National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-05-19T06:03:07.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Tajemnica Równiny Dzbanów odkryta. Nowe fakty o megalitycznych naczyniach w Laosie
items: Nastolatki zginęły w azjatyckim kurorcie. Teraz ich rodzice błagają, by inni nie ryzykowali
items: Starożytny ząb znaleziony w Laosie miał należeć do denisowian. To wyjaśni historię migracji starożytnych ludzi
items: Równina Dzbanów pod lupą naukowców. Udało się oszacować, kiedy kamienne konstrukcje stanęły w Dolinie Amfor
items: 20 miejsc, które są zbyt piękne, by były prawdziwe (a jednak istnieją) [GALERIA]
items: Jak prawie umarłam na dengę w Tajlandii
items: Wybierz się do „Krainy miliona słoni”. Mini-przewodnik po Laosie
items: To nie tylko ozdoba. "Święty tatuaż" ma moc [GALERIA]
items: Sztuka fotoreportażu. Mikołaj Nowacki o opowiadaniu zdjęciami na przykładzie materiału o rybakach z Laosu [STORYTELLERS]
items: Mekong: Ryżowy bimber, tajemnice mnichów i świątynia o najdłuższej... nazwie
items: Spadające bomby wciąż im się śnią. Jak wojna wryła się w pamięć mieszkańców Laosu
items: Azja nie zdeptana przez turystów? Podpowiadamy
items: Daleka droga do domu. Ruszyli na rowerach z Azji do Europy
items: Jeśli kochasz niedźwiedzie, to nie czytaj tego tekstu. Handel niedźwiedzią żółcią w Laosie
items: Ruszyli w 3-letnią podróż dookoła świata. Pokazują, jak niewiele trzeba do pełni szczęścia! [WYWIAD]
items: Do Laosu z fotograficzną misją. Nasz fotograf udowadnia, że profesjonalne zdjęcia można wykonać lekkim sprzętem
items: Zapory na Mekongu to wyrok dla rzeki?
items: Wakacje dopiero we wrześniu
items: Brave Kids: projekt odważnych dzieci
items: Rowerem po bezdrożach Chin, Wietnamu, Laosu i Kambodży

Tajemnica Równiny Dzbanów odkryta. Nowe fakty o megalitycznych naczyniach w Laosie
type: item
date: 2026-05-19T06:02:30.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: azja
subject: grób
subject: kości
subject: laos
subject: odkrycia archeologiczne
description: Najnowsze badania na tajemniczej Równinie Dzbanów w Laosie obalają dotychczasowe teorie naukowe. W jednym z megalitycznych naczyń odkryto gęsto upakowane kości kilkudziesięciu osób oraz artefakty z Mezopotamii i Indii. Okazuje się, że te niezwykłe obiekty służyły jako wielopokoleniowe sanktuaria rodzinne. Oddawano tam cześć przodkom.
encoded: Równina Dzbanów jest jednym z najbardziej zagadkowych krajobrazów archeologicznych w Azji Południowo-Wschodniej. Na płaskowyżu Xieng Khouang w północnym Laosie rozsiane są setki potężnych, wydrążonych w kamieniu naczyń. Niektóre ważą po kilka ton. Choć badania nad nimi trwają od lat 30. XX wieku, kiedy to pierwsze pomiary przeprowadziła francuska archeolog Madeleine Colani, ich dokładne przeznaczenie i pochodzenie budzi wiele wątpliwości. Dominowała teoria o funkcji pogrzebowej. Jednak brakowało konkretnych dowodów na to, jak dokładnie wyglądały rytuały, kto stworzył te obiekty i kiedy powstały. Badanie jednego z gigantów Aby znaleźć odpowiedzi na te pytania, dr Nicholas Skopal z James Cook University oraz Souliya Bounxayhip z laotańskiego Departamentu Dziedzictwa przeprowadzili szczegółowe wykopaliska na Stanowisku 75. Miejsce to znajduje się na północny wschód od miasta Phonsavan. Naukowcy przebadali wykopaliskowo nienaruszony i wyjątkowo duży dzban o wysokości 1,3 metra i szerokości przekraczającej 2 metry. Kości poupychane w dzbanie Wewnątrz badanego naczynia archeolodzy natrafili na niezwykle gęsto upakowane ludzkie kości, które należały do co najmniej 37 osób. Co istotne, szczątki te nie znajdowały się w układzie anatomicznym, lecz stanowiły zbiór kości długich i fragmentów czaszek zgromadzonych w grupach. Ciała zmarłych były początkowo deponowane w innym miejscu, a dopiero po ich rozkładzie kości przenoszono do kamiennego dzbanu. Odkrycie to koryguje wcześniejsze założenia, według których dzbany miały być pierwotnym i ostatecznym miejscem spoczynku zmarłych. Nowy kalendarz Równiny Dzbanów Zastosowanie nowoczesnego datowania radiowęglowego na próbkach zębów i kości przyniosło rezultaty, które zmieniają dotychczasową periodyzację regionu. Badania wykazały, że kościu trafiły do badanego dzbanu między IX a XII wiekiem n.e. Oznacza to, żę praktyki pogrzebowe w tym konkretnym naczyniu trwały przez bardzo długi czas, potencjalnie nawet 270 lat. Wyniki te podważają w…

shutterstock1348804802-eb70650.jpg
width: 7360
height: 4912

Nastolatki zginęły w azjatyckim kurorcie. Teraz ich rodzice błagają, by inni nie ryzykowali
type: item
date: 2025-11-13T08:02:34.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: alkohole
subject: bezpieczeństwo
subject: laos
subject: śmierć
description: Rodzice dwóch nastolatek ostrzegają przed podróżą do azjatyckiego kraju po tym, jak ich córki tragicznie zmarły podczas wakacji.
encoded: Choć koszty codziennego życia w niektórych azjatyckich państwach wydają się niższe niż w Europie czy USA, na miejscu mogą czyhać realne zagrożenia – od skażonej wody kranowej po nieprzejrzyste warunki serwowania alkoholu w barach. Nieuważność może skończyć się tragicznie, o czym boleśnie przekonali się rodzice dwóch nastolatek, które przebywały na wakacjach. Tragedia w Vang Vieng Vang Vieng w Laosie od lat przyciąga turystów z całego świata. Słynie z malowniczych wapiennych klifów, turkusowych lagun i niskich cen, które czynią z niego popularny kierunek wśród młodych podróżników. To właśnie te cechy przyciągnęły w listopadzie 2023 roku 19-letnie Australijki. Holly Morton-Bowles i Bianca Jones spędzały wymarzone wakacje w tętniącym życiem centrum Vang Vieng, pełnym barów i tanich hosteli. Ich pobyt zakończył się jednak tragedią. W hostelu Nana Backpackers wypiły alkohol skażony metanolem (substancją używaną m.in. jako rozpuszczalnik i środek przemysłowy), co doprowadziło do ich śmierci. W tym samym miejscu zginęło także sześciu innych turystów. Tragiczne wydarzenie wywołało falę oburzenia i pytań o bezpieczeństwo podróżnych w Laosie. Rodziny ofiar twierdzą, że władze kraju nie przeprowadziły rzetelnego dochodzenia. – Żadna rodzina nie powinna przez to przechodzić. Do tej pory żadna osoba ani organizacja nie została pociągnięta do odpowiedzialności – mówił Mark Jones, ojciec Bianki. – Wygląda na to, że śmierć tych niewinnych młodych kobiet może zostać zignorowana i pozostawiona bez rozwiązania – dodała jego żona Michelle. Podobne słowa płynęły od rodziców Holly. – Jesteśmy świadomi, jak skorumpowany i niepomocny jest rząd Laosu. Nie ma żadnych dowodów na to, że prowadzone jest jakiekolwiek dochodzenie – dodali Shaun Bowles i Samantha Morton. Rodziny ofiar nie ograniczyły się do słów żalu. W publicznym apelu wezwały podróżnych, by usunęli Laos ze swoich planów wakacyjnych. – Wasze życie tam nic nie znaczy. Przekonaliśmy się o tym na własne oczy, tak samo jak inne rodzi…

