National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-10-07T07:49:37.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Niepokorny Sewastopol – serce Krymu i najważniejszy port nad Morzem Czarnym
items: Archeolodzy odkryli, do kogo należał portret kobiety sprzed 2 tysięcy lat. Odegrała kluczową rolę
items: Kulturowa i krajobrazowa mozaika. Oto Półwysep Krymski
items: 06/2018
items: Odessa - alternatywny Krym?
items: Krym dzisiaj, jutro Księżyc?
items: Krym z plecakiem: Konkrety krymskie
items: Dlaczego lubię jeździć na Ukrainę
items: Krym - klejnot w dwóch koronach
items: Krymska Riwiera

Niepokorny Sewastopol – serce Krymu i najważniejszy port nad Morzem Czarnym
type: item
date: 2025-10-12T07:15:46.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: fakty i mity
subject: krym
subject: rosja
subject: ukraina
description: Sewastopol to miasto o wyjątkowym znaczeniu – zarówno historycznym, jak i strategicznym. Poznaj kluczowe fakty dotyczące powstania Sewastopola, statusu prawnego oraz wpływu na relacje międzynarodowe, szczególnie w kontekście rosyjskiej agresji na Ukrainę.
encoded: Spis treści: Historia Sewastopola – powstanie, wojny i znaczenie militarne miasta Status prawny Sewastopola w świetle prawa międzynarodowego Znaczenie geopolityczne Sewastopola dla regionu Morza Czarnego Miasto Sewastopol, usytuowane na południowym wybrzeżu Półwyspu Krymskiego, od lat pozostaje jednym z najbardziej strategicznych punktów na mapie Europy Wschodniej. Znane z burzliwej historii i kluczowej roli wojskowej, jest nie tylko symbolem dawnych konfliktów, lecz także współczesnym przedmiotem rosyjskiej agresji na Ukrainę. Historia Sewastopola – powstanie, wojny i znaczenie militarne miasta Początki i rozwój Sewastopola od XVIII wieku Sewastopol powstał w 1783 roku, krótko po aneksji Krymu przez Imperium Rosyjskie. Miasto zostało założone jako główny port wojenny oraz baza strategiczna dla nowo utworzonej Floty Czarnomorskiej. Lokalizacja na skalistym wybrzeżu południowego Krymu zapewniała Sewastopolowi wyjątkowe warunki do rozwoju infrastruktury wojskowej i morskiej. W krótkim czasie miasto stało się symbolem rosyjskiej polityki imperialnej nad Morzem Czarnym. Wraz z rozwojem miasta osiedlała się tu liczna ludność rosyjska, ukraińska i tatarska, co nadawało mu wielokulturowy charakter. Z czasem Sewastopol, obok Odessy, stał się jednym z najważniejszych portów czarnomorskich w imperium rosyjskim, przyciągając inwestycje i wpływając na rozwój infrastruktury Krymu. Wojna krymska i II wojna światowa – kluczowe momenty w historii miasta W połowie XIX wieku Sewastopol zyskał międzynarodowy rozgłos za sprawą wojny krymskiej (1853–1856), kiedy to miasto przez 349 dni było oblegane przez koalicję wojsk brytyjskich, francuskich, osmańskich i piemonckich. Obronę Sewastopola uznano za jeden z symboli wojny, a jej dramatyczne okoliczności odcisnęły trwałe piętno na lokalnej pamięci historycznej. Upadek miasta oznaczał początek przemian geopolitycznych w regionie Morza Czarnego. Podczas II wojny światowej Sewastopol był jednym z głównych punktów oporu Armii Czerwonej podcza…

