National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-07-23T08:56:21.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Błękitne miasto ukryte w górach. Dotarłam tam jedną z najpiękniejszych tras Maroka
items: Chcesz zobaczyć świat z „Odysei”? Oto miejsca, w których kręcono film Christophera Nolana
items: Wrak pełen złota zidentyfikowany. 30 lat żmudnych badań przyniosło odpowiedzi
items: Jak zdobyć Dżebel Tubkal? Wyprawa na najwyższy szczyt Maroka
items: Czy w Maroku jest bezpiecznie dla turystów? Sprawdzamy. „Trochę się martwimy”
items: Awantura o najdroższy meteoryt marsjański: Niger żąda zwrotu
items: Maroko robi coś, czego nie ma nikt w Afryce. To będzie rewolucja w podróżowaniu
items: Egipt nie jest już numerem 1. Zaskakujący kierunek bije rekordy i przyciąga tłumy
items: Ten region był uważany za niezamieszkały. Teraz odkryto tu osadę sprzed 4200 lat
items: Mało kto kojarzy to miejsce z nazwy. Wszyscy za to znają niebieskie ściany
items: Jak wyglądała medycyna w prehistorii? W marokańskiej jaskini odkryto dowody stosowania ziół leczniczych
items: Nieznana społeczność sprzed ponad 5 tysięcy lat. Odkrycie archeologów w Maroku
items: 1100 kilometrów po Maroku w dwa dni. Jedna rzecz mnie zaskoczyła najbardziej
items: Milioner kontra potomek Mahometa. Co tak naprawdę wydarzyło się w 1904 roku?
items: Miasteczko Imsouane to perła Maroka. Teraz umiera przez piłkę nożną
items: Odkryto sekret tajemniczej wydmy gwiaździstej na Saharze. Powstała w niespodziewany sposób
items: W Maroku archeolodzy odnaleźli skamieniałe odciski ludzkich stóp. Mogą mieć aż 90 tys. lat
items: Dlaczego warto odwiedzić Maroko? Ciekawostki o kraju gór, zabytków i muzyki gnawa
items: Maroko otwiera granice. Kiedy odwiedzimy Marrakesz?
items: Dlaczego w Maroku kozy wchodzą na drzewa?
items: Znalezisko w marokańskiej jaskini sugeruje że ludzie szyli ubrania już 120 tysięcy lat temu
items: „Marokańczycy nie lubią być fotografowani”. Joanna Mrówka radzi, gdzie w Maroku wybrać się z aparatem [FOTOGRAF MIESIĄCA]
items: Niepokojący rytuał ze Sri Lanki i malownicze Maroko. Osobiste TOP 5 ujęć Joanny Mrówki [FOTOGRAF MIESIĄCA]
items: Madera - wyspa wiecznej wiosny. Tu uciekniesz od szarości
items: Jego wysokość Tubkal. Trekking na najwyższy szczyt Maroka

Błękitne miasto ukryte w górach. Dotarłam tam jedną z najpiękniejszych tras Maroka
type: item
date: 2026-07-26T10:16:08.000Z
creator: Joanna Kopka
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: afryka
subject: maroko
subject: samochody terenowe
subject: zwiedzanie
description: W Maroku wystarczy zjechać z głównej drogi, by krajobraz zmienił się niemal bez ostrzeżenia. Atlantyckie światło Tangeru ustępuje zielonym wzgórzom, asfalt zaczyna wić się między górami, a za kolejnym zakrętem pojawia się Szafszawan – miasto pomalowane wszystkimi odcieniami błękitu. Północ kraju najlepiej poznaje się właśnie zza kierownicy.
encoded: Spis treści: Tanger pachnie miętą, solą i przyprawami Samochodem z Tangeru do Szafszawan. Tu zaczyna się prawdziwa podróż Jak jeździ się samochodem po Maroku? Szafszawan nie jest błękitne przez przypadek. Ale nie ma jednego wyjaśnienia Najlepszy sposób na Szafszawan? Wyjść bez planu Co zjeść w północnym Maroku? Maroko samochodem – praktyczne informacje Maroko kojarzy się z Marrakeszem, pustynią i Atlasem. To jednak tylko część miejsc, które warto uwzględnić, planując podróż po Maroku. Tymczasem jego północ oferuje zupełnie inną podróż: bardziej zieloną, chłodniejszą i momentami niemal śródziemnomorską. W ciągu kilku dni przemierzam trasę z Tangeru do Szafszawan, zaglądam do medyn, próbuję lokalnych smaków i sprawdzam, jak w praktyce wygląda podróż samochodem po Maroku. Tanger pachnie miętą, solą i przyprawami Pierwsze wrażenie? Światło jest tu ostrzejsze niż w Europie. Wydobywa z białych fasad każdy szczegół, odbija się od szyb i rozjaśnia wąskie uliczki starego miasta. Tanger leży między Atlantykiem a Morzem Śródziemnym i od dawna żyje na styku światów afrykańskiego, arabskiego i europejskiego. Ta kulturowa różnorodność jest jedną z wielu rzeczy, które wyróżniają Maroko – kraj pełen zaskakujących miejsc i ciekawostek. Wchodzę do medyny i niemal natychmiast tracę orientację. Przejścia zwężają się, schody prowadzą raz w górę, raz w dół, a między ścianami pojawiają się niewielkie piekarnie, sklepy z oliwkami i stragany pełne przypraw. Pachnie świeżym chlebem, kolendrą, skórą i dymem z grilla. Co kilka kroków ktoś nalewa do małych szklanek bardzo słodką herbatę z miętą. Nie próbuję „zaliczać” kolejnych zabytków. To miasto lepiej działa, kiedy pozwalam sobie zwolnić. Nieprzypadkowo Tanger znalazł się wśród najlepszych kierunków National Geographic na 2026 rok. Zaglądam na place, przechodzę przez kasbę i obserwuję codzienne życie. Dopiero później ruszam w stronę wybrzeża. Warto pojechać na przylądek Spartel, gdzie spotykają się wody Atlantyku i Morza Śródziemnego. W pobl…

szafszawan-GettyImages-872361764-3c5ca7c.jpg
width: 6189
height: 4126

Chcesz zobaczyć świat z „Odysei”? Oto miejsca, w których kręcono film Christophera Nolana
type: item
date: 2026-07-24T06:49:49.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: europa
subject: filmy
subject: grecja
subject: islandia
subject: malta
subject: maroko
subject: włochy
description: Do kin trafiła długo wyczekiwana „Odyseja” Christophera Nolana. Widowiskowa adaptacja jednego z najsłynniejszych eposów starożytności zachwyca nie tylko rozmachem, ale również spektakularnymi krajobrazami. W jakich miejscach powstawał film i które z nich naprawdę warto odwiedzić?
encoded: Podróż Odyseusza trudno nazwać udaną wyprawą. Po drodze jego załoga trafia na sztormy, gubi kurs, rozbija statki, mierzy się z głodem i kolejnymi przeszkodami, które raz po raz oddalają bohatera od rodzinnej Itaki. Najnowsza ekranizacja eposu Homera w reżyserii Christophera Nolana może jednak zainspirować do zupełnie innego rodzaju podróży. Film powstawał w niezwykłych zakątkach Europy i Afryki, których surowe krajobrazy doskonale oddają atmosferę jednej z najsłynniejszych wypraw w historii literatury. Gdzie kręcono „Odyseję” i które z tych miejsc można odwiedzić także dziś? Grecja. To tutaj powstały najważniejsze sceny „Odysei” Christophera Nolana Choć ekipa filmowa pracowała na kilku kontynentach, właśnie Grecja stała się sercem produkcji „Odysei”. Zdjęcia realizowano przede wszystkim na Peloponezie – w regionie, który od wieków kojarzony jest z mitologią i światem Homera. Filmowcy wykorzystali m.in. malowniczą plażę Voidokilia, słynącą z zatoki w kształcie podkowy, a także znajdującą się nieopodal Jaskinię Nestora, gdzie nakręcono sceny związane z cyklopem Polifemem. W kadrze pojawiają się również średniowieczny zamek w Methoni, monumentalny Akrokorynt oraz okolice Pylos i Mesenii. Właśnie tutaj powstawały sceny związane z Itaką, Spartą oraz podróżą Telemacha poszukującego informacji o ojcu. Aby zachować autentyczny charakter produkcji, do portu w Pylos sprowadzono nawet 37-metrową replikę starożytnej triery, a statyści przeszli szkolenie z wioślarstwa. Jak podkreślała scenografka Ruth De Jong, Nolanowi zależało, by na ekranie wyraźnie było czuć siłę śródziemnomorskiego wiatru i surowość krajobrazu, zamiast pocztówkowych, idealnie skąpanych w słońcu widoków. Włochy. Favignana i Wyspy Liparyjskie stały się filmową Itaką Drugim filarem zdjęć były południowe Włochy, a szczególnie sycylijska wyspa Favignana oraz archipelag Wysp Liparyjskich. To właśnie Favignana, położona u zachodnich wybrzeży Sycylii, wcieliła się w filmową Itakę. Twórców zachwyciły przede wszystkim…

