Marzysz o pierwszej podróży za granicę? Te miasta sprawdzą się najlepiej na bezstresowy city break
Niewiele podróżniczych doświadczeń zostaje w pamięci tak mocno jak pierwszy zagraniczny wyjazd. To właśnie wtedy pojawia się pierwsza pieczątka w paszporcie, pierwszy lot do obcego kraju i pierwsze zderzenie z nową kulturą, językiem czy kuchnią. Jeśli jednak wizja samodzielnej podróży za granicę wydaje się przytłaczająca, pomocne może okazać się najnowsze zestawienie wskazujące miasta, które najlepiej sprawdzają się podczas pierwszej międzynarodowej wyprawy. Co ciekawe, na szczycie rankingu nie znalazły się ani Londyn, ani Paryż.
W czerwcu opublikowano ranking najlepszych miast dla osób wybierających się w swoją pierwszą podróż zagraniczną. Autorzy zestawienia przeanalizowali 40 dużych miast z całego świata, biorąc pod uwagę czynniki szczególnie istotne dla początkujących podróżników. Pod lupę trafiły między innymi poziom bezpieczeństwa, znajomość języka angielskiego, łatwość poruszania się po mieście, liczba atrakcji turystycznych, koszty noclegów i posiłków oraz przyjazność wobec odwiedzających. Na podstawie tych danych powstała lista miejsc, które mają ułatwić pierwszy krok w świat międzynarodowych podróży i ograniczyć stres związany z wyjazdem do nieznanego kraju. Porto i Lizbona wygrały ranking Na czele zestawienia znalazła się Portugalia, a dokładniej dwa jej największe miasta – Porto i Lizbona, które ex aequo zajęły pierwsze miejsce w rankingu najlepszych kierunków dla osób wybierających się w swoją pierwszą zagraniczną podróż. Autorzy badania zwrócili uwagę przede wszystkim na połączenie bezpieczeństwa, przyjaznej atmosfery i łatwości poruszania się po mieście. Oba portugalskie miasta znalazły się również w światowej czołówce pod względem gościnności mieszkańców, co dla osób stawiających pierwsze kroki w samodzielnym podróżowaniu może mieć ogromne znaczenie. Nie bez znaczenia pozostaje także stosunkowo spokojne tempo życia oraz rozwinięta infrastruktura turystyczna, dzięki której nawet początkujący podróżnicy mogą szybko poczuć się pewnie i komfortowo. Porto okazało się nieco bardziej przystępne cenowo. Średni koszt noclegu w hotelu wynosi tam około 105 dolarów za dobę, a kompaktowe centrum i niewielkie odległości sprawiają, że większość atrakcji można zwiedzić pieszo. Z kolei Lizbona przyciąga ogromną liczbą zabytków i punktów widokowych rozsianych po całym mieście. Według autorów rankingu w zasięgu spaceru znajduje się tam niemal 200 miejsc wartych odwiedzenia, co pozwala ograniczyć wydatki na transport i lepiej poczuć rytm miasta. Dodatkowym atutem obu kierunków jest powszechna znajomość języka angielskiego, dzięki czemu nawet osoby obawiające się bariery językowej mogą czuć się tam komfortowo. To właśnie połączenie bezpieczeństwa, dostępności i bogatej oferty turystycznej sprawiło, że portugalskie miasta wyprzedziły wielu bardziej oczywistych konkurentów. Kolejne miejsce na podium dla Pragi Drugie miejsce przypadło Pradze. Stolica Czech od lat uchodzi za jeden z najbardziej przyjaznych europejskich city breaków i również tym razem została doceniona za łatwość zwiedzania oraz stosunkowo niewysokie koszty pobytu. Historyczne centrum miasta można przemierzać niemal wyłącznie pieszo, a liczba atrakcji pozwala bez problemu wypełnić nawet tygodniowy pobyt. Autorzy badania podkreślili także niski poziom przestępczości oraz ceny noclegów, które pozostają zauważalnie niższe niż w wielu miastach Europy Zachodniej. Dla wielu osób dodatkową zaletą może być również niewielka odległość od Polski oraz dobrze rozwinięta siatka połączeń lotniczych i kolejowych, dzięki którym Praga często staje się pierwszym zagranicznym kierunkiem odwiedzanym samodzielnie. Seul, Helsinki i Kioto w czołówce Pierwszą trójkę zamknął Seul, który szczególnie dobrze wypadł w kategorii cenowej. Stolica Korei Południowej może zaskakiwać osoby kojarzące ją głównie z nowoczesnymi drapaczami chmur i zaawansowanymi technologiami. Tymczasem średni koszt noclegu w hotelu wynosi tam około 65 dolarów za dobę, a posiłek w lokalnej restauracji można zjeść już za około 8 dolarów. Dodatkowo miasto otrzymało bardzo wysokie noty za możliwość poruszania się pieszo i sprawnie działającą komunikację miejską, której pojedynczy przejazd kosztuje około 1 euro. To sprawia, że nawet osoby podróżujące po Azji po raz pierwszy nie powinny mieć problemów z odnalezieniem się w miejskiej przestrzeni. Dużym atutem Seulu pozostaje także bezpieczeństwo oraz wysoki poziom organizacji życia codziennego, często wskazywany przez zagranicznych turystów jako jeden z największych plusów miasta. Tuż za podium znalazły się Helsinki, które zdobyły uznanie przede wszystkim dzięki wysokiemu poziomowi bezpieczeństwa i przejrzystemu systemowi transportu publicznego. Piąte miejsce przypadło Kioto, będącemu dla wielu podróżnych spokojniejszą alternatywą dla Tokio i jednym z najlepszych miejsc do poznawania tradycyjnej kultury Japonii. Pierwsza dziesiątka rankingu W dalszej części zestawienia znalazły się również Madryt, Budapeszt, Wiedeń i Sewilla. Choć każde z tych miast oferuje zupełnie inne doświadczenia – od cesarskiej architektury Wiednia po andaluzyjską atmosferę Sewilli – wszystkie łączy jedna cecha: pozwalają oswoić pierwszą zagraniczną podróż bez konieczności mierzenia się z nadmiernym stresem związanym z logistyką, bezpieczeństwem czy barierą językową. Autorzy badania podkreślają, że właśnie te elementy najczęściej decydują o tym, czy pierwszy wyjazd za granicę stanie się początkiem nowej pasji do odkrywania świata, czy jedynie jednorazową przygodą. Źródła: Travel + Leisure, JB.com Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Tu kolory przyciągają turystów. Oto najbarwniejsze miasta świata
W chłodniejszych miesiącach wiele europejskich miast sprawia wrażenie niemal pozbawionych koloru – dominują w nich odcienie szarości, które tylko na chwilę ustępują miejsca żywszym barwom wraz z nadejściem wiosny. Są jednak miejsca na świecie, które pozostają intensywnie kolorowe przez cały rok, niezależnie od pogody czy pory dnia. Które z nich uznano za najbardziej barwne?
W dobie mediów społecznościowych estetyka przestrzeni miejskiej odgrywa coraz większą rolę w planowaniu podróży. Kolorowe fasady, kontrastowe detale i charakterystyczne panoramy przyciągają nie tylko turystów, lecz także twórców internetowych, dla których wizualna atrakcyjność miejsca ma kluczowe znaczenie. Z najnowszego badania przeprowadzonego przez irlandzką firmę JustCover, specjalizującą się w ubezpieczeniach turystycznych, wynika, że portugalskie miasto zostało uznane za najbardziej kolorowe na świecie. Analiza objęła zdjęcia 78 destynacji słynących z intensywnej palety barw, tworząc zestawienie miejsc, które wyróżniają się wyjątkową estetyką i wizualną rozpoznawalnością. Najbardziej kolorowe miasta świata. Kto znalazł się na podium rankingu? Na szczycie zestawienia przygotowanego przez irlandzką firmę JustCover znalazła się Lizbona, która – według analizy – wyróżnia się niezwykle bogatą paletą barw. Na zdjęciach portugalskiej stolicy zidentyfikowano ponad 2,6 miliona kolorów, co czyni ją jednym z najbardziej różnorodnych pod względem estetycznym miast na świecie. Charakterystyczne dla Lizbony są pastelowe elewacje budynków, zdobione tradycyjnymi azulejos, czyli ceramicznymi płytkami o złożonych wzorach, a także kontrastujące z nimi detale – od czerwonych dachów po intensywnie żółte tramwaje przemierzające wąskie uliczki historycznych dzielnic, takich jak Alfama czy Bairro Alto. To właśnie połączenie historycznej architektury z wyrazistymi akcentami kolorystycznymi sprawia, że miasto prezentuje się wyjątkowo niezależnie od pory dnia i warunków pogodowych. Drugie miejsce zajęło Kuala Lumpur, które oferuje zupełnie inny, lecz równie wyrazisty krajobraz wizualny. Stolica Malezji przyciąga kontrastem pomiędzy nowoczesną zabudową a tradycyjnymi elementami kulturowymi. Szklane wieżowce, w tym słynne Petronas Towers, sąsiadują tu z bogato zdobionymi świątyniami i wielobarwnymi miejscami kultu religijnego. Szczególną popularnością cieszą się tęczowe schody prowadzące do jaskiń Batu, które choć znajdują się poza ścisłym centrum miasta, stały się jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli regionu i przyciągają turystów z całego świata. Na trzecim miejscu uplasowało się Porto, które potwierdza silną pozycję Portugalii w rankingu. Miasto nad rzeką Duero zachwyca przede wszystkim harmonijną kompozycją kolorowych kamienic, układających się w charakterystyczne tarasy wzdłuż nabrzeża Ribeira. Dominują tu odcienie ochry, czerwieni i błękitu, które w zestawieniu z historyczną zabudową i brukowanymi ulicami tworzą spójną, rozpoznawalną estetykę. Dodatkowym elementem budującym wizualny charakter miasta są słynne piwnice winne oraz detale architektoniczne, które podkreślają jego autentyczny, nieco bardziej surowy niż w Lizbonie, klimat. Gdzie jeszcze królują kolory? Kolejne miasta w zestawieniu Tuż za podium zestawienia znalazły się destynacje, które od lat uchodzą za jedne z najbardziej fotogenicznych na świecie. Czwarte miejsce zajęła Cartagena w Kolumbii, gdzie historyczne centrum otoczone murami zachwyca intensywnymi barwami fasad i balkonami wypełnionymi tropikalną roślinnością. Charakterystycznym punktem miasta pozostaje żółta Wieża Zegarowa, stanowiąca symbol wejścia do starej części miasta i jeden z najczęściej fotografowanych obiektów. Na piątej pozycji uplasowało się Rio de Janeiro – miasto, w którym naturalne krajobrazy łączą się z miejską paletą kolorów. Szczególnie rozpoznawalnym elementem są schody Selarón, pokryte tysiącami wielobarwnych płytek, tworzących jedną z najbardziej charakterystycznych kompozycji wizualnych w Ameryce Południowej. Kolejne miejsca w zestawieniu zajmują miasta, w których kolor jest integralną częścią codzienności i lokalnej tożsamości. Guanajuato w Meksyku przyciąga widokiem gęsto zabudowanych wzgórz pokrytych domami w intensywnych odcieniach różu, żółci i błękitu, natomiast Hawana zachwyca pastelową architekturą i klasycznymi samochodami, które tworzą spójny, rozpoznawalny krajobraz wizualny. Na dziewiątym miejscu znalazł się Nowy Orlean, gdzie francuska i hiszpańska architektura łączy się z bogactwem kolorów, szczególnie widocznym w Dzielnicy Francuskiej i przy ulicy Bourbon Street. Pierwszą dziesiątkę zamyka Medellín – miasto, które w ostatnich latach przeszło wyraźną transformację, a jego dzielnice, takie jak Comuna 13, stały się symbolem odrodzenia dzięki intensywnej sztuce ulicznej i kolorowej zabudowie. W dalszej części rankingu pojawiają się kolejne znane i różnorodne destynacje – od europejskich miast, takich jak Dubrownik czy Barcelona, przez azjatycki Singapur i Hanoi, aż po miejsca w Ameryce Północnej i Południowej, w tym Nowy Jork czy Buenos Aires. Zestawienie pokazuje wyraźnie, że kolor nie jest przypisany do jednego regionu świata, lecz stanowi element globalnej tożsamości miejskiej. Co istotne, wśród trzydziestu najbardziej kolorowych miast nie znalazło się żadne polskie miasto, a zestawienie zdominowały kierunki znane z wyjątkowej architektury. Źródła: Just Cover, Euronews, Idealista News Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Gdzie najlepiej wyjechać na wakacje z dziećmi? Oto europejskie kierunki idealne dla rodzin
Planowanie rodzinnych wakacji wymaga uwzględnienia wielu, często sprzecznych oczekiwań. Z jednej strony istotne są atrakcje dla dzieci, z drugiej – komfort i możliwość odpoczynku dla dorosłych. Równie ważne pozostają kwestie takie jak pogoda, bezpieczeństwo oraz dostępność infrastruktury turystycznej. W jakich miejscach najłatwiej połączyć wszystkie te elementy?
