National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-09-25T07:44:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Nie myśliwi, a ofiary. AI udowodniła, że praludzie byli przysmakiem w diecie lampartów
items: Zwierzęta kotowate - ewolucja i gatunki. Najważniejsze informacje
items: Wielka Piątka Afryki – jakie zwierzęta należą do Big Five i gdzie można je spotkać?
items: Lampart plamisty: jeden z najszybszych i najsilniejszych drapieżników. Czego o nim nie wiesz?
items: Sztuczne lamparcie futra zamiast prawdziwych na afrykańskich ceremoniach
items: Sytuacja wygląda naprawdę strasznie. Lampart nie miał szans. Wtedy pojawili się oni [WIDEO]
items: Wyjście z cienia. Lamparty na ulicach Bombaju. Poruszający reportaż
items: To szokujące i wyjątkowo rzadkie zdjęcia. Lampart przyłapany na... kanibaliźmie
items: RPA to nie tylko Mundial
items: Szkoła polowania
items: 10/2008

Nie myśliwi, a ofiary. AI udowodniła, że praludzie byli przysmakiem w diecie lampartów
type: item
date: 2025-09-25T07:43:47.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Historia
subject: Przyroda
subject: archeologia
subject: drapieżniki
subject: ewolucja
subject: homo habilis
subject: lamparty
description: Do tej pory Homo habilis – gatunek praludzi – uważano za ten, który wprowadził nas na szczyt łańcucha pokarmowego. Sugerowano, że to właśnie wtedy z ofiar staliśmy się myśliwymi i rozpoczęliśmy nasze niepodzielne rządy w świecie zwierząt. Analizy znalezisk archeologicznych sugerują jednak, że ci wcześni ludzie dużo częściej byli ofiarami drapieżników, niż sami chcieliby przyznać.
encoded: Naukowcy z hiszpańskiego Uniwersytetu Alcalá wykazali za pomocą sztucznej inteligencji, że drobne ślady zębów wykryte na kościach Homo habilis pochodzą od starożytnych drapieżników. To może sugerować, że wcześni ludzie wcale nie znajdowali się tak wysoko na łańcuchu pokarmowym, jak chcielibyśmy uważać. Starożytne ugryzienia pod lupą AI W swoim artykule opublikowanym w czasopiśmie „Annals of the New York Academy of Sciences” naukowcy szczegółowo opisują pomoc, jaką otrzymali od AI. Sztuczna inteligencja pozwoliła im przeanalizować bibliotekę 1496 zdjęć śladów zębów pozostawionych przez współczesne drapieżniki: między innymi wilki, lwy, krokodyle, hieny czy lamparty. Następnie porównali wiedzę zebraną przez AI z rzeczywistymi śladami na kościach praludzi. Efekt? Sztuczna inteligencja z ponad 90-procentową pewnością doszła do wniosku, że ślady zębów pozostawiły lamparty. Kluczowy okazał się charakterystyczny, ale trudny do zauważenia trójkątny kształt zagłębień po zębach na kościach. Ofiara czy drapieżnik? – Efekty badań są doniosłe: dowodzą, że Homo habilis nadal był bardziej ofiarą niż drapieżnikiem. Dowodzi to również, że pozycja troficzna [grupa organizmów zajmująca podobną rolę w przepływie energii i obiegu materii w ekosystemie – przyp. red.] niektórych najwcześniejszych przedstawicieli rodzaju Homo nie różniła się od pozycji innych australopiteków – twierdzą naukowcy w swoim artykule. To nic dziwnego, że praludzie byli atakowani przez zwierzęta: zdarzało się to przez całą historię naszego gatunku. Najważniejsze jest jednak to, że było to ugryzienie właśnie lamparta. Gdyby Homo habilis był silnym gatunkiem mogącym konkurować z mięsożercami, jego kości byłyby prawdopodobnie niszczone przez padlinożerców, np. hieny. Fakt, że ugryzienia na kościach Homo habilis pochodziły od drapieżnika żywiącego się mięsem, oznacza, że lamparty aktywnie polowały na wczesnych ludzi. Na dominującą pozycję w łańcuchu pokarmowym musieliśmy wejść w takim razie na późniejszym etapie ewol…

