National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-08-10T06:31:10.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Ten jeden krok Mahometa zmienił historię świata. Kim był założyciel islamu?
items: Milioner kontra potomek Mahometa. Co tak naprawdę wydarzyło się w 1904 roku?
items: Podzielone dziedzictwo Mahometa. Islam jest pełen nurtów i dyskusji
items: 6/19
items: Felieton. Wędruję więc jestem

Ten jeden krok Mahometa zmienił historię świata. Kim był założyciel islamu?
type: item
date: 2025-08-10T06:30:57.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: fakty i mity
subject: islam
subject: mahomet
subject: religie
description: Mahomet, prorok islamu, był postacią, która na zawsze odmieniła bieg historii religijnej i społecznej świata. Urodzony w Mekce na przełomie VI i VII wieku, przekazał nauki, które stały się fundamentem jednej z największych religii monoteistycznych – islamu. Życie, objawienia i działalność Mahometa jako przywódcy duchowego, społecznego i politycznego są przedmiotem nieustannych analiz zarówno w tradycji muzułmańskiej, jak i w badaniach naukowych.
encoded: Spis treści: Wczesne życie Mahometa – pochodzenie i dzieciństwo Objawienia i początek misji prorockiej (610 r.) Rodzina Mahometa – żony i córki Hidżra – powstanie islamu (622 r.) Triumf i pielgrzymka do Mekki Pielgrzymka do Mekki i powstanie islamu Źródła wiedzy o życiu Mahometa Mahomet, uznawany przez muzułmanów za ostatniego proroka i posłańca Boga, odegrał kluczową rolę w powstaniu islamu – religii, która dziś liczy ponad 1,9 miliarda wyznawców na całym świecie. Objawienia Mahometa, spisane w Koranie, stanowią podstawę wiary islamskiej i porządku prawnego w wielu krajach muzułmańskich. Jako postać historyczna i duchowa, Mahomet nie tylko przekazywał przesłania religijne, ale także skutecznie zreformował społeczeństwo Półwyspu Arabskiego, łącząc plemiona, ustanawiając zasady etyczne i organizując wspólnotę religijną – ummę. Życie i działalność proroka są przedmiotem licznych debat akademickich, a także inspiracją dla milionów ludzi na całym świecie. Wczesne życie Mahometa – pochodzenie i dzieciństwo Pochodzenie w Mekce i tragedie rodzinne Mahomet (arab. Muḥammad ibn ʿAbd Allāh) urodził się około 570 r. n.e. w Mekce, w zamożnym, ale zubożałym rodzie Haszymitów, należącym do wpływowego plemienia Kurajszytów. Urodził się w roku słonia, upamiętnionym przez próbę zniszczenia Mekki przez armię władcy Jemenu, według tradycji związaną z cudowną interwencją Boga. Jako sierota wcześnie stracił ojca ʿAbd Allāha, a w wieku sześciu lat także matkę Āminah. Po ich śmierci opiekę nad chłopcem przejął najpierw dziadek ʿAbd al-Muṭṭalib, a następnie wuj Abū Ṭālib, który pozostał jego opiekunem i obrońcą przez większość życia. Pierwsze doświadczenia religijne Młody Mahomet wyróżniał się pobożnością, uczciwością i kontemplacyjną naturą. Pracował jako kupiec i zdobył reputację godnego zaufania (przydomek al-Amīn, czyli „godny zaufania”). Już w młodym wieku unikał pogańskich rytuałów i alkoholowych libacji, które były powszechne w społeczeństwie arabskim. Regularnie udawał się do jaskin…

