National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-08-26T07:51:32.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Jesień pod żaglami w Chorwacji. Poza sezonem Adriatyk odsłania zupełnie nowe oblicze
items: Stari Grad – jedno z najstarszych miast w Europie. Co zobaczyć w chorwackiej stolicy słońca
items: Wenecja po raz pierwszy od 500 lat otwiera jeden z najbardziej tajemniczych zabytków. Co to takiego?
items: Wakacje w Chorwacji: wszystko, co musisz wiedzieć!
items: Czarnogóra pociągami. Cel: Durmitor za niewielkie pieniądze
items: Przez Europę rowerem: Rower to życie
items: Czarnogóra - Sveti Stefan
items: Chorwacja - Zlatni Rat
items: Albania

Jesień pod żaglami w Chorwacji. Poza sezonem Adriatyk odsłania zupełnie nowe oblicze
type: item
creator: Hanna Zakrzewska
subject: Lifestyle
subject: Współpraca reklamowa
subject: chorwacja
subject: jesień
subject: morze adriatyckie
subject: żeglarstwo
description: Kiedy letni gwar cichnie, nad Adriatykiem zaczyna się zupełnie inny czas. Porty i zatoki kuszą ciszą i przestrzenią. Temperatura sprzyja dłuższym rejsom i zwiedzaniu urzekających miejsc. To idealny moment, by żeglować w rytmie morza, w spokoju odkrywać wyspy i cieszyć się smakiem lokalnej kuchni.
encoded: Chorwackie wybrzeże jest jak mozaika ułożona z ponad tysiąca wysp, przystani i zatok, w której każdy element ma swój własny rytm i smak. To miejsca, w których historia splata się z codziennym życiem, a żeglowanie jest czymś więcej niż sportem czy rozrywką – staje się sposobem na doświadczanie świata. Pełna łagodniejszego słońca jesień nadaje mu wyjątkowego charakteru. Rejsy między wyspami stają się podróżą w ciszy, którą zakłócić może jedynie plusk fal i krzyk mew. Komfort żeglowania Jesienią warunki na Adriatyku sprzyjają nie tylko żeglowaniu, ale też spokojnemu zwiedzaniu. Woda utrzymuje przyjemną temperaturę, co pozwala kąpać się jeszcze w październiku, a powietrze jest rześkie rano i ciepłe w ciągu dnia. Brak upałów ułatwia aktywność od rana do wieczora – można bez zmęczenia spacerować po nadmorskich miasteczkach, odkrywać ukryte zatoki czy wyruszać w dłuższe rejsy. Wyspy i miasta pełne historii Chorwackie wyspy i nadmorskie miasta skrywają historie sięgające starożytności. Korčula, według tradycji miejsce narodzin Marco Polo, zachwyca średniowieczną zabudową i układem ulic w kształcie rybiego szkieletu, który chronił mieszkańców przed wiatrem. Hvar przyciąga nie tylko słoneczną pogodą, ale też najstarszym w Europie teatrem publicznym i lawendowymi polami. Na wyspie Lošinj, zwanej Wyspą Witalności, panuje mikroklimat sprzyjający zdrowiu, a w tutejszym Muzeum Apoksyomenosa przechowywana jest starożytna grecka rzeźba wydobyta z morskich głębin. Vis i Lastovo przez lata były zamknięte dla turystów ze względu na strategiczne znaczenie – dziś można tu zobaczyć dawne bazy wojskowe, ukryte tunele i porty podziemne. Brač słynie z kamienia, z którego powstał m.in. Pałac Dioklecjana w Splicie oraz z pięknej plaży Zlatni Rat, zmieniającej kształt w zależności od kierunku fal. Smaki chorwackiego wybrzeża Kuchnia chorwackiego wybrzeża opiera się na świeżych, lokalnych składnikach. W Dalmacji dominują ryby i owoce morza – dorada, labraks, tuńczyk błękitnopłetwy, sardynki czy …