Sewastopol-GettyImages-2164332153-7abf367.jpg
width: 2174
height: 1379

Archeolodzy odkryli, do kogo należał portret kobiety sprzed 2 tysięcy lat. Odegrała kluczową rolę
type: item
date: 2025-09-26T10:14:53.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: krym
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytność
description: Miała twarz pełną spokoju, dołek na brodzie i spojrzenie pełne godności. Przez lata nie było wiadomo, kim była kobieta wyrzeźbiona w marmurze. Dopiero teraz odkryto, że to Laodike – członkini elity Chersonezu, która mogła mieć wpływ na losy całego miasta. Dzięki badaczom z Poznania i Warszawy poznaliśmy jej historię.
encoded: Chersonez Taurydzki to grecka kolonia założona na Krymie w V wieku p.n.e. Później była to rzymska placówki wojskowa, ważne religijne, kulturalne i handlowe centrum okresu bizantyjskiego. Pozostałości murów obronnych tego ośrodka miejskiego są uznawane za jednego z największych i najlepiej zachowanych zabytków architektury okresu klasycznego z obszaru Morza Czarnego. Przez wiele lat prowadziła tam badania wspólna ukraińsko-polska misja archeologiczna. Przerwała je okupacja rosyjska. Jednak część analiz odkrytych zabytków możliwa jest nawet teraz. Zespół badaczy w składzie: prof. E. Klenina, dr A. B. Biernacki z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, dr P. Zambrzycki z Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i prof. M. Claveria z Universitat Autònoma de Barcelona opublikowali właśnie artykuł na łamach czasopisma „NPJ Heritage Science”, dotyczący intrygującego zabytku. Tajemnicza główka wśród ruin Znalezisko miało miejsce podczas wykopalisk w narożniku ruin obszernego starożytnego domu mieszkalnego w zachodniej części Chersonezu Taurydzkiego – jego powierzchnia wynosiła ponad 700 m kw. Znajdował się w rejonie teatru i agory oraz przylegał do głównej osi miasta. Było to więc prestiżowe miejsce. Była to marmurowa główka, nieco większa niż naturalnych rozmiarów. Ukazywała dostojną kobietę. Jej twarz jest owalna, portret ma elegancki i spokojny, pogodny wyraz. Na podbródku widoczny jest dołek, oczy są wydłużone, mają szerokie powieki. Ewidentnie była to odłamana część posągu. Z szacunków naukowców wynika, że jego szacowana całkowita wysokość wynosiła około 2 m. Pojawiło się pytanie – kogo ukazywał ten portret? Dopiero po dwóch dekadach od znalezienia tego artefaktu archeolodzy odkryli odpowiedź. Dostojna i wpływowa matrona Autorzy artykułu zastosowali wielopłaszczyznowe podejście analityczne, łącząc metody historyczne i analizę historyczno-artystyczną z technikami spektralno-izotopowymi i traseologicznymi. Dzięki temu udało się dowiedzieć, kogo ukazywał portret. Była t…

Kabang-fa37f2a.jpg
width: 1575
height: 1050

Kulturowa i krajobrazowa mozaika. Oto Półwysep Krymski
type: item
date: 2025-09-21T06:27:34.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: krym
subject: ukraina
description: Półwysep Krymski to miejsce, gdzie na przestrzeni wieków spotykało się wiele kultur. To właśnie ta różnorodność, w połączeniu z niezwykłymi walorami naturalnymi, ukształtowała charakterystyczny krajobraz tego niezwykłego miejsca. Poznajmy nieco bliżej malowniczy Krym.
encoded: Spis treści: Półwysep oddzielający dwa morza Ziemia wielu kultur Półwysep Krymski zachwyca różnorodnością krajobrazu Na przestrzeni wielu lat Półwysep Krymski inspirował poetów, prozaików, malarzy i artystów wielu innych dziedzin. Swoje utwory poświęcili temu miejscu między innymi Adam Mickiewicz, Aleksander Puszkin czy Maria Konopnicka. Romantyczne, orientalne krajobrazy Krymu uwiecznili na płótnie Iwan Ajwazowski i Konstanty Korowin. Co takiego ma w sobie to miejsce, że twórcy utrwalili je w opowieściach, wierszach i pieśniach? Magia Półwyspu Krymskiego kryje się w jego historii i surowych, ale niezwykle malowniczych krajobrazach. Półwysep oddzielający dwa morza Półwysep Krymski „wyrasta” z północnego wybrzeża Morza Czarnego. Ze stałym lądem łączy go jedynie Przesmyk Perekopski. Gdyby nie długi na około 30 km i szeroki na około 9 km pas, Krym byłby wyspą. Od południa oblewa go Morze Czarne. Od zachodu półwysep otaczają wody Zatoki Eupatoryjskiej i Zatoki Karkinickiej. U wschodnich wybrzeży rozlewa się Morze Azowskie, które z Morzem Czarnym łączy się wąską Cieśniną Kerczeńską. Ziemia wielu kultur Na strategicznie położonym półwyspie przez wieki spotykało się wiele kultur i cywilizacji. Pierwszymi znanymi mieszkańcami Krymu byli Taurowie. W VII stuleciu p.n.e. obszar ten zaludnili Scytowie. W następnym wieku zaczęły pojawiać się tam kolonie greckie, a około 480 roku p.n.e., we wschodniej części Krymu, powstało Królestwo Bosporańskie. W XIII wieku Krym opanowali Tatarzy mongolscy i włączyli go do Złotej Ordy. Po rozpadzie państwa powstał Chanat Krymski. Niebawem chanowie zbudowali wielką potęgę, która realnie zagrażała wielu okolicznym państwom, w tym także Polsce. Największe natężenie najazdów na ziemie polskie przypadło na lata 1474–1534. Gdy Turcja przegrała wojnę z Rosją, na mocy traktatu Küczük Kajnardży w 1774 roku chan przyjął zwierzchnictwo Katarzyny II. 9 lat półwysep został włączony w granice Imperium Rosyjskiego. Rozpoczął się wówczas masowy napływ ludnośc…

