Polacy wybrali najlepsze uzdrowiska w kraju. Zwycięzca zostawił konkurencję daleko w tyle
Jest ich w Polsce 47 i właśnie poznaliśmy te najlepsze. Zakończyło się głosowanie w premierowej edycji Rankingu Polskich Uzdrowisk. Internauci wybrali miejscowości, w których czują się najlepiej. Nie zabrakło zaskoczeń, a zdecydowanie wygrała perełka z województwa świętokrzyskiego.
Konkurs zorganizował turystyczny portal Travelist. Internauci z całego kraju mogli w nim głosować na uzdrowiska w całej Polsce, które najlepiej ich zdaniem łączą walory zdrowotne, przyrodnicze i turystyczne. Na podium znalazły się: Busko-Zdrój, Muszyna i Krynica-Zdrój. Poniżej przedstawiamy pełne wyniki. Najlepsze uzdrowisko w Polsce Busko-Zdrój zdobyło aż 22% wszystkich głosów, potwierdzając reputację jednego z najstarszych i najpopularniejszych polskich uzdrowisk. Tutejsze wody siarczkowe wykorzystywane są od XIX wieku. Ale pierwsze wzmianki o tym naturalnym bogactwie były już w XIII wieku, w dokumencie z czasów księcia Bolesława V Wstydliwego z 1252 roku. Podobno słońce świeci w Busku przez 1600 godzin w roku – to rekord wśród polskich uzdrowisk. Średnia roczna temperatura również jest najwyższa, dzięki położeniu w osłoniętej niecce pomiędzy Górami Świętokrzyskimi a Jurą Krakowsko Częstochowską. Ten łagodny mikroklimat sprzyja rekonwalescencji i od początku stanowi jeden z najważniejszych atutów Buska-Zdroju. Uzdrowisko słynie przede wszystkim z leczniczych wód siarczkowych i solankowych, łagodzących objawy chorób reumatycznych, dermatologicznych oraz układu krążenia. W tutejszych ośrodkach, takich jak słynne Sanatorium Marconi, można skorzystać z kąpieli, zabiegów borowinowych czy inhalacji, a także z bogatej oferty wellness i spa. Ale gości przyciągają tu nie tylko kuracje. Urokliwy Park Zdrojowy zaprojektowany w stylu angielskim, liczne ścieżki spacerowe i rowerowe, tworzą atmosferę relaksu i harmonii. Busko tętni tez kulturą – organizowane są tu festiwale muzyczne, plenery artystyczne i wydarzenia promujące zdrowy styl życia. Festiwal im. Krystyny Jamroz co roku przyciąga tłumy. Kolejne uzdrowiska na podium Na drugim miejscu uplasowała się Muszyna w Beskidzie Sądeckim (17%), słynąca z tzw. Ogrodów Sensorycznych i bogatej oferty tężni oraz ścieżek zdrowia. Trzecia Krynica-Zdrój (14%) to prawdziwa perła Małopolski, od lat uznawana za „królową polskich uzdrowisk” – miejsce, w którym tradycja wód leczniczych spotyka się z nowoczesną bazą hotelową i wellness. Na liście krynickich kuracjuszy znajdziemy m.in. Józefa Piłsudskiego, Henryka Sienkiewicza, Jana Matejkę, Władysława Reymonta i Jana Kiepurę. Top 10 uzdrowisk w Polsce W pierwszej dziesiątce znalazły się również inne znane kurorty: Kołobrzeg, Świnoujście, Nałęczów, Polanica-Zdrój, Szczawnica, Szczawno-Zdrój i Kudowa-Zdrój. Każde z nich łączy naturalne bogactwo z nowoczesną infrastrukturą. Jak podkreśla redaktor naczelny Magazynu Travelist Marek Świrkowicz, Polacy coraz chętniej wybierają miejsca, gdzie można odpocząć w harmonii z naturą, nie rezygnując z komfortu. – To dowód na to, że szukamy spokoju w otoczeniu gór, lasów i źródeł mineralnych, ale cenimy też nowoczesne udogodnienia – mówi. Oto pełna lista zwycięzców, wraz z procentowym rozkładem głosów. Wyraźnie widać, że Busko-Zdrój pozostawia konkurencję w tyle. Busko-Zdrój (21.52%) Muszyna (17.32%) Krynica-Zdrój (14%) Kołobrzeg (11.55%) Świnoujście (10.28%) Nałęczów (9.75%) Polanica-Zdrój (9.63%) Szczawnica (8.06%) Szczawno-Zdrój (7.17%) Kudowa-Zdrój (6.70%) Źródło: Travelist Nasza autorka Magdalena Rudzka Dziennikarka „National Geographic Traveler” i „Kaleidoscope”. Przez wiele lat również fotoedytorka w agencjach fotograficznych i magazynach. W National-Geographic.pl pisze przede wszystkim o przyrodzie. Lubi podróże po nieoczywistych miejscach, mięso i wino.
Mamy to! Polskie miasto nagrodzone za najlepszy dworzec na świecie
Międzynarodowy Związek Kolei (UIC) właśnie nagrodził najlepsze rozwiązania kolejowe na świecie. Nie zabrakło Polski – jedną z głównych nagród zdobył nasz rodzimy, górski dworzec turystyczny. Szklarska Poręba Górna okazała się bezkonkurencyjna w swojej kategorii.
Wielka wygrana dla polskiego miasta! Dworzec kolejowy w Szklarskiej Porębie Górnej został uznany za najlepszy mały dworzec turystyczny na świecie, w prestiżowym konkursie „TopRail Tourist-Friendly Awards”, organizowanym przez Międzynarodowy Związek Kolei (UIC). To ogromne wyróżnienie i potwierdzenie, że nawet niewielkie obiekty mogą być światowym wzorem funkcjonalności i estetyki. Szklarska Poręba Górna – perełka na kolejowej mapie Europy Nagrodzony dworzec ma ponad sto lat – powstał w 1902 roku. Po gruntownej modernizacji w roku 2021 roku zyskał nowe życie. Modernizacja kosztowała prawie 5 mln złotych i była częścią ogólnopolskiego programu rewitalizacji dworców, prowadzonego przez PKP S.A Dworzec jest zabytkiem, więc zachowano jego charakter i historyczne detale, łącząc je z nowoczesnymi rozwiązaniami przyjazną przestrzenią dla pasażerów. Jest tu wszystko, czego im potrzeba: przestronna poczekalnia, bezpłatne Wi-Fi, stacje ładowania telefonów, automaty z przekąskami i napojami oraz ułatwienia dla osób z niepełnosprawnościami. To nie koniec – w budynku mieszczą się też apartamenty w stylu „Orient Expressu”, punkt informacji turystycznej, sklep z pamiątkami, Miejski Ośrodek Kultury z salą kinową i przestrzenią wystawową, stanowisko bookcrossingu i wiata na rowery. Dworzec z duszą i wizytówka regionu Położony na wysokości ponad 700 metrów nad poziomem morza dworzec jest jednym z najwyżej usytuowanych w Polsce. Obsługuje połączenia PKP Intercity, Kolei Dolnośląskich, POLREGIO oraz Czeskich Kolei Państwowych, co czyni go ważnym punktem na trasie turystycznej między Polską a Czechami. To nie tylko stacja, ale też wizytówka regionu. Budynek wzniesiono w stylu górskim, dopasowanym do krajobrazu Karkonoszy. Posiada kamienny cokół, drewniane elewacje i detale (m.in. witraże) z motywami kolejowymi. Nad peronem zachowano drewniane zadaszenia. Dzięki modernizacji zrobionej z głową dworzec zachował cały swój urok, a najpiękniej wygląda zimą. Konkurs UIC – na czym polega? UIC co roku nagradza obiekty i usługi, które w wyjątkowy sposób łączą funkcjonalność, przyjazność dla turystów oraz zrównoważony rozwój. W konkursie są dwie główne kategorie: stacje kolejowe i inicjatywy turystyczne. Ta druga dzieli się jeszcze na: Tabor i obsługa pokładowa – trasy krótko- i długodystansowe Przyjazna turystom linia kolejowa Przyjazny turystom mały oraz duży/główny dworzec Najlepsza poczekalnia Najlepsza inicjatywa lub produkt w zakresie turystyki kolejowej Szklarską Porębę Górną nagrodzono w kategorii „mały dworzec”. Serdecznie gratulujemy! Źródło: Onet, Wroclaw.pl, Portal Samorządowy Nasza autorka Magdalena Rudzka Dziennikarka „National Geographic Traveler" i „Kaleidoscope". Przez wiele lat również fotoedytorka w agencjach fotograficznych i magazynach. W National-Geographic.pl pisze przede wszystkim o przyrodzie. Lubi podróże po nieoczywistych miejscach, mięso i wino.
Mistrzowie tycia z Alaski: trwa konkurs na najgrubszego niedźwiedzia. To coś więcej niż zabawna akcja
Do końca września można głosować w plebiscycie The Fat Bear Week, organizowanym przez park narodowy Katmai na Alasce. Wbrew pozorom nie chodzi w nim tylko o żarty. To świetna okazja do upowszechnienia wiedzy niedźwiedziach, które przed zimą gromadzą ogromne zapasy tłuszczu.
W Katmai National Park (Alaska) od 2014 roku odbywa się konkurs, w którym internauci wybierają najtłustszego niedźwiedzia brunatnego. Akcja z czasem rozrosła się do globalnego wydarzenia – w 2024 roku oddano aż 1,2 mln głosów. Rywalizacja ma formę pojedynków – uczestnicy mogą zapoznać się z biografiami zwierząt, obejrzeć ich zdjęcia i zdecydować, który niedźwiedź zasługuje by przejść dalej. Liczy się nie tylko rozmiar, ale też doświadczenie życiowe. Utyć, by przeżyć: strategia niedźwiedzi na zimę Dla niedźwiedzi masa ciała to kwestia przetrwania. Latem przechodzą fazę hiperfagii (obsesyjnego jedzenia), by zgromadzić zapasy tłuszczu na okres snu zimowego. U niedźwiedzi jest on dość płytki i fachowo nazywa się torporem. W tym czasie zwierzęta nie jedzą, nie piją, nie wydalają, a ich metabolizm mocno zwalnia. Niektóre niedźwiedzie spędzają w legowiskach aż 7 miesięcy, a samice w tym okresie rodzą i karmią młode, co wymaga wcześniejszego zgromadzenia ogromnych rezerw tłuszczu. Niedźwiedzie z Alaski to mistrzowie tycia Światowymi mistrzami w przybieraniu na wadze są niedźwiedzie brunatne z Alaski. Mogą osiągać wagę 650 kg, wyraźnie więcej niż ich europejscy kuzyni. Kluczem do tego sukcesu są bogate w tłuszcz łososie. Jeden niedźwiedź w sezonie potrafi ich zjeść 40 dziennie. A to oznacza że przyjmuje nawet 100 tys. kilokalorii! Efekt? Przyrost masy ciała o ponad 2 kg dziennie. Samice, które nie zgromadzą wystarczających zapasów, ryzykują utratę potomstwa. Samce też walczą o przetrwanie – i to dosłownie. Te słabsze i chudsze mogą nie przeżyć bitew z innymi samcami, o terytoria, pożywienie i partnerki. Idea Fat Bear Week Fat Bear Week to coś więcej niż zabawa. Konkurs promuje ochronę przyrody i buduje świadomość ekologiczną. To także przypomnienie, że klimat wpływa na przyszłość niedźwiedzi. Zmiany w porach roku sprawiają, że okresy dostępności kluczowych pokarmów, np. jagód i łososi, nakładają się. Może to prowadzić do niebezpiecznych zmian w diecie. W niektórych miejscach (np. w Kantabrii w Hiszpanii) łagodne zimy sprawiają, że część niedźwiedzi w ogóle nie zapada w sen zimowy, co naraża je na niedożywienie a nawet śmierć. Uczestnicy konkursu często kibicują właśnie słabszym niedźwiedziom, takim jak osobnik nazwany 32 Chunk, który w lipcu tego roku złamał szczękę w walce, a jednak dzielnie przybiera na wadze. Póki co Chunk doszedł do ćwierćfinału. Wciąż można na niego zagłosować! Źródła: The Conversation, Fat Bear Week Nasza autorka Magdalena Rudzka Dziennikarka „National Geographic Traveler" i „Kaleidoscope". Przez wiele lat również fotoedytorka w agencjach fotograficznych i magazynach. W National-Geographic.pl pisze przede wszystkim o przyrodzie. Lubi podróże po nieoczywistych miejscach, mięso i wino.
Główna nagroda dla młodego polskiego badacza. 18-latek najlepszym matematykiem Europy
Antoni Łuczak, tegoroczny maturzysta i absolwent XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Warszawie, zajął pierwsze miejsce w prestiżowym Konkursie Unii Europejskiej dla Młodych Naukowców (EUCYS). Tym samym Polak trzeci rok z rzędu uzyskał w tej rywalizacji najwyższą pozycję. Ale to niejedyny zawodnik z naszego kraju, którego w tym roku nagrodzono. Mamy się czym chwalić!
Jest to jeden z najbardziej prestiżowych konkursów na świecie, w którym nagradzani są bardzo młodzi naukowcy. European Union Contest for Young Scientists, czyli Konkurs Unii Europejskiej dla Młodych Naukowców (EUCYS), jest inicjatywą Komisji Europejskiej, która istnieje od 1989 roku. Polska edycja, znana jako „Odkrycia”, prowadzona jest przez Fundusz ZDOLNI i to tutaj mogą zgłaszać się do współzawodnictwa młodzi naukowcy znad Wisły. Badacze konkurują w różnych kategoriach, które obejmują nauki ścisłe, przyrodnicze, technikę, nauki humanistyczne i społeczne. Antoni Łuczak – matematyk numer jeden Tym razem finał EUCYS 2025 miał miejsce w Rydze. Ta odsłona współzawodnictwa okazała się bardzo szczęśliwa dla polskich reprezentantów. Jedną z czterech równorzędnych pierwszych nagród oraz nagrodę honorową w postaci udziału w London International Youth Science Forum (LIYSF) otrzymał Antoni Łuczak. Jest to tegoroczny maturzysta i absolwent XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Warszawie. Projekt Antoniego wprowadza nowe metody łączące ze sobą dwie pozornie odległe gałęzie matematyki. Dzięki niemu możliwe jest wykazanie zależności pomiędzy klasyczną geometrią szkolną a bardziej zaawansowanymi koncepcjami. – Wielu uczniów traktuje geometrię jako oderwany przedmiot, bez powiązania z resztą matematyki. Moje badania pokazują, że istnieją takie związki i że można stosować zaawansowaną teorię w dobrze znanym kontekście. Mam nadzieję, że dzięki temu więcej osób zainteresuje się matematyką na poziomie akademickim – mówi laureat. Fakt, że Polak zajął ponownie pierwsze miejsce, nie ma precedensu w historii EUCYS. Jednak za każdym razem główną nagrodę młodzi badacze znad Wisły otrzymują w innej kategorii. Nie tylko matematyka: 3D i nawozy Jury wyróżniło też Emila Pająka, absolwenta V Liceum Ogólnokształcącego im. A. Struga w Gliwicach. Otrzymał on nagrodą specjalną EIROForum w postaci tygodniowego stażu w Institute Laue-Langevin (ILL Award) w Grenoble. Mody badacz opracował unikalny filament, czyli cienką żyłkę do druku 3D. Ten pomysł będzie można zastosować w robotyce miękkiej oraz w medycynie – od projektowania miniaturowych stentów po terapie miażdżycy. Z kolei Zuzannę Kassner, uczennicę I Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Pile, wyróżniono zaproszeniem na Luxembourg International Science Expo. Na jury wrażenie zrobił opracowany przez młodą badaczkę płynny nawóz na bazie nanocząstek chitozanu. Pozwala ograniczyć zużycie wody nawet o 75% w okresach ekstremalnej suszy. I nie powoduje negatywnych skutków dla upraw. Co ciekawe ten nawóz, jest przewidziany do upraw w… kosmosie. Rotacyjne finały EUCYS Międzynarodowe finały EUCYS odbywają się każdego roku w innym europejskim mieście. Tym razem gospodarzem była łotewska Ryga, gdzie w dniach 15–20 września spotkali się młodzi naukowcy. Projekty oceniano pod kątem oryginalności, metodologii i znaczenia społecznego. Laureaci otrzymali nagrody finansowe i specjalne wyróżnienia. Źródło: Fundusz ZDOLNI Nasz autor Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy i podróżniczy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie. Miłośnik niewielkich, lokalnych muzeów. Uwielbia długie trasy rowerowe, szczególnie te prowadzące wzdłuż rzek. Lubi poznawać nieznane zakamarki Niemiec, zarówno na dwóch kółkach, jak i w czasie górskiego trekkingu.