IMG9470-e503ded.jpeg
width: 5000
height: 3334

Starożytny ząb znaleziony w Laosie miał należeć do denisowian. To wyjaśni historię migracji starożytnych ludzi
type: item
date: 2022-05-19T11:28:36.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: azja
subject: laos
subject: odkrycia archeologiczne
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Każde kolejne odkrycie dotyczące denisowian wzbudza niemałe kontrowersje. To dlatego, że o tej tajemniczej grupie praludzi nadal wiemy stosunkowo mało.
encoded: W tym artykule: Ząb denisowian znaleziony w Laosie Luka w historii ludzkości Co wiemy o denisowianach? To może być jedno z najważniejszych odkryć tego roku, jeśli nie dekady. Naukowcy badający jedną z jaskiń w Laosie znaleźli ząb trzonowy. Najprawdopodobniej należał on do przedstawiciela denisowian – grupy starożytnych ludzi zidentyfikowanych po raz pierwszy w 2010 r. Znalezisko zostało opisane na łamach czasopisma naukowego „Nature Communications”. Ząb denisowian znaleziony w Laosie Archeolodzy trafili na ząb w jaskini Cobra Cave, położonej 260 km na północ od stolicy Laosu, Vientiane. Wykopaliska w tym miejscu trwają od 2018 r. Autorzy badań szacują, że trzonowiec może liczyć od 131 tys. do 164 tys. lat. Ustalili jego wiek na podstawie analizy osadów jaskiniowych oraz wieku skał pokrywających skamieniałość. Ząb miał należeć do dziewczynki, która zmarła między 3. a 9. rokiem życia. Skąd pomysł, że dziecko było przedstawicielem denisowian? Naukowcy porównali znaleziony ząb z uzębieniem Homo sapiens i Homo erectus. Nie znaleźli jednak zbyt wielu podobieństw. Trzonowiec z Laosu najbardziej pasował do innego zęba denisowianina, odkrytego wcześniej w Tybecie. Autorzy badań nie wykluczają, że ząb mógł należeć do neandertalczyka. Jest to jednak mało prawdopodobne. – Wszystko pasuje do tego, czego oczekiwalibyśmy od dolnego zęba trzonowego denisowianina – komentuje dla National Geographic Bence Viola, niezaangażowany w badania paleoantropolog z Uniwersytetu w Toronto. Archeologowie odnaleźli najstarsze szczątki tajemniczych praludzi - denisowian Skamieniałości odnaleziono w syberyjskiej jaskini. Według naukowców kości naszego tajemniczego przodka mają ok. 200 000 lat. Wraz ze szczątkami denisowianina, naukowcy odnaleźli kamienne pr... Luka w historii ludzkości Wcześniejsze badania wykazały, że denisowianie żyli na terenach obecnej Syberii i Tybetu. Ich DNA wykryto również u współczesnych mieszkańców Filipin i Australii. Jeśli przypuszczenia naukowców się potwierdzą, będzie…

starozytny-zab-znaleziony-w-laosie-mial-nalezec-do-denisowian-to-wyjasni-historie-migracji-starozytnych-ludzi-88585a6.jpeg
width: 795
height: 454

Równina Dzbanów pod lupą naukowców. Udało się oszacować, kiedy kamienne konstrukcje stanęły w Dolinie Amfor
type: item
date: 2022-04-14T08:51:58.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: azja
subject: cmentarze
subject: Edukacja
subject: laos
subject: starożytność
subject: Travel
subject: wykopaliska
description: Znajdująca się na płaskowyżu Xieng Khouang w Laosie Równina Dzbanów mogła powstać przeszło 4000 lat temu – ustalili naukowcy. Do tej pory wiek monolitycznych konstrukcji był owiany wielką tajemnicą.
encoded: W tym artykule: Czym jest Równina Dzbanów i gdzie się znajduje? Ustalono wiek dzbanów w Dolinie Amfor Równina Dzbanów – do czego służyły kamienne konstrukcje? Czym jest Równina Dzbanów i gdzie się znajduje? Równina Dzbanów w Laosie, znana również pod nazwą Dolina Amfor, leży na północnym krańcu Gór Annamskich, głównego pasma górskiego na Półwyspie Indochińskim i obejmuje teren płaskowyżu Xieng Khouang. Obszar ten słynie z gigantycznych kamiennych słojów, których są tu tysiące. Niektóre z nich mają pokrywki, ale zdecydowana większość jest otwarta i skierowana w niebo. Czasem stoją pojedynczo, innym razem w dużych liczących kilkadziesiąt sztuk zbiorach. Moai – posągi na Wyspie Wielkanocnej Ważą po kilkadziesiąt ton, w jakiś tajemniczy sposób zostały przeniesione z odległego o 18 km kamieniołomu. Bez maszyn, bez technologii, zatem jak? Rdzenni mieszkańcy wierzą, że... same ... Od dziesięcioleci naukowcy z rożnych stron świata pragnęli zbadać zagadkowe dzbany, jednak było to niemożliwe. A to ze względu na tysiące niewybuchów zrzuconych przez siły powietrzne Stanów Zjednoczonych w latach 60. XX wieku, w czasie trwania konfliktu laotańskiego. Ładunki wybuchowe wciąż pozostają ukryte na tych terenach. Do dziś też dziesiątki Laotańczyków giną każdego roku w wyniku wypadków z niewybuchami, mimo że od zakończenia konfliktu minęło kilkadziesiąt lat. Ustalono wiek dzbanów w Dolinie Amfor „W związku z ryzykiem, dotychczas udało się zbadać zaledwie ok. 10 proc. wszystkich megalitów pozostających w Dolinie Amfor” – twierdzą naukowcy. Jednak w ostatnich latach rozpoczęto organizować wyprawy badawcze w wybrane, uznane za bezpieczne, lokalizacje. Dzięki temu archeolodzy dokonują obecnie ważnych odkryć dotyczących tych niezwykłych obiektów. „Do tej pory nie było możliwe oszacowanie, kiedy dzbany zostały po raz pierwszy umieszczone w krajobrazie lub skąd pochodzi kamień” – wyjaśnia międzynarodowy zespół w nowym artykule w PLOS One, szczegółowo opisującym najnowsze badania. Przy użyciu …

kraina-dzbanow-w-laosie-kiedy-powstaly-i-czemu-sluzyly-kamienne-dzbany-naukowcy-doszli-do-ciekawych-wnioskow-a1c3952.jpeg
width: 2800
height: 1575

