National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-06-18T11:01:37.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Pająki morskie „napędzane” metanem odkryto w Kalifornii
items: Nikt do tej pory nie wiedział, że drzewa to potrafią. W ten sposób mogą uratować naszą planetę
items: Fale w metanowych jeziorach Tytana mogą być tak silne, że powodują erozję wybrzeża
items: Globalne przejście na weganizm może opóźnić kryzys klimatyczny. „Kupi nam 30 lat”
items: Metan w pióropuszach wody wyrzucanej spod powierzchni księżyca Saturna Enceladusa. Czy to oznaka życia?
items: Już wiadomo skąd biorą się wielkie dziury na Syberii
items: Śmierdzący problem. Co zrobić z metanem wytwarzanym przez krowy? Dać im oregano
items: Zagadka Trójkąta Bermudzkiego rozwiązana? Przyczyną mogą być wybuchy metanu
items: Błękitne paliwo z czarnego złota
items: Metan – nowa nadzieja dla polskiego przemysłu, gospodarki i środowiska
items: Metan na Marsie. Czy to ślad życia?
items: Metan: Dobry/Zły gaz

Pająki morskie „napędzane” metanem odkryto w Kalifornii
type: item
date: 2025-06-18T11:01:37.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: metan
subject: oceany
subject: odkrycia
subject: przyroda usa
description: Nowo odkryte pająki morskie z rodzaju Sericosura, żyjące u wybrzeży Kalifornii, nie polują na ofiary, lecz „pasą się” na bakteriach przetwarzających metan. Mogą odgrywać istotną rolę w cyklu emisji metanu, a ich nietypowe zwyczaje żywieniowe zaskoczyły naukowców.
encoded: Spis treści Odkrycie nowych gatunków pająków morskich u wybrzeży USA Bakterie na egzoszkieletach jako źródło pożywienia Jak bakterie metanowe przetwarzają gaz w energię? Pająki morskie nie są pająkami Żyjące u wybrzeża USA kikutnice, zwane potocznie pająkami morskimi, zaskoczyły badaczy. Stworzenia te wykorzystują bakterie metanowe i „pasą się” na odżywczych związkach produkowanych przez te mikroorganizmy. Odkrycie nowych gatunków pająków morskich u wybrzeży USA Nowe badania, opublikowane w „Proceedings of the National Academy of Sciences” opisują niezwykłe odkrycie trzech nieznanych dotąd gatunków pająków morskich z rodzaju Sericosura, żyjących na dnie Oceanu Spokojnego u wybrzeży USA. Te niewielkie, półprzezroczyste stworzenia, mierzące zaledwie 1 cm długości, zamieszkują głębinowe środowiska z wyciekami metanu, gdzie gaz ten ulatnia się z osadów dennych w postaci pęcherzyków. Bakterie na egzoszkieletach jako źródło pożywienia Zamiast polować na ofiary (meduzy lub inne pająki morskie), nowo odkryte gatunki wykształciły unikatowy sposób odżywiania. Żyją w symbiozie z bakteriami metanotroficznymi (żywiącymi się metanem), które przekształcają metan oraz tlen w cukry i tłuszcze. Bakterie te osiadają na egzoszkieletach pająków, które „pasą się” na ich koloniach, skubiąc substancje ożywcze. To strategia żywieniowa dotąd niespotykana u tych morskich stworzeń. Według głównej autorki badania, profesor Shany Goffredi z Occidental College w Los Angeles, to zjawisko może mieć duże znaczenie ekologiczne. Bakterie żyjące na pająkach przyczyniają się do przekształcania metanu, jednego z najsilniejszych gazów cieplarnianych, w związki nieszkodliwe dla atmosfery. Oznacza to, że nawet tak drobne organizmy mogą odgrywać istotną rolę w ochronie klimatu. Jak bakterie metanowe przetwarzają gaz w energię? Ekosystem głębinowy, w którym żyją nowo odkryte pająki, nie korzysta z energii słonecznej jako źródła energii leżącego u podstaw łańcucha pokarmowego. Zamiast tego mikroorganizmy tam ż…