Mahomet-9ec3569.png
width: 900
height: 600

Milioner kontra potomek Mahometa. Co tak naprawdę wydarzyło się w 1904 roku?
type: item
date: 2024-06-02T06:30:26.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: arabowie
subject: Edukacja
subject: historia
subject: mahomet
subject: maroko
subject: porwania
description: Kiedy w 1904 r. amerykański milioner został uprowadzony w Tangerze przez „marokańskiego Robin Hooda”, Zachód wysłał do północnej Afryki okręty wojenne. Sprawa przybrała jednak nieoczekiwany obrót.
encoded: W tym artykule: Atak na willę w Tangerze Kim był Ion Perdicaris? Skradziona żona Marokański Robin Hood Mała wojna domowa Sprawa dużego kalibru Amerykanin czy Grek? Żywy lub martwy Uwolnienie i syndrom sztokholmski Dalsze losy Perdicarisa Maroko – kraj rozciągający się między Morzem Śródziemnym i Atlantykiem miał spore znaczenie strategiczne. Najbardziej wysunięty na północ port Tanger „jest całkiem blisko Europy – podkreślał francuski pisarz i obieżyświat Pierre Loti. Pierwsze marokańskie miasto niczym najbardziej wysunięta na północ Afryki czatownia; można się do niego dostać w 3 lub 4 godziny parowcem, a każdej zimy staje się miejscem wypoczynku dla wielkiej liczby turystów”. Lecz „New York Tribune” ostrzegał w 1903 r., że „Maroko wciąż pozostaje dla nas zamkniętą księgą. Europejczycy nie wyruszają tam dla jakiejkolwiek przyjemności, nie licząc Fezu i miast nadbrzeżnych. Wewnątrz jest niebezpiecznie dla każdego z wyjątkiem wyznawców Proroka”. Rok później słowa te okazały się prorocze. Atak na willę w Tangerze 18 maja 1904 r. około godziny 20.30 do położonej na wzgórzach Tangeru willi włamali się rabusie. Banda dowodzona przez Mulaia Ahmeda er Raisuniego – jak zauważyła bezradna służba – wdarła się na teren posiadłości, poturbowała panią domu i porwała dwóch mężczyzn. Aktualnego męża kobiety – pochodzącego z USA przedsiębiorcę Iona Perdicarisa oraz jej syna z poprzedniego małżeństwa – Cromwella Olivera Varleya. Konsulat USA dowiedział się o całej sprawie następnego dnia rano. Konsul Samuel Gummeré, przyjaciel Perdicarisa, nie tracił czasu. Skontaktował się z kierującym brytyjskim poselstwem Arthurem Nicolsonem. Mający doświadczenie w podobnych sprawach Brytyjczyk nie miał wątpliwości, że niebawem wpłynie żądanie okupu. Obarczył też rząd sułtana Maroka odpowiedzialnością za spełnienie żądań porywaczy i uwolnienie uprowadzonych. Tymczasem Gummeré poinformował o sytuacji przełożonych w Waszyngtonie. Prezydent Roosevelt był oburzony zamachem na Amerykanina, dlatego nie…

milioner-kontra-potomek-mahometa-co-tak-naprawde-wydarzylo-sie-w-1904-roku-c25c14c.png
width: 1200
height: 630

