National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-12-18T08:02:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Biegun Północny stale się przemieszcza. Jak Święty Mikołaj trafia do domu?
items: „Nie zapomnę tej nocy pod lodem”. Dziennikarz Travelera odwiedził krainę prawdziwej zimy. To podróżniczy hit tego sezonu
items: Z Polski prosto do Świętego Mikołaja! Rusza nowe, magiczne połączenie lotnicze
items: Skandynawskie opowieści na Festiwalu Podróżników National Geographic
items: Wioska Świętego Mikołaja w Rovaniemi. O wizycie w tym miejscu marzą nie tylko dzieci
items: Laponia dla początkujących. Dzikie lasy, renifery, zorza i święty Mikołaj
items: Laponia: Kierunek Północ i najpiękniejszy trekking na świecie
items: Poszukaj zorzy polarnej. Warto to przeżyć chociaż raz w życiu!
items: 5 powodów, żeby pojechać do Laponii w Finlandii
items: Laponia: tu zobaczysz najpiękniejszą zimę na świecie!
items: Z wizytą u Mikołaja, czyli część 7. wyprawy do Laponii
items: "Zrozumiałem co czuje mucha na widok packi." Odcinek 6 relacji z podróży po Laponii
items: "Na pontonie dziki szał i wybieranie wody na spokojnych odcinkach." Odcinek 5 relacji z wyprawy do Laponii
items: "Bajka i jeszcze raz bajka!" Część 4 relacji z podróży do Laponii
items: Kraina reniferów. Relacja z wyprawy do Laponii. Odcinek 3
items: Rzeka, która zakrzywia czas - czyli podróż przez Finlandię do Laponii. Odcinek 2
items: "Normalnie salony" - podróżnik o drogach w Szwecji. Relacja z podróży do Laponii. Odcinek 1
items: Laponia po ciemku
items: Mikołaj z Laponii odwiedził Gdańsk

Biegun Północny stale się przemieszcza. Jak Święty Mikołaj trafia do domu?
type: item
date: 2025-12-18T08:01:29.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: biegun północny
subject: kompas
subject: laponia
subject: święty mikołaj
description: Czy wiesz, że są… dwa bieguny północne? Chociaż geograficzny stoi w miejscu, to magnetyczny – od którego zależne są między innymi kompasy – stale się przemieszcza. Jakie są przyczyny jego ruchu oraz jakie ma to znaczenie dla przyrody… i Świętego Mikołaja?
encoded: Kiedy w Wigilię Święty Mikołaj kończy dostarczanie prezentów, musi jakoś wrócić na Biegun Północny. Nawet, gdy pada silny śnieg, a renifery nie widzą drogi. Okazuje się, że to nie takie proste – magnetyczny biegun Ziemi stale się przemieszcza, wpływając na precyzję nawigacji i oddziałując na środowisko naturalne. Przyczyna jego ruchu leży w jądrze Ziemi. Dlaczego mamy dwa bieguny północne? Geograficzny biegun północny – stały punkt na mapie Geograficzny biegun północny, określany także jako prawdziwa północ, to miejsce, w którym oś obrotu Ziemi przecina jej powierzchnię na półkuli północnej. Współrzędne tego punktu są niezmienne i stanowią podstawę dla map, systemów geodezyjnych oraz nawigacyjnych. Jest to punkt odniesienia przy wyznaczaniu kierunków świata oraz tworzeniu układów współrzędnych. Magnetyczny biegun północny – punkt, który stale się przemieszcza Zupełnie inaczej wygląda sytuacja z magnetycznym biegunem. Jest on definiowany przez lokację, w której linie pola magnetycznego Ziemi są skierowane pionowo w dół. Magnetyczny biegun północny jest wykorzystywany przez kompasy oraz wszelkie urządzenia nawigacyjne korzystające z właściwości pola magnetycznego – w tym systemy GPS czy smartfony. W odróżnieniu od geograficznego bieguna, jego położenie stale się zmienia. W ciągu ostatnich dekad odnotowano przyspieszenie jego ruchu. Co powoduje ruch bieguna magnetycznego? Przemieszczanie się bieguna magnetycznego jest wynikiem aktywności wnętrza Ziemi. 5000 km pod naszymi stopami znajduje się zewnętrzne jądro Ziemi – płynna warstwa, złożona głównie z żelazu i niklu. Pod wpływem ciepła generowanego przez stałe, wewnętrzne jądro, płynny metal przemieszcza się, tworząc dynamiczne prądy. Te ruchy generują pole magnetyczne, które otula Ziemię. W wyniku tego pola powstaje magnetyczny biegun, który nie jest stały, lecz podlega nieustannym przesunięciom – zmiany w przepływie metali zmieniają także jego położenie. To zjawisko obserwujemy od setek lat. Jak szybko biegun „ucieka”…

GettyImages-10173761-97e1e4e.jpg
width: 4800
height: 3673

„Nie zapomnę tej nocy pod lodem”. Dziennikarz Travelera odwiedził krainę prawdziwej zimy. To podróżniczy hit tego sezonu
type: item
date: 2025-11-27T13:03:31.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: finlandia
subject: laponia
subject: skandynawia
subject: zima
subject: zorza polarna
description: Noc pod zorzą polarną to marzenie wielu podróżników. Jeden z dziennikarzy National Geographic spełnił je, spędzając noc na skutej lodem tafli jeziora w Finlandii. Od dzisiaj do Rovaniemi, stolicy Laponii, dolecimy LOT-em bezpośrednio z Warszawy.
encoded: Spis treści: Podcast z serca fińskiej zimy Dlaczego zorza polarna przyciąga tylu podróżników? Co usłyszysz w odcinku podcastu? LOT-em do Laponii Spędzenie nocy na zamarzniętym jeziorze w samym sercu fińskiej Laponii to doświadczenie, które łączy w sobie ekstremalne warunki, wyciszenie i spektakularne zjawiska natury. W podcaście „National Geographic Polska” podróżnik i dziennikarz Travelera Michał Cessanis opowiada, jak wyglądała noc spędzona pod otwartym niebem, przy trzaskającym lodzie i w towarzystwie zorzy polarnej. Podcast z serca fińskiej zimy W podcaście „National Geographic Polska” relacjonowana jest wyprawa do Finlandii, w trakcie której podróżnik spędza noc na zamarzniętym jeziorze. Warunki są ekstremalne – temperatura spada poniżej zera, a jedynym schronieniem jest namiot typu „swamp tent” ustawiony na lodzie. Dźwięki skrzypiącego lodu, cisza polarnej nocy i rozgwieżdżone niebo to tło tej wyjątkowej przygody. Gość podcastu dzieli się swoimi odczuciami – zarówno zachwytem, jak i lekkim niepokojem, jaki towarzyszy przebywaniu w tak nietypowym miejscu. Dlaczego zorza polarna przyciąga tylu podróżników? Zorza polarna to jedno z najbardziej spektakularnych zjawisk przyrodniczych. W fińskiej Laponii można ją obserwować od późnej jesieni do wiosny, przy sprzyjających warunkach pogodowych i odpowiednim poziomie aktywności słonecznej. W czasie nocnej wyprawy zorza pojawiła się nad jeziorem, tworząc zjawiskowy spektakl świateł na tle czarnego nieba. Gość podcastu opisuje swoje emocje: od wzruszenia, przez poczucie małości wobec natury, po fascynację potęgą przyrody. Co usłyszysz w odcinku podcastu? W odcinku poznasz: kulisy wyprawy w mroźne rejony Finlandii, przygotowania do noclegu na lodzie, jak wyglądała zorza tego wieczoru, czy noc na jeziorze była bezpieczna, jakie emocje towarzyszyły podróżnikowi. Aby dowiedzieć się więcej o Laponii posłuchajcie nowego odcinka podcastu. Cała rozmowa do wysłuchania w playerze na górze strony. Odcinki naszych wideopodkastów są …