zdj-2026-07-23T160801.477-3cc96ed.jpg
width: 5120
height: 3410

Wrak pełen złota zidentyfikowany. 30 lat żmudnych badań przyniosło odpowiedzi
type: item
date: 2026-06-19T12:20:15.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: maroko
subject: odkrycia archeologiczne
subject: wielka brytania
subject: wrak statku
subject: złoto
description: 400 złotych monet odnalezionych we wraku w 1995 r. rozpaliło wyobraźnię historyków. Ale dopiero teraz udało się ustalić, skąd pochodziły i do kogo należały. Statek obładowany afrykańskim złotem i egzotycznymi towarami zatonął w 1633 r u wybrzeży Wielkiej Brytanii. Po 30 latach żmudnych badań eksperci poznali nazwę jednostki i jej historię.
encoded: W 1995 roku zespół nurków z South West Maritime Archaeology Group natrafił na pozostałości wraku u południowych wybrzeży Anglii, w pobliżu Salcombe. Na głębokości kilkunastu metrów spoczywała jednostka o długości około 30 metrów, otoczona armatami i kotwicami. To, co najbardziej rozpaliło wyobraźnię badaczy, to 400 złotych monet, które przetrwały stulecia pod wodą. Jak tam trafiły? Do kogo należały? Rozpoczął się żmudny proces opracowywania informacji na temat statku, bo do teraz nie znano nawet jego nazwy. Trzy dekady detektywistycznej pracy Identyfikacja jednostki jako „Dom van Keulen” była możliwa dzięki ścisłej współpracy archeologów z Bournemouth University, British Museum oraz niezależnych badaczy. Kluczowe były działania historyka Iana Friela, który w Archiwach Narodowych odnalazł dokumenty dotyczące rejsu z 1633 roku. Zapiski te potwierdziły, że statek płynący z Maroka napotkał „bardzo burzliwą pogodę”, doznał przecieku i zatonął w pobliżu Salcombe. Co ciekawe, mimo utraty ładunku, cała załoga zdołała przeżyć. Złoty wiek handlu i holenderska dominacja W XVII wieku morza i oceany były areną globalnej wymiany, w której kluczową rolę odgrywali holenderscy kupcy. Budując swoje handlowe imperium, Holendrzy wymieniali towary przemysłowe na niezwykle cenione, czyste złoto z Afryki Zachodniej, chociaż z jego jakością bywało różnie. Kruszec ten był tak istotny, że importowane dukaty często przetapiano na rodzimą walutę, która stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych na świecie. W tym kontekście podróż statku z Maroka do Niderlandów jesienią 1633 roku była standardową, choć ryzykowną operacją handlową. Jak wyglądał statek? O wyglądzie i rozmiarach statku „Dom van Keulen” wiadomo niezwykle mało, bo nie zachowały się żadne znane obrazy przedstawiające tę jednostkę. Miał około 30 m długości. Obecnie spoczywa na głębokości około 18 metrów. Skarb to nie tylko złoto Choć to złote dukaty przyciągają uwagę opinii publicznej, ładunek „Dom van Keulen” był znacznie bogatszy…

zloto-0b51308.jpg
width: 1575
height: 1050

Jak zdobyć Dżebel Tubkal? Wyprawa na najwyższy szczyt Maroka
type: item
date: 2026-06-18T09:17:35.000Z
creator: Karolina Olejak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: góry
subject: góry atlas
subject: maroko
subject: reportaże
description: W górach największym skarbem jest doświadczenie. Ono pozwala nam widzieć to, co niewprawionym oczom umknie niezauważone. Lekki powiew wiatru – zwiastujący wichurę, topniejący śnieg, który może okazać się początkiem odwilży. Ból głowy jeszcze niezbyt mocny, ale pulsujący tak, że niechybnie zamieni się w chorobę wysokościową. To wszystko składa się na doświadczenie, które trudno opisać słowami. Gdy taka wiedza przekazywana jest z pokolenia na pokolenie, szybko staje się jasne, że mamy do czynienia z prawdziwym człowiekiem gór.
encoded: Naszą wyprawę na Tubkal, czyli najwyższy szczyt gór Atlas, rozpoczynamy w pierwszych dniach lutego 2026. To właśnie przełom roku jest najlepszym momentem na zdobywanie Tubkalu dla tych, którzy kochają śnieg i mają doświadczenie w zimowych wędrówkach. Jeśli jednak trekking ma być łatwiejszy, a warunki mniej surowe, to przewodnicy rekomendują zdobywanie góry w maju lub czerwcu. Temperatury są wtedy umiarkowane, tuż przed rozpoczynającym się w Maroku upalnym latem. Gdzie nocować przed wejściem na Tubkal? Imil jako baza wypadowa Nocleg najlepiej zarezerwować w Imlil, bo tam rozpoczyna się szlak do pierwszego punktu – czyli schroniska Jebel Toubkal. Znaleźć je można na większości popularnych platform. Dotrzeć można tam na dwa sposoby taksówką lub busem. Minibusy odjeżdżają z okolic Rue Oqba Ben Nafaa w Marrakeszu, a przejazd kosztuje około 30 MAD. Trzeba jednak uzbroić się w cierpliwość i przygotować na liczne przystanki. Prywatna taksówka kosztuje około 70 euro. Do Imlil docieramy wieczorem. Powoli zapada zmrok, ale nad górską wioską widać jeszcze zarysy ostrych szczytów. To w ich kierunku wszyscy spoglądamy z nadzieją. Przepakowujemy plecaki, bo do miejsca noclegu iść będziemy żwirową drogą, której nie da się pokonać samochodem. Przepakowujemy się szybko, ale uważnie, bo po pozostawione rzeczy nie będzie już powrotu. Uczta na koniec dnia Do nas na trasie dołącza Rachid, przewodnik, który razem z rodziną mieszka w Imlil. To w jego domu spędzimy coraz szybciej nadchodzącą noc. Wędrówka trwa blisko godzinę. Do domu gospodarza dotrzeć można, pokonując kamienne schody i wąskie „uliczki” między skałami. Architektura podyktowana jest rozkładem górskich formacji. Na miejscu czeka na nas ojciec Rachida, który również przewodził górskim wyprawom. Dziś pomaga mu przyjmować turystów. Zajadamy się marokańskim tadżinem (ryżem, pieczonymi warzywami), a dla chętnych jest też kurczak. Ucztę wieńczy słodka herbata. W górskich chatach nie ma centralnego ogrzewania. Do utrzymania ciepła s…

zdj-84-c7a188c.jpg
width: 4608
height: 3069

Czy w Maroku jest bezpiecznie dla turystów? Sprawdzamy. „Trochę się martwimy”
type: item
date: 2025-10-08T08:55:04.000Z
creator: Wiktoria Szydło
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: afryka
subject: bezpieczeństwo
subject: maroko
subject: turystyka
description: Niektórzy turyści obawiają się podróży do Maroka po ostatnich protestach na ulicach wielu miast. „Słyszeliśmy o strajkach i trochę się martwimy” – piszą podróżni w mediach społecznościowych. O aktualnej sytuacji w państwie rozmawiałam m.in. z przedstawicielami biur podróży.
encoded: Spis treści: Turyści o wydarzeniach w Maroku. „Trochę się martwimy” Co z wycieczkami zorganizowanymi? „Na bieżąco monitorujemy sytuację” „Regiony wypoczynkowe pozostają bezpieczne” Na przełomie września i października w wielu marokańskich miastach wybuchły protesty. Zaczęło się od strajków tzw. pokolenia Z, czyli osób urodzonych między 1997 a 2012 rokiem. To były jedne z największych antyrządowych manifestacji od lat. Według informacji Marokańskiego Stowarzyszenia Praw Człowieka tylko w ciągu jednego dnia kilkadziesiąt osób zostało zatrzymanych. Dochodziło do aktów wandalizmu i zamieszek. Z kolei w niedzielę (5 października) dziesiątki tysięcy osób wyszły na ulice Rabatu, by wyrazić sprzeciw wobec działań Izraela w Strefie Gazy. W związku z ostatnimi wydarzeniami turyści zaczęli się obawiać wycieczek do Maroka. Czy słusznie? Turyści o wydarzeniach w Maroku. „Trochę się martwimy” Na niespokojną sytuację w Maroku zareagowali polscy turyści. Na facebookowych grupach zaczęły pojawiać się pytania o aktualną sytuację w państwie pod kątem bezpieczeństwa. „Słyszeliśmy o strajkach i trochę się martwimy, bo za dwa dni mamy lot. Czy ktoś może powiedzieć, czy jest bezpiecznie podróżować teraz, czy lepiej odpuścić?” – napisała w poniedziałek pani Paulina. Zdaniem pani Danuty, która mieszka w Marrakeszu (miasto w zachodnim Maroku), nie ma powodów do zmartwień. – Absolutnie turyści nie mają się czego obawiać, cisza i spokój. Codziennie jestem na mieście i wstawiam relacje z mojego życia tutaj i z naszych wycieczek. Jest bezpiecznie – zapewnia kobieta. Z kolei pani Luiza przebywała w Agadirze, gdy pod jej oknami przechodzili protestujący. – Czułam się zagrożona w momencie, gdy wieczorem już byłam w łóżku i nagle pojawiły się hałasy. Zrobiło się niesamowicie głośno i akurat tuż przy mieszkaniu, które wynajmowałam. Na szczęście nie doświadczyłam żadnego rzucania kamieniami i innych aktów wandalizmu. Jak było już po wszystkim i chodziłam po Agadirze, to też nie miało to wpływu na to, …

