National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-05-07T12:41:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Rekonstrukcja twarzy z próbki DNA? To już nie jest science fiction
items: Podrzucili olbrzymi skarb z epoki brązu. Archeologów wcale to nie cieszy. Dlaczego?
items: Ten człowiek próbował sprzedać wieżę Eiffla na złom. Za pierwszym razem nawet mu się udało
items: Znany polski polityk zginął w tajemniczych okolicznościach. Podobno szukał złota Inków
items: Upadek królowej trucizn. Jak naukowcy nauczyli się wykrywać arszenik?
items: Mroczna tajemnica Agathy Christie. Czy „królowa kryminałów" próbowała wrobić męża w morderstwo?
items: Nieludzkie zabójstwo mężczyzny w średniowieczu. Badanie potwierdziło morderstwo z zimną krwią
items: Koty mogą pomagać śledczym badającym miejsca zbrodni. W jaki sposób? „Zbierają” na sierści DNA ludzi
items: Nadchodzi „Raport mniejszości”: algorytm przewiduje tydzień wcześniej, gdzie zostanie popełnione więcej przestępstw
items: Czy istnieje zbrodnia doskonała? Fascynujący świat kryminalistyki
items: Samobójstwo - ucieczka przed światem czy wołanie o pomoc?

Rekonstrukcja twarzy z próbki DNA? To już nie jest science fiction
type: item
date: 2025-05-07T12:40:49.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: kryminalistyka
subject: kryminologia
subject: nauka
subject: sztuczna inteligencja
subject: Technologia
description: Nowy model sztucznej inteligencji opracowany przez chińskich naukowców, może zrewolucjonizować kryminalistykę. Potrafi skutecznie zrekonstruować wygląd osoby tylko na podstawie próbki jej kodu genetycznego.
encoded: Spis treści: Nowy model AI: od generatora obrazów do rekonstrukcji twarzy Przyszłość genetycznej rekonstrukcji twarzy Morfologia twarzy, jak każda cecha osobnicza, ma swój zapis w kodzie genetycznym. Jednak przełożenie skomplikowanego kodu DNA na wygląd człowieka nie jest rzeczą prostą i do tej pory było właściwie niemożliwe. Kryminolodzy rekonstruowali wygląd twarzy na podstawie zachowanych fragmentów czaszki. Jednak w przypadku bardzo małych fragmentów było to niezwykle trudne. Poza tym tylko na podstawie kości nie da się wywnioskować cech takich, jak kolor oczu czy włosów. Teraz, za sprawą nowego modelu sztucznej inteligencji, to się może zmienić. Nowy model AI: od generatora obrazów do rekonstrukcji twarzy Naukowcy z Chin opracowali nową, potencjalnie rewolucyjną metodę rekonstrukcji twarzy. Stworzyli model sztucznej inteligencji o nazwie Difface, który analizuje próbki DNA i na ich podstawie generuje możliwy wygląd twarzy. Ta technika, która brzmi jak rodem z powieści fantastycznonaukowej, może zmienić kryminalistykę na zawsze. Naukowców zainspirowały doskonale już znane i powszechne modele AI służące do generowania obrazów z tekstu. Zamiast tekstu, użyli jednak kodu DNA. Zdefiniowali kluczowe cechy zapisane w 9674 parach nukleotydów w nici DNA. Następnie przypisali im konkretne punkty na trójwymiarowej mapie twarzy. Difface, podobnie jak inne modele AI, musiał zostać odpowiednio wytrenowany na dużej próbie danych. Wykorzystano do tego celu bazę PGG Han2 – olbrzymi, ogólnodostępny zbiór danych o ludzkim genomie ludności Han. Wyniki okazały niezwykle interesujące. Nowy model wykazał bardzo wysoką skuteczność rekonstrukcji twarzy. Dodatkowe informacje, takie jak wiek, płeć czy masa ciała, jeszcze poprawiają jakość rekonstrukcji. – Difface potrafi w zadziwiający sposób generować trójwymiarowe obrazy twarzy wyłącznie na podstawie danych DNA. Umie też przewidzieć wygląd twarzy w różnym wieku – mówi współautor badania, dr Luonan Chen z Chińskiej Akademii Nauk. Przysz…