osmicated-seaspider-29bb586.jpg
width: 1160
height: 653

Nikt do tej pory nie wiedział, że drzewa to potrafią. W ten sposób mogą uratować naszą planetę
type: item
date: 2024-07-26T06:56:00.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: drzewa
subject: Edukacja
subject: globalne ocieplenie
subject: metan
subject: przyroda
subject: rośliny
subject: zmiany klimatyczne
description: Najnowsze badania naukowców z Uniwersytetu w Birmingham wykazały, że kora drzew potrafi pochłaniać olbrzymie ilości metanu. Dotychczas uważano, że w trakcie fotosyntezy rośliny te z gazów cieplarnianych pobierają wyłącznie dwutlenek węgla.
encoded: W tym artykule: Metan – jeden z największych ocieplaczy Ziemi Kora drzew potrafi absorbować metan Najlepiej radzą sobie wyższe partie drzew Fotosynteza to proces, dzięki któremu na Ziemi istnieje życie i jedna z najważniejszych przemian biochemicznych. To proces, w którym rośliny, algi oraz niektóre bakterie przekształcają światło słoneczne, dwutlenek węgla i wodę w energię chemiczną w postaci glukozy, a jako produkt uboczny wydzielają tlen. Metan – jeden z największych ocieplaczy Ziemi Dwutlenek węgla jako jeden z gazów cieplarnianych ma wpływ na efekt cieplarniany. Właśnie dlatego rośliny pochłaniając go, w naturalny sposób walczą ze skutkami globalnego ocieplenia. Najnowsze badania wykazały, że drzewa w jeszcze większy sposób biorą udział w walce ze zmianami klimatycznymi. Naukowcy z Uniwersytetu w Birmingham odkryli, że kora drzew jest w stanie pochłaniać metan, który jest jednym z największych „ocieplaczy” naszej planety. – Zakrojone na szeroką skalę badanie dowodzi, że istnieje inny sposób, w jaki drzewa pochłaniają gazy cieplarniane. Dzięki temu lasy mogą zapewnić jeszcze więcej korzyści klimatycznych, niż wcześniej sądzono – napisał Vincent Gauci profesor nauk przyrodniczych na Uniwersytecie w Birmingham. Badania dowodzą, że metan przyczynił się w około 30% ocieplenia klimatu od czasów przedindustrialnych. Największym producentem metanu zaś jest bydło hodowane przede wszystkim na mięso. Zwykła krowa mleczna rocznie produkuje od 120 do 150 kg metanu. Z kolei wszystkie te zwierzęta, także dziko żyjące produkują ponad 80 mln ton metanu rocznie. To stanowi to ok. 22% emisji tego gazu cieplarnianego na świecie. Kora drzew potrafi absorbować metan – To prawdziwy problem dla klimatu Ziemi, ponieważ metan zatrzymuje w atmosferze znacznie więcej ciepła niż taka sama ilość dwutlenku węgla. Ale chociaż CO2 może utrzymywać się w atmosferze przez setki lat, metan ma żywotność około dziesięciu lat – tłumaczy prof. Gauci. Co więcej, jego emisja rośnie współcześnie najszybc…

drzewa-a515b41.jpg
width: 1000
height: 667

Fale w metanowych jeziorach Tytana mogą być tak silne, że powodują erozję wybrzeża
type: item
date: 2024-06-21T11:15:23.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: jeziora
subject: metan
subject: saturn
subject: układ słoneczny
subject: Wolny czas
description: W jaki sposób kształtuje się linia brzegowa mórz i jezior na Tytanie? Naukowcy opracowali symulacje, według których na największym księżycu Saturna muszą pojawiać się fale. I to one powodują erozję wybrzeża. Podobne procesy zachodzą również na Ziemi.
encoded: W tym artykule: Gładkie jak morza na Tytanie Porównanie z Ziemią Kiedy będziemy badać Tytana? Za najważniejsze składniki Układu Słonecznego uważa się Słońce i osiem planet krążących dookoła niego. Najważniejsze nie oznacza jednak największe. Merkury, planeta najbliższa naszej gwieździe, pod względem rozmiarów ustępuje miejsca niektórym księżycom gazowych olbrzymów. Np. Tytanowi, największemu księżycowi Saturna. Tytan, większy nie tylko od Merkurego, ale i naszego Księżyca, jest wyjątkowym ciałem niebieskim. To jedyny naturalny satelita w Układzie Słonecznym, który ma własną atmosferę. Na dodatek ta atmosfera jest gęsta. Przy powierzchni Tytana ciśnienie jest o 50 proc. wyższe niż na Ziemi. Składa się ona w ponad 98 proc. z azotu i powoduje, że Tytan wygląda jak wielka pomarańczowa kula. Ale tylko wtedy, gdy oglądamy go z orbity. W 2005 r. na Tytanie wylądował próbnik Huygens, zaś w 2007 r. księżyc fotografowała sonda Cassini. Wówczas okazało się, że pod pomarańczową „kopertą” Tyran kryje prawdziwe niespodzianki. Piaszczyste wydmy, a między nimi jeziora i morza ciekłych węglowodorów. Przede wszystkim metanu i etanu z domieszką organicznych molekuł. Gładkie jak morza na Tytanie Odkrycie akwenów na Tytanie było naukową sensacją. Od razu wywołało wiele pytań, na które naukowcy szukają odpowiedzi do dziś. Jedno z nich dotyczy powierzchni tych rozległych jezior i mórz. Czy są gładkie jak stół, czy raczej pojawiają się na nich fale? I jak tego dowieść, skoro hipotetycznych fal nie da się zaobserwować z orbity? Rose Palermo z US Geological Survey znalazła sposób na rozwiązanie tego problemu. Wraz z zespołem skupiła się na fotografiach wybrzeży na Tytanie. Interesowała ją linia brzegowa takich akwenów jak Kraken Mare czy Ligeia Mare – dwóch ogromnych jezior z ciekłym metanem. Porównanie z Ziemią Fotografie Tytana badacze porównali z ziemskimi analogami. Czyli z akwenami na Ziemi, które miały podobną linię brzegową. Takim zbiornikiem okazało się Lake Rotoehu – jezioro w Nowej…

