National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-12-03T11:26:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Podwodny Święty Graal. Wydobyli tylko kilka monet, ale to dopiero początek
items: Stolica Kolumbii – Bogota – to miasto przesady, tańca i pomników
items: Pochowano ich z maskami na twarzach. Po raz pierwszy zobaczyliśmy, jak wyglądali zmumifikowani Kolumbijczycy
items: „To jeden z najbardziej fascynujących krajów na świecie” – dziennikarz Travelera znalazł swoje miejsce na Ziemi
items: „Polacy wciąż mnie o TO pytają”. Polska oczami Kolumbijczyka
items: Kolumbijczycy po 300 latach dotarli do legendarnego hiszpańskiego galeonu. Wydobywają zatopiony skarb
items: Czy malowidła naskalne z epoki lodowcowej przedstawiają olbrzymy, które zamieszkiwały Ziemię wraz z ludźmi?
items: Młode jaguarundi znalezione w Kolumbii jest albinosem. To niezwykle rzadki przypadek
items: Kolumbia walczy z „kokainowymi hipopotamami”. Zwierzęta są sterylizowane
items: Jedliście dziś kanapki? Zobaczcie jak Wasze śniadanie wyglądałoby w innych częściach świata
items: Caminantes, czyli wenezuelscy uchodźcy. "Poznałam część Kolumbii, do której zagraniczni turyści rzadko zaglądają"
items: Kolumbijki ofiarami dominacji mężczyzn. „Nigdzie nie jest bezpiecznie”
items: Hipopotamy Escobara zatruwają Kolumbię tonami nawozu
items: Izrael, Sudan, Syria. Kobiety w wojsku to już nie rzadkość. "Uczymy się słabości i możemy się jej też oduczyć"
items: Od miasta zbrodni i strachu do stolicy innowacyjności. Reportaż o Kolumbii
items: Reporter wśród plemienia Tahltan. Poznaj historie z dalekiej Północy
items: Kolumbia – co musisz wiedzieć przed podróżą?
items: Wyruszyli jako przyjaciele, potem zostali wrogami. Rzeka pełna rozczarowań
items: Kolumbijczycy z innych regionów zarzucają im lenistwo i niechlujstwo. Ale radości życia mogą się od nich uczyć!
items: Kierunek: Kolumbia. Pół dnia w Bogocie
items: Spakowali drona i ruszyli na 3 miesiące do Ameryki Południowej. Te ujęcia sprawią, że zapragniesz zrobić to samo
items: Raga, karnatycki śpiew, cumbia i kawa, czyli 13. Festiwal Skrzyżowanie Kultur
items: 6 miejsc na świecie, które warto odwiedzić właśnie w kwietniu
items: Złoto w zatopionym statku! Czekało 300 lat

Podwodny Święty Graal. Wydobyli tylko kilka monet, ale to dopiero początek
type: item
date: 2025-12-03T11:25:28.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: kolumbia
subject: wrak statku
description: Wrak San José przez wieki rozbudzał wyobraźnię poszukiwaczy skarbów. Teraz stał się centrum działań kolumbijskich badaczy, którzy rozpoczęli wydobycie ukrytych na pokładzie kosztowności. Okręt zatonął w bitwie morskiej w 1708 roku. Według szacunków przewoził 200 ton złota i srebra.
encoded: San José to 3-masztowy galeonem hiszpańskiej floty, wyposażony w 64 działa. Został zwodowany w 1697 roku, a na służbę wypłynął rok później. W marynarce służył 10 lat aż do bitwy morskiej pomiędzy Anglią a Hiszpanią u wybrzeży miasta Cartagena de Indias w Kolumbii. Była to wielka tragedia, bo spośród załogi liczącej ok. 600 osób, zaledwie kilku marynarzy przeżyło. Święty Graal wśród wraków statków Hiszpanie na pokładzie galeonu transportowali skarby złupione m.in. z Peru i Boliwii. Statek miał dotrzeć na Półwysep Iberyjski, prosto na dwór króla Filipa V. Władca zostałby dosłownie obsypany złotem. Bo San José przewoził ok. 200 ton złota, srebra, szmaragdów, a także innych kosztowności, w tym ceramikę czy chińską porcelanę. Eksperci szacują, że dziś skarb byłby warty ok. 17 miliardów dolarów. Gwoździem do trumny galeonu okazała się kula armatnia wystrzeloną z jednego ze statków będącego częścią brytyjskiej floty, która trafiła prosto w miejsce, w którym znajdował się skład prochu pod pokładem. Nie trudno sobie wyobrazić, że hiszpański statek niemal od razu eksplodował i w kilka chwil poszedł na dno. Wielu członków załogi zginęła niemal od razu. Do kogo należy skarb z San José? Przez 300 lat San José był celem poszukiwaczy skarbów, ale nikt dokładnie nie wiedział, gdzie zatonął. Dopiero w 2015 roku udało się odnaleźć wrak, a jego położenie zlokalizowano w ramach wspólnej brytyjsko-kolumbijskiej misji badawczej. Znajdował się na głębokości ok. 600 metrów u wybrzeży miasta Cartagena de Indias. Chociaż w 2018 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Oświaty, Nauki i Kultury zaleciła Kolumbii, aby wydobywała statku na własną rękę, kraj ten twierdzi, że wrak i artefakty, które są jego częścią, są dobrem narodowym Kolumbijczyków. Co ciekawe, do galeonu roszczą prawa aż trzy kraje: Hiszpania, Kolumbia i Boliwia. Madryt twierdzi, że zgodnie z prawem i międzynarodowymi konwencjami to oni mają prawo do wszystkiego, co znajduje się na pokładzie, bo w momencie zatonięcia, był to …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/12/WagersActionoffCartagena28May1708-64c2557.jpg
width: 1280
height: 895

Stolica Kolumbii – Bogota – to miasto przesady, tańca i pomników
type: item
date: 2025-10-05T07:14:22.000Z
creator: Maciej Wesołowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: bogota
subject: Czas na miasta
subject: kolumbia
subject: podróże
subject: traveler
description: Kolumbijska przesada to nie tylko sposób wyrażania emocji, ale też klucz do zrozumienia kultury tego kraju. Zobacz, jak przejawia się w codziennym życiu mieszkańców stolicy Kolumbii – Bogoty.
encoded: Spis treści: Zdrobnienia i wyolbrzymienia – językowe perełki Stolica Kolumbii – Bogota Pomniki – pasja Kolumbijczyków Bezpieczeństwo, muzeum i kultura Rowerem, na kawę i... na Monserrate Ciclovía Jedna z knajpek w modnym rozrywkowym rewirze Zona T Bogoty, stolicy Kolumbii. W telewizorze mecz; gra reprezentacja – z największą obecnie tu gwiazdą Jamesem Rodríguezem w składzie. Co więcej – gra dobrze, przeważa – nie bez przyczyny była niedawno na trzecim miejscu w światowym rankingu. Komentator nawija z taką prędkością, że nawet Latynosi z innych części świata nie wszystko potrafią zrozumieć. Wreszcie jest! Ludzie wstają z miejsc, klepią się po ramionach, pokrzykują, krzyczą, piwo leje się na podłogę. Goooooooooooool – krzyczy komentator, przeciągając samogłoskę tak długo, aż starczy mu tchu. A może to trwać naprawdę baaaardzo długo. – Goooolaaaaazo! – poprawia po chwili. Golazo, czyli „golisko”, coś więcej niż zwykła bramka. Golazo to bramka wielkiej urody, strzelona np. z czterdziestu metrów w samo okienko. Albo z przewrotki. Albo taka, w której strzelec przedryblował wcześniej pięciu zawodników przeciwnej drużyny. Kolumbijczycy uwielbiają przesadę; niewiele rzeczy czy stanów emocjonalnych ma ten przywilej, by zostać przy swoim wymiarze. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/10/GettyImages-1197740179-dfda153.jpg" width="5368" height="3579" alt="Katedra Prymasowska w Bogocie na Plaza Bolívar – Metropolitalna Bazylika Katedralna Niepokalanego Poczęcia, Prymasowska Katedra Kolumbii." title="Katedra Prymasowska w Bogocie na Plaza Bolívar – Metropolitalna Bazylika Katedralna Niepokalanego Poczęcia, Prymasowska Katedra Kolumbii." /> Zdrobnienia i wyolbrzymienia – językowe perełki W języku uwielbiają wyolbrzymienia, ale też – zdrobnienia. Które dla europejskiego ucha brzmią czasem zabawnie, czasem kuriozalnie. Jest więc golazo, ale jest też chiquita (dziewczynka – również w odniesieniu do całkiem dorosłych kobiet), cervesita (piweczko), …

