National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-03-04T09:09:20.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: „Wodne misie” w starciu z Marsem. Czy niesporczaki nauczą ludzi jak przetrwać na Czerwonej Planecie?
items: Czy instrumenty lądowników Viking odkryły życie na Marsie już pół wieku temu? Nowe analizy naukowców
items: Nowi astronauci wybrani. NASA stawia na kobiety
items: Ten lek może wywołać hibernację u ludzi. Naukowcy są coraz bliżej sukcesu
items: Czy cokolwiek przemawia za kolonizacją kosmosu? Badacze wskazują na 2 kwestie
items: Twórca najbardziej znanego parku rozrywki chciał podbić kosmos. Było bardzo blisko
items: Łazik Perseverance właśnie znalazł coś, co wygląda jak ślady marsjańskiego życia. Kiedy uzyskamy pewność?
items: NASA nie stać na misję Mars Sample Return. Agencja prosi o pomoc
items: Polskie firmy opracowują zaawansowane robotyczne ramię. Urządzenie ma trafić na Księżyc
items: Perseverance potwierdził istnienie na Marsie ogromnego jeziora. Czy teraz łazik znajdzie ślady życia?
items: NASA oficjalnie zakończyła misję helikopterka Ingenuity. Pojazd wykonał 72 loty nad Marsem
items: Jądro Marsa pokrywa coś, czego naukowcy się nie spodziewali. Nowe spojrzenie na Czerwoną Planetę
items: Jak nie zwariować w kosmosie? Astronauci w czasie długich misji są narażeni na zaburzenia psychiczne
items: Kobiety w kosmosie sprawdzają się lepiej od mężczyzn. Ważą mniej, jedzą mniej, są wytrzymalsze
items: Łazik Perseverance założył pierwszy pozaziemski magazyn próbek. Jak trafią z Marsa na Ziemię?
items: NASA zbuduje nową rakietę z napędem nuklearnym. Dzięki niej dolecimy na Marsa w ciągu zaledwie 45 dni
items: Jak wyprodukować cegły na Marsie? Za pomocą bakterii i pleśni. NASA sfinansuje badania nad nową technologią
items: Zakończyła się misja NASA InSight. Lądownik z polską flagą na pokładzie działał na Marsie przez 4 lata
items: Wiekowa sonda Mars Express przesłała zachwycające zdjęcia Fobosa. Ten księżyc kiedyś zderzy się z Marsem
items: Ocean na Marsie? Na Czerwonej Planecie odkryto ślady gigantycznego zbiornika wodnego sprzed 3,5 mld lat
items: NASA planuje uderzenie w Marsa. Sonda SHIELD ma wykonać bardzo twarde lądowanie na Czerwonej Planecie
items: Łazik Perseverance znalazł na Marsie związki organiczne. Czy to dowód na istnienie marsjańskiego życia?
items: Tlen na Marsie. Eksperyment MOXIE wytwarza dziennie tyle tlenu, co niewielkie drzewko
items: Helikoptery odbiorą marsjańskie próbki gromadzone przez Perseverance. Zmiany w misji Mars Sample Return
items: Wielki kanion na Marsie. Sonda Mars Express przesłała zachwycające zdjęcia

„Wodne misie” w starciu z Marsem. Czy niesporczaki nauczą ludzi jak przetrwać na Czerwonej Planecie?
type: item
date: 2026-03-04T10:20:10.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: Nauka
subject: badania naukowe
subject: kolonizacja
subject: łazik marsjański
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: życie
description: Niesporczaki to maleńkie, ośmionożne bezkręgowce o niewyobrażalnych wręcz możliwościach przetrwania. Były zamrażane, gotowane, poddawanie promieniowaniu, wysyłane w próżnię kosmiczną, a po sprowadzeniu na Ziemię ożywały. Naukowcy badają je od ponad dwustu lat, a one wciąż potrafią zadziwiać. Okazuje się, że to właśnie te urocze „niedźwiadki wodne” mogą pomóc nam zrozumieć, czy przetrwamy na Marsie.
encoded: Są maleńkie i powszechne. W półmetrowej kałuży będącej odpowiednim siedliskiem (z liśćmi, mułem, glonami, mchem) może ich żyć od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy. Znamy ponad 1500 gatunków niesporczaków. W lutym 2026 roku, zespół naukowców opublikował artykuł o przeżywalności niesporczaków w analogu regolitu marsjańskiego, czyli w ziemskim materiale wykonanym z zachowaniem parametrów Marsa. Danych o marsjańskiej „glebie” dostarczył łazik Curiosity. Niesporczaki sprawdzają Marsa Tym razem naukowcy nie zamierzali sprawdzać odporności niesporczaków, ale samą Czerwoną Planetę. Chcieli zrozumieć, jak marsjański regolit — luźne osady mineralne pokrywające powierzchnię planety podobnie jak gleba pokrywa Ziemię — oddziałuje z żywymi organizmami. Czy mógłby służyć jako podłoże dla roślin, jak to widzieliśmy np. w filmie „Marsjanin”? Oraz czy mógłby pomóc chronić planetę przed skażeniem, które ludzie mogliby nieumyślnie tam wprowadzić? Testy rozpoczęto od zmieszania aktywnych niesporczaków z dwoma różnymi analogami regolitu marsjańskiego. Ich skład był zgodny z materiałem pobranym przez łazik NASA Curiosity z obszaru zwanego Rocknest, w kraterze Gale. Pierwszy z analogów, znany jako MGS-1, miał reprezentować ogólne warunki na powierzchni Marsa. Już po dwóch dniach mieszkające w nim niesporczaki wykazywały znacznie obniżoną aktywność. Jak na organizm, który bez trudu znosi próżnię kosmiczną, był to niezwykły rezultat. Drugi symulant również hamował ich funkcjonowanie, ale był znacznie mniej szkodliwy, co dostarczyło ważnych wskazówek na temat tego, które składniki marsjańskiej gleby stanowią największe zagrożenie. Nadchlorany: groźne nawet dla niesporczaków – W marsjańskim regolicie występuje bardzo duże stężenie nadchloranów – wysoce reaktywnych i łatwo rozpuszczających się w wodzie soli i estrów kwasu nadchlorowego. Według danych zebranych przez łazik Curiosity stężenie nadchloranów w marsjańskiej glebie wynosi około 0,6 procenta. Wydaje się, że to niedużo, jednak jeśli…

niesporczaki-mars-f46f95d-e1772614311658.jpg
width: 4572
height: 3360

Czy instrumenty lądowników Viking odkryły życie na Marsie już pół wieku temu? Nowe analizy naukowców
type: item
date: 2026-02-12T09:55:30.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: astronomia
subject: biologia
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: życie
description: W tym roku minie 50 lat od wylądowania na Marsie bliźniaczych urządzeń badawczych NASA, czyli słynnych lądowników Viking 1 i Viking 2. Te bezzałogowe sondy miały m.in. poszukiwać na Czerwonej Planecie śladów życia. Zdaniem zespołu Steve’a Bennera, profesora chemii z Foundation for Applied Molecular Evolution na Florydzie, sondy taki ślad znalazły.
encoded: Amerykański program Viking, realizowany przez Laboratorium Napędu Odrzutowego Centrum NASA (JPL) był przełomowym przedsięwzięciem. Przede wszystkim pierwszy raz w historii udało się połączyć wejście na orbitę Marsa z lądowaniem i długotrwałymi badaniami jego powierzchni. Dwie sondy – Viking 1 i Viking 2 – każda złożona z orbitera i lądownika – dotarły do planety w 1976 roku. Przez kilka lat pracy lądowniki zebrały bezprecedensową ilość danych naukowych. Wykonały pierwsze wyraźne zdjęć marsjańskiego krajobrazu z poziomu gruntu, prowadziły badania meteorologiczne i geologiczne. Orbitery wykonały mapy naszej sąsiedniej planety. Automatyczne laboratorium geologiczne Do badań lądowniki wykorzystywały automatyczne ramię i własne specjalne miniaturowe laboratoria biologiczne. I właśnie te badania zainteresowały Steve’a Bennera, profesora chemii z Foundation for Applied Molecular Evolution na Florydzie. Sondy marsjańskie Viking były wyposażone w trzy instrumenty – eksperymenty do wykrywania życia. I wszystkie one dały pozytywne wyniki. Jednak pozorna porażka innego instrumentu, chromatografu gazowego ze spektrometrem masowym (GC-MS), który nie wykrył cząsteczek organicznych niezbędnych dla życia, skłoniła naukowca projektu Viking, Geralda Soffena, do słynnego wniosku: „Brak ciał, brak życia”. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/08/2025-08-12-225001-Were-these-ancient-sites-built-by-aliens-Heres-why-some-people-think-so.--Nat-fbb5bdb.png" width="1145" height="845" alt="Orbiter Viking 1 sfotografował Marsa w 1976 roku. Cienie w formacji skalnej tworzą iluzję ludzkiej twarzy." title="Orbiter Viking 1 sfotografował Marsa w 1976 roku. Cienie w formacji skalnej tworzą iluzję ludzkiej twarzy." /> Zespół Bennera stara się teraz naprawić to, co ich zdaniem było 50-letnią pomyłką, przez którą wszyscy uznali Marsa za jałowy. – GC-MS wykazał brak cząsteczek organicznych, a przynajmniej taka była interpretacja zespołu Vikinga. Teraz wiemy, że jedna…