krym-0c95d91.jpg
width: 1000
height: 667

06/2018
type: item
date: 2018-06-04T09:47:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: historia
subject: krym
subject: ludzie
subject: natura
subject: tradycje
description: Planeta albo plastik
encoded: Plastikowa apokalipsa Pamiętam, że gdy chodziłam do szkoły podstawowej, koleżanka z klasy strój na wf. przyniosła w rzadkiej wówczas plastikowej reklamówce. Torbę dostała od siostry, która właśnie wróciła z zagranicy. Reklamówka była w kolorze tęczy i natychmiast stała się obiektem powszechnego pożądania. Wydawała się piękna i praktyczna w porównaniu z siatkami, w których wówczas nosiło się zakupy. Pamiętam też, jak szklane butelki na mleko i oranżadę zostały zastąpione przez plastikowe. Jaką ulgę wtedy wszyscy odczuliśmy! A potem plastik – tani i praktyczny – niepostrzeżenie stał się wokół nas wszechobecny. Pojawił się tylko jeden problem. Wcześniej poza organicznymi prawie nie produkowaliśmy śmieci. Oparta na plastiku opakowaniowa rewolucja sprawiła jednak, że z każdym rokiem kosze stawały się coraz większe, a ich opróżnianie – coraz częstsze. Aż trudno uwierzyć, że połowa plastiku, który dotychczas został wytworzony na świecie, pochodzi z ostatnich 15 lat! Zaś my Polacy byliśmy rekordzistami w Europie pod względem ilości zużytych foliowych toreb. Podczas gdy w krajach Unii średnia na głowę wynosi 200, na rodaka do czasu zakazu przypadało 450. Co się z nimi dzieje? Niestety wraz z wyrzuceniem nawet segregowanych śmieci problem nie znika. O tym, jak palącym problemem dla planety jest zanieczyszczenie plastikiem, dowiecie się z artykułu pt. „Plastikowy potop”. Ponieważ Towarzystwo National Geographic przyłącza się do ogólnoświatowej akcji walki z plastikowymi śmieciami, to wydanie do Prenumeratorów trafi opakowane w folię biodegradowalną. To początek naszej krucjaty – o kolejnych akcjach będziemy Państwa informować na bieżąco. Liczymy, że przyłączycie się do nas. Każdy, nawet mały krok ma znaczenie, bo ich suma może doprowadzić do Wielkich zmian. Agnieszka Franus REDAKTOR NACZELNA TEMAT Z OKŁADKI | PLANETA ALBO PLASTIK Stworzyliśmy go. Jesteśmy od niego uzależnieni. Nieświadomie wypełniliśmy nim oceany. Miliardy ton plastikowych odpadów będą się rozkładać przez wiek…

