliwość jazd testowych najnowszymi modelami marki: w pełni elektrycznym ID. Buzzem i terenowym pick-up’em Volkswagenem Amarok. Tego dnia, odwiedzający Szczyrk mieli możliwość przetestowania obu modeli podczas 20 minutowych jazd testowych. Szeroki wybór jakościowych tras Zlokalizowany w Beskidzie Śląskim na zboczach szczytów Małe Skrzyczne 1211 m n.p.m. i Wierch Pośredni 1000 m n.p.m. Ośrodek posiada przeszło 23 km zróżnicowanych tras zjazdowych (w tym 5 km oświetlonych) co sprawia, że każdy fan białego szaleństwa znajdzie coś dla siebie. Od sezonu 2017 dzięki współpracy z Centralnym Ośrodkiem Sportu i Beskid Sport Arena klienci ośrodków mogą korzystać ze wspólnego skipassu na blisko 40 km tras.
Maserati przedstawia MC20 NOTTE. Dzikie stworzenie z nocnego świata
Maserati z dumą przedstawia MC20 Notte. Pierwszą limitowaną edycję swojego supersportowego modelu MC20, urodzonego do ścigania się na torze i wychowanego, by zachwycać na malowniczych górskich przełęczach.
W tym artykule: Indywidualizm ponad wszystko Wyjątkowe MC20 Davida Beckhama MC20 Notte Edition to jeżdżący hołd dla śmiałego ducha, który od zawsze pcha Trójząb do przodu – od dnia, w którym Maserati po raz pierwszy wziął udział w jednym z najbardziej legendarnych wyścigów w historii. Łącząc sportowy charakter z luksusem, MC20 symbolizuje powrót Trójzębu do wyczynowych korzeni włoskiej marki. Teraz, dzięki Notte Edition, staje się jeszcze bliższe swojej wyścigowej duszy. Design tej ekskluzywnej serii 50 egzemplarzy jest inspirowany mistyczną, intensywną mocą ciemności. To ryczące stworzenie stworzone, aby uwodzić i estetycznie udoskonalić to, co już w seryjnym wydaniu jest wybitne – między innymi za sprawą silnika V6 Nettuno. Zespół Maserati Fuoriserie opracował nadwozie MC20 Notte, inspirując się hipnotyzującym światem wyścigów, we współpracy z Andreą Bertolinim, kierowcą referencyjnym Maserati i byłym mistrzem świata GT1 za kierownicą maszyny z Trójzębem. Karoseria zyskała magnetyczny, matowy odcień „nero essenza”, który dzięki „dotykowi Midasa” – torowego drapieżnika Bertoliniego – jest gotowy do świecenia w ciemności: srebrne wcześniej detale – Trójząb, boczne logo i podpis Maserati – mają matowe wykończenie w kolorze białego złota, przywołując na nowo wspaniałe sukcesy włoskiej marki w sporcie motorowym. Indywidualizm ponad wszystko Niemal przyklejone do asfaltu 20-calowe, matowoczarne obręcze o charakterystycznym wzorze „birdcage” (z ang. klatka dla ptaków) również wyróżniają matowe akcenty w kolorze białego złota, a zaciski hamulców zostały polakierowane na czarno. We wnętrzu MC20 Notte znalazły się sportowe fotele regulowane elektrycznie w 6 płaszczyznach, pokryte czarno-szarą Alcantarą z żółtymi przeszyciami. Zagłówki zdobi niepowtarzalny Trójząb, a sportowa kierownica z obszytym Alcantarą wieńcem ma wstawki z włókna węglowego. Pomiędzy zagłówkami umieszczono ekskluzywną metalową tabliczkę upamiętniającą MC20 Notte Edition wraz z charakterystycznym podpisem „UNA DI 50” (jeden z 50). „Fuoriserie oznacza po włosku »zbudowany na zamówienie«. Program personalizacji Trójzębu ma na celu tworzenie dla naszych klientów jeżdżących rzeźb, jedynych w swoim rodzaju. MC20 Notte celebruje wyścigowe emocje i urok nocy, łącząc najwyższe osiągi oraz włoską elegancję z odrobiną tajemniczości nocnego świata. To pierwsza limitowana edycja MC20 sygnowana przez Fuoriserie, przeznaczona dla kolekcjonerów supersportowych samochodów i entuzjastów jazdy torowej” – powiedział Klaus Busse, szef działu designu Maserati. MC20 łączy ze sobą wyścigowy charakter z włoskim pomysłem na podróżowanie. Koncepcja tego samochodu idealnie wpisuje się w podziwianie górskich przełęczy na pełnych obrotach. Wiele twarzy MC20 znajdą również odzwierciedlenie we małych miasteczkach, z których włosi słyną. Podróżowanie w akompaniamencie silnika V6 to będzie niezapomniana przygoda. View Ediplayer on the source website Wyjątkowe MC20 Davida Beckhama Aby uczcić premierę Maserati MC20 Notte Edition, globalny ambasador włoskiej marki i miłośnik MC20 David Beckham oraz Andrea Bertolini wspólnie wystąpili w emocjonującym krótkometrażowym filmie. Olśniewające MC20 Beckhama zostaje tam przemienione w nowe wyścigowe stworzenie, które nocą wyjeżdża na otwarte drogi i na tor wyścigowy. Po zapowiedzi przeznaczonej wyłącznie dla członków Maserati Tridente limitowane MC20 Notte jest już dostępne na całym świecie. Jego przyszli właściciele otrzymają zaproszenie, które pozwoli przeżyć im dreszczyk emocji związany z jazdą Maserati na torze – aby mogli najpełniej delektować się wrażeniami zza kierownicy nowej ekskluzywnej maszyny spod znaku Trójzębu.
Wakacje z Mazdą CX-60 e-Skyactiv, czyli Slow Road w stylu eko
Slow Road w języku Mazdy jest pojęciem niezwykłym. Nie jest bowiem jedynie sloganem, wykorzystywanym w projektach marketingowych. Slow Road jest filozofią podróżowania, gdzie skrupulatnie wybrany cel wcale nie jest najważniejszy. Celem samym w sobie jest jazda i osiąganie maksymalnej przyjemności z tejże. Przyjemność ta może być jeszcze większa, jeśli wybierzemy Mazdę CX-60 e-Skyactiv – samochód, który do wyjątkowych wrażeń dodaje przedrostek „eko-”.