20 lat „Travelera” w Polsce. Oto wyniki wyjątkowego konkursu dla podróżników
Z okazji 20-lecia polskiej edycji „National Geographic Traveler” redakcja zaprosiła czytelników do udziału w wyjątkowym konkursie. Chętni opowiedzieli nam o miejscach, które zachwycają, poruszają lub zmieniają sposób patrzenia na świat, a najlepsze z tych historii trafią na łamy magazynu i stronę internetową.
Spis treści: Informacje o konkursie „National Geographic Traveler” Wyniki konkursu i laureaci Rok 2025 jest dla polskiej edycji „National Geographic Traveler” szczególny – magazyn świętuje dwie dekady obecności na rynku. Przez te lata stał się przewodnikiem po świecie dla tysięcy czytelników, inspirując do wyruszania w drogę, odkrywania nieznanych miejsc i patrzenia na świat z ciekawością. Z okazji jubileuszu nasza redakcja zaprosiła miłośników podróży do podzielenia się swoimi historiami w konkursie, którego nagrodą jest publikacja w legendarnym tytule. Informacje o konkursie „National Geographic Traveler” Zadanie konkursowe wymagało pasji i uważności. Uczestnicy mieli przesłać krótki reportaż (maksymalnie 5000 znaków) opisujący miejsce, które ich poruszyło, zaskoczyło lub zmieniło sposób postrzegania świata. Do redakcji napłynęły dziesiątki tekstów – pełnych emocji, osobistych refleksji i niepowtarzalnych podróżniczych kadrów. „Traveler to nie tylko magazyn, ale społeczność ludzi patrzących na świat z pasją i otwartym sercem. Otrzymane zgłoszenia są dowodem na to, że duch podróżowania – tego świadomego, uważnego i autentycznego – jest wciąż żywy. Dziękujemy za każdą historię” – podkreśliła kapituła konkursu. Wyróżnione prace udowodniły, że podróż to nie tylko przemieszczanie się z punktu A do punktu B, lecz spotkania z ludźmi, odkrywanie lokalnych tradycji i umiejętność dostrzegania piękna w detalach. Najlepsze trzy teksty już wkrótce trafią na łamy drukowanego wydania „National Geographic Traveler”, a dziesięć kolejnych ukaże się w serwisie national-geographic.pl. Dla laureatów to niepowtarzalna okazja, by zadebiutować jako autorzy w magazynie, który od 20 lat inspiruje do odkrywania świata – i jednocześnie dołączyć do grona ludzi, którzy wierzą, że podróżowanie to najpiękniejszy sposób poznawania siebie i innych. Wyniki konkursu i laureaci 3 laureatów najlepszych opowiadań/reportaży (alfabetycznie): Dominika Chmielewska Kinga Dobosz Michał Hryciuk 10 prac wyróżnionych (alfabetycznie): Marianna Armanska Andżelika Doba Katarzyna Gierycz Piotr Jabłoński Ewa Kolbusz-Taczała Monika Morzyńska Jacek Mosakowski Małgorzata Pazura Magdalena Skawinska Edyta Tarnowska-Janusz Wszystkim uczestnikom serdecznie gratulujemy i dziękujemy za podzielenie się swoimi niezwykłymi opowieściami!
Zostań jednym z Avenger Explorers! Napisz reportaż i wygraj weekend z Jeepem®
Jeśli kochasz podróże pełne adrenaliny, przygody poza utartym szlakiem i masz talent do opowiadania historii, ten konkurs jest dla ciebie. Spakuj aparat, naładuj baterie i opisz swoją wyprawę w stylu Jeep® Avenger 4xe!
Czasem potrzebny jest jeden impuls, by zjechać z obranej trasy i odkryć coś zupełnie nowego – miejsce, którego nie widać na mapie, moment, który zostaje w pamięci na zawsze. To właśnie tam zaczyna się prawdziwa opowieść. Więcej niż wyprawa Wie o tym marka Jeep® i w związku z premierą modelu Avenger 4xe organizuje konkurs, który łączy dziennikarstwo podróżnicze z miłością do odkrywania nowych szlaków. Jeśli masz za sobą wyprawę, która była czymś więcej niż tylko podróżą – była wyzwaniem, testem charakteru, spotkaniem z naturą lub samym sobą – opisz ją i wyślij na konkurs. Trzy najlepsze reportaże zostaną opublikowane na łamach magazynu National Geographic Traveler. To nie wszystko. Autorzy zwycięskich tekstów otrzymają także do dyspozycji nowego Jeepa Avenger 4xe na wybrany weekend (od piątku do poniedziałku) do końca tego roku, z pełnym bakiem i możliwością wyboru dowolnego kierunku. Jedynymi ograniczeniami są wyobraźnia i horyzont. By wziąć udział w konkursie, przygotuj reportaż z podróży, zgodny z wartościami marki Jeep®, czyli wolnością, autentycznością i zewem przygody. Materiał powinien mieć 2000-4000 znaków ze spacjami i zawierać dziesięć zdjęć z podróży. Liczy się tylko twoje spojrzenie, twoje emocje i to, dlaczego chcesz podzielić się swoją historią z innymi. Konkurs został zakończony. Laureatami zostali: Anna B. Karol J. Katarzyna Sz. Najlepszy partner podróży Jeep® Avenger 4xe prowadzi w nieznane i inspiruje do przekraczania granic – także tych własnych. Ten nowy kompaktowy SUV marki z napędem 4x4 jest wprost stworzony dla poszukiwaczy przygód. Świetnie odnajduje się w miejskiej dżungli, ale został zaprojektowany z myślą o wymagającym terenie i dzikiej przyrodzie. Łączy w sobie moc, inteligencję i styl. Pod jego nadwoziem kryje się hybrydowy napęd łączący silnik benzynowy 48V AWD z dwoma 48V silnikami elektrycznymi, który zapewnia łączna moc 145 KM. Avenger 4xe oferuje zawsze dostępny napęd na cztery koła, możliwość jazdy w trybie elektrycznym przy niskich prędkościach oraz inteligentny system zarządzania trakcją Selec-Terrain z czterema dedykowanymi trybami jazdy – Auto, Sand & Mud, Snow oraz Sport – który gwarantuje optymalną trakcję w zależności od warunków na drodze. W terenie auto pokazuje pazur: kąt zejścia 35°, kąt najazdu 20° i prześwit wynoszący 210 mm pozwalają na bezpieczną jazdę po trudnych nawierzchniach, a system zarządzania trakcją i kontrola zjazdu ze wzniesienia dają pełną kontrolę w kluczowych momentach. Wnętrze wyposażone zostało w wodoodporne, trwałe siedzenia, czarną podsufitkę i dedykowane schowki, które doceni każdy podróżnik. Z zewnątrz auto przyciąga wzrok nową stylistyką, 17-calowymi czarnymi felgami, zielonymi kapslami „Jeep”, czarnymi emblematami i odpornymi na zarysowania zderzakami. Silnik chroni dodatkowo stalowa płyta, co jest szczególnie ważne w terenie. Dołącz do Avenger Explorers Twoja historia nie musi być idealna. Ważne, żeby była prawdziwa, intensywna i opowiedziana z pasją. Pokaż w niej nie tylko miejsca, ale także ludzi, emocje, trudności i momenty zachwytu. Jeep® Avenger 4xe symbolizuje odporność, determinację i ducha odkrywania – niech twój tekst będzie jego lustrzanym odbiciem. Weź udział, daj się poznać, zostań jednym z Avenger Explorers! Materiał promocyjny marki Jeep®
Zostań autorem National Geographic Traveler! Rusza konkurs z okazji 20-lecia magazynu
W tym roku „National Geographic Traveler” obchodzi wyjątkowy jubileusz – 20 lat obecności w Polsce. Z tej okazji zapraszamy naszych czytelników do udziału w konkursie, dzięki któremu wasze podróżnicze historie mogą trafić prosto na łamy magazynu.
To wyjątkowa szansa, by zadebiutować jako autor „Travelera” – magazynu, który od dwóch dekad inspiruje do odkrywania świata, szukania emocji i zadawania pytań tam, gdzie inni widzą tylko zdjęcie z wakacji. Konkurs kierujemy do wszystkich, którzy kochają podróże i chcą o nich opowiadać. Twoim zadaniem jest napisanie krótkiego reportażu (maksymalnie 5000 znaków ze spacjami), w którym opiszesz miejsce, które cię poruszyło, zaskoczyło albo zmieniło sposób, w jaki patrzysz na świat. Może to być zakątek Polski, daleki kraniec globu, albo podróż życia, która zaczęła się tuż za rogiem. „Traveler” to nie tylko magazyn – to społeczność ludzi, którzy patrzą na świat z pasją, ciekawością i otwartym sercem. Jeśli czujesz, że twoja historia zasługuje na opowiedzenie – nie czekaj. Co można wygrać? Najlepsze trzy teksty zostaną opublikowane w drukowanym wydaniu „National Geographic Traveler”. Dziesięć wyróżnionych tekstów – na stronie national-geographic.pl. Szczegóły nagród znajdują się w regulaminie konkursu. To niepowtarzalna okazja, by zostać częścią redakcyjnego zespołu i podzielić się swoją historią z tysiącami czytelników. Jak wziąć udział? Wejdź na stronę: national-geographic.pl/konkurs-traveler Wypełnij formularz i dołącz swój tekst (do 5000 znaków). Możesz dołączyć także zdjęcia (opcjonalnie, maks. 5). Czas na zgłoszenia masz do 13 lipca 2025 r. Rozstrzygnięcie konkursu Rozstrzygnęliśmy nasz konkurs. Oto wyniki. Zwycięzcom serdecznie gratulujemy!
Lipa, dąb, jabłoń czy oliwnik? Ruszyło głosowanie na Drzewo Roku 2025
Lipa pod którą pisywał Władysław Reymont, 500-letni dąb, romantyczny buk, a może niewielki choć piękny oliwnik z osiedla mieszkaniowego? Na te niezwykłe drzewa można głosować przez cały miesiąc w piętnastej już edycji konkursu na Drzewo Roku.
Spis treści Drzewo Roku nie musi być -naj Jak narodził się konkurs na Drzewo Roku? Rozpoczęło się głosowanie w 15 edycji konkursu „Drzewo Roku” organizowanego przez Klub Gaja, który promuje drzewa o wyjątkowym znaczeniu dla lokalnych społeczności. Do końca czerwca internauci mogą oddać głos wybierając spośród 16 finalistów wyłonionych spośród 50 zgłoszeń z całej Polski. Drzewo Roku nie musi być -naj – Nie szukamy drzew najstarszych, najwyższych, najgrubszych, najpiękniejszych ani najrzadszych. Szukamy drzewa najbardziej kochanego, z opowieścią; drzewa, które pobudza wyobraźnię i jednoczy ludzi – mówi Jolanta Migdał, koordynatorka konkursu na Drzewo Roku. Wśród tegorocznych nominowanych znalazły się m.in. dęby, buki, lipy, wiązy, topole, jabłonie oraz inne drzewa z różnych regionów kraju. W tym m.in.: 500-letni dąb „Aleksander” z Jarcewa, „lipa Reymonta” z Prażek, czy jabłoń „Perpetua” z Kowalowej. Konkurs ma na celu nie tylko wyróżnienie niezwykłych drzew, ale także zwrócenie uwagi na ich rolę w budowaniu wspólnoty i tożsamości lokalnej. W sumie wpłynęło blisko 50 zgłoszeń, a jury wybrało z nich 16 finalistów. Przez cały czerwiec liczba oddanych głosów na poszczególne drzewa pozostanie ukryta. Tylko 6, 13 i 24 czerwca na stronie plebiscytu publikowany będzie aktualny ranking. Zwycięzca zostanie ogłoszony 1 lipca. Jak narodził się konkurs na Drzewo Roku? Konkurs Drzewo Roku jest częścią prowadzonego od 2003 roku programu edukacji ekologicznej Klubu Gaja "Święto Drzewa", który zachęca do podejmowania rzeczywistych działań na rzecz sadzenia i ochrony drzew. Klub Gaja to niezależna polska organizacja ekologiczna założona w 1988 roku. Konkurs co roku 10 października poprzedza ogólnopolska i międzynarodowa akcja sadzenia drzew. W sumie posadzono w jej ramach już milion drzew. Zgłoszenia na Drzewo Roku przyjmowane są do końca listopada, a głosowanie odbywa się zawsze w czerwcu. Zeszłoroczny zwycięzca to 300-letni buk „Serce Wzgórz Dalkowskich” z Dolnego Śląska. Zdobył 10 521 głosów internautów. Zwycięzca reprezentuje Polskę w konkursie European Tree of the Year. Kilka razy wygrywały go dęby z Polski: „Fabrykant” z Łodzi, „Dunin” z Przybudek i „Józef” z Wiśniowej. Źródła: Nauka w Polsce, Drzewo Roku Nasza autorka Magdalena Rudzka Dziennikarka „National Geographic Traveler" i „Kaleidoscope". Przez wiele lat również fotoedytorka w agencjach fotograficznych i magazynach. W National-Geographic.pl pisze przede wszystkim o przyrodzie. Lubi podróże po nieoczywistych miejscach, mięso i wino.
To zdjęcie zdobyło nagrodę publiczności Wildlife Photographer of the Year. „Perfekcyjnie uchwycone”
Miłośnicy fotografii wybrali najciekawsze zdjęcie dzikiej przyrody zeszłego roku. Nagroda publiczności w konkursie Wildlife Photographer of the Year przypadła Brytyjczykowi Ianowi Woodowi, który pokazał w nietypowy sposób wędrówkę borsuka po nocnym mieście.