SailingPhotoJulien-Duval1-787badd.jpg
width: 7881
height: 5257

Stari Grad – jedno z najstarszych miast w Europie. Co zobaczyć w chorwackiej stolicy słońca
type: item
date: 2022-10-01T12:51:19.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: chorwacja
subject: morze adriatyckie
subject: Travel
subject: wakacje w chorwacji
subject: wyspy
description: Stari Grad na wyspie Hvar zachwyca urokliwą architekturą pamiętającą panowanie Wenecji nad Adriatykiem, 40 naturalnymi zatoczkami i doskonałą dalmatyńską kuchnią. Warto tu wpaść o każdej porze roku. Dzięki 2726 słonecznym godzinom Hvar jest uważany za najbardziej słoneczną wyspę Europy.
encoded: W tym artykule: Stari Grad – miasto lawendy i piernika Dani u Vali – chorwackie Dni Morza Peka podana! – czyli co zjeść w Starim Gradzie Wyspa Hvar – Informacje praktyczne Historia Faros, dzisiejszego Stariego Gradu, rozpoczęła się 2,3 tys. lat temu. To wtedy starożytni Grecy z Wyspy Paros na Morzu Egejskim wpłynęli do zatoki Stari Grad i założyli w tym miejscu pierwsze miasto. Przez kolejne stulecia osiedlali się tutaj Rzymianie, a później Słowianie, którzy z czasem dali początek narodowi chorwackiemu. Na okolice wpływ mieli również Wenecjanie, przez wieki niepodzielnie panujący nad Adriatykiem. Każda z tych kultur współtworzyła niepowtarzalny charakter miasta, jego architekturę, tradycje kulinarne i zwyczaje. Dziś Stari Grad pełen jest turystów, którzy na wyspę wracają kuszeni odkrywaniem tajemnic starożytnych cywilizacji, fantastycznymi owocami z okolicznej Równiny Starogradskiej, przyjemnym zapachem lawendy i lokalnymi domowymi winami. Zarówno miasto Stari Grad, jak i położona tuż obok Równina Starogradska, zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako miejsca „o wyjątkowej i powszechnej wartości dla ludzkości". Więcej o chorwackich obiektach wpisanych na listę UNESCO przeczytasz tutaj. Aby bliżej poznać miasto i jego okolice, spotykam się w Starim Gradzie z trojgiem jego mieszkańców. Klaudija, Teo i Josip obiecali opowiedzieć mi o niezwykłej historii tych okolic, o głębokim uczuciu jakim darzy się tutaj morze i profesję żeglarza oraz o bogatych tradycjach kuchni dalmatyńskiej. Stari Grad – miasto lawendy i piernika O niezwykłe, sięgające starożytności dzieje wyspy Hvar i Stariego Gradu pytam Klaudiję Gamulin, historyczkę specjalizującą się w dalmatyńskim renesansie. Spotykamy się na Rivie, tutejszym nabrzeżu, które jednocześnie służy mieszkańcom za promenadę. Klaudija pojawia się przebrana w strój XVI-wiecznej dalmatyńskiej plebejki, co robi nie lada wrażenie na mijających nas turystach. – Stari Grad to ponad 40 naturalnych piaszczystych i skalnyc…

