W tych miejscach Wielkanoc to prawdziwe widowisko. Efektowne tradycje przyciągają turystów
Coraz więcej Polaków decyduje się spędzać Wielkanoc poza domem. Zamiast kilku dni przy świątecznym stole wybierają wyjazdy, które pozwalają połączyć odpoczynek z odkrywaniem nowych miejsc, kuchni i lokalnych tradycji. Wiosenny termin sprzyja podróżom, a krótkie wyjazdy w tym okresie stają się coraz popularniejsze. Gdzie zatem warto wybrać się na wielkanocny city break i zobaczyć wyjątkowe świąteczne tradycje?
Spis treści: Coraz więcej Polaków planuje Wielkanoc za granicą Gdzie spędzić Wielkanoc w Europie? Wyjątkowa tradycja na Korfu Wielkanoc we Florencji. Tradycja „Scoppio del Carro” Wielkanoc w Maladze. Widowiskowa Semana Santa w Andaluzji Wielkanoc przypada w czasie, gdy w wielu europejskich miastach zaczyna się już prawdziwa wiosna – pojawia się więcej słońca, temperatury są przyjemniejsze, a miejskie przestrzenie ożywiają się po zimie. Nic więc dziwnego, że świąteczne wyjazdy z roku na rok cieszą się coraz większym zainteresowaniem. Coraz więcej Polaków planuje Wielkanoc za granicą Z danych internetowego biura podróży eSky.pl wynika, że liczba osób planujących wielkanocne podróże jest obecnie o ponad 90% wyższa niż w ubiegłym roku. – Aktywny sposób spędzania świąt będzie zyskiwał na popularności. Wiosenne wyjazdy pozwalają złapać pierwsze promienie słońca po zimie, odpocząć w atrakcyjnych turystycznie miejscach i jednocześnie doświadczyć lokalnych tradycji, które w wielu krajach Europy mają niezwykle widowiskowy charakter – podkreśla Katarzyna Hauton z eSky Group. Ekspertka zwraca uwagę, że blisko dwukrotny wzrost zainteresowania europejskimi wyjazdami pokazuje zmianę Polaków w podejściu do świąt. Coraz częściej są one nie tylko okazją do rodzinnych spotkań, ale także momentem na podróże i odkrywanie nowych miejsc. Wśród popularnych kierunków pojawiają się zatem miejsca oferujące zarówno dobrą pogodę i rozwiniętą infrastrukturę turystyczną, jak i wyjątkową atmosferę wielkanocnych tradycji, które w niektórych europejskich miastach przybierają spektakularną formę. Gdzie warto wyjechać w tym czasie, by zobaczyć je na własne oczy? Gdzie spędzić Wielkanoc w Europie? Wyjątkowa tradycja na Korfu Jednym z miejsc w Europie, gdzie świąteczna atmosfera jest szczególnie wyczuwalna, jest grecka wyspa Korfu. To właśnie tutaj Wielkanoc obchodzona jest w niezwykle widowiskowy sposób, przyciągając co roku tysiące turystów. Najbardziej znana tradycja odbywa się w Wielką Sobotę w stolicy wyspy – Kerkyra. Mieszkańcy wyrzucają z balkonów domów duże ceramiczne naczynia, które z hukiem rozbijają się na brukowanych ulicach. Ten spektakularny zwyczaj, znany jako „botides”, symbolizuje odnowę i nadejście nowego początku, a według lokalnych wierzeń ma przynieść szczęście na nadchodzący rok. Wydarzeniu towarzyszą procesje religijne, orkiestry dęte oraz liczne uroczystości odbywające się w historycznym centrum miasta wpisanym na listę UNESCO. Korfu przyciąga jednak nie tylko wielkanocnymi obrzędami. Wiosną wyspa prezentuje się szczególnie malowniczo – krajobraz pokrywają intensywnie zielone wzgórza, kwitną ogrody, a temperatury sprzyjają spokojnemu zwiedzaniu. W tym okresie można odkrywać wenecką architekturę starego miasta, spacerować nadmorskimi promenadami czy odwiedzać okoliczne klasztory i małe wioski, w których świąteczne tradycje są wciąż żywe. Dzięki temu Korfu staje się atrakcyjnym kierunkiem dla osób, które chcą połączyć wielkanocne obchody z wypoczynkiem w jednym z najpiękniejszych zakątków Morza Jońskiego. Wielkanoc we Florencji. Tradycja „Scoppio del Carro” Jednym z najbardziej spektakularnych wielkanocnych wydarzeń w Europie jest florencka tradycja Scoppio del Carro, czyli „eksplozja wozu”. Zwyczaj ten sięga średniowiecza i do dziś pozostaje jednym z najważniejszych elementów świątecznych obchodów w tym włoskim mieście. W Niedzielę Wielkanocną ulicami Florencji przechodzi uroczysta procesja prowadząca ozdobny wóz wypełniony fajerwerkami, który zatrzymuje się przed katedrą Santa Maria del Fiore. W trakcie ceremonii z wnętrza świątyni wypuszczana jest specjalna rakieta w kształcie gołębia (symbol Ducha Świętego), która zapala lont prowadzący do wozu. Chwilę