fale-w-metanowych-jeziorach-tytana-moga-byc-tak-silne-ze-powoduja-erozje-wybrzeza-5fc30a5.jpg
width: 1280
height: 910

Globalne przejście na weganizm może opóźnić kryzys klimatyczny. „Kupi nam 30 lat”
type: item
date: 2022-02-11T11:00:31.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: dwutlenek węgla
subject: globalne ocieplenie
subject: handel zwierzętami
subject: hodowla
subject: Lifestyle
subject: metan
subject: mięso
subject: Travel
subject: wegetarianizm
subject: zmiany klimatyczne
description: Wycofywanie się z przemysłowej hodowli zwierząt i rekultywacja terenów porolniczych, powstrzymałyby wzrost emisji gazów cieplarnianych w atmosferze na 30 lat. Do takich wniosków doszli naukowcy z Uniwersytetu Stanforda i Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley, którzy przeanalizowali modele klimatyczne.
encoded: W tym artykule: Przejście na weganizm w ciągu 15 lat Weganizm może zatrzymać globalne ocieplenie? Przejście na weganizm – mięso z roślin i z laboratorium Przejście na weganizm może być idealną receptą na powstrzymanie globalnego ocieplenia. Pod warunkiem, że będzie to zjawisko ogólnoświatowe, a nie indywidualne – udowadniają Patrick Brown, emerytowany profesor biochemii z Uniwersytetu Stanforda i Michael Eisen, profesor genetyki i rozwoju z UC Berkeley. Naukowcy wskazują, jakie korzyści dla klimatu wiążą się z przejściem na weganizm. Wymieniają ograniczenie emisji dwutlenku węgla i metanu pochodzących z przemysłowej hodowli zwierząt. A także odzyskiwanie i ponowne zalesianie terenów obecnie wykorzystywanych pod farmy, ubojnie i zakłady przetwórstwa mięsnego, czy uprawę paszy. Więcej terenów zielonych i mniej szkodliwych gazów w atmosferze pozwoliłoby na pewien czas wyhamować efekt cieplarniany. – Ograniczenie lub wyeliminowanie hodowli zwierząt powinno znajdować się na szczycie listy potencjalnych rozwiązań klimatycznych. Mam nadzieję, że inni, w tym przedsiębiorcy, naukowcy i globalni decydenci, uznają, że jest to nasza najlepsza i najbardziej bezpośrednia szansa na odwrócenie trajektorii zmian klimatycznych i wykorzystają tę okazję – mówi prof. Brown. Czy mięso nas zabije? Ludzkość musi zdecydować: czy i co jeść Czy wegetarianizm może uratować planetę? Opinie są bardzo podzielone. Część naukowców przekonuje, że większość szkodliwych emisji pochodzi właśnie z hodowli bydła i pastwisk. Druga s... Przejście na weganizm w ciągu 15 lat Autorzy badania wykorzystali publicznie dostępne dane dotyczące produkcji zwierzęcej i związanych z nią emisji, a także potencjału odzyskanych gruntów porolniczych jako „pochłaniaczy CO2”. Następnie opracowali cztery scenariusze żywieniowe, dotyczące globalnego przejścia na weganizm. Do oszacowania zmian w atmosferze, do jakich mógłby doprowadzić każdy ze scenariuszy, wykorzystali prosty model klimatyczny. Scenariusze żywieniowe objęły: …