czerwiec-2018-a6d585a.jpeg
width: 2122
height: 3000

Odessa - alternatywny Krym?
type: item
date: 2014-09-04T06:00:00.000Z
creator: Anna Szczypczyńska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: architektura
subject: krym
subject: morze czarne
subject: odessa
subject: ukraina
description: Wygląda na to, że Odessa wróciła do łask
encoded: „Stolicę humoru”, „Perłę Morza Czarnego”, jak nazwał Odessę Modest Tabacznikow w swojej piosence, od nowa w tym roku odkrywają tysiące Ukraińców. Z powodu trudnej sytuacji w kraju, spragnieni morza urlopowicze musieli znaleźć alternatywę dla Krymu. Aktualnie jedynym ukraińskim miastem połączonym z Morzem Czarnym jest Odessa, dlatego w te wakacje jest szczególnie oblegana. Oprócz portu o długiej historii i - co oczywiste - plaż, miasto oferuje szereg innych atrakcji. Pierwsze wrażenie? Kontrasty. Odnowione centrum błyszczy w słońcu, ale już kilka kroków poza jego granicami, domy bardziej przypominają ruiny. Wróćmy jednak do odeskich pereł. Koniecznie należy zobaczyć, czy raczej przejść, słynne liczące sobie 192 stopnie, Schody Potiomkinowskie. Jeżeli kogoś przeraża ta wspinaczka, to bez obaw może skorzystać z darmowego wagonika na szynach. Na górę warto wjechać, ponieważ na samym jej szczycie znajduje się pomnik pierwszego gubernatora Odessy – księcia Richelieu. Na miejscu jego dawnej siedziby wybudowano Pałac Woroncowców, który jest kolejną atrakcją na Bulwarze Nadmorskim. Mijając Teatr Opery i Baletu trudno nie zatrzymać się na chwilę. Neobarokowy budynek przetrwał dwa pożary i za każdym razem był odnawiany. Innym, ale również interesującym miejscem kultury jest filharmonia. Ciekawa architektonicznie, zarówno wewnątrz, jak i zewnątrz budynku. Tym, którym znudzi się podziwianie miejskiej architektury, Odessa oferuje podmiejską wycieczkę - spacer po katakumbach. W podziemiach do dziś prowadzone są prace wydobywcze wapienia. Całe szczęście część tuneli jest dostępna dla zwiedzających.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/78ebd0f05d0a08e4898aed5397bb6f3929d656ae-afdba15.jpeg
width: 1000
height: 662

Krym dzisiaj, jutro Księżyc?
type: item
date: 2014-05-09T12:55:00.000Z
creator: redakcjang
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: kosmos
subject: krym
subject: księżyc
subject: nauka
subject: satelita
description: Najpóźniej w 2030 roku skolonizujemy Księżyc – ogłaszają rosyjskie media
encoded: O tym, że Rosja opracowała plan podboju ziemskiego satelity, informuje dziennik “Izwiestia”, powołując się na dokumenty rządowe: "Księżyc jest obiektem przyszłej eksploracji przez ziemską cywilizację, a geopolityczna rywalizacja o jego zasoby naturalne może się rozpocząć jeszcze w XXI wieku" – wynika ze wspólnego raportu Rosyjskiej Akademii Nauk, agencji kosmicznej Roskosmos i naukowców z Uniwersytetu Moskiewskiego. Rosjanie chcą więc wyprzedzić konkurencję – do połowy wieku wybudować na Księżycu stale zamieszkaną bazę, której mieszkańcy zajmowaliby się przygotowaniami do wydobycia z powierzchni satelity surowców kopalnych. Program księżycowy Kremla opiera się na trzech misjach rozłożonych na 26 lat: 2016-2025, 2028-2030 oraz 2030-2040. Pierwsza faza to eksploracja bieguna południowego satelity, gdzie miałaby powstać przyszła baza. Druga – pierwsze loty i transport załogi, a trzecia – eksploatacja. Jak przekonuje dziennik, program w latach 2016-25 ma kosztować podatników około 28,5 miliarda rubli (800 milionów euro). Dotychczasowe badania składu Księżyca potwierdziły istnienie na nim złóż glinu, żelaza, tytanu i innych rzadkich metali.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4bf934e9227f29dca82fcfe0864109d153a8112c-17734b4.jpeg
width: 1000
height: 667