W tym artykule: Najlepsze zdjęcie roku Pozostałe zdjęcia wyróżnione w konkursie Późny wieczór albo nawet noc. Chodnik, słup i ścianę spowija mroczne, pomarańczowe światło. Na ziemi stoi, unosząc z ciekawością głowę, duży borsuk europejski. Przygląda się grafitti przedstawiającemu… borsuka wymachującego bronią palną. Obok grafitti znajduje się tabliczka dodająca fotografii dodatkowego ironiczno-żartobliwego kontekstu. Napis na niej głosi: „Nie blokuj dostępu”. W nawiązaniu do niego fotograf Ian Wood zatytułował swoje zdjęcie „Brak dostępu” (ang. „No Access”). Fotografia borsuka oglądającego grafitti borsuka zdobyła właśnie nagrodę publiczności w konkursie Wildlife Photographer of the Year organizowanym przez Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. W tym roku do finału wybrano 25 zdjęć. W głosowaniu wzięła udział rekordowa liczba osób – 76 tys. fanów fotografii i dzikiej przyrody z całego świata. Najlepsze zdjęcie roku Ujęcie, które zyskało najwięcej głosów, powstało w mieście St Leonards-on-Sea w East Sussex w Wielkiej Brytanii. Jego mieszkańcy zostawiali na chodniku resztki jedzenia dla lisów. Wood zauważył, że korzystają z nich również borsuki z pobliskiej nory. Raz zobaczył borsuka spacerującego późną nocą chodnikiem. Postanowił go sfotografować. Rozstawił małą kryjówkę na skraju drogi i się schował. Miał sporo szczęścia – udało mu się zrobić zdjęcie jedno na milion. – Perfekcyjnie uchwycone zdjęcie Iana oferuje unikalne spojrzenie na interakcję natury ze światem człowieka – powiedział dr Douglas Gurr, dyrektor Muzeum Historii Naturalnej. – Ta wyjątkowa fotografia służy jako potężne przypomnienie, że rodzima przyroda i dzikie zwierzęta, często tuż za naszymi domami, mogą nas inspirować i zachwycać – dodał. – Wylew miłości do borsuków od czasu nominowania mojego zdjęcia do nagrody publiczności był naprawdę przytłaczający – zauważył z kolei Wood. I zwrócił uwagę, że jeśli odstrzał borsuków na terenach wiejskich Wielkiej Brytanii nie zostanie powstrzymany, zwierzęta te będzie można, paradoksalnie, zobaczyć już tylko w nielicznych miastach. Pozostałe zdjęcia wyróżnione w konkursie W sumie do konkursu nadesłano w tym roku 60 tys. zdjęć. Ich autorzy pochodzą aż za 117 krajów. W tegorocznej edycji nagrody publiczności wyróżnione zostały jeszcze cztery fotografie. Oto one. Francisco Negroni sfotografował czynny wulkan Villarrica w Chile. Jest to jeden z najbardziej aktywnych wulkanów w kraju, który ostatni raz wybuchł w 2015 roku. Tym razem jego szczyt spowija podwójna tzw. chmura soczewkowata (altocumulus lenticularis), przypominająca nieco spodki ufo. Fotograf regularnie odwiedza Villarrica, aby monitorować jego aktywność. Podczas tej wizyty przebywał w pobliżu wulkanu przez dziesięć nocy. Mówi, że każda podróż to nie lada przygoda. – Nigdy nie wiadomo, czym wulkan może cię zaskoczyć – dodaje. Ta sowa wylatująca ze stodoły wygląda jak duch albo widmo. Wyrusza na nocne polowanie na pola niedaleko Vancouver. Jess Findlay przygotowywał się do zrobienia tego zdjęcia kilka nocy, podczas których obserwował sowę oraz jej zwyczaje. Zdjęcie „Spiked” powstało w Bostwanie. Ukazuje koniec starcia między miodożerem (albo ratelem miodożernym) a jeżozwierzem. Miodożer jest zawzięty – mimo że krwawi i został mocno pokłuty, nie odpuszcza jeżozwierzowi. Zwierzęta te są znane z tego, że atakują i ścigają ofiary nawet znacznie większe od siebie. Niestety fotograf David Northal nie podał, jaki był wynik tego starcia. A teraz bodaj najbardziej niezwykłe zdjęcie w konkursie. Na pierwszy rzut oka wygląda jak prześwietlona klatka. Ale gdy spojrzymy uważnie na jego lewą połowę, nagle dostrzeżemy na niej jakiś kształt. To gronostaj europejski ledwo widoczny na śniegu. Obserwuje swoje terytorium, doskonale wtapiając się w zimowy krajobraz w Belgii. By zrobić to zdjęcie Michel d’Oultremont leżał na śniegu, przykryty białą siatką maskującą. Długo czekał, aż gronostaj wyjdzie ze swojej nory. Więcej informacji o nagrodzonych zdjęciach można znaleźć tutaj. Źródło: NHM Nasza autorka Magdalena Salik Dziennikarka i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Autorka powieści z gatunku fantastyki naukowej, ostatnio wydała „Płomień” i „Wściek”. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Oto najważniejsze dokonania polskich archeologów. Ich wykopaliska imponują
Celtycki hełm z IV wieku p.n.e. znaleziony na Mazowszu. Innowacyjne narzędzia sprzed 70 tys. lat z Uzbekistanu. Papirusy zapisane przez rzymskich legionistów w… Egipcie. To przykłady odkryć polskich badaczy wyróżnionych w konkursie „Archeologiczne Sensacje 2024”.
Spis treści: Najważniejsza premiera dziedzictwa 2024 Najskuteczniej popularyzowane badania 2024 Unikatowy artefakt 2024 Najciekawszy projekt rozpoczęty w 2024 Najlepsza wystawa czasowa 2024 Najważniejsza książka 2024 Najważniejszy skarb 2024 Najlepsze archeologiczne zdjęcie 2024 Najważniejsze zagraniczne odkrycie polskich archeologów 2024 Najważniejsze odkrycie archeologiczne w Polsce 2024 Rozstrzygnięto piątą edycję plebiscytu „Archeologiczne Sensacje”, organizowanego przez kwartalnik „Archeologia Żywa” – czasopismo skierowane do pasjonatów archeologii i nauk pokrewnych. Konkurs wyróżnia najciekawsze odkrycia, publikacje, projekty i wydarzenia związane z działalnością polskich archeologów w 2024 roku. – Organizacja plebiscytu to dla naszej redakcji ogromna radość i przypomnienie, jak wiele tajemnic wciąż kryje ziemia – zarówno w Polsce, jak i za granicą. Każde odkrycie jest wyjątkowe, bo dzieje się tylko raz – mówi redaktor naczelny „Archeologii Żywej”, dr Radosław Biel. Jednocześnie zwraca uwagę na to, jak ważna jest skuteczna ochrona dziedzictwa. Finałowe 6 nominacji w każdej z 10 kategorii zostało w tym roku wybrane przez 10-osobowe jury złożone z osób zajmujących się na co dzień popularyzacją wiedzy o przeszłości. Wśród nich znaleźli się m.in. Agnieszka Krzemińska z tygodnika „Polityka”, Anna Ślązak z serwisu Nauka w Polsce PAP czy Katarzyna Kobylecka z Polskiego Radia. W tym gronie był też redaktor National Geographic Polska Szymon Zdziebłowski. Wyniki głosowania jury doliczno do głosów publiczności. – Powinniśmy być dumni z dokonań polskich zespołów badawczych, które w niczym nie ustępują naukowcom z krajów o znacznie większych budżetach na naukę – podkreśla w rozmowie z National Geographic Polska dr Biel. Jednocześnie zauważa, że dobrej nauki nie da się robić bez odpowiednich środków finansowych. – Im bardziej zaawansowane są potrzebne analizy, takie jak badania DNA, datowania czy rekonstrukcje 3D, tym wyższe są ich koszty – wylicza. W jego ocenie polska archeologia nie zamyka się w swoich ramach. – Nawet na poziomie lokalnych inicjatyw często zauważamy interdyscyplinarność oraz współpracę z mieszkańcami i pasjonatami. Co cieszy szczególnie, wyniki takich działań coraz częściej trafiają do lokalnych mediów, co jeszcze kilkanaście lat temu było rzadkością – dodaje. Poniżej podajemy trzy pierwsze miejsca w każdej kategorii. O wielu nagrodzonych pisaliśmy na łamach portalu National Geographic Polska. Najważniejsza premiera dziedzictwa 2024 Wyróżnienie dla wydarzeń, projektów lub inicjatyw, które w wyjątkowy sposób przyczyniły się do promocji i ochrony dziedzictwa kulturowego. Teledysk do wystawy czasowej „Black Metal. Kowalstwo wczesnośredniowieczne” Rekonstrukcja wyglądu twarzy „Wampirki” Zosi z cmentarzyska w Pniu Rekonstrukcja Lucy – przedstawicielki gatunku Australopithecus afarensis w Centrum Edukacji Przyrodniczej UJ View oEmbed on the source website Najskuteczniej popularyzowane badania 2024 Badania, które przebiły się do szerokiej publiczności, przyciągają uwagę i inspirują do odkrywania przeszłości. Pień. Badania archeologiczne (Kujawsko-Pomorskie) Kreacje władzy (Sudan) Archeologia zbrodni pomorskiej 1939 (Pomorskie) Unikatowy artefakt 2024 W tej kategorii wyróżniono artefakty, które zachwycają swoją niepowtarzalnością – formą, kunsztem wykonania, znaczeniem czy unikatowością. Bagienice Wielkie (Mazowieckie) – brązowy hełm przypisywany produkcji celtyckiej z IV w. p.n.e. Bahra 1 (Kuwejt) – pierwsza figurka antropomorficzna w regionie Zatoki Perskiej Jaskinia w Dziadowej Skale (Śląskie) – kość z nacięciami najstarszym przejawem sztuki Najciekawszy projekt rozpoczęty w 2024 W tej kategorii nagrodzono przedsięwzięcia, które w 2024 roku dopiero wystartowały, ale już zdążyły zaintrygować pomysłem, rozmachem lub obietnicą odkryć. Przemiany kulturowe na Niżu Polskim w III–I w. p.n.e. i ich synchronizacja ze światem celtyckim i śródziemnomorskim Mastaba Faraona – projekt Instytutu Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych PAN w Egipcie Gebel Ramlah: zachowania ceremonialne neolitycznych społeczności pasterskich na egipskiej Pustyni Południowo-Zachodniej Najlepsza wystawa czasowa 2024 Nagrodzono wystawy, które pozwoliły poczuć bliskość przeszłości i zobaczyć ją w nowym, fascynującym świetle. „1025. Narodziny Królestwa” (Muzeum Historii Polski w Warszawie) „Religia(e) Słowian. Pogaństwo i chrześcijaństwo we wczesnośredniowiecznej Polsce” (Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie) „Lamsdorf/Łambinowice. Archeologia miejsca pamięci” (Centralne Muzeum Jeńców Wojennych) Najważniejsza książka 2024 Nagrodzono książki, które wnoszą nową jakość do badań, podsumowują lata pracy lub w przystępny sposób przybliżają skomplikowane tematy. „Święte i przeklęte kamienie w religijności ludowej – katalog” (Łukasz Miechowicz) „Magiczny rok 1497” (Wojciech Iwańczak) „Od Swarożyca do Świętowita. Przemiany religii Słowian nadbałtyckich w X-XII wieku” (Stanisław Rosik) Najważniejszy skarb 2024 Nie musi być największy ani najdroższy lub być ze złota – choć czasem i takie się zdarzają. W tej kategorii liczy się prawdziwa wartość: naukowa, historyczna, kulturowa. Papirusy rzymskich żołnierzy na cmentarzysku zwierząt – Berenike (Egipt) Depozyt barbarzyńskich militariów z początków naszej ery – Hrubieszów (Lubelskie) Skarb srebrnych monet i biżuterii jagiellońskiej – Stary Sącz (Małopolskie) Najlepsze archeologiczne zdjęcie 2024 Kategoria wyróżniająca fotografie ukazujące badania, odkrycia, wydarzenia, rekonstrukcje lub piękno dziedzictwa archeologicznego w wyjątkowy sposób. Grób masowy odkryty w Dolinie Śmierci w Chojnicach (fot. Daniel Frymark) Praca w warsztacie jubilerskim z X-XI wieku na XXIX Festiwalu Słowian i Wikingów na Wolinie (fot. Bartek Janiczek) Rekonstrukcja szat młodego władcy ze średniowiecznej Nubii (fot. Paulina Matusiak i Eddy Wenting) Najważniejsze zagraniczne odkrycie polskich archeologów 2024 Ta kategoria wyróżnia największe sukcesy badawcze za granicą, które pokazują, że nasi naukowcy mają ogromny wkład w odkrywanie tajemnic przeszłości nie tylko Polski, ale i całego świata. Innowacyjne narzędzia sprzed 70 tys. lat i ślady pradziejowych migracji – Tien Szan (Uzbekistan) Najstarszy znany wrak przewożący sztaby miedzi – Zatoka Antalya (Turcja) Unikalne cmentarzysko zwierząt z czasów rzymskich – Berenike (Egipt) Najważniejsze odkrycie archeologiczne w Polsce 2024 Nagrodzono najważniejsze wyniki badań, które poszerzają naszą wiedzę i pokazują, że nad Wisłą i Odrą wciąż jest wiele do odkrycia. Pierwsze w Polsce jeziorne stanowisko rytualne kultury lateńskiej – Kujawy (Kujawsko-Pomorskie) Kość z nacięciami najstarszym przejawem sztuki sprzed 115 tys. lat – Jaskinia w Dziadowej Skale (Śląskie) Grób Huna i Europejczyka z okresu wędrówek ludów – Czulice (Małopolskie) Źródło: Archeologia Żywa
Konkurs Nikon Small World rozstrzygnięty. Zobacz najpiękniejsze mikrofotografie 2024 roku
Komórki guza mózgu u myszy, łuk elektryczny czy zbliżenie na liść konopi – mikrofotografia pokazuje nam świat, którego nie zobaczylibyśmy w żaden inny sposób. Poznaliśmy właśnie zwycięzców konkursu Nikon Small World 2024. Na wysokich miejscach wśród wyróżnionych zdjęć są dzieła polskich fotografów.
