National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2024-08-26T16:12:47.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: National Geographic Numer Specjalny 4/22
items: Przełom we wspinaczce na Kilimandżaro: najwyższa góra Afryki została podłączona do internetu
items: „Zdobył szczyt. Poprosił o chwilę odpoczynku”. Przyjaciel Aleksandra Doby o ostatnich chwilach podróżnika
items: Wyprawa na szczyt Kilimandżaro. "Wpierw ból i mdłości. Potem - ulga i radość"
items: 7 faktów o wyprawie na Kilimandżaro
items: Tanie podróżowanie: Tanzania i Zanzibar
items: Kilimandżaro jeszcze całkowicie nie stopniało. Wspinaczka na resztki lodowca to wyjątkowe doświadczenie
items: Tanzania: Melodia Afryki. Czy tak brzmiał raj?
items: 5 powodów, aby zostać zdobywcą Kilimandżaro
items: Na krawędzi własnej wytrzymałości. Ten maraton przejdzie do historii [Odcinek 3.]
items: Tu przetrwają tylko najsilniejsi! Relacja z maratonu na Kilimandżaro [odcinek 2.]
items: Tu przetrwają tylko najsilniejsi! Maraton na Kilimandżaro [odcinek 1.]
items: Rekord na Kilimandżaro! 10 godzin i 6 minut - tyle potrzebowała biegaczka na zdobycie najwyższego szczytu Afryki
items: Największy sekret Zanzibaru
items: Kilimandżaro zdobyte!
items: Wyprawa Szpik Na Szczyt – przed atakiem szczytowym
items: Szpik Na Szczyt – wyprawa na Kilimandżaro
items: Bosa diva z Zanzibaru odkrywa tajemnicę afrykańskich kobiet
items: Na podbój Dachu Andów
items: Korona marzeń – o Koronie Ziemi Mariana Hudka
items: Bi Kidude - 100-letnia pieśniarka z Zanzibaru otworzy Brave Festival
items: Tanzania - informacje praktyczne
items: Każdy ma swoje Kilimandżaro
items: Afryka - zaplanuj podróż
items: Jak się narodził bosy alpinista

National Geographic Numer Specjalny 4/22
type: item
date: 2022-09-26T09:16:03.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: National Geographic Numer Spec.
subject: afryka
subject: dzikie zwierzęta
subject: kilimandżaro
subject: podróż do afryki
subject: podróże
subject: porady w podróży
description: Królowa Elżbieta II
encoded: Matriarchini i królowa Historyczne siedem dekad życia i panowania w służbie narodu. Jej Wysokość Elżbieta II Aleksandra Maria, królowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, zmarła spokojnie w posiadłości królewskiej w Balmoral w Szkocji 8 września 2022 r., pozostawiając kraj pogrążony w żałobie po rekordowych 70 latach swojej służby narodowi. Elżbieta, najdłużej panujący monarcha w historii Wielkiej Brytanii i drugi pod tym względem na świecie, wypełniła ślubowanie, które nazwała „uroczystym aktem poświęcenia” dla Wielkiej Brytanii, jej królestw wspólnotowych oraz Wspólnoty Narodów. Przemiana Elżbiety z powściągliwej młodej księżniczki w doskonale opanowaną osobę publiczną zachwyciła świat, a jej rządy połączyły schyłkowe dni Imperium Brytyjskiego z nowoczesną Wspólnotą Narodów – grupą państw zaangażowanych we wspólne cele, takie jak pokój i demokracja, na rzecz których ciężko pracowała. Kierowała nie tylko zmieniającym się narodem, ale i rodziną, w której nie brakowało skandali i konfliktów. Zawsze jednak na pierwszym miejscu stawiała obowiązek, jak przykazywało jej osobiste motto, które brzmiało: „Służę”. Elżbieta była pomostem między przeszłością a teraźniejszością. Objęła władzę w kraju, który wciąż nosił blizny po ranach II wojny światowej, i służyła mu sumiennie przez burzliwe lata. Patrzyła, jak dawne kolonie, naznaczone przez spuściznę brytyjskich podbojów, zniewolenia i paternalizmu, wybierają niepodległość. Przez cały ten czas symbolizowała tradycję w obliczu zmian, zapewniając swemu narodowi równowagę przez siedem pełnych wydarzeń dziesięcioleci. Po śmierci Elżbiety jej najstarszy syn Karol zasiadł na tronie jako Karol III, pierwszy od pokoleń nowy władca Zjednoczonego Królestwa. Rodzina królowej opłakuje ciepłą i oddaną matkę, babcię i prababcię – matriarchinię, która dzielnie walczyła o swoją prywatność. Jej odejście poprzedziła śmierć męża, Filipa, księcia Edynburga. Przeżyli ją nowy król i jego żona Camilla, królowa małżonka;…