maroko-bezpieczenstwo-3dc6df8.jpg
width: 2025
height: 1350

Awantura o najdroższy meteoryt marsjański: Niger żąda zwrotu
type: item
date: 2025-08-12T11:30:26.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Kosmos
subject: Nauka
subject: Traveler
subject: handel
subject: maroko
subject: meteoryty
subject: niger
description: Najdroższy meteoryt marsjański, wart ponad 5 milionów dolarów, stał się powodem dyplomatycznego sporu. Władze Nigru twierdzą, że 24,7-kilogramowy okaz opuścił kraj wbrew prawu.
encoded: Spis treści: Największy kawałek Marsa na Ziemi wyjechał z Nigru nielegalnie Niger ogłasza zakaz wywozu minerałów Meteoryt znaleziono w listopadzie 2023 r. w regionie Agadez w Nigrze. To wyjątkowy przybysz z Marsa – ważący 24,7 kg i nazwany NWA 16788 jest największym tego typu obiektem odkrytym na Ziemi. W lipcu 2025 trafił na aukcję w nowojorskim Sotheby’s, gdzie anonimowy kupiec zapłacił za niego 5,2 miliona dolarów. Ani tożsamość sprzedawcy, ani kupującego nie została ujawniona. Największy kawałek Marsa na Ziemi wyjechał z Nigru nielegalnie Mniej niż 400 z ok. 50 tys. znanych meteorytów pochodzi z Marsa. Jednak szybko pojawiły się pytania o legalność wywozu wyjątkowego znaleziska. Rząd Nigru zgłosił wątpliwości co do zgodności eksportu z prawem i wszczął śledztwo, podejrzewając możliwy nielegalny handel. Sotheby’s utrzymuje, że wszystkie procedury międzynarodowe zostały zachowane. Według włoskich publikacji naukowych, meteoryt znalazł anonimowy poszukiwacz na Saharze, 90 km na zachód od oazy Chirfa. Kamień został sprzedany przez lokalną społeczność międzynarodowemu handlarzowi. Trafił do prywatnej galerii w Arezzo, gdzie przebadali go naukowcy z Uniwersytetu Florenckiego. Część skały pozostawiono we Włoszech do dalszych analiz, a reszta trafiła na aukcję w USA. Niger ogłasza zakaz wywozu minerałów Prof. Paul Sereno z Uniwersytetu Chicagowskiego, od lat związany z Nigrem, uważa, że doszło do złamania prawa, i apeluje o zwrot meteorytu jako elementu dziedzictwa narodowego. Niger chroni swoje dobra kulturowe ustawą z 1997 r., która obejmuje m.in. „okazy mineralogiczne”, lecz nie wymienia wprost meteorytów. Brak szczegółowych przepisów może tłumaczyć, jak artefakt opuścił kraj niezauważony. Podobne problemy ma Maroko, które od lat jest jednym z największych eksporterów meteorytów, mimo prób wprowadzenia regulacji. Prof. Hasnaa Chennaoui, geolog z Casablanki, wskazuje że meteoryty są częścią krajowej kultury, a jednak w praktyce większość okazów trafia do zagranicznych…

GettyImages-2223538011-4f48253.jpg
width: 1791
height: 1181

Maroko robi coś, czego nie ma nikt w Afryce. To będzie rewolucja w podróżowaniu
type: item
date: 2025-04-29T10:45:51.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: afryka
subject: kolej
subject: maroko
subject: podróże
description: Podróże po Maroku w najbliższych latach staną się szybsze i łatwiejsze. Kraj ten, jako jedyny w Afryce, inwestuje w rozwój kolei dużych prędkości. Między takimi turystycznymi hitami jak Casablanca i Marrakesz będzie można podróżować z prędkością ponad 300 km/godz.
encoded: Spis treści Podróże po Maroku będą łatwiejsze i szybsze Szybkie koleje już jeżdżą po Maroku Do 2040 roku szybkich pociągów będzie jeszcze więcej >Czy kolej połączy Hiszpanię z Marokiem? 24 kwietnia król Maroka Mohammed VI zainaugurował budowę nowej linii szybkich kolei. Ta wielka inwestycja połączy Marakesz oraz Kenitrę, miasto na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego. Maroko konsekwentnie inwestuje i wyrasta na lidera infrastruktury na całym kontynencie afrykańskim. Podróże po Maroku będą łatwiejsze i szybsze Nowa trasa kolei dużych prędkości będzie miała o długość 430 km i połączy główne ośrodki polityczne, gospodarcze i turystyczne Maroka: Rabat, Casablankę i Marrakesz, znacząco skracając czas podróży. Na przykład podróż między Tangerem a Marrakeszem potrwa tylko 2 godziny i 40 minut, a dojazd z Rabatu na lotnisko w Casablance – zaledwie 35 minut. ​ Projekt ten to kluczowy element narodowego planu kolejowego o wartości 9,5 miliarda dolarów. Obejmuje on też zakup 168 nowoczesnych pociągów oraz rozwój systemów komunikacji miejskiej w Casablance, Rabacie i Marrakeszu. Rozbudowa linii kolejowej pochłonie ponad 5 miliardów dolarów i umożliwi pociągom osiąganie prędkości do 350 km/h. Ma zostać ukończona do 2030 roku. Sieć szybkich pociągów nie tylko usprawni komunikację, ale i odciąży tradycyjne regionalne i podmiejskie linie kolejowe, co przełoży się też na ruch samochodów i autobusów. W metropoliach takich jak Casablanca ogromnym problemem są korki i zanieczyszczenie powietrza. Szybkie koleje już jeżdżą po Maroku Nowa linia Kenitra–Marrakesz to kontynuacja wcześniejszych inwestycji w infrastrukturę kolejową, takich jak uruchomiona w 2018 roku linia Al Boraq łącząca Tanger z Kenitrą nad Atlantykiem. Była to pierwsza kolej dużych prędkości w Afryce i jak na razie jedyna. Na odcinku 186 km Al Boraq osiąga prędkości dochodzące do 320 km/godz. Podróż z Tangeru do Kenitry trwa tylko 50 minut. Linia jest obsługiwana przez nowoczesne aerodynamiczne pociągi typu „bullet train” firmy …

GettyImages-170027154-2dd488c.jpg
width: 5460
height: 3640

Egipt nie jest już numerem 1. Zaskakujący kierunek bije rekordy i przyciąga tłumy
type: item
date: 2025-03-28T14:19:00.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: afryka
subject: egipt
subject: maroko
subject: wakacje
description: Zmiany na turystycznej mapie Afryki. Po latach dominacji Egipt oddaje palmę pierwszeństwa krajowi, który jeszcze niedawno był pomijany w wakacyjnych planach wielu turystów.
encoded: W tym artykule: Egipt zdetronizowany Maroko stanie się turystycznym hitem Polaków? Myśląc o wakacjach w Afryce, większość osób automatycznie wskazuje Egipt. I trudno się dziwić. Kraj faraonów oferuje bowiem wszystko, czego tylko turystyczna dusza zapragnie. Od majestatycznych piramid, przez luksusowe kurorty i szerokie, piaszczyste plaże, po gwarancję słońca niemal przez cały rok. Od niedawna jednak widać wyraźny zwrot w preferencjach podróżnych. Miejsce lidera – o dziwo – zajmuje ktoś inny. Szczegóły poniżej. Egipt zdetronizowany Jak się okazuje, afrykańska turystyka przechodzi cichą rewolucję. Na prowadzenie wysuwa się już nie Egipt, a – ku zaskoczeniu wielu – Maroko. Według oficjalnych danych, w 2024 roku kraj ten odwiedziło aż 17,4 mln turystów, czyli o 20% więcej w porównaniu z rokiem poprzednim. Dla porównania, dotychczasowy lider przyciągnął w minionych dwunastu miesiącach 15,7 mln wczasowiczów. Z opublikowanych liczb wynika, że wśród ponad 17 mln odwiedzających znalazło się 8,8 miliona turystów zagranicznych (wzrost o 23% rok do roku) i 8,6 mln członków marokańskiej diaspory (+17%). Taki wynik oznacza 35-procentowy wzrost w porównaniu do czasów sprzed pandemii i historyczny sukces dla branży. Rosnące zainteresowanie krajem przełożyło się także na gospodarkę. W 2024 roku przychody z turystyki osiągnęły 104 miliardy dirhamów (10,4 mld dolarów), notując wzrost o przeszło 7%. Władze w Rabacie nie zamierzają jednak spoczywać na laurach. Celem strategicznym władz jest przyciągnięcie 26 milionów odwiedzających rocznie. Ma w tym pomóc m.in. organizacja piłkarskich Mistrzostw Świata w 2030 r., których Maroko będzie współgospodarzem wraz z Hiszpanią i Portugalią. Maroko stanie się turystycznym hitem Polaków? Nowe kierunki coraz śmielej wchodzą na listę wakacyjnych hitów. Choć wciąż królują te najbardziej znane, wiele osób zaczyna szukać czegoś innego. Pomagają w tym bezpośrednie loty, jak te z Warszawy do Marrakeszu, które sprawiają, że egzotyka staje się dostępna na …

