Polskie miasto zachwyciło zagraniczną dziennikarkę. „To jedno z moich ulubionych miejsc”
Polska przyciąga coraz większą liczbę zagranicznych turystów, którzy coraz chętniej odkrywają nie tylko Warszawę czy Kraków, ale również mniej oczywiste miejsca poza głównym szlakiem. Coraz częściej uwagę zagranicznych mediów zwracają miasta dotąd kojarzone głównie z lokalną historią i spokojniejszym tempem życia. Jedno z nich szczególnie zachwyciło brytyjską dziennikarkę, która opisała je na łamach zagranicznej prasy.
Według prognoz do końca dekady Polskę może odwiedzać nawet 140 milionów turystów rocznie. Choć największą popularnością nadal cieszą się Warszawa, Kraków, Gdańsk i Wrocław, coraz większe zainteresowanie budzą również miasta we wschodniej części kraju. Niedawno brytyjski dziennik opublikował artykuł poświęcony Lublinowi. Ponad 300-tysięczne miasto zwróciło uwagę autorki swoją atmosferą, architekturą i bogatą historią. Brytyjska dziennikarka zachwycona klimatem Lublina i jego historią Layla Nicholson przyznała, że do Lublina przyciągnęły ją przede wszystkim tanie loty i ciekawość miejsca, o którym w Wielkiej Brytanii wciąż mówi się stosunkowo niewiele. Dziennikarka „The Independent” opisała miasto jako jedną z tych europejskich destynacji, które nie zostały jeszcze zdominowane przez masową turystykę i dzięki temu zachowały autentyczny charakter. Szczególne wrażenie zrobiło na niej Stare Miasto z brukowanymi uliczkami, kolorowymi kamienicami i atmosferą przypominającą „baśniową scenerię”. Jak zauważyła, Lublin w wyjątkowy sposób łączy nowoczesność z trudną historią, która nadal pozostaje obecna w przestrzeni miasta. Nicholson zwróciła uwagę przede wszystkim na żydowskie dziedzictwo Lublina i historię dawnego getta. Przypomniała, że przed II wojną światową mieszkało tam około 42 tysięcy Żydów, a tragiczne wydarzenia z czasu okupacji odcisnęły na mieście trwałe piętno. „To otrzeźwiające, że ten malowniczy plac był kiedyś miejscem, gdzie śmierć i zniszczenie były na porządku dziennym” – napisała. Jednocześnie podkreśliła, że mimo dramatycznej przeszłości pamięć o dawnych mieszkańcach nadal jest w Lublinie żywa i widoczna zarówno w kulturze, jak i codziennym życiu miasta. Brytyjską autorkę urzekło także to, że Lublin nie sprawia wrażenia sztucznej turystycznej dekoracji, lecz miejsca autentycznego, w którym historia naturalnie przeplata się ze współczesnością. W artykule wspomniała również o filmie „A Real Pain” z Jesse’em Eisenbergiem i Kieranem Culkinem, którego część scen powstawała właśnie na ulicach Lublina. Szczególnie zapadła jej w pamięć restauracja Mandragora, gdzie – jak podkreśliła – można poczuć atmosferę dawnego miasta zarówno dzięki wystrojowi, jak i tradycyjnej kuchni regionalnej oraz żydowskiej. Lublin urzeka cenami, kuchnią i spokojną atmosferą bez tłumów Dziennikarka zwróciła uwagę również na ceny, które w porównaniu z Londynem wydały jej się wyjątkowo przystępne. Jak pisała, niemal pusty lot z Luton do Lublina kosztował ją zaledwie kilkanaście funtów, a nocleg w XV-wiecznej kamienicy z widokiem na Rynek i Trybunał Koronny okazał się tańszy niż koktajl w brytyjskiej stolicy. Layla Nicholson podkreślała, że właśnie ten stosunek jakości do ceny może stać się jednym z największych atutów miasta dla zagranicznych turystów szukających mniej oczywistych kierunków na krótki wyjazd. Duże wrażenie zrobiła na niej również lokalna gastronomia. W tekście wspominała między innymi o lubelskiej wódce cytrynowej produkowanej w mieście od początku XX wieku oraz o cebularzu lubelskim, który określiła jako kulinarny ślad historii i wielokulturowego dziedzictwa Lublina. Sporo miejsca poświęciła także wieczornym spacerom po mieście. Szczególnie zachwyciły ją okolice Bramy Krakowskiej oraz nowoczesny Portal – instalacja łącząca Lublin z innymi miejscami na świecie za pomocą transmisji na żywo. Redaktorka „The Independent” zauważyła, że mimo trudnej historii Lublin sprawia dziś wrażenie miejsca spokojnego, otwartego i pełnego życia. „Widzę tylko rosnącą trajektorię” – napisała pod koniec artykułu, dodając, że warto odwiedzić miasto zanim stanie się ono kolejną ofiarą masowej turystyki. Wspomniała również, że jej znajomi początkowo myśleli, iż pomyliła Lublin z Dublinem. Po podróży nie miała jednak wątpliwości, że polskie miasto zasługuje na znacznie większą międzynarodową rozpoznawalność – szczególnie przed 2029 rokiem, kiedy Lublin będzie pełnił rolę Europejskiej Stolicy Kultury. Źródło: The Independent Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
W którym mieście w Polsce najlepiej się żyje? Wyniki rankingu mogą zaskoczyć
W którym polskim mieście żyje się dziś najlepiej? Choć największe ośrodki od lat przyciągają mieszkańców pracą, ofertą kulturalną i rozwiniętą infrastrukturą, różnice w jakości życia między nimi wciąż są wyraźne. Najnowszy ranking pokazuje, które miasta najlepiej radzą sobie z wyzwaniami ostatnich lat – od rosnących kosztów mieszkań po dostęp do usług publicznych. Wyniki zestawienia, obejmującego przełom 2025 i 2026 roku, pokazują nie tylko liderów, ale też miejsca, które w ostatnim czasie znacząco poprawiły swoją pozycję.
Ranking przygotowany przez redakcję „Business Insider” objął 16 największych miast w Polsce – po jednym z każdego województwa. W analizie uwzględniono zarówno twarde dane ekonomiczne, jak i czynniki wpływające na codzienny komfort życia mieszkańców. Pod uwagę wzięto m.in. poziom bezrobocia, wysokość wynagrodzeń oraz ceny mieszkań z rynku wtórnego, ale także kwestie społeczne i środowiskowe, takie jak dostępność lekarzy, poziom przestępczości czy jakość powietrza. W poprzedniej edycji zestawienia, która obejmowała połowę 2025 roku, pierwsze miejsce niespodziewanie zajęły Katowice, wyprzedzając m.in. Poznań, Rzeszów i Gdańsk. W najnowszym rankingu na podium ponownie znalazły się te same miasta, jednak ich kolejność uległa wyraźnym zmianom. Gdzie w Polsce żyje się najlepiej? Rzeszów i Poznań na szczycie rankingu W najnowszym rankingu jakości życia przygotowanym przez „Business Insider” najwyższe oceny uzyskały Rzeszów i Poznań, które zdobyły identyczną liczbę punktów. Szczególną uwagę zwraca jednak stolica Podkarpacia, ponieważ po raz pierwszy znalazła się na pierwszym miejscu zestawienia. Rzeszów wyróżnia się przede wszystkim bardzo niskim poziomem przestępczości – najniższym spośród wszystkich analizowanych miast. Wysoko oceniono także dostępność lekarzy, która plasuje się w ścisłej czołówce zestawienia. Autorzy rankingu wskazują jednak również obszary wymagające poprawy. Chodzi przede wszystkim o dostępność mieszkań oraz sytuację na rynku pracy – w tych kategoriach miasto zajmuje odpowiednio 10. i 12. miejsce na 16 analizowanych ośrodków. Poznań swoją wysoką pozycję zawdzięcza przede wszystkim bardzo dobrej kondycji rynku pracy. Stolica Wielkopolski może pochwalić się najniższym bezrobociem spośród wszystkich miast ujętych w zestawieniu, co w znacznym stopniu wpływa na ogólną ocenę jakości życia. W większości pozostałych kategorii (jak poziom wynagrodzeń, dostęp do usług publicznych czy ceny mieszkań) miasto plasuje się w środku stawki, zajmując zwykle miejsca między piątą a ósmą pozycją. Największym problemem pozostaje natomiast jakość powietrza, która wypadła słabiej niż w większości innych analizowanych ośrodków i znacząco obniża końcową notę miasta. Tuż za liderami znalazły się Katowice oraz Lublin, które uzyskały identyczny wynik punktowy i straciły do zwycięzców zaledwie dwa punkty. Katowice wciąż wyróżniają się jedną z najlepszych relacji cen mieszkań do poziomu zarobków, co sprawia, że pozostają jednym z bardziej dostępnych rynków mieszkaniowych wśród dużych polskich miast. W ostatnim czasie stolica województwa śląskiego straciła jednak pozycję lidera pod względem średniego wynagrodzenia, spadając na czwarte miejsce w tej kategorii. Wyraźnie pogorszył się także wynik dotyczący jakości powietrza – w tym zestawieniu Katowice znalazły się na ostatniej pozycji. Lublin z kolei w porównaniu z poprzednią edycją rankingu zaliczył wyraźny awans – aż o cztery miejsca. Stolica województwa lubelskiego wyróżnia się przede wszystkim bardzo dobrą dostępnością do lekarzy w ramach NFZ, gdzie kolejki należą do najkrótszych w kraju. Miasto znajduje się również w czołówce pod względem niskiego poziomu przestępczości. Autorzy zestawienia zwracają jednak uwagę na słabsze wyniki w innych obszarach. Lublin należy do miast z relatywnie wysokim bezrobociem (gorzej wypadły jedynie trzy ośrodki), a średnie wynagrodzenia pozostają niższe niż w wielu większych metropoliach. Jak wypadły pozostałe miasta w rankingu jakości życia w Polsce? W zestawieniu znalazły się też miasta, które w ostatnim czasie wyraźnie zmieniły swoją pozycję w rankingu jakości życia. Jednym z największych beneficjentów najnowszej edycji jest Warszawa. Stolica przez lata plasowała się raczej w drugiej połowie pierwszej dziesiątki zestawienia, mimo silnej gospodarki i rozwiniętego rynku pracy. Tym razem awansowała jednak na 5. miejsce. Choć nie dominuje w żadnej z analizowanych kategorii, bardzo dobre wyniki osiąga w dwóch kluczowych obszarach – poziomie wynagrodzeń oraz stopie bezrobocia, gdzie zajmuje drugie miejsce. Dodatkowo poprawiła się sytuacja dotycząca jakości powietrza, co również wpłynęło na końcowy rezultat. W mniej korzystnej sytuacji znalazł się natomiast Gdańsk, który w najnowszym zestawieniu spadł z piątej na ósmą pozycję – to najniższy wynik miasta od około dwóch i pół roku. W wielu analizowanych wskaźnikach stolica Pomorza odnotowała jedynie niewielkie pogorszenie, jednak na jej końcową pozycję wpłynęła przede wszystkim poprawa wyników innych ośrodków, które zdołały wyprzedzić Gdańsk w kilku kategoriach. Na dole rankingu sytuacja pozostaje stosunkowo stabilna. Kraków poprawił swoją pozycję w porównaniu z poprzednią edycją i przesunął się z ostatniego miejsca o jedną lokatę wyżej. Stolica Małopolski może pochwalić się najwyższymi wynagrodzeniami wśród analizowanych miast oraz stosunkowo niskim poziomem bezrobocia. Jednocześnie mieszkańcy muszą jednak mierzyć się z bardzo wysokimi cenami mieszkań, słabszą jakością powietrza oraz wyższą przestępczością niż w wielu innych dużych ośrodkach. Ostatnie miejsce zajęły natomiast Kielce. Co ciekawe, miasto nie wypada najgorzej w żadnej z analizowanych kategorii i nie zajmuje nawet dwóch ostatnich miejsc w poszczególnych zestawieniach. Problem polega jednak na tym, że w większości wskaźników plasuje się raczej w dolnej części stawki, nie wyróżniając się wyraźnie na tle konkurencji. Najlepiej wypada dostępność lekarzy, gdzie Kielce zajmują 6. miejsce. Znacznie słabiej prezentują się natomiast wskaźniki ekonomiczne, takie jak poziom wynagrodzeń czy sytuacja na rynku pracy. Ranking najlepszych miast w Polsce: 1. Rzeszów i Poznań (41 pkt) 3. Lublin i Katowice (43 pkt) 5. Warszawa (46 pkt) 6. Łódź i Olsztyn (48 pkt) 8. Gdańsk i Szczecin (51 pkt) 10. Bydgoszcz (53 pkt) 11. Opole i Białystok (54 pkt) 13. Wrocław i Gorzów Wielkopolski (58 pkt) 15. Kraków (59 pkt) 16. Kielce (62 pkt) Źródło: Business Insider Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Zapomnij o zwykłym zwiedzaniu – 10 miejsc na Starym Mieście w Lublinie, które naprawdę warto zobaczyć
Stare Miasto w Lublinie to serce miasta pełne historii, kultury i niezwykłych miejsc. Odkryj najważniejsze zabytki, poznaj tło historyczne i zaplanuj niezapomniany spacer wśród renesansowych kamienic, tajemniczych bram i klimatycznych zaułków.
Spis treści: Historia Starego Miasta w Lublinie Najważniejsze zabytki Starego Miasta Spacer po Starym Mieście – co warto zobaczyć? Ciekawostki i lubelskie legendy Praktyczne informacje dla zwiedzających Stare Miasto w Lublinie to jeden z najcenniejszych zespołów zabytkowych w Polsce. Niedawno pisaliśmy, że jest to jedno z tych polskich miast, którym zachwyca się świat. Zlokalizowane w centrum jednej z największych metropolii południowo-wschodniej Polski, pełne klimatycznych zakątków, artystycznych akcentów i śladów dawnej Rzeczypospolitej, przyciąga zarówno turystów, jak i mieszkańców. Historia Starego Miasta w Lublinie Historia Starego Miasta sięga ponad 700 lat wstecz – jego powstanie datowane jest na czasy średniowiecza, kiedy Lublin zaczął się rozwijać jako ważny ośrodek handlu, administracji i kultury w regionie Małopolski Wschodniej. Dzięki strategicznemu położeniu na skrzyżowaniu szlaków handlowych, miasto zyskało na znaczeniu już w XIII i XIV wieku, co zaowocowało szybkim rozwojem urbanistycznym. W 1317 roku Lublin otrzymał prawo miejskie magdeburskie, co zapoczątkowało intensywną rozbudowę – powstały m.in. mury obronne, bramy miejskie, rynek oraz ratusz. Zabudowa i układ urbanistyczny zachowały wiele cech z dawnych epok, takich jak ciasne, nieregularne uliczki, place i dziedzińce typowe dla średniowiecznej tkanki miejskiej. Renesansowe i barokowe kamienice, które w większości przetrwały do dziś, świadczą o zamożności dawnych mieszkańców i wysokim poziomie ówczesnej architektury. W czasach I Rzeczypospolitej Lublin był ważnym miejscem sądowniczym i politycznym, gdzie obradował m.in. Trybunał Koronny, najwyższy sąd apelacyjny dla szlachty Małopolski. To również tutaj w 1569 roku podpisano Unię Lubelską – akt polityczny łączący Koronę Królestwa Polskiego z Wielkim Księstwem Litewskim, co czyni Lublin miejscem o szczególnym znaczeniu dla historii całej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Stare Miasto w Lublinie to jeden z oficjalnych Pomników Historii w Polsce – prestiżowe wyróżnienie nadane przez Narodowy Instytut Dziedzictwa. Obejmuje ono nie tylko unikatowe walory architektoniczne, ale również symboliczne znaczenie dla dziedzictwa narodowego, będąc świadectwem rozwoju kulturowego, społecznego i religijnego przez wieki. Lublin został też ogłoszony Europejską Stolicą Kultury w 2029 roku. Najważniejsze zabytki Starego Miasta Zamek Lubelski Jednym z najbardziej charakterystycznych punktów Starego Miasta jest Zamek Lubelski – jeden ze słynnych zamków na Lubelszczyźnie. To średniowieczna warownia o bogatej i złożonej historii. Pierwsze wzmianki o drewnianym grodzie na wzgórzu zamkowym pochodzą z XII wieku, natomiast murowany zamek w stylu gotyckim powstał w pierwszej połowie XIV wieku z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego. Przez wieki pełnił funkcje administracyjne, militarne i sądownicze – był siedzibą starosty lubelskiego, więzieniem carskim, a od XX wieku – siedzibą Muzeum Narodowego w Lublinie. W jego kompleksie znajduje się Kaplica Trójcy Świętej – wyjątkowy przykład sztuki gotyckiej z unikatowymi freskami bizantyjsko-ruskimi, które wykonano na polecenie króla Władysława Jagiełły około 1418 roku. Kaplica uchodzi za jedno z najważniejszych dzieł sztuki sakralnej w Europie Środkowej. Jej wnętrze niemal w całości pokrywają malowidła ścienne ukazujące sceny biblijne, które łączą elementy Wschodu i Zachodu – symbolizując duchową jedność ówczesnej Rzeczypospolitej. Brama Krakowska Brama Krakowska to nie tylko symbol Lublina, ale również jeden z najstarszych zachowanych elementów średniowiecznego systemu obronnego miasta. Powstała w XIV wieku i pełniła funkcję głównego wejścia do Lublina od strony zachodniej, w kierunku szlaku prowadzącego do Krakowa – stąd jej nazwa. Jej masywna, gotycka konstrukcja z charakterystyczną wieżą zegarową widoczna jest niemal z każdego punktu Starego Miasta. Dziś brama mieści Muzeum Historii Miasta Lublina, gdzie można zobaczyć m.in. makiety dawnego Lublina, dokumenty miejskie, fotografie i artefakty związane z codziennym życiem mieszkańców. Taras widokowy znajdujący się na szczycie wieży oferuje panoramiczny widok na Stare Miasto i okolicę, będąc jednym z ulubionych punktów turystów. Trybunał Koronny i Rynek W centrum Rynku Starego Miasta dominuje Trybunał Koronny – dawny ratusz miejski, który w 1578 roku decyzją króla Stefana Batorego został przekształcony w najwyższy sąd apelacyjny dla szlachty Małopolski. Gmach o cechach renesansowych i barokowych pełnił funkcję sądowniczą aż do końca XVIII wieku. To tutaj zapadały wyroki w głośnych sprawach, a jego rola polityczna i prawna była ogromna. Sam Rynek otaczają wielobarwne, zabytkowe kamienice, z których wiele posiada dobrze zachowane portale, sztukaterie i detale architektoniczne. W podziemiach części z nich zachowały się dawne piwnice i lochy handlowe, dostępne dziś do zwiedzania w ramach Trasy Podziemnej. Brama Grodzka – Teatr NN Brama Grodzka, znana też jako Brama Żydowska, była symboliczną granicą między dzielnicą chrześcijańską a żydowską. Dziś mieści się tam Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN”, który pełni rolę centrum dokumentacji historii Lublina oraz pomnika pamięci o społeczności żydowskiej, zamieszkującej niegdyś te