National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-05-02T09:25:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Seryjna morderczyni czy ofiara pomówień – jak oceniają ją historycy?
items: Jesse James – historia, która stworzyła legendę Dzikiego Zachodu
items: Samolot zniknął z radarów na dziesięciolecia. Gdy pojawił się ponownie, historia brzmiała jak science fiction
items: Tajemnicze bractwo miało pojawić się w Europie na początku XVII wieku. Do dziś nie wiadomo, czy istniało naprawdę
items: Słynny bebok nie straszy już dzieci. Dzisiaj ta postać stała się wizytówką śląskiej stolicy
items: Kamienne kręgi na Pomorzu: ślady pradawnych rytuałów i nieznanych cywilizacji
items: Nie Złoty Pociąg, a niezwykła lokomotywa na Zamku Książ. Spiesz się, by ją zobaczyć
items: Chupacabra to siejący grozę kozi wampir. Tajemniczą bestię podobno widziano w Polsce
items: Diabelski Most ma niejedną lokację. Dwa z nich znajdziesz w Polsce
items: „Ryba zagłady” znaleziona na plaży. Czy to zwiastun kataklizmu?
items: Zamek Houska należy do najbardziej tajemniczych warowni. W jego murach żyje niepokojąca legenda
items: Kryptydy od wieków rozbudzają wyobraźnię. Legendarne stwory podobno są widywane także w Polsce
items: Święta Kinga to patronka górników. Za sprawą tej władczyni miały powstać polskie kopalnie soli
items: Gdzie się znajdują trony polskich królów? Zostało ich niewiele
items: Historycy rozwiązali po latach zagadkę krwiożerczego monstrum. Czym była bestia z Gévaudan?
items: Droga starożytnych budowniczych czy ślad obcej cywilizacji? Europejska wyspa jest pełna tajemnic
items: W Niemczech odkryto „grób zombie”. 4200 lat temu pochowano tu zainfekowanego człowieka
items: Wróciła 29 lat po śmierci. Tajemnica „kobiety zombie” rozwiązana
items: Prawdziwy Batman straszył w Londynie. Kim był wiktoriański Bruce Wayne?
items: Pierwsze filmy o zombie. To trzeba zobaczyć!
items: Diabelskie kamienie i „boże stópki”. Polska jest usiana zagadkowymi głazami
items: Co mają wspólnego zombie z trucicielami? Legenda o żywych trupach ma związek z królem Francji
items: Budzące strach tajne stowarzyszenia z Afryki. To one wymyśliły zmienianie ludzi w zombie
items: Kochanka Ludwika XIV eliminowała swoje konkurentki. Miała posuwać się do czarnej magii
items: Bizango: ludzie, którzy rządzą żywymi trupami. Jak powstała ta tajna organizacja na Haiti?

Seryjna morderczyni czy ofiara pomówień – jak oceniają ją historycy?
type: item
date: 2026-05-02T09:24:47.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: kobiety
subject: legendy
subject: węgry
description: Elżbieta Batory od stuleci budzi skrajne emocje. Dla jednych pozostaje jedną z najbardziej okrutnych postaci w historii Europy, a dla innych ofiarą politycznych intryg i czarnej legendy. Kim była naprawdę węgierska arystokratka, którą historia zapamiętała jako „krwawą hrabinę”? I ile w tej opowieści jest faktów, a ile późniejszych wyobrażeń?
encoded: Spis treści: Czy Elżbieta Batory była krewną Stefana Batorego? Życie na granicy władzy i niepewności Skąd wziął się przydomek „krwawa hrabina”? Oskarżenia i proces – co wydarzyło się naprawdę? Seryjna morderczyni czy ofiara pomówień – jak oceniają ją historycy? Elżbieta Batory przyszła na świat 7 sierpnia 1560 roku w Nyírbátorze (Węgry), w jednej z najpotężniejszych rodzin szlacheckich Europy Środkowej. Ród Batorych odgrywał istotną rolę polityczną w regionie, a jego członkowie sprawowali władzę zarówno w Siedmiogrodzie, jak i w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Elżbieta otrzymywała staranne wykształcenie – znała kilka języków, w tym łacinę i niemiecki. Jako dorosła kobieta zarządzała rozległymi majątkami ziemskimi, co wymagało nie tylko kompetencji administracyjnych, ale i dużej samodzielności. Po ślubie z Ferencem Nádasdym, wpływowym węgierskim magnatem, jej pozycja jeszcze wzrosła. Gdy mąż prowadził działania wojenne przeciwko Imperium Osmańskiemu, to właśnie ona zajmowała się zarządzaniem majątkiem i opieką nad poddanymi. Czy Elżbieta Batory była krewną Stefana Batorego? Elżbieta Batory była blisko spokrewniona z królem Polski Stefanem Batorym – była jego siostrzenicą. To pokrewieństwo nie tylko podnosiło jej prestiż, ale także sytuowało ją w centrum europejskich układów politycznych. Ród Batorych należał do elity władzy w Europie Środkowo-Wschodniej, a jego członkowie odgrywali ważną rolę w konfliktach politycznych epoki. Powiązania rodzinne Elżbiety sprawiały, że jej los nie był wyłącznie prywatną historią, lecz wpisywał się w szerszy kontekst rywalizacji między możnymi rodami oraz wpływami Habsburgów. Życie na granicy władzy i niepewności Małżeństwo z Ferencem Nádasdym, za którego została wydana piętnastoletnia Elżbieta, było typowym dla epoki sojuszem politycznym. Para posiadała liczne dobra ziemskie i zamki, w tym rezydencję w Čachticach, która później stała się centralnym miejscem legend o Elżbiecie. Po śmierci męża w 1604 roku Elżbieta Batory została jedną…

elzbieta-batory-1-254a637.jpg
width: 2047
height: 1366

Jesse James – historia, która stworzyła legendę Dzikiego Zachodu
type: item
date: 2026-05-02T06:32:09.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Ludzie
subject: dziki zachód
subject: legendy
subject: stany zjednoczone
description: Postać Jessego Jamesa od ponad stu lat budzi skrajne emocje. Dla jednych był bezwzględnym przestępcą, dla innych symbolem buntu wobec powojennego porządku w Stanach Zjednoczonych. Współczesna historiografia oddziela jednak fakty od legendy, pokazując, że jego życie było znacznie bardziej złożone niż popularne opowieści o „amerykańskim Robin Hoodzie”.
encoded: Spis treści: Od partyzanta do przestępcy Gang Jamesa-Youngera i narodziny legendy Mit kontra rzeczywistość Śmierć, która przeszła do historii Dlaczego Jesse James wciąż fascynuje? Jesse Woodson James urodził się 5 września 1847 roku w stanie Missouri, w regionie znanym jako Little Dixie. Był to obszar silnie związany kulturowo z Południem – zarówno pod względem stylu życia, jak i stosunku do niewolnictwa. Jego ojciec był pastorem baptystycznym, a rodzina należała do lokalnej społeczności rolniczej, w której niewolnictwo było częścią codzienności. Wczesna śmierć ojca oraz burzliwa sytuacja polityczna w Stanach Zjednoczonych sprawiły, że młody Jesse dorastał w świecie napięć i konfliktów. Decydujący wpływ na jego życie miała jednak wojna secesyjna (1861–1865). Missouri stało się areną brutalnej wojny partyzanckiej. Jesse i jego starszy brat Frank dołączyli do prokonfederackich oddziałów partyzanckich, znanych jako bushwhackers. Tam bracia James zetknęli się z przemocą, która wykraczała poza konwencjonalne działania wojenne. Egzekucje, zasadzki i ataki na cywilów były częścią tej rzeczywistości. To brutalne i odhumanizowujące doświadczenie stało się fundamentem późniejszej drogi Jessego Jamesa. Od partyzanta do przestępcy Po zakończeniu wojny Stany Zjednoczone weszły w okres Rekonstrukcji, który dla wielu byłych zwolenników Konfederacji oznaczał marginalizację i utratę wpływów. W tym kontekście działalność przestępcza Jessego Jamesa nie była przypadkowa. Dla niego i jego towarzyszy stanowiła kontynuację walki – choć już poza oficjalnym polem bitwy. W drugiej połowie lat 60. XIX wieku bracia James wraz z braćmi Younger utworzyli gang, który szybko stał się jednym z najbardziej znanych w regionie. Ich celem były banki, pociągi i dyliżanse – symbole rozwijającego się kapitalizmu i władzy federalnej. Choć napady przyniosły im rozgłos, nie miały nic wspólnego z romantyczną wizją „sprawiedliwości społecznej”. W rzeczywistości działalność gangu wiązała się z brutalną przemocą…