później następuje widowiskowy pokaz pirotechniczny, mający przynieść miastu szczęście i pomyślność w nadchodzącym roku. Choć sam rytuał przyciąga tłumy mieszkańców i turystów, Florencja oferuje znacznie więcej niż tylko wielkanocne widowisko. Wiosna jest jednym z najlepszych momentów, aby odkrywać renesansowe dziedzictwo miasta – spacerować po historycznych placach, odwiedzać galerie sztuki czy podziwiać architekturę z czasów Medyceuszy. W tym okresie temperatury są łagodne, a miejskie ogrody i wzgórza Toskanii zaczynają się zielenić. Dzięki temu świąteczny wyjazd do Florencji pozwala połączyć udział w wyjątkowej tradycji z odkrywaniem jednego z najważniejszych centrów sztuki i kultury w Europie. Wielkanoc w Maladze. Widowiskowa Semana Santa w Andaluzji Jednym z najbardziej niezwykłych miejsc w Europie, gdzie można przeżyć Wielkanoc w wyjątkowej atmosferze, jest hiszpańska Malaga. W okresie Semana Santa, czyli Wielkiego Tygodnia, całe miasto zamienia się w scenę imponujących procesji religijnych. Przez wąskie ulice historycznego centrum przechodzą monumentalne platformy zwane „tronos”, na których umieszczone są rzeźby przedstawiające sceny z Męki Pańskiej. Konstrukcje ważą często kilka ton i są niesione przez dziesiątki członków bractw religijnych ubranych w tradycyjne stroje. Procesjom towarzyszą orkiestry, tysiące świec oraz tłumy mieszkańców i turystów, którzy gromadzą się wzdłuż ulic, aby obserwować to niezwykłe widowisko. Semana Santa w Maladze to nie tylko wydarzenie religijne, ale także ważny element lokalnej tożsamości i kultury. Uroczystości odbywają się każdego dnia Wielkiego Tygodnia, a ich kulminacja przypada na Wielki Czwartek i Wielki Piątek. Wiosenna aura Andaluzji sprawia przy tym, że świąteczny wyjazd można łatwo połączyć z odpoczynkiem nad Morzem Śródziemnym. Malaga oferuje bowiem nie tylko historyczne zabytki i wyjątkowe tradycje, lecz także dostęp do plaż Costa del Sol, liczne restauracje serwujące lokalne specjały oraz tętniące życiem place i promenady. Ze względu na ogromną popularność wydarzenia podróż do Malagi w okresie Wielkanocy warto jednak zaplanować z odpowiednim wyprzedzeniem, ponieważ hotele i bilety lotnicze w tym czasie szybko się wyprzedają. Źródło: eSky.pl Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Poznaj podróżnicze hity Google tego roku. Wśród liderów znalazło się polskie miasto
Które miejsca w 2025 roku wzbudzały największą ciekawość wśród podróżnych? Najnowsza lista Google „Rok w podróżach” pokazuje, że niektóre miasta i regiony odnotowały wyjątkowo duży wzrost zainteresowania w porównaniu z poprzednim rokiem. To właśnie tam – częściej niż gdziekolwiek indziej – planowaliśmy urlopy, weekendowe wypady i dalekie wyprawy.
Rok 2025 okazał się czasem powrotów do znanych kierunków, ale też odkrywania nowych miejsc, które niespodziewanie zdobyły ogromną popularność. Jedni podróżowali, przemieszczając się między europejskimi metropoliami, inni zaś wybierali odległe wyspy, spokojne plaże lub centra kultury i sztuki. Niezależnie od tego, jak wyglądały wasze tegoroczne trasy, istnieje duże prawdopodobieństwo, że choć raz wpisaliście w wyszukiwarkę jeden z kierunków, które trafiły do najnowszego zestawienia Google „Rok w podróżach”. Ranking obejmuje miejsca, które w 2025 roku zanotowały największy wzrost liczby wyszukiwań względem 2024 roku – od karaibskich wysp, przez niedoceniane hiszpańskie miasta, aż po polską metropolię, która zaskoczyła swoją wysoką pozycją. Z tego zestawienia można się dowiedzieć, które miejsca najmocniej rozbudzały podróżniczą wyobraźnię. Najczęściej wyszukiwane kierunki 2025 roku Na szczycie tegorocznego zestawienia znalazły się trzy zupełnie różne miejsca, które łączy spektakularny wzrost zainteresowania w wyszukiwarce Google. Pierwsze miejsce zajęło hiszpańskie Bilbao, czyli miasto, które jeszcze do niedawna pozostawało w cieniu bardziej oczywistych kierunków Półwyspu Iberyjskiego. W 2025 roku jego popularność eksplodowała, głównie za sprawą połączenia sztuki, architektury i sportu. Podróżni masowo wyszukiwali bilety i noclegi nie tylko z powodu Muzeum Guggenheima czy cenionego Museo de Bellas Artes, lecz także dzięki wydarzeniom piłkarskim. To właśnie finał Ligi