Krym z plecakiem: Konkrety krymskie
type: item
date: 2013-07-04T09:00:00.000Z
creator: Magdalena Sobczak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ergo ubezpieczenia podróży
subject: konkursy
subject: krym
subject: morze czarne
subject: podróże
subject: relacje z podróży
subject: sewastopol
subject: tanie podróżowanie
subject: ubezpieczenia
subject: ubezpieczenie erv
subject: ukraina
subject: wyprawy
description: Dla głodnych wrażeń i niedopieszczonych finansowo studentów? Tylko Krym z plecakiem!
encoded: Droga wzdłuż Morza Czarnego. Busik przepełniony, większość osób stoi, widoki jednak rekompensują niewygody. Mijamy milicyjny radiowóz. Nagle, jak na komendę wszyscy stojący kucają. A przecież nie padło żadne słowo! Każdy po prostu świetnie wiedział, że w innym wypadku kierowca zapłaciłby karę za nadmiar pasażerów. Pewnie musiałby ich wysadzić, może dać milicjantom łapówkę, na którą składaliby się wszyscy... Na Krymie ludzie wolą sobie pomagać. My odczuliśmy to wielokrotnie. Bliny w płackartnym Po Krymie jeździmy czym się da – marszrutkami, pociągami, busami. Ważne, by było tanio! W sumie pokonaliśmy 4,5 tys. km, objeż­dżając najdalsze zakątki tego magicznego półwyspu. Z autostopu jednak rezygnujemy. Po drogach jeździ mało samochodów, boimy się, że ugrzęźniemy gdzieś (np. u podnóża skalnego miasta Czufut-Kale) na dobre. No dobra... z racji tego, że już zdecydowaliśmy się płacić za przejazdy, musimy zredukować koszta. Kwestia noclegów jest prosta – namiot! Pogoda na Krymie we wrześniu jest przepiękna, nie trzeba się martwić o odmrożenia. W Koktebelu pytamy pierwszą napotkaną osobę, czy może polecić jakieś pole namiotowe. Nie wiemy, czy możemy rozbijać się na plaży, a tym bardziej w centrum miasteczka. Mężczyzna wybucha śmiechem i odpowiada całkiem niezłą angielszczyzną: It’s Ukraine! You can do everything everywhere! (To Ukraina. Możecie robić wszystko i wszędzie). Zastosowaliśmy się do porady. I to nie raz! Śpimy między ulicami w Ałupce, w opuszczonym domu w Bałakławie, w jaskini w Ałuszcie, na plażach w Eupatorii, Sudaku, Teodozji, Kerczu, Szczołkine. Miło wspominamy noclegi pod Mangup Kale (584 m n.p.m.) i Czatyrdachem (1527 m n.p.m.) oraz u przesympatycznej babci Vegi w Jałcie. Zaliczamy również nocne przejazdy pociągiem sypialnianym w klasie płackartnej. Są to wagony bezprzedziałowe z łóżkami upchanymi wszędzie gdzie się da – jedno łóżko po złożeniu może być nawet stołem i kanapą. I do tego bardzo sprzyja integracji. Stołujemy się w przydworcowych budkach. Objada…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e1cff2e0b95050aa23fc04cf3923ea3e565d6054-87a2e58.jpeg
width: 1858
height: 1244