JesseJames-ec78c21.jpg
width: 1800
height: 1200

Samolot zniknął z radarów na dziesięciolecia. Gdy pojawił się ponownie, historia brzmiała jak science fiction
type: item
date: 2026-03-15T13:33:13.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: legendy
subject: loty samolotem
description: Lot 914 pozostaje jedną z najbardziej udanych medialnych mistyfikacji. Nie dlatego, że legenda przedstawiona przez amerykański tabloid była trudna do zweryfikowania. Po prostu wyssana z palca opowieść oferowała wizję świata, w którym granice fizyki są płynne, a przeszłość może nagle zapukać do drzwi teraźniejszości. Co rzekomo stało się z samolotem linii Pan American World Airways, który w 1955 roku miał wystartować z lotniska w Nowym Jorku? Poniżej odpowiadamy na to pytanie.
encoded: Spis treści: Twór fabryki sensacji Co miało wydarzyć się w Caracas? Lot 914 to czysta fikcja Legenda wciąż żyje Fikcja literacka może łatwo przeobrazić się w legendę miejską o globalnym zasięgu, a opowieść o samolocie, który wystartował w 1955 roku, by wylądować trzy dekady później, jest tego najlepszym przykładem. W tym przypadku,granice kulturowe i językowe nie mają żadnego znaczenia. Ta „sensacja” wciąż żyje własnym życiem, mimo że od jej ogłoszenia minęło ponad 40 lat. Twór fabryki sensacji Legenda lotu 914 nie narodziła się w archiwach lotniczych, a na łamach amerykańskiego tabloidu „Weekly World News”, znanego z najbardziej ekscentrycznych nagłówków w historii amerykańskiego dziennikarstwa. Gazeta ukazywała się od 1979 do 2007 roku. Specjalizowała się w treściach, które dziś określamy mianem fake news, choć w tamtym czasie funkcjonowały one raczej jako specyficzna forma rozrywki. Redakcja WWN była odpowiedzialna za stworzenie takich ikon popkultury, jak choćby „Bat Boy”. Na łamach pisma pojawiały się też doniesienia o spotkaniach światowych przywódców z istotami pozaziemskimi. Wydanie z 1985 roku przedstawiło historię samolotu Douglas DC-4 linii Pan American World Airways, który rzekomo zniknął z radarów 2 lipca 1955 roku, podczas rutynowego lotu z Nowego Jorku do Miami. W pierwotnej wersji, maszyna z 57 pasażerami i 6 członkami załogi na pokładzie miała niespodziewanie pojawić się w Caracas w Wenezueli 9 marca 1985 roku. Co istotne, tabloid nie poprzestał na jednej publikacji. Widząc ogromne zainteresowanie tematem, redakcja zdecydowała się na ponowną publikację tej samej historii w 1993 roku i jeszcze raz w 1999 roku. Aby zachować pozory aktualności, w późniejszych wersjach samolot lądował w Caracas nie w 1985, a 21 maja 1992 roku. Co miało wydarzyć się w Caracas? W oczach opinii publicznej opowieść prezentowała się wiarygodnie przede wszystkim dzięki narracji. Opierała się ona na dramatycznej wymianie komunikatów między wieżą kontrolną a pilotem, który wyda…

lot-914-1ec0065.jpg
width: 1800
height: 1200

Tajemnicze bractwo miało pojawić się w Europie na początku XVII wieku. Do dziś nie wiadomo, czy istniało naprawdę
type: item
date: 2026-03-08T13:32:26.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: legendy
subject: religie
subject: tajemnice
description: W drugiej dekadzie XVII wieku w Niemczech ukazały się trzy manifesty, które szybko zyskały rozgłos w Europie. Opowiadały o Ojcu Bracie C.R.C. oraz założonym przez niego tajnym bractwie, które ma zreformować ludzkość poprzez naukę „zbudowaną na ezoterycznych prawdach starożytnej przeszłości”. Tak narodzili się różokrzyżowcy – zakon tak tajny, że do dziś niewiele o nim wiadomo. Łącznie z tym, czy faktycznie istniał.
encoded: Spis treści: Między teologią a okultyzmem Róża Lutra Tajne bractwo mędrców i alchemików Bracia Różanego Krzyża Różokrzyżowcy dzisiaj Mieli być bardziej tajemniczy niż iluminaci, bardziej wpływowi niż masoni i potężniejsi niż templariusze. Różokrzyżowcy, bractwo łączące protestantyzm z ezoteryką, kabałą i alchemią miało, według legend, mieć korzenie w nauce i kulcie starożytnego Egiptu. Jednak wiele wskazuje na to, że narodziło się z końcem pierwszej dekady XVII wieku w umyśle młodego adepta nauk przyrodniczych protestanckiego Uniwersytetu w Tybindze. Między teologią a okultyzmem Johann Valentin Andreae, znany też jako Johannes Valentinus Andreae lub Johannes Valentinus Andreä urodził się 17 sierpnia 1586 roku w Herrenbergu jako jedno z siedmiorga dzieci tamtejszego pastora. Mając 18 lat rozpoczął studia na Uniwersytecie w Tybindze, gdzie poza przyrodą studiował też matematykę i teologię. To właśnie jemu przypisuje się autorstwo opublikowanej w drugiej dekadzie XVII wieku serii anonimowych tekstów, znanych powszechnie jako manifesty różokrzyżowe. Te pisma, w tym „Fama Fraternitatis” (1614), „Confessio Fraternitatis” (1615) oraz „Alchemiczne zaślubiny Christiana Rosenkreutza roku 1459” (1616), położyły fundament pod ruch różokrzyżowy. Wprowadziły one ideę „Bractwa Różanego Krzyża” – mistycznej wspólnoty oddanej poszukiwaniu wiedzy, uzdrawianiu i duchowemu samodoskonaleniu. Kontrowersyjny, a przez niektórych historyków uznawany za nieistniejącego, założyciel bractwa, Christian Rosenkreuz, symbolizuje swoim życiem drogę poszukiwacza ku tzw. iluminacji, co opisano w „Famie”. Rosenkreuz miał urodzić się w 1378 i żyć 106 lat. Wiedzę miał zdobyć na Bliskim Wschodzie u różnych mistrzów, co sugeruje możliwy związek z mistyką islamską lub sufizmem, który wpłynął na szereg zachodnich tradycji ezoterycznych. Według niektórych późniejszych pism Rosenkreuz miał być jedynym ocalałym dzieckiem z rodziny katarów lub albigensów – ruchu religijnego działającego w XI–XIII wieku w połudn…

rozokrzyzowcy-2-c8554de.jpg
width: 1812
height: 1200

Słynny bebok nie straszy już dzieci. Dzisiaj ta postać stała się wizytówką śląskiej stolicy
type: item
date: 2026-02-14T11:56:13.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: katowice
subject: legendy
subject: śląsk
subject: słowianie
subject: turystyka
description: Bebok – mara, której imieniem przez stulecia uciszano i przywoływano do porządku niesforne dzieci – dziś ma zupełnie inną postać. Niegdyś przerażający stwór, współcześnie przeistoczył się nieodzownego towarzysza turystycznych spacerów po Katowicach. Jak to się stało, że słowiański demon stał się współczesnym elementem śląskiego folkloru? Jak wygląda bebok? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Co to za stwór? Funkcja wychowawcza beboka Jak wyglądał bebok? Portret potwora Gdzie mieszkał bebok? Od demona do maskotki Strach towarzyszy ludziom od zawsze, ale współcześnie przyjmuje zupełnie inne, racjonalniejsze oblicze niż przed wiekami. Dziś coraz mniej osób boi się zjaw, duchów i innych niestworzonych mar. Ale w czasach, gdy jedynym źródłem światła w domu był chybotliwy płomień świecy lub lampy naftowej, każdy cień wydawał się być bestią. A wszystkie one miały swoje imię. Co to za stwór? Dziś słowo „bebok” brzmi nieco zabawnie, ale przed wiekami nie było do śmiechu nikomu, kto je usłyszał. Nazwa ta wskazuje na złośliwego demona z wierzeń słowiańskich. Trudno określić, kiedy narodziła się wiara w tego stwora. W Polsce najstarszym źródłem wymieniającym jego imię najprawdopodobniej jest dialog „Ziemianin” z 1565 roku, autorstwa księdza Jana Dymitra Solikowskiego, wybitnego publicysty polskiego renesansu. Z czasem wiele straszydeł z panteonu słowiańskich demonów popadło w zapomnienie. Ale nie bebok. W XIX stuleciu wiara w tego stwora wciąż była żywa w Małopolsce i Wielkopolsce, gdzie powiedzenia „jak nie bydzies jád, to cie bebák zjé” i „cicho bądź, bo cię bobok weźmie” były niezawodnymi narzędziami wychowawczymi. Wskazują na to choćby zapiski etnografa Oskara Kolberga. Z kolei Bogdan Baranowski zauważył, że w okolicach Puszczy Sandomierskiej funkcjonowała wówczas pokrzepiająca kołysanka, służąca oswojeniu dziecięcych lęków: Dodo moje, dodo Ścigało mnie bobo Ręce, nogi miało Ukochać mnie chciało. Funkcja wychowawcza beboka Jeszcze w XVI wieku bebok był zjawą, której bali się wszyscy, jak wskazuje „Słownik etymologiczny języka polskiego”, autorstwa Aleksandra Brücknera. Z czasem stał się postrachem niegrzecznych dzieci. Wskazują na to nie tylko ludowe podania, ale także słowo „bobo”, które jest rdzeniem nazwy demona. Mamy tu do czynienia z reprodukcją sylab (bo-bo), która jest typowa dla mowy dziecięcej. Paradoks polega na tym, że to samo słowo – „b…

KatowickiBebok-4a014cf.jpg
width: 1796
height: 1200

Kamienne kręgi na Pomorzu: ślady pradawnych rytuałów i nieznanych cywilizacji
type: item
date: 2025-10-07T06:48:56.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: archeologia
subject: epoka kamienia
subject: kamienne kręgi
subject: legendy
subject: obrzędy
subject: pomorze
description: Kręgi kamienne w Polsce od lat rozpalają wyobraźnię turystów i badaczy. Niezwykłe konstrukcje z północy kraju przyciągają tajemnicą, historią i siłą natury, która je otacza.
encoded: Spis treści: Tajemnicze kamienne kręgi Pomorza – co skrywają legendy, energia i... kosmos? Archeologiczne fascynacje – od Stonehenge po Odry Goci i kultura wielbarska – skandynawskie korzenie pomorskich kręgów Obrządek śmierci i rytuały Gotów – groby, biżuteria i krwawe ofiary Jak zwiedzać kamienne kręgi na Pomorzu – Odry, Węsiory i Grzybnica w praktyce Z daleka wyglądają jak rozsypane przypadkiem kamienie, ale im bliżej się podejdzie, tym silniejsze ma się uczucie, że te miejsca skrywają coś więcej niż tylko pozostałości po dawnych czasach. Kamienne kręgi w Odrach, Węsiorach i Grzybnicy od lat pobudzają wyobraźnię – zarówno badaczy, jak i poszukiwaczy tajemnic. Dla jednych to relikty pogańskich rytuałów, dla innych – miejsca o niezwykłej energii, a nawet dawne lądowiska obcych cywilizacji. Tajemnicze kamienne kręgi Pomorza – co skrywają legendy, energia i... kosmos? Według legend kaszubskich, kamienne kręgi były grobami olbrzymów lub zabawkami stolemów – mitycznych gigantów przybyłych z północy. Inne podania głoszą, że to zaklęci w kamień tancerze albo miejsca przeklęte przez siły nieczyste, w których diabeł miał zostawić swój ślad. Radiesteci i bioenergoterapeuci (choć ich rewelacje są dementowane rzez naukowców) wierzą, że kręgi w Odrach, Węsiorach i Grzybnicy emitują silne pole energetyczne, które rzekomo wpływa na ludzki organizm, poprawia samopoczucie i pomaga w medytacji. Z kolei ufolodzy od lat sugerują, że mogą to być pozostałości po lądowiskach obcych cywilizacji, wskazując na precyzyjne rozmieszczenie kamieni i ich rzekome powiązania z konstelacjami gwiazd. Co więcej, wśród lokalnych mieszkańców krążą opowieści o dziwnych dźwiękach i światłach pojawiających się nocą w okolicach kręgów. Część badaczy spekuluje, że kręgi mogły pełnić funkcję punktów orientacyjnych dla podróżników lub rytualnych miejsc uzdrawiających, choć brak na to jednoznacznych dowodów. Fascynacja trwa – tak jak od wieków, te zagadkowe struktury wciąż stawiają więcej pytań niż dają odpow…