tereny. To miejsce łączy funkcje edukacyjne, kulturalne i artystyczne – organizuje wystawy, archiwa cyfrowe, warsztaty i projekty teatralne. Celem ośrodka jest zachowanie pamięci o wielokulturowym dziedzictwie miasta, ze szczególnym uwzględnieniem jego żydowskiej przeszłości, brutalnie przerwanej przez Holokaust. Renesansowe kamienice i inne zabytki Stare Miasto w Lublinie zachwyca także detalami. Wśród nich szczególne miejsce zajmują: renesansowe kamienice z bogato zdobionymi fasadami – w tym słynna Kamienica Konopniców czy Kamienica Klonowica, Wieża Trynitarska – najwyższy punkt widokowy w obrębie starówki, będąca dawną dzwonnicą katedry, plac Po Farze – miejsce, gdzie kiedyś stał kościół farny św. Michała, dziś zrekonstruowany w formie fundamentów i zarysów murów, fragmenty murów miejskich i baszt, które przypominają o dawnych systemach obronnych miasta. Każdy z tych elementów to świadectwo bogatej historii, stylów architektonicznych i społecznych przemian, które Lublin przechodził na przestrzeni wieków. Spacer po Starym Mieście – co warto zobaczyć? Spacer po Starym Mieście warto rozpocząć od Bramy Krakowskiej, która stanowi naturalne wejście do tej zabytkowej części Lublina. Stąd można wyruszyć w kierunku Zamku Lubelskiego, mijając po drodze Rynek Starego Miasta, Trybunał Koronny, klimatyczne uliczki oraz liczne zabytkowe kamienice. Każdy krok przybliża do atmosfery dawnych wieków, a historyczna architektura i brukowane alejki nadają tej przestrzeni wyjątkowy charakter. Między głównymi punktami trasy mijasz malownicze zaułki, kawiarniane ogródki, restauracje serwujące kuchnię regionalną oraz liczne galerie sztuki i pracownie artystyczne. Spacerując po starówce, można nie tylko odkrywać zabytki, ale też poczuć rytm współczesnego miasta. Stare Miasto tętni życiem, szczególnie w sezonie letnim i podczas weekendów, gdy odbywają się tu festiwale, koncerty, targi rzemiosła i wydarzenia kulturalne. To także idealne miejsce, by zatrzymać się na chwilę, odpocząć przy filiżance kawy lub lokalnym specjale i nacieszyć się niepowtarzalną atmosferą tego miejsca – gdzie historia łączy się z codziennością mieszkańców i energią odwiedzających. Ciekawostki i lubelskie legendy Wokół Starego Miasta w Lublinie krąży wiele lokalnych opowieści, legend i tajemnic, które przez wieki były przekazywane z pokolenia na pokolenie. Już same mury obronne i bramy miejskie – przykład architektury średniowiecza – stały się tłem dla wielu historii – mówi się, że nocą można usłyszeć echa dawnych bitew lub kroki strażników patrolujących niegdyś uliczki miasta. Jedną z najpopularniejszych legend jest ta o czarciej łapie, odciśniętej na akcie sądowym w Trybunale Koronnym. Według podania, kiedy sędziowie nie potrafili wydać sprawiedliwego wyroku, szatan sam przybył, by osądzić sprawę, zostawiając swój ślad jako symbol ostatecznego rozstrzygnięcia. Odcisk łapy można do dziś zobaczyć w budynku Trybunału. Nie mniej fascynująca jest legenda o kamienicy pod św. Michałem, w której podobno nocami pojawia się postać starego alchemika szukającego receptury na nieśmiertelność. W wielu zaułkach mówi się też o duchach dawnych mieszczan, kupców i rzemieślników, którzy rzekomo nigdy nie opuścili swoich domów. Takie opowieści, pełne magii, tajemnicy i miejskiego folkloru, nadają starówce dodatkowego kolorytu. Sprawiają, że spacer po Lublinie to nie tylko lekcja historii, ale też spotkanie z niezwykłą narracją miasta, które żyje nie tylko w dokumentach i architekturze, ale też w wyobraźni jego mieszkańców. Praktyczne informacje dla zwiedzających Stare Miasto w Lublinie jest kompaktowe i większość jego najważniejszych punktów można swobodnie zwiedzić pieszo w ciągu jednego dnia. Wąskie uliczki, brak intensywnego ruchu samochodowego i bliskość zabytków sprawiają, że jest to idealna przestrzeń do spacerów – zarówno z przewodnikiem, jak i samodzielnie. Sezon turystyczny przypada na miesiące wiosenno-letnie (maj–wrzesień), kiedy odbywa się najwięcej imprez plenerowych, koncertów i wydarzeń kulturalnych. Szczególnie polecane są takie wydarzenia jak Carnaval Sztukmistrzów, Jarmark Jagielloński czy Noc Kultury, które zmieniają Stare Miasto w tętniącą życiem scenę artystyczną. Jesień i zima to czas spokojniejszy, idealny dla osób szukających bardziej kameralnego klimatu. Jak dojechać do Lublina? Do Lublina można dotrzeć na kilka sposobów: samochodem – miasto jest dobrze skomunikowane z innymi regionami Polski dzięki trasie ekspresowej S17 (Warszawa–Lublin) i S12. Parkingi znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie Starego Miasta (np. przy ul. Podwale, ul. Zamkowej i Placu Zamkowym); pociągiem – główny dworzec PKP znajduje się ok. 15 minut spacerem od Starego Miasta. Kursują tu pociągi regionalne i dalekobieżne z Warszawy, Krakowa, Rzeszowa i innych miast; autobusem dalekobieżnym – dworzec autobusowy zlokalizowany jest przy al. Tysiąclecia, tuż obok zamku i starówki; samolotem – port lotniczy Lublin-Świdnik oddalony jest o ok. 15 km od centrum. Dojazd możliwy jest koleją lotniskową, taksówką lub komunikacją miejską. Bilety i ceny Większość atrakcji na Starym Mieście dostępna jest bezpłatnie, zwłaszcza w przypadku spacerów i zwiedzania zewnętrznych części zabytków. Natomiast wstęp do wybranych obiektów (m.in. Zamek Lubelski, Kaplica Trójcy Świętej, Brama Krakowska) jest biletowany. Przykładowe ceny: bilet normalny do Muzeum Narodowego w Lublinie: ok. 20–30 zł, ulgowy: 10–15 zł; Kaplica Trójcy Świętej – dostępna z biletem do zamku lub osobno (ok. 12–15 zł); Wieża Trynitarska (punkt widokowy): ok. 10 zł. Warto sprawdzać aktualne cenniki na stronach instytucji, ponieważ często organizowane są dni bezpłatnego wstępu, promocje i bilety łączone. Gdzie się zatrzymać? W obrębie Starego Miasta oraz jego najbliższych okolic znajduje się wiele miejsc noclegowych o różnym standardzie: butikowe hotele i apartamenty w zabytkowych kamienicach – idealne dla osób ceniących klimat miejsca (np. w pobliżu Rynku); hotele 3- i 4-gwiazdkowe – zlokalizowane wokół Starego Miasta, często oferujące widok na zamek lub katedrę; hostele i pensjonaty – bardziej budżetowa opcja dla turystów indywidualnych lub grup młodzieżowych; apartamenty do wynajęcia krótkoterminowego – popularne wśród rodzin i par, chcących zwiedzać miasto we własnym tempie. Rezerwację warto zaplanować z wyprzedzeniem, szczególnie w sezonie letnim i w czasie dużych wydarzeń miejskich. Wiele miejsc oferuje dodatkowe udogodnienia, takie jak przechowalnie bagażu, rowery miejskie czy zniżki na lokalne atrakcje. Źródło: Lublin.eu Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska” i National-Geographic.pl. Dziennikarz podróżniczy i popularnonaukowy z 20-letnim stażem. Wcześniej odpowiedzialny m.in. za magazyny „Focus”, „Focus Historia” i „Sekrety Nauki”. Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów podróżniczych. Inicjator projektu pierwszej naukowej rekonstrukcji wizerunków władców z dynastii Jagiellonów. Po świecie podróżuje w poszukiwaniu smaków lokalnych kuchni. Miłośnik tenisa, książek kryminalnych i europejskich stolic.
Świat zachwycił się filmem, a przy okazji polskim miastem. Turyści już je odkrywają
Kolejne polskie miasto przyciąga uwagę zagranicznych mediów. Wystarczyła jedna oscarowa produkcja, by zrobiło się o nim naprawdę głośno.
W tym artykule: Kolejne polskie miasto docenione Lublin bije rekordy popularności Polskie miasta robią coraz większe wrażenie za granicą. W ostatnim czasie zachwycają się nimi zwłaszcza brytyjscy dziennikarze. Przykładem jest Tamara Hinson z „The Independent”, która na łamach internetowego wydania dziennika rozpływała się nad Łodzią. Gościni z Wysp doceniła jej niepowtarzalny klimat i przyznała, że w niczym nie ustępuje bardziej popularnej turystycznie Warszawie czy Krakowowi. Kolejne polskie miasto docenione Na tym jednak nie koniec. Po Łodzi przyszedł czas na Lublin, który również znalazł się w centrum zainteresowania brytyjskich mediów. O stolicy wschodniej Polski wspomnieli dziennikarze „The Times”, wskazując ją jako ukrytą perełkę idealną na weekendowy wypad. – To mniej znane polskie miasto jest jednocześnie jednym z najpiękniejszych. [...] Lublin ma osobliwy urok, który sprawia, że ​​weekendowa wizyta jest w pełni satysfakcjonująca – brzmi fragment artykułu. Autorzy publikacji, oprócz pochwał pod adresem miasta, przygotowali także gotowy plan zwiedzania. Polecili m.in. Zamek Lubelski, Bramę Grodzką, Stare Miasto i Podziemną Trasę Turystyczną. Wśród rekomendowanych punktów znalazł się także zabytkowy cmentarz przy ulicy Lipowej. Dziennikarze nie pominęli również bolesnej historii Lublina. Jako obowiązkowe miejsce refleksji wskazali były niemiecki obóz koncentracyjny Majdanek. – Zwiedzanie jest bolesne, ale niezbędne – dodano. Ponadto w artykule wskazano konkretne adresy, pod którymi warto zatrzymać się na posiłek i spróbować lokalnych specjałów. Dziennikarze zaznaczyli również, że „Polska ma niezawodną sieć kolejową”, co czyni Lublin świetnym punktem wypadowym do wspomnianych wcześniej Warszawy i Krakowa. Lublin bije rekordy popularności Lublin z roku na rok przyciąga coraz większą liczbę turystów. Tylko w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy miasto odwiedziło ponad 1,9 miliona osób. Jednym z czynników, który bez wątpienia wpłynął na wzrost zainteresowania, jest międzynarodowy sukces filmu „Prawdziwy ból” (Oscar dla najlepszego aktora drugoplanowego). Część zdjęć do wyreżyserowanej przez Jessego Eisenberga produkcji realizowano właśnie w Lublinie. Nie można też pominąć faktu, że Lublin – jako trzecie polskie miasto w historii, po Krakowie i Wrocławiu – został ogłoszony Europejską Stolicą Kultury 2029. Źródła: thetimes.com; National Geographic Polska Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Największa trąba powietrzna w Polsce. Gdzie i kiedy uderzyła?
Polska ma szczęście. Nasz kraj nie jest narażony na wybuchy wulkanu, trzęsienia ziemi czy tsunami. Z katastrof naturalnych zagrażają nam trąby powietrzne, czyli tornada. Największa trąba powietrzna w Polsce kosztowała życie sześciu osób. Kiedy się pojawiła?
W tym artykule: Największa trąba powietrzna w Polsce Co to jest trąba powietrzna? Czy Polska ma własną Aleję Tornad? Największe tornada w Stanach Zjednoczonych i na świecie Trąby powietrzne zazwyczaj pojawiają się wiosną i wczesnym latem. W Polsce jest ich średnio kilkanaście rocznie. To niewiele w porównaniu ze Stanami Zjednoczonymi, gdzie odnotowuje się ponad 1000 tornad na rok (i ta liczba rośnie). Nasze trąby powietrzne są mniejsze i powolniejsze niż amerykańskie. Nie znaczy to jednak, że nie są niebezpieczne ani że nie mogą wyrządzić szkód. Dwa lata temu trąba powietrzna utworzyła się np. na Dolnym Śląsku. „Dzisiaj (23.05.2023) około godziny 19:00 doszło do groźnego zjawiska atmosferycznego w postaci trąby powietrznej, która pojawiła się w miejscowości Piotrowice. W wyniku tego zjawiska doszło do uszkodzenia dachu budynku Przychodni Zdrowia w Piotrowicach. Uszkodzony zostały również dach szopki oraz połamane drzewa” – informowała na swojej stronie na Facebooku Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Jaworznie. Największa trąba powietrzna w Polsce Pierwsza formalna skala klasyfikacji trąb powietrznych powstała dopiero w 1971 r. Służy do oceny intensywności tych zjawisk atmosferycznych na podstawie zniszczeń, jakie po sobie pozostawiają. Wcześniejsze (sprzed 1971 roku) trąby powietrzne klasyfikuje się na podstawie relacji świadków czy pozostałych zdjęć. Tak właśnie ustalono, że największa trąba powietrzna w Polsce to tornado, które pojawiło się w Lublinie w 1931 roku. Apokalipsa nadeszła wieczorem 21 lipca. „Trąba powietrzna przeszła prawie przez centrum Lublina, niszcząc budynki o murach grubości 50 cm, przewracając stojące na szynach kolejowych załadowane wagony kolejowe i wyginając konstrukcje żelazne” – możemy przeczytać na stronie Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej (IMGW). „Drewniane budynki, tartaki i stodoły na przedmieściach Lublina zostały zrównane z ziemią. Jedna osoba zmarła po podniesieniu i rzuceniu na przewody elektryczne. Trzy osoby zostały uniesione w powietrze, a dwie inne zostały zmiażdżone przez spadający gruz”. Łącznie pojawienie się trąby powietrznej było przyczyną śmierci sześciu osób. Około 100 zostało ciężko rannych. Jak silne było to zjawisko? Pierwotnie szacowano prędkość wiatru na między 396 a 522 km/godz. Później uznano, że tamta trąba powietrzna była nieco słabsza. Jednak jeśli prędkość wiatru przekraczała 322 km, nadal należałaby do kategorii EF5, najsilniejszych trąb powietrznych na świecie. Co to jest trąba powietrzna? Trąba powietrzna to inne określenie tornada. Tak nazywa się szybko wirującą kolumnę powietrza, która kształtem przypomina lejek. Jego węższy koniec dotyka ziemi, szerszy łączy się z podstawą kłębiastej chmury deszczowej, cumulonimbusa. Bardzo gwałtowne zjawisko atmosferyczne może siać zniszczenie nawet na dużym terenie. Prędkość wiatru w wirze – to jedna z cech, według której klasyfikuje się tornada. W przypadku przeciętnej trąby powietrznej nie przekracza ona 200 km/godz. Lej ma średnicę do stu metrów i nim zniknie, pokonuje kilka kilometrów. Jednak w Stanach Zjednoczonych, słynnych z tornad, zdarzają się trąby powietrzne giganty: przemierzające setki kilometrów i mające średnice ponad kilometra. Czy Polska ma własną Aleję Tornad? W Ameryce Północnej tornada pojawiają się głównie w Teksasie, Oklahomie, Kansas i Nebrasce. Właśnie przez te stany przebiega tzw. Aleja Tornad. To nieformalne określenie regionu – a właściwie długiego pasa przechodzącego przez środkowe stany USA – gdzie tornada pojawia się częściej niż zwykle. Czy w Polsce również można wyróżnić obszary bardziej narażone na tornada? „Regionem, w którym najczęściej pojawiają się w Polsce trąby powietrzne, jest… Wybrzeże! A mowa tu o trąbach wodnych. Zwykle występują one na przełomie lata i jesieni, kiedy morze jest jeszcze ciepłe, a napływające masy powietrza chłodne (…) – czytamy na stronach IMGW. „Chociaż są zjawiskiem spektakularnym, to na ogół nie stwarzają większego zagrożenia”. Biorąc pod uwagę siłę trąb powietrznych i ich niszczycielski potencjał, trąbami powietrznymi najbardziej zagrożone są województwa śląskie, opolskie, małopolskie, świętokrzyskie, łódzkie i mazowieckie, wyjaśnia następnie IMGW. Dlaczego właśnie one? „Siła burz jest zależna od energii dostępnej w powietrzu, a na tą energię składa się temperatura i zawartość pary wodnej. Najbardziej energetyczne masy powietrza napływają do Polski z południa (…). Jedną z takich dróg jest Brama Morawska – obniżenie terenu między Karpatami i Sudetami, przez które burzom łatwiej się przedostać. Zjawisko »polskiej alei tornad« na Śląsku jest więc następstwem zwiększającej się aktywności burzowej w regionie Bramy Morawskiej”. Największe tornada w Stanach Zjednoczonych i na świecie 20 maja 2013 r. jeden z olbrzymów utworzył się w okolicach Oklahoma City. Było to tornado EF5, czyli najsilniejsze według tzw. ulepszonej skali Fujity – metody mierzenia siły tornad stosowanej w Stanach Zjednoczonych od 2007 r. Miało 1,7 km szerokości pasa i pokonało drogę aż 22 km. Przechodząc przez przedmieścia, znalazło się w pobliżu szkoły Plaza Towers Elementary School. Budynek został poważnie uszkodzony, a gdy zawaliła się jedna ze ścian, zginęło siedmioro dzieci. Kolejne ofiary śmiertelne to mieszkańcy okolicznych domów. W sumie tornado zniszczyło ponad 300 domów mieszkalnych. Jak podaje National Weather Service, straty oszacowano na dwa miliardy dolarów. Nie było to jednak największe tornado. Za najpotężniejszą trąbę powietrzną w historii uznaje się tzw. Tornado Trzech Stanów. Uformowało się 18 marca 1925 roku i trwało trzy i pół godziny. W tym czasie przeszło przez Missouri, Illinois i Indianę, pokonując 352 km i zabijając 695 osób. Jeśli chodzi o liczbę zmarłych, jeszcze groźniejsze było tornado Daulatpur–Saturia, które pojawiło się 26 kwietnia 1989 roku w Bangladeszu. Liczbę jego ofiar szacowano na pierwotnie na 1300 (od dwóch lat uważa się jednak, że była znacznie niższa). Z kolei najszersze tornado pojawiło się 31 maja 2013 roku w okolicach El Reno. Trwało nieco ponad pół godziny, a jego szerokość pasa przekraczała 4 km. Źródła: National Geographic Polska Nasza autorka Magdalena Salik Dziennikarka i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Autorka powieści z gatunku fantastyki naukowej, ostatnio wydała „Płomień” i „Wściek”.
Polskie miasto znów zachwyciło. Okrzyknięto je „najlepiej strzeżonym sekretem Europy Wschodniej”
Polskie miasta nieustannie zdobywają uznanie zagranicznych mediów. Tym razem jedno z nich znalazło się na liście najlepszych miejsc do odwiedzenia w 2025 roku według brytyjskiego dziennika „The Independent”.