viking-mars-f74ca07.jpg
width: 1746
height: 1200

Nowi astronauci wybrani. NASA stawia na kobiety
type: item
date: 2025-09-24T08:32:22.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: Ludzie
subject: astronauci
subject: kobiety
subject: misja na marsa
subject: nasa
description: Specjaliści z zakresu nauk ścisłych i piloci testowi – głównie z tych dwóch grup wybrano nowych astronautów NASA. Po raz pierwszy w historii to kobiety stanowią większość wśród nowych rekrutów. Do 24 Korpusu Astronautów zakwalifikowano ich aż 6.
encoded: W poniedziałek 22 września 2025 roku NASA przedstawiła światu grupę 10 nowych kandydatów na astronautów, wyłonionych w wyniku wieloetapowej selekcji. Do konkursu zgłosiło się ponad osiem tysięcy osób z całych Stanów Zjednoczonych. Jakie warunki należy spełnić, by znaleźć się wśród szczęśliwców, którzy będą mieli szansę polecieć na Księżyc, a kto wie, może również na Marsa? Co robić, by zostać astronautą NASA? Podstawowym warunkiem jest obywatelstwo USA. Od tej zasady nie ma odstępstw. Konieczny jest też tytuł magistra w dziedzinie STEM — inżynierii, naukach biologicznych, naukach fizycznych, informatyce lub matematyce. W dodatku tytuł taki musiał zostać uzyskany w jednej z akredytowanej przez NASA instytucji. Dalej robi się ciut trudniej. Wymagane trzy lata doświadczenia zawodowego nie wydają się problemem, jednak w przypadku pilotów mowa jest już o minimum 1000 godzin w roli dowódcy (Pilot-in-Command), z czego co najmniej 850 godzin na odrzutowcach o wysokich osiągach. W przypadku lekarzy czas rezydentury może zostać zaliczony do wymaganego doświadczenia. Poza tym należy przejść przez sito różnorodnych badań lekarskich mających wykazać, czy przyszły astronauta podoła fizycznie długookresowym misjom. Dziesięcioro wybrańców Kim są ci, którym udało się przejść szczegółową rekrutację, pokonać tysiące kandydatów i trafić do 24 Korpusu Astronautów? Oto oni: Ben Bailey, 38 lat, starszy chorąży sztabowy U.S. Army. Dyplomowany inżynier mechanik Uniwersytetu Wirginii. Absolwent U.S. Naval Test Pilot School, ma na swoim koncie ponad 2000 godzin lotu. Jest specjalistą testującym nowe technologie w śmigłowcach UH-60 Black Hawk i CH-47F Chinook. Lauren Edgar, 40 lat, geolożka z doktoratem uzyskanym na Caltech. Zastępczyni głównego badacza zespołu geologii Artemis III. Przez ponad 17 lat wspierała misje łazików marsjańskich. Pracowała również w U.S. Geological Survey. Adam Fuhrmann, 35 lat, major, U.S. Air Force. Jest inżynierem lotniczym i absolwentem MIT. Ma za sobą ponad 2100 …

astronaut-candidate-class-of-2025-9d08e9e.jpg
width: 7433
height: 4955

Ten lek może wywołać hibernację u ludzi. Naukowcy są coraz bliżej sukcesu
type: item
date: 2025-08-30T07:16:48.000Z
creator: Adam Piore
subject: Nauka
subject: hibernacja
subject: mars
subject: medycyna
subject: misja na marsa
subject: nasa
subject: sen
description: Hibernacja ludzi mogłaby zmienić wszystko – od leczenia udarów po podróże na Marsa. Brzmi jak science fiction? Naukowcy są coraz bliżej przekształcenia jej w rzeczywistość.
encoded: Spis treści: Hibernacja w kosmosie: plan NASA i ESA Fizjologiczne supermoce torporu Jak niedźwiedzie wyłączają cukrzycę Kiedy metabolizm przyspiesza z dnia na dzień Co się dzieje w mięśniach podczas snu zimowego Poszukiwanie leku wywołującego hibernację Czy przełącznik torporu istnieje w ludzkim mózgu? Co przed nami? Potencjał większy niż loty na Marsa? Etapy badań: od myszy do człowieka Sen o przyszłości, który może się spełnić Wprowadzenie ludzi w „tryb uśpienia” to pomysł rodem z science fiction. Jest jednak znacznie bliżej rzeczywistości, niż mogłoby się wydawać. Badany zapadł w to, co lekarz Clifton Callaway nazywa „półmrocznym snem”. Po 18 godzinach od podania leku, który tłumił naturalne dreszcze, jego temperatura wewnętrzna spadła z 37°C do 35°C. Zwolniło tętno i obniżyło się ciśnienie krwi. Metabolizm – a wraz z nim zapotrzebowanie na substancje odżywcze, tlen i usuwanie dwutlenku węgla – zmalał o 20 procent. Mężczyzna wciąż jednak potrafił wstać z łóżka, doczłapać do łazienki, by opróżnić pęcherz, a gdy był głodny, zadzwonić dzwonkiem po jedzenie lub napój. Ominęła go więc konieczność zakładania cewnika i wenflonu, a jednocześnie zachował zdolność reakcji. Był jednym z pięciu wyjątkowo sprawnych ochotników w wieku od 21 do 54 lat. Drzemali po cichu w półmroku – jakby byli astronautami na dziewięciomiesięcznej wyprawie na Marsa. NASA zleciła Callawayowi, specjaliście od opieki kardiologicznej i hipotermii indukowanej, opracowanie prostego sposobu wprowadzenia człowieka w stan naśladujący kluczowe cechy hibernacji, bez respiratora i bez unieruchamiających leków. Umiarkowane dawkowanie deksmedetomidyny okazało się strzałem w dziesiątkę. – Był oszołomiony, senny, ale w razie potrzeby mógł zadziałać w sytuacji awaryjnej. Jak niedźwiedź – mówi dziś Callaway. Hibernacja w kosmosie: plan NASA i ESA Hibernujący ludzie to klasyka filmów o podróżach kosmicznych. W „2001: Odysei kosmicznej” HAL 9000 odłącza część pasażerów od podtrzymywania życia, a w „Pasażerach” Chr…

2025-08-24-222704-Could-humans-hibernate-How-scientists-are-racing-to-unlock-a-sci-fi-superpower-0cb279a.png
width: 994
height: 629

Czy cokolwiek przemawia za kolonizacją kosmosu? Badacze wskazują na 2 kwestie
type: item
date: 2025-05-19T05:59:12.000Z
subject: Kosmos
subject: księżyc
subject: loty w kosmos
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: ziemia
description: Większość argumentów na rzecz kolonizacji kosmosu jest chybiona. Istnieją tylko dwa powody, dla których warto to robić – piszą Kelly i Zach Weinersmithowie w książce „Miasto na Marsie”.
encoded: Spis treści: Argument 1. Katedra przetrwania Argument 2. Argument jacuzzi Łyżka dziegciu w beczce kosmicznego miodu Niestworzone wyobrażenia o kolonizacji kosmosu często usprawiedliwiają cały projekt, zwykle obiecując niezmierzone bogactwa, udoskonalenie ludzkości lub ucieczkę od ziemskich okropności. Uważamy, że większość argumentów na rzecz kolonizacji kosmosu jest chybiona. Naszym zdaniem istnieją jednak co najmniej dwa argumenty o tyle wartościowe, że przynajmniej nie opierają się na mało wiarygodnych wyliczeniach ekonomicznych lub fałszywych rozpoznaniach socjologicznych. Łączy je pewien problem, ale jest to hipotetyczny problem dotyczący przyszłości. Argument 1. Katedra przetrwania Niewielu filozofów gotowych jest porzucić ideę siatki bezpieczeństwa dla ludzkości. Na ich obronę można rzec, że ich książki mają jedne z lepszych tytułów, na przykład „Every Cradle Is a Grave” (Każda kołyska jest grobem) czy „Najlepiej – nie urodzić się”. Istnienie jako źródło krzywdy. Większość z nas wolałaby jednak, żeby cała ta ludzka egzystencja jakoś trwała. Gdy przyjrzeć się gatunkom o najdłuższej historii, okaże się, że mają kilka cech wspólnych: duże populacje, zróżnicowanie genetyczne i rozpowszechnienie na znacznych obszarach Ziemi. Kolonia na Marsie zamieszkana przez odpowiednio dużą liczbę ludzi i wyposażona w struktury umożliwiające jej przetrwanie mimo katastrofy na Ziemi wydaje się odpowiadać tej charakterystyce. Nie ocali nas przed zmianami klimatycznymi czy innymi prawdopodobnymi scenariuszami rychłego samounicestwienia, ale długofalowo może być warta świeczki. Podobnie jak w przypadku budowania katedr robotnicy kładący kamień węgielny raczej nie dożyją osadzania iglicy, mogą jednak ochoczo rozpocząć budowę. Choć trudniej określić, czego konkretnie wymaga to od nas w tym momencie, jeśli zgodzimy się, że należy zbudować tę katedrę dla wnuków naszych wnuków, postawienie pierwszego kroku we właściwym kierunku wydaje się przejawem mądrości. Argument 2. Argument jacuzzi…

eksploracja-kosmosu-afba5e6.jpg
width: 1000
height: 563

Twórca najbardziej znanego parku rozrywki chciał podbić kosmos. Było bardzo blisko
type: item
date: 2024-12-07T08:59:32.000Z
subject: Kosmos
subject: księżyc
subject: loty w kosmos
subject: misja na marsa
description: 70 lat temu ludzkość była bliżej Marsa niż kiedykolwiek później. Na Czerwoną Planetę chciał nas przenieść nazistowski geniusz naukowy oraz magnat przemysłu rozrywkowego dla dzieci. Pierwszy nazywał się Wernher von Braun. Tym drugim był Walt Disney.
encoded: Spis treści: Kim był Wernher von Braun? Jak przetrwać 400 dni na Marsie? Walt Disney i podbój kosmosu Musk jak von Braun? Podróż na Marsa, zakładanie na nim ludzkich kolonii, a nawet sadzenie ziemniaków w jego glebie. Tak, to fikcja, którą żyjemy od blisko 150 lat, przypomniana np. przy okazji filmu „Marsjanin” z Mattem Damonem w roli głównej. Dzisiejsza fascynacja podbojem czwartej planety od Słońca i optymizm towarzyszący dążeniom do tego celu to jednak nic w porównaniu z przeświadczeniem, jakim podszyte były marzenia o rychłej kolonizacji Marsa w latach 50. i 60. To przeświadczenie narodziło się w głowie Wernhera von Brauna, twórcy nazistowskiej rakiety V2. Kim był Wernher von Braun? W 1948 roku niemiecki naukowiec wykonał pierwsze obliczenia niezbędne do zorganizowania załogowego lotu na Marsa. Skoszarowany w teksańskim Fort Bliss, wolny czas pomiędzy pracą nad rakietowymi pociskami balistycznymi dla Amerykanów poświęcał na pisanie książki o wyprawie na Czerwoną Planetę. Kosmiczne wizje Trzeba pamiętać, że snucie tego typu koncepcji nie było niczym nowym. Pierwsze, wówczas jeszcze dość baśniowe, opowieści o życiu i podróżach na czwartą planetę od Słońca pochodzą z lat 80. XIX wieku. O wyprawie w kosmos za sterami statku „Astronauta” w 1880 roku wspominał Percy Greg w powieści „Across the Zodiac”. Dziewięć lat później Hugh MacColl w książce „My Stranger’s Sealed Packet” nakreślił świat, w którym ludzie lecą na Marsa powietrznymi maszynami, a tam spotykają pokojowo nastawionych tubylców. W 1951 roku jedną z najważniejszych książek o kolonizacji Marsa wydał słynny Arthur C. Clarke, późniejszy autor m.in. „2001: Kosmicznej Odysei”. Jego „Piaski Marsa” obfitowały w realistyczne opisy zakładania ludzkich osad na sąsiedniej planecie, a nawet metod pozyskiwania tlenu z jej gleby. Rzecz w tym, że czym innym było wykorzystywanie wyobraźni w beletrystycznym rzemiośle, a czymś zupełnie innym zaprzęgnięcie jej do tworzonej od podstaw naukowej rozprawy. Nazista od rakiet Von …