grzybnica-shutterstock1160378761-1e68f70.jpg
width: 5368
height: 3579

Nie Złoty Pociąg, a niezwykła lokomotywa na Zamku Książ. Spiesz się, by ją zobaczyć
type: item
date: 2025-07-31T12:30:29.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: Traveler
subject: II wojna światowa
subject: książ
subject: legendy
subject: Naziści
subject: pociągi
description: Ma ponad 130 lat i waży 40 ton – przed budynkiem bramnym Zamku Książ w Wałbrzychu można podziwiać zabytkową lokomotywę. Nie jest to co prawda legendarny Złoty Pociąg, ale ten obiekt przynajmniej jest… prawdziwy.
encoded: Spis treści: Złoty Pociąg w Zamku Książ? Parowóz na zamku Złoty Pociąg – poszukiwania trwają W sierpniu minie dokładnie dziesięć lat od ogłoszenia przez poszukiwaczy domniemanej lokalizacji Złotego Pociągu. Niestety wówczas nic nie udało się odkryć. Według legendy miał być to pociąg pancerny z czasów II wojny światowej przewożący skarby, w tym złoto, kosztowności i tajne dokumenty. Niemcy rzekomo ukryli go pod koniec wojny w 1945 roku. Złoty Pociąg w Zamku Książ? W najbliższy weekend, w dniach 2–3 sierpnia, na Zamku Książ odbędzie się V Letni Festiwal Tajemnic. „W tym roku podczas jubileuszowego, V Letniego Festiwalu Tajemnic będziemy ponownie przeżywać akcję dotyczącą legendarnego Złotego Pociągu – właśnie w tym roku mija 10 lat od tego wydarzenia” – informują organizatorzy imprezy. Będzie też mowa o niedawnym odkryciu insygniów królewskich w Wilnie. Prelekcje wygłoszą osoby, które poszukiwały cennego pociągu. Z kolei na dziedzińcach zamkowych odbędą się pokazy sprzętu poszukiwawczego. Będzie można się tam dowiedzieć, jak działa georadar i za jego pomocą zobaczyć zamkowe podziemia bez wbijania łopaty w ziemię. W zamku na zwiedzających czekają wyjątkowe wystawy, m.in. „Twierdza szyfrów, czyli tajniki podsłuchów” czy „Złoty Pociąg 2015 – przeżyjmy to jeszcze raz”. Dodatkiem specjalnym będzie wystawa „Bursztynowa Komnata”. Przewidziano też sporo atrakcji dla rodzin z dziećmi. Ponadto zaplanowano dwie edycje nocnego zwiedzania: dla rodzin z dziećmi „Nawiedzony Pociąg” oraz „Widmo” dla osób dorosłych. Parowóz na zamku Wielką atrakcją w czasie tego weekendu będzie możliwość zobaczenia parowozu wyprodukowanego w 1890 roku przez Union-Gießerei. Służył on do prac manewrowych i prowadzenia lekkich pociągów towarowych. W Polsce znalazł się w 1918 roku i uzyskał oznaczenie TKh2-12, a po II wojnie światowej pracował w KWK Kazimierz Juliusz. W naszym kraju było w sumie 27 egzemplarzy takich maszyn. Obecnie parowóz jest eksponatem w Muzeum Kolejnictwa na Śląsku w Jaworzynie Śląsk…

zloty-pociag-ac00e06.png
width: 900
height: 600

Chupacabra to siejący grozę kozi wampir. Tajemniczą bestię podobno widziano w Polsce
type: item
date: 2025-06-14T12:33:06.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: legendy
subject: potwór
subject: zwierzęta
description: Chupacabra podobno od lat sieje postrach w obu Amerykach, a od pewnego czasu ma pojawiać się także w Europie. Tajemniczego stwora widziano w wielu krajach, niektórzy twierdzą nawet, że zabili siejącą spustoszenie w stadach bestię. Czym jest el chupacabra? Przyjrzyjmy się legendom na temat koziego wampira.
encoded: Spis treści: Dziwny pies? Nieznany gad? A może stwór nie z tego świata? Skąd wzięła się legenda o chupacabrze? Legenda czy nieznany gatunek? Folklor Ameryki Łacińskiej jest wypełniony tajemniczymi, wzbudzającymi przerażenie stworami. El Silbón, duch niosący na plecach wypełniony kośćmi worek, La Llorona, płacząca zjawa, która snuje się w poszukiwaniu swoich dzieci czy mapinguari, wielkie, przypominające małpę stworzenie z amazońskiej dżungli. Żaden z tych stworów nie działa jednak na wyobraźnię tak mocno, jak el chupacabra – budzący grozę kozi wampir. Dziwny pies? Nieznany gad? A może stwór nie z tego świata? O jakim stworzeniu mowa? Istnieje kilka wersji doniesień na temat wyglądu el chupacabry. Niektórzy twierdzą, że kozi wampir przypomina pozbawionego sierści psa z grzywą na grzbiecie. Są też tacy, którzy rzekomo widzieli potwora przypominającego skrzydlatego kangura. Najpopularniejsza wersja głosi, że el chupacabra to zwierzę podobne do gada. Ma mieć zielonoszarą skórę i rząd ostrych kolców na grzbiecie. Głowa tej bestii podobno przypomina łeb psa. Paszcza chupacabry ma być usiana ostrymi zębami, a wystawać ma z niej rozwidlony gadzi język. Zwierzę podobno porusza się na dwóch łapach, kangurzymi susami. Ma mierzyć od 90 do 120 cm wysokości i być niewiarygodnie szybkie. Oczy chupacabry mają lśnić czerwonym blaskiem. Mówi się, że bestia potrafi hipnotyzować swoje ofiary, a dowodem na to ma być brak jakichkolwiek śladów walki czy nawet prób ucieczki. Chupacabra ma uśmiercać swoją zdobycz od razu, nie dając jej czasu na reakcję. Kryptozoolodzy nie mogą dojść do porozumienia w kwestii przynależności tajemniczego stworzenia. Niektórzy twierdzą, że to po prostu nieznany gatunek, jednak są też tacy, którzy uważają, że chupacabra jest istotą z innej planety. Mają to potwierdzać rzekomo pojawiające się na niebie znaki, zwiastujące nadejście potwora. Skąd wzięła się legenda o chupacabrze? Najstarsze doniesienia o kozim wampirze prawdopodobnie są datowane na 1987 rok. Niekt…

chupacabra-b6ca661.jpg
width: 1000
height: 667

Diabelski Most ma niejedną lokację. Dwa z nich znajdziesz w Polsce
type: item
date: 2025-04-05T10:45:48.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: budynki
subject: legendy
subject: mosty
subject: niemcy
subject: polska
description: Diabelski Most przyciąga fotografów do Niemiec, ale diabelskie atrakcje turystyczne znajdziemy również w Polsce. Skąd ich demoniczne nazwy? Od tych legend włos jeży się na głowie.
encoded: Spis Treści: Diabelski Most – co to za miejsce? Diabelski Most w Czernej Gdzie jest Diabelski Most w Krakowie? Jakie są diabelskie atrakcje turystyczne? Diabelski Most brzmi jak miejsce wyjęte prosto z polskich legend i podań. W końcu strzygi, biesy i inne zmory często pojawiały się w ludowych opowieściach. I rzeczywiście, do dziś w Polsce zachowały się przynajmniej dwa Diabelskie Mosty. Podobną – jedynie z nazwy – konstrukcją mogą pochwalić się również nasi sąsiedzi. Diabelski Most – co to za miejsce? Diabelski Most w Niemczech jest znany jako Rakotzbrücke. Mowa o oryginalnej kamiennej budowli w miejscowości Kromlau, położonej zaledwie kilkanaście kilometrów od polskiej granicy. Most wzniesiono w latach 1866–1875 z inicjatywy właściciela lokalnych dóbr, Hermanna Friedricha Rötschke. Rakotzbrücke zawdzięcza swoją popularność nie tylko nazwie, ale też niezwykłej architekturze. W połączeniu z odbiciem w wodzie jeziora Rakotzsee, Diabelski Most tworzy idealny okrąg. Ten nietypowy widok przyciąga na miejsce fotografów z całej Europy. Oryginalna konstrukcja znajduje się na terenie 200-hektarowego Parku Rododendronów (Azaleen- und Rhododendronpark Kromlau). Okolica jest znana z bujnych różaneczników i azalii. Kwiaty te najpiękniej kwitną w maju i czerwcu. Diabelski Most w Kromlau zachwyca o każdej porze roku, jednak szczególnie polecane jest odwiedzenie go właśnie w tych miesiącach. W parku założonym w XIX w. przez Rötschke na zwiedzających czekają liczne ścieżki spacerowe. Wejście do parku jest bezpłatne, a ścieżki wokół mostu są przystosowane dla osób niepełnosprawnych oraz dostępne dla spacerowiczów z psami. Dla osób planujących odwiedzić to miejsce dostępny jest duży parking w pobliżu wejścia do parku. Opłata za samochód osobowy wynosi 3 euro za godzinę lub 5 euro za dwie godziny. Parkomat przyjmuje zarówno monety, jak i płatności kartą. W latach 2019–2021 Diabelski Most przeszedł gruntowną renowację, podczas której zabezpieczono konstrukcję i odnowiono otaczający ją …