national-geographic-numer-specjalny-4-22-eddb05f.jpg
width: 641
height: 869

Przełom we wspinaczce na Kilimandżaro: najwyższa góra Afryki została podłączona do internetu
type: item
date: 2022-08-19T12:48:10.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: atak szczytowy
subject: góry
subject: internet
subject: kilimandżaro
subject: Społeczeństwo
subject: szczyty
subject: Technologia
subject: Travel
subject: wyprawy w góry
description: Władze Tanzanii zainstalowały szybki, szerokopasmowy internet na Kilimandżaro. Oznacza to, że od teraz wszyscy wspinacze mogą udostępniać swoje wyprawy w czasie rzeczywistym na swoich mediach społecznościowych, ale resort informacji twierdzi, że chodzi głównie o bezpieczeństwo.
encoded: W tym artykule: Kilimandżaro zostało podłączone do internetu Internet jest potrzebny, ale w górach trzeba zachowywać zdrowy rozsądek Kilimandżaro nazywane jest „Dachem Afryki” Od tego tygodnia, dzięki firmie Tanzania Telecommunications Corporation, którą dofinansowywały Chiny, Kilimandżaro podłączone jest do szybkiego, szerokopasmowego internetu. Dyrektor generalny firmy, Peter Ulanga, twierdzi, że „wdrożenie nie było łatwe, a projekt powiódł się m.in. dzięki współpracy z władzami parków narodowych: Mount Kilimanjaro Park Authority oraz Tanzania National Parks Authority. Kilimandżaro zostało podłączone do internetu Ulanga podkreślił, że od teraz wszyscy turyści mogą się ze sobą komunikować z góry Kilimandżaro. Minister informacji, komunikacji i technologii informacyjnej, Nape Moses Nnauye, wziął udział w inauguracji usługi w stacji Horombo, która znajduje się na wysokości 3720 m n.p.m. Szef resortu stwierdził, że to wydarzenie historyczne nie tylko dla Tanzanii, ale również dla całego kontynentu. Nnauye dodał również, że poruszanie się bez internetu w tym miejscu było bardzo niebezpieczne. Internet pełni ogrywa bardzo ważną rolę we współczesnej wspinaczce. W czasie rzeczywistym możemy śledzić zmagania himalaistów oraz być na bieżąco z ich osiągnięciami. Tak było na przykład w ubiegłym roku, gdy cały świat obserwował zimowy atak Szerpów na ośmiotysięcznik K2. 16 stycznia dziesięciu himalaistów z Nepalu zdobyło najwyższy szczyt Karakorum i drugi co do wielkości szczyt Ziemi. Afryka: 10 porywających książek, dzięki którym zanurzysz się w afrykańskiej kulturze i klimacie Książki o Afryce cieszą się coraz większą popularnością, o czym świadczą uginające się pod ciężarem olbrzymiej ilości tytułów półki w księgarniach. Oto 10 z nich, które przynos... Internet jest potrzebny, ale w górach trzeba zachowywać zdrowy rozsądek Internet to jednak nie tylko narzędzie do dokumentacji online poczynań wspinaczy lub turystów w górach. Dzięki dostępowi do sieci możemy szybko komunikowa…