Podzielone dziedzictwo Mahometa. Islam jest pełen nurtów i dyskusji
type: item
date: 2019-06-27T09:11:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: koran
subject: Kultura
subject: mahomet
subject: muzułmanie
subject: Travel
description: Przyglądając się światu islamu, z pozoru wszędzie widzi się ten sam obraz: meczety, głos muezina, modlący się tłumnie ludzie, zakutane w chusty kobiety. W Europie, w Azji, Afryce i Ameryce. Zdawać by się mogło, że islam wszędzie jest jednakowy, od Atlantyku po Zatokę – jak mówią muzułmanie, określając cały swój świat. To złudzenie.
encoded: Islam jest religią monoteistyczną powstałą w początkach VII w. jako logiczne rozwinięcie dwóch poprzednich monoteizmów. Chrześcijaństwo wyrasta z judaizmu, islam zaś – i z judaizmu, i z chrześcijaństwa. Przedmiotem jego czci jest ten sam Bóg. Podstawowe dogmaty islamu są takie same jak w dwóch poprzedzających go religiach. Podobne są rytuały, choć sposób ich odprawiania – odmienny. Inne jest też rozumienie Boga. Podkreśla się jego jedyność i odrzuca elementy, które mogłyby to jedynobóstwo zaciemniać, jak np. tajemnicę Trójcy Świętej, uznawaną za przejaw politeizmu. Bóg w islamie jest abstrakcyjny, niepoznawalny, z nikim i niczym nieporównywalny. Dla muzułmanów herezją jest twierdzenie, że jesteśmy podobni do Boga, że Bóg nas stworzył na swoje podobieństwo. Dlatego też islam jest przeciwny obrazom. Nie uznaje się obrazów przedstawiających Boga, ale też innych ludzi. Malując osobę, człowiek wbija się w pychę: chciałby naśladować Boga w dziele stworzenia, a jest to niemożliwe. W Koranie Bóg objawił prorokowi Mahometowi podstawowe dogmaty i zasady wiary muzułmańskiej. Uczeni zaś stworzyli system prawa (zwanego szari’at, czyli ścieżką do wodopoju), w którym ustalono pięć dogmatów i pięć rytuałów islamu. Koran ustanawia też rytualne zakazy, które z jednej strony pokazują człowiekowi jego podporządkowane Bogu miejsce na ziemi, a z drugiej temperują prawa plemienne. Prawnicy zajęli się koranicznym rozumieniem przestępstwa oraz zakazami o charakterze społecznym. Nie ingerowali w prawo plemienne, a więc kwestie np. morderstwa nie wchodziły w zakres jurysdykcji islamu, bowiem ta kwestia od dawna była regulowana. Prawo muzułmańskie zajmowało się sprawami pomijanymi przez obyczaj plemienny albo takimi, które wymagały modyfikacji w kontekście nowej religii i kultury. Stąd szczególnie surowe jest podejście islamu do kradzieży i rozboju, które w prawie plemiennym były akceptowane jako sposób działania. za przestępstwo uznano cudzołóstwo (ale i kłamliwe oskarżenie o cudzołóstwo). Za…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/899ecf31db72ce3e2cb8930c4a03d586a064d55a-4a6620b.jpeg
width: 500
height: 334

6/19
type: item
date: 2019-05-29T11:11:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: cytaty
subject: Kultura
subject: ludzie
subject: mahomet
subject: podróże
description: Na straży natury. Wykorzystywanie zwierząt
encoded: LUDZIE UWIELBIAJĄ ZWIERZĘTA. Nigdzie nie jest to tak oczywiste jak w National Geographic, gdzie zdjęcia zwierząt należą do najbardziej lubianych przez naszych obserwatorów na Instagramie, historie o zwierzętach napędzają ruch na naszej stronie, a ich fotografie ukazują się na łamach naszego magazynu. Ale ta miłość ludzi do zwierząt często może prowadzić, nieświadomie, do krzywdzenia ich. Wysłaliśmy więc reporterkę Natashę Daly i fotografkę Kirsten Luce w podróż dookoła świata, aby zbadały, jak wygląda życie zwierząt w niewoli, gdy już robiący sobie z nimi selfie turyści wrócą do domu. To, co odkryły, wielu czytelnikom złamie serce. W przypadku licznych atrakcji zapewnianych przez pozbawionych skrupułów organizatorów wycieczek turyści nie mają pojęcia, że zwierzęta, z którymi radośnie wchodzą w interakcje, są bezwzględnie wykorzystywane. - Nie wiedzą, że słonie pokornie wykonują sztuczki i wożą ludzi tylko dlatego, że zostały brutalnie złamane za młodu - mówi Daly. - Albo że amazońskie leniwce zabrane nielegalnie z puszczy często umierają w ciągu kilku tygodni po zamknięciu w niewoli. Jeszcze bardziej szokujące jest odkrycie, że niektóre słonie w "ekologicznym" kurorcie w Tajlandii - gdzie klienci widzą wolne zwierzęta wędrujące po posiadłości - są tymi samymi słoniami, które w innej atrakcji, zaledwie kilka kilometrów dalej, wożą turystów i robią sztuczki, często szturchane metalowym hakiem. Turystyka związana z dziką przyrodą nie jest niczym nowym, ale dziś napędzają ją media społecznościowe. Któż z nas nie chciałby przytulić małego tygrysa i uwiecznić tego na zdjęciu? To znaczy chciałby, dopóki nie pozna rzeczywistości i nie dowie się, że młode są zabierane matkom kilka dni po urodzeniu, więc samice mogą zostać szybko ponownie zapłodnione. I nikt nie wie, co dzieje się z tymi cennymi tygrysami, kiedy staną się niesfornymi nastolatkami. Jak wynika z naszych raportów, zbyt często branża ta korzysta z miłości ludzi do zwierząt, wykorzystując je dla zysku od chwili ic…