AdobeStock1286346792-2be8c6d.jpeg
width: 5824
height: 3264

Podrzucili olbrzymi skarb z epoki brązu. Archeologów wcale to nie cieszy. Dlaczego?
type: item
date: 2024-10-22T12:40:15.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: kryminalistyka
subject: odkrycia archeologiczne
subject: policja
subject: pradzieje
subject: skarby
subject: Zachodniopomorskie
description: Nieznane osoby podrzuciły pod siedzibę stowarzyszenia zajmującego się historią ziemi gryfińskiej olbrzymi skarb z epoki brązu. Teraz poszukuje ich policja, bo odkrycia dokonano nielegalnie. Przekazane zabytki archeologów cieszą umiarkowanie, bo nie znamy kontekstu ich znalezienia.
encoded: Spis treści: Jeden z największych skarbów odkrytych w ostatnich latach Zabytki bez kontekstu to zła informacja dla archeologów Chcesz poszukiwać zabytków? Można robić to legalnie Jeśli sądzicie, że praca archeologa polega na pozyskiwaniu z ziemi pięknych artefaktów, to jesteście w błędzie. Dla badaczy zajmujących się najdalszą historią człowieka kluczowe są w zasadzie wszystkie informacje, które można pozyskać, czy to w czasie wykopalisk, czy badań nieinwazyjnych. Bo archeologia dziś to nie tylko „kopanie w gruncie rzeczy”. Dlatego wielkie oburzenie wśród archeologów wywołała informacja o nielegalnym odkryciu wielkiego skarbu z epoki brązu w północno-zachodniej Polsce. Jeden z największych skarbów odkrytych w ostatnich latach Kilka dni temu na stronie Komendy Wojewódzkiej Policji w Szczecinie ukazał się komunikat dotyczący przejęcia skarbu. Przedmioty po odnalezieniu podrzucono pod siedzibę stowarzyszenia zajmującego się historią ziemi gryfińskiej. Stamtąd zabytki z pomocą policji trafiły do archeologów z Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Szczecinie. „Jest to jeden z największych skarbów odnalezionych ostatnimi laty w Polsce” – napisał nadkom. dr Marek Łuczak z KWP w Szczecinie. Składa się na niego ponad 100 zabytków wykonanych z brązu i ze srebra, w tym 73 dużych rozmiarów. Są to m.in.: broń, naszyjniki, umba tarcz, sierpy, groty oszczepów. Nie jest do końca jasne, w jakim celu kilka tysięcy lat temu złożono te przedmioty do ziemi. Być może jest to skarb, czyli nagromadzenie zabytkowych artefaktów, a nie przedmioty towarzyszące pochówkowi, bo jest ich po prostu zbyt dużo. Zabytki bez kontekstu to zła informacja dla archeologów Jak czytamy na stronie policji, skarb pozyskano w wyniku nielegalnych poszukiwań zabytków. Fakt, że go wydobyto w niefachowy sposób, oznacza utratę cennych informacji na jego temat. Nie jest możliwe na przykład precyzyjne określenie jego wieku z pomocą metody radiowęglowej na podstawie materiałów organicznych zalegających obok artefaktó…

132-181819-1dec223.jpg
width: 1200
height: 800

Ten człowiek próbował sprzedać wieżę Eiffla na złom. Za pierwszym razem nawet mu się udało
type: item
date: 2024-06-28T08:57:32.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: francja
subject: historia
subject: kryminalistyka
subject: oszustwa
subject: paryż
subject: Społeczeństwo
subject: wieża eiffla
description: Victor Lustig zaczynał od drobnych przekrętów, ale talent nie pozwolił mu zatrzymać się w pół drogi. Niepowtarzalna okazja nadarzyła się w latach 20. XX w. gdy władze Paryża zaczęły zastanawiać się, co zrobić z wieżą Eiffla.
encoded: W tym artykule: Kryminalny sukces Victora Lustiga Jak sprzedać wieżę Eiffla Oszust ucieka z walizką pełną pieniędzy Aresztowanie Lustiga Nikt nie wie, kim naprawdę był człowiek, który dwukrotnie usiłował handlować wieżą Eiffla. We wszystkich encyklopediach jego biogram można znaleźć pod hasłem Victor Lustig. Ale kiedy pod koniec życia osadzono go w Alcatraz, figurował w aktach więziennych jako Robert V. Miller. Nie wiadomo, skąd pochodził. Sam Lustig utrzymywał, że urodził się w miasteczku Hostinné w Austro-Węgrach w arystokratycznej rodzinie. Jednak pod koniec życia wyznał, że był dzieckiem ubogich chłopów. Kryminalny sukces Victora Lustiga Lustig powoli wspinał się po drabinie kryminalnej „kariery”. Zaczynał jako żebrak, później terminował jako kieszonkowiec, włamywacz i paser. Miał niezwykły talent do oszukiwania w grach karcianych. Potrafił potasować talię tak, by karty znalazły się na dokładnie przewidzianych miejscach. Znali go detektywi w ponad czterdziestu amerykańskich miastach – nazywali go „Szrama” od cięcia na twarzy, pamiątki po historii miłosnej z młodości. Mimo tak charakterystycznej cechy był nieuchwytny. Używał 47 pseudonimów, władał biegle pięcioma językami i posługiwał się ponad tuzinem paszportów. Zazwyczaj podróżował z kufrem pełnym przebrań, które pozwalały mu w kilka chwil przeistoczyć się w dowolną postać, od rabina po portiera w hotelu. Jeden z agentów Secret Service (cytowany przez „New York Timesa”) miał o nim powiedzieć: „ulotny jak dym z papierosa i czarujący jak marzenie młodej dziewczyny”. Jak sprzedać wieżę Eiffla Wiosną 1925 r. Lustig, czując, że amerykańska policja za bardzo się nim interesuje, wyjechał do Paryża. Tam wpadł na pomysł najśmielszego przekrętu, jakiego kiedykolwiek dokonano. Postanowił sprzedać wieżę Eiffla na złom! Ten pomysł, dziś absurdalny, w latach 20. XX wieku nie był wcale niedorzeczny. Wieża Eiffla nie stanowiła jeszcze wówczas symbolu Paryża i całej Francji. Konstrukcję wzniesiono w 1889 r. na Wystawę Światową…