Walt-Disney-chcial-podbic-kosmos-314e453.jpg
width: 1200
height: 630

Łazik Perseverance właśnie znalazł coś, co wygląda jak ślady marsjańskiego życia. Kiedy uzyskamy pewność?
type: item
date: 2024-07-26T10:52:03.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: geologia
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: łazik marsjański
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: życie
description: „Lamparcie plamy” – w ten sposób geolodzy związani z misją łazika Perseverance określili ślady na dużym odłamku skalnym, znalezionym przez łazik w Neretva Vallis. To mogą być ślady marsjańskiego życia. Miliardy lat temu w skale mogły zachodzić reakcje chemiczne podtrzymywane przez mikroby.
encoded: W tym artykule: Lamparcie plamy – ślady marsjańskiego życia? Trasa Perseverance Materia organiczna na Marsie Pochodzenie Wodospadu Cheyava Mars Sample Return Ma wielkość metr na 0,6 metra, kształtem przypomina grot strzały i została nazwana na cześć wodospadu Wielkiego Kanionu – Cheyava Falls. Wzdłuż skały biegną duże białe żyły siarczanu wapnia. Pomiędzy tymi żyłami znajdują się pasma materiału, którego czerwonawy kolor sugeruje obecność hematytu. Czyli jednego z minerałów, który nadaje Marsowi charakterystyczny rdzawy odcień. Lamparcie plamy – ślady marsjańskiego życia? Gdy instrumenty badawcze łazika Perseverance przyjrzały się bliżej tym czerwonym obszarom, znalazły dziesiątki nieregularnych, milimetrowych plam w kolorze złamanej bieli. Każda z tych plam otoczona była czarnym materiałem, co łącznie daje wrażenie plamek pokrywających skórę lamparta. Zainstalowany na Perseverance instrument PIXL (Planetary Instrument for X-ray Lithochemistry) ustalił, że czarna otoczka zawiera zarówno żelazo, jak i fosforany. – Te plamy są dla nas wielką niespodzianką – powiedział David Flannery, astrobiolog i członek zespołu naukowego Perseverance, pracujący na australijskim Uniwersytecie Technicznym w Queensland. – Na Ziemi tego typu cechy skał są często związane ze skamieniałymi śladami podpowierzchniowych mikrobów – dodał naukowiec. Trasa Perseverance Skała, będąca 22. próbką zebraną przez łazik, została odnaleziona 21 lipca. Wtedy Perseverance badał północny skraj Neretva Vallis, starożytnej doliny rzecznej o szerokości 400 metrów. Miliardy lat temu została wyrzeźbiona przez wodę płynącą w kierunku krateru Jezero. W powierzchni Marsa jest wielka dziura. Naukowcy nie mają pojęcia, co znajduje się w środku Czerwona Planeta ma zaskakujące cechy. Niekiedy jej powierzchnia zapada się, odsłaniając swoje wnętrze. Do czego prowadzi tajemnicza marsjańska wielka dziura? Być może to wejście do kanał... – Trasa łazika Perseverance została zaplanowana w taki sposób, aby zapewnić łazikowi …

lazik-perseverance-wlasnie-znalazl-cos-co-wyglada-jak-slady-marsjanskiego-zycia-kiedy-uzyskamy-pewnosc-fot-nasa-jpl-caltech-msss-bed9021.jpg
width: 1648
height: 823

NASA nie stać na misję Mars Sample Return. Agencja prosi o pomoc
type: item
date: 2024-04-16T06:11:37.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: nasa
subject: układ słoneczny
description: – Przywiezienie na Ziemię próbek pobranych na Marsie przez łazik Perseverance jest dla nas wciąż priorytetem. Ale nie ma zgody na to, by misja Mars Sample Return (MSR) kosztowała 11 miliardów dolarów, ani by próbki dotarły do nas dopiero w latach 40. tego wieku. Dlatego apelujemy do firm prywatnych, do Jet Propulsion Lab i innych centrów NASA, by znalazły sposób aby zrobić to taniej i szybciej – powiedział na poniedziałkowej konferencji prasowej administrator NASA Bill Nelson.
encoded: W tym artykule: Problemy Mars Sample Return Ogromny wzrost kosztu Mars Sample Return Misje naukowe NASA pod znakiem zapytania Najbardziej złożona misja NASA, której celem jest dostarczenie do ziemskich laboratoriów próbek pobranych przez pracujący na Marsie łazik Perseverance, jest zagrożona. Wykonany przez niezależnych konsultantów audyt misji wskazał, że jej koszt wzrósł z 5 do 11 miliardów dolarów. W dodatku problemy, jakich doświadcza misja, przesunęły jej kluczową fazę o około dekadę. – W latach 40. mamy nadzieję wysłać na Marsa misję załogową, a nie czekać na próbki. One miały m.in. pomóc nam znaleźć właściwe miejsce lądowania takiej misji – mówił w trakcie spotkania z mediami administrator NASA. Problemy Mars Sample Return O problemach Mars Sample Return mówi się od kilku lat. Zaczęło się od inwazji Rosji na Ukrainę. W świecie kosmicznym poskutkowało to m.in. zerwaniem współpracy między Europejską Agencją Kosmiczną (ESA) a Roskosmosem. Naukowcy i inżynierowie obu agencji mieli wspólnie opracować pojazd, którego celem było zebranie pozostawionych przez Perseverance tubek z próbkami marsjańskiego gruntu. On zaś miał dostarczyć je do rakiety zwanej MAV, czyli Mars Ascent Vehicle. Jest to lekka rakieta, która miała przetransportować próbki na orbitę. Ale projekt pojazdu został zawieszony. NASA stanęła przed zadaniem zmiany pierwotnej architektury misji. Perseverance potwierdził istnienie na Marsie ogromnego jeziora. Czy teraz łazik znajdzie ślady życia? Georadar zainstalowany na pokładzie łazika marsjańskiego Perseverance potwierdził, że krater Jezero, utworzony przez uderzenie meteorytu na północ od marsjańskiego równika, zawierał kiedy... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/perseverance-potwierdzil-istnienie-na-marsie-ogromnego-jeziora-czy-teraz-lazik-znajdzie-slady-zycia-fot-nasa-jpl-caltech-asu-9234e7e.jpg" width="938" height="469" alt="Perseverance potwierdził istnienie na Marsie ogromnego jeziora. Czy teraz łazik zn…

nasa-nie-stac-na-misje-mars-sample-return-agencja-prosi-o-pomoc-ryc-nasa-jpl-caltech-adc4007.jpg
width: 2000
height: 1125

Polskie firmy opracowują zaawansowane robotyczne ramię. Urządzenie ma trafić na Księżyc
type: item
date: 2024-02-21T15:03:52.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: europejska agencja kosmiczna
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: księżyc
subject: loty w kosmos
subject: misja na marsa
subject: polska
subject: roboty
description: Musi dźwigać i precyzyjnie manipulować ładunkami o masie kilkuset kilogramów. Jego zadaniem będzie nie tylko rozładowywanie lądownika księżycowego, ale także precyzyjne rozmieszczanie urządzeń dostarczonych na Srebrny Glob. Polska firma kosmiczna PIAP Space opracowuje manipulator księżycowy, mający być częścią systemu Argonaut Europejskiej Agencji Kosmicznej.
encoded: W tym artykule: Europejski lądownik księżycowy Argonaut Polskie ramię dla Argonaut Projekt MANUS Trudne warunki na Księżycu Polska ma szansę na udział w misji księżycowej Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) opracowuje właśnie szereg rozwiązań, jakie docelowo mają wspomóc astronautów w trakcie długich misji księżycowych. Bo skoro program Artemis zakłada powrót na Księżyc i pozostanie na nim, konieczne jest opracowanie na tyle niezawodnych technologii i opartych na nich urządzeń, by mogły działać w ekstremalnych warunkach przez długi czas. Europejski lądownik księżycowy Argonaut Jednym z projektów ESA jest lądownik Argonaut. Ma on być dostosowany do nowej rakiety nośnej Arianespace – Ariane 6. Jak przekuje ESA, Argonaut będzie w stanie dostarczyć ładunek, infrastrukturę i instrumenty naukowe na powierzchnię Księżyca. Tym samym ma wspierać międzynarodową eksplorację Księżyca, w szczególności program NASA Artemis, oraz projekt ESA Terrae Novae. Celem tego ostatniego jest sprowadzenie europejskich astronautów na Księżyc w ciągu następnej dekady. Argonaut ma być lądownikiem transportowym. W tej chwili nie przewiduje się wersji załogowej. Statek ma być wyposażony w precyzyjny, robotyczny manipulator kosmiczny. Przypominać on będzie legendarne Canadarm – używane na promach kosmicznych – oraz Canadarm 2 – świetnie sprawujące się na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Polskie ramię dla Argonaut Jednak polski projekt opiera się na innej konstrukcji. Konkretnie na manipulatorze Titan, który PIAP Space projektowała dla ESA do precyzyjnych operacji na orbicie. W tym do inspekcji i serwisowania satelitów oraz usuwania z orbity nieaktywnych lub uszkodzonych obiektów. – Projekt Argonauta dopiero się rozkręca. W tej chwili przeszliśmy do fazy nieco bardziej zaawansowanej niż prototypowanie – mówi Marcin Dobrowolski, prezes PIAP Space. Wyjaśnia, że przystąpienie do prac nad manipulatorem księżycowym było możliwe ze względu na rozwiązania, jakie firma zaproponowała w Titanie. Opiewający …

polskie-firmy-opracowuja-zaawansowane-robotyczne-ramie-urzadzenie-ma-trafic-na-ksiezyc-ryc-piap-space-8150970.jpg
width: 1280
height: 640

