National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-23T16:45:21.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Lutowy Traveler już jutro w kioskach
items: Skarby Rogu Afryki - Etiopia
items: 7/2009
items: Wywiad. Anna Olej-Kobus, Krzysztof Kobus

Lutowy Traveler już jutro w kioskach
type: item
date: 2013-01-24T05:00:00.000Z
creator: redakcjang
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: birma
subject: eden
subject: lalibela
subject: nowa zelandia
subject: porady w podróży
subject: tanie podróżowanie
subject: tanzania
subject: traveler
description: Już jutro ukaże się kolejny, lutowy numer National Geographic Traveler
encoded: W numerze lutowym szukamy raju. Stawiamy tezę, że rajem dla oczu jest Birma, rajem dla uszu są głosy sawanny w Tanzanii, rajem dla nosa - lawendowe pola Prowansji, rajem dla skóry masaże w indyjskiej Kerali, rajem dla podniebienia - miks kuchni w Singapurze. Jedziemy do Lalibeli, etiopskiej Jerozolimy, którą zbudowali ponoć aniołowie, spływamy po Zambezi i sprawdzamy, jak tanio podróżować po krainie bez drapieżników, czyli Nowej Zelandii. Zastanawiamy się też, jak zachowywać się w kontaktach z pierwotnymi plemionami. A że czasami raj może zamienić się w piekło, pokazujemy w tekście o uwięzionych w Papui Nowej Gwinei. Na weekend lecimy zaś do Vancouver, czyli według wszelkich danych najwygodniejszego miasta do życia na świecie. Luty to także Walentynki. My polecamy miejsca na oświadczyny, sprawdzamy, po czym poznać w różnych kulturach, czy ktoś jest żonaty/zamężna, czyli "nie tylko obrączki", serwujemy romantyczne śniadanie Brazylii czy Tajlandii, rozmawiamy o dzikich plemionach z amerykańskim reporterem Scottem Wallacem. Poza tym bierzemy pierwszą lekcję hokeja i testujemy łyżwy, a także przechodzimy krótką psychoterapię, dzięki której przestajemy się bać latać samolotami.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/004d59ad7141c534c9448b01f65de3dca2a68157-e98fd9a.jpeg
width: 1181
height: 1181

Skarby Rogu Afryki - Etiopia
type: item
date: 2010-04-26T10:34:10.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: dolina królów
subject: etiopia
subject: lalibela
subject: rzeka omo
description: Najbardziej cenimy miejsca nieodkryte, dziewicze i pełne świeżości. Tyle, że turystyka bardzo szybko tę świeżość zabija. W Afryce, jednym z niewielu krajów, które pozostały prawdziwe jest Etiopia. Zupełnie wyjątkowe jest to, że przy swojej naturalności jest jednocześnie dostępna dla zwykłego, „walizkowego” turysty.
encoded: Najbardziej cenimy miejsca nieodkryte, dziewicze i pełne świeżości. Tyle, że turystyka bardzo szybko tę świeżość zabija. W Afryce, jednym z niewielu krajów, które pozostały prawdziwe jest Etiopia. Zupełnie wyjątkowe jest to, że przy swojej naturalności jest jednocześnie dostępna dla zwykłego, „walizkowego” turysty. Fot. Kobieta z plemienia Hamer, dolina Omo Wycieczkę do Etiopii możesz kupić na: http://rezerwacje.national-geographic.pl/Wakacje Etiopia leży w niespokojnej części kontynentu nazywanej Rogiem Afryki. Sąsiedztwo Somalii i Sudanu to nie najlepsza rekomendacja. Kenia i Erytrea też ostatnio nie mają dobrej sławy. Fot. Ludzie z plemienia Hamer, dolina Omo Nic więc dziwnego, że pytanie o bezpieczeństwo nasuwa się automatycznie. Odpowiedź jest zdecydowanie jednoznaczna – podczas kilkunastu już podróży do tego kraju nigdy nie czułem jakiegokolwiek zagrożenia. Na turystycznych szlakach wojna w