GettyImages-2208583028-3ce803a.jpg
width: 4800
height: 3200

Zwierzęta kotowate - ewolucja i gatunki. Najważniejsze informacje
type: item
date: 2022-03-28T08:28:03.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: koty
subject: lamparty
subject: lew
subject: tygrysy
subject: zwierzęta
description: Zwierzęta kotowate przeszły długą drogę do formy, w której występują w dzisiejszym świecie. Jak przebiegała ewolucja kotowatych? Poniżej odpowiadamy na to pytanie.
encoded: W tym artykule: Ewolucja zwierząt kotowatych Pierwszy gatunek kotowatych Koty szablozębne Smilodon Lampart Lew afrykański Tygrys bengalski Wbrew pozorom, pierwotne formy wielkich kotów nie wykazywały cech wskazujących na to, że późniejsze tory ewolucji poprowadzą tę rodzinę do postaci superdrapieżników, zdolnych do polowania na duże ssaki roślinożerne. O tym, że kotowate trafiły na szczyt łańcucha pokarmowego, zadecydowały przede wszystkim zmiany klimatu, które pociągnęły za sobą poważne zmiany w środowisku. Na wstępie wypada wyjaśnić, czym właściwie są zwierzęta kotowate. To pojęcie odnosi się do rodziny zaliczanej do rzędu drapieżnych w gromadzie ssaków. Współcześnie klasyfikuje się je w 40 gatunkach podzielonych na rodzaje. Występują niemal na wszystkich kontynentach, a w swoim naturalnym środowisku najczęściej są szczytowymi drapieżnikami. Powyższe wynika z faktu, że mówimy tu o hipermięsożercach, czyli o gatunkach odżywiających się wyłącznie pokarmem mięsnym. Zanim jednak ci drapieżcy wspięli się na sam szczyt piramidy pokarmowej, musieli przejść długą drogę. Ewolucja zwierząt kotowatych Przodek dzisiejszych kotów wykształcił się na przełomie oligocenu i miocenu (25-16 mln lat temu). Mowa o rodzaju Proailurus, w którym wyróżnia się gatunek typowy Proailurus lemanensis. Zwierzę zamieszkiwało tereny dzisiejszych Niemiec, Hiszpanii, Mongolii i Nebraski. Pod względem kształtu i rozmiarów mógł przypominać współczesnego kota domowego. Podobnie jak dzisiejsze gatunki, miał oczy skierowane ku przodowi, które zapewniały mu widzenie stereoskopowe. Miał też spłaszczony pysk. Chcesz, by każdy kot cię kochał? Wystarczy jedna prosta sztuczka Nowe badanie wykazało, że powolne mruganie do kota zapewnia pozytywną komunikację między tobą a zwierzęciem – jest to kocia wersja uśmiechu. Na tym kończą się jednak wszelkie podobieństwa. Proailurus był wyposażony w zęby trzonowe, w jego szczęce nie było natomiast kłów - jednego z największych atrybutów łowieckich kotowatych. Pod względ…

zwierzeta-kotowate-ewolucja-i-gatunki-najwazniejsze-informacje-fot-getty-images-98e6e17.jpeg
width: 724
height: 483