Perseverance potwierdził istnienie na Marsie ogromnego jeziora. Czy teraz łazik znajdzie ślady życia?
type: item
date: 2024-02-02T12:18:18.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronomia
subject: Gwiazdy
subject: jeziora
subject: kosmos
subject: łazik marsjański
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: życie
description: Georadar zainstalowany na pokładzie łazika marsjańskiego Perseverance potwierdził, że krater Jezero, utworzony przez uderzenie meteorytu na północ od marsjańskiego równika, zawierał kiedyś rozległą deltę jezior i rzek. Ta wiadomość wspiera hipotezę mówiącą, że czwarta planeta od Słońca mogła mieć zdolność podtrzymywania życia.
encoded: W tym artykule: Jak na Marsie powstało jezioro i rzeki Badania Perseverance Co zobaczył radar? Trzy lata misji Perseverance na Marsie Ogromny, ciężki i nowoczesny łazik – laboratorium Perseverance (ang. wytrwałość) bezpiecznie osiadł na powierzchni Marsa 18 lutego 2021 roku. Na miejsce lądowania wybrano krater Jezero. Obserwacje z orbity sugerowały, że struktury geologiczne tego obszaru mogły zostać ukształtowane przez wodę. Dzisiaj wiemy, że ocena geologów była trafna. W ogromnym, utworzonym przez uderzenie meteorytu kraterze marsjańskim trzy miliardy lat temu płynęła woda. Jak na Marsie powstało jezioro i rzeki – Z orbity możemy zobaczyć wiele różnych osadów. Jednak nie możemy arbitralnie stwierdzić, czy to, co widzimy, jest ich pierwotnym stanem, czy też wynikiem długiej historii geologicznej. Aby wiedzieć, jak te rzeczy powstały, musimy zajrzeć pod powierzchnię – powiedział David Paige, profesor nauk o Ziemi i planetolog pracujący na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles (UCLA). Jest on również głównym autorem artykułu „Ground penetrating radar observations of the contact between the western delta and the crater floor of Jezero crater, Mars”. Opublikowano go niedawno w czasopiśmie naukowym „Science Advances”. W artykule zespół naukowców z UCLA i Uniwersyteut w Oslo pokazuje, że w pewnym momencie krater wypełnił się wodą, pozostawiając warstwy osadów na dnie. Jezioro następnie skurczyło się, a osady niesione przez rzekę, która je zasilała, utworzyły ogromną deltę. Gdy jezioro z czasem zanikło, osady w kraterze uległy erozji, tworząc struktury geologiczne widoczne na powierzchni do dziś. Naukowcy wiedzą już, z czego składa się jądro Marsa. Fale sejsmiczne pozwoliły odkryć tajemnicę planety Międzynarodowy zespół naukowców po raz pierwszy zaobserwował fale sejsmiczne przemieszczające się przez jądro Czerwonej Planety. Badaczom udało się też potwierdzić skład i gęstość j... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/naukowcy-wi…

perseverance-potwierdzil-istnienie-na-marsie-ogromnego-jeziora-czy-teraz-lazik-znajdzie-slady-zycia-fot-nasa-jpl-caltech-asu-f69c178.jpg
width: 1350
height: 675

NASA oficjalnie zakończyła misję helikopterka Ingenuity. Pojazd wykonał 72 loty nad Marsem
type: item
date: 2024-01-26T11:37:33.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: łazik marsjański
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: nasa
subject: układ słoneczny
description: Ingenuity był pierwszym pojazdem latającym, który uniósł się nad planetą inną niż Ziemia. W czasie ostatniego lotu popsuło się jego śmigło. Misja marsjańskiego helikopterka została właśnie zakończona.
encoded: W tym artykule: Czy nad Marsem da się latać? Trzy lata Ingenuity nad Marsem Helikopter nad Tytanem – Wiedzieliśmy, że to nieuniknione, ale wcale nie jest nam przez to łatwiej – powiedziała Lori Gaze z NASA. Wczoraj amerykańska agencja kosmiczna oficjalnie poinformowała, że lot, jaki helikopter Ingenuity wykonał 18 stycznia nad Marsem, będzie jego ostatnim. Feralny przelot trwał bardzo krótko. Zgodnie z planem, pojazd wzniósł się na wysokość 12 m nad powierzchnią Marsa. Zawisł tam na 4 sekundy. Następnie zaczął tracić wysokość, obniżając się o około metr na sekundę. Gdy znajdował się metr nad ziemią, stracił kontakt z łazikiem Perseverance (działającym wcześniej jako stacja przekaźnikowa dla Ingenuity). Komunikacja z helikopterkiem została wznowiona dopiero następnego dnia. Kilka dni później do Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA dotarło zdjęcie, które przypieczętowało los Ingenuity. Widać na nim cień, jaki rzuca jedna z łopat śmigła. Jej końcówka jest ułamana. Czy nad Marsem da się latać? Co prawda helikopterek osiadł na ziemi pionowo, jednak uszkodzenie nie daje szans na kontynuowanie misji. NASA zamierza zbadać, co dokładnie stało się, gdy stracono kontakt z Ingenuity. Jednak niezależnie od ustaleń, misja helikopterka została oficjalnie zamknięta. Z Ingenuity można się jeszcze połączyć, ale nie wzniesie się już w powietrze. Pierwsze zdjęcia z Marsa w kolorze. Helikopter Ingenuity zaczyna eksplorację Czerwonej Planety Fotografia przedstawia dno marsjańskiego krateru Jezero i część dwóch kół łazika Perseverance - podają przedstawiciele NASA w opisie fotografii. Pojazd waży niecałe 2 kg. Ma kształt pudełka z doczepionymi metalowymi nogami i śmigłem. Dotarł na Marsa w lutym 2021 roku wraz z łazikiem Perseverance. Oba urządzenia wylądowały w kraterze Jezero, który bada łazik. Trzy lata Ingenuity nad Marsem Cele, jakie postawiono przed Ingenuity, były proste. Miał wykonać pięć lotów i działać przez miesiąc. Chodziło o to, by wykazać, że w rzadkiej atmosferze marsjański…

nasa-oficjalnie-zakonczyla-misje-helikopterka-ingenuity-pojazd-wykonal-72-loty-nad-marsem-fot-nasa-jpl-caltech-asu-msss-f26f4ca.jpg
width: 1280
height: 551

Jądro Marsa pokrywa coś, czego naukowcy się nie spodziewali. Nowe spojrzenie na Czerwoną Planetę
type: item
date: 2023-10-25T14:58:13.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: badania
subject: geologia
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: mars
subject: misja
subject: misja na marsa
description: Naukowcy przeanalizowali ponownie dane pochodzące z instrumentu SEIS misji InSight. Według zespołu prowadzonego przez Henriego Samuela, badacza CNRS w Institut de Pysique duGlobe de Paris, warstwa płynnych krzemianów w marsjańskim płaszczu ma tłumaczyć m.in. nietypową trajektorię Fobosa, księżyca Marsa.
encoded: W tym artykule: Dane z instrumentów lądownika Rozchodzenie się fal sejsmicznych Jądro Marsa mniejsze niż sądziliśmy Pole magnetyczne Marsa W 2021 roku ukazała się seria artykułów naukowych analizujących pierwsze dane z misji InSight. Czyli marsjańskiego lądownika, którego celem było zbadanie procesów geofizycznych zachodzących na naszej sąsiedniej planecie. Lądownik, który działał na Marsie w latach 2018–2022, był częścią programu NASA Discovery. To seria stosunkowo niedrogich sond kosmicznych, pozwalających na zebranie wyjątkowo cennych i ukierunkowanych danych. Jednym z instrumentów na lądowniku InSight był współtworzony przez Niemiecką Agencję Kosmiczną oraz polskich naukowców i inżynierów (Centrum Badań Kosmicznych PAN oraz Astronika) instrument HP3, popularnie zwany kretem. Dane z instrumentów lądownika Pierwsze dane pozyskane dzięki instrumentom InSight umożliwiły określenie wewnętrznej struktury Marsa. Jednak 18 września 2021 roku w Marsa uderzył meteoryt, co zarejestrował lądownik. Dane pozyskane dzięki temu zdarzeniu zakwestionowały pierwsze szacunki dotyczące wewnętrznej struktury Czerwonej Planety. Badając czasy propagacji, czyli rozprzestrzeniania się fal generowanych przez to uderzenie, międzynarodowy zespół kierowany przez Henriego Samuela, badacza CNRS w Institut de Pysique duGlobe de Paris wykazał obecność u podstawy marsjańskiego płaszcza warstwy stopionego krzemianu, pokrywającej metaliczne jądro. Ten nowy model struktury, opublikowany 26 października 2023 r. w prestiżowym czasopiśmie „Nature”, jest – zdaniem autorów – nie tylko bardziej spójny i realistyczny w porównaniu ze wszystkimi dostępnymi danymi geofizycznymi. Lepiej także wyjaśnia ewolucję Marsa od czasu jego powstania. Rozchodzenie się fal sejsmicznych W szczególności stratyfikacja płaszcza marsjańskiego, czyli układanie się skał osadowych warstwami, wyjaśnia niezwykle powolną propagację fal powstałych w wyniku uderzenia meteorytu we wrześniu 2021 r. Co więcej, w przypadku kilku starszych…

jadro-marsa-pokrywa-cos-czego-naukowcy-sie-nie-spodziewali-nowe-spojrzenie-na-czerwona-planete-ryc-ipgp-cnes-n-starter-5e50b7f.jpg
width: 1271
height: 635