z-wieza-eiffla-moglo-byc-zupelnie-inaczej-wszystko-zalezalo-od-dzialan-jednej-osoby-6464827.png
width: 1200
height: 630

Znany polski polityk zginął w tajemniczych okolicznościach. Podobno szukał złota Inków
type: item
date: 2024-06-15T12:30:20.000Z
creator: Adam Węgłowski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: inkowie
subject: kryminalistyka
subject: polityka
subject: prl
subject: złoto
description: PRL-owski polityk wierzył, że jest potomkiem Inków i odziedziczył po przodkach wielki skarb. Sprawa jego śmierci brzmiała nieprawdopodobnie, jednak dowody mówiły coś zupełnie innego.
encoded: W tym artykule: Związki Inków z Niedzicą Testament zapisany pismem kipu Badania genetyczne wykluczyły związek z Inkami Śmierć Andrzeja Benesza Zwykły wypadek? Polacy w Peru Akt adopcji Inkasa Co ukrywał Inkas? Sprawa ta łączy się z jedną z najniezwyklejszych polskich legend. Opowiada o potomkach Inków, którzy uciekli przed Hiszpanami z Ameryki… na Spisz – pod skrzydła polsko-węgierskiego rodu Berzeviczych. Ich potomkiem miał być wicemarszałek Sejmu z czasów PRL Andrzej Benesz. Legenda ujrzała światło dzienne tuż po II wojnie światowej, gdy polityk był jeszcze postacią anonimową. Brzmiała nieprawdopodobnie, jednak wielu uważało, że musi w niej tkwić ziarno prawdy, bo Benesz miał w ręku żelazne dowody. Związki Inków z Niedzicą Wedle legendy w XVIII w. szlachcic Sebastian Berzeviczy popłynął do Ameryki Południowej i zawarł tam niecodzienną znajomość. „Poślubił Indiankę peruwiańską z wymierającego już wówczas narodu Inków. Córka tego stadła, Umina, wyszła za Amaru, potomka królewskiego rodu. Z tego całkiem egzotycznego małżeństwa pozostał syn Antonio z dodatkową nazwą Inkas, albowiem z pochodzenia w stu procentach przedstawiciel krwi wytraconego narodu tubylców peruwiańskich. Antoni mieszkał na zamku w Niedzicy. Jego prawnukiem jest obywatel Bochni Andrzej Benesz” – pisał poeta i gawędziarz Jalu Kurek. W 1947 r. jako jeden z pierwszych puścił w publiczny obieg informację o przedziwnej legendzie. Właściwie tworzyła się na jego oczach. Kurek pisał to bowiem w rok po dziwnym wydarzeniu w Niedzicy. 31 lipca 1946 r. w opuszczonym spiskim zamczysku zjawił się 28-letni Andrzej Benesz z zamiarem przeprowadzenia „prac odkrywczych”. Jak stwierdził w sprawozdaniu dla władz, były one „rezultatem odszukania w archiwum Kościoła św. Krzyża w Krakowie dokumentu adopcji ostatniego potomka emigracyjnego linii Inkasów przez rodzinę Benesz-Berzeviczych. Dokument ten, spisany dnia 21 czerwca 1797 r. na zamku w Niedzicy, między innymi określa ściśle miejsce, w którym ukryto, celem zachowania…

inkowie-polski-ludowej-znany-polityk-zginal-bo-szukal-zlota-inkow-9c99aa0.png
width: 1200
height: 630

