National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-01-01T12:48:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Ma pomarańczowy czub i wygląda egzotycznie. A jednak gniazduje także w Polsce
items: „Zielone płuca” Afryki nie działają – lasy deszczowe Konga zaczęły emitować dwutlenek węgla. Jak to możliwe?
items: Kameleony „Pinokio” wodziły naukowców za nos przez 150 lat. Teraz badacze poznali prawdę
items: Gdzie uciec przed listopadową szarością? Oto 6 miejsc, w których wciąż świeci słońce
items: Lemury i ich niezwykłe życie: zwyczaje, dieta i ochrona
items: Podgorzałka madagaskarska wróciła – biolog odnalazł kaczkę uznaną za wymarłą
items: To nie film. Prawdziwy piracki skarb u wybrzeży Madagaskaru odkryty po wiekach
items: Fossa madagaskarska jest największym drapieżnym ssakiem w swoim środowisku. Jej liczebność gwałtownie się zmniejsza
items: Na Madagaskarze odkryto siedem nowych gatunków żab, które wydają dźwięki jak ze „Star Treka”
items: Tajemnicze struktury na Madagaskarze. Naukowcy odkryli, kto mógł je stworzyć
items: Na Madagaskarze odkryto wyjątkowe malowidła naskalne. Rzucają światło na historię wyspy
items: 7 największych wysp świata – od Grenlandii do Honsiu
items: Największa wyspa Afryki. Jak powstał raj dla miłośników natury i podróżników?
items: Madagaskar traci bioróżnorodność. Odbudowa przyrody na wyspie potrwa miliony lat
items: Palczak madagaskarski: występowanie, tryb życia, odżywianie, rozmnażanie i rozwój, zdjęcia
items: Najmniejszy kameleon świata mieści się na opuszku palca. Jednym rozmiarem jednak imponuje
items: To nie zmiany klimatyczne doprowadziły do suszy na Madagaskarze?
items: Co stało się z megafauną Madagaskaru? Naukowcy opracowali oś czasu
items: Wymarłe lemury-giganty ważyły nawet 85 kg. Naukowcy ustalili, czym się żywiły
items: Naukowcy „ponownie odkryli” gatunek kameleona sprzed 100 lat. Znaleziono go na Madagaskarze
items: Organizują warsztaty krawieckie dla młodych kobiet z Afryki. Jedna kupiona torba = roczne stypendium naukowe
items: Maurycy Beniowski: Polski cesarz Madagaskaru
items: Przebite serce Madagaskaru [REPORTAŻ]
items: Madagaskar: Spacer po ostrzu noża
items: Madagaskar: 5 praktycznych informacji

Ma pomarańczowy czub i wygląda egzotycznie. A jednak gniazduje także w Polsce
type: item
date: 2026-01-01T12:47:50.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: madagaskar
subject: polska
subject: ptaki
description: Dudek zwyczajny to jeden z najciekawszych ptaków Europy. Sprawdź, jak wygląda, gdzie buduje gniazdo, czy odlatuje na zimę i czy jest pod ochroną w Polsce. Poznaj też jego endemicznego kuzyna z Afryki.
encoded: Spis treści: Wielkość i upierzenie Siedlisko Rozmnażanie Czy dudki odlatują na zimę? Czy dudek jest pod ochroną w Polsce? Dudek madagaskarski – endemiczny mieszkaniec afrykańskiej wyspy Dudki to niewielka, ale niezwykle ciekawa rodzina ptaków zamieszkujących tereny Eurazji i Afryki. Rodzina ta obejmuje dwa występujące obecnie gatunki: dudka zwyczajnego (Upupa epops) oraz dudka madagaskarskiego (Upupa marginata). Do rodziny zaliczany jest także wymarły dudek wielki (Upupa antaios), który był gatunkiem endemicznym Wyspy Świętej Heleny. Rodzina ta wyróżnia się unikatową budową ciała. Charakterystyczne są m.in. długie, zakrzywione dzioby przystosowane do sondowania gleby, wachlarzowate czuby używane w komunikacji oraz rytmiczne, monotonne odgłosy. Choć niekiedy bywają mylone z dzięciołami, dudki nie są z nimi spokrewnione. Gatunki te najłatwiej pomylić w locie, gdyż mają wówczas podobną sylwetkę, jednak w pozostałych sytuacjach widać wyraźne różnice między tymi ptakami. Wielkość i upierzenie Dudek zwyczajny jest niezwykle efektowny i stosunkowo łatwy do rozpoznania nawet z dużej odległości. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest imponujący czub z długich piór zakończonych czarnymi plamkami. Czub ten może być stawiany i opuszczany w zależności od sytuacji. Najbardziej okazały jest w czasie godów, w momentach zagrożenia oraz podczas wzbijania się do lotu i lądowania. Upierzenie dudka jest rdzawobrązowe na głowie i szyi, a skrzydła oraz ogon mają wyraźny, czarno-biały wzór, który pięknie kontrastuje w locie. Te szerokie, pasiaste skrzydła sprawiają, że sylwetka dudka przypomina motyla o powolnym, falistym locie. Dudek to ptak średniej wielkości. Mierzy około 25–29 cm długości, a rozpiętość jego skrzydeł sięga 44–48 cm. Samce i samice wyglądają podobnie, choć samce bywają nieco większe i intensywniej ubarwione. Młode ptaki są bardziej stonowane kolorystycznie i mają krótszy czub. Długi, cienki i wyraźnie zakrzywiony dziób jest przystosowany do wydobywania larw i owad…

dudek-ede5e3a.jpg
width: 2144
height: 1430

„Zielone płuca” Afryki nie działają – lasy deszczowe Konga zaczęły emitować dwutlenek węgla. Jak to możliwe?
type: item
date: 2025-12-01T13:17:40.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: afryka
subject: dwutlenek węgla
subject: kongo
subject: lasy deszczowe
subject: madagaskar
subject: zmiany klimatyczne
description: Nowe analizy satelitarne i terenowe ujawniają, że lasy deszczowe w Afryce – szczególnie te w dorzeczu Konga – nie pełnią już roli „zielonych płuc” świata. Utrata biomasy, wypalanie gruntów i działalność przemysłowa sprawiają, że zamiast pochłaniać dwutlenek węgla, stają się jego źródłem.
encoded: Masowe wylesianie oraz szkody powodowane m.in. przez działalność górniczą sprawiły, że w latach 2010–2017 lasy deszczowe w dorzeczu Konga przestały pełnić funkcję kluczowego pochłaniacza dwutlenku węgla. Teraz emitują go więcej, niż pochłaniają – wynika z badań opublikowanych w czasopiśmie „Scientific Reports”. Lasy i sawanny Afryki odpowiadały za około 20% globalnego pochłaniania CO2 przez roślinność. Lasy Afryki: od pochłaniania do emisji CO₂ Zespół prof. Heiko Balztera z Uniwersytetu w Leicester (Wielka Brytania) oszacował zmiany biomasy dzięki satelitarnym pomiarom koloru, wilgotności i wysokości koron drzew, zestawiając je z pomiarami terenowymi. Badacze wykazali, że po okresie wzrostu biomasy w latach 2007–2010, w kolejnych siedmiu latach (2011–2017) afrykańskie lasy – w tym kluczowe obszary Madagaskaru i Afryki Zachodniej – traciły średnio 106 mln ton biomasy rocznie. Odpowiada to emisji około 200 mln ton CO2 każdego roku. Niewielki wzrost biomasy na sawannach nie był w stanie zrównoważyć tych strat. Rola dorzecza Konga Największą rolę odgrywały lasy Konga, które co roku absorbowały blisko 600 mln ton CO2, ustępując skalą jedynie Amazonii. Postępujące wycinki, nielegalne pozyskiwanie drewna oraz degradacja środowiska przez przemysł wydobywczy doprowadziły do dramatycznego spadku tej zdolności. Badanie nie uwzględniło jednak rozległych, wciąż słabo zbadanych torfowisk pod lasami Konga, które pochłaniają niewielkie ilości CO2, lecz przechowują aż 30 mld ton węgla. Ich rola wciąż wymaga zbadania. Jak działa cykl węglowy? Ekosystemy Afryki odgrywają kluczową rolę w globalnym cyklu węglowym. Biorąc pod uwagę całą roślinność świata, lasy w Afryce pochłaniają około 20% obecnego w atmosferze Ziemi węgla. Ale odpowiadają już za 40% światowych emisji węgla ze spalania biomasy oraz 20% emisji wynikających z wylesiania i degradacji lasów. Jak to możliwe? Pochłanianie węgla w lasach i na sawannach zachodzi poprzez fotosyntezę, a jego emisja – przez pożary, których przyczy…