sudańskim Darfurze jest czymś tak odległym jak sytuacja na Kaukazie dla mieszkańca Ciechocinka. W Addis Abebie, jak w każdym dużym mieście, szukający guza pewnie go w końcu znajdzie ale musi się bardzo starać. Fot. Ludzie z plemienia Hamer, dolina Omo Generalnie mieszkańcy Etiopii są bardzo sympatyczni i dobrze nastawieni do obcych. Czuje się, że nie mają wobec nas żadnych kompleksów. I słusznie- przecież Etiopia przyjęła chrześcijaństwo w IV wieku, co robili wtedy nasi przodkowie nie muszę chyba przypominać. Gdy pytam Polaków pierwszego dnia po przylocie co ich uderza najbardziej odpowiedź jest zawsze ta sama- sympatyczni ludzie. Gdy spojrzysz na dziewczynę, a trudno nie spoglądać bo to piękne kobiety, natychmiast się do ciebie promiennie uśmiechnie - opowiadali zachwyceni panowie. Towarzyszki podróży podzielają opinię swoich partnerów. Fot. Ludzie z plemienia Hamer, dolina Omo Etiopia to kraj olbrzymi, trzy razy większy od naszego. Dlatego trudno go choć pobieżnie zwiedzić za jednym razem. Klasyczne trasy są dwie- historyczny szlak na północy i południe z plemionami miesz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/963730b799df2a41f03334f4adcaaca62ac9ae33-b7d4d6d.jpeg
width: 683
height: 1024

7/2009
type: item
date: 2009-07-05T20:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: lalibela
subject: ojcowski park narodowy
subject: podróże
subject: zabytki
subject: zwiedzanie
description: Próbowałam. Naprawdę. Spakowałam szklane butelki, oddzielnie plastikowe (zgniecione, koniecznie z odkręconymi korkami!), gazety włożyłam do kartonu równiutko… Przyjechała śmieciarka, a pan z obsługi wrzucił to wszystko na jedną kupę w ciężarówce. – Jak to – zapytałam – przecież to były POSEGREGOWANE ŚMIECI! – W tej mieścinie jest pani chyba jedyną segregującą klientką. Czy mam przyjeżdżać do pani specjalnym samochodem? – zaśmiał się. Tak jest od kilku lat, odkąd mieszkam pod Warszawą w małej gminie leżącej w otulinie Puszczy Kampinoskiej (!). Przez cały ten czas wożę do miasta worki z podzielonymi śmieciami i potem jak wariatka wrzucam po jednej butelce do segregatorów stojących na większych osiedlach. Oszczędzam wodę, prąd, używam najczęściej toreb ekologicznych i dziwię się głupocie ludzkiej – jak można rozrzucać butelki i puszki po pięknej, zielonej okolicy? Upominam znajomych i chyba mają mi to za złe, ale wierzę, że trzeba. Nawet modnie jest być teraz EKOLOGICZNYM…Niestety, w trakcie moich dalekich podróży przekonuję się niemal na każdym kroku, że mało jest nas – domorosłych ekologów – na świecie. Mówienie o ochronie środowiska to domena społeczeństw najbardziej zatruwających nasz glob, bo najbardziej uprzemysłowionych, czyli Europy i Ameryki Północnej. Stanowimy jednak zaledwie 16,5 proc. ludności świata! Tymczasem w Ameryce Południowej, Afryce i Azji ludzie walczą z biedą i głodem, kogo więc obchodzi tam segregowanie śmieci?! Jak wytłumaczyć prostemu człowiekowi, że nie powinien zabijać chronionych zwierząt, skoro za futro dzikiego kota może wykarmić całą rodzinę przez wiele miesięcy? Rocznie wylewamy hektolitry ścieków do rzek, wycinamy lasy, wyjaławiamy glebę... Czy zatem moich kilka energooszczędnych żarówek i wywożenie makulatury do skupu robi różnicę? Wierzę, że tak. Martyna Wojciechowska