Wybór kierunku przyjaznego rodzinom nadal stanowi dla wielu osób wyzwanie. Z danych wynika, że aż 44% rodziców co roku decyduje się na te same, sprawdzone lokalizacje, kierując się obawą przed nieudanym wyjazdem lub brakiem odpowiednich atrakcji dla dzieci. Tymczasem eksperci branży turystycznej coraz częściej analizują europejskie destynacje pod kątem ich dopasowania do potrzeb rodzin. W najnowszym zestawieniu przygotowanym przez specjalistów TUI, przeanalizowano ponad 150 nadmorskich kierunków w Europie, uwzględniając m.in. liczbę parków rozrywki, akwariów, parków wodnych, ogrodów zoologicznych, a także warunki pogodowe i zaplecze rekreacyjne. Na tej podstawie wskazano miejsca, które w 2026 roku szczególnie wyróżniają się jako kierunki przyjazne dzieciom i ich opiekunom. Jakie destynacje zasługują zatem na największą uwagę? 3 najlepsze miejsca na rodzinne wakacje w Europie w 2026 roku Na czele zestawienia znalazły się miasta, które świetnie łączą rozwiniętą infrastrukturę turystyczną z bogatą ofertą atrakcji dla dzieci i komfortowymi warunkami wypoczynku dla dorosłych. Pierwsze miejsce zajęła Lizbona, uzyskując najwyższą ocenę w całym rankingu. Stolica Portugalii wyróżnia się nie tylko dużą liczbą parków i obiektów noclegowych dostosowanych do rodzin, ale także zróżnicowaną ofertą atrakcji. Jednym z najciekawszych miejsc dla najmłodszych pozostaje Oceanarium w Lizbonie, uznawane za jedno z największych tego typu miejsc w Europie. Miasto oferuje również dostęp do plaż w okolicach Cascais oraz liczne przestrzenie rekreacyjne nad rzeką Tag, co pozwala łączyć zwiedzanie z wypoczynkiem. Umiarkowane temperatury sprawiają, że nawet w sezonie letnim warunki pozostają komfortowe. Drugą pozycję w rankingu zajmuje Neapol, który przyciąga przede wszystkim różnorodnością atrakcji i śródziemnomorskim klimatem. Miasto oferuje dostęp do licznych wycieczek, zarówno w obrębie samej metropolii, jak i w jej okolicach – od rejsów na wyspy, takie jak Capri czy Ischia, po zwiedzanie historycznych obiektów, w tym zamków i starożytnych ruin. Rodziny mogą korzystać z nadmorskich promenad, parków oraz szerokiej oferty gastronomicznej, która sama w sobie stanowi atrakcję dla najmłodszych. Ciepła pogoda i dostęp do morza sprawiają, że Neapol łączy elementy wypoczynku typowego dla wakacji plażowych z intensywnym zwiedzaniem. Na trzecim miejscu uplasowało się Porto, które wyróżnia się bardziej kameralnym charakterem przy jednoczesnym zachowaniu szerokiej oferty turystycznej. Miasto oferuje dużą koncentrację hoteli przyjaznych rodzinom oraz liczne tereny zielone, co ułatwia organizację pobytu z dziećmi. Spacerowe bulwary nad rzeką Douro, pobliskie plaże oraz bogata oferta wycieczek sprawiają, że Porto stanowi atrakcyjną alternatywę dla bardziej zatłoczonych kierunków. Dzięki dobrze rozwiniętej infrastrukturze transportowej przemieszczanie się po mieście jest wygodne, co ma szczególne znaczenie dla rodzin. Gdzie jeszcze warto pojechać z dziećmi? Top kierunki Kolejne miejsca w zestawieniu pokazują, że rodzinny wyjazd w Europie można zaplanować na wiele sposobów – od dużych, tętniących życiem miast po spokojniejsze kurorty nad Morzem Śródziemnym. Tę różnorodność dobrze oddaje czwarte miejsce, które zajęła Katania, przyciągająca przede wszystkim wysokimi temperaturami i typowo śródziemnomorskim charakterem. Położona u stóp Etny, oferuje zarówno dostęp do plaż, jak i możliwość organizacji wycieczek krajoznawczych, co pozwala urozmaicić pobyt. Na piątej pozycji uplasowała się Barcelona, wyróżniająca się wyjątkowo szeroką ofertą atrakcji i łatwością zwiedzania. Kompaktowy układ miasta oraz rozwinięta infrastruktura sprawiają, że wiele miejsc można odwiedzić pieszo, co ma znaczenie w przypadku podróży z dziećmi. Kolorowy Park Güell, monumentalna Sagrada Família oraz plaża Barceloneta tworzą przestrzeń, w której zwiedzanie naturalnie łączy się z wypoczynkiem. Szóste miejsce zajęła grecka wyspa Rodos, znana z wysokich temperatur i rozbudowanej oferty plażowej. Jednym z najczęściej polecanych miejsc dla rodzin jest Plaża Tsambika, która dzięki łagodnemu zejściu do morza uchodzi za bezpieczną dla dzieci. W zestawieniu znalazły się także cypryjskie kurorty – Pafos oraz Limassol – oferujące dużą liczbę hoteli przyjaznych rodzinom oraz stabilne, słoneczne warunki pogodowe sprzyjające wypoczynkowi przez większą część sezonu. Listę uzupełniły tureckie kierunki, które od lat cieszą się popularnością wśród rodzin. Side łączy dostęp do szerokich, piaszczystych plaż z historyczną zabudową, co pozwala połączyć relaks z poznawaniem lokalnej kultury. Z kolei Marmaris (miejsce 10.) wyróżnia się wysokimi temperaturami oraz rozbudowaną bazą noclegową i ofertą aktywności – od rejsów wzdłuż wybrzeża po zajęcia wodne i wycieczki fakultatywne. Dzięki temu oba kierunki pozostają jednymi z najczęściej wybieranych opcji na rodzinne wakacje w regionie Morza Śródziemnego. Źródła: Daily Mail, TUI Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Wybrano najlepszy kierunek podróży w Europie. Pokonał Grecję i Francję
Tegoroczne wyróżnienia podczas World Travel Awards pokazują wyraźne zmiany w europejskiej turystyce: podróżni coraz częściej wybierają miejsca, które oferują coś więcej niż słońce i plażę. Stawiają na autentyczność, różnorodność i zrównoważony rozwój – wartości, które definiują współczesne podróżowanie i nadają mu nową jakość.
Kilka dni temu w Forte Village Resort na Sardynii odbyła się 32. gala World Travel Awards, podczas której uhonorowano najlepsze firmy i destynacje turystyczne na świecie. W kategorii „Najlepszy kierunek podróży w Europie w 2025 roku” zwyciężył kraj słynący z malowniczych wybrzeży, bogatej historii i gościnności na najwyższym poziomie. Portugalia znów na szczycie europejskiej turystyki Portugalia po raz kolejny udowodniła, że należy do czołówki światowych potęg turystycznych. W plebiscycie World Travel Awards 2025 kraj ten odzyskał tytuł „Najlepszego kierunku podróży w Europie”, triumfując nad takimi rywalami jak Francja, Hiszpania, Włochy, Niemcy czy Turcja. Po rocznej przerwie, gdy pierwsze miejsce przypadło Grecji, Portugalia ponownie znalazła się na szczycie zestawienia – i to już po raz szósty od 2017 roku. Ten imponujący wynik potwierdza, że kraj Fado, oceanicznych klifów i słynnych azulejos wciąż potrafi oczarować podróżnych autentycznością, klimatem i różnorodnością. Sukces Portugalii nie ograniczył się jednak do głównego tytułu. Jury wyróżniło również jej najpiękniejsze regiony i miasta: Lizbona zdobyła tytuł „Najlepszego miejsca w Europie na citybreak”, Porto uznano za „Najlepsze miasto na kontynencie”, a Madera ponownie zwyciężyła w kategorii „Najlepsza destynacja wyspiarska w Europie”. To potrójne zwycięstwo nie jest dziełem przypadku. Jak podkreślił sekretarz stanu ds. turystyki, handlu i usług Pedro Machado, nagrody te są efektem długofalowych działań na rzecz jakości oferty turystycznej, dbałości o autentyczne doświadczenia podróżnych i świadomego podejścia do ochrony środowiska. Z kolei prezes Turismo de Portugal, Carlos Abade, zaznaczył, że wyróżnienia te „umacniają pozycję, którą Portugalia konsekwentnie buduje”, oraz stanowią „zachętę do dalszego doskonalenia oferty i wprowadzania innowacji, aby jak najlepiej odpowiadać na rosnące oczekiwania podróżnych”. Dzięki takiej strategii Portugalia nie tylko utrzymuje swoją markę w czołówce europejskiej turystyki, lecz także wyznacza kierunek rozwoju całej branży, łącząc nowoczesność z poszanowaniem tradycji i natury. Najpiękniejsze miejsca w Europie według World Travel Awards 2025 Tegoroczna gala World Travel Awards Europe przyniosła wiele znaczących i symbolicznych wyróżnień także południowej Europie. W kategorii „Najlepszy kierunek turystyki przygodowej” zwyciężyła Huesca La Magia w Hiszpanii, wyprzedzając ubiegłorocznych laureatów – Azory. To potwierdzenie rosnącej popularności regionów oferujących kontakt z naturą, aktywny wypoczynek i autentyczne doświadczenia z dala od tłumów. Położona u podnóża Pirenejów Huesca od lat przyciąga miłośników górskich wędrówek, wspinaczki i sportów ekstremalnych, łącząc dzikie krajobrazy z lokalnym, niepowtarzalnym klimatem. Grecja także ma powody do dumy – region Wschodniej Macedonii i Tracji został uznany za „Najlepiej rozwijający się kierunek turystyczny w Europie”. To wyróżnienie pokazuje, że coraz większe znaczenie zyskują mniej znane miejsca, które dopiero niedawno otworzyły się na turystów. Region ten, bogaty w dziedzictwo historyczne i przyrodnicze, łączy śródziemnomorską kulturę z bałkańską różnorodnością, stając się alternatywą dla popularnych greckich wysp. Uwagę jurorów zwróciły również inne regiony, które zyskały uznanie dzięki wyjątkowej atmosferze i autentyczności. Batumi w Gruzji otrzymało tytuł „Najlepszego miejsca do odwiedzenia o każdej porze roku”, podkreślając rosnącą atrakcyjność Kaukazu jako kierunku turystycznego. Z kolei Costa Navarino w Grecji została wyróżniona jako jedno z najpiękniejszych miejsc na wypoczynek nad morzem – luksusowe, a zarazem wierne naturze i lokalnej tradycji. Chorwacki Dubrownik z kolei po raz trzeci z rzędu zdobył tytuł „Najlepszego kierunku rejsów”, utrzymując status perły Adriatyku. Francja natomiast została uhonorowana jako „Najlepszy kierunek kulturalny Europy”, a Ateny – jako „Najlepsze miasto” w tej kategorii, co podkreśla, że turystyka w Europie coraz częściej koncentruje się nie tylko na wypoczynku, lecz także na odkrywaniu historii, sztuki i lokalnych wartości. Źródła: World Travel Awards, Euronews Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Ranking miast, które dają najwięcej radości podróżnym. Eksperci wskazali najlepsze kierunki tego roku
Nowe badanie przeanalizowało niemal 50 miast na świecie, zestawiając je pod kątem warunków sprzyjających dobremu samopoczuciu w czasie podróży. Wyniki pokazały, gdzie w 2025 roku turyści najczęściej mogą liczyć na wypoczynek, który łączy relaks, zdrowy styl życia i autentyczne poczucie szczęścia.
Nie każdy urlop kończy się poczuciem relaksu i zadowolenia. Czasem na miejscu czeka nas kapryśna pogoda, tłok na ulicach, hałas czy nieprzyjemna atmosfera, które potrafią zepsuć nawet najlepiej zaplanowaną podróż. Właśnie dlatego powstał ranking szczęścia wakacyjnego na 2025 rok. Wskazał destynacje, w których turyści mają największą szansę poczuć się naprawdę dobrze i wrócić z urlopu z pozytywnymi wspomnieniami. Czynniki wpływające na dobre samopoczucie turystów Ranking najprzyjemniejszych destynacji turystycznych na świecie w 2025 roku pokazuje, że nie tylko atrakcje czy ceny decydują o udanym urlopie. BookRetreats, we współpracy z Natalie Dattilo-Ryan, psycholożką kliniczną z Uniwersytetu Harvarda, opracowało indeks klasyfikujący 47 miast świata pod kątem czynników bezpośrednio wpływających na dobrostan podróżnych. Analiza oparła się na pięciu elementach sprzyjających uwalnianiu hormonów szczęścia, czyli serotoniny, dopaminy, endorfin i oksytocyny. Uwzględniono nasłonecznienie, jakość snu, dostęp do zdrowej żywności, obecność terenów zielonych oraz możliwość swobodnego poruszania się pieszo. – Wiele czynników, które wyzwalają hormony szczęścia, takich jak światło słoneczne, ruch, jedzenie czy jakościowy wypoczynek, często stanowi element udanych wakacji, jeśli tylko wybierze się odpowiedni kierunek – podkreśliła Dattilo-Ryan. Każde z miast otrzymało ocenę w skali od 1 do 100, co pozwoliło stworzyć listę destynacji, w których turyści mają największą szansę wrócić z wakacji naprawdę wypoczęci i zregenerowani. Wyniki pokazały również, że szczęście w podróży coraz częściej związane jest z doświadczeniami wykraczającymi poza tradycyjne zwiedzanie, gdyż kluczowe okazują się proste, codzienne elementy, które w odpowiednim otoczeniu nabierają szczególnego znaczenia. Gdzie podróżni poczują najwięcej radości? Najlepsze miasta w 2025 roku Lista miast, w których urlop sprzyja dobremu samopoczuciu, pokazuje, że relaksujące miejsca rozciągają się od południowej Europy po Amerykę i Australię. Na szczycie zestawienia znalazła się Lizbona, wyróżniona za wyjątkowo sprzyjające warunki – dużą liczbę słonecznych dni, łatwy dostęp do oceanu, urokliwe dzielnice stworzone do spacerów oraz bogatą ofertę zdrowej kuchni. Tuż za stolicą Portugalii uplasowały się z kolei Helsinki, które dzięki ogromnym terenom zielonym i harmonijnemu połączeniu życia miejskiego z bliskością natury zdobyły opinię miasta sprzyjającego równowadze i regeneracji. Trzecie miejsce zajęło natomiast Orlando na Florydzie, docenione za całoroczne słońce, parki tematyczne i liczne atrakcje pod gołym niebem, które gwarantują zarówno aktywny wypoczynek, jak i beztroską zabawę. Na czwartej pozycji uplasowały się Ateny, łączące bogactwo historycznych zabytków z klimatem sprzyjającym długim, pełnym światła dniom. Pierwszą piątkę zamknął Edynburg, w którym podróżni mogą liczyć na wyjątkowe połączenie dziedzictwa kulturowego z naturalnym krajobrazem oraz łatwość poruszania się pieszo. W czołówce znalazły się również inne znane europejskie stolice – Madryt, Wiedeń, Budapeszt czy Oslo – które łączą walory kulturowe z dostępem do terenów zielonych. Listę uzupełniły globalne metropolie, jak Sydney, Doha czy Chicago, co dowodzi, że poczucie szczęścia w podróży mogą odnaleźć zarówno osoby wybierające klasyczne stolice kultury, jak i ci, którzy preferują nowoczesne miasta zapewniające szeroki wachlarz doświadczeń turystycznych. Ranking miast gwarantujących udany urlop w 2025 roku: Lizbona – Portugalia Helsinki – Finlandia Orlando – USA Ateny – Grecja Edynburg – Szkocja Madryt – Hiszpania Wiedeń – Austria Budapeszt – Węgry Oslo – Norwegia Wilno – Litwa Kopenhaga – Dania Rzym – Włochy Zurych – Szwajcaria Zagrzeb – Chorwacja Doha – Katar Sztokholm – Szwecja Amsterdam – Holandia Sydney – Australia Monachium – Niemcy Chicago – USA Źródła: FTN News, BookRetreats Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Z Warszawy na kraniec Europy. LOT uruchomił stałe połączenie z Lizboną
Polskie Linie Lotnicze LOT uruchomiły bezpośrednie połączenie z Warszawy do Lizbony. Samoloty do stolicy Portugalii będą latały codziennie. To doskonała okazja, by odkryć uroki tego malowniczego miasta.
Spis treści: Lizbona – perła na krańcu Europy Atrakcje, które warto zobaczyć w Lizbonie Ciekawostki o Lizbonie 3 lutego 2025 roku Polskie Linie Lotnicze LOT zainaugurowały bezpośrednie loty z Warszawy do Lizbony. Początkowo rejsy będą realizowane 5 razy w tygodniu: w poniedziałki, wtorki, czwartki, piątki i niedziele. Od 24 lutego 2025 roku przewoźnik planuje codzienne loty na tej trasie. Połączenie obsługiwane jest nowoczesnymi samolotami Boeing 737 MAX 8, a czas przelotu wynosi około 4 godzin. Lizbona – perła na krańcu Europy Lizbona, położona na siedmiu wzgórzach nad rzeką Tag, to miasto o bogatej historii i niepowtarzalnym klimacie. Znana z kolorowych uliczek, tradycyjnych tramwajów i muzyki fado, przyciąga turystów z całego świata. Dzielnica Alfama, jedna z najstarszych w mieście, zachwyca wąskimi, krętymi uliczkami i autentyczną atmosferą. To właśnie tutaj narodziło się fado – melancholijna muzyka, która stała się symbolem portugalskiej duszy. Lizbona to również raj dla smakoszy. Warto spróbować tradycyjnych potraw, takich jak bacalhau à brás (dorsz z ziemniakami i jajkiem) czy caldo verde (zielona zupa z kapusty). Nie można też pominąć słynnych ciastek pastéis de nata, które najlepiej smakują w dzielnicy Belém. Atrakcje, które warto zobaczyć w Lizbonie Podczas wizyty w Lizbonie nie można pominąć takich miejsc jak: Wieża Belém (Torre de Belém): zbudowana w XVI wieku jako element systemu obronnego miasta, dziś wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Klasztor Hieronimitów (Mosteiro dos Jerónimos): imponujący zabytek architektury manuelińskiej, w którym spoczywa m.in. Vasco da Gama. Plac Rossio (Praça do Comércio): główny plac miasta, otoczony eleganckimi budynkami i kawiarniami, stanowiący serce Lizbony. Więcej propozycji miejsc, które warto zobaczyć w Lizbonie znajdziesz w naszym artykule o stolicy Portugalii. Ciekawostki o Lizbonie Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że Lizbona jest jednym z najstarszych miast Europy, a jej historia sięga około 1200 roku p.n.e., co czyni ją starszą od Rzymu o około cztery wieki. Mimo że Lizbona pełni funkcję stolicy Portugalii od 1255 roku, nigdy nie została oficjalnie ogłoszona stolicą w żadnym dokumencie. O miano najpiękniejszego i najważniejszego miasta kraju od lat konkuruje z położonym w północnej Portugalii Porto. Miasto słynie z wyjątkowych azulejos – tradycyjnych płytek ceramicznych zdobiących wiele budynków i tworzących niepowtarzalny klimat ulic. Azulejos można łatwo rozpoznać po charakterystycznej błękitnej barwie. Posłuchaj też naszego podcastu „10 powodów, aby zakochać się w Portugalii”. Źródło: National Geographic Traveler
10 powodów, aby zakochać się w Portugalii. Podcast National-Geographic.pl
Dlaczego Lizbona to najpiękniejsza kobieta świata? Czy porto rzeczywiście najlepiej smakuje w Porto? Jak wysokie są fale w Nazare i czy kanioning jest bezpieczny na Maderze? O tym, dlaczego Portugalia to świetny pomysł na wakacje, opowiada Maciej Wesołowski z „National Geographic Traveler".