laponia-GettyImages-925261962-ae147b2.jpg
width: 5122
height: 3415

Z Polski prosto do Świętego Mikołaja! Rusza nowe, magiczne połączenie lotnicze
type: item
date: 2025-06-06T13:42:12.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: finlandia
subject: laponia
subject: loty samolotem
subject: polskie linie lotnicze lot
subject: święty mikołaj
description: Zbliża się sezon, w którym magia i przygoda spotkają się w jednym miejscu. Nowe połączenie lotnicze z Polski pozwoli Polakom dotrzeć tam zdecydowanie szybciej. Dzięki temu Laponia może stać się hitem sezonu.
encoded: Spis treści: Nowe połączenie LOT-u do Rovaniemi Co warto zobaczyć i zrobić w Laponii? Laponia, z malowniczymi krajobrazami i świąteczną atmosferą, od lat przyciąga turystów z całego świata. W 2024 roku sama stolica tego fińskiego regionu odnotowała na lotnisku rekordową liczbę 1,8 miliona pasażerów, co stanowiło 19-procentowy wzrost w porównaniu do roku poprzedniego. Wśród odwiedzających nie brakowało również Polaków – trend wzrostu liczby naszych rodaków podróżujących do Laponii przez Helsinki w 2024 roku wyniósł aż 45%. Nic dziwnego, że Rovaniemi staje się coraz bardziej popularne – to właśnie tu przyjeżdżają rodziny z dziećmi, by odwiedzić Wioskę Świętego Mikołaja, czyli główną atrakcję regionu. Oprócz tego turyści mogą podziwiać także zorzę polarną, jeździć na skuterach śnieżnych czy korzystać z licznych tras narciarskich. Teraz, dzięki nowemu połączeniu lotniczemu, podróż do tego zimowego raju stanie się zdecydowanie szybsza. Nowe połączenie LOT-u do Rovaniemi Polskie Linie Lotnicze LOT ogłosiły właśnie uruchomienie bezpośredniego połączenia z Warszawy do Rovaniemi, które ruszy już za kilka miesięcy. Pierwszy rejs zaplanowano na 27 listopada 2025 roku, a połączenie będzie realizowane do 1 lutego 2026 roku. Loty będą się odbywać dwa razy w tygodniu – w czwartki i niedziele. Rejs LO477 z Warszawy do Rovaniemi wystartuje o godzinie 11:35, a rejs LO478 w drogę powrotną o godzinie 16:50. Czas przelotu wyniesie około 2 godziny i 45 minut. – LOT aktualnie będzie jedynym przewoźnikiem w Europie Środkowo-Wschodniej, oferującym bezpośrednie rejsy do Rovaniemi w regularnej siatce połączeń. Wierzę, że ten kierunek szybko zyska popularność wśród naszych pasażerów. To miejsce, gdzie można naprawdę oderwać się od codzienności i zanurzyć w wyjątkowej atmosferze dalekiej północy – stwierdził Robert Ludera, dyrektor Biura Siatki Połączeń Polskich Linii Lotniczych LOT. Co warto zobaczyć i zrobić w Laponii? Dzięki nowemu połączeniu lotniczemu, polscy turyści będą mieli łatwiejszy …

rovaniemi-488af53.jpg
width: 5272
height: 3744

Skandynawskie opowieści na Festiwalu Podróżników National Geographic
type: item
date: 2022-10-08T15:09:22.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Festiwal Podróżników National Geographic
subject: festiwale
subject: laponia
subject: morze bałtyckie
subject: skandynawia
subject: szwecja
subject: Travel
description: Festiwal Podróżników National Geographic odbywał się w różnych miejscach. Tym razem gościliśmy w miejscu wyjątkowym – na promie Unity Line. Wraz z naszymi czytelnikami popłynęliśmy nim ze Świnoujścia do Ystad. Podczas rejsu nie brakowało skandynawskich opowieści.
encoded: W tym artykule: Co możemy zrobić dla Bałtyku? Laponia, jakiej nie znacie Co zobaczyć w południowej Szwecji Mateusz Waligóra to specjalista od wyczynowych wypraw w najdalsze zakątki globu. Jako pierwszy człowiek w historii przeszedł samotnie mongolską pustynię Gobi – największą pustynię Azji i drugą po Saharze pustynię świata. Tym razem opowiadał o swojej wędrówce – liczącej 580 km – wzdłuż polskiego wybrzeża Bałtyku. Co możemy zrobić dla Bałtyku? – Opowieść o Bałtyku niestety nie jest optymistyczna. Mam nadzieję, że uświadamia wszystkim, w jakim stanie jest nasze morze. Co możemy zrobić, by ratować Bałtyk? Jako jednostki możemy niewiele. Oczywiście możemy zakręcać wodę, kiedy myjemy zęby. Możemy przestać kupować bałtyckie ryby, których już prawie nie ma. Natomiast tym tematem trzeba zająć się globalnie. Dlatego tak ważne abyśmy głosowali na osoby, dla których ochrona środowiska naprawdę ma znaczenie – opowiadał podróżnik. – Bałtyk wiele mówi o nas samych. Mówi, że nie przyglądaliśmy się temu morzu zbyt uważnie. Cała masa potencjalnych problemów, jakie mogą spotkać Bałtyk i nas samych, jest pod taflą wody. Jadąc nad Bałtyk, skupiamy się na masie rzeczy nieistotnych, jak tłumy, parawany, paragony grozy. A prawdziwe problemy są pod wodą – podsumowuje Mateusz Waligóra. View Ediplayer on the source website Laponia, jakiej nie znacie Z Aldoną Hartwińską, zafascynowaną kulturą skandynawską, autorką bloga PoFikasz pokonaliśmy szlak śladami Szwedzkiego Układu Słonecznego. Aldona jest współautorką tej trasy. Kamila Kielar, podróżniczka przemierzająca samotnie świat pieszo, kajakiem i na nartach, zabrała nas w podróż do fińskiej Laponii. Wielu osobom kojarzy się ona głównie z przestrzenią, nieskażoną naturą, śniegiem i wioską św. Mikołaja. Ale… – To powierzchowny wizerunek, choć przestrzenie są faktycznie tym, co zachwyca mnie w Laponii najbardziej. Pierwszą podróż odbyłam przypadkowo, 16 lat temu, studiując w Finlandii. Do tego sama i na dodatek w listopadzie. Znajomi nie mog…

skandynawskie-opowiesci-na-festiwalu-podroznikow-national-geographic-684a976.jpg
width: 6000
height: 4000