20 miejsc, które są zbyt piękne, by były prawdziwe (a jednak istnieją) [GALERIA]
type: item
date: 2021-02-02T11:27:09.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: austria
subject: Burano
subject: chiny
subject: francja
subject: grenlandia
subject: hallstatt
subject: indonezja
subject: japonia
subject: laos
subject: niemcy
subject: norwegia
subject: reine
subject: riomaggiore
subject: słowenia
subject: szwajcaria
subject: tajwan
subject: Travel
subject: włochy
subject: wyspy owcze
subject: zermatt
description: Te miejsca wyglądają jak ilustracje z bajki. Ile z nich widziałeś?
encoded: Są tak piękne, że wyglądają raczej jak ilustracje z bajki. To bez wątpienia jedne z najbardziej fantastycznych miejsc na naszej planecie. Teraz pozostaje tylko pytanie: od którego z nich zacząć zwiedzanie?! Zobacz GALERIĘ >>> Wyboru miejsc dokonał portal brightside.me

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ce53039251dfddac9e7619360c1f1325cf20402b-a25b0b3.jpeg
width: 4500
height: 3000

Jak prawie umarłam na dengę w Tajlandii
type: item
date: 2020-11-09T10:49:39.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: choroby tropikalne
subject: denga
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: laos
subject: Sport
subject: szczepionki
subject: tajlandia
subject: Travel
subject: Zdrowie
description: Długo wahałam się, czy o tym napisać, ale zdecydowałam, że to mój obowiązek jako podróżnika, aby dzielić się też ciemnymi stronami związanymi z podróżami. Szczególnie dlatego, że mało kto z tych, z którymi rozmawiam, słyszał o dendze, a jeśli nawet gdzieś mu się obiło, to nie za bardzo rozumie, co to za choroba i jak się przed nią chronić.
encoded: Zrobiłam mały wywiad środowiskowy wśród ludzi, którzy podróżują lub planują podróże, np. do popularnej obecnie Azji Południowo-Wschodniej. W różnych kontekstach pytałam o dengę i liczyłam, ile osób wiedziało cokolwiek. Na kilkadziesiąt zapytanych, trzem obiło się o uszy. I to by było na tyle. Trzy osoby. To mnie całkowicie przeraziło. Przeraził mnie ogrom nieświadomości, a najbardziej – poczucia nietykalności. Musiałam naprawdę opowiedzieć im wszystkim w szczegółach, co mi się przytrafiło, żeby zyskać ich uwagę i zainteresowanie tematem. Jeśli tego nie robiłam, słyszałam odpowiedzi: „Choroba tropikalna? Nie. Ja lecę tylko na dwa tygodnie na wakacje” albo „E tam, mnie komary to nie gryzą”. To była trochę walka z wiatrakami. Miałam za to poczucie, że muszę coś zrobić, napisać, powiedzieć. Za dużo jest wokół pięknych i idealnych blogów zachęcających do podróży, a za mało w tym wszystkim lekcji. Na ogół takie wpisy są niewygodne i nikt nie chce ich czytać do porannej kawy. Nie ma ładnych zdjęć, nie ma zapowiedzi przygody ani inspiracji. Tym razem jest za to coś znacznie ważniejszego – kwestia zdrowia, więc wytrzymajcie do końca, by nauczyć się na moim, niestety paskudnym, doświadczeniu. Naprawdę nie chcielibyście być na moim miejscu, a ja z kolei nie życzyłabym nikomu zarażenia się dengą. Zauważyłam, że nikt nie chce dzielić się takim doświadczeniami, nie opowiada ku przestrodze, a blogerzy często piszą wymijająco o podróżach: „wiadomo zdarzają się choroby, niektóre groźne i człowiek się boi, no ale to nie jest temat na teraz”. Jak to nie jest na teraz?! Właśnie tu i teraz powinno się rozmawiać o zdrowiu. Jak mamy się nauczyć i chronić, jeśli ktoś wspomina, że był w danym kraju, coś mu się stało, ale nie chce mówić co. Jeśli jest to choroba, na którą może zachorować każdy, to TRZEBA o tym mówić! Jest wiele chorób tropikalnych, które świat Zachodu omija szerokim łukiem, wiec są dla nas odległe, jakby nas nie dotyczyły. Wiele z nich możemy kontrolować w jakimkolwiek stopn…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/537a73c245470dd6124652b0763eb5fc0ed13365-f58b64f.jpeg
width: 1000
height: 667

Wybierz się do „Krainy miliona słoni”. Mini-przewodnik po Laosie
type: item
date: 2020-08-24T12:31:27.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: laos
subject: Travel
description: Laos wydaje się bardzo tajemniczym krajem, o którym nie wiemy zbyt wiele. Jest bardzo egzotyczny i relatywnie niewielki jak na standardy azjatyckie. Czy warto go odwiedzić? Jakie miejsca są warte uwagi? Jak przygotować się do podróż do Laosu?
encoded: Laos: gdzie leży? Laos to niewielkie państwo azjatyckie, które znajduje się na półwyspie indochińskim w południowo-wschodniej Azji. W części północnej graniczy z Chinami, vis a vis z kolei Kambodżą i Tajlandią. Zachodnia część graniczy z Mjanmą, a wschodnia z Wietnamem. To jedyny kraj w tamtej części Azji, który nie ma bezpośredniego dostępu do morza czy oceanu. Charakterystycznym elementem Laosu zdecydowanie jest to, że niemal w 100% teren kraju porośnięty jest lasem. Kraj wydaje się na mapie niezbyt duży, jednak w praktyce jest mniejszy od Polski raptem o 20%. Według danych demograficznych w Laosie żyje aktualnie około 6,5 miliona mieszkańców. Z czego koło niespełna 700 tysięcy mieszka w stolicy, czyli Wientian. Laos: co warto wiedzieć? Laos to kraj egzotyczny, który mimo całkiem dużej powierzchni sumarycznie zamieszkuje około 6,5 miliona mieszkańców. Laos to państwo, w którym ogromną ilość całej powierzchni stanowią lasy. W Laosie religią dominującą jest buddyzm, wyznaje ją 61% wszystkich mieszkańców tego kraju. Warto dodać, że będąc w Loasie nie można zakupić żadnej pamiątki religijnej, jest to w tym kraju zakazane. Za złamanie przepisów grożą surowe grzywny. Laos: co zobaczyć? Laos to kraj relatywnie niewielki jak na standardy azjatyckich państw. Owszem, powierzchniowo mamy do czynienia z krajem niewiele mniejszym od Polski, jednak liczba mieszkańców jest znacznie mniejsza. Większość obywateli Laosu zamieszkuje tereny wiejskie, a miasta są niewielkie i liczące niezbyt dużą ilość mieszkańców. Dlatego też przylatując do Laosu trzeba się nastawić na przede wszystkim lasy, które są dzikie i wiele miejsc jest praktycznie niedostępnych. Jednak mimo wszystko jest kilka miast, które warto odwiedzić będąc w Laosie. Laos co warto zobaczyć? Po pierwsze Luang Prabang, to dawna stolica Laosu i jedno z najbardziej malowniczych miast w tej części Azji. Ta miejscowość liczy raptem nieco ponad 50 tysięcy mieszkańców jednak jest to jedno z najbardziej klimatycznych miejsc. W cza…

laos-co-warto-zobaczyc-i-jak-przygotowac-sie-do-podrozy-fot-getty-images-ce944c1.jpeg
width: 2121
height: 1414