Wielka Piątka Afryki – jakie zwierzęta należą do Big Five i gdzie można je spotkać?
type: item
date: 2022-03-21T14:56:00.000Z
creator: Monika Witkowska
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: Edukacja
subject: kenia
subject: lamparty
subject: lew
subject: nosorożce
subject: parki narodowe
subject: republika południowej afryki
subject: safari
subject: serengeti
subject: słonie
subject: tanzania
subject: zimbabwe
description: Wielka Piątka Afryki, w skład której wchodzą: lew, lampart, słoń, bawół i nosorożec, to niekwestionowany symbol Czarnego Lądu. Aby afrykańskie safari uznać za w pełni udane, powinno się zobaczyć Big Five.
encoded: W tym artykule: Afrykańska piątka, czyli zwierzęta tworzące Big Five W poszukiwaniu Wielkiej Piątki Spotkanie z Wielką Piątką Afrykańska piątka, czyli zwierzęta tworzące Big Five Wielka Piątka Afryki znana jest ze swojej waleczności, szczególnie, kiedy w grę wchodzi ochrona potomstwa lub gdy zwierzęta same znajdują się w centrum zagrożenia. Dlatego decydującym czynnikiem w ukształtowaniu Big Five nie były osiągane przez zwierzęta kształty czy rozmiary, a trudność w ich upolowaniu. W skład afrykańskiej piątki wchodzi pięć gatunków ssaków, uznanych przez tamtejszych myśliwych za najbardziej niebezpieczne na kontynencie. Są to: Zwierzęta na safari – które gatunki można na nim zaobserwować? Zwierzęta safari należą do najbardziej fascynujących gatunków. Udział w wyprawie to w zasadzie obowiązkowy punkt programu w trakcie urlopu spędzanego w Afryce i jednocześnie - jedna z najw... słoń afrykański – największe współcześnie żyjące zwierzę lądowe; nosorożec czarny – niestety, za sprawą kłusownictwa jego populacja ciągle maleje; bawół afrykański – gatunek, który nigdy nie został nigdy udomowiony; lampart – czwarty pod względem wielkości kot świata; lew – jedyny kot żyjący w stadzie. Pytanie, dlaczego do tego grona nie należy na przykład żyrafa? Odpowiedź brzmi: bo jest za łagodna! Wielka Piątka Afryki została stworzona jeszcze w czasach kolonialnych, kiedy Afrykę masowo odwiedzali biali myśliwi. To oni zrobili ranking zwierząt najbardziej cenionych jako trofea. Jak już wspomnieliśmy, nie chodziło nawet o wielkość. Premiowano zwierzaki najbardziej niebezpieczne dla myśliwego (zwłaszcza ranne), a zarazem trudne do wytropienia i ustrzelenia (chociaż to, jak się zdobycz prezentowała na ścianie rezydencji, też pewnie miało znaczenie). Oczywiście można by się spierać, dlaczego uwzględniono lamparta, a nie geparda, który jest najszybszym ssakiem świata, i dlaczego poszedł w odstawkę hipopotam, który ma na koncie więcej istnień ludzkich niż chociażby lew. W każdym razie tak, jak kied…