Wioska Świętego Mikołaja w Rovaniemi. O wizycie w tym miejscu marzą nie tylko dzieci
type: item
date: 2021-12-08T10:35:12.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: finlandia
subject: laponia
subject: święty mikołaj
subject: Travel
description: Wioska Świętego Mikołaja co roku jest odwiedzana przez ponad pół miliona gości. Jakie atrakcje czekają na nas w Rovaniemi?
encoded: W tym artykule: Wioska Świętego Mikołaja w Rovaniemi Rovaniemi – praktyczne informacje Gdzie mieszka Święty Mikołaj? To pytanie zadają sobie dzieci na całym świecie. Na szczęście nie jest to żadna tajemnica. Ulubiony święty milusińskich (i nie tylko) mieszka na dalekiej północy, a dokładnie w Rovaniemi w Finlandii. To właśnie tam znajduje się oficjalne biuro Mikołaja i na ten adres można wysyłać do niego listy. Grudzień to najbardziej pracowity miesiąc w wiosce, ale wesoło i magicznie jest przez cały rok. Co warto wiedzieć o Rovaniemi? Kim tak naprawdę był Święty Mikołaj? Święty Mikołaj jest jedną z najpopularniejszych postaci we współczesnej kulturze. Co roku dzieci na całym świecie wysyłają list do wesołego staruszka, licząc, że ten odpowie na ich pr... Wioska Świętego Mikołaja w Rovaniemi Rovaniemi to nieoficjalna stolica Laponii. Oczywiście najbardziej znanym mieszkańcem miasta jest Święty Mikołaj i to właśnie on przyciąga ponad pół miliona turystów każdego roku. Pierwotnie Mikołaj mieszkał w Korvatunturi – tak od wieków wierzyli Finowie. Gdzie dokładnie? To sekret, ale żeby być bliżej ludzi, postanowił założyć swoje biuro w Rovaniemi w 1985 r. Od 2010 r. jest to oficjalna wioska Świętego Mikołaja. Wioska Świętego Mikołaja jest otwarta codziennie przez cały rok. Na miejsce można dojechać autobusem z centrum Rovaniemi – kursują co godzinę. Możemy również przejść pieszo około ośmiu kilometrów lub zamówić taksówkę. Święty Mikołaj urzęduje zaledwie trzy kilometry od lotniska, a więc podróżni z daleka mogą odwiedzić go od razu po wylądowaniu w Rovaniemi. Przed zaplanowaniem wizyty w wiosce dobrze sprawdzić godziny pracy Mikołaja. Każdy zasługuje na odpoczynek, nawet święty. Wioska Świętego Mikołaja jest flagową atrakcją Laponii. Na miejscu oprócz biura działają również restauracje, kawiarnie i sklepy, w których można kupić designerskie pamiątki. Goście mają do wyboru wiele podbiegunowych aktywności, między innymi przejażdżki skuterami śnieżnymi czy zaprzęgiem prowadz…

wioska-swietego-mikolaja-w-rovaniemi-o-wizycie-w-tym-miejscu-marza-nie-tylko-dzieci-e1c9f92.jpeg
width: 1024
height: 683

Laponia dla początkujących. Dzikie lasy, renifery, zorza i święty Mikołaj
type: item
date: 2020-11-20T07:46:30.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: finlandia
subject: laponia
subject: Travel
description: Najpierw pociąg Warszawa–Gdańsk, potem lot Gdańsk–Turku, nocny autobus Turku–Oulu i pociąg Oulu–Rovaniemi. To opcja dla oszczędnych i wytrzymałych, bo noc w autobusie mimo wszelkich starań jest w większości nieprzespana. Można łatwiej i szybciej, ale o tym później.
encoded: Jest za to sporo czasu na spacer po historycznym centrum Turku, gdzie jemy kolację i spacerujemy nad rzeką. Następnego ranka mamy zaś szansę zwiedzić Oulu, największe miasto w północnej części Finlandii. To świetne miejsce, do którego bardzo chciałabym jeszcze wrócić. Na krótki przystanek polecam spacer w centrum poprzecinanym idealnie prostopadłymi ulicami. Kupujemy kawę w kiosku i pijemy ją na drewnianych schodach nad wodą, między targiem (kauppatori) a wysepką z miejskim teatrem – zagryzając obowiązkowo bułeczkami z kardamonem. Potem ruszamy na wycieczkę po wyspie Pikisaari, której jedną połowę zajmują piękne, duże drewniane domy w bardzo nordyckim stylu (kto tego nie lubi?), a drugą coś pomiędzy lasem a parkiem. Po drodze do Rovaniemi oglądamy piękne widoki z górnego poziomu w prawie pustym pociągu. Swoją drogą fińskie pociągi, poza tym, że są czyste i punktualne, mają najlepszy wynalazek, z jakim się spotkałam na kolei: małe, zamykane pomieszczenia do rozmawiania przez telefon. Ciszę i spokój traktuje się tam bardzo poważnie. SKARBY PÓŁNOCY Jesteśmy na miejscu. Na dobry początek czeka nas solidna wędrówka, bo domek, który wynajęłyśmy, znajduje się na wzgórzu Ounasvaara poza centrum miasta. Ale trud zostaje wynagrodzony: wygodna drewniana chatka w lesie z kominkiem i sauną szybko pozwala zapomnieć o zmęczeniu. To nasza baza wypadowa na kolejnych kilka dni. Taki luksus w sezonie kosztuje krocie, ale wczesną jesienią zapłaciłyśmy właściwej ułamek ceny. A to niejedyny argument za tym, żeby Laponię odwiedzić właśnie o tej porze roku. Inny z nich to dziwnie znajomo brzmiąca w naszym języku ruskamatka, czyli podróż w naturę w celu podziwiania kolorowych jesiennych liści. Tak, Finowie mają na to oddzielne słowo. Nic dziwnego, bo widoki w tym czasie potrafią zapierać dech w piersiach, szczególnie w górzystym terenie. Przeczytałeś fragment artykułu "Laponia. Dzikie lasy, renifery, zorza polarna i Święty Mikołaj". Całość znajdziesz w grudniowym numerze Travelera.

laponia-dla-poczatkujacych-dzikie-lasy-renifery-zorza-i-swiety-mikolaj-fot-getty-images-0607386.jpeg
width: 2121
height: 1414