To nie tylko ozdoba. "Święty tatuaż" ma moc [GALERIA]
type: item
date: 2020-08-03T07:05:00.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: angkor
subject: Edukacja
subject: kambodża
subject: Kultura
subject: laos
subject: tajlandia
subject: tatuaże
subject: Travel
description: Działa jak kamizelka kuloodporna i płaszcz przeciw problemom. Sak Yant, w dosłownym tłumaczeniu „święty tatuaż” pochodzi z angkor, starożytnego państwa Khmerów. Sprawia, że żołnierzy nie imają się kule, bokserów ciosy, a gwiazd filmowych Hollywood zawiść branży.
encoded: Mistrzem ceremonii powinien być buddyjski mnich. Ale nie musi. Siła tatuażu zawarta jest w jego wzorze i zapisanych mantrach, a nie w tym, kto go wykonuje. I tak wytatuowany hanuman, czyli bóg małpa, daje siłę wielkiego wojownika. Smok zapewnia odwagę i mądrość. A gekon sprawia, że kochasz i będziesz kochany. Podstawowe wzory mają nawet tysiąc lat. Mistrzowie od wieków dodają jednak nowe elementy, które objawiły im się w medytacjach. Nałożenie tatuażu to bardzo ważna chwila, która może zadecydować o całym życiu. Dlatego na ceremonię można zaprosić bliskich. Na początek mistrz miesza barwnik z wodą i sterylizuje we wrzątku bambusowe lub metalowe szpikulce. Te tradycyjne, używane w świątyniach mają nawet pół metra długości. W tym samym czasie artysta tłumaczy znaczenie wzoru i instruuje, jak należy się zachowywać przez następne dni. Aby tatuaż nie stracił mocy, po jego nałożeniu nie wolno rozmawiać z nikim przez trzy dni i trzy noce. Jeśli przerwie się milczenie, jedynym wyjściem, aby Sak Yant dalej działał, jest przestrzeganie pięciu buddyjskich abstynencji do końca życia: nie wolno oszukiwać, być pod wpływem alkoholu, ulegać pożądaniu seksualnemu, kraść i zabijać. Jeśli jednak wytrwa się w ciszy, i tak zabroniona jest arogancja, kradzież, posiadanie więcej niż jednej żony, jedzenie psiego mięsa oraz chodzenie pod domami zbudowanymi na palach. Inaczej magia przestaje działać. Kiedy tusz odpowiednio zgęstnieje, mistrz wyjmuje narzędzie z wrzątku i pociera końcówkę pociętymi cytrynami. Systematycznie, trochę jak maszyna do szycia nakłuwa skórę, wbijając w nią kropelki barwnika. Zaczyna od środka i rozprzestrzenia wzór na boki, nie przestając recytować mantr. Od czasu do czasu ściera szmatką wypływający ze skóry nadmiar atramentu. Gdy tatuaż jest gotowy, mistrz musi go jeszcze konsekrować. Zapala pięć świec i pięć kadzideł symbolizujących pięć inkarnacji Buddy. Tatuaże najpopularniejsze są wśród ludzi, którym na co dzień zagraża niebezpieczeństwo – żołnierzy, gwiazd taj…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b6d9ca5d733e3fb9da45727a473c48195e2e61a8-387e0a8.jpeg
width: 1000
height: 667

Sztuka fotoreportażu. Mikołaj Nowacki o opowiadaniu zdjęciami na przykładzie materiału o rybakach z Laosu [STORYTELLERS]
type: item
date: 2020-06-03T10:27:10.000Z
creator: hannagadomska
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: Explorerzy
subject: Fotograf Miesiąca
subject: fotografia
subject: fotoreportaż
subject: laos
subject: mekong
subject: mikołaj nowacki
subject: Panasonic
subject: storytellers
description: - Chodzi o to, żeby jak najrzetelniej opowiedzieć swoją historię o innych - tłumaczy Mikołaj Nowacki, fotograf National Geographic Polska, ambasador Lumix. O tym, jak zrobić fotoreportaż, mówi na podstawie swojego materiału z Krainy 4000 wysp.
encoded: - Wybierz temat, który wywołuje w tobie emocje - radzi Mikołaj Nowacki - bohater cyklu Fotograf miesiąca - tym, którzy zamierzają zabrać się za sztukę fotoreportażu. Sam wybrał się do Laosu, do Si Phan Don znanej jako Kraina 4 tysięcy wysp, leżącej blisko granicy z Kambodżą, by udokumentować tradycyjne metody połowu i życie zgodne z rytmem przyrody. Zamieszkał w bambusowym domku na palach na wyspie Don Det, nad samym brzegiem Mekongu, gdzie obserwował życie tamtejszych rybaków. Z jednym z nich - Khamem, jego rodziną i przyjaciółmi spędził trzy tygodnie stycznia 2017 r. Przekonał się, że praca z cięższym sprzętem w takich warunkach byłaby prawdziwą udręką. Fotografował uszczelnionym Lumixem G80 i trzema lekkimi obiektywami stałoogniskowymi – Leica 15 mm f/1.7, Lumix 20 mm f/1.7 i 25 mm f/1.4. O przywileju uczestnictwa w życiu fotografowanych ludzi i sposobach budowania narracji za pomocą zdjęć ambasador Lumix opowiada w materiale wideo. Mikołaj Nowacki o fotoreportażu [WIDEO]:

sztuka-fotoreportazu-wedlug-mikolaja-nowackiego-4aa98c1.jpeg
width: 1070
height: 586

Mekong: Ryżowy bimber, tajemnice mnichów i świątynia o najdłuższej... nazwie
type: item
date: 2019-06-06T09:10:00.000Z
creator: Teresa i Andrzej Lewińscy
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: buddyzm
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: laos
subject: mekong
subject: podróże
subject: Travel
description: Podróż pirogą przenosi nas 90 km w górę rzeki i kilka wieków w czasie.
encoded: BRZEG JEST WYSOKI, URWISTY. Pod nami największa rzeka Indochin, Mekong, i motorowe pirogi, o trzy lub czteroosobowych załogach. Przycumowane są linami do nadbrzeżnych drzew albo wymytych przez wodę wielkich głazów. Trwa krzątanina przy załadunku. Wejście i zejście, z brzegu na statek i z powrotem. Po wąskiej, chwiejącej się desce, przerzuconej z burty na mulisty brzeg, ludzie wnoszą ciężkie worki, beczki i kanistry z płynami. Podobają się nam te łodzie. Już wiemy, że do nich wsiądziemy. Mekong mierzy ok. 4500 km. W Luang Prabang, w połowie swej długości, ma szerokość pięciokrotnie większą od Wisły pod Warszawą. Osiąga głębokość kilkunastu metrów, a jej bystry nurt tworzy liczne wiry. To nadal górska rzeka. Następnego dnia wynajmujemy motorową pirogę, zastrzegając u szypra, że będziemy chcieli zatrzymać się w wioskach nadrzecznych. Naszym celem jest oddalony o sześć godzin szybkiej jazdy (około 90 km) kompleks świętych jaskiń Tham Ting (Groty Stalaktytowe). Początkowa cena za rejs: 250 dola¬rów po półgodzinnych negocjacjach spada do 180. W tej cenie jedzie nas osiem osób: nasza dwójka, dwoje spotkanych Polaków i czworo Francuzów. Godzimy się, że właściciele zabiorą na łódź towary do wiosek leżących po drodze. Pobudka o czwartej rano. Przed hotelem czeka zamówiony tuk-tuk, trójkołowy mikrobusik. Jedziemy pod świątynię Vatxiengthongratsavoravoravihanh (żadnej spacji, to najdłuższa w Laosie nazwa geograficzna). Po drodze mijamy dziesiątki buddyjskich mnichów. W pomarańczowych szatach, boso, z glinianymi miskami. Wyruszają w miasto, żebrząc o jedzenie na jedyny w ciągu doby posiłek. Kształt naszej pirogi ustaliło wiele lat tradycji. Pierwotnie takie łodzie wykonywane były z wielkich pni. Dziś tak okazałych drzew już nie ma, ale łodzie są nadal długie, wąskie i płaskodenne. Dawniej napędzane były siłami nawet kilkudziesięciu wioślarzy, pracujących krótkimi łopatkowatymi wiosłami. Teraz wystarczy jeden japoński silnik spalinowy. Łodzie prują z szybkością 10–20 węzłów, czyl…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7634e803a1dd3b4b54c62dc410cad6ddfa2ad366-7f1448e.jpeg
width: 960
height: 638