Spis treści: Pierwsze miejsce: komórki nowotworu w mózgu myszy Drugie miejsce: łuk elektryczny Trzecie miejsce: liść konopi Inne fotografie wyróżnione w konkursie Nikon Small World W konkursie Nikon Small World biorą udział zarówno profesjonaliści, jak i amatorzy. Czyli zarówno naukowcy badający świat w ogromnym powiększeniu, jak i hobbyści zainteresowani mikrofotografią i używający do robienia zdjęć mikroskopów. Jurorzy Nikon Small World szukają zwycięzców wśród jednych i drugich. Nie liczy się bowiem wyłącznie naukowa wartość ujęcia, ale również jego siła artystyczna. A o tę przy mikrofotografii nietrudno. Świat oglądany w powiększeniu w niczym nie przypomina tego, który widzimy za oknem. Niezwykłe zestawienia kolorów, niespotykane kształty, nieznane faktury składają się na abstrakcyjne i nieraz uderzająco piękne obrazy mikrorzeczywistości. Możemy podziwiać je już od 1975 r., kiedy odbyła się pierwsza edycja konkursu. Również w 2024 r. niezależny panel ekspertów wybrał 20 zwycięzców. Ich fotografie pojawią się na wystawach w galeriach sztuki oraz w muzeach nauki. Niewykluczone, że trafią również na okładki czołowych czasopism naukowych. Kto ma na to szansę? Oto najlepsze mikrofotografie 2024 r. Pierwsze miejsce: komórki nowotworu w mózgu myszy Zwycięskie zdjęcie zostało zrobione przez dr Bruno Cisternę z Medical College of Georgia na Augusta University. Widać na nim komórki nowotworu mózgu myszy. Fioletowe plamy to jądra komórkowe, od których odchodzą zielone rurkowate mikrotubule. Całe komórki otaczają ciasno upakowane pasemka białka aktyny. Cisterna zajmuje się chorobami neurodegeneracyjnymi, m.in. alzheimerem. Bada, czy naruszenie struktur komórkowych wokół jądra wpływa na tempo rozwoju tych schorzeń. Drugie miejsce: łuk elektryczny Druga fotografia nagrodzona w konkursie wymagała długiej ekspozycji. Na zdjęciu dr. Marcela Clemensa widać łuk elektryczny rozpięty pomiędzy metalowym drutem a końcówką igły. Uwagę zwracają nie tylko niezwykłe kolory, ale i kształty odpowiadające makroskalowym wyładowaniom atmosferycznym – błyskawicom. Trzecie miejsce: liść konopi Kiedy powiększymy liść rośliny, mogą czekać nas spore niespodzianki. Dotyczy to również liścia konopi sfotografowanego przez Chrisa Romaine'a. Na powiększeniu uderzają fioletowe kule na końcu niewielkich wypustek. To trichomy, wytwory epidermy rośliny. Inne fotografie wyróżnione w konkursie Nikon Small World Jaja ośmiornicy sfotografował Thomas Barlow z Columbia University. Zdjęcie zdobyło piąte miejsce w konkursie. Na siódmym miejscu znalazł się przekrój przez liść piaskownicy zwyczajnej (Ammophila arenaria), czyli popularnej trawy rosnącej na wydmach. Zdjęcie zrobił Gerhard Vlcek z Austrii. Trzynaste miejsce zdobyła fotografia Pawła Błachowicza. Błachowicz zrobił zbliżenie oczu zielonego pająka Diaea dorsata. Na zdjęciu doskonale widać wszystkie oczy pająka, mającego zaledwie 6 mm. Autorem niesamowitego zdjęcia dwóch rozwielitek jest Marek Miś z Suwałk. Rozwielitka po prawej nosi w środku jaja, a ta po lewej embriony. Warto dodać, że Miś jest również autorem innej wyróżnionej fotografii, przedstawiającej rekrystalizowaną mieszaninę dwóch związków chemicznych: hydrochinonu i mio-inozytolu (poniżej). Wszystkie wyróżnione fotografie można obejrzeć na stronie konkursu. Źródło: Nikon Small World.
Najśmieszniejsze zdjęcia zwierząt wybrane. Znamy finalistów Nikon Comedy Wildlife Awards 2024
Wiemy już, kto znajduje się w finale dziewiątej edycji konkursu Nikon Comedy Wildlife Awards. Jury wyłoniło 40 najśmieszniejszych zdjęć zwierząt. Wśród ich autorów znajdują się Polacy.
Polacy wśród finalistów konkursu Nikon Comedy Wildlife Awards Najlepsze finałowe zdjęcia w konkursie Konkurs na rzecz dzikiej przyrody Konkurs Nikon Comedy Wildlife Awards wystartował w 2015 roku. W tym roku odbywa się jego dziewiąta edycja. Na zwycięstwo w konkursie może liczyć ten, kto zrobi dzikim zwierzętom zdjęcie jednocześnie najzabawniejsze i najciekawsze. Wczoraj w Londynie ogłoszono tegoroczne grono finalistów. Na krótkiej liście nominowanych do nagrody znalazło się 40 zdjęć, 4 portfolia i 3 filmy wideo. Czy łatwo było znaleźć się w tej grupie? Absolutnie nie. Choć konkurs jest stosunkowo młody, zdobył już wielką popularność na całym świecie. Przekłada się to na liczbę zdjęć nadsyłanych przez fotografów. W tym roku w ręce jury trafiło prawie 9 tys. zdjęć z 98 krajów. I to właśnie spośród nich zostało wybrane stosunkowo niewielkie grono finalistów. Będą oni rywalizować o główną nagrodę. Jest nią wyjątkowe tygodniowe safari w rezerwacie przyrody Masai Mara w Kenii. Polacy wśród finalistów konkursu Nikon Comedy Wildlife Awards Nie będzie ją łatwo zdobyć, ponieważ konkurencja w tym roku jest bardzo mocna. Tym bardziej cieszy, że wśród finalistów znaleźli się Polacy. Jedno z najmocniejszych konkursowych zdjęć zrobił Przemysław Jakubczyk z Bydgoszczy. Fotografia Jakubczyka została zatytułowana „Niespodziewana zmiana ról”. Przedstawia rybę, która... ściga w powietrzu bielika. Fotografia powstała w okolicach Szczecina. „Każda rozzłoszczona i przemęczona ryba potrzebuje się czasami odstresować, polując na bielika” – podpisał ją autor. Dwa inne znakomite zdjęcia zrobili Artur Stankiewicz i Jan Piecha. To również są fotografie, które wyróżniają się na tle konkurencji. Pierwsze, przedstawiające hipopotama, powstało w Zimbabwe. Drugie zaś, pokazujące małego szopa pracza „szepczącego” coś do ucha matki, w Niemczech. Najlepsze finałowe zdjęcia w konkursie Kto jeszcze ma szansę na zwycięstwo w tegorocznej edycji konkursu? Jedno z przykuwających uwagę zdjęć otwiera ten artykuł. Geparda ukrywającego się przed bawołem sfotografował Leslie McLeod z kanadyjskiej Ottawy. Zdjęcie wykonał w kenijskim rezerwacie Mara North Conservancy. Piękne zdjęcie dwóch tulących się niedźwiedzi zrobiła Andrea Rosado ze Stanów Zjednoczonych. Fotografia została zatytułowana „Zakochani” i powstała na Alasce. Z kolei Andy Rouse z Wielkiej Brytanii zrobił zdjęcie pingwinom, które wyglądają, jakby o zachodzie słońca przyznawały sobie ordery. Wszystkich finalistów konkursu można obejrzeć tutaj. Ostatecznego zwycięzcę Nikon Comedy Wildlife Awards 2024 poznamy 10 grudnia tego roku. Wybierze go jury. Do końca października zaś można wziąć udział w głosowaniu na zdobywcę People’s Choice Award. Za sam udział w głosowaniu można zdobyć nagrodę w wysokości 500 funtów. Konkurs na rzecz dzikiej przyrody Organizatorzy Nikon Comedy Wildlife Photography Awards traktują konkurs jako doskonały sposób promowania ochrony przyrody. Corocznie dziesięć procent dochodów z konkursu trafia do wybranej organizacji działającej na rzecz bioróżnorodności i troszczącej się o środowisko naturalne. W tym roku będzie to brytyjska organizacja Whitley Fund for Nature (WFN), wspierająca liderów ochrony przyrody z Globalnego Południa. – W ciągu 30 lat WFN przekazał 20 milionów funtów ponad 200 działaczom na rzecz ochrony przyrody w 90 krajach. Jesteśmy naprawdę zachwyceni, że możemy rzucić światło na niesamowitą pracę, którą wykonują – napisali organizatorzy konkursu. Źródło: Comedy Wildlife Awards 2024. Nasza autorka Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Autorka powieści z gatunku fantastyki naukowej, ostatnio wydała „Płomień” i „Wściek”. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com The Comedy Wildlife Photography Awards 2024
Na wstępie Jak szacuje Amnesty International, na Ziemi żyje 476 mln ludzi należących do ponad 5 tys. różnych ludów rdzennych. To zaledwie 7 proc. światowej populacji. Społeczności te są obecne w ponad 90 krajach i posługują się ponad 4 tys. języków, co doskonale ilustruje ich kulturową różnorodność. Ale jak właściwie rozumieć pojęcie „ludność rdzenna”? Antropolodzy określają w ten sposób społeczności rodzime dla określonych regionów geograficznych, charakteryzujące się własnymi tradycjami kulturowymi, językami i ciągłością historyczną odróżniającymi je od innych populacji. Ludy rdzenne zazwyczaj żyły na zajmowanych przez siebie ziemiach na długo przed ich kolonizacją lub powstaniem współczesnych państw. Utrzymują one unikatowe systemy społeczne, ekonomiczne i polityczne, które są ściśle związane z terytoriami ich przodków i zasobami naturalnymi. Co ciekawe, samo określenie „ludność rdzenna” różni się w różnych krajach. Na przykład w Stanach Zjednoczonych mówi się o „rdzennych Amerykanach”, a już w sąsiedniej Kanadzie oficjalnym terminem są „pierwsze narody”. Choć od XX w. coraz więcej państw nie tylko uznaje ludność rdzenną, ale również podkreśla jej prawa do zachowania kultury, samostanowienia i ochrony przed wyzyskiem, w praktyce sytuacja tych ludzi nie wygląda najlepiej. Lokalne władze często ignorują ich interesy, co prowadzi do powszechnej marginalizacji i dyskryminacji. Jednym z najpoważniejszych problemów jest przymusowe usuwanie ich z ziem, na których żyli przez wiele pokoleń. Bardzo często mają też ograniczony dostęp do kluczowych usług, takich jak edukacja, opieka zdrowotna i mieszkalnictwo. Aktywiści broniący praw rdzennych mieszkańców często spotykają się z zastraszaniem, a nawet brutalną przemocą. Zdarza się, że za swoje zaangażowanie płacą śmiercią. W lipcowym wydaniu magazynu National Geographic Polska, które właśnie trafia w Twoje ręce, poznasz fascynujące historie z życia przedstawicieli rdzennych ludów z różnych zakątków Ziemi. Łukasz Załuski redaktor naczelny Spis treści 8 | W obiektywie Zarządzanie zasobami Według Banku Światowego ludy rdzenne chronią 80 proc. bioróżnorodności Ziemi. W pewnym sensie kształtują one naszą przyszłość. 18 | Obrońcy raf koralowych Na pacyficznym archipelagu Palau program zarządzania zasobami prowadzony przez lud Hatohobei odstrasza kłusowników i utrzymuje zdrowie ekosystemu. 34 | Ogień pod kontrolą Aborygenki z australijskiego Queenslandu za pomocą kontrolowanych pożarów oczyszczają las i własne dusze, trzymając przy tym w ryzach rośliny inwazyjne. Głosy & kultura Od muzyki po edukację – rdzenni autorzy badają, w jaki sposób ich społeczności wprowadzają innowacje. 36 | Dźwięki Andów Poprzez hip-hop muzycy w Peru próbują spopularyzować wśród młodych keczua – język rdzennych mieszkańców Andów. 54 | Więcej niż słowa Bazujące na doświadczeniach Maorysów szkoły immersyjne na całym świecie rewitalizują rdzenne języki. 58 | Stare ma sens Hawajczycy wracają do pradawnych sposobów zarządzania ich ziemią, które mogą złagodzić skutki zmian klimatu. 62 | Centrum wszystkiego W Nigerii nonkonformistyczne, twórcze postaci z lokalnych mniejszości celebrują swoją tożsamość. 80 | Rdzenna przyszłość Jak można wykorzystać nowoczesną technologię, łącząc ją z myśleniem o ziemi na sposób ludów rdzennych? 84 | Arktyczni myśliwi Na Grenlandii, za kołem podbiegunowym, Inughuici od dawna polują na narwale. Teraz naciskają na naukowców, by uwzględniali ich wiedzę o tych małych waleniach. 102 | Duchowa podróż Człowiek, przyroda i kultura. Mongołowie wierzą w święte związki między tymi trzema światami, co wspomaga ich wysiłki na rzecz ochrony przyrody kraju. 108 | To nasza ziemia, nie wasza Gdy lud Cofán w Ekwadorze dostrzegł zagrożenia dla swoich ziem, podjął radykalne działania w celu odparcia intruzów, takich jak drwale i górnicy. 118 | Gwiazdy z prerii Traktujący o rdzennej młodzieży serial „Reservation Dogs” wywołał osobliwy boom filmowy w Tulsie w Oklahomie.
Ogólnopolski Konkurs Fotografii Studenckiej to twoja szansa. Wyraź się poprzez zdjęcia
Ogólnopolski Konkurs Fotografii Studenckiej (OKFS) to niezwykłe wydarzenie, które od lat przyciąga młodych pasjonatów fotografii z całej Polski. Jest to konkurs, który daje studentom możliwość wyrażenia swojej kreatywności i talentu, a także zdobycia cennego doświadczenia w świecie fotografii.
W tym artykule: Trwa Ogólnopolski Konkurs Fotografii Studenckiej. To już XXVI edycja Pokaż swój talent w konkursie Ogólnopolski Konkurs Fotografii Studenckiej nie tylko promuje sztukę fotograficzną, ale również stawia na rozwój osobisty i artystyczny młodych ludzi. W tym roku odbywa się już XXVI edycja, otwierając drzwi dla wszystkich studentów, którzy chcą podzielić się swoimi spojrzeniami na świat poprzez obiektyw aparatu fotograficznego. Niezależnie od tego, czy jesteś doświadczonym fotografem, czy dopiero zaczynasz swoją przygodę z fotografią, OKFS jest dla Ciebie. To doskonała okazja, by wyrazić swoje pomysły, spostrzeżenia i emocje poprzez zdjęcia. Trwa Ogólnopolski Konkurs Fotografii Studenckiej. To już XXVI edycja Tematem tegorocznej edycji jest „Wolność”. To hasło stwarza nieskończone możliwości interpretacji i inspiruje do odkrywania nowych wymiarów tego ważnego dla każdego człowieka zagadnienia. Zapisy na tegoroczną edycję OKFS są już otwarte! Nie zwlekaj, czas na zgłoszenia trwa jedynie do 24 kwietnia, więc nie przegap okazji, by wziąć udział w jednym z najbardziej prestiżowych konkursów fotograficznych skierowanych do studentów w Polsce. To doskonała szansa, by pokazać światu swoje unikatowe spojrzenie, wziąć udział w inspirujących wydarzeniach towarzyszących konkursowi oraz spotkać innych pasjonatów fotografii. Link do zapisów dostępny jest w poście na fanpage’u OKFS Ogólnopolski Konkurs Fotografii Studenckiej na Facebooku. Pokaż swój talent w konkursie Przekonaj się, że fotografia to nie tylko sztuka uchwycenia chwil, ale również sposób na wyrażanie siebie i eksplorowanie świata wokół nas. W OKFS liczy się nie tylko technika czy sprzęt, ale przede wszystkim pasja, wyobraźnia i oryginalność. To doskonała okazja, by sprawdzić swoje umiejętności, zdobyć nowe doświadczenia i być może otworzyć nowe drzwi w swojej karierze fotograficznej. Dołącz do społeczności fotograficznej, weź udział w OKFS i przekonaj się, jak wielką radość i satysfakcję może przynieść udział w takim wydarzeniu. Zapraszamy do zgłaszania swoich prac i doświadczenia niezapomnianych chwil związanych z pasją do fotografii. OKFS – To nie tylko konkurs, to także szansa na rozwój, inspirację i nowe znajomości. Weź udział już dzisiaj!
Pakuj plecak i ruszaj z nami na wyprawę rowerową po Pomorzu Zachodnim
Wystarczy, że weźmiesz udział w naszym konkursie. Emocji na pewno nie zabraknie!