Upadek królowej trucizn. Jak naukowcy nauczyli się wykrywać arszenik?
type: item
date: 2024-02-03T10:32:22.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: chemia
subject: Edukacja
subject: historia
subject: kryminalistyka
subject: odkrycia
description: Aż do XIX wieku przestępcy, którzy używali arszeniku, byli praktycznie bezkarni. Powstrzymali ich nie policjanci, lecz chemicy. Przełomem okazały się dwie sprawy sądowe. Jedna w Anglii, druga we Francji.
encoded: W tym artykule: Arszenik, czyli proszek dziedziczenia Pierwsze doświadczenia Jamesa Marsha Test kontra truciciele Mathieu Orfila i podstawy toksykologii Zagadka śmierci Lafarge'a Pierwsze analizy Był arszenik czy go nie było? Rozwiązanie sprawy nie było łatwe Sędzia Moran przechadzał się po pokoju, rzucając nerwowe spojrzenia to na szacowną matronę madame Lafarge, to na jej zasmuconą synową Marie. Czyżby to ta młoda, ładna, krucha kobieta miała stać za śmiercią Charles’a Lafarge’a? „To ona, panie sędzio, niech pan zawierzy matce! – łkała starsza kobieta. – Aptekarz mi powiedział, że kupiła u niego arszenik. Niby na szczury. Niech pan, panie sędzio, przesłucha aptekarza, błagam!”. Moran otarł pot z czoła. Był styczeń, a jemu zrobiło się gorąco. Skinął na żandarmów stojących w drzwiach pokoju. „Przesłuchajcie aptekarza” – polecił zmęczonym głosem. Tak zaczęła się sprawa, która odmieniła oblicze współczesnej kryminologii. Arszenik, czyli proszek dziedziczenia Grecy, Rzymianie, Egipcjanie i inne ludy starożytnego świata znali trucizny roślinne. Na przykład cykutę (inaczej lulek, blekot), na której wypicie skazano w Atenach Sokratesa w 399 r. p.n.e. Ponad tysiąc lat później z powodzeniem zastąpiła je trucizna nieorganiczna – tlenek arsenu. Ten zabójczy proszek zsyntetyzował arabski alchemik Geber. Dlaczego jadowite zwierzęta są odporne na własną truciznę? Biologów od lat fascynuje, dlaczego jadowite zwierzęta są odporne na samozatrucia. Istnieją trzy naukowe wyjaśnienia. Kiedy dokładnie odkryto jego trucicielskie właściwości, nie wiadomo. I nikt nie próbuje pokusić się o przybliżone oszacowanie liczby ofiar arszeniku na przestrzeni wieków. Wiemy jednak, że ta trucizna długo gwarantowała mordercom nieomal bezkarność, bo była niewykrywalna dla medyków, jurystów czy dopiero raczkującej policji. Mogli tylko domyślać się zbrodni, za poszlakę biorąc np. specyficzny, kojarzący się z zapachem czosnku, odór trupa. Jedną z najsłynniejszych domniemanych ofiar był sam Napoleon Bonap…

upadek-krolowej-trucizn-jak-naukowcy-nauczyli-sie-wykrywac-arszenik-2f8dfa3.png
width: 1200
height: 630

