Zamknęła się w buddyjskim ośrodku na 10 dni. To doświadczenie zmieniło jej życie
Samotne podróże kojarzą się z wolnością, przygodą i odkrywaniem świata, ale rzadko mówi się o ich mniej oczywistych stronach. Anna Małysa, znana w sieci jako „Anka Śmietanka”, w rozmowie z Sabiną Ziębą opowiedziała o dziesięciu dniach spędzonych w całkowitym milczeniu w buddyjskim ośrodku, znaczeniu intuicji podczas samotnych wypraw oraz sytuacjach, w których bezpieczeństwo okazywało się ważniejsze niż realizacja podróżniczych planów.
Podróżowanie solo budzi skrajne emocje. Dla jednych jest symbolem niezależności i wolności, dla innych źródłem niepokoju oraz niekończących się pytań o bezpieczeństwo. Anna Małysa należy do osób, które od dawna wybierają własną drogę. W podcaście National Geographic Polska podróżniczka opowiedziała Sabinie Ziębie nie tylko o odwiedzonych miejscach, lecz także o doświadczeniach, które najmocniej wpłynęły na jej sposób patrzenia na świat. Wśród nich znalazły się zarówno wymagające wyprawy po Azji, jak i dziesięciodniowe odosobnienie medytacyjne w Birmie, które okazało się jedną z najważniejszych lekcji w jej życiu. Dziesięć dni w ciszy. Czego Anna Małysa nauczyła się podczas medytacji w Birmie? Jednym z najbardziej niezwykłych doświadczeń, o których Anna Małysa opowiedziała w podcaście „Solo przez świat”, był dziesięciodniowy pobyt w buddyjskim ośrodku medytacyjnym w Birmie. To właśnie tam zdecydowała się wziąć udział w praktyce Vipassana – formie medytacji zakładającej całkowite wyciszenie i odcięcie od bodźców zewnętrznych. Przez dziesięć dni uczestnicy nie mogą korzystać z telefonów, książek, notatników ani prowadzić rozmów z innymi osobami. Dla kogoś, kto przez lata pozostawał w ciągłym ruchu i regularnie zmieniał miejsca pobytu, było to doświadczenie wyjątkowo wymagające. – Zamknęłam się na 10 dni w ośrodku buddyjskim, gdzie milczałam i medytowałam. To było hardcorowe doświadczenie. (…) Ja się ciągle kręciłam. Czułam się, jakbym brała udział w jakimś eksperymencie społecznym, na który sama się zapisałam – wspominała. Jak przyznała, największym wyzwaniem nie okazał się brak kontaktu ze światem, lecz konieczność pozostania sam na sam z własnymi myślami. Gdy z dnia na dzień znikają wszystkie rozpraszacze, człowiek zaczyna inaczej postrzegać siebie, swoje emocje i problemy. Anna zwróciła uwagę, że wielu uczestników podobnych odosobnień doświadcza również specyficznego lęku przed tym, co dzieje się poza murami ośrodka. – Każdy po pierwszej Vipassanie ma takie poczucie, że świat się na pewno kończy, jest wojna albo apokalipsa, a ja o tym nie wiem – mówiła. Powrót do codzienności przynosi jednak zwykle zaskakującą refleksję: świat funkcjonuje dokładnie tak samo jak wcześniej. Dla podróżniczki był to moment, który pozwolił jej spojrzeć z dystansem na wiele spraw i nauczył większej uważności, cierpliwości oraz świadomego przeżywania codziennych doświadczeń. „Po prostu jestem niemiła”. Jak solo podróżniczka dba o swoje bezpieczeństwo? Rozmowa dotyczyła również tematu, który regularnie pojawia się przy okazji samotnych podróży kobiet – bezpieczeństwa. Anna Małysa nie ukrywała, że podczas wieloletnich wypraw wypracowała własne zasady, które pomagają jej odnajdywać się w nieznanych miejscach i sytuacjach. Jedną z najważniejszych jest zaufanie do intuicji. Jak przyznała, zdarzało się, że rezygnowała z pozornie dobrych okazji transportu lub zmieniała plany tylko dlatego, że coś wzbudzało jej niepokój. – Zdarzyło mi się wysiąść kilka razy z auta albo nie wsiąść do niego, bo miałam po prostu złe przeczucie. Nie wiem, czy wydarzyłoby się coś złego, ale wolę dmuchać na zimne – opowiadała. Podróżniczka podkreślała również