lasy-kongo-emisja-co2-fe5eb81.jpg
width: 5100
height: 3403

Kameleony „Pinokio” wodziły naukowców za nos przez 150 lat. Teraz badacze poznali prawdę
type: item
date: 2025-11-18T13:42:12.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: gady
subject: genetyka
subject: madagaskar
subject: zwierzęta
description: Wielki nos, wielka pomyłka – kameleon „Pinokio” przez lata był źle klasyfikowany. Nowe badania ujawniają, że nie należy do znanego gatunku. Teraz ma swoją nazwę i tożsamość. Co więcej, ujawniono drugi, dotąd mylnie sklasyfikowany gatunek.
encoded: Madagaskar to prawdziwe królestwo kameleonów. Tam żyje ponad 40% wszystkich znanych gatunków tych fascynujących gadów. Jednak to, co rzuca się w oczy najbardziej, są ich niesamowite nosy – i przez lata wprowadzały naukowców w błąd. Międzynarodowy zespół badaczy odkrył niedawno, że dwie odmiany kameleonów, które były dobrze znane od 150 lat, w rzeczywistości są zupełnie nowymi, odrębnymi gatunkami. Ustalenie opisano na łamach czasopisma „Salamandra”. Kluczowe okazały się analizy genetyczne, które dowiodły, że wygląd zewnętrzny może być bardzo zwodniczy. W rezultacie mały kameleon z wyjątkowo długim nosem, znany popularnie jako „kameleon Pinokio”, w końcu otrzymał oficjalną naukową nazwę. Idealnie do niego pasuje: Calumma pinocchio. Od obserwacji do odkrycia Kameleon „Pinokio” był wcześniej zaliczany do Calumma gallus. O przynależności decydował głównie kształt jego wydłużonego wyrostka na pysku. Samce C. pinocchio charakteryzują się bardzo długim, gładkim wyrostkiem przypominającym włócznię. Wyrostek ten może osiągać 14–20% długości ich pyska. Naukowcy opisali teraz również drugi gatunek kameleona, chociaż jego nazwa nie jest już tak chwytliwa. Jest to Calumma hofreiteri. Te zwierzęta wcześniej mylnie przypisywano do gatunku Calumma nasutum, również ze względu na podobieństwa w kształcie nosa. Calumma hofreiteri wyróżnia się mniejszym, zaokrąglonym wyrostkiem nosowym, a w przeciwieństwie do C. gallus, ma wyraźny grzebień grzbietowy. Badacze doszli do wniosku, że to właśnie te charakterystyczne wyrostki nosowe wodziły ich dotychczas za nos. – Nasze badania wykazały również, że wyrostki nosowe mogą stosunkowo szybko zmieniać długość, kształt i kolor. Najwyraźniej podlegają one szybkiej ewolucji, prawdopodobnie spowodowanej indywidualnymi preferencjami samic w doborze partnera – wyjaśnia pierwszy autor badania dr Frank Glaw z Państwowej Kolekcji Zoologicznej, należącej do Bawarskich Państwowych Zbiorów Historii Naturalnej. Niezastąpiona genetyka Aby ostatecznie rozwiąza…

newsimage414707-5baa37c.jpg
width: 1896
height: 1200

Gdzie uciec przed listopadową szarością? Oto 6 miejsc, w których wciąż świeci słońce
type: item
date: 2025-10-25T07:15:51.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Czas na egzotykę
subject: dominikana
subject: Itaka
subject: kenia
subject: listopad
subject: madagaskar
subject: oman
subject: tajlandia
subject: wietnam
description: Kiedy jesień na dobre rozgości się w Polsce, a dni stają się chłodne i pozbawione słońca, wielu osobom zaczyna doskwierać zmęczenie i spadek nastroju. To właśnie wtedy coraz popularniejszym pomysłem staje się wyjazd w poszukiwaniu ciepła i światła. Gdzie zatem najlepiej zaplanować podróż?
encoded: Listopad w Polsce to czas, gdy dni stają się krótsze, a słońce coraz rzadziej przebija się przez chmury. Chłód, deszcz i szarobure krajobrazy sprawiają, że wiele osób zaczyna marzyć o ucieczce w cieplejsze strony świata. Nic więc dziwnego, że właśnie ten miesiąc coraz częściej staje się porą, w której Polacy planują urlopy, by choć na chwilę wyrwać się z jesiennej melancholii i naładować organizm solidną dawką witaminy D. Dokąd warto wyruszyć, by w listopadzie cieszyć się słońcem, morzem i błogim odpoczynkiem? O to zapytaliśmy ekspertkę. Egzotyczny Wietnam w listopadzie – czas na słońce i odkrywanie kultury Przede wszystkim w listopadzie dobrze odwiedzić Wietnam – kraj, w którym egzotyka spotyka się z niezwykłą gościnnością, a krajobrazy zachwycają różnorodnością. To właśnie wtedy kończy się pora deszczowa, a pogoda staje się wyjątkowo łagodna i idealna zarówno do zwiedzania, jak i wypoczynku na plaży. Jak podkreśliła przedstawicielka Itaki: „Listopad to dobry miesiąc na wizytę w egzotycznym Wietnamie. Kończy się tu wtedy pora deszczowa, temperatury są przyjemne i sprzyjają zarówno opalaniu, jak i zwiedzaniu”. Warto rozpocząć podróż od Hanoi, tętniącej życiem stolicy pełnej zabytków i aromatu ulicznego jedzenia, a następnie wybrać się w rejs po słynnej zatoce Ha Long – jednym z najpiękniejszych miejsc Azji wpisanych na listę UNESCO. W środkowej części kraju czekają natomiast szerokie, piaszczyste plaże Da Nang z malowniczym widokiem na Góry Marmurowe. – Połączenie kultury północy i nadmorskiego relaksu środkowego Wietnamu sprawia, że to kierunek, który zdecydowanie warto wybrać na jesienną podróż – dodała Alicja Kazimierczak, kierowniczka działu marketingu biura podróży Itaka. Tajlandia w listopadzie zachwyca pogodą i magicznym Festiwalem Świateł Tajlandia od lat zajmuje czołowe miejsce na liście najchętniej odwiedzanych kierunków świata – i nie bez powodu. Listopad to moment, gdy słońce świeci niemal codziennie, a powietrze staje się przyjemnie ciepłe i wilgotne. –…

vietnam-07342c0.jpg
width: 6000
height: 4000

Lemury i ich niezwykłe życie: zwyczaje, dieta i ochrona
type: item
date: 2025-09-28T12:29:48.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: lemury
subject: madagaskar
subject: ssaki
description: Lemury to jedne z najbardziej charakterystycznych ssaków naczelnych świata, żyjące wyłącznie na Madagaskarze i pobliskich wyspach. Tworzą grupy społeczne o bogatych zachowaniach i unikatowych adaptacjach. Wśród nich najpopularniejszy jest lemur katta, który swoimi cechami przyciąga uwagę badaczy i odwiedzających ogrody zoologiczne. Dowiedz się więcej o tych endemicznych gatunkach z Madagaskaru.
encoded: Spis treści: Charakterystyka lemurów Gdzie występują lemury? Lemury to wyjątkowe ssaki naczelne należące do rodziny lemurowatych (Lemuridae) w rzędzie naczelnych (Primates), podrzędu lemurowych (Strepsirrhini). Rodzina ta obejmuje kilka rodzajów, z których każdy charakteryzuje się odmiennymi cechami morfologicznymi, behawioralnymi i ekologicznymi. Do współczesnych przedstawicieli należą m.in.: Hapalemur – popularnie nazywane maki, obejmujące gatunki drobnych lemurów preferujących życie w wilgotnych lasach tropikalnych, z wyraźnym rozwojem kończyn tylnych i uzębieniem przystosowanym do spożywania bambusa. Prolemur – reprezentowany wyłącznie przez prolemura szerokonosego (Prolemur simus), gatunek zagrożony wyginięciem, zamieszkujący niewielkie obszary wschodniego Madagaskaru, który wyróżnia się szerokim pyskiem i nieco większą masą ciała w porównaniu do innych lemurowatych. Lemur – obejmuje jedynego współczesnego przedstawiciela, czyli lemura kattę (Lemur catta), który jest najbardziej znanym i rozpoznawalnym gatunkiem wśród wszystkich lemurów, często prezentowanym w ogrodach zoologicznych na całym świecie. Eulemur – tzw. lemuria, obejmujące kilka gatunków średnich lemurów o różnorodnym ubarwieniu futra. Gatunki te zamieszkują zarówno lasy wilgotne, jak i suche tereny Madagaskaru. Varecia – wari, wyróżniający się dużym ciałem, puszystym ogonem oraz intensywnym kontrastem ubarwienia, preferujący życie w koronach drzew tropikalnych lasów deszczowych. Lemury mają bogatą historię taksonomiczną i są przedmiotem licznych badań naukowych, szczególnie w kontekście zachowań społecznych, adaptacji do środowiska oraz interakcji z innymi gatunkami naczelnych. Wszystkie gatunki lemurowatych są objęte konwencją CITES (tzw. konwencją waszyngtońską), co świadczy o ich szczególnej wartości w przyrodzie oraz o konieczności monitorowania populacji zarówno w środowisku naturalnym, jak i w warunkach hodowlanych. Co ciekawe, lemury to jedyne ssaki naczelne, które potrafią spowolnić swoje p…

lemury-a8e4e77.jpg
width: 1000
height: 734

Podgorzałka madagaskarska wróciła – biolog odnalazł kaczkę uznaną za wymarłą
type: item
date: 2025-08-05T14:22:40.000Z
creator: Carol Huang
subject: Przyroda
subject: madagaskar
subject: natura
subject: przyroda
description: Przez dekady uznawano ją za zaginioną. Podgorzałka madagaskarska zniknęła z jezior, mokradeł i kart przewodników, aż niespodziewane zdjęcie zrobione w górskim kraterze odmieniło losy gatunku. Kulisy tej spektakularnej ornitologicznej zagadki przypominają thriller — z pościgami, porażkami i powrotem z zaświatów.
encoded: Spis treści: Madagaskar – ojczyzna osobliwości Zanik siedliska i pierwsze alarmy Bezowocne poszukiwania naukowców Przełom – odnalezienie podgorzałki madagaskarskiej Walka o jajka i hodowla w terenie Polowanie na jaja Nadzieje i zagrożenia dla przyszłości Podgorzałka madagaskarska, w porównaniu z innymi kaczkami, nie ma się czym szczególnie pochwalić. To średniej wielkości, rdzawobrązowa kaczka, bez wyróżniającego się dzioba edredona królewskiego czy efektownego upierzenia mandarynki. Główną cechą wyróżniającą samca są białe oczy, które pojawiają się wraz z jego dojrzewaniem. Madagaskar – ojczyzna osobliwości Kaczka ta występowała wyłącznie na Madagaskarze — miejscu o ogromnym bogactwie biologicznym — ponad 85% roślin i zwierząt tego kraju nie występuje nigdzie indziej na świecie. Wyspa słynie z osobliwości, takich jak drzewa baobabu przypominające gigantyczne grzyby, lemury wielkości kostki masła i stworzenie wielkości dłoni zwane tenrekiem pręgowanym nizinowym, które niektórym może się wydać zabawne. 100 temu podgorzałkę madagaskarską można było często spotkać nad jeziorem Alaotra, największym w kraju kraju, gdzie rozległe mokradła tętniły życiem — pełne kameleonów, lemurów, ryb, żab i fos, smukłych drapieżników przypominających koty, występujących również tylko na Madagaskarze. Z biegiem dekad jednak bagna i okolice jeziora przekształcano w pola ryżowe, lasy wypalano, by zrobić miejsce pod inne uprawy, a mokradła zamieniono w rolnicze zagłębia. Zanik siedliska i pierwsze alarmy W 1960 roku na jeziorze znaleziono jedynie jedno stado podgorzałek madagaskarskich. Potem wydawało się, że gatunek zniknął. W latach 80. XX wieku francuski ornitolog Olivier Langrand wraz z partnerką, biolożką Lucienne Wilmé, prowadził badania do książki o ptakach Madagaskaru. Przez rok podróżowali po wyspie w wozach zaprzężonych w garbate zebusy, nocowali w błocie i przemierzali dżunglę w nieustannym deszczu. Zidentyfikowali ponad sto gatunków ptaków — żadna nie była podgorzałką madagaskar…