Jak nie zwariować w kosmosie? Astronauci w czasie długich misji są narażeni na zaburzenia psychiczne
type: item
date: 2023-04-30T07:03:53.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: astronauci
subject: kosmos
subject: księżyc
subject: loty w kosmos
subject: misja na marsa
subject: podróże kosmiczne
subject: psychologia
subject: Społeczeństwo
description: Agencje kosmiczne zapowiadają załogowe misje na Księżyc i Marsa. Wiąże się to z dużymi obciążeniami psychicznymi dla astronautów. Całe sztaby psychologów i naukowców starają się ustalić, jak nie zwariować w kosmosie.
encoded: W tym artykule: Jak udział w misji kosmicznej wpływa na psychikę Astronauci trenują w naziemnych habitatach Hibernacja pomogłaby astronautom znieść trudy podróży Hibernacja mogłaby mieć zastosowanie w medycynie Millennium Docs Against Gravity Kosmos często nazywamy ostateczną granicą. To sformułowanie z pewnością znają fani Star Treka. Jednak czy podbój kosmosu jest dobry dla ludzkiej psychiki? Jak astronauci zniosą trwające wiele miesięcy i lat misje, takie jak lot na Marsa? Te pytania stawia film „Najdłuższe pożegnanie” w reżyserii Ido Mizrahy’ego. Będzie go można zobaczyć podczas tegorocznego Festiwalu Millenium Doc Against Gravity. Jak udział w misji kosmicznej wpływa na psychikę Jak pisaliśmy niedawno przy okazji ogłoszenia składu załogi misji Artemis II, w czasach pierwszych programów kosmicznych do misji rekrutowano wyłącznie pilotów testowych. Wszystkich o podobnym wzroście, posturze i wykształceniu. Byli to silni mężczyźni, którzy przeszli wojskowy trening. Mieli być odporni na stres, wykonywać rozkazy i stawiać czoła sytuacjom awaryjnym, których wówczas nie brakowało. Takie predyspozycje wystarczały, gdy misje załogowe były jednoosobowe. Albo gdy trwały stosunkowo niedługo. – W NASA panowała wówczas kultura inżynierska. Nikt nie myślał wówczas o psychologii. To zmieniło się dopiero wtedy, gdy zaczęliśmy planować dłuższe misje – mówi dr Al Holland, psycholog NASA, jeden z bohaterów „Najdłuższego pożegnania” View oEmbed on the source website W filmie pojawia się m.in. astronautka dr Cady Coleman. To chemiczka, która wzięła udział w dwóch misjach wahadłowców kosmicznych w latach 90. oraz w ekspedycji na Międzynarodową Stację Kosmiczną (ISS) w 2010 r. Ta ostatnia okazała się wyjątkowo obciążająca. Choć odległość między ISS a Ziemią jest niewielka, a załoga może często rozmawiać z bliskimi na wideoczacie, poczucie osamotnienia bardzo daje się astronautom we znaki. – Często zastanawiałam się, po co ja to wszystko robię i czy udział w tej misji ma sens – wspomina…

jak-nie-zwariowac-w-kosmosie-astronauci-w-czasie-dlugich-misji-sa-narazeni-na-zaburzenia-psychiczne-fot-nasa-dadb252.jpg
width: 3562
height: 2813

Kobiety w kosmosie sprawdzają się lepiej od mężczyzn. Ważą mniej, jedzą mniej, są wytrzymalsze
type: item
date: 2023-03-08T09:25:29.000Z
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: kobiety
subject: Kosmetyki
subject: kosmos
subject: loty w kosmos
subject: misja
subject: misja na marsa
subject: moda
subject: nasa
subject: psychologia
subject: Travel
subject: Uroda
description: Fizycznie i psychicznie kobiety są predysponowane do długich misji w przestrzeni kosmicznej. Po co więc wysyłać mężczyzn w kosmos?
encoded: W tym artykule: Dlaczego kobiety są lepiej przystosowane do podróży kosmicznych? Mniejsza masa ciała to oszczędność paliwa i zasobów Kobiety lepiej znoszą przebywanie w kosmosie Kobiety w kosmosie lepiej się dogadują Jak zaludnić nowe światy? Kobiety w kosmosie – pionierki Gender, płeć i kosmos Jeśli wybierasz się na Marsa – lub lecisz do gwiazd! – różnica w ilości potrzebnego pożywienia między rosłym mężczyzną a drobną kobietą może się okazać znacząca. Jeśli przygotowujesz się do międzyplanetarnej misji kosmicznej – takiej, która jest bardzo długa i zakłada zasiedlanie odległych światów – wysłanie załogi składającej się jedynie z kobiet może być mądrym wyborem. Dlaczego kobiety są lepiej przystosowane do podróży kosmicznych? Zanim podniesiesz brew ze zdziwienia, weź pod uwagę, że NASA przez dziesięciolecia rekrutowała i wysyłała w przestrzeń kosmiczną jedynie męskie załogi. W ciągu 58 lat podróży kosmicznych tylko 11 proc. astronautów – 63 osoby – stanowiły kobiety. Margaret Weitekamp, kuratorka amerykańskiego Narodowego Muzeum Lotnictwa i Przestrzeni Kosmicznej – fot. Getty Images – NASA zdaje się unikać misji, w których biorą udział wyłącznie kobiety, traktując takie przedsięwzięcia jako wyjątkowy wyczyn – mówi Margaret Weitekamp, kuratorka amerykańskiego Narodowego Muzeum Lotnictwa i Przestrzeni Kosmicznej. Tymczasem pod wieloma względami kobiety są potencjalnie lepiej przystosowane do podróży kosmicznych niż mężczyźni. Skoncentrujmy się na czterech czynnikach: Osoby płci żeńskiej są na ogół mniejsze. Odczuwają mniej fizycznych dolegliwości będących następstwem lotu. Posiadają pewne wrodzone cechy osobowości, które kwalifikują je do długookresowych misji kosmicznych. I, co równie istotne, zaludnianie innego świata wymaga reprodukcji. A to jak dotychczas nie jest możliwe bez fizycznej obecności kobiet, podczas gdy udział mężczyzn… Ale o tym później. Mniejsza masa ciała to oszczędność paliwa i zasobów Sally Ride, pierwsza astronautka NASA – fot. Getty Images Po pi…

samantha-cristoforetti-pokazujaca-wolkanskie-pozdrowienie-2e09052.jpg
width: 620
height: 340

Łazik Perseverance założył pierwszy pozaziemski magazyn próbek. Jak trafią z Marsa na Ziemię?
type: item
date: 2023-02-02T07:49:19.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: łazik marsjański
subject: łaziki
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: układ słoneczny
description: Łazik marsjański Perseverance zakończył prace nad pierwszym magazynem na innej planecie. Zebrał zestaw 10 podwójnych próbek geologicznych z obszaru krateru Jezero. Połowę z nich przechowuje we własnym zasobniku, drugą połowę pozostawił w obszarze zwanym Three Forks (trzy widelce). Magazyn będzie służył jako zapasowy. Na wypadek, gdyby Perseverance nie mógł dostarczyć próbek pokładowych do lądownika rakietowego, który zabierze je w kierunku Ziemi.
encoded: Niedługo, bo 18 lutego 2023 roku, miną dwa lata od chwili, gdy zaprojektowany i wykonany przez Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA (JPL) ciężki robot-laboratorium Perseverance osiadł bezpiecznie na Marsie. Głównym obszarem badań Percy’ego jest astrobiologia. Szukanie szczątkowego marsjańskiego życia lub szczątków tegoż życia było bezpośrednim powodem posadzenia łazika w bogatym geologicznie obszarze dawnej delty rzecznej. Łazik miał pobierać interesujące z naukowego punktu widzenia próbki gleby i zamykać je w szczelnych, tytanowych tubach. Te mają trafić na Ziemię wraz z misją Mars Sample Return. To najbardziej skomplikowana i wielotorowa misja, jaką kiedykolwiek zaprojektowano. Wiadomość o tym, że Percy zdeponował ostatnią, dziesiątą próbkę pierwszego magazynu, przyszła do JPL w niedzielę, 29 stycznia. Cały proces był skomplikowany, a wpływ na niego miała… agresja Rosji na Ukrainę. W misji Mars Sample Return mieli wziąć udział Rosjanie Otóż pierwotnym założeniem misji Mars Sample Return było wysłania po próbki łazika aportującego, Fetch-Rover. Miał on wylądować na Czerwonej Planecie wraz z pojazdem Mars Ascent Vehicle (MAV). Łazik miał zebrać porozrzucane tuby z zamkniętym w nich materiałem geologicznym, a następnie dostarczyć je do MAV-a. Trafiłyby wówczas do zasobnika rakiety, która wyniosłaby je na orbitę. Tam ładunek miałby zostać przejęty przez inny statek kosmiczny, który dostarczyłby próbki na Ziemię. Łazik Perseverance znalazł na Marsie związki organiczne. Czy to dowód na istnienie marsjańskiego życia? Trwająca od półtora roku misja łazika Perseverance przynosi kolejne rewelacyjne dane. Badacze poinformowali m.in. o odnalezieniu na Marsie zielonych kryształów. Ale sensację wzbudziły najno... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/lazik-perseverance-znalazl-na-marsie-zwiazki-organiczne-czy-to-dowod-na-istnienie-marsjanskiego-zycia-fot-nasa-jpl-caltech-asu-msss-59e4e7e.jpg" width="938" height="528" alt="Łazik Perseveran…

lazik-perseverance-zalozyl-pierwszy-pozaziemski-magazyn-probek-jak-trafia-z-marsa-na-ziemie-fot-nasa-jpl-caltech-msss-a6af34d.jpg
width: 2000
height: 1000