Laponia: Kierunek Północ i najpiękniejszy trekking na świecie
type: item
date: 2020-02-10T07:00:00.000Z
creator: Igor Nowiński
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: finlandia
subject: laponia
subject: podróże
subject: skandynawia
subject: szwecja
subject: Travel
subject: trekking
description: Dla mnie świat ma dwa końce: północny i południowy. Na bieguny na razie się nie wybieram, ale przecież nie trzeba od razu popadać w skrajność
encoded: Postanowiłam wziąć udział we Fjallraven Classic, najpiękniejszym trekkingu na świecie. Oczywiście ładne jest to, co się komu podoba. Niektórzy uwielbiają tropikalne klimaty z palmą, ale są tacy, co mają w sobie pewien rodzaj kompasu. W którą stronę by się zwrócili, i tak strzałka będzie im wskazywała północ. Ja tak mam. Pewnie dlatego świetnie się odnajduję w surowych skandynawskich klimatach. Między innymi takie „zimnolubne” osoby miano na względzie, powołując do życia Fjallraven Classic. To zorganizowany trekking w górach Laponii, w Szwecji, firmowany przez szwedzką markę outdoorową. Zasady uczestnictwa w tej imprezie są proste. Do przejścia jest 110 km, każdy niesie że sobą wszystkie potrzebne rzeczy i nocuje namiocie. W punktach kontrolnych można uzupełnić prowiant i paliwo. Na trasie mija się schroniska górskie, jednak miejsca w nich są przeznaczone dla „normalnych” turystów, którzy w tym czasie pojawią się na szlaku. Gdy impreza startowała po raz pierwszy kilka lat temu, znalazło się kilkuset zapaleńców. Teraz organizatorzy są zmuszeni ograniczać liczbę uczestników, tak wielu jest chętnych. Coś w tym musi więc być, skoro ludzie z całego świata fatygują się na górzyste szwedzkie pustkowia, po to żeby narobić sobie odcisków (i jeszcze za to płacą). To „coś” stanowi zapewne wypadkową wielu spraw, a jedną z nich jest możliwość rozsmakowania się w Północy. Kąpiel na rozgrzewkę Atmosfera w miejscu startu, w wiosce Nikkaluokta, przypominała festyn. Były: muzyka, przemówienia, tradycyjne śpiewy ludu Samów zamieszkującego te rejony. Słońce prażyło, a to za kołem podbiegunowym nie jest częstym zjawiskiem. Oby okazało się łaskawe także w następnych dniach. Barwny tłum przebierał niecierpliwie nogami, czekając na sygnał do wyruszenia. We Fjallraven Classic startują ludzie w każdym wieku, także dzieci, zawodowi biegacze i osoby, które pierwszy raz w życiu założyły buty trekkingowe. Zawodowcy przypominają kosmitów – z boków sterczą im rurki od bukłaków, wszędzie mają zatkni…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0a748118b4e0ace42fc462904903f6631e9df426-9254c42.jpeg
width: 755
height: 504

Poszukaj zorzy polarnej. Warto to przeżyć chociaż raz w życiu!
type: item
date: 2019-09-06T03:15:00.000Z
creator: redakcja
subject: Test Travelera
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: finlandia
subject: laponia
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zorza polarna
description: Nigdy nie ma gwarancji, że się ją zobaczy. Ale można zwiększać swoje szanse.
encoded: Zorza czasem jest, a czasem znika i nie chce się przez kilka dni pokazać. Jakby obraziła się na cały północny świat. Można jednak zwiększać swoje szanse na jej upolowanie. Jak? Po pierwsze trzeba się wybrać za koło podbiegunowe w czasie zimy (najlepiej od grudnia do marca). Ja wybrałam okolice miasta Inari, na samej północy Finlandii. Nie tylko dlatego, że brak tam wielkomiejskich świateł. Powodem było także to, że miejsce jest znane z kultury Saamów. Ci rdzenni mieszkańcy Laponii zajmują się głównie hodowlą reniferów. Po drugie, żeby zwiększyć prawdopodobieństwo zobaczenia zorzy, trzeba w bezchmurny wieczór udać się gdzieś za miasto, gdzie nie ma żadnych świateł, za to rozciąga się otwarta przestrzeń (znalezienie takiego miejsca w tych okolicach nie jest zbyt trudne). Tu proponuję tafle okolicznych jezior – to, że będą skute lodem, jest pewne, więc można bez żadnych obaw po nich chodzić. Po trzecie, ciepło się ubrać i cierpliwie czekać. Bo zorza może się ukazać o każdej godzinie. Dość niespodziewanie. Bez zapowiedzi. Akcję taką należy ponawiać do skutku. Jak tylko zorza pojawi się na niebie, na pewno jej nie przegapicie. Tego nie da się z niczym pomylić. Ma fluorescencyjne barwy (zielone, czasem czerwone), rusza się jak tancerka i tworzy fantazyjne kształty na całym niebie. N iestety znika równie szybko, jak się pojawia. Dlatego dobrze przygotować aparat fotograficzny na statywie zawczasu. Zawsze jednak zostawia na twarzach osób, które ją widziały, zachwyt, zdziwienie i ogromną radość. I chęć, by zobaczyć ją jeszcze raz. (JL) NO TO W DROGĘ: GDZIE ■ W Hotelu Kultahovi w Inari (Finlandia) okna restauracji wychodzą na rzekę. Szczęściarze będą mieli szanse zobaczyć zorzę podczas kolacji. W okolicach Levi można wynająć domki (z sauną i kominkiem). Informacje na www.levi.fi. Koszt ok. 550 euro/tydzień na 6 osób. KIEDY ■ Najlepiej między grudniem a marcem.

zorza-polarna-c57b3a2.jpeg
width: 1024
height: 690

5 powodów, żeby pojechać do Laponii w Finlandii
type: item
date: 2018-11-28T07:08:00.000Z
creator: Barbara Żukowska
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: finlandia
subject: igloo
subject: laponia
subject: renifer
subject: święty mikołaj
subject: Travel
subject: zorza polarna
description: Zastanawialiście się, co Święty Mikołaj robi wiosną? Chcielibyście oglądać zorzę polarną przez przeszklony sufit igloo? Przedstawiamy 5 powodów, dla których warto odwiedzić Laponię w Finlandii.
encoded: 1. Bo słońce świeci tam na okrągło. Oczywiście tylko latem - między 20 maja a 23 lipca jego tarcza nie chowa się za horyzontem. Za to zimą, od 30 listopada do 12 stycznia, nie wyłania się ponad horyzont. Zimowe miesiące to dobry czas na oglądanie zorzy polarnej, pod warunkiem jednak, że niebo jest bezchmurne i nie ma świateł dużych miast. Na przykład w miejscowości Hetta (gmina Enontekiö), leżącej 200 km za kołem podbiegunowym, zorzę można oglądać z górnej stacji wyciągu narciarskiego. Jest też inne doskonałe miejsce, w pobliżu znanego ośrodka wypoczynkowego Levi: Levin Iglut. Na szczycie wzgórza stanęło dwadzieścia szklanych luksusowych igloo. Nawet leżąc w łóżku, można sprawdzić przez przezroczysty sufit, czy na niebie przypadkiem nie pojawiło się świetlne widowisko. Żeby go nie przegapić, najlepiej ustawić „alarm zorzowy". 2. Bo nie ma lepszego miejsca, żeby znaleźć się tak blisko natury. Są tam rozległe przestrzenie, góry, jeziora, torfowiska i niewielu mieszkańców, przez co przyroda jest nieskażona, a prawdopodobieństwo spotkania dzikich zwierząt duże. Na południe od Hetta rozciąga się Park Narodowy Pallas-Yllastunturi z wyznaczonymi szlakami letnimi i zimowymi oraz z różnymi typami schronisk i schronów. W samym Hetta działa Fell Lapland Nature Centre. Centrum jest nie za duże i nie za małe - w sam raz, żeby zajrzeć tam na godzinę czy dwie i dowiedzieć się więcej m.in. o kulturze ludu Sami, rdzennych mieszkańców Laponii. Ich przetrwanie było kiedyś uzależnione od natury, a pory roku (wyróżniają ich aż osiem) wyznaczały rytm życia. Nadal jednym z najważniejszych wydarzeń jest dla nich moment wiosennego zrównania dnia z nocą, które przypada około 21 marca. Wówczas Samowie z całej Laponii, a więc także ze Szwecji i Norwegii, spotykają się w Hetta na wielkiej imprezie. I występują w swoich tradycyjnych strojach i biżuterii. Imprezie towarzyszą dodatkowe atrakcje na zamarzniętym jeziorze Ounasjarvi, m.in. wyścigi reniferów i rzuty lassem (dla hodowców reniferów umie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2322d5d6ed45345bdf5ec8030dc012a3dd4e00e1-58d40b8.jpeg
width: 3776
height: 2520