Wejście do klasy premium nie polega jedynie na wyprodukowaniu samochodu, który będzie spełniać wymogi dotyczące jakości montażu, materiałów wykończeniowych, czy mocnego silnika. Proponując klientom produkt klasy premium, producent auta staje się niejako elementem stylu życia. <a href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=zNs7yXiHcGnjblhzbJnVZLePzSakhRrsqQFegZBTMrv.W7/stparam=ymckeidjnm/fastid=imxuoybjlqwouphrhwbgzhyxmuoq/nc=0/url=ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N1180633.3381713BURDA/B30121898.371173097;dc_trk_aid=562202679;dc_trk_cid=193609471;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;ltd=;dc_tdv=1www.mazda.pl/" rel="nofollow noopener" target="_blank">Mazda, która od przeszło 100 lat czerpie z tradycji i kultury Japonii, doskonale wie, jak stworzyć ekskluzywny produkt, będący jednocześnie w pełni funkcjonalny i niezawodny. Samochód, w którym chce się spędzać czas. View Ediplayer on the source website Slow Road, czyli smakuj detale Wiadomo, że wygląd samochodu jest ważny. Miłośnicy motoryzacji lubią dyskutować o podobieństwach do modeli innych marek i inspiracjach projektantów. W przypadku Mazdy mamy do czynienia z indywidualnym, ekstrawaganckim wręcz designem, który czerpie garściami z filozofii KODO, czyli „Duszy Ruchu”. To właśnie dzięki nawiązaniu do tajemniczości i zwiewności japońskiej kultury Mazda CX-60 wydaje się poruszać nawet wtedy, gdy stoi na parkingu. Jednak ważniejsze od designu nadwozia jest to jak kierowca czuje się we wnętrzu auta. Tu Mazda również korzysta ze swojego dziedzictwa i filozofii „Jinba Ittai”, oznaczającej jeźdźca i konia w idealnej harmonii. Idealnej do tego stopnia, że jeśli nie kierowca nie potrafi sam znaleźć idealnej pozycji, Mazda zrobi to za niego. Wystarczy wybrać odpowiednią funkcję w menu komputera, a fotel, kierownica i lusterka zostaną dopasowane do wzrostu „jeźdźca”. Perfekcję w projektowaniu znajdziemy w całym wnętrzu Mazdy. Dbałość o szczegóły widoczna jest szczególnie w wersji wyposażenia Takumi, gdzie jasna skóra foteli idealnie koresponduje z drewnianymi elementami kokpitu i wstawkami z polerownego na błysk aluminium. Dopełnieniem całości jest zaprojektowany specjalnie do modelu Mazda CX-60 zestaw audio marki Bose. To szczególne wyzwanie dla akustyków, stworzyć scenę muzyczną w samochodzie, który bezszelestnie porusza się po drodze, a każdy dźwięk słyszalny jest intensywniej. W takim wnętrzu po prostu się odpoczywa, dlatego znane powiedzenie, że „nieważne jest, by złapać króliczka, ale by gonić go”, nabiera w przypadku rodzinnego SUV-a Mazdy całkowicie nowego znaczenia. Slow Road, czyli w zgodzie z naturą Podróżowanie w stylu eko nie stanowi już dziś problemu. Elektryfikacja motoryzacji sprawiła, że można przemierzać chronione tereny bezszelestnie i praktycznie bez wpływu na środowisko. Inżynierowie Mazdy, projektując model CX-60, skupili się nie tylko na walorach użytkowych tego rodzinnego SUV-a. Wiele uwagi poświęcono także konstrukcji ekologicznego układu napędowego, który spełnia wymagania pod kątem przyjemności prowadzenia i pozwala chronić środowisko naturalne. Zespół napędowy <a href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=zNs7yXiHcGnjblhzbJnVZLePzSakhRrsqQFegZBTMrv.W7/stparam=ymckeidjnm/fastid=imxuoybjlqwouphrhwbgzhyxmuoq/nc=0/url=ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N1180633.3381713BURDA/B30121898.371173097;dc_trk_aid=562202679;dc_trk_cid=193609471;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;ltd=;dc_tdv=1www.mazda.pl/" rel="nofollow noopener" target="_blank">Mazdy CX-60 to ultranowoczesna konstrukcja, w której skład wchodzą: wolnossący silnik benzynowy Skyactiv-G o pojemności 2,5 l, i współpracujący z nim silnik elektryczny. To jednak nie jest zwykły układ hybrydowy, został bowiem zaprojektowany w taki sposób, by to silnik elektryczny pełnił rolę wiodącą. Jego moc to aż 170 KM i jest to wartość optymalna, by sprawnie rozpędzić duże nadwozie rodzinnego SUV-a do prędkości autostradowej. Model PHEV odznacza się wyjątkową dynamiką: przyspiesza w 5,8 sekundy do 100km/h, co gwarantuje niezwykłą przyjemność z jazdy. Co więcej, silnik elektryczny zasilany jest prądem, zgromadzonym w zestawie baterii o pojemności 17 kWh, które można ładować prosto z gniazdka. Dzięki podręcznej ładowarce, kierowca nie musi szukać stacji ładowania. Wystarczy, by pamiętał, że po dotarciu do celu podłączył auto do prądu, tak, jak to robi ze swoim smartfonem. Poza tym, układ hybrydowy został tak skonstruowany, by w razie potrzeby silnik spalinowy mógł pracować jako generator i uzupełniać prąd w bateriach. Warto zrobić to na przykład jadąc autostradą, dzięki czemu dodatkowe zużycie paliwa będzie na tyle mało znaczące, że będzie je można praktycznie pominąć, a kierowca zyska nawet 65 km dodatkowego zasięgu. W ten sposób po zjechaniu z trasy szybkiego ruchu, Mazda CX-60 stanie się autem całkowicie bezemisyjnym, a to szczególnie ważne w kontekście ochrony środowiska, gdy trasa wiedzie przez tereny parku krajobrazowego gdzieś ma Mazurach lub obszaru Natura 2000. Slow Road, czyli zaplanuj swoją drogę Wybierając kierunek podróży warto zaznajomić się z ofertą bazy noclegowej w regionie, do którego się wybieramy. W ostatnich latach, w Polsce, modne stały się butikowe hotele, położone często na brzegu urokliwego jeziora lub w samym środku pierwotnego lasu, oddalone jednak zaledwie o kilka kilometrów od wspaniałych atrakcji. To miejsca, w których nie tylko znajdziemy schronienie, ale też naładujemy swoje baterie na kolejne miesiące. Przykładem może być położony nad Jeziorem Stackim dwór Masuria Arte. Właściciele doskonale wiedzą, że wygodne łóżko, to jedynie jeden z pasujących do siebie elementów, po ułożeniu których ukaże się obraz zadowolonego klienta. To tutaj obudzi nas klekot bociana, witającego słońce, wychylające się z puchowej pierzyny porannej mgły, to tutaj zjemy śniadanie przyrządzone z naturalnych składników, pochodzące z własnej farmy oraz od okolicznych dostawców. To tutaj skosztujemy najlepszego wina i to tutaj naładujemy baterie naszej Mazdy. Hotel jest bowiem wyposażony w dwie farmy fotowoltaiczne, pozwalające na niezależność energetyczną. Właściciele chętnie dzielą się tą energią ze swoimi przyjaciółmi i udostępniają zmotoryzowanym dwie stacje ładowania o mocy 11 kW każda. Taka moc wystarczy, by w ciągu nocy naładować samochód elektryczny, a baterie Mazdy CX-60 (17 kWh), podczas popołudniowej sjesty. Mazda znana jest dobrego prowadzenia i model CX-60 e-Skyactiv wpisuje się w ten najwyższy standard. Auto świetnie trzyma się drogi i nie przechyla się zbytnio w zakrętach, choć kierowca odbiera zawieszenie auta jako komfortowe. To zasługa idealnego rozkładu mas i niskiego środka ciężkości auta. Konstrukcja hybrydy Plug-in Mazdy zakłada umieszczenie baterii bliżej tylnej osi, by stać się przeciwwagą dla ciężkiego przodu. Model CX-60 prowadzi się aksamitnie także dzięki perfekcyjnie zestopniowanej, 8-biegowej automatycznej skrzyni biegów, która została umieszczona za silnikami spalinowym i elektrycznym. Dzięki temu przenosi moc i moment obrotowy na tylne koła (lub wszystkie 4), nawet gdy pojazd napędzany jest przez silnik elektryczny. To ogromny postęp i skok w kierunku komfortu, w stosunku do konkurencyjnych modeli innych marek, gdzie silnik elektryczny napędza koła wyłącznie z pomocą mechanizmu różnicowego, ale bez użycia skrzyni biegów. Jadąc Mazdą kierowca może się skupić wyłącznie na przyjemności prowadzenia auta i podziwianiu widoków. Nic, tylko zasiąść za kierownicą i ruszyć w poszukiwaniu swojej idealnej drogi. Więcej informacji znajdziecie na stronie <a href="https://edipresse.hit.gemius.pl/hitredir/id=zNs7yXiHcGnjblhzbJnVZLePzSakhRrsqQFegZBTMrv.W7/stparam=ymckeidjnm/fastid=imxuoybjlqwouphrhwbgzhyxmuoq/nc=0/url=ad.doubleclick.net/ddm/trackclk/N1180633.3381713BURDA/B30121898.371173097;dc_trk_aid=562202679;dc_trk_cid=193609471;dc_lat=;dc_rdid=;tag_for_child_directed_treatment=;tfua=;ltd=;dc_tdv=1www.mazda.pl/" rel="nofollow noopener" target="_blank">www.mazda.pl/.
Najbardziej terenowy kompakt świata? Przetestowaliśmy Subaru XV na bezdrożach!
Choć wygląda jak zwyczajne auto, to kryje w sobie rzadko spotykane zdolności. Żeby tego dowieść, zabraliśmy Subaru XV na kemping daleko za miastem. Po drodze poddaliśmy tego crossovera aż pięciu terenowym wyzwaniom. Koniecznie zobaczcie nasz test wideo!