Mroczna tajemnica Agathy Christie. Czy „królowa kryminałów" próbowała wrobić męża w morderstwo?
type: item
date: 2024-01-16T17:59:58.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: kryminalistyka
subject: tajemnice
description: Wieczorem 3 grudnia 1926 roku Agatha Christie opuściła swój dom w Berkshire, wsiadła do samochodu i ślad po niej zaginął. Sławnej pisarki szukała policja, dziennikarze tabloidowi i zwykli ludzie. Co tak naprawdę zdarzyło się prawie 100 lat temu?
encoded: W tym artykule: Wielkie poszukiwania sławnej pisarki Czy Agatha Christie straciła pamięć? Zemsta zdradzonej żony Był rok 1926. Agatha Christie przechodziła rodzinny kryzys. Jej małżeństwo z Archibaldem Christie znalazło się na krawędzi rozpadu. Miał kochankę i poprosił słynną pisarkę o rozwód. 3 grudnia para pokłóciła się. Po awanturze Archie wyjechał z ich domu w Sunningdale w hrabstwie Berkshire i udał się do posiadłości wspólnych znajomych, państwa James, gdzie miał spędzić weekend z kochanką. Agatha ucałowała śpiącą córkę Rosalind i opuściła dom o 21.45. Następnego dnia jej samochód, zielony Morris Cowley, został znaleziony kilkanaście kilometrów dalej, nad brzegiem jeziora Silent Pool w Newlands Corner w hrabstwie Surrey, z włączonymi światłami. Wewnątrz znajdowało się futro Agathy, jej walizka z ubraniami i prawo jazdy, którego termin ważności wygasł. Pisarka zniknęła. Wielkie poszukiwania sławnej pisarki Informacja o jej zaginięciu pojawiła się m.in. na pierwszej stronie „New York Timesa”. Agathy szukało ponad 1000 policjantów i 15 tys. ochotników, kilkanaście samolotów przeczesywało okolicę z powietrza, a jedna z gazet wyznaczyła nagrodę wysokości 100 funtów (ponad 5500 dzisiejszych funtów) za informację o miejscu pobytu pisarki. Sir Arthur Conan Doyle, wielbiciel spirytyzmu, wynajął nawet medium, żeby wskazało miejsce pobytu jego koleżanki po fachu. Mimo to Christie odnalazła się dopiero 14 grudnia w hotelu Swan Hydropathic w Harrogate w Yorkshire, gdzie zameldowała się 4 grudnia jako Teresa Neele (było to nazwisko kochanki jej męża). Kiedy zdjęcia zaginionej pisarki ukazały się w gazetach, niektórzy goście hotelowi ją rozpoznali, ona sama jednak twierdziła, że ze słynną Agathą Christie łączy ją tylko przypadkowe podobieństwo. W końcu pracujący w hotelu muzyk powiadomił policję, która ściągnęła Archiego, żeby zidentyfikował żonę. Tak wyglądaliby polscy pisarze, gdyby żyli współcześnie. Autorzy lektur okiem sztucznej inteligencji Storytel poprosił sztuczną i…

agatha-christie-a52995b.png
width: 1200
height: 630

Nieludzkie zabójstwo mężczyzny w średniowieczu. Badanie potwierdziło morderstwo z zimną krwią
type: item
date: 2023-01-05T17:57:26.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: badania
subject: Edukacja
subject: kryminalistyka
subject: mordercy
subject: morderstwa
subject: Społeczeństwo
subject: średniowiecze
description: Naukowcy badali szczątki człowieka, który zmarł we Włoszech ponad 700 lat temu. Jego czaszka była bardzo uszkodzona. Okazało się, że mężczyzna został zamordowany, a napastnik zadał mu co najmniej 4 brutalne ciosy mieczem w głowę.
encoded: W tym artykule: Dlaczego średniowieczny mężczyzna został brutalnie zamordowany? Ofiara najpierw próbowała się bronić Zmarły mógł należeć do wpływowej włoskiej rodziny Zabójstwa są niejako wpisane w gatunek ludzki. Według Starego Testamentu już syn pierwszych ludzi, Adama i Ewy, miał dopuścić się morderstwa. W Księdze Rodzaju Kain zabija swojego młodszego brata Abla, za co zostaje później ukarany. Istnieją jednak archeologiczne dowody na to, że ludzie pierwotni mordowali się już w okresie paleolitu. Jakie były motywy tych prastarych zabójstw? Prawdopodobnie walka o dominację w grupie lub kłótnie o pożywienie. Dlaczego średniowieczny mężczyzna został brutalnie zamordowany? Kryminalistyka to nauka, która prowadzi do rozpoznawania i wykrywania patologicznych zjawisk społecznych. Badacze, którzy zajmują się tą dziedziną, starają się znaleźć zależności i powody, dla których ludzie decydują się na niezgodne z prawem czyny. Chociaż początki kryminalistyki sięgają XIX wieku, zbrodnie popełniane były od prehistorycznych czasów, a odkrywanie motywów i kontekstów z przeszłości, pomagają lepiej zrozumieć minione czasy. Czy istnieje zbrodnia doskonała? Fascynujący świat kryminalistyki Im więcej nauki w kryminalistyce tym lepiej może ona służyć sprawiedliwości. Podczas najnowszych badań naukowcy z włoskiego uniwersytetu Insubria przeanalizowali szczątki średniowiecznego mężczyzny, którego czaszka była mocno zniszczona. Uczeni chcieli dowiedzieć się, w jaki sposób zmarł ten człowiek, który żył we Włoszech ponad 700 lat temu. Badania opublikowano na łamach czasopisma naukowego „Journal of Archaeological Science: Reports”. Ofiara najpierw próbowała się bronić Badacze dokonali analizy z wykorzystaniem nowoczesnych technik kryminalistycznych. Przeprowadzili tomografię komputerową i mikroskopię cyfrową, aby dokładnie odtworzyć obrażenia czaszki. Naukowcy odkryli, że zmarły został brutalnie zamordowany, a napastnik wymierzył mu cztery silne ciosy mieczem w głowę. – Ofiara została prawdop…