Europy UEFA, rozegrany w maju pomiędzy Tottenhamem a Manchesterem United, sprawił, że liczba zapytań dotyczących Bilbao dynamicznie wzrosła. Drugą pozycję zdobył Barbados – karaibska wyspa, która w ostatnich miesiącach przyciągała uwagę nie tylko pięknymi plażami, ale także dynamicznym rozwojem infrastruktury luksusowej. Nowe połączenia lotnicze oraz zapowiedzi ekskluzywnych otwarć hotelowych przełożyły się na gwałtowny wzrost wyszukiwań, zwłaszcza wśród osób planujących urlopy premium i zimowe wypady do ciepłych krajów. Eksperci wskazują, że to właśnie branża hotelarska, w połączeniu z rosnącą dostępnością lotów transatlantyckich, wywindowała Barbados na drugie miejsce globalnego rankingu. Na trzecim miejscu uplasował się natomiast Dubaj, który od lat nie traci impetu jako światowa stolica słońca, rozrywki i nowoczesnej architektury. W 2025 roku zainteresowanie tym kierunkiem nadal rosło, podsycane kolejnymi otwarciami luksusowych hoteli, rekordowymi inwestycjami turystycznymi oraz niezmienną popularnością plaż emiratu. Dubaj pozostaje jednym z najbardziej wyszukiwanych miejsc na świecie, a tegoroczny ranking tylko potwierdza jego dominację w segmencie destynacji całorocznych. Gdzie szukaliśmy wakacji w 2025 roku? Na pozostałych miejscach znalazły się równie ciekawe kierunki. Wysoko uplasował się m.in. Santander, czyli północnohiszpańskie miasto, które w rekordowym dla Hiszpanii roku turystycznym przyciągnęło uwagę podróżnych łagodniejszym klimatem, długimi plażami i niższymi cenami niż w najbardziej zatłoczonych kurortach. Tuż za nim znalazła się Ibiza, która (mimo sygnałów o spadku liczby turystów) odnotowała stały wzrost wyszukiwań. Nowe otwarcia hoteli i niegasnąca renoma jednej z najbardziej ikonicznych wysp Europy przyczyniły się do większego zainteresowania zarówno jej nocnym życiem, jak i spokojniejszą północą. Na szóstej pozycji uplasował się Kraków, jedyne polskie miasto w zestawieniu. Dane z raportu Kayak pokazują rekordowe zainteresowanie turystów, zwłaszcza tych poszukujących tańszych, a jednocześnie bogatych kulturowo destynacji. Niższe ceny hoteli i lotów oraz atrakcyjność historycznego centrum sprawiły, że Kraków stał się jedną z najczęściej wpisywanych lokalizacji w Google. Kolejne miejsce zajęła Malaga, której popularność rośnie niemal z miesiąca na miesiąc. Dzięki łagodnym zimom i bardzo wczesnej wiośnie miasto stało się naturalnym wyborem dla osób z północy Europy chcących przedłużyć lato, co przełożyło się na znaczący wzrost ruchu już w pierwszym kwartale roku. Ósma pozycja przypadła Reykjavikowi, który idealnie wpisuje się w modę na tzw. coolcation. Rozbudowana siatka połączeń oraz rosnące zainteresowanie podróżami nastawionymi na naturę i ciszę sprawiły, że liczba wyszukiwań lotów na Islandię gwałtownie wzrosła. Za nim uplasowała się Bazylea, która poza słynnymi targami Art Basel dodatkowo przyciągnęła uwagę dzięki finałowi UEFA Women’s Euro 2025. Zestawienie zamknął natomiast Düsseldorf – mniej oczywisty, ale coraz chętniej wybierany kierunek. Jego kompaktowy układ, możliwość poznawania miasta pieszo i połączenie luksusowych zakupów z atmosferą tradycyjnej starówki sprawiły, że wielu turystów zaczęło rozważać go jako alternatywę dla bardziej zatłoczonych niemieckich metropolii. Źródła: Google, Condé Nast Traveler Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Kilometry plaż, słońce przez 300 dni w roku, rajskie jedzenie i... tanie bilety lotnicze – to zaledwie kilka atutów Malagi w południowej Hiszpanii.
Położona w Andaluzji, na wybrzeżu słońca – jak tłumaczy się Costa del Sol – Malaga jest dla wielu podróżników ostatnim przystankiem przed podróżą lotniczą np. do Ameryki Południowej. Stąd bowiem linie lotnicze coraz częściej oferują tanie bilety do Brazylii, Peru, Chile czy Argentyny. Można też popłynąć promem do Afryki, np. do Maroka. Ale zapewniam, że Malaga to świetny kierunek sam w sobie. Zresztą przekonajcie się sami! 1. Magia nazwisk Malaga słynie ze znanych mieszkańców. To właśnie tutaj urodził się malarz Pablo Picasso. Można zwiedzać jego rodzinny dom przy Plaza de la Merced – jednym z głównych placów miasta – a w muzeum przy ul. San Agustín obejrzeć 285 prac słynnego kubisty. Prezentują wszystkie etapy malarstwa, przez które przeszedł (są m.in. portrety, które malował jako 15-latek). Z Malagi pochodzi też inny artysta – hiszpański przystojniak Antonio Banderas. Być może spotkacie go przy ul. Larios, handlowym deptaku w centrum, albo podczas hucznie obchodzonych w Andaluzji świąt Bożego Narodzenia i Wielkanocy – wieść niesie, że odziany w kaptur zasłaniający twarz bierze wówczas udział w nabożeństwach i procesjach. 