stari-grad-55e7105.jpg
width: 2121
height: 1413

Wenecja po raz pierwszy od 500 lat otwiera jeden z najbardziej tajemniczych zabytków. Co to takiego?
type: item
date: 2022-04-14T11:56:57.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: morze adriatyckie
subject: podróże
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
subject: wenecja
subject: włochy
subject: Wolny czas
description: Od XVI wieku nikt go nie widział od środka. Chodzi o budynek, który znajduje się na Placu św. Marka. Teraz właściciele postanowili w końcu udostępnić zabytek zarówno dla mieszkańców, jak i dla turystów.
encoded: W tym artykule: Prokuracja to ważna część Placu św. Marka Większość budynku od 500 lat była niedostępna dla turystów Co zobaczyć w Wenecji? Jak dolecieć do Wenecji? Kiedy patrzymy wprost na bazylikę i dzwonnicę, stojąc na środku placu św. Marka, po lewej i prawej stronie widzimy dwa majestatyczne, renesansowe budynki. To właśnie Prokuracja Stara i Nowa. Obiekt, który widział chyba każdy, kto przynajmniej raz w życiu odwiedził Wenecję. Niestety, od 500 lat nikt nie zaglądał do jego wnętrza (nie licząc kawiarni w portykach na parterze). Prokuracja to ważna część Placu św. Marka To chyba jedna z najbardziej tajemniczych budowli tego miasta. Teraz ma się to zmienić. Po trwającym pięć lat remoncie właściciele obiektu podjęli bezprecedensową decyzję o otwarciu całości Procuratie Vecchie dla wszystkich zwiedzających. Wenecja wprowadza opłaty za wejście do miasta. Ceny dość rozbieżne Włoskie miasto od lat cieszy się ogromną popularnością wśród turystów. Mieszkańcy są jednak zmęczeni tłumami przyjezdnych. Nowe prawo ma odciążyć między innymi słynny Plac Święte... Prokuracja składa się z trzech budynków, które zamykają Plac św. Marka od strony północnej, wschodniej i południowej. To właśnie wyżej wymieniona Prokuracja Stara (północ), Prokuracja Nowa (południe) oraz Ala Napoleonica, która zamyka plac od zachodu. Procuratie Vecchie w XII wieku była kompleksem apartamentów Prokuratorów Republiki Weneckiej. W latach 1514-1538 dwukondygnacyjny obiekt został przebudowany. Architektami byli Bartolomeo Bon oraz Zuan Celestro. Z kolei prace nad Procuratie Nuove trwały od 1582 do 1660 r. Z projekt odpowiadają Vincenzo Scamozzi i Francesco Smeraldi. Ostatecznie budowę zakończył Baldassare Longhen. Zarówno Prokuracja Stara, jak i Nowa mają styl renesansowy. Ala Napoleonica to najmłodszy budynek, który stanął na cześć Napoleona Bonaparte. Wyróżnia się neoklasycystyczną architekturą, a prace nad nim zakończono w 1815 roku. Wenecja w 24 godziny? Poznaj 12 sposobów, jak to zrobić - Traveler …

procuratie-vecchie-4643442.jpeg
width: 2121
height: 1414

Wakacje w Chorwacji: wszystko, co musisz wiedzieć!
type: item
date: 2020-08-10T07:53:00.000Z
creator: Anna Szczypczyńska
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: chorwacja
subject: dubrownik
subject: morze adriatyckie
subject: split
subject: Travel
description: Planujesz wakacje w słonecznej Chorwacji? Oto, co warto wiedzieć, by podróż do niej była udana, a cały pobyt niósł ze sobą niezapomniane chwile.
encoded: Chorwacja dla turystów? Jako mieszkaniec Unii Europejskiej nie potrzebujesz wizy, by przebywać na terenie Chorwacji mniej niż 90 dni. Do przekroczenia granicy potrzebny będzie tylko paszport lub dowód osobisty. Środkiem płatniczym w Chorwacji jest kuna (HKR), dzieli się na 100 lip – w przeliczeniu to ok. 55 groszy. Coraz częściej ceny w restauracjach i hotelach w miejscowościach turystycznych podawane są również w euro i taką walutą można tam płacić. Zabierając w podróż psa lub inne zwierzę domowe należy posiadać dla niego specjalny dokument oraz zaświadczenie o szczepieniach. Chorwaci, ze względu na duży udział turystyki w PKB kraju, są bardzo pomocni przyjezdnym, a wielu z nich posługuje się sprawnie językiem angielskim lub niemieckim. Znajomość języka rosyjskiego także może być przydatna, pamiętajmy tylko, by pod żadnym pozorem nie mylić chorwackiego z serbskim – mimo podobieństw obie nacje dość mocno pilnują wyjątkowości swojej mowy. Samochodem do Chorwacji? 800 km dzielące nas od chorwackich granic można pokonać na różne sposoby. Sieć połączeń lotniczych pozwoli nam dostać się do Zagrzebia, Dubrownika czy Rijeki w najwyżej dwie godziny, jednak bilet nie należy do najtańszych. Nawet rezerwując z dużym wyprzedzeniem musimy liczyć się z wydatkiem rzędu minimum 600 złotych za osobę, nie licząc dalszych opłat związanych z transportem z lotniska. Niestety, nie możemy też liczyć na bezpośrednie połączenie kolejowe. Wybierając trasę przez Wiedeń wyjedziemy z Warszawy o godzinie 6:50, by dopiero przed 23 znaleźć się w Zagrzebiu, droga powrotna zajmie nam całe 24 godziny. Dlatego najlepiej dzielący nas dystans pokonać samochodem, zwłaszcza, że ten sposób lokomocji posiada więcej zalet niż tylko oszczędność pieniędzy i czasu. Podstawowa zaleta podróży do Chorwacji samochodem to swoboda poruszania się, zwłaszcza, że kraj ten posiada dobrze rozwiniętą sieć autostrad i dróg ekspresowych. Kwestia doboru trasy jest zależna od miejsca startu naszej podróży. Jadąc od wschodniej …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a4a3c3c9aa30b66cca2ac3a87e09a90e0936242d-fbab5db.jpeg
width: 1000
height: 666