wielka-piatka-afryki-07d959f.jpeg
width: 1920
height: 1216

Lampart plamisty: jeden z najszybszych i najsilniejszych drapieżników. Czego o nim nie wiesz?
type: item
date: 2020-10-20T06:43:19.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: koty
subject: lamparty
subject: zagrożone gatunki
description: Lampart plamisty jest czwartym największym kotem świata. Niewiarygodnie zwinny i silny – potrafi upolować ofiarę kilkukrotnie od siebie większą i cięższą, a długość jego skoku może wynosić nawet osiem metrów.
encoded: Lampart plamisty (panthera pardus, pantera, leopard) to gatunek ssaka z podrodziny panter. Pod względem wielkości jest czwartym kotem na świecie (po tygrysie, lwie i jaguarze, z którym bywa często mylony). Zamieszkuje rozległe tereny Afryki i Azji. Można wyróżnić aż dziewięć podgatunków lamparta plamistego, co czyni go najbardziej urozmaiconym gatunkiem spośród wielkich kotów. Podgatunki różnią się między sobą wielkością i kolorem futra. Podgatunki lamparta plamistego: lampart afrykański ( Afryka ) lampart arabski ( Arabia ) lampart chiński ( północne Chiny ) lampart amurski ( Półwysep Koreański, północno-wschodnie Chiny, rosyjski daleki Wschód ) lampart hinduski ( subkontynent indyjski ) lampart indochiński ( Azja południowo-wschodnia ) lampart jawajski ( Jawa ) lampart lankijski ( Sri Lanka ) lampart perski ( Azja Środkowa ) Lampart plamisty: charakterystyka Lampart plamisty jest średniej wielkości kotem – długość ciała bez ogona wynosi od 92-190 centymetrów, a waga od 21-70 kilogramów. Samce są większe i cięższe niż samice. Ogon lamparta mierzy od 64 do 99 centymetrów. Sierść lśniąca, pokryta ciemnymi cętkami bez plamek w środku. Ta cecha pozwala nam odróżnić lamparta plamistego od jaguara, który jest do niego niezwykle podobny, ale na sierści jaguara, w środku cętek znajdują się plamki. Takie umaszczenie to bardzo dobry kamuflaż, który sprawia, że lampart plamisty ukryty pośród traw zlewa się z otoczeniem i praktycznie niemożliwym jest dostrzeżenie go tam. Istnieje kilka odmian kolorystycznych lamparta plamistego. Oprócz najbardziej typowego, żółtawego ubarwionych osobników, do najbardziej charakterystycznych należą osobniki melanistyczne, czyli tak zwane czarne pantery, które posiadają w swoim ciele znaczne ilości melaniny wpływającej na ich ubarwienie. Z daleka sierść czarnych lampartów wydaje się jednolicie czarna, jednak kiedy przyjrzymy się jej z bliska, zauważymy typowe lamparcie plamki. Należy zaznaczyć, że czarne pantery nie są inną odmianą lamparta plam…

lampart-plamisty-gdzie-zyje-jaka-osiaga-predkosc-i-co-warto-wiedziec-o-tym-ssaku-drapieznym-fot-getty-images-6a132ee.jpeg
width: 1400
height: 787

Sztuczne lamparcie futra zamiast prawdziwych na afrykańskich ceremoniach
type: item
date: 2020-01-13T10:49:44.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: afryka
subject: lamparty
subject: moda
description: Przez stulecia mieszkańcy Lozi – ludu zamieszkującego region Barotseland w Zambii – nosili skóry lampartów i serwali (mniejsze ssaki z rodziny kotowatych, o podobnym ubarwieniu futra). Używali ich w czasie największych uroczystości. Teraz – w trosce o liczebność dzikich kotów – chcą zastąpić naturalne futra sztucznymi. Znaleźli już sponsora i producenta.
encoded: – Nasza przyroda znika – mówi przedstawiciel Lozi Inyambo Yeta, pomysłodawca wprowadzenia sztucznych futer do plemiennych rytuałów. W czasie uroczystości mężczyźni zakładają spódnice wykonane z ogonów lampartów oraz peleryny z ich skór, a także nakrycia głowy zwieńczone lwią grzywą. Skóry nie są profesjonalnie wyprawione, więc szybko ulegają zniszczeniu. Jak mówi Yeta, trzeba je wymieniać co około trzy lata. Oznacza to zabicie wielu sztuk dzikich kotów. Już w 2016 roku Yeta zwrócił się o pomoc do międzynarodowej organizacji Panthera, zajmującej się ratowaniem dzikich kotów. We współpracę zaangażowała się także organizacja non-profit Peace Parks Foundation i firma Cartier, zajmująca się produkcją wielu ekskluzywnych dóbr. Dzięki ich staraniom powstał projekt Savig Spots (ocalić cętki), w ramach którego powstaną dokładne repliki lamparcich futer. „Tradycyjne futra” są tkane na specjalnych krosnach, aby stworzyć tkaniny, które splotem i wyglądem będą jak najbardziej przypominały prawdziwe skóry. Sam materiał produkowany jest w Chinach, ale jego ostateczne przygotowanie odbywa się w Durbanie w RPA. – Dbamy o to, aby każda spódnica wyglądała nieco inaczej, żeby nie wyglądały jak produkowane fabrycznie – mówi Gareth Whittington-Jones, kierownik projektu w Saving Spots. Dotychczas wyprodukowano już 200 spódnic i tyle samo nakryć głowy. Drastyczne spadki populacji Saving Spots może być ważnym krokiem w kierunku ocalenia lampartów. Ponieważ mimo zagrożeń takich jak utrata siedlisk i nielegalnych polowań dla trofeów, wciąż największym problemem jest popyt na rytualne nakrycia. Szacuje się, że w ciągu ostatnich sześciu lat populacja lampartów w Afryce zmalała nawet o 70 procent. Lozi to grupa etniczna zwana także Malozi lub Barotse, zamieszkująca głównie zachodnią Zambię. W 2010 roku ich liczebność wynosiła 927 tys. Ich największym świętem jest Kuomboka. Co roku, przed nadejściem pory deszczowej, naturalnych rozmiarów figura słonia transportowana jest rzeką na dystansie 17 kil…