przejscie-na-weganizm-c513b83.jpeg
width: 2121
height: 1193

Metan w pióropuszach wody wyrzucanej spod powierzchni księżyca Saturna Enceladusa. Czy to oznaka życia?
type: item
date: 2021-08-17T19:44:07.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: Historia
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: metan
subject: misja cassini huygens
subject: saturn
subject: życie
description: Badania wykazały, że znane procesy geochemiczne nie mogą służyć za pełne wyjaśnienie poziomu metanu zmierzonego przez sondę Cassini na lodowym księżycu Saturna. Chociaż najnowsze wyniki badań w żaden sposób nie sugerują, że na Enceladusie istnieje życie, wyniki byłyby zgodne z aktywnością mikrobów podobną do tej, która występuje w otworach hydrotermalnych w oceanach Ziemi.
encoded: W tym artykule: Metan na Enceladusie Modele matematyczne z pomocą Na ostateczne odpowiedzi musimy jeszcze poczekać Metan na Enceladusie Nowe badania opublikowane w Nature Astronomy przez naukowców z Uniwersytetu Stanowego w Arizonie i Paryski Uniwersytet Naukowo - Humanistyczny, sugerują, że w ukrytym oceanie pod lodową powłoką księżyca Saturna, Enceladusa prawdopodobnie działa nieznany proces produkcji metanu. Ogromne pióropusze wody wydobywające się z Enceladusa od dawna fascynują naukowców i opinię publiczną, inspirując badania i spekulacje na temat ogromnego oceanu, który, jak się uważa, znajduje się pomiędzy skalistym jądrem księżyca a jego lodową skorupą. Przelatując przez pióropusze, pobierając ich próbki i analizując ich skład chemiczny, sonda Cassini wykryła stosunkowo wysokie stężenie pewnych cząsteczek związanych z otworami hydrotermalnymi na dnie ziemskich oceanów, a konkretnie dwuatomowych cząsteczek wodoru (z ang. dihydrogen), metanu i dwutlenku węgla. Ilość metanu znalezionego w pióropuszach była szczególnie zaskakująca. „Chcieliśmy wiedzieć: Czy podobne do ziemskich mikroby, które wykorzystują jako źródło energii dwuatomowy wodór i produkują metan, mogłyby wyjaśnić zaskakująco dużą ilość metanu wykrytą przez Cassini?" - powiedział Regis Ferriere, profesor nadzwyczajny na Wydziale Ekologii i Biologii Ewolucyjnej Uniwersytetu Stanowego Arizony i jeden z dwóch głównych autorów badania. „Poszukiwania takich mikrobów, znanych jako metanogeny, na dnie oceanu Enceladusa wymagałyby niezwykle wymagających technologicznie misji głębokiego nurkowania, które nie nastąpią przez kilka dekad". Modele matematyczne z pomocą Ferriere i jego zespół obrali inną, łatwiejszą drogę: Skonstruowali modele matematyczne, aby obliczyć prawdopodobieństwo, że różne procesy, w tym biologiczna metanogeneza, mogą wyjaśnić dane z sondy Cassini. Autorzy zastosowali nowe modele matematyczne łączące geologię, chemię i mikrobiologię do analizy danych z pióropusza Enceladusa i modelowania…