W tym artykule: Brytyjskie media zachwycone polskim miastem Lublin bije rekordy popularności Wraz z początkiem roku wiele redakcji przygotowuje zestawienia miejsc wartych odwiedzenia w najbliższych miesiącach. Tego typu ranking przygotowała między innymi stacja CNN, która doceniła Gdańsk, umieszczając go na liście 25 najlepszych kierunków na 2025 rok. To jednak niejedyny polski akcent w tegorocznych propozycjach. Szczegóły w dalszej części artykułu. Brytyjskie media zachwycone polskim miastem Swoje zestawienie polecanych kierunków na 2025 rok opublikował również brytyjski dziennik „The Independent”. Wśród zaledwie pięciu wyróżnionych kierunków – ku naszej radości – znalazł się Lublin, o którym napisano, że jest „najlepiej strzeżonym sekretem Europy Wschodniej”. Stolicę Lubelszczyzny doceniono za niepowtarzalny klimat, malownicze uliczki Starego Miasta i lokalny browar. Ponadto zwrócono uwagę na stylowe, a przy tym przystępne cenowo hotele oraz dynamicznie rozwijającą się scenę artystyczną, w tym wielofunkcyjne Centrum Spotkania Kultur (CSK). – Odwiedź Lublin teraz, póki ma autentyczny klimat, dostępny tylko dla miejscowych – zaznaczają autorzy publikacji. Dodajmy, że poza Lublinem w zestawieniu uwzględniono także czeskie Brno, Płowdiw w Bułgarii, Aarhus w Danii i Savannah w amerykańskim stanie Georgia. Lublin bije rekordy popularności Lublin, określany mianem „stolicy wschodniej Polski”, cieszy się rosnącą popularnością. Nie bez znaczenia jest fakt, że to właśnie tutaj rozgrywa się większość akcji filmu „Prawdziwy ból”. Produkcja w reżyserii Jessego Eisenberga zdobyła dwie nominacje do Oscara, co dodatkowo wzmocniło zainteresowanie miastem. Ponadto Lublin regularnie pojawia się w mediach jako jedno z najbardziej dynamicznie rozwijających się miast w Polsce. Latem 2023 roku inny brytyjski dziennik, „The Guardian”, opublikował obszerny artykuł poświęcony stolicy Lubelszczyzny. Jego autorka Neelam Tailor zwróciła uwagę na urokliwe uliczki, malownicze kamienice i nastrojowe kawiarnie, które nadają miastu klimat rodem z Włoch. – Budynki w pastelowych kolorach z ozdobnymi białymi gzymsami i imponującymi frontami. Tętniące życiem restauracje połączone sznurami bajkowych światełek. Renesansowe rezydencje sąsiadują z gotyckimi zamkami i klubami techno. Jestem zauroczona – brzmiał fragment publikacji. Na uwagę zasługuje także fakt, że pod koniec minionego roku Lublin dołączył do grona laureatów tytułu Europejskiej Stolicy Kultury 2029. Wcześniej to wyróżnienie zdobyły jedynie dwa polskie miasta – Kraków w 2000 roku i Wrocław w 2016. Obserwuj National Geographic Traveler Poland na Facebooku i podziel się z nami swoją opinią. Dołącz także do naszego kanału nadawczego na Messengerze, gdzie znajdziesz wiele ciekawych inspiracji podróżniczych. Źródła: „The Independent”; National Geographic Traveler Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Polska głównym bohaterem kinowego hitu. Ten amerykański film po prostu trzeba zobaczyć
Bawi, skłania do przemyśleń i pozwala poznać Polskę oczami obcokrajowców – taki właśnie jest najnowszy film w reżyserii Jesse'go Eisenberga, który od dnia premiery cieszy się dużym zainteresowaniem widzów. Zarówno w naszym kraju, jak i za oceanem. I słusznie.
W tym artykule: O czym jest „Prawdziwy ból”? Fabuła filmu Jesse'ego Eisenberga Obsada i twórcy „Prawdziwego bólu” Gdzie kręcono „Prawdziwy ból”? Gdzie można obejrzeć „Prawdziwy ból”? „Gladiator II”, „Wicked”, „Simona Kossak” oraz kolejna część przygód uwielbianego misia Paddingtona. Miłośnicy kina – zarówno ci starsi, jak i nieco młodsi – z pewnością nie mogą narzekać na nudę pod koniec roku. Na listę must see (oprócz wspomnianych na początku propozycji) warto dodać kilka innych wyjątkowych premier, w tym m.in. „Prawdziwego bólu”, czyli najnowszej amerykańskiej produkcji, której akcja toczy się w Polsce. O czym jest „Prawdziwy ból”? Fabuła filmu Jesse'ego Eisenberga „Prawdziwy ból” („A Real Pain”) to poruszająca opowieść o Davidzie i Benjim, kuzynach z Ameryki, którzy odwiedzają Polskę, by uczcić pamięć swojej ukochanej babci. Podróż śladami swoich przodków, początkowo skoncentrowana na wspomnieniach i odkrywaniu rodzinnych tajemnic, szybko staje się próbą naprawienia ich skomplikowanych relacji. Reżyserem, a jednocześnie jednym z głównych bohaterów, filmu jest Jesse Eisenberg (David), który od lat mówi dumnie o swoich polskich korzeniach. Amerykański aktor, znany z takich produkcji jak „The Social Network”, „Iluzja” czy „Zombieland”, nieraz podkreślał w wywiadach, że jego rodzina pochodzi z Krasnegostawu, miasta położonego w województwie lubelskim. Nie jest też tajemnica, że jednym z największych zawodowych marzeń Eisenberga było nakręcenie filmu o kraju swoich przodków. Teraz, dzięki „Prawdziwemu bólowi”, udało się je spełnić, tworząc kinowy hit, który jednocześnie bawi, wzrusza i skłania do głębokich refleksji. – Moja rodzina pochodzi z Krasnegostawu, miasta na południowym wschodzie Polski. Od zawsze chciałem stworzyć film w Polsce. Kocham to miejsce. Jest bardzo piękne i inne od miejsca, w którym mieszkam – dorastałem w Nowym Jorku – tłumaczy Eisenberg, cytowany przez PAP. W ramach ciekawostki dodajmy, że Jesse Eisenberg w 2024 r. został Honorowym Obywatelem Miasta Krasnystaw, a rok wcześniej aplikował o polskie obywatelstwo. Obsada i twórcy „Prawdziwego bólu” Obsada filmu to kolejny powód, by wybrać się do kina. „Prawdziwy ból” może pochwalić się gwiazdorską obsadą. Na ekranie zobaczyć można m.in. Kierana Culkina (Benji) oraz Jennifer Grey (Marcia), której międzynarodowy rozgłos przyniosła rola „Baby” w kultowym „Dirty Danicng”. Mimo że o mówimy o amerykańskiej produkcji, do współpracy zaproszeni zostali również twórcy z Polski. Za zdjęcia odpowiedzialny był Michał Dymek, scenografią zajęła się Mela Melak, natomiast wybór kostiumów powierzono Małgorzacie Fudali. Gdzie kręcono „Prawdziwy ból”? „Prawdziwy ból” – jak podkreśla sam reżyser – jest „listem miłosnym dla Polski”. Eisenberg podczas realizacji nagrań czerpał inspirację z własnych doświadczeń. Dlatego wyprawa głównych bohaterów wiernie odtwarza trasę, którą on sam, wraz z żoną, odbył ponad dekadę wcześniej. W ten sposób widzowie z całego świata mają okazję odkryć miejsca kluczowe dla Polaków i ich historii. Amerykańska produkcja prowadzi nas przez malownicze miasta, takie jak Warszawa i Lublin, oferując nie tylko piękno architektury, ale także głębokie refleksje nad wydarzeniami, które ukształtowały narodową tożsamość i wpłynęły na losy naszego kraju. Z pewnością jednym z najbardziej poruszających momentów filmu jest wizyta w byłym obozie koncentracyjnym na Majdanku, gdzie tytułowy „ból” naprawdę staje się prawdziwy, a główni bohaterowie muszą zmierzyć się z bolesną przeszłością. – Miasta, które odwiedzają postacie, są dokładnie tymi samymi miastami, które odwiedziłem z moją żoną w 2008 roku. Każda scena w scenariuszu miała wpisane utwory Chopina, więc cały ten film jest Polską. Nakręciliśmy tutaj każdą scenę, z wyjątkiem dwóch ujęć z autem, które powstały w Nowym Jorku. Nawet sceny przedstawiające lotnisko JFK w Nowym Jorku były nakręcone na lotnisku w Radomiu. Jestem zaszczycony tym, że państwo pozwoliło mi to zrobić (…) Wszystkie lokalizacje są istotne w historii mojej rodziny – podkreśla Jesse Eisenberg w rozmowie z PAP. Gdzie można obejrzeć „Prawdziwy ból”? Czy wspólna podróż okaże się kluczem do pojednania? Odpowiedź na to pytanie poznasz, wybierając się na seans i zagłębiając w tę poruszającą historię. Ci, którzy nie zdążyli zobaczyć produkcji w kinach, mogą obejrzeć „Prawdziwy ból” bez wychodzenia z domu za pośrednictwem platformy Disney+. Poniżej przedstawiamy oficjalny zwiastun filmu. Źródła: PAP, FilmWeb, National Geographic Polska
Porównywali go do najnowocześniejszego lotniska świata. Teraz polski dworzec zdobył „architektonicznego Oscara”
Dworzec Metropolitalny w Lublinie znów znalazł się w centrum uwagi. Tym razem za sprawą prestiżowej – nazywanej „architektonicznym Oscarem” – nagrody, która powędrowała do stolicy Lubelszczyzny.
W tym artykule: Dworzec w Lublinie z „architektonicznym Oscarem” Kolejna nagroda dla Polski Uchodzący za „stolicę wschodniej Polski” Lublin z roku na rok zyskuje na popularności i przyciąga rzesze turystów z kraju i zagranicy. Odwiedzających urzeka bogata historia, wyjątkowa kultura oraz niepowtarzalny klimat miasta. Do wzrostu zainteresowania Lublinem przyczyni się również prestiżowy tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2029, sukces filmu „Prawdziwy ból”, którego akcja częściowo toczy się w Lublinie, oraz nowo otwarty dworzec autobusowy, nagrodzony właśnie „architektonicznym Oscarem”. Dworzec w Lublinie z „architektonicznym Oscarem” Dworzec Metropolitalny w Lublinie od początku wzbudza ogromne zainteresowanie zarówno pasażerów, jak i miłośników designu. Jego nowoczesna architektura przyciąga uwagę i wyróżnia go na tle innych tego typu obiektów w Polsce, a sam gmach bywa często porównywany do imponującego lotniska w Singapurze. Popularność lubelskiego dworca nieustannie rośnie, co potwierdzają liczne nagrody, w tym European Property Award, Green Building Award i Property Design Award, oraz nominacja w plebiscycie „Cuda Polski 2024”. Obiekt może poszczycić się także jednym z najważniejszych i najbardziej prestiżowych wyróżnień w branży. Mowa o „architektonicznym Oscarze”, czyli nagrodzie World Architecture Festival Award, którą przyznano na początku listopada w Singapurze. Zaprojektowany przez pracownię Tremend dworzec w Lublinie okazał się bezkonkurencyjny w kategorii „Transport”. Sukces cieszy tym bardziej że o zwycięstwo walczyły tak renomowane pracownie architektoniczne, jak: Zaha Hadid Architects, Kohn Pedersen Fox, Wood Marsh Architecture czy line+ studio. Co ciekawe, projekt zespołu Tremend już wcześniej został dostrzeżony przez międzynarodowe jury konkursu World Architecture Festival Awards. W 2019 r. – jeszcze w sekcji oceniającej „projekty przyszłości” – koncepcja Zintegrowanego Centrum Komunikacyjnego w Lublinie dostała się do finału konkursu w kategorii „Infrastruktura”. Jurorzy docenili wówczas szereg zaplanowanych w projekcie proekologicznych rozwiązań, wpływających na jego efektywność i realnie minimalizujących negatywny wpływ na środowisko naturalne. Dworzec Metropolitalny w Lublinie został oddany do użytku w styczniu 2024 r. i jest częścią Zintegrowanego Centrum Komunikacyjnego. Trzykondygnacyjny budynek, spełniający najwyższe standardy w zakresie zrównoważonego rozwoju, ma powierzchnię użytkową ok. 18 tys. m kw i garaż podziemny. W pobliżu obiektu zlokalizowane są perony dla autobusów i busów z efektownym szklanym zadaszeniem wspartym na filarach, a także wykonano obszerny parking ze 122 miejscami postojowymi dla autobusów i busów oczekujących na odjazd. Całkowita wartość projektu to prawie 340 mln złotych. Kolejna nagroda dla Polski Warto przypomnieć, że to już kolejne w ostatnich miesiącach wyróżnienie dla polskiego projektu obiektu użyteczności publicznej. We wrześniu uhonorowany nagrodą DNA Paris Design Award w kategorii „Landscape Design” został Paweł Grobelny za rewolucyjne zagospodarowanie nadbrzeża Jeziora Słupeckiego w Wielkopolsce. Z kolei w kwietniu ogłoszono, że mieszczące się na warszawskiej Cytadeli Muzeum Historii Polski otrzymało wyróżnienie Prix Versailles. Placówka trafiła na listę The World’s Most Beautiful Museums 2024, obejmującą najpiękniejsze muzea świata. – Gmach Muzeum Historii Polski to nie tylko miejsce, w którym opowiadamy o dziejach państwa i narodu. To dzieło samo w sobie, budynek pełen przemyślanych znaczeń. Jego fasada nawiązuje do kolejnych warstw naszej historii: od czasów najdawniejszych, do współczesności – można było przeczytać na oficjalnej stronie muzeum. Źródła: Materiały prasowe pracowni Tremend oraz Miasta Lublin; National Geographic Traveler. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
O polskim mieście mówi cała Europa. Niebawem przyciągnie jeszcze więcej turystów
Polskie miasto ponownie nagrodzone tytułem Europejskiej Stolicy Kultury. Tym razem to prestiżowe wyróżnienie przypadło Lublinowi, który powtórzył sukces Krakowa i Wrocławia, odpowiednio sprzed 24 i 8 lat.
Spis treści: Lublin Europejską Stolicą Kultury 2029 Lublin podbija serca turystów Dotychczas tylko dwa polskie miasta były nagradzane tytułem Europejskiej Stolicy Kultury. W 2000 roku zaszczyt ten przypadł Krakowowi. Z kolei w 2016 r. to nie lada wyróżnienie otrzymał Wrocław. Po ośmiu latach oczekiwania ponownie mamy powody do radości, bowiem ESK 2029 okrzyknięty został Lublin. Lublin Europejską Stolicą Kultury 2029 ​ Mieszkańcy i władze Lublina ponownie świętują sukces miasta. Po przyznaniu tytułu Europejskiej Stolicy Młodzieży 2023, tym razem stolica Lubelszczyzny została jedną z dwóch Europejskich Stolic Kultury 2029. W drugim, finałowym, etapie konkursu „stolica wschodniej Polski” okazała się lepsza od Bielska-Białej, Katowic i Kołobrzegu. O tym, ile wysiłku, pracy i poświęcenia kosztowały starania o tytuł ESC 2029, opowiedział prezydent Lublina. – Ostatnie dwa lata były dla nas wszystkich czasem intensywnej pracy i realizacji wielu wartościowych projektów oraz wydarzeń w duchu idei RE:UNION. Przed nami kilkuletni okres przygotowań i pracy nad przełożeniem idei zawartych w naszej aplikacji na konkretne działania. Dziękuję wszystkim zaangażowanym środowiskom za wspólną pracę i wkład w ten wielki sukces. Udowodniliśmy po raz kolejny, że lubelska kultura i ludzie ją tworzący mają ogromny potencjał – mówi z dumą Krzysztof Żuk. Polskiego zwycięzcę wyłonił zespół niezależnych ekspertów, składający się z 10 osób wyznaczonych przez Parlament Europejski, Radę UE, Komisję Europejską i Komitet Regionów oraz dwóch specjalistów wskazanych przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. – Lublin zyskał zaszczytny tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2029. Jest to wydarzenie, które nie tylko wpisze się w historię tego miejsca, ale także nada mu nowy kierunek rozwoju, umocni jego pozycję na kulturalnej mapie Europy. A przede wszystkim przyczyni się do wzbogacenia dziedzictwa kulturowego całej Polski – przyznaje Hanna Wróblewska, minister kultury i dziedzictwa narodowego. Decyzją MKiDN trzy pozostałe polskie miasta – Bielsko-Biała, Katowice i Kołobrzeg – które także startowały w konkursie, zostaną nagrodzone tytułem Polskiej Stolicy Kultury, odpowiednio w 2026, 2027 i 2028 r. Dodajmy, że drugą Europejską Stolicę Kultury 2029 poznamy w grudniu. O to miano walczą dwa szwedzkie miasta – Kiruna i Uppsala. Lublin podbija serca turystów Przypomnijmy, że 2023 r. okazał się dla Lublina rekordowy pod względem frekwencji turystycznej. Po raz pierwszy w historii miasta liczba odwiedzających przekroczyła milion i to jeszcze przed zakończeniem roku. Tylko od lipca do września do stolicy Lubelszczyzny przyjechało 567 tys. podróżnych, czyli niemal dwukrotnie więcej w porównaniu do tego samego okresu roku 2022. – To rekordowy wynik, na który wpłynęło wiele czynników. Nie tylko liczne wydarzenia organizowane w ramach obchodów Europejskiej Stolicy Młodzieży Lublin 2023, ale również skuteczne działania promocyjne, szeroka oferta kulturalna, intensywne działania podmiotów lokalnego sektora turystyki czy coraz lepsza dostępność komunikacyjna Lublina – podkreślała wówczas Beata Stepaniuk-Kuśmierzak, pełniąca funkcję zastępczyni Prezydenta Miasta Lublin ds. Kultury, Sportu i Partycypacji. Co ciekawe, Lublin na przestrzeni ostatniego roku zaskarbił sobie sympatię nie tylko zagranicznych gości, ale również międzynarodowych mediów. „Stolica wschodniej Polski” została doceniona m.in. przez brytyjski dziennik „The Guardian”. Neelam Tailor, autorka publikacji, przyznała w swoim tekście, że w mieście za sprawą urokliwych uliczek oraz klimatycznych kamienic i kawiarni panuje prawdziwy włoski klimat. – Budynki w pastelowych kolorach z ozdobnymi białymi gzymsami i imponującymi frontami. Tętniące życiem restauracje połączone sznurami bajkowych światełek. Renesansowe rezydencje sąsiadują z gotyckimi zamkami i klubami techno. Jestem zauroczona – brzmiał fragment artykułu. Źródła: gov.pl, lublin.eu, archiwum redakcji. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Mówi się, że jest stolicą wschodniej Polski. Klimatem przypomina niejedno włoskie miasto
„Polska Jest Najpiękniejsza” to stały cykl serwisu National-Geographic.pl i magazynu „National Geographic Traveler”, w którym wybieramy miejsce miesiąca. Wraz z początkiem wakacji obieramy kierunek na Lublin.