2. Zabytki w cieniu palm Trudno oderwać wzrok od miejskiej architektury. Przechadzając się uliczkami, co chwila trzeba zadzierać do góry głowę, by popatrzeć na barwne fasady kamienic i ukwiecone balkony. Spacerkiem przez Parque de Málaga, ponadstuletni park, w którym podczas upałów można odpocząć w cieniu subtropikalnej roślinności, dojdziecie do wzgórza, u podnóża którego jest forteca La Alcazaba. Mająca 700 lat jest jedną z największych muzułmańskich budowli militarnych, jakie zachowały się w Hiszpanii. Prowadzi do niej brama Puerta del Christo (Drzwi Chrystusa), gdzie celebrowano pierwszą po zwycięstwie chrześcijan mszę. Na górze zaś był Castillo de Gibralfaro, zamek, z którego do dziś zachowały się jedynie baszty obronne. Stąd jest piękny widok na miasto i port, nad którym niczym żyrafy górują portowe dźwigi. A gdy już zejdziecie z góry, wstąpcie np. do renesansowej Katedry Wcielenia – jednego z wielu w Maladze przykładów architektury sakralnej. Będzie więc coś dla ducha, zanim wasze ciała dadzą się ponieść dźwiękom flamenco, którego Andaluzja jest stolicą. 3. Wielka uczta Na tę w Maladze możecie liczyć. Ślinka cieknie nie tylko na widok tutejszych owoców: bananów, pomarańczy czy fig na Mercado Atarazanas, targu w zabytkowej części miasta. Wręcz do kulinarnej ekstazy doprowadzają zapachy grillowanych niemal w każdej knajpie ryb czy owoców morza: krabów, sardeli, ośmiorniczek, kalmarów czy krewetek. Na wielką ucztę pod okiem świętych – ich obrazy wiszą na wielu budynkach – polecam sieć TragaTapas, gdzie zajada się morskie specjały. Po zjedzeniu kilograma krewetek za 18 euro podawanych z grubo mieloną solą i cytryną oraz wypiciu sporego dzbanka sangrii utwierdziłem się w przekonaniu, że serwowana tu także paella z owocami morza nie ma u mnie szans. 4. Pełny relaks Plaże ciagną się tu przez 15 km. I to jakie! Z czystą wodą i miękkim piaskiem. Unia Europejska przyznała im nawet błękitne flagi, które dostają tylko najlepsze plaże Starego Kontynentu. Wśród mieszkańców Malagi popularna jest m.in. Playa de la Malagueta na wschodnim wybrzeżu miasta. Gorący Hiszpanie i ponętne Hiszpanki lubią pojechać na plażę Guadalmar – na niej można wystąpić bez figowego listka. 5. Cały na biało Pueblos blancos to znane w całej Hiszpanii białe miasteczka Andaluzji. Jest ich ponad 30, a nazwa wzięła się od domów bielonych wapnem. Pochodzą z czasów panowania Maurów, leżą na terenie gór Sierra de Grazalema. Po wizycie w nich wpadniecie w szpony uzależnienia od Hiszpanii. O jednym z nich – Rondzie – Ernest Hemingway mówił, że to najbardziej romantyczne miasto w całym kraju. Ronda słynie też z odkryć archeologicznych, m.in.malowideł naskalnych w jaskiniach. 6. Made in Spain Dziewczyny, nawet jeśli nie lubicie buszować po wyprzedażach, magia Malagi sprawi, że i tak skończycie w jednym z wielu tutejszych sklepów dla modniś. Wspomniana ul. Larios to niejedyne miejsce na zakupy. Bo w Maladze są lepsze ulice – mniejsze, na uboczu, tak jak ul. Nueva, gdzie pod nr. 14, w butiku Elisa, moja dobra znajoma, wydając kilkanaście euro, miała w torbie sukienkę, trzy pary legginsów i inne modne ubrania. 7. Zabawa do rana Powiedzenie, że Hiszpanie lubią się bawić, w przypadku Malagi nic nie znaczy. Słowo zabawa trzeba zamienić na szaleństwo. Na dodatek trwające trzy dni, od czwartku do soboty. Trudno zliczyć wszystkie bary, puby i chupiterie (w ich menu jest po kilkaset drinków), do których zaprowadzi nas nocny szlak. Hulanki kończą się zazwyczaj w przybytku, który jest otwarty do ostatniego klienta. Tylko nie spóźnijcie się potem na samolot!
25 najlepszych miast na weekend! Poznaj nasze ulubione kierunki
Muzea, zabytki, klimatyczne knajpki, nocne życie - tego oczekujemy od miast! I mamy szczęście, ponieważ Europa oferuje nam spory wybór w tym zakresie.