GettyImages-1450546518-1e38047.jpg
width: 2120
height: 1414

Ten region był uważany za niezamieszkały. Teraz odkryto tu osadę sprzed 4200 lat
type: item
date: 2025-03-11T10:42:39.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: afryka
subject: archeologia
subject: maroko
subject: odkrycia
subject: odkrycia archeologiczne
description: W północno-zachodnim Maroku archeolodzy odnaleźli stanowisko archeologiczne, na którym odkryto ślady osadnictwa sprzed 4200 lat. To wiele lat przed tym, zanim w ten region przybyli Fenicjanie.
encoded: W tym artykule: Region, który uważany był za niezamieszkały Kim byli Fenicjanie? Osadnictwo w Kach Kouch Chociaż obecność ludzi w niektórych zakątkach ziemi w czasach sprzed nawet kilkuset tysięcy lat może być udokumentowana różnymi odkryciami archeologicznymi, to dopiero w neolicie zaczęły powstawać pierwsze osady, które składały się z konkretnych struktur społecznych i politycznych. W epoce brązu takie ośrodki powstawały w basenie Morza Śródziemnego i m.in. w Maroku. Region, który uważany był za niezamieszkały Do tej pory uważano, że północno-zachodni region pierwotnie zamieszkany był przez Fenicjan, którzy osiedlili się w tym miejscu. Najnowsze odkrycie archeologów w Kach Kouch rzuca jednak nowe światło na historię osadnictwa w tej części Afryki. W swojej pracy opublikowanej na łamach czasopisma Antiquity naukowcy napisali, że znaleziona osada podważa postrzeganie tej części Maroka i całej północno-zachodniej Afryki jako terra nullius, czyli niezamieszkanego obszaru przed przybyciem Fenicjan. Badacze podkreślają, że najwcześniejsze dowody na osadnictwo na stanowisku w Kach Kouch, które zidentyfikowali, pochodzą z okresu między 2200 a 2000 r. p.n.e. Badacze znaleźli w najnowszych wykopaliskach trzy odłamki ceramiki, kość bydlęcą i odłupany kamień, który być częścią z narzędzia kamiennego. – Nie jest jednak jasne, czy w tym czasie w Kach Kouch istniała stała osada – powiedział Live Science główny autor badania Hamza Benattia, archeolog z Uniwersytetu w Barcelonie. Według naukowców kolejne ślady ludzkiej obecności pojawiają się ok. 1300 r. p.n.e., gdy ludzie powrócili do Kach Kouch i przekształcili je w kwitnącą osadę. Archeolodzy znaleźli pozostałości domostw z tego okresu, które budowane były z drewna i gliny. – Część sukcesu Kach Kouch w tamtym czasie wynikała z uprawy roślin przez ówczesnych osadników, w tym jęczmienia, pszenicy, fasoli i grochu. Znaleźliśmy ponad 8 tys. kości zwierzęcych, co wskazuje, że ludzie hodowali także różne zwierzęta, w tym bydło, owce …

odkrycie-92757d4.png
width: 970
height: 546

Mało kto kojarzy to miejsce z nazwy. Wszyscy za to znają niebieskie ściany
type: item
date: 2025-03-06T09:20:02.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: afryka
subject: architektura
subject: maroko
subject: podróże
description: Szafszawan, nazywane „Niebieskim Miastem”, to jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc w Maroku. Jego charakterystyczna architektura przyciąga podróżników. Dlaczego króluje tam błękit?
encoded: Spis treści: Szafszawan w Maroku przyciąga błękitem Szafszawan: czy warto? Szafszawan: atrakcje Ile dni przeznaczyć na Szafszawan? Jak dojechać do Szafszawanu? Szafszawan to jedno z tych miejsc, które znajduje się na liście wielu podróżników, choć pewnie nie wszyscy wiedzą od razu, jak zapisać jego nazwę. Miasto słynie z charakterystycznej niebieskiej zabudowy. To właśnie dzięki barwnej architekturze Szafszawan tak często pojawia się na pocztówkach i w turystycznych przewodnikach jako obowiązkowe miejsce do odwiedzenia w Maroku. Szafszawan w Maroku przyciąga błękitem Szafszawan został założony w 1471 roku przez Mulaja Raszida. Pierwotnie była to baza do ataków na Portugalię. Po upadku Grenady w 1492 roku Szafszawan stał się schronieniem dla muzułmańskich i żydowskich uchodźców uciekających przed hiszpańską rekonkwistą. W 1920 roku miasto zostało przejęte przez Hiszpanię. Przynależność geopolityczna Szafszawanu zmieniła się po odzyskania niepodległości przez Maroko w 1956 roku. Od tamtej pory jest jedną z najważniejszych marokańskich atrakcji turystycznych. Podróżnych przyciąga nie tylko historia miasta, ale też – a w zasadzie przede wszystkim – nietypowa błękitna zabudowa. Istnieje kilka teorii tłumaczących, dlaczego niemal cały Szafszawan jest skąpany w odcieniach niebieskiego. Jedna z nich sugeruje, że żydowscy uchodźcy zaczęli malować budynki na niebiesko, co miało symbolizować niebo i przypominać o obecności Boga. Inna teoria mówi, że niebieski kolor pomaga odstraszać komary, ponieważ przypomina wodę, a owady jej unikają. Szafszawan: czy warto? To malownicze miasto położone w północnym Maroku, w sercu gór Rif, przyciąga turystów z całego świata. W gąszczu niebieskich budynków i wąskich uliczek podróżni szukają niezapomnianych widoków i najlepszych kadrów. Nietrudne je tu znaleźć. Pod względem architektury Szafszawan uchodzi za jedno z najbardziej fotogenicznych miast w Afryce. Dlaczego jeszcze warto odwiedzić to miejsce? Oto kilka powodów, które mogą pomóc w pod…

Szafszawan-to-miejsce-ktore-nie-kazdy-zna-z-nazwy-e20282f.jpg
width: 6000
height: 4000

Jak wyglądała medycyna w prehistorii? W marokańskiej jaskini odkryto dowody stosowania ziół leczniczych
type: item
date: 2024-11-06T07:53:23.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: epoka kamienia
subject: maroko
subject: medycyna
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pradzieje
description: W marokańskiej jaskini archeolodzy odnaleźli dowody na to, że 15 tysięcy lat temu prehistoryczni ludzie stosowali zioła lecznicze. To przede wszystkim roślina zwana jako przęśl.
encoded: Spis treści: Ziołolecznictwo w paleolicie Makroszczątki rośliny zawierającej efedrynę Uniwersalny lek? Prawdopodobnie tradycja stosowania ziół w lecznictwie jest tak stara, jak historia naszego gatunku. Doceniali ją ludzie w epoce kamienia kilkadziesiąt tysięcy lat temu. Z kolei już w starożytności historycy i filozofowie opisywali działanie poszczególnych roślin i ich wpływ na zdrowie ludzi. Lecznicze zioła wykorzystywano tak naprawdę na każdym kontynencie. Jednak ziołolecznictwo różniło się w zależności od konkretnego regionu, ponieważ nie wszędzie występowały te same rośliny, głównie ze względu na klimat. Ziołolecznictwo w paleolicie Problem polega na tym, że jest bardzo mało dowodów archeologicznych na wykorzystanie ziół w tradycyjnej medycynie i wszelkich rytuałach, przede wszystkim z okresu paleolitu. Oczywiście powodem jest fakt, że rośliny szybko ulegają degradacji, a ich pyłki bardzo trudno jest wykryć. Najczęściej badaczom udaje się odnaleźć szczątkowe ślady różnych gatunków, lecz problemem jest również ich identyfikacja. Międzynarodowy zespół naukowców z Hiszpanii, Maroko, Wielkiej Brytanii i Niemiec prowadził wykopaliska w jaskini Taforalt, znanej również jako Grotte des Pigeons w północno-wschodnim Maroku. To stanowisko archeologiczne, gdzie w przeszłości odkryto artefakty typowe dla kultury iberomauruzyjskiej i aterskiej oraz liczne szkielety. Ustalono, że jest prawdopodobnie najwcześniejszy cmentarz prehistoryczny w Afryce Północnej. Makroszczątki rośliny zawierającej efedrynę W toku prac naukowcom udało się zidentyfikować obecność rośliny znanej jako przęśl (Ephedra). To rodzaj krzewu nagonasiennego, który jest szeroko rozpowszechniony w wielu suchych regionach świata, m.in. w południowo-zachodniej Ameryce Północnej, południowej Europie, południowo-zachodniej i środkowej Azji czy właśnie w północnej Afryce. Dzięki zawartości tanin i alkaloidu efedryny, rośliny te były i są wykorzystywane leczniczo. Efedryna stosowana jest jako stymulant, reduktor ape…