W tym artykule: Podziemny labirynt Czarcia łapa Krwawe łzy Ciasteczko Ordonki Leszek Czarny w złotej koronie na głowie chrapie pod rozłożystym dębem. Śni mu się uskrzydlony Archanioł Michał na siwym koniu. Wyciąga miecz w stronę śpiącego, który za chwilę się przebudzi i tą bronią pogoni Jaćwingów na cztery wiatry. Za niebiańską pomoc w walce z poganami wystawi Leszek Czarny farę pw. Świętego Michała. Podziemny labirynt Spoglądam z czułością na tę scenę, ilustrującą legendę założycielską Lublina w interpretacji Teatru Imaginarium. Zamiast aktorów – mechaniczne figury poruszające się na kołach, taśmach, trybach. Spektakl odbywa się w obłożonych cegłą piwnicach pod kamienicą Lubomelskich w Rynku Starego Miasta. Ożywiają go słowa ginącego w ciemnościach przewodnika prowadzącego od sceny do sceny. Każda z nich jest osobnym kadrem utkanym z najważniejszych wydarzeń z historii miasta, gdzie prawda łączy się z cudownością. Dostrzegam gromadkę dzieci ocalałych po najeździe tatarskim wraz z kozą, która miała je wykarmić. Nadający prawa miejskie Lublinowi ówczesny władca Władysław Łokietek nakazał, aby zwierzątko ozdobiło herb, ale pijanemu artyście spod pędzla wyszedł cap. Według innej legendy największa w świecie katolickim cząstka Drzewa Krzyża Świętego dlatego znalazła się w Lublinie, bo wiozące ją konie nie chciały iść dalej. Magiczne opowieści wciągają mnie bez reszty. Pomysłodawcą jest Tomasz Pietrasiewicz, twórca i dyrektor Ośrodka „Brama Grodzka – Teatr NN” w Lublinie, autor przewodników o nim, wizjoner wspierający niebanalnymi inicjatywami promocję miasta. Pozostaję w podziemiach, w wydrążonym przez mieszkańców Lublina w lessowym podłożu fascynującym labiryncie piwnic i tuneli. W kamienicy Lubomelskich, obok Teatru Imaginarium, znajduje się Piwnica Pod Fortuną zdobiona renesansowymi freskami. Na suficie z fal morskich wynurza się naga rzymska bogini Fortuna kierująca ludzkim życiem. Ściany zapełniają scenki ilustrujące jej działania – jak ta z parą na szali opatrzona kąśliwym komentarzem: „Wiadomo, że żonę z posagiem, zaufanie i przyjaciół oraz urodzenie i piękno daje królowa pieniądz”. Polichromie, choć wyblakłe, nadal robią wrażenie swoim bogactwem. Ukazują, jak wysoki poziom artystyczny i intelektualny reprezentowało przed wiekami lubelskie mieszczaństwo. Wybieram się na 300-metrową Podziemną Trasę Turystyczną. Ogromne kolorowe makiety ilustrują rozwój Lublina, który podobnie jak Rzym rozsiadł się na siedmiu wzgórzach osadami zakładanymi od VI w. Dzięki położeniu na skrzyżowaniu szlaków handlowych stał się zasobnym grodem z zamkiem, obywatelami różnych wyznań (do czasu), wodociągami (choć na krótko), drugim obok tego w Piotrkowie Trybunałem Koronnym (pierwszy rozpatrywał sprawy apelacyjne dla Wielkopolski, drugi dla Małopolski). Gmach usytuowany pośrodku Rynku otoczonego pięknie zdobionymi kamieniczkami ma dziś formę klasycystyczną. Nadał mu ją nadworny architekt królewski Dominik Merlini. Odbywają się w nim śluby. Właśnie pod tym budynkiem startuje trasa, którą przemierzam. Szlak kluczy po oświetlonych mdłym światłem korytarzach, zbiega schodami i po nich się wspina – bez przewodnika można się pogubić! Na koniec oglądam niezwykłe widowisko światła i dźwięku ilustrujące Wielki Pożar Lublina z 1719 r. Zostało stworzone na podstawie obrazu z kościoła Dominikanów, który sam wydaje się ruchomy, bo procesja z relikwią Drzewa Krzyża Świętego ratującego miasto przed pożogą namalowana jest w jego różnych punktach. Wychodzę na powierzchnię na placu Przy Farze. Po dawnej świątyni rozebranej z rozkazu zaborcy pozostał tylko obrys kamiennych murów. Czarcia łapa Zamek lubelski, podobnie jak miasto, był wielokrotnie najeżdżany i palony, dlatego kontempluję jego wersję sprzed dwóch wieków. Elegancka jasna fasada w stylu neogotyku angielskiego kłóci się z funkcją więzienia, jaką pełnił przez 128 lat – od czasów cara po PRL. Wstrząsające pamiątki z tego okresu oglądam we wznoszącym się pośrodku wewnętrznego dziedzińca, ocalałym z pożogi romańskim donżonie. To jedna z licznych wystaw współczesnego gospodarza zamku – Muzeum Narodowego w Lublinie. Przykładam dłoń do czarciej łapy wypalonej na drewnianym stole Trybunału Koronnego stojącym dziś w zamkowych salach. Przypomina legendarny Sąd Diabelski, podczas którego sędziowie z piekła rodem naprawili krzywdę wyrządzoną biednej kobiecie przez przekupnych sędziów. Pokrzepiona mleczną czekoladą „Czarcia łapa” przechodzę do najcenniejszego zabytku, gotyckiej kaplicy Trójcy Świętej. Niewielką kwadratową nawę ze sklepieniem podpartym jednym potężnym słupem i wydłużonym prezbiterium pokrywają barwne, niedawno odrestaurowane malowidła bizantyjsko-ruskie. Sceny biblijne, mnóstwo aniołów i świętych oraz Jagiełło z koroną mknący na białym koniu z włócznią zakończoną krzyżem. Władysław Jagiełło właśnie na zamku lubelskim podpisał z polską szlachtą umowę o poślubieniu Jadwigi i tu został wybrany na króla. Zapoczątkował tym proces, który zakończyła Unia Lubelska powołująca do życia Rzeczpospolitą Obojga Narodów. Również na zamku w Lublinie. Dlatego kieruję teraz swe kroki ku potężnej gabarytami (15 m²) „Unii lubelskiej” Jana Matejki, jednemu z najlepszych płócien artysty. Mistrz namalował je na 300-lecie wydarzenia z „podprogowym” ze względu na czasy zaborów przesłaniem, pokazującym niegdysiejszą potęgę ojczyzny. Zagraniczni turyści pokochali to polskie miasto. Bije rekordy popularności Choć do zakończenia roku został ponad miesiąc, już teraz można stwierdzić, że był on niezwykle udany dla Lublina. W 2023 r. „stolicę wschodniej Polski” odwiedziła rekordowa liczba tu... Krwawe łzy Wracam na położone na sąsiednim wzniesieniu Stare Miasto. Pod zieloną skarpą rozciąga się ogromny parking. Asfalt zalał ślady po dawnej dzielnicy żydowskiej. Jedna trzecia ludności przedwojennego Lublina to ofiary niemieckiej Zagłady. A przecież miasto nad Bystrzycą okrzyknięte zostało wcześniej „Jerozolimą Królestwa Polskiego”. Tutejsza jesziwa – szkoła talmudyczna – słynęła w całej Europie. To w Lublinie wydrukowano mistyczną księgę Zohar, jedną z głównych w kabalistyce żydowskiej. Nieobecni powracają do zbiorowej pamięci na powiększonych fotografiach wypełniających okna domów. I w pełnym radości, muzyki, sztuki woltyżerów i akrobatów dorocznym Carnavalu Sztukmistrzów. Artyści ze świata, których latem podziwiałam śmigających po linach rozciągniętych między staromiejskimi kamieniczkami, są następcami Jaszy Mazura, tytułowego Sztukmistrza z Lublina. Trafiam na tegoroczną promocję pierwszego przekładu powieści bezpośrednio z jidysz na polski, wydanego przez Lokalną Organizację Turystyczną Metropolia Lublin (przy współpracy Ośrodka Brama Grodzka – Teatr NN) w 45. rocznicę uhonorowania Isaaca Bashevisa Singera Noblem. A potem, podczas warsztatów w Regionalnym Muzeum Cebularza, cała „ubabrana” mąką poznaję historię tego placka z cebulą i makiem, który jako pierwsi zaczęli wypiekać lubelscy Żydzi w XVI w. W kościele Dominikanów zadzieram wysoko głowę, aby na sklepieniu kaplicy Tyszkiewiczów przyjrzeć się fascynującym szczegółom pełnego akcji fresku Sąd Ostateczny. Wjazd do piekła pary szlacheckiej w powozie z kości powożonym przez demony to scena godna malarstwa Hieronima Boscha. W świątyni przechowywany jest krzyż unii lubelskiej (widnieje też na obrazie Matejki), natomiast cudowne relikwie Drzewa Krzyża Świętego skradziono w 1991 r. Pobliska katedra szczyci się pięknie malowaną kaplicą Akustyczną, gdzie szept z jednego rogu słyszalny jest doskonale w drugim, i cudowną kopią obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej. 74 lata temu zapłakała krwawymi łzami, budząc popłoch władz PRL. Pałac w Kozłówce nazywany bywa „podlubelskim Wersalem”. To prawdziwa perła na mapie Polski Pałac w Kozłówce przez turystów bywa porównywany do francuskiego Wersalu, gdzie rezydentował słynny Król Słońce. Dowiedz się, jaką historię skrywa dawna siedziba rodziny Zamoyskich. Ciasteczko Ordonki Wieczorem zanurzam się w staromiejskie zaułki, które opisał przed wojną awangardowy poeta Józef Czechowicz w króciutkim „Poemacie o Lublinie”: „Na wieży furgotał blaszany kogucik, na drugiej – zegar nucił. Mur fal i chmur popękał w złote okienka: gwiazdy, lampy. Lublin nad łąką przysiadł. Sam był – i cisza”. Kogucik wciąż wieńczy szczyt wieży Trynitarskiej, ostrzegając według legendy przed niebezpieczeństwem (mnie – przed potknięciem się o leżący pod wieżą Kamień Nieszczęścia). Wspomniany w wierszu zegar na zachowanej XVI-w Bramie Krakowskiej dalej chodzi, ale nie zawsze precyzyjnie. Pilnuje go z dołu zegarmistrz-mierniczy Koziołek Kazik, jedna z rozrzuconych po mieście rzeźb tworzących Historyczny Szlak Lubelskiego Koziołka. – To w Lublinie wybitna przedwojenna artystka Hanka Ordonówna zachwyciła się św. Antonim spoglądającym z Bramy Krakowskiej – opowiada Waldemar Sulisz, dyrektor artystyczny Europejskiego Festiwalu Smaku. – Święty pojawił się później w jej słynnej „Piosence o zagubionym sercu”. A według sensacyjnej autobiografii Józefa Łobodowskiego, pisarza związanego z Lublinem, Ordonówna miała się urodzić tutaj, a nie w Warszawie – dodaje. „Boska Ordonka” miała skłonność do konfabulacji w swoim CV. Wiadomo, że grała na deskach działającego do dziś miejskiego Teatru Osterwy przypominającego mi wystrojem mediolańską La Scalę. I pochłaniała ciasteczka w najstarszej w Lublinie, stylowej cukierni Chmielewski, nadal kuszącej asortymentem przy pełnym sklepów i restauracyjek, klimatycznym deptaku Krakowskie Przedmieście. Biorę z niej „słodki” przykład na koniec tej wycieczki. Obserwuj National Geographic Traveler Poland na Facebooku i podziel się z nami swoją opinią. Znajdziesz nas także na Instagramie – @natgeopl.
Dar dla bóstwa czy drogie narzędzie? Miedziana siekierka odkryta przez detektorystę ma 6 tys. lat
Trafiła na obecne tereny Polski aż z Węgier lub wschodnich Alp. Unikatowa miedziana siekierka odkryta w Lubelskim przez detektorystę ma około 6 tysięcy lat. Być może była darem dla bóstwa.
W tym artykule: Siekierka w lesie Co wiemy o artefakcie? Co dalej z unikatowym zabytkiem? Jest to kolejne z dość licznych w ostatnim czasie znalezisk dokonywanych nie przez archeologów, ale pasjonatów poszukiwań zabytków z pomocą detektorów metali. W tym przypadku odkrycia dokonał członek Stowarzyszenia Historyczno-Etnograficznego Miłośników Ziemi Lubelskiej „Wschód” z Widniówki. Współpracuje ono z Lubelskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków oraz z Muzeum Regionalnym w Krasnymstawie. Siekierka w lesie Tym razem szczęście uśmiechnęło się do Romualda Ościaka. Na terenie Leśnictwa Siennica Nadleśnictwo Krasnystaw natknął się na wyjątkową miedzianą siekierkę. Swoje znalezisko przekazał konserwatorowi zabytków. – Zwykle znajdujemy elementy wyposażenia żołnierzy z czasów I i II wojny światowej. Zabytki sprzed kilku tysięcy lat to dla nas miła odmiana – przyznał prezes Stowarzyszenia Historyczno-Etnograficznego Miłośników Ziemi Lubelskiej, Edwin Rozwałka cytowany przez Serwis Nauka w Polsce PAP. Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków (LWKZ) podał na swoim profilu w mediach społecznościowych, że przedmiot mierzy blisko 15 cm długości, długość krawędzi tnącej liczy około 5 cm i ma kształt wysokiego trapezu, o lekko rozszerzonej wachlarzowato krawędzi tnącej i lekko wklęsłym prostokątnym obuchu. Artefakt waży prawie 700 gramów. Co wiemy o artefakcie? Ze wstępnych ustaleń naukowców wynika, że miedziana siekierka pochodzi z okresu neolitu, z IV tysiąclecia p.n.e. Jest to pierwsze tego typu znalezisko z obszaru powiatu krasnostawskiego. Według chełmskiego archeologa, Andrzeja Bronickiego cytowanego w mediach społecznościowych LWKZ, siekierki takie na teren Lubelszczyzny trafiały z zachodniej część Kotliny Karpackiej, czyli terenu obecnych zachodnich Węgier. Albo z terenów Alp Wschodnich, czyli z południowych Niemiec i Austrii. Siekierka reprezentuje być może typ Bytyń wariant A, według typologii Andrzeja Szpunara. Typologie umożliwiają w archeologii uszeregowanie zabytków według stylów, a dzięki temu prześledzenie ich zmian stylistycznych w czasie i dość precyzyjnie określenie ich wieku. – To odkrycie ma duże znaczenie dla nauki i historii regionu – powiedział PAP kierownik chełmskiej delegatury Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Lublinie Paweł Wira. Jego zdaniem narzędzie mogło mieć charakter wotywny, stanowić dar dla bóstwa. Z tego okresu z obszaru Polski znamy bardzo niewiele wyrobów miedzianych, gdyż wówczas na naszych ziemiach nie wydobywano tego metalu. Miedziane przedmioty sprowadzano i przetapiano na własne potrzeby. Wówczas, w IV tysiącleciu, w Polsce zamieszkiwała społeczność określana przez archeologów jako kultura pucharów lejkowatych. Jej przedstawiciele wznosili monumentalne, podłużne grobowce megalityczne. Co dalej z unikatowym zabytkiem? Siekierka zachowała się w bardzo dobrym stanie. Teraz trafi do zbiorów Muzeum Regionalnego w Krasnymstawie, gdzie będzie przedmiotem dalszych analiz. „Sensacja archeologiczna” w kociewskim lesie. Odkryto skarb z epoki brązu Poszukiwacz „śladów historii” znalazł pięć siekierek datowanych na epokę brązu. Pochodzą prawdopodobnie sprzed 3300–3700 lat. – Siekierka z pewnością będzie eksponowana. Jest to niezwykły i fascynujący zabytek archeologiczny. W muzeum nie mamy jeszcze takiego artefaktu. (...) Teraz oczekujemy pisma od Wojewódzkiego Urzędu Konserwatorskiego w Lublinie, w którym będzie decyzja o przekazaniu nam zabytku do zbiorów – przekazał National Geographic Polska dr Konrad Grochecki z Muzeum Regionalnego w Krasnymstawie. W ubiegłym roku, również na obszarze Lubelszczyzny, Krzysztof Gajosa w czasie Kresowego Zlotu Poszukiwaczy również znalazł miedzianą siekierkę. Eksperci zwrócili uwagę na jej prosty, a wręcz „prymitywny” sposób odlania, w płasko-wypukłej formie, nie stosowanej w rozwiniętej metalurgii epoki brązu. Co ciekawe, nie jest znany podobny zabytek z obszaru Polski. Archeolog z delegatury WUOZ w Zamościu, Wiesław Koman znalazł analogiczny artefakt z obszaru dzisiejszej Ukrainy. Pochodzi z miejscowości Szczerbaniwka w rejonie Kijowa. Towarzyszyły jej fragmenty ceramiki, które pozwoliły przypisać ją kulturze trypolskiej. Oznacza to, że pochodzi z późnego okres rozwoju tej kultury, czyli z IV–III tysiąclecia p.n.e. Źródła: LWKZ, Serwis Nauka w Polsce PAP. Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Tylko 45 min lotu i jesteś na miejscu. Już w trakcie rejsu zasmakujesz piękna tego regionu
Żeby podziwiać piękną przyrodę i delektować się wybornymi potrawami wykonanymi na bazie lokalnych surowców, wcale nie trzeba dalekich podróży. My obieramy kierunek na Lubelszczyznę.
W tym artykule: Lubelszczyzna winem stoi Odkryj smaki Lubelszczyzny Wielki sukces Lublina Na Lubelszczyznę, jednego z piękniejszych regionów Polski możemy szybko dotrzeć liniami LOT-u, a regularne loty do Lublina z Warszawy odbywają się trzy razy w tygodniu: w poniedziałki, środy i piątki. Lot trwa 45 minut. W styczniu ceny zaczynają się od 189 PLN w obie strony z wliczonym bagażem podręcznym o wadze do 8 kg. W okresie okołoświątecznym PLL LOT wprowadził także zmiany w menu nawiązujące do polskich, świątecznych tradycji kulinarnych. Od grudnia na pokłady rejsów krótkodystansowych powróciły wigilijne smaki od piekarni Putka. Słodka drożdżówka ze śliwką i cynamonem oraz wytrawny pasztecik z kapustą i pieczarkami zastąpią obecnie oferowane przekąski. Ponadto na wszystkich rejsach rozkładowych krótkiego i dalekiego zasięgu w LOT Business Class oraz LOT Premium Economy Class dostępna jest również świąteczna herbata o smaku cynamonowo-pomarańczowym oraz możliwość degustacji pochodzących z regionu Lubelszczyzny win. Lubelszczyzna winem stoi Pagórkowaty krajobraz Wyżyny Lubelskiej i Roztocza w połączeniu z coraz cieplejszym klimatem sprzyja uprawie winorośli. Najlepiej udają się tu odmiany służące do produkcji win białych, często spokrewnionych z Rieslingiem. Powstające z nich wino zaskakuje świeżością, niezwykłym smakiem i aromatem. W jego bukiecie dają się wyczuć egzotyczne owoce, ale przede wszystkim polskie jeżyny, owoce leśne, brzoskwinia, jabłko i gruszka. Znajdują się w nim również ziołowe akcenty lokalnej tarniny, lebiodki czy pokrzywy. Na pokładach samolotów LOT-u będzie można degustować pochodzące z tego regionu białe, wytrawne wino Seyval Blanc z Winnicy Zamojska położnej na Roztoczu. Zetkniemy się w nim z aromatem szarej renety, polskiej brzoskwini, mandarynki, szparagów, kwiatu jaśminu i pokrzywy. W listopadzie i grudniu próbowaliśmy wina Souvignier Gris z rodzinnej Winnicy Mickiewicz usytuowanej na obrzeżach Opola Lubelskiego. Białego wytrawnego z akcentami melona, gruszki i pomelo oraz ziołowymi dodatkami rumianku i pokrzywy. Każdego rodzaju wina będzie można spróbować cyklicznie przez dwa miesiące. Odkryj smaki Lubelszczyzny Jak już znajdziemy się w tym uroczym zakątku Polski warto również spróbować regionalnych potraw Lubelszczyzny. Ze względu na dawne ubóstwo regionu bazują na prostych i tanich składnikach. Są to kasza, mąka, twaróg oraz świeże warzywa, głównie cebula. Prym wiedzie słynny cebularz lubelski, czyli placek drożdżowy z cebulą i ziarnami maku. Danie wywodzące się z kuchni żydowskiej. Inną potrawą, powstającą na bazie podobnych składników, jest pieróg biłgorajski robiony również na bazie ciasta drożdżowego z nadzieniem z kaszy gryczanej, ziemniaków, białego sera, jajek, śmietany i przypraw. „To jest to, co tak bardzo podziwiam w Polakach”. Nowe safety video LOT-u stało się hitem Instruktaż bezpieczeństwa w samolocie wcale nie musi być nudny. Udowadniają to Polskie Linie Lotnicze LOT, które wspólnie z Muzeum Narodowym w Warszawie przygotowały wyjątkowe safety video... W okresie bożonarodzeniowym towarzyszy mu sos grzybowy. Innym świątecznym daniem jest farsz z kaszy gryczanej i suszonych grzybów zawijany w liście kapusty. Sodziaki to z kolei bułeczki z mąki i wody występujące w wersji słonej i słodkiej. W bogatszej wersji w ich składzie znajdują się również jajka, maślanka lub zsiadłe mleko. Ta potrawa z Podkarpacia swoją nazwę wywodzi od sody oczyszczonej dodawanej w celu spulchnienia placuszków. Wielki sukces Lublina Przypomnijmy, że miniony rok okazał się niezwykle udany dla Lublina i całego regionu. W 2023 „stolicę wschodniej Polski” – po raz pierwszy w historii – odwiedziło milion turystów. Tylko od lipca do września do miasta zawitało 567 tys. podróżnych, czyli niemal dwukrotnie więcej niż w analogicznym okresie poprzedniego roku. W czołówce najchętniej odwiedzanych atrakcji Lublina znalazły się: Zamek Lubelski, Stare Miasto, Krakowskie Przedmieście, Plac Litewski z fontanną multimedialną, Archikatedra Lubelska z Wieżą Trynitarską oraz Ogród Saski.