Japońska marka słynie z kilku rzeczy, ale prawdopodobnie głównie z napędu na wszystkie koła. Nic dziwnego, że montuje takie rozwiązanie niemal w każdym swoim samochodzie. Dokładnie tak samo jest w przypadku Subaru XV chociaż – jako auto kompaktowe – nie wydaje się ono być odpowiednie do jazdy po bezdrożach. Nic bardziej mylnego! Klasyczny (w odróżnieniu do SUV-ów) wygląd jest sporą „zmyłką”. Ten crossover zaskakuje swoimi zdolnościami także poza asfaltem. Sprawdzałem to jakiś czas temu na torze sprawnościowym. Subaru XV wywarło na mnie wówczas spore wrażenie. Czas przekonać się, jak ten model sprawdza się w bardziej codziennych warunkach. View oEmbed on the source website Subaru XV – czym wyróżnia się na tle konkurencji? Subaru XV to samochód mający wiele wspólnego z Subaru Impreza, a więc klasycznym autem kompaktowym. W porównaniu do niego jest jednak uterenowione, co czyni go bardziej wszechstronnym. Samochód ma nakładki na zderzakach i nadkolach, które zapobiegają zarysowaniu lakieru, a także zwiększony prześwit nadwozia. Pod autem są aż 22 centymetry przestrzeni, czyli znacznie więcej niż w podobnie uterenowionych kompaktach. Warto dodać, że na rynku jest garstka takich aut. Takie rozwiązanie znacznie ułatwia jazdę po wertepach. View Ediplayer on the source website Bojowa stylizacja oraz duży prześwit – co wyraźnie widać, bo auto już z daleka wygląda jak crossover, nie jak zwykły kompakt – to jednak nie wszystko. Ważny jest również napęd na cztery koła. Żaden z konkurencyjnych modeli nie dysponuje takim układem z prawdziwego zdarzenia. Nawet jeśli niektóre marki chwalą się, że do tylnych kół ciągle trafia siła napędowa, jest to zazwyczaj 1-2%. W przypadku Subaru XV mówimy o napędzie, w którym do tylnych kół stale kierowane jest 40%, a do przednich 60% momentu obrotowego silnika. To sprawia, że Subaru XV ma nie tylko bardziej zaawansowany napęd od kompaktów, ale także od znacznej większości SUV-ów, jakie codziennie mijamy na drogach. Tyle w teorii, ale zanim przejdziemy do praktyki, czas wspomnieć o „tuningu” tego egzemplarza. Z bogatej oferty akcesoriów Subaru dodaliśmy do niego kilka elementów: naklejki nadwozia, dodatkowe osłony zderzaków i progów, metalową osłonę pod silnik oraz kolejną pod tylny mechanizm różnicowy. Auto z fabryki wyjechało z 18-calowymi obręczami kół, a my zamontowaliśmy terenowe opony typu A/T marki Yokohama (dokładnie Geolandar G015 w rozmiarze 225/55 R18). Dodatkowo na seryjnych relingach dachowych przymocowaliśmy namiot, w którym spędzimy noc na dzikim kempingu. Komu w drogę, temu czas! Wyboista łąka Nasz test – tak jak rozpoczyna się większość terenowych wypraw – zaczynamy na polnej drodze i rozległej łące. To miejsca, w których możemy sprawdzić zawieszenie Subaru XV. Mimo, że model ten nie ma typowych dla droższych aut aktywnych amortyzatorów ani pneumatycznych miechów, to zapewnia porównywalny z nimi komfort resorowania nierówności. Testowane Subaru XV nawet podczas jazdy z prędkością 70-80 km/h dba o wygodę kierowcy i niemal izoluje go od nierówności wyboistej łąki. Do tego, co jest rzadkością w większości samochodów drogowych, zawieszenie w ogóle nie „dobija”. Nawet wtedy, gdy zbyt szybko wjechaliśmy w głębokie koleiny, amortyzatory miękko je stłumiły, a samochód niewzruszony pojechał dalej bez większych wstrząsów i żadnych hałasów. Próba pierwsza została więc zaliczona. Stromy podjazd i zjazd Jedziemy dalej, a naszym oczom ukazuje się strome wzniesienie. Niech nie zwiedzie was wrażenie ze zdjęć i z nagrania (tak, obiektyw „spłaszczył” teren) – testowy podjazd ma ponad 20% nachylenia i człowiekowi trudno jest tu podejść bez podpierania się rękami. Ale czy taka przeszkoda zatrzyma Subaru XV? Sprawdźmy. Włączam tryb X-Mode, a więc elektroniczny system zarządzający pracą podzespołów w terenie, i powoli podjeżdżam. Samochód wdrapuje się bez problemu, koła nie buksują, nie jest także konieczna żadna korekta toru jazdy. Zadanie zaliczone, ale skoro wjechaliśmy – czas na drogę w dół. Auto nadal jest w trybie X-Mode, co oznacza, że mogę w trakcie zjazdu puścić hamulec, a system sam utrzyma niską prędkość odpowiednią do pokonania przeszkody. Ja muszę jedynie wyznaczać kierunek jazdy. Subaru XV śpiewająco poradziło sobie z próbą numer dwa. Przedzieranie się przez las W drodze z łąki nad jezioro, gdzie planujmy kemping, napotykamy las. Chociaż prowadzi przez niego kilka dróg, wszystkie używane są jedynie przez lokalnych fanów off-roadu, nie przez mieszkańców okolicznych wiosek. Trasa jest więc dość wąska, zdradliwa i wymagająca. Tu sprawdzimy zwrotność samochodu oraz widoczność, tak niezbędną podczas przedzierania się między drzewami i wystającymi korzeniami. Subaru XV ma kamerę cofania oraz dodatkową kamerkę z przodu, w osłonie chłodnicy. Dzięki temu na ekranie widzę przeszkody, jakie za moment znajdą się pod kołami. Do tego dochodzą małe okienka przy przednim i tylnym słupku oraz duże lusterka wsteczne. Efekt? Kierowca w pełni może kontrolować otoczenie Subaru XV. Trzecia próba została zaliczona bez najmniejszego problemu. Błotnista pułapka Czas zabrać Subaru XV na błotnistą drogę. Susza sprawiła, że o znalezienie odpowiedniego miejsca nie było łatwo. Im głębiej w gęsty las, tym jednak więcej błotnistych pułapek czekało na japońskiego crossovera. W takim warunkach możemy zatem sprawdzić działanie napędu na wszystkie koła oraz potencjał silnika. I od niego zaczniemy. Subaru XV napędzane jest przez układ e-Boxer, czyli silnik benzynowy typu bokser, wolnossący, który zamiast turbosprężarki otrzymał mały silnik elektryczny – układ wytwarza 150 KM. Idealnie do auta tej wielkości. Jego potencjał można dodatkowo zwiększyć, klikając przycisk S/I na kierownicy (wybór sportowej charakterystyki pracy silnika podczas jazdy na asfalcie) lub wybierając tryb X-Mode. Wtedy silnik elektryczny, który „daje od siebie” około 17 KM, pracuje od momentu dotknięcia pedału gazu. To bardzo pomaga w wykaraskaniu się z błotnistej przeszkody. Napęd w Subaru XV – jak już wspomniałem – ma bardziej terenową charakterystykę niż w większości SUV-ów na rynku. W przypadku utraty przyczepności przez koła przedniej osi nawet niemal 100% momentu obrotowego może trafić na tylne koła. Co najważniejsze, nie jest to przedni napęd z „elektronicznie dołączanym” tyłem, gdzie dopiero po uślizgu kół do tylnej osi trafia siła napędowa. W Subaru XV podczas spokojnej jazdy zawsze trafia tam 40% momentu obrotowego. Reakcja napędu i jego skuteczność są więc lepsze niż w konkurencyjnych autach. Oczywiście, kierowca nie musi się zastawiać, w jaki sposób pracuje napęd w jego Subaru XV. Wystarczy że wciska gaz, a wielopłytkowe sprzęgło i elektroniczna funkcja Active Torque Split zajmą się resztą. Błotnista próba zaliczona! Głębokie muldy Zachód słońca oraz miejsce, w którym rozbijemy kemping, zbliżają się wielkimi krokami. Zostaje nam ostatnia przeszkoda, by dojechać do celu. Jest ona jednak dziurawa i wyboista. To droga okalająca jezioro, trasa, którą przejeżdżają jedynie zmodyfikowane samochody terenowe. Kampery i inne „cywilne” auta stoją po drugiej stronie zbiornika. To dobre miejsce, aby postawić kropkę nad i. Subaru XV ma 22 centymetry prześwitu, nieprzesadnie długi rozstaw osi i dość krótkie zwisy nadwozia. Subaru XV bez problemu pokonuje głębokie muldy, nawet te, gdzie jedno koło auta wisi w powietrzu, czy takie wypełnione po brzegi wodą. Trasa dookoła jeziora nie robi na nim większego wrażenia. Pozostaje znaleźć dogodne miejsce kempingowe, zatrzymać samochód na względnie prostej powierzchni, otworzyć namiot dachowy i rozpalić ognisko. W końcu Subaru XV to auto dla osób, które lubią aktywnie żyć! Jedno jest pewne: mogą oni spędzać czas gdziekolwiek zechcą, ponieważ japoński crossover dojedzie tam, gdzie dają radę tylko sprawne auta terenowe.