GettyImages-596929406-1de8b57.jpg
width: 3000
height: 2000

Pochowano ich z maskami na twarzach. Po raz pierwszy zobaczyliśmy, jak wyglądali zmumifikowani Kolumbijczycy
type: item
date: 2025-10-02T09:56:32.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: ameryka południowa
subject: archeologia
subject: kolumbia
subject: mumia
description: Naukowcy odtworzyli wizerunki czterech zmumifikowanych osób z kolumbijskiej części Andów. Ludzie ci żyli między XIII a XVIII wiekiem.
encoded: Nakładanie masek na twarze zmarłych było rzadką praktyką poza starożytnym Egiptem. Znane są tylko nieliczne przypadki, m.in. w niektórych częściach Ameryki Południowej, greckich Mykenach czy w kulturze Majów, gdzie w ramach rytuałów pogrzebowych zakładano zmarłym specjalne maski zakrywające głowy. Jednym z takich miejsc są także kolumbijskie Andy, gdzie archeolodzy przed laty odnaleźli cztery mumie pochowane właśnie w nietypowych maskach. Zamaskowane mumie z Kolumbii Są to jedyne tego rodzaju mumie odkryte w tej części kontynentu. Należały do ok. 6–7-letniego dziecka, 60-letniej kobiety oraz dwóch młodych dorosłych mężczyzn. Wszyscy mieli na twarzach maski wykonane z żywicy, gliny, wosku i kukurydzy. Artefakty były uszkodzone – brakowało im nosa i fragmentów u podstawy – natomiast zachowały się ozdobne koraliki znajdujące się w miejscu oczu. Osoby te pochodziły z populacji prekolumbijskich zamieszkujących Kordyliery Wschodnie. Datowanie radiowęglowe wykazało, że żyły one między 1216 a 1797 rokiem. Niestety, w przeszłości doszło do grabieży ich grobów, dlatego niewiele wiadomo o tożsamości zmumifikowanych osób. Teraz, po raz pierwszy, naukowcy postanowili „zdjąć” im maski i ujawnić prawdziwe twarze tych czterech osób, aby zobaczyć, jak mogły wyglądać za życia. W tym celu zespół Face Lab z Liverpool John Moores University przygotował cyfrowe rekonstrukcje ich wizerunków. – Projekt ten bada niezwykłą praktykę pogrzebową polegającą na łączeniu masek z twarzami zmarłych, praktykowaną przez wiele ludów prekolumbijskich Ameryki Południowej. Wykonywali oni maski dla swoich zmarłych z taką precyzją, że zmumifikowane ciała wyglądały jak żywe – napisali badacze w swoim oświadczeniu. Naukowcy zrekonstruowali twarze czterech mumii Zespół przeprowadził analizę twarzy wszystkich mumii, opierając się na standardach anatomicznych, a także szczegółowo przebadał resztki masek, które miały wiernie odwzorować rysy zmarłych. Czaszki z maskami poddano następnie tomografii komputerowej, wy…

mumie-kolumbia-692e712.jpg
width: 835
height: 500

„To jeden z najbardziej fascynujących krajów na świecie” – dziennikarz Travelera znalazł swoje miejsce na Ziemi
type: item
date: 2025-09-12T08:15:04.000Z
creator: Maciej Wesołowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: kawa
subject: kolumbia
subject: Travel
description: Kolumbia to kraj, który trudno zaszufladkować – zaskakuje różnorodnością, zachwyca krajobrazami i porusza historią. Właśnie tam ruszył Maciej Wesołowski, by odkryć miejsca, które nie mieszczą się w typowym przewodniku turystycznym.
encoded: Spis treści: Tradycyjne kolumbijskie śniadanie w sercu Bogoty – agua de panela zamiast kawy Kolumbia – kraj kontrastów, magii i nieodkrytych skarbów Ameryki Południowej Kolumbia – kraj, w którym spotykają się wszystkie oblicza Ameryki Łacińskiej Kolumbijski aktywizm miejski – lekcja dla Polski od serca Ameryki Łacińskiej Podróżując po Kolumbii, reporter National Geographic Traveler Maciej Wesołowski dociera nie tylko do popularnych miejsc, ale przede wszystkim do tych zapomnianych, nieoczywistych, często pomijanych przez turystów. To właśnie tam spotyka ludzi, którzy dzielą się swoimi historiami – pełnymi nadziei, bólu, kontrastów. Kraj ten, niegdyś kojarzony głównie z kartelem narkotykowym, dziś odkrywa przed nim zupełnie inne oblicze – pełne życia, dźwięków, smaków i emocji. Tradycyjne kolumbijskie śniadanie w sercu Bogoty – agua de panela zamiast kawy Pamiętam dobrze smak śniadania podczas mojej pierwszej wizyty w Bogocie. Był wczesny ranek, być może jeszcze przed siódmą. Ulice były niemal puste, mimo że znajdowałem się w samym centrum jednej z największych metropolii Ameryki Południowej. Usiadłem w zabytkowej, ponad 200-letniej kawiarni La Puerta Falsa, zlokalizowanej tuż przy Plaza Bolívar – najważniejszym placu w Bogocie, symbolicznym sercu nie tylko miasta, ale i całego kraju – wspomina Maciej Wesołowski. Zamówiłem kawę, bo wydawało mi się to oczywiste – Kolumbia i kawa to przecież niemal synonimy. Kelner jednak zaskoczył mnie, mówiąc, że kawy nie mają. W La Puerta Falsa serwuje się tylko to, co pito w czasach sprzed narodzin kawowej potęgi Kolumbii – czyli agua de panela. Panela to nieskrystalizowany suszony sok z trzciny cukrowej, sprzedawany w formie twardych, brązowych kostek – przypominających nieco szare mydło. To produkt powszechny, szczególnie w wiejskich regionach Andów i w domach rolników, gdzie przez wieki stanowił podstawę codziennej diety. Agua de panela, czyli gorąca woda z rozpuszczoną panelą, często wzbogacana kilkoma kroplami świeżo wyciśnięt…

parada-kolumbia-GettyImages-2226970088-bab9be2.jpg
width: 1024
height: 683

„Polacy wciąż mnie o TO pytają”. Polska oczami Kolumbijczyka
type: item
date: 2025-03-28T11:17:22.000Z
creator: Maciej Wesołowski
subject: Kierunki
subject: Podcasty
subject: Traveler
subject: ameryka południowa
subject: kolumbia
subject: polska
description: John Nuńez Garcia pochodzi z Kolumbii, ale od 17 lat mieszka w Warszawie. Ma tu dom, rodzinę i czuje się tu szczęśliwy. Maciejowi Wesołowskiemu opowiada o tym, z jakimi stereotypami Kolumbijczyk zmaga się na co dzień i co rani jego uczucia. Za czym tęskni myśląc o Kolumbii, co najbardziej lubi w polskiej kuchni i dlaczego jego rodzinna Bogota przez jego rodaków nazywana jest La Nevera (lodówka)?
encoded: Spis treści: Dlaczego San Escobar to niestosowna nazwa dla baru? Czego nie wiemy o Kolumbii? Czego brakuje Johnowi w polskiej kuchni? John Nuńez Garcia przyjechał do Polski 17 lat temu. Wcześniej pracował jako copywriter w agencjach reklamowych w Kolumbii i Meksyku. Polskiego zaczął się uczyć dopiero po przyjeździe do Warszawy. Po siedmiu miesiącach odbył pierwszą rozmowę o pracę – po polsku! Pracę dostał – w swoim zawodzie – a potem było już tylko lepiej. Teraz mówi w naszym języku płynnie. – Dla mnie nauka języka była sprawą priorytetową – opowiada. – To jest kwestia szacunku do kraju, w którym mieszkasz, by się go nauczyć. I spotyka mnie za to często nagroda. Polacy zdają sobie sprawę, że polski jest trudny i kiedy widzą, że ktoś włożył pewien wysiłek w jego naukę, bardzo to doceniają. Przez te wszystkie lata miałem wiele przyjaznych reakcji na to, że mówię w waszym języku. Dlaczego San Escobar to niestosowna nazwa dla baru? – Dla wielu ludzi na świecie hasło „impreza kolumbijska” oznacza zabawę z twardymi narkotykami. Nieraz spotkałem się z tym również w Polsce. Ale dla Kolumbijczyka to nie brzmi zabawnie. Jedynie umacnia stereotyp. Podobnie zresztą jak serial „Narcos” i inne podobne produkcje. Podobnie jak te wszystkie knajpy o nazwach w stylu „San Escobar” czy „Esco Bar”. W Polsce również spotykałem się z reakcjami typu: „O, jesteś z Kolumbii, masz coś? Poczęstujesz?”. Wiadomo, o co chodzi. Odpowiadałem, że tak, mogę poczęstować kawą – bo przecież Kolumbia słynie z najlepszej na świecie kawy – mówi John. John Nuńez dodaje, że dla jego rodaków lata 80. i 90. XX wieku to był bardzo bolesny okres. Wielu ludzi ginęło na ulicach, panował lęk przed agresją. Kartele narkotykowe miały wielką władzę. Ale te czasy już się skończyły. Szef kartelu z Medellin Pablo Escobar zginął w 1993 roku, 32 lata temu. Od tego czasu bardzo dużo zmieniło się w ojczyźnie Johna Nuneza. – Ludzie wciąż pamiętają tamte czasy i wspominają je ze smutkiem. To jest narodowa trauma. A to, czego l…