Diabelski-Most-847ce80.jpg
width: 5516
height: 3529

„Ryba zagłady” znaleziona na plaży. Czy to zwiastun kataklizmu?
type: item
date: 2025-04-03T06:52:07.000Z
creator: Igor Szulim
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: legendy
subject: meksyk
subject: Odkrywca
subject: plaże
subject: ryby
description: Fale wyrzuciły na brzeg rzadkiego wstęgora królewskiego, zwanego „rybą zagłady”. Według dawnych wierzeń, jego pojawienie się zwiastowało nadchodzący kataklizm.
encoded: W tym artykule: „Ryba zagłady”, czyli wstęgor królewski Wstęgor królewski zwiastuje kataklizm? „Ryba zagłady” znowu dała o sobie znać Mało znane gatunki zwierząt zawsze wzbudzają ogromne zainteresowanie, zwłaszcza gdy ich nagrania trafiają do sieci. Nie inaczej było w przypadku niezwykłego znaleziska na jednej z plaż w Meksyku, gdzie fale wyrzuciły na brzeg tajemnicze stworzenie. Jak się później okazało, była to owiana wieloma legendami „ryba zagłady”. „Ryba zagłady”, czyli wstęgor królewski Wstęgor królewski (Regalecus glesne), dawniej znany jako król śledziowy, to prawdziwy gigant oceanicznych głębin. Jego długie, bocznie spłaszczone ciało przypomina szeroką wstęgę, co tłumaczy jego nazwę. Przydomek „królewski” zawdzięcza natomiast efektownej, czerwonej płetwie grzbietowej. Przeciętna długość dorosłego osobnika wynosi od 6 do 8 metrów, choć odnotowano również rekordowe okazy mierzące 11 metrów. Istnieją też relacje sugerujące, że niektóre osobniki mogły osiągnąć nawet 17 metrów. Najcięższy potwierdzony okaz ważył 272 kilogramy. Można go spotkać we wszystkich oceanach oraz w wielu morzach na całym świecie. Zazwyczaj przebywa na głębokościach od 20 do 1000 metrów. Wstęgor królewski zwiastuje kataklizm? Wstęgor królewski często bywa nazywany „rybą zagłady” lub „zwiastunem zagłady”. To określenie wywodzi się z wierzeń, według których pojawienie się tej ryby blisko brzegu jest złowieszczym omenem, zapowiadającym nadchodzący kataklizm. Najsilniej ten mit zakorzenił się w Japonii, gdzie każda obserwacja tej ryby wzbudza obawy o nadciągające trzęsienie ziemi czy tsunami. Naukowcy podchodzą do tych wierzeń z dystansem. Dotychczas nie znaleziono bowiem żadnych racjonalnych dowodów na to, że pojawienie się wstęgora królewskiego zwiastowałby jakąkolwiek katastrofę. Gdyby jednak ta hipoteza miała potwierdzenie w rzeczywistości, jej przykładem mogłyby być wydarzenia z 2011 r. w Japonii oraz z 2024 r. w Los Angeles. W obu przypadkach najpierw pojawiły się wstęgory królewskie, a …

ryba-zaglady-17688f5.jpg
width: 2395
height: 1196

Zamek Houska należy do najbardziej tajemniczych warowni. W jego murach żyje niepokojąca legenda
type: item
date: 2025-03-17T14:02:51.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: czechy
subject: legendy
subject: zamki
description: Zamek Houska, choć wygląda niepozornie, wśród turystów cieszy się niemałą popularnością. Nie stoi za nim ciekawa historia. Czym zatem przyciąga zwiedzających? Zainteresowanie wzbudzają przede wszystkim niepokojące legendy na temat tego miejsca. Mówi się, że renesansowy zamek jest nawiedzony.
encoded: Spis treści: Gdzie znajduje się zamek Houska? Historia zamku Houska Legenda o zamku Houska Zamek Houska został wzniesiony jako ośrodek administracyjny. Gdy stał się częścią majątku arystokracji, zaczął pełnić funkcję rezydencji. Dziś nie jest ani największą, ani najatrakcyjniejszą zabytkową warownią w Czechach. Nie ma tam zbyt wielu miejsc do zwiedzania. Turyści mogą wejść do zaledwie kilku pomieszczeń. Mimo to cieszy się niemałą popularnością. Czy to zasługa malowniczej lokalizacji? Częściowo, na pewno tak, choć jesteśmy przekonani, że zwiedzających przyciągają przede wszystkim niepokojące legendy, które wyrosły wokół tego miejsca. Podobno ten tajemniczy zamek powstał, by chronić nas przed piekielnymi demonami. Gdzie znajduje się zamek Houska? Houska to niewielka miejscowość w gminie Baltce. Od Pragi jest oddalona o około 50 km. To właśnie tam wznosi się jeden z najlepiej zachowanych zamków z czasów panowania Przemyślidów. Otoczony spokojnym lasem i skałami z piaskowca, jest jednym z najbardziej charakterystycznych obiektów architektonicznych na obszarze parku krajobrazowego Kokořínsko. Historia zamku Houska Renesansowy obecnie zamek najprawdopodobniej został wybudowany z rozkazu Przemysła Ottokara II w drugiej połowie XIII wieku. Warownia miała pełnić funkcję centrum administracyjnego, z którego zarządzano rozległymi dobrami królewskimi. Nie jest jasne, czy została wzniesiona jeszcze przed rozpoczęciem budowy zamku Bezděz. Podobieństwa architektoniczne wskazują, że oba zamki mogły być wybudowane w tym samym czasie. Pierwsza pisemna wzmianka na temat zamku, w której wymieniony został burgrabia Záviša ze Stružnicy pochodzi z 1291 roku. Ćwierć wieku później był własnością Hynka z Dubé, który wszedł w jego posiadanie po śmierci Przemysła Ottokara II. W rękach Berków z Dubé pozostał do 1432 roku, kiedy został sprzedany Janovi z Smiřic, jednemu z najmajętniejszych czeskich rycerzy. Gotycki zamek stał się renesansową rezydencją w XVI wieku, gdy stanowił własność rodziny …

Zamek-Houska-a3b629f.jpg
width: 1000
height: 666

Kryptydy od wieków rozbudzają wyobraźnię. Legendarne stwory podobno są widywane także w Polsce
type: item
date: 2024-11-03T13:25:20.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: legendy
subject: zwierzęta
description: Kryptydy od dawna są obecne w ludowych podaniach i do dziś rozbudzają wyobraźnię ludzi na całym świecie. Interesują się nimi nie tylko miłośnicy fantastyki i grozy, bo wciąż nie brakuje osób, które uparcie poszukują dowodów potwierdzających istnienie tajemniczych stworzeń. Czym są kryptydy? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Czym są kryptydy? Lista kryptyd Polskie kryptydy O kryptydach słyszał prawdopodobnie każdy, choć nie wszyscy są tego świadomi. Bo kto nie zna potwora z Loch Ness, Wielkiej Stopy czy yeti? Każde z tych legendarnych stworzeń w stu procentach wyczerpuje definicję kryptydy. Choć lista takich stworów jest długa, nigdy nie dowiedziono, że którykolwiek z nich istnieje lub istniało. Czym są kryptydy? Kryptyda to zatem nic innego, jak hipotetyczny gatunek zwierzęcia, którego istnienie nie zostało potwierdzone naukowo. Zajmuje się nimi kryptozoologia – kontrowersyjna gałąź zoologii, balansująca gdzieś na pograniczu nauki i pseudonauki. W tym miejscu należy podkreślić, że o ile ta dziedzina może być praktykowana zgodnie z zasadami badań naukowych, a samo poszukiwanie nowych gatunków jest całkowicie uzasadnione, to praca kryptozoologów nie może być uznana za wiarygodną. Nie dostarcza bowiem żadnych konkretnych dowodów, a stosowane metody często odbiegają od naukowych standardów. Podział kryptyd Żadna kryptyda nigdy nie została schwytana. Nie odnaleziono też zwłok ani szczątków jakiegokolwiek przedstawiciela rzekomego gatunku. W związku z tym nie da się zakwalifikować tych stworzeń do jakiejkolwiek grupy zwierząt. Właśnie dlatego stosuje się umowny podział na: kryptydy wodne, kryptydy lądowe, kryptydy powietrzne. W drugiej kategorii można wyróżnić podkategorię hominidów, czyli kryptyd człowiekowatych. Lista kryptyd Podobno na całym świecie może żyć nawet kilkaset różnych kryptyd. Wiedza o większości z nich ma swoje korzenie w starych legendach i ludowych podaniach, jednak o niektórych dopiero niedawno zrobiło się głośno. Yeti, czyli człowiek śniegu Człowiek śniegu jest prawdopodobnie najbardziej znanym przedstawicielem kryptyd. Podobno żyje w najbardziej niedostępnych zakamarkach Himalajów, ale ma też zapuszczać się w okolice Syberii. Według niepotwierdzonych relacji yeti ma przypominać wielką małpę z cechami ludzkimi. Podobno przyjmuje wyprostowaną postawę i porusz…