Czarnogóra pociągami. Cel: Durmitor za niewielkie pieniądze
type: item
date: 2019-08-07T06:00:00.000Z
creator: Alicja Pawlak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bałkany
subject: czarnogóra
subject: dolina
subject: ergo ubezpieczenia podróży
subject: góry
subject: konkursy
subject: kotor
subject: Kultura
subject: Lifestyle
subject: morze adriatyckie
subject: podróże
subject: relacje z podróży
subject: tanie podróżowanie
subject: Travel
subject: ubezpieczenia
subject: ubezpieczenie erv
subject: Wolny czas
subject: wyprawy
description: Dzięki otwartości i życzliwości mieszkańców zwiedzanie Czarnogóry może być tanie i przyjemne.
encoded: Elda, czyli ja, Mati, Ozi i Hah – w takim składzie wyruszyliśmy do Czarnogóry. Naszym celem były góry Durmitor, jedno z wyższych pasm Gór Dynarskich, a także Zatoka Kotorska nad Morzem Adriatyckim, tuż przy granicy z Chorwacją. Nasza wyprawa rozpoczęła się we Wrocławiu. Wyruszyliśmy pociągiem najpierw do Katowic, następnie do Budapesztu, a potem stolicy Serbii – Belgradu. Stamtąd dojechaliśmy autobusem do miasteczka Žabljak (1456 m n.p.m.), które było naszą „bazą wypadową”. Leży w obrębie Parku Narodowego Durmitor, który z trzech stron otoczony jest kanionami. Punktem obowiązkowym na mapie wyprawy powinna być wycieczka nad najgłębszy kanion w Europie – Przełom Tary. Nocowaliśmy u jednej z miejscowych rodzin. Nasi gospodarze, Ljiljana Šepić i jej syn Aljoša, byli bardzo życzliwi. Nigdy nie zapomnę rozmów z nimi, wspólnych posiłków czy biesiad przy lokalnych trunkach (np. rakii). Przed wyjściem w góry Durmitor uzupełniliśmy zapasy wody, bo w Czarnogórze latem temperatury rzadko spadają poniżej 30 stopni. Wzięliśmy także bochenek chleba, kilka pasztetów i kajmak (masa powstająca podczas gotowania mleka z cukrem i ucierania z masłem). Jedną z piękniejszych nocy spędziliśmy w dolinie Lokvice, która otoczona jest potężnymi wapiennymi górami. Spaliśmy w pasterskiej chatce. Około półtorej godziny od doliny Lokvice, poniżej szczytu Obla glava, można znaleźć Jaskinię Lodową (Ledena pećina). Nieco dalej znajduje się najwyższy szczyt Czarnogóry – Bobotov kuk (2523 m n.p.m.), który po wielu trudach udało nam się zdobyć. Po takim wysiłku fizycznym odpoczęliśmy w Zatoce Kotorskiej, gdzie owoce jedliśmy prosto z drzew i łowiliśmy ryby. Warto wiedzieć: Alicja Pawlak - biotechnolog z Wrocławia Alicja Pawlak (Fot. Archiwum prywatne) Wybrałam to miejsce, bo: Góry są moją pasją, a Czarnogóra jest małym krajem, wciąż niezalanym falą turystów. Moja podróż jest wyjątkowa, bo: Niewiele osób wyobraża sobie spędzenie kilku nocy w górach bez wody, prądu i sklepów, za to przy wielkim wysiłku fi…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/774c99dc096fff3b8b8781d6e6d5eeac7c3cc105-cea618e.jpeg
width: 3645
height: 2734