ofiara-morderstwa-75cb5be.webp
width: 970
height: 546

Koty mogą pomagać śledczym badającym miejsca zbrodni. W jaki sposób? „Zbierają” na sierści DNA ludzi
type: item
date: 2022-11-06T11:49:01.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: badania
subject: dna
subject: Dom
subject: koty
subject: kryminalistyka
subject: zwierzęta
description: Koty mogą kryć znacznie więcej tajemnic, niż się wydaje ich opiekunom. Jeśli były obecne na miejscu przestępstwa, jest możliwe, że „przechowują” dowody wskazujące na sprawcę. Naukowcy twierdzą, że z kociego futra można pobrać DNA osób, które znajdowały się ostatnio w pobliżu zwierzęcia.
encoded: W tym artykule: Ludzki DNA na kocie Co przechowują koty? Skarbnica wiedzy dla śledczych? Wprawdzie zwierzęta domowe nie potrafią mówić, nie oznacza to jednak, że są całkowicie nieprzydatne dla śledczych. Dotychczas nie sądzono, że mogą w jakikolwiek pomóc w ustaleniu przebiegu wypadków na miejscu zbrodni. Troje australijskich badaczy zwróciło jednak uwagę, że bardzo mało wiemy o czymś, co związane jest z najnowocześniejszymi technikami śledczymi. Wszyscy znamy tę scenkę z filmów albo seriali. Na miejscu zbrodni pojawia się ekipa techników kryminalistycznych, skrupulatnie zabezpieczająca ślady i pobierająca próbki. Te następnie mają zostać przebadane w laboratorium. Tym, co szczególnie interesuje detektywów, jest DNA znajdowany na miejscu przestępstwa. Jeśli uda się pobrać odpowiednio dużo materiału genetycznego, może on posłużyć do stuprocentowo pewnej identyfikacji sprawcy. Ludzki DNA na kocie W tym celu technicy badają dokładnie wszystkie powierzchnie. A jeśli doszło do morderstwa – również ciało ofiary. Jednak być może w przyszłości będą robić jeszcze więcej. Autorzy artykułu zatytułowanego „Czy na kotach jest ludzki DNA” sugerują, że również zwierzęta domowe mogą być rezerwuarem przypadkowo zebranego materiału genetycznego przydatnego w pracy śledczych. Jak to wykazano? Naukowcy wybrali do badań 15 gospodarstw domowych, w których żyło 20 kotów. Najpierw dwukrotnie pobrali próbki z sierści każdego kota. Następnie poprosili również o oddanie do badań DNA wszystkich mieszkańców domów (z wyjątkiem jednego małego dziecka). Więcej psów na osiedlu oznacza mniej przestępstw? Zaskakujące wyniki badań Naukowcy z Ohio State University przeprowadzili badania, które wykazały, że obecność psów na osiedlach odstrasza potencjalnych przestępców. Co ciekawe, im więcej psów, tym szanse m.in. na... Ponadto opiekunowie zwierząt wypełnili kwestionariusz, opisując zwyczaje i zachowania swoich pupili. Odnotowali także, jak często i przez kogo koty są głaskane. Co przechowują koty? Bada…

koty-moga-pomagac-sledczym-badajacym-miejsca-zbrodni-w-jaki-sposob-zbieraja-na-siersci-dna-ludzi-fot-getty-images-8c3dcc2.jpg
width: 2121
height: 1414