NG-Podcast-Kolumbijczyk-1200x800-1-f1bbb1f.jpg
width: 1200
height: 800

Kolumbijczycy po 300 latach dotarli do legendarnego hiszpańskiego galeonu. Wydobywają zatopiony skarb
type: item
date: 2024-03-19T08:47:14.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: boliwia
subject: Edukacja
subject: hiszpania
subject: karaiby
subject: kolumbia
subject: Społeczeństwo
subject: statki
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wrak statku
description: Kolumbia zaczęła w końcu wydobywać skarb z hiszpańskiego okrętu, który zatonął w 1708 roku. Kosztowności są dziś warte ok. 17 miliardów dolarów.
encoded: W tym artykule: Wydobycie wraku San José Galeon od ponad 300 lat leży na dnie morza Wrak San José po raz pierwszy zlokalizowano w 2015 roku Skarb leży na wyciągnięcie ręki, ale wydobycie go jest bardziej skomplikowane niż się wydaje Co się stało z galeonem San José? Rząd Kolumbii realizuje ambitny plan odzyskania galeonu San José. Twierdzi, że drogocenne przedmioty na zatopionym statku są „dobrem narodowym”. W 2018 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Oświaty, Nauki i Kultury poleciła Kolumbii, aby nie podejmowała działań na własną rękę dotyczących ratowania wraku. Wydobycie wraku San José Jednak Kolumbijczycy nie ustępują. Prace przy wydobyciu artefaktów mają ruszyć w kwietniu. Badacze podkreślają, że wrak interesuje ich przede wszystkim jako obiekt historyczny, a nie ze względu na skarby. W planach jest wydobycie całego statku do 2026 r. Eksponaty mają zostać starannie zbadane. Potem trafią do nowego muzeum poświęconego San José. Eksperci szacują, że misja może kosztować Kolumbię nawet 70 milionów dolarów. Jest to niemałe wyzwanie, ze względu na głębokość, na której leży wrak. Nie wiadomo również, kto i jak rozstrzygnie, do kogo ostatecznie powędruje drogocenny skarb. W 2022 r. Kolumbijczycy udostępnili opinii publicznej zdjęcia, które przedstawiały wrak galeonu wojennego San José. Widać na nich między innymi złote monety, zabytkową, chińską porcelanę i działa okrętowe. Zadanie odzyskania skarbu powierzono kolumbijskiej marynarce wojennej we współpracy z ministerstwem kultury. W oficjalnym oświadczeniu przyznano, że wcześniej odbyły się już cztery misje obserwacyjne z użyciem zdalnie sterowanych pojazdów podwodnych. Na pokładzie galeonu znajdowały się m.in. złote monety, srebro i biżuteria, fot. AFP Galeon od ponad 300 lat leży na dnie morza Okręt wojenny San José był 3-masztowym galeonem hiszpańskiej floty. Wyposażony był w 64 działa. Został zwodowany w 1697 roku, a na służbę wypłynął rok później. W 1708 roku został zatopiony podczas bitwy morskiej pomiędzy…

bitwa-u-wybrzezy-kartageny-obraz-autorstwa-samuela-scotta-6023acf.jpeg
width: 640
height: 448

Czy malowidła naskalne z epoki lodowcowej przedstawiają olbrzymy, które zamieszkiwały Ziemię wraz z ludźmi?
type: item
date: 2022-03-08T14:17:38.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: ameryka południowa
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: kolumbia
subject: odkrycia
subject: paleontologia
subject: Społeczeństwo
subject: Wolny czas
description: Megafauna znana jest dziś archeologom i paleontologom nie tylko ze skamieniałości, ale również ze sztuki naskalnej, którą tworzyli ludzie. Tysiące lat temu pradawni malowali rysunki, które przedstawiały olbrzymie stworzenia, z którymi współegzystowali. Czy jednak rzeczywiście istniały?
encoded: W tym artykule: Naukowcom udało się zidentyfikować w sumie pięć stworzeń zaliczanych do megafauny Malowidła są świadectwem "ostatniej podróży" Homo sapiens z Afryki Zdania naukowców są podzielone Naukowcy z wydziału archeologii Uniwersytetu w Exeter z Wielkiej Brytanii postanowili przyjrzeć się dokładnie sztuce naskalnej z Serrania de la Lindosa. To olbrzymia, 13-kilometrowa ściana, która wypełniona jest prehistorycznymi malowidłami sprzed 12 tysięcy lat. Przedstawia ludzi i stworzenia z czasów epoki lodowej. “Kaplica Sykstyńska Starożytności”, jak nazwano obiekt, znajduje się w kolumbijskiej Amazonii. Naukowcom udało się zidentyfikować w sumie pięć stworzeń zaliczanych do megafauny Najnowsze badania zostały opublikowane na łamach czasopisma naukowego "Philosophical Transactions of the Royal Society B". Naukowcy postanowili sprawdzić, czy obrazy m.in. paleolam i mastodontów to naprawdę wizerunki stworzeń, które żyły wraz z ludźmi. A także czy stworzenia te wyglądały tak, jak zostały namalowane. – Te obrazy przedstawiają niezwykłą różnorodność dawnej Amazonii. Widzimy tam żółwie, ryby, jaguary i jeżozwierze – mówi Jose Iriate, jeden z autorów najnowszego badania. Nowy gatunek niewielkiego stegozaura został odkryty w Chinach. Czy tam wyewoluowały te dinozaury? W Państwie Środka znaleziono szczątki należące do nieznanego wcześniej gatunku stegozaura. Według naukowców może to być najstarszy stegozaur odkryty w Azji. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/nowy-gatunek-niewielkiego-stegozaura-zostal-odkryty-w-chinach-czy-tam-wyewoluowaly-te-dinozaury-fot-banana-art-studio-4a47241.jpeg" width="938" height="626" alt="Nowy gatunek niewielkiego stegozaura został odkryty w Chinach. Czy tam wyewoluowały te dinozaury? (fot. Banana Art Studio)" title="Nowy gatunek niewielkiego stegozaura został odkryty w Chinach. Czy tam wyewoluowały te dinozaury? (fot. Banana Art Studio)" /> Autorzy zidentyfikowali w sumie pięć stworzeń, które miały być czę…

serrania-de-la-lindosa-39a75ac.jpeg
width: 766
height: 419

Młode jaguarundi znalezione w Kolumbii jest albinosem. To niezwykle rzadki przypadek
type: item
date: 2021-12-30T10:47:37.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: kolumbia
subject: Wolny czas
description: To pierwszy taki przypadek w Kolumbii. Młode jaguarundi zostało od razu zabrane do parku ochrony przyrody, gdzie zajmą się nim specjaliści.
encoded: Jaguarundi to gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych. Eksperci zajmujący się dzikimi kotami wiedzą niewiele o tym osobniku. Jego obserwacja w naturalnym środowisku jest niezwykle trudna. Potrafi doskonale się ukrywać, a aktywny jest głównie w trakcie dnia. Występują na terenach od Paragwaju aż po Południowo-Wschodnią część Stanów Zjednoczonych. Zazwyczaj jaguarundi mają jednolite umaszczenie, a jego futro jest rdzawo-brązowe lub szare, co ułatwia im kamuflaż. Pracownicy parku ochrony przyrody postanowili zaopiekować się młodym albinosem. Ze względu na swój biały kolor nie miałby żadnych szans przetrwać. Brak melaniny sprawia, że ten malec nie potrafiłby się skutecznie ukrywać. Bardzo szybko mógłby paść ofiarą innych drapieżników. Pierwszy albinos w Kolumbii Młode albinosa uratowała kolumbijska ochotnicza straż pożarna w Aburra Valley, 4 godziny drogi od miasta Medellin, w gminie Amalfi. Okazało się, że to samica. Od razu przekazali zwierzę pracownikom okolicznego parku ochrony przyrody. To pierwszy przypadek zaobserwowania albinosa jaguarundi w Kolumbii. Wolontariusze, którzy zajęli się młodą, udostępnili w internecie nagranie, jak ten wyskakuje z klatki na trawnik swojego nowego domu. View oEmbed on the source website Jaguarundi różnią się od innych kotowatych. Mają bardziej spiczasty pysk, proporcjonalnie dłuższy tułów (ok. 65 cm) i krótsze nogi. Polują głównie na małe ssaki, oposy, ptaki, króliki i małpy. Do swojej diety dodaje również owoce. Zamieszkuje obrzeża lasów deszczowych, dlatego tak trudno jest naukowcom określić dokładną populacje tego gatunku. Jaguarundi są samotnikami. Samice z samcami spotykają się jedynie podczas godów. Ciąża tych kotowatych trwa ok 70 dni i rodzą się zazwyczaj dwa lub trzy młode. Dojrzałość płciową osiągają prawdopodobnie, gdy mają około 2 lata. Albinizm u zwierząt Albinizm jest spowodowany brakiem enzymu tyrozynazy, który jest odpowiedzialny za produkcje melaniny. Jeżeli oboje rodzice mają allel recesywny, to ich potomstw…

