National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-05-30T11:20:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Okalecza człowieka i budzi wstręt. Naukowcy poznali nieznane dzieje trądu
items: Koniec epoki muzeów? Czy ich miejsce powinny zająć centra nauki? – rozmowa z cyklu „Big Ideas”
items: Wielka kolonizacja – jak wyglądało zakładanie kolonii przez starożytnych Greków?
items: Polska próbowała skolonizować Liberię. I to wbrew wiedzy i woli polskiego rządu
items: Tajemnica Roanoke. Co się stało w "zaginionej kolonii"?
items: Pierwszy w historii marsjański… ketchup
items: Tak wyglądała trasa ludzi migrujących z Syberii do Ameryk. Naukowcom pomogła bakteria
items: Co będziemy hodować na Marsie? Przetestowano, które rośliny by się przyjęły
items: Leć na Marsa z National Geographic. Już za tydzień rusza nasz wyjątkowy serial
items: Kolonizacja Marsa? Jasne, ale tylko dla naprawdę odważnych. Gotowych nawet na śmierć
items: Co pokonało Indian? Broń? Europejskie choroby? Nie! Najpierw zmiany w środowisku
items: Bilet bezpowrotny

Okalecza człowieka i budzi wstręt. Naukowcy poznali nieznane dzieje trądu
type: item
date: 2025-05-30T11:19:10.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: Nauka
subject: ameryka
subject: choroby
subject: dna
subject: kolonizacja
description: Choroba budząca wstręt i odrazę, czyli trąd, była rozpowszechniona w Ameryce przed przybyciem kolonizatorów z Europy w XVI wieku. Takie ustalenie możliwe było dzięki analizie genetycznej bakterii, która ją wywołuje.
encoded: Spis treści: „Prezenty” konkwistadorów dla Nowego Świata DNA patogenu zdradza złożoną historię trądu W XVI wieku europejscy konkwistadorzy zaczęli zalewać Nowy Świat. Grabili zastane rdzenne społeczności Ameryk, przyczynili się też do rozpadu istniejących tam cywilizacji, w tym azteckiej czy inkaskiej. „Prezenty” konkwistadorów dla Nowego Świata Europejczycy przywieźli ze sobą też „dary” w postaci chorób, które do tej pory nie były znane na tych kontynentach. Z tego powodu szybko się rozprzestrzeniły i dziesiątkowały lokalne społeczności. Ludzie ci nie posiadali wrodzonej odporności. Wśród chorób, które się pojawiły były: ospa wietrzna, odra, dżuma dymienicza, tyfus, malaria. Długo na tej liście był też trąd (choroba Hansena). Ale najnowsze badania międzynarodowego zespołu badaczy rzuciły na tę sprawę nowe światło. Warto wspomnieć, że dziś trąd można leczyć, ale co roku stwierdza się zachorowanie na tę chorobę u 200 tys. osób. Cięższa jest odmiana lepromatyczna, cechująca się poważnymi zmianami skórnymi, które mogą niszczyć głębsze tkanki. DNA patogenu zdradza złożoną historię trądu Trąd, długo uważany za chorobę sprowadzoną do Ameryki przez europejskich kolonizatorów, może w rzeczywistości mieć znacznie dłuższą historię na kontynencie amerykańskim – ogłosili badacze z Instytutu Pasteura, francuskiego Narodowego Centrum Badań Naukowych (CNRS) i Uniwersytetu Kolorado (USA) na łamach czasopisma „Science”. Udało się im przeanalizować drugi, mniej znany gatunek bakterii odpowiedzialny za trąd, Mycobacterium lepromatosis, który odkryto w 2008 roku w USA. Miał on zarażać ludzi w Ameryce przez co najmniej 1000 lat, a zatem nawet kilka wieków przed przybyciem Europejczyków. W Starym Świecie za trąd odpowiada bakteria Mycobacterium leprae, stąd nazywana jest też leprą. Najnowsza analiza polegała na przebadaniu DNA z prawie 800 próbek, w tym starożytnych szczątków ludzkich (pochodzących ze stanowisk archeologicznych) i niedawnych przypadków klinicznych z objawami trądu. Wynik…