znaczenie asertywności, która w wielu sytuacjach okazuje się skuteczniejsza niż próba bycia uprzejmym za wszelką cenę. Jej zdaniem kobiety zbyt często obawiają się stanowczo postawić granice, nawet wtedy, gdy czują dyskomfort. – Jeśli ktoś do mnie zagaduje raz, dwa, trzy razy, a ja mówię, że nie chcę rozmawiać, to po prostu jestem niemiła. I to skutkuje – tłumaczyła. W rozmowie pojawił się także wątek różnic kulturowych oraz doświadczeń z krajów takich jak Indie, gdzie normy dotyczące przestrzeni osobistej bywają inne niż w Europie. Zdaniem Anny kluczowe jest zachowanie czujności, ale równie ważne pozostaje budowanie pewności siebie i świadomości własnych granic. To właśnie połączenie doświadczenia, intuicji i umiejętności reagowania na niepokojące sygnały sprawia, że samotne podróże mogą być nie tylko bezpieczne, ale również niezwykle rozwijające. Posłuchaj całej rozmowy o podróżach Anny Małysy Chcesz poznać więcej inspirujących szczegółów tej rozmowy? Dowiedzieć się, jak wygląda codzienne życie w vanie podczas przemierzania Australii, co czuje człowiek odcięty od świata podczas 10-dniowej medytacji w azjatyckim klasztorze i dlaczego to właśnie Kopenhaga okazała się miastem idealnym? Posłuchaj całej rozmowy, którą z Anną Małysą poprowadziła Sabina Zięba z National Geographic Polska. Wideo z rozmową można obejrzeć poniżej, a także na naszym kanale YouTube i w serwisie Spotify. View Ediplayer on the source website Źródło: National Geographic Polska Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Medytacja, praktyka Tai Chi... Poznaj najpopularniejsze miejsca do uprawiania "turystyki duchowej"
Turystyka duchowa to ogromny biznes generujący niemal 20 miliardów dolarów rocznie. Ludzie Zachodu uciekają od wielkomiejskiego zgiełku i stresu poszukując alternatywnych form wypoczynku, źródeł spokoju lub przemiany duchowej. Niektórzy odnajdują je w sobie lub w Bogu, a jeszcze inni udają się na poszukiwania w odległe, nierzadko egzotyczne, miejsca. Poniżej przedstawiamy kilka najpopularniejszych miejsc do uprawiania „duchowej turystyki”.
Odkryj buddyzm w Kopan Klasztor Kopan położony jest nieopodal Katmandu w Nepalu, na północ od Boudhanath. Jest schronieniem dla 360 mnichów, głównie z Nepalu i Tybetu, oraz celem podróży dla setek ludzi z całego świata pragnących zaznać odosobnienia i cieszyć się przestrzenią do medytacji. Od początku swojego istnienia Kopan pełnił funkcję centrum studiów i medytacji dla Sanghi Himalajów i zagranicznych studentów. Kilka razy w roku w klasztorze organizowane są dziesięciodniowe kursy zaznajamiające z buddyzmem, a przez cały rok można dołączyć do rozmaitych programów, np. miesięcznego kursu medytacji. Ćwicz jogę w Prana Vashya Yoga Shala Jogini wierzą, że ciało i dusza wzajemnie na siebie oddziałują, a kontrolując oddech, panujemy nad przepływem siły życiowej (prany) w organizmie. Także na oddechu koncentruje się w swojej nauce Vinay Kumar wierząc, że odpowiedni oddech jest w istocie jedną z najlepszych dróg do osiągnięcia perfekcji w życiu. Do rozpoczęcia praktyki w założonej przez Kumara szkole jogi Prana Vashya Yoga Shala zachęca Michael Booth w swojej książce „Jedz, módl się, jedz”. Booth twierdzi, że prowadzony przez jogina intensywny kurs, zmusił go do stawienia czoła wszystkim swoim słabościom, w tym pijaństwu, obżarstwu i życiowemu zniechęceniu. Prana Vashya Yoga Shala mieści się w Mysore, w stanie Karnataka w Indiach. W szkole prowadzone są kursy jogi dla początkujących, zajęcia wzmacniające plecy, terapie za pomocą jogi, kurs pranajamy oraz zajęcia jogi dla zaawansowanych. Praktykuj Tai Chi nad rzeką Yulong Yangshuo Mountain Retreat to jeden z najpiękniej położonych hoteli w Chinach. Z okien roztacza się oszałamiający widok na góry oraz rzekę Yulong. Hotel znajduje się o godzinę drogi od Guilin w Regionie Autonomicznym Kuangsi (Guangxi) w Chinach. Ośrodek funkcjonuje zgodnie z ideami poszanowania środowiska, wspierania społeczności lokalnej i ochrony kultury. 