enceladus-15e3d7f.jpeg
width: 2000
height: 1500

Już wiadomo skąd biorą się wielkie dziury na Syberii
type: item
date: 2021-05-10T10:49:41.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: metan
subject: rosja
subject: syberia
subject: Technologia
subject: wybuch
subject: zmiany klimatyczne
description: Zmiany klimatu są powodem powstawania niezwykłych kraterów w najdalszych zakątach rosyjskiego Wschodu. Spodziewano się, że to rosnące temperatury wywołują eksplozje, teraz jest naukowe potwierdzenie.
encoded: Fale gorąca przetaczające się przez Syberię są powodem dramatycznych zmian, począwszy od pożarów a na roztapianiu się wiecznej zmarzliny kończąc. Samo to zjawisko z jednej strony pozwala nam odkryć tajemnice dawno wymarłych zwierzątl, ale też grozi „obudzeniem” paleowirusów. Ze zmianami struktury syberyjskiej wiecznej zmarzliny wiąże się też zjawisko kriowulkanizmu. Dwie trzecie powierzchni Rosji pokrywa wieczna zmarzlina a w niej olbrzymie pokłady metanu, gazu 30-razy bardziej szkodliwego (z punktu widzenia ocieplenia klimatu) dla atmosfery, niż dwutlenek węgla. Metan tworzący się z powodu rozkładu materii organicznej w topniejącej zmarzlinie gromadzi się w podziemnych „kieszeniach” tak długo, aż ciśnienie rozsadza ją uwalniając gaz do atmosfery. Proces taki nazywa się właśnie kriowulkanizmem. - To dzieje się tak szybko i w tak odległych, trudnych do monitorowania miejscach, że nie doczekaliśmy się jeszcze wyczerpujących badań tłumaczących powstawanie tych kraterów. Sprzęt mamy coraz bardziej czuły, więc jest szansa by się to w przyszłości zmieniło – mówił w ubiegłym roku Jewgienij Czuwilin z rosyjskiej firmy SCHR zajmującej się m.in. wydobyciem gazu. Im więcej metanu trafia do atmosfery, tym klimat staje się cieplejszy, tym szybciej topnieje wieczna zmarzlina, tym więcej metanu zbiera się pod ziemią i tym więcej pojawia się dziur. Najnowsza, 17. z kolei, głęboka na 30 metrów została dostrzeżona z helikoptera przez ekipę telewizyjną przelatującą 16 lipca 2020 roku nad Półwyspem Jamalskim. View oEmbed on the source website Od 2013 roku odkryto ich na Syberii 9. Zanim wypełni je woda zespół naukowców ma zwykle około 2 lat na dokładne ich zbadanie. Ten najnowszy krater był też największym dotąd znalezionym. Szuwilin obiecywał, że dokładne wyniki jego badań zostaną opublikowane w prasie naukowej. Zgodnie z obietnicą trafiły do lutowego wydania czasopisma „Geosciences”. Na podstawie 80 zdjęć z drona zespół Czuwilina zbudował trójwymiarowy model krateru, w którym bez pro…

krater-na-syberii-4777b33.jpeg
width: 2041
height: 1237

Śmierdzący problem. Co zrobić z metanem wytwarzanym przez krowy? Dać im oregano
type: item
date: 2018-04-11T10:03:46.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: ekologia
subject: krowy
subject: metan
description: Tak, to brzmi co najmniej niesmacznie. Ale problem istnieje naprawdę. Gigantyczne hodowle krów są niczym dymiące metanem fabryki. Pojawił się pomysł jak ograniczyć krowie ... wiatry - informuje serwis „EurekAlert”.
encoded: Wytwarzany przez bakterie w ich układzie pokarmowym metan jest gazem cieplarnianym o działaniu 25 razy silniejszym od dwutlenku węgla, a jedna krowa emituje go dziennie od 250 do 300 litrów. Produkcję metanu można ograniczyć na przykład dodając do paszy azotanów lub tłuszczu albo poprawiając jakość karmy i zawartość w niej skrobi. Jednak w przypadku rolników prowadzących gospodarstwa organiczne te środki zaradcze albo nie są dopuszczalne, albo już zostały zastosowane. Dlatego potrzebne są nowe rozwiązania. Naukowcy z Aarhus University we współpracy z organizacją Organic Denmark oraz komercyjnymi partnerami prowadzą badania nad zastosowaniem jako dodatku do paszy oregano, powszechnie stosowanego jako przyprawa do pizzy. Oregano, czyli lebiodka pospolita (Origanum vulgare ssp hirtum) jest znane z wysokiej zawartości olejków eterycznych i działania bakteriobójczego. Dodane do paszy oregano hamuje wytwarzanie metanu przez bakterie żyjące w żwaczu krowy, zmniejszając emisje tego gazu. Dalsze badania prowadzone będą na umieszczonych w specjalnych komorach krowach z przetokami w żwaczu oraz jelicie. Naukowcy sprawdzą także reakcje zwierząt na różne dawki oregano, następnie przetestują metodę na kilku organicznych farmach mlecznych. Cały projekt potrwa cztery lata i ma objąć również badania nad najlepszymi metodami uprawy organicznego oregano i przetwarzania go na suchą paszę lub kiszonkę. Wcześniejsze prace wskazują, że dodatek oregano do paszy może przysłużyć się nie tylko klimatowi, ale także rolnikom i konsumentom. Oregano poprawia bowiem zawartość w mleku kwasów tłuszczowych i jego smak, a uzyskane produkty można by sprzedawać jako „przyjazne dla klimatu”. Źródło: PAP

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7b33ab05a99aee92d98591a93781c9cfa7c0b556-7fe0b4a.jpeg
width: 1000
height: 667