Leprosy-LepromatousleprosyLL-b2c2605.jpg
width: 1024
height: 768

Koniec epoki muzeów? Czy ich miejsce powinny zająć centra nauki? – rozmowa z cyklu „Big Ideas”
type: item
date: 2024-08-23T08:51:11.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Podcasty
subject: centrum nauki kopernik
subject: kolonizacja
subject: muzeum
subject: nauka
subject: sztuka
subject: Wolny czas
description: Czy dzisiaj nadal potrzebujemy muzeów? Czy jest to przeżytek o rodowodzie z XIX wieku? Może należy zupełnie zmienić nasze spojrzenie na prezentację dziedzictwa i zamknąć muzea. A w ich miejscu wystarczą centra nauki. Na ten temat rozmawiamy w kolejnym odcinku cyklu „Big Ideas”.
encoded: W tym artykule: Czy muzea faktycznie są w odwrocie? W którą stronę ewoluują muzea? Czy zabytki z wielkich muzeów w Europie i Ameryki powinny być zwrócone do Egiptu? „Big Ideas” to nowy cykl wideo przygotowywany przez redakcję „National Geographic Polska” i national-geographic.pl. Rozmawiamy na temat wielkich zagadnień i koncepcji, które kształtują naszą cywilizację. Czy muzea faktycznie są w odwrocie? – Zwróciłabym uwagę na to, ile powstało w ostatnim czasie muzeów w Polsce. Od 2004 roku jeśli chodzi tylko o multimedialne muzea i wystawy jest to już liczba ponad stu – mówi dr Monika Stobiecka z Wydziału Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego. Ekspertka, która wzięła udział w tym odcinku cyklu jest historyczką sztuki i archeolożką zainteresowaną krytycznymi studiami nad dziedzictwem, studiami muzealnymi i teorią archeologiczną. W jej ocenie muzea w Polsce nie czerpią inspiracji z centrów nauki. Robert Firmhofer, drugi z gości „Big Ideas”, jest historykiem filozofii, współzałożycielem i dyrektorem Centrum Nauki Kopernik w Warszawie oraz współtwórcą i organizatorem Pikniku Naukowego – największej w Europie plenerowej imprezy poświęconej komunikacji naukowej. – Centra nauki powstały w opozycji wobec klasycznego muzeum. Mówimy o latach 60., 70., 80. ubiegłego stulecia, kiedy muzeum miało swoją bardzo utrwaloną formę prezentacji – zauważa Firmhofer. Centra nauki są „formą demokratyzacji doświadczenia muzealnego”. – Dlatego, że centrum nauki rzadko opowiada historię, raczej daje przestrzeń do samodzielnego doświadczania – podkreśla szef Centrum Nauki Kopernik. W ocenie Firmhofera muzea w ostatnim czasie w dużym stopniu się demokratyzują, jeśli chodzi o sposób narracji i wrażliwości. Otwierają się też na potrzeby zwiedzających i jednocześnie podglądają metody stosowane w centrach nauki. – Te typy instytucji się trochę zbliżają, zachowując trochę swoją odrębność – dodaje. W którą stronę ewoluują muzea? W odcinku rozmawiamy też o tym, czy muzea powinny iść w stronę immers…