W tym artykule: Portugalia to najpiękniejsze plaże w Europie Ach, pastéis de nata! W Portugalii zjesz najsmaczniejsze ananasy Najpiękniejszy pieszy szlak w Europie Portugalia i tramwaj zwany 28 Porto – Perła w koronie Portugalii Wyprawa na koniec świata Portugalia to fado W Portugalii wino tanie jak barszcz Plenery fotograficzne na Maderze Podcast National Geographic Traveler Portugalia to najdalej na zachód wysunięte państwo Europy. Kraj już od lat przyciąga miliony turystów z całego świata. Można tu liczyć zarówno na aktywną formę wypoczynku, jak i na chwile relaksu na urokliwych plażach. Do Portugalii należą również dwa archipelagi – Azory i Madera. Tej ostatniej wyspie poświęciliśmy oddzielny odcinek podcastu, który znajdziesz tutaj. W dzisiejszym odcinku Maciej Wesołowski w rozmowie z Agnieszką Michalak opowiada, jak zaplanować podróż do Portugalii i na co szczególnie zwrócić uwagę podczas pobytu w tym niezwykłym kraju. Poniżej – jako uzupełnienie do rozmowy – przypominamy 10 powodów, aby zakochać się w Portugalii. Portugalia to najpiękniejsze plaże w Europie Południe Portugalii to popularny region wypoczynkowy Algarve słynący ze złocistych plaż, łagodnego klimatu i świeżych owoców morza. Temperatura rzadko spada tu poniżej 15 st. C. W 2020 roku Algarve zostało wyróżnione tytułem „Europe's Leading Beach Destination”, co szczególnie docenili amatorzy plażowania. Portugalski region wyprzedził w tym zestawieniu m.in. francuskie Cannes, greckie Korfu, hiszpańską Majorkę i Marbellę oraz turecki Oludeniz. Ach, pastéis de nata! Cudowny portugalski deser pastéis de nata szturmem podbija cukiernie na całym świecie. Maślane babeczki budyniowe z żółtek, mleka i mąki pochodzą z Lizbony, gdzie były wyrabiane w przyklasztornej cukierni w Belem. Podobno przepis na oryginalne babeczki jest pilnie strzeżony i znają go zaledwie 3 osoby. W Portugalii zjesz najsmaczniejsze ananasy Soczystych ananasów można skosztować na Azorach. Ta odmiana jest nieco mniejsza od ananasów z Ameryki Południowej i Hawajów. Dla wielu osób są jednak dużo bardziej aromatyczne. Owoce rosną na krzaczkach w cieplarniach wzniesionych z drewna i szkła. Zwiedzając Azory, najwięcej plantacji znajdziemy w Fajã de Baixo, na przedmieściach Ponte Delgada oraz w stolicy São Miguel. Można tam nie tylko przyjrzeć się hodowli, ale też spróbować ananasowego likieru. Najpiękniejszy pieszy szlak w Europie To właśnie w Portugalii znajduje się jeden z najpiękniejszych szlaków wędrownych w Europie. Na to wyróżnienie zasłużyła portugalska sieć pieszych szlaków turystycznych Rota Vincentina. Trasę nagrodzono europejskim certyfikatem jakości „Leading Quality Trails – Best of Europe”. Portugalia i tramwaj zwany 28 Przejażdżka zabytkowym tramwajem nr 28 do Alfamy – najstarszej dzielnicy Lizbony – to jedno z niezaprzeczalnie najbardziej portugalskich doświadczeń podczas pobytu w tym kraju. Alfama zachowała czar dawnej Lizbony. To jedna z niewielu dzielnic miasta, która nie została zniszczona podczas katastrofalnego trzęsienia ziemi w 1755 roku. Podczas zwiedzania warto zatrzymać się w Castelo de São Jorge (Zamek Św. Jerzego) oraz w gotyckiej Katedrze Św. Antoniego. 8 miejsc, które musisz zobaczyć w Lizbonie Wybierasz się do stolicy Portugalii na kilkudniowy city-break? Podpowiadamy, co warto zwiedzić. Porto – Perła w koronie Portugalii Porto to drugie pod względem wielkości miasto Portugalii. Położony w północnej części kraju port zachwyca tysiącem kamieniczek na okolicznych wzgórzach. Kolorowe fasady domów z oknami skierowanymi ku rzece Duero to jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc w Europie. Podczas pobytu w mieście koniecznie należy spróbować kieliszek domowego wina porto z tutejszych piwnic oraz wybrać się na most Luisa I. Dwukondygnacyjna stalowa konstrukcja została zaprojektowana przez ucznia Gustave'a Eiffela. Wyprawa na koniec świata Przylądek Cabo de Roca to najdalej na zachód wysunięty punkt stałego lądu Europy. Do czasu odkrycia przez Krzysztofa Kolumba, że za Atlantykiem również znajduje się ziemia, Cabo de Roca było uznawane za dosłowny koniec świata. Dziś miejsce przyciąga tysiące turystów poszukujących słońca, które wieczorem chowa się za horyzontem oceanu. Portugalia to fado Obowiązkowym punktem pobytu w Portugalii jest występ fado. Niekoniecznie trzeba iść na drogi koncert. Muzyki na żywo najlepiej posłuchać podczas tradycyjnego portugalskiego posiłku. I choć w Portugalii posiłek w takiej restauracji to już wydatek rzędu 30 euro, warto! W Portugalii wino tanie jak barszcz W portugalskim Porto wytwarza się tradycyjne mocne wino o aromacie dębu i wanilii z dodatkiem spirytusu winnego. Jeszcze do niedawna trunek nie cieszył się uznaniem ekspertów. Porto wytwarza się w północnej części kraju, w dolinie rzeki Duero – to około 2,5 godziny drogi od Lizbony i raptem niecałe pół godziny od Porto. Plenery fotograficzne na Maderze Wyspa Madera to podzwrotnikowy raj i niesamowite miejsca do robienia zdjęć. Archipelag wysp wulkanicznych Portugalii leży na Oceanie Atlantyckim jest idealnym miejscem dla tych, którzy chcą poczuć morską bryzę, „siedząc w górach”. Niesamowite klify, woda, zieleń… Ta krajobrazowa mieszanka sprawia, że warunki do fotografowania krajobrazu są tam nie do przecenienia. Podcast National Geographic Traveler Przypominamy, że kolejne odcinki naszych wideopodcastów są również dostępne na kanałach National Geographic Polska na YouTube i na Spotify. Nasz ekspert Agnieszka Michalak Dziennikarka i redaktorka „National Geographic Traveler" oraz magazynu pokładowego LOT-u „Kaleidoscope". W podróż zawsze zabiera książkę i buty do biegania – bo lubi poznawać nowe miejsca joggingując.
Paryż przegrał w zestawieniu najbardziej romantycznych stolic w Europie. Jest nowy lider
Czy pozycja Paryża jako najbardziej romantycznego miasta w Europie jest stabilna? Okazuje się, że nie! Inne miasto może zostać nowym walentynkowym hitem turystycznym.
W tym artykule: Która stolica w Europie najbardziej spodoba się zakochanym? Najbardziej romantyczne stolice w Europie Najbardziej romantyczne miasto w Europie? Pierwszym skojarzeniem często jest Paryż. Stolica Francji przez cały rok cieszy się ogromnym zainteresowaniem podróżujących par. Szczególnie w okolicach walentynek. Nie jest to oczywiście jedyny wybór na romantyczny weekend we dwoje. Z badań przeprowadzonych przez Catamaran Charter Croatia wynika, że inne europejskie stolice mają aurę jeszcze bardziej sprzyjającą amorom. Która stolica w Europie najbardziej spodoba się zakochanym? Twórcy zestawienia sklasyfikowali stolice Europy na podstawie liczby romantycznych restauracji i hoteli przypadających na milion mieszkańców. Po czym stwierdzić, że dane miejsce jest „romantyczne”? Tu wskazówką były opisy w serwisie TripAdvisor. Pierwsze miejsca zajęła Lizbona. Stolica Portugalii może poszczycić się 588 romantycznymi restauracjami i 152 romantycznymi hotelami, co stanowi najwyższy wskaźnik na mieszkańca spośród wszystkich miast w Europie. Szkoda byłoby jednak polecieć na drugi koniec Europy tylko po to, żeby siedzieć w hotelu i restauracji. W mieście nie brakuje innych romantycznych miejsc. Najbardziej romantyczne miejsca w Lizbonie Lizbona ma dosłownie dziesiątki punktów widokowych. Za najbardziej romantyczny uchodzi Miradouro de São Pedro de Alcantara, z którego można rozpocząć spacer po dzielnicy Prince Royal. A skoro o widokach mowa... Lizbona to jedyna europejska stolica, w której można zobaczyć słońce zachodzące nad oceanem. W tym celu najlepiej udać się do dzielnicy Belém, gdzie rzeka Tag wpada do Atlantyku. Piękne widoki roztaczają się też z centrum miasta, na Ribeira das Naus czy Cais das Colunas przy placu Comercio. Warto zajrzeć też do Alfamy. To najstarsza i najbardziej urokliwa część miasta. Wąskie, kręte uliczki czekają na to, aby się w nich zgubić. To właśnie tu pod koniec XIX w. narodziło się fado – portugalski gatunek muzyczny. Gdzie żyje się najgrzeszniej? Wybrano najbardziej uwodzicielskie miasta na świecie Seks już dawno nie jest tematem tabu. Niektóre miasta mają tak bogatą ofertę erotycznych rozrywek, że szczycą się tytułem najbardziej uwodzicielskich. Najbardziej romantyczne stolice w Europie Drugie miejsce na liście zajęło Monako. Po części dzięki niewielkim rozmiarom w porównaniu z liczbą „romantycznych” lokali. Podium zamknął Paryż. Oto pełna lista dziesięciu najbardziej romantycznych miast w Europie, według badania Catamaran Charter Croatia: Lizbona, Portugalia Monako, Monako Paryż, Francja San Marino, San Marino Rzym, Włochy Andora, Andora Amsterdam, Holandia Ateny, Grecja Praga, Republika Czeska Reykjavik, Islandia Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
8 miejsc, które musisz zobaczyć w Lizbonie
Wybierasz się do stolicy Portugalii na kilkudniowy city-break? Podpowiadamy, co warto zwiedzić.
Nie ma lepszego miejsca na spędzenie emerytury! [FELIETON]
-"Jeśli będę bogaty, to emeryturę chciałbym spędzić w Portugalii. Cóż, ten kraj pewnie zasługuje na lepsze hasło reklamowe. Ale tak się składa, że tam się właśnie widzę w jesieni życia" - pisze Igor Zalewski.
O Portugalii mogę napisać mnóstwo dobrego. Jadłem tam najlepsze pomidory na świecie. W miejscowości Colares, niedaleko Sintry (która, tak na marginesie, też jest zjawiskowa). Kupiliśmy je w warzywniaku, do którego już nigdy nie poszliśmy. I tylko tam były te pomidory. Kiedy będę umierał, to z ich słodyczą na ustach. Portugalia ma kompletnie dziwaczną kuchnię, która podbiła mnie od pierwszego kęsa kiełbasy zmieszanej z krewetkami. Nigdzie indziej takiego połączenia nie spotkałem. Tak jak nigdzie nie jadłem gulaszu z krewetek i miękiszu chleba. Albo dorsza w czymś w rodzaju jajecznicy. W całym basenie Morza Śródziemnego kuchnia jakoś tam się przez wieki przenikała. W ogóle w całej Europie. Tu mamy wpływy włoskie, ówdzie tureckie. A ta portugalska jest jakby z innej planety. Zupełnie osobna. Właśnie osobność jest kluczową cechą Portugalii. To jeden z niewielu krajów na świecie graniczących tylko z jednym państwem. Na wschodzie jest Hiszpania, a na zachodzie ocean. To rodzi specyficzne poczucie izolacji. Człowiek niby jest w Europie, w Unii Europejskiej, w bogatym kraju Zachodu, ale zarazem przenika go tam, mnie przynajmniej przenikało, błogie uczucie oddalenia. Jakby się było na końcu świata. Jakby został on gdzieś hen, hen i zupełnie przestał być istotny. To bardzo rozleniwiający i przyjemny stan. Myślę, że pogrążeni są w nim też sami Portugalczycy. Bo chyba ten rodzaj melancholii wyraża fado. Dla muzyki to dobrze, dla gospodarki Unii Europejskiej to już nie za bardzo. Portugalia od lat należy do najsłabszych ekonomicznie krajów zjednoczonej Europy. Choć wpompowano w nią wielkie pieniądze, choć jej infrastruktura może imponować rozmachem, gospodarczą machinę trudno rozhuśtać. Choć są tam wspaniałe elektrownie, nie ma energii. A przecież Portugalczycy mieli jej kiedyś mnóstwo. Za czasów Henryka Żeglarza i Vasco da Gamy odkrywali świat na stateczkach znacznie mniejszych od tych, które wożą wczasowiczów w Ustce czy Kołobrzegu na godzinne rejsy. Brzmi to dość abstrakcyjnie, ale jeśli ktoś widział 12-metrową falę, to zrozumie, skąd mój podziw i szacunek dla takich ludzi. I wtedy, w XV i XVI w., Portugalczycy odkrywali, podbijali i handlowali. Mieli mnóstwo energii i odwagi. Bardzo im się chciało. Dziś to naród, który się zestarzał. Nie w znaczeniu demograficznym, ale symbolicznym. Tak jak starzeje się człowiek, który ma poczucie, że najważniejsze w jego życiu już przeminęło. Niekiedy narodom ta starość mija i znowu wskakują na falę wznoszącą (najlepszy przykład to Chińczycy) albo przynajmniej starają się iść z duchem czasu (Brytyjczycy). Ale Portugalczycy i w pewnym sensie Hiszpanie wciąż nie potrafią się otrząsnąć z chwalebnej przeszłości, by mierzyć się z przyszłością. W każdym razie nie wyobrażam sobie lepszego miejsca na emeryturę niż wybrzeże Atlantyku nieco na północ od Lizbony. Tęskne zachody słońca obserwowane z klifów będą idealną scenerią dla niekończących się kolacji pełnych ośmiornic zakrapianych winem. I czytania książek, gdy pozostali emeryci pójdą już spać. Ocean będzie walił o skały i zagłuszał wszystko tak skutecznie, że na balkon Europy nie dotrze żaden dźwięk z rzeczywistego świata. Igor Zalewski
Lizbońskie impresje. Relacja naszego czytelnika
Marzysz o podróży do Lizbony? Warto wpisać to magiczne miejsce na listę kierunków, które chcesz odwiedzić. Dlaczego? Oto relacja naszego czytelnika, Jacka Dybola.