Te polskie miasta w 2023 roku nie schodziły z czołówek. Zachwycał się nimi cały świat
Polskie miasta nieustannie zachwycają i przyciągają masę turystów z całego świata. Ich piękno coraz częściej doceniają także zagraniczni dziennikarze, którzy w 2023 roku chętnie odwiedzali kraj nad Wisłą.
W tym artykule: Kraków Lublin Warszawa Wrocław Końcówka roku to dobry moment na podsumowanie tego, co działo się w krajowej turystyce. Polska w minionych miesiącach były wielokrotnie zauważane i doceniane przez zagraniczne media, o czym informowaliśmy na naszej stronie. Trudno się jednak temu dziwić, bowiem nasz kraj potrafi zachwycić na każdym kroku i wywołać okrzyk zachwytu nawet u najbardziej wymagających turystów. Sprawdź, które polskie miasta szczególnie urzekły zagranicznych dziennikarzy. Kraków Kraków regularnie od lat pojawia się w zestawieniach najpopularniejszych europejskich kierunków podróży. Nie inaczej było w 2023 roku. Dawna stolica Polski już po raz trzeci z rzędu uplasowała się na pierwszym miejscu w rankingu najlepszych miejsc na Starym Kontynencie na zimowy wyjazd, przygotowanym przez platformę Discover Cars. Sukces jest o tyle większy, że drugie co do wielkości miasto Polski wygrało z topowymi europejskimi metropoliami, jak Paryż, Wiedeń czy Amsterdam. To jednak niejedyne zestawienie, na którego czele znalazł się Kraków. Stolica Małopolski otworzyła także opracowaną przez brytyjski dziennik „Daily Mail” listę najlepszych kierunków na tzw. city break w Europie. – Miasto szczyci się bogactwem historycznych klejnotów, od słynnego Zamku Królewskiego na Wawelu po wieżę ratuszową [...] Turyści mogą spędzić godziny, chłonąc niezwykłą atmosferę na średniowiecznym rynku, największym tego typu w Europie, lub udać się na zwiedzanie tętniącej życiem dzielnicy żydowskiej – czytamy na stronie dziennika. Kraków doceniła również platforma Holiday Cars, która uplasowała byłą stolicę Polski na trzeciej pozycji rankingu „Top 10 Best Places to Visit In Europe”, tuż za Atenami i Lizboną. Autorzy zestawienia w trakcie jego opracowywania brali pod uwagę między innymi koszt trzydaniowego posiłku dla dwóch osób, transferu z lotniska w obie strony, zakwaterowania w trzygwiazdkowym hotelu na dwie noce czy liczbę topowych atrakcji. Lublin Rok 2023 okazał się niezwykle udany dla Lublina. Już w listopadzie miejscowe władze informowały, że miasto zanotowało frekwencyjny rekord. Stolicę Lubelszczyzny po raz pierwszy w historii odwiedził milion turystów, z czego tylko od lipca do września odnotowano ich aż ponad 567 tys. To niemal dwukrotnie więcej niż w analogicznym okresie poprzedniego roku. Cieszy również fakt, że uroki wschodniej Polski doceniają coraz częściej zagraniczni goście. Między lipcem a wrześniem do Lublina przyjechało 133 tys. podróżnych spoza kraju, czyli trzynastokrotnie więcej niż w analogicznym okresie roku 2022. Prym wiedli nasi sąsiedzi z Niemiec (53 tys.), Izraelczycy (18,5 tys.) oraz Brytyjczycy (14,5 tys.). – To rekordowy wynik, na który wpłynęło wiele czynników. Nie tylko liczne wydarzenia organizowane w ramach obchodów Europejskiej Stolicy Młodzieży Lublin 2023, ale również skuteczne działania promocyjne, szeroka oferta kulturalna, intensywne działania podmiotów lokalnego sektora turystyki czy coraz lepsza dostępność komunikacyjna Lublina – podkreśla Beata Stepaniuk-Kuśmierzak, Zastępczyni Prezydenta Miasta Lublin ds. Kultury, Sportu i Partycypacji. Latem 2023 roku Lublin został dostrzeżony przez redakcję brytyjskiego dziennika „The Guardian”. Neelam Tailor, autorka publikacji, nazwała największe miasto Lubelszczyzny „imprezową stolicą Polski”. Za jego największy atut uznała niepowtarzalny klimat, zbliżony do tego, który panuje we włoskich miasteczkach. Atmosferę miasta – zdaniem Tailor – budują renesansowe rezydencje, gotyckie budowle, urokliwe uliczki i nastrojowe kawiarnie oraz restauracje. – Budynki w pastelowych kolorach z ozdobnymi białymi gzymsami i imponującymi frontami. Tętniące życiem restauracje połączone sznurami bajkowych światełek. Renesansowe rezydencje sąsiadują z gotyckimi zamkami i klubami techno. Jestem zauroczona – brzmi fragment artykułu. Warszawa Stolica Polski miała powody do dumy już na początku roku. W lutym Warszawa nagrodzona została prestiżowym tytułem European Best Destination 2023 z rekordową liczbą ponad 142 tys. otrzymanych głosów. Największą polską metropolię wyróżniono ponadto w trzech innych kategoriach – Best Destination for Food Lovers (stolica dobrego smaku), Safest Destinations in Europe (stolica bezpieczeństwa) oraz Best Destinations for a city break (najlepsze miejsce na krótki wypad). Warszawa ponownie trafiła na czołówki mediów w listopadzie. Wszystko za sprawą artykułu, który opublikował na swojej stronie niemiecki tygodnik „Der Spiegel”. Nasi zachodni sąsiedzi docenili przede wszystkim zmiany, jakie zaszły w metropolii na przestrzeni ostatnich dekad. Jak czytamy, jeszcze kilka lat temu mało kto wybierał to miasto jako cel turystyczny. – Stolica Polski stała się jednym z najbardziej ekscytujących miast w Europie – przyznano. Polacy o nim zapominają, a dla zagranicznych mediów to „cud natury”. Warto tu przyjechać Ojcowski Park Narodowy to dom nietoperzy. Wiele z nich skrywają korytarze Jaskini Nietoperzowej, jednej z największych w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/17374e069663e1355a85fa35edf0c128ea7c6bd2-47a9881.png" width="938" height="492" alt="Ojcowski Park Narodowy jest nieco zapomniany w Polsce. Zachwycają się nim natomiast zagraniczne media (fot. Shutterstock)" title="Ojcowski Park Narodowy jest nieco zapomniany w Polsce. Zachwycają się nim natomiast zagraniczne media (fot. Shutterstock)" /> Wrocław – Piękny jak Praga i Budapeszt – tak o Wrocławiu na początku grudnia napisał brytyjski dziennik „Daily Express”. Dziennikarze z Wysp zaznaczali, że stolica Dolnego Śląska zachwyca licznymi zabytkami i bogatą historią, a na dodatek nie jest tak oblegana jak inne miasta w Polsce. Oprócz odkrywania atrakcji i zabytków czytelników zachęcono także do poznania lokalnej kuchni, bowiem „Wenecja Północy” oferuje bogatą bazę gastronomiczną. Wrocław odwiedziła również chorwacka telewizja N1.Wizyta odbiła się w naszych rodzimych mediach szerokim echem. Robert Daczeszin, autor materiału o stolicy województwa dolnośląskiego, przyznał, że choć odbył niejedną wycieczkę po Europie, Wrocław wywarł na nim szczególne wrażenie. Uznał go za jedno z najpiękniejszych miast na Starym Kontynencie. Trzecie co do wielkości miasto Polski doceniono też za oceanem. CNN uznało Wrocław za jedno z najbardziej magicznych miejsc w Europie, w których można poczuć świąteczny klimat i odnaleźć ducha Bożego Narodzenia. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Pałac w Kozłówce nazywany bywa „podlubelskim Wersalem”. To prawdziwa perła na mapie Polski
Pałac w Kozłówce przez turystów bywa porównywany do francuskiego Wersalu, gdzie rezydentował słynny Król Słońce. Dowiedz się, jaką historię skrywa dawna siedziba rodziny Zamoyskich.
W tym artykule: Historia Pałacu w Kozłówce Muzeum w Kozłówce Ciekawostki o Pałacu w Kozłówce Pałac w Kozłówce – informacje praktyczne Lubelskie zamki i pałace są jednymi z największych atrakcji regionu. W czasie podróży po wschodniej Polsce z pewnością warto zatrzymać się w oddalonej o ok. 30 km od Lublina wsi Kozłówka, gdzie na zwiedzających czeka jedyna polska rezydencja arystokratyczna niezniszczona przez armię niemiecką, radziecką ani nawet przez półwiecze komunizmu. Zwiedzając Pałac w Kozłówce, turyści mają wrażenie, że nie są w muzeum, lecz w pokojach u hrabiego. Tym bardziej, że wrażeń estetycznych nie psują muzealne gabloty, sznurki czy barierki – dyrekcja funkcjonującego tu od lat 70. Muzeum Zamoyskich praktycznie z nich zrezygnowała. Jaką historię skrywa siedziba rodziny Zamoyskich? O tym, ale i nie tylko, piszemy w dalszej części artykułu. Historia Pałacu w Kozłówce W lipcu 1944 r. do podlubelskiej Kozłówki wkracza Armia Czerwona. Radziecki oficer brutalnie wyważa drzwi porzuconego przez właścicieli pałacu Zamoyskich i staje oniemiały. Widzi setki obrazów w złoconych ramach, kryształowe lustra i cenne starodruki. Jego wzrok przyciąga marmurowy kominek będący (o czym oficer, rzecz jasna, nie ma zielonego pojęcia) kopią znajdującego się w Wersalu. Oczami wyobraźni widzi, jak jego żołnierze palą w nim drogocennymi meblami, rzeźbionymi zegarami i cennymi książkami. Robi się mu tego wszystkiego żal. Każe więc zabić deskami wejścia i okna, a przed drzwiami stawia żołnierza, by pilnował majątku polskiego arystokraty. Historia tego niezwykłego miejsca sięga XVIII w. Ale apogeum świetności to dopiero rok 1903, kiedy hrabia Konstanty Zamoyski założył tu ordynację. – Miał ambicję stworzyć tu rezydencję marzeń. Zamawiał więc u artystów kopie najwspanialszych dzieł, jakie widział w życiu – opowiada Anna Fic-Lazor, dyrektor Muzeum Zamoyskich w Kozłowce, a wcześniej główna konserwatorka obiektu. I tak kaplicę pałacową żywcem „przeniósł” z Wersalu. Nagrobek Zofii Czartoryskiej – z kościoła Santa Croce z Florencji. Na imponującą klatkę schodową zamówił rzeźbę wzorowaną na Mojżeszu Michała Anioła. A do salonu – kopie obrazów m.in. Tycjana i van Dycka. Nie żałował też pieniędzy na oryginały. Dziś od pieców z miśnieńskich kafli, gdańskich szaf czy pieców z miśnieńskich kafli, gdańskich szaf czy niezwykłego zbioru porcelany z manufaktur niemieckich, francuskich, chińskich i japońskich może się zakręcić w głowie. Zamoyscy uwielbiali też nowinki techniczne. Już na przełomie XIX i XX w. zainstalowali kanalizację i wodociąg. Wraz z tą infrastrukturą do Kozłówki zawitał unikatowy na skalę europejską luksus nowoczesnych łazienek. Jego świadectwem jest ustawiony w wyłożonej kafelkami toalecie mahoniowy mebel, który po dokładniejszych oględzinach okazuje się umywalnią z kryształowym lustrem i marmurowym blatem. Spod ruchomego zlewu wysuwa się elegancki bidet i naczynie do mycia nóg. Obok, za parawanem, malowana w kwiaty angielska muszla klozetowa. Aż szkoda było pewnie na tym siadać! – Zamiłowanie Zamoyskich do oryginalnych sprzętów przejawiało się też w kolekcjonowaniu instrumentów muzycznych – tłumaczy Anna Fic-Lazor. Przykład? Umieszczona w najbardziej reprezentacyjnym Salonie Czerwonym (pomieszczenie ma 114 m kw. i 9 m wysokości!) pianola z przełomu XIX i XX w. Niby tradycyjny fortepian, ale z przystawką. Dzięki obracającym się rolkom perforowanej taśmy mechanizm mógł wygrywać na klawiszach instrumentu zapisane utwory. Zamoyscy mieli takich muzycznych gotowców kilkaset, koncerty mogły więc trwać całymi dniami. Muzeum w Kozłówce Ale muzeum w Kozłówce to także jedyna tego typu w Europie Galeria Sztuki Socrealizmu. Kilka lat po wojnie w pałacu urządzono Centralną Składnicę Muzealną Ministerstwa Kultury. Po 1956 r., kiedy socrealizm zaczął odchodzić do lamusa, do tutejszych magazynów zwożono z całej Polski rzeźby i obrazy wychwalające komunizm. W sumie ponad półtora tysiąca eksponatów. W latach 90. dyrektor placówki Krzysztof Kornacki zlecił wybór najciekawszych z nich i w budynku dawnej powozowni urządził wystawę czasową. – Zainteresowanie zwiedzających było ogromne. Ostatecznie postanowiliśmy stworzyć stałą galerię tego typu prac – tłumaczy Kornacki. Dziś kolekcję dopełniają zdemontowane pomniki Lenina, Marchlewskiego i Bieruta. Zamek w Oporowie to perła, z której możemy być dumni. Niewielu o nim wie Zamek w Oporowie to prawdziwa perła wśród polskich zamków, choć słyszało o nim niewielu. Wzniesiony na sztucznie usypanej wyspie obiekt należy do jednych z najlepiej zachowanych tego typu b... Ciekawostki o Pałacu w Kozłówce W ramach ciekawostki, dodajmy, że to w Pałacu w Kozłówce Stanisław Bareja nakręcił sceny kultowej komedii „Poszukiwany, poszukiwana”. W filmie grany przez Wojciecha Pokorę pracownik muzeum zostaje niesłusznie oskarżony o kradzież obrazu. Po rozpaczliwych poszukiwaniach odnajduje go w mieszkaniu nieznającego się na sztuce dygnitarza. Film okazał się proroczy. Gdy w 1977 r. otwierano w Kozłówce muzeum, okazało się, że brakuje m.in. dziesięciu eksponatów, które przed laty „od Zamoyskich” wypożyczył sobie do gabinetu któryś z ministrów kultury. Okazało się, że polityk zabrał je do domu, na dodatek wkrótce zmarł. Po jego śmierci dziewięć cennych dzieł odnaleziono u jego byłej kochanki, która nie miała pojęcia, jak wartościowe precjoza u siebie przechowuje. Niestety jeden przedmiot nie wrócił do pałacu do dziś. Kto wie, czy wciąż nie leży gdzieś na strychu spadkobierców byłego ministra? Jedno jest pewne – Bareja, nawet gdyby się bardzo starał, takiego scenariusza by nie wymyślił. Pałac w Kozłówce – informacje praktyczne Pałac w Kozłówce, ze względu na obowiązkowe prace konserwatorskie, nie jest otwarty przez cały rok. Chętni mogą odwiedzać wnętrza rezydencji Zamoyskich można zwiedzać od wiosny do jesieni. W sezonie obiekt czynny jest od wtorku do niedzieli w godz. 10:00 – 15:00. Zwiedzanie w grupach do 25 osób, pod opieką pracownika, z odtworzeniem nagrania przewodnika, trwa niepełna godzinę; zwiedzanie z nagraniem dostępne również w języku angielskim, niemieckim, hiszpańskim i ukraińskim. Dzienna ilość biletów jest limitowana; bilet normalny kosztuje 40 zł, a ulgowy – 30 zł. Środa jest dniem bezpłatnego zwiedzania pałacu. Więcej informacji do sprawdzenia na oficjalnej stronie muzeum – muzeumzamoyskich.pl. Źródła: Muzeum Zamoyskich w Kozłówce, archiwum National-Geographic.pl
Zagraniczni turyści pokochali to polskie miasto. Bije rekordy popularności
Choć do zakończenia roku został ponad miesiąc, już teraz można stwierdzić, że był on niezwykle udany dla Lublina. W 2023 r. „stolicę wschodniej Polski” odwiedziła rekordowa liczba turystów.