kaczki-cd3c994.png
width: 1134
height: 770

To nie film. Prawdziwy piracki skarb u wybrzeży Madagaskaru odkryty po wiekach
type: item
date: 2025-07-18T12:22:37.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: madagaskar
subject: odkrycia
subject: piraci
subject: wrak statku
description: Zrabowany skarb, zaginiony wrak, tajemnicze artefakty. Archeolodzy natrafili na morską kapsułę czasu, która może zmienić to, co wiemy o Złotym Wieku Piractwa.
encoded: Spis treści: Wrak u wybrzeży Madagaskaru Atak na pełnym morzu Świadectwa minionej epoki Historie o piratach na dobre wpisały się już we współczesną popkulturę. W opowieściach o postrachach mórz jest jednak ziarno prawdy. Choć wiele z nich to legendy, niektóre okazują się mieć solidne podstawy historyczne, czego dowodem jest niedawne odkrycie wraku statku porwanego przez piratów ponad 300 lat temu u wybrzeży Madagaskaru. Wrak u wybrzeży Madagaskaru Chodzi o wrak portugalskiego okrętu wojennego Nossa Senhora do Cabo. W 1721 roku jednostka padła ofiarą pirackiego ataku na wodach Oceanu Indyjskiego. Po ponad dekadzie badań w rejonie wyspy Nosy Boraha, dawniej znanej jako Île Sainte-Marie, eksperci z amerykańskiego Center for Historic Shipwreck Preservation potwierdzili, że to właśnie ten statek. Najpierw przeanalizowali jednak m.in. kształt kadłuba, odnalezione artefakty oraz historyczne dokumenty. Statek, którego nazwa w tłumaczeniu na język polski oznacza „Naszą Panią z Przylądka”, wyruszył z Goa do Lizbony. Wówczas ten indyjski stan był portugalską kolonią. Na pokładzie znajdowali się wysocy rangą urzędnicy, w tym ustępujący wicekról Goa i arcybiskup, a także około 200 niewolników z Mozambiku. Nossa Senhora do Cabo transportowała sztabki złota i srebra, klejnoty, luksusowe tkaniny i dewocjonalia. Dziś taki ładunek zostałby wyceniony na ponad pół miliona złotych. Atak na pełnym morzu W kwietniu 1721 roku statek został zaatakowany przez słynnych piratów – Oliviera Levasseura oraz Johna Taylora. Levasseur to postać legendarna w historii piractwa – francuski korsarz, który siał postrach na wodach Oceanu Indyjskiego w czasie tzw. Złotego Wieku Piractwa. W momencie ataku okręt był osłabiony – wcześniej napotkał burzę, a załoga, by uniknąć zatonięcia, zmuszona była pozbyć się części uzbrojenia. Piraci przejęli kontrolę nad statkiem i poprowadzili go w stronę Île Sainte-Marie – wyspy, która w XVIII wieku była jedną z najważniejszych baz pirackich na świecie. Ze względu na sw…

Skarb-ze-statku-090a331.jpg
width: 768
height: 576

Fossa madagaskarska jest największym drapieżnym ssakiem w swoim środowisku. Jej liczebność gwałtownie się zmniejsza
type: item
date: 2025-03-19T10:02:40.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: afryka
subject: drapieżniki
subject: dzikie zwierzęta
subject: madagaskar
description: Fossa madagaskarska jest zwinna jak kot, sprawnie porusza się pośród gałęzi, a i pod względem wyglądu przypomina nieco młodą pumę. Należy jednak podkreślić, że mimo pewnych podobieństw do kotowatych nie ma z nimi nic wspólnego. To niezwykłe zwierzę wyewoluowało w szczególnych warunkach, w miejscu o niezwykle wysokim stopniu endemizmu. Jest jedynym żyjącym przedstawicielem swojego rodzaju, jednak nie można wykluczyć, że za jakiś czas zasili listę gatunków wymarłych.
encoded: Spis treści: Jak wygląda fossa madagaskarska? Gdzie żyje fossa madagaskarska? Czym żywi się fossa madagaskarska? Tryb życia fossy madagaskarskiej Rozmnażanie i rozwój Zagrożenia dla fossy madagaskarskiej Trudno wskazać drugie miejsce, w którym nagromadzenie endemicznych gatunków zwierząt byłoby tak duże, jak na Madagaskarze. W warunkach izolacji geograficznej rozwinęło się wiele niezwykłych zwierząt, w tym tak ciekawy gatunek, jak fossa madagaskarska. Środowisko wyspy u wybrzeży Afryki zapewniło temu drapieżnikowi niezwykle dogodne warunki, jednak obecnie Madagaskar nie jest dla niego przyjaznym miejscem. Winny temu jest nie kto inny, jak człowiek. Jak wygląda fossa madagaskarska? Pod względem wyglądu, fossa madagaskarska przypomina trochę pumę, trochę żenetę. Nie jest jednak ani kotowatym, ani wiwerowatym. Reprezentuje rodzinę falanrukowatych, której gatunki nie występują nigdzie poza Madagaskarem. Jest jedynym żyjącym przedstawicielem rodzaju Cryptoprocta. W swojej ojczyźnie jest największym ssakiem drapieżnym. Fossa madagaskarska osiąga do 200 cm długości, mierząc od pyska do czubka ogona, który stanowi niemal połowę tej wartości. Należy jednak wspomnieć, że tak duże osobniki nie są zbyt często spotykane. Przeciętny okaz mierzy ok 140 cm. Dymorfizm płciowy nie jest wyraźnie zarysowany. Dojrzały samiec osiąga masę do 8,5 kg. Samice są lżejsze o około kilogram. Tułów fossy jest smukły i dość długi, a nogi – krótkie i umięśnione. Zwierzę ma wyraźnie skrócony, szeroki pysk, co jednoznacznie wskazuje na jego specjalizację pokarmową. Paszcza skrywa od 32 do 36 zębów. Ciało pokryte jest krótkim, ale gęstym futrem. Większość przedstawicieli tego gatunku ma brązowe umaszczenie, przy czym zakres odcieni jest niezwykle szeroki, od jasnobrązowego, po brązowo-czerwony. Dość rzadko spotykane są czarne fossy. Gdzie żyje fossa madagaskarska? Tak jak wspomnieliśmy, fossa madagaskarska jest gatunkiem endemicznym i nie występuje nigdzie poza Madagaskarem. Zwierzę upodobało sobie te…

fossa-331d93e.jpg
width: 1000
height: 661

Na Madagaskarze odkryto siedem nowych gatunków żab, które wydają dźwięki jak ze „Star Treka”
type: item
date: 2024-10-16T12:19:07.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: biologia
subject: madagaskar
subject: żaby
description: Jak mogą brzmieć żaby? Dla badaczy przeczesujących lasy na Madagaskarze nawoływania płazów przypominają ścieżkę dźwiękową ze „Star Treka”. Naukowcy nazwali siedem nowych gatunków żab na cześć bohaterów kultowego uniwersum science-fiction.
encoded: Jedna żaba? Nie, aż osiem Nieznane żaby z Madagaskaru Inspiracje z uniwersum Star Trek Ile gatunków na Ziemi czeka jeszcze na odkrycie? Prawie 90 proc. wszystkich, jakie żyją na naszej planecie, wynika z badań opublikowanych trzynaście lat temu. Policzono wówczas, że naukowcy opisali dotychczas tylko 1,2 mln gatunków. I o ile katalog ptaków czy ssaków jest niemal zamknięty, o tyle w innych grupach żywych organizmów ciągle mamy bardzo dużo niewiadomych. Najmniej znamy przedstawicieli grzybów – tylko 7 proc. wszystkich, jakie istnieją. Nie lepiej jest z mieszkańcami oceanów, z których tylko co dziesiąty trafił pod lupy naukowców. Za to biologom udało się już opisać około połowę płazów. Do listy znanych płazów doszło właśnie kolejnych siedem gatunków. To niezwykłe żaby, które zostały wypatrzone w lasach Madagaskaru. Żaby te zwróciły uwagę badaczy swoimi wyjątkowymi nawoływaniami. Dźwięki, jakie wydają, skojarzyły się naukowcom z ścieżką dźwiękową serialu „Star Trek”. Jedna żaba? Nie, aż osiem Wszystko zaczęło się od gatunku Boophis marojezensis. Te małe żabki o brązowawej barwie żyją w wilgotnych lasach Madagaskaru. Zostały odkryte już w 1994 roku. Jednak z czasem narastały wokół nich wątpliwości. Czy to na pewno jeden gatunek? By odpowiedzieć na to pytanie, naukowcy zebrali jak najwięcej informacji o różnych napotkanych osobnikach B. marojezensis. Nagrali dźwięki wydawane przez płazy, porównali ich wygląd i DNA. Wniosek okazał się zaskakujący. To, co uznano za jeden gatunek, to w rzeczywistości aż osiem różnych gatunków żab nadrzewnych. Co ciekawe, nie da się tego stwierdzić, oceniając wygląd zewnętrzny żab. Wszystkie są do siebie fizycznie bardzo podobne. Jednak porównanie DNA żab potwierdziło, że mamy do czynienia z różnymi gatunkami. Także ich nawoływania znacząco się różnią. Piszczące, wysokie gwizdy mają inną wysokość i czas trwania. Nieznane żaby z Madagaskaru – Nawoływania żaby mocno przypominają ikoniczne futurystyczne efekty dźwiękowe z franczyzy [„Star Trek”…