Lampki z symbolami pasów bezpieczeństwa zaskrzyły się jaskrawym światłem nad fotelami pasażerów. Za chwilę podchodzimy do lądowania. Wraz z opadaniem samolotu narasta ekscytacja. Razem z żoną próbujemy spojrzeć, ponad ramieniem pasażera siedzącego przy oknie, na rysującą się białą kreską oceanicznej piany linię styku kontynentu i bezkresu wody. I na starożytne miasto, zarastające od blisko trzydziestu trzech wieków wzgórza wokół szerokiego ujścia rzeki, przez które woda zdaje się nie wypływać, lecz wdzierać w głąb lądu. Miasto na krańcu Starego Świata, najpierw znane jako fenickie Allis Ubbo - „bezpieczny port”, potem z grecka, również Rzymianom, jako Olissipo lub Olissipona, nawiązując swą nazwą do legendy samego Odyseusza. Aż do czasu upadku Kartaginy, gdy Rzymianie przejęli miasto i przemianowali na Felicitas Julia. Po nich były już tylko plemiona germańskie, później Maurowie, z krótkim interwałem w postaci norweskich krzyżowców, aż do pojawienia się Alfonso I Portugalskiego. A nazwa miasta w ciągu pierwszych dwudziestu czterech wieków ewoluowała, by z wizygockiego Ulishbona wreszcie zastygnąć jako Lisboa, z polska zwane Lizboną. Nawracając nad siedemnastokilometrową kreską mostu Vasco da Gamy, tnącą w poprzek rozlewisko ujścia rzeki, samolot przechyla się, strzelając jednym skrzydłem w niebo, drugim rysując cień na wodach Tagu. Wreszcie równa lot i schodzi delikatnie do lądowania. Lizbona przyjmuje nas miękko i słonecznie. W budynku lotniska stykamy się z nowym światem. Język, napisy, głos spikera, tłumy turystów, obsługa informacji turystycznej. Zalewa nas świat nieznany, a my staramy się znaleźć szybko rozeznanie, zdobyć pierwszych przyjaciół, otrząsnąć z własnej odmienności i przybrać postawę jak najbardziej otwartą i szczerą. Nagrodą są pierwsze informacje, podpowiedzi, wskazówki, życzliwe uśmiechy. Choć swą przygodę z miastem rozpoczynamy od zejścia pod ziemię, w chłodne tunele lizbońskiego metra, towarzyszy temu blask radości i zapowiedź przygody, które oswajają mroki podziemi na równi z nowoczesną architekturą. Życzliwy, pomocny i znający język angielski pracownik metra pomaga nam wybrać i kupić w automacie bilet. Będziemy mogli korzystać ze wszystkich udogodnień miejskiej komunikacji przez najbliższe trzy dni. Sieć lizbońskiego metra okazuje się być prosto i przejrzyście podzielona na cztery linie. Mkniemy czerwoną, potem zieloną. W zabieganych wielkich miastach metro ma z założenia być niczym magiczny wehikuł, który przenosi z miejsca na miejsce bez uszczerbku na czasie. Zasadniczo schodzisz pod ziemię w jednym miejscu, a następnie spod niej wychodzisz w miejscu zupełnie innym. Jakbyś zamknął oczy i je otworzył, a świat w tym czasie obrócił się o parę minut i przesunął pod twymi stopami. Jeśli masz ze sobą kanapkę, nawet nie zdążysz jej zjeść. W lizbońskim metrze, pod ziemią, czas się nie zatrzymuje. Nie pozwala ci śnić, lecz upomina się o kontakt z rzeczywistością. Przez wagoniki przeciska się chłopak wygrywający swą samotność na ręcznej harmonii, z psem kieszonkowej wielkości siedzącym częściowo na miechu instrumentu, częściowo na ramieniu grajka i trzymającym małą skarbonkę w pysku. Inny człowiek, bez spojrzenia, bez oczu i jednej dłoni, z białą laską ślepca w drugiej, przechodzi niemo pośród pasażerów. Na brzęk wrzuconej do kubka monety cała twarz układa się w wyraz „dziękuję”, gdy w tym samym czasie na stacjach płynie z głośników chilloutowa muzyka, ściany poszczególnych przystanków zdobią feerie kafelkowych mozaik. Zewsząd i w każdym kierunku płyną ławice ludzi. Można się pogubić pośród tłumów, obrazów, odczuć, myśli, znaczeń. Jedna z ludzkich ławic wynosi nas na powierzchnię miasta. Lądujemy na placu skąpanym w słonecznym blasku, w środku Baixa. Promienie igrają na szybach okien, skacząc złotymi plamami po posadzce i ścianach ukrytych w cieniu. Wraz z nami, z otchłani metra, wypływają i rozbiegają się po mieście mrowia ceramicznych płytek. Obsiadają okoliczne budynki, niczym motyle wystawiając swe barwne wzory ku słońcu. Tysiące azulejos pokrywają Lizbonę trójwymiarowym kobiercem. Wystrojone kafelkami kamienice pochylają się nad nami, gdy przemierzamy uliczki przecinając Bairro Alto i zmierzamy ku Santos. Wtóruje im falujące ciepłem i drgające muzyką ulicznych grajków powietrze. W miarę upływu drogi, okna kamienic zaczynają szarzeć, gzymsy i balkony porastać dziką zielenią, płytki odpadać. Znikają grajkowie i bogate witryny. Z malutkich sklepików i barów sączy się egzotyczna muzyka. Otaczające obrazy balansują między realizmem a surrealizmem. Ludzie stają się bardziej codzienni, bardziej przyziemni, bardziej barwni. Z początku nachodzi mnie pokusa, by powstałą na mych oczach metamorfozę określić mianem biedy. Ale intuicja nie pozwala, a parę dni spędzonych w mieście podpowiada z czasem, że to nie to. A może to, ale nie w takim sensie. To powierzchowność. To jak płaszcz znoszony, bo ulubiony. Jest w tym wyrazie Lizbony raczej jakieś głębokie przekonanie, że czas ma swoje prawa i z nim się nie walczy. Z nim żyje się pod ramię, oddając jego wpływowi materię, zachowując i wzbogacając przy tym ducha. I tak coś, co wygląda na upadłe, jest w Lizbonie jednocześnie piękne swą naturalnością. Nie skrępowane kompleksem wiecznej młodości - jest autentycznie radosne i radośnie prawdziwe. Przy tym Lizbona to świat w koncentracie. Odczucie to nie nachodzi człowieka nachalnie, nie narzuca się natarczywie podczas spacerów ulicami miasta. Ono powoli kiełkuje, drąży zielonym pędem umysł, by na koniec przebić się przez jego skorupę i wpuścić doń światło olśnienia. Lizbona to Afryka i Orient, to pomieszanie kultur zaatlantyckich, zawartych wewnątrz okręgu ręką Rodrigo Borgia zatoczonego, z kulturą ich konkwistadorów z krainy na krańcu Europy. Na wschodzie miasta - nowoczesną architekturą wybiegająca w przyszłość dzielnica Oriente, na zachodzie - koronki wieży Belém i klasztoru hieronimitów, ciężkie od przepychu i bogactwa miasta dawnych zdobywców. Dumny europocentryzm śpi zaklęty w wielkomiejskim splendorze, podczas gdy afrykańskie duchy przebłyskują w barwnych mozaikach płytek, roślinną ornamentyką budynków spoglądając ku południu i przemycając szumiącą w kamieniu melodię tęsknych pieśni muezinów sprzed tysiąclecia. Ulice niemalże pachną Orientem, a jednocześnie w powietrzu unosi się aura zabawy, sjesty i biedy rodem z Rio de Janeiro. Nawet Chrystus spogląda na miasto z wysokości cokołu w Almadzie tak samo i tym samym gestem ogarnia jego ulice, place, spacerowiczów, turystów oraz drobnych handlarzy zaczepiających przechodniów szemranymi szeptem zachętami: „Hashish? Hashish? Marihuana? Good quality!”. Gdy zapada wieczór, ni stąd, ni zowąd, siedzimy przy długim stole nakrytym papierowym obrusem. W plastikowych kubkach mieni się sangria, na plastikowych talerzach parują grillowane sardynki. Ich zapach wypełnia cały wąski zaułek. Wymieszany z muzyką, snuje się pośród biesiadników, przeplata z otwartymi oknami i drzwiami kamieniczek, razem z dymem rozpływa się po sąsiednich uliczkach. Ponad głowami sznury girland migocą dziesiątkami żarówek i lampionów. Pod wieczornym niebem, pośród wesoło bawiących się ludzi, czujemy się jak w rodzinnym gronie, a przecież nie znamy tu nikogo. Ot, przypadek. Podczas wieczornego spaceru przygarnęła nas Lizbona świętująca. Uliczna fiesta napędzana zapałem okolicznych mieszkańców. Otaczają nas prości, zwyczajni ludzie, przeżywający teatrem gestów i melodią szybko wyrzucanych słów każdą swą wypowiedź, każdą dyskusję, nawet tą o błogosławieństwie pogody na czas Santo Antonio. Jest czerwiec. W Lizbonie to miesiąc święty. To miesiąc rozkwitu kultury, sztuki, tej wysokiej i tej ulicznej, oraz pełnej radości życia zabawy. To miesiąc tańców na ulicach. To rzeki uliczek oplatających zawiłą siecią wzgórza starego miasta, emanujące pośród głębokiej nocy żywym złotem świateł girland i lampionów, mieniące się tysiącami ludzkich twarzy, tętniące muzyką i ślące ku niebu dziękczynne kadzidła sardynkowego dymu. To miesiąc Festas dos Santos Populares. A trzynasty dzień czerwca jest tego szczególnego miesiąca kulminacją. To Dzień Świętego Antoniego. Urodził się w 1195 roku tu, w Lizbonie. Po dość rychłej śmierci, pogodny franciszkanin został specjalistą od osób i rzeczy zagubionych i znalezionych, dzieci, narzeczonych, małżeństw, ubogich, podróżnych... jakby wachlarza tego, czym emanuje Lizbona. W czerwcową, ciepłą noc oglądamy plejady papierowych goździków pstrzących parapety i balkony domów, witryny sklepów, cokoły kamienic, stragany kwiaciarek. Przy każdym z goździków, na patyczku nabite, maleńkie karteluszki, powtykane wraz z papierowym kwiatem w pieniące się radosną zielenią bazylii doniczki. Na karteluszkach - wiersze miłosne do ukochanych lub krótkie modlitwy. Do Antoniego. O zesłanie tej najlepszej drugiej do życia połowy. Dla Portugalczyków święty Antoni to bowiem spec od swatania znacznie skuteczniejszy od świętych: Walentego i Andrzeja razem wziętych. Ufają mu ci wszyscy, którzy w weselnym tłumie dziesiątek par młodych kroczą wypowiedzieć sakramentalne „tak” przed jego ołtarzem, w wigilię jego święta. Szukają też u niego nadziei ci, którzy dopiero tańczą pierwszy wspólny taniec gdzieś, na którejś z uliczek jego miasta, w aurze czerwcowych wieczorów zaklinając swój wspólny przyszły los. Przeznaczenie. Los. W Lizbonie nierozerwalnie łączy się z muzyką. To emocja zaklęta w portugalskim słowie fado. Tęskną melodią wyciekająca z barów, tawern, domów, płynąca ulicami miasta od Belém po Alfamę, od Baixa po Mouraria. Przenika miasto swym soudade, poczuciem niepowetowanej straty i życiowych spustoszeń. W niewielkich, kawiarnianych wnętrzach, w ciepłym blasku lamp i świec, pośród szkła mieniącego się winem, oplata i zachwyca serca słuchaczy. Przy dźwiękach fado noce wydają się być jasne, deszcz - bardziej mokry, a zabytkowe tramwaje zdają się spływać ze wzgórz wąskimi uliczkami, nie dotykając kołami szyn. Tramwaje po lizbońskich wzgórzach przetaczają się też za dnia. Lizbona rozlewa się na tych wzgórzach. Faluje razem z nimi i zsuwa ich stokami ku szerokiemu ujściu Tagu i oceanicznemu brzegowi. Spacer po mieście to nieustanna wspinaczka lub schodzenie krętymi, wąskimi uliczkami i szerokimi, prostymi trotuarami. Zgrzyt kołyszących się na zakrętach, mknących z góry lub brnących pod górę tramwai oraz ascensores - ni to wind, ni tramwai - wypełnia ulice. Rozświetlone słońcem, rozgrzane latem. Tętniące życiem. Nie tylko te w zabytkowym centrum. Życie, ludzie, rozlewają się po Lizbonie szeroko. Wypełniają szczelnie każdą uliczkę, każdy zaułek. Rozglądają się z murów Castello, obsiadają taras Elevador de Santa Justa. Przelewają przez Rua Augusta, Terreiro do Paço. Przepadają w labiryntach uliczek Alfamy i Bairro Alto. Rozpływają w przepastnych przestrzeniach parków Parque das Nações czy w Belém. Wylewając się z miasta, suną ku plażom w Cascais. Przecinają Tag na cienkich nitkach olbrzymich mostów Vasco da Gama i Ponte 25 de Abril. Lub płyną ku słońcu zachodzącemu za wzgórzami malowniczej Sintry. Prawie dwa miliony turystów rocznie. Siódme pod tym względem miasto na południu Europy. Miasto olbrzymie, piękne, stare. Nie do ogarnięcia w parę dni. Dlatego może kochające noce. Ostatnią noc w Lizbonie przecinamy spacerem z Oriente na lotnisko. Obok nas przemyka autobus, malując ciepłym światłem swego wnętrza puste chodniki. Gonią go światła samochodów. Zza drzew skradają się ku nam i otaczają nas okoliczne blokowiska. Mrocznymi oczodołami okien zasnuwają gwiazdy. Szeptem i trzaskami wokół śmietników i wejść do klatek schodowych żyją swym mrocznym życiem. Całe szczęście, że skrywa je noc. A może nieszczęście, może to noc czyni je bardziej upiornymi. Dla otuchy, za plecami, białe, świetliste skrzydła rozpościera dworzec Oriente. Na wprost, na końcu drogi, ciepłym światłem przyciągają wzrok i kroki szklane pudełka budynków lotniska. Powoli brniemy ku nim przez noc. Tymczasem gdzieś tam, w okolicy Bairro Alto, ciemne za dnia studnie wejść do metra, żarzą się w noc blado-świetlistymi prostokątami w chodnikach, nieprzerwanie wypuszczając i pochłaniając przechodniów. Każdy szerszy zaułek zapełniają stoliki, bary, wielkie gary z sangrią i gorące do czerwoności ruszty, syczące żywo srebrem sardynek. Kostki metalowych bud, pulsując jarzeniowym światłem, przyciągają kolejki smakoszy swych zapachów. Sklecone tu i ówdzie estrady wybuchają strumieniem muzyki z czarnych gron głośników. Wezbrane w uliczkach rzeki głów falują w rytm dźwięków, w lustrze oczu odbijając gwiazdy. A stary, wystrojony odświętnie Ascensor da Bica, siedzi struchlały na wąskich szczudłach swych szyn i przygasłym okiem jedynego reflektora wpatruje się w rozszalały wokół niego żywioł fiesty. Ukoi go dopiero szum ulicznej polewaczki, syk hamulców śmieciarki i dudniący głucho w opustoszałych uliczkach stukot toczonych koszy na śmieci... Wznosząc się z czerwcowym świtem ponad Lizbonę, spoglądamy na nią ostatni raz zza szyb samolotu: uśpioną w objęciach Tagu, skąpaną w złocie wschodu słońca, oddychającą mglistymi obłoczkami pośród wzniesień. Wspomnieniom spędzonych w niej dni towarzyszy tumult przeciwstawnych wrażeń. To miasto niejednorodne, niejednoznaczne. Miasto, które jest jak zatopiona w melancholii radość życia. Ale to tylko wrażenia. Takie same jak to, że miasto pochłaniają chmury, gdy my wznosimy się w niebo. A przecież ono tam, pod nami, wciąż jest. Budzi się w nowy, czerwcowy dzień, przyciągając kolejnych podróżnych ku swym tajemnicom. Roztaczając swój czerwcowy czar. Allis Ubbo - Bezpieczny Port...