lamparcie-futro-jest-uzywane-w-trakcie-najwiekszych-uroczystosci-photo-by-eric-lafforgue-art-in-all-of-us-corbis-via-getty-images-fc919af.jpeg
width: 594
height: 420

Sytuacja wygląda naprawdę strasznie. Lampart nie miał szans. Wtedy pojawili się oni [WIDEO]
type: item
date: 2019-07-24T08:39:32.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: indie
subject: Kultura
subject: lamparty
subject: Parenting
subject: Travel
subject: Zdrowie
description: Ten piękny kot miał naprawdę ogromne szczęście. Zwierzę wpadło do głębokiej studni w Indiach. Na szczęście szybka akcja ratunkowa przyniosła efekt. Zobaczcie film dokumentujący ten dramatyczny moment.
encoded: Gdyby pomoc przybyła na miejsce później najprawdopodobniej nie byłoby szansa na uratowanie zwierzęcia. Jak donosi Wildlife SOS, które opublikowało film, kot znajdował się na głębokości około 18 metrów. Nie byłoby szansa by mógł samodzielnie się wydostać. Po tym jak mieszkaniec wioski Pimpalgaon Siddhanath zaalarmował lokalne służby o wypadku szybko skontaktowane się z niedalekim ośrodkiem ochrony dzikich kotów. Na miejscu pojawiła się ekipa trzech osób z Wildlife SOS oraz sześciu przedstawicieli lokalnych służb ochrony lasów. Akcją dowodził Ajay Deshmukh, weterynarz z Wildlife SOS. Szybkie działanie przyniosło efekt. Czteroletni lampart okazał się zdrowy i został wypuszczony. View oEmbed on the source website Niestety to kolejny przypadek pokazujący to jak zwierzęta szukają łatwiejszej zdobyczy blisko ludzkich osiedli, co łączy się z dodatkowymi dla nich zagrożeniami. Przeczytaj reportaż o tym lampartach w Bombaju!

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8f4d0b553add720ea0cb2219d2e89ba35a55910f-d586f9d.jpeg
width: 1665
height: 911