Spadające bomby wciąż im się śnią. Jak wojna wryła się w pamięć mieszkańców Laosu
type: item
date: 2019-06-04T08:09:00.000Z
creator: T.D. Allman
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: Kultura
subject: laos
subject: Moto
subject: Społeczeństwo
subject: Technologia
subject: Travel
subject: wietnam
subject: wojna
description: W trakcie wojny wietnamskiej Stany Zjednoczone zrzuciły na Laos ponad 2 mln ton bomb: to tak, jakby bombowiec startował co 8 minut przez 9 lat. Jak kraj sobie z tym poradził?
encoded: Spędzając kilka dni na Równinie Dzbanów, głowiłem się, jak najbardziej obrazowo oddać fakt, że Laos doszedł do siebie po fali bombardowań na niespotykaną skalę. Na właściwy pomysł wpadłem na tętniącej życiem ulicy Phonsavanu – oto tuż obok sterty skorup po bombach z czasów siejących zniszczenie amerykańskich nalotów postawiono nowiutki bankomat. Jaskrawa niebiesko-biała maszyna nie robiła wrażenia na tle rdzewiejącego żelastwa. Obejrzawszy starocie, wyciągnąłem z automatu milion kipów (ok. 450 zł). Banknoty o nominale 50 tys. to już zupełnie nowa historia Laosu, w której pieniądze wyparły bomby. Życie w prowincji Xiangkhouang upływało kiedyś prawie bez słońca. Ludzie ukrywali się w jaskiniach i tunelach. Dziś Phonsavan to lokalne centrum handlowe z sygnalizacją świetlną, która wskazuje, ile sekund pozostało pieszym do zmiany świateł. Legendarne kamienne urny na Równinie Dzbanów, których przeznaczenie nadal porusza wyobraźnię archeologów, przyciągają turystów. Ale atrakcją dla nich są też pozostałości amerykańskiej wojny powietrznej prowadzonej w latach 1964–1973: sterta skorup bombowych wyświetla się przed lokalnym biurem turystycznym. Falujące wzgórza i trawiaste równiny powodują, że Równina Dzbanów przypomina miejscami ogromne pole golfowe. Przeszkody piaskowe to leje po milionach bomb, które eksplodowały. Miliony innych nie eksplodowało i stanowią do dziś zagrożenie, zwłaszcza dla przedsiębiorczych Laotańczyków, którzy odzyskują z niewybuchów cenny metal. Witamy u Pana Phet Napii Produkcja Łyżek i Bransoletek – głosi napis na domu w wiosce Ban Naphia. W podwórkowej manufakturze roztapia się metale z amunicji i wlewa je do form, by uzyskać kształt breloczka-bomby albo sztućców. To kwitnący biznes, o czym możemy się przekonać na własne oczy: nowy dom, telewizja satelitarna, oświetlenie elektryczne. Pan Phet jest jednym z wielu laotańskich rzemieślników z żyłką do interesów, ale nie do końca pojmuje jeszcze, że w gospodarce rynkowej lepsze wyposażenie generuje też k…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e2a2e975878b37e83b44f31ad338fe6d4420ed91-c1b4ece.jpeg
width: 1509
height: 999

Azja nie zdeptana przez turystów? Podpowiadamy
type: item
date: 2019-03-07T03:24:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: azja
subject: birma
subject: Kultura
subject: laos
subject: Lifestyle
subject: natura
subject: podróże
subject: Shopping
subject: tajlandia
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wypoczynek
subject: zima
description: Zima w Tajlandii, czy w Indiach? Czemu nie! Oto kilka wskazówek, na temat tego, gdzie konkretnie warto zajrzeć
encoded: Okazuje się, że nie wszystkie państwa Azji Południowo-Wschodniej przyciągają Polaków tak samo, są takie, do których niewielu jeszcze zawitało – a szkoda, bo ich natura i zabytki zachwycają, a szlaki nadal nie są zdeptane stopami turystów. Może warto pomyśleć o jakiejś wyprawie? Internetowe Centrum Podróży eSKY.pl przekonuje do tego, by zainteresować się niektórymi państwami tego regionu. Birma – lub Myanmar jest krajem, który jeszcze do niedawna bardzo ograniczał wjazdy turystów, nadal w niektóre jego regiony, ze względu na sytuację polityczną, obcy nie powinni się zapuszczać. Jednak, gdy tylko przepisy wizowe złagodzono, turyści chętnie zaczęli z tego korzystać i Birma otrzymała od Europejskiej Rady Turystyki i Handlu tytuł „Najciekawszego kraju dla turystów w 2014 roku”. Co tam oglądać? Obowiązkowo Bagan – chyba najbardziej charakterystyczne miejsce dla tego kraju – około 2 tysięcy świątyń na powierzchni 40 km². Pomiędzy IX a XIII było ich jeszcze więcej, bo aż 13 tysięcy, niestety do dziś przetrwała tylko część z nich. Jeżeli ktoś zawita w te strony warto zejść z utartego szlaku i iść do tych mniej turystycznych świątyń, by tam oddać się niezwykłej atmosferze tych miejsc. Świątynie do których koniecznie trzeba wejść to – Anada z czterema posągami Buddy o wysokości 9,5 metra każdy i przedstawioną na 554 płytkach terakotowych historią życia Buddy; Shwezigon Pagoda i Świątynia Gawdawpalin. Niezapomnianych przeżyć dostarczy też lot nad świątyniami balonem o wschodzie słońca. Głośne i gwarne miasto Mandalay też jest warte odwiedzenia, jako że to ostatnia z birmańskich królewskich stolic. W samym centrum znajduje się Pałac Królewski – kolos otoczony 8 metrowym murem i fosą o szerokości 64 metry! Niestety całość jest kopią zrekonstruowaną po II wojnie światowej kiedy to pałac uległ zupełnemu zniszczeniu. W mieście warto zobaczyć też Świątynię Mahamuni Paya, Monaster Shwenandaw, Kuthodaw Pagodę i najbardziej rozpoznawalną Monaster Atumashi. I o ile w Bagan warto było pod…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b0873036643fc029a95be14276e4862aa3972c78-2b01bc9.jpeg
width: 1000
height: 667