Portugalia i Hiszpania na farmie: Słońce południa
Mój plan podróży był oczywisty: Portugalia i Hiszpania. Chciałam te kraje nie tylko odwiedzić, ale też w nich pożyć.
W Portugalii pracowałam na farmie ekologicznej WWOOF. W Hiszpanii chciałam odkryć Andaluzję, którą znałam tylko z filmów Tony’ego Gatlifa, i przy okazji poprawić swój hiszpański. Z Krakowa przyleciałam do Porto. Spacerowałam ulicami starej Ribeiry oraz wzdłuż brzegów rzeki Duero. Popijałam piwo w kultowym Tendinha Bar. Byłam w Parku Narodowym Peneda-Gerês na północy kraju. Potem wyruszyłam autostopem do Lizbony. Moim kierowcą okazał się jeden z dyrektorów artystycznych Teatru Rossio. Dzięki temu w Liz­bonie zostałam zaproszona na spektakl, a po nim na kolację z innymi pracownikami lizbońskiego teatru. Tam po raz pierwszy spróbowałam bacalhau – pysznego tradycyjnego, suszonego dorsza. Razem z Maximem, studentem z Francji, ruszyliśmy po słońce na południe kraju. W Armação de Pêra nad Oceanem Atlantyckim nasze drogi się rozeszły. Kilka dni spędziłam w miejscowości Albufeira. Wreszcie znalazłam się na farmie. Położona była niedaleko miasteczka Odeceixe, w dolinie rzeki, wśród porośniętych eukaliptusami wzgórz. Uczyłam się sadzenia, siania i dla wszystkich gotowałam. W wolnym czasie odkrywałam okolicę na rowerze, a w pogodne dni wygrzewałam się na plaży Praia de Odeceixe. Miejsce było wyjątkowo urocze – na granicy regionu Algarve oraz słynącego z win Alentejo. Po miesiącu na farmie znalazłam tani lot z Sewilli na Gomerę i przez pięć tygodni cieszyłam się słońcem, zdrowym jedzeniem i pięknymi krajobrazami. Należąca do Wysp Kanaryjskich Gomera przyciąga ludzi ceniących spokój i przyrodę. Na plażach zakładają obozowiska, śpią w jaskiniach. Podczas górskiej wędrówki żywiłam się szczawiem, morską sałatą oraz licznymi kwiatami. Niekiedy byłam zapraszana na świeżo złowioną rybę czy kraba. Przeżycie na tej wyspie jest możliwe także bez pieniędzy! Przez kryzys nie mogłam tam znaleźć pracy. A okazało się, że na koncie mam tylko 2 euro na wydatki. W Valle Gran Rey zatrzymałam się w Casa la Familia, gdzie odbywały się różne wydarzenia kulturalne. Pomagałam w ich organizowaniu, gotowałam dla wszystkich, a w zamian otrzymywałam jedzenie. Poza tym w turystycznych miejscowościach żywność często jest wyrzucana, więc można korzystać z nadmiernego konsumpcjonizmu innych. Były to najbardziej niezwykłe dni mojej podróży. Nigdy nie byłam głodna. Warto wiedzieć: Agnieszka Świątek - teolog, filozof i pedagog specjalny z Tarnowa Agnieszka Świątek. (Fot. Archiwum prywatne) Wybrałam to miejsce, bo: Kocham południe Europy. Moja podróż jest wyjątkowa, bo: Znalazłam w niej to, czego szukałam, i spędziłam trzy miesiące w podróży, wydając niewielkie pieniądze. Mój patent: Jestem ekologiczna, dlatego praca na farmie była świetnym rozwiązaniem na tanią podróż. Zwiedzałam, pracowałam i nigdy nie byłam głodna. Podróżowałam głównie autostopem.
Portugalia: Czar Estremadury, któremu nie da się oprzeć
Była miłością królów, zamorskich kupców, artystów i lorda Byrona.
Jadąc z Lizbony na północ, docieramy do Estremadury w niecałe dwie godziny. Wyżynna kraina między Tagiem i Atlantykiem jest najeżona zabytkami, z których cztery trafiły na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Co kilka kilometrów na horyzoncie pojawia się okazały zamek, królewski pałac lub stare opactwo. Po drodze mijamy pątników, dla których celem stała się święta Fatima. Na placu przed neobarokową bazyliką z wapienia ze strzelistą wieżą mieści się milion pielgrzymów - dwa razy więcej niż na Placu św. Piotra w Rzymie. Sintra - Pałace we mgle Była uroczą kryjówką europejskich arystokratów i artystów poszukujących łagodnego klimatu. 21-letni George Byron napisał o niej: „Osada pod każdym względem najbardziej urokliwa w Europie. Pałace i ogrody wystające spod skał, kaskady i urwiska, klasztory na niezwykłych wzniesieniach, a w oddali ocean i Tag”. Trzeba mieć szczęście, by trafić tu, gdy poranne mgły ścielą się nad pałacami i lasami Sintry. Alejki parku krajobrazowego akurat toną w deszczu, a górujące nad miastem stożkowe kominy Palacio Nacional de Sintra wyglądają tajemniczo i smętnie. – Nie wiadomo, jakim cudem ten 700-letni pałac przetrwał straszne trzęsienie ziemi w 1755 r., gdy katedry rozpadały się jak domki z kart – dziwi się Antonio, nasz przewodnik. Byron w czasie pobytu w Sintrze nie mógł widzieć baśnio-wego Palacio Nacional da Pena (Pałacu Skalnego). Słodki, żółto-różowy pałac ozdobiony wieżyczkami tkwi na wierzchołku wzniesienia niczym tort weselny. To dzieło księcia Ferdynanda, króla-artysty, który w latach 40. XIX wieku zlecił budowę na fundamentach dawnego klasztoru. Po kilku minutach ostrego marszu pod górę stajemy u pałacowych wrót. Przed nami świat jak z bajki – baszty, minarety, zwodzone mostki, kapiące ozdobami komnaty. W eklektycznym pałacu oglądamy Salę Arabską z orientalny-mi freskami na ścianach i sklepieniach, Pokój Hinduski słynący z ręcznie wyrzeźbionych mebli. Jest też kaplica z imponującym XVI-wiecznym ołtarzem, w której zapewne książę gorliwie się modlił. W kuchni na wielkiej tablicy królowa Marysieńka, żona Ferdynanda, miała zwyczaj pisać, co będzie podane do stołu. Stąd wiemy, że chętnie serwowano prosię a la Negrais, wieprzowinę a la Merces i pieczone jagnię. Dzień kończyły wina, likiery, kawy, i sławne „queijadas”, serniki. Obidos- Średniowieczna przystań XIII wieku Obidos leżało nad morzem, od którego zostało potem odcięte. Szum fal wdzierał się do środka przez mury obronne i niósł głośnym echem po kamiennych uliczkach. Wejścia do miasta strzeże brama Porta da Vila, wyłożona słynnymi „azulejos”, portugalskimi kafelkami. Do centrum docieramy pieszo Rua Direita, główną ulicą handlową, wybrukowaną kocimi łbami. Ruch samochodów wstrzymany, taksówek nie ma, więc ciągniemy za sobą walizki. Ale Obidos jest warte wyrzeczeń. Bardzo lubił przyjeżdżać tu angielski pisarz Graham Greene. Miasteczko rozsławiła Izabela Aragońska, która zakochała się w tutejszym zamku mauretańskim, otrzymanym w 1282 r. w prezencie ślubnym od męża, króla Dionizego. Zwyczajowi temu hołdowali potem kolejni władcy, przekazując zamek swoim wybrankom. Zanurzamy się w labiryncie wąziutkich ulic, ozdobionych szpalerem pobielonych domów i kwieciem bugenwilli. Oglądamy kolorowe ogródki otoczone murkami. W renesansowym kościele Santa Maria ściany lśnią od „azulejos”. W 1441 r. odbyły się tutaj głośne zaślubiny przyszłego króla Alfonsa V z kuzynką Izabelą. Pan młody miał wówczas dziesięć lat, zaś panna młoda osiem! – Tradycja zawierania ślubów w Santa Maria wciąż jest żywa, tylko wiek nowożeńców się zmienia – żartują mieszkańcy. Na koniec wizyty w Obidos warto skosztować przedniej wiśniówki, „gindżinii”. Manoel z celebrą nalewa trunek do wąskich kieliszków. Kiedyś prowadził sklep ze starociami, który przerobił na pub. Odtąd interes świetnie się kręci. Na ścianach tykają stare zegary, przy długich drewnianych stołach komplety gości. Szczęśliwi w Obidos czasu nie liczą. Wybrzeże - koronki i spódnice Jest to prawdziwy raj dla plażowiczów, surferów i żeglarzy. Ale niewiele pięknych wiosek rybackich oparło się komercji, ocalało zaledwie kilka wartych obejrzenia. Wśród nich słynące z koronek Peniche, choć jego urodę coraz skuteczniej przysłaniają nowoczesne wieżowce. W lokalnej szkole koronkarstwa zastajemy kobiety wyszywające serwetki. – Bom dia. Como vai? Co słychać? – zagaduje nasz przewodnik. – Tudobem. Wszystko w porządku. Może chcesz pohaftować? – żartują i znów pogrążają się w robótkach. Ktoś musi podtrzymać tradycję. Do śnieżnobiałych koronek jakoś nie przystaje ponura Fortaleza z dawnym więzieniem. Trzymano w nim przeciwników reżimu Salazara, wyzwolonych dzięki rewolucji goździków (25 kwietnia 1974 r.). Teraz mieści się tu muzeum, więc bezkarnie oglądamy maleńkie cele z oknami skierowanymi na ocean, salę tortur z pełną inscenizacją. O twierdzy robiło się głośno, kiedy któremuś z więźniów udawało się skoczyć z wysokiego muru na sznurze do morza. Lista brawurowych fugas, ucieczek, okazuje się całkiem długa. Na północ od Peniche leży inna ciekawa rybacka wioska – Nazare. Nadmorska promenada, przy której opieka się na ruszcie sardynki, żyje właściwie 24 godziny na dobę. Według legendy nazwa miejscowości pochodzi od figurki Matki Boskiej, którą w IV w. przywiózł z Nazaretu grecki mnich. Figurkę można zobaczyć w kościele położonym w sąsiednim Sitio na wysokiej skale, dokąd prowadzi zębata kolejka. Prawdziwą atrakcją Nazare stały się... stare kobiety w chustkach na głowach i kolorowych spódnicach z mnóstwem halek – podobno dopiero siedem ich warstw skutecznie chroni przed wiatrem znad Atlantyku! Kiedy przy swoich straganach śpiewają, tańczą i zadzierają do góry spódnice, trudno oprzeć się takiej promocji. Wypada kupić pyszne orzeszki lub chałwę. Alcobaca – królewskie love Niewielką Alcobacę odwiedza się tylko z powodu wspaniałego opactwa cystersów z XII w. (na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO). Zwiedzającym udostępniono zaledwie część, ale i tak to, co się ogląda, budzi podziw. Surowe, nastrojowe wnętrze klasztoru św. Marii zostało dopracowane w najdrobniejszych detalach. Podziwiamy 20-metrowe, strzeliste łuki podtrzymujące sklepienie oraz prostotę gotyckiego stylu w trzynawowym kościele, gdzie ołtarz główny zdobi jedynie krucyfiks i posąg Chrystusa. Naprawdę piorunujące wrażenie robi przestrzeń – kościół ma 109 metrów długości, co czyni go największą świątynią Portugalii. W skąpym świetle wpadającym przez nieduże okna dostrzegamy słynne grobowce nieszczęśliwych kochanków – króla Piotra I i Ines de Castro, podstępnie zamordowanej na zlecenie jego ojca. Delikatne rzeźby i fryzy na wapiennych nagrobkach są wymownym świadectwem ich tragicznego love story. Król obstawał, by grobowce ustawiono naprzeciw siebie, by w dzień Sądu Ostatecznego mógł zobaczyć wybrankę jako pierwszą. Z ambony można przejść tajnymi schodami prosto do klasztornej kuchni. Na potężnych rusztach dało się upiec naraz siedem wołów! Przy długim kamiennym stole mogło zasiąść stu mnichów. Jedli na zmiany, bo było ich tysiąc! Żyli nadzwyczaj skromnie, zgodnie z regułą św. Bernardyna, że tylko modlitwa i praca w milczeniu czynią dusze piękniejszymi. Klasztor opuszczamy z mocnym postanowieniem poprawy. Tomar - Śladami templariuszy Tomar, w przeciwieństwie do Alcobacy, nie żyje w cieniu jedne-go zabytku. Piękne miasteczko przecięte szachownicą uliczek to świetne miejsce na krótki wypad. Kiedy na wieży zegarowej przy kościele św. Jana Baptysty wybija 12.00, lepiej schować się przed południowym słońcem w tawernie. Templariuszy do Tomaru ściągnął król Portugalii w XII w. do walki z Maurami. Naszym celem jest górujący nad miastem średniowieczny zamek Zakonu Chrystusa (wcześniej zakon templariuszy). Wpadamy tam w labirynt schodków, krużganków, korytarzy, komnat, tarasów. W półmroku tkwi samotny posąg ubiczowanego Chrystusa. Potężny klasztor (na liście UNESCO) ma w sobie coś z gotyckiego dreszczowca. – Widać tu niezwykłą harmonię stylów: romańskiego, gotyckiego, renesansowego i manuelińskiego, charakterystycznego dla Portugalii – zauważa Antonio. Ulubionym obiektem fotografów stało się słynne manuelińskie okno, którego zdobienia są orgią maków, wawrzynów, splątanych lin i kotwic. Najważniejszą częścią klasztoru jest jednak XII-wieczna Rotunda, przypominająca rozkładem jerozolimski Grób Pański. Sanktuarium pełne jest ściennych malowideł i rzeźb ilustrujących żywot Chrystusa. Niegdyś w zakonie żyło 150 mnichów. Zaglądamy do cel: proste sprzęty, twarde łoża. – Rekompensatą za to musiało być portugalskie słońce. I wyborne wina – śmieje się Antonio.
Zapach morza wzbudza w Portugalczykach melancholię. Gdy chce się go poczuć, wystarczy wsiąść do kolejki, która sunąc wzdłuż wybrzeża, odprowadza Tag aż do oceanu i po pół godzinie dociera hen, na kraniec Europy. A tu już tylko spokój i sielanka. Na wybrzeżu lizbońskim jednego możesz być pewien: tu nikt nigdy nie będzie cię poganiał.