Wyjście z cienia. Lamparty na ulicach Bombaju. Poruszający reportaż
type: item
date: 2018-04-25T07:07:19.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: bombaj
subject: lamparty
subject: reportaże
description: Gdy miasta zasypiają, nadchodzą lamparty. Pasjonująca historia o zderzeniu ludzkości z dziką przyrodą.
encoded: Siedzimy w mroku przy drodze prowadzącej skrajem Parku Narodowego im. Sanjaya Gandhiego i czekamy na lamparty. Ten indyjski park zajmuje 104 km bujnej zieleni, a z trzech stron otacza go szarość rozpełzającej się we wszystkich kierunkach zabudowy Bombaju. Po drugiej stronie drogi stoi rząd bloków mieszkalnych. Jest dziesiąta wieczór, z otwartych okien dobiegają odgłosy zmywania naczyń i usypiania dzieci. Z niedalekiej świątyni dochodzi obrzędowa muzyka. Słychać śmiech nastolatków, warkot motocykla. 21 mln ludzi robi nieustający hałas przywodzący na myśl wielką maszynę. Lamparty schowane w krzakach tuż obok nas nasłuchują, obserwują. Czekają, aż się uspokoi. W parku i jego okolicach żyje około 35 lampartów. Na jednego przypada mniej więcej 4 km2 powierzchni lasu, a lampart bez trudu pokonuje 15 km dziennie. Koty są otoczone przez tereny miejskie niezwykle ludnego Bombaju, gdzie na 1 km2 przypada ponad 30 tys. mieszkańców (to 9 razy więcej niż w Warszawie). A mimo to mają się dobrze. Ich pożywienie składa się z czytali (Axis axis, gatunek jelenia) i innej występującej tu zwierzyny. Ale wiele drapieżników zapuszcza się poza granice parku, na obszary zajęte przez cywilizację. Gdy miasto ogarnia sen, prześlizgują się ulicami i zaułkami, polując na psy, koty, kury, świnie czy kozy. Od czasu do czasu zjadają też ludzi. Najbardziej prześladowane spośród dzikich kotów Przed człowiekiem odczuwają lęk, i nie bez racji. Ludzie są bowiem nieprzewidywalni: jedni lampartami się zachwycają, ratują je i podziwiają, a inni do nich strzelają, łapią w sidła, trują, wieszają. Czasem nawet polewają schwytane zwierzęta naftą i podpalają, a potem filmują męczarnie konającego stworzenia. Według działaczy ochrony przyrody lamparty są ze wszystkich wielkich kotów najbardziej prześladowane. A mimo to chodzą za ludźmi jak cienie. Nie mając wyboru, stały się niemal ich towarzyszami. Miejsca, gdzie lampartów jest najwięcej – czyli Afryka na południe od Sahary i Półwysep Indyjski – to równocześnie…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9f9e99e67eda1a69d98c6e1fcef8ca2a5450299c-d0d1c0d.png
width: 1232
height: 823

To szokujące i wyjątkowo rzadkie zdjęcia. Lampart przyłapany na... kanibaliźmie
type: item
date: 2018-04-06T10:01:47.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: afryka
subject: lamparty
description: Szokujące zdjęcia pokazują lamparta, który ciągnie truchło innego na drzewo, do swojej kryjówki. Najprawdopodobniej za chwile go zje. Dlaczego zabija członka tego samego gatunku?
encoded: Przypadki kanibalizmu wśród tych dzikich kotów notowano już wczesniej, jednak bardzo rzadko są one obserwowane. Najczęściej starsze samce zabiają młodsze by w ten sposób odstraszyć innych od swojego terytorium. Jest też wytłumaczenie ewolucyjne: starsze samce zabijają czasem młode niosące geny innych samców. Luke Hunter z chroniącej wielkie koty organizacji Panthera tłumaczy, że nie mogą sobie pozwolić na bycie ojczymami. W przypadku mniejszej ilości młodych samców samice łączą sie ze starszymi samcami mającymi swoje terytorium. Mimo przerażającej praktyki kanibalizmu lamparty tworzą bardzo silne więzi między partnerami płciowymi i potomstwem. - Obserwując lamparty zakochałem się w tych zwierzętach – mówi Siergiej Gorszkow, który od lat dokumentuje afrykańską przyrodę – są zwinne, okrutne, śmiertelnie niebezpieczne. To najbardziej nieuchwytne i zwinne spośród wielkich kotów. Tekst: Delaney Chambers Źródło: National Geographic

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c10efd51aad19fafa1e72c692d9ce9e282cac056-b4e683c.jpeg
width: 934
height: 620