5% zysków z funkcjonowania hotelu jest przekazywanych na inicjatywy ekologiczne. Na odwiedzających Yangshuo Mountain Retreat turystów czeka wiele atrakcji, w tym zajęcia Tai Chi, zwiedzanie małego, liczącego 2000 lat miasteczka Yangshuo, wycieczki po jaskiniach, wspinaczki po skałach, campingi, spływy rzeką Li i inne formy rozrywki, które ukoją niejedną duszę. Medytuj z benedyktynami w Lubiniu Nie trzeba wyjeżdżać zagranicę, by zaznać duchowej odnowy. Do poszukiwania spokoju w ramach chrześcijańskiej wspólnoty zachęcają benedyktyni z Opactwa w Lubiniu, gdzie funkcjonuje Ośrodek Medytacji Chrześcijańskiej. Ośrodek powstał z inicjatywy o. Jana Berezy OSB w roku 1988 i do niedawna był jedynym miejscem w Polsce, gdzie uczono i praktykowano medytację według starochrześcijańskiej tradycji modlitwy monologicznej. Klasztor Benedyktynów jest także jednym z nielicznych miejsc spotkań i dialogu międzyreligijnego, a zatem cyklicznie organizowane są tu spotkania z mnichami i duchowymi przywódcami innych religii. Otwarte, trzydniowe sesje medytacyjne są organizowane, w zależności od miesiąca, raz lub dwa razy na miesiąc.
Medytacja działa przeciwbólowo, i to od pierwszego razu. To sprawdzone!
Nawet krótka medytacja pozwala lepiej radzić sobie z bólem i negatywnymi emocjami psychicznymi – wynika z badań przeprowadzonych na niewielkiej grupie chętnych. Co ważne, uzyskanie pozytywnych rezultatów medytacji nie wymagało od uczestników doświadczenia wtej kwestii. Większość z nich próbowała tego „zabiegu” po raz pierwszy.
W badaniu wzięło udział 17 osób, więc trudno mówić o wnioskach właściwych dla szerszej populacji. Jednak wszyscy wolontariusze biorący udział w badaniu dzięki zastosowaniu technik podanych w krótkim 20-minutowym ćwiczeniu uważności – czyli technik "mindfulness" – lepiej radzili sobie zarówno z bólem fizycznym, jak i negatywnymi emocjami. Wszyscy uczestnicy badania ćwiczyli medytację po raz pierwszy. To główny czynnik wyróżniający ten „eksperyment” spośród innych dotyczących medytacji. Dzięki temu, że badani byli niedoświadczeni na tym polu, wyniki pozwalają sądzić, że ludzki mózg może szybko nauczyć się wprowadzać w stan wywołany medytacją. – Odkrycie potwierdza ideę, że medytacja reguluje intensywność emocjonalną, poprzez zmianę wstępnych ocen afektywnego znaczenia bodźców, co ma konsekwencje dla klinicznego leczenia bólu i emocji – oceniają autorzy badań w artykule zamieszczonych w czasopiśmie „Social Cognitive and Affective Neuroscience”. Medytacja na ból i negatywne emocje W czasie badania ochotnicy zostali poddani dwóm testom. W jednym na przedramię badanego/badanej nakładano coś ciepłego lub gorącego. W drugim uczestnikom pokazywano negatywne (np. okaleczone ciała) bądź neutralne w odbiorze obrazy (np. zdjęcie krzesła). Podczas testów przez pierwszą połowę czasu mówiono uczestnikom, aby działali naturalnie. W drugiej połowie poproszono ich, aby zastosowali rozwiązania, które poznali w trakcie 20-minutowego kursu „mindfulness”. W części testów, podczas której uczestnicy mogli stosować proponowane techniki, zgłaszali, że odczuwają mniej bólu i mniej negatywnych emocji. Naukowcy użyli również skanów fMRI (funkcjonalnego obrazowania metodą rezonansu magnetycznego), aby zobaczyć, jak reagują mózgi badanych osób. Wyniki okazały się zaskakujące. Badanie rezonansem ujawniło znaczny spadek aktywności obszarów mózgu związanych z odczuwaniem