jaguarundi-99cc7d8.png
width: 1191
height: 722

Kolumbia walczy z „kokainowymi hipopotamami”. Zwierzęta są sterylizowane
type: item
date: 2021-10-18T12:45:10.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: hipopotam
subject: kokaina
subject: kolumbia
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Populacja „kokainowych hipopotamów” stale rośnie. Na przestrzeni lat zwierzęta oddaliły się o ponad 100 km od Hacienda Napoles – słynnego rancza Escobara.
encoded: W tym artykule: Niebezpieczna atrakcja turystyczna Trwa sterylizacja „kokainowych hipopotamów” O „kokainowych hipopotamach” Pablo Escobara słyszał już chyba cały świat. Ważące średnio pół tony zwierzaki żyły wraz z innymi egzotycznymi okazami na ranczu Hacienda Napoles w Kolumbii. Po śmierci barona narkotykowego nietypowi pupile zostali na wolności. Od 1993 r. nie tylko się rozmnożyły, ale też zostały uznane za gatunek inwazyjny. Naukowcy odkryli niesporczaka sprzed 16 milionów lat! Skamieniałe szczątki niesporczaka zostały znalezione dominikańskim bursztynie. Niebezpieczna atrakcja turystyczna Populacja „kokainowych hipopotamów” stale rośnie. Na przestrzeni lat zwierzęta oddaliły się o ponad 100 km od Hacienda Napoles. Od kilku miesięcy jest ich coraz więcej w dorzeczu rzeki Magdaleny. Przyrodnicy biją na alarm i ostrzegają, że wszechobecne hipopotamy niekorzystnie wpływają na ekosystemy. Ich odchody zmieniają poziom tlenu w zbiornikach wodnych, co może negatywnie wpływać nie tylko na ryby, ale również na ludzi. Jak wynika z relacji mieszkańców, zwierzęta bywają agresywne i niszczą plony. Mimo to hipopotamy zaskarbiły sobie sympatię części Kolumbijczyków. Turyści równie chętnie podglądają mieszkańców Afryki na obczyźnie. Część specjalistów uważa, że hipopotamy Escobara należy odstrzelić. Mniej drastycznym rozwiązaniem ma być kastracja ogromnych zwierzaków. Najmniejsza z Wysp Owczych ma „własną” chmurę Lítla Dímun jest miejscem dobrze znanym przez podróżników, a zwłaszcza marynarzy. To zasługa znajdującej się nad nią niemal przez cały czas chmury soczewkowatej. Trwa sterylizacja „kokainowych hipopotamów” Po tym, jak przeprowadzone na początku tego roku badania wykazały, że populacja hipopotamów może być zagrożeniem dla środowiska, rząd Kolumbii podjął decyzję o sterylizacji części osobników. Enrique Zerda Ordóñez – biolog z Narodowego Uniwersytetu Kolumbii – w rozmowie z CNN potwierdził, że to to najlepszy sposób na rozwiązanie problemu, jednak dodał że sterylizacja…

hipopotamy-w-kolumbii-2184854.jpeg
width: 4000
height: 3000

Jedliście dziś kanapki? Zobaczcie jak Wasze śniadanie wyglądałoby w innych częściach świata
type: item
date: 2021-04-26T09:00:00.000Z
creator: Katarzyna Boni
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: belgia
subject: indie
subject: japonia
subject: kolumbia
subject: Kuchnia
subject: przekąski
subject: sajgonki
subject: Travel
subject: wietnam
subject: Zdrowie
description: Kanapka niejedno ma imię. Praktycznie każde państwo ma swoją wersję tej przekąski. Sprawdzamy, co przegryzać w podróży.
encoded: W tym artykule: Do plecaka Sandwich, hrabia od kanapek 365 kanapek dookoła świata Nie! dla kandwicza Do plecaka Kiedy wchodzę w tryb zwiedzania, ignoruję sygnały takie jak ssanie w żołądku i suchość w ustach. Dopiero kiedy ogarnia mnie niczym niewyjaśniona irytacja, zdaję sobie sprawę z tego, że znowu zapomniałam zjeść. Ostatnio staram się być mądrzejsza i zawczasu pomyśleć o niewielkiej przegryzce. W dzieciństwie na wyjazdy – czy to rodzinne, czy szkolne – zawsze szykowałam kanapki. Dobrze pamiętam przezroczystą folię, która zlepiała się podczas pakowania. A po kilku godzinach sałata w kanapce z szynką więdła. I – choćbym nie wiem, jak się starała – pomidor z kanapki z serem zawsze pryskał na ubranie. Trzecią opcją był pasztet drobiowy – z duetem ze zwiędniętej sałaty i pryskającego pomidora. Może i było to wygodne, ale na pewno nie czyste. Sandwich, hrabia od kanapek A przecież o to chodziło hrabiemu Sandwichowi, który – gdy nie mógł oderwać się od partii cribbage’a – kazał służącemu przynieść coś łatwego do zjedzenia. Kromkę chleba, na której służący ułożył resztki z obiadu – może skrawki pieczonego dzika, może duszoną sarninę, a może bażanta – hrabia przykrył drugą kromką i grał dalej, bez brudzenia kart tłustymi rękami i bez męczenia się z widelcem. I tak zapisał się w historii. Bo choć na jego cześć nazwano również archipelag wysp na Pacyfiku – to akurat ta nazwa nie utrzymała się zbyt długo. Kiedy Stany Zjednoczone uzyskały niepodległość (między innymi przez nieumiejętne zarządzanie brytyjską flotą właśnie przez hrabiego Sandwicha), nazwę wysp zmieniono na Hawaje. Ale sandwicz pozostał sandwiczem – The Wall Street Journal uznał to za największy wkład Wielkiej Brytanii w światową gastronomię. 365 kanapek dookoła świata Dziś przeciętny Amerykanin zjada dwieście kanapek w ciągu roku. W czasach wielkiego kryzysu kanapka z masłem orzechowym (które wtedy było jednym z najtańszych dostępnych produktów) była najczęściej jedzoną w Stanach. Dla wielu stanowiła podstawę…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c6bacf924d82e8e87c1a08348df4b6fa1f1809f6-5befaf0.jpeg
width: 4490
height: 2691

Caminantes, czyli wenezuelscy uchodźcy. "Poznałam część Kolumbii, do której zagraniczni turyści rzadko zaglądają"
type: item
date: 2021-04-22T06:42:34.000Z
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kolumbia
subject: koronawirusy
subject: obozy dla uchodźców
subject: pandemia
subject: peru
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
subject: uchodźcy
subject: wenezuela
subject: wolontariat
description: Im dalej od granicy, tym miejscowi Kolumbijczycy są mniej chętni do pomocy. W Ekwadorze opinie są podobne. Wenezuelscy imigranci przynieśli przestępczość, bez nich nie było tylu kradzieży ani morderstw, słyszałam to od wielokrotnie podczas podróży - pisze Ewa Treszczotko, podróżniczka, która w czasie pandemii postanowiła przemierzyć drogę z Bogoty do Rio de Janeiro. W czasie swoich podróży pracuje jako wolontariuszka, m.in. w ośrodkach dla uchodźców.
encoded: W Bogocie na dworcu autobusowym Salitre rozsypują mi się miętówki. Nastolatek siedzący obok spontanicznie pomaga mi posprzątać ten bałagan. Zaczynamy rozmawiać. Próbował dostać się na Curacao, ale przez wygasający paszport musi wrócić do ojczyzny, aby wyrobić nowy. Chłopak biegnie do dworcowego sklepu i kupuje mi kawę, croissanta i jabłko. Nie wiem, co powiedzieć. To ja czekam na autobus do Pamplony, gdzie będę wolontariuszką w organizacji pozarządowej pomagającej wenezuelskim uchodźcom, a już 7 km od lotniska to wenezuelski, chudy jak szkapa, w rozwalających się klapkach nastolatek stawia mi kawę. Muszę marnie wyglądać po 3 pociągach, 2 samolotach i 2 taksówkach, od kiedy wyruszyłam z domu na Podlasiu 30 godzin temu. Chłopak opowiada, że kilka lat temu grał w piłkę nożną w reprezentacji juniorów w Wenezueli i dzięki sportowi miał więcej możliwości rozwoju. Aby się odwdzięczyć, pożyczam mu śpiwór na nocną podróż. Jedzie do Cucuty tym samym autobusem. Wiem, że będzie zimno. Ja mam kurtkę, bluzę i skarpety, a on nie. Tacy są Wenezuelczycy, podzielą się tym co mają, choć ostatnimi laty mają tak niewiele. Pokaleczone stopy, problemy żołądkowe i ból głowy to najczęstsze, codzienne dolegliwości caminantes (fot. Ewa Treszczotko) 400 kanapek, dwa wiadra ciastek On The Ground International to mała organizacja charytatywna, którą założyła Bethani King, młoda Amerykanka, która sama była wolontariuszką w Libanie, 12 km od granicy z Syrią i na greckiej wyspie Lesbos w obozie afgańskich uchodźców. Jest nas kilkoro, ja z Polski, Kanadyjka, dwie Amerykanki, kilku Kolumbijczyków i Wenezuelczycy. Co wieczór robimy 400 kanapek, rano kolejne 400. Gotujemy 600 jajek, przygotowujemy dwa wiadra ciastek, skrzynkę bananów, worek mandarynek i kilka butli z wodą. Tak zaczyna się dzień na wolontariacie. Dzielimy się na dwie grupy. Ktoś jedzie z lokalnym kierowcą w góry, w stronę Bucaramangi, aż do wybudowanego przez organizację schroniska w La Laguna. Druga grupa jedzie w stronę Cucuty, gdzie …