Z myślą o miłośnikach krótkich weekendowych wypadów, tzw. city-breaków, przygotowaliśmy cały numer specjalny Travelera poświęcony miastom 25 MIAST NA WEEKEND. Tutaj przedstawiamy Wam 6 z nich: WIEDEŃ, Austria Po tym, jak już sprawdzimy najważniejsze turystyczne punkty na mapie Wiednia (o ile jest to możliwe w trakcie jednej wizyty!) warto rozważyć oddalenie się od centrum. Można wybrać się np. do dzielnicy Grinzig, która kiedyś była oddzielnym miastem, i skosztować wiedeńskiego specjału – białego wina Wiener Gemischer Satz. NEAPOL, Włochy Mafia, której nie trzeba się obawiać, wino które trzeba pić i pizza, której trzeba spróbować - taki jest Neapol! Wieczorami portowe zakątki zamieniają się w deptaki pełne elegancko ubranych ludzi dyskutujących o bieżących sprawach. Marynarkę warto zawsze mieć pod ręką. PRAGA, Czechy Miasto, które zachwyca, ale może także przestraszyć. Oczywiście na wesoło. W jednej z tutejszych piwnic mieści się Muzeum Straszydeł, a w nim lokalne potwory i upiory, z których każdy ma swoją legendę. BUKARESZT, Rumunia Dom Ludu, który góruje nad Bukaresztem, jest większy niż amerykański Pentagon. Budowę potężnego budynku rozpoczęto w 1983 roku na rozkaz Nicolae Ceaușescu. Tyran miał stąd wygłaszać przemówienia. Jednak zanim dokończono budowę komunizm upadł, prezydent zginął, a jedyną osobą, która miała okazję powiedzieć coś z balkonu tego budynku był Michael Jackson w 1992 roku. MALAGA, Hiszpania Odwiedzając Malagę w Wielkim Tygodniu można być świadkiem niezwykłych procesji organizowanych przez tamtejsze bractwa i parafie. Mężczyźni w strojach i kapturach z czasów Świętej Inkwizycji niosą na swoich barkach ogromne platformy z figurami przedstawiającymi sceny z męki Chrystusa. Podobno jednym z zakapturzonych braci jest urodzony w Maladze aktor, Antonio Banderas. PETERSBURG, Rosja Pitier, jak pieszczotliwie nazywają swoje ulubione miasto Rosjanie, jest pełen przepychu, zróżnicowanej architektury i wspaniałych kafejek. Odwiedzający powinni jednak dokładnie zaplanować nocne szaleństwa. Bowiem właśnie nocą zostają podniesione zwodzone mosty na Newie, aby przepuścić statki. Ten, kto znajdzie się po niewłaściwej stronie będzie musiał poczekać z powrotem do hotelu aż do rana.
Najbardziej niebezpieczny szlak: wkrótce otwarcie
Dobiega końca remont El Caminito del Rey. Jeden z najgroźniejszych pieszych szlaków na świecie zostanie otwarty dla turystów na początku 2015 roku
Nie patrz w dół! W El Caminito del Rey wydźwięk tych słów nabiera znaczenia. W marcu 2011 roku na stronie internetowej National Geographic Polska ukazał się tekst poświęcony jednemu z najniebezpieczniejszych szlaków pieszych na świecie. Szlak znajduje się na południu Hiszpanii w prowincji Malaga, ścieżka ciągnie się wzdłuż ścian wąwozu, które mają ponad 100 metrów wysokości. Droga cieszyła się złą sławą ze względu na częste wypadki. Otwarta w 1921 roku przez lata nie przeszła gruntownej renowacji. Rdza zżerała metalowe belki, w betonie występowały pęknięcia, brakowało niektórych elementów niezbędnych do bezpiecznego przejścia trasy. Przyczyniło się to do rozpoczęcia jej rewitalizacji. Odbudowa szlaku miała wielu zwolenników, ale znaleźli się także przeciwnicy, którzy uznawali braki w konstrukcji za atut. Śmiałkowie spragnieni ryzyka i mocnych wrażeń uważali, że rewitalizacja El Caminito del Rey i usunięcie niedociągnięć pozbawi ich przyjemności z pokonywania trasy. Dodatkowo obawiano się, że na dotychczas bezpłatnej trasie będą pobierane opłaty. Tak też się stało. Jedynie przez pierwsze trzy miesiące po otwarciu szlaku, wejście będzie dostępne za darmo. W programie prac konserwatorskich znalazła się całkowita wymiana chodnika, co miało znacząco poprawić bezpieczeństwo trasy. Zestarzały, miejscami pokruszony beton miał zostać zastąpiony drewnianymi listwami i szklanymi panelami z poręczami. W planach ścieżka miała zostać przystosowana dla większej ilości osób, w tym dla regularnych wycieczek turystycznych. 500 ton nowych elementów zastąpiło te fragmenty, które wielokrotnie odrywały się i spadały w otchłań wąwozu. Prace konserwatorskie właśnie dobiegły końca, a El Caminito del Rey zostanie otwarta dla turystów z początkiem 2015 roku. W inauguracji otwarcia będzie uczestniczył prawnuk Alfonsa XIII – króla, który jako pierwszy przeszedł tę trasę w 1921 roku. Czy odbudowa pozbawi trasę miana najgroźniejszego szlaku świata? Wszystko na to wskazuje.
Podróżowanie po Lofotach nie jest łatwe, trudno zorientować się co do kierunku podróży. Linia brzegowa jest zaprzeczeniem wszelkiej regularności, fiordy wcinają się wąskimi jęzorami głęboko w ląd. Morze wyrasta z każdej strony, niebezpiecznie zbliża się do szlaku, nagle zastępuje drogę. Dopiero po chwili okazuje się, że dotarliśmy do długaśnego mostu, a tylko na podstawie mapy można stwierdzić, czy to następny fiord, czy już całkiem inna wyspa. W pobliżu Svolvaer, gdzie ściągają jesienią i zimą miłośnicy orek, możemy zmierzyć się z inną atrakcją – wspinaczką na szczyt Svolvaergeita, tzw. Kozi Wierch – słynną 40-metrową skałę o rozdwojonym szczycie. Ponoć niektórzy śmiałkowie przeskakują z jednego czubka na drugi, my jednak nie próbujemy i pozostajemy przy wspinaczce. Szlaki są tu nieźle oznakowane, upał raczej nie daje się we znaki, a widoki zachwycają. Istnieją nawet szkoły wspinaczki zajmujące się organizacją górskich wędrówek. Kiedy wreszcie syci wrażeń szukamy miejsca na odpoczynek, okazuje się, że nie takie to proste. Pola namiotowe są nieliczne i – jak na Norwegię – gęsto zaludnione. Ale poza nimi nie sposób znaleźć gdzie indziej równego skrawka ziemi pod namiot.