Boophis-species-to-be-named-after-Captain-Sisko-e0cff0c.png
width: 2500
height: 2162

Tajemnicze struktury na Madagaskarze. Naukowcy odkryli, kto mógł je stworzyć
type: item
date: 2024-09-30T06:59:02.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: madagaskar
subject: odkrycia archeologiczne
description: Naukowcy ze Szwajcarii uważają, że enigmatyczne konstrukcje na Madagaskarze nie zostały wykute przez lokalną społeczność. Według badaczy architektami byli wyznawcy zaratusztrianizmu, którzy przybyli z Iranu.
encoded: Spis treści: Tajemnicze struktury na Madagaskarze Zaratusztrianie na afrykańskiej wyspie Badania w trudno dostępnym terenie Co zaratusztrianie robili na Madagaskarze? Stanowisko archeologiczne Teniky w południowym Madagaskarze od lat intrygowało badaczy z całego świata. Miejsce to znajduje się w Parku Narodowym Isalo. O jego istnieniu dowiedzieliśmy się ponad 100 lat temu dzięki dwóm francuskim badaczom: Alfredzie i Guillaume Grandidierom w latach 40. XX wieku. Tajemnicze struktury na Madagaskarze Ponad 1000 lat temu ktoś wykuł w skałach enigmatyczne tarasy, a także wgłębienia i otwory, które przypominały znajdujące się obok siebie okna. Konstrukcje te nie przypominają żadnych obiektów architektonicznych zarówno na wyspie, jak i w tym regionie Afryki. Początkowo uważano, że Teniky zostało zbudowane przez portugalskich żeglarzy-rozbitków, którzy przemierzali wyspę w nadziei na znalezienie jakiegokolwiek portu. Jednak dwadzieścia lat po odkryciu znaleziono tam chińskie naczynia z XVI wieku. Od tego czasu naukowcy próbują rozwikłać tę archeologiczną zagadkę. Jednak dopiero najnowsze badania zespołu naukowców ze Szwajcarii i Madagaskaru rzucają światło na tę tajemnicę. Praca pod kierunkiem prof. Guido Schreursa z Uniwersytetu w Bernie ukazała się niedawno na łamach czasopisma naukowego „Azania: Archeological Research in Africa”. Uczeni sugerują w artykule, ze struktury mogła zbudować ponad 1000 lat temu społeczność związana z religią zaratusztriańską. Zaratusztrianie na afrykańskiej wyspie To jedna z najstarszych monoteistycznych religii świata, która powstała ok. 1500–1000 r. p.n.e. Wywodzi się od proroka Zaratusztry, który pochodził ze starożytnej Persji. Wyznanie to opiera się na dualistycznym spojrzeniu na świat, gdzie głównymi siłami są dobro i zło. Była to religia ludów, które posługiwały się językami irańskimi i przybyły z Azji Środkowej ok. 1000 p.n.e., osiedlając się na Płaskowyżu Irańskim. Teniky, choć położone jest z dala od wybrzeża, było częścią dalekosiężn…

Teniky-ef32af6.jpg
width: 1500
height: 880

Na Madagaskarze odkryto wyjątkowe malowidła naskalne. Rzucają światło na historię wyspy
type: item
date: 2023-12-18T12:49:33.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: jaskinie
subject: madagaskar
subject: malowidła naskalne
subject: odkrycia archeologiczne
subject: Społeczeństwo
subject: Wolny czas
description: Sztuka naskalna odkryta w jaskini Andriamamelo na Madagaskarze może wskazywać na powiązania ze starożytnym Egiptem i Borneo. Naukowcy twierdzą, że badania rzucają nowe światło na historię tej wyspy i zamieszkujących nią ludzi.
encoded: W tym artykule: Nowe badania rzucają światło na historię Madagaskaru Malowidła z jaskini Andriamamelo Wpływy z Borneo i starożytnego Egiptu Sztuka jaskiniowa może mieć ponad 2000 lat Prawdopodobnie najstarsze źródła pisane o Madagaskarze pochodzą z I wieku. Z kolei najwcześniejsze ślady obecności człowieka na tej afrykańskiej wyspie pochodzą z epoki żelaza. Od dawna podejrzewano, że ludność, język i kultura Madagaskaru może mieć korzenie na Borneo, wyspie w południowo-wschodniej Azji, a Malgasze ulegali wpływom z kontynentalnej Afryki Wschodniej. Nowe badania rzucają światło na historię Madagaskaru Najnowsze badania, które ukazały się właśnie na łamach czasopisma naukowego „The Journal of Island and Coastal Archaeology”, mogą potwierdzać te przypuszczenia. Międzynarodowy zespół składał się z naukowców z Madagaskaru, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii. Nadzorowany był przez Davida A. Burneya, profesora paleobiologii z Uniwersytetu Hawajskiego. Autorzy podkreślają, że to, kim byli pierwsi Malgasze i kiedy przybyli na Madagaskar od pozostawało tajemnicą. Zespół w 2013 roku badał stanowisko archeologiczne w jaskini Andriamamelo w pobliżu wioski Anahidrano. – Nasz zespół spędził kilka dni, rejestrując znalezione tam malowidła oraz badając i mapując całą jaskinię. Jednak przeszukanie odpowiedniej literatury i archiwów muzealnych, aby potwierdzić wyjątkowość i znaczenie tego, co znaleźliśmy, zajęło kilka lat – przyznał prof. Burney na łamach czasopisma „The Conversation”. Malowidła z jaskini Andriamamelo Chodzi o wyjątkowe pod względem stylistycznym ryty skalne i malowidła, które znajdowały się w jaskini. To kilka grup obrazów, które obejmują naturalistyczne sceny z przedstawieniami antropomorficznymi, zoomorficznymi i teriantropijnymi (w mitologii – zdolność człowieka do przemiany w zwierzę). Ciekawostki o Afryce – 50 niesamowitych faktów. Sprawdź! Ciekawych informacji na temat Afryki nie można ograniczać wyłącznie do dzikiej fauny i flory. Drugi pod wzgl…

malowidla-z-madagaskaru-1b9818e.webp
width: 650
height: 366

7 największych wysp świata – od Grenlandii do Honsiu
type: item
date: 2023-07-16T07:17:02.000Z
creator: Agnieszka Franus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: borneo
subject: grenlandia
subject: indonezja
subject: japonia
subject: madagaskar
subject: nowa gwinea
subject: sumatra
subject: Travel
subject: wyspy
subject: wyspy indonezji
description: Wysp o powierzchni większej niż kilometr kwadratowy jest 22 tysiące. Spośród nich zaledwie połowa jest zamieszkała na stałe. Grenlandia – największa wyspa świata – jest aż 7 razy większa od Polski, a zaledwie 3, 5 razy mniejsza od Australii.
encoded: W tym artykule: Największe wyspy świata – Grenlandia Największe wyspy świata – Nowa Gwinea Największe wyspy świata – Borneo Największe wyspy świata – Madagaskar Największe wyspy świata – Wyspa Baffina, Ziemia Baffina Największe wyspy świata – Sumatra Największe wyspy świata – Honsiu Ciekawostki o wyspach W zależności od tego, jakie przyjmiemy kryteria i co uznamy za wyspę, ich liczba może się różnić nawet o kilkaset tysięcy. Niektóre źródła podają, że jest ich około 900 tysięcy, inne – 670 tysięcy, a jeszcze bardziej ostrożne 350 tysięcy. Oto największe wyspy świata: Grenlandia Nowa Gwinea Borneo Madagaskar Wyspa Baffina, Ziemia Baffina Sumatra Honsiu Największe wyspy świata – Grenlandia Ta autonomiczna duńska wyspa o powierzchni 2 166 tysięcy km2 ma jedną z najniższych gęstości zaludnienia na naszej planecie. Zamieszkuje ją zaledwie 56 tysięcy osób, co daje 0,3 os/km2. Żyją tutaj głównie Inuici, rdzenni mieszkańcy, którzy stanowią ponad 88% całej populacji. Jednak to nie koniec rekordów należących do tej wyspy. Grenlandia, zaraz po Antarktydzie, ma także największą pokrywę lodową, która dochodzi do 3,5 km grubości. Oprócz tego, na niemal całej północno-wschodniej części wyspy, utworzono park narodowy i to nie byle jaki. Ma aż 972 000 km2 powierzchni i jest największym chronionym obszarem na świecie. Stolicą Grenlandii jest Nuuk, jedno z najdalej na północ położonych miast naszej półkuli. Co ciekawe na Grenlandii nie ma dróg łączących poszczególne miejscowości. Dlatego zarówno mieszkańcy, jak i turyści przemieszczają się tam samolotami, łodziami, zaprzęgami psimi lub skuterami. Wyspa jest też jednym z najlepszych miejsc do oglądanie zorzy polarnej. I doświadczenia dnia i nocy polarnych. Największe wyspy świata – Nowa Gwinea Nowa Gwinea jest jednym z najbardziej bioróżnorodnych miejsc na naszej planecie. Do tej pory opisano tu ponad 20 tys. gatunków roślin, 800 gatunków koralowców i 600 gatunków ryb. Wyspa znalazła się też na trzecim miejscu pod względem powierzchni …