Daleka droga do domu. Ruszyli na rowerach z Azji do Europy
type: item
date: 2018-07-10T10:01:32.000Z
creator: hannagadomska
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: azja
subject: laos
subject: patronaty
subject: podróże
subject: rowery
subject: sri lanka
subject: tajlandia
subject: Travel
description: Przez ostatnie dwa lata mieszkali z dala od swoich domów - w Chinach i Australii. Do ojczyzny postanowili wrócić na rowerach własnej marki. Tak zaczęła się przygoda życia - Treshombres Wolfborn Tour - rowerowa podróż z Azji do Europy.
encoded: PIĘKNO BIKEPACKINGU Ciągły proces poruszania się, który uświadamia różnorodność i piękno świata. Tym właśnie jest The Wolfborn Tour - bikepackingowa przygoda, którą zacząłem w marcu razem z Thomasem Calcagno. Przez ostatnie dwa lata mieszkaliśmy z dala od swoich domów - w Chinach i Australii. Plan powrotu na rowerach własnej marki był dla nas czymś zupełnie naturalnym. Przygotowanie do startu zajęło nam pół roku. Planując wyprawę, zdecydowaliśmy się na małą rozgrzewkę na wspaniałej i różnorodnej Sri Lance. W Kolombo spotkaliśmy się po raz pierwszy po dłuższej przerwie. Złożyliśmy nasze rowery i rozpoczęliśmy 8-dniowy tour przez południową część wyspy. Ocean, dżungla, imponujące góry pełne plantacji herbaty i wyjątkowo gościnni ludzie. Tak przywitała nas Sri Lanka i przygotowała technicznie i przede wszystkim mentalnie na dalszą część naszej trasy. NA STAŁYM LĄDZIE Lądując w Wietnamie, w Ho Chi Minh, zdaliśmy sobie sprawę, że w końcu znaleźliśmy się na stałym lądzie, a przed nami otwiera się szeroka droga do Europy. W tym momencie poczuliśmy, że w życiu każdego z nas zaczyna się coś ważnego i wielkiego. Odpowiednie dawki wietnamskiego jedzenia dały nam sporo siły. Przygotowania do dalszej drogi trwały jeszcze tylko kilka dni i byliśmy gotowi do wyruszenia z Ho Chi Minh przez stolicę Kambodży - Phnom Penh i dalej na północ aż do Tajlandii. Nie znaliśmy zbyt dobrze Kambodży, dzięki czemu byliśmy w pełni otwarci na nieznane i przede wszystkim na ludzi. To właśnie tzw. „lokalesi” stworzyli nam prawdziwy, gościnny obraz tego kraju. Pomoc i wsparcie dla takich "odmiennych" podróżników jak my, były jakby naturalnym aktem. I nieważne czy chodziło o butelkę wody, obiad z całą rodziną czy nocleg. Po kilkunastu dniach pedałowania przez Kambodżę, zostawiając za sobą imponujący Angkor Wat, ruszyliśmy na północ do wschodniej Tajlandii. Przez osiem dni przemierzaliśmy tajskie wsie, pola i uprawy ryżu, mijaliśmy dziesiątki jezior i lasów nietkniętych jeszcze przez turystów. Po drodz…

sri-lanka-a214ff1.jpeg
width: 5184
height: 3456

Jeśli kochasz niedźwiedzie, to nie czytaj tego tekstu. Handel niedźwiedzią żółcią w Laosie
type: item
date: 2018-04-06T07:53:27.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: laos
subject: niedźwiedzie
description: „Obawiamy się, że handel żółcią może gwałtownie wzrosnąć w Laosie” - mówią ekolodzy. Gdy pozna się prawdę o jego kulisach włos jeży się na głowie.
encoded: Tekst: Jani Actman Źródło: National Geographic News

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/54b04e248be7b02e41f211495c3df6eeb8998032-3b2ad26.png
width: 929
height: 644

Ruszyli w 3-letnią podróż dookoła świata. Pokazują, jak niewiele trzeba do pełni szczęścia! [WYWIAD]
type: item
date: 2017-07-11T14:01:58.000Z
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: blogerzy
subject: laos
subject: podróże
subject: wywiady
description: Podróżnicy, blogerzy i przede wszystkim ludzie, którzy chcą od życia jak najwięcej. Lifepackers, czyli Ola i Maciek, opowiadają o swojej wyprawie dookoła świata, przygotowaniach i o tym, jak podróżowanie wpływa na ich życie.
encoded: Paweł Sadowski: Od 9 miesięcy jesteście w drodze, od prawie miesiąca przebywacie w Laosie... Ola i Maciek (lifepackers.pl): Aktualnie poznajemy uroki północy Laosu w czasie porze deszczowej. Stąd ruszymy do Wietnamu, później będzie Kambodża, Tajlandia, Malezja, Indonezja. Święta planujemy spędzić z naszymi znajomymi w Australii. Kolejne przystanki podróży dookoła świata. Jak wykiełkował pomysł na tę wyprawę? Potrzebowaliśmy zmiany i zwolnienia tempa. Myśleliśmy o tym, co chcemy dalej robić w życiu, by mieć czas na lepsze poznawanie siebie i cieszenie się każdym dniem. Pomyśleliśmy o kilkumiesięcznej podróży. Jednak gdy tylko Ola rzuciła hasło, że od dawna marzyła o podróży dookoła świata, a co więcej było to też moje marzenie sprzed lat, szybko zrozumieliśmy, że to idealna opcja! Jak wybraliście trasę podróży? Mieliśmy możliwość zacząć od wschodu lub zachodu. Wiele dobrego czytaliśmy o Gruzji, Armenii i Iranie, a jednym z naszych marzeń był trekking w Nepalu, gdzie sezon trwa do listopada/grudnia. Ruszaliśmy w październiku, a gdy planowaliśmy podróż ukazały się super tanie bilety do Gruzji. Tak po prostu musiało być! Z perspektywy czasu, uważamy, że był to idealny start kulturowy. Gościnność w pierwszych 3 krajach była niesamowita, co bardzo pozytywnie wprowadziło nas w taki niskobudżetowy, podróżniczy tryb życia. Również dalej wszystko układa nam się tak, że w większości trafiamy na niski sezon, dzięki czemu jest przyjemniej, spokojniej i też trochę taniej. Nawet pora deszczowa okazuje się mieć swój urok! Jak długo planujecie zostać w drodze? Kiedy pojawił się pomysł na podróż dookoła świata, myśleliśmy że potrwa ona rok. Stopniowo planując trasę, zaczęliśmy rozumieć, że musi ona trwać minimum 2 lata, żeby choć trochę poczuć realia danego kraju. Teraz po 9 miesiącach w drodze, gdy znamy już nasz styl podróży, czujemy, że potrzebne będą nam... 3 lata. Na razie pozostaje to w kwestii marzeń, bo nie mamy funduszy na tak długi pobyt. Wierzymy jednak, że to się uda i ca…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/de0a36aa9688108e5599168111f73198e985a993-6d6c447.jpeg
width: 1024
height: 576