Spis treści sierpień / wrzesień Wyspy Galapagos. Endemiczne gatunki spotyka się tu na każdym kroku. To prawdziwe laboratorium ewolucji, ściśle chronione. Wrocław. Choć zabytków i tradycji jest tu mnóstwo, Wrocław nie przypomina skansenu. Mazury. Mieszkanie w domu ze słomy i gliny, lawendoterapia, wczasy w indiańskim tipi? Propozycje mazurskiej agroturystyki. Rumunia. Do miejsc związanych z Drakulą ciągną tłumy. Oprócz porcji strachu turystów czekają też chwile zachwytu w malowniczych wioskach i miasteczkach. Malezja. Najstarszy i najbardziej dziki las deszczowy w Azji – Taman Negara – pozwala doświadczyć niezwykłej witalności i siły tropikalnej przyrody. Jordania. Najspokojniejszy kraj na Bliskim Wschodzie, wabiący śladami biblijnych wydarzeń, tajemniczej cywilizacji Nabatejczyków, warowni krzyżowców. Cypr. Oprócz skały Afrodyty są tu także starożytne zabytki, wiekowe monastyry, pomarańczowe gaje i ciepłe morze. Mali. Wyprawa do pustynnej krainy Dogonów – plemienia, które jaskinie w klifie wysokim nawet na 400 metrów zamienili w grobowce. Enzo Majorca. Legenda nurkowania swobodnego, pierwowzór jednego z bohaterów „Wielkiego błękitu” Luca Bessona opowiada o schodzeniu w głębiny. Motyle Monarchy – pomarańczowo-czarne motyle – wędrują niemal przez cały północnoamerykański kontynent, a zimę spędzają w stadach liczących po kilkadziesiąt milionów osobników. Kupujemy namiot. Na co zwrócić uwagę, by podczas noclegu na wyprawie nie spotkały nas przykre niespodzianki? Z daleka i z bliska. Warto wiedzieć. Felieton. Elfy w czasach poprawności politycznej. Poradnik travelera. Kupujemy namiot. Lekarz radzi. Słońce pod kontrolą |Skandynawia: Oslo. Lofoty. Fiordy. Kuchnia. Sztokholm. Gotlandia. Laponia. Wikingowie.
Zatłoczoną ulicą sunie gigantyczna figura Matki Boskiej. Za budką z lodami całuje się para nastolatków. Śpiewy procesji przeplatają się ze starym przebojem Dire Straits Romeo and Juliet.
Oszołomieni czerwonym winem gapie podnoszą głowy, gdy mija ich platforma z ukrzyżowanym Jezusem. W budce na rogu sprzedają cytryny posypane solą. Worek złota temu, kto znajdzie miasto większych kontrastów. Serce Andaluzji często jest nazywane rajem. Z pewnością to raj nieco ekstrawagancki.Najlepiej tu przylecieć. Nie przyjechać, ale właśnie dotrzeć samolotem, żeby przed lądowaniem zapatrzyć się przez chwilę na granatowe wody Morza Śródziemnego wdzierające się w otoczone górami miasto. Przez ostatni rok z tej formy transportu skorzystało 12 mln turystów. Ciągną tu do rozgrzanych plaż, romantycznych legend z czasów Maurów i wspaniałych budowli rozsianych wzdłuż Costa del Sol, czyli Słonecznego Wybrzeża. To w pełni zasłużona nazwa, bo słońce świeci tu 320 dni w roku. Malaga ma swoich wiernych i oddanych wielbicieli. Niektórzy, głównie Niemcy i Anglicy, zamiast korzystać z hoteli, od razu kupują domy i apartamenty. Trudno się dziwić, nadmorskie miasto ma w sobie coś z narkotyku. Kobiety są tu piękne, mężczyźni ogniści i eleganccy, a wino szybko wchodzi do głowy. Kuszą rozsiane wszędzie kawiarenki i restauracje. Metropolia nigdy nie zasypia. Nocą można więc szaleć, za dnia zaś wędrować w poszukiwaniu duchowej strawy. A tej nigdy tu nie braknie. Malaga to Picasso. Picasso to Malaga. Czy to miasto mogło wydać kogoś przeciętnego? To raczej niemożliwe. Jeśli miasto jest niezwykłe, to i ludzie, którzy w nim mieszkają, muszą się wyróżniać. Duch geniusza malarstwa jest obecny niemal w każdym zakątku, na wejście do Museo Picasso czeka się czasami nawet dwie godziny. Nikogo to jednak nie zraża, podobnie jak restrykcyjne kontrole przy bramie. Żadnych komórek, aparatów, kamer, dużych toreb, obszernych kurtek. Łatwiej chyba wejść na lotnisko wojskowe, niż obejrzeć obrazy Mistrza. To ekspozycja dość nietypowa, jak wszystko w Maladze, i nie tylko ze względu na same obrazy. Tu pracują szaleni przewodnicy, których ambicją jest, żeby każdy turysta nie tylko Picassa podziwiał, ale też żeby go zrozumiał. Zwiedzający są więc zapraszani do dyskusji nad tym, co widzą i co chciał przez to powiedzieć artysta. Początkowo, nieco skrępowani, gapią się na awangardowe dzieła, szybko jednak zaczynają rozróżniać w barwnych plamach kobiece kształty. Uczą się także, które panie swego życia i dlaczego Picasso malował łagodnymi, okrągłymi ruchami, a którym nadawał ostrzejsze