bólem i negatywnymi emocjami, gdy ochotnicy starali się być „uważni”, czyli stosowali techniki medytacyjne. W przypadku eksperymentu „fizycznego”, przy zastosowaniu okładów o najwyższej temperaturze, mózgi badanych reagowały tak, jakby badany miał do czynienia z zaledwie ciepłą lub niezbyt ciepłą materią – mówi neurobiolog Hedy Kober z Uniwersytetu Yale. Eksperci podkreślają, że zaobserwowane pod rezonansem zmiany neurologiczne nie zachodziły w korze przedczołowej mózgu, gdzie przetwarzane są świadome i racjonalne decyzje. To może sugerować, że niektóre techniki "mindfulness" mogą wpływać na nasz mózg na poziomie podświadomości. Już wcześniej badania pokazały, że medytacja i stosowanie niektórych technik "mindfulness" może mieć pozytywne skutki dla naszego zdrowia psychicznego i fizycznego. Jednak obecna analiza pozwoliła stwierdzić, że nie potrzeba wielogodzinnych treningów i wieloletniej praktyki medytacji, aby te skutki odczuć. Autorzy badań zapowiedzieli, że konieczne będą dalsze badania na bardziej złożonej i szerszej grupie badanych. Mają jednak nadzieję, że wyniki ich pracy pozwolą przynieść ulgę m.in. osobom zmagającym się z przewlekłymi chorobami i dolegliwościami fizycznymi. Katarzyna Grzelak
Medytacja może wywołać lęk i smutek. Badacze odkryli ciemną stronę praktyk
Relaks, spokój, wyciszenie – to wrażenia, które najczęściej wiążemy z medytacją. Badania pokazują, że na tą listę należy także wpisać lęk i smutek.
W powszechnym mniemaniu (a przede wszystkim dzięki reklamom) medytacja zarówno w grupie jak i indywidualna kojarzy się jak najlepiej. Psycholodzy często doradzają ją swoim pacjentom by ukoić ich nerwy. Wiele kultów religijnych wykorzystuje ją do zbudowania więzi między wiernym a jego własną duchowością. Naukowcy przepytali 1 232 osób regularnie medytujących. Spośród nich 315, czyli 25,6% stwierdziło, że nieobce są im negatywne doświadczenia. Autorzy badania, które opublikował PLOS One dodają, że nie chodzi im wcale o zniechęcanie kogokolwiek czy tworzenie czarnego PR'u. - Nasze ustalenia wskazują na wagę poszerzenia świadomości publicznej i naukowej na temat medytacji, nie tylko jako technikę prozdrowotną – mówi Marco Schlosser z University College London, który przewodził zespołowi – Niewiele wiadomo o tym kiedy i dlaczego pojawiają się trudności przy medytacji. Potrzeba kolejnych badań by zrozumieć ich naturę: kiedy negatywne doświadczenia stają istotnym elementem medytacji, kiedy negatywnych efektów da się uniknąć? Wszyscy badani przez naukowców mieli za sobą przynajmniej dwa miesiące doświadczenia w uprawianiu medytacji. Zadano im pytanie czy kiedykolwiek doświadczyli nieprzyjemnych uczuć w trakcie praktykowania. Wśród kobiet oraz osób religijnych było znacznie mniej opowieści o takich przypadkach. Więcej takich doświadczeń miały osoby praktykujące takie odmiany jak na przykład Vipassanā oraz Kōan (koncentrujący się na wybijaniu umysłu z utartych kolein pojęć). Autorzy badania określają je mianem „dekonstrukcyjnych”. Badacze dodają, że większość badań koncentruje się na pozytywnych aspektach medytacji, zapominając zupełnie o przypadkach, gdy głębokie wnikanie we wnętrze swojego umysłu może zaprowadzić daną osobę do bardzo nieprzyjemnego psychicznie miejsca. Niestety badanie nie oferuje nam dokładnych i szczegółowych relacji poszczególnych osób, nie wzięło pod uwagę także potencjalnych psychicznych problemów uczestników. Wprowadza jednak dość ciekawe i nowe pojęcie, które może otworzyć drzwi dalszym i wydajniejszym badaniom. - Przyszłe analizy będą mogły być podstawą wytycznych dla nauczycieli medytacji oraz podręczników „mindfulness” (ang.: uważność – przyp. red.) - podsumowuje Schlosser.