Rodzina Pereirów przesiaduje na murku. Mieszkają w Monte de Caparica i od pół roku są moimi sąsiadami. João Pereira, jego żona i córka, a czasami też wnuki spędzają tak całe dnie. Gdy jest gorąco – również noce. Prawie zawsze wieczory, nawet zimą – wtedy dona Pereira okrywa się dużą chustą w kwiaty, a jej mąż zakłada kurtkę i czapkę w czerwoną kratę. Bo wieczorami jest najprzyjemniej: zięć wraca z połowów i Pereirowie pieką na ruszcie kalmary. Popijają lekko gazowanym młodym vinho verde. A na deser jedzą ciasto z kasztanów. W oddali, po drugiej stronie Tagu – rzeka ma tu ponad kilometr szerokości – widać Lizbonę. Lubię schodzić z Monte stromą wiejską drogą do Porto Brandão lub dalej, wzdłuż rzeki, prawie do jej ujścia, do Trafarii. Podglądam, jak zięć Pereirów z innymi rybakami krwistoczerwonymi łodziami wypływają po makrele i małże. To miejsce to prawdziwy koniec świata. Sielanka i spokój. Pod koniec XIX w. zaczęli tu zjeżdżać bogaci lizbończycy, którym lekarze radzili jak najdłuższe pobyty na tutejszej plaży – ponoć zbawienne dla duszy i ciała. Miejscowość leży nad rzeką, ale już stąd słychać szum oceanu. W wakacje spotkać tu można Donę Rosę, niewidomą pieśniarkę fado, jak śpiewa nad oceanem, zazwyczaj przy Rua dos Pescadores, ulicy Rybaków. Ubrana na czarno, zawsze z drewnianą skarbonką, gra na trójkącie. – Lizbonę – mówi mi – znam jak własną kieszeń. Mogę po niej chodzić z zamkniętymi oczami. Latem od zgiełku miasta woli zapach oceanu. Na wielokilometrowych plażach Costa da Caparica miejscowi i turyści chłodzą się w oceanie lub portugalskim piwem z martini, a potem grają piłkarski lub siatkarski mecz z brazylijskimi imigrantami. Okolica przez ostatnią dekadę zmieniła się nie do poznania – drewniane podupadłe knajpki przeobraziły się w schludne restauracje. Jak Tarquinho, w której podają małże, sardynki z rusztu, smażone makrele i açordę de marisco, niegdyś danie biednych, dziś dumę dobrych restauracji. By ją przygotować, czerstwe pieczywo moczy się w gorącej wodzie z oliwą, czosnkiem i solą. W bogatych wersjach dodaje się do niej kiełbasę chouriço albo ryby. Oczywiście wszędzie serwują też bacalhau, suszonego dorsza przygotowywanego tu na trudną do zliczenia ilość sposobów. I coś, za co pokochałem kulinarną Portugalię: połączenie mięsa z owocami morza. W mojej ulubionej wersji to wieprzowina po alenteżańsku podawana z małżami. Lisbon Story Myli się ten, kto sądzi, że wolniej i spokojniej niż w nadmorskich miasteczkach Portugalii żyć już się nie da. Wystarczy pojechać 20–30 km w głąb lądu, tam, gdzie Tag pod koniec swojego tysiąckilometrowego przebiegu płynie szerokością wielu kilometrów, tak że łatwo pomylić: czy to wciąż rzeka, czy już ocean. Albo gdy wyrusza się z Lizbony, wsiąść na prom – w otoczonych monumentalnymi budowlami przystaniach: Cais do Sodré czy Terreiro do Paço – i przepłynąć na drugą stronę Tagu, do Seixal lub Barreiro, by przyglądać się życiu prowincjonalnej, nietkniętej stopą turysty krainy. Gdzie kobiety w czerni popijają poranną kawę, dzieci na placach kopią sfatygowaną szmaciankę, a ubodzy rybacy, sącząc aguardiente, prowadzą filozoficzne dysputy o futbolu. Barreiro jest jak opowieść o utraconej potędze Portugalii. O miejscu, które było niegdyś krańcem znanego Europejczykom świata. O imperium, które zamieniło się w ruinę.Niegdyś było to miejsce strategiczne dla portugalskich odkryć: konstruowano tu karawele i przygotowywano żywność do dalekomorskich eskapad. Teraz starsi mieszkańcy ze łzą w oku patrzą na rzekę i mówią, że piękniejszego widoku nigdzie nie znajdę: jak na dłoni widać stąd Lizbonę, Chrystusa w Almadzie, oba mosty – 25 Kwietnia i niknący we mgle Vasco da Gamy. Na promenadzie wysadzanej palmami nie ma żywej duszy. Od domów odpadają kafelki azulejos, więc umierają zwrócone frontami do Tagu. Po drugiej stronie Tagu życie wre, a dwie starsze panie wykłócają się w tramwaju, kto wygra mecz, i przy okazji plotkują o żonach piłkarzy. Gdy Sporting gra z Benfiką, w całym kraju – bez względu na płeć i wiek – nie mówi się o niczym innym. Znajomi Hiszpanie nie mogą się tu nadziwić: piłka w ich kraju też jest święta, ale nigdy nie widzieli u siebie kobiet z takim zaangażowaniem mówiących o futbolu. Motorniczy rację przyznaje fance Benfiki, co nie jest zaskoczeniem: klubowi temu kibicuje zdecydowana większość Portugalczyków. Wagonik tramwaju numer 28 w drodze z placu Łaski (Largo da Graça) na Cmentarz Przyjemności (Cemitério dos Prazeres) przemierza całą Alfamę. Na zakręcie jednej z uliczek, gdzie przemyka 20 cm od budynków po obu stronach ulicy, motorniczy chwyta za hamulec i przepuszcza przechodniów. – Bom dia, como estão? – pokrzykuje. – Dzień dobry, dobrze, a pan jak się miewa? – odpowiadają. Za następnym zakrętem, niedaleko Portas do Sol, jeszcze dekadę temu spotykałem mężczyznę ostrzącego noże na wielkim urządzeniu napędzanym ruchem stóp, zupełnie jak w Lisbon Story Wima Wendersa. Dzisiaj już go tu nie ma. Przybyło turystów. Poza tym niewiele się zmieniło. Przez dzielnicę Bairro Alto, mijając kawiarnię Brasileira, gdzie przesiadywał Fernando Pessoa, tramwaj jak dawniej zmierza do Madragoi i ogrodów Estrela. Gwiezdny ogród Estrela znaczy gwiazda. Chodzę tam zawsze, gdy odwiedzam moją ulubioną ulicę Zielonych Okien. Rua das Janelas Verdes ciągnie się równolegle do Tagu. Gdy czasami eleganckie kamienice po lewej odsłonią widok, nisko w dole błyszczy w słońcu rzeka. Po prawej: miasto pnie się stromo w górę. Czyżby dlatego wysoko położoną dzielnicę nazwano Gwiazdą? Do ogrodów znajdujących się tuż za bazyliką jest stąd 1,5 km, ale spacer męczy jak górska wspinaczka. W nagrodę Jardim da Estrela daje najlepszy w całej okolicy cień, wybawienie od lizbońskiego upału. W stawie pływają karpie, można wypożyczyć z parkowej biblioteczki książkę, poczytać ją przy kawie, a czasem przy dźwiękach orkiestry dętej. Gdy zgłodnieję, schodzę w dół. Zamawiam wielkie porcje steków w restauracji O Tachadas, w odchodzącej od Janelas Verdes spokojniejszej Rua da Esperança (ulicy Nadziei), o której mój ulubiony fadista Pedro Moutinho śpiewa: Tu każde okno przypomina miejsce, gdzie rodzi się nadzieja, jej obecność ogarnia całą ulicę, co wzbudza zazdrość Księżyca. Nieopodal jest jeden z tych wielu tarasów widokowych, z powodu których kocha się Lizbonę. Gdy brakuje gotówki, siadam na jednej z ławek Miradouro da Rocha de Conde de Óbidos. Gdy mnie stać, wstępuję do restauracyjki Le Chat. Jej ogródek wydaje się wisieć nad rzeką, bardzo dobrze widać stąd most 25 Kwietnia, podają tu czipsy ze słodkich ziemniaków i ośmiornicę sowicie skropioną oliwą. Wrota Piekła Zapach morza wzbudza w Portugalczykach melancholię. Gdy chce się go poczuć, wystarczy wsiąść do kolejki, która sunąc wzdłuż wybrzeża, odprowadza Tag aż do oceanu i po pół godzinie dociera hen, na kraniec Europy. Mijamy Oeiras z Pałacem Markiza Pombala. Dalej – omiatane falami Carcavelos, miejsce pełne barów, kawiarni i młodych ludzi. Potem – plaże w São Pedro i São João. I Estoril ze swoimi koncertami, wyścigami samochodowymi, nieprzyzwoicie bogatymi ludźmi i kasynem, w którego zaciszu podczas II wojny światowej bogaci Żydzi grywali w ruletkę z nazistami. Wreszcie Cascais, szykowny, klimatyczny kurort na końcu trasy. Można tu zwiedzić Muzeum Morskie, zrobić zakupy na targu rybnym, powłóczyć się ulicą Frederico Arouca lub zaszyć na jednej z plaż. Ja jednak mijam centrum i idę wzdłuż morza – drogą, która prowadzi do Wrót Piekieł (Boca do Inferno). Fale z wielką siłą rozbijają się o klifowe skały. Podobno najpiękniej jest tu w czasie sztormu. Z Cascais najlepiej pojechać 20 km na północ – do Sintry, którą lord Byron uważał za najrozkoszniejsze miejsce na kontynencie. Zadziwić mogą tutejsza natura i architektura. Narodowy Pałac Pena, uważany za jeden z cudów Portugalii, narodził się, gdy Ferdynand II Koburg, z pochodzenia Niemiec, zakochał się w Sintrze podczas wycieczki. Ferdynand kupił ziemię, zatrudnił niemieckiego architekta, pozwolił mu wydać fortunę i kazał tak bardzo mieszać style, by podarować królowej najwspanialszy pałac, jaki widziały ludzkie oczy. Efekt przypomina szaleństwa budowlane Ludwika Bawarskiego. Fantazyjne kopuły i bramy, atrapa zwodzonego mostu, fasada w żywych kolorach, wewnątrz ściany tak zbudowane z kamieni, aby przypominały drewno, i figury Maurów w turbanach trzymających elektryczne świeczniki. Jedni powiedzą, że to kicz; większość zapowietrza się z zachwytu. Za każdym razem, aby powstrzymać smutek przed odjazdem, idę na słynne i przesłodkie pastéis de nata w dzielnicy Belém (Betlejem), skąd w 1497 r. Vasco da Gama wypłynął do Indii, a po powrocie witany był przez króla Manuela I Szczęśliwego. Ostatnio, gdy zabrałem do słynnej cukierni dzieci, choć klientów było sporo, kelner znalazł czas, by pograć z nimi w piłkę między stolikami. Omal nie wylali kawy brytyjskim turystom. Mirosław Wlekły
Luksus musi kosztować, ale nie warto za niego przepłacać. Poznaj listę wyjątkowych europejskich hoteli w 5 europejskich miastach, w których pięciogwiazdkowy standard jest gwarantowany w rozsądnej cenie.
Portugalia coraz popularniejsza wśród Polaków! Sprawdź, dokąd i na ile wybieramy się najchętniej
Wszystkiemu "winne" są nowe połączenia lotnicze.
Coraz więcej turystów! W ubiegłym roku Portugalię odwiedziło w sumie ponad 10 mln turystów zagranicznych, co oznacza wzrost o prawie 10 proc. względem poprzedniego roku. Najliczniejszą grupę turystów stanowią Brytyjczycy (16,9 proc.), następnie Hiszpanie (15,2 proc.), Francuzi (11,2 proc.), Niemcy (10,8 proc.) oraz Brazylijczycy (5,5 proc.). Polacy znajdują się dopiero na 12 miejscu. (1,7 proc.). Latamy jednak coraz częściej i spędzamy w Portugalii coraz więcej czasu. Dokąd najchętniej latamy? Najwięcej Polaków wypoczywało w Regionie Lisboa szczególnie w stolicy Portugalii. Dużą popularnością cieszyło się też Algarve, co wynika m.in. z bezpieczeństwa tego regionu w porównaniu z innymi kierunkami sun& sea, bardzo dobrej infrastruktury oraz czystości plaż (85 z nich otrzymało w 2015 r. oznaczenie Blue Flag). Wielu Polaków wybrało Maderę ze względu na charakterystyczny, „wiosenny” klimat wysp, oryginalną, egzotyczną roślinność oraz spokój mniej uczęszczanych plaż. Polacy odwiedzali też Centro de Portugal, które przyciąga sanktuarium maryjnym w Fatimie, urokliwym Aveiro i uniwersytecką Coimbrą. Co ciekawe, to jednak archipelag Azorów, z jeziorami w kalderach, wszechobecną hortensją i wulkanem Pico, odnotował największy, rekordowy wzrost liczby Polaków odwiedzających ten kierunek. Gdzie zostajemy najdłużej? Najdłużej turyści zatrzymywali się na Maderze (średnio 6 noclegów), w Algarve (prawie 5 noclegów), na Azorach (3-4 noclegi) oraz w regionie Lisboa (niecałe 3 noclegi, co sugeruje że zazwyczaj są to krótkie przyjazdy typu „city break”). Dla całej Portugalii średni czas pobytu wyniósł ok. 3 noce. Nowe połączenia lotnicze z Polski Wybór regionów oraz długość pobytu Polaków w Portugalii w dużej mierze zależą od istniejących połączeń lotniczych i ich częstotliwości. Nowością w tym roku są bezpośrednie loty do Porto oferowane aż przez 2 przewoźników. Bezpośrednie loty do Portugalii oferują linie lotnicze TAP (na trasie Warszawa-Lizbona 4 połączenia tygodniowo, a w okresie letnim codziennie), Wizz Air (po dwa loty w tygodniu na trasach: Warszawa–Lizbona, a od 15 maja 2016 również Warszawa-Porto) oraz Ryanair (po dwa loty w tygodniu na trasie Warszawa Modlin-Lizbona, a od 2 listopada 2016 także Warszawa Modlin-Porto). Do Portugalii latają również czartery zamawiane przez biura podróży. Można zatem przyjąć, że liczba Polaków odwiedzających Portugalię i odkrywających jej mniej znane regiony, nadal będzie rosła. ______________________________ Właśnie trwa 10. edycja konkursu TRAVELERY. To najbardziej prestiżowe nagrody podróżnicze. Poznaj nominowanych: View oEmbed on the source website
Do krótkich, weekendowych wypadów do europejskich miast zachęcają tanie loty i perspektywa chwilowego oderwania się od codzienności.