NASA zbuduje nową rakietę z napędem nuklearnym. Dzięki niej dolecimy na Marsa w ciągu zaledwie 45 dni
type: item
date: 2023-01-25T11:51:41.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Technologia
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: loty w kosmos
subject: mars
subject: misja na marsa
description: Czy Czerwoną Planetę odwiedzimy, wykorzystując silnik jądrowy, a nie paliwo chemiczne? Wszystko na to wskazuje. NASA zamierza zbudować nowy napęd nuklearny, który posłuży przyszłym misjom na Marsa.
encoded: W tym artykule: Ile leci się na Marsa? Jak skrócić czas podróży na Marsa? Jak ma działać napęd jądrowy? Jak szybko można dolecieć na Marsa? Agencje NASA i DARPA ogłosiły nawiązanie współpracy, której celem jest stworzenie nowego napędu nuklearnego. Jądrowy termiczny silnik rakietowy ma zostać wykorzystany w przyszłych misjach kosmicznych na Marsa. – NASA wspólnie z długofalowym partnerem DARPA zamierzają zademonstrować nowy termiczny napęd jądrowy już w 2027 r. – zapowiedział Bill Nelson, administrator NASA. Napęd będzie częścią eksperymentalnego pojazdu kosmicznego DRACO (Demonstration for Rocket to Agile Cislunar Operations). Ma on powstać, by przetestować możliwości nowego silnika. Nowy napęd jądrowy pomoże skrócić czas podróży na Marsa. A co za tym idzie – uczynić przyszłe misje na Czerwoną Planetę mniej niebezpiecznymi i mniej kosztownymi. Ile leci się na Marsa? Załogowa misja na Marsa to marzenie zarówno państwowych agencji kosmicznych różnych krajów, jak i właścicieli prywatnych spółek. Jednak mimo buńczucznych zapowiedzi np. Elona Muska, tworzących wrażenie, że Marsa jest w zasięgu ręki, odwiedzenie Czerwonej Planety to projekt drogi, niebezpieczny i bardzo skomplikowany. Silnik jonowy. Jak działa, gdzie jest wykorzystywany i jak daleko można dzięki niemu polecieć w kosmos? Ludzkości marzy się dalsza eksploracja kosmosu, a nawet jego kolonizacja. W tym celu potrzebne są napędy rakietowe. Należy do nich m.in. silnik jonowy. Jakie są jego właściwości? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/silnik-jonowy-jak-dziala-gdzie-jest-wykorzystywany-i-jak-daleko-mozna-dzieki-niemu-poleciec-w-kosmos-fot-nasa-jpl-c4bbdbb.jpeg" width="938" height="497" alt="Silnik jonowy. Jak działa, gdzie jest wykorzystywany i jak daleko można dzięki niemu polecieć w kosmos? (fot. NASA JPL)" title="Silnik jonowy. Jak działa, gdzie jest wykorzystywany i jak daleko można dzięki niemu polecieć w kosmos? (fot. NASA JPL)" /> Szacuje się, że wysłanie tam l…

nasa-zbuduje-nowa-rakiete-z-napedem-nuklearnym-dzieki-niej-dolecimy-na-marsa-w-ciagu-zaledwie-45-dni-fot-darpa-751211a.jpg
width: 7680
height: 4296

Jak wyprodukować cegły na Marsie? Za pomocą bakterii i pleśni. NASA sfinansuje badania nad nową technologią
type: item
date: 2023-01-25T09:53:45.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Technologia
subject: bakterie
subject: grzyby
subject: kosmos
subject: mars
subject: misja na marsa
description: Zespół kierowany przez dr Congrui Jin z Uniwersytetu Nebraski otrzymał grant NASA na rozwój koncepcji materiałów budowlanych generowanych przez mikroorganizmy z dostępnych na Marsie surowców.
encoded: W tym artykule: Skąd wziąć materiały budowlane na innej planecie Bakterie i pleśnie współpracują Inne pomysły na wykorzystanie mikrobów Astronauci będą jeść niesporczaki? Grant przyznano w ramach programu NASA Innovative Advanced Concepts (NIAC). Służy on do wspierania bardzo śmiałych projektów, które w przyszłości mogą zmienić nasze podejście do eksploracji kosmosu. W tym przypadku chodzi o zbudowanie bazy na planecie takiej jak Mars. Skąd wziąć materiały budowlane na innej planecie Założenie stałej osady na Marsie i w innych miejscach Układu Słonecznego wymagałoby wysłania z Ziemi setek statków kosmicznych z materiałami i wyposażeniem takich baz. Jednak statki mają ograniczoną ładowność. W dodatku koszt wystrzelenia czegokolwiek w kosmos jest wciąż bardzo wysoki. Konieczne jest zatem znalezienie sposobu na wykorzystanie wszystkiego, co zastaniemy w danym miejscu. Temu ma służyć np. technologia druku 3D z wykorzystaniem gruntu księżycowego lub marsjańskiego. W założeniu elementy budynków miałby być drukowane z przetworzonego regolitu. Bakterie i pleśnie współpracują Alternatywą jest projekt stworzony przez biolożkę Congrui Jin. Zakłada on produkcję kosmicznych materiałów budowlanych przy użyciu mikroorganizmów. Program nosi nazwę Biomineralization-Enabled Self-Growing Building Blocks for Habitat Outfitting on Mars. Opiera się na dwóch rodzajach maleńkich form życia przywiezionych z Ziemi: cyjanobakteriach i pleśni. NASA wyprodukowała tlen na Marsie. Wystarcza na 10 minut oddychania NASA ogłosiła, że sześciokołowy robot zmienił dwutlenek węgla z marsjańskiej atmosfery w tlen. Pierwszy raz coś takiego udało się zrobić na innej planecie niż Ziemia. Dokonano tego prz... Cyjanobakterie można wykorzystać do wychwytywania dwutlenku węgla z atmosfery planety i przekształcania go w jony węglanowe. Mogą również generować tlen i związki organiczne, które wspierałyby drugą formę życia zaangażowaną w proces – pleśnie. Te organizmy mogą z kolei wiązać jony wapnia w swoich ściana…

jak-wyprodukowac-cegly-na-marsie-za-pomoca-bakterii-i-plesni-nasa-sfinansuje-badania-nad-nowa-technologia-fot-getty-images-5d495ae.jpg
width: 2309
height: 1299

Zakończyła się misja NASA InSight. Lądownik z polską flagą na pokładzie działał na Marsie przez 4 lata
type: item
date: 2022-12-22T12:02:43.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: badania
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: polska
description: Jego sejsmometr wykrył ponad 1300 zdarzeń sejsmicznych, z których ponad 50 miało wystarczająco wyraźne sygnały, by udało się określić region, z którego pochodzą. Lądownik InSight, na pokładzie którego działał współtworzony przez Polaków instrument „kret”, przesłał na Ziemię pożegnalną wiadomość.
encoded: W tym artykule: Ile kosztował lądownik InSight? Badanie jądra Czerwonej Planety Polski kret na Marsie Gwóźdź z wewnętrznym młotkiem „Mam już niewiele energii i może to być ostatni obraz, jaki uda mi się wysłać. Ale nie martwcie się o mnie. Mój czas na Marsie był produktywny i szczęśliwy. Jeśli uda mi się rozmawiać z członkami mojego zespołu, będę to robił. Ale wiem, że pożegnamy się już niedługo. Dziękuję, że byliście przy mnie” – taką informację NASA zamieściła na oficjalnym koncie misji InSight na Twitterze w poniedziałek 19 grudnia. Od tej chwili zaczęło się odliczanie ostatnich chwil życia niewielkiego lądownika-sejsmologa. Wreszcie w nocy z 21 na 22 grudnia NASA potwierdziła zakończenie misji. Co nam przyniosła? Ile kosztował lądownik InSight? Interior Exploration using Seismic Investigations, Geodesy and Heat Transport („Eksploracja wnętrza przy użyciu badań sejsmicznych, geodezji i transportu ciepła”) to w skrócie InSight, czyli po polsku „wgląd”, „wnikliwość”. Była to relatywnie niedroga i krótka misja marsjańska, której zadaniem było badanie wnętrza planety. Należy do grupy misji NASA Discovery, czyli misji o wysokich wartościach naukowych, lecz tworzonych po niewielkich kosztach. Ten koszt to 933 miliony dolarów. Choć wydaje się kwotą wręcz zawrotną, to np. koszt budowy i wysłania na Marsa łazika Curiosity wyniósł 2,5 miliarda dolarów. W przypadku Perseverance było to 2,7 miliarda dolarów. Mars jest asymetryczny. To wynik kosmicznej katastrofy sprzed 4,5 miliarda lat – twierdzą naukowcy Północna półkula Marsa położona jest o pięć do dziesięciu kilometrów niżej od półkuli południowej. Naukowcy od dziesięcioleci zastanawiają się nad powodem tej asymetrii. Jedna z hi... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/mars-jest-asymetryczny-to-wynik-kosmicznej-katastrofy-sprzed-4-5-miliarda-lat-twierdza-naukowcy-fot-kevin-gill-from-nashua-nh-united-states-wikimedia-commons-cc-by-sa-2-0-5f8e811.jpg" width="938" height="528" alt="Ma…

zakonczyla-sie-misja-nasa-insight-ladownik-z-polska-flaga-na-pokladzie-dzialal-na-marsie-przez-4-lata-fot-nasa-jpl-caltech-8a47269.jpg
width: 4391
height: 2635

Wiekowa sonda Mars Express przesłała zachwycające zdjęcia Fobosa. Ten księżyc kiedyś zderzy się z Marsem
type: item
date: 2022-11-05T14:12:45.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: badania
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: księżyce
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: układ słoneczny
description: Radar MARSIS wchodzący w skład sondy Mars Express, pozwolił planetologom zajrzeć pod skorupę Marsa. Teraz zwrócił się w kierunku księżyców Czerwonej Planety. Zawdzięczamy mu niesamowite zdjęcia Fobosa.
encoded: W tym artykule: Radar zbadał powierzchnię i wnętrze Fobosa Na czym polegają obserwacje radarowe? Skąd wzięły się księżyce Marsa? Polski udział w misjach marsjańskich Czy niewielkie, w porównaniu z naszym Księżycem, naturalne satelity Marsa Fobos i Deimos są złapanymi w pułapkę grawitacyjną planetoidami? A może pozostałościami po większym księżycu, który uległ jakiejś katastrofie? Odpowiedź na to pytanie może kryć się we wnętrzu tych ciał niebieskich o nieregularnych kształtach. A tam może zajrzeć tylko radar. Taki, jak Mars Advanced Radar for Subsurface and Ionosphere Sounding (MARSIS). To urządzenie wsławiło się m.in. zidentyfikowaniem dużego podpowierzchniowego zbiornika wody, ulokowanego w okolicy południowego bieguna Marsa. Radar zbadał powierzchnię i wnętrze Fobosa Umieszczony na orbiterze Mars Express Europejskiej Agencji Kosmicznej radar MARSIS pozwolił planetologom badać wnętrze planety z odległości co najmniej 250 kilometrów. Jednak niedawna aktualizacja oprogramowania tej wiekowej, bo obchodzącej w przyszłym roku 20 lat pracy na orbicie sondy, pozwala radarowi działać nawet na mniejszych odległościach. Właśnie nowe oprogramowanie umożliwiło skupienie się na księżycach Czerwonej Planety. Pierwszą próbę przeprowadzono we wrześniu. – Podczas tego przelotu wykorzystaliśmy MARSIS do zbadania Fobosa z odległości zaledwie 83 km – napisał w oświadczeniu Andrea Cicchetti z włoskiego Narodowego Instytutu Astrofizyki. – Takie zbliżenie pozwala nam szczegółowo zbadać strukturę księżyca i zidentyfikować cechy, których nigdy nie bylibyśmy w stanie zobaczyć z większej odległości. Na czym polegają obserwacje radarowe? – Jesteśmy przekonani, że w przyszłości uda nam się korzystać z MARSIS z odległości około 40 km. Orbita Mars Express została tak dostrojona, aby sonda przeleciała jak najbliżej Fobosa. Do tych zbliżeń ma dojść w latach 2023–2025. Da nam to nowe, ogromne możliwości badawcze – dodaje naukowiec. Jak wygląda takie badanie? MARSIS emituje fale radiowe skierowane …

wiekowa-sonda-mars-express-przeslala-zachwycajace-zdjecia-fobosa-ten-ksiezyc-kiedys-zderzy-sie-z-marsem-fot-esa-dlr-fu-berlin-g-neukum-cc-by-sa-3-0-igo-3cf7775.jpg
width: 3872
height: 2072