Władcy umysłów. Jak powstają i działają nowe religie
Fenomen duchowości polega na tym, że człowiekowi można wmówić dowolne rzeczy, których udowodnić się nie da i nie można im zaprzeczyć
Aż 110 mln ludzi na świecie nie znalazło w tradycyjnych religiach odpowiedzi na wiele współczesnych pytań i przystąpiło do nowych ruchów religijnych. Średnio co tydzień powstaje nowy. To już zjawisko masowe – twierdzi prof. Christopher H. Partridge z Lancaster University, autor Encyclopedia of New Religions. Dawniej używano określenia sekty, ale nazwa ta zyskała pejoratywny charakter i obecnie stosowana jest wyłącznie do grup skrajnie niebezpiecznych, takich jak Heaven’s Gate (jej członkowie popełnili zbiorowe samobójstwo w 1997 r., by wsiąść na statek kosmitów lecący za kometą Hale’a-Boppa) czy Kościół Zjednoczenia założony przez Sun Myung Moona w Korei (wymaga od członków absolutnego posłuszeństwa, decydując m.in. o wyborze ich małżonka). Scenariusz zwykle jest podobny: charyzmatyczny lider skupia wokół siebie grupę zwolenników, strasząc ich nadchodzącą apokalipsą. Tworzy bezpieczny świat, którym rządzą jasne reguły, a nie rosnące raty kredytu czy groźba utraty pracy. Przywódca sekty dzięki posiadanej charyzmie staje się w oczach wyznawców sprawiedliwym sędzią, dobrym ojcem, troskliwym opiekunem, terapeutą i przyjacielem – pisze w książce Fenomen sekt Elżbieta Mudrak. Uzurpuje sobie prawo do kontrolowania ludzkiego zachowania na najsubtelniejszych poziomach sfer rodzinnej, intymnej, duchowej. Jego wpływ z czasem staje się tak pożądany, że [...] prowadzi do całkowitej zmiany dotychczasowego stylu życia jednostki. Guru dla każdego Wiele osób dostrzegło w tym szansę na zaistnienie, bo bycie duchowym przywódcą okazuje się banalnie proste. Wystarczy zastosować kilka rad, które zebrał Jag Venugopal, amerykański bloger hinduskiego pochodzenia: Ogłoś, że jesteś wcieleniem jakiegoś znanego świętego. Stwórz legendę wokół swych narodzin i dzieciństwa (co najmniej kilka cudów i kontaktów z bogami). Ubieraj się odpowiednio (najlepiej w suknię i turban). Mów niejasno (wszak przemawia przez ciebie bóg); a najlepiej mów łamanym angielskim (wykształcony mistrz jest podejrzany, najlepiej wtrącaj słowa z sanskrytu, którego i tak nikt nie zna). Wyrażaj się ciepło o wszystkich religiach (nie wiadomo, skąd się trafią klienci). Nakarm biednych, ufunduj szkołę lub szpital (to się przełoży na dobrą prasę). Nie daj się przyłapać na niegodnym zachowaniu (powołaj speców od budowania wizerunku). Buduj relacje z celebrytami (ich fani mogą zostać twoimi wyznawcami). Amerykański reżyser Vikram Gandhi postanowił sprawdzić, czy rzeczywiście tak łatwo dziś zostać guru. Przeprowadził eksperyment: dokleił sobie włosy i długą brodę. Wyćwiczył hinduski akcent, wynajął salę i rozpoczął działalność w Arizonie jako Kumare. Mówił to, co mu ślina na język przyniosła, uczył ruchów, które wymyślił i rysował ludziom na czołach penisy, twierdząc, że to tajemne znaki. Bardzo szybko nie tylko znalazł grono zagorzałych zwolenników, ale zaczął być także zapraszany na obozy jogi jako instruktor. Co ciekawe, kiedy po roku ujawnił swoją prawdziwą tożsamość, część jego uczniów dalej twierdziła, że ma nadprzyrodzoną moc i wiele ich nauczył. – Fenomen duchowości polega na tym, że człowiekowi można wmówić dowolne rzeczy, których udowodnić się nie da i nie można im zaprzeczyć – mówi Paweł Szuppe, teolog, religioznawca i pracownik Dominikańskiego Ośrodka Informacji