RPA to nie tylko Mundial
type: item
date: 2010-06-15T12:12:56.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: lamparty
subject: republika południowej afryki
subject: słonie
description: O Republice Południowej Afryki jest teraz głośno - głównie z powodu mistrzostw świata w piłce nożnej. Ale ten kraj to również piękne, czasami niebezpieczne miejsca. Zapraszamy do obejrzenia materiałów znajdujących się na portalu National-Geographic.pl. Fotografie i publikacje dotyczą właśnie RPA.
encoded: O Republice Południowej Afryki jest teraz głośno - głównie z powodu mistrzostw świata w piłce nożnej. Ale ten kraj to również piękne, czasami niebezpieczne miejsca. Zapraszamy do obejrzenia materiałów znajdujących się na portalu National-Geographic.pl. Fotografie i publikacje dotyczą właśnie RPA. Albumy mjlefler: W Drodze Ptaki RPA zawierają zdjęcia zwierząt zamieszkujących Republikę Południowej Afryki. Szczególnie polecamy fotografię Just Chilling..., która przedstawia relaksujące się na słońcu surykatki. Zdjęcie jest zabawne. Następną osobą, która zamieściła zdjęcia zrobione w czasie pobytu w RPA, to carmel. Zapraszamy do obejrzenia albumów: Pingwiny Afrykańskie Carmelowe widokówki z RPA "Wszystkie zdjęcia w tej galerii zrobiłam w warunkach naturalnych . Odwiedziłam dwie kolonie pingwinów afrykańskich położone nad Zatoką Fałszywą w RPA" - tak carmel napisała pod pierwszą fotografią galerii Pingwiny Afrykańskie. Drugi album przedstawia malownicze miejsca w RPA, m.in. Zatokę Fałszywą ("To zatoka między Półwyspem Przylądkowym , a wybrzeżem nad Oceanem Indyjskim w Zachodniej Prowincji Przylądkowej RPA.... tu właśnie żyją rekiny zwane żarłaczami białymi, uchatki i pingwiny i całe mnóstwo morskich stworzeń"), okolice winnej krainy - Stellenbosch oraz okolice Graaff-Reinet. Malutek zamieściła na stronie National-Geographic.pl zdjęcia ze swojej wycieczki do Parku Krugera. Zapraszamy do obejrzenia galerii z 36 pracami przedstawiającymi najpopularniejsze zwierzęta żyjące w Parku Krugera. Zdjęcia są ciekawie i zabawnie opisane. Park Krugera 2010 Bohdan - to kolejny użytkownik, który zamieścił autorskie prace w swojej galerii na stronie National-Geographic.pl. Oto jego albumy: uShaka See World RPA, Thsukudu Shakaland RPA, Park Krugera RPA RPA, lwia rodzina "Gdzie można oglądać prawdziwą, nie skażoną cywilizacją przyrodę? Miejsc takich jest coraz mniej. Osobiście zaliczam do nich Park Narodowy Krugera w Republice Południowej Afryki, gdzie zasmakowałem w obcowaniu z prawdziwie …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8bfab477be1000b93a07d6558edbd10b3d8fb96c-63b5874.jpeg
width: 500
height: 334