Laponia: tu zobaczysz najpiękniejszą zimę na świecie!
type: item
date: 2018-03-06T11:01:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: finlandia
subject: laponia
description: Do Laponii pojechałem zobaczyć najprawdziwszą zimę na świecie. I jak dla mnie – najpiękniejszą. Nigdzie nie widziałem takiej ilości białego puchu ciągnącego się po horyzont, którym zimnoluby mogą nacieszyć się aż do późnej wiosny.
encoded: Z sauny prosto do jeziora Pobyt w krainie zimna zacząłem jak prawdziwy Fin: w saunie. I to nie byle jakiej, bo położonej nad jeziorem Immeljärvi, pośród niczego, w pobliżu miasteczka Levi. Zresztą w ośrodku Immelkertano do wyboru było ich kilka: sauna dymna, ziołowa albo lodowa – wszystkie wybudowane na ośnieżonych polach. Jednak najważniejszym punktem relaksu było wejście do przerębla w jeziorze. Do dziś nie wierzę, że zrobiłem to przy temperaturze powietrza -28 stopni i temperaturze wody nieprzekraczającej zera. Ale czego nie robi się dla zdrowia! Nocna uczta Oglądanie zorzy polarnej to największa rozrywka w Laponii od września do marca (najlepiej w styczniu i w lutym). Wówczas na niebie trwa zjawiskowa gra świateł, którą najlepiej widać w miejscu zupełnie zaciemnionym. Żeby obejrzeć ten niezwykły spektakl, wcale nie trzeba trząść się z zimna na mrozie. Zielone smugi na niebie oglądałem na ranczu Northern Lights (jest też lodowa kaplica, w której można wziąć ślub), ok. 30 km od lotniska w Kittilä, leżąc na łóżku w domku ze szkła. Widoczność była świetna. Podobnych miejsc do obserwacji zorzy jest coraz więcej, np. w wiosce Kakslauttanen mieszka się w szklanych igloo. Trekking po lodowej pustyni W Laponii byłem w grudniu, kiedy trwa noc polarna. Słońce wstaje późno, księżyc nie zachodzi, a po trzech, czterech godzinach znowu jest ciemno. W takim półmroku wjechałem gondolą na górę Levi. To jeden z największych ośrodków narciarskich w Finlandii. Góra wznosi się 531 m n.p.m. i korzystają z niej nie tylko narciarze czy snowboardziści. Pierwszy raz miałem na nogach rakiety śnieżne i wraz z przewodnikiem przez trzy godziny szedłem po śnieżnej pustyni do restauracji Tuikku, gdzie czekały na mnie nagrody: pyszna zupa rybna i różowy zachód słońca. Święta cały rok Jeśli myślicie, że Mikołaj przynosi prezenty tylko w grudniu, to bardzo się mylicie. W Laponii Boże Narodzenie trwa non stop! Przekonuję się o tym w słynnej wiosce Świętego Mikołaja, 8 km od Rovaniemi. To jego oficj…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/239057c2ba8ec5127680ec2e516373cf0bf2b5c3-1d10752.jpeg
width: 1024
height: 683

Z wizytą u Mikołaja, czyli część 7. wyprawy do Laponii
type: item
date: 2016-08-03T07:11:33.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: laponia
description: To już ostatni odcinek relacji z podróży Artura Kordiana Cybulskiego i jego towarzyszy do Laponii. Czas na refleksje i podsumowania. Przeczytajcie, bo kto wie, czy kiedyś drogi nie zawiodą Was do krainy Mikołaja.
encoded: Zasadniczym pomysłem samej wyprawy był ponad 300 kilometrowy spływ rzeką Ounasjoki, aż do Rovaniemi, gdzie siedzibę ma znany wszystkim Mikołaj. Ciekawostką jest, że planowaliśmy płynąć od północy, zza koła polarnego. Już po pierwszych dniach w Laponii dał się nam we znaki brak nocy, przez co trochę rozregulowały się nasze zegary biologiczne. Początkowo próbowaliśmy żyć według zegarka, ale rzeka sama wprowadzała poprawki do naszych planów, jako że na dalekiej północy trudno o miejsca biwakowe. Choć planowaliśmy postoje w dzikiej tajdze, to nie wszędzie da się wyjść na gęsto porośnięty brzeg. Wobec powyższego, zdaliśmy się na potrzeby własnych organizmów. Po prostu płynęliśmy gdy chcieliśmy, jedliśmy, jak byliśmy głodni a spaliśmy, gdy poczuliśmy zmęczenie. Pod koniec były przypadki porannej kawy o 16-tej, czy obiadu o drugiej w nocy przy pięknym słoneczku. Rzeka pozwoliła wyciszyć myśli i oderwać się od cywilizacyjnej codzienności. Jej górny odcinek (do Kittila) polecam raczej wprawionym wioślarzom, na kajaki bez bagażu lub ponton raftingowy. Jak ktoś uwielbia canoe (jak ja) to musi się liczyć z tym, że będzie go miał pełnego wody. Odcinek od Kittila do Rovaniemi też ma chwile, gdzie bystrza nieźle pokołyszą, ale jest już zdecydowanie bezpieczniejszy. Sama rzeka Ounasjoki bardzo pomaga w pokonywaniu kolejnych kilometrów i odcinki ponad 30 km dziennie robiliśmy bez większego wysiłku. Przede wszystkim nie spotkamy w niej zwalonych drzew, tak dobrze znanych na polskich szlakach wodnych, które zmuszają do ‘przeniosek’. Za to trzeba uważnie wyglądać ukrytych pod wodą głazów, zwłaszcza przy bystrzach łatwo o uszkodzenie sprzętu. Niemniej i na spokojnych odcinkach można spotkać taką ‘niespodziankę’. Choć można na miejscu wynająć sprzęt, to cena 30 EUR za dobę zdecydowanie ostudza zapały, taniej wychodzi przywieźć własny. Wracając do naszego spływu. Kolejne dni mijały jak w kalejdoskopie. Pogoda raczej sprzyjała, choć trafiały się dni deszczowe, które trzeba było przeczekać.…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/857dec4fb565a7f40c0f6395559d5f74c89214c6-0da3557.jpeg
width: 1936
height: 1296