Przez Europę rowerem: Rower to życie
type: item
date: 2019-04-29T08:00:00.000Z
creator: Krzysztof Chmiel
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ergo ubezpieczenia podróży
subject: europa
subject: konkursy
subject: mont blanc
subject: morze adriatyckie
subject: podróże
subject: relacje z podróży
subject: rowery
subject: tanie podróżowanie
subject: Travel
subject: ubezpieczenia
subject: ubezpieczenie erv
subject: włochy
subject: wyprawy
description: Jadąc do Włoch, spełniłem swoje największe marzenie i udowodniłem sobie, że wciąż mogę wiele osiągnąć - pisze o swojej wyprawie Krzysztof Chmiel.
encoded: Trasę mam dokładnie zaplanowaną: w pierwszym etapie przejechać północne Włochy od Triestu aż pod Mont Blanc, następnie dotrzeć do miejscowości Magreglio, zdążyć na 20 etap Giro d’Italia z metą na Passo dello Stelvio i pokonać przełęcz Passo dello Stelvio i Arlberg. Rower nowy, cztery sakwy spakowane, namiot odnowiony. Jestem gotowy do wyprawy, która ma być rehabilitacją po wypadku rowerowym dla mojej złamanej nogi, ale też dla głowy. Podróż rozpoczynam na dworcu kolejowym w Lublinie, na który odprowadza mnie moja „lepsza połowa”. Dojeżdżam do Katowic i dalej do Pszczyny. Przesiadam się na rower. Pierwszy nocleg mam w Cieszynie – biwakuję na dziko. Czechy i Słowację mijam szybko. W Bratysławie wjeżdżam na szlak rowerowy, którym w jeden dzień przejeżdżam przez Austrię aż do Fertőd na Węgrzech. Dalej jadę do miejscowości Tömörd i tak docieram do Triestu. Zaliczam tylko jedną awarię roweru. Madonna od rowerzystów W Trieście wita mnie ulewa. I tak jadę przez cały dzień aż do Marina Julia, gdzie zatrzymuję się na kempingu. Niestety jest zimno, więc nici z kąpania się w Adriatyku. Muszę zdążyć na 20 etap Giro d’Italia, więc omijam Wenecję. Zresztą po drodze i tak mam dużo pięknych miast. Najpierw Padwa, następnie Teolo, Montagnana, Mantova, Cremona, Pawia, Vercelli i wiele innych. Nad jezioro Viverone też docieram w strugach deszczu. Na kempingu La Rocca jestem uziemiony przez dwa dni. Po przerwie w podróży doliną Aosta ruszam pod Mont Blanc. Wieczorem jestem już w Entrves (około 1300 m n.p.m.). Rozbijam namiot i mam widok na najwyższy szczyt Europy. Wracając, zatrzymuję się na kempingu Plein Soleil nad jeziorem Viverone. Następnie przez Vercelli ruszam do Novary, Galliate, Gallarate. Na przedmieściach Erby w Corogna zatrzymuję się na dziko z namiotem. Z Erby zaczyna się „wspinaczka” aż do Magreglio – miasteczka w Lombardii. To właśnie tu znajduje się kościółek z Madonną del Ghisallo – patronką kolarzy. Historia tego miejsca jest niezwykła i sięga średniowiecza, kiedy to w…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5418575b6612daca0f9b6b92d461642f4cc87e3b-9160c58.jpeg
width: 960
height: 481