Zagadka Trójkąta Bermudzkiego rozwiązana? Przyczyną mogą być wybuchy metanu
type: item
date: 2018-03-09T10:49:51.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: metan
description: ​Eksplozje metanu mogą tłumaczyć zaginięcia statków i samolotów na obszarze, którego wierzchołki wyznaczają Miami, Bermudy i Puerto Rico – twierdzą naukowcy z Norweskiego Uniwersytetu Arktycznego.
encoded: Uważają, że znaleźli rozwiązanie zagadki Trójkąta Bermudzkiego. Ich zdaniem dochodzi tam od uwalniania się wielkich ilości metanu. Badacze znaleźli w dnie Morza Barentsa u wybrzeży Norwegii liczne kratery. Prawdopodobnie nagromadzony tam w formie przypominającego lód hydratu metan uwalniał się nagle, pozostawiając po sobie wgłębienia o głębokości 45 metrów i średnicy trzech czwartych kilometra. Możliwe, że podobne zjawiska zachodzą także w Trójkącie Bermudzkim. Metan – bezbarwny i bezwonny, łatwopalny gaz- powstaje podczas procesów rozkładu – na przykład ze szczątków organicznych. Choć w normalnych warunkach nie miesza się z wodą, wysokie ciśnienie na dnie oceanu sprawia, że cząsteczki wody i metanu tworzą stosunkowo trwałe połączenia, zwane klatratami. Klatraty mogą jednak ulegać nagłemu rozpadowi – zjawisko to dobrze znają pracownicy platform wiertniczych. Hipoteza pasuje do statków, ale co z samolotami? W roku 2014 na Syberii pojawiły się tajemnicze kratery, które okazały się być śladami po uwalniającym się spod ziemi metanie. Nie wiadomo na razie, czy takie zjawisko zachodzi w Trójkącie Bermudzkim. Wydostając się z wody, ogromny bąbel mógł powodować gwałtowne turbulencje i zalanie statku ogromną ilością wody lub jego przełamanie się i zatonięcie. Gęstość przesyconej gazem wody mogła spadać tak gwałtownie, że statek szedł na dno jak kamień. Trudniej wyjaśnić w ten sposób przypadki zaginięcia samolotów, jednak wlatując w obszar o dużym stężeniu metanu samolot mógłby wywołać jego eksplozję, ulegając w konsekwencji zniszczeniu. Gwałtowna natura tego rodzaju erupcji mogłaby tłumaczyć, dlaczego z zaginionymi jednostkami nie udawało się nawiązać kontaktu. Źródło: PAP

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/deddc1948474fc6a7ffaf16ebe8d45f99d3d736d-ef44495.jpeg
width: 828
height: 459

Błękitne paliwo z czarnego złota
type: item
date: 2017-12-19T07:00:00.000Z
creator: jbuczynska
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: metan
subject: węgiel
description: Technologia pozwalająca prowadzić dochodowy energetyczny biznes w dużej skali, który jednocześnie poprawia energetyczne bezpieczeństwo kraju – taki efekt ma przynieść projekt badawczy PGNiG.
encoded: Metan ulatniający się ze złóż węgla to dla pracujących pod ziemią górników śmiertelna groźba wybuchu. Ale przecież ten gaz to cenny surowiec energetyczny. Dlaczego zatem nie spróbować wydobyć go wcześniej, zanim górnicy przystąpią do fedrowania? Zwłaszcza że według szacunków Państwowego Instytutu Geologicznego-Państwowego Instytutu Badawczego w Górnośląskim Zagłębiu Węglowym mamy go 170 mld m3. Biorąc pod uwagę, że udokumentowane zasoby naszego kraju w konwencjonalnych złożach metanu wynoszą 127 mld m3, można uznać, że gra warta jest świeczki, a właściwie – porządnej metanowej flary. I właśnie dlatego w Gilowicach niedaleko Pszczyny w woj. śląskim PGNiG w ramach konsorcjum z PIG-PIB od września 2016 r. realizuje projekt badawczy „Innowacyjne metody poszukiwania i wydobycia węglowodorów”. Przedsięwzięcie wpisuje się w ramy Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju przyjętej przez Radę Ministrów 14 lutego 2017 r. – To bardzo duży, do tej pory praktycznie niewykorzystany potencjał. Produkcja metanu z węgla metodami wiertniczymi powinna być ważnym uzupełnieniem krajowego bilansu energetycznego – tłumaczy dr Janusz Jureczka, dyrektor Oddziału Górnośląskiego PIG-PIB. Wydobycie gazu z testowego odwiertu w Gilowicach daje stabilny przepływ surowca na poziomie 5 tys. m3 dziennie, a do końca października 2017 r. przyniosło 790 tys. m3. Przydaje się doświadczenie w szczelinowaniu hydraulicznym zdobyte przez PGNiG przy poszukiwaniach gazu w skałach łupkowych. – W przyszłości metan w pokładach węgla może być ważnym elementem bezpieczeństwa energetycznego kraju w oparciu o eksploatację własnych zasobów. Odmetanowanie kopalń wpłynie również zasadniczo na poprawę bezpieczeństwa pracy górników. Pozwoli też ograniczyć emisję metanu, gazu cieplarnianego, do atmosfery – mówi Piotr Woźniak, prezes zarządu PGNiG SA. Projekt Gilowice jest pierwszym etapem przedsięwzięcia badawczego GEO-METAN. Jego celem jest rozwój krajowych technologii poszukiwania, wydobycia i komercyjnego wykorzystan…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/80f90247a41753c51014375f78bd5e31a2f2e8d0-4b07c84.jpeg
width: 938
height: 626