"Zrozumiałem co czuje mucha na widok packi." Odcinek 6 relacji z podróży po Laponii
type: item
date: 2016-07-28T09:29:00.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: laponia
subject: podróże
description: Tym razem żarty się skończyły. Artur Kordian Cybulski w kolejnym odcinku opisuje walkę z żywiołem i twardą przygodę na rzece w Laponii.
encoded: Spodziewaliśmy się tego dnia nieco większych atrakcji na wodzie, więc od razu wszystko było szczelniej zapakowane i dokładniej przymocowane do pontonu. Ale po kolei. Dopływając do mostu w okolicach miejscowości Konga, już z daleka dobiegał nas złowróżbny pomruk. Znacznie głębszy niż przy dotychczasowych bystrzach. Wziąłem lornetkę, która okazała się bardzo pomocna na tym spływie i zlustrowałem co rzeka nam szykuje. Z lewej skały, wyraźne przewężenie rzeki, nad progiem wejścia tylko wyskakują niewielkie grzywy piany. Z prawej, przy bystrzu, jakiś Fin łowiący rybki. Tyle tylko, że znad wody widać jedynie jego głowę – znaczy będzie spadek i to całkiem spory. Szybkie spojrzenie czy wszystko pozapinane, lornetkę wcisnąłem pod kamizelkę i jesteśmy gotowi na zabawę. Zobacz galerię z podróży lapońską rzeką! Gdy wędkarz nas zobaczył, to odłożył wędkę i wyjął z kieszeni … telefon komórkowy? W tym momencie weszliśmy w próg i od razu nura na dół pod pierwszą falę. Była całkiem spora, ale byliśmy idealnie ustawieni, więc tylko nabraliśmy prędkości i po rozbiciu spienionego grzbietu znaleźliśmy się na jej szczycie. Kątem oka zobaczyłem, że ten skubaniec na brzegu trzyma w lewej ręce telefon ustawiony jak do filmowania a drugą do nas macha. Nie wiem co mi strzeliło do głowy, ale w przypływie ułańskiej fantazji, też mu odmachałem. Efekt był natychmiastowy. Jako że ponton właśnie gwałtownie zanurkował pod drugą, znacznie większą falę, to z całym impetem poszedł w dół, oprócz mnie… Właśnie poczułem, że miejsce, w którym plecy kończą swą szlachetną nazwę, nie styka się już z siedziskiem i wraz z resztą mojego ciała oddala się od pontonu. Od razu przypomniałem sobie, po co są te szerokie pasy na stopy w podłodze, ale było już za późno. Na szczęście przed sobą miałem przymocowany worek transportowy ze śpiworami, przez co siedziałem z dosyć szeroko rozstawionymi nogami.. Jedyne co zdążyłem, to zwiększyć rozkrok i zaprzeć się na szybko uciekających burtach. To było ze wszech miar słuszne …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/de46a0771492271ccd5f920f8cb5c8bc75007ae4-01200a9.jpeg
width: 1788
height: 1145

"Na pontonie dziki szał i wybieranie wody na spokojnych odcinkach." Odcinek 5 relacji z wyprawy do Laponii
type: item
date: 2016-07-27T11:27:42.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: laponia
subject: wyprawy
description: W piątej części relacji z wyprawy do Laponii ten niesamowity region odsłania swoje zielone oblicze. Nam kojarzy się głównie ze śniegiem, ale nic bardziej mylnego. Przeczytajcie sami!
encoded: W czerwcu wybraliśmy się na spływ do Laponii rzeką Ounasjoki - 340 km przez tajgę, na północ od koła polarnego. Mały zespół wprawionych w spływach osób (Agnieszka, Ania i ja) oraz mocny ponton. Spływ o charakterze traperskim, więc spanie w tajdze, a cały prowiant i ekwipunek płynie z nami. Po dotarciu do Entonieko, gdzie planowaliśmy rozpocząć spływ, mieliśmy na tyle dużo czasu, że pojechaliśmy na most biegnący nad pierwszym odcinkiem (łącznikiem pomiędzy jeziorami) gdzie, według fińskiego opisu rzeki, miało nas spotkać pierwsze bystrze. Zasadniczo to jeszcze nie Ounasjoki, ale w Entonieko lub Hetta najwygodniej było zostawić samochód, po który trzeba będzie jakoś wrócić. No ale wracając do samego bystrza. Według Fina, który je opisywał miało to być bystrze kategorii WW1. Ot, taka rozgrzewka przed dalszymi atrakcjami. Stanąłem przy tym moście i zacząłem się zastanawiać, czy ten Fin był taki odważny, czy był po solidnej dawce Finlandii, ale tej butelkowanej. Przede mną biała kipiel usiana gazami jak tarka do warzyw, a to wszystko na wąskim zakręcie rzeki. Do tego trzeba dodać swoistą wisienkę na torcie, otóż właśnie w tym miejscu ktoś postanowił wybudować betonowy most (szeroki na ciężarówkę), którego przęsła wiszą nie więcej niż 70 cm nad lustrem wody. W kasku i na górskim kajaku to byłoby niezłe wyzwanie, ale w pontonie z ekwipunkiem i wyżywieniem na trzy tygodnie to raczej pewne nieszczęście. Nie ma mowy, zaczynamy od samej rzeki. Zrobił nam się problem logistyczny... gdzie zostawić samochód ? I tak na kombinowaniu gdzie i jak później do niego dotrzeć, zeszła nam kolejna doba. W końcu przesiedliśmy się na ponton i w drogę. Rzeka na zmianę to zwęża i przyspiesza, to rozlewa się szeroko i leniwie płynie pozwalając podziwiać północna tajgę. Dla osób kojarzących Laponię ze śniegiem i reniferami, takie morze zieleni jest szokiem. Północna Finlandia tonęła we wszystkich jej odcieniach. Pierwszy postój wypadł nam przy moście w pobliżu miejscowości Ketomella. Żadne luksus…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/bc5f34b1d1f935240f5d0c977296b112ff77d86a-a20247f.jpeg
width: 1936
height: 1296

"Bajka i jeszcze raz bajka!" Część 4 relacji z podróży do Laponii
type: item
date: 2016-07-25T11:58:46.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: finlandia
subject: laponia
subject: podróże
description: Adrian Kordian Cybulski podsumowuje swoją podróż na północ Finlandii. Nas przekonał, zdecydowanie warto tam jechać!
encoded: Po paru dniach jazdy postanowiliśmy rozłożyć się biwakiem i trochę rozruszać zastałe stawy. Wybraliśmy się na zwiedzanie Parku Mallari i miejsca styku granic Finlandii, Szwecji i Norwegii, zwanego Treriksroset. Opis wycieczki można przeczytać tutaj. Aby się nie powielać, tym razem będzie o Fińskim podejściu do turystyki – czyli mały poradnik dla tych, co chcieliby się wybrać do Laponii z plecakiem. Biwakowanie: Nocowaliśmy pod namiotami zarówno przy miejscowościach w miejscach wyznaczonych do biwakowania jak i na dziko w tajdze, zdarzyło się, że i na werandzie domku myśliwskiego. Czasem odwiedził nas jakiś Fin i chwilkę pogadał. Czasem tylko z daleka nam się poprzyglądał (choć to ludzie bardzo mili, to jednak zazwyczaj trzymają dystans). Niemniej nigdy nikt nie miał do nas uwag, że gdzieś się rozbiliśmy. Inną sprawą jest, że od zawsze dbamy o porządek wokół biwaku zabierając nie tylko własne śmieci, ale i te zastane. Zasadniczo prawo Fińskie pozwala na jedną noc biwakowania nawet na terenie prywatnego lasu. Oczywiście warunek bezwzględny to pozostawić po sobie porządek. Wiele już spływów mam za sobą, ale muszę przyznać że w Laponii czystość jest bardzo przestrzegana zarówno przez turystów jak i miejscowych. Te 9 rzeczy musisz wiedzieć o Laponii! Laavu: Przemieszczając się wzdłuż rzeki, w każdej miejscowości natykaliśmy się na Suomski odpowiednik indiańskiego tipi, czyli laavu. Z tym że wykonany z solidnych desek z miejscem spoczynkowym pozwalającym na wygodny nocleg dla paru osób. Obok obowiązkowo drewutnia z zapasem narąbanego drewna (często również zapas kory brzozowej na rozpałkę) i drewniana toaleta. Finowie zadbali również o miejsce na ognisko ze stojakiem pozwalającym na grillowanie czy gotowanie nad ogniem. Bywało że korzystaliśmy z nich dla odpoczynku, choć ze względu na komary raczej preferowaliśmy własne namioty. Początkowo nawet nie zauważyłem, że nie ma tam żadnych, tak często spotykanych u nas, napisów w stylu „Jacek love Jolkę”. Dopiero w Rovaniemi zac…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6330c8cd5a932c95448f5c8b8e575500ef0a2005-0594ff1.jpeg
width: 2323
height: 1555