Nadchodzi „Raport mniejszości”: algorytm przewiduje tydzień wcześniej, gdzie zostanie popełnione więcej przestępstw
type: item
date: 2022-07-02T12:57:05.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Dom
subject: kryminalistyka
subject: kryminologia
subject: prawo
subject: Społeczeństwo
subject: zbrodnia
description: Naukowcy z Uniwersytetu Chicagowskiego opracowali program, który prognozuje, w jakich częściach miasta mogą pojawić się przypadki łamania prawa. Twierdzą, że jego skuteczność sięga 90 proc.
encoded: W tym artykule: Na jakich danych „wytrenowano” algorytm? Jak badać przestępstwa w mieście? Czy przestępstwo da się przewidzieć? Czy odpowiednio rozwinięty system sztucznej inteligencji oparty na uczeniu maszynowym może wspomóc władze miasta w zapobieganiu przestępstwom? Zdaniem badaczy z Chicago jest to możliwe. Naukowcy napisali algorytm wykorzystujący publiczne dane o przypadkach łamania prawa – przestępstwach i wykroczeniach – w różnych okresach i w różnych częściach miasta. Model prognozuje z tygodniowym wyprzedzeniem, gdzie i kiedy mieszkańcy Chicago mogą być na bakier z prawem. Naukowcy zastrzegają: ich algorytm nie sprawi, że przestępca – jak w filmie „Raport mniejszości” nakręconym na podstawie opowiadania Philipa K. Dicka – zostanie aresztowany jeszcze przed popełnieniem zbrodni. Jednak może pomóc organom ścigania w zwiększeniu poziomu bezpieczeństwa w mieście. Na jakich danych „wytrenowano” algorytm? Socjolodzy i badacze zajmujący się analizą danych wykorzystali dwa rodzaje publicznych informacji. Zasilili program historycznymi danymi z Chicago dotyczącymi przestępstw z dwóch kategorii. Pierwsza obejmowała najgroźniejsze przestępstwa – zabójstwa, napaści czy pobicia. Druga – przestępstwa przeciwko mieniu, takie jak kradzieże czy włamania. Wadliwa sztuczna inteligencja może podejmować seksistowskie lub rasistowskie decyzje – naukowcy ostrzegają Robot, którym sterował popularny system sztucznej inteligencji, okazał się seksistą i rasistą. Naukowcy wykazali, że konsekwentnie faworyzował mężczyzn, osoby o białym kolorze skóry i w... Wykorzystano te właśnie dane celowo. Zdaniem badaczy istnieje największa szansa, że zbrodnie z wyżej opisanych kategorii będą zgłaszane policji również w tych częściach miasta, w których mieszkańcy nie ufają organom ścigania i nie współpracują z nimi. Z podobnego powodu naukowcy nie zdecydowali się wykorzystać danych dotyczących różnego rodzaju przestępstw narkotykowych. W tego rodzaju przypadkach policja najczęściej wykazuje uprze…

nadchodzi-raport-mniejszosci-algorytm-przewiduje-tydzien-wczesniej-gdzie-zostanie-popelnione-wiecej-przestepstw-fot-armando-l-sanchez-chicago-tribune-tribune-news-service-via-getty-images-e986a10.jpeg
width: 1024
height: 683

Czy istnieje zbrodnia doskonała? Fascynujący świat kryminalistyki
type: item
date: 2019-02-27T10:03:37.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Edukacja
subject: kryminalistyka
subject: Kultura
subject: Wolny czas
subject: zagadki
description: Im więcej nauki w kryminalistyce tym lepiej może ona służyć sprawiedliwości.
encoded: Rankiem 23 listopada 2009 r. rowerzysta przejeżdżający obok miasta Lake Charles w stanie Luizjana znalazł zwłoki młodej kobiety leżące przy wiejskiej drodze. Ofiara miała zmasakrowaną twarz, ale oryginalny tatuaż pozwolił policji zidentyfikować ją jako 19-letnią Sierrę Bouzigard. Śledczy z Biura Szeryfa w parafii Calcasieu natychmiast zaczęli odtwarzać ostatnie godziny życia ofiary. Osoby, które jako ostatnie widziały Bouzigard, pozwoliły jej skorzystać ze swojego telefonu. Numer, pod który zadzwoniła, naprowadził policjantów na pewien trop. Napastnik zostawił po sobie cenną wskazówkę. Z tkanki znajdującej się pod paznokciami ofiary, która walcząc o życie, podrapała oprawcę, udało się pobrać próbkę DNA. Wystarczyło dopasować je do DNA sprawcy i sprawa rozwiązana. Numer, pod który dzwoniła Bouzigard, wskazał śledczym grupę pracujących na czarno robotników z Meksyku. – Załatwiliśmy nakazy pobrania próbek DNA, zamówiliśmy tłumaczy, zgłosiliśmy się do urzędu ds. imigracji – wspomina szeryf Tony Mancuso. Jednak DNA żadnego z podejrzanych nie pasowało do próbki z miejsca zbrodni. Wynik negatywny dały też poszukiwania w bazie FBI z danymi osób skazanych, zaginionych i aresztowanych. Baza ta nazywa się CODIS, czyli Combined DNA Index System. Śledczy apelowali do świadków o zgłaszanie się z każdą informacją, a rodzina Bouzigard wyznaczyła 10 tys. dol. nagrody. Mimo to sprawa utknęła w martwym punkcie. Nadzieja pojawiła się w czerwcu 2015 r., gdy Monica Quaal, specjalistka od analizy DNA zatrudniona w laboratorium współpracującym z Biurem Szeryfa, dowiedziała się o nowym sposobie wykorzystywania informacji zawartych w materiale genetycznym, który nie wymaga porównywania z próbką DNA pobraną od podejrzanego lub odnalezienia pasującej próbki w bazie danych. Korzystając z fenotypu stworzonego na podstawie DNA, sporządza się listę cech osoby, od której pochodzi próbka. Są wśród nich m.in. pochodzenie etniczne, kolor oczu i naturalnych włosów, a nawet prawdopodobne rysy twarzy. Qu…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1645578f97ce8174007bcfac3ee34a5b844b40d8-9b64825.jpeg
width: 1364
height: 1023