Czarnogóra - Sveti Stefan
type: item
date: 2010-07-14T09:33:02.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: morze adriatyckie
subject: narciarstwo
subject: nurkowanie
subject: siatkówka plażowa
description: Kompleks wypoczynkowy Sveti Stefan (Święty Stefan) leży na skalistym półwyspie około 10 km od Budvy, na Czarnogórskiej Riwierze.
encoded: Nazwa: Sveti Stefan Państwo: Czarnogóra Długość: 1 km Lokalizacja: Budva Region: Riwiera Budvańska Akwen: Morze Adriatyckie Podłoże: kamieniste Sezon: od maja do września Opalanie topless: nie Rafy koralowe: brak Sporty: nurkowanie, narty, rowery i skutery wodne, kanoe, siatkówka plażowa Ratownicy: tak Jak dotrzeć: Z Kotoru do Sveti Stefan jest ok. 30 km - można dotrzeć drogą E65, a z Herceg-Novi – ok. 50 km (przy wykorzystaniu promu Kamenari–Lepetane). Najbliższe lotnisko znajduje się w Tivat (30 km od Sveti Stefan). Kompleks wypoczynkowy Sveti Stefan (Święty Stefan) leży na skalistym półwyspie około 10 km od Budvy, na Czarnogórskiej Riwierze. Pierwotnie było to miasteczko rybackie, które w latach 60. XX w. zaczęto przekształcać w luksusowy kurort czyniąc je najsłynniejszym centrum turystycznym Jugosławii. Miejsce odwiedzała przede wszystkim bogata elita. Przyjeżdżali tu m.in. Sofia Loren, Sylwester Stallone oraz Claudia Schiffer. Sveti Stefan dzieli się na dwie części: starszą, która zajmuje skalistą wysepkę obecnie połączoną z lądem sztuczną mierzeją i nowoczesną z ekskluzywnymi hotelami, która znajduje się na „stałym” lądzie. Najbardziej charakterystycznym fragmentem kompleksu jest stare miasto z przykrytymi czerwoną dachówką kamiennymi domami. Wyspa jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc w kraju, a jej zdjęcia zdobią większość widokówek z Czarnogóry. Wąskie uliczki, urocze sklepy oraz piękne kościoły od wieków pozostają w nienaruszonym stanie, decydując o niepowtarzalnym charakterze całego Sveti Stefan. Za wstęp na teren zabytkowego miasta pobierana jest opłata. Na stałym lądzie, znajduje się nowoczesne zaplecze turystyczne. Można tu znaleźć tawerny i restauracje oferujące specjały miejscowej kuchni, ekskluzywne sklepy, kilka dyskotek, a także nocne kluby. W Sveti Stefan istnieje też możliwość wybrania się na wyprawę nurkową (także nocą), która umożliwia m.in. eksplorację wraków statków. Znajdują się tu także korty tenisowe oraz boisko do siatkówki pl…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/874455951dcda2a4f060506a59e99861a0e0d94b-41d8732.jpeg
width: 500
height: 332

Chorwacja - Zlatni Rat
type: item
date: 2010-07-14T08:42:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: banan wodny
subject: morze adriatyckie
subject: opalanie topless
subject: plaże w chorwacji
subject: siatkówka plażowa
subject: skoki ze spadochronem
subject: snorkeling
subject: surfing
subject: wakacje w chorwacji
subject: windsurfing
subject: wyspa brač
description: Zlani rat (Złoty róg) leży w południowej części Wyspy Brač u podnóża szczytu Vidova gora, uważanego za najwyższe wzniesienie na wyspach Adriatyku. Jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych plaż świata ze względu na trójkątny kształt półwyspu, na którym jest położona.
encoded: Nazwa: Zlatni Rat Państwo: Chorwacja Długość: 600 m Lokalizacja: Bol Region: Wyspa Brač Akwen: Morze Adriatyckie Podłoże: żwirowe, złote Sezon: od maja do października Opalanie topless: tak Rafy koralowe: nie Sporty: snorkeling, narty i rowery wodne, windsurfing, surfing, kiteboarding, siatkówka plażowa, skoki ze spadochronem, banana boating Ratownicy: tak Jak dotrzeć: ze Splitu można dopłynąć promem bezpośrednio do Bol lub Supetar, który jest głównym miastem wysp Brač. Z Supetar można dotrzeć autobusem lub taksówką do Bol, który jest oddalony o 36 km. Wyspa ma też własne lotnisko znajdujące się w odległości 14 km od Bol. Plaża znajduje się około 1,5 km od centrum Bol. Można na nią popłynąć wodną taksówką, dojechać specjalną kolejką turystyczną lub dotrzeć pieszo leśną promenadą bogato porośniętą śródziemnomorską roślinnością. Po drodze znajdują się mniejsze plaże. Zlani rat (Złoty róg) leży w południowej części Wyspy Brač u podnóża szczytu Vidova gora, uważanego za najwyższe wzniesienie na wyspach Adriatyku. Jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych plaż świata ze względu na trójkątny kształt półwyspu, na którym jest położona. Ciągnie się wzdłuż obu jego ramion oddzielonych pasmem sosnowo-dębowego lasu. Często pojawia się na widokówkach i folderach turystycznych promujących Chorwację. Plaża tworzyła się wokół olbrzymiej skały, na której osadzał się drobny żwir nanoszony przez prądy morskie. Wiatry – zachodni maestral i południowy jugo uformowały kształt wyspy. Wygląd i rozmiar plaży zmienia się w ciągu roku w zależności od wiatru i prądów. Bezdrzewny odcinek plaży (róg), który wchodzi bezpośrednio w morze ma ok. 150 metrów. Woda przy plaży jest krystalicznie czysta o turkusowym odcieniu. Na plaży oraz w jej pobliżu znajdują się restauracje, kawiarnie oraz wypożyczalnie parasoli i leżaków. Ze względu na wspomniany już maestral miejsce stanowi raj dla windsurferów. Najlepsze miejsce dla surferów stanowi wierzchołek plaży. W Zlatni rat organizowane są międzynarodowe za…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ca4d4080f68596e2b734004292d67f145b3f9acc-a4be639.jpeg
width: 500
height: 375