Krótkie, najczęściej weekendowe wypady do europejskich miast od kilku lat cieszą się dużą popularnością wśród Polaków. Do tzw. city breaków zachęcają tanie połączenia lotnicze i perspektywa choćby chwilowego oderwania się od codzienności podczas zwiedzania, zabawy na koncercie czy spotkania ze znajomymi z zagranicy. Więcej, ale krócej Jedna trzecia Polaków w ubiegłym roku odpoczywała za granicą - wynika z badania CBOS. Jednocześnie o prawie 40 proc. wzrosła liczba osób wybierających krótkie wyjazdy, trwające mniej niż tydzień. Z tej formy wypoczynku korzystają przede wszystkim zapracowani Polacy, którzy nie mogą pozwolić sobie na dłuższy urlop lub miłośnicy weekendowych wypadów do najpiękniejszych europejskich miast. City break, czyli... Zjawisko tzw. city breaków, czyli 2-4 dniowych miejskich wypadów turystycznych, od kilku lat cieszy się rosnącą popularnością. Wpływa na to przede wszystkim rozwój tanich linii lotniczych, które pozwalają na szybkie dotarcie do wybranego miasta nawet przy ograniczonym budżecie, oraz Internetu, będącego źródłem szybkiej informacji turystycznej oraz platformą do rezerwacji i płatności za podróż czy pobyt. City break to wyjazd skrojony do własnych preferencji, bez potrzeby podporządkowywania się terminom i programowi biura podróży. Pozwala nie tylko pozwiedzać, ale także pójść do galerii sztuki, teatru czy na koncert. To także okazja, by zrobić zakupy czy spotkać się z mieszkającymi za granicą znajomymi. - Polacy szybko nauczyli się samodzielnie organizować podróż, od najbardziej korzystnych cenowo połączeń lotniczych, przez hotele, komunikację i wyżywienie na miejscu - wyjaśnia Piotr Macierzyński, Prezes START Parking. Dokąd? Na weekendowy wypoczynek Polacy najchętniej wybierają Londyn, Paryż, Rzym i Barcelonę. Popularna jest również Lizbona, Amsterdam, czeska Praga czy Budapeszt. Według danych serwisu tanie-loty.pl, który w ciągu ostatniego kwartału obserwował kierunki wyjazdów trwających nie dłużej niż 7 dni, ponad 40 proc. pasażerów lecących z Warszawy do stolicy Wielkiej Brytanii zostawało tam wyłącznie na 2-3 dni. Podobnie było w przypadku Paryża. Na 3 dniowy city break w Rzymie wybrało się natomiast 30 proc. pasażerów lecących z Warszawy. Do stolicy Katalonii Polacy wylatują zarówno na weekendy, jak i zostają tam na dłużej, nawet do tygodnia. Więcej dni, od 4 do 7, dają sobie również w takich destynacjach jak Lizbona, Ateny, Malaga, Mediolan czy Dubrownik. Rosnącym zainteresowaniem cieszą się też kraje skandynawskie, jak Dania, Norwegia czy Szwecja. W poszukiwaniu okazji W wyszukiwaniu najbardziej korzystnych połączeń mogą pomóc serwisy rezerwacyjne, takie jak tanie-loty.pl. Warto też śledzić strony przewoźników – LOT-u, Ryanaira i Wizzaira, którzy regularnie oferują przeloty w promocyjnych cenach. W ten sposób bilet na podróż w jedną stronę można upolować nawet za 19 zł. Loty do takich miast jak Londyn, Rzym czy Barcelona zamykają się w przedziale od 64 - 112 złotych, natomiast do Kopenhagi czy Sztokholmu można polecieć już od 59 złotych. Podobnie jest w przypadku miejsc noclegowych, gdzie z pomocą przychodzą serwisy tani-hotel.com.pl, hostelworld.com czy booking.com, skupiające hotele i hostele o różnym standardzie i w różnym przedziale cenowym. Dla turystów chcących maksymalnie ograniczyć wydatki na nocleg, rozwiązaniem może być tzw. couchsurfing, czyli społeczność ludzi oferujących darmowe noclegi we własnym domu czy mieszkaniu. Daje to również możliwość poznania miasta przez pryzmat jego mieszkańców. Spontanicznie? City break zazwyczaj organizowany jest w ostatniej chwili. Warto jednak pomyśleć o zaplanowaniu takiego wyjazdu z odpowiednim wyprzedzeniem, gdyż wiele dostępnych na rynku ofert nosi cechy tzw. first minute – im wcześniej tym taniej.Już teraz warto rozejrzeć się za tanimi lotami na jesieni. Opłaca się to również ze względu na planowane w tym okresie promocje. Specjalna oferta szykuje się dla tych, którzy na lotnisko dojeżdżają samochodem. Rezerwując teraz miejsce na START Parkingu w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Gdańsku, Wrocławiu lub w Katowicach za pozostawienie samochodu między początkiem września a końcem grudnia zapłacimy tylko: 9 złotych za dwa dni, 19 złotych za trzy i 29 złotych za cztery dni . Na co zwrócić uwagę? City break ma jednak również swoje ograniczenia, które należy brać pod uwagę. Chcąc podróżować jak najtaniej, trzeba liczyć się z możliwością zabrania jedynie niewielkiej ilości bagażu. Zazwyczaj tanie linie lotnicze wymagają dodatkowych opłat za tzw. bagaż rejestrowany. W ramach biletu pasażer może jednak zabrać na pokład bagaż podręczny o wadze od 8 do 10 kg i maksymalnych wymiarach 55 x 40 x 20 cm. Warto uprzednio dokładnie przemyśleć ile i jakie ubrania będą potrzebne na miejscu i zabrać tylko niezbędne rzeczy. Aby dokładnie wykorzystać dostępną przestrzeń ubrania można zwijać w ruloniki i układać ściśle obok siebie. Jeśli kierunek podróży wiąże się ze zmiennymi temperaturami, część potrzebnej garderoby, jak kurtka czy swetry, można ubrać warstwowo na siebie na czas lotu. W przypadku kosmetyków warto zwrócić uwagę na sprzedawane w drogeriach małe pojemniki, do których można przełożyć dozwoloną ilość pasty do zębów czy kremu. Przedmioty podlegające kontroli, czyli kosmetyki i urządzenia elektroniczne, jak laptop czy tablet, należy umieścić na wierzchu torby.
Fulton Center w Nowym Jorku, Westfriedhof w Monachium, a także Plac Wilsona w Warszawie - to te stacje zostały uznane za najpiekniejsze przez dziennik The Guardian.
Niedawno otwarta stacja metra Fulton Center w Nowym Jorku, stacja Olaias znajdująca się w Lizbonie, a także Westfriedhof w Monachium, Plac Wilsona w Warszawie i Muzeum w Toronto to jedne z najpiękniejszych na świecie stacji metra według rankingu publikowanego przez brytyjski dziennik The Guardian. Co jest w nich wyjątkowego i unikalnego? Wyróżnia je przede wszystkim niebanalna architekturą, finezja i kunszt. Według twórców rankingu schodząc kilka metrów pod ziemie przenosimy się niemal do muzeum sztuki. Ich klimatyczne wnętrza i misterne wykonanie detali oddaje niebanalną atmosferę niespotykaną na innych stacjach metra. Na listę najbardziej uznanych i docenionych stacji trafiły także m.in.: stacja Avtovo w St. Petersburgu, Southwark w Londynie, Stadion w Sztokholmie i Arts et Metiers w Paryżu.
95. urodziny KLM to dobra okazja, żeby tanio latać. W urodzinowej promocji tanie bilety do 17 europejskich metropolii! Akcja trwa od 29 września do 10 października
Holenderski przewoźnik, z okazji nadchodzącej 95. rocznicy swoich urodzin, oferuje upust na loty do kilku miast w Wielkiej Brytanii oraz we Francji, Hiszpanii i Norwegii. Na liście nie zabrakło również Portugalii, Belgii czy Luksemburga. Oferta KLM obowiązuje od 29 września do 10 października 2014, a przeloty można rezerwować na stronie www.klm.pl, poprzez infolinię oraz w biurach podróży w całej Polsce. Edynburg, Amsterdam, a może Lizbona? Największy wybór promocyjnych biletów dotyczy miast na Wyspach Brytyjskich, dokąd KLM oferuje bogatą siatkę połączeń. Taniej polecimy na przykład do Edynburga i Manchesteru – w cenie od 705 PLN. Niewiele więcej zapłacimy za bilety lotnicze do Aberdeen i Birmingham (obydwa miasta dostępne są już od 725 PLN). Na liście KLM znalazły się także Leeds (975 PLN) i Newcastle (895 PLN). Natomiast za przelot do stolicy Irlandii – Dublina zapłacimy 975 PLN. Niekwestionowanym hitem tej promocji jest Amsterdam – dostępny już od 495 PLN. W dobrej cenie są także bilety do Lizbony i Tuluzy, za które zapłacimy jedynie 705 PLN. Z kolei już za 725 PLN polecimy do: Bergen i Stavanger (w Norwegii), Bilbao (jednej z nowości w siatce połączeń na terenie Hiszpanii), Lyonu oraz Madrytu. Tanio "tradycyjną" linią Wybierając KLM warto zwrócić uwagę na największe atuty podróży tzw. „tradycyjną linią”. W przeciwieństwie do tanich linii, KLM oferuje w czasie lotu bezpłatne napoje i przekąski, a każdy z pasażerów może ze sobą zabrać bez dodatkowych opłat duży bagaż podręczny (do 12 kg). Wszystkie wyloty realizowane przez holenderskiego przewoźnika realizowane są z lotniska Chopina w Warszawie. Natomiast w przypadku przesiadki, samolot zmieniamy na bardzo lubianym przez podróżnych i zdobywającym liczne nagrody lotnisku Amsterdam Schiphol, co istotne wyłącznie w dogodnych dla pasażerów godzinach. Holenderska linia na trasie Warszawa-Amsterdam oferuje aż 3 rejsy dziennie. Ponadto podróżni KLM, mają możliwość zbierania mil w programie lojalnościowym linii (Flying Blue), które potem wymienia się na przeloty i udogodnienia podczas podróży. Członkowie programu mogą być zwolnieni z opłat za przewóz bagażu rejestrowanego, korzystają ze zniżek (od 1 października 2014 zmienia się polityka KLM w tym zakresie). Warto pamiętać, że KLM oferuje połączenia do aż 130 miast położonych w najodleglejszych zakątkach świata. Warto śledzić kolejne promocje holenderskiego przewoźnika, gdyż do wielu z tych egzotycznych miejsc nie dolecimy żadną tanią linią. Pełna lista miast objętych urodzinową promocją KLM: www.klm.com/travel/pl_en/plan_and_book/special_offers/flight_offers/index.htm
Jesień coraz bliżej, a w Europie są jeszcze miejsca, w których trwa wakacyjna zabawa. Trivago.pl przedstawia listę 6 imprezowych kierunków z propozycją najtańszych noclegów w drugiej połowie września.
1. Wyspa Pag, Chorwacja Chorwacja na wakacyjnych mapach Polaków znajduje się nie od dziś. Cenimy sobie jej stosunkową bliskość, krajobrazy, dobre hotele w atrakcyjnych cenach oraz bajeczną kuchnię. Wyspa Pag, nazywana często chorwacką Ibizą, znana jest przede wszystkim ze słonecznych imprez pod gołym niebem nierzadko rozkręcanych przez najlepszych DJ-ów świata. Najbardziej znanym punktem imprezowym na wyspie jest zlokalizowana na północy plaża Zrce. Ceny noclegów na trivago.pl w II połowie września: Hotele 3*** już od: 147 PLN/pokój 2-osobowy Hotele 4**** już od: 206 PLN/pokój 2-osobowy 2. Barcelona, Hiszpania Miasto Gaudiego i jedno z najsłoneczniejszych miast Hiszpanii – to właśnie Barcelona, położone w północno-wschodniej części kraju miasto będące częścią autonomicznej wspólnoty Katalonii. Barcelona nigdy nie śpi, a dowodem na to są liczne imprezowe dzielnice – zaczynając od położonych przy samym wybrzeżu ekskluzywnych Port Veil czy Port Olimpic, przez hipsterskie Born aż po Poble Nou będący rajem dla lubiących muzykę indie rock i pop. Ceny noclegów na trivago.pl w II połowie września: Hotele 3*** już od: 252 PLN/pokój 2-osobowy Hotele 4**** już od: 265 PLN/pokój 2 osobowy 3. Lizbona, Portugalia Portugalczycy uwielbiają się bawić, co na ulicach Lizbony widać bardzo wyraźnie. To miasto oceanu, miejsce dla surferów i osób podążających za trendami, bo to właśnie Lizbona zyskała w ostatnim czasie miano jednej z najmodniejszych stolic europejskich. Młodzi z całego kontynentu kierują się tam nie tylko, aby podszkolić swoje umiejętności surfingowe, ale również po to, aby poczuć tę niesamowitą atmosferę błogości. Będąc w mieście nie można ominąć najbardziej popularnej imprezowej ulicy – Bairro Alto – czy klubu Op Art z widokiem na ocean. Ceny noclegów na trivago.pl w II połowie września: Hotele 3*** już od: 125 PLN/pokój 2-osobowy Hotele 4**** już od: 343 PLN/ pokój 2-osobowy 4. Mykonos, Grecja Mykonos to położona w sercu Cyklad urocza wyspa o powierzchni niecałych 86 kilometrów kwadratowych. Mocno rozbudowana baza hotelowa oraz urokliwy charakter samej wyspy sprawiają, iż jest ona jednym z najczęściej wybieranych greckich kierunków wakacyjnych. Poza swoim urokiem, Mykonos może poszczycić się również bujnym życiem nocnym – dziesiątki klubów oraz liczne zorganizowane imprezy na plażach przyciągają młodych i spragnionych zabawy przy zachodzie słońca ludzi. Wartymi odwiedzenia są kluby z fantastycznym widokiem na Morze Jońskie np. Cavo Paradiso. Ceny noclegów na trivago.pl w II połowie września: Hotele 3*** już od: 105 PLN/pokój 2-osobowy Hotele 4**** już od: 209 PLN/pokój 2-osobowy 5. Teneryfa, Hiszpania Politycznie należąca do Hiszpanii, a geograficznie do Afryki Teneryfa, według legendy jest pozostałością dawnej Atlantydy. Aktualnie na wyspę przylatują zarówno osoby szukające wypoczynku, jak i pragnące zabawy, bo choć Teneryfa nie jest zbyt duża, to nie można się tam nudzić. Głównymi centrami rozrywki są naturalnie duże ośrodki, przede wszystkim te położone na południu wyspy – Costa Adeje, Los Cristianos czy Playa de las Americas. Większość z nich została zbudowana specjalnie pod turystów i oferuje życie nocne jak nigdzie indziej na wyspie. Ceny noclegów na trivago.pl w II połowie września: Hotele 3*** już od: 101 PLN/pokój 2-osobowy Hotele 4**** już od: 180 PLN/pokój 2-osobowy 6. Ibiza, Hiszpania Nikogo chyba nie dziwi, że Ibiza również znalazła się na tej liście – w końcu ta wyspa to rozrywka w czystej postaci. To miejsce, w którym klub znaleźć można na każdym rogu, a różnorodność kolorowych drinków przyprawić może o ból głowy jeszcze zanim zostaną wypite. Bez względu na to czy szukamy rozrywki na plaży, nad basenem, czy na jachcie – Ibiza oferuje to wszystko. Ceny noclegów na trivago.pl w II połowie września: Hotele 3*** już od: 161 PLN/pokój 2-osobowy Hotele 4**** już od: 443 PLN/pokój 2 osobowy ______ Autorem zestawienia jest www.trivago.pl - porównywarka cen hoteli, dzięki której podróżujący znajdzie dla siebie idealny hotel w najkorzystniejszej cenie. Trivago porównuje ceny ponad 700.000 hoteli na całym świecie, przeglądając ponad 150 stron rezerwacyjnych. Serwis udostępnia 120 milionów zintegrowanych ocen oraz 14 milionów zdjęć. Znalezienie idealnego hotelu ułatwiają różnorodne filtry. Co miesiąc 75 milionów użytkowników korzysta z trivago oszczędzając średnio 35% przy każdej rezerwacji. Trivago to niemiecka firma z siedzibą w Düsseldorfie, założona w 2005 roku, obecnie operująca na 47 międzynarodowych platformach w 28 językach.
20 zł za godzinę Internetu? Tyle trzeba zapłacić na niektórych europejskich lotniskach. Wyszukiwarka Skyscanner sprawdziła, jak wygląda sytuacja z dostępem do Wi-Fi na największych portach lotniczych.