Samobójstwo - ucieczka przed światem czy wołanie o pomoc?
type: item
date: 2010-03-10T14:00:00.000Z
creator: Agnieszka Budo
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kryminalistyka
subject: kryminologia
subject: samobójstwa
description: Rozmowa z Brunonem Hołystem - polskim prawnik, prof. zw. dr hab. nauk prawnych o specjalności kryminalistyka, kryminologia, profilaktyka społeczna, suicydologia, wiktymologia i terroryzm. Redaktorem drugiego wydania Wielkiej Encyklopedii Prawa, autorem m.in. podręczników akademickich: "Kryminalistyka" i "Suicydologia".
encoded: - Panie Profesorze, jest Pan cenionym specjalistą w dziedzinie kryminologii, kryminalistyki i wiktymologii. Co spowodowało, że zaczął się Pan interesować problematyką samobójstw? - Badaniem samobójstw zajmuję się od trzydziestu lat, wcześniej interesowałem się problematyką zabójstw. W samobójstwach zaintrygowało mnie kilka aspektów tego, narastającego wciąż, problemu: dlaczego ludzie pozbawiają się życia, co leży u podstaw agresji skierowanej w stosunku do samego siebie, jakie czynniki determinują zachowanie człowieka w obliczu życia i śmierci. Z czasem moje studia nad tym zjawiskiem zaczęły przybierać formę refleksji filozoficznych, psychologicznych i socjologicznych. W 1983r. opublikowałem książkę „Samobójstwo – przypadek czy konieczność”. W kolejnych latach moje badania koncentrowały się na usiłowaniach samobójstw, a więc na badaniu zachowań autodestrukcyjnych, które nie zakończyły się zgonem. W takich przypadkach istnieje możliwość uzyskania wielu informacji, dotyczących zarówno okoliczności jak i motywów, którymi kierowała się osoba, chcąca odebrać sobie życie. Jedynie komplementarne podejście do problematyki badania samobójstw, zarówno usiłowanych, jak i dokonanych, pozwala na zbliżenie się do prawdziwej istoty tego zjawiska. Do dziś nie znamy wielu zagadnień dotyczących tego problemu. Pamiętać należy, że niemal każdy przypadek samobójstwa ma swoje indywidualne oblicze. Samobójcy najczęściej nie chcą umierać, ale po prostu nie mogą dłużej żyć. Samobójstwo to wyzwanie rzucone społeczeństwu, ale także wołanie o pomoc. - Co oznacza pojęcie suicydologia? - Moje rozważania na temat samobójstw przekształciły się w pewien system, który określiłem mianem suicydologii - nauki zajmującej się monitorowaniem samobójstw, ustalaniem ich motywów, a przede wszystkim profilaktyką pre i postsuicydalną. Profilaktyka presuicydalna zajmuje się ustaleniem czynników, które powodują, że człowiek podejmuje ostateczne decyzje w sprawie swojego życia. Profilaktyka postsuicydalna zajmuje…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6e713038b1b0cc3d2affbe4bb54d5a3a36afd3ea-49feb67.jpeg
width: 500
height: 500