Defender vs pustynia w Dubaju. Zwycięzca mógł być tylko jeden
Dubaj to miasto o wielu twarzach. Każdy znajdzie tam trakcje dla siebie. Ja, na zaproszenie marki Land Rover wybrałem się do tego niesamowitego miasta, by sprawdzić legendę off–roadu pośród pustyń w Dubaju.
W tym artykule: W Defenderze nadal czuć duch Off–Roadu Trafiony zakopany Moc była z nami 42 stopnie Celsjusza na środku pustyni Defender udowodnił, że jest królem Dubaj to największe miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Jest położony na południowym wybrzeżu Zatoki Perskiej. Centrum miasta jest bardzo nowoczesne, o czym świadczy najwyższy budynek na świecie, Burda Chalifa. Na obrzeżach miasta jest jednak bardzo surowo. Stare budownictwo i ogromne pustynne obszary. Właśnie tutaj spędzie najwięcej czasu podczas mojego wyjazdu do Dubaju. Podczas przepraw będzie mi towarzyszył Defender w wersji 130, czyli największej aktualnie dostępnej wersji tej legendarnej terenówki. Nie będzie przesadą jeżeli powiem, że pustynia w Dubaju to jedno z najładniejszych miejsc na świecie. Wrażenie robi nie tylko jej ogromna powierzchnia, ale również widoki, które gwarantuje. W pewnym momencie miałem przed oczami niesamowity widok piasku potarganego przez wiatr, który do tej pory kojarzył mi się tylko z najlepszymi tapetami w komputerze. W Defenderze nadal czuć duch Off–Roadu Już wcześniej miałem ogromną przyjemność jeździć Defenderem po polskich górach. Na pustynnych wydmach nie jeździłem jednak żadnym samochodem, więc tym bardziej byłem podekscytowany. Ruszaliśmy z centrum Dubaju. Przed hotelem czekało 10 Defenderów wyposażonych w terenowe akcesoria. Na dachu mogłem znaleźć łopatę, trapy i zapasowe koło. Wszystkie z tych urządzeń mogły się przydać w najmniej oczekiwanych chwilach. Zwłaszcza łopata. Piasek na pustyniach w Dubaju jest bardzo miękki, więc ciężkie samochody bardzo łatwo mogą się zakopać. Wyposażeni w krótkofalówki do komunikacji z zespołem, ruszyliśmy w stronę pustynii, której nie trzeba daleko szukać. Po dojechaniu na miejsce, ekipa zaczęła przygotowywać nasze samochody. Głównie było spuszczane powietrze z opon. To podstawowa czynność przy jeździe po piasku. Opona robi się wtedy szersza, a dzięki temu jest lepszy kontakt z podłożem. Trafiony zakopany Długo nie musieliśmy czekać, aż pierwszy samochód się zakopie w piasku. Już po pierwszych metrach i pierwszym podjeździe, jeden z samochodów utknął. Do akcji musiała wkroczyć ekipa, która rozpoczęła procedura wyciągania samochodu. Zadania nie ułatwiała temperatura powietrza. Termometr wskazywał 37 stopni, a było godzina 10:00. Chwila kopania w piasku, lina i drugi Defender wystarczył, by wyciągnąć zakopany samochód. Kiedy ponownie mogliśmy ruszyć konwój, trasa robiła się coraz cięższa. Podjazdy były strome, a piasek grząski. Przed wjazdem na pustynię otrzymaliśmy kilka wskazówek. Jedną z nich był sposób zatrzymywania samochodu. Pod żadnym pozorem nie mogliśmy zatrzymać się pod górkę, ponieważ momentalnie byśmy utknęli. Zawsze zatrzymywaliśmy się kiedy był lekki spadek. W pewnym momencie zrobiło się naprawdę ekstremalnie. Na tyle, że mój kolega z Czech, z którym dzieliłem auto, powiedział, że ja mam już jeździć przez cały czas, bo on się boi. Dla mnie takie rozwiązanie było idealne, bo miałem ogromną radochę. Faktem jest, że czasem było bardzo bardzo ciężko, ale poziom adrenaliny w moim organizmie był na tyle duży, że nic nie było w stanie nie powstrzymać. Moc była z nami Pod maską naszych Defenderów pracował silnik V6, który generował 300 koni mechanicznych. Taka moc była wystarczająca na przemierzanie pustynnych wydm. Nawet gdy momentami robiło się ciężko i czułem, że samochód może się zakopać. Wciskałem wtedy mocniej pedał gazu, a samochód sam sobie z resztą radził. To było niesamowicie uczucie i niesamowita pewność, że Defender jest w stanie przejechać wszystko. To była też zasługa bardzo zaawansowanych systemów terenowych. Defender posiada specjalny tryb jazdy po piasku. Auto wtedy samodzielnie przystosowuje się do podłoża, po którym jedzie. Zmienia się charakterystyka pracy skrzyni biegów i silnika. Zawieszenie się podwyższa, by jeszcze łatwiej pokonywać przeszkody. 42 stopnie Celsjusza na środku pustyni Dubaj słynie z wysokich temperatur. W samym mieście o tej porze roku jest bardzo wysoko. Właśnie dlatego w zimowym okresie wybiera się tam najwięcej osób. Duża dawka witaminy D3 gwarantowana. W marcu temperatury mogły sięgać nawet 40 stopni. Poczułem to, gdy musieliśmy zatrzymać się na dłużej w jednym miejscu. Termometr wskazywał wtedy 41 stopni, ale odczuwalne było na pewno więcej. Byliśmy na środku pustyni, a na horyzoncie próżno było szukać jakiegoś schronienia. Byliśmy tylko my i 10 Defenderów walczących z pustynnym piaskiem. Defender udowodnił, że jest królem Najnowsza odmiana Defendera nie zawodzi. Połączenie najnowszych technologicznych rozwiązań i kultowego charakteru, dała idealną terenówkę. Najlepsze w tym samochodzie jest to, że jednego dnia możemy odwieźć dzieci do szkoły, by następnego ruszyć w teren. Bez żadnych modyfikacji, niczego. Po prostu wsiadamy i jedziemy i mamy pewność, że przejedziemy wszędzie. Defender odzyskał miano króla terenówek, a konkurencja będzie musiała się bardzo napracować, by choć trochę go dogonić. Defender pokonał pustynię w Dubaju i to w wielkim stylu. Nasz ekspert Piotr Kolasa Pasjonat motoryzacji, podróży i piłki nożnej. W redakcji National-Geographic.pl odpowiada za media społecznościowe i nowe technologie.
Relaksująca podróż – jak wysypiać się w hotelu i podróżować z myślą o komforcie?
Podróże są jedną z najlepszych metod na zrelaksowanie się i wypoczęcie. Dlatego marka Novotel we współpracy z Calm, aplikacją do snu, medytacji i relaksu, wzbogaca doświadczenia gości w zakresie praktyk poprawiających komfort. Do inicjatywy dołączył Mercedes Benz, podkreślając znaczenie wygody jazdy w trakcie podróży.