lecznicze-ziola-maroko-6f5a49c.jpg
width: 2008
height: 1129

Nieznana społeczność sprzed ponad 5 tysięcy lat. Odkrycie archeologów w Maroku
type: item
date: 2024-09-24T13:03:24.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: afryka
subject: archeologia
subject: maroko
subject: neolit
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pradzieje
subject: rolnictwo
description: Nie tylko w Egipcie rozkwitały w IV tysiącleciu w północnej Afryce społeczności rolnicze. Archeolodzy ogłosili właśnie odkrycie w Maroku osady po nieznanej społeczności uprawiającej rolę w tym wczesnym okresie.
encoded: Spis treści: Nieznana zaawansowana społeczność rolnicza Archeologiczne białe plamy Afryki Co odkryli archeolodzy w Oued Beht? Gdy myślimy o wczesnych społecznościach rolniczych, zwanych neolitycznymi, najczęściej stają nam przed oczami starożytny Egipt czy Mezopotamia. Uznaje się je tradycyjnie za miejsca, gdzie rozkwitały pierwsze wielkie cywilizacje. A to wszystko dzięki uprawie roli i osiadłemu trybowi życia. Nieznana zaawansowana społeczność rolnicza Archeolodzy długo uważali, że rolnictwo najpierw rozkwitło w północnej Afryce w Egipcie. Wyniki szeroko zakrojonych badań wykopaliskowych na marokańskich stanowisku archeologicznym Oued Beht zdają się negować tę hipotezę. Opublikowano je na łamach czasopisma naukowego „Antiquity”. Międzynarodowy zespół badaczy z Anglii, Włoch, Maroka i Hiszpanii twierdzi, że udało mu się zidentyfikować nieznaną wcześniej neolityczną społeczność w północno-zachodniej Afryce, która żyła 3400–2900 lat p.n.e. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/09/urncambridge.orgidbinary20240912083126276-0474S0003598X24001017S0003598X24001017figU1-ff04c58.png" width="768" height="768" alt="Lokalizacja Oued Beht, unikatowego stanowiska archeologicznego w Maroku/Fot. Cyprian Broodbank et. al, Antiquity 2024" title="Lokalizacja Oued Beht, unikatowego stanowiska archeologicznego w Maroku/Fot. Cyprian Broodbank et. al, Antiquity 2024" /> Według odkrywców jest to najwcześniejszy i największy kompleks rolniczy znaleziony w Afryce poza Nilem. – Sugeruje to, że Maghreb odegrał kluczową rolę w kształtowaniu zachodniej części basenu Morza Śródziemnego w czwartym i trzecim tysiącleciu p.n.e. – twierdzą badacze. Archeologiczne białe plamy Afryki Jak to możliwe, że dopiero teraz archeolodzy doszli do tak śmiałych wniosków? Winę zwalają na niedostateczny stan badań. – Przez ponad sto lat ostatnią wielką niewiadomą późniejszej prehistorii śródziemnomorskiej była rola odgrywana przez społeczeństwa afrykańskich wybrzeży Morza Śródz…

NG-wystawki-Facebook-900484c.png
width: 1200
height: 630

1100 kilometrów po Maroku w dwa dni. Jedna rzecz mnie zaskoczyła najbardziej
type: item
date: 2024-06-08T13:37:15.000Z
creator: Piotr Kolasa
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Lifestyle
subject: maroko
subject: podróże
subject: porady w podróży
subject: relacje z podróży
subject: samochody
description: To, że Maroko mnie zaskoczyło i zachwyciło, to jak nic nie powiedzieć. Kraj o wielu twarzach, pięknych krajobrazach i imponujących bezkresach. W dwa dni przejechałem 1100 kilometrów Mazdą CX-60, czasem w naprawdę ekstremalnych warunkach, ale każdy kilometr pozostanie niezapomniany.
encoded: W tym artykule: Mazda na marokańskich bezdrożach spisała się świetnie Żwir, piach i ostre kamienie CX-60 to wielki sukces Przebita opona i wielbłądy Brak cywilizacji = piękne drogi Drugi dzień jeszcze lepszy od pierwszego Potem już tylko z górki Jadąc do Maroka nie wiedziałem, czego się spodziewać. Po wylądowaniu w Marrakeszu przywitała mnie wysoka temperatura i bezchmurne niebo, z którego lało się słońce. Ten dzień był wyjątkowo spokojny, bowiem dopiero następnego ranka czekała na mnie prawdziwa przygoda. Mazda na marokańskich bezdrożach spisała się świetnie To już kolejna edycja „Epic Drive” – wyjazdów w najbardziej egzotyczne miejsca na świecie, organizowanych przez Mazdę. Tym razem do pokonania 1100 kilometrów otrzymałem SUV-a, model CX-60. Na pierwszy rzut oka nie wyglądał, jakby dał radę pokonać afrykańskie bezdroża, ale to było tylko złudzenie. Trasa rozpoczęła się od przebicia się przez Marrakesz. Zasady ruchu drogowego tam w zasadzie nie obowiązują i trzeba być wyjątkowo mocno skoncentrowanym, by przypadkiem nie przejechać pieszego, który akurat zdecydował się przejść na drugą stronę ulicy. Mazda CX-60 to nie jest mały samochód, jednak podczas jazdy jest to w ogóle nie odczuwalne. Świetnie spisywał się w miejskim zgiełku, a dynamiczny silnik pozwalał na szybkie manewry, które w Maroku są nieuniknione. Moim pierwszym celem była miejscowość Tarmigt. Czekał tam na mnie hotel zasilany tylko i wyłącznie energią słoneczną. Po wyczerpaniu baterii włącza się specjalny agregat, który potrafi płatać figle i czasem w całym hotelu wysiada prąd. To nie był zwykły hotel. Nie było kart do pokoi, tylko średniowieczne, duże klucze. Internet? Zapomnij. Tylko jak miałem szczęście udało mi się choć na chwilę podłączyć do sieci. Z jednej strony to fajna sprawa, by na chwilę odłączyć się od całego świata, ale z drugiej przerażające, bo nie widziałem, co się dzieje aktualnie, czy mnie coś omija. Żwir, piach i ostre kamienie Na odprawie przed wyjazdem dostałem ostrzeżenie, by uważ…

1100-kilometrow-po-maroko-w-dwa-dni-jedna-rzecz-mnie-zaskoczyla-najbardziej-0d29998.png
width: 1200
height: 630

Milioner kontra potomek Mahometa. Co tak naprawdę wydarzyło się w 1904 roku?
type: item
date: 2024-06-02T06:30:26.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: arabowie
subject: Edukacja
subject: historia
subject: mahomet
subject: maroko
subject: porwania
description: Kiedy w 1904 r. amerykański milioner został uprowadzony w Tangerze przez „marokańskiego Robin Hooda”, Zachód wysłał do północnej Afryki okręty wojenne. Sprawa przybrała jednak nieoczekiwany obrót.
encoded: W tym artykule: Atak na willę w Tangerze Kim był Ion Perdicaris? Skradziona żona Marokański Robin Hood Mała wojna domowa Sprawa dużego kalibru Amerykanin czy Grek? Żywy lub martwy Uwolnienie i syndrom sztokholmski Dalsze losy Perdicarisa Maroko – kraj rozciągający się między Morzem Śródziemnym i Atlantykiem miał spore znaczenie strategiczne. Najbardziej wysunięty na północ port Tanger „jest całkiem blisko Europy – podkreślał francuski pisarz i obieżyświat Pierre Loti. Pierwsze marokańskie miasto niczym najbardziej wysunięta na północ Afryki czatownia; można się do niego dostać w 3 lub 4 godziny parowcem, a każdej zimy staje się miejscem wypoczynku dla wielkiej liczby turystów”. Lecz „New York Tribune” ostrzegał w 1903 r., że „Maroko wciąż pozostaje dla nas zamkniętą księgą. Europejczycy nie wyruszają tam dla jakiejkolwiek przyjemności, nie licząc Fezu i miast nadbrzeżnych. Wewnątrz jest niebezpiecznie dla każdego z wyjątkiem wyznawców Proroka”. Rok później słowa te okazały się prorocze. Atak na willę w Tangerze 18 maja 1904 r. około godziny 20.30 do położonej na wzgórzach Tangeru willi włamali się rabusie. Banda dowodzona przez Mulaia Ahmeda er Raisuniego – jak zauważyła bezradna służba – wdarła się na teren posiadłości, poturbowała panią domu i porwała dwóch mężczyzn. Aktualnego męża kobiety – pochodzącego z USA przedsiębiorcę Iona Perdicarisa oraz jej syna z poprzedniego małżeństwa – Cromwella Olivera Varleya. Konsulat USA dowiedział się o całej sprawie następnego dnia rano. Konsul Samuel Gummeré, przyjaciel Perdicarisa, nie tracił czasu. Skontaktował się z kierującym brytyjskim poselstwem Arthurem Nicolsonem. Mający doświadczenie w podobnych sprawach Brytyjczyk nie miał wątpliwości, że niebawem wpłynie żądanie okupu. Obarczył też rząd sułtana Maroka odpowiedzialnością za spełnienie żądań porywaczy i uwolnienie uprowadzonych. Tymczasem Gummeré poinformował o sytuacji przełożonych w Waszyngtonie. Prezydent Roosevelt był oburzony zamachem na Amerykanina, dlatego nie…

milioner-kontra-potomek-mahometa-co-tak-naprawde-wydarzylo-sie-w-1904-roku-c25c14c.png
width: 1200
height: 630