W tym artykule: Milion turystów odwiedziło Lublin Zagraniczni turyści pokochali Lublin Polacy, co potwierdzają wszystkie statystyki, coraz częściej podróżują po kraju. Nad Wisłą chętnie wypoczywają również goście z zagranicy, którzy szczególnie upodobali sobie największe metropolie. Prym od lat wiodą Kraków, Warszawa, Wrocław oraz Gdańsk. W kończącym się 2023 roku dużą popularnością wśród zarówno polskich, jak i zagranicznych turystów cieszył się Lublin. „Stolicę wschodniej Polski” w ostatnich miesiącach odwiedziło rekordowe milion osób. Milion turystów odwiedziło Lublin Władze Lublina powoli podsumowują niezwykle udany dla nich 2023 r. Według danych ratusza, miasto – po raz pierwszy w historii – odwiedziło milion turystów. Tylko od lipca do września do „stolicy wschodniej Polski” przyjechało 567 tys. podróżnych, czyli niemal dwukrotnie więcej niż w analogicznym okresie poprzedniego roku. – To rekordowy wynik, na który wpłynęło wiele czynników. Nie tylko liczne wydarzenia organizowane w ramach obchodów Europejskiej Stolicy Młodzieży Lublin 2023, ale również skuteczne działania promocyjne, szeroka oferta kulturalna, intensywne działania podmiotów lokalnego sektora turystyki czy coraz lepsza dostępność komunikacyjna Lublina – podkreśla Beata Stepaniuk-Kuśmierzak, Zastępczyni Prezydenta Miasta Lublin ds. Kultury, Sportu i Partycypacji. I dodaje: – Bardzo cieszę się, że nasze miasto jest coraz chętniej wybieranym kierunkiem podróży i mam nadzieję, że kolejne miesiące będą przynosiły jeszcze lepsze statystyki. W 2023 roku Lublin stał się celem podróży dla 434 tys. naszych rodaków. Odwiedzający jednodniowi stanowili 177 tys. Z kolei turystów, którzy korzystali z noclegu, było 257 tys. Niemal połowa z nich spędziła w stolicy woj. lubelskiego od 2 do 4 nocy, 34% podróżujących zaglądała do miasta tylko na jedną noc, a 15% zdecydowała się na dłuższy urlop (5-7 nocy). Lublin – jak przystało na miasto studentów – niezmiennie cieszył się największą popularnością wśród osób młodych do 30. roku życia (48,5%). Dane za III kwartał tego roku wskazują, że najczęściej „stolicę wschodniej Polski” odwiedzają turyści z Lubelskiego (172 tys.) i Mazowsza (155 tys.). Które atrakcje przyciągnęły najwięcej zwiedzających? W czołówce znalazły się: Zamek Lubelski, Stare Miasto, Krakowskie Przedmieście, Plac Litewski z fontanną multimedialną, Archikatedra Lubelska z Wieżą Trynitarską oraz Ogród Saski. Zagraniczni turyści pokochali Lublin Lublin coraz chętniej odwiedzają również zagraniczni turyści. Od lipca do września 2023 r. do miasta przyjechało 133 tys. gości z zagranicy, a więc aż trzynastokrotnie więcej niż w analogicznym okresie roku 2022. Z danych lubelskiego ratusza wynika, że najliczniejszą grupę stanowili Niemcy (53 tys.), Izraelczycy (18,5 tys.), Brytyjczycy (14,5 tys. osób), Białorusi (11 tys.) oraz Amerykanie (6 tys.). Dodajmy, że cały Lubelski Obszar Metropolitalny w sezonie turystycznym odwiedziło 800 tys. osób z kraju i zagranicy. To dwukrotny wzrost w porównaniu z tym samym okresem 2022 r. Polskie miasto docenione za granicą. „Jest niedrogie i oferuje wiele atrakcji” Jedno z polskich miast znalazło się w zestawieniu najlepszych miejsc do zwiedzenia na Starym Kontynencie. Autorzy rankingu podkreślili, że od dawna jest ono ulubionym celem podróży europejski... O tym, że Lublin zdobył uznanie zagranicznych turystów, a dokładnie brytyjskich dziennikarzy, informowaliśmy już w lipcu. Wówczas na łamach dziennika „The Guardian” pojawił się artykuł poświęcony stolicy Lubelszczyzny. Autorka publikacji, Neelam Tailor, przyznała, że w mieście za sprawą urokliwych uliczek oraz klimatycznych kamienic i kawiarni panuje prawdziwy włoski klimat. – Budynki w pastelowych kolorach z ozdobnymi białymi gzymsami i imponującymi frontami. Tętniące życiem restauracje połączone sznurami bajkowych światełek. Renesansowe rezydencje sąsiadują z gotyckimi zamkami i klubami techno. Jestem zauroczona – brzmiał fragment artykułu. „The Guardian” uznał Europejską Stolicę Młodzieży 2023 za „imprezową stolicą Polski”. Źródło: Miasto Lublin Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Festiwal Kuchnia Inspiracji – Lublin zaprasza wszystkich smakoszy na wyjątkowe wydarzenie
Miłośnicy lokalnej kuchni w nowoczesnym wydaniu przez niemal cały listopad mogą wziąć udział w festiwalu, którego gwiazdą jest wyjątkowe warzywo. Od 3 do 30 listopada wybrane lubelskie restauracje serwują pyszne dania z burakiem w roli głównej.
Lublin doskonale zdaje sobie sprawę, że zjawisko turystki kulinarnej od lat przybiera na sile, a odkrywanie autentycznych, regionalnych smaków i tradycyjnych produktów jest niezwykle ważnym (a często wręcz kluczowym) aspektem dla wielu podróżników. Z myślą o turystach, ale i oczywiście samych mieszkańcach stolicy województwa lubelskiego, zorganizowano Festiwal Kuchnia Inspiracji. To wyjątkowa okazja, aby nie tylko poznać tradycje kulinarne, ale także wziąć udział w wielu ciekawych wydarzeniach. Tym razem głównym tematem festiwalu jest warzywo o dużym potencjale, goszczące na polskich stołach już od wieków średnich, czyli burak. Jesienny Lublin mekką smakoszy W listopadzie smakowitą wędrówkę po kulinariach naszego kraju zdecydowanie warto rozpocząć od Lublina. Od 3 do 30 listopada najpopularniejsze restauracje serwują tam bowiem autorskie dania i wariacje z wykorzystaniem produktów regionalnych. Wszystko to w ramach Festiwalu Kuchnia Inspiracji. Intrygujące menu to niejedyna atrakcja wydarzenia. W harmonogramie festiwalu znajdują się również warsztaty, kolacje degustacyjne oraz spacery z Przewodniczkami Inspiracji, które poprowadzą turystów śladem lubelskich tradycji kulinarnych i przekażą garść anegdotek o dawnych zwyczajach i smakach regionu. W każdą listopadową sobotę, organizatorzy Festiwalu Kuchnia Inspiracji zapraszają zaś na wspólne przedpołudnie z Jarmarkiem Lubelskim – w czasie spotkań, wystawcy podzielą się wiedzą na temat zdrowotnych właściwości buraka, a goście będą mogli zasmakować i zakupić ich produkty i wyroby. Restauracja biorące udział w Festiwalu Kuchnia Inspiracji 2023 Ubiegłoroczne menu opierało się na cebuli, w tym roku gwiazdą jest burak. Warzywo, kojarzące się głównie jako dodatek do dań, zostało zaprezentowane w nieoczywistych odsłonach. W towarzystwie regionalnego koziego sera pojawia się w gofrach serwowanych przez restaurację Legendy Miasta, a w musie z porzeczkowym dressingiem w restauracji Kulturalna. Orientalna odsłona carpaccio w towarzystwie hummusu i granatu znajdzie się w menu restauracji Magia. Nie zabraknie tradycyjnego barszczu - pozycji obowiązkowej wśród dań przygotowywanych z buraków. Zaserwują go Restauracja Żydowska Mandragora oraz restauracja Kalyna. Ceniący kremowe konsystencje w towarzystwie zaskakujących dodatków będą mogli rozsmakować się w zupach-kremach serwowanych w restauracji Ansaldo czy MOJO Kuchnia & Przyjaciele. Tatar z buraka, czyli istny klasyk z nutą dekadencji w menu umieściła restauracja Staropolska. Co dla osób, które nie jadają mięsa? Podpłomyk z burakiem serwuje restauracja Prosto z Mostu, vegeburgera Ostro Klubokawiarnia, placki ziemniaczane z sałatką buraczaną restauracja Perliczka, a lubelski specjał - cebularz, w towarzystwie buraka - Wytrawny Bistro. Niecodziennym doświadczeniem może być kosztowanie słodkich specjałów przygotowanych z buraka. Pralina buraczana restauracji Trzy Romanse, buraczany creme carmelle szefa kuchni restauracji Za Kulisami czy piernik buraczany ze śliwką w Perłowej Pijalni Piwa z pewnością zaskoczą niejedno podniebienie, a kawa przygotowana na bazie soku z buraka zyska wielu zwolenników, nie tylko za sprawą smaku, ale też wyglądu. Różowe latte zaserwuje Trybunalska City Pub. Szczegóły, menu festiwalowe oraz harmonogram wydarzeń w ramach Festiwalu Kuchnia Inspiracji, dostępne są na www.kuchniainspiracji.lublin.eu.
Ogrod botaniczny w Lublinie skrywa mroczną tajemnicę. Znajduje się tam średniowieczny cmentarz
Średniowieczny cmentarz znajduje się pod ogrodem botanicznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Być może pochowano na nim osoby zmarłe w wyniku epidemii.
W tym artykule: Odkrycie średniowiecznego cmentarzyska w ogrodzie botanicznym Nowe informacje na temat reduty Kościuszki w Lublinie Badania są interdyscyplinarne Celem badań archeologów było zbadanie reduty, wzniesionej na terenie obecnego ogrodu botanicznego na Sławinku w Lublinie przez Tadeusza Kościuszkę (1746–1917). Na terenie posiadłości swojego kuzyna, która położona była w strategicznym miejscu – na szlaku z Rusi przez Lublin do Warszawy – wybudował umocnienia. Zadaniem fortyfikacji było uniemożliwienie natarcia austriackich wojsk na stolicę. Umocnienia, w postaci wielkiego czworoboku obwałowań ziemnych, zachowały się do naszych czasów pewnie również dlatego, że nie stały się celem ataków. Do końca XIX wieku określano je „szańcami kościuszkowskimi”. Umocnienia wpisano kilka lat temu do wojewódzkiego rejestru zabytków. To jedyny w Polsce obiekt zaprojektowany przez Kościuszkę. Odkrycie średniowiecznego cmentarzyska w ogrodzie botanicznym Zupełnie nieoczekiwanie archeolodzy natknęli się w czasie najnowszych badań na siedem grobów ułożonych w rzędy. Zdaniem badaczy zabytki znalezione przy nich wskazują, że zmarłych pogrzebano prawdopodobnie w XII–XIII wieku. Tak więc jest to średniowieczny cmentarz. Wśród grobów są takie ozdoby, jak zausznice i kabłączki skroniowe. Odkryto też część wczesnośredniowiecznej ostrogi. Jak podano w komunikacie UMCS, to odkrycie może być przełomem w rekonstruowaniu dziejów Sławinka. Tym samym ma istotne znaczenie dla poznania początków miasta Lublina. Początkowo archeolodzy sądzili, że odkrywają średniowieczną osadę, bo znaleźli naczynie z XI–XIII w. Nowe informacje na temat reduty Kościuszki w Lublinie Aby poznać lepiej redutę wykonaną przez naszego bohatera narodowego, naukowcy zastosowali szereg nowoczesnych metod badawczych. W tym georadar i LiDAR. W ten sposób wykryli murowany obiekt. – To narożnik budowli w typie dworskim, dość masywnie skonstruowanej i głęboko posadowionej (...). Wiosną sprawdzaliśmy, jak wygląda wschodnia skarpa tego obiektu. Udało się znaleźć kolejny narożnik, stanowiący zamknięcie jednego boku. Dzięki temu możemy stwierdzić, że wschodnia basteja nie została uformowana przez Kościuszkę. To kolejne zaskoczenie. Mury to fragmenty dworu obronnego, istniejącego przed powstaniem Reduty. Można go datować na XVI–XVII wiek – wyjaśnił kierownik prac archeologicznych dr Rafał Niedźwiadek. Wygląda na to, że Kościuszko kazał rozebrać stojący w tym miejscu dwór. Jednak dalsze analizy specjalistyczne mają rzucić więcej światła na to zagadnienie. Polskim miastem zachwyca się świat. Panuje tu prawdziwy włoski klimat Polskie miasto ponownie na ustach brytyjskich mediów. Tym razem bohaterem jednego z artykułów została – jak przyznaje jego autorka – „imprezowa stolica Polski”. Badania są interdyscyplinarne – Prowadzone tutaj prace wykopaliskowe mają charakter interdyscyplinarny, przy współpracy archeologów z Instytutu Archeologii UMCS, jak również pracowników Instytutu Nauk o Ziemi i Środowisku UMCS. Jak to zwykle z pracami archeologicznymi bywa, przy okazji odkrywane są znaleziska, dzięki którym kontekst odniesienia historycznego jest znacznie szerszy i daje potencjał ku temu, ażeby nieco inaczej spojrzeć na historię miasta Lublina i dzielnicę Sławinek – powiedział rektor UMCS prof. Radosław Dobrowolski. W ostatnich latach archeolodzy coraz częściej sięgają nie tylko po łopatę, ale też po zaawansowane narzędzia. Wśród nich jest LiDAR. Technika polega na emisji w stronę powierzchni ziemi impulsów laserowych z nadajnika umieszczonego pod samolotem czy dronem. Kolejno mierzone są echa, które po odbiciu od przeszkód wracają do odbiornika. W ten sposób możliwe jest poznanie skrywających się pod ziemią pozostałości konstrukcji. Zgodnie z obecną doktryną konserwatorską, wykopaliska prowadzone są w ostateczności, głównie w czasie prac poprzedzających budowę w danym miejscu domów lub dróg. W przypadku projektów naukowych wykopaliskowo bada się tylko niewielką część obiektu. Prace archeologiczne są destrukcyjne. Dlatego bardzo ważna jest precyzyjna dokumentacja badanych nawarstwień. Źródła: UMCS, Nauka w Polsce – PAP. Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Zadziwiające odkrycie w Lublinie. Odnaleziono mury nieznanej średniowiecznej wieży
Archeolodzy w Lublinie odnaleźli pozostałości nieznanej średniowiecznej wieży. Znajdowała się na terenie dawnego klasztoru „pobernardyńskiego”.
W tym artykule: Niezwykłe odkrycie w Lublinie Nieznana wieża z okresu średniowiecza Konstrukcja mogła być częścią większego systemu obronnego Lublina Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków poinformował o niezwykłym odkryciu na terenie dawnego klasztoru w Lublinie. Archeolodzy odkryli tam mury nieznanej średniowiecznej wieży. To wynik prac konserwatorskich i robót budowlanych w kościele pw. Nawrócenia św. Pawła i części zespołu „pobernardyńskiego”. Badacze ustalili, że może być do jeden z najstarszych obiektów architektury murowanej w mieście. Niezwykłe odkrycie w Lublinie Naukowcy postanowili dokonać analizy źródeł historycznych, aby dowiedzieć się więcej o tajemniczych ruinach. Ustalili, że początki kształtowania się zabudowy w miejscu klasztoru sięgają drugiej połowy XV stulecia. Archeolodzy twierdzą, że pierwsze zabudowania klasztorne wznoszono tu w latach 1460–1469. Natomiast w 1470 r. rozpoczęto budowę murowanej świątyni, którą ukończono w 1497 r. – Najstarsze murowane skrzydło klasztorne powstało na przełomie XV i XVI w. Po pożarze zespół odbudowano w latach 1557–1569, dobudowując przy tym do klasztoru dwa nowe skrzydła: wschodnie i zachodnie – czytamy w oświadczeniu. – Po kolejnym pożarze z 1602 r. kościół odbudowano w stylu późnego renesansu. W marcu br. archeolodzy zgłosili do WUOZ w Lublinie odkrycie podczas prac ziemnych w zakrystii kościoła, a także w korytarzu pomiędzy nią a prezbiterium kościoła, reliktów murów z kamienia wapiennego na piaskowo-wapiennej zaprawie – oświadczyli badacze. Nieznana wieża z okresu średniowiecza Pozostałości murów układają się w rzut prostokątnej budowli o wymiarach 7,5 x 8,5 m. Od wschodu i zachodu posiadają po trzy przypory o wymiarach 1,5 x 1,5 m. Szerokość ścian fundamentu obiektu wynosi od 1,5 do 1,7 m. Naukowcy stwierdzili już na podstawie wstępnej analizy stratygraficznej, że konstrukcja jest znacznie starsza od wschodniego skrzydła klasztornego. – Rzut obiektu i jego wymiary, zastosowany budulec nasunął przypuszczenia, iż w wyniku podjętych prac remontowych odkryto nieznaną dotychczas, średniowieczną budowlę wieżową zlokalizowaną poza murami obronnymi miasta – stwierdzili badacze z Pracowni Badań i Nadzorów Archeologicznych Edmunda Mitrusa. W Polsce znaleziono ludzki szkielet sprzed 7 tys. lat. To jeden z pierwszych rolników w tej cześci Europy Ludzki szkielet znaleziony niedaleko Krakowa to niebagatelne odkrycie archeologiczne. Szczątki czeka seria dodatkowych badań. Zdaniem naukowców relikty średniowiecznej wieży rzucają zupełnie nowe światło na rozwój przestrzenny stolicy województwa lubelskiego w średniowieczu. Archeolodzy obecnie analizują, w jaki sposób wyeksponować odkryte ruiny wieży. Wśród ruin naukowcy znaleźli również fragmenty ceramiki naczyniowej, które datowane są na okres późnośredniowieczny, prawdopodobnie XV w. Konstrukcja mogła być częścią większego systemu obronnego Lublina Badacze przekazali również, że równolegle do badań archeologicznych prowadzone były badania architektoniczne. Kierował nimi dr inż. arch. Krzysztof Janus z Politechniki Lubelskiej. Uczonemu udało się ustalić, że na podstawie gabarytów odkrytych fundamentów można przypuszczać, że średniowieczna wieża miała co najmniej 5 kondygnacji. Oznacza to, że przy tej wysokości była bardzo dobrym punktem obserwacyjnym dla całej okolicy. P Autorzy znaleziska ocenili, że może to być jedno z najważniejszych odkryć archeologicznych w województwie lubelskim. – Konstrukcja tego typu nie mogła powstać po wzniesieniu kazimierzowskich obronnych murów miejskich (po 1341 r.). W takim układzie stanowiłaby zaprzeczenie obronności miasta. Mogła stanowić jeden z elementów większego systemu obronnego średniowiecznego Lublina – przekazali konserwatorzy. – Odkrycie otwiera nowe perspektywy badawcze dla naukowców różnych dziedzin zajmujących się rekonstrukcją przeszłości Lublina – podsumowują konserwatorzy. Źródło:<a href="https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid02VRw5AgJHdB8k79Pnxd74PKDVQXfauG8xjNR99FExFo5ugRuYoyDQepUczZXNRX78l&id=100067110546777&__cft__%5B0%5D=AZUV15OIL1HXTh4NPlFXmdXJZWhNsfaqdvCn03eMKHNPU-Gd6k3ZBa4YEUF69pS-NX57rJomyzQxHbl6zWtjxRhUSh6ndq2LC4Dj6RLC5AvEfZMPKDw1gNJXxoQOQERAk0_1UyOD3p6Ye1KGDLwmt9vZa4IuHfGNiKlXR9uHpo9v0MOENoidy5kTBTsBdvwekILEtGxFEEyR18jGOkkYWSkG&__tn__=%2CO%2CP-R" rel="nofollow noopener" target="_blank"> Lubelski Wojewódzki Konserwator Zabytków. Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Polskim miastem zachwyca się świat. Panuje tu prawdziwy włoski klimat
Polskie miasto ponownie na ustach brytyjskich mediów. Tym razem bohaterem jednego z artykułów została – jak przyznaje jego autorka – „imprezowa stolica Polski”.