W tym artykule: Współpraca z myślą o wypoczynku Architektura snu Współpraca z myślą o wypoczynku Sen odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu naszego zdrowia fizycznego i psychicznego. Poprawa jakości snu to prosty, lecz skuteczny sposób na polepszenie ogólnego samopoczucia. Jednak jak wynika z ankiety przeprowadzonej przez Accor na zlecenie Novotel, aż 86% Europejczyków przyznaje się do problemów ze snem, z czego 45% obwinia za to stres. Bez wątpienia znaczny wpływ ma na to kultura ciągłej obecności w cyfrowym świecie, która negatywnie odbija się na wypoczynku i jakości snu. Filozofią, która przyświeca współpracy marki Novotel z aplikacją Calm, jest zwrócenie uwagi na przyjemność, jaką daje wypoczynek i sen. Projekt zachęca gości do relaksu i odprężenia oraz edukuje, jak sprawić, aby sen korzystnie wpływał na nasze samopoczucie i zdrowie. Dla osób podróżujących z małymi dziećmi Novotel wprowadził w aplikacji Calm kolekcję Sleep Stories™, w tym specjalnie dla dzieci – Sleep Story™ „Rosy The Racoon”. Historie czytane są przez Annę Acton, brytyjsko-amerykańską aktorkę i wielokrotnie nagradzaną lektorkę. „Rosy The Racoon” opowiada historię zdeterminowanej i zręcznej Rosy, która jest szopem praczem i wbrew rodzinnej tradycji postanawia tkać koce, prześcieradła i poduszki dla reszty leśnych stworzeń, pomagając im zasnąć. W pokojach typu executive Novotel udostępnia gościom dzienniki snu stworzone wspólnie z Calm, których celem jest poprawa jakości snu. Mają temu służyć wskazówki, porady i ćwiczenia do wykonania przed pójściem spać. We wszystkich hotelach marki goście mogą także skorzystać z wyjątkowej i przyjaznej dla środowiska pościeli Live’N’Dream. Elastyczny materac przegubowy został specjalnie zaprojektowany tak, by zapewnić wyjątkową zdolność pochłaniania ruchu przez całą noc, gwarantując nieprzerwany sen. Architektura snu Podróże dla wielu osób są doskonałym sposobem na zadbanie o równowagę między zdrowiem fizycznym i psychicznym1. Dlatego w ramach kampanii marka Novotel ze współpracy z Calm przygotowała dla międzynarodowych dziennikarzy dwudniowe experience w świeżo wyremontowanym Novotel Gdańsk Marina. W jego trakcie reprezentanci kluczowych mediów mieli szansę zanurzyć się w doświadczenia, jakie oferują gościom hoteli obie marki. Nie zabrakło sesji medytacyjnych, zagadnień związanych z mindfulness i odpowiednią rutyną snu, a także aktywnego wypoczynku i menu przygotowanego specjalnie przez hotel z myślą o zapewnieniu jak najlepszej relaksacji. Dodatkowo dzięki współpracy z Mercedes Benz, dziennikarze rozpoczęli podróż w klimacie Novotel i Calm od przejazdu cichymi i komfortowymi elektrycznymi vanami EQV, mogąc zakosztować chwili wyciszenia i relaksu. Tym samym marka zwraca uwagę, że relaks w podróży może zacząć się już w momencie wyruszenia w drogę. – „Zielony” trend w hotelarstwie na całym świecie jest dostrzegany przez naszych klientów, którzy wiele czasu spędzają zarówno w służbowych, jak i prywatnych podróżach. Działanie zgodnie z regułami zrównoważonego rozwoju przestało być czymś nadzwyczajnym. Każdy drobiazg wyposażenia wnętrz, każde rozwiązanie technologiczne i udogodnienie może dzisiaj być mniej lub bardziej przyjazne środowisku. Integralną częścią podróży i pobytu w luksusowym hotelu jest korzystanie z środków transportu. Nie powinno więc dziwić, że sieci hotelowe stawiają na zrównoważony rozwój i budują swoją flotę w oparciu o pojazdy elektryczne. Jesteśmy tego świadomi, regularnie prowadzimy rozmowy z właścicielami dużych marek hotelowych o możliwości wykorzystania naszego luksusowego, elektrycznego vana Mercedes EQV, który świetnie sprawdzi się w obsłudze gości hotelowych – mówi Adam Dutkowski, Product Manager Mercedes-Benz. – Zapewnienie gościom jak najlepszych warunków do wypoczynku, relaksu i odprężenia są kluczowe dla naszego hotelu, jak i całego zespołu – podkreśla Katarzyna Gudalewicz, dyrektor hotelu Novotel Gdańsk Marina. – Cieszymy się, że dzięki współpracy marki Novotel z aplikacją Calm możemy wznieść poziom guest service w hotelu na jeszcze wyższy poziom i z dbałością o najdrobniejszy szczegół edukować wszystkich odwiedzających Novotel Gdańsk Marina, w jaki sposób maksymalizować wypoczynek w podróży. To szczególnie istotne, biorąc pod uwagę naszą lokalizację, która pozwala na chwilę prawdziwego ukojenia i ucieczki od codzienności. Kluczowym elementem wyjazdu była debata „Architektura snu”, w której eksperci zdradzili tajniki aranżacji przestrzeni hotelowych, w celu zapewnienia idealnego wypoczynku i relaksu dla wszystkich gości. Swoimi doświadczeniami i przemyśleniami podzielili się: Rafał Setlak – prodziekan ds. kierunku Architektura Przestrzeni Kulturowych na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, Małgorzata Oleszkiewicz – artystka, graficzka i malarka, absolwentka kierunku Architektura Wnętrz, Scenografii i Grafiki, Patrycja Matyjaszczyk – Regional Marketing Manager – Accor Eastern Europe oraz Katarzyna Gudalewicz – dyrektor hotelu Novotel Gdańsk Marina. – Jako architekci musimy pamiętać, że komfort i relaks to kwestia bardzo indywidualna, która z jednej strony wymaga ramowego podejścia, a z drugiej – przestrzeni na osobiste adaptacje względem preferencji każdego gościa – zaznacza Rafał Setlak, prodziekan ds. kierunku Architektura Przestrzeni Kulturowych, Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku. – Dlatego oprócz wygodnych łóżek, warto pamiętać o materiałach redukujących hałas, odpowiednim oświetleniu i palecie barw w wystroju, a także o kwestiach takich jak cyrkulacja powietrza, regulacja temperatury czy umiejscowienie kontaktów do ładowania sprzętów elektronicznych. Z tego względu estetyka, która wpływa na pierwsze wrażenia i tworzy atmosferę, powinna iść w parze z funkcjonalnością mającą istotne znaczenie na komfort pobytu i wypoczynku. Sleep Stories™ są dostępne w aplikacji Novotel x Calm Mini oraz w Calm w wersji premium. Autorska aplikacja Novotel i Calm jest dostępna dla wszystkich gości hotelowych za darmo w każdym pokoju za pośrednictwem kodu QR. Aplikacja obsługuje język angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, portugalski, koreański i japoński. Zlokalizowany tuż przy plaży w Gdańsku Novotel Gdańsk Marina oferuje 194 nowoczesne i komfortowe pokoje, z których każdy zapewnia widok na morze. Goście mogą skorzystać z menu unikalnej restauracji Fish & Gin, a także szerokiego wachlarza udogodnień, takich jak basen, sauny, strefa wellness i fitness z siłownią oraz salą do crossfitu, korty tenisowe i boisko do siatkówki plażowej. Oferta i lokalizacja hotelu sprawiają, że to idealne miejsce na wymarzony wypoczynek nad polskim morzem. Więcej informacji na temat współpracy Novotel i Calm można znaleźć tutaj. Więcej informacji na temat modeli EQV od Mercedes Benz można znaleźć tutaj. 1 Badanie Accor Northern Europe Travel Trends Report - https://press.accor.com/continental-europe/accornortherneuropetraveltrendsreport/?lang=en
Europa czekała na to wydarzenie 16 lat. Inauguracja odbyła się w portugalskim Portimao
Gdzie najlepiej otworzyć nowy sezon MotoGP, czyli motocyklowej Formuły 1, jeśli nie w Portugalii? To właśnie na Półwyspie Iberyjskim motocykliści z całego świata rozpoczęli zmagania w tegorocznym turnieju.