placeholder-166c115.jpg
width: 600
height: 400

Kolumbijki ofiarami dominacji mężczyzn. „Nigdzie nie jest bezpiecznie”
type: item
date: 2021-01-29T17:20:43.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: kobiety
subject: kolumbia
subject: Kultura
description: Gdy 13 stycznia 2021 roku służby wyciągnęły z rzeki ciało czteroletniej Maríi Ángel Moliny, Kolumbia opłakiwała czternasty potwierdzony przypadek kobietobójstwa w tym roku. Według aktywistów za śmierć setek Kolumbijek odpowiada wieloletnia kultura dominacji mężczyzn nad kobietami. W obliczu alarmujących statystyk wiceprezydent Kolumbii Marta Lucía Ramírez wzywa do wprowadzenia polityki „zero tolerancji dla machismo”.
encoded: Gdy władze zatrzymały zabójcę Maríi, Juana Carlosa Galvisa, ten przyznał się, że popełnił zbrodnię, aby ukarać matkę dziewczynki za spotykanie się z innym mężczyzną. Według statystyk fundacji Femicide Foundation Colombia, od początku roku w tym kraju potwierdzono łącznie 25 ofiar kobietobójstwa, czyli zabójstwa ze względu na płeć Głos w sprawie zabrała wiceprezydent kraju, Marta Lucía Ramírez: - Sprawiedliwość musi być nieprzejednana i nie może ugiąć się w obliczu żadnego aktu przemocy wobec kobiet. Ponawiamy nasze zobowiązanie do pracy na rzecz kraju, w którym panuje równość, szacunek i sprawiedliwość dla kolumbijskich kobiet - apeluje Ramírez. View oEmbed on the source website W ostatnim czasie prawnicy szczególnie obawiają się o bezpieczeństwo kobiet i dziewcząt, które po raz kolejny zostały zmuszone do przebywania w domu ze swoimi oprawcami. Ma to związek z lockdownem i restrykcjami mającymi ograniczyć rozprzestrzenianie się koronawirusa: - Niestety, kiedy mówimy o przemocy wobec kobiet w Kolumbii, nie ma ani jednego miejsca, które możemy nazwać „bezpiecznym” - oceniła w artykule dla brytyjskiego The Guardiana, Juliana Castillo Rodas z Femicide Foundation Colombia. W ciągu ubiegłego roku fundacja, która pomaga kobietom doświadczającym przemocy domowej, potwierdziła 229 przypadków zabójstw kobiet - z czego 35 to dziewczynki. Nadal nie ustalono jednak tożsamości kolejnych 260 ofiar brutalnych ataków: - To, co możemy powiedzieć, to fakt, że dom stał się jednym z najbardziej niebezpiecznych miejsc dla kobiet - tłumaczy Castillo. Choć nie odnotowano wzrostu liczby potwierdzonych przypadków przemocy wobec kobiet, prawnicy szacują, że odsetek pokrzywdzonych jest znacznie wyższy. Kobiety nie zgłaszają ataków z obawy przed odwetem, czy zemstą ze strony partnera. Gdy jednak zdecydują się skontaktować ze służbami, te często nie reagują. Taka bezsilność sprawia, że kobiety coraz rzadziej zwracają się o pomoc - szczególnie teraz, gdy pozostają właściwie zamknięte w domu ze s…

kobiety-w-kolumbii-6b633aa.jpeg
width: 1024
height: 683

Hipopotamy Escobara zatruwają Kolumbię tonami nawozu
type: item
date: 2020-12-09T17:23:59.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: hipopotam
subject: kolumbia
description: Po śmierci barona narkotykowego Pablo Escobara w 1993 roku mieszkańcy jego prywatnego safari parku zostali wyłapani i rozwiezieni do różnych ogrodów zoologicznych. Cztery hipopotamy jednak uciekły i zaczęły się rozmnażać. Dziś jest ich 80, w ciągu 20 lat ponoć nawet tysiące. I to olbrzymi problem dla ekosystemu Kolumbii, bo jak pokazały zakończone niedawno badania, odchody tych ważących do 4 ton zwierząt zatruwają wodę pitną na sporym obszarze kraju.​
encoded: View oEmbed on the source website Wałęsające się swobodnie olbrzymy są - dosłownie - dużym kłopotem dla ludzi. Zagrażają też egzystencji miejscowych gatunków, które nie mają jak bronić się przed inwazją hipopotamów na ich terytoria. Ekolodzy są np. niepewni losu manatów i wielkich rzecznych żółwi. Najwięcej kłopotów przysparzają góry nawozu który zostawiają po sobie w czasie nocnych kąpieli w jeziorach i rzekach. W badaniu opublikowanym w czasopiśmie ”Ecology” narko-hipcie jawią się jako prawdziwi zabójcy ekosystemu. Dwa lata zajęło zbieranie i analizowanie próbek wody ze zbiorników wodnych odwiedzanych przez hipopotamy Escobara, oraz tych, z których jeszcze nie narobiły prywatnych toalet. Przez 27 lat do jezior trafiło tak dużo kupy, że zmienił się skład chemiczny wody i poziom jej natlenienia. Pod wpływem ton odchodów zawierających dużo substancji odżywczych w zbiornikach wodnych następuje gwałtowny rozkwit alg i bakterii. Szkodzi to zarówno ludziom jak i zwierzętom. Tlen wyciągany z wody przez nadmiar roślin z wody tlen prowadzi do umierania ryb, a woda używana do celów gospodarczych i picia wymaga dokładniejszego filtrowania. View oEmbed on the source website Niemal trzy dekady nawożenia może nie wpłynęłyby na faunę i florę afrykańskiego jeziora Wiktorii, gdzie hipopotamy są bywalcami od tysięcy lat, ale w Kolumbii – z przyrodą nieprzyzwyczajoną do ich obecności – te pływające rozsiewacze nawozu są szkodnikami. Będzie tylko gorzej, przewidują biolodzy. Według Jonathana Shurina, koordynującego badanie profesora Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego, ”w ciągu dwóch dekad zwierząt mogą być tysiące”. Nikt nie zabija ani nie odławia hipopotamów, a podejmowane w przeszłości próby sterylizacji nie powiodły się. Nie jest to coś, nad czym większość z nas się zastanawiała, ale ponoć wykastrować hipopotama jest niezwykle ciężko. View oEmbed on the source website Jak się już jego ”dyskretnego penisa” dostrzeże (i określi płeć obserwowanej bestii), potem trzeba go dogoni…