W tym artykule: Lublin zauważony przez brytyjski dziennik Lublin Europejską Stolicą Kultury 2029? Na łamach magazynu „National Geographic Traveler” i jego internetowej odsłonie wielokrotnie wspominaliśmy o polskich atrakcjach i ciekawych miejsca, którymi zachwycają się media na całym świecie. Turystyczne walory naszego kraju docenili m.in. dziennikarze CNN oraz popularnych dzienników – „The Sun”, „The Guardian” czy „The Jerusalem Post”. W 2021 r. CNN opublikowało zestawienie 15 najpiękniejszych miasteczek na Starym Kontynencie, wśród których znalazł się położony w województwie małopolskim Tarnów. Rok późnej amerykańska redakcja ponownie wyróżniła Polskę, plasując ją na pierwszym miejscu listy turystycznych poleceń na 2023. Doceniając nie tylko piękno naszego kraju, ale także zaangażowane w niesienie pomocy ofiarom wojny w Ukrainie. W ostatnim czasie głośno zrobiło się także o Łodzi, która – przypomnijmy – znalazła się na liście 25 wyróżnionych miejsc „BEST OF THE WORLD 2022 National Geographic”. Trzecie co wielkości miasto Polski zafascynowało redaktorów „The Jerusalem Post”. Mark Gordon i David Harris, autorzy podcastu „Travel Edition Podcast”, przyznali, że „złoty czas Łodzi dopiero nachodzi”, a stolicę województwa łódzkiego najlepiej odwiedzić kilka razy, bo „za każdym razem odkryje się coś innego”. Polska atrakcja robi prawdziwą furorę. Tłumy turystów przyjeżdżają z całego kraju Brama w Gorce to zupełnie nowa atrakcja na turystycznej mapie Polski. Zlokalizowana na Podhalu ścieżka w koronie drzew jest tłumnie odwiedzana zarówno przez pobliskich mieszkańców, jak i odw... Lublin zauważony przez brytyjski dziennik O Polsce wielokrotnie rozpisywały się też brytyjskie media. Ostatnio informowaliśmy, że dziennik „The Sun” uznał plaże na Półwyspie Heskim za jedną z najpiękniejszych, nazywając ją „rajem na Ziemi”. Z kolei Lublin zachwyciła dziennikarzy „The Guardian”, którzy nie szczędzili pochlebnych komentarzy pod adresem stolicy Lubelszczyzny. Neelam Tailor, autorka publikacji, zaznaczyła, że położone we wschodniej część kraju miasto ma wiele do zaoferowania turystom. Według dziennikarki, największym atutem Lublina jest jego niepowtarzalny klimat, zbliżony do tego, który panuje we włoskich miasteczkach. Renesansowe rezydencje, gotyckie budowle, urokliwe uliczki i klimatyczne kawiarnie oraz restauracje budują – jak przyznaje Tailor – atmosferę miasta. – Budynki w pastelowych kolorach z ozdobnymi białymi gzymsami i imponującymi frontami. Tętniące życiem restauracje połączone sznurami bajkowych światełek. Renesansowe rezydencje sąsiadują z gotyckimi zamkami i klubami techno. Jestem zauroczona – brzmi fragment artykułu. Nie od dzisiaj wiadomo, że Lublin to miasto studentów, a w nocy ulice tętnią życiem. Ten fakt zauważył także „The Guardian”, który uznał największe miasto Lubelszczyny i Europejską Stolicę Młodych 2023 za „imprezową stolicą Polski”. Przypomnijmy, że miniony rok był dla Lublina całkiem udany pod względem turystycznym. W 2022 r. miasto odwiedziło 753 tysięcy turystów z Polski i ok. 50 tys. obcokrajowców – byli to głównie Niemcy, Izraelczycy, Amerykanie oraz Brytyjczycy. Lublin Europejską Stolicą Kultury 2029? W 2016 roku Lublin ubiegał się o miano Europejskiej Stolicy Kultury. Tytuł zdobył jednak wówczas Wrocław oraz hiszpańskie miasto San Sebastián. Jak się okazuje, stolica Lubelszczyny nie daje za wygraną i w 2029 r. ponownie powalczy o to miano. W maju lokalni radni jednogłośnie poprali te inicjatywę. – Nie widzę powodu, dla którego nie mielibyśmy się znów ubiegać o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury. (...) Zależy nam na udziale wszystkich mieszkańców i mieszkanek w procesie tworzenia programu Europejskiej Stolicy Kultury Lublin 2029 – zaznacza prezydent miasta Krzysztof Żuk. – Chcemy pokazać pewną wizję nowej unii – kulturalnej, nawiązując do tradycji Unii Lubelskiej. Zaprosimy do współpracy miasta z Polski wschodniej, z zachodniej Ukrainy i z Białorusi, jeśli nastąpi tam proces wolnościowy oraz Litwy – dodaje Rafał Koziński, dyrektor Lubelskiego Centrum Kultury. Szukasz inspiracji, gdzie jechać na wakacje lub weekendowy wypad? Poznaj wyniki plebiscytu Travelera „Cuda Polski 2023” i odkryj najciekawsze miejsca w Polsce. <iframe allow="autoplay; clipboard-write; encrypted-media; picture-in-picture; web-share" allowfullscreen="true" frameborder="0" height="250" scrolling="no" src="https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2FNatGeoTravelerPoland%2Fposts%2Fpfbid02BEjfooFpvY6ApaLoDtkPUtFt7WbbzBmtmZ58ZHTVJ4ENsgFmcWdgqkZAteMQHz8Dl&show_text=true&width=500" style="border:none;overflow:hidden" width="500"> Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Które jeziora w województwie lubelskim warto zobaczyć?
Lubelszczyzna należy do najbardziej malowniczych obszarów Polski. Tamtejsze lasy i puszcze charakteryzują się niezwykłym zróżnicowaniem, a przez to - zachwycają swoim pięknem. Nie można jednak zapomnieć, że mocnym atutem tego regionu są także jeziora. Lubelskie coraz częściej jest wymieniane jako alternatywa dla Warmii i Mazur. Nic dziwnego. Malownicze akweny Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego oferują wszystko to, co jest potrzebne do udanego wypoczynku nad wodą - ciszę, piękną przyrodę, doskonale rozwiniętą infrastrukturę, z którą kontrastują zaciszne miejsca, gdzie nie dociera ruch turystyczny. Które spośród lubelskich jezior warto brać pod uwagę jako miejsce letniego wypoczynku? Poniżej zamieszczamy najciekawsze propozycje.
W tym artykule: Jezioro Piaseczno Jezioro Białe Jezioro Krasne Jezioro Firlej Dla wielu osób szukających wypoczynku nad brzegiem jeziora, pierwszym wyborem są Mazury. Tymczasem Polska oferuje sporo innych atrakcyjnych zakątków, które w niczym nie ustępują najpopularniejszym akwenom w kraju. Wiele z nich znajdziemy w województwie lubelskim - miejscu, które potrafi zaskoczyć. W podobnym położeniu, co tamtejsze jeziora, są zamki na Lubelszczyźnie - niedoceniane, pozostają w cieniu małopolskich i dolnośląskich warowni. Po przyjeździe na miejsce okazuje się jednak, że tamtejsze fortece i rezydencje należą do najwspanialszych w kraju i zachęcają do częstszych odwiedzin tego magicznego regionu. Dokładnie tak samo przedstawia się sytuacja tamtejszych jezior. Zapraszamy na wycieczkę po najwspanialszych akwenach województwa lubelskiego. Jezioro Piaseczno Naszą listę otwiera jedno z najsłynniejszych jezior w regionie. Wymieniając atrakcje Lubelszczyzny, po prostu nie można pominąć Jeziora Piaseczno, położonego w gminie Ludwin. To najgłębszy akwen na Lubelszczyźnie - osiąga maksymalną głębokość na poziomie ok. 39 m. Długość jeziora to ok. 1,5 km, a średnia szerokość - 800 m. To przekłada się na powierzchnię wynoszącą 85 ha. Najgłębszy i jeden z najczystszych zbiorników wodnych Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego to raj dla nurków. Woda o pierwszej klasie czystości jest wyjątkowo przejrzysta i stwarza doskonałe warunki bytowe dla licznych gatunków flory i fauny. To jednak jeszcze nie koniec atrakcji, zachwycających osoby spragnione podwodnych przygód. W odmętach akwenu pogrzebany został samolot Junkers, zestrzelony podczas II wojny światowej. Jezioro Piaseczno nie rozczaruje też przyjezdnych nastawionych na beztroski odpoczynek. Główna plaża jest zlokalizowana na południowym brzegu akwenu, ale dużą popularnością cieszy się też miejsce wyznaczone na północno-wschodnim krańcu jeziora. Plażowaniu sprzyja świetnie rozwinięta infrastruktura turystyczna. Lokale gastronomiczne, wypożyczalnie sprzętu wodnego, miejsca, w których parkują fooodtrucki - tego wszystkiego jest tam pod dostatkiem. Na zachodnim brzegu znajdziemy spory ośrodek wypoczynkowy i pole namiotowe, a wzdłuż całej linii brzegowej wyrastają domki letniskowe. Jezioro Białe Naszą kolejną propozycją jest Jezioro Białe, położone w pobliżu wsi Okuninka. To jeden z najdalej wysuniętych na północny wschód akwenów Pojezierza-Włodawskiego. Zbiornik legitymuje się długością 1,61 km, maksymalną szerokością 800 m i powierzchnią 106 ha. Sąsiaduje z mniejszymi zbiornikami: Jeziorem Glinki, Czarnym, Rogóźno, Świętym i Lipiniec. Ze względu na położenie tuż przy typowo letniskowej miejscowości, Jezioro Białe należy do najtłumniej odwiedzanych akwenów Lubelszczyzny. To przekłada się na doskonale zorganizowaną infrastrukturę turystyczną. Ośrodków wczasowych, domków letniskowych i pól kempingowych jest tam pod dostatkiem, podobnie zresztą jak boisk sportowych, restauracji, kawiarni, barów i dyskotek. Na miejscu można wypożyczyć sprzęt pływacki - łódki, rowerki wodne, kajaki - rowery i quady. Znaczny ruch turystyczny może wzbudzać pewne obawy o czystość wody. Niepotrzebnie, bo Jezioro Białe zostało zakwalifikowane do II klasy czystości. Niewątpliwym atutem tego miejsca jest jego położenie. W bliskim sąsiedztwie akwenu rozciągają się Lasy Sobiborskie i Włodawskie, więc miłośnicy pieszych wycieczek z całą pewnością będą usatysfakcjonowaniu czasem spędzonym w tym miejscu. Jezioro Krasne Przenosimy się nad Jezioro Krasne. Zbiornik wchodzący w skład Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego, rozciągający się na obszarze malowniczego Parku Krajobrazowego Pojezierze Łęczyńskie (w gminie Uścimów), uchodzi za jeden z najczystszych w województwie lubelskim. Akwen o powierzchni przekraczającej 70 ha legitymuje się głębokością na poziomie 33 m. Jezioro Krasne jest jedną z najciekawszych propozycji dla osób szukających niczym niezmąconej ciszy. Nie mogą tam pływać łodzie i inne pojazdy motorowodne, więc nic nie zakłóci wypoczynku. Infrastruktura turystyczna nie należy do najbardziej rozbudowanych. Ot, kilka domków letniskowych, pole namiotowe, nieliczne sklepy i lokale gastronomiczne. Dla jednych będzie to istotną wadą, dla innych - wprost przeciwnie. Brak typowo letniskowych atrakcji sprawia, że turyści nie ściągają tam zbyt tłumnie. To przekłada się na wypoczynek w prawdziwie spokojnych warunkach. Wśród mocnych atutów tego miejsca trzeba też wymienić jego walory przyrodnicze. Wspaniałe lasy iglaste i rozległe torfowiska tworzą niezwykły krajobraz. Charakterystycznym elementem tamtejszej flory jest też niezwykle bujna roślinność bagienna. Jezioro Firlej Nasze zestawienie zamyka Jezioro Firlej. Położone z dala od ośrodków miejskich, zachwyca ciszą i wspaniałą przyrodą. Zbiornik legitymuje się długością 1120 m, szerokością 962 m i powierzchnią 91,3 ha. Nie należy do głębokich - w najgłębszym miejscu osiąga zaledwie 9,6 m, a jego średnia głębokość to ok. 5 m. Piaszczyste plaże rozciągają się niemal wzdłuż całej linii brzegowej jeziora. W sezonie letnim działają tam strzeżone kąpieliska. Infrastruktura turystyczna jest nieźle rozwinięta i oferuje wszystko to, co jest potrzebne do miłego, relaksującego wypoczynku z dala od miejskiego zgiełku. Wokół jeziora wytyczono trasy rowerowe i spacerowe, które przebiegają wzdłuż największych atrakcji okolicy. Przyjezdni mogą zwiedzić piękny, pochodzący z 1880 roku drewniany kościół, wspaniały zespół pałacowo-parkowy, w którym mieści się Muzeum Zamoyskich, Pałac Sanguszków, a to dopiero początek długiej listy przykładów.
Futurystyczny portal połączył Lublin i Wilno. Jeśli chcesz go zobaczyć, musisz się pospieszyć
Wirtualne portale stanęły w Lublinie i Wilnie, aby zjednoczyć ludzi w trudnym czasie pandemii i przypomnieć, że prawdziwa siła tkwi w jedności. Niestety, nie zostaną tu długo.
Konstrukcje, które stanęły w obu miastach, są identyczne. To wysokie na ponad trzy metry betonowe kręgi, wewnątrz których znajdują się ogromne lustra. Te zamiast odbijać wizerunek przechodniów, wyświetlają obraz z „drugiej strony” portalu. Innymi słowy – odwiedzający Lublin widzą „na żywo” to, co rejestrują kamery umieszczone na portalu w Wilnie (ale nie słyszą, bo portal nie przesyła dźwięku), i odwrotnie – mieszkańcy Wilna mogą zajrzeć do Lublina. Kamery wmontowane są w obudowę portalu, a całości dopełnia proste oświetlenie LED, które nadaje instalacji futurystycznego charakteru. Niestety instalacja nie przypomina filmowych „gwiezdnych wrót” czy czarodziejskich portali ze świata Wiedźmina, przez które rzeczywiście moglibyśmy przenieść się do innego miasta, ale pozwala podejrzeć, co dzieje się w mieście oddalonym o 600 kilometrów. Portale w Lublinie i Wilnie szybko stały się turystyczną atrakcją. O pomyśle piszą niemal wszystkie światowe media, a internauci domagają się ustawienia kolejnych portali w innych miastach na całym świecie. Lublin: 7 rzeczy, które musisz zrobić w tym niezwykłym mieście Jeśli zastanawiasz się, jakie atrakcje warto zobaczyć w Lublinie, to ten tekst jest dla ciebie. Bo to miasto to nie tylko klimatyczne uliczki, niesamowite zabytki i tajemnice skrywane w murach ... Odbudować poczucie jedności Pomysł stworzenia „cyfrowych mostów” narodził się w związku z pandemią COVID-19, kiedy w obawie przed rozprzestrzenianiem się wirusa większość krajów zamknęła swoje granice dla odwiedzających. Choć świat powoli wkracza w nową normalność i wiele państw luzuje obostrzenia, to zachwiane poczucie bezpieczeństwa i jedności nadal wymagają odbudowy – uważają pomysłodawcy projektu. Portale mają pomóc mieszkańcom obu miast „połączyć się” z innymi ludźmi i skłonić ich do refleksji nad ideą jedności – czytamy w komunikacie głównego inicjatora akcji, Fundacji Benediktasa Gylysa. – Ludzkość stoi przed wieloma potencjalnie śmiertelnymi wyzwaniami, takimi jak polaryzacja społeczna, zmiana klimatu czy problemy gospodarcze. Jeśli jednak przyjrzymy się bliżej, zauważymy, że nie jest to brak genialnych naukowców, aktywistów, liderów, wiedzy czy technologii, które rzucają nam wyzwania. To brak empatii i wąskie postrzeganie świata, które często ogranicza się do naszych granic narodowych – mówi Benediktas Gylys, prezes fundacji. Cyfrowe portale mają pomóc nam budować poczucie jedności, które będzie wykraczało poza przynależność narodową i granice państw. Wilno na weekend. Podpowiadamy, co warto zobaczyć [PRZEWODNIK] Polak nie raz poczuje się tu jak u siebie. Ale warto pamiętać, że stolica Litwy to nie tylko stare miasto. Portal w Lublinie tylko do 6 sierpnia Choć portale po raz pierwszy odsłonięto w czasie pandemii, to prace nad nim trwały od pięciu lat. Instalacja została zaprojektowana przez inżynierów z Centrum Kreatywności i Innowacji na Uniwersytecie Technicznym Giedymina w Wilnie. View oEmbed on the source website Niestety mieszkańcy stolicy Litwy i polskiego miasta nie będą cieszyć się cyfrowym połączeniem zbyt długo. Fundacja Gylysa zapowiedziała, że ekrany zostaną w obecnych lokalizacjach tylko do 6 sierpnia. W tym czasie mają zostać zorganizowane wspólne polsko-litewskie koncerty i happeningi – zapowiada Ośrodek Międzykulturowych Inicjatyw Twórczych „Rozdroża”. Później portale zostaną przeniesione, aby połączyć inne miasta. Następny cyfrowy most ma powstać między Londynem i Reykjavikiem.
Lublin: 7 rzeczy, które musisz zrobić w tym niezwykłym mieście
Jeśli zastanawiasz się, jakie atrakcje warto zobaczyć w Lublinie, to ten tekst jest dla ciebie. Bo to miasto to nie tylko klimatyczne uliczki, niesamowite zabytki i tajemnice skrywane w murach kamienic na Starym Mieście. Co więc warto zobaczyć w Lublinie?
W tym artykule: 1. Stare Miasto w Lublinie 2. Lublin - bezpłatne atrakcje 3. Zobacz Zalew Zemborzycki 4. Spróbuj cebularza 5. Odkryj skarb w Lublinie 6. Chodź na linie 7. Lublin, gdzie pójść wieczorem? A tego w Lublinie... NIE RÓB 1. Stare Miasto w Lublinie Zwiedzając Lublin, koniecznie zapuść się w małe uliczki, zajrzyj na podwórka, porozmawiaj z mieszkańcami, którzy chętnie opowiadają o swoim mieście. Zadzieraj głowę i oglądaj staromiejskie kamienice. Niebieska kamienica Konopniców i jej charakterystyczne płaskorzeźby to prawdziwa ozdoba Lublina. Główne miejsce Starego Miasta w Lublinie zajmuje dawna siedziba Trybunału Koronnego. Ustanowiony w 1578 r. był najwyższą instancją sądową dla szlachty, a dziś jest tu Pałac Ślubów. 2. Lublin - bezpłatne atrakcje Lublin warto zwiedzać np. szlakiem legend, ale też znanych mieszkańców, wielokulturowym czy renesansu lubelskiego. Będąc w Lublinie koniecznie zobacz kamień nieszczęścia, drzazgę z Krzyża Świętego, czarcią łapę, piękną złotniczankę - samemu albo z przewodnikiem. A jeśli wolisz poszwędać się po mniej znanych zakątkach miasta, to polecam darmowe spacery pod hasłem „Lublin Nieodkryty”. Organizowane są w każdy weekend aż do października (szczegóły na stronie pogranicze.net) 3. Zobacz Zalew Zemborzycki Zwiedzając Lublin, koniecznie wypożycz rower miejski i pojedź nad Zalew Zemborzycki. To tylko 20 minut jazdy z centrum Lublina i mnóstwo atrakcji nad wodą: narty wodne, kajaki, rowery wodne, baseny, park linowy, a nawet małe pole golfowe. lubelskirower.pl 4. Spróbuj cebularza Być w Lublinie i nie skosztować tego specjału? W żadnym wypadku! Pszenny placek z cebulowym farszem to lubelski przysmak wywodzący się z kuchni żydowskiej i dla lublinian jest tak ważny jak dla oscypek dla górali. Pierwsze wzmianki o cebularzu i przekazywanej z pokolenia na pokolenie recepturze sięgają dziewiętnastego stulecia. W Lublinie cebularze jako pierwsi zaczęli wypiekać Żydzi z lubelskiego Starego Miasta. Placki najlepiej smakują na ciepło, mają chrupiącą skórkę i bardzo charakterystyczny zapach. 5. Odkryj skarb w Lublinie Skarb w Lublinie? A jakże! Znajduje się na Zamku Lubelskim, który był siedzibą lokalnych władz, królewską kwaterą, więzieniem, a obecnie jest tu muzeum. W Zamku wielokrotnie gościli polscy królowie: Kazimierz Wielki, Władysław Jagiełło, Zygmunt August czy Kazimierz Jagiellończyk. W salach zamkowych obradowano nad aktem Unii Lubelskiej z 1569r. Czasy te pamiętają jedynie najstarsze, zachowane do dzisiaj budowle: wieża zamkowa zwana Donżonem oraz Kaplica Trójcy Świętej. Koniecznie musisz zobaczyć rusko-bizantyńskie freski znajdujące się w Kaplicy. To jeden z największych skarbów Lublina. 6. Chodź na linie W Lublinie przejdź się na linie - choć to zdanie brzmi jak wyjęte z notatnika wierszoklety, to fakt pozostaje faktem - slackline, czyli chodzenie na taśmie zawieszonej nad ziemi (od 50 cm niemal w nieskończoność), to ulubiona rozrywka nie tylko wśród młodych lublinian. Nie tylko po niej chodzą, ale też skaczą i wykonują ewolucje zapierające dech w piersiach. Jeśli chcesz spróbować, odezwij się do grupy Slackline Lublin na Facebooku. Slacklinerów spotkasz m.in. w Ogrodzie Saskim i na błoniach koło Zamku. Możesz liczyć na bezpłatną lekcję. 7. Lublin, gdzie pójść wieczorem? Będąc w Lublinie koniecznie odwiedź pub „U Szewca” - to jeden z najpopularniejszych barów w mieście. Jego nazwa nawiązuje do XVI wieku, kiedy to kamienica Grodzka 18 należała do szewskiej rodziny i aż do roku 1999 znajdowały się tutaj warsztaty szewskie. W pubie spotkasz lublinian popijających piwo. I to nie byle jakie, bo słynną „Perłę” A tego w Lublinie... NIE RÓB W Lublinie pozbądź się pokusy spoglądania na zegarek. Zwłaszcza na ten, który znajduje się na Bramie Krakowskiej. On zwykle źle chodzi. Ponoć w tym miejscu w Lublinie w dawnych czasach mieszkał zegarmistrz, który mimo wielu zalet miał jedną, acz poważną wadę - nie wylewał za kołnierz. A, jak wiemy, ta cecha nie sprzyja skrupulatności i przysłowiowej zegarmistrzowskiej dokładności, za to często powoduje chęć do krotochwili i psot wszelakich. Toteż zegarmistrz nawet po śmierci psoci i przestawia w Lublinie wskazówki zegara. „Wszędzie częstokroć mylą się zegarze, lecz te w Lublinie najpewniejsze łgarze” - można usłyszeć na ulicach Lublina. Ale o tym musisz już sam się przekonać. Nasz ekspert Michał Cessanis Wicenaczelny „National Geographic Traveler", autor podróżniczej serii telewizyjnej „Do zobaczenia” w Dzień Dobry TVN oraz książek „Opowieści z pięciu stron świata” i „Made in China”.