W tym artykule: To nie jest kraj dla jednośladów MotoGP w Portugalii Liczy się każda milisekunda MotoGP to miłość od pierwszego wejrzenia? Muszę na wstępie przyznać się do dwóch rzeczy. Po pierwsze – nigdy wcześniej nie byłem w Portugalii. Chociaż Hiszpanię znam nie najgorzej, zwiedziłem jej południe, Katalonię i centralną część kraju, to nigdy nie dotarłem do jej sąsiadów. Do tej pory kraj ze stolicą w Lizbonie kojarzył mi się przede wszystkim z winem Porto, przepięknymi krajobrazami, surfingiem i światowej klasy piłką. Gdy dowiedziałem się, że mam możliwość wzięcia udziału w MotoGP, które odbędzie się właśnie w Portugalii, nie wahałem się ani chwili. To idealna okazja, żeby nadrobić moje zaległości. To nie jest kraj dla jednośladów I tu dochodzimy do mojego drugiego wyznania. Jako posiadacz prawa jazdy kategorii B, nie mam zielonego pojęcia o motocyklach, poza tym, że jeżdżą na dwóch kółkach, pojawiły się w „Synach Anarchii” i „Easy Riderze” oraz są bardzo głośne. Na szczęście nie jestem dziennikarzem sportowym, dlatego w tym miejscu spowiedzi, muszę przeprosić czytelników za moje dyletanctwo, ale w myśl zasady „nie znam się, ale się wypowiem” o MotoGP zamierzam napisać (chociaż nie tylko). Gdy byłem w drodze na tor wyścigowy, od razu zacząłem zastanawiać się nad tym, z czego wynika moja niewiedza dotycząca sportów motocyklowych. Okazuje się jednak, że nie jestem tak do końca osamotniony. Grand Prix na dwóch kółkach to w Polsce sport raczej niszowy, a na pewno nie tak popularny jak Formuła 1, czy skoki narciarskie. Majówka last minute: 16 pomysłów na weekend majowy w Polsce Gdzie na majówkę w Polsce? W Polsce znajdziemy wiele pięknych i ciekawych miejsc, które polecają się na weekend majowy. Majówka w Polsce nad morzem, a może w górach? Oto lista 20 propozycj... Wynika to z kilku czynników. Wystarczy spojrzeć na cyfry. Średnia temperatura powietrza w Polsce w ciągu roku to ok. 9–10°C. Średnie roczne usłonecznienie wynosi około 1600 godzin. Oznacza to, że tylko ok. 2,5 miesiąca świeci słońce. Ponadto, roczne opady wynoszą ok. 600 mm/m2. W takim klimacie warunki do całorocznej jazdy motocyklowej są co najmniej przeciętne. Nie chciałbym podpaść jednośladowym purystom, ale to wszystko sprawia, że sezon na dwa kółka, jest po prostu krótszy, co oznacza, że potencjalni zawodnicy, którzy reprezentują nasz kraj, mają gorsze możliwości przygotowania. MotoGP w Portugalii Jeżeli ktokolwiek w to wątpi, proponuję krótkie pytanie testowe. Ilu zawodników reprezentowało Polskę podczas pierwszego wyścigu w ramach MotoGP? Odpowiedź: żaden. Większość zawodników pochodziła z Hiszpanii, Portugalii i Włoch. To właśnie te kraje są najbardziej zakręcone na punkcie jednośladowego Grand Prix. Czy brak naszych reprezentantów odbierał przyjemność z obejrzenia na żywo wyścigu? Absolutnie nie, ponieważ takie wydarzenie po prostu trzeba obejrzeć na własne oczy i usłyszeć na własne uszy. A było to przeżycie niesamowite. Od momentu, gdy przekroczyłem granicę „wioski” wyścigowej, która przypominała niewielkie miasteczko zbudowane z ciężarówek i dużych przyczep, czułem się, jakbym był w zupełnie innym uniwersum. Wioska znajdowała się na terenie toru Autódromo Internacional do Algarve, który położony jest w mieście Portimão, na zachód od Albufeiry. Na miejscu od samego rana można było odczuć wszechobecny gwar i ryk silników. To dlatego, że właściwy wyścig poprzedzała seria przygotowań i kwalifikacji, które miały na celu ustalić miejsce zawodników w rzędach startowych. Liczy się każda milisekunda Czekając na wyścig, miałem okazję zwiedzić całe motocyklowe miasteczko, włącznie z pomieszczeniem, w którym rejestrowane były wszystkie parametry dotyczące przebiegu wyścigu, jak i statystyki dotyczące osiągów motocyklów. Było to niezwykłe doświadczenie, móc zobaczyć specjalistów, którzy analizują w czasie rzeczywistym wszystko to, czego my nie widzimy podczas transmisji telewizyjnej. Niezwykłe było to, że wioska żyła niczym pełnoprawny nadmorski kurort. Na miejscu znajdowały się bary, restauracje, a nawet basen. W marcu temperatura w Portugalii wynosi już nawet 25 stopni, dlatego pokusa wskoczenia do środka była naprawdę duża. Wszyscy odmierzaliśmy czas, a napięcie wciąż rosło. Przed udaniem się na trybuny musieliśmy założyć zatyczki do uszu, ponieważ hałas na torze może być szkodliwy dla zdrowia. Wskazówki leniwie wybijały minuty do rozpoczęcia, a już za moment czas miał mieć olbrzymie znaczenie. W wyścigu, w którym pojazdy rozwijają prędkość nawet 350 km/h, każdy walczy o pierwsze miejsce. Liczą się więc sekundy, a nawet milisekundy. Gdy zawodnicy wystartowali, miałem wrażenie, że czas gwałtownie przyspieszył, a ja co chwilę widziałem tylko punkty, które mijają pas startowy. Uchwycenie tego na zdjęciu lub nagraniu wideo wymagało niemałej precyzji. MotoGP to miłość od pierwszego wejrzenia? Było to naprawdę ekscytujące doświadczenie, aby na własne oczy zobaczyć taką prędkość na torze. Cały wyścig trwał niespełna 20 minut. Zwyciężył Włoch Francesco Bagnaia, chociaż faworytem wielu komentatorów był Marc Marquez, który zajął 3 miejsce. Nie obyło się jednak bez wypadków. Pięciu motocyklistów przewróciło się podczas manewrów, co powoduje dyskwalifikację w danym wyścigu (w tej serii zawodnik nie otrzymuje punktów). Jednym z nich był Enea Bastianini, który od tego roku jest ambasadorem marki zegarków Tissot. Włoch na drugim okrążeniu zderzył się Lucą Marinim i złamał łopatkę. Kontuzja wykluczyła go z dwóch następnych rund w Argentynie i w Stanach Zjednoczonych. Tegoroczne Grand Prix Portugalii było wyjątkowe z dwóch powodów. Po pierwsze, był to pierwszy raz, gdy w zawodach pojawił się dodatkowy, zupełnie nowy wyścig SPRINT. Po drugie, to pierwszy raz od 2006 roku, gdy otwarcie sezonu odbyło się w Europie. MotoGP w Portugalii pozwoliło mi odkryć dwie rzeczy. Do Portugalii na pewno wkrótce wrócę ponownie i – kto wie – być może już jako posiadacz prawa jazdy kategorii A. Materiał powstał we współpracy z marką Tissot Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Baterie kwantowe będą się błyskawicznie ładować i gromadzić mnóstwo energii. Kiedy mogą powstać?
Jak przechować duże ilości energii, nie obciążając środowiska? Rozwiązaniem mogą być innowacyjne baterie kwantowe.
W tym artykule: Czym są baterie kwantowe? Czy baterie kwantowe mają szanse działać? Kwantowe nanokropki w bateriach Baterie kwantowe to szansa dla motoryzacji Jak szybko będzie ładował się samochód na baterie kwantowe? Baterie kwantowe to jeden z tych konceptów, z którymi wiąże się nadzieje na technologiczną rewolucję. Wykorzystując zjawiska takie jak kwantowe splątanie, naukowcy chcieliby zbudować akumulatory, których możliwości znacznie przewyższyłyby możliwości obecnie istniejących baterii. Czym są baterie kwantowe? W 2012 r. dwóch badaczy – prof. Robert Alicki z Uniwersytetu Gdańskiego i prof. Mark Fannes z Uniwersytetu Leuven – opublikowało pracę dowodzącą, że teoretycznie może istnieć coś takiego jak bateria kwantowa. Bazowałaby ona na przechowujących energię ogniwach kwantowych. Oto lepsza alternatywa dla baterii litowo-jonowych. Naukowcy z Teksasu rozwijają baterie sodowe Baterie sodowe znacznie szybciej się ładują i nie szkodzi im rozładowanie do zera. Czy zrewolucjonizują sposób, w jaki magazynujemy energię? Miałyby one różne stany, reprezentujące wysoki i niski poziom energii. Alicki i Fannes zauważyli, że im więcej splątanych kwantowo ogniw wchodziłoby w skład baterii, tym szybciej przechodziłaby ze stanu niskiej energii do wysokiej. Czyli – tym szybciej by się ładowała. Jednym z mechanizmów, który brany jest pod uwagę przy próbie zbudowania baterii kwantowej jest pochłanianie światła przez materię. To tzw. mechanizm