madagaskar-4ed7acc.jpg
width: 1000
height: 652

Największa wyspa Afryki. Jak powstał raj dla miłośników natury i podróżników?
type: item
date: 2023-01-13T14:59:00.000Z
creator: David Kaszlikowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: madagaskar
subject: parki narodowe
subject: podróże
subject: Travel
subject: wyspy
description: Madagaskar to największa wyspa Afryki, a zarazem czwarta co do wielkości na świecie. Potrafi zachwycić nie tylko malowniczymi krajobrazami, ale także niezwykłą florą i fauną. Nic więc dziwnego, że rocznie przyciąga rzesze turystów z całego globu.
encoded: W tym artykule: Podróż na Madagaskar Co warto zobaczyć na Madagaskarze? Atrakcje Madagaskaru Jak wygląda Madagaskar? Fauna i flora Madagaskaru Wanilia z Madagaskaru Arkady Fiedler, czyli życie na Madagaskarze Miliony lat temu Madagaskar, czyli największa wyspa Afryki, oderwał się od Czarnego Lądu. Stał się wówczas czwartą pod względem wielkości wyspą świata. W zupełnej izolacji od kontynentu zaczęły się wykształcać niezwykłe gatunki roślin i zwierząt. Tak powstał raj dla miłośników natury i podróżników. Podróż na Madagaskar Krokodyle powoli wychodzą na brzeg. Zwabione miską rozlanej krwi zebu, czekają na kolejne kąski jeszcze gorącego mięsa. – To nasi przodkowie – opowiada jeden ze starców, wskazując na przerażające gady. – Niegdyś odmówili znużonemu wędrowcowi wody, a on okazał się czarownikiem i zmienił ich w krokodyle. Niektóre bestie mają po 5 m. I taki właśnie dystans nas dzieli. Trochę przestraszony robię krok w tył. Jeżeli olbrzym zechce zaatakować, nie mamy żadnych szans. Wieśniacy nic sobie jednak nie robią z bliskiego sąsiedztwa gadów. Zbici w ciasną grupę siedzą na ziemi, intonując kolejne pieśni. Jestem na północy Madagaskaru, na brzegu świętego dla Malgaszy jeziora Antanavo. Przyjechałem tu zaledwie godzinę wcześniej, zachęcony opowieścią o niezwykłych rytuałach mieszkańców pobliskiej wsi Anivorano. – Witaj, vazaho (z malg. biały człowieku). Zdejmij buty i wejdź – starszyzna wioski zaprasza na ogrodzony niskim murem teren obrzędu. Pod drzewem, na samym brzegu jeziora, stoi spętany byk. Przez chwilę pojawia się w mojej głowie myśl: a może krokodyle mają go rozszarpać na naszych oczach? Zebu, bo tak nazywa się tu bydło, ma dla Malgaszy wartość szczególną. Największy półwysep Afryki od zawsze był na celowniku światowych mocarstw. Gdzie właściwie się znajduje? Jaki jest największy półwysep Afryki? To pytanie, które z pewnością nieraz padło na lekcji geografii, a także w popularnych teleturniejach. Dzisiaj rozwiejemy wszelkie wątpliwości w tym t... Liczba po…

najwieksza-wyspa-afryki-b605ff9.jpg
width: 2121
height: 1414

Madagaskar traci bioróżnorodność. Odbudowa przyrody na wyspie potrwa miliony lat
type: item
date: 2023-01-12T07:51:12.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: madagaskar
subject: podróże
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyspy
description: Madagaskar to tzw. hotspot różnorodności biologicznej. Wyspa ​​ma dużą populację gatunków, których nie można znaleźć nigdzie indziej. Przyszłość przyrody Madagaskaru nie maluje się jednak na zielono.
encoded: W tym artykule: Madagaskar traci gatunki zwierząt Na ratunek Madagaskarowi Położony na Oceanie Indyjskim Madagaskar znają chyba wszyscy. Wyspa nie jest jednak popularnym kierunkiem turystycznym. Prawdopodobnie z powodu cen i odległości. Przed pandemią roczna liczba turystów odwiedzających Madagaskar nie przekraczała 360 tysięcy. Co sprowadza podróżników? Przede wszystkim biologiczna różnorodność wyspy. Prawie wszystkie gatunki gadów i płazów na Madagaskarze, połowa ptaków i wszystkie lemury to gatunki endemiczne dla wyspy. To oznacza, że ​​na wolności nie występują nigdzie indziej na Ziemi. Niezwykła gama roślin i zwierząt to efekt odizolowanego położenia. Pierwsi ludzie na Madagaskarze pojawili się „dopiero” około 2500 lat temu. Od tego czasu wyginęło około 30 gatunków ssaków. W ostatnich latach problem jest jeszcze bardziej aktualny. Naukowcy alarmują, że ryzyko wyginięcia unikalnych gatunków zwierząt na Madagaskarze grozi kryzysem różnorodności biologicznej. Wyjście z niego może potrwać miliony lat. Madagaskar traci gatunki zwierząt W badaniu opublikowanym na łamach czasopisma naukowego „Nature Communications” paleontolodzy z Europy, Madagaskaru i Stanów Zjednoczonych przeanalizowali, ile czasu zajęłoby przywrócenie różnorodności ssaków do poziomu sprzed pojawienia się ludzi na wyspie. Gdyby kryzys udało się zatrzymać natychmiast, odbudowa przyrody zajęłaby 3 miliony lat. Jeśli wyginie kolejnych 128 gatunków ssaków obecnie wymienionych jako zagrożone, czas regeneracji wydłuży się do 23 milionów lat. – Jeśli endemiczna fauna i flora Madagaskaru wyginie, nastąpi upadek ekosystemów na wyspie. Będzie to miało dramatyczne konsekwencje dla źródeł utrzymania ludzi w regionie, prowadząc do głodu i masowej emigracji – powiedział współautor badania Luis Lima Valente, starszy badacz w Naturalis Biodiversity Centre w Holandii. Na Madagaskarze żyje obecnie ponad 29 milionów ludzi. To nie zmiany klimatyczne doprowadziły do suszy na Madagaskarze? Zmiany klimatyczne są coraz bar…

madagaskar-traci-bioroznorodnosc-odbudowa-przyrody-na-wyspie-potrwa-miliony-lat-fab6f84.jpg
width: 1845
height: 1040

Palczak madagaskarski: występowanie, tryb życia, odżywianie, rozmnażanie i rozwój, zdjęcia
type: item
date: 2022-07-29T08:28:05.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: lemury
subject: madagaskar
subject: przyroda
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: Palczak madagaskarski to jedyny żyjący przedstawiciel palczakowatych. Jak wygląda palczak madagaskarski? Gdzie występuje i jaki jest jego tryb życia? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Palczak madagaskarski: występowanie Palczak madagaskarski: tryb życia Palczak madagaskarski: odżywianie Palczak madagaskarski: rozmnażanie i rozwój Palczak madagaskarski: zdjęcia Jeszcze nie tak dawno temu ta małpiatka była klasyfikowana w gronie gatunków wymarłych. Na szczęście okazało się, że niezwykły palczak madagaskarski (Daubentonia madagascariensis) wciąż występuje w swoim środowisku, jednak należy wyraźnie zaznaczyć, że wciąż grozi mu wyginięcie. Palczak madagaskarski i moloch straszliwy jak równy z równym rywalizują o miano najstraszniejszego zwierzęcia. Niektórzy określają tego ssaka jako „najbrzydsze zwierzę świata”. Czy słusznie? Cóż, nie ulega wątpliwości, że aj-aj – jedyny żyjący przedstawiciel rodziny palczakowatych – to jedno z najdziwniejszych zwierząt. Nie jest tak urodziwy jak choćby cyweta afrykańska, a swoim nietypowym wyglądem rzeczywiście może napędzić niezłego stracha. Atmosferę niepokoju związanego z tą niezwykłą małpiatką dodatkowo podsycają zabobony, które narosły wokół niej na Madagaskarze – Malgasze wierzą, że spotkanie z palczakiem przynosi pecha. Dziwny jak aksolotl meksykański, wzbudzający podziw jak agama kołnierzasta – oto palczak madagaskarski, znany też jako aj-aj. Palczak madagaskarski: występowanie Palczak madagaskarski reprezentuje podrząd małpiatek – grupę niewielkich ssaków naczelnych, prowadzących nadrzewny tryb życia. W swoim rzędzie, jest najrzadszym i w największym stopniu zagrożonym wyginięciem gatunkiem. W 1933 roku palczaki madagaskarskie zostały uznane za wymarłe i przez długie lata ten pogląd był uznawany za właściwy. Obecność tych zwierząt ujawniono ponownie dopiero w 1961 roku. Madagaskar. Wyprawa na ósmy kontynent Madagaskar to największa wyspa Afryki, a zarazem czwarta co do wielkości na świecie. Potrafi zachwycić nie tylko malowniczymi krajobrazami, ale także niezwykłą florą i fauną. Nic więc dzi... To gatunek endemiczny, czyli występujący na ograniczonym obszarze, charakterystyczny wyłącznie dla…

palczak-madagaskarski-wystepowanie-tryb-zycia-odzywianie-rozmnazanie-i-rozwoj-zdjecia-fot-rob-cousins-bristol-zoo-via-getty-images-6f7cb5f.jpeg
width: 1024
height: 720