Metan – nowa nadzieja dla polskiego przemysłu, gospodarki i środowiska
type: item
date: 2017-11-28T10:02:48.000Z
creator: jbuczynska
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: ekologia
subject: gaz
subject: globalne ocieplenie
subject: górnictwo
subject: metan
description: PGNiG prowadzi badania nad wydobyciem metanu ze złóż węgla kamiennego na terenie Górnego Śląska. Jeśli badania pójdą pomyślnie, a wiele na to wskazuje, to może być wielka szansa dla polskiego przemysłu, całej gospodarki i oczywiście – środowiska.
encoded: Projekt Gilowice – od nazwy miejscowości, w której prowadzone są badania – to efekt strategii rządowej na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju uchwalonej przez Radę Ministrów 14 lutego bieżącego roku. Gilowice w liczbach Projekt nie jest jeszcze zakończony, ale inżynierowie PGNiG mogą się pochwalić obiecującymi wynikami. W ciągu 9 miesięcy testów, ze złóż węgla kamiennego udało się otrzymać ponad 790 tyś m3 metanu. To znaczy, że średnio w ciągu doby wyprodukowano 5 tyś m3 tego gazu. Na terenie tzw. Międzyrzecza, jak szacują specjaliści, może znajdować się 170 mld m3 metanu. W Polsce rocznie zużywa się 16 mld m3 tego gazu, a to oznacza, że górnośląskie zasoby nie tylko zaspokoiłyby nasze potrzeby na 10 lat, ale, co za tym idzie, uniezależniłyby nasz rynek od metanu pochodzącego z importu. Korzyści nie tylko dla gospodarki Wydobycie jest możliwe dzięki technice szczelinowania hydraulicznego. Ta metoda została opracowana z myślą o pozyskiwaniu gazu z łupków. W uproszczeniu polega ona na wpompowywaniu do odwiertu płynu, który rozszczelnia węgiel i skały go otaczające. W ten sposób uwalnia się metan. Fenomen tej metody polega też na tym, że ułatwia pracę górników pracującym w kopalniach węgla, bo przyspiesza ich pracę i co najważniejsze, chroni przed wybuchami metanu. To oznacza, że nie tracą czasu na pozbywanie się gazu z pokładów węgla i mogą pracować nie martwiąc się o własne bezpieczeństwo. Najlepszy metan, to taki, który się pali Przy spalaniu metanu w odpowiednich warunkach powstaje tylko dwutlenek węgla i para wodna. Przy produkcji energii ze spalania tego gazu nie powstają inne szkodliwe substancje, które zanieczyszczają środowisko, wpływają na globalne ocieplenie i zwyczajnie nas trują. Niewykorzystany metan jest gazem cieplarnianym, który aż 22 razy bardziej wpływa na podnoszenie się temperatury na Ziemi niż dwutlenek węgla. Mimo, że CO2 jest więcej w powietrzu, to jest on mniej szkodliwy, bo niespalony metan wchłania 25 razy więcej ciepła. Dlatego, aby zminimalizowa…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/538ab97cb5a8c023001469923dd4a792d4d44163-2f7afa0.jpeg
width: 4900
height: 3271