hippopotam-5708475.jpeg
width: 2121
height: 1413

Izrael, Sudan, Syria. Kobiety w wojsku to już nie rzadkość. "Uczymy się słabości i możemy się jej też oduczyć"
type: item
date: 2020-11-18T14:48:06.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: izrael
subject: kobiety
subject: kolumbia
subject: praca
subject: równouprawnienie
subject: stany zjednoczone
subject: wojsko
description: Kobiety w wojsku odgrywają coraz bardziej aktywną rolę, służąc na frontach konfliktów zbrojnych i utrzymując pokój w punktach zapalnych na świecie.
encoded: W pustynnym miasteczku w środkowo-wschodniej Syrii na ziemi siedziało dwóch więźniów, strzeżonych przez kilkunastu Kurdów. Poddali się oni głównie kurdyjskim siłom obronnym YPG, które wypędziły bojowników ISIS z Baghouz, ich ostatniej twierdzy w Syrii. Więźniowie czekali na transport do obozu internowania, w którym przebywały już dziesiątki tysięcy lojalistów i osób zależnych od ISIS. Strażnicy stali nad nimi, a ich triumf był wręcz namacalny. Kilkaset metrów dalej, kurdyjskie bojowniczki z AK-47 przewieszonymi przez ramiona pilnowały kobiet i dzieci, prawdopodobnie żon bojowników i ich potomstwa. Podczas gdy te bojowniczki, znane jako YPJ, rozmawiały ze sobą, kilka z nich zaciągało się papierosami (pod rządami ISIS palenie było zabronione dla kobiet). Inne poprawiały włosy, używając telefonów komórkowych jako lusterek (pod rządami ISIS kobieta, która nie miała zakrytych włosów i twarzy podlegała karze chłosty). Od czasu do czasu kobieta z YPJ zwracała się do osłoniętych kobiet, morza czarnego płótna poprzecinanego przez nieufne spojrzenia i brudne dzieci. Gdy ranek się przeciągał, niektóre bojowniczki YPJ postanowiły zobaczyć wroga z bliska. Kobiety na początku podeszły do tych dwóch jeńców zupełnie mimochodem. Następnie powoli i z rozmysłem stworzyły ciasny krąg wokół mężczyzn, gapiąc się prosto na nich. Nie tak dawno temu w mieście tym kobieta mogła zostać zabita za takie zachowanie. Ale ISIS upadło, a obrończynie kurdyjskiej Syrii twierdziły, że są na równi ze swoimi męskimi towarzyszami. Byli razem na linii frontu, delektując się zwycięstwem. Od syryjskiej pustyni i łąk Sudanu Południowego do rozdartej wojną dżungli w zachodniej Kolumbii, coraz więcej kobiet służy na frontach konfliktów zbrojnych. Ich mundury i sytuacja różnią się od siebie, ale podają podobne powody dołączenia do sił zbrojnych. Chcą służyć swojemu krajowi. Chcą pokazać pewność siebie, kompetencję i siłę, dając przykład swoim dzieciom, a jednocześnie coś sobie udowodnić. Niektórzy wspominają o …

photographs-by-lynsey-addario-eadd0d0.jpeg
width: 1900
height: 1267

Od miasta zbrodni i strachu do stolicy innowacyjności. Reportaż o Kolumbii
type: item
date: 2020-08-05T09:36:13.000Z
creator: Maciej Wesołowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bogota
subject: kolumbia
subject: Kultura
subject: Travel
description: Bogota jest realistyczna magicznie - jak u Marqueza, jakby ten wymyślił ją w wyjątkowym przypływie weny . A Medellin? W ciągu dekady powstało tu sto dwadzieścia nowych szkół. Przedstawiamy fragment najnowszej książki Macieja Wesołowskiego "Cafe Macondo. Reportaże z Kolumbii".
encoded: Medellin W tramwaju na wyświetlaczu mojego telefonu pojawił się komunikat: „MDE - miasto inteligentne. Czy chcesz skorzystać z darmowego wi-fi przez dwie godziny?”. Pewnie, że chciałem. Kilka godzin później, na wiadukcie w pobliżu Pueblito Paisa zobaczyłem z kolei billboard: „MEDellinnovation. Somos ejemplo de Innovación para el mundo (MEDellinnowacyjność. Jesteśmy wzorem innowacyjności dla świata)”. Brzmiało jak hasło z czasów propagandy sukcesu. Jak cytat z Gierka, udowadniający, że Polska jest dziesiątą potęgą gospodarczą świata. Tyle że tutaj dobra zmiana była naprawdę widoczna, a sukces był wymierny. Amerykanie nazywali kiedyś Medellin „miastem zbrodni i strachu”, a także – „stolicą bezprawia”. Potwierdzały to statystyki. W jednym tylko roku 1991 zamordowano tu 6809 osób! Jeszcze w 2003 roku roczna średnia morderstw oscylowała wokół 700. A potem zdarzyło się coś, czego nikt się nie spodziewał. 1 stycznia 2004 roku burmistrzem Medellin został Sergio Fajardo i to on pchnął miasto na nowe tory. Do współpracy zaprosił społeczników, aktywistów miejskich, artystów, architektów i dizajnerów. Udało mu się przyciągnąć zagraniczne inwestycje i nowoczesne technologie. Za sprawą wdrażanych przez niego kolejnych programów społecznych, przestępczość wyraźnie spadła, miasto zyskało przejrzystość finansową, a mieszkańcy biednych dzielnic - szerszy dostęp do edukacji i dóbr kultury. Sztandarowymi projektami nowej ekipy było stworzenie sieci parków – bibliotek w najbiedniejszych dzielnicach, otwierających je na edukację, a także rozwój sieci transportowej. Symbolem tego ostatniego są dziś tzw. Metrocables, czyli zintegrowane z systemem naziemnego metra kolejki linowe, dowożące mieszkańców ubogich wzgórz do położonego w dolinie, bogatego centrum. W ciągu dekady w Medellin powstało też sto dwadzieścia nowych szkół. Pojechałem do Comuna Trece - dzielnicy położonej na okalających miasto stromych wzgórzach, owianej niegdyś bardzo złą sławą, do której nikt obcy nie miał prawa wejść be…

bogota-kolumbia-cff3d17.jpeg
width: 5659
height: 3648

Reporter wśród plemienia Tahltan. Poznaj historie z dalekiej Północy
type: item
date: 2020-06-04T11:54:54.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: kolumbia
subject: reportaże
subject: Travel
description: Prawie 7000 kilometrów kwadratowych może kryć niezliczone historie. Szczególnie, gdy są to ziemie w rezerwacie w Kolumbii Brytyjskiej, dzikie i nieokiełznane.
encoded: Ponad godzinę zajęło nam znalezienie starego grobu. Kryje się teraz za młodym świerkiem, drewniany nagrobek stał się nieczytelny, a paliki ogrodzenia to niewiele więcej niż ślad na ziemi. Prosty napis głosił „Love Old Man Antoine Died 1926”, czyli „Kochany starzec Antoine zmarł 1926”. Pamiętałem ten napis, bo natknąłem się na to miejsce jeszcze jako młody strażnik parku, w 1978 roku. Wchodziłem wtedy w skład pierwszej ekipy, której zadaniem była eksploracja i stworzenie mapy dla nowo utworzonego Rezerwatu płaskowyżu Spatsizi. Często opisywany jako kanadyjskie Serengeti, leżący w Kolumbii Brytyjskiej Spatsizi jest największym w tej prowincji rezerwatem bez dróg - obejmuje ponad 690 tys. hektarów, w tym górny bieg potężnej rzeki Stikine, znanej rodzimym mieszkańcom plemienia Tlingit po prostu jako Wielka Rzeka. Mgła i deszcz, które zakrywały grób Antoine'a z czasem zasiliły w wodę jezioro Laslui, źródło dzikiego górskiego potoku, który z początku płynie na wschód i północ, by później skierować się na zachód, a wreszcie na południe na 644 kilometrach, które pokonuje do morza. Po drodze rzeka wpada w głąb Wielkiego Kanionu Stikine, gdzie przeistacza się w szalejący potok, który przepływa ponad 95 kilometrów między bazaltowymi klifami i skałami osadowymi wznoszącymi się na przeszło 300 metrów ponad lustro wody. Poniżej kanionu rzeka płynie szerokim korytem, przecinając lodowce i poszarpane szczyty gór w pobliżu wybrzeża, zanim ostatecznie wpadnie do nienaruszonego ujścia, gdzie każdej wiosny bieliki amerykańskie zbierają się tysiącami, by ucztować na mieniących się w słońcu ławicach ryb. Kiedy John Muir podróżował przez dolną trzecią część Stikine w 1879 roku, nazwał ją parkiem Yosemite, długim na 160 kilometrów i doliczył się około 300 lodowców wzdłuż jej krętego biegu. Teren ten jest tak ogromny, że Kanada mogłaby tam ukryć Anglię, a Anglicy nigdy by jej nie znaleźli. Opis moich obowiązków był dość niejasny: ocena środowiska naturalnego i public relations. Podczas dwóc…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/43633a7b3de3d2e05393b3f54600ba520b3ce8e2-7677af2.jpeg
width: 545
height: 370