encoded: Spis Treści LIPIEC 2009 Dieta niskowęglowa. Niewielkim wysiłkiem każdy może zmniejszyć swoją presję na środowisko, a przy okazji zadbać o własny portfel. Amazonia pod topór. Zielone płuca planety znikają w błyskawicznym tempie. Sprzyjają temu bezprawie i ekonomiczne nierówności. Gleby. Czy stworzona przez Indian Amazonii sztuczna gleba terra preta zdoła zwiększyć produktywność rolnictwa i związać nadwyżki węgla? Czarne prognozy. Ocieplenie klimatu oznacza więcej wody – tyle że w miejscach, w których i tak jest mokro. Za to innym grozi pustynnienie. Ginące gatunki. Człowiek znakomicie przyspieszył tempo wymierania gatunków. Najwyższa pora pomyśleć o odbudowie bioróżnorodności. Tylko dla prenumeratorów . Zielone dachy. Miejskie dachy to ogromne jałowe, pozbawione życia przestrzenie. Możemy – i powinniśmy – zwrócić je przyrodzie.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5d303912c12199dcb8dae1d4de4701e973374a6a-fb36408.jpeg
width: 1040
height: 1506

Wywiad. Anna Olej-Kobus, Krzysztof Kobus
type: item
date: 2009-03-21T21:42:40.000Z
creator: Anita Szarlik
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: lalibela
subject: ojcowski park narodowy
subject: podróże
subject: zabytki
subject: zwiedzanie
description: Z racji wykonywanego zawodu podróże są na stałe wpisane w ich kalendarz. Kiedy pojawili się synowie, niewiele się zmieniło. Teraz po prostu jeżdżą we czwórkę. Dzięki temu mają okazję spojrzeć na świat oczami dziecka.
encoded: LUDZIE W DRODZE - BIAŁE SŁONIE Z Anną Olej-Kobus i Krzysztofem Kobusem rozmawia Anita Szarlik ANITA SZARLIK: Kto kogo zaraził podróżowaniem? KRZYSZTOF KOBUS: Nie ma tu jednego winnego. Uczyliśmy się od siebie wzajemnie. Ja zacząłem jeździć z Anią do egzotycznych krajów, ona ze mną podróżowała po Polsce, której wcześniej dobrze nie znała. Ile lat mieli Wasi synowie, gdy zabraliście ich w podróż na Daleki Wschód? ANNA OLEJ-KOBUS: Staś miał pięć i pół miesiąca. Gdy wracaliśmy – prawie osiem. To były ważne miesiące. W Birmie wyrosły mu dwa zęby, w Kambodży nauczył się sam siedzieć. A Michałek w Bangkoku skończył dwa latka. Urodził się 17 lutego 2005 roku, dokładnie w 25. rocznicę pierwszego zimowego wejścia na Everest. Może to znak, że ma być zdobywcą? Wyprawa z niemowlakami na drugi koniec świata. To kompletne szaleństwo! ANNA: Tak też powiedział nasz lekarz rodzinny. Uznał wręcz, że jesteśmy nieodpowiedzialni. Na szczęście inny lekarz, zajmujący się chorobami tropikalnymi, stwierdził, że co prawda takiej wyprawy nie może rekomendować, ale nas rozumie. Nie była to jednak pierwsza wyprawa chłopców. Gdy Michał miał miesiąc, zabraliśmy go na kilka dni do Ojcowskiego Parku Narodowego. Pracowaliśmy wtedy nad albumem fotograficznym o Polsce. Terminy goniły. Krzysztof mógł, oczywiście, jechać sam, ale doszliśmy do wniosku, że byłoby to nie fair. On jeździ, fotografuje, chłonie, a ja siedzę zamknięta w czterech ścianach? Za dobrze się znam – czułabym się niedowartościowana, sfrustrowana, załamana. Potrzebowałam tego wyjazdu. I kolejnych. Tylko po co zabierać kilkumiesięczne dziecko na drugi koniec świata? Przecież ono niewiele jeszcze z tego wszystkiego rozumie. Nie doceni wspaniałej świątyni, oryginalnej kuchni, egzotycznych zwyczajów. Za to narażone jest na spory stres. ANNA: Podróż jest częścią naszego życia, a dzieci są częścią naszej rodziny. Chcemy przeżywać najpiękniejsze chwile we czworo. W czasie wyjazdu tworzą się zupełnie inne więzi. Znam wiele historii, kiedy rodzi…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f07fef9a95b28960ea30f6a5968a123491ed5d47-ee0e705.jpeg
width: 640
height: 427