Miasteczko Imsouane to perła Maroka. Teraz umiera przez piłkę nożną
type: item
date: 2024-05-11T06:42:26.000Z
subject: Fotografia
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: historia
subject: Kultura
subject: maroko
subject: piłka nożna
subject: Sport
description: W spokojnej harmonii miasteczka Imsouane niespodziewane ogłoszenie na przestrzeni 24 godzin zakłóca jej odwieczny rytm. Podczas gdy Maroko przygotowuje się do Mistrzostw Świata FIFA 2030, lokalni mieszkańcy stają przed zagrożeniem eksmisji, co stanowi poważne ryzyko dla istoty tego ukochanego nadmorskiego klejnotu.
encoded: W tym artykule: Imsouane – historyczny klejnot Świat to wioska Dziedzictwo kulturowe i turystyka 17 stycznia rząd marokański niespodziewanie wydal komunikat o natychmiastowej ewakuacji. Mieszkańcy dotychczas bezpiecznego i żyjącego własnym rytmem Imsouane, mieli 24 godziny na spakowanie całego swojego życiowego dorobku i opuszczenie miasteczka. Powodem nagłej mobilizacji rządu są zbliżające się mistrzostwa Świata FIFA 2030. Niestety, Imsouane nie jest jedynym przypadkiem. Podobne wyzwania spotykają mieszkańców innych nadmorskich miejscowości, takich jak na przykład Tifnit. Imsouane – historyczny klejnot Maroko zachwyca nie tylko swoją piękną przyrodą, ale również bogactwem kultury i historii, których ślady widać na każdym kroku. Imsouane, będące sercem harmonijnego połączenia kultur Amazigów i Arabów, jest mikrokosmosem, który łączy wszystkich: surferów, rybaków, turystów i mieszkańców. Gościnność ludzi oraz hojność fal są głównymi powodami, dla których to miasteczko zdobyło światowe uznanie. Jego ewolucja przeniosła je z małej wioski rybackiej w jeden z najbardziej znanych surferskich punktów. To tutaj można znaleźć falę o największej długości w Afryce. Wraz z przybyciem hipisów lat 70. z całego świata, Imsouane stało się ulubionym miejscem surferów. Zwłaszcza od pandemii COVID-19, kiedy życie w vanie stało się niezwykle popularne, przyciąga swoją otwartą atmosferą i świeżymi owocami morza. Natomiast wraz ze wzrostem zainteresowania, jak widać w mediach społecznościowych, jego popularność gwałtownie wzrosła. Rząd marokański planuje zastąpić tradycyjne domy nowoczesnymi, dwupoziomowymi apartamentami. To potencjalnie zmieni nie tylko krajobraz wybrzeża, ale też jego energię i ruch, który może nie odpowiadać na oczekiwania wielu turystów. Świat to wioska Demontaż konstrukcji jest czasami nieodzowny w procesie tworzenia zmiany. „Świat to wioska" – rozbrzmiewa na całym świecie, a jednak ta wioska, jak wiele innych, stanowi świat sam w sobie. Jest tam harmonia, która jes…

maroko3-0661f33.jpg
width: 6240
height: 4160

Odkryto sekret tajemniczej wydmy gwiaździstej na Saharze. Powstała w niespodziewany sposób
type: item
date: 2024-03-05T11:51:43.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: geologia
subject: maroko
subject: pustynie
subject: sahara
subject: Travel
subject: wydmy
description: Wielka wydma gwiaździsta w Maroku formowała się przez kilkanaście tysięcy lat. Jednak jej czubek jest o wiele młodszy niż sądzono. Naukowcy odkryli też, że wydma przesuwa się o kilkadziesiąt centymetrów rocznie.
encoded: W tym artykule: Jak powstają wydmy gwiaździste? Szybki wzrost wydmy gwiaździstej Jak się ustala wiek wydmy? Wydmy gwiaździste a geologia Wydmy gwiaździste to jeden z naturalnych cudów świata. Są ogromne, masywne i imponujące. Oglądane z ziemi wyglądają jak piramidy. Gdyby zaś spojrzeć na nie z powietrza, przypominałyby gwiazdy. Zawdzięczają to ramionom odchodzącym od wspólnego wierzchołka. Jak powstają te niezwykłe struktury? By odpowiedzieć na to pytanie, naukowcy z Aberystwyth University oraz University of London wybrali się do południowo-wschodniego Maroka. Tam zbadali jedną z najpiękniejszych wydm gwiaździstych świata. To Lala Lallia, znajdująca się w części Sahary znanej jako Erg Chebbi. W artykule opublikowanym w czasopiśmie „Scientific Reports” badacze opisują efekty tej wyprawy. Sprytne badanie wykazało, że podstawa wydmy Lala Lallii ma 13 tys. lat. Jednak jej górna część uformowała się stosunkowo niedawno. Potężna piaskowa góra urosła zaledwie w tysiąc lat. Jak powstają wydmy gwiaździste? Wiejące na pustyniach wiatry nieustannie przenoszą piasek. Jeśli na ich drodze pojawią się przeszkody – np. kamienie – piasek zaczyna się na nich gromadzić. Z czasem powstaje całe wzniesienie, czyli wydma. Wydmy mają różne kształty, w zależności od kierunku wiatru. Wydmy gwiaździste są jednymi z najbardziej skomplikowanych. Powstają tam, gdzie wiatry wieją z różnych stron. W takim wypadku usypują rozległe struktury o złożonym kształcie. Największa wydma gwiaździsta świata najprawdopodobniej znajduje się w Chinach na pustyni Badain Jaran. Ma 300 m wysokości. Piaszczyste góry istnieją też na Marsie i Tytanie. Badana przez Brytyjczyków Lala Lallia ma 700 metrów szerokości i 100 wysokości. Jej nazwa, pochodząca z języków berberyjskich, oznacza „najwyższy święty punkt”. Szybki wzrost wydmy gwiaździstej Naukowcy ustalili, że podstawa tej wydmy uformowała się ok. 13 tys. lat temu. Później wydma powoli rosła, aż ok. 9 tys. lat temu zatrzymała się. Wówczas na Saharze było bardziej …

odkryto-sekret-tajemniczej-wydmy-gwiazdzistej-na-saharze-powstala-w-niespodziewany-sposob-82db8f9.jpg
width: 2880
height: 2160

W Maroku archeolodzy odnaleźli skamieniałe odciski ludzkich stóp. Mogą mieć aż 90 tys. lat
type: item
date: 2024-01-31T08:00:18.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: Edukacja
subject: homo sapiens
subject: ludzie
subject: maroko
subject: prehistoria
subject: Społeczeństwo
subject: Wolny czas
description: Marokańscy archeolodzy natrafili na skamieniałe odciski stóp. Na jednej z plaż odnaleźli ich nawet 85. Badacze twierdzą, że to jedne z najstarszych i najlepiej zachowanych tego rodzaju śladów.
encoded: W tym artykule: Odciski stóp ludzi sprzed 90 tys. lat 85 śladów, które zostawiło co najmniej 5 osób w różnym wieku Jaka jest historia tej grupy Homo sapiens? Na łamach czasopisma naukowego „Scientific Reports” ukazał się właśnie interesujący artykuł. Naukowcy z Maroka informują w nim, że na plaży w Larache (północno-zachodnie wybrzeże kraju) odnaleźli odciski ludzkich stóp sprzed 90 tys. lat. To okres nazywany późnym plejstocenem, znanym również jako jako ostatnia epoka lodowa, który zakończył się około 11 700 lat temu. Odciski stóp ludzi sprzed 90 tys. lat Badacze napisali w sprawozdaniu z badań, że udało im się zidentyfikować co najmniej 85 skamieniałych odcisków stóp ludzkich. – Odciski stóp stanowią cenne źródło dostarczające bezpośrednich informacji na temat biologii, lokomocji i zachowania osób, które je zostawiły – twierdzi Mouncef Sedrati, naukowiec z uniwersytetów w Bretanii i Brest we Francji. – Jednakże czasoprzestrzenne rozmieszczenie śladów człowiekowatych jest niejednorodne, szczególnie w Afryce Północnej, gdzie przed holocenem nie były znane żadne stanowiska z takimi śladami – dodaje. Badacze twierdzą, że region ten jest bardzo ważny w kontekście ewolucji hominidów. To tutaj bowiem znajdują się najwcześniejsze znane stanowiska, na których odnaleziono ślady Homo sapiens. Chodzi o Dżabal Ighud w południowej części Maroka. 85 śladów, które zostawiło co najmniej 5 osób w różnym wieku Miejsce zostało odkryte przypadkowo w 1960 roku podczas prac górniczych, a rok później rozpoczęto jego badania. Odkopano tu szczątki, które zidentyfikowano jako wczesnych przedstawicieli naszego gatunku. Badania metodą termoluminescencyjną datowały to miejsce na aż 315 tysięcy lat. Naukowcy odnaleźli najstarsze ślady pozostawione przez człowieka. Mają ponad 300 tys. lat W Niemczech naukowcy odnaleźli prawdopodobnie najstarsze odciski ludzkich stóp. Ślady pochodzą z paleolitycznego stanowiska w Dolnej Saksonii i mogą mieć nawet 300 tys. lat. – Podczas najnowszych badań udało n…

odciski-na-marokanskiej-plazy-sa-jednymi-z-najstarszych-i-najlepiej-zachowanych-w-calym-regionie-fot-m-sedrati-1602a59.webp
width: 650
height: 366