Kryptydy-3dbdab8.jpg
width: 1000
height: 800

Święta Kinga to patronka górników. Za sprawą tej władczyni miały powstać polskie kopalnie soli
type: item
date: 2024-07-06T09:27:23.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: historia
subject: historia polski
subject: kopalnia soli
subject: kościół katolicki
subject: legendy
subject: sól
subject: Społeczeństwo
subject: średniowiecze
subject: wieliczka
description: Święta Kinga została zaręczona z Bolesławem Wstydliwym, przyszłym władcą ziemi krakowskiej i sandomierskiej, jako dziewczynka. Przyjechała do Polski z rodzinnych Węgier mając zaledwie pięć lat. Jej przyszły mąż miał wówczas lat 13. Wychowywali się wspólnie jak siostra z bratem. Być może to spowodowało, że przyszła święta, za zgodą męża, zdecydowała się złożyć śluby dziewictwa. Zamiast dzieci pozostawiła Polsce liczne klasztory i przynoszące ogromne zyski kopalnie soli.
encoded: W tym artykule: Rodzina świętej Kingi Święta Kinga i Bolesław Wstydliwy Najazdy tatarskie Pierścień świętej Kingi Księżna mniszką Śmierć i kult świętej Kingi Nosiła imię Kunegunda. Urodziła się 5 marca 1234 roku w Ostrzyhomiu – jednym z najstarszych miast węgierskich, założonym już w 960 roku. Była córką króla Węgier Beli IV z dynastii Arpadów oraz Marii Laskariny – córki cesarza nicejskiego. Cesarstwo Nicejskie było bezpośrednim spadkobiercą Cesarstwa Bizantyjskiego, które zostało ograbione przez rycerzy IV wyprawy krzyżowej. Rodzina świętej Kingi Rodzina żony Bolesława Wstydliwego była bardzo związana z wiarą chrześcijańską. Siostrą świętej Kingi była święta Małgorzata Węgierska. Król Bela IV ofiarował ją Bogu, by wybłagać ratunek przez najazdem mongolskim. W ten sposób Małgorzata została mniszką już w wieku trzech lat. Kolejna siostra – Jolenta, urodzona dziesięć lat po Kindze – została błogosławioną Kościoła katolickiego. Ona również została przysłana do Polski jako pięciolatka. Dzieciństwo spędziła na dworze starszej siostry – świętej Kingi. Następnie została poślubiona przez Bolesława Pobożnego. Ale na tym nie kończy się lista świętych i błogosławionych, z którymi skoligacona była święta Kinga. Jej ciotką była święta Elżbieta z Turyngii, szwagierką – urodzona w Krakowie błogosławiona Salomea Piastówna, a kuzynką – święta Agnieszka Przemyślidka z Pragi. Święta Kinga i Bolesław Wstydliwy Związek ze starszym o osiem lat Bolesławem Wstydliwym, synem zwierzchniego księcia Polski Leszka Białego, był czysto polityczny. Zresztą trudno wyobrazić sobie, by odpowiednio 5- i 13-letnie dzieci zapałały do siebie miłością. Sojusz węgiersko-polski miał wzmocnić możliwości obrony przed jeźdźcami z piekła rodem. Czyli hordami mongolskimi, przetaczającymi się wówczas przez południe i wschód Europy. Przyszli małżonkowie po raz pierwszy spotkali się w małopolskim Wojniczu. Wówczas oficjalnie ogłoszono zaręczyny. Do potwierdzenia związku, udzielonego w formie kanonicznej „sponsalia…

swieta-kinga-to-patronka-gornikow-za-sprawa-tej-krolowej-mialy-powstac-polskie-kopalnie-soli-ryc-jan-matejko-1838-1893-wikimedia-commons-public-domain-545cdeb.jpg
width: 1571
height: 787

Gdzie się znajdują trony polskich królów? Zostało ich niewiele
type: item
date: 2024-06-11T07:05:07.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: historia polski
subject: królowie
subject: legendy
description: Trony polskich królów można znaleźć w Warszawie, Dreźnie i Wiedniu. A najstarszy i najcenniejszy spoczywa według legendy na dnie jeziora… Historycy nie są zresztą do końca przekonani, czy to faktycznie trony i czy część z nich stoi tam, gdzie stała wcześniej.
encoded: W tym artykule: Zawiniła wojna, zostały domysły Pierwszy król, pierwszy problem Trony polskich królów Saski barok Na Zamku Królewskim w Warszawie można oglądać cztery fotele tronowe ostatniego króla Polski, Stanisława Augusta Poniatowskiego. Stoją w Sali Rady, w Pokoju Audiencjonalnym Starym, w Sali Senatorskiej znanej z uchwalenia Konstytucji 3 maja oraz w najważniejszym miejscu: Sali Tronowej. Czy to faktycznie trony i czy stoją tam gdzie stały? Zawiniła wojna, zostały domysły O krześle z Sali Tronowej kustosze Zamku Królewskiego piszą: „Klasycystyczny fotel tronowy z prostokątnym oparciem zwieńczonym kartuszem herbowym Stanisława Augusta pod koroną królewską. W narożach oparcia sterczyny w formie orłów. Kartusz podtrzymują uskrzydlone personifikacje Sprawiedliwości i Pokoju – boginie Justitia i Pax”. Jak podkreślają, jest on jednym z trzech zachowanych królewskich siedzisk, których pierwowzorem było dzieło wykonane ok. 1785–1786 przez Jana Krystiana Kamsetzera. Niestety, ów pierwowzór przepadł po zniszczeniu stolicy przez Niemców w 1944 roku. Co do eksponowanych dziś królewskich foteli kustosze stwierdzają: „ze względu na enigmatyczność opisów inwentarzowych mebli zamkowych w XVIII i XIX wieku, oraz na szczątkowe zachowanie się oznaczeń własnościowych na samych meblach, nie można, niestety, ustalić, w jakich wnętrzach były wspomniane meble eksponowane”. Okazuje się niestety, że nie tylko oryginalny tron ostatniego króla polski nie miał szczęścia... Pierwszy król, pierwszy problem W długo niedocenianej kronice francuskiego mnicha Ademara z Chabannes (988–1034) czytamy, że relacje między cesarzem Ottonem III oraz Bolesławem Chrobrym były bardzo przyjacielskie. Niemiecki monarcha traktował Piasta jak króla. Po zakończeniu zjazdu w Gnieźnie Bolesław towarzyszył mu w drodze powrotnej aż do Akwizgranu. Na koniec władcę Polan czekała niezwykła nagroda. Otton kazał otworzyć grób Karola Wielkiego i obdarował Chrobrego pamiątką po wielkim władcy Franków. „Tron jego złoty o…

zamek-krolewski-tron-5caf67a.jpg
width: 1000
height: 666

Historycy rozwiązali po latach zagadkę krwiożerczego monstrum. Czym była bestia z Gévaudan?
type: item
date: 2024-05-31T08:48:29.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: legendy
description: Gévaudan to region we Francji położony na północny zachód od Prowansji. Tam właśnie, na ziemiach od wieków obrosłych legendami i tajemniczymi opowieściami, latem 1764 roku pojawił się potwór. Czy szalały tam wilki, nieznane zwierzę czy sadystyczny morderca? A może to była tylko masowa histeria?
encoded: W tym artykule: Znaleźć właściwego wilka Hipotezy mniej i bardziej szalone Bestia z Gévaudan – historycy wyjaśniają Tajemnicze krwiożercze monstrum, które najpierw wystraszyło śmiertelnie młodą pasterkę, potem rozszarpało czternastolatkę, a następnie atakowało kolejne osoby – częstokroć kobiety i dzieci. W trzy lata bestii przypisano ponad sto śmiercionośnych ataków. Czym była bestia z Gévaudan? Znaleźć właściwego wilka Władze w Paryżu, choć dalekie, oczywiście nie czekały z reakcją aż trzy lata. Pierwsze relacje mówiły o tym, że bestia przypomina wilka. We Francji ataki tych zwierząt się zdarzały, zarządzono więc serię polowań w Gévaudan. Wilki tropili myśliwi i wojsko, a nad operacją czuwał królewski wielki łowczy François Antoine. Okolice miejsc, w których widziano bestię, przeczesało 20 tysięcy ludzi. Ubito masę zwierząt, a wśród nich – 21 września 1765 roku – okazałego wilka, mierzącego 80 cm wysokości i mającego 170 cm długości. Jego pazury, zęby i mięśnie robiły wrażenie. W kiszkach znaleziono nieprzetrawione resztki owiec oraz kawałki czerwonej tkaniny. Wyglądało na to, że trafiono na właściwego drapieżnika. Królewski łowczy posłał zabitą zdobycz do Wersalu, na dwór króla Ludwika XV i królowej Marii Leszczyńskiej. Wypchany okaz postawiono w antyszambrze Polki i prezentowano zagranicznym gościom. Gdy wchodzili do pomieszczenia, wypchane zwierzę przykryte było płachtą. Następnie narzutę zrywano w teatralny sposób, stawiając gości oko w oko z monstrum. Nie wszyscy byli jednak pod wrażeniem. Horatce Walpole – brytyjski polityk, podróżnik i autor powieści gotyckiej „Zamczysko w Otranto” – szydził, że caryca Katarzyna II ma więcej zębów od wilczyska z Francji. Co gorsza, z Gévaudan nadeszły wieści o kolejnych atakach. A zatem to nie upolowane zwierzę było złowrogą bestią. Albo nie tylko ono. Hipotezy mniej i bardziej szalone Mnożyły się – i mnożą do dzisiaj – hipotezy na temat bestii z Gévaudan. Jedni podejrzewali, że to nie wilk, lecz hiena. Albo pochodzący z inn…