Najmniejszy kameleon świata mieści się na opuszku palca. Jednym rozmiarem jednak imponuje
type: item
date: 2022-05-10T07:26:48.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: gady
subject: kameleony
subject: madagaskar
subject: przyroda
subject: zwierzęta
description: Brookesia nana, nazywany też nanokameleonem, to najmniejszy kameleon na świecie. Długość ciała tej plamistej, brązowej jaszczurki zazwyczaj nie przekracza cala (2,54 cm) – spokojnie może więc zmieścić się na opuszce palca dorosłego człowieka. Do 2021 roku biolodzy nie mieli pojęcia o jej istnieniu.
encoded: W tym artykule: Najmniejszy kameleon na świecie pochodzi z Madagaskaru Jaką długość ma najmniejszy kameleon? Najmniejszy kameleon jest zagrożony wyginięciem Najmniejszy gad zaskakuje naukowców Nanokameleon różni się od innych kameleonów nie tylko pod względem rozmiarów. Przedstawiciele tego gatunku nie potrafią zmieniać koloru, a zamiast na gałęziach drzew, żyją w najniższych partiach lasu. Wyjątkowy gad został opisany na łamach czasopisma naukowego „Scientific Reports”. Najmniejszy kameleon na świecie pochodzi z Madagaskaru W 2021 roku herpetolog Frank Glaw wraz z grupą niemieckich naukowców udał się do lasów deszczowych na Madagaskarze, w regionie Sorata. To jeden z najbardziej zróżnicowanych biologicznie obszarów na Ziemi. Uczeni przybyli tam w poszukiwaniu nieznanych wcześniej gatunków gadów i płazów. Maleńkie kameleony jednak nie wyginęły. To koniec dobrych wiadomości dla gatunku Naukowcy byli przekonani, że rzadki gatunek kameleonów wyginął z powodu wycinania lasów. Jak się jednak okazuje, zwierzęta te żyją i każdego dnia walczą o przetrwanie. – Nie spodziewaliśmy się, że wśród odkryć będzie najmniejszy kameleon na świecie – wspominają Frank Glaw i Oliver Hawlitschek, współautorzy badania, w e-mailu przesłanym do CNN. Madagaskar to czwarta co do wielkości wyspa na świecie. Jest fragmentem dawnego superkontynentu Gondwany, od którego oderwał się ok. 200 milionów lat temu. Owo wczesne oddzielenie się Madagaskaru od Afryki spowodowało wykształcenie się unikatowej flory i fauny. Aż 90% gatunków żyjących na tej wyspie nie występuje poza nią. Jaką długość ma najmniejszy kameleon? Kameleony (Chamaeleonidae) to rodzina gadów, znana ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała. Mają chwytny ogon, a ich palce są zrośnięte w rodzaj szczypiec, którymi przytrzymują się gałęzi. Większość gatunków kameleonów występuje w Afryce i na Madagaskarze. Zazwyczaj samce gadów są większe od samic. Jednak w przypadku Brookesia nana sytuacja jest odw…

najmniejszy-kameleon-a7d1702.jpeg
width: 1320
height: 782

To nie zmiany klimatyczne doprowadziły do suszy na Madagaskarze?
type: item
date: 2021-12-02T14:53:58.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: globalne ocieplenie
subject: madagaskar
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zmiany klimatyczne
description: Zmiany klimatyczne są coraz bardziej odczuwalne na całym świecie. Badacze twierdzą jednak, że susza na Madagaskarze została wywołana innymi czynnikami.
encoded: W tym artykule: Zmiany klimatyczne czy anomalia pogodowa? Susza i klęska głodowa na Madagaskarze Wszyscy odczuwamy zmiany klimatyczne Kilka miesięcy temu Organizacja Narodów Zjednoczonych ogłosiła, że Madagaskar to pierwszy kraj na świecie, który doświadcza klęski głodowej spowodowanej wyłącznie zmianami klimatycznymi. Z najnowszych badań wynika jednak, że to nie globalne ocieplenie doprowadziło do suszy pustoszącej wyspę. Nagrodzona Noblem metoda pomaga w ratowaniu raf koralowych Koralowce są domem dla setek tysięcy organizmów podwodnych. Pełnią również funkcję naturalnych falochronów i oczywiście regulują klimat. Ich brak odczuje cała Ziemia. Zmiany klimatyczne czy anomalia pogodowa? Specjaliści z World Weather Attribution zajmują się badaniem w czasie rzeczywistym ekstremalnych warunków pogodowych na całym świecie. W okresie od lipca 2019 r. do czerwca 2021 r. analizowali suszę na Madagaskarze. Jak twierdzą, nie znaleźli żadnych statystycznie istotnych śladów zmian klimatycznych spowodowanych przez człowieka. Susza jest według nich anomalią, która ma prawo wystąpić raz na 135 lat. – To rzadkie zjawisko, ale mieści się w naturalnej zmienności. W przypadku tego rodzaju niskich opadów zmiany klimatyczne nie są głównym motorem – tłumaczy współautorka badania Friederike Otto, klimatolog z Imperial College of London. Wahania opadów deszczu od wysokich do niskich mają być zatem czymś normalnym, ale co z widmem śmierci głodowej tysięcy ludzi? Otto wskazuje na inny istotny czynnik: „szokująco duże wskaźniki ubóstwa” na Madagaskarze. Społeczeństwo jest nierówne, a sytuacja tysięcy ludzi jest na tyle niestabilna, że każda susza może grozić im śmiercią głodową. Wnioski badaczy nie deprecjonują zagrożenia wynikającego ze zmian klimatycznych. Naukowcy wykorzystali komputerową symulację, żeby sprawdzić, co by się stało na świecie bez ocieplenia o prawie 1,2 stopnia Celsjusza w czasach przedprzemysłowych i porównać to z obecną sytuacją. Jak ustalili, globalne ocieplenie ma wyraź…

to-nie-zmiany-klimatyczne-doprowadzily-do-suszy-na-madagaskarze-5c30b6c.jpeg
width: 2121
height: 1170

Co stało się z megafauną Madagaskaru? Naukowcy opracowali oś czasu
type: item
date: 2021-07-30T10:59:03.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: madagaskar
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: W odróżnieniu od innych podobnych miejsc na świecie Madagaskar nadal zachwyca bioróżnorodnością. Na wyspie zachowały się praktycznie wszystkie struktury ekologiczne, w tym pustynie i lasy deszczowe. Położenie kraju sprzyjało zachowaniu unikalnych gatunków zwierząt i roślin. Mimo to nie wszystkie przetrwały do dziś. Dlaczego?
encoded: W tym artykule: Bioróżnorodność Madagaskaru kiedyś i dziś Człowiek najgroźniejszym drapieżnikiem Na przestrzeni wieków Madagaskar stał się jednym z najlepszych miejsc na świecie dla unikalnych gatunków, w tym przedstawicieli megafauny. Zwierzęta takie jak hipopotamy, mamutaki (nazywane też strusiami-słońmi) czy gigantyczne, w porównaniu do obecnej populacji, lemury żyły na wyspie przez blisko 2 tys. lat. Tylko kilka ssaków przechodzi menopauzę. Orki, jak się okazuje, są wyjątkiem Rozmnażanie, obok m.in. oddychania i wydalania, to jedna z czynności życiowych łączących wszystkie istoty żywe. Co ciekawe, tylko ludzie i cztery z wielu gatunków waleni przechodzą menopau... Bioróżnorodność Madagaskaru kiedyś i dziś Mimo że bioróżnorodność Madagaskaru była bliska doskonałej, to nie wystarczyła, aby wszystkie gatunki zwierząt przetrwały do dziś. Naukowcy cały czas badają przyczyny ich wyginięcia i jak dotąd nie udało im się wypracować jednej, zgodnej wersji wydarzeń. W ostatnim czasie eksperci z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Santa Barbara postanowili określić ramy czasowe oraz powody wymarcia cennych gatunków megafauny, zamieszkujących przed laty Madagaskar. Autorzy badań podkreślają, że unikalne flora i fauna Madagaskaru nadal są zagrożone wyginięciem z powodu pojawienia się większej liczby ludzi na wyspie, a wraz z nimi nowych gatunków zwierząt. Ich wpływ na lokalną bioróżnorodność jest niepodważalny. Naukowcy wierzą, że przeanalizowanie relacji między człowiekiem a zwierzętami, pomoże im rozwiązać zagadkę wyginięcia megafauny na Madagaskarze. Wymarłe lemury-giganty ważyły nawet 85 kg. Naukowcy ustalili, czym się żywiły Na Madagaskarze występuje ponad 100 gatunków lemurów. Największe z nich wyginęły między 500 a 2000 lat temu. Co o nich wiemy? Człowiek najgroźniejszym drapieżnikiem Biolodzy opracowali już wstępną oś czasu, w której uwzględnili zderzenie obcych, udomowionych zwierząt z megafauną Madagaskaru. Wynik badań „Późne holoceńskie rozprzestrzenianie się pasterstw…