6-19-3634739.jpeg
width: 2057
height: 3000

Felieton. Wędruję więc jestem
type: item
date: 2009-03-23T17:14:57.000Z
creator: Edi Pyrek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: cytaty
subject: Kultura
subject: ludzie
subject: mahomet
subject: podróże
description: Gautama Budda powiedział: „Nikt nie może zrozumieć Drogi, jeśli się najpierw nie stanie Drogą”.
encoded: Wędruję więc jestem A potem Mahomet rzekł: „Nikt nie może być Prorokiem, jeśli nie był najpierw pasterzem”. Trzeba też wspomnieć o tym, że po grecku „Nomos”; Nomada, oznacza pasterza. Nawet Bóg Starego Testamentu jest Bogiem nomadów. Jego wybranym narodem są pasterze. Jego świątynią jest namiot, a ołtarzem kilka kamieni nie obrobionych ręką człowieka. Nic trwałego. Nic stałego. Zresztą Chrystus także był nomadą. Nauczał wędrując. I sam powiedział o sobie „Jestem Drogą”. Można więc zaryzykować stwierdzenie, że wszystkie wielkie religie zostały albo stworzone przez nomadów, albo im przekazane. Człowiek jest więc przede wszystkim istotą wędrowną. Australijscy Aborygeni często porzucają pracę, miasto, po prostu znikają. Wybierają się na „walkabout”. Na wędrówkę. Odchodzą na dni, tygodnie, miesiące. Nie mówią nic. Wędrują, śpiewając swój kraj. Bo Australia jest dla nich żywym organizmem. Istnieje tylko wtedy, gdy będzie podtrzymywana pieśniami i wędrówką. Parę lat temu włóczyłem się po Pakistanie. Na dachu autobusu, którym jechałem przez Karakorum Highway, spotkałem pewnego niewysokiego Francuza. Leżeliśmy pod śpiworami, patrząc jak nad nami przemieszczają się niebo i góry. Było więc tak, jakbyśmy my byli w bezruchu, a świat się poruszał. Francuz zaczął opowiadać o sobie. Był szkutnikiem. Marzył o zbudowaniu jachtu, którym będzie mógł pływać dookoła świata. Patrząc w niebo, zapytałem go, dlaczego jeździ po świecie. Mężczyzna milczał przez chwilę, a potem pochylił się do mnie: – Wszyscy jeździmy w tym samym celu. W poszukiwaniu straconego raju. Jeszcze później zadałem to samo pytanie setkom ludzi poznanych po drodze. Odpowiedzi były różne. Czasami mówili o pięknie, którego szukają w podróży, czasami o spotkaniach z ludźmi (bo nigdzie nie rozmawia się tak dobrze, jak w podróży), a czasami o tym, że nie potrafią inaczej. Jakby potrzeba migracji była u nich zapisana głęboko w genach – tak jak kolor włosów. Zresztą ci, którzy mają dzieci, wiedzą, że najlepiej uspokoić niemowl…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/84ba837dd90ff08b5b18c4321c455cbed186d472-07be29c.jpeg
width: 480
height: 480