thumb1415168reference-f6739ea.jpg
width: 640
height: 360

Wielka kolonizacja – jak wyglądało zakładanie kolonii przez starożytnych Greków?
type: item
date: 2023-10-07T09:28:20.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: grecja
subject: kolonizacja
subject: starożytność
description: Starożytni Grecy nieustannie porzucali swe siedziby, by zakładać nowe miasta w najdalszych zakątkach znanego im świata. W koloniach arystokraci zyskiwali szansę na większe bogactwa, a biedni na dołączenie do elity. Ale jak przebiegała wielka kolonizacja i jak wyglądały greckie osady?
encoded: W tym artykule: Początki wielkiej kolonizacji Przyczyny wielkiej kolonizacji Kolonizacja i handel Pierwsze kolonie greckie Kolonizacja Italii Kto brał udział w zakładaniu kolonii? Korzyści płynące dla Greków z wielkiej kolonizacji Jak zakładano greckie kolonie? Zakładanie miast Większość ludzi starożytności przez pokolenia żyła w tradycyjnych ramach swoich małych społeczności. Wnuk uprawiał poletko pradziada, zależny osobiście od spadkobiercy panów swojego przodka. Jednak tysiące Greków ciągle wyruszały w nieznane. Grecy w dodatku odkrywali wielki świat przynajmniej trzykrotnie. Już w epoce brązu, w czasach tzw. cywilizacji mykeńskiej, Achajowie z Grecji Egejskiej osiedlili się nie tylko na wybrzeżu Azji Mniejszej (dziś zachodnia Turcja). Intensywnie handlowali też z ludami południowej Italii, Bliskiego Wschodu, z Egipcjanami, a być może eksplorowali wybrzeża Morza Czarnego. Początki wielkiej kolonizacji W VIII wieku p.n.e., po stuleciach upadku greckiej cywilizacji, wyruszyli ponownie, tym razem w ramach tzw. wielkiej kolonizacji. Wędrowali często śladami swoich przodków sprzed wieków, o czym przypominała im mitologia. Gdziekolwiek dotarli, byli przekonani, że już wcześniej dopłynęli tam Argonauci, Herakles albo herosi wojny trojańskiej. Jak Odys czy Diomedes, rzuceni przez gniewnych bogów daleko od swoich egejskich ojczyzn. Intensywne kontakty z obcymi, których niezbyt sympatycznie nazywali „barbarzyńcami” (dosł. „bełkoczącymi niewyraźnie”), nauczyły Greków bardzo wiele, ale z czasem temperatura owych związków osłabła. Trzeba było wyprawy Aleksandra Wielkiego, zdobywcy połowy zamieszkanego świata, by ostatecznie ustaliły się ramy geograficzne rozwoju greckiej cywilizacji. Od Afganistanu i Indii, po Sycylię i riwierę hiszpańską, od północnego Sudanu i Libii, po Krym i Gruzję. Dopiero wielkie odkrycia geograficzne czasów nowożytnych na podobną skalę zmieniać będą sposób życia, ale przede wszystkim umysły Europejczyków, ich wizję świata i obraz ludzkości. Przyczyny w…

odyseusz-e62cba4.jpg
width: 2190
height: 1369

Polska próbowała skolonizować Liberię. I to wbrew wiedzy i woli polskiego rządu
type: item
date: 2023-04-29T09:04:49.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: kolonializm
subject: kolonizacja
description: W latach 30. XX wieku Polska próbowała skolonizować Liberię. Wszystko zaczęło od nieoczekiwanej wizyty dr. Leo Sajousa, nieoficjalnego wysłannika rządu Liberii w Warszawie.
encoded: W tym artykule: Szokujące podpisanie umowy Nietrafiony transport Polska próbowała skolonizować Liberię Kolonie walczą o wolność Na początku lat 30. XX wieku Liberia znalazła się w finansowych tarapatach z powodu niemożności spłaty kilkumilionowej pożyczki dolarowej, udzielonej przez amerykańską firmę Firestone Tire and Rubber Company – wielkiego producenta opon. Chociaż pożyczki pochodziły z prywatnej firmy, jesienią 1932 roku Liga Narodów przedstawiła Liberii ultimatum w postaci planu naprawczego, który de facto oznaczał oddanie kraju pod protektorat organizacji. Aby ratować suwerenność, władze z Monrovii postanowiły poprosić o pomoc Polskę, która w tym czasie była sprawozdawcą spraw liberyjskich na forum Ligi. Pomocy udzielił jednak nie polski rząd, lecz Liga Morska i Kolonialna (LMiK), wyrastająca już wówczas na potężną kilkusettysięczną organizację. Wspierała m.in. polskich kolonizatorów zakładających plantacje kawy w Angoli. Szokujące podpisanie umowy W maju 1934 roku minister spraw zagranicznych Józef Beck po powrocie z posiedzenia Ligi Narodów w Genewie znalazł na biurku tekst międzynarodowej umowy. „Jego Ekscelencja Prezydent Republiki Liberii Edwin Barclay i Jego Ekscelencja Generał Gustaw Orlicz-Dreszer, Prezes Polskiej Ligi Morskiej i Kolonialnej, mając na uwadze dobre i przyjacielskie stosunki między Polską a Liberią…” – czytał coraz bardziej zdumiony, ponieważ umowa przewidywała m.in. otwarcie przedstawicielstwa Liberii w Warszawie, o czym nikt go nie powiadomił. Szokujący był już sam fakt, że umowę z obcym państwem podpisała pozarządowa organizacja. Jeszcze bardziej to, że niepodległy afrykański kraj podpisał ją ze stowarzyszeniem mającym w nazwie słowo „kolonialna”. A najbardziej, że Liga zaplanowała już międzynarodowe wizyty na szczeblu ministerialnym między Polską a Liberią. Przygotowała też tekst „Traktatu Przyjaźni” między obydwoma państwami, gotowy do podpisania przez rząd. Tego było już za wiele... MSZ odciął się od pomysłów LMiK, co jednak w ni…