bestia-z-gevaudan-044ea87.jpg
width: 2025
height: 1481

Droga starożytnych budowniczych czy ślad obcej cywilizacji? Europejska wyspa jest pełna tajemnic
type: item
date: 2024-05-02T11:03:07.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: legendy
subject: malta
subject: starożytność
subject: Travel
description: Mroczne zagadki, kości sprzed tysiącleci, egzotyczne nazwy i nieistniejące zwierzęta. To nie żadna mityczna wyspa, choć jest niczym Atlantyda. To Malta, zaledwie parę godzin lotu z Polski. A jedną z jej największych zagadek stanowiło Misraħ Għar il-Kbir.
encoded: W tym artykule: Wyspa pełna świątyń i jaskiń Miękka skała i wyładowane wozy Malta pełna jest kolein sprzed tysiąca lat. Największe ich nasilenie występuje w miejscu zwanym Misraħ Għar il-Kbir. Skąd się wzięły? Gigantyczne budowle, tajemne podziemia i konstrukcje niewyjaśnionego pochodzenia. Wyspa pełna świątyń i jaskiń Na Malcie jest pełno unikatowych prehistorycznych świątyń. Najstarsza z tych megalitycznych budowli powstała w 3600 r. p.n.e. To znaczy, że miała już 1000 lat, gdy faraon Cheops budował w Egipcie swoją Wielką Piramidę. Niezwykłe maltańskie konstrukcje, choć przypominają trochę Stonehenge, są przynajmniej o kilkaset lat starsze od tego sławnego kamiennego kręgu. Najbardziej znane są dwie konstrukcje na południu wyspy, blisko siebie: Mnajdra, Hagar Qim. To jednak w leżącym w centrum Malty sanktuarium Tarxien znaleziono fragmenty posągu tzw. „otyłej damy”, prawdopodobnie Bogini Matki czczonej przez Maltańczyków przed tysiącami lat. Z kolei niedaleko Tarxien znajduje się Hal Saflieni, świątynia podziemna – hypogeum. Ma jakieś 4–5 tys. lat. Wycięto ją w litej skale, na głębokości dochodzącej do 12 metrów. Znaleziono w niej kolejną, tym razem małą wersję rzeźby Bogini Matki. Samą podziemną świątynię poświęcono jednak zmarłym – natrafiono tam na szczątki 30 tys. ludzi. Z tego powodu krążyły niestworzone plotki o ciągnących się pod całą wyspą korytarzach, w których grasowały nieznane nauce stwory i porywały ludzi. Pogłoski tym bardziej ekscytowały, że na Malcie wiele jest jaskiń, jak np. Ghar Dalam. Ta ciągnąca się przez 200 metrów „Jaskinia ciemności” stanowiła kiedyś schronieniem dla naszych praprzodków. Odnaleziono w niej także kości tysięcy prehistorycznych zwierząt (olbrzymie jelenie, gigantyczne łabędzie, karłowate słonie) sugerujące, że Malta połączona była kiedyś z kontynentem afrykańskim, nie europejskim. W cieniu tych wszystkich zabytków pozostaje Misraħ Għar il-Kbir. Choć niewątpliwie jego tajemnica może się łączyć właśnie z miejscami kultu, jaskin…

malta-a629c57.jpg
width: 1200
height: 630

W Niemczech odkryto „grób zombie”. 4200 lat temu pochowano tu zainfekowanego człowieka
type: item
date: 2024-04-21T12:34:26.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: grobowce
subject: legendy
subject: mity
subject: odkrycia archeologiczne
subject: prehistoria
description: Archeolodzy z niemieckiego urzędu ochrony zabytków odnaleźli „grób zombie” w pobliżu Landsberg, w kraju związkowym Saksonia-Anhalt. Pochówek pochodził z epoki brązu.
encoded: W tym artykule: Wiara w bestie i potwory W Niemczech odkryto grób zombie Kultura pucharów dzwonowatych Już od tysięcy lat ludzie wierzą w różnorodne bóstwa, a wierzenia przekształcali w religie. Wiara pomagała ludziom zrozumieć otaczający świat, ale także dostarczała odpowiedzi na trudne pytania. Członkowie pradawnych społeczności – tak jak i ludzie współcześnie – obawiali się śmierci, a także przerażało ich zło, które utożsamiali z kataklizmami lub chorobami i epidemiami. Wiara w bestie i potwory Niewyjaśnione zjawiska bardzo często opisywane były za pomocą mitów i legend. Wszelkie obawy miały swoje odzwierciedlenie w folklorze i ludowych opowieściach. Tak właśnie powstawały mityczne stworzenia i bestie, które straszyły całe pokolenia, a nawet epoki. Od setek lat ludzie wierzyli, że zmarli mogą wstać z grobu, a ich niespokojne dusze będą nawiedzały żywych. Właśnie dlatego ludzie często próbowali zabezpieczać groby, aby martwi pozostali martwi. Tak było m.in. na cmentarzysku z XVII wieku w miejscowości Pień nieopodal Bydgoszczy. Archeolodzy odnaleźli tam enigmatyczny grobowiec, w którym spoczywała młoda kobieta. Na jej szyi znajdował się żelazny sierp, a na palcu lewej stopy zamknięto trójkątną kłódkę. Prawdopodobnie lokalni mieszkańcy obawiali się, że dziewczyna powstanie z grobu w postaci wampirzycy, strzygi lub innej bestii. W Niemczech odkryto grób zombie Spektakularnego odkrycia dokonali ostatnio archeolodzy z niemieckiego Urzędu Ochrony Zabytków Saksonii-Anhalt. Badacze twierdzą, że odnaleźli „grób zombie” sprzed 4200 lat, a więc z epoki brązu. Znaleziska dokonali podczas wykopalisk w pobliżu miasta Landsberg. Prace wykopaliskowe poprzedzały rozbudowę sieci energetycznej. W grobie pochowano mężczyznę, który zmarł w wieku od 40 do 60 lat. Co ciekawe, w dolnej części pochówku, w miejscu nóg zmarłego, znajdował się duży kamienny blok. Badacze twierdzą, że umieszczono go w ten sposób w ramach rytuału, który miał zabezpieczać tę osobę przed wybudzeniem się z martwy…

grob-zombie-371e3ec.jpg
width: 2025
height: 1140

Wróciła 29 lat po śmierci. Tajemnica „kobiety zombie” rozwiązana
type: item
date: 2024-04-15T06:51:53.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: haiti
subject: legendy
description: Pewna kobieta wróciła do rodzinnej wioski po 29 latach od chwili, gdy stwierdzono jej zgon. Prawda czy mit? Do dziś wielu ludzi wierzy, że tajemnicza Felicia Felix Mentor jest pierwszym udokumentowanym przykładem zombie.
encoded: W tym artykule: Zmartwychwstała po 29 latach? Co nauka sądzi o zombie Kulawa sprawa Niedawno pisaliśmy o sprawie Clairviusa Narcisse'a, domniemanego zombie. Tymczasem jeszcze więcej emocji wzbudza przypadek pewnej tajemniczej kobiety z Haiti, która miała wrócić do żywych po 29 latach. Zmartwychwstała po 29 latach? Wczesnym rankiem 24 października 1936 roku w wiosce Ennery na północy Haiti wszystkich mieszkańców postawiła na nogi wieść o pojawieniu się na ulicach dziwnej kobiety, całej w łachmanach. Wzięto ją za zombie. Była stara, słaba i oszołomiona, a jej blada i pomarszczona skóra wyglądała jak rybie łuski. Rzęsy prawie jej wypadły, a twarz zakrywała przed promieniami słońca brudną szmatą. Jakby nie mogła znieść jego blasku. Była mało komunikatywna. Dawała jednak do zrozumienia, że nie zjawiła się w wiosce przypadkiem. Wtedy ktoś z rodziny o nazwisku Mentor rozpoznał kobietę. To była Felicia Felix Mentor. Ostatnio widziano ją prawie trzydzieści lat wcześniej – w 1907 roku, gdy miała 29 lat. Teraz była odpowiednio starsza i wciąż miała kłopoty z chodzeniem. Utykała, jak w młodości. Jak wtedy, gdy we wspomnianym 1907 roku rozchorowała się i… zmarła. Teraz nagle pojawiła się, zmartwychwstała. Tymczasem rodzina prawie już o niej zapomniała. Kiedyś Felicia prowadziła razem z mężem sklep spożywczy. Mieli jedno dziecko, chłopca – w 1936 roku był już mężczyzną w sile wieku. Zaś eks-małżonek ożenił się ponownie. Przecież Felicia zmarła, jej śmierć i pochówek zostały poświadczone. Były na to dokumenty. Wahał się z rozpoznaniem dawnej żony. Niemniej została zidentyfikowana przez brata. Rodzina zabrała kobietę do siebie, nakarmiła i zapewniła dach nad głową. Wystarczyło jednak parę dni, a krewni oddali kobietę, pozostającą w kiepskim stanie psychicznym i fizycznym, do państwowego szpitala. Co nauka sądzi o zombie Sprawie przyjrzał się Louis P. Mars, profesor psychiatrii wysłany z ramienia Departamentu Zdrowia Publicznego. Dobrze znał miejscowe zabobony. „Jako pracownik państ…

wrocila-29-lat-po-smierci-tajemnica-felicii-felix-mentor-1a666b1.png
width: 1200
height: 630