formy. Tutejsza kolekcja dzieł artysty liczy ponad dwieście oryginalnych prac. Każdy obraz to część jego życia – podobnie jak różne zakamarki miasta to miejsca, z którymi był mocno związany. W Museo-Casa Natal, rodzinnym domu malarza, można obejrzeć portrety, jakie tworzył, gdy miał zaledwie 15 lat. Nawet przeciwnicy Picassa uważający, że nie potrafił namalować konia, muszą pochylić głowę przed jego młodzieńczą, jak najbardziej realistyczną twórczością. Kto jej nie docenia, może podziwiać wspaniały renesansowy budynek, w którym mieści się muzeum. Jego najpiękniejsza część to zielone patio otoczone cienistymi krużgankami. Pablo Piccasso to nie jedyne słynne dziecko Malagi. Tu urodził się także hollywoodzki gwiazdor Antonio Banderas. Jego rodzina ma restaurację, której... okna na siedem dni w roku stają się bezcennym przedmiotem pożądania. Kto nie odwiedził tego miasta przed Wielkanocą, nie wie, jak ważne jest tu posiadanie okien. Na co dzień nie zwracają niczyjej uwagi, drogim towarem stają się dopiero w czasie Santa Semanta, czyli Wielkiego Tygodnia. Od Niedzieli Palmowej do Wielkiego Piątku liczą się tylko procesje. Na ogół zaczynają się około 16.00 i kończą nad ranem. Organizuje je 50 bractw, których członkowie maszerują przez miasto w charakterystycznych szpiczastych kapturach z otworami na oczy, dzierżąc w dłoniach świece i pochodnie. Choć w procesjach biorą też udział niewierzący, cała Andaluzja modli się o dobrą pogodę na te dni. Inaczej nici z widowiska. W powietrzu unosi się zapach kadzideł i wosku, ulice zamieniają się w wielką widownię, na której miejsce trzeba zamówić wiele miesięcy wcześniej. W niektórych punktach wystarczy stanąć, żeby zobaczyć idące bractwa, w innych rozstawione są krzesła (po 30 euro od osoby) lub specjalne trybuny (znacznie drożej). Widzowie biesiadują na nich, nie skąpiąc sobie wina, piwa i wdychając gęste opary tytoniowego dymu. Kiedy zbliża się platforma ze świętą figurą, wszyscy na chwilę wstają. Śpiewacy flamenco intonują pieśni. To naprawdę magiczne chwile. Platformy nazywane tronami są gigantyczną konstrukcją (ważą od czterech do dziesięciu ton – sam płaszcz jednej z figur waży aż 30 kg i mierzy 8 metrów długości) z barokowymi ozdobami, które otaczają Chrystusa lub Matkę Boską. Jeden z najważniejszych tronów, La Palomę, zdobią żywe ptaki i niesie go 280 mężczyzn. Podstawę tego tronu zrobiono ze szczątków junkersa, który rozbił się pod Malagą w 1930 r. Santa Semanta to wydarzenie mistyczno-towarzyskie, i to nie byle jakie. Wśród zakapturzonych postaci kroczy co roku Antonio Banderas. Aktor od dziecka należy do bractwa Fusionadas. Przed dwoma laty, ukryty pod czerwonym kapturem, prowadził 160 mężczyzn niosących tron z Chrystusem. Gdzie będzie w tym roku, jeszcze się nie wydało. Może stanie w swoim hollywoodzko drogim oknie dyskretnie ukryty za firanką? Kto nie lubi tłumów podczas Wielkiego Tygodnia, może zakosztować atmosfery tych dni w wyjątkowym muzeum. To Confradia de la Expiracion, gdzie znajdują się trony: La Paloma i Jezusa Ukrzyżowanego. Z bliska widać szczegóły ozdób i haftów. Twarze świętych są jak żywe. W nocy, oświetlone świecami, robią niezapomniane wrażenie. Najbogatsi, zamiast kupować miejsce na plastikowym krzesełku, wynajmują stoliki w drogich hotelach stojących na drodze procesji. W hotelu Larios, tuż obok głównej trybuny, biesiaduje się całą noc, każdej zaś grupie przysługuje przypisane do konkretnego stolika okno z widokiem na rzekę zakapturzonych postaci. Po wykupieniu okna przestaje obowiązywać chrześcijańskie miłosierdzie. Nie kupiłeś okna, więc nie możesz do niego podejść. Oglądasz procesję od tyłu lub pod kątem – trudno. To znaczy, że nie było cię stać na nic lepszego albo nie byłeś wystarczająco szybki. Pocieszenia można szukać w pysznym jedzeniu i słynnej, pochodzącej stąd maladze. To niewątpliwie jedno z najsławniejszych win na świecie. Pijał je szekspirowski Falstaff w Henryku IV. Bardzo słodkie, o ciemnej barwie, ma charakterystyczny karmelowy smak i zapach. Jeszcze sto lat temu było ulubionym trunkiem na carskim i angielskim dworze. Na stołach goszczą pescaito frito – kraby, krewetki, kalmary i ryby smażone w cieście. Do tego ostre sery. Na deser torrija – kawałki biszkoptowego ciasta zatopione w syropie i mocna kawa. W Andaluzji nie siada się, by