kolonizacja-liberii-6dd5811.jpg
width: 1024
height: 810

Tajemnica Roanoke. Co się stało w "zaginionej kolonii"?
type: item
date: 2021-11-24T11:28:33.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: ameryka północna
subject: anglia
subject: Edukacja
subject: historia
subject: indianie
subject: kolonizacja
subject: Społeczeństwo
subject: tajemnice
subject: Wolny czas
subject: zagadki
description: W 1587 roku ponad stu angielskich osadników przybyło na wyspę Roanoke, u wybrzeży dzisiejszej Karoliny Północnej. 3 lata później ślad po nich zaginął…
encoded: W tym artykule: Do trzech razy sztuka Tajemnicze zniknięcie Co wiemy po ponad 400 latach? To jedno z najbardziej tajemniczych i niewyjaśnionych wydarzeń z historii Ameryki Północnej. Do dzisiaj historycy głowią się, co właściwie wydarzyło się z osadnikami, którzy przypłynęli z Anglii, aby zamieszkać na odkrytej kilka lat wcześniej wyspie. Dochodzenie w tej sprawie trwa od ponad 400 lat i do tej pory nikt nie znalazł jednoznacznej odpowiedzi. Do trzech razy sztuka Pierwsza angielska ekspedycja w okolice Roanoke odbyła się w lipcu 1584 roku. Prowadzona przez kapitanów Philipa Amadasa i Arthura Barlowe’a, a finansowana przez sir Waltera Raleigha, grupa dotarła do łańcucha mierzejowych wysepek, leżących na pograniczu dzisiejszych stanów Wirginia i Karolina Północna. Rozpoczęto eksplorację tamtejszych terenów. W trakcie wyprawy podróżnicy odnaleźli wyspę Roanoke, która wydała im się idealnym i bezpiecznym miejscem, aby założyć tam pierwszą angielską osadę w Nowym Świecie. Kolonizatorzy spotkali wówczas pierwszy raz miejscowych Indian - Sekotan i Kroatan. Nawiązali z nimi przyjazne stosunki, a dwóch z nich zabrali do Anglii, aby zdać raport z wyprawy. W Londynie spotkali się z sir Raleighem i zostali przedstawieni na dworze. Dzięki temu udało się zebrać potrzebne fundusze do sfinansowania pierwszej angielskiej kolonii. Miała to być również przystań dla korsarzy, którzy walczyli z Hiszpanami. W kwietniu 1585 roku flota statków dowodzona przez Richarda Grenville’a, na pokładzie, których znajdowało się ok. 600 osób, wyruszyła w kierunku Roanoke. Podczas rejsu, podczas którego nie obyło się od perturbacji, stracono spory zapas żywności. W związku z tym Grenville zdecydował, że na wyspie pozostanie tylko stu osadników, a gubernatorem zostanie Ralph Lane. W 1858 r. został położony pierwszy transatlantycki kabel telegraficzny. Miesiąc później przestał działać 16 sierpnia 1858 roku 98 słów zmieniło oblicze światowej komunikacji. Tego dnia brytyjska królowa Wiktoria napisała teleg…