Dlaczego lubię jeździć na Ukrainę
type: item
date: 2012-07-14T05:00:00.000Z
creator: Andrzej Łomanowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: dniepr
subject: kijów
subject: komunizm
subject: krym
subject: Kultura
subject: odessa
subject: piłka nożna
subject: podróże
subject: tradycje
subject: ukraina
subject: wschód
subject: zsrr
description: Euro 2012 rozbudziło w Polakach ciekawość i zachęciło do odwiedzenia naszego wschodniego sąsiada. Zanim wybierzesz się na wycieczkę, przeczytaj nasz cykl na Zielonej Ukrainie!
encoded: Tu jest wszystko i wszyscy. Góry są takie jak u nas – tylko większe, rzeki takie jak u nas – tylko szersze i dłuższe, na południu jeszcze można znaleźć prawdziwie ukrainny step. Kawał historii i kultury Polski, a także Rosji, najsłynniejsze miejsca judaizmu, najpiękniejsze świątynie „greckie” (czyli unickie i prawosławne), Niemcy, Czesi, Grecy, Tatarzy, Bułgarzy, Węgrzy i współcześni Asyryjczycy (pierwotni mieszkańcy Bliskiego Wschodu) oraz ich mafia w Kijowie... Legendarne skalne miasta na Krymie i scytyjskie kurhany w stepie, wokół których bez przerwy kraza poszukiwacze skarbów. Chasydzi w Berdyczowie i wspaniałe świątynie prawosławia: Ławra Peczerska w Kijowie i Ławra Poczajowska na Wołyniu. Ciepłe Morze Czarne z legendarnymi plażami na Krymie, „Odessa-Mama” i śnieżne Karpaty. Wszyscy czuja się tu u siebie i wszyscy odcisnęli jakiś ślad w ukraińskiej ziemi. Czasami żeby ten ślad na ziemi zobaczyć, trzeba się dobrze nachodzić i przypatrzeć. Niestety przez środkową i wschodnią Ukrainę przetoczył się walec sowietyzacji, miażdżąc ludzi i zabytki. Większość tamtejszych miast wygląda jak odbita z jednej sztancy. Ale nawet okres „niekultury” zostawił ślady, jakich nie spotkamy w Polsce – na przykład gigantyczny pomnik Matki Ojczyzny, jakby zawisły nad Kijowem, czy samo centrum ukraińskiej stolicy w stylu „stalinowskiego empire’u”. Za to na zachodniej Ukrainie nie trzeba się specjalnie wysilać: gdzie spojrzeć, tam zabytki i dzika przyroda – choćby w Karpatach, na Zakarpaciu czy nad Dniestrem. Wszędzie pełno polskich śladów, których nikt na Ukrainie nie ścierał. Pomnik Mickiewicza w centrum Lwowa ma i zawsze miał na cokole polski napis: Wieszczowi – naród. Można jeździć na Ukrainę w podróż sentymentalną – po dawnych Kresach. Nie zabraknie polskich zamków, pałaców, dworków do oglądania. Ale wtedy można przegapić inne atrakcje, choćby tak egzotyczne jak... zamek templariuszy (tak, tak, tych samych), a właściwie jego ruiny w zakarpackim Serednie (między Mukaczewem a Uzhorode…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/323934943e1c28976ebc97fc9a32ea70680827fa-c268474.jpeg
width: 1000
height: 1000

Krym - klejnot w dwóch koronach
type: item
date: 2011-07-18T10:27:00.000Z
creator: Cathy Newman
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: krym
subject: związek radziecki
description: Utracony raj Rosji należy dziś do Ukrainy i w tym cały kłopot.
encoded: W Sewastopolu przeszłość wciąż nie daje o sobie zapomnieć. Spokojne schronienie znalazła sobie na masztach flagowych i w pomnikach wojennych, bezczelnie łypie z tablic informacyjnych rozsianych po mieście: plac Lenina, ulica Bohaterów Bitwy pod Stalingradem, kino Moskwa. Skryła się nawet w parującym garnku barszczu. Galina Oniszczenko przedstawia mi swoją wersję najpopularniejszego dania narodowego Europy Wschodniej. – To jest barszcz rosyjski, bez smalcu i czosnku, który dodaje się do ukraińskiego – mówi, stawiając na stole porcelanową wazę letniej wersji przysmaku z botwinką, szczypiorkiem, marchewką i ziemniakami. Galina ma 70 lat, chabrowe oczy i utapirowaną siwą fryzurę. Właśnie wdrapała się do swojego mieszkania na piątym piętrze bez windy, wracając z marszu wzdłuż ulicy Lenina, na którym wymachiwała chorągiewką sowieckiej marynarki wojennej, wyrażając swoje poparcie dla Floty Czarnomorskiej. – Sewastopol jest miastem rosyjskim i nigdy nie pogodzimy się z faktem, że rządzą tu Ukraińcy – powiedziała stanowczo. Półwysep krymski przypomina kształtem brylant uwieszony u południowego wybrzeża Ukrainy. Otoczony jest Morzem Czarnym i leży na tej samej szerokości geograficznej co południowa Francja. Ciepły klimat, urok i luksus – te trzy słowa najlepiej opisują Krym, uznawany za klejnot w koronie Imperium Rosyjskiego, miejsce odpoczynku carskiej rodziny Romanowów, kurort elit politycznych. Oficjalna nazwa półwyspu to Republika Autonomiczna Krymu, ale mimo własnego parlamentu i stolicy w Symferopolu Krym musi wypełniać polecenia płynące z Kijowa. Geograficznie i politycznie należy do Ukrainy, lecz emocjonalnie wciąż związany jest z Rosją, przez co, jak określił to pewien dziennikarz, Ukraińcy znajdują się w „niezwykłej sytuacji – czują się obcymi na własnym terytorium”. W 1954 r. Nikita Siergiejewicz Chruszczow, pierwszy sekretarz Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego, przekazał Krym Ukrainie w geście dobrej woli. Galina miała wtedy 14 lat. – To bezprawie! Nie był…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c1738f08710b8e2734b8cf7e6ae4a7aff6ac4983-3e279b2.jpeg
width: 550
height: 367