Albania
type: item
date: 2010-03-16T19:25:49.000Z
creator: Barbara Żukowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: albania
subject: bałkany
subject: bunkry
subject: morze adriatyckie
subject: oliwki
description: Przez cały mój pobyt w Albanii tłukły mi się po głowie słowa, które kilka dni przed wyruszeniem na Bałkany przeczytałam w Jadąc do Babadag Stasiuka. Najbardziej dokuczliwe było jedno zdanie: „To jest ciemna studnia, w głąb której powinni zerknąć ci, którym się wydaje, że bieg rzeczy został ustalony raz na zawsze”.
encoded: Najciemniejszym miejscem w tej studni było Bajram Curri, miasto nazwane imieniem i nazwiskiem albańskiego działacza niepodległościowego, urodzonego w Kosowie. Wyrosło pośrodku niczego, zbudowane od zera w czasach komunistycznych, by służyć jako centrum administracyjne okręgu Tropoja na północnym wschodzie Albanii. Zatrzymaliśmy się tam, żeby kupić coś do jedzenia. Przy skrzyżowaniu rozłożyły się bazar, sklepy spożywcze, z narzędziami i chińską tandetą. Szukaliśmy chleba. W jednym ze sklepików pan powiedział po niemiecku, aby szukać „drugich czarnych drzwi”, i wskazał ręką kierunek. Weszliśmy w podwórka. Otaczały nas bloki – z dziesiątkami talerzy satelitarnych, odpadającym tynkiem, który nigdy nie widział farby. Każde okno miało inny kolor i kształt, balkony połatano cegłami, między nimi sznurki z bielizną. To były prawdziwe pomniki ku czci prowizorki. Mieliśmy się przekonać, że wiele prowincjonalnych miasteczek w Albanii, a także przedmieścia dużych miast, wygląda podobnie żałośnie, ale Bajram Curri najwyraźniej stanowiło esencję żałości. Nie można zaczynać opowieści o Albanii od wychwalania jej uroków, dobrej kuchni, ładnej muzyki czy życzliwych ludzi. Najpierw trzeba pokazać jej szpetną stronę. Bo ten kraj, zniszczony przez niemal pół wieku komunistycznych rządów Hodży, jest czasami tak brzydki, że można od razu uciec, np. na miłe wybrzeże Chorwacji. Dopiero gdy wzrok przywyknie, niejako nauczy się omijać wszechobecne śmieci i często koszmarną architekturę, okazuje się, że są tu miejsca niezwykłe – jak choćby wioska Theth, bajeczne – jak dolina rzeki Vjosa, czy stare – jak miasto Butrint. Zanim znaleźliśmy się w Bajram Curri, jechaliśmy do Komani krętą szosą prowadzącą wzdłuż rzeki Drin przez niemal bezludne góry. W Komani nie było nic poza potężną zaporą i betonowym mostem, pod którym ktoś urządził knajpkę. Tam kończyła się droga, gorzej – kończył się świat, ale po sztucznym jeziorze kursował prom do BregËlumË. Popłynęliśmy następnego ranka. Woda miała kolor mal…

ng2-5b1a9be.jpg
width: 600
height: 400