roanoke-d97f3cb.jpeg
width: 2136
height: 1403

Pierwszy w historii marsjański… ketchup
type: item
date: 2021-11-09T15:11:27.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: Elon Musk
subject: kolonizacja
subject: kosmos
subject: kuchnie świata
subject: mars
subject: misja na marsa
subject: nasa
subject: Space X
subject: Społeczeństwo
subject: Technologia
subject: terraformowanie
description: Heinz wraz z Aldrin Space Institute stworzyli pierwszy w historii ketchup, który wyprodukowany został w warunkach marsjańskich. 14 astrobiologów pracowało nad projektem przez wiele miesięcy.
encoded: W tym artykule: Terraformacja na Ziemi Znany i lubiany produkt podczas misji kosmicznych Kolonizacja Marsa Terraformacja Marsa to na razie odległe marzenia ludzkości, ale tutaj na Ziemi możemy testować uprawę roślin, czy produkcje żywności w specjalnym symulatorze warunków Czerwonej Planety. To właśnie zrobili naukowcy z Aldrin Space Institute we współpracy z popularną firmą Heinz. Wyhodowali pomidory, z których udało się zrobić ketchup. Dziś przedsiębiorstwo pokazało światu pierwszą butelkę nazwaną „Marz Edition”. Terraformacja na Ziemi Eksperyment przeprowadzono na Florida Institute of Technology. Celem projektu było nie tylko wyhodowanie pomidorów do stworzenia ketchupu. Naukowcom zależało na tym, żeby w trudnych do odtworzenia warunkach, wyprodukować identyczny i oryginalny czerwony sos Heinz. W tym celu na terenie instytutu powstała szklarnia, którą nazwano „RedHouse” (Czerwony Dom), w której odwzorowano rodzaj gleby, ilość tlenu i temperaturę Marsa. Instytut wykorzystał w tym celu sztuczne oświetlenie lamp LED, a pomidory były uprawiane na obszarze, w którym usypano ok. 3500 kilogramów gleby imitującej marsjański regolit. Znany i lubiany produkt podczas misji kosmicznych Przedstawiciele firmy Heinz podkreślili sukces eksperymentu i stwierdzili, że ich nowy limitowany produkt świetnie nada się podczas długich lotów kosmicznych. Ketchup został bowiem dobrze przetestowany. Instytut w trakcie badań końcowych wysłał jedną butelkę ponad 30 kilometrów nad ziemię, gdzie temperatura spadła do ok. -35 stopni Celsjusza. Testy wykazały, że podczas zmian ciśnienia i temperatury smak ketchupu nie ulega zmianie. Były astronauta z NASA, Mike Massimino, a obecnie profesor inżynierii mechanicznej Uniwersytetu Columbią, w wywiadzie dla Daily Mail powiedział: „smaki, które dobrze znamy i lubimy, są ważne dla naszego samopoczucia w trakcie długich lotów kosmicznych. Mamy takie powiedzenie: Nie chodzi o jedzenie, ale o sos. W kosmosie wiele potraw, które dostajemy jest mdłych i odw…

ketchup-bb3788f.jpeg
width: 1200
height: 900

Tak wyglądała trasa ludzi migrujących z Syberii do Ameryk. Naukowcom pomogła bakteria
type: item
date: 2021-06-15T10:59:44.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: ameryka
subject: kolonizacja
subject: syberia
subject: Travel
description: Około 60 tys. lat temu małe grupy łowców-zbieraczy opuściły Afrykę pieszo i dotarły do Eurazji. Stamtąd ruszyli na kolonizację Ameryk. Naukowcy ustalili, jak wyglądała ich trasa.
encoded: W tym artykule: Bakteria żołądkowa wskaże ci drogę Pierwsi imigranci Helicobacter pylori to zmartwienie kilku miliardów ludzi na całym świecie. Co ciekawe, naukowcy znaleźli dla niej nowe zastosowanie. Dzięki przeanalizowaniu historii ewolucyjnej bakterii udało im się ustalić, kiedy i w jaki sposób pierwsi ludzi pojawili się w Ameryce Północnej. Bakteria żołądkowa wskaże ci drogę Naukowcy z University of Warwick odtworzyli trasy, jakie około 12 tys. lat temu pokonali ludzie migrujący z Syberii do obu Ameryk. Wykorzystali do tego próbki bakterii żołądkowej zwanej Helicobacter pylori, którą od co najmniej 100 tys. lat łączą ścisłe relacje ewolucyjne z ludźmi. Jak ustalili, nasi przodkowie skolonizowali Amerykę, przechodząc przez pomost lądowy Beringia. W badaniach wykorzystano informacje genetyczne dotyczące H. pylori skatalogowane na University of Warwick. W ten sposób prześledzono jej ewolucyjną historię. Mniej więcej połowa ludzi na świecie jest nosicielami bakterii żołądkowej, ale badacze ustalili, że jej sekwencja genetyczna różni się w zależności od regionu, w którym została wykryta. Podczas wcześniejszych badań naukowcom udało się wyodrębnić trzy populacje H. pylori pochodzące od ludzi z Eurazji i obu Ameryk. Najnowsze dane wskazują jednak na to, że bakterie z Syberii można podzielić na nieznane wcześniej podgrupy. Jedna z nich, pochodząca od rdzennych Amerykanów, była rozmieszczona na całej Syberii, co z kolei ma być dowodem na to, że konkretna populacja bakterii podróżowała razem z ludźmi przez pomost lądowy na tereny dzisiejszej Kanady i Stanów Zjednoczonych. Nie powinniśmy szukać kontaktu z obcymi? Mogą być „ekstremalnie niebezpieczni” Czy kosmici istnieją i, czy jeśli tak, to czy mają pokojowe zamiary względem Ziemi? Amerykański dziennikarz popularnonaukowy przekonuje, że nie powinniśmy tego sprawdzać. Pierwsi imigranci Aby zrekonstruować najbardziej prawdopodobną wersję wydarzeń, naukowcy porównali najwiarygodniejsze modele ewolucyjne przy użyciu przybliż…