Kolumbia – co musisz wiedzieć przed podróżą?
type: item
date: 2020-01-28T08:25:43.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: atrakcje turystyczne
subject: kolumbia
subject: Travel
description: Kolumbia to coraz częstszy cel podróży, choć nadal trudno nazwać ją krajem turystycznym. Przyjezdnych kuszą przede wszystkim tropikalne klimaty, niezwykła, bogata przyroda i życie latynoskich ulic. Warto wybrać Kolumbię jako cel podróży, jednak im lepsze będzie przygotowanie do niej, tym mniej potencjalnych negatywnych niespodzianek. Co warto zobaczyć w Kolumbii i co trzeba o niej wiedzieć przed podróżą?
encoded: Kolumbia: atrakcje Kolumbia to państwo położone w Ameryce Południowej, z dostępem do Oceanu Spokojnego i Morza Karaibskiego. To niezwykle zróżnicowany klimatycznie i krajobrazowo teren – obejmuje puszczę amazońską, łańcuch Andów z najwyższym szczytem Cristóbal Colón 5775 m n.p.m oraz drugim, Simón Bolívar, o tej samej wysokości. W większości kraju panuje klimat tropikalny, a średnie temperatury roczne oscylują około 20 stopni Celsjusza. Kolumbia dzieli się na pięć kontynentalnych oraz jeden morski region przyrodniczy. W południowoamerykańskim kraju, jakim jest Kolumbia, ludność skupia się głównie w obszarach zwanych Kordylierą Wschodnią, Środkową oraz Zachodnią. Mieszka tu ponad 49 290 000 osób o zróżnicowanym pochodzeniu etnicznym. Kolumbię zamieszkują społeczności metyskie, białe, czarne oraz tubylcze, przy czym Metysi (osoby, których jeden rodzic jest biały, a drugi jest Indianinem lub Indianką) stanowią 58% mieszkańców kraju. Mimo tego, że klimat i ukształtowanie terenu nie wszędzie sprzyjają osiedlaniu się, Kolumbia jest trzecim krajem Ameryki Łacińskiej pod względem liczby ludności. Kolumbia jest także coraz częstszym celem turystów, którzy chcą poznać barwną kulturę tego kraju i zwiedzić jego atrakcje. Okres bezwizowego przebywania na terenie państwa wynosi do 90 dni, co dodatkowo ułatwia zorganizowanie urlopu. Za opłatą okres ten można przedłużyć o kolejne 90 dni. Kolumbia nie jest typowo turystycznym miejscem na świecie. Niestety, mimo stale poprawiającej się sytuacji przestępczość w kraju pozostaje na bardzo wysokim poziomie. To zniechęca wielu potencjalnych turystów. Planując wyjazd do Kolumbii na tydzień lub dwa warto dobrze zastanowić się nad wyborem celów – w kraju naprawdę jest co zwiedzać! Miłośnicy kawy powinni koniecznie zobaczyć Trójkąt Kawowy – to teren, na którym znajdują się rozległe plantacje najlepszej kawy na świecie. Nie brakuje tam infrastruktury typowo turystycznej – parków rozrywki, ale także ogrodów botanicznych i zoologicznych dla wiel…

panorama-miasta-manizales-w-srodkowej-kolumbii-fot-getty-images-5e119c8.jpeg
width: 2124
height: 1411

Wyruszyli jako przyjaciele, potem zostali wrogami. Rzeka pełna rozczarowań
type: item
date: 2019-09-11T07:41:35.000Z
creator: redakcja
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kolumbia
subject: podróżnicy
subject: Travel
description: Dwaj polscy podróżnicy stanęli nad brzegiem kolumbijskiej Yari. Cel mieli wspólny – spłynięcie dziką rzeką. Do amazońskiego piekła weszli jako kompani. Wyszli jako wrogowie, pełni wzajemnej niechęci. Co przesądziło o tej przemianie?
encoded: Tekst: Daniel Walczak

wyruszyli-jako-przyjaciele-potem-zostali-wrogami-rzeka-pelna-rozczarowan1-ed22ac7.png
width: 1200
height: 630

Kolumbijczycy z innych regionów zarzucają im lenistwo i niechlujstwo. Ale radości życia mogą się od nich uczyć!
type: item
date: 2019-09-09T03:47:22.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bogota
subject: indianie
subject: kolumbia
subject: Kultura
subject: reportaże
subject: Technologia
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Jeden z costeños, czyli „tych z wybrzeża”, zabrał nas nad strumień. Tam z kokainowych liści powstaje biała pasta, z której laboratoria wyczarują kiedyś najczystszą na świecie kokainę. Pan objaśnił niezbyt skomplikowany proces produkcyjny. Przypominało mi to dwie swojskie czynności: kiszenie kapusty i lepienie pierogów.
encoded: Pojawił się znikąd, wyszedł z nocy – cichej i ciemnej jak koszmarny sen. Bezszelestnie jak duch. Usiadł na brzegu drewnianej ławy, buenas noches – przywitał się. Buenas noches – odpowiedzieliśmy z lekka zaskoczeni. Napił się, zjadł, o sobie powiedział niewiele. Jak ma na imię, że przyszedł z lasu. I że jeśli chcemy, następnego dnia o świcie zabierze nas nad strumień, tam gdzie z kokainowych liści powstaje biała pasta, z której laboratoria wyczarują kiedyś najczystszą na świecie kokainę. Taka krajoznawcza wycieczka kosztuje 200 dol., a że zgłosiło się nas ośmioro, wyszło po 25 na głowę. Siedzieliśmy w cabanii (obozowisku) w środku niczego. Nic nazywało się Sierra Nevada de Santa Marta i było górami gęsto porośniętymi tropikalną roślinnością. Jeszcze tego samego wieczoru na naszym stole posilał się fluorescencyjny świerszcz wielkości dłoni, dzień później do śniadania zasiadła ze mną tarantula, a drogę przeszedł mi wąż koralowy, który ukąsiwszy, śmiałkom zostawia zwykle nie więcej niż 12 godz. życia. Kucharz Luis opowie mi, że tylko w roku poprzedzającym naszą wyprawę w selwie od ukąszeń zmarło 15 osób. Kiszenie i lepienie Następnego dnia był w obozie przed szóstą rano. Poszliśmy wąską ścieżyną przez selwę. Droga była karkołomna i dobrze zakamuflowana. Szliśmy w górę i w dół, kręciliśmy ciasnymi serpentynami. Po piętnastu minutach byłem tak skołowany, że gdybym się zgubił, z pewnością nie znalazłbym drogi powrotnej. Dotarliśmy nad niewielką rzekę. Obok niej – wsparty na czterech kijach namiot z plastikowej folii, w środku – dwie ławki, jakieś słoiki i plastikowe pojemniki. Poza tym – kupa liści. Liści koki. Pan objaśnił niezbyt skomplikowany proces produkcyjny. Przypominało mi to dwie swojskie czynności: kiszenie kapusty i lepienie pierogów. Bo wpierw liście ugniata się nogami, dodając wody i soli, a potem z tej miazgi lepi się kule. Na tym etapie do kokainowej pulpy dodaje się jeszcze siedem substancji chemicznych, w tym sodę kaustyczną i benzynę. Ale początek jest ja…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e4cd233dfaa39df77f247e17fcb10f4891259771-0dbb7fd.png
width: 1380
height: 893

Kierunek: Kolumbia. Pół dnia w Bogocie
type: item
date: 2019-03-01T09:16:00.000Z
creator: Michał Cessanis
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: bogota
subject: kawa
subject: kolumbia
subject: Kuchnia
subject: Sport
subject: Travel
description: Dwanaście godzin na poznanie miasta? To możliwe! To był przystanek w mojej podróży do Peru. Dwanaście godzin między jednym a drugim samolotem
encoded: Znalazłem się w stolicy Kolumbii Bogocie. Z Juanem Davidem Camacho, przewodnikiem z biura hansatours.com umówiłem się na lotnisku. Chciałem, by pokazał mi chociaż kilka miejsc w stolicy kraju, który do tej pory kojarzył mi się jedynie z kartelami narkotykowymi. W Bogocie ląduję o godz. 14. Juan zabiera mnie autem na objazd miasta. Najpierw na górę Monserrate – to obowiązkowy punkt podczas poznawania Bogoty, na którą można stąd spojrzeć z wysokości 3152m. Na górę wjeżdżamy kolejką, bo na spacer brakuje nam czasu. Warto zajrzeć do znajdującego się na Monserrate sanktuarium „El Senor Caido” z XVIIw., do którego zjeżdżają pielgrzymi z całej Kolumbii. Stąd widać też wzgórze Guadalupe z pomnikiem Matki Bożej. Jest i lokalny bazarek, na którym pierwszy raz w życiu próbuję herbaty z liści koki. Tę żują tutaj wszyscy. Napar ma lekko gorzkawy smak, ale dodaje mi energii. Przy okazji od sprzedawców dowiaduję się o klątwie Monserrate. Według niej pary zakochanych umawiające się na randki na tym wzgórzu zostaną przeklęte, a ich związek się rozpadnie. Jednak zakochani chyba się tym nie przejmują. Obejmują się czule i tak jak ja, patrzą na panoramę miasta. - Nie wiem czy te opowieści o rozpadających się związkach to prawda, bo z moją dziewczyną nie spotykaliśmy się na Monserrate – uśmiecha się Juan. Po chwili wyciąga mapę, na której pokazuje mi dzisiejszą Bogotę. Na północy mieszkają bardzo bogaci ludzie – wskazuje palcem. – Ale jak widzisz nie ma na turystycznej mapie południa. To dlatego, że jest tam skrajnie niebezpiecznie, zabójstwa, porachunki gangów to tamtejsza codzienność – przestrzega. Zjeżdżamy do miasta. Po drodze na plac Simona Bolivara, przywódcy walk o wyzwolenie Ameryki Południowej spod rządów Hiszpanów, zaglądam do kilku sklepów z kawą. Ostatecznie za namową Juana kupuję ziarnistą mokkę. – Jeśli w Kolumbii kupisz kawę zmieloną, to wielce prawdopodobne, że pracownicy lotniska przebiją opakowanie, by sprawdzić, czy nie przemycasz narkotyków – tłumaczy przewodnik. Pla…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1fc49cfa49e11c9cb56c49386e0ce5420eda12d6-7a8571c.jpeg
width: 4288
height: 2848