Ocean na Marsie? Na Czerwonej Planecie odkryto ślady gigantycznego zbiornika wodnego sprzed 3,5 mld lat
type: item
date: 2022-11-03T09:35:36.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: oceany
subject: woda
subject: życie
description: Mars jest dziś zimny, suchy i nieprzyjazny. Jednak dane zbierane przez kolejne sondy pokazują, że nie zawsze tak było. Tego, że Czerwona Planeta była niegdyś wodnym światem, dowodzą zdjęcia wykonane 15 lat temu przez wyjątkowo zasłużoną sondę NASA – Mars Reconnaissance Orbiter (MRO).
encoded: W tym artykule: Naukowcy znaleźli na zdjęciach ślady marsjańskiego oceanu Do badań wykorzystano dane sprzed 15 lat Kiedy znajdziemy życie na Marsie? Około 3,5 miliarda lat temu na Marsie istniał ocean o powierzchni setek tysięcy kilometrów kwadratowych – twierdzą autorzy artykułu „Paleogeograficzne rekonstrukcje brzegu oceanicznego na Marsie w oparciu o sedymentologię deltową w Aeolis Dorsa”. Został on opublikowany niedawno w czasopiśmie naukowym „Journal of Geophysics Research”. Naukowcy znaleźli na zdjęciach ślady marsjańskiego oceanu Dowodem na to ma być charakterystyczna dla linii brzegowej topografia, jaką badacze zidentyfikowali na licznych zdjęciach satelitarnych powierzchni Marsa. Dzięki nowym metodom analizy danych, naukowcy byli w stanie wytyczyć ponad 6500-kilometrowy ciąg form geologicznych, najwyraźniej wyrzeźbionych przez rzeki. Wykazali, że są to najprawdopodobniej odsłonięte i zerodowane delty rzek lub pasy kanałów podmorskich. Czyli takich wyrzeźbionych na dnie morskim. – Na Ziemi kreślimy historię dróg wodnych, przyglądając się osadom pozostawionym przez płynącą wodę. Nazywamy to stratygrafią. Jest to idea mówiąca, że skoro woda transportuje osady, można zmierzyć zmiany zachodzące na Ziemi, poznając i analizując sposób, w jaki nakładają się na siebie te osady. Dokładnie to samo zrobiliśmy w tym przypadku. Tylko ocenialiśmy skały osadowe nie na Ziemi, lecz na Marsie – powiedział geolog Benjamin Cardenas z Uniwersytetu Stanowego w Pensylwanii. Do badań wykorzystano dane sprzed 15 lat Badacze skorzystali z danych zebranych w 2007 roku przez sondę Mars Reconnaissance Orbiter (MRO). Zespół zastosował analizę grubości, kątów i lokalizacji spiętrzeń osadów w depresji topograficznej na Marsie, znanej jako region Aeolis Dorsa. To miejsce, w którym – zdaniem badaczy – rozciągał się ocean. – Odnaleźliśmy dowody na znaczny wzrost poziomu morza i szybkie przemieszczanie się skał i osadów poprzez rzeki i prądy oceaniczne. Dziś Aeolis Dorsa zawiera najbardziej sk…

ocean-na-marsie-odkryto-slady-gigantycznego-zbiornika-wodnego-sprzed-3-5-mld-lat-na-czerwonej-planecie-fot-nasa-jpl-caltech-msss-fee931a.jpg
width: 1500
height: 1125

NASA planuje uderzenie w Marsa. Sonda SHIELD ma wykonać bardzo twarde lądowanie na Czerwonej Planecie
type: item
date: 2022-10-28T08:58:00.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: kosmos
subject: łazik Perseverance
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: sonda
subject: Travel
description: Amerykanie do perfekcji dopracowali lądowanie na Czerwonej Planecie. Wykorzystując nowoczesne spadochrony, masywne poduszki powietrzne i retrorakiety, aż 9 razy posadzili roboty na powierzchni Marsa. Teraz inżynierowie sprawdzają, czy najłatwiejszym sposobem dotarcia do powierzchni Marsa nie jest przypadkiem kontrolowana katastrofa.
encoded: W tym artykule: Twarde lądowanie jest możliwe w wielu miejscach Testy zderzeniowe podobne do tych w motoryzacji Elektronika przetrwała symulowane zderzenie Co by się stało, gdybyśmy nie spowalniali szybkiego opadania statku kosmicznego? Zamiast tego można tak skonstruować lądownik, by jego podstawa zadziałała jak strefa zgniotu samochodu i pochłonęła energię silnego uderzenia. Właśnie ten pomysł legł u podstaw eksperymentalnego lądownika o nazwie SHIELD (Simplified High Impact Energy Landing Device). Pracują nad nim inżynierowie z Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA (JPL/NASA). Jeśli pomysł okaże się skuteczny, może drastycznie obniżyć koszty lądowania na Marsie, upraszczając operację wejścia w atmosferę i lądowania. Nie bez znaczenie jest fakt, że pozwoli to znacznie poszerzyć obszar, na jakim można posadzić statek kosmiczny. Bo skoro założeniem projektu jest kontrolowane rozbicie się, nie trzeba do tego wybierać możliwie płaskiego i bezpiecznego terenu, tak jak do tej pory. Twarde lądowanie jest możliwe w wielu miejscach – Uważamy, że możemy udać się w trudniejsze, bardziej zdradzieckie obszary. Tam, gdzie nie chcielibyśmy ryzykować próby umieszczenia łazika wartego miliard dolarów, używając do tego aktualnie wykorzystywanych systemów lądowania – powiedział kierownik projektu SHIELD, Lou Giersch z JPL/NASA. – Może moglibyśmy nawet posadzić kilka robotów w różnych trudno dostępnych lokalizacjach, aby zbudować współpracującą ze sobą sieć urządzeń badawczych. Mars ciekawostki. Czy uda nam się go zasiedlić i zmienić w świat przyjazny ziemskiemu życiu? Rdzawo-czerwony Mars to czwarta planeta skalista w Układzie Słonecznym. I jednocześnie ta, z którą mieszkańcy Ziemi wiążą największe nadzieje na kolonizację. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/mars-ciekawostki-czy-uda-nam-sie-go-zasiedlic-i-zmienic-w-swiat-przyjazny-ziemskiemu-zyciu-fot-getty-images-72950f6.jpeg" width="814" height="429" alt="Mars – ciekawostki. Czy uda nam się…

nasa-planuje-uderzenie-w-marsa-sonda-shield-ma-wykonac-bardzo-twarde-ladowanie-na-czerwonej-planecie-fot-california-academy-of-sciences-615784d.jpg
width: 1041
height: 586

Łazik Perseverance znalazł na Marsie związki organiczne. Czy to dowód na istnienie marsjańskiego życia?
type: item
date: 2022-09-20T09:28:45.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: badania
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: łazik marsjański
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: życie
description: Trwająca od półtora roku misja łazika Perseverance przynosi kolejne rewelacyjne dane. Badacze poinformowali m.in. o odnalezieniu na Marsie zielonych kryształów. Ale sensację wzbudziły najnowsze dane o związkach organicznych w próbce marsjańskiej gleby.
encoded: W tym artykule: Łazik Perseverance pracuje w kraterze Jezero Ślady związków organicznych w marsjańskich skałach Związki organiczne z Marsa będą badane na Ziemi Na Czerwonej Planecie znaleziono zielone kryształy Należący do NASA ciężki łazik Perseverance jest w trakcie swojej drugiej kampanii naukowej. Zbiera próbki rdzeni skalnych na obszarze od dawna uważanym przez naukowców za najlepsze miejsce, w jakim należałoby szukać śladów ewentualnego życia mikrobiologicznego na Marsie. Łazik zebrał cztery próbki z dawnej delty rzeki w kraterze Jezero na Czerwonej Planecie. Dzięki temu całkowita liczba pobranych próbek zwiększyła się do 12. Łazik Perseverance pracuje w kraterze Jezero – Wybraliśmy krater Jezero, ponieważ uważaliśmy, że daje nam on największą szansę na dostarczenie naukowo cennych próbek. Teraz mamy już pewność, że była to trafna decyzja – powiedział Thomas Zurbuchen, zastępca administratora NASA ds. nauki. – Dwie pierwsze kampanie naukowe pozwoliły na pozyskanie bardzo różnorodnych próbek. Próbek, które przewieziemy na Ziemię w ramach planowanej kampanii Mars Sample Return – zapowiedział. Helikoptery odbiorą marsjańskie próbki gromadzone przez Perseverance. Zmiany w misji Mars Sample Return Wraz z rakietą programu Mars Sample Return trafią na Czerwoną Planetę dwa helikoptery podobne do Ingenuity. Mają pomóc łazikowi Perseverance w przewiezieniu na stanowisko startowe zabezpiecz... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/helikoptery-odbiora-marsjanskie-probki-gromadzone-przez-perseverance-zmiany-w-misji-mars-sample-return-fot-nasa-jpl-caltech-public-domain-fcadac8.jpeg" width="938" height="528" alt="Helikoptery odbiorą marsjańskie próbki gromadzone przez Perseverance. Zmiany w misji Mars Sample Return (fot. NASA/JPL-Caltech, public domain)" title="Helikoptery odbiorą marsjańskie próbki gromadzone przez Perseverance. Zmiany w misji Mars Sample Return (fot. NASA/JPL-Caltech, public domain)" /> – Delta ze swoimi różnorodnymi…

lazik-perseverance-znalazl-na-marsie-zwiazki-organiczne-czy-to-dowod-na-istnienie-marsjanskiego-zycia-fot-nasa-jpl-caltech-asu-msss-e97291c.jpg
width: 1920
height: 1080