jeść. Tu delektuje się posiłkiem, który może trwać godzinami. W okolicach nadbrzeżnej promenady Juan Sebastian Alcano stoją rzędy knajpek z owocami morza, na plaży rybacy grillują ryby. Trzeba jednak uważać, bo kelnerzy w Hiszpanii nie lubią, gdy coś zostaje na talerzu. Potrafią stać nad klientem tak długo, aż wciśnie w siebie ostatni kawałek ryby czy ciasta. W mieście panuje dziwna równowaga, Picasso i mistyka dla duszy, tysiące kawiarenek i restauracji dla ciała. Są też miejsca łączące te dwa światy, np. restauracja-muzeum Dona Pepa, gdzie ucztuje się w otoczeniu świętych wizerunków zapełniających ściany. To szczególne uczucie – delektować się winem pod czujnym okiem Matki Boskiej. Najedzony i lekko oszołomiony winem podróżnik to na ogół podróżnik szczęśliwy. W tym stanie ducha najlepiej kontemplować piękno Malagi. Jeszcze przez chwilę nie wyrwiemy się z zaklętego kręgu jedzenia, bo wypada przecież odwiedzić Mercado de Atarazanas, czyli tradycyjne targowisko w zabytkowej części miasta. Główna brama budynku została przeniesiona tu z islamskiej stoczni. Potem trzeba wybrać się na spacer w trzy najważniejsze dla miłośników architektury miejsca: na wzgórze Giblarfaro, do Alkazaby oraz do katedry. I znów kolejny kontrast. Mauretańska architektura przeplata się z katolicką, jeszcze bardziej monumentalną. Katedra, budowana z przerwami od 1528 do 1783 r., ma wnętrze o wymiarach 117 × 72 m i wysokość 48 m. Całość, zanurzona w półmroku, przytłacza ogromem. Niedaleko jest Alcazaba, cytadela wybudowana przez Rzymian i przebudowana w IX w. przez Maurów. U jej podnóża powstał w czasach Augusta Cezara teatr rzymski. Odkryto go przez przypadek dopiero w 1951 r. w czasie kopania fundamentów pod patio domu kultury. Alcazaba łączy się z surowym zamkiem Giblarfaro, dawną rezydencją emirów arabskich. Otacza go gąszcz zieleni, pinie i cyprysy, lawenda, kwitną bugenwille. Na tarasie kawiarenka z doskonałą cappuccino i świeżymi sokami. Z murów obronnych rozpościera się przepiękny widok na całe miasto. W lesie wieżowców wyrasta coś w rodzaju koloseum. Odbywają się tam corridy. Dziwnie wygląda to ceglane kółko wśród blokowiska, niemal przy brzegu morza... Ale to właśnie Malaga. Miasto, którego nie trzeba próbować rozumieć. Wystarczy siąść wieczorem na jednej z uliczek, zamówić wino i po prostu być. Dokoła wszystko będzie się działo samo... No to w drogę – Malaga Zajmuje powierzchnię 400 km2, liczy ok. 560 tys. mieszkańców. Najcieplejsze miesiące to lipiec i sierpień (średnio 30–31°C), zaś najchłodniejsze to styczeń (ok. 16°C, ale spada nawet do 8°C). Samolotem tanich linii, np. Wizz Air albo EasyJet z przesiadką w Dortmundzie lub Barcelonie. Bilet w dwie strony od 400 zł. Norwegian Air i Air Europa latają bezpośrednio z Warszawy, bilet w obie strony kosztuje od 900 zł. wizzair.com, www.aireuropa.com, www.norwegian.no Port lotniczy – przy Avenida García Morato. www.aena.es Metro – pojedyncza linia łączy krańcowe stacje: Malaga i Fuengirola, jeździ 6.30–22.30. Autobusy miejskie – kursują od 6.45 do 23.00, działają też 3 linie nocne. Bilet 0,85 euro, bilet na 10 przejazdów 5,70 euro. www.estabus.emtsam.es Taxi – kurs po mieście ok. 5 euro. Hotel Humaina***, Parque Natural Montes de Málaga – hotel w pobliżu Malagi. Pokój 2-os. od 50 euro. www.hotelhumaina.es Hotel Sur**, Trinidad Grund, 13. Blisko Muzeum Picassa. Dwójka od 45 euro. www.hotel-sur.com Smaki andaluzyjskie to potrawy z ryb i morskich skorupiaków. El Tintero II, El Palo – owoce morza. Adolfo, Paseo Marítimo Pablo Ruíz Picasso 12 – kuchnia andaluzyjska. Muzeum Picassa, Palacio de Buenavista San Agustín, 8. Czynne wt.–czw., niedziele i święta 10.00–20.00, pt. i sob. do 21.00, w pn. zamknięte. Wstęp 6 euro. www.museopicassomalaga.org www.museupicasso.bcn.es Pokazy flamenco – Tablao Flamencio „Vista Andalucia”, Avenida de los Guindo, Santa Paul, wt.––niedz., wstęp od 6 euro. Miejska Informacja Turystyczna mieści się przy Plaza de la Marina, tel. (0034) 952 213 445. Warto kupić wino malaga oraz sherry Al Jerez – specjalność andaluzyjską, ale wytwarzaną w Jerez nad Atlantykiem. Można też nabyć wyroby skórzane. Feria de Málaga – największy letni festiwal, połowa sierpnia. Festiwal Hiszpański – odbywa się w drugiej połowie sierpnia. www.malagaturismo.com www.malagainformation.com/polish