Prawdziwy Batman straszył w Londynie. Kim był wiktoriański Bruce Wayne?
type: item
date: 2024-04-14T12:24:14.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: Edukacja
subject: historia
subject: Kultura
subject: legendy
subject: londyn
description: Przerażał piekielnym wyglądem, skakał po dachach, nie bał się nawet żołnierzy. Oto Spring-Heeled Jack, który straszył Anglików w XIX wieku. W rzeczywistości miał niewiele wspólnego z filmowym Bruce'em Wayne'em.
encoded: W tym artykule: Metalowe szpony i kule ognia Spring-Heeled Jack – bohater opowieści Markiz antybohater Dowcipnisie i naśladowcy „Spring-Heeled Jack – demoniczna postać wyróżniająca się nadludzką zwinnością i upodobaniem do zionięcia niebiesko-białymi kulami ognia w twarze swoich ofiar – jest być może najbardziej przerażającą postacią w całym brytyjskim folklorze”, pisał angielski historyk Mike Dash w artykule „Spring-heeled Jack: To Victorian Bugaboo from Suburban Ghost”. Kim mógł być ten czarny charakter z przerażających miejskich legend? Wymysłem, zjawą, czy żądnym przygód diabolicznym milionerem, swoistym przeciwieństwem Bruce’a Wayne’a z „Batmana”? Metalowe szpony i kule ognia Pseudonim „Spring-Heeled Jack”, który mu nadano, można przetłumaczyć jako „gość ze sprężynami w obcasach”. Ewentualnie jako „Kuba na sprężynach”. Jeśli potraktować go analogicznie do pseudonimu Kuby Rozpruwacza – Jack The Ripper. Imieniem „Jack” określano podejrzanych typów o nieznanym imieniu, reszta pseudonimu podkreślała skoczność osobliwego napastnika. „Od swojego pierwszego pojawienia się na obrzeżach Londynu w latach 1837–1838, Jack wzbudzał strach i ciekawość w równym stopniu. Ze szponami zamiast palców, dziwnym białym skafandrem i zdolnością do wykonywania niemożliwych wyczynów sportowych – niektórzy twierdzili, że był w stanie skakać z ulicy na dachy pobliskich domów – wydawał się bardziej diabłem niż człowiekiem, a jego długowieczność (obserwacje były nadal zgłaszane aż do XX wieku) sprawiła, że trudno było wytłumaczyć jego pojawienia się jako zwykłe figle i oszustwa” – pisze Mike Dash. Relacje ze spotkań ze „Spring Heeled Jackiem” były makabryczne. W październiku 1837 roku zaatakował nocą w południowym Londynie służącą Mary Stevens, próbując zimnymi pazurami zedrzeć z niej ubranie. Niedługo później tak napędził stracha pewnemu woźnicy, że doprowadził do wypadku. Pewną lutową nocą 1838 roku nawiedził zaś mieszkającą pod Londynem rodzinę Aslopów. Stanął w drzwiach w dziwnym hełmie…

prawdziwy-batman-dd1ce03.png
width: 1200
height: 630

Pierwsze filmy o zombie. To trzeba zobaczyć!
type: item
date: 2024-04-14T06:40:25.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: filmy
subject: Kultura
subject: legendy
subject: voodoo
description: Fani horroru doskonale znają takie filmy o żywych trupach, jak „The Walking Dead”, „World War Z”, „28 dni później" czy „The Last of Us”. Jakie jednak były pierwsze filmy o zombie? I jak tam wyglądały żywe trupy?
encoded: W tym artykule: „Biały zombie” czyli niebezpieczna egzotyka Konkurenci rodem z Polski Od „Rewolty zombie” do rewolty filmowej Na początku filmowe żywe trupy wcale nie przypominały krwiożerczych, rozpadających się kanibali. Oto najstarsze i najciekawsze filmy o zombie. „Biały zombie” czyli niebezpieczna egzotyka Za najstarszy pełnometrażowy film o żywych trupach uchodzi „Biały zombie” (White Zombie) Victora Halperina z 1932 roku. Za jego kanwę posłużył fragment skandalizującej książki Williama Seabrooka „The Magic Island”, kreującej Haiti jako siedlisko czarów i zabobonów. Fabuła jest banalnie prosta. Pewna para narzeczonych przyjmuje zaproszenie do posiadłości bogatego haitańskiego plantatora. Ten zauroczony jest dziewczyną i postanawia ją odbić. Wykorzystuje w tym celu czarownika. Ów sprawia, że dziewczyna nagle umiera – a przynajmniej wygląda na martwą. Odbywa się pogrzeb, po nim zaś… czarownik wykrada ciało z grobu i je ożywia. Narzeczony domyśla się jednak, że doszło do jakichś machinacji. Nie daje za wygraną i postanawia odzyskać ukochaną. Pojawiające się w tym filmie zombie są powolne, tępe, z pustym wzrokiem, ale zarazem niebezpieczne. W roli czarownika spełnia się kultowy Bela Lugosi, znany z wcześniejszej tytułowej roli w słynnym „Draculi” (1931). Dodaje grozy tej opowieści pełnej egzotyki i kultu voodoo. Konkurenci rodem z Polski Czy jednak Halperin był pierwszy? Wiemy, że na początku lat 30. kręcił film Faustyn Wirkus – amerykański żołnierz polskiego pochodzenia, zwany „polskim królem Haiti”. Notabene znajomy Seabrooka i jeden z bohaterów jego książki. Wiadomo, że krążył po Haiti z kamerą, lecz taśmę do jego filmu „Voodoo” uznaje się za zaginioną. Raczej nie był to obraz dokumentalny, bo zachowane materiały reklamowe pokazują na przykład niecnego czarownika, skradającego się do spętanej blondynki. Nawet jednak, gdyby Wirkus wyprzedził Halperina i coś z tego przetrwało, nie ma pewności, czy w jego firmie pojawił się wątek zombie. Pytanie natomiast, jak pot…

white-zombie-0063369.jpg
width: 1024
height: 762

Diabelskie kamienie i „boże stópki”. Polska jest usiana zagadkowymi głazami
type: item
date: 2024-04-09T08:30:04.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: bagna
subject: kamień
subject: legendy
subject: przyroda
subject: religie
subject: strach
subject: wierzenia
subject: Wolny czas
description: Na obszarze całej Polski można napotkać kamienie i głazy, z którymi wiążą się legendy, a miejscowa ludność traktuje je jako święte miejsca, czci je, a nawet składa na nich ofiary. Poznajcie najbardziej mroczne i zagadkowe diabelskie kamienie i „boże stópki”.
encoded: W tym artykule: Mapa zagadkowych miejsc Boże stópki i diabelskie kamienie Najciekawsze głazy Naprawdę nie trzeba wyjechać daleko, by odwiedzić niezwykłe, czasem pełne uroku, a czasem bardziej mroczne i zagadkowe miejsca. Do tej kategorii zaliczają się zagadkowe głazy i kamienie, które można obejrzeć niemal we wszystkich województwach. Ciepła wiosna i zbliżające się lato to dobry moment, by część z nich zobaczyć. Mapa zagadkowych miejsc Zadanie przygotowania wyprawy ułatwił nam naukowiec z Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk, dr Łukasz Miechowicz. Objechał Polskę wzdłuż i wszerz. Zapuszczał się w niedostępne chaszcze i trzęsawiska, by znaleźć nawet najbardziej trudno dostępne głazy, które odgrywały lub nadal odgrywają ważną rolę w lokalnych społecznościach. Wnioski opublikował we właśnie wydanej książce „Święte i przeklęte. Kamienie w religijności ludowej”. – Niektóre z głazów, wspominane na przykład w opisach z XIX w., było bardzo trudno znaleźć. Położone są w niedostępnych miejscach, nierzadko w lasach lub na bagnach. Czasem wymagały kilku dni poszukiwań – relacjonuje National Geographic Polska dr Łukasz Miechowicz. W sumie naliczył blisko 100 zachowanych zagadkowych głazów. Wiele przepadło bez wieści i zostało zniszczonych na przestrzeni lat. Boże stópki i diabelskie kamienie Legendarne kamienie są związane albo z Jezusem i Maryją, albo z szatanem. Te pierwsze to kamienie z odciskami „bożych stópek”. Według tradycji świadczą o obecności Matki Boskiej, Jezusa czy różnych świętych w tych miejscach. „Z tymi obiektami związane są różne opowieści i podania, w większości odwołujące się do tradycji chrześcijańskiej i uniwersalnej wiary w cuda, które miały przy nich mieć miejsce” – opisuje w książce dr Miechowicz. Z kolei na przeciwległym biegunie wierzeń ludowych znajdują się „diabelskie kamienie”. Są to głazy narzutowe i wychodnie skalne. Jak tłumaczy naukowiec, wedle wierzeń ludowych miały być przyniesione przez diabła, najczęściej w celu zniszczen…

diabelskie-kamienie-i-boze-stopki-polska-usiana-jest-zagadkowymi-glazami-b3bfc78.png
width: 1200
height: 630

Co mają wspólnego zombie z trucicielami? Legenda o żywych trupach ma związek z królem Francji
type: item
date: 2024-04-02T08:32:45.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: francja
subject: historia
subject: legendy
subject: voodoo
description: Nie byłoby znanych nam z popkultury „żywych trupów”, czyli zombie, bez autentycznych, makabrycznych trucicielskich praktyk w Paryżu i na Karaibach.
encoded: W tym artykule: Truciciele w Wersalu Czarne msze dla metresy „Proszek zombie” zamiast czarów Historia zombie związana jest z truciznami i trucicielami w dwóch ważnych aspektach. Pierwszy dotyczy upowszechnienia się samego słowa „zombie”. Drugi aspekt dotyczy tego, jak rzekomo tworzono „żywe trupy” na Haiti. Truciciele w Wersalu Słowo „zombie” pierwszy zapisał Francuz Pierre-Corneille Blessebois pod koniec XVII w. Nie doszłoby do tego bez afery z truciznami i czarną magią w tle, która wstrząsnęła Francją w czasach króla Ludwika XIV. Główne role odegrały w niej: markiza de Montespan – długoletnia królewska metresa i matka siedmiorga jego pozamałżeńskich dzieci, oddana jej pani La Voisin – trucicielka, wróżka i akuszerka. Na drugim planie przewijają się prominentne ofiary i sponsorzy trucicielskiego procederu. W tym ksiądz Etienne Guibourg, który organizował czarne msze dla wersalskich elit. Okazało się, że w królewskiej rezydencji kwitło trucicielstwo. Pół biedy, jeśli przez koszulę nasączoną arszenikiem niewierna żona chciała się pozbyć męża. Gorzej, jeśli zachodziło podejrzenie, że ktoś może polować na życie samego Ludwika XIV! Czarne msze dla metresy Czy spisek był prawdą, czy nie, król zaczął się bać. Dla wyjaśnienia sprawy trucicieli w 1679 roku powołał tajną specgrupę. Aresztowano ponad trzysta osób, w tym La Voisin. Jej wina nie podlegała dyskusji, zdobyto obciążające ją zeznania i dowody. Wiedźmę spalono na stosie w 1680 r. Dziwny przypadek Clairviusa Narcisse’a. Czy ten mężczyzna zmienił się w zombie, czy był zwykłym oszustem? Clairvius Narcisse urodził się w 1922 roku. Zmarł w 1962. W roku 1980 wrócił z zaświatów i został gwiazdą. Czy był przykładem zombie? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dziwny-przypadek-clairviusa-narcisse-a-czy-ten-mezczyzna-zmienil-sie-w-zombie-czy-byl-zwyklym-oszustem-fot-jean-claude-francolon-gamma-rapho-via-getty-images-bfd73f8.jpg" width="938" height="629" alt="Dziwny przypadek Clairviusa…

co-maja-wspolnego-zombie-z-trucicielami-legenda-o-zywych-trupach-ma-zwiazek-z-krolem-francji-ryc-deagostini-getty-images-8bbc6ff.jpg
width: 1024
height: 591