Mnóstwo zabytków i atrakcji, dzika natura, różnorodne krajobrazy, liczne udogodnienia i miejsca przyjazne rowerzystom oraz trasy dopasowane do wszystkich. Pomorze Zachodnie to idealny kierunek na wycieczkę na dwóch kółkach (na weekend, ale nie tylko). Sam będziesz miał okazję się o tym przekonać. Jeśli rower jest twoją pasją, koniecznie weź udział w naszym konkursie. Do wygrania są fantastyczne nagrody! Dwóch laureatów otrzyma nagrodę główną – weźmie udział w wyprawie rowerowej po Pomorzu Zachodnim i otrzyma zestaw gadżetów związanych z regionem. Do rozdania mamy też trzy nagrody pocieszenia w postaci gadżetów. Konkurs dla zapalonych rowerzystów, takich jak ty! Wyprawa odbędzie się 18–19 maja. Startujemy z Koszalina, a następnie przejeżdżamy przez wybrzeże – ten etap naszej wyprawy zaczniemy w Mielnie. W miejscowości, której wielu mieszkańców zimą zamienia się w… morsy. Dalej udamy się malowniczo prowadzącą ścieżką rowerową przez las do Chłopów, gdzie znajduje się przystań rybacka i molo. W Sarbinowie czeka nas krótki spacer promenadą, a w Gąskach kolejny przystanek – latarnia morska Jadąc w stronę Kołobrzegu przejedziemy przez ekopark. Ta ostatnia atrakcja z jednej strony otoczona jest morzem, a z drugiej wodami torfowisk i bagien. Bujna i piękna roślinność, niespotykane gatunki zwierząt i zachwycające krajobrazy gwarantowane. W Kołobrzegu, mieście z 1000-letnią historią, zatrzymamy się na Starym Mieście (choć po II wojnie światowej z większości zabudowań pozostały jedynie gruzy, nowe budynki nawiązują stylem do dawnej zabudowy) i przeprowadzimy rower promenadą z Pomnikiem Zaślubin z Morzem od mola do portu. Dalej udamy się trasą przez Gościniec, Karlino (pomiędzy miejscowościami miniemy też most nad Parsętą) i Białogard. W tym ostatnim na pewno nie zabraknie czasu na odwiedziny rynku (oprócz ratusza jest tam kilka pięknych kamienic, w tym ta położona przy pl. Wolności 11, wpisana do rejestru zabytków). Kolejną świetną atrakcją po drodze jest pałac w Strzekęcinie. Otacza go park z elementami XVIII-wiecznego ogrodu francuskiego (czeka nas kolejny piękny spacer). Naszą wyprawę kończymy w Koszalinie, gdzie odwiedzimy (piękny o każdej porze roku) park im. Książąt Pomorskich. Pierwszego dnia wycieczki pokonamy ok. 80 km, drugiego – 70. Trudno nie zakochać się w Pomorzu Zachodnim. TUTAJ znajdziesz całą trasę z zaznaczonymi atrakcjami. Organizator zapewnia przewodnika, wyżywienie i nocleg w urokliwej Willi Polanka w Gościnie. Ty będziesz musiał pamiętać jedynie o tym, by dojechać na miejsce i zabrać swój rower. Będziemy relacjonować poszczególne etapy podróży w naszym serwisie oraz w social mediach. Jeśli chcesz być tam z nami, będziemy potrzebować twojej zgody na wykorzystywanie wizerunku. Co trzeba zrobić, by wygrać? Wystarczy, że wyślesz nam swoje ulubione zdjęcie na rowerze i napiszesz, czemu to właśnie ty powinieneś pojechać z nami na wyprawę. Może opiszesz przy okazji, co pasja zmieniła w twoim życiu? Co ci daje (wolność, ciszę, spokój)? Albo czego uczysz się dzięki niej o sobie? A może zdradzisz nam, kiedy nauczyłeś się jeździć na dwóch kółkach i jak wspominasz to wydarzenie? Niech wygra kreatywność. Przed nami wiele niezapomnianych wrażeń. Trzymamy za ciebie kciuki i…do zobaczenia! Materiał promocyjny Pomorza Zachodniego.
Naukowiec „wytańczył” swój doktorat na temat kangurów. „To jak wygrana w Eurowizji”
Jak zaprezentować wyniki badań naukowych, tak by zainteresować szerszą publikę? Brazylijski naukowiec z pomocą tańca wyjaśnił zachowania kangurów. Teledysk zwyciężył w prestiżowym konkursie.
W tym artykule: Wyrazić zachowania kangurów w tańcu „Jak wygrana w Eurowizji” Badania kangurów – na czym polegały? Naukowcy zawsze zmagają się z tym, w jaki sposób mówić o swoich badaniach, tak by dotrzeć do jak najszerszej rzeszy ludzi. Powstają różne inicjatywy, by to ułatwić. Na przykład w 2008 roku po raz pierwszy ogłoszono w USA konkurs Dance Your Ph.D. (Wytańcz swój doktorat), w którym naukowcy wyrażają swoje badania poprzez taniec. Celem jest wyjaśnienie doktoratu w prosty, skuteczny i angażujący sposób. Jego organizatorami są American Association for the Advancement of Science (AAAS), czyli Amerykańskie Towarzystwo Postępu Nauki, prestiżowe czasopismo „Science” i firma Primer.ai zajmująca się sztuczną inteligencją z siedzibą w San Francisco. Właśnie ogłoszono laureata najnowszej edycji. Wyrazić zachowania kangurów w tańcu Zwycięzcą najnowszej edycji konkursu został wiodący brazylijski naukowiec zajmujący się badaniem kangurów. Jest to dr Weliton Menário Costa, który uzyskał doktorat na Australijskim Uniwersytecie Narodowym (ANU). Badacz łączy pracę naukową z karierą muzyczną. Znany jest pod scenicznym imieniem WELI. Dr Menário Costa zachwycił sędziów swoim kreatywnym i dziwacznym tańcem „Kangaroo Time (Club Edit)” (ang. Czas kangura – edycja klubowa). Taniec, który zaprezentował, jak wyjaśnił naukowiec czerpie z jego brazylijskich korzeni. Ma on na celu zilustrowanie różnych cech osobowości kangurów. Oryginalna wersja utworu pojawiła się już w klubach, na festiwalach, zajęciach tanecznych i w stacjach radiowych. „Jak wygrana w Eurowizji” – Wygrana w tym konkursie jest dla mnie odpowiednikiem zwycięstwa w Eurowizji. Myślę, że nie tylko pokazuje niesamowitą siłę badań prowadzonych tutaj w Australii, ale także to, jak kreatywni jesteśmy jako naród. Nawet my, naukowcy! – zaznaczył dr Menário Costa. U podstaw jego produkcji leży przesłanie o inkluzywności i różnorodności. W teledysku biorą udział przedstawiciele różnych krajów, mniejszości i społeczności. View oEmbed on the source website – Jednym z głównych przesłań, które chciałem przekazać za pośrednictwem mojego dzieła, jest to, że różnice prowadzą do różnorodności i jest to widoczne w całym filmie. Jest to widoczne dzięki tancerzom, którzy pochodzą z różnych kultur i środowisk – wyjaśnia naukowiec. Badania kangurów – na czym polegały? W 2017 r. WELI przeniósł się z rodzinnej Brazylii do Canberry, aby podjąć studia doktoranckie z zakresu zachowania zwierząt Research School of Biology na ANU, które ukończył w 2021 r. Uzbrojony w zdalnie sterowany samochód, dr Menário Costa spędził ponad trzy lata na badaniu spektrum różnic behawioralnych grupy ponad 300 dzikich kangurów olbrzymich w stanie Wiktoria. Serial „1670" oglądałem dwa razy. Australijczyk zafascynowany Polską W nowym odcinku wideopodcastu National-Geographic.pl rozmawiamy z australijsko-polską parą. Josh i Paula Bell opowiadają o wzajemnych stereotypach narodowych, wyzwaniach w nauce języka polskieg... – Odkryliśmy, że kangury lubią socjalizować się w grupach, ale preferują mniejsze kręgi społeczne. Podobnie jak u ludzi, osobowości kangurów ujawniają się we wczesnym okresie życia. Matki i ich potomstwo mają podobne osobowości, podobnie jak rodzeństwo – opisał badacz. I właśnie różnorodność stylów tanecznych zaprezentowanych w teledysku: od klasycznego baletu po frywolny twerking ma odzwierciedlać różnice w osobowości kangurów w pełnym spektrum, od odważniejszych typów po łagodniejsze. Dr Menário Costa postanowił porzucić karierę naukowca na rzecz artysty scenicznego. Dlatego teledysk można uznać za podsumowanie jego dotychczasowej pracy badawczej. – Praca nad tym projektem była iskrą, której potrzebowałem, aby zachęcić mnie do zrobienia kolejnego kroku w mojej muzyce. Dzięki temu zdałem sobie sprawę, że przez najbliższy czas chcę skupić się na muzyce, a karierę naukową odłożyć na dalszy plan – podkreślił. Źrodło: ANU. Nasz ekspert Szymon Zdziebłowski Dziennikarz naukowy, z wykształcenia archeolog śródziemnomorski. Przez wiele lat był związany z Serwisem Nauka w Polsce PAP. Opublikował m.in. dwa przewodniki turystyczne po Egipcie, a ostatnio – popularnonaukową książkę „Wielka Piramida. Tajemnice cudu starożytności” o największej egipskiej piramidzie.
Wielki sukces Polaków. Architekci wyróżnieni w konkursie ESA na projekt bazy księżycowej
W jakich warunkach powinni mieszkać i pracować lunonauci? Grupa polskich architektów przygotowała projekt nawiązujący do filmu „2001: Odyseja kosmiczna”. Pomysł doceniono w międzynarodowym konkursie współorganizowanym przez Europejską Agencję Kosmiczną.
W tym artykule: Dlaczego baza księżycowa ma powstać w jaskini lawowej? Jak ma wyglądać baza według polskiego projektu? Inspiracja fantastyką naukową Na Księżyc pod namiot Wyróżnienie dla Polaków Young Architects Competition (YAC) organizowany we współpracy z Topical Team on Planetary Caves ESA to pierwszy konkurs architektoniczny, którego celem jest zaprojektowanie stacji badawczej wewnątrz jaskini lawowej na Księżycu. Konkurs jest bezpośrednio powiązanym z programem Artemis i planami powrotu ludzi na Księżyc. Jednak tym razem nie chcemy tam dotrzeć jedynie po to, by „dotknąć” innego ciała niebieskiego i pobrać z niego próbki. Księżyc ma się stać bazą treningową dla rozwoju misji załogowych. To właśnie w trudnych księżycowych warunkach musimy nauczyć się, jak tworzyć bezpieczne i przyjazne ludziom habitaty. Ale również, jak rozwinąć technologie niezbędne do odkrywania odległych miejsc Układu Słonecznego. Jest to w tej chwili największe wyzwanie stojące przed naukowcami, inżynierami i specjalistami z niemal każdej dziedziny wiedzy. Również przed architektami. Dlaczego baza księżycowa ma powstać w jaskini lawowej? Założeniem konkursu było wkomponowanie habitatu w Lacus Mortis – jaskinię lawową, czyli pozostałością po przepływie lawy na Księżycu. Usytuowanie bazy w takim miejscu pozwala ochronić habitat i jego mieszkańców przed jonizującym promieniowaniem, uderzeniami mikrometeorytów, ekstremalnymi warunkami termicznymi i statycznymi ładunkami regolitu księżycowego. – Jak w każdym zadaniu architektonicznym, staraliśmy się połączyć funkcjonalność z estetyką. Tylko w przypadku takiego zadania, jak baza księżycowa, obie te kwestie mają nieco inny wymiar niż na Ziemi – komentuje architekt Leszek Orzechowski z zespołu Lunae Abyssi. W skład grupy wchodzą również: Wiktoria Dziadula, Agata Mintus, Paula Drozdowska, Wojtek Fikus, Maciej Rebisz, Jakub Pietryszyn. Jak ma wyglądać baza według polskiego projektu? Polacy uznali, że bazę można utworzyć w modułach – bańkach. W dodatku poszczególne części byłyby zamknięte w większych bańkach, co z kolei pozwoliłoby na uzyskanie stabilnego ciśnienia i większe bezpieczeństwo mieszkańców. Baza ma składać się z 4 elementów: Obserwatorium umiejscowionego na powierzchni, Centrum kontroli będącego jednocześnie pomieszczeniem dla załogi, Modułu rekreacyjnego, czyli miejsca wspólnego z roślinami i wyposażeniem pozwalającym na odpoczynek, Modułu naukowo-badawczego znajdującego się w odległej części tunelu lawowego. Inspiracja fantastyką naukową – Projektując bazę, myśleliśmy o okładkach książek i magazynów science-fiction z lat 60. i 70 XX wieku, a także o fenomenalnej scenografii filmu „2001: Odyseja kosmiczna”, którą wykreowali Ernest Archer, Harry Lange i Anthony Masters. To typ architektury kosmicznej bardzo zakorzeniony w naszej wyobraźni i myśleniu o eksploracji kosmosu – mówi Leszek Orzechowski. Poza częścią wewnątrz jaskini konieczne było również zaprojektowanie infrastruktury zewnętrznej. W projekcie polskiej grupy obszar wokół wejścia do jaskini otoczony został niezbędną infrastrukturą. Ta przestrzeń ma obejmować: 2 wykonane w technologii druku 3D lądowiska wyposażone w magazyny paliwa, Kompleksową sieć dróg łączących rafinerie przetwórcze materiałów dostępnych na Księżycu z wejściem do tunelu kompleksu. Na Księżyc pod namiot Baza składa się z 4 samowystarczalnych jednostek. Każda z tych jednostek może być zbudowana z prefabrykowanego modułu aluminiowego sprowadzonego z Ziemi i dwuwarstwowej nadmuchiwanej warstwy zewnętrznej. Całość ma być zasilana przez kompaktowe reaktory jądrowe, zapewniające stałe, niepodlegające cyklowi dzień-noc, zasilanie. Jest to konieczne dla zapewnienie nieprzerwanej pracy systemów krytycznych i wsparcie życia w obrębie stacji księżycowej, niezależnie od pory dnia lub warunków oświetlenia księżycowego. Planetarne bliźniaki? Uran i Neptun są do siebie znacznie bardziej podobne, niż dotychczas sądzono Nowe fotografie pokazują, jak naprawdę wyglądają dwie najbardziej oddalone od Słońca planety. Jak się okazuje, Uran i Neptun mają bardzo podobny kolor. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/planetarne-blizniaki-uran-i-neptun-sa-do-siebie-znacznie-bardziej-podobne-niz-dotychczas-sadzono-fot-patrick-irwin-734f26f.jpg" width="938" height="659" alt="Planetarne bliźniaki? Uran i Neptun są do siebie znacznie bardziej podobne, niż dotychczas sądzono (fot. Patrick Irwin)" title="Planetarne bliźniaki? Uran i Neptun są do siebie znacznie bardziej podobne, niż dotychczas sądzono (fot. Patrick Irwin)" /> Wyróżnienie dla Polaków Polska grupa zasłużyła na wyróżnienie, ponieważ architekci skupili uwagę na module rdzeniowym. Tak wyróżnienie dla Polaków argumentowało jury, w skład którego weszli specjaliści z Europejskiej Agencji Kosmicznej, naukowcy związani z europejskimi uczelniami i przedstawiciele firm komercyjnych zajmujących się projektowaniem infrastruktury kosmicznej. Moduł zaprojektowany przez Polaków służy jako centralny węzeł, zapewniając niezbędny system podtrzymywania życia dla różnych jednostek i utrzymując stabilne środowisko ciśnieniowe. Powstał przy użyciu specjalnie zaprojektowanej aluminiowej jednostki transportowanej z Ziemi. Podczas fazy konfiguracji moduł główny napełnia się na zewnętrznej powłoce do ciśnienia 0,5 bara, tworząc barierę ochronną i wygodny obszar dostępu do lekkich skafandrów. Duża śluza techniczna umożliwia transport elementów modułowych do powłoki zewnętrznej, umożliwiając budowę wewnętrznych modułów i systemów. Pierwsze miejsce w konkursie przyznano włoskiemu zespołowi Earth + Beyond. ŹRÓDŁO: Young Architects Competitions Nasz ekspert Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka Dziennikarka i redaktorka zajmująca się tematyką popularnonaukową. Związana z magazynami portali Gazeta.pl oraz Wp.pl. Współautorka książek „Człowiek istota kosmiczna”, „Kosmiczne wyzwania” i „Odważ się robić wielkie rzeczy”.