Dlaczego warto odwiedzić Maroko? Ciekawostki o kraju gór, zabytków i muzyki gnawa
type: item
date: 2024-01-13T11:56:02.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: ciekawostki
subject: maroko
subject: Travel
description: Maroko to nie tylko atlantyckie plaże, kolorowe, egzotyczne i gwarne miasta czy pustynny urok Sahary. Oto 10 nieoczywistych faktów, które pozwolą spojrzeć na ten północnoafrykański kraj świeżym okiem. Na co warto zwrócić uwagę, odwiedzając Maroko? Ciekawostki na ten temat znajdziecie poniżej.
encoded: W tym artykule: Maroko – ciekawostki kulturowe Góry w Maroku Maroko jako sceneria filmów Najstarszy uniwersytet Marokańska muzyka Zabytki Maroka Maroko graniczy z Hiszpanią – na kontynencie afrykańskim leży bowiem Ceuta, administracyjna enklawa Hiszpanii. Ma zaledwie około 20 kilometrów kwadratowych i ponad 80 tys. mieszkańców. Od europejskiego wybrzeża Hiszpanii dzielą ją tylko 22 km. Zarówno Ceuta, jak i jej najbliższa okolica, czyli Cieśnina Gibraltarska, od stuleci są miejscami o wyjątkowym znaczeniu strategicznym. Ceuta była już w rękach Fenicjan, Rzymian, Wandalów, Wizygotów, Bizantyjczyków, Arabów i Portugalczyków. Maroko – ciekawostki kulturowe Maroko jest królestwem, a dynastia z której wywodzi się obecny król Muhammad VI, jest jedną z najdłużej panujących na świecie. Alawici – bo o nich mowa – panują w Maroku nieprzerwanie od 1631 roku. Ustrój Maroka to dziedziczna monarchia konstytucyjna. Głową państwa i władzy wykonawczej jest król, który powołuje premiera. Parlament, czyli władza ustawodawcza, jest dwuizbowy, składa się z Izby Radców i Izby Reprezentantów. W kraju tym splatają się wpływy arabskie, berberyjskie, afrykańskie i europejskie. To wszystko tworzy unikatową mozaikę kulturową. Jej przejawem są m.in. języki, którymi się w Maroku mówi: te urzędowe to arabski i tamazight, czyli berberyjski. To język, a właściwie rodzina języków jakimi posługują się Berberowie, rdzenna ludność północy Afryki. Marokański dialekt języka arabskiego jest również dość specyficzny. Na tyle, że osoba mówiąca tylko klasycznym arabskim może go nie zrozumieć. Większość Marokańczyków zna oba języki urzędowe, a poza tym trochę francuskiego i angielskiego, a na północy także hiszpańskiego. Góry w Maroku Choć kojarzy się z afrykańskim gorącem, oceanem i Saharą, Maroko to także kraj wysokich gór. Przecina je kilka górskich pasm, z których najpotężniejsze to Atlas Wysoki, z najwyższym szczytem Dżabal Tubkal, wznoszącym się aż na 4167 m n.p.m. Gór nie brakuje w całym kraju – równole…

maroko-otwiera-granice-kiedy-odwiedzimy-marrakesz1-c8fb79b.jpeg
width: 759
height: 506

Maroko otwiera granice. Kiedy odwiedzimy Marrakesz?
type: item
date: 2022-02-01T15:06:11.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: maroko
subject: podróże
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Maroko to idealny kierunek na zimę. Już niedługo turyści z zagranicy znów będą mogli się tam wybrać. O czym warto pamiętać?
encoded: W tym artykule: Dalekie podróże w pandemii. Część państw znów otwiera granice Maroko otwiera granice dla podróżnych. Co wiemy o wjeździe do kraju? Tak Maroko radzi się sobie z pandemią Stolica Maroka – nie pomyl się Jak i gdzie podróżować zimą? Szkoły są dwie: jedni ruszają na ośnieżone stoki, inni przeciwnie – szukają miejsc, gdzie termometry wskazują co najmniej 20 stopni Celsjusza. W pandemii na popularności zyskały między innymi Zanzibar i meksykański kurort Tulum. Turystów z całego świata zachęciły dość łagodne obostrzenia. To oczywiście nie wszystkie propozycje dla stęsknionych za dalekimi podróżami. Dalekie podróże w pandemii. Część państw znów otwiera granice Od dwóch lat sytuacja w branży turystycznej jest – delikatnie mówiąc – dynamiczna. Pod koniec ubiegłego roku część państw ponownie zamknęła granice dla podróżnych. Na szczęście od lutego znów będziemy mogli zwiedzać między innymi Maroko. Polacy chętnie odwiedzają Afrykę Północną latem, ale zimą również warto zaplanować podróż na Czarny Ląd. Choćby dlatego, że w lutym jest tam znacznie cieplej niż w Polsce. Poza sezonem nawet w najpopularniejszych miejscach nie zastaniemy tłumów turystów, a ceny w hotelach mogą być niższe. Po wykryciu wariantu Omikron władze Maroka wprowadziły jeden z najsurowszych zakazów podróży na świecie. 29 listopada 2021 r. zamknięto granice lądowe, powietrzne i morskie. Nie wszyscy zagraniczni turyści zdążyli wrócić do domów i część z nich wyleciała z kraju dopiero w grudniu. Dlaczego w Maroku kozy wchodzą na drzewa? Maroko ma wiele symboli, a jednym z nich są kozy wchodzące na drzewa. Jak wytłumaczyć ten fenomen? To proste i praktyczne. Maroko otwiera granice dla podróżnych. Co wiemy o wjeździe do kraju? Już 7 lutego Maroko zniesie zakaz międzynarodowych podróży, a turyści z zagranicy ponownie będą mogli cieszyć się regionalnymi smakami i poznawać fascynującą kulturę. Decyzja rządu została podjęta po ustabilizowaniu się liczby hospitalizowanych pacjentów zakażonych COVID-19. Zagr…

maroko-otwiera-granice-kiedy-odwiedzimy-marrakesz-baa08fd.jpeg
width: 1697
height: 1131

Dlaczego w Maroku kozy wchodzą na drzewa?
type: item
date: 2022-01-17T10:35:56.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: kozy
subject: maroko
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Maroko ma wiele symboli, a jednym z nich są kozy wchodzące na drzewa. Jak wytłumaczyć ten fenomen? To proste i praktyczne.
encoded: W tym artykule: Kozy na drzewach w Maroku Dywany z Maroka Stolica Maroka Na zakurzonej trasie z Marrakeszu do nadmorskiego miasta Essaouira rosną charakterystyczne drzewa arganowe. Te sękate, kolczyste rośliny uprawia się tylko w południowo-zachodnim Maroku i zachodniej Algierii. Być może nie są szczególnie ładne, ale i tak mają swoich miłośników – stada wygłodniałych kóz. Nie rzadko na jednym drzewie można zaobserwować ponad tuzin zwierząt. Znalezisko w marokańskiej jaskini sugeruje że ludzie szyli ubrania już 120 tysięcy lat temu W jaskini w Maroku odkryte zostały narzędzia wykonane z kości, które, według naukowców, służyły do usuwania skóry i futra z ciał upolowanej zwierzyny, a następnie mogłyby być używane... Kozy na drzewach w Maroku Jak wytłumaczyć ten fenomen? Owoce drzew arganowych wyglądają jak pomarszczone oliwki, dojrzewają co roku w czerwcu. Choć są gorzkie, to stanowią główny składnik diety marokańskich kóz. Żeby je zjeść, zwierzęta wchodzą na wysokość nawet do 10 metrów. Pod grubą skórką owoców ukryty jest kozi przysmak, czyli miąższ pokrywający orzechy. Co dzieje się po konsumpcji? Kozy wydalają niestrawione orzechy, a te są następnie zbierane przez berberyjskie kobiety. Rdzenne mieszkanki Maroka rozłupują je, aby otrzymać cenny olej. Wykorzystuje się go między innymi do produkcji kosmetyków oraz w gastronomii. 50 mililitrów czystego oleju arganowego kosztuje 48 dolarów. Drogo, ale to dlatego, że do wyprodukowania jednego litra płynnego złota potrzeba ponad 27 kilogramów owoców. W Marokańskiej kuchni olejek często wykorzystuje siew kuchni, na przykład do nasączania pieczywa śniadaniowego. Rolnicy korzystają na współpracy z kozami i kupując ich coraz więcej, jednak to może zaszkodzić wytrzymałości drzew. Z drugiej strony w ten sposób powstają nowe miejsca pracy dla kobiet z okolicy. Kozy na drzewach to też atrakcja turystyczna, dlatego im jest ich więcej, tym częściej podróżni przyjeżdżają, żeby zobaczyć nietypowe zjawisko na własne oczy. Kobiece spół…