Kraina reniferów. Relacja z wyprawy do Laponii. Odcinek 3
type: item
date: 2016-07-19T14:08:31.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: laponia
subject: wyprawy
description: Oto trzecia część opowieści Artura Kordiana Cybulskiego o jego podróży do Laponii, krainy reniferów, pięknej przyrody
encoded: Widząc w Laponii znaki z ostrzeżeniami o reniferach, potraktowałem je jak ostrzenia o leśnej zwierzynie w innych częściach Europy. Znaczy trzeba zwiększyć uwagę, bo można takowe spotkać, ale każdy kierowca może na palcach jednej ręki policzyć ile razy spotkał sarnę czy dzika na drodze. Jak raz w miesiącu, to już uważamy, że bardzo często. Zobacz galerię trzeciej części opowieści o drodze do Laponii! Z reniferami jest zdecydowanie inaczej. Zanim zjechaliśmy z Fińskiej E8 (a jechaliśmy nią przez całą Laponię, jakieś 400 km), to ilość spotkań była tak liczna, że wprowadziliśmy nawet pewną typologię reniferów, w zależności od ich zachowania na szosie. Oczywiście pomijamy stada, które się spokojnie pasły po obu stronach trasy. Typologia dotyczy tylko tych łażących po drogach, i tak : Luźny Łukasz – stoi sobie przy samym skraju drogi (dopuszczalna prędkość na E8 to 100 km/h) z zadem wystawionym niemal na pas ruchu. Jak to Luźny Łukasz – ma ‘wywalone’ na wszystko. Jak zwolnisz czy przystaniesz by mu się lepiej przyjrzeć, tudzież zrobić zdjęcie, Luźny nawet nie podniesie łba, by sprawdzić co się dzieje, tylko spokojnie sobie pogryza swoją zieleninę. A czasem jeszcze się odwróci do ciebie tą stroną ciała, w której ma ciebie i wszystkie przejeżdżające samochody. Normalnie oaza spokoju. Szeryf – wychodzi spokojnie na nasz pas ruchu, robi to z odpowiednim wyprzedzeniem by dać szanse na wyhamowanie. Staje w poprzek drogi i obraca łeb patrząc na ciebie z wyrazem oczu mówiącym : „spróbuj przejechać to tak ci przefasonuję karoserię, że dopiero po dowodzie rejestracyjnym się domyślisz, jaka marką samochodu jechałeś”. Szeryf nie robi tego z egoistycznych pobudek, gdyż zaraz za nim przez drogę przełazi niewielkie stadko. Bez pośpiechu, ot spacerkiem. Zasadniczo Finowie słyną z tego, że nigdzie się nie spieszą, bo i po co jak przez miesiąc jest noc - renifery mają tak samo. Najrozsądniej dopasować się do tego stylu. Choćby Ci się nie wiem jak spieszyło, to nie próbuj trąbić na Szeryfa,…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e4c34aa820f0349db91e5795f41f5f7ceb2b52f5-a7c9fc7.jpeg
width: 2439
height: 1633

Rzeka, która zakrzywia czas - czyli podróż przez Finlandię do Laponii. Odcinek 2
type: item
date: 2016-07-19T12:46:29.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: laponia
description: Oto kolejna część relacji Artura Kordiana Cybulskiego z jego podróży do Laponii. Ruszajcie z nami!
encoded: Do Finlandii wjechaliśmy w miejscowości Naroki, którą od Szwecji oddzielała rzeka Torne (po Szwedzkiej stronie miejscowość Overtornea) i od razu wskoczyliśmy na trasę E8, którą planowaliśmy dojechać aż do północnego krańca Finlandii – miejscowości Klipisjarvi. Byliśmy parę kilometrów na południe od koła podbiegunowego. Pierwsze kroki skierowaliśmy do najbliższej stacji benzynowej, bo dojechaliśmy na oparach. Benzyna w Finlandii choć nadal droższa niż w kraju, to jednak zdecydowanie tańsza niż w Szwecji. I tu pierwsze zaskoczenie. Podjeżdżamy na stację, jest godzina 20:05, stacja działa do 21:00 (wg zawieszonej informacji), a tu zamknięte. Z zaplecza stacji wyszła jakaś kobietka, rzekła w naszą stronę ‘sorry’ i odjechała. ‘Nosz kurna’, zrobiła sobie godzinę wcześniej fajrant i tylko ‘sorry’? Ale chwila. 20:05 to jest po drugiej stronie rzeki w Szwecji, po tej stronie rzeki mamy już 21:05 – zapomniałem o innej strefie czasowej. Następna miejscowość kilkadziesiąt kilometrów, ale jakoś powinniśmy dociągnąć. Chwilę później przekraczamy linię koła polarnego, jeszcze tylko pamiątkowa fotka i zatrzymujemy się na nocleg. Słowo nocleg ma trochę żartobliwy wydźwięk w tych warunkach. Trwa polarny dzień i słonce praktycznie nie zachodzi przez 24 godziny, niemniej zmęczenie robi swoje, śpimy jak susły. Przeczytaj poprzedni odcinek relacji! Po minięciu koła podbiegunowego znaleźliśmy się w Laponii. Już na samym początku stał spory znak z konturami Finlandii i zaznaczoną w nich Laponią, informujący, że ostrzeżenie o wałęsających się reniferach obowiązuje na terenie całej krainy. Ale o reniferach to będzie osobny temat. Jadąc przez Laponię dosyć szybko się zorientowaliśmy, że są tutaj tylko co większe miejscowości i żadnych wiosek. Wszystko tonęło w zieleni, tylko lasy i lasy (a właściwie to już tajga). Choć z mapy wynikało, że przejeżdżaliśmy przez kilka mniejszych miejscowości, to jakoś ich nie zauważyliśmy. Trochę to nas zdziwiło. Pomyśleliśmy że może trasa E8, którą jechaliśmy, …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/37357036e7dec28cb9b470b92a66c9ca028e81e9-49f61ad.jpeg
width: 2323
height: 1555