Spakowali drona i ruszyli na 3 miesiące do Ameryki Południowej. Te ujęcia sprawią, że zapragniesz zrobić to samo
type: item
date: 2018-02-26T09:05:08.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: argentyna
subject: boliwia
subject: drony
subject: kolumbia
subject: peru
subject: związki
description: Są tu kolorowe laguny, wulkany, rajskie plaże, lodowce i radość. Prawdziwa radość z doświadczania tego piękna.
encoded: Ola i Alexis zwiedzili Kolumbię, Boliwię, Peru i Argentynę. W Kolumbii podziwiali rajskie plaże, parki narodowe i pustynie. W Peru spali na drzewie w środku amazońskiej dżungli, obserwowali różowe delfiny, łowili piranie i chodzili po kolorowych Andach (wspięli się na wysokość 5100 m n.p.m.). W Boliwii zakochali się w kanionach, kolorowych lagunach,wulkanach i największym solnisku na świecie - Salar de Uyuni. W Argentynie podziwiali niesamowity lodowiec Perito Moreno, wodospad Iguazu, pingwiny, wieloryby i słonie morskie. Do tych krajobrazów, które utrwalili ukochanym dronem, dodają poznawanie niezwykłej kultury Inków i pyszne jedzenie. Jak mówią - to wszystko uczyniło ich podróż absolutnie wyjątkowym doświadczeniem. Podróż po Ameryce Południowej była tylko częścią większego, dość szalonego, planu - Polka i Francuz porzucili poukładane, chciałoby się rzec idealne, życie w Paryżu. W ramach podróży poślubnej wyjechali właśnie do Ameryki Południowej, ale już planują kolejny punkt programu - wyprowadzkę do Australii. Z dronem, oczywiście. W czasie swojej trzymiesięcznej podróży słyszeli język polski zaledwie 4 razy. Tym bardziej zależy im, by pokazać rodakom ten absolutnie zapierający dech w piersiach kontynent. Oto ich południowoamerykańskie impresje: View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ccfc546eaeeba0e862279d47d06fd053b6eb09e0-86959ad.jpeg
width: 2816
height: 2112

Raga, karnatycki śpiew, cumbia i kawa, czyli 13. Festiwal Skrzyżowanie Kultur
type: item
date: 2017-09-21T12:46:43.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: festiwale
subject: folklor
subject: indie
subject: kolumbia
subject: śpiew
description: Jak co roku Organizatorzy Festiwalu Skrzyżowanie Kultur próbują przybliżyć jego uczestnikom – poprzez muzyczne i kulturalno-społeczne pozycje w programie - kolejne zakątki świata. Podczas tegorocznej edycji na świeczniku znalazły się Indie i Kolumbia.
encoded: Trzynastą edycję Festiwalu Skrzyżowanie Kultur 23 września otworzy uzdolniona wokalistka, kompozytorka i instrumentalistka reprezentująca młode pokolenie kolumbijskich artystów - Marta Gómez. Wraz ze swoim zespołem łączy różne elementy typowe dla muzyki latynoamerykańskiej: karaibskie rytmy, andyjskie nostalgiczne melodie, kolumbijskie czy boliwijskie tańce, a także znakomicie splata je z latynoskim jazzem oraz popem. Drugi dzień wydarzenia (24 września) wypełni natomiast muzyka z Indii – na scenie głównej wystąpią Purbayan Chatterjee i Ranjani & Gayatri. Purbayan Chatterjee to jeden z najlepszych sitarzystów młodego pokolenia, a także kontynuator słynnej gharany. Purbayan szybko dał się poznać jako mistrz nie tylko klasycznej ragi, lecz także jako artysta, który łączy muzyczne doświadczenia z innymi gatunkami, szczególnie jazzem. Na muzykę patrzy przez pryzmat teorii dziewięciu ras, która jest sercem indyjskiej estetyki. Z kolei Ranjani & Gayatri to słynny siostrzany duet znakomicie interpretujący południowoindyjską muzykę karnatycką, który otrzymał większość najważniejszych nagród przyznawanych indyjskim artystom. Słuchacze cenią go za perfekcyjne zespolenie głosów, bogatą paletę technik ornamentacyjnych i wyobraźnię muzyczną. Śpiewają w wielu językach, m.in. w sanskrycie, hindi, marathi, tamilskim i gudżarati. Ranjani & Gayatri następnego dnia (25 września) poprowadzą również warsztaty muzyki i śpiewu karnatyckiego. Przed nimi zaś odbędzie się debata z udziałem ekspertów z Wydziału Orientalistycznego UW pod opieką polskiego orientalisty, filozofa i kulturoznawcy – Piotra Balcerowicza – i tytułem „Czy indyjska mozaika religijna się sprawdziła?”. Czwarty dzień festiwalu będzie poświęcony Kolumbii. Rozpocznie się od panelu dyskusyjnego wokół kawy. Debata „Cena kawy” będzie krążyć wokół tematów: rynku kawy, skutków społecznych i politycznych handlu kawą, a także tego, jak my – konsumenci w Europie – nieświadomie wpływamy na życie ludzi na drugim końcu świata. Tego dn…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f68de5c927e28e8c9b572a9c9da0af4f3c104fbc-79c58b8.jpeg
width: 5472
height: 3648

6 miejsc na świecie, które warto odwiedzić właśnie w kwietniu
type: item
date: 2016-04-05T09:02:11.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bogota
subject: dania
subject: grecja
subject: irlandia
subject: kolumbia
subject: kopenhaga
subject: kwiecień
subject: los angeles
subject: podróże
subject: stany zjednoczone
subject: Travel
description: Przyjrzeliśmy kilku czynnikom takim jak pogoda, ceny, wydarzenia kulturalne i wybraliśmy te miejsca, w których kwiecień to najlepszy miesiąc na odwiedziny. Stawiamy również na egzotykę. Zobacz nasz przegląd.
encoded: _______________________________ Właśnie trwa 10. edycja konkursu TRAVELERY To najbardziej prestiżowe nagrody podróżnicze w Polsce! Poznaj nominowanych, zagłosuj i wygraj cenne nagrody: View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a7ff37afb91b9538dd707fbf8d05a163bdb6f21e-58fc5b9.jpeg
width: 4026
height: 2410

Złoto w zatopionym statku! Czekało 300 lat
type: item
date: 2015-12-08T17:26:52.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kolumbia
subject: skarby
subject: statek
description: ​Kolumbijskie służby zlokalizowały wypełniony szmaragdami oraz srebrnymi i złotymi monetami hiszpański galeon "San Jose" zatopiony w 1708 roku – poinformował w piątek za pośrednictwem Twittera prezydent Kolumbii Juan Manuel Santos.
encoded: Santos zapowiedział, że więcej szczegółów zostanie ujawnionych podczas konferencji prasowej, która odbędzie się w sobotę w mieście portowym Cartagena de Indias, w pobliżu którego zlokalizowano wrak. Żaglowiec "San Jose" w był jednym z hiszpańskich statków skarbów, tzw. "srebrnej floty", które transportowały zdobycze z hiszpańskich kolonii w Ameryce Środkowej do Hiszpanii. Najczęściej przewożono nimi srebro, złoto, kamienie szlachetne, przyprawy, kakao oraz inne egzotyczne dobra. Galeon zatonął w 1708 roku podczas potyczki z flotą brytyjską dowodzona przez admirała Charlesa Wagera. Była to jedna z wielu bitew toczonej w latach 1701-14 wojny o sukcesję hiszpańską pomiędzy Wielką Brytanią, Holandią, Austrią, Prusami z jednej strony, a Francją, Hiszpanią, Bawarią i Kolonią – z drugiej. Wrak "San Jose" wraz z cennym ładunkiem stał się przedmiotem długotrwałego sporu prawnego między Bogotą a amerykańską firmą poszukiwawczą "Sea Search Armada" (SSA), która w 1981 roku jako pierwsza określiła jego przybliżoną lokalizację. Mimo pierwotnej umowy między władzami Kolumbii a SSA o równym podziale zysków, rząd w Bogocie uznał ostatecznie, że galeon i jego zawartość należą do Kolumbii. W 2011 roku amerykański sąd uznał, że statek jest jej wyłączną własnością. Źródło: PAP

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c90f63fc218e464d5d93c99974500783be5020b5-9397761.jpeg
width: 1000
height: 794