Najciekawsze odkrycia Polaków w 2023. Rozstrzygnięto konkurs „Sensacje Archeologiczne”
Skarb XIII-wiecznych monet ze Szprotawy, odkrycie w Samborowicach najstarszej kostki do gry w Polsce i świetnie zachowanej średniowiecznej drogi w Łeknie – to odkrycia, które zwyciężyły w konkursie Sensacje Archeologiczne 2023.
W tym artykule: W polskiej archeologii sporo się dzieje Tegoroczni zwycięzcy „Sensacji Archeologicznych” O konkursie „Sensacje Archeologiczne” Czasopismo popularnonaukowe „Archeologia Żywa” rozstrzygnęło piątą edycję konkursu „Archeologiczne Sensacje”. Celem współzawodnictwa jest promocja wspólnego dziedzictwa kulturowego. Zabawa jest również formą podziękowania dla polskich badaczy i pasjonatów prowadzących badania w kraju i za granicą. Od drugiej edycji plebiscyt organizowany jest we współpracy z redakcjami innych portali i blogów zajmujących się archeologią, historią i poszukiwaniami. W polskiej archeologii sporo się dzieje W ramach plebiscytu prezentowany jest szereg niezwykłych znalezisk z różnych zakątków świata, dokonanych przez naszych badaczy. Z naciskiem na odkrycia z terenów dzisiejszej Polski. Każde z nich opowiada unikatową historię i przyczynia się do wzbogacenia znanego obrazu przeszłości. Od nieodkrytych dotąd ruin po tajemnicze artefakty, każde odkrycie ma szansę zyskać miano „Archeologicznej Sensacji Roku” w jednej z dziesięciu kategorii. Pod uwagę brane są również książki, filmy, wystawy i wydarzenia, które kształtują powszechną wiedzę na temat przeszłości, często w o wiele bardziej długofalowym stopniu. – Archeologia, jak każda nauka, podlega nieustannym zmianom, dokonywane nowe odkrycia, a stare hipotezy są weryfikowane. Dzięki plebiscytowi na „Archeologiczne Sensacje” chcemy jak największej liczbie osób przybliżyć, jak wiele niesamowitych odkryć w ciągu roku dokonują polscy badacze i pasjonaci – wyjaśnia organizator konkursu, redaktor naczelny „Archeologii Żywej”, dr Radosław Biel. – Nie wszystkie odkrycia są bowiem wyłącznie zasługą profesjonalistów. Część z nich nie byłaby możliwa gdyby nie odpowiedzialna postawa i chęć ochrony naszej historii przez osoby zajmujące się nią w sposób hobbystyczny – dodaje. Tegoroczni zwycięzcy „Sensacji Archeologicznych” W kategorii „Skarb” zwyciężyło odkrycie XIII-wiecznych monet (brakteatów) w Szprotawie. Zachowała się nawet skórzana sakiewka! Takie odkrycie to cenne źródło do badań nad skarbami. W dziedzinie „Popularyzacja” zwycięzcami zostali badacze z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, którzy świetnie upowszechniają wiedzę o swoich wykopaliskach na wczesnośredniowiecznym i nowożytnym cmentarzysku w Pniu. Pierwsze miejsce w kategorii „Premiera” przypadło filmowi dokumentalnemu „Berło z brązu. Symbol zmiany cywilizacyjnej”. To produkcja Krzysztofa Paluszyńskiego. Specjaliści, rekonstruktorzy i wizualizacje przybliżają nam czasy sprzed około 4000 lat, kiedy to na obszarze Europy nastąpiło przejście z epoki neolitu do epoki brązu. Za najlepszą wystawę uznano ekspozycję „Szyfrodziewczyny” w poznańskim Centrum Szyfrów Enigma. Prezentuje ona wkład kobiet w dziedzinie kryptologii, matematyki i informatyki. Opowiada o m.in. pierwszej programistce Adzie Lovelace czy o Margaret Hamilton, która wraz z zespołem odpowiadała za sukces misji Apollo 11. W kategorii „Projekt” wygrało przedsięwzięcie „Bioregion Biebrza. Rzeka i człowiek” realizowane przez Muzeum Podlaskie w Białymstoku, Biebrzański Park Narodowy, Wydział Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego oraz Uniwersytet Jana Kochanowskiego. Eksperci zastosują szerokie spektrum metod badawczych. W dziedzinie „Książka” pierwsze miejsce zajęła pozycja „Miała strój bogaty malowany w różne światy”. Jest to katalog wystawy pod tym samym tytułem, prezentowanej w oddziale Muzeum Archeologicznego w Gdańsku, na grodzisku w Sopocie, autorstwa Karoliny Czonstke-Świątkowskiej. Z kolei za najciekawszy artefakt znaleziony w ubiegłym roku uznano najstarszą na terenie Polski kostkę do gry, która ma blisko 2 tysiące lat. Odkrycia dokonano w Samborowicach. Nadzór nad pracami od sprawują: Jacek Soida – kustosz działu archeologii w Muzeum Śląskim – i dr Przemysław Dulęba z Uniwersytetu Wrocławskiego. W kategorii „Co cytować?” zwyciężyła publikacja zespołu prof. Marka Figlerowicza na temat DNA mieszkańców obecnych terenów Polski w I tysiącleciu n.e. w „Genome Biology”. Spowodowała one wielkie dyskusje na temat pochodzenia Słowian i Piastów. Za najciekawsze zagraniczne odkrycie uznano odnalezienie unikatowych malowideł z XIII wieku w Starej Dongoli w Sudanie. Dokonał tego zespół prof. Artura Obłuskiego z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW. Odkrycie średniowiecznej drogi pod asfaltem w Łeknie przez archeologów z Muzeum Regionalnego w Wągrowcu uznano za najważniejsze znalezisko w Polsce w 2023 r. Wykopaliskami kierował Marcin Krzepkowski. Na ten projekt głosowało najwięcej internautów – blisko 800. W Wielkopolsce odkryto zagadkową fortecę sprzed 2700 lat. Chroniły ją potężne wały Pochodzi z VIII wieku p.n.e. Powstała w tym samym czasie, gdy 100 km na północ istniała słynna osada w Biskupinie. Naukowcy przebadali zagadkową fortecę niedaleko Kościana w Parku Krajobraz... O konkursie „Sensacje Archeologiczne” W głosowaniu wzięło udział blisko 4 tysiące internautów. Głosowali oni na finalistów wskazanych przez jury. W jego skład weszli: redaktor naczelny „Archeologii Żywej” dr Radosław Biel, redaktor naczelny „Odkrywcy” Andrzej Daczkowski, dziennikarz „National Geographic Polska” Szymon Zdziebłowski, blogerka, Anna Jankowiak znana jako „Wiedźma od wiedzy”. Jury wskazało spośród licznych kandydatur sześć projektów lub finalistów, na które następnie głosowali internauci. Pełna informacja na temat zwycięzców i finalistów tegorocznej edycji konkursu „Sensacje Archeologiczne” znajduje się tutaj.
Rozdają darmowe bilety. Europejski gigant lotniczy kusi pasażerów
Najstarsza – wciąż istniejąca – linia lotnicza na świecie, rozda pasażerom darmowe bilety. Aby skorzystać z oferty holenderskiego KLM, należy wziąć udział w nietypowym konkursie, który potrwa do 13 lipca.
W tym artykule: KLM rozda pasażerom darmowe bilety KLM w Polsce KLM (Koninklijke Luchtvaart Maatschappij) to najstarsze działające linie lotnicze na świecie, których początki sięgają 1919 roku. Holenderski gigant zatrudnia około 33 tys. osób, a do dyspozycji ma ponad 170 samolotów. Jego główną bazą lotniczą jest Amsterdam Airport Schiphol – największe lotnisko w Holandii i jedno z największych w Europie. Mimo upływu kolejnych lat, KLM nieustannie cieszy się dużą popularnością i sympatią wśród pasażerów, czego dowodem jest otrzymana przed rokiem nagroda APEX World Class 2022 dla najlepszej pasażerskiej linii lotniczej. Holendrzy nie spoczywają jednak na laurach i na każdy sposób próbują zachęcić podróżnych, by skorzystali z ich oferty. Tym razem przewoźnik dla zainteresowanych przygotował nietypowy konkurs, w którym do wygrania są darmowe bilety. Szczegóły do sprawdzenia poniżej. KLM rozda pasażerom darmowe bilety Ogłoszony przez KLM konkurs skierowany jest przede wszystkim do pasażerów z Wielkiej Brytanii. Nagrodzone zostaną te osoby, które mówią w jednym z trzech akcentów – walijskim, szkockim lub północno-wschodnim. Co zatem należy zrobić, aby zdobyć darmowe bilety? Chętni muszą przesłać próbkę głosu za pośrednictwem oficjalnej strony przewoźnika do 13 lipca. Zwycięzcy otrzymają nie tylko darmowe bilety do wybranego przez siebie lotniska, obsługiwanego przez KLM, ale także będą mogli wziąć udział w najnowszej kampanii KLM – „Fly It Home”, a ich głos zostanie wykorzystany w komunikatach zapowiadających loty do Walii, Szkocji czy północno-wschodniej Anglii. – KLM jest dumny z tego, że wspiera lokalne społeczności w całej Wielkiej Brytanii i celebruje ich różne akcenty, zwroty oraz to, co czyni je wyjątkowymi. Rozumiemy znaczenie dziedzictwa, lokalnych społeczności i poczucia więzi dla formy i kształtu tożsamości. Jesteśmy dumni, że możemy ułatwić Brytyjczykom podróżowanie z ich społeczności regionalnych do miejsc na całym świecie przez Amsterdam, dzięki czemu mogą zaoszczędzić czas, pieniądze i wysiłek przy planowaniu następnej podróży ​​​​​​– zaznaczają przedstawiciele holenderskiego przewoźnika w Wielkiej Brytanii. ​ Najbardziej stresujące lotniska świata. Polska w czołówce niechlubnego rankingu Gdzie znajdują się najbardziej stresujące lotniska świata? Jak się (niestety) okazuje, znacznie bliżej, niż myślimy. W specjalnie przygotowanym rankingu opisującym porty, w których częst... Przewidywane są również nagrody pocieszenia dla sześciu laureatów drugiego miejsca. Część z nich otrzyma darmowe bilety do dowolnej europejskiej destynacji, z kolei pozostała trójka otrzyma darmowe bilety powrotne do Amsterdamu. KLM w Polsce Holenderskie linie lotnicze KLM obecnie współpracują z pięciom polskim miastami – Warszawą, Gdańskiem, Krakowem, Wrocławiem i Poznaniem. Jesienią 2022 r. narodowy przewoźnik Holandii realizował także połączenia z Katowic. Niestety, jak informowaliśmy na początku lutego, Holendrzy niespodziewanie podjęli decyzję o zawieszeniu lotów ze stolicy Śląska do Amsterdamu. – Pod koniec stycznia br. KLM poinformował zarządzającego pyrzowickim lotniskiem, że połączenia Amsterdam-Katowice obsługiwane będą tylko do 24 marca 2023 roku – informował wówczas Piotr Adamczyk, rzecznik prasowy katowickiego portu. Przypomnijmy, że loty KLM na trasie Katowice-Amsterdam odbywały się od 30 października 2022 i były realizowane samolotami Embraer E195-E2. Do dyspozycji pasażerów było 112 miejsc w klasie ekonomicznej oraz 20 miejsc w klasie biznes. Lot trwał ok. dwóch godzin. Źródło: simpleflying.com. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Finlandia zupełnie za darmo. Odwiedź najszczęśliwszy kraj świata, nie ponosząc żadnych kosztów
Finlandia to twoje podróżnicze marzenie? Jeśli tak, to mamy dla ciebie fantastyczną wiadomość. Tamtejsza organizacja turystyczna przygotowała konkurs, w którym do wygrania jest kilkudniowy pobyt w kraju świętego Mikołaja. Poznaj szczegóły.
W tym artykule: Darmowy pobyt w Finlandii Jak dolecieć do Finlandii z Polski? Finlandia od lat uznawana jest za najszczęśliwszy kraj świata, co potwierdzają coroczne rankingi. Suomi nieprzerwanie od 2017 roku zajmuje pierwsze miejsce w przygotowywanym na zlecenie Organizacji Narodów Zjednoczonych zestawieniu World Happiness Report. Nic więc dziwnego, że fińską receptę na szczęście próbują poznać turyści z całego globu, którzy chętnie odwiedzają tę część Europy. Jak się okazuje, rodacy świętego Mikołaja chętnie podzielą się swoim szczęściem z innymi. Oficjalna organizacja turystyczna Finlandii (Vist Finland) przygotowała konkurs, w którym do wygrania jest kilkudniowy pobyt w jednym z najpopularniejszych letnich kurortów na Pojezierzu Fińskim. – Wierzymy, że szczęście nie jest mistyczną zdolnością, z którą się rodzisz. To podejście do życia, którego możesz się nauczyć – zaznaczają organizatorzy konkursu. Jakie warunki należy spełnić, by wziąć w nim udział? Szczegóły poniżej. „Czemu fińskie dzieci śpią w tekturowych pudełkach?” Niezwykły pomysł z Finlandii Od 1938 roku każde nowo narodzone fińskie dziecko otrzymuje od państwa niezwykły prezent. To kartonowe pudełko pełne najpotrzebniejszych produktów. Darmowy pobyt w Finlandii Nagrodą główną w konkursie fińskiej organizacji turystycznej jest czterodniowy pobyt (w terminie 12–15 czerwca 2023 r.) w luksusowym ośrodku all-inclusive Kuru Resort w miejscowości Rantasalmi. Tam przybyli zza granicy goście będą mogli w pełni zasmakować fińskiego życia. Wszystkie koszty, w tym koszty podróży i zakwaterowania, pokrywa organizator, czyli Vist Finland. Aby wziąć udział w konkursie „Masterclass of Happiness” należy wypełnić specjalny wniosek na stronie visitfinland.com oraz udostępnić post w mediach społecznościowych z oznaczeniem @ourfinland na Instagramie lub @visitfinland.com na TikToku i użyć hashtagów #FindYourInnerFinn #Visitfinland. W zamieszczonym poście należy powiedzieć, dlaczego chcemy dołączyć do Masterclass of Happiness i co sprawia, że mogę potajemnie być Finem. Jak podkreślają organizatorzy, rozpatrzone zostaną tylko wnioski osób, które wypełniły formularz rejestracyjny i ukończyły wyzwanie w mediach społecznościowych. – Visit Finland dokona przeglądu aplikacji i skontaktuje się osobiście z wybranymi kandydatami. Tylko kandydaci, którzy wypełnili formularz rejestracyjny i ukończyli wyzwanie w mediach społecznościowych, będą brani pod uwagę. Dalsze szczegóły zostaną uzgodnione osobno z każdym uczestnikiem, aby zapewnić jak najlepsze wrażenia – czytamy na stronie fińskiej organizacji turystycznej. Warto zaznaczyć, że konkurs skierowany jest wyłącznie do osób pełnoletnich, lubiących odkrywać piękno świata, poznawać nowych ludzi i nie bojących się komunikować w języku angielskim. Termin składania wniosków mija w niedzielę, 2 kwietnia. Nazwiska dziesięciu zwycięzców zostaną ogłoszone miesiąc później, a dokładnie 2 maja (wtorek) za pośrednictwem oficjalnych profili Vist Finland na Instagramie i TikToku. Powodzenia! Jak korzystać z sauny? Dobre praktyki prosto z Finlandii „Dla nas Finów sauna to styl życia”. Rozmawiamy z Caritą Harju, popularyzatorką sauny na świecie. Jak dolecieć do Finlandii z Polski? Lotniskiem w Polsce, który obsługuje bezpośrednie loty do Finlandii, jest port im. Lecha Wałęsy w Gdańsku. Połączenia lotnicze ze stolicy województwa pomorskiego do Helsinek i Turku realizują niskobudżetowe linie lotnicze Wizz Air. Bilety oscylują w granicach 100-150 złotych w obie strony. Dla przykładu za lot do Turku, czyli najstarszego miasta w Finlandii, w wielkanocny weekend trzeba zapłacić niewiele ponad 130 zł. Wylot w Wielką Sobotę (8 kwietnia) o godz. 15:30. Powrót w Poniedziałek Wielkanocny (10 kwietnia) o 10:40. Więcej tanich lotów na Wielkanoc 2023 znajdziesz tutaj. W ramach ciekawostki dodajmy, że w Finlandii mieszka ok. 3 tysięcy Polaków. To stosunkowo niewiele biorąc pod uwagę, że w sąsiadującej z Finlandią Norwegii żyje ponad 100 tys. naszych rodaków, co czyni ich najliczniejszą mniejszością narodowa w tym kraju. Źródła: visitfinland.com, fly4free.pl Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Chiński Nowy Rok świętuje się także na talerzu. Zainspiruj się i wygraj udział w warsztatach kulinarnych
Chiński Nowy Rok to 15 dni hucznego świętowania, pełnego uroczystych parad i pokazów fajerwerków, ale także bardziej kameralnych momentów spędzonych z rodziną przy tradycyjnych potrawach. Z tej okazji przygotowaliśmy dla naszych czytelników konkurs, dzięki któremu będą mogli poczuć się jak prawdziwi szefowie kuchni.