superabsorpcji. Dzięki niemu, co ciekawe, wydajność baterii ma rosnąć wraz ze zwiększaniem się jej rozmiarów. Czy baterie kwantowe mają szanse działać? Dziesięć lat temu cała koncepcja była wyłącznie w sferze rozważań teoretycznych. Alicki i Fannes zaznaczyli, że nie wiadomo jeszcze, z czego można by zbudować kwantową baterię. Ich praca okazała się jednak inspirująca dla całej rzeszy naukowców, którzy zaczęli intensywnie badać zagadnienie kwantowych akumulatorów. Odkrycia szły w dwóch kierunkach. Jednym było dalsze budowanie podstaw teoretycznych. Drugim – szukanie praktycznych rozwiązań inżynieryjnych. Na obu polach odnoszono sukcesy. W styczniu 2022 roku zespół Jamesa Quacha z Uniwersytetu w Adelajdzie ogłosił, że udało mu się przeprowadzić pierwszy praktyczny eksperyment potwierdzający istnienie zależności między wielkością baterii kwantowej a czasem jej ładowania. Kwantowe nanokropki w bateriach Bateria smartfonu ładująca się w 30 sekund? Mają to umożliwić tzw. kwantowe nanokropki. To kryształy o długości zaledwie dwóch nanometrów, wytwarzane z tanich, organicznych surowców. Można ich użyć nie tylko do zwiększenia pojemności baterii, ale także ulepszenia innych elementów elektronicznych, takich jak wyświetlacze, pamięć czy kamery. Nanokropki mogą teoretycznie sprawić, że elektronika będzie całkowicie pozbawiona toksycznego kadmu. Lepszych baterii potrzebują konstruktorzy urządzeń medycznych, satelitów, samolotów, narzędzi budowlanych, robotów itd. Poza tym zużyte akumulatory stwarzają zagrożenie dla środowiska, bo często zawierają toksyczne metale ciężkie. Wydajniejsze i bardziej ekologiczne przechowywanie elektryczności stało się wielkim wyzwaniem dla całej branży technologicznej. Baterie kwantowe mogłyby być stosowane np. w przyszłych elektrowniach termojądrowych, gdzie istotne jest błyskawiczne dostarczanie ogromnych ilości energii. Jednak technologie kwantowe ciągle są „w wieku niemowlęcym”. Na ich „dorośnięcie” będziemy więc musieli jeszcze trochę poczekać. Baterie kwantowe to szansa dla motoryzacji Takie baterie mogłyby wpłynąć m.in. na najważniejszy sektor motoryzacji, czyli samochody elektryczne. Ich popularność stale rośnie i są już produkowane przez praktycznie każdy liczący się koncern motoryzacyjny. Jednak ciągle mają wady utrudniające zastąpienie nimi samochodów spalinowych na masową skalę. Niespodzianka: fuzja jądrowa może dostarczać znacznie więcej energii niż dotychczas sądzono Naukowcy skorygowali podstawowe prawo określające, maksymalnie ile paliwa można będzie użyć w reaktorach termojądrowych. To oznacza, że fuzja jądrowa – gdy już zostanie opanowana i wyko... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/niespodzianka-fuzja-jadrowa-moze-dostarczac-znacznie-wiecej-energii-niz-dotychczas-sadzono-fot-visual-china-group-via-getty-images-62d83b2.jpeg" width="938" height="626" alt="Niespodzianka: fuzja jądrowa może dostarczać znacznie więcej energii niż dotychczas sądzono (fot. Visual China Group via Getty Images)" title="Niespodzianka: fuzja jądrowa może dostarczać znacznie więcej energii niż dotychczas sądzono (fot. Visual China Group via Getty Images)" /> Jakie to wady? Niestety, czas ładowania ich akumulatorów ciągle jest bardzo długi. Ładowanie „elektryka” może trwać kilkanaście godzin. I nawet jeśli mamy superdrogie auto wyposażone w najnowocześniejsze technologie, na postój na stacji będziemy musieli poświęcić 20–40 minut. Jak szybko będzie ładował się samochód na baterie kwantowe? Trzyosobowa grupa naukowców z Narodowego Uniwersytetu w Seulu opracowała inny aspekt zagadnienia baterii kwantowych – dokładny sposób ładowania ich ogniw. Ich praca została opublikowana w czasopiśmie naukowym „Physical Review Letters”. Naukowcy najpierw opracowali konkretny schemat działania baterii składającej się z ogniw kwantowych. Następnie dokładnie policzyli, jaką oszczędność czasu dałoby się dzięki temu uzyskać podczas postoju na stacji. Przyjmując, że mamy auto elektryczne z akumulatorem składającym się z 200 ogniw, stwierdzili, że tempo ładowania również wzrosłoby 200-krotnie. A więc czas ładowania skróciłby się z dziesięciu godzin do trzech minut. Jeśli zaś mielibyśmy superszybką stację ładującą, zamiast spędzić na niej pół godziny, ładowanie samochodu potrwałoby zaledwie kilka sekund. Źródło: Physical Review Letters.
Route 66 – najpopularniejsza droga w USA. Z czego słynie?
Route 66 – dla jednych to po prostu najsłynniejsza droga w USA, a dla innych metafora amerykańskiego snu o wolności. Podróżnicy z całego świata, zwłaszcza ci, dla których celem jest sama podróż, nie finalna destynacja, marzą, by choć raz przejechać tę romantyczną trasę i na własne oczy zobaczyć miejsca, w których czas zatrzymał się w latach 50. i 60. XX wieku. Czym jest Droga 66? Jak przebiega i z czego słynie? Odpowiedź znajdziesz poniżej.
W tym artykule: Czym jest Route 66? Jak biegnie Route 66? Ile czasu zajmuje przejechanie Route 66? Z czego słynie Route 66? Gdzie jest znak Route 66? Mówiąc o drogach w Stanach Zjednoczonych, większość osób ma przed oczyma bezkresne autostrady, po których majestatycznie suną amerykańskie krążowniki, wielkie SUV-y i półciężarówki. Trzeba jednak wiedzieć, że na początku XX wieku ten wielki kraj wyglądał zupełnie inaczej. Utwardzone drogi miały charakter wyłącznie lokalny, a i tych było „jak na lekarstwo”. Jak to możliwe? Po prostu Amerykanie nie wierzyli w rozwój raczkującego wówczas automobilizmu. W opinii większości z nich samochody były modą, która szybko przeminie i nigdy nie zagrozi pozycji kolei. Wszystko zmieniło się w chwili, gdy w rządzie USA zapadła decyzja o przystąpieniu do I wojny światowej. Czym jest Route 66? Kiedy siły zbrojne Stanów dotarły na Stary Kontynent, zastały tam świetnie rozwiniętą sieć utwardzonych dróg, umożliwiających odbycie dalekiej podróży. Dla mieszkańców Nowego Świata był to prawdziwy szok. Stany Zjednoczone nie miały wówczas ani jednej utwardzonej trasy, która umożliwiałaby szybką i komfortową podróż od wybrzeża do wybrzeża. Ciężarówki wojskowe, transportowane ze środka kraju do miast portowych, musiały przemieszczać się lokalnymi uliczkami i polnymi drogami, nierzadko grzęznąc w błocie aż po ramę. Kiedy powstały Stany Zjednoczone? Oto krótka historia powstania USA Czy wiesz, kiedy powstały Stany Zjednoczone? Historia USA to historia wielu europejskich nacji. Jak wiadomo, dzisiejszą potęgę założyli właśnie kolonizatorzy. Po drodze mieli jednak wiele t... Lata mijały, a wbrew wcześniejszym oczekiwaniom, transport samochodowy rozwijał się coraz bardziej. Z automobili korzystali nie tylko przedstawiciele służb stanowych i federalnych, farmerzy i handlarze, ale także zwykli ludzie, którzy marzyli, by móc pojechać swoim pojazdem dalej niż na drugi koniec miasta. W obliczu stale rosnącej popularności transportu prywatnego, rząd USA musiał podjąć decyzję o budowie sieci dróg międzystanowych, wzorem państw europejskich. Nowo powstałe autostrady były prostymi liniami, pionowymi lub poziomymi. Te pierwsze oznaczono numerami nieparzystymi, drugie – parzystymi. Jedna trasa znacząco wyróżniała się na tle pozostałych. Przebiegała ukośnie i w praktyce nie była nową autostradą, a jedynie „zlepkiem” już istniejących dróg – głównych ulic miast i miasteczek, które połączono nowymi odcinkami. Mowa o słynnej Route 66, nazywanej „drogą-matką”. Jak biegnie Route 66? Trasa 66, otwarta 11 listopada 1926 roku, początkowo rozpoczynała się w Chicago i kończyła swój bieg w Los Angeles. W 1936 roku dobudowano kolejny odcinek, prowadzący do Santa Monica. W sumie droga mierzyła aż 3945 km. Dla nas, mieszkańców Europy, wydaje się nieprawdopodobne, że przemierzając tylko jedną trasę, aż 3 razy trzeba przestawiać zegarek! Route 66 przecina 