Do Laosu z fotograficzną misją. Nasz fotograf udowadnia, że profesjonalne zdjęcia można wykonać lekkim sprzętem
type: item
date: 2017-06-29T13:43:21.000Z
creator: redakcja
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: fotografia
subject: Kultura
subject: laos
subject: mekong
subject: mikołaj nowacki
subject: Travel
description: - Czułem się jak podczas upalnych wakacji w latach 80. w Polsce - mówi Mikołaj Nowacki o podróży do Laosu. Fotograf National Geographic wybrał się do do krainy 4000 wysp leżącej blisko granicy z Kambodżą, by udokumentować łowiących tradycyjnymi sposobami rybaków. Przekonał się, że praca z cięższym sprzętem w takich warunkach byłaby prawdziwą udręką.
encoded: Zobacz zdjęcia z Laosu >>> W 2014 roku wybrałem się do Laosu, do krainy Si Phan Don (4000 wysp) leżącej blisko granicy z Kambodżą. Mieszkałem w bambusowym domku na palach na wyspie Don Det, nad samym brzegiem Mekongu. Codziennie jeździłem rowerem przez stary francuski most na wyspę Don Khon, aby fotografować rybaków łowiących tradycyjnymi sposobami na rzece i nad wodospadem Li Phi (Somphamit). Mimo że znalazłem się w egzotycznym, tropikalnym kraju, nad rzeką i wśród uprzejmych, niespieszących się donikąd ludzi czułem się jak podczas upalnych wakacji w latach 80. w Polsce. Wtedy też jeździłem - często wzdłuż Odry po pylistych ścieżkach, a ówczesna Polska, podobnie jak Laos teraz, była socjalistyczna, na ogól nikt nie miał więc powodu, aby spieszyć się dokądkolwiek. Nad Mekongiem oprócz przyrody zachwycił mnie styl życia mieszkańców, którego podstawą jest wielka harmonia z rzeką. Tamtejsi rybacy są po prostu częścią przyrody. Z Khamem, jego rodziną i przyjaciółmi spędzałem całe dnie przez trzy tygodnie stycznia 2017 r. Moim celem było pokazanie ich sposobu życia zgodnego z rytmem przyrody. Było to dla mnie spore wyzwanie. Codziennie zmagałem się z obezwładniającym upałem, zwłaszcza że wylatując z Polski, zostawiłem za sobą zimę z minus 11 stopniami Celsjusza. Wszędobylski pył unoszący się nie tylko nad drogami powodował ataki kaszlu i utrudniał życie. Codzienna intensywna praca od bladego świtu do nocy wymagała dużego wysiłku fizycznego. Cieszyłem się więc, że pracuję lekkim, mocnym i uszczelnionym Lumixem G80 i tylko trzema leciutkimi obiektywami stałoogniskowymi – Leica 15 mm f/1.7, Lumix 20 mm f/1.7 i 25 mm f/1.4. Gdy padałem ze zmęczenia, często przychodziło mi na myśl, że praca z cięższym sprzętem w takich warunkach byłaby prawdziwą udręką. Także uszczelnienie aparatu okazało się niezwykle przydatne podczas wypraw na rzekę, gdzie woda chlapała na mnie i na mój sprzęt. Mekong w okolicy wodospadów jest bardzo wzburzony, a rybacy aby dotrzeć do najlepszych łowisk, m…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/65d867ccabeadca39f2979a6790ff8bea2dc2a33-6b3bc02.jpeg
width: 4000
height: 3003

Zapory na Mekongu to wyrok dla rzeki?
type: item
date: 2015-05-25T11:33:36.000Z
creator: Michelle Nijhuis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: azja
subject: chiny
subject: ekologia
subject: kambodża
subject: laos
subject: mekong
subject: Społeczeństwo
subject: tajlandia
subject: wietnam
description: Mieszkańcy Azji Południowo-Wschodniej potrzebują „zielonej” energii, ale też ryb i ryżu, które przynosi swobodnie płynąca rzeka. Jednego i drugiego Mekong zapewnić nie zdoła.
encoded: Mieszkający w Tajlandii Pumee Boontom prognozy pogody ogląda w chińskiej telewizji. Jeśli na południu Chin wystąpią silne burze, ze zbiorników w górze rzeki zostanie spuszczona masa wody, co najpewniej skończy się podtopieniem jego wioski. Chiński rząd ma co prawda ostrzegać położone w dole rzeki państwa, ale Boontom z doświadczenia wie, że nastąpi to zbyt późno albo nie nastąpi wcale. – Przed wzniesieniem zapór poziom wody regulował się samoistnie, wraz z porami roku – tłumaczy. – Obecnie gwałtownie wzrasta albo opada, ku naszemu całkowitemu zaskoczeniu. Musimy więc obserwować burze. Boontom jest szefem wioski Ban Pak Ing rozłożonej na brzegu Mekongu. Jeszcze 20 lat temu on i spora część jego sąsiadów żyli z połowu ryb. Gdy Chińczycy zbudowali w górnym biegu rzeki siedem tam, mieszkańcy wioski stanęli w obliczu zmian. Nagłe skoki poziomu wody zakłócają migracje ryb i cykl rozmnażania. Mieszkańcom udało się wprawdzie ochronić lokalne miejsca tarła, ale ryb jest i tak za mało. Od tamtego czasu Boontom i wielu innych sprzedało łodzie, aby zająć się uprawą kukurydzy, tytoniu i fasoli. Nie do końca odnajdują się w zawodzie rolnika, zwłaszcza że kapryśna natura doświadcza ich pola częstymi powodziami. W przyszłości los Ban Pak Ing mogą podzielić inne wioski nad Mekongiem – w Chinach trwa bowiem wznoszenie pięciu kolejnych zapór. W Laosie i Kambodży rozpoczęto projektowanie i budowę 11 potężnych tam, pierwszych w głównym torze dolnego biegu rzeki. Zakłócą one migracje ryb i tarło, a co za tym idzie zagrożą bytowi nawet 60 mln ludzi. Prąd produkowany przez elektrownie w dolnym biegu Mekongu trafi przede wszystkim do rozwijających się ośrodków miejskich w Tajlandii i Wietnamie. Kraisak Choonhavan, tajski aktywista i były senator, nazywa te zapory „katastrofą niewyobrażalnych rozmiarów”. Chiny. Nowe zapory i zbiorniki zalały miasta, gospodarstwa i drogi. Wzdłuż zbiornika utworzonego przez zaporę Gongguoqiao kozy wędrują na pastwisko po nowej wyniesionej szosie (powyżej). W o…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2c3d18c7c77bf1ed7e73716bb57739151796ddc5-be1a547.jpeg
width: 670
height: 447

Wakacje dopiero we wrześniu
type: item
date: 2014-09-02T09:29:00.000Z
creator: redakcjang
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kirgistan
subject: laos
subject: ubezpieczenia
subject: uzbekistan
subject: wakacje
subject: wrzesień
description: Koniec wakacji? Nie dla 1,5 miliona Polaków. Wakacje „po wakacjach” stają się coraz bardziej popularne. Kim są wrześniowi urlopowicze?
encoded: Powoli przekonujemy się do wakacji po sezonie - tak wynika z badań przeprowadzonych w maju na 15 milionach Polaków*. 10% rodaków planujących wakacje wybiera się na nie dopiero we wrześniu. To o 500 tys. więcej niż w 2011 roku. Biorąc pod uwagę tylko krajowe, krótkookresowe wyjazdy wakacyjne, we wrześniu zeszłego roku skorzystało z nich więcej osób niż z podobnych wyjazdów lipcu**. Zbliżone proporcje widać w ilości zagranicznych podróży Polaków. Jeszcze kilka lat temu lipiec i wrzesień dzieliła przepaść, w lipcu takich wyjazdów było po prostu dwa razy więcej! Również dla firm ubezpieczeniowych sprzedających polisy turystyczne sezon nie kończy się wraz z pierwszym dzwonkiem we wrześniu. - Zauważamy mniej tradycyjne podejście Polaków do planowania czasu wakacji - mówi Piotr Ruszowski, dyrektor sprzedaży i marketingu Mondial Assistance. - Kilka lat temu mało kto pytał o ubezpieczenie na wrześniowy trekking, teraz to norma i nikogo już to nie dziwi. Kim jest wrześniowy turysta? - Zmienia się nieco profil turysty i parametry typowego ubezpieczenia, jak chociażby średnia długość wyjazdu czy ilość ubezpieczonych – mówi Piotr Ruszowski. To czas wyjazdów bezdzietnych, bardzo często tzw. backpackersów. Z jednej strony obowiązek szkolny, z drugiej niższe ceny powodują, że typowym turystą poza ścisłym sezonem nie jest rodzina z dziećmi, ale bezdzietne pary lub grupy znajomych. W wrześniu więcej jest samodzielnie przygotowywanych wyjazdów niż w ramach turystyki zorganizowanej. Wrzesień - tradycyjnie miesiąc wyjazdów studenckich. Młodzi ludzie wykorzystują dłuższe wakacje, często pracują w lipcu i sierpniu, a potem cieszą się z wolnego i odłożonych pieniędzy. Posezonowe wyjazdy są atrakcyjny również dla starszych osób, których dzieci żyją już na własny rachunek. Powodem są niższe temperatury w wielu miejscach w Europie i mniejszy tłok w najpopularniejszych destynacjach turystycznych. Dalsze kierunki, niższe ceny Czym, od wakacyjnego, różni się urlop we wrześniu? Młodszy wiek turys…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/50bd65c321a635d34c73ba428614c00361b1b3ed-a0da84a.jpeg
width: 1000
height: 664