syberia-9d7b60b.jpeg
width: 1024
height: 683

Co będziemy hodować na Marsie? Przetestowano, które rośliny by się przyjęły
type: item
date: 2018-03-27T09:02:42.000Z
creator: redakcja
subject: Kosmos
subject: National Geographic Site
subject: badania
subject: kolonizacja
subject: mars
description: ​Wiemy, że na Marsie znajduje się zamrożona woda. Wiemy również, że Czerwona Planeta miała kiedyś atmosferę. Kolejne pytanie w przypadku naszej ewentualnej podróży na Marsa dotyczy rolnictwa: czy można tam uprawiać ziemskie rośliny?
encoded: – W pewnym sensie tak. Holenderscy ekolodzy przetestowali 14 roślin w podłożu, która pod względem chemicznym odpowiadało temu z powierzchni Marsa i Księżyca i porównali z niezbyt żyzną glebą z Ziemi. Gleba Marsa zawierała wszystkie pierwiastki niezbędne do rozwoju roślin, w tym fosfor, azot i potas, a także magnez, wapń i żelazo. Po kilku miesiącach symulacji wiele roślin zaczęło kiełkować. Marsjańskiej glebie brakuje jednak zdolności do absorbowania wody – jest zbyt miałka, żeby utrzymać wilgoć. Pomysł, by przyszli osadnicy uprawiali rośliny na Marsie, jest „interesujący pod względem naukowym, ale niezbyt praktyczny” – odpowiada ekolog specjalizujący się w glebie Wieger Wamelink. Atmosfera na Marsie jest zbyt rzadka, klimat zbyt chłodny, a na planecie nie ma pola elektromagnetycznego jak na Ziemi, by chronić świat roślin przed wysokim poziomem promieniowania. Kolonizatorzy Marsa musieliby uprawiać żywność pod kopułą albo we wzmocnionych namiotach – twierdzi Wamelink. Ale przynajmniej będą mogli wykorzystać glebę, która już tam jest. Tekst: Daniel Stone Jak ogląda góry niewidomy alpinista? Jurek Płonka przemierza najwyższe pasma Europy i zdobywa kolejne szczyty. Posłuchaj jego opowieści! View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/cbb17440f68031329dee981972b319835eea86c7-5f4f6fe.jpeg
width: 2000
height: 937