Jak świętuje się Chiński Nowy Rok? 5 lutego Świętem Latarni kończy się oficjalnie Chiński Nowy Rok, najważniejszy czas nie tylko dla mieszkańców Państwa Środka, ale też wielu innych krajów Azji. 22 stycznia wkroczyli oni w rok spod znaku Królika, który potrwa do 9 lutego 2024 r. Celebrowanie Chińskiego Nowego Roku podzielone jest na dwa etapy. Przez pierwszy tydzień Chińczycy świętują w rodzinnym gronie: wręczają sobie prezenty (często są wśród nich koperty z pieniędzmi), ozdabiają swoje domy kwiatami i lampionami (zazwyczaj czerwonymi, bo ten kolor oznacza sukces i szczęście), odwiedzają groby przodków i oczywiście ucztują. To wszystko ma im zapewnić pomyślność w nadchodzącym roku. W drugi tydzień obchodów świętowanie przenosi się na ulice. Odbywają się wtedy spektakularne parady oraz pokazy fajerwerków. Święto Latarni - zakończenie obchodów Chińskiego Nowego Roku Wieńczące Chiński Nowy Rok Święto Latarni to jedno z najstarszych świąt w tamtejszym kalendarzu. Przypada ono również w pierwszą pełnię księżycowego Nowego Roku. Jak sama nazwa wskazuje, podstawowym elementem tego dnia są latarnie. Ogromne, jasno świecące lampiony w rozmaitych kształtach i rozmiarach wiszą nad domami i ulicami, pływają po wodzie i unoszą się w powietrzu. Jako dekoracje pozostają na ulicach przez około miesiąc. Podczas Święta Latarni bardzo popularną zabawą jest rozwiązywanie zagadek, które przyczepiane są do lampionów. Tego dnia Chińczycy tłumnie wychodzą na ulice i odwiedzają świątynie. W wielu miejscach odbywają się widowiskowe występy artystyczne, np. taniec lwa czy smoka. W Święto Latarni spożywa się ryżowe kulki ze słodkim nadzieniem zwane tangyuan. Potrawą często podawaną tego dnia jest sztandarowe danie kuchni chińskiej, czyli kaczka po pekińsku. Poniżej zamieszczamy przepis na to danie. Jego nieodłącznym elementem jest sos sojowy, będący jednym z fundamentów tamtejszej sztuki kulinarnej. Kaczka po pekińsku – przepis 4 porcje Czas: 30 min Poziom trudności: 2 Poziom ostrości: 1 Składniki: 100 ml Sosu do kaczki po pekińsku House of Asia 2 łyżki Sosu Sojowego Jasnego House of Asia 150 g Warzyw do woka House of Asia 1 łyżeczka Przyprawy do kuchni chińskiej House of Asia 2 łyżeczki Sezamu białego lub czarnego House of Asia 1 opakowanie Wrapów pszennych Casa de Mexico 2 piersi z kaczki kilka liści sałaty rzymskiej 2 łyżki posiekanej dymki pieprz Sposób przygotowania: Piersi oczyść z błon, natnij skórę delikatnie w kratkę, tak aby nie poprzecinać mięsa i zamarynuj w sosie sojowym oraz pieprzu. Ułóż na suchej, zimnej patelni skórą do dołu i zacznij wytapiać tłuszcz na średnim ogniu - skóra powinno stać się rumiana. Następnie przewróć mięso i obsmaż je z drugiej strony. Kaczkę przełóż na talerz i posmaruj 3/4 ilości sosu. Wstaw do piekarnika nagrzanego do 180ᵒC na 6 minut. Wyjmij i odstaw na około 6 minut. Warzywa do woka przełóż na sitko i dobrze odciśnij. Następnie rozgrzej wok i podsmaż je z dodatkiem przyprawy do kuchni chińskiej. Kaczkę pokrój w plastry. Placki tortilli podgrzej przez chwilę na suchej patelni, zdejmij i posmaruj pozostałym sosem do kaczki, następnie ułóż warzywa, mięso i posyp świeżą dymką i sezamem. Zwiń, jak lubisz, na pól lub w rulon. Sos sojowy – sposób wytwarzania i zalety Jego oryginalna receptura sięga wielu tysięcy lat. Początkowo, o dziwo, nie bazowała na soi, a na… rybach. Jest jednym z najstarszych na świecie sosów przyprawowych. Do zrobienia naturalnego i pełnowartościowego sosu sojowego potrzebnych jest zaledwie kilka składników: oczywiście soja, woda, ziarna zbóż (najczęściej pszenica) oraz sól. Całość poddaje się procesowi fermentacji, który trwa minimum 2 miesiące. Po jej zakończeniu powstały w ten sposób zacier jest wyciskany i filtrowany. Sos sojowy charakteryzuje się głębokim, zrównoważonym aromatem i smakiem oraz ciemną barwą, a także prozdrowotnymi wartościami odżywczymi, m.in. wysoką zawartością witaminy z grupy B, sporą ilością białka i magnezu. Ma on pozytywny wpływ na mikroflorę jelitową (wspomaga jej rozwój), co z kolei poprawia działanie układu pokarmowego i odpornościowego. W ofercie House of Asia znajduje się kilka oryginalnych sosów sojowych pochodzących z Chin. Sosy są naturalnie warzone – według pradawnej receptury, a co najważniejsze są zdrowe. Nie zawierają genetycznie modyfikowanej soi, sztucznych dodatków i glutaminianu sodu – są doskonałą alternatywą dla soli. Sos sojowy – zastosowanie Z uwagi na smak umami sos sojowy jest uniwersalną i do tego zdrową przyprawą. Oprócz nadawania smaku słonego, naturalnie wzmacnia smak i aromat samej potrawy. Używając sosu sojowego nie trzeba już solić potrawy. Ze względu na swój uniwersalny smak, można użyć go do różnych rodzajów dań mięsnych i wegetariańskich (np. kurczaka w sosie teriyaki, smażonej wieprzowiny z warzywami na ostro czy wegetariańskiego makaronu Chow Mein z grzybami Mun), jak również do wzmocnienia smaku zup, makaronów i dipów czy marynat. Konkurs – do wygrania warsztaty kulinarne A teraz czas na wspomniany wyżej konkurs. Wystarczy, że odpowiecie na pytanie „Do jakich potraw i dlaczego najczęściej stosujesz sos sojowy?”, a potem wypełnicie formularz zamieszczony na końcu artykułu i wyślecie zgłoszenie. Przed udziałem w konkursie zapoznajcie się z regulaminem. Na najciekawsze odpowiedzi czeka wyjątkowa nagroda: warsztaty gotowania prowadzone przez szefa kuchni firmy De Care, która jest właścicielem m.in. marki House of Asia. Będą one niepowtarzalną okazją, aby wspólnie przygotować kilka dań bazujących na oryginalnych i tradycyjnych azjatyckich recepturach. Uczestnicy kursu mogą spodziewać się solidnej dawki wiedzy i poznania nowych, być może dotąd nieznanych smaków. Do wygrania są także wspaniałe nagrody dodatkowe – paczki z produktami House of Asia wraz z inspirującymi przepisami.
Polacy zwyciężyli w prestiżowym międzynarodowym konkursie. Zaprojektowali inteligentny opatrunek na rany
Poznaliśmy zwycięzców tegorocznej edycji konkursu Nagroda Jamesa Dysona. Są wśród nich absolwenci Politechniki Warszawskiej, twórcy opatrunku SmartHEAL.
W tym artykule: Polacy zdobyli Nagrodę Jamesa Dysona 2022 SmartHEAL to opatrunek umożliwiający monitorowanie stanu rany Pozostali zwycięzcy – maszyna do recyklingu butelek i przenośna kroplówka Do konkursu Nagroda Jamesa Dysona można zgłaszać wynalazki zaprojektowane przez młodych inżynierów i naukowców z całego świata. Sir James Dyson, założyciel i główny inżynier w firmie Dyson, fundator nagrody, wybrał dwa zwycięskie projekty etapu międzynarodowego. Każdy otrzyma po 162 tys. zł na dalsze prace nad wynalazkiem. Polacy zdobyli Nagrodę Jamesa Dysona 2022 Jednym ze zwycięzców jest projekt absolwentów Wydziału Mechatroniki Politechniki Warszawskiej. To mgr inż. Dominik Baraniecki, mgr inż. Piotr Walter oraz mgr inż. Tomasz Raczyński. Opracowany przez nich inteligentny opatrunek SmartHEAL ma pomóc w gojeniu się ran przewlekłych. Takie rany to coraz większy problem dla medycyny. Pojawiają się m.in. u osób chorych na cukrzycę. W skali globalnej z problemem ran przewlekłych zmaga się ok. 20 mln osób. Aż 28% pacjentów po 70. roku życia umiera z powodu powikłań z tym związanych. Szansę na uniknięcie powikłań daje sprawdzanie stanu rany. Nie jest to jednak proste, gdy przykrywa ją nieprzeźroczysty opatrunek. Wbrew pozorom, częste zmienianie go nie jest dobre dla pacjenta. Może to prowadzić do infekcji i pogorszenia stanu rany. – Podczas rozmów z medykami zdaliśmy sobie sprawę ze skali problemu. Prawidłowe i szybkie wykrycie zaburzeń procesu gojenia rany i rozwoju drobnoustrojów chorobotwórczych nie tylko skraca proces leczenia, ale umożliwia zatrzymanie niebezpiecznej dla życia infekcji – wyjaśnia mgr inż. Dominik Baraniecki. SmartHEAL to opatrunek umożliwiający monitorowanie stanu rany Twórcy SmartHEAL to eksperci w dziedzinie elektroniki, nanotechnologii i inżynierii biomedycznej. W maju 2022 roku spotkali się podczas maratonu technologicznego MedTech-Athon. – W niespełna 48 godzin opracowaliśmy ideę i technologię SmartHEAL. Od tego czasu ciężko pracowaliśmy i stworzyliśmy nasz pierwszy prototyp – mówi mgr inż. Tomasz Raczyński. Obecnie jest doktorantem Politechniki Warszawskiej i liderem zespołu. Zespół ten opracował precyzyjny, niedrogi i skalowalny inteligentny opatrunek. W jego skład wchodzi sensor mierzący poziom pH. Dane przekazywane są bezprzewodowo za pomocą technologii RFID. Monitorując wartości pH, personel medyczny może ocenić stan rany i wykryć infekcję bez zdejmowania opatrunku, a tym samym bez naruszania tkanek. – Może to poprawić leczenie i zapobiec infekcji, ratując życie. Mam nadzieję, że nagroda da zespołowi impuls do dalszego podążania trudną drogą wiodącą ku komercjalizacji – mówi Sir James Dyson. Po zakończeniu prób zespół rozpocznie badania kliniczne. Proces certyfikacji wynalazku ma się zakończy w ciągu trzech najbliższych lat. Dystrybucja i sprzedaż opatrunków SmartHEAL planowana jest na 2025 r. Rozwiązanie ma być przystępne cenowo. – Łącząc nasze nowatorskie materiały elektroniczne z niedrogimi metodami produkcji przemysłu tekstylnego, możemy zaoferować koszt ok. 50 groszy za sensor – zapowiada mgr inż. Piotr Walter. Pozostali zwycięzcy – maszyna do recyklingu butelek i przenośna kroplówka Drugim zwycięzcą konkursu jest Polyformer. To projekt Swaleh Owais i Reitena Cheng z kanadyjskiego McMaster University. Urządzenie zamienia plastikowe butelki w filament do drukarki 3D. Twórcy wynalazku wpadli na ten pomysł podczas wizyty w Rwandzie. Zmutowane bakterie "jedzą" plastik. Naukowcy: i to w kilka godzin Nieznane dotąd enzymy zmutowanych bakterii potrafią rozbić tworzywa sztuczne do prostych elementów, z których można potem zrobić nowe butelki wysokiej jakości. Spośród 100 tys. kandydató... – Przekształcając zużyte plastikowe butelki w filament do drukarki 3D, Polyformer pomaga zmniejszyć ilość odpadów trafiających na wysypiska. Jednocześnie zapewnia tanie i obfite źródło materiału dla inżynierów i projektantów, zwłaszcza w krajach rozwijających się – komentuje Sir James Dyson. Obecnie Swaleh i Reiten budują nowe Polyformery, które zostaną wdrożone w partnerskich przestrzeniach twórczych w Rwandzie. Pracują też nad nowymi wynalazkami związanymi z tym projektem. Tytuł wicemistrza i grant o wartości 27 tys. zł zdobył projekt Ivvy. To przenośna kroplówka, wynaleziona przez Charlotte Blancke z Universiteit Antwerpen w Belgii. Zamiast niewygodnego stojaka pacjent nosi na sobie specjalny pas. W skład Ivvy wchodzi łatwa w użyciu pompa infuzyjna. Jej oprogramowanie pozwala m.in. na to, by pacjent był zdalnie monitorowany przez pielęgniarkę. To ułatwia korzystanie z kroplówek np. w warunkach domowych. Źródła: Nagroda Jamesa Dysona, Politechnika Warszawska.