8 stanów i 3 strefy czasowe. Droga-matka biegnie przez Illinois, Missouri, Kansas, Oklahomę, Texas, Nowy Meksyk, Arizonę i Kalifornię. Najkrótszy odcinek trasy znajduje się w Kansas (21 km), najdłuższy – w Oklahomie (695 km). Ile czasu zajmuje przejechanie Route 66? Droga 66 jest trasą transkontynentalną, więc nie można liczyć, że uda się ją pokonać w jeden dzień. Zgodnie ze wskazówkami podawanymi przez popularne aplikacje nawigacyjne, podróż samochodem lub motocyklem powinna zająć 40–50 godz. To dość optymistyczne założenie, które nijak ma się do rzeczywistego czasu podróży. Aplikacje nie uwzględniają bowiem czasu na tankowanie, posiłki i sen. W praktyce pokonanie całej Route 66 zajmuje 6–7 dni. Warto jednak podkreślić, że ten czas można spokojnie wydłużyć nawet do kilku tygodni. Wynika to z faktu, że Route 66 można po prostu przejechać. Ale możne też jej doświadczyć, odwiedzając przydrożne atrakcje i zwiedzając miasteczka, przez które prowadzi. Z czego słynie Route 66? Trasa 66 stała się niezwykle popularna wśród mieszkańców Stanów Zjednoczonych w latach 30. XX wieku, gdy większość odcinków doczekała się utwardzenia. Wówczas Amerykanie zapragnęli poznać swój kraj i na własne oczy zobaczyć miejsca, które wcześniej mogli oglądać jedynie na ekranie telewizora. Turyści zaczęli szturmować słynną drogę, a mieszkańcy przydrożnych miasteczek dostrzegli w tym okazję na niemały zarobek. Największe miasta USA – gdzie w Stanach Zjednoczonych mieszka najwięcej ludzi? Największe miasta USA należą do najbardziej rozpoznawalnych atrakcji tego niezwykłego kraju. Jak nazywa się największe miasto w USA? Które amerykańskie metropolie są zaliczane do najwięk... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0d99b8fbdd40afddd7ba07765d62b4b7211f7227-ceb061a.jpg" width="938" height="626" alt="Największe miasta USA – gdzie w Stanach Zjednoczonych mieszka najwięcej ludzi? (FOT. Victor J. Blue/Bloomberg via Getty Images)" title="Największe miasta USA – gdzie w Stanach Zjednoczonych mieszka najwięcej ludzi? (FOT. Victor J. Blue/Bloomberg via Getty Images)" /> Nagle wzdłuż Route 66 zaczęły powstawać stacje benzynowe, warsztaty, dinery (amerykańskie restauracje serwujące śniadania i lunche, w których kuchnia znajduje się tuż za barem i nie jest odgrodzona ścianą), motele, hotele i sklepy. Oraz cała masa innych punktów handlowo-usługowych, których właściciele zadbali, by miejsca te były widoczne już z daleka. Wielkie, krzykliwe neony i drewniane rzeźby legendarnego Paula Bunyana to jeszcze nic. Przy Drodze 66 nie brakowało też naprawdę dziwacznych atrakcji, takich jak samochody zakopane do połowy w ziemi czy wielki błękitny wieloryb. Zasada była prosta – kto umiał wyróżnić swój biznes, zdobywał klientów. To właśnie stąd wzięło się określenie „droga-matka” – Route 66 „żywiła” całe rodziny. Malowniczy przebieg i ciekawe miejsca złożyły się na wyjątkowy charakter Drogi 66. Z czasem amerykańscy podróżnicy i wagabundy zaczęli otaczać ją autentyczną czcią. Nic dziwnego, że przez lata inspirowała najbardziej znanych twórców. Filmy, w których pojawia się charakterystyczny znak można wymieniać niemal w nieskończoność („Easy Rider”, „Thelma i Louise” czy animacja „Auta” – to tylko kilka przykładów). Podobnie zresztą jak piosenki, wśród których najbardziej wpada w ucho przebój Chucka Berry'ego zatytułowany „Route 66” i hit Bobby'ego Troupa „Get Your Kicks on Route Sixty Six”. 27 czerwca 1985 Route 66 została wykreślona z listy autostrad krajowych USA, a jej rolę zaczęła pełnić autostrada Interstate 40. Nowocześniejsza, szybsza i bardziej komfortowa trasa przejęła znaczną część ruchu międzystanowego, a lokalne biznesy przy Drodze 66 zaczęły podupadać. Gdy droga przestała przynosić zyski, przedsiębiorcy zaczęli szukać innego źródła dochodu. Nagle prężnie prosperujące miasteczka zaczęły się wyludniać (dosłownie, bo przy Drodze 66 można znaleźć wiele widmowych miast, które dziś są często odwiedzanymi atrakcjami). Część dawnych lokali i innych biznesów przetrwała jednak do dziś, a większość wymienia się jednym tchem wśród największych atrakcji Stanów Zjednoczonych. Niektóre wciąż pełnią swoją pierwotną funkcję, inne zostały przekształcone w muzea. Łączy je jedno – odwiedzający te miejsca odbywają podróż w czasie do lat 50. i 60. XX wieku, gdy Drogą 66 mknęły wielkie krążowniki z potężnymi V-ósemkami pod maską. Nic dziwnego, że Droga 66 to jeden z najpiękniejszych szlaków motocyklowych świata oraz obowiązkowy element road trip po Stanach. Najbardziej charakterystyczne punkty na Trasie 66 to: Lou Mitchell's – jeden z najsłynniejszych amerykańskich dinerów, w którym podobno można zjeść najsmaczniejszy omlet w Stanach, a może i na całym świecie. Lokal położony w Chicago powstał w 1923 roku; Cadillac Ranch – przejeżdżając przez Amarillo, nie sposób przeoczyć dziesięciu amerykańskich krążowników, wkopanych w pole kukurydzy, na których każdy podróżnik zostawia swój podpis. Ta ekscentryczna atrakcja powstała w 1974 z inicjatywy Chipa Lorda, Houdsona Marqueza i Bouga Michelsa; Galeria Sław Route 66 – muzeum w miasteczku Pontiac to tysiące pamiątek z czasów świetności Drogi 66; Muzeum Route 66 – kolejne słynne muzeum, przez wielu uważane za najlepsze na całej trasie, mieści się w Clinton. Tamtejsza ekspozycja obrazuje całą historię drogi, od 1926 roku aż po czasy współczesne; Pops – w mieście Arcadia mieści się stacja benzynowa, przy której działa spory sklep. Co w tym niezwykłego? To miejsce wyróżnia jeden szczegół. W sklepie można kupić wyłącznie oranżadę. Dostępnych jest ponad 700 smaków gazowanego napoju; Skamieniały Las – Route 66 ma sporo do zaoferowania także miłośnikom natury. Jednym z najciekawszych miejsc przy trasie jest Park Narodowy Skamieniałego Lasu, zlokalizowany w Holbrook; Błękitny Wieloryb – jedna z najbardziej charakterystycznych ikon Drogi 66 jest zlokalizowana w mieście Catoosa. Niby nic specjalnego, jednak niemal każdy podróżnik zatrzymuje się przy wielkim wielorybie, pełniącym funkcję pomostu ze zjeżdżalnią. Gdzie jest znak Route 66? Powyżej wymieniliśmy tylko kilka przykładów z długiej listy atrakcji, które czekają na turystów przy Drodze 66. Należy jednak podkreślić, że tym, co w największym stopniu rozsławia „drogę-matkę”, jest towarzysząca jej romantyczna atmosfera. Podróżując z Illinois do Kalifornii, można poczuć się jak bohater filmu drogi, przemierzający bezkresny kraj. Tej magicznej atmosfery po prostu nie da się ubrać w żadne słowa. Nawiedzone miasta w USA. Atrakcje tylko dla odważnych Krwawe potyczki, mroczne praktyki, przerażające cmentarze i nie tylko – zapraszamy na spacer po ciemnej stronie Ameryki. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7f98f20fe68003d6414873e5c510b0cd60ebe4f3-ff89ca8.jpeg" width="938" height="606" alt="Historia tych miejsc sprawia, że w świadomości wielu pozostały zawieszone między życiem a śmiercią (fot. Getty Images)" title="Historia tych miejsc sprawia, że w świadomości wielu pozostały zawieszone między życiem a śmiercią (fot. Getty Images)" /> Pierwszy znak drogowy Route 66 został postawiony w Springfield (Illinois). Obecnie historyczna trasa jest w większości całkowicie przejezdna, a stan nawierzchni nie pozostawia nic do życzenia. Nawet nieliczne odcinki szutrowe są utrzymywane w stanie, który pozwala pokonać je samochodem bez podwyższonego prześwitu i napędu na cztery koła. Warto jednak wiedzieć, że część odcinków (ok. 20 proc.) nie jest przejezdna. Znalezienie objazdu nie stanowi jednak dużego problemu. Sama historyczna trasa w większości jest dobrze oznaczona i podróżujący nie mają problemu z odnalezieniem znaków informujących, na jakiej trasie aktualnie się znajdują. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.