Budzące strach tajne stowarzyszenia z Afryki. To one wymyśliły zmienianie ludzi w zombie
type: item
date: 2024-04-01T12:32:21.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: legendy
subject: religie
subject: Travel
subject: voodoo
description: Pilnują porządku, ale też trują przeciwników. Niektórzy wierzą też, że tajne stowarzyszenia porywają dzieci, organizują „pociągi czarownic” i tworzą zombie.
encoded: W tym artykule: Stogi siana i ludzie-lamparty Trujące nasiona z Afryki Zombifikacja po afrykańsku Pociągi czarownic Wiadomo, że afrykańskie korzenie ma wiele synkretycznych religii spotykanych w obu Amerykach. To z Afryki pochodzą słowa „wodu” i „zombie”, które przybyły za Atlantyk razem z afrykańskimi niewolnikami na Haiti. Prawdopodobnie podobnie było z tajnymi stowarzyszeniami, przypominającymi haitańskie Bizango. Sprawowana przez nie nieformalna władza sądownicza i repertuar kar, w tym użycie toksycznych środków naturalnego pochodzenia – to wszystko bezpośrednio łączy Karaiby z zachodnią Afryką. Stogi siana i ludzie-lamparty W Beninie i Togo nocą wychodzą na ulice lokalni, nieformalni stróże prawa i porządku – Zangbeto. Wyglądają jak stogi siana, wewnątrz których ukryty jest człowiek. Mimo wyglądu chochoła, cieszą się jednak wielkim szacunkiem. Nadzorują i karzą winnych naruszenia obowiązujących norm. Z kolei w Nigerii podobną estymą cieszą się zamaskowane postacie, znane jako Egungun. Komunikują żyjącym świętą wolę zmarłych. To pojawiające się na moment bogato przebrane „żywe trupy” z zaświatów, chcące przypomnieć o przodkach i mające coś istotnego do przekazania żywym. Egungun są niebezpieczni, święci, nietykalni. Dziwny przypadek Clairviusa Narcisse’a. Czy ten mężczyzna zmienił się w zombie, czy był zwykłym oszustem? Clairvius Narcisse urodził się w 1922 roku. Zmarł w 1962. W roku 1980 wrócił z zaświatów i został gwiazdą. Czy był przykładem zombie? <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dziwny-przypadek-clairviusa-narcisse-a-czy-ten-mezczyzna-zmienil-sie-w-zombie-czy-byl-zwyklym-oszustem-fot-jean-claude-francolon-gamma-rapho-via-getty-images-bfd73f8.jpg" width="938" height="629" alt="Dziwny przypadek Clairviusa Narcisse’a. Czy ten mężczyzna zmienił się w zombie, czy był zwykłym oszustem? (fot. Jean-Claude FRANCOLON/Gamma-Rapho via Getty Images)" title="Dziwny przypadek Clairviusa Narcisse’a. Czy ten mężczyzna zmienił się…

budzace-strach-tajne-stowarzyszenia-z-afryki-to-one-wymyslily-zmienianie-ludzi-w-zombie-fot-eric-lafforgue-art-in-all-of-us-getty-images-cc29335.jpg
width: 1024
height: 724

Kochanka Ludwika XIV eliminowała swoje konkurentki. Miała posuwać się do czarnej magii
type: item
date: 2024-04-01T06:28:58.000Z
creator: Marek Teler
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: francja
subject: historia
subject: królowie
subject: legendy
description: Françoise Athénaïs de Rochechouart, markiza de Montespan, była jedną z najbardziej znanych kochanek króla Francji Ludwika XIV. Pragnąc zachować miłość monarchy i wyeliminować konkurentki, sięgała po afrodyzjaki, trucizny, a podobno nawet i czarne msze.
encoded: W tym artykule: Markiza de Montespan: kim była? Markiza de Montespan: czarne msze i ohydne mikstury Markiza de Montespan: czas pokuty Kiedy markiza de Montespan została metresą, czyli kochanką francuskiego króla, zajęła najpiękniejsze apartamenty w Wersalu. Po czym wypełniła je niezliczoną ilością kwiatów i… zwierząt. W komnatach królewskiej faworyty gościły kozy, jagnięta, świnie, a nawet myszy, które z lubością układała sobie na pępku. Françoise Athénaïs otrzymała nawet od monarchy specjalną galerię, aby mogła z dumą prezentować obrazy ze swojej rodzinnej kolekcji. Markiza de Montespan: kim była? Françoise Athénaïs de Rochechouart urodziła się 5 października 1640 r. w Chateau de Tonnay-Charente. Była córką księcia Mortemart Gabriela de Rochechouarta i Diany de Grandseigne, przedstawicieli dwóch francuskich rodów szlacheckich z bogatym rodowodem. W 1661 r. trafiła na dwór Henrietty Anny Stuart, żony księcia orleańskiego Filipa I. Następnie została damą dworu królowej Francji Marii Teresy Austriaczki. Markizą de Montespan stała się w lutym 1663 r. po ślubie z Louisem Henrim de Pardaillanem de Gondrinem. Doczekała się z nim dwojga dzieci, Marie Christine i Louisa Antoine’a. Romans Françoise Athénaïs z królem Ludwikiem XIV rozpoczął się w 1667 r.. Władca był jeszcze wówczas w związku z Louise de La Vallière. Walka kobiet o serce monarchy trwała aż 7 lat i zakończyła się triumfem markizy de Montespan. Jej rywalka wstąpiła do klasztoru i spędziła resztę życia jako siostra Ludwika od Miłosierdzia. W ciągu trwającego kilkanaście lat związku z francuskim monarchą Françoise Athénaïs wydała na świat 7 dzieci: Ludwikę Franciszkę, Ludwika Augusta, Ludwika Cezara, Ludwikę Franciszkę, Ludwikę Marię Annę, Franciszkę Marię, Ludwika Aleksandra. Wszystkie z dzieci, oprócz zmarłej w dzieciństwie starszej Ludwiki Franciszki, zostały uznane przez Ludwika XIV. Otrzymały od władcy tytuły książęce i hrabiowskie. Markiza de Montespan: czarne msze i ohydne mikstury W kwietniu 1675 r. Franço…

markiza-de-montespan-769272e.png
width: 1200
height: 630

Bizango: ludzie, którzy rządzą żywymi trupami. Jak powstała ta tajna organizacja na Haiti?
type: item
date: 2024-03-31T06:42:43.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: haiti
subject: legendy
subject: Travel
subject: voodoo
description: Tajne stowarzyszenie działające jak „państwo w państwie” przez pokolenia straszyło nieposłusznych Haitańczyków przemianą w zombie. Oto tajemnicze Bizango.
encoded: W tym artykule: Bizango założyli zbiegli niewolnicy Bizango to państwo w państwie Bizango i dyktatura Duvalierów Haiti od pokoleń jest państwem niestabilnym. Już u jego zarania wielką rolę pełniły tajne stowarzyszenia. To one wywołały haitańską rewolucję przeciw francuskim władzom kolonialnym w 1791 r. Najpotężniejsze z nich to Bizango. Bizango założyli zbiegli niewolnicy Władze haitańskie nigdy nie ośmieliły się otwarcie z nim walczyć, choć zdawało się tworzyć „państwo w państwie”. Nic dziwnego, ponieważ uważano je za głęboko patriotyczne. Wywodziło się od dawnych niewolników, uciekinierów z plantacji. Po uzyskaniu niepodległości dostarczało władzom agentów do tajnej policji. Potem zaś, w czasach amerykańskiej interwencji i okupacji, ruch ten wspierał miejscową partyzantkę. Partyzanci, zwani Caco, mieli wśród wojsk USA przerażającą opinię. Uważano, że potrafią bez skrupułów żywcem obedrzeć schwytanych marines ze skóry, a kolaborantów poćwiartować. Śmierć voodoo, czyli jak można umrzeć z samego strachu przed klątwą. Nauka zna takie przypadki Poczucie zagrożenia potrafi nas zabić. Świadczą o tym zarówno przykłady zebrane sto lat temu wśród żyjących tradycyjnych plemion, jak i współczesne – z krajów wysoko rozwiniętych. .. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/smierc-voodoo-czyli-jak-mozna-umrzec-z-samego-strachu-przed-klatwa-nauka-zna-takie-przypadki-e14da6d.jpg" width="938" height="675" alt="Śmierć voodoo, czyli jak można umrzeć z samego strachu przed klątwą. Nauka zna takie przypadki" title="Śmierć voodoo, czyli jak można umrzeć z samego strachu przed klątwą. Nauka zna takie przypadki" /> Liderzy Bizango byli przy tym silnie związani z miejscową tradycyjną synkretyczna religią wodu, mieszanką chrześcijaństwa i kultów rodem z Afryki. Amerykanie wierzyli, że bębny woduistów służyły zarówno do religijnych rytuałów, jak i do sekretnego komunikowania się przez powstańców. Bizango to państwo w państwie Jak wynikało ze śledztwa prze…

bizango-ludzie-ktorzy-rzadza-zywymi-trupami-jak-powstala-ta-tajna-organizacja-na-haiti-fot-wade-davis-getty-images-6c2aec3.jpg
width: 1024
height: 675