Krymska Riwiera
type: item
date: 2009-03-23T11:02:37.000Z
creator: Andrzej Meller
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: historia
subject: krym
subject: ludzie
subject: natura
subject: tradycje
description: Ni to ukraiński, ni rosyjski, ni tatarski – Krym może i ma swoje kłopoty z tożsamością, ale ze względu na wspaniałe warunki przyrodnicze i przebogatą historię ma również niepowtarzalny urok.
encoded: Autobus leniwie toczy się z wysuszonej letnim słońcem przełęczy. Kierowca przy zjeździe gasi silnik, żeby zaoszczędzić parę kropel benzyny. Po bokach drogi kołyszą się strzeliste cyprysy. Miejscowi sprzedawcy chronią się pod parasolami, oferując lokalne wina, krewetki sypane z wiadra, wędzone ryby. Na węglowych piecykach dochodzą baranie szaszłyki. Sprzedawcy różnią się wyglądem: jedni to płowi, rośli Słowianie, drudzy – Tatarzy o wyraźnie skośnych oczach i azjatyckich rysach, jeszcze inni to spaleni słońcem kaukascy Ormianie czy miejscowi Grecy i Bułgarzy. Na niedalekim horyzoncie powoli wyłania się rybackie miasteczko, a obok niego XV-wieczna genueńska twierdza. Gdyby nie ludzie, można by pomyśleć, że to Korsyka albo któraś z wysp Cykladów. Gdzie jesteśmy? Na Krymie, w miejscowości Sudak, kiedyś ważnym ośrodku komunikacyjnym i handlowym na Jedwabnym Szlaku. To właśnie ta mała, cicha rybacka osada najbardziej kojarzy mi się z Krymem, choć nie jest wcale jego kluczowym punktem orientacyjnym czy turystycznym. Nie znajdziemy tu sowieckich blokowisk nad brzegiem Morza Czarnego, nie jest to typowa krymska riwiera z mnóstwem knajp, sanatoriów, głośnych dyskotek i, niestety, często zanieczyszczonych plaż. W Sudaku da się odpocząć jak na prowincji, jednocześnie chłonąc krymski klimat i atmosferę. I co ważne, nie trzeba szukać hotelu. Na przystanku w osadzie do turystów od razu podchodzą miejscowe babcie. Oferują pokoje z widokiem na morze, na góry, na twierdzę – jak kto woli. W Polsce Półwysep Krymski kojarzy się z tatarską Złotą Ordą, sonetami Mickiewicza czy z porozumieniami w Jałcie – ogólnie ze zniewoleniem Polaków i egzotycznym Orientem zarazem. Dziś to przede wszystkim atrakcja turystyczna. Jego walory odkryli Rosjanie, którzy już w XIX stuleciu zaczęli budować tu letniskowe posiadłości. Po rewolucji październikowej Lenin zdecydował, że Krym będzie centrum odpoczynku dla mas pracujących. Tak stał się Mekką radzieckich urlopowiczów. Odpoczywali tu moskwiczanie, ale te…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4815f21cc606dccb1615e4a2cfbfbe5a2a145c77-f01a252.jpeg
width: 640
height: 445