o Nowych Ruchach Religijnych i Sektach. – Nie trzeba nawet znać się na psychologii, filozofii ani posiadać charyzmy. Złote jaja Nowe religie trudno nazwać rzeczywiście nowymi, bo zwykle korzystają z istniejących już systemów religijnych, filozoficznych i popkultury, swobodnie wybierając z nich to, co najbardziej odpowiada ludzkim potrzebom. Najbardziej widoczne jest to w multietnicznych Stanach Zjednoczonych, gdzie nowych ruchów religijnych powstaje najwięcej, a coraz szybsze tempo życia powoduje erozję tradycyjnych wartości. Sporo nowych religii powstało też na terenie byłego ZSRR, po upadku którego pozostała pustka w wielu wymiarach. W Indiach z kolei podążanie za charyzmatycznym guru jest elementem tradycji. W kraju jest więcej świątyń niż szkół, a jedna trzecia społeczeństwa to analfabeci żyjący poniżej granicy ubóstwa, z którego może ich wyrwać tylko cud, więc w niego wierzą. – Na świecie są jednak dwie dominujące tradycje, które bardzo się od siebie różnią. Religie monoteistyczne opierają się na teologii, starają się ująć świat w ryzy, głoszą, że rządzą nim niezmienne prawa, które ustanowił osobowy bóg – mówi religioznawca i etnolog, prof. Włodzimierz Pawluczuk. – Na wschodzie zaś osobowego boga nie ma, wszystko opiera się na systemach filozoficznych, duchowych tradycjach i technikach, które pozwalają je doskonalić. W wielu krajach przewodnicy duchowi stanowią kręgosłup moralny społeczeństwa i cieszą się prawdziwym i zasłużonym szacunkiem, gromadzą wokół siebie uczniów, którym przekazują wiedzę, uczą technik medytacji i wskazują drogę postępowania. W Azji na duchowe przebudzenie pracowali latami, żyli w odosobnieniu, medytowali w odciętych od świata jaskiniach. Buddyjscy mnisi, aby osiągnąć oświecenie, przestrzegają aż 227 reguł (zasad moralnych), które nie pozwalają im nawet na zabicie muchy. Na Zachodzie transcendentalny odlot można osiągnąć na weekendowym kursie. Roshi Genpo, twórca metody Big Mind (zastrzeżonej znakiem towarowym), oferuje oświecenie w godzinę za 50 tys. dol. – Charyzmatyczni oszuści opanowali sztukę budowania nastroju i widowiskowych trików. Znaleźć ich jest o wiele łatwiej, bo są bardziej medialni. Aby zyskać wiarygodność, uprawiają teatr – uciekają się do iluzji, a swoje sztuczki nazywają cudami. Regularnie są zresztą demaskowani – mówi Tomek Michniewicz, dziennikarz, podróżnik i autor książki Samsara. Kiedy zmarły niedawno Sai Baba (w samych Indiach miał 6 mln wyznawców) kręcił rękami, sypał się z nich vibuti – święty popiół o właściwościach leczniczych, który okazał się sproszkowanym krowim łajnem. Podczas spotkań z wiernymi wypluwał złote jajka, pierścionki, medaliony, drogie zegarki czy krzyżyki. Dla hinduistów z ust wyciągał figurki bogów, a dla buddystów japa male (różańce) używane podczas mantry. Tłumaczył, że tworzy je tak samo, jak Bóg stworzył świat. Wierni przypisywali mu zdolności lewitacji, teleportacji, jasnowidzenia, wpływania na zmianę pogody, uzdrawiania, a nawet wskrzeszania zmarłych. Kiedy zmarł w 2011 r., w jego rezydencji znaleziono 98 kg złota, 307 kg srebra i 120 mln rupii (7,2 mln zł). Zostawcie buty i umysły Nie mniej bogaci byli inni hinduscy guru. Dhirendra Brahmachari, rzekomy „latający” nauczyciel jogi i kochanek Indiry Gandhi, miał nielegalną fabrykę broni i prywatny odrzutowiec. Maharishi Mahesh Yogi, założyciel i przywódca ruchu Medytacja Transcendentalna, zgromadził majątek wart miliard dolarów, nieruchomości jego