Tlen na Marsie. Eksperyment MOXIE wytwarza dziennie tyle tlenu, co niewielkie drzewko
type: item
date: 2022-09-03T10:57:18.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: łazik marsjański
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: tlen
subject: układ słoneczny
description: Sześć gramów dziennie – tyle tlenu jest w stanie wygenerować z marsjańskiej atmosfery zaprojektowane przez naukowców z MIT urządzenie MOXIE. Duża i wydajniejsza wersja MOXIE może zostać wysłana na Marsa przed misją załogową, aby produkować tyle tlenu, co kilkanaście drzew.
encoded: W tym artykule: Tlen na Marsie w tempie 6 gramów na godzinę Musimy wiedzieć, jak wykorzystać kosmiczne zasoby Jak powstaje tlen na Marsie Prowadzony przez MIT Mars Oxygen In-Situ Resource Utilization Experiment (MOXIE) z powodzeniem produkuje tlen na Marsie. Uzyskuje go z bogatej w dwutlenek węgla atmosfery Czerwonej Planety od lutego 2021 r. Wtedy wylądował na powierzchni Marsa w ramach misji łazika Perseverance NASA. Tlen na Marsie w tempie 6 gramów na godzinę W badaniu opublikowanym w sierpniu tego roku w czasopiśmie „Science Advances” naukowcy donoszą, że do końca 2021 roku MOXIE wyprodukował tlen we wszystkich siedmiu seriach eksperymentalnych. Odbywały się one w różnych warunkach atmosferycznych, w tym w ciągu dnia i nocy, oraz w różnych marsjańskich porach roku. W każdym przebiegu instrument osiągnął swój cel produkcji sześciu gramów tlenu na godzinę. To mniej więcej w tyle, ile na Ziemi może wygenerować przez godzinę niewielkie drzewko. To oczywiście niewiele. Dorosły człowiek zużywa w ciągu godziny 35 gramów tlenu. Mimo wszystko specjaliści z MIT odnieśli sukces, a wydajność urządzenia daje nadzieje na więcej. Zanim na Marsa trafi pierwsza misja załogowa, do czego dojdzie najwcześniej w połowie 2035 roku, wydajność urządzenie może zostać znacznie zwiększona. Zdaniem badaczy wyniki aktualnie prowadzonego eksperymentu pokazują, że powiększona wersja MOXIE powinna generować wystarczającą ilość tlenu, aby utrzymać przy życiu załogę misji marsjańskiej. A nawet wytworzyć tlen niezbędny do napędzania rakiety dla powracających na Ziemię astronautów. Łazik marsjański. Jak działał Opportunity i inni kosmiczni zwiadowcy? Łaziki są naszymi pozaziemskimi oczami i uszami, zwiadowcami przemierzającymi inne ciała niebieskie. Chociaż łazik marsjański porusza się wolniej niż żółw, to na razie jedyny sposób na... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/lazik-marsjanski-jak-dzialal-lazik-marsjanski-curiosity-i-inni-kosmiczni-zwiadowcy-fot-…

tlen-na-marsie-eksperyment-moxie-wytwarza-dziennie-tyle-tlenu-co-niewielkie-drzewko-fot-nasa-jpl-caltech-c4a6390.jpg
width: 2000
height: 1335

Helikoptery odbiorą marsjańskie próbki gromadzone przez Perseverance. Zmiany w misji Mars Sample Return
type: item
date: 2022-08-23T07:08:16.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: łazik marsjański
subject: łazik Perseverance
subject: łaziki
subject: mars
subject: misja na marsa
description: Wraz z rakietą programu Mars Sample Return trafią na Czerwoną Planetę dwa helikoptery podobne do Ingenuity. Mają pomóc łazikowi Perseverance w przewiezieniu na stanowisko startowe zabezpieczanych właśnie próbek marsjańskiej gleby. Będzie to najbardziej złożona robotyczna misja w historii dotychczasowej eksploracji kosmosu.
encoded: W tym artykule: Z projektu Mars Sample Return odpadła Rosja Dwa helikoptery zamiast łazika na Marsie Helikoptery będą mogły zebrać dodatkowe dane Niedawno informowaliśmy o tym, że Europejska Agencja Kosmiczna (ESA), współpracująca z NASA przy programie sprowadzenia na Ziemię próbek marsjańskiej gleby, będzie budowała specjalnego łazika, którzy zbierze pobierane przez Perseverance próbki. Dzięki temu miały one trafić do zasobnika rakiety. Ta z kolei miała je wynieść na orbitę, gdzie przechwyciłby je statek kosmiczny. Statek dostarczyć miał próbki na orbitę Ziemi, skąd w specjalnej kapsule opadłyby na powierzchnię naszej planety. Z projektu Mars Sample Return odpadła Rosja Jednak pierwotny plan musiał ulec zmianie. W budowie łazika „aportującego” – jak określają go naukowcy – miał partycypować Roskosmos, czyli rosyjska agencja kosmiczna. Ze względu na wojnę w Ukrainie i sankcje nałożone na Rosję, ESA zawiesiła wszelką współpracę z Roskosmosem, co wywołało różnorodne perturbacje. W tym problemy z pierwotnymi założeniami misji Mars Sample Return. – Ale NASA ma zawsze jakiś plan w zapasie. Skoro nie uda się skonstruować łazika aportującego, będziemy chcieli, aby to sam Perseverance dowiózł próbki do stanowiska rakiety Mars Ascent Vehicle (MAV). Bierzemy jednak pod uwagę, że do czasu wysłania na Marsa MAV-a, łazik może przestać działać. Może zakopać się w grząskim piasku lub ulec awarii – wyjaśnia Artur Chmielewski z Laboratorium Napędu Odrzutowego NASA (JPL/NASA), pracujący przy misji. Dwa helikoptery zamiast łazika na Marsie – Dlatego dodatkowo wyślemy na Marsa dwa małe helikoptery, analogiczne do świetnie spisującego się Ingenuity. Każdy z helikopterów będzie wyposażony w prosty manipulator zdolny podnieść namierzoną próbkę i przetransportować ją na wyznaczone miejsce – dodaje inżynier. Perseverance: rok na Marsie. Co udało się odkryć marsjańskiemu łazikowi NASA? Od udanego lądowania na Czerwonej Planecie najnowszego łazika – laboratorium NASA, czyli Perseverance – mij…

helikoptery-odbiora-marsjanskie-probki-gromadzone-przez-perseverance-zmiany-w-misji-mars-sample-return-fot-nasa-jpl-caltech-public-domain-0672bf7.jpeg
width: 1024
height: 576

Wielki kanion na Marsie. Sonda Mars Express przesłała zachwycające zdjęcia
type: item
date: 2022-07-28T09:58:13.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Gwiazdy
subject: kosmos
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: sonda
subject: układ słoneczny
description: Operująca od 19 lat na orbicie Czerwonej Planety sonda Europejskiej Agencji Kosmicznej wciąż przesyła pożyteczne dane. Mars Express niedawno pokazał zachwycające zbliżenia marsjańskiego kanionu Valles Marineris. W pracach nad sondą brali udział Polacy.
encoded: W tym artykule: Valles Marineris, czyli wielki marsjański kanion Początki misji Mars Express Udział Polaków w misji Mars Express – Valles Marineris możemy łatwo dostrzec, patrząc z Ziemi na Marsa przez teleskop. Przypomina bliznę przecinającą tarczę planety przez środek. Ta blizna jest tak naprawdę olbrzymim kanionem marsjańskim, pochodzącym z czasów geologicznej aktywności planety. Ponieważ cztery miliardy lat temu Mars był planetą aktywną wulkanicznie, a na jego powierzchni trwały procesy tektoniczne. Prawdopodobnie to właśnie gwałtowne zdarzenia tektoniczne odpowiadają za wyrzeźbienie Valles Marineris – mówi dr Natalia Zalewska, geolożka z grupy marsjańskiej Centrum Badań Kosmicznych PAN. Valles Marineris, czyli wielki marsjański kanion Należąca do ESA sonda Mars Express, która krąży wokół Czerwonej Planety od 2003 roku, wycelowała swoje kamery w dwa rowy tworzące zachodnią część Valles Marineris: Ius Chasma i Tithonium Chasma. Najnowsze obrazy przesłane przez sondę pokazują szczegóły terenu, ale także imponujące rozmiary samych rowów. Zgodnie z oświadczeniem ESA, Valles Marineris rozciąga się na długości około czterech tysięcy kilometrów, ma szerokość dochodzącą do 200 km, a głębokość niemal siedmiu kilometrów. Oznacza to, że marsjański kanion jest prawie dziesięć razy dłuższy, 20 razy szerszy i pięć razy głębszy niż Wielki Kanion Kolorado w USA. Kamera HRSC (High Resolution Stereo Camera) uchwyciła różnorodne cechy powierzchni Marsa. Począwszy od ciemnych wydm, świadczących o okresie aktywności wulkanicznej, po zerodowane działaniem wiatru ostańce/mesy wielkości gór oraz mniejsze nierówności, które mogły powstać poprzez przepływy wody, niegdyś wypełniającą przepaść. Na obrazach można też dostrzec niedawne osunięcia się ziemi spowodowane zawaleniem się ściany kanionu. – To tam znajduje się, jedno z najgłębszych miejsc na Marsie czyli wąwóz Tithonium Chasma (część Valles Marineris). Głębszy jest tylko krater Hellas, o głębokości siedmiu kilometrów. To w nim poten…

wielki-kanion-na-marsie-sonda-mars-express-przeslala-zachwycajace-zdjecia-fot-esa-dlr-fu-berlin-cc-by-sa-3-0-igo-a0bdc91.jpeg
width: 1920
height: 1080