Władze Japonii chcą, żeby młodzi ludzie pili więcej alkoholu. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta
Główny urząd podatkowy Japonii ogłosił konkurs, który ma zachęcić młodych Japończyków do picia alkoholu. Od początku pandemii w Kraju Kwitnącej Wiśni sprzedaje się dużo mniej napojów wyskokowych, co sprawia duże problemy fiskusowi…
W tym artykule: Konkurs, który ma zachęcić młodych do picia alkoholu Młodzi Japończycy piją dużo mniej niż ich rodzice Japonia zmaga się również z problemem braku turystów Jeżeli nie wiadomo, o co chodzi, to chodzi o pieniądze. Stare porzekadło znajduje uzasadnienie w działaniach władz Japonii, które chcą zachęcać młodych ludzi do picia alkoholu. W kraju spada bowiem spożycie alkoholu, a przez to dochody z akcyzy do skarbu państwa są coraz mniejsze. To jednak niejedyne problemy trzeciej co do wielkości gospodarki świata. Pomimo otwarcia granic i zrezygnowania z wielu restrykcji, wciąż nie widać powracających do Japonii turystów. Konkurs, który ma zachęcić młodych do picia alkoholu Rozwiązaniem alkoholowego „problemu” ma być konkurs „Sake Viva!”. Skierowany jest do Japończyków w wieku 20–39 lat. Chodzi o to, żeby młodzi ludzie zgłaszali swoje pomysły na to, w jaki sposób można zwiększyć popyt na napoje wyskokowe w ich grupie wiekowej. Mogą to być nowe usługi, metody produkcji lub promocji, a nawet techniki sprzedaży z wykorzystaniem sztucznej inteligencji. Co ważne, propozycje mają dotyczyć nie tylko sake, ale również innych alkoholi. Trudno oprzeć się wrażeniu, że inicjatorzy konkursu wzorowali się na amerykańskim filmie „Między słowami” z Billem Murrayem i Scarlett Johannson. Główny bohater w dziele Sofii Coppoli był aktorem, który wyjechał do Japonii właśnie w celu promocji japońskiej whisky. Młodzi Japończycy piją dużo mniej niż ich rodzice Fakty są takie, że młodzi Japończycy piją dużo mniej niż ich rodzice, a dodatkowo jest to społeczeństwo, które się starzeje. Ok. 30% Japończyków ma więcej niż 65 lat. Eksperci zwracają również uwagę na to, że pandemia koronawirusa zmieniła trendy i sposoby na spędzanie wolnego czasu. Młodzi ludzie przestali tak chętnie wychodzić do barów i restauracji, w których zazwyczaj spotykali się na zakrapiane alkoholem imprezy. Kto tu raz przyjechał, będzie musiał wrócić. Japonia – kraj kwitnącej wiśni Japonia jest fascynującym i nie zawsze zrozumiałym krajem dla Europejczyków. Położenie geograficzne, cechy polityki państwa i starożytne tradycje jej mieszkańców doprowadziły do częścio... Z oficjalnych danych wynika, że spożycie napojów alkoholowych w Japonii spadło ze 100 litrów na osobę w 1995 roku do 75 litrów w 2020 roku. Ponadto udział dochodów z akcyzy spadł z 5 proc. w 1980 roku do zaledwie 1,7 proc. w 2020 roku. To, co dla gospodarki jest jednak „problemem”, dla ludzi może być jego rozwiązaniem. Alkohol bowiem jest trucizną, która w nawet małych dawkach jest szkodliwa dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Nie mówiąc już o pośrednich konsekwencjach socjologicznych. Właśnie dlatego pomysł spotkał się z krytyką części japońskiego społeczeństwa, która uważa, że są inne sposoby ratowania gospodarki i nie powinno się promować niezdrowych nawyków. Japonia zmaga się również z problemem braku turystów To nie koniec problemów Kraju Kwitnącej Wiśni. Japonia otworzyła swoje granice po ponad dwóch latach pandemii dopiero w czerwcu tego roku. Władze miały nadzieję, że spowoduje to boom turystyczny, a podróżni będą szturmować japońskie miasta. Turyści wracają, to prawda, ale bardzo powoli. Powód? Obecnie wszyscy odwiedzający kraj muszą kupić ubezpieczenie na pokrycie kosztów ewentualnego leczenia, jeśli zachorują na COVID-19. Przyjezdni muszą również okazać negatywny wynik testu oraz pobrać specjalną aplikację mobilną do aktualizowania wyników testów. Ponadto kraj pozwala na przyjazd do kraju jedynie w zorganizowanych grupach, pod opieką lokalnego przewodnika, a nie indywidualnie. Japonia otworzyła granice, ale zasady wjazdu są surowe i dość nietypowe Japonia otworzyła się dla turystów zza granicy. Obostrzeń jest tyle, że trudno wszystkie zapamiętać. Jest to sprzeczne z filozofią podróżowania, która dominuje na Zachodzie, gdzie ludzie najczęściej wyjeżdżają na własną rękę. Eksperci twierdzą, że lepiej może być wówczas dopiero, gdy obostrzenia będą dużo łagodniejsze, a i to nie jest gwarancją sukcesu. Być może w tym sektorze gospodarki również potrzebny będzie konkurs, który zachęci do powrotu do Japonii. Tylko może lepiej już zostawić wszelkie używki w spokoju... Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
302 fotografie w finale konkursu Grand Press Photo 2022. Można już głosować!
Jury konkursu Grand Press Photo 2022 pod przewodnictwem Ami Vitale nominowało do finału 302 fotografie. Ruszyło już głosowanie na Nagrodę Internautów. Można oddać głos na każde z nominowanych zdjęć w kategoriach „Single” i „Stories”.
W tym artykule: Grand Press Photo 2022 – jury i nominacje Grand Press Photo 2022 – głosowanie internautów Grand Press Photo 2022 – partnerzy, patroni i organizatorzy Ogólnopolski Konkurs Fotografii Prasowej Grand Press Photo to konkurs dla zawodowych fotoreporterów pracujących w redakcjach prasowych, internetowych, agencjach fotograficznych oraz freelancerów. Organizowany jest od 2005 roku przez magazyn „Press”. Grand Press Photo jest jednym z najważniejszych wydarzeń w świecie fotografii. To nie tylko okazja do nagrodzenia najlepszych zdjęć, ale także wskazanie najważniejszych tematów, które dokumentują fotoreporterzy. To okazja dla polskich fotoreporterów by stanąć przed międzynarodowym gronem ekspertów. Grand Press Photo 2022 – jury i nominacje Jury konkursu Grand Press Photo 2022 ma następujący skład: Ami Vitale (przewodnicząca), Antonio Bat, Anna Bedyńska, Weronika Mirowska, Andrzej Zygmuntowicz. Jurorzy nominowali do finału 48 zdjęć pojedynczych (kategoria „Single”), 11 reportaży („Stories”) i pięć projektów dokumentalnych („Documentary Projects”), wykonanych przez 63 autorów. Grand Press Photo 2022 – głosowanie internautów W tym roku po raz piąty w ramach Grand Press Photo zorganizowano konkurs Young Poland – mogli w nim wystartować fotografowie pełnoletni, którzy nie ukończyli jeszcze 26. roku życia i wcześniej nie brali udziału w Grand Press Photo. W tym konkursie do finału nominowano 8 zdjęć pojedynczych i trzy fotoreportaże. W ramach GPP organizowany jest także konkurs Photo Book – na najlepszą książkę z fotografią reporterską i dokumentalną, wydaną premierowo w 2021 roku. O tytuł Photo Book of the Year 2021 konkuruje 25 publikacji. Wraz z ogłoszeniem nominacji rusza głosowanie na Nagrodę Internautów, w którym wybrać można najlepszą pracę spośród wszystkich nominowanych przez jury zdjęć z kategorii „Single” oraz „Stories”. Wszystkie nominacje dostępne są na stronie www.grandpressphoto.pl, a panel do głosowania na Nagrodę Internautów na Press.pl. Głosowanie widzów potrwa do 1 czerwca do godziny 23.59. Laureatów Grand Press Photo 2022 poznamy podczas gali ogłoszenia wyników 2 czerwca. Grand Press Photo 2022 – partnerzy, patroni i organizatorzy Partnerami Grand Press Photo 2022 są: Partner kategorii People: Miasto Gdańsk Partner kategorii Culture, hobby, sport: Provident Polska Partner kategorii Climate, responsibility: Spółka Biurowa Skanska w regionie CEE Partner kategorii Own Vision: Stowarzyszenie Autorów ZAiKS Partner kategorii Young Poland: Fujifilm Partnerzy gali: Mazowiecki Teatr Muzyczny im. Jana Kiepury, ColorOffOn, F25 Production House, Studio Cocosound, Grimbergen Patroni medialni: Wirtualna Polska, „National Geographic”, Jet Line, Digital Camera, Fotopolis Organizatorami konkursu są magazyn „Press” i Fundacja Grand Press.
Poznaj mniej oczywiste powody, dla których warto odwiedzić Niemcy [WYNIKI KONKURSU]
Wielu turystom wydaje się, że dobrze znają naszych zachodnich sąsiadów. Udowadniamy, że są w błędzie. Wiedzieliście, że w Niemczech znajduje się jezioro, które wygląda jak krater wulkanu?
W tym artykule: Nowoczesne miasta z tradycją Niemiecka kuchnia – tego nie wiedzieliście Rzemiosła kolorowe i oryginalne Czas na relaks Poznaj wyniki konkursu "Z czym kojarzą ci się podróże do Niemiec" Podróże nie zawsze muszą być duże i odległe. Polacy coraz chętniej organizują krótsze wyjazdy do sąsiednich krajów. Niemcy od lat są jednym z naszych ulubionych kierunków turystycznych. Największą popularnością cieszą się między innymi położony zaledwie około 90 km od granicy z Polską Berlin oraz Kolonia z imponującą Katedrą Kolońską. Oczywiście powodów, żeby odwiedzić naszych zachodnich sąsiadów, jest znacznie więcej. Konkursowe zdjęcia pokazały nam, że Niemcy rzeczywiście nie są jeszcze w pełni odkryte przez Polaków. Nowoczesne miasta z tradycją Spacerując po wspomnianym Berlinie, nie sposób pominąć ważnych historycznie miejsc. Jeden z najważniejszych to zachowany fragment muru berlińskiego. Dziś to East Side Gallery, czyli galeria plenerowa współtworzona przez artystów z całego świata. I to dobrze podsumowuje to, co łączy niemieckie miasta – każde ma swój indywidualny charakter i wyznacza nowe trendy. Innym ciekawym przykładem zderzenia historii z nowoczesnością jest renowacja dawnej dzielnicy robotniczej Kreuzberg. W ostatnich latach szczególnie upodobali ją sobie artyści i miłośnicy nietuzinkowych pubów. Berlin, East Side Gallery, fot.: GNTB/Hans Peter Merten Położone nad Renem miasto Bonn jest spokojniejsze od tętniącego życiem Berlina, ale i tu doświadczymy styku różnych kultur. To właśnie w dawnej Stolicy Republiki Federalnej Niemiec znajdują się dwa najważniejsze niemieckie muzea: Muzeum Sztuki Nowoczesnej oraz Hala Sztuki i Wystaw Republiki Federalnej Niemiec (Bundeskunsthalle). W Bonn organizowany jest również słynny Beethoven Festival. Wiele osób często wskazuje, że z Niemcami kojarzy im się również picie piwa z fantazyjnych kufli. Słusznie, w końcu Oktoberfest to jedna z najbardziej znanych imprez w kraju. Gdzie jeszcze warto delektować się złocistym trunkiem? Na zwiedzających przez cały rok (z wyjątkiem jednego dnia) czeka stary browar Fallersleben w Wolfsburgu. Niemiecka kuchnia – tego nie wiedzieliście Skoro wspomnieliśmy już o uciechach cielesnych, płynnie przechodzimy do kuchni. Niemieckie dania są zaskakująco różnorodne. Kuchnia naszych sąsiadów jest różna w zależności od regionu. Na północy Niemiec je się więcej potraw z mięsem i sosami oraz dań na bazie ziemniaków, tymczasem im dalej na południe kraju, tym kuchnia staje się lżejsza i bardziej obfita w warzywa, a kufle piwa zastępują kieliszki z winem. Nie możemy również pominąć regionów nadmorskich, gdzie królują ryby. Najczęściej serwowane są śledzie, flądry, bałtyckie sieje i dorsze. Formy podania również są różnorodne: wędzone na bukowym drewnie, smażone na maśle, pieczone w cieście piwnym oraz marynowane. Currywurst, fot. visitBerlin/Philip Koschel W większych miastach przykładowo Hamburgu czy Berlinie posmakujemy najnowszych kulinarnych trendów. Tradycyjne smaki nie rzadko są modyfikowane, czego najlepszym przykładem jest currywurst – kiełbaska, będąca nieoficjalnym symbolem berlińskiego street foodu. Rzemiosła kolorowe i oryginalne Ciekawym przykładem tradycyjnego niemieckiego rzemiosła jest produkcja wełnianych kapeluszy Bollenhut z charakterystycznymi czerwonymi lub czarnymi pomponami. Uważa się je za wizytówki Schwarzwaldu. Powstają w dolinie Kinzig, w trzech miejscowościach: Gutach, Wolfach-Kirnbach i Hornberg-Reichenbach. Obecnie wełnianych kapeluszy nie nosi się już na co dzień, jednak nadal są obowiązkowym elementem świąt i lokalnych imprez. Produkcja jednego nakrycia głowy zajmuje około tygodnia i wymaga zużycia dwóch kilogramów wełny. kapelusz Bollenhut, fot. TMBW/Duepper Pozostajemy w klimatach modowych. Z pewnością większość z nas wie, jak wygląda drindl – zestaw składający się ze zdobionego gorsetu, bluzki, spódnicy i fartucha. Spopularyzowały go kobiety przyjeżdżające w latach 70. XIX wieku na bawarską wieś na wakacje. Ludowy krój spodobał im się na tyle, że szybko zaadaptowały go do życia w mieście. Obecnie drindl przeżywa pewnego rodzaju renesans. Noszą go nie tylko kelnerki podczas Oktoberfest, ale również dziewczęta, które poprzez ubiór chcą podkreślić swoje przywiązanie do ojczystego regionu. Czas na relaks Mało kto powiedziałby, że Niemcy to idealny kierunek na wypoczynek nad wodą. Okazuje się jednak, że u naszych zachodnich sąsiadów nie brakuje kąpielisk, zarówno plenerowych, jak i zadaszonych. Szczególną popularnością wśród Polaków cieszy się kompleks basenów Tropical Islands pod Berlinem. Fanom luksusu z pewnością spodobają się również termy Kaiser-Friedrich-Therme w Wiesbaden. Ośrodek SPA powstał na fundamentach starożytnej rzymskiej łaźni, a do jego historii nawiązują dekoracje oraz freski w stylu antycznym. kompleks basenów Tropical Islands, fot. Tropical Islands Jednym z najciekawszych kąpielisk plenerowych jest jezioro Pulvermaar, które kształtem przypomina wypełniony wodą krater wulkanu. Latem krystalicznie czysta woda osiąga temperaturę nawet do 24 st. C. Na fanów sportów wodnych czekają pływające drewniane pomosty, na których można odpocząć i się poopalać. Trawniki wokół jeziora są z kolei idealnym miejscem na zorganizowanie pikniku. Poznaj wyniki konkursu "Z czym kojarzą ci się podróże do Niemiec" Dziękujemy za liczne zgłoszenia i Waszą kreatywność. Gratulujemy laureatom, którzy naszym zdaniem najlepiej odpowiedzieli na zadanie konkursowe. Przypomnijmy, że nagrodami w konkursy jest 5 zestawów walizek od WITTCHEN Pani Agnieszka z województwa pomorskiego Pani Anna z województwa opolskiego Pan Dylan z województwa mazowieckiego Pani Jola z województwa świętokrzyskiego Pani Monika z województwa wielkopolskiego