zwierzeta-na-madagaskarze-21851cd.jpeg
width: 3504
height: 2047

Wymarłe lemury-giganty ważyły nawet 85 kg. Naukowcy ustalili, czym się żywiły
type: item
date: 2021-07-19T12:02:38.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: lemury
subject: madagaskar
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: Na Madagaskarze występuje ponad 100 gatunków lemurów. Największe z nich wyginęły między 500 a 2000 lat temu. Co o nich wiemy?
encoded: W tym artykule: Nie wszystkie lemury były małe Zmiany na drzewie genealogicznym lemurowatych Dorosłe lemury, które przetrwały do czasów obecnych nie osiągają spektakularnych rozmiarów. Zazwyczaj mierzą nie więcej niż około 40 cm. Nie zawsze tak było. Szacuje się, że ich przodkowie byli nawet ponad trzy razy wyżsi (do 150 cm) i ważyli około 85 kilogramów. Tropikalny klimat nie sprzyja zachowywaniu DNA, toteż dziś o gigantycznych lemurach koala (Megaladapis edwardsi) wiemy stosunkowo niewiele. Na podstawie ich genomu naukowcom udało się jednak ustalić, że żywiły się głównie liśćmi. Wydry morskie żyją w zimnych wodach, a jest im ciepło. Jak to możliwe? Nieszczelne mitochondria generują dodatkowe ciepło i, mówiąc językiem sportowców, podkręcają metabolizm wydr. To cenna umiejętność. Życie w zimnych wodach jest sporym wyzwaniem termicz... Nie wszystkie lemury były małe Wszystkie lemury, te żyjące i wymarłe, podobnie jak ludzie czy małpy człekokształtne należą do rodziny naczelnych. Dlaczego więc nazwa gigantycznego lemura odnosi się do koali, które jak wiadomo, są torbaczami, a nie naczelnymi? Pracownicy Duke Lemur Center w Durham w Północnej Karolinie tłumaczą, że jest to nawiązanie do podobieństw w ich wyglądzie: długich rąk, krótkich nóg i dużych stóp do chwytania pni i gałęzi drzew. Ponieważ lemury koala były znacznie większe od swoich krewnych, naukowcy uznali, że musiały żywić się liśćmi. Na to wskazywała ich budowa. Obecnie na Madagaskarze występuje ponad 100 gatunków lemurów. Największe z nich wyginęły między 500 a 2000 lat temu. „To gatunki o dużych ciałach w większości wyginęły, a nie mniejsze gatunki, które istniały w tym samym czasie. Siedliska, do których przystosowały się olbrzymie lemury, prawdopodobnie znacznie się zmieniły, wpływając na ich zdolność do przetrwania” – mówi Stephanie Marciniak z Katedry Antropologii na Uniwersytecie Stanowym Pensylwanii. Turystka chciała zrobić sobie zdjęcie z mniszką hawajską. Głos zabrał gubernator stanu Turyści na Hawaj…

lemury-9e7fc00.jpeg
width: 2122
height: 1412

Naukowcy „ponownie odkryli” gatunek kameleona sprzed 100 lat. Znaleziono go na Madagaskarze
type: item
date: 2020-11-02T14:19:28.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: gady
subject: kameleony
subject: madagaskar
subject: Travel
subject: zagrożone gatunki
description: Kameleon Voeltzkowa (Furcifer voeltzkowi) nie był widziany od przeszło stu lat, a całą naukową wiedzę na temat tego gatunku czerpiemy z dawnych zapisów i badań szczątków samców, pochwyconych wiek temu. Jednak naukowcom z Niemiec i Madagaskaru udało się potwierdzić, że gatunek wciąż istnieje, choć jest zagrożony.
encoded: Naukowcy natrafili na kameleony Voeltzkowa w trakcie specjalnie przygotowanej wyprawy. Badacze zaobserwowali kilka przedstawicieli gatunku w ich naturalnym środowisku na północno-zachodnim Madagaskarze. Zwierzęta unikały konfrontacji, co dodatkowo utrudniało poszukiwania. Ostatecznie naukowcom udało się zrobić kilka fotografii i podejrzeć wygląd oraz zwyczaje gadów. Zdaniem autorów artykułu podsumowującego wyniki wyprawy, kameleon Voeltzkowa przez przeszło 100 lat pozostawał niezbadany przez wzgląd na dwa istotne czynniki. Po pierwsze osobniki tego gatunku żyją jedynie w porze deszczowej, a do tego bardzo krótko po wykluciu. Po drugie – zamieszkuje tereny, które w porze deszczowej są trudno dostępne. „F. voeltzkowi może być niezwykle krótko żyjącym kameleonem, którego życie po wykluciu się wynosi zaledwie kilka miesięcy w porze deszczowej. Zakładane krótkie życie może również częściowo wyjaśniać, dlaczego ten wspaniały gatunek zagubił się na wiele dziesięcioleci, skoro większość dróg w miejscu jego siedlisk w porze deszczowej jest niedostępna” - wyjaśniają naukowcy. Przez wiele dziesięcioleci nazwa gatunkowa Furcifer voeltzkowi uważana była za synonim nazwy innego gatunku kameleona – Furcifer rhinoceratus (kameleona nosorożca). „Został wskrzeszony dopiero niedawno na podstawie badań morfologii oraz osteologi kilku okazów męskich, które zebrano ponad 100 lat temu. Jednak podstawowe dane na temat tego gatunku pozostają niedostępne, w tym stan zachowania, historia życia, ubarwienie życiowe, morfologia samicy, morfologia genitaliów samca, powinowactwa filogenetyczne i zróżnicowanie genetyczne” - zauważają autorzy badań. W oparciu o dane dotyczące występowania kameleona, grupa badaczy z Niemiec i Madagaskaru postanowiła zapuścić się w trudno dostępne rejony, aby znaleźć dawno zaginiony gatunek. Kameleony te żyją wzdłuż wybrzeża Madagaskaru pomiędzy miastami Katsepy i Soalala, a także w okolicach miasta Antrema – w rejonie dotkniętym masową wycinką i wypalaniem pod uprawy…

kalemeon-voeltzkowa-na-przeszlo-100-lat-zniknal-z-naszych-radarow-fot-zoologische-staatssammlung-muenchen-salamandra-german-journal-of-herpetology-1643b5c.jpeg
width: 1131
height: 636

Organizują warsztaty krawieckie dla młodych kobiet z Afryki. Jedna kupiona torba = roczne stypendium naukowe
type: item
date: 2020-08-17T14:21:06.000Z
creator: hannagadomska
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: ghana
subject: Lifestyle
subject: madagaskar
description: Jak zapewnić lepszą przyszłość młodym kobietom z Ghany i Madagaskaru? Polski projekt CU for Africa powstał, by dać realną szansę wydobycia się z biedy: edukację, zawód i wewnętrzną siłę.
encoded: Położona nad Zatoką Gwinejską Ghana znajduje się w momencie przełomowych zmian. Wprowadzone niedawno reformy sprawiły, że kraj wkroczył na ścieżkę państw rozwijających się. To ogromna szansa i zagrożenie. Jak pomóc młodym i zdolnym kobietom z Ghany, które zmagają się z problemem ubóstwa? Autorzy pomocowego projektu CU for Africa postanowili ułatwić im zdobycie edukacji i kompetencji zawodowych. Program jest wielowymiarowy – obejmuje stypendia dla uczennic, dzięki którym te będą mogły kształcić się dalej oraz warsztaty krawieckie, które młodym kobietom dadzą konkretny zawód i większe szanse na zdobycie pracy. To realna możliwość wydobycia się z biedy i stagnacji, bez konieczności emigrowania. Symbolem programu jest torba z tradycyjnym wzorem ludu Akhan z Ghany - KENTE - noszonym niegdyś przez władców. Torby z wyszytym wzorem powstają na kursach krawieckich dla kobiet w Afryce, dzięki umiejętnościom nabytym podczas warsztatów. Każdy kto wesprze akcję otrzyma taką właśnie unikalną, ekologiczną torbę. Dochód ze sprzedaży zasila konto fundacji. To realna pomoc: koszt zakupu torby pokrywa rok nauki w liceum dla jednej dziewczynki. - Edukacja, to najlepsze co możemy zrobić dla dzieci na całym świecie. Najlepsza i najmądrzejsza pomoc - mówi Elżbieta Wojtczak, inicjatorka akcji, CEO agencji Communication Unlimited. I zapewniają, że to nie są tylko piękne torby. To dawka mocy dla potrzebujących, znak zrozumienia i wsparcia. Akcja CU for Africa przekracza granice Ghany; ma służyć także innym miejscom w Afryce. Dlatego dochód ze sprzedaży toreb przeznaczony będzie również dla innych organizacji i placówek non-profit. Jedną z nich jest Akany Avoko Faravohitra – dom dla dziewcząt potrzebujących pomocy, położony w Antananarywie na Madagaskarze, jednym z najbiedniejszych miast na świecie. Dom zapewnia bezpieczne środowisko, opiekę zdrowotną, czyste ubrania, wyżywienie, ale i dostęp do edukacji: dziewczynki uczęszczają do szkoły i kształcą się w rzemiośle. To tutaj odbudowują wiarę …

cu-for-africa-7d30d50.jpeg
width: 790
height: 654

Maurycy Beniowski: Polski cesarz Madagaskaru
type: item
date: 2019-11-07T08:00:00.000Z
creator: Jerzy Ziemacki
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: Edukacja
subject: historia
subject: kolonializm
subject: Kultura
subject: madagaskar
subject: maurycy beniowski
subject: Travel
description: Beniowski był niezwykle barwną postacią. Nawet jeżeli podkoloryzował swoje pamiętniki, zdołał poruszyć wyobraźnię całej Europy
encoded: Słychać huk armatnich dział. Miejscowi strzelają z muszkietów na wiwat. Szlachta ludu Malgaszów zbiera się na wielki sejm. Różnoplemienny, hałaśliwy, barwny tłum rozlewa się wokół miasteczka Louisbourg. – Długie życie narodowi madagaskarskiemu! Długie życie krwi ojców naszych! Niechaj Bóg, który stworzył niebo i ziemie, prowadzi nas wszystkich w najdłuższe lata! – mówi nowo wybrany cesarz Madagaskaru. Przemawia w lokalnym języku, macha do poddanych błękitnym sztandarem będącym symbolem niepodległości wyspy. Choć tworzy wokół siebie legendę, jakoby był potomkiem prastarych władców wyspy, w rzeczywistości w jego żyłach nie płynie nawet kropla afrykańskiej krwi. Jest Polakiem, ma zaledwie 35 lat, nazywa się Maurycy August Beniowski. 10 października 1776 r., po latach bezkrólewia, Sejm madagaskarski wybiera go na cesarza kraju. Elekcja na Madagaskarze przypomina wybór Stanisława Poniatowskiego na Woli. Ale ma tez swój lokalny koloryt: poddani padają do stóp, cesarz rytualnie zabija kilkadziesiąt byków; z najdzielniejszymi wojownikami przysięgają sobie braterstwo i honor, pijąc swoja krew (rozcinają skórę na lewym ramieniu i zlizują jej krople). Maurycy August jest wyraźnie wzruszony. Jego zona Zuzanna patrzy na niego z podziwem. Kto by pomyślał, że ten niezamożny europejski hrabia zostanie cesarzem w tropikalnym kraju o bogatych, wielowiekowych tradycjach i kulturze. Pierwsze tygodnie rządów nowego władcy to pasmo sukcesów. W swoim afrykańskim państwie Maurycy pragnie zaprowadzić wzorowana na ustroju Rzeczypospolitej demokracje szlachecka. Sejm Madagaskaru produkuje ustawy. Cesarz powołuje Radę Najwyższą, ustanawia ministerstwa, projektuje sztandary. Dzieli Madagaskar na województwa, buduje spichlerze i fortyfikacje. Ostrożnie przemyca europejski humanitaryzm – m.in. zakazuje matkom powszechnej praktyki topienia niechcianych noworodków w rzece. Francuscy żołnierze stacjonujący na wyspie obiecują mu lojalność. – Żyjemy tu od wielu lat, nasze zony są stad, urodziły nam ko…