organizacji wyceniano na 3,6–5 mld. W latach 70. przekonywał, że 10 tys. latających joginów może zapewnić pokój na świecie. Karierę zrobił dzięki Beatlesom, którzy ogłosili go swym nauczycielem. Propagował medytację transcendentalną, która polega na wypowiadaniu otrzymanej przez nauczyciela mantry przez 20 min dziennie, dzięki czemu na adepta spływają „jogiczne moce” i „umiejętność latania”. Można ją doskonalić, skacząc na pośladkach w pozycji lotosu. Głośny film Davida Sievekinga David chce odlecieć ujawnia, że mantry kosztowały 1500 dol. (dziś 2800 euro), a tytuł „radży ruchu” – milion dolarów. Wśród zagorzałych wyznawców Maharishiego jest m.in. David Lynch, który założył organizację uczącą dzieci na całym świecie transcendentalnej medytacji oraz słynny amerykański wydawca Earl Kaplan, który podarował mistrzowi 150 mln dol. na budowę centrum medytacyjnego w Indiach. Ci hinduscy pseudoguru zrobili zawrotną karierę na Zachodzie m.in. dzięki swojej egzotyce. Chandra Mohan Jain, znany jako Osho lub „guru seksu”, w Indiach budził takie zgorszenie, że musiał w latach 80. przenieść swoją komunę do USA, a tam z łatwością zbudował siedmiotysięczne miasto z lotniskiem i transportem publicznym, w którym średnia wieku wynosiła 34 lata, a 40 proc. mieszkańców miało wyższe stopnie naukowe. Przed wejściem do sali wykładowej widniał napis: Zostawcie tu buty i umysły. Zarzucano mu, że prał ludziom mózgi, ale jego uczniowie upierali się, że miało to dla nich zbawienny skutek, bo medytacje Osho oczyszczały ich umysły z dogmatów, stereotypów i strachu, na których opierają się tradycyjne religie i kościoły. Amerykanom odpowiadał jego światopogląd, medytowanie podczas stosunku i sposób bycia radosnego guru z Indii, który twierdził, że bogactwo sprzyja rozwojowi duchowemu. Sam miał aż 93 rolls-royce’y i 300 rolexów. Dziś jedną z najbogatszych sekt na świecie jest Kościół scjentologiczny, założony w 1954 r. przez pisarza science fiction Rona Hubbarda. Rozwinął on swego rodzaju system psychoterapeutyczny, polegający na organizowaniu niezwykle drogich kursów mających doprowadzić do „odblokowania się człowieka”. W wielu krajach działalność scjentologów jest zakazana, zaś paryski sąd uznał ich w 2012 r. za zorganizowaną grupę przestępczą, skazując na więzienie przywódcę francuskiej odnogi. Sekcie udało się jednak pozyskać wiele gwiazd Hollywood, z Tomem Cruise’em na czele, który lobbuje i werbuje nowych członków. Dziś „Kościół” ma 12 mln wyznawców w 150 krajach. Religijna natura Na świecie jest wiele religii, ale wszyscy mamy takie same potrzeby duchowe. Człowiek musi czuć, że jego życie ma sens. Religią można więc nazwać wszystko, co pozwala je zaspokoić – wyjaśnia prof. Pawluczuk. Według psychologów potrzebę sacrum mamy wrodzoną. – Człowiek, który nie identyfikuje się z żadnym Kościołem, tworzy sobie własną religię. Religijne doznania może zapewnić skok na bungee, samodoskonalenie – joga, uniesienia – wyprawy do filharmonii, a poczucie wspólnoty – dyskusje z przyjaciółmi – mówi Paweł Szuppe. Chrześcijaństwo i inne religie monoteistyczne nie zezwalają na taką dowolność, ale religie Wschodu – jak najbardziej. Buddyści uważają religię za środek w dążeniu do absolutu, a nie cel sam w sobie. Według dalajlamy potrzeba tylu religii, ilu jest ludzi, a człowiek zawsze sobie znajdzie jakiegoś idola i święte miejsce.
3,5 miliona ludzi z 155 krajów uczci kulturową różnorodność. To będzie najliczniejsza medytacja na świecie!