dlaczego-w-maroko-kozy-wchodza-na-drzewa-ef920db.jpeg
width: 2121
height: 1414

Znalezisko w marokańskiej jaskini sugeruje że ludzie szyli ubrania już 120 tysięcy lat temu
type: item
date: 2021-10-05T18:11:29.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: homo sapiens
subject: maroko
subject: ubrania
description: W jaskini w Maroku odkryte zostały narzędzia wykonane z kości, które, według naukowców, służyły do usuwania skóry i futra z ciał upolowanej zwierzyny, a następnie mogłyby być używane do szycia z nich odzieży.
encoded: W tym artykule: Narzędzia sprzed 120 tysięcy lat Pierwsza odzież w historii Starożytni wytwórcy ubrań z futer i skór byli wczesnymi przedstawicielami Homo Sapiens, czyli współczesnymi ludźmi, takimi samymi jak my. Nasz gatunek znajdował się wtedy na wczesnym etapie rozwoju i jeszcze nie opuścił Afryki, by zasiedlić pozostałe kontynenty. Narzędzia sprzed 120 tysięcy lat Takie znalezisko normalnie nie byłoby uważane za niezwykłe. Ale te konkretne narzędzia mają około 120 000 lat, co przesuwa ramy czasowe dla praktyk tworzenia ubrań dalej w przeszłość, niż naukowcy kiedyś uważali za możliwe. Niektóre z 62 kości pochodzenia zwierzęcego z jaskini w Maroku zostały przerobione na różnego rodzaju narzędzia, co samo w sobie nie jest niczym nadzwyczajnym. Jednak jedno z nich zwróciło uwagę archeologów. Chodzi o przedmiot wykonany z kości żebrowych bydła o zaokrąglonym kształcie na jednym końcu w kształt łopatki. Jest to istotne, ponieważ „narzędzia w kształcie szpatułki są idealne do skrobania, a tym samym usuwania wewnętrznych tkanek łącznych ze skór i skórek podczas procesu obróbki skóry lub futra, ponieważ nie przebijają skóry ani futra", mówi antropolożka kierująca zespołem badaczy dr. Emily Hallett z Instytutu Maxa Plancka w Niemczech i dodaje: „W tym samym czasie zauważyliśmy nacięcia na kościach, których układ sugeruje, że ludzie nie polowali na zwierzęta do których należały kości, w celu pozyskania z nich mięsa, ale po to by zdobyć ich futro. Nasze badania stanowią kolejny kawałek układanki jaką są ludzkie zachowania, które zaczynają pojawiać się w zapisach archeologicznych Afryki sprzed około 100.000 lat temu". Pierwsza odzież w historii Odnosząc się do odkrycia w Maroku, inny archeolog, dr Matt Pope, z Uniwersytetu Londyńskiego, twierdzi że starożytni ludzie, którzy używali tych narzędzi musieli być doskonałymi skórzanymi robotnikami: „To adaptacja, która wykracza poza samo pojęcie okrywania ciała czymkolwiek. To pozwala nam wyobrazić sobie odzież, która była bardzi…

maroko-df2e9e8.jpeg
width: 1024
height: 696

„Marokańczycy nie lubią być fotografowani”. Joanna Mrówka radzi, gdzie w Maroku wybrać się z aparatem [FOTOGRAF MIESIĄCA]
type: item
date: 2021-05-14T13:01:17.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Fotografia
subject: National Geographic Site
subject: Fotograf Miesiąca
subject: fotografia
subject: fotografia podróżnicza
subject: Joanna Mrówka
subject: maroko
subject: Travel
description: Maroko pełne jest koloru i światła. Jednego i drugiego bardzo brakuje mi w Krakowie. Szczególnie zimą, kiedy zwykle wyjeżdżałam – mówi Joanna Mrówka, bohaterka cyklu Fotograf Miesiąca National Geographic Polska, przedstawiając serię fotografii z tego malowniczego kraju.

oko-na-maroko3-58f9977.jpeg
width: 1200
height: 801

Niepokojący rytuał ze Sri Lanki i malownicze Maroko. Osobiste TOP 5 ujęć Joanny Mrówki [FOTOGRAF MIESIĄCA]
type: item
date: 2021-05-06T07:43:47.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Fotografia
subject: National Geographic Site
subject: Fotograf Miesiąca
subject: fotografia
subject: fotoreportaż
subject: indie
subject: Joanna Mrówka
subject: maroko
subject: Społeczeństwo
subject: sri lanka
subject: Travel
description: Joanna Mrówka – bohaterka cyklu Fotograf Miesiąca National Geographic Polska – prezentuje subiektywny wybór najważniejszych fotografii w swojej karierze. Niektóre wpłynęły na jej fotograficzne decyzje i zainteresowania, inne pokazują, że fotograf zawsze powinien mieć przy sobie aparat i być gotowym na niespodzianki.

top-54-7786c64.jpeg
width: 1200
height: 801

Madera - wyspa wiecznej wiosny. Tu uciekniesz od szarości
type: item
date: 2021-05-03T07:06:16.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: madera
subject: maroko
subject: Travel
subject: wyspy
description: Portugalska wyspa leżąca leżąca na Atlantyku, około 500 km od wybrzeży Maroka cieszy się coraz większą popularnością. W ofertach biur podróży pojawia się coraz więcej wycieczek, a dostanie się tam regularnymi liniami lotniczymi wcale nie jest tak karkołomne i drogie jak przed kilkoma laty.
encoded: Madera to niewielka wyspa o powierzchni 800 km2 i liczbą ludności niespełna 250 tysięcy, przy czym nieco ponad 110 tysięcy mieszka w stolicy - Funchal. W archipelagu Madery znajduje się także zamieszkana wyspa Porto Santo z długą, 10-kilometrową plażą oraz dwie niezamieszkałe - Desertas i Salvagens. Jak się dostać? Na Maderę możemy dolecieć z wycieczką biura podróży. Lot bezpośrednio z Polski trwa około 5 godzin i ja podczas mojego pobytu skorzystałem właśnie z tej opcji. Jak się okazało, wykupienie wycieczki w czerwcu było tańsze niż osobne kupno lotu i rezerwacja hotelu na miejscu. Jednak w miesiącach wakacyjnych, kiedy wycieczki są droższe, warto osobno kupić bilety i zarezerwować hotel. Na Maderę dolecimy liniami TAP Portugal z Lizbony, do której dostaniemy się z Polski zarówno liniami TAP, Ryanair’em, jak i Wizzair’em. Samo lądowanie na Maderze jest niemałym przeżyciem, bo znajduje się tam jedno z najbardziej niebezpiecznych lotnisk na świecie. Jego pas startowy był przedłużany z powodu licznych wypadków. Obecnie pas umieszczony jest na 180 ogromnych kolumnach, pod którymi przebiega droga. Całość robi naprawdę niesamowite wrażenie. Tu zachęcam do wizyty na plaży w Santa Cruz, skąd widać początek pasa startowego i lądujące samoloty. To prawdziwa gratka dla miłośników lotnictwa. Gdzie zamieszkać, jak się przemieszczać? Funchal, stolica Madery według mnie jest najlepsza opcja do zamieszkania podczas pobytu. To dość duże miasto, więc mieszkając blisko centrum, możemy zwiedzić je pieszo. To także bardzo dobra baza wypadowa do kolejnych miejscowości, bo Funchal znajduje się w południowej części wyspy, mniej-więcej pośrodku wybrzeża. W mieście znajduje się spora dzielnica hotelowa w zachodniej części miasta, ale wiele mniejszych hoteli znajdziemy znacznie bliżej centrum. Ja zdecydowałem się na niesamowity hotel Castanheito Boutiqe stworzony w zespole XIX-wiecznych willi. Ma swój niepowtarzalny klimat. Każdy pokój wygląda nieco inaczej, w lobby znajdziemy wiele antyków…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/68439ecbcbf0ee5db592ce115745526132174ff9-9073ad3.jpeg
width: 5184
height: 3456

Jego wysokość Tubkal. Trekking na najwyższy szczyt Maroka
type: item
date: 2020-12-14T15:22:33.000Z
creator: Barbara Żukowska
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Explorerzy
subject: góry
subject: maroko
subject: Travel
description: Wejście na ten szczyt Atlasu to niemal punkt obowiązkowy w czasie pobytu w Maroku. Jak to zorganizować?
encoded: Który to Tubkal? Zadajemy sobie to pytanie, patrząc na nagie rdzawe szczyty wznoszące się w głębi doliny Ait Mizane. Tak jakby sam wygląd góry miał nam zdradzić, czego się po niej spodziewać. Tubkal, najwyższy szczyt całej Afryki Północnej (4167 m), uchodzi za stosunkowo łatwy czterotysięcznik, bez lodowców i ostrych grani, w sam raz na pierwsze doświadczenie z taką wysokością. Większość w mojej ekipie takie doświadczenie akurat już ma, ale dla dwóch osób będzie to nowość. Plan jest w każdym razie prosty – następnego dnia zamierzamy stanąć na wierzchołku Tubkala. Tymczasem dzieli nas od niego kilkanaście kilometrów w linii prostej i niemal 2,4 tys. m w pionie. Za dużo, żeby zrobić całość w jeden dzień, potrzebujemy choćby minimum aklimatyzacji. Nie będziemy oryginalni – jak chyba wszyscy, którzy się tu pojawiają, przenocujemy w schronisku u podnóża góry i dopiero kolejnego ranka zaatakujemy Jego Wysokość Tubkal. Może okaże się dla nas łaskawy. Mijamy ostatnie zabudowania berberyjskiej wioski Imlil, która rozwinęła się dzięki rosnącej liczbie chętnych na zdobycie Tubkala. Ludzie żyją tutaj przede wszystkim z turystyki. Dużo tu hotelików, są też agencje turystyczne i wypożyczalnie sprzętu, m.in. raków i czekanów. My ich nie potrzebujemy, bo jest koniec sierpnia i śniegu w górach nie ma, zimą są jednak niezbędne. Właściciele sklepików z pamiątkami nagabują nas nienachalnie, jakby wiedzieli, że nikt idący w góry nie dociąży się zbędnym gramem. Tego, co mamy w plecakach, i tak nam wystarczy – grube śpiwory, ciepłe ubrania, woda i dużo kremu z filtrem UV. Imlil leży w zielonej dolinie na wysokości mniej więcej 1,8 tys. m. Czasem jest nazywane małym Chamonix. Nie wydaje mi się, żeby ta marokańska miejscowość potrzebowała porównania do francuskich ośrodków, ale rzeczywiście jest bazą wypadową w masyw Atlasu Wysokiego. Ma swój własny klimat. Poczułam go z całą mocą poprzedniego wieczora. Z tarasu hotelu patrzyliśmy na zapadający zmierzch. Nagle z kilku stron dobiegły śpiewy …

maroko-toubkal-dc85e83.jpeg
width: 925
height: 609