Metan na Marsie. Czy to ślad życia?
type: item
date: 2014-12-17T08:43:00.000Z
creator: Adam Robiński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: łaziki
subject: mars
subject: metan
subject: nasa
description: Odkryliśmy na Marsie metan – donosi NASA, powołując się na wyniki badań łazika Curiosity. Gaz ten na Ziemi pochodzi niemal wyłącznie od organizmów żywych. Czy i na Marsie jest więc życie?
encoded: Jak informuje magazyn "Science", marsjańskich łazik znalazł także inne molekuły organiczne w skałach planety. Curiosity jest na Marsie od ponad dwóch lat. Bada wnętrze krateru Gale. I to właśnie w nim wykrył regularne emisje metanu do atmosfery. Rodzi to pytanie, jakie jest jego źródło - czy, podobnie jak 95 proc. metanu na Ziemi, pochodzi on od roślin i zwierząt? Naukowcy są ostrożni. Ich zdaniem marsjański metan może brać się z procesów geochemicznych lub źródeł, o których po prostu nie mamy jeszcze pojęcia. – Dokonaliśmy wielkiego odkrycia. Znaleźliśmy substancje organiczne na Marsie – powiedział na prasowej John Grotzinger z California Institute of Technology. – Może być tak, że substancje te pochodzą od organizmów żywych. Musimy po prostu brać pod uwagę taką możliwość. – Te okresowe znaczne wzrosty zawartości metanu w atmosferze – szybki wzrost, a później spadek – wskazują, że ich źródło musi być stosunkowo niewielkie – przypuszcza Sushil Atreya z uniwersytetu stanu Michigan, członek projektu Curiosity. – Może być wiele takich źródeł. Nie mamy jeszcze wiedzy pozwalającej określić, czy są one biologiczne czy geologiczne. Ale to jest jeszcze drugie, równie zagadkowe odkrycie Curiosity. Na skałach wewnątrz krateru odkrył on ślady erozji wodnej, a wewnątrz nich oraz molekuły organizne nieznanego pochodzenia.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2c57a97fc028c206dec2ba636a3840a4c5d65990-f941d9a.jpeg
width: 946
height: 1261

Metan: Dobry/Zły gaz
type: item
date: 2013-01-21T04:30:00.000Z
creator: Marianne Lavelle
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: fotografia
subject: gaz łupkowy
subject: metan
subject: nauka
subject: reportaże
subject: stany zjednoczone
description: Gdy gaz ziemny się spala, ogrzewa nasze domy. Gdy jednak – z odwiertów czy z topniejącej zmarzliny – ucieka do atmosfery, grzeje cały glob
encoded: Promienie zachodzącego słońca sączą się przez ośnieżone świerki nad jeziorem Goldstream, koło Fairbanks na Alasce. Katey Walter Anthony stoi na gładkim czarnym lodzie, który skuł niedawno wodę, i przygląda się uwięzionym w nim białym pęcherzykom. Są duże i małe, rozrzucone po całej powierzchni i przez cały przekrój lodowej warstwy. Wyglądają jak gwiazdy na nocnym niebie. Walter Anthony, która pracuje na Uniwersytecie Alaski w Fairbanks, bierze w dłonie okuty drąg. Doktorant, który jej pomaga, zapala zapałkę i trzyma ją nad jednym z większych bąbli, a Walter Anthony uderza w lód. Płomienie stanowią potwierdzenie, że w pęcherzach jest metan, główny składnik gazu ziemnego. Licząc i mierząc te pęcherze, badaczka próbuje oszacować, ile metanu wydobywa się z jeziora Goldstream i podobnych mu zbiorników, których na obszarach arktycznych są miliony. Pokrywają dziś one jedną trzecią powierzchni całej lądowej Arktyki. W ostatnich dekadach obszary podbiegunowe ocieplają się znacznie szybciej niż reszta globu. Topnienie wiecznej zmarzliny sprawia, że istniejące jeziora się powiększają, powstaje też wiele nowych. Ilość wytwarzanego w osadach dennych metanu zmierzyć trudno. Chyba że gaz zostanie uwięziony w pierwszym jesiennym, przezroczystym lodzie, oferując naukowcom coś na kształt fotografii emisji z całego jeziora. Czasem, czy to na Alasce, czy na Grenlandii lub Syberii, wystarczy w lód stuknąć obcasem, by metan zaczął wydobywać się z sykiem. Na niektórych jeziorach wydzielanie metanu jest miejscami tak silne, że tworzą się „ogniska” – niezamarzające plamy dające się zaobserwować z samolotu. – Z jednego takiego otworu może się wydobywać 10–30 litrów metanu dziennie, i tak przez cały rok. Musimy sobie zdać sprawę, że na jeziorze mogą być setki takich miejsc, a samych jezior – miliony – zwraca uwagę Walter Anthony. Emitując metan do atmosfery, jeziora jeszcze przyspieszają globalne ocieplenie, którego same są efektem. Metan jest silnie działającym gazem cieplarnianym. Wprawdzie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dc33d3e7b3a4a9c93a064e81954e678cfde3e2ab-77fec2e.jpeg
width: 402
height: 580