Brave Kids: projekt odważnych dzieci
type: item
date: 2013-05-28T05:04:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: brave kids
subject: chiny
subject: czechy
subject: gruzja
subject: Kultura
subject: laos
subject: warsztaty
subject: wietnam
description: Za niecały miesiąc do Polski przyjedzie ponad setka dzieci z różnych zakątków świata, które wezmą udział w 4. edycji programu Brave Kids
encoded: Podczas trzytygodniowych warsztatów stworzą wspólny dziecięcy spektakl, który zobaczymy w trakcie finału Brave Festival – festiwalu przeciw wypędzeniom z kultury. Brave Kids to głos odważnych dzieci z różnych części globu. Uczestniczący w programie młodzi artyści mają możliwość wniesienia cząstki siebie i swojej kultury do wspólnego, międzynarodowego przedstawienia, dzięki któremu odzyskują godność i siłę do zmagania się z nierzadko trudną codziennością. To, co różni poszczególne dzieci na scenie jest motorem do poszukiwania tego, co je łączy. Dlatego dzieci podczas warsztatów wcielają się w dwie role: uczą się od innych i same udzielają lekcji. I choć w programie biorą udział uczestnicy o różnym statusie materialnym, każde z nich dzięki wspólnej pracy jest na równej pozycji. Za sprawą Brave Kids dzieci z odległych zakątków świata mogą się poznać i porozumieć w najbardziej uniwersalnym z języków – językiem sztuki. Tegoroczna edycja Brave Kids swoim działaniem obejmie 17 zespołów artystycznych. Zobaczymy między innymi grupę wietnamskich dzieci urodzonych w Czechach, które do dziś dumnie kultywują tradycje swoich ojców, tancerzy breakdance z Ugandy, którzy wierzą, że dzięki aktywności artystycznej są w stanie doprowadzić do zmian społecznych w swoim kraju i członków grupy Ukuleles For Peace z Izraela, angażującej arabskie i żydowskie dzieci we wspólną grę na małej, czterostrunowej gitarze. Do Polski przybędą też delegacje z Chin, Gruzji, Kirgistanu, Rumunii, Laosu, Indii, Zimbabwe, Iranu i Brazylii – w sumie ponad setka dzieci z 14 krajów, w tym dwie grupy artystyczne z Polski. W tym roku program po raz pierwszy odbędzie się równocześnie aż w czterech miastach: we Wrocławiu, Warszawie, Łodzi i Puszczykowie koło Poznania. W każdym z tych miejsc od 25 czerwca do 7 lipca trwać będą warsztaty artystyczne, podczas których młodzi goście nauczą się od siebie nawzajem przepięknych rodzimych obrzędów, śpiewu, tańca i gry na instrumentach. – Zbliżanie dzieci do kultury innej ni…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a0756a5bd7698b6c9f0b4ac09eeb924e3c7737e5-d80d554.jpeg
width: 699
height: 1024

Rowerem po bezdrożach Chin, Wietnamu, Laosu i Kambodży
type: item
date: 2010-11-15T12:40:00.000Z
creator: Robert Robb Maciąg
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: chiny
subject: kambodża
subject: laos
subject: namioty
subject: rowery
subject: rzeka
subject: wietnam
description: Dlaczego pojechałem do Chin? Z prozaicznego powodu. By odwiedzić moja ówczesną małżonkę, która w mieście Wuhu studiowała lokalny język.
encoded: Już na miejscu okazało się, że długa rozłąka zaszkodziła naszemu związkowi. Początek pobytu był dramatem. Cierpiałem niczym młody Werter. Szybko stało się jasne, że jestem piątym kołem u wozu lub trzecim przy rowerze. W dniu moich trzydziestych urodzin, które tam obchodziłem, stanąłem twarzą w twarz z „tym drugim”. Musiałem coś wymyślić. Samobójstwa lub morderstwa nie umiałem zaplanować. Długo się nie zastanawiając, zawęziłem wachlarz możliwości do dwóch. Mogłem wrócić do Polski (musiałem tylko zaczekać jakieś dwa tygodnie na samolot) i wyżalić się kolegom albo zrobić coś bardziej twórczego. Na przykład: kupić rower, dwa plecaki jako sakwy i ruszyć przed siebie. Bez planu, sprzętu i większych zmartwień. Budżet ustaliłem na 6 euro dziennie. Dokupiłem słowniczek, atlas drogowy, obrałem kierunek „na Sajgon” i wyruszyłem – dosłownie – w nieznane. Sprawdź wycieczki do Chin Od pierwszych kilometrów ciągle mnie pozdrawiano, zapraszano na herbatę, obiad, piwo, wódkę, do domu, na pogawędkę. Tak – pogawędkę. Zaczynało się zawsze tak samo. Ktoś mnie zaczepiał, coś mówił i gestykulował. Ja mu odpowiadałem, że tin bu dong, nie rozumiem. Ten ktoś brał wtedy kartkę i pisał starannie i wyraźnie to, co chwilę wcześniej powiedział. Ja mu znowu na to, że kan bu dong – nie rozumiem, co tam jest napisane. Wtedy wszyscy zaczynali się śmiać. (Sytuacja staje się bardziej zabawna, gdy się wie, że ze względu na dziesiątki dialektów Chińczycy bardzo często nie mogą się zrozumieć, za to bez problemu komunikują się za pomocą słowa pisanego, które w całych Chinach jest takie samo. Z tego też powodu wszystkie programy w chińskiej telewizji są emitowane z napisami). Później ja wyjmowałem słowniczek, kartki, długopis i notesik, w którym miałem zanotowane po chińsku, że pochodzę z Polski, mam 30 lat i tak dalej. Dalsza rozmowa wymagała już rysowania, piwa, pantomimy i dobrej woli. Tak więc wyruszałem z myślą o samotności, a tu nijak nie mogłem jej doświadczyć. Zapoznaj się z informacjami praktycznym…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/cedd16355e2f22cba61b502b6168521baee2afc2-ceb272b.jpeg
width: 500
height: 336