Europejscy podróżni są zgodni: 96% z nich uważa, że na lotniskach powinien być zapewniony darmowy dostęp do bezprzewodowego Internetu – wynika z raportu przeprowadzonego przez wyszukiwarkę lotów Skyskanner. - Wiemy, że Wi-Fi na lotniskach to jedna z kwestii, które coraz bardziej interesuje podróżnych. Kiedy chcemy sprawdzić pocztę lub pobrać film na długi lot, niezwykle frustrujące jest, gdy odkrywamy, że dostęp do Internetu jest na lotnisku kosztowny” – skomentowała Magdalena Greloff, Marketing Manager w Skyscanner. Największe polskie lotnisko – Port Lotniczy im. Fryderyka Chopina w Warszawie – od niedawna spełnia te oczekiwania. Osoby wylatujące z Warszawy, bądź przylatujące do niej, mogą cieszyć się darmowym i nielimitowanym dostępem do bezprzewodowego Internetu na terenie lotniska. Jak jest w innych krajach? Blisko połowa z 50 europejskich portów lotniczych o największym natężeniu ruchu pasażerskiego, które zostały wzięte pod uwagę w badaniu, zapewnia pasażerom dostęp do Internetu. Przodują włoskie i rosyjskie lotniska - w obu krajach wszystkie główne porty lotnicze zapewniają dostęp do darmowego i nielimitowanego Wi-Fi. Mimo, że zdecydowana większość podróżnych chciałaby darmowego Internetu, to nieco ponad 1/3 jest gotowa płacić za taką usługę, ale nie więcej niż 1 euro za godzinę. Na największy szok cenowy muszą przygotować się podróżni lecący do Dusseldorfu oraz Lizbony – godzina dostępu do Wi-Fi kosztuje tam równowartość 21 zł… Mimo to oferują one przynajmniej krótkie okresy darmowego dostępu do Wi-Fi w odróżnieniu do berlińskiego lotniska Tegel czy portu lotniczego Sabiha Gokcen w Stambule. Do czego wykorzystujemy Internet na lotniskach? Ankieta przeprowadzona przez Skyscanner ujawniła, że dla 71% podróżnych dostęp do Internetu na lotnisku jest niezwykle istotny. Dostęp do Wi-Fi najczęściej wykorzystywany jest do przeglądania mediów społecznościowych (10%), sprawdzania poczty elektronicznej (22%) oraz najzwyczajniej w świecie - do zabijania czasu (30%). Najwięcej ankietowanych (33%) wykorzystuje darmowy Internet do kontaktu z rodziną i znajomymi. Na lotniskach nie jesteśmy natomiast zbyt pracowici – jedynie 5% wykorzystuje bezprzewodowy Internet w obowiązkach służbowych. - Mamy nadzieję, że opublikowany przewodnik zmobilizuje zarządzających lotniskami, do wprowadzenia bardziej hojnego dostępu do Wi-Fi – podumowała Greloff. O badaniu Przy sporządzaniu raportu wzięto pod uwagę 50 największych portów lotniczych w Europie pod względem ruchu pasażerskiego wg serwisu www.anna.aero. Zebrane informacje są potwierdzone na dzień 28 sierpnia 2014 r. Autorem zestawienia jest Skyscanner - wiodącą na świecie i najpopularniejszą w Europie bezpłatna wyszukiwarka podróży, pozwalającą na kompleksowe i wiarygodne porównanie cen lotów a także ofert hoteli i wypożyczalni samochodów. Strona Skyscanner wystartowała w 2003 roku i obecnie obsługuje ponad 30 mln unikalnych użytkowników w każdym miesiącu, umożliwiając im odnalezienie w Internecie, a także na urządzeniach mobilnych najlepszych ofert podróży. Więcej informacji na temat przewodnika Skyscanner, opracowanego pod kątem dostępu do Wi-Fi na lotniskach, znaleźć można pod adresem: http://www.skyscanner.pl/wiadomosci/europejczycy-chca-darmowego-internetu-na-lotniskach
To miasto zachwyca przede wszystkim różnorodnością oraz wspaniałą atmosferą
Nie brak w Lizbonie malowniczych zaułków oraz godnych uwagi zabytków. Które z nich cieszą się największym zainteresowaniem? Gdzie koniecznie trzeba wybrać się podczas wizyty w portugalskiej stolicy? Atrakcje Dolnego Miasta W dolnej części miasta zadziwia najstarsza w Europie dzielnica o biznesowym charakterze. Tu mieszczą się liczne biurowce i placówki bankowe, a starannie wyznaczone brukowane ulice sprawiają, że Dolne Miasto sprawia wrażenie niezwykle uporządkowanego i eleganckiego. Najważniejszym punktem na terenie Dolnego Miasta jest plac Rossio, otoczony kawiarenkami oraz imponującym gmachem Teatru Narodowego. Warto pamiętać, że dawniej w tym miejscu swą siedzibę przy placu miała osławiona inkwizycja, znana ze zwalczania heretyków i wszelkich odstępstw od wiary. W miejscu, w którym wykonywane były wyroki śmierci, obecnie stoi kościół Sao Domingos. Lizbońska katedra – symbol zwycięstwa i perła sakralnej architektury Jest najważniejszym zabytkiem miasta, a zarazem symbolem zwycięstwa nad Maurami. Powstała w połowie XII wieku w miejscu, w którym stał wcześniej mauretański meczet. Zbudowana w stylu romańskim zachwyca nie tylko okazałym portalem, ale i pięknymi wieżami. Niestety w jej wnętrzu brak cenniejszych zabytków, choć bez wątpienia warto przyjrzeć się XIV – wiecznym grobowcom utrzymanymi w gotyckim stylu. Dodatkową atrakcją tej świątyni jest niewielkie muzeum, które urządzono w barokowej zakrystii. Najcenniejszym eksponatem w jego zbiorach są relikwie św. Wincentego, który zginął męczeńską śmiercią w Walencji. Zamek św. Jerzego – miejsce triumfu nad Maurami Zamek św. Jerzego, jako miejsce ostatecznego triumfu Alfonsa I Zdobywcy nad Maurami, cieszy się dużym powodzeniem wśród turystów. Po dawnych panach Lizbony zachowały się tu do dziś średniowieczne mury w stylu mauretańskim. Doskonale zachowane umocnienia, podobnie jak i sam zamek, są jedną z największych atrakcji miasta. Warto pospacerować po zamkowych tarasach, których największą ozdobą są sadzawki i zadbane, cieszące oko ogrody. Alfama – najstarsza z lizbońskich dzielnic Rozłożona u stóp zamku św. Jerzego Alfama jest najstarszą dzielnicą Lizbony. Swoistą atrakcją tej dzielnicy są pchle targi, na które chętnie zaglądają turyści i miłośnicy zabytkowych przedmiotów. Do najważniejszych zabytków Alfamy można natomiast zaliczyć kościół św. Engracji w którym spoczywają portugalscy bohaterowie i kościół św. Wincentego, służący m.in. jako królewska nekropolia. Zwiedzenie Lizbony umożliwia już praktycznie każde dobre biuro podróży. Nic dziwnego, skoro w tym wyjątkowym mieście czeka na podróżnych tyle wspaniałych atrakcji. Rejs promem, spacer historycznymi uliczkami miasta oraz zwiedzenie najstarszej dzielnicy Lizbony to tylko nieliczne punkty, które można znaleźć niemal w każdym programie wycieczki do portugalskiej stolicy.
Dokąd Polacy zabierają dzieci na wczasy?
Sezon urlopowy zbliża się wielkimi krokami. To bardzo dobry moment, żeby zaplanować niesamowity wypoczynek dla siebie, a dzieciom zagwarantować maksimum zabawy. Dokąd pojechać?
Skyscanner, wiodąca na świecie wyszukiwarka podróży, analizując wybory swoich użytkowników pokazuje, że można udać się na wczasy w najpopularniejsze miejsca jednocześnie sprawiając przyjemność swoim pociechom. 10 najczęściej wyszukiwanych kierunków podróży z dzieckiem: 1. Hiszpania 2. Włochy 3. Wielka Brytania 4. Grecja 5. Stany Zjednoczone 6. Francja 7. Portugalia 8. Chorwacja 9. Bułgaria 10. Niemcy Top10 najchętniej wybieranych kierunków to miejsca, które oprócz ładnej pogody oferują także pakiet rozrywek. Europejskie miasta są bogate w zabytki i atrakcje dla różnych grup wiekowych, dlatego właśnie wspólny wyjazd może być idealnym wyjściem na rodzinny wypad. Czas wakacji to także świetna okazja, by odwiedzić rodzinę i przyjaciół mieszkających za granicą, co tłumaczy wysoką pozycję Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Polskie rodziny najchętniej planują urlopy trwające 7 lub 14 dni. Największą popularnością cieszą się stolice, które pełne są atrakcji dla rodziców a także najmłodszych. W okolicach najczęściej wybieranych na rodzinne wypady miast znajdują się wielkie parki rozrywki. Wtedy wystarczy już tylko krótka przejażdżka, by zrobić dzieciom niespodziankę i zabrać je do prawdziwej krainy zabawy. Skyscanner prezentuje 5 najczęściej wyszukiwanych (przez użytkowników wybierających się w podróż z dziećmi) miast wraz z propozycjami miejsc, które warto odwiedzić ze swoimi pociechami. 5 najczęściej wyszukiwanych miast na rodzinne wakacje: 1. Londyn – warto odwiedzić słynny Legoland w Windsorze, Thorpe Park (oprócz całodziennej zabawy oferuje również zakwaterowanie i nocleg) oraz Chessington World of Adventures łączący atrakcje „wesołego miasteczka” i ZOO. Wszystkie znajdują się w odległości ok. 40km od stolicy. 2. Barcelona – Port Aventura to miejsce uważane za jedno z najciekawszych miejsc pod względem różnorodności – znajdziemy tam aż 5 krain tematycznych. Park położony jest ok. 110 km od stolicy Katalonii. 3. Paryż – w okolicy znajdują się: Parc Astérix – poświęcony najsłynniejszemu Galowi na świecie, La Mer de Sable – dla fanów Dzikiego Zachodu i oczywiście Disneyland. Parki oddalone są od stolicy o ok. 50km. 4. Lizbona – Portugalia proponuje parki wodne takie jak Aquashow i Zoomarine Algarve znajdujące się w odległości ok. 3 godzin drogi samochodem na południe. Główną atrakcją pierwszego jest Water Coaster. Drugi oferuje także pokazy delfinów i lwów morskich. 5. Rzym - Rainbow MagicLand (oddalony o 55 km) to nowoczesny świat zabawy łączący cechy tradycyjnych i wodnych parków rozrywki. Mamy coraz więcej parków rozrywki do wyboru. Ciągły rozwój tego typu miejsc pokazuje, że dorośli korzystają z ich ofert równie chętnie, co najmłodsi. - Popularność stolic w kontekście rodzinnych wakacji i zbliżającego się 1 czerwca jest zrozumiała, tym bardziej, że każdy z nas ma w sobie dziecko. Wczasy z dziećmi nie mogą polegać tylko na wspólnym odpoczynku, liczy się też zabawa. Planowanie podróży bez pośredników pozwala zaoszczędzić pieniądze, które możemy wydać na atrakcje dla naszych pociech - mówi Magdalena Greloff, Marketing Manager w Skyscanner. Chcąc ominąć koszty związane z pomocą biur podróży, coraz częściej decydujemy się na wyjazd na własną rękę. Tym bardziej, że wakacje z dzieckiem muszą być bogate w atrakcje, a te często nie znajdują się w sąsiedztwie hotelu. Rezerwacja lotu, zakwaterowania i wynajęcie samochodu dla całej rodziny oznacza, że można maksymalnie dostosować podróż do swoich preferencji, a także nie nadwyrężać domowego budżetu. Wszystko to za pomocą kilku kliknięć. Używając opcji „szukaj wszędzie” znajdujemy nie tylko atrakcyjne, ale też najtańsze kierunki, dzięki czemu podróż jest dużo bardziej komfortowa i oszczędna. O badaniu: • Badanie zostało przeprowadzone na bazie wyników wyszukiwań użytkowników Skyscanner od lutego do maja 2014 roku. O Skyscanner • Wyszukiwarka hoteli Skyscanner jest szybka, darmowa i prosta w obsłudze. Jest w stanie wyszukać miliony hotelowych pokoi na świecie w najniższych cenach, dostosowując je do możliwości finansowych podróżnika. • Skyscanner jest wiodącą na świecie i najpopularniejszą w Europie bezpłatną wyszukiwarką podróży, pozwalającą na kompleksowe i wiarygodne porównanie cen lotów a także ofert hoteli i wypożyczalni samochodów. • Strona Skyscanner wystartowała w 2003 roku i obecnie obsługuje 25 mln unikalnych użytkowników w każdym miesiącu, umożliwiając im odnalezienie w Internecie, a także na urządzeniach mobilnych najlepszych ofert podróży. • Wyszukiwarka jest dostępna w 30 językach, również w polskim. • Darmowe aplikacje mobilne Skyscanner oferowane na urządzenia iPhone, iPad, Android, Windows Phone, BlackBerry oraz Windows 8 zanotowały już ponad 30 mln pobrań
Nocleg w Lizbonie: ceny wzrosły o 1202%!
W czasie finału Champions League, ceny hoteli w Lizbonie wzrosną w zastraszacy sposób. Chcący obejrzeć starcie Realu Madryt z Atlético muszą się liczyć z tym, że zapłacą ok. 5469 zł za dobę!
Fani piłki nożnej szukający zakwaterowania w stolicy Portugalii na dzień 24 maja mogą spodziewać się, iż średnia cena za pokój hotelowy typu double standard sięgnie aż 5469 zł, co stanowi niewyobrażalnie wysoki wzrost (+1202%) w stosunku do miesiąca kwietnia, kiedy to średnia cena za taki sam pokój wynosiła w tym mieście 455 zł. Na początku kwietnia średnia cena zakwaterowania w Lizbonie na dzień finału wynosiła 1505 zł – kwota ta została wyliczona na podstawie informacji pochodzących z ponad 150 stron rezerwacyjnych i hoteli o różnych standardach. W ostatnim tygodniu miesiąca było to już 2430 zł - co stanowi wzrost wysokości 161% w przeciągu 3 tygodni - natomiast na początku maja sięgnęła ona rekordowych 5469 zł i utrzymuje się na podobnym poziomie. Oznacza to, iż jedynie w przeciągu ostatniego tygodnia miesiąca ceny podniosły się o 146%. Jak wynika z danych trivago.pl poza Portugalczykami, narodowościami, które najczęściej poszukują zakwaterowania w Lizbonie w dniach 22-24 maja są Hiszpanie, Duńczycy oraz Irlandczycy. Polacy plasują się na 11. miejscu.
Hiszpania, Włochy, Wielka Brytania - to trzy najchętniej wyszukiwane kierunki w Polsce. Zobacz pierwszą dziesiątkę destynacji, jakie wybieramy na weekend majowy
Dzięki możliwości wyszukiwania tanich biletów oraz coraz większej ilości dostępnych połączeń lotniczych z Polski, często o majowym weekendzie myślimy, jak o okazji do zagranicznej wycieczki. Najpopularniejsza wyszukiwarka podróży w Europie, Skyscanner, przeanalizowała dane dotyczące zapytań Polaków o bilety lotnicze w maju 2013 i 2014 r. - większość z nas chciałaby w tym czasie odwiedzić południe Europy. 10 najpopularniejszych krajów na majowy wyjazd w 2014 r. 1. Hiszpania 2. Włochy 3. Wielka Brytania 4. Francja 5. Portugalia 6. Niemcy 7. USA 8. Grecja 9. Norwegia 10. Holandia Wymarzone destynacje Polaków na majowy weekend niemal nie zmieniły się w stosunku do ubiegłego roku. Lista 10 krajów, które najbardziej chcemy odwiedzić zawiera te same państwa, jednak w 2014 r. na popularności zyskały Stany Zjednoczone (wzrost zapytań o bilety lotnicze o 53% w porównaniu z 2013 r.) oraz Grecja (wzrost o 30%). Swoją pozycję na wspomnianej liście umocniła również Wielka Brytania (20% wzrost). Tuż za pierwszą dziesiątką znalazła się Polska, co może świadczyć o rosnącej popularności transportu lotniczego wewnątrz kraju. Wśród najpopularniejszych miast największy wzrost zainteresowania zanotował Nowy Jork (aż 57% w porównaniu do 2013 r.), w czym z pewnością pomogły nowe, atrakcyjne cenowo połączenia z lotniskiem JFK, które zaczęły oferować linie lotnicze Norwegian z Gdańska i Krakowa. Na drugim miejscu pod względem wzrostu zainteresowania uplasowała się Lizbona (33%), do której w listopadzie 2013 r. zaczęła latać linia Ryanair. Niesłabnącym zainteresowaniem Polaków cieszy się również stolica Wielkiej Brytanii (32% wzrost). 10 najpopularniejszych miast na majowy wyjazd w 2014 r. 1. Londyn 2. Barcelona 3. Paryż 4. Rzym 5. Lizbona 6. Mediolan 7. Nowy Jork 8. Oslo 9. Malaga 10. Stambuł - Ponieważ w majowy weekend coraz więcej Polaków myśli o wyjeździe za granicę, trudniej w tym okresie o wyjątkowo korzystne oferty lotów. W takich sytuacjach z pomocą przychodzą wyszukiwarki podróży, które dzięki ogromnej bazie lotów i braku dodatkowych opłat, pozwalają znaleźć najlepsze okazje cenowe – powiedziała Magdalena Greloff, Marketing Manager Skyscanner. – Nawet, jeśli szukamy biletów na ostatnią chwilę i na najpopularniejszych trasach nie ma już żadnych promocji, wyszukiwarka Skyscanner, dzięki opcji „Wszędzie” pozwala na znalezienie wszystkich możliwych połączeń w zadanym budżecie i czasie, dzięki czemu może zainspirować nietuzinkową podróż.