"Normalnie salony" - podróżnik o drogach w Szwecji. Relacja z podróży do Laponii. Odcinek 1
type: item
date: 2016-07-19T10:27:21.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: laponia
subject: podróże
description: Przedstawiamy relację z wyprawy do Laponii Artura Kordiana Cybulskiego i jego przyjaciół. Przeczytaj jakie szlaki zaprowadziły go na Daleką Północ, oraz które kraje po drodze odwiedził.
encoded: Całkiem niedawno wybraliśmy się z dwójką przyjaciół w składzie Agnieszka, Ania i ja, na spływ do Laponii. Trasa wypadła nam przez Szwecję, a wracaliśmy przez Estonię, Łotwę i Litwę. Tym samym wyszła nam, niejako nadprogramowa, wycieczka objazdowa dookoła Bałtyku. Wyruszyliśmy z okolic Szczecina około dziewiątej. Naszym pierwszym celem była przystań promowa w niemieckim Sassnitz. Droga przez Niemcy bez żadnych niespodzianek, aż do przejazdu mostem na wyspę Rugen, gdzie leży Sassnitz. Do dziś żałuję, że nie mieliśmy przygotowanych aparatów fotograficznych, bo było na co popatrzeć. Arcydzieło sztuki inżynierskiej. Zobacz zdjęcia z podróży Artura Kordiana Cybulskiego! Dalej zaczęło się robić wesoło, bo w moich okularach przeciwsłonecznych asfalt wyglądał jak różowy. Zdjąłem okulary – asfalt nadal różowy – co jest ??? Aż przystanąłem - czerwona masa bitumiczna zmieszana z białym grysem - i to daje taka barwę. Nieco ubawieni ruszyliśmy dalej. I tu żarciki się skończyły, ponieważ oznakowanie dojazdu na prom było tak „czytelne”, że trochę pobłądziliśmy i na odprawę wpadliśmy dwie minuty przed odpłynięciem promu. Tutaj kolejny zimny prysznic: jeszcze dwa dni temu, jak sprawdzałem koszt promu, to było jakieś 90 EUR, a tu pani woła 150 EUR. No tak, jak się bilety kupuje w przedsprzedaży to jest taniej, a tak trzeba zapłacić frycowe. Nauczka na przyszłość. Niemal rzutem na taśmę dostaliśmy się na prom, który tuż po naszym wjeździe ruszył w rejs. Ania od razu miała rewelacje z błędnikiem, ale szybko wdrapaliśmy się na pokład widokowy i jakoś dzielnie zniosła te cztery i pół godziny na falującym morzu. W Trelleborg krótka kontrola dokumentów przeprowadzona przez policjantkę w elegancko skrojonym mundurze z furażerką na głowie. Dziewczyna jak z żurnala. I w drogę, czeka nas 1600 km do Fińskiej granicy, na szczęście prowadzimy na zmianę z Agnieszką, więc jakoś zleci. Najlepsza trasa dla piechurów? Zobacz co polecają podróżnicy! Szanowni czytelnicy, jak lubicie zmotoryzowane wyciecz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2eba8b170fdcc1ba851de19b8348a780d2d1bf6a-802f423.jpeg
width: 2323
height: 1555

Laponia po ciemku
type: item
date: 2012-06-30T05:00:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: laponia
description: Hiszpan José Mijares przemierzył Laponię zimą.
encoded: Podczas trwającej ponad dwa miesiące wyprawy pokonał 1200 km na nartach, rakietach śnieżnych i rowerze. Wszedł na najwyższy szczyt Finlandii – Halti (1331 m), i Laponii – Kebnekaise (2111 m). Większość trasy pokonywał w ciemnościach – niebo rozjaśniało się na dwie godziny w ciągu doby. Podobnie jak podczas jego wcześniejszych wypraw towarzyszył mu alaskan malamut Lonchas. Na początkowym i na końcowym etapie dołączyli do niego przyjaciele. Więcej informacji na stronie: explorersweb.com

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d27033b32b1e0cfb65ffaba8c64d620b4bf71573-ecd536a.jpeg
width: 500
height: 325

Mikołaj z Laponii odwiedził Gdańsk
type: item
date: 2011-12-06T10:26:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: fundacja marka kamińskiego
subject: laponia
subject: marek kamiński
description: W dniu 5. grudnia 2011 r. Mikołaj z Laponii spotkał się z dziećmi na największej imprezie mikołajkowej dla dzieci pełnosprawnych i niepełnosprawnych na Pomorzu „Integracja ze św. Mikołajem” w ERGO ARENA. Właśnie tutaj, w Gdańsku rozpoczął swoją świąteczną wędrówkę po świecie. Decyzję o przyjeździe do Gdańska podjął na specjalne zaproszenie Fundacji Marka Kamińskiego.
encoded: Organizatorami charytatywnej imprezy mikołajkowej dla prawie 800 dzieci i przyjazdu św. Mikołaja do Gdańsku była Fundacja Marka Kamińskiego i ERGO ARENA. Do udziału zaproszone zostały dzieci z gdańskich i sopockich szkół. Głównym celem organizowanej imprezy była integracja pełnosprawnych i niepełnosprawnych dzieci. Wydarzenie składało się z dwóch części. Pierwsza była widowiskiem muzycznym, podczas tej części imprezy do dzieci przybył św. Mikołaj wraz ze swoją lapońską świtą oraz reniferami. W wydarzeniu wzięli też udział: Marek Kamiński oraz Danja i Adrian – uczestnicy „Wyprawy Marzeń do Laponii” organizowanej przez Fundację Marka Kamińskiego. Druga część imprezy była aktywną zabawą dla dzieci przy udziale sportowców, tancerzy i plastyków. Dzieci wybierały aktywności w których chcą wziąć udział. Do wyboru miały zajęcia z koszykówki, siatkówki, tańca oraz zajęcia plastyczne. - Wszystkie zajęcia sportowe odbyły się z udziałem koszykarzy TREFLA, studentów AWFiS – mówiła Aleksandra Jeleńska, koordynator projektu ze strony areny. Każde dziecko uczestniczące w mikołajkowej imprezie w ERGO ARENA otrzymało prezent. - Nie byłoby to możliwe bez wsparcia finansowego imprezy. Dzięki głównemu sponsorowi firmie ENERGA jak również partnerom Ortopedio.pl, Rakpol - Dystrybucja oraz PKO SA ufundowaliśmy prezenty niespodzianki dla wszystkich uczestników – podkreśliła Ewa Millack z Fundacji Marka Kamińskiego i dodała: wydarzenie zostało dofinansowane z funduszy PFRON pozyskanych od Urzędu Miejskiego w Gdańsku. Święty Mikołaj był także niespodziewanym gościem konferencji prasowej. Dziennikarze, którzy pojawili się w ERGO ARENA mieli wyjątkową okazję nie tylko spotkać się z niezwykłym gościem z Laponii, ale także zadać mu pytania. Św. Mikołaj zaskoczył wszystkich przybyłych doskonałą znajomością języka polskiego. Na pytanie komu będzie kibicować podczas piłkarskich Mistrzostw Europy odpowiedział dyplomatycznie, że wszystkim, ale jego ulubioną drużyną w Rovaniemi jest zespół Świętego Mik…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/71534c8a5279f0b3bc296e6984e3184b3a36eff6-0ed3dca.jpeg
width: 502
height: 333