zachod-slonca-nad-madagaskarem-7e14759.jpeg
width: 860
height: 571

Przebite serce Madagaskaru [REPORTAŻ]
type: item
date: 2019-09-11T03:32:00.000Z
creator: Robert Draper
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: baobaby
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: lemury
subject: madagaskar
subject: Sport
subject: Travel
description: Geograficzna izolacja wyspy stworzyła bajeczne biologiczne bogactwo. Dziś presja populacyjna i polityczne zamieszanie sprzyjają grabieży drewna różanego, kopalin i drogich kamieni.
encoded: Młodzian w szortach i podkoszulce bez rękawów stoi w pirodze. Za pomocą długiego bambusowego kija prowadzi łódź pod prąd. Rzeka Onive jest płytka, jej wartki nurt stawia mocny opór. Zasępione niebo nad głową otwiera się, by zalewać ziemię wiadrami deszczu, potem światłem słońca i znów deszczem. Remon, tak jak rozpłaszczone na brzegu krokodyle, nie zwraca uwagi na pogodę. Co trzy minuty mijają go pirogi sunące w przeciwnym kierunku. Chłopak wykrzykuje pozdrowienia, mężczyźni w łodziach odpowiadają głośno. To jego towarzysze pracy – każdy spławia w dół rzeki, do Antalahy, ciemną kłodę różanego drewna nielegalnie wyciętego w deszczowym lesie. Remon nie lubi swojej pracy. Baron drzewny, który go zatrudnia, powiedział mu, że musi płynąć cały dzień bez przerwy. Leśniczych wprawdzie przekupiono, żeby trzymali się z daleka, ale tylko na pewien czas – po jego upływie trzeba by dać następną łapówkę. Ale i tak praca przy transporcie zwalonych pni jest lepsza niż harówka przy wyrębie, która stanowiła poprzednie zajęcie Remona. Rzucił je, kiedy doszedł do wniosku, że ryzyko stało się zbyt wielkie. Chociaż nielegalny wyrąb postępował od lat, ostatnio jego tempo gwałtownie wzrosło – las pozbawiony nadzoru zaroił się od gangów. „Deforestacja dla każdego” została przyspieszona przez upadek rządu Madagaskaru w 2009 r. i apetyt chińskich zleceniodawców, którzy w ciągu kilku miesięcy sprowadzili z północno-wschodniej części wyspy drewno różane o wartości ponad 200 mln dolarów. Znajomy Remona został obrabowany z urobku przez leśnych zbirów. – Nas jest 30, a tyś jeden – powiedzieli. Remon słyszał, że dwóm ludziom w podobnej sytuacji ścięto głowy maczetą. Rzeka się uspokaja, a Remon zapala papierosa z tytoniem i marihuaną. Opowiada o fady – tabu, które chroniły puszczę od wieków. Kiedy feralne drzewo zmiażdży czaszkę lub gdy rzeczne bystrza pogruchoczą nogę, złodzieje drewna niespokojnie powtarzają: rozgniewaliśmy naszych przodków, karzą nas. Starsi z plemienia Remona nauczali, żeby nie o…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2411a53fdbd82c67a6f10932aed83cd456f9c8ca-4e4d407.jpeg
width: 714
height: 476

Madagaskar: Spacer po ostrzu noża
type: item
date: 2019-07-25T08:01:54.000Z
creator: Neil Shea
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kanion
subject: labirynt
subject: madagaskar
subject: Travel
description: Jaszczurka rusza po prażonej słońcem skale. Kilka szybkich kroczków, skręt pudełkowatej głowy, potem bezruch, gdy wyczuwa, że jest obiektem polowania. Wszędzie wokół wyrastają postrzępione iglice i kolumny, jakby wieże gotyckiej katedry – milczącej i pustej.
encoded: Z położonych w dole kanionów wyfruwa papuga, krzykiem przerywając trans. Jaszczurka rzuca się do ucieczki, za nią błyskawicznie podąża ludzka ręka. Po chwili Hery Rakotondravony, młody herpetolog, otwiera dłoń. – Myślę, że to nowy gatunek. Hery mówi to już trzeci raz w ciągu kilku dni, które upłynęły od czasu naszego przyjazdu do Tsingy de Bemaraha, parku narodowego na Madagaskarze. Na słynnej z bioróżnorodności wyspie (90 proc. tutejszych gatunków to endemity, niespotykane w żadnym innym miejscu na Ziemi) chroniony obszar 1550 km2 sam jest swego rodzaju wyspą, biofortecą – mało zbadaną i niemal niedostępną ze względu na wznoszącą się tu formację skalną z wapienia zwaną tsingy. Wielki blok jurajskiej skały został rozpuszczony przez wodę i zmieniony w labirynt wież o ostrych jak nóż wierzchołkach, wąziutkich kanionów i wilgotnych jaskiń – niegościnnych dla człowieka, lecz dających schronienie roślinom i zwierzętom. W izolowanych siedliskach wciąż odkrywane są nowe gatunki: w roku 1996 nieznany uprzednio kawowiec, w 2000 miniaturowy lemur, w 2005 nietoperz, dwa lata później żaba. Stosunkowo niedawno znajdowano nawet większe zwierzęta, takie jak odkryty w 1990 r. długonogi lemur, nazwany dopiero w 2005 r., nieco zabawnie, lemurem Cleese’a – na cześć brytyjskiego komika i obrońcy przyrody. Steven Goodman, biolog z Fields Museum w Chicago, który mieszkał i pracował na Madagaskarze przez 20 lat, mówi, że biologia, jaką znano przed stu laty, wciąż może być praktykowana. – Podczas spaceru można tu stanąć twarzą w twarz z nieznanym dotąd stworzeniem, a przechodząc z doliny do doliny, natknąć się na zupełnie inne zwierzęta – wyjaśnia. Dotarcie do parku jest trudne. Razem z fotografem Stephenem Alvarezem wybraliśmy się tam w marcu, u schyłku pory deszczowej, zanim zbrązowiały i opadły liście, zanim zima wysuszyła strużki puszczańskich strumieni. Rakotondravony zgodził się zostać naszym przewodnikiem. Była to jego czwarta wycieczka do Tsingy de Bemaraha. Należy do nielicznego g…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d56ee4d16d630c221e8b47d50f3576cf49976c8a-4942a2e.jpeg
width: 714
height: 476

Madagaskar: 5 praktycznych informacji
type: item
date: 2019-06-24T10:03:00.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: Lifestyle
subject: madagaskar
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Kiedy lecieć? Co jeść? Na co uważać? 5 rzeczy, które warto wiedzieć o Madagaskarze.
encoded: Nieznośne bywają temperatury. Za to przyrody nie powstydziłby się żaden raj. Co warto wiedzieć, wybierając się na Madagaskar? 1. A może w deszczu? Za najlepszy moment przyjmuje się czas od maja do października. Niewiele osób decyduje się na wyjazd w porze deszczowej (styczeń-marzec). Jest gorąco, ale to szansa na zobaczenie przyrody w pełnej krasie. 2. Dotrzeć taniej Największym wydatkiem jest bilet lotniczy. Warto sprawdzać połączenia przez Mauritius lub Reunion. Jeśli wykupi się bilet z Europy na Madagaskar, Air Madagascar daje zniżki na loty wewnętrzne. 3. Wsiąść do pociągu… fot. Shutterstock Nie byle jakiego, ale tego do Manakary. Kolejka wyrusza z Fianarantsoa, z górzystego plateau, i zjeżdża na wschodnie wybrzeże. Na wycieczkę warto wybrać się dla widoków: po drodze są mosty, tunele i niewycięte jeszcze fragmenty lasu deszczowego. 4. Esencja tropików fot. Shutterstock Ile Aux Nattes to białe plaże, rafa i palmy. Na wysepce jest fragment naturalnego lasu, uważanego przez miejscowych za święty. Taki Madagaskar również trzeba zobaczyć. 5. Na talerzu bez szaleństw Kuchnia nie jest zbyt urozmaicona. Typowe danie to góra ryżu i odrobina mięsa w sosie. W drodze najlepiej brać ron'akoho - rosół z kury. Lepiej nie ryzykować z wieprzowiną - mięsa się tutaj nie bada. Madagaskarem kusimy w marcowym Travelerze.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4a81a8ed66da4bccfb83121970920cfe250ea8e8-69dc9ad.jpeg
width: 1000
height: 667