Polska dla ciekawskich: Lublin - Miasto warte opowieści
Próżno szukać w Polsce drugiego miasta tak bogatego w niezwykłe historie i legendy
Ponoć część historii z Harry’ego Pottera wpadło J.K. Rowling do głowy, kiedy pomieszkiwała po sąsiedzku ze słynną księgarnią Lello w Porto. Gdyby mieszkała w Lublinie, to też dałaby radę napisać swoje dzieło. Nie ma bowiem w Polsce drugiego miasta tak bogatego w opowieści i legendy. Kamień nieszczęścia, drzazga z Krzyża Świętego, czarcia łapa, piękna złotniczanka. Nie ma co, lublinianie uwielbiają pokazywać swoje miasto za pomocą niesamowitych historii. Lubią też tworzyć współczesne legendy. Na naszych oczach rodzą się dwie: o klikonie i o hejnaliście. „Mieszczki i mieszczanie królewskiego stołecznego grodu Lublin, zatrzymajcie się i posłuchajcie…” – tak zawsze zaczyna swój występ Władysław Stefan Grzyb, rocznik 1932. Ułożył tę formułkę sam. Krzykacz z Lublina jest prawdopodobnie jedyny w Polsce, choć przyznają się do niego też sopocianie. Dawniej klikon ogłaszał ważne wydarzenia. Nie ma prawdziwego lubliniaka, który choć raz nie spotkał go na ulicach miasta albo nie słyszał jego krzyku. Grzyb jako klikon działa od 1990 r., kiedy do Lublina powróciły dwa obrazy – Matki Boskiej i patrona miasta św. Antoniego, przez wieki wiszące na Bramie Krakowskiej. – Doszedłem do wniosku, że razem z obrazami powinna też powrócić tradycja grania hejnału Lublina z 1686 r., a przy okazji funkcja krzykacza. I tak oto zostałem klikonem – opowiada Grzyb. A wydarcie ma potężne, bo jak zmierzono, siła jego głosu to ponad 86 decybeli. Jego służbowe ubranie to strój mieszczanina lubelskiego z epoki renesansu. Identyczny jak postać na fasadzie kamienicy Chociszewskich przy Rynku 6. – Na nim wzorowała się krawcowa z teatru – dodaje dumnie. Zazwyczaj występuje w duecie z miejskim hejnalistą Onufrym Koszarnym (rocznik 1933), którego codziennie można zobaczyć na balkonie Nowego Ratusza przy placu Łokietka. – Hejnał gram dokładnie od 17 lat, 3 miesięcy i 19 dni – podaje pan Onufry. Przez ten czas nie miał ani jednego dnia wolnego. Zawsze na posterunku, nigdy się nie spóźnił. Grał, choć dwukrotnie skradziono mu trąbkę. – Ja się nie poddaję – mówi dziarsko. Lubelski klikon Władysław Stefan Grzyb ma potężne wydarcie. (Fot. Zenon Zyburtowicz/East News) Dwie bramy Tereski Jeśli będziecie mieć trochę szczęścia, to jednego bądź drugiego szacownego lubliniaka spotkacie na Rynku Starego Miasta. Niezwykle urokliwe miejsce, szczególnie wieczorem w blasku żółtawego światła. Każdy przyjezdny tu trafi. Radzę zajrzeć w podwórka, na zaplecza, zapuścić się w małe uliczki. Rynek tętni gwarem gości restauracji i turystów. Jego centralne miejsce zajmuje majestatyczny budynek, dawna siedziba Trybunału Koronnego. Ustanowiony w 1578 r. był najwyższą instancją sądową dla szlachty. Dziś mieści się tu Pałac Ślubów. To właśnie z tym miejscem wiąże się jedna z najsłynniejszych lubelskich legend – o sądzie diabelskim. Otóż w 1637 r. toczył się przed trybunałem proces ubogiej wdowy, którą oskarżył bogaty szlachcic. Przekupny sędzia wydał wyrok korzystny dla magnata. Wówczas wdowa krzyknęła: „Nawet diabli sprawiedliwiej by osądzili”. No i wykrzyczała. W nocy pod gmachem zjawili się diabli i wydali wyrok na korzyść wdowy. Wówczas Chrystus na krzyżu w Trybunale zapłakał krwawymi łzami i odwrócił głowę. Cudowny krucyfiks jest dziś w kaplicy Przenajświętszego Sakramentu w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Piękny barokowy kościół. A w nim przebogaty skarbiec z freskami i akustyczna zakrystia (szepty z jednego rogu są słyszane w przeciwległym). Ale wracając do wdowy i jej obrońców, to jest też drugi dowód na czarci sąd – wypalony ślad diabelskiej ręki w stole. Mebel zachował się w świetnym stanie i można go oglądać na Zamku Lubelskim. Zanim jednak do niego dotrę, po drodze otrę się o kolejne legendy. Mijam staromiejskie kamienice, jakie postawiono po wielkim pożarze miasta w 1575 r., kiedy to spłonęła większość zabudowy Lublina. Oficjalnie od nieszczelnego komina w jednym z drewnianych budynków. Ale do dziś wśród lublinian krąży opowieść o kucharce, która miała spalić placki. No i spaliła miasto. Całą średniowieczną zabudowę. Może i dobrze się stało, bo po tym Lublin odbudowano jeszcze ładniejszym, według renesansowej mody. Jedną z najpiękniejszych jest kamienica Konopniców przy Rynku 12. To ta niebieska, pokryta płaskorzeźbami. Na prowadzącej do klasztoru Ojców Dominikanów ulicy Złotej pod numerem 4 stoi jedna z najmniejszych kamienic na Starym Mieście. Ale swą sławę zawdzięcza nie tyle rozmiarom, co legendzie. W Domu Złotnika mieszkała bowiem piękna złotniczanka. – Tereska! Tereska! – niosło się po Złotej. Bo każdy młodzian chciał ujrzeć tę niewiastę. I chyba tylko jej ojciec nie wiedział, a może i nie chciał wiedzieć, że pod osłoną nocy przez pokoik na piętrze przewijali się panowie. I aby się nie spotkali, Tereska wpuszczała kawalerów jedną bramą, a wypuszczała drugą. Od bram Tereski jest kilka kroków do bazyliki oo. Dominikanów. W jej murach w 1569 r. po podpisaniu unii lubelskiej król Zygmunt August modlił się i dziękował Bogu. Tutaj także przechowywane były relikwie Krzyża Świętego. Ponoć nawet spory kawałek krzyża – jeden z największych na świecie. Według legendy właśnie procesja z relikwiarzem uratowała miasto od kolejnego pożaru w 1719 r. Jednak relikwie skradziono w 1991 r. i do dziś się nie odnalazły… Ja też nie pomogę w ich odszukaniu, idę na zamek. Przechodzę przez Bramę Grodzką. To dawna granica dwóch światów – chrześcijan i żydów. Pod koniec XIX w. żydzi stanowili aż połowę mieszkańców, przed wojną był nim co trzeci lublinianin. Miasto żydowskie zostało całkowicie zniszczone. Mieszkał w nim m.in. Jakub Izaak Horowic znany jako Widzący z Lublina. Legenda mówi, że mając dar jasnowidzenia, widział nie tylko to, co się stało, ale także to, co miało się dopiero wydarzyć. Podobno zginął przez moce diabelskie… O byłym mieście żydowskim przypomina dziś niegasnąca latarnia przy ul. Podwale (dawnej Krawieckiej). Chuligani sprzed wieków Jestem na Zamku Lubelskim. Stół z odciśniętą czarcią łapą jest. Trzeba przyłożyć do niej swoją dłoń. Moja, no cóż, pasuje… Zamek bardziej niż z królami i księżniczkami kojarzy mi się z najnowszą, ponurą historią Polski. Podczas okupacji niemieckiej mieściło się tam więzienie, później na takie same cele zamek zaadaptowało NKWD. Mnie zafascynowała kaplica Trójcy Świętej z niezwykłymi rusko-bizantyjskimi freskami z 1418 r. ufundowanymi przez króla Władysława Jagiełłę. Wszechobecne są także wydrapanki, które dzisiaj uchodziłyby za akty wandalizmu. To jak napisy „tu byłem” zostawiane przez młodych ludzi w różnych miejscach. Unia facta est cum ducatus Lytwanie („Unia z księstwem litewskim stała się faktem”) wydrapał w 1569 r. na jednej ze ścian uczestnik tamtych wydarzeń Piotr Jeżewski. Chcę jeszcze spojrzeć na Lublin z góry. Przemierzam więc Stare Miasto do Wieży Trynitarskiej. Prowadzi do niej ul. Jezuicka. Z daleka wzrok mój przykuwa kamień. – Tylko nie siadaj, nie dotykaj go, to kamień nieszczęścia – uprzedza mnie przewodnik Marcin Dąbrowski. Według legendy kamień pochodzi ze Sławinka pod Lublinem. Na początku XV w. stał on na placu Bernardyńskim, dawnym placu Straceń, jako podstawa pod pień dębowy, na którym kat ścinał skazańców. Zdarzyło się raz, że kat ściął głowę niewinnego człowieka. Potem ktoś go przytoczył na plac przy ul. Rybnej. Tam za jego przyczyną zginęło kilka psów, które zlizywały z kamienia rozlaną zupę. Przyniósł pecha też piekarzowi, który użył go do budowy pieca. Wkrótce śmiałek spalił się w tym piecu, zamknięty przez żonę. Nieszczęść było dość. Ostatnio podczas II wojny światowej. Najwięcej ofiar w ludziach po bombardowaniach miała goszcząca go uliczka Jezuicka. No i co na to powiecie? Albo na zegar na Bramie Krakowskiej. On zwykle źle chodzi. Ponoć mieszkał tam kiedyś zegarmistrz, który nie wylewał za kołnierz. I to jego duch przestawia wciąż zegar. Marcin cytuje mi nawet powiedzenie: „Wszędzie częstokroć mylą się zegarze, lecz te w Lublinie najpewniejsze łgarze”. Powoli zaczynam myśleć, że w tym mieście chyba żadna historia nie toczy się tak jak gdzie indziej na świecie. W kaplicy Trójcy Świętej możemy podziwiać freski rusko-bizantyjskie. (Fot. Jacenty Dędek) No to w drogę! Warto wiedzieć: Lubelskim przysmakiem jest cebularz, czyli pszenny placek z cebulą i makiem wywodzący się z kuchni żydowskiej. Lublin, podobnie jak Rzym, leży na siedmiu wzgórzach. Przez miasto przepływają trzy rzeki. Ziutek to najpopularniejszy lubelski trolejbus. Zabytkowym pojazdem można wybrać się na wycieczkę po mieście. Carnaval sztuk-mistrzów - Do miasta zjeżdżają artyści i specjaliści sztuki cyrkowej z wielu krajów Europy. Nazwa wydarzenia nawiązuje do postaci Sztukmistrza z Lublina– bohatera książki noblisty Izaaca Bashevisa Singera. Jarmark Jagielloński - Swoją ideą nawiązuje do słynnych Jarmarków Lubelskich, które na przełomie XV i XVI w. były znane na całym świecie. Autor: Michał Cessanis. 2017
Europejski Festiwal Smaku przyciągnął do Lublina ponad 100 tys. ludzi. To najważniejsze wydarzenie kulinarne w Polsce
Degustacje, sesje fotograficzne, warsztaty kulinarne z Andrea Camastrą, zdobywcą gwiazdki Michelina dla polskiej restauracji. To tylko niektóre „smaczki” 8. edycji Europejskiego Festiwalu Smaku.
ZOBACZ GALERIĘ: "Tak było w czasie Europejskiego Festiwalu Smaku!" Lubelskie ze smakiem Europejski Festiwal Smaku w Lublinie to dziś jeden z najważniejszych, wielokulturowych festiwali w Polsce. Tegoroczna edycja dedykowana była modnemu, choć nieodkrytemu kierunkowi - Armenii. Najlepsi szefowie kuchni z całego świata promowali w Lublinie lokalne smaki. W ciągu 10 dni festiwalu zorganizowano kilkadziesiąt pokazów i warsztatów, konkurs Good Chef 2016 oraz plebiscyt na Najlepszy Smak Lubelszczyzny 2016. 8. edycję odwiedziła rekordowa liczba gości. Organizatorzy szacują, że na festiwalu pojawiło się ponad 100 tysięcy ludzi! Po prostu najsmaczniejsze Jednym z elementów festiwalu był plebiscyt na Najlepszy Smak Lubelszczyzny 2016. Jego celem było wyłonienie tych produktów, które powinny być szczególnie eksponowane na mapie regionu. Do konkursu zgłoszono aż 65 produktów. – Takiej zupy rybnej, jaką zjadłem na konkursie, nie jadłem w Polsce od kilkunastu lat – mówił Robert Makłowicz. Najlepszy Smak Lubelszczyzny to wyraz uznania za cierpliwość, pracowitość, przywiązanie do regionu i tradycji oraz dbałość o zachowane najwyższej jakości. Po raz pierwszy na festiwalowej Scenie Smaku odbył się też profesjonalny konkurs „Good Chef 2016”. – Zawodnicy pracowali na mięsie świni rasy puławskiej i produktach sygnowanych Marką Lubelskie – tłumaczy Waldemar Sulisz, dyrektor festiwalu i dodaje: - Chcemy wprowadzić dania oparte na tym szlachetnym mięsie do restauracji w Lublinie i regionie. Ambasadorowie tradycji kulinarnych Pierwszy raz w historii Festiwalu pojawiło się trzech światowej sławy szefów kuchni: Andrea Camastra oryginalnie z Włoch, a obecnie z Warszawy, Sedrak Mamulan, guru armeńskiej kuchni z Armenii oraz Along Yim, pierwsza dama azjatyckiej kuchni z Seulu. - To wybitne osobowości, gwiazdy, ale także pokorni ambasadorowie dawnych tradycji kulinarnych, znawcy lokalnych smaków, propagatorzy sezonowości. I to na tym aspekcie ich filozofii położony został główny nacisk ich prezentacji na EFS – tłumaczą organizatorzy. Poprzez takie aktywności chcą nakłaniać odbiorców do zwrócenia się ku produktom regionalnym i sezonowym. Udowadniają, że można je twórczo wykorzystać we wszystkich obszarach – kuchni wysokiej, wyrafinowanej, w restauracjach regionalnych, a także w kuchni codziennej, domowej. Szefowie lubelskich restauracji, blogerzy kulinarni i uczniowie szkół gastronomicznych mieli okazję wziąć udział w warsztatach prowadzonych przez Andrea Camastrę. Włoski wizjoner, zdobywca gwiazdki Michelina dla polskiej restauracji, przyrządził delikatną golonkę, którą podał w słoiku. Andrea gotował także na Scenie Smaku, przyglądał się tradycyjnym produktom z Lubelszczyzny, badał smak i jak mówi - zakochał się w Lublinie. Zapowiedział, że pojawi się w czasie kolejnej edycji, a na Lubelszczyźnie z pewnością zostanie na dłużej.
Szukasz pomysłu na październikowy wieczór? Spróbuj nowych smaków podczas festiwalu najlepszych restauracji
Przed nami jesienna edycja Restaurant Week. Swój udział potwierdziło ponad 300 lokali w kilkunastu polskich miastach. To świetna okazja, by spróbować trzydaniowych popisów kulinarnych za 39zł. Zarezerwuj stolik i świętuj.
Towarzyskość na zdrowie Regularne odżywianie od dawna kojarzone jest ze zdrowym i szczęśliwym życiem. Tymczasem najnowsze badania wskazują, że dla długowieczności ważne są nie tyle zdrowie posiłki, co spożywanie ich z bliskimi. Bezpośrednie życzliwe relacje międzyludzkie są zdrowsze od tych wirtualnych, a ich podstawowym budulcem jest właśnie czas wspólnie spędzany przy stole. Jak pokazują badania kanadyjskiej badaczki Susan Pinker “osoby towarzyskie, które spotykają się regularnie w stałym gronie, choćby po to, żeby coś zjeść i poplotkować, mają większe szanse na dłuższe życie niż te, które rzuciły palenie, schudły czy regularnie ćwiczyły”. To wystraczający powód, by najbliższa edycja Restaurant Week (21-30.10.2016) minęła pod hasłem „Towarzyskość to zdrowie”. Rekordowy festiwal Nadchodząca jesienna edycja Festiwalu będzie pod każdym względem rekordowa. Weźmie w niej udział ponad 300 najlepszych restauracji w kilkunastu polskich miastach -, Warszawie, Krakowie, Lublinie, Łodzi, Poznaniu, Szczecinie, Wrocławie, Aglomeracji Śląskiej, po raz pierwszy również w Białymstoku, Rzeszowie i Toruniu. Restauracje i organizatorzy spodziewają się także rekordowej frekwencji – nawet 85 tys. gości. W ramach Festiwalu za 39zł będzie można poznać nowe smaki . Cena obejmuje trzydaniowe specjalnie skomponowane popisowe menu festiwalowe: przystawka, danie główne, deser. Podczas Restaurant Week odbędzie się również szereg wydarzeń dedykowanych restauracyjnej kulturze stołu oraz wspólnemu spędzaniu czasu wolnego przy jedzeniu. Organizatorzy zapraszają m.in. na panele dyskusyjne, warsztaty gotowania, degustacje i improwizacje teatralne na żywo (na część z nich obowiązują zapisy). „Rozbudzamy towarzyskość” Aby jeszcze bardziej rozbudzić polską towarzyskość, organizatorzy promują liczniejsze wspólne wyjścia na Festiwal. Jak? Przy rezerwacji 8-osobowego stolika ósmy gość odwiedza Restaurację za darmo. Towarzyskość to zdrowie. Do zobaczenia przy stole!