Leć na Marsa z National Geographic. Już za tydzień rusza nasz wyjątkowy serial
type: item
date: 2016-11-04T09:56:32.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kolonizacja
subject: Kultura
subject: mars
subject: telewizja
description: Już 13 listopada będziesz mógł zobaczyć jak będzie wyglądać wyprawa na Czerwoną Planetę. Nasz serial to nie baśń science fiction, rozmawiamy z naukowcami, przepytujemy ekspertów, a nawet wizjonerów takich jak Elon Musk
encoded: Spośród wszystkich planet Układu Słonecznego żadna nie przyciągnęła zbiorowej uwagi bardziej niż Mars. Dążenie do wysłania ludzi na Marsa angażuje w kosmicznym wyścigu najtęższe umysły współczesnej nauki, przenika też kulturę masową – choćby za sprawą takich przebojów kinowych jak „Marsjanin” czy tweetów wysyłanych z kosmosu przez astronautę Scotta Kelly’ego. Seria „MARS” łączy elementy serialu fabularnego z sekwencjami dokumentalnymi, ilustrując dzieje ludzkiego dążenia do kolonizacji Marsa. Historia produkcji, której akcja osadzona jest zarówno w przyszłości, jak i teraźniejszości, opowiadana jest z perspektywy odbywającej się w 2033 r. fikcyjnej misji załogowej na Czerwoną Planetę. Fabularne elementy scenariusza i efekty specjalne malują realistyczny obraz świata przyszłości. Historie współczesnych starań, by dotrzeć do Marsa, opowiadane są za pomocą wstawek dokumentalnych oraz wywiadów z naukowcami i innowatorami, którzy kierują badaniami oraz rozwojem technologii kosmicznej. Za produkcję serialu odpowiadają lauraci nagród Akademii i Złotych Globów, Ron Howard oraz Brian Grazer - twórcy takich filmów jak „Apollo 13” czy „Piękny umysł”. Reżyserem serii „MARS” jest pochodzący z Meksyku Everardo Gout, osobiście wybrany przez duet producentów. „MARS” przedstawia przyszłość podróży kosmicznych finansowanych za pomocą partnerstwa prywatno-publicznego dwóch fikcyjnych organizacji: Mars Mission Corporation (MMC), konsorcjum firm kosmicznych powstałego w 2022 r., które odpowiada za budowę i zarządzanie technologiczną stroną programu marsjańskiego, oraz International Mars Science Foundation (IMSF), fundacji stworzonej przez koalicję państw w celu organizacji misji na Marsa. View oEmbed on the source website W dziewiczej podróży statku kosmicznego Daedalus w 2033 r. uczestniczy starannie wybrana międzynarodowa ekipa sześciu astronautów. Są w niej: amerykański dowódca misji Ben Sawyer (Ben Cotton), amerykańska pilotka koreańskiego pochodzenia Hana Seung (Jihae), hiszpański …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b4ebd6f4188a4e7840c76a7b5692dd19702cc8ae-e584a42.jpeg
width: 3800
height: 2419

Kolonizacja Marsa? Jasne, ale tylko dla naprawdę odważnych. Gotowych nawet na śmierć
type: item
date: 2016-09-29T08:06:28.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kolonizacja
subject: mars
description: Właściciel firmy SpaceX, Elon Musk, ogłosił w Meksyku plan pierwszych podróży załogowych na Marsa. Według wizjonera w ciągu najbliższej dekady nie tylko tam dotrzemy, ale założymy tam stałe bazy i stworzymy osiedla.
encoded: To było jedno z najbardziej oczekiwanych wystąpień tego roku, nie tylko jeśli chodzi o badania kosmiczne, czy popularyzację nauki. Elon Musk to postać o popularności gwiazdy popkultury, porównywalnej do Steve'a Jobsa. Jego wizja to ludzkość zamieszkująca nie jedną, a dwie planety w Układzie Słonecznym. Zaprzecza by chodziło o jakikolwiek exodus z Ziemi. - Nie chodzi o to by wszyscy przeprowadzili się na Marsa, ludzkość powinna stać się multiplanetarna - powiedział na Międzynarodowym Kongresie Astronautyki w Guadalacharze - To pozwoli zminimalizować zagrożenie wyginięcia oraz pozwoli na niesamowitą przygodę. View oEmbed on the source website Plan Muska jest bardzo ambitny. Z pomocą rakiet kursujących między Ziemią i Marsem (tam i z powrotem) na czerwoną planetę mają polecieć tysiące ludzi. Transport ma wyglądać podobnie jak obecnie działające połączenia lotnicze - to znaczy rakieta w obie strony zabiera pasażerów lub towary, na Marsie jedynie uzupełnia paliwo. Dzięki temu koszt wysłania w taką podróż człowieka spada z milionów dolarów do kilkuset tysięcy - to już jest w zasięgu części społeczeństwa, tej najbardziej zdecydowanej i którą najmniej przeraża ryzyko. A ryzyko istnieje i sam Musk przyznaje, że to jak człowiek zniesie daleką podróż, kosmiczne promieniowanie czy życie na planecie o innej grawitacji to wciąż niewiadoma. Testy rakiet SpaceX trwają od miesięcy i przynoszą rezultaty. Według prognoz pierwszy lot na Marsa ma wystartować już w 2022 roku. Źródło: National Geographic News Chcesz poznać inne zaskakujące ciekawostki? Sięgnij po nasz numer specjalny!