Szkoła polowania
type: item
date: 2009-03-22T17:54:25.000Z
creator: Dereck Joubert
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: lamparty
subject: natura
subject: zwierzęta
description: Skończyła osiem dni, gdy zobaczyliśmy ją po raz pierwszy. Miała jeszcze mlecznoszare oczy i chwiejnie trzymała się na łapach.
encoded: Wynurzając się z nory na słońce, sprawiała wrażenie ciekawskiej i śmiałej; nie zwracała uwagi na skrzeczące na drzewach wiewiórki. Jej matka straciła już pięcioro młodych – pożarły je hieny, pawiany lub inne drapieżniki. Jaki los czeka tę młodziutką samiczkę? W przeciwieństwie do lwów czy gepardów lamparty prowadzą życie skryte i samotne. Polują w pojedynkę, przemykają się w cieniu, polegają na własnej przemyślności. Wytropić lamparta nie jest łatwo, więc gdy odkryliśmy samicę z córką w gęstwinie akacji i hebanowców w okolicy zwanej Mombo, postanowiliśmy śledzić ich losy. Od pierwszych dni Legadema – jak nazwaliśmy córkę (imię to w języku ludu Tswana oznacza światło z nieba) – narażona była na nieustanne niebezpieczeństwa. Raz stado pawianów próbowało ją wyciągnąć z nory, innym razem w pobliże podkradły się hieny; śmierć zawsze krążyła nieopodal. Poważną groźbę dla młodych lampartów stanowią lwy, a w tej części rezerwatu Moremi ich nie brakuje. To jednak nie powstrzymywało Legademy przed poznawaniem okolicy na własną rękę, gdy matka, udając się na polowanie, zostawiała ją samą na całe dnie. Dokądkolwiek poszła, koczkodany o rozbieganych oczach spostrzegały ją z odległości kilometra, a wiewiórki wszczynały alarm. Z czasem nauczyła się więc skradać i ukrywać. Matka, cierpliwa instruktorka, demonstrowała jej rzeczy niezbędne drapieżnikowi do przeżycia: jak osaczyć zwierzynę albo gdzie zacisnąć szczęki, by szybko udusić ofiarę. Dopiero gdy młoda samica po mistrzowsku opanuje te i wiele innych umiejętności, stanie się samodzielnym łowcą, jak każdy dorosły lampart.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/bb323d657f3d49e310b56b591b3a67adac238384-74c91ca.jpeg
width: 600
height: 419

10/2008
type: item
date: 2009-03-11T22:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: lamparty
subject: natura
subject: zwierzęta
description: Młody mężczyzna starannie nakłada żółty podkład, rysuje czarne obwódki wokół oczu i ust, kontrastujące z białymi zębami i białkami oczu. Pionowa biała linia biegnąca przez środek twarzy podkreśla jej symetrię (asymetryczne znaczy brzydkie) i wydłuża nos – bo ładny nos to nos długi i wąski. Twarz też musi być pociągła, a najprostszym sposobem na optyczne jej wydłużenie jest wygolenie włosów na czole. Włosy nad uszami utrefione naturalnymi olejkami dają osobliwy efekt skrzyżowania fryzur hiphopowca z Brooklynu i ortodoksyjnego chasyda. Z turbanu ze strusim piórem zwisają muszelki, kawałki skóry, monety i rozliczne amulety. Mile widziane, bo świadczące o kreatywności, są innowacje – błyszczący zamek błyskawiczny wymontowany ze starej walizki czy tarcza od zegarka Casio.Panowie z nigerskiego plemienia Wodaabe szykują się do najważniejszego święta: dorocznego konkursu piękności Gerewol (czyli „wybieranie najlepszego”). Odbywa się on jesienią, pod koniec pory deszczowej, mniej więcej w tym samym czasie, co wybory Miss World. To festiwal swatów, podczas którego kobiety dobierają sobie partnerów wyłącznie na podstawie tego, co da się zobaczyć gołym okiem (czasem nieśmiało przysłoniętym jedną dłonią). Powierzchowność, fizyczne piękno jest dla nomadów Wodaabe z rodziny Fulani najwyższą wartością, która określa człowieka i decyduje o jego istnieniu. W ich języku fulfulde słowa „być” i „być pięknym” są niezwykle sobie bliskie – jeśli ktoś lub coś
encoded: Spis treści: Rzut beretem. Tryptyk o polskiej wsi. Zielona Sahara. Rzecz o ludach, które widziały pustynię kwitnącą. Wodaabe. Nomadzi uważają się za najpiękniejszych na świecie. Annapurna. Wyprawa na szczyt rażącej piorunami Bogini Urodzaju. Śladami Biblii cz. V. Izraelici pod murami Jerycha. Czy je zdobyli? Wieloryby biskajskie. Prawie je wybiliśmy, zanim zdążyliśmy poznać Tylko dla prenumeratorów: Teleskop Hubble’a. Instrument, który przybliżył człowiekowi niebo.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2432a384c5c73d3ba320ae4c79ebd7757317150f-26aa77d.jpeg
width: 1037
height: 1502