Wszystko podczas Międzynarodowego Festiwalu Kultur w Delhi.
Międzynarodowy Festiwal Kultur Festiwal będzie największym spotkaniem międzykulturowym poświęconym pokojowi na świecie i wartościom ludzkim. Wszystko rozegra się między 11 a 13 marca 2016 i będzie historycznym wydarzeniem – 3,5 miliona ludzi z różnych kultur, narodów i religii zjednoczy się w świętowaniu na rzecz pokoju oraz uniwersalnych wartości. Celem festiwalu jest pokazanie, że ludzkość jest jedną wielką rodziną, a różnice, które często powodują podziały i konflikty, mogą być powodem do radości i zachwytu. To okazja dla liderów z całego świata do dyskusji o pokoju i wartościach ludzkich, ale też ogromny przegląd artystyczny – 40 tysięcy artystów z całego świata wystąpi na scenie o wielkości 6 boisk piłkarskich! Polska będzie reprezentowana przez tancerzy, którzy zaprezentują poloneza. Podczas Festiwalu odbędzie się również Światowe Forum Liderów (Global Leadership Forum), podczas którego liderzy polityczni, biznesowi, religijni i społeczni będą dyskutować o wyzwaniach jutra – geopolityce, zrównoważonym rozwoju, etyce oraz problemach społecznych. Misja: medytacja Każdego dnia Festiwalu odbędzie się medytacja na rzecz pokoju, w której weźmie udział 3,5 miliona obecnych oraz miliony ludzi za pośrednictwem telewizji i Internetu. Kolejny Światowy Rekord Guinnessa zostanie pobity. Praktykowana od tysięcy lat na Dalekim Wschodzie medytacja oznacza spokojny, szczęśliwy stan umysłu, który można osiągnąć na wiele sposobów – poprzez kontakt z naturą lub inne czynności, podczas których umysł jest tu i teraz. - Medytowanie pozwala powrócić do harmonii z samym sobą i ze światem. Kiedy jesteśmy bardziej spokojni, świat wokół nas również to odczuwa - mówi Tomasz Knitter, nauczyciel programów rozwoju osobistego Fundacji Art of Living. Od 10 lat! Festiwal, który odbędzie się w marcu 2016 roku będzie już trzecią tego typu imprezą. Dotychczas podobne uroczystości odbyły się - 10 lat temu w Bangalore na południu Indii oraz w 2011 roku na Stadionie Olimpijskim w Berlinie. - Najbardziej zapadła mi w pamięć atmosfera świętowania, wzajemnej otwartości i ciekawości. Podczas Festiwalu w Bangalore wokół mnie siedzieli ludzie z Japonii, Azerbejdżanu, Serbii, Brazylii, Ameryki i Togo, wszyscy uśmiechnięci i rozmawiający ze sobą bardziej lub mniej płynną angielszczyzną - wspomina Ania, wolontariuszka Fundacji Art Of Living, która wzięła udział w obu festiwalach. - Nigdy nie zapomnę wibracji i siły muzyki, które poczułam, gdy wspólnie ponad tysiąc muzyków zagrało na tradycyjnych instrumentach - sitarach. W tym roku także wybieram się do Delhi, to jedyne tego typu wydarzenie, podczas którego można się poczuć obywatelem świata i członkiem jednej wielkiej rodziny – dodaje.
8 sierpnia tysiące ludzi na całym świecie spotka się na największej w historii medytacji. Cel? Pokój na świecie
Gabrielle Bernstein, Deepak Chopra oraz India Arie chcą dzisiaj ustanowić rekord Guinnessa w niepowtarzalnym wydarzeniu "A Global Meditation for Peace" w hotelu Westin Harbour Castle w Toronto w Kanadzie. Spotkanie z medytacją jest wyjątkowym doświadczeniem. Dzisiejsze wydarzenie jest skierowane do wszystkich - nieważne gdzie jesteś, zorganizuj dzień i spróbuj na moment oderwać się od rzeczywistości! W naszej strefie czasowej start sesji zaczyna się o godzinie 18.00. Aby dołączyć, wystarczy zarejestrować się bezpłatnie na stronie: http://globalmeditation.chopra.com/ Co może się wydarzyć, kiedy miliony jednostek z całego świata ukierunkują swoją medytację we wspólnej intencji pokoju? Sprawdźmy!