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/57f4607923f5ceedce9bb4d8a6587dd5c807a7ba-a1bab43.jpeg
width: 1064
height: 540

Co pokonało Indian? Broń? Europejskie choroby? Nie! Najpierw zmiany w środowisku
type: item
date: 2016-01-29T09:10:13.000Z
creator: redakcja
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: ameryka
subject: indianie
subject: kolonizacja
description: Blisko sto lat po wkroczeniu Europejczyków do Ameryki Północnej nastąpił dramatyczny spadek liczebności populacji wskutek epidemii oraz zmiany w środowisku – informują naukowcy w „Proceedings of the National Academy of Sciences”.
encoded: Badania archeologiczne prowadzono na terenach zamieszkiwanych w XVII w. przez Indian Pueblo w stanie Nowy Meksyk. Okazuje się, że największe epidemie, które zdziesiątkowały Indian, nie nastąpiły zaraz po pierwszych kontaktach z najeźdźcami, ale około stu lat później, kiedy na podbitych terytoriach założono kościoły misyjne – dowodzą naukowcy z Harvard University (USA). Zdziesiątkowanie populacji doprowadziło z kolei do zmian w środowisku, skutkujących m.in. niekontrolowanymi pożarami lasów. Dotąd wielu naukowców uważało, że spadek liczebności populacji rdzennych mieszkańców Ameryki nastąpił zaraz po pierwszych kontaktach z Europejczykami. Inni z kolei sądzili, że był to proces nasilający się stopniowo. Prof. Matt Liebmann i jego zespół prowadzili badania archeologiczne na terenach zajmowanych przez 18 wiosek indiańskich. Ich zdaniem, w ciągu zaledwie 60 lat populacja obniżyła się z ok. 6500 osób do mniej niż 900. Współwystępowało to w czasie z utworzeniem misji na terytoriach Indian. Jak opisuje Liebmann, kontakty Europejczyków z Indianami na południowym zachodzie Ameryki Północnej rozpoczęły się w 1539 r. Epidemie zaczęły wybuchać po 1620 r. Gwałtowne zmniejszenie liczebności Indian Pueblo nastąpiło w latach 1620-1680. „Pomyślcie, co to mogło oznaczać, gdy masz pokój pełen ludzi, po czym dziewięciu z dziesięciu umiera. Pomyślcie, jak to się przekładało na ich strukturę społeczną, gdy tracili ludzi znających się na tradycyjnej medycynie, liderów społecznych i religijnych, pomyślcie o ogromnym wpływie, jaki mogło to wywrzeć na ich kulturę i historię” - opisuje Liebmann. Okazuje się jednak, że zmiany w obrębie populacji przełożyły się dodatkowo na zmiany środowiska przyrodniczego. Do opuszczonych wiosek zaczęła wkraczać przyroda, a indiańskie pola nie działały już jak bufory chroniące przed pożarami. Przez to zwiększył się obszar niekontrolowanych pożarów. Źródło: PAP

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/02329a59d10264394ba7599179ebd5f50011214c-7be0487.png
width: 608
height: 446

Bilet bezpowrotny
type: item
date: 2013-07-30T07:05:19.000Z
creator: redakcjang
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: holandia
subject: kolonizacja
subject: kosmos
subject: mars
description: Holenderska firma Mars One ogłosiła niedawno, że rozpoczyna nabór do załogi, która ma w 2022 r. polecieć na Marsa (sam lot będzie trwał siedem miesięcy).
encoded: Celem tej misji ma być założenie kolonii ludzkiej na Czerwonej Planecie. Propozycja na pierwszy rzut oka wydaje się bardzo ciekawa, szczególnie dla tych, których od lat fascynuje życie na innej planecie. Jednak po dokładnym zapoznaniu się z tą ofertą okazuje się, że Bas Lansdorp, holenderski przedsiębiorca, który nadzoruje ten projekt, przewiduje dla śmiałków bilet tylko w jedną stronę. Sam stwierdził, że chciałby polecieć. Ale za chwilę dodał, że ma bardzo fajną dziewczynę, więc chyba jednak zostanie na Ziemi.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e97f98e21ac704aa2acee0739be1e965caa8f597-16ff299.jpeg
width: 499
height: 312