kilimandzaro-74d201a.jpeg
width: 2119
height: 1414

„Zdobył szczyt. Poprosił o chwilę odpoczynku”. Przyjaciel Aleksandra Doby o ostatnich chwilach podróżnika
type: item
date: 2021-02-24T09:50:00.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: aleksander doba
subject: kajakarstwo
subject: kilimandżaro
subject: podróże
subject: podróżnicy
subject: Sport
subject: Travel
description: – Olek mówił, że jest w świetnej formie. Zdobył szczyt Kilimandżaro o godz. 11 w poniedziałek. Przed wykonaniem zdjęcia poprosił o chwilę odpoczynku. Później stracił przytomność – tak ostatnie chwile Aleksandra Doby opisuje Łukasz Nowak, przyjaciel i organizator ostatniej wyprawy wielkiego podróżnika.
encoded: W tym artykule: Pasjonat i wizjoner Wiadomość o śmierci utytułowanego podróżnika Aleksandra Doby obiegła polskie i światowe media we wtorek. Jego bliscy na oficjalnym facebookowym profilu Doby napisali: „Z głębokim żalem zawiadamiamy, że dnia 22 lutego zmarł wielki kajakarz Aleksander Doba. Zmarł śmiercią podróżnika, zdobywając najwyższy szczyt Afryki - Kilimandżaro. Spełniając swoje marzenia”. Dzięki relacji Łukasza Nowaka, dziś wiemy, że Doba przed śmiercią spełnił swoje kolejne marzenie i zdobył mierzący 5 895 m.n.p.m. szczyt. – Czuł się dobrze, nie było objawów choroby wysokościowej, był z nim kontakt.. Część zdobywców spotkała Dobę na jednym z trzech wierzchołków Kilimandżaro. Rozmawiali z nim. Mówił, że jest w świetnej formie, krzyczał „Afryka dzika” i że jest szczęśliwy, chciał zdobyć szczyt – opowiadał Nowak w rozmowie z polsatnews.pl. Jak mówi organizator ostatniej wyprawy Doby, po zdobyciu szczytu, a przed wykonaniem zdjęcia potwierdzającego udaną wspinaczkę podróżnik poprosił o chwilę odpoczynku. Chwilę później stracił przytomność, a zaraz potem ustały funkcje życiowe. Mimo natychmiastowej reanimacji, nie udało się przywrócić akcji serca. Ciało Aleksandra Doby zostało więc zabezpieczone i sprowadzone do niższych obozów. W akcji udział brali m.in. pracownicy parku narodowego, na którego terenie wznosi się Kilimandżaro. Zdobycie najwyższego szczytu Afryki nie miało być końcem tegorocznej wyprawy Aleksandra Doby. W planach miał jeszcze safari w dwóch parkach narodowych: Tarangire i Ngoro Ngoro oraz odpoczynek na wyspie Zanzibar. Sto DÓB samotności. Wywiad z Aleksandrem Dobą Przejście na emeryturę dodało mu skrzydeł. A raczej wioseł. Aleksander Doba, który w wieku 65 lat samotnie przepłynął kajakiem Ocean Atlantycki, ciągle nie ma dość. Wręcz przeciwnie. D... Pasjonat i wizjoner Aleksander Doba przyszedł na świat 9 września 1946 w Swarzędzu. Dzieciństwo spędził w Swarzędzu. Ukończył Politechnikę Poznańską z tytułem inżyniera mechanika. Od lat 70. XX wieku mie…

aleksander-doba-zmarl-w-wieku-74-lat-fot-piotr-hukalo-east-news-e7134ec.jpeg
width: 1000
height: 667

Wyprawa na szczyt Kilimandżaro. "Wpierw ból i mdłości. Potem - ulga i radość"
type: item
date: 2020-09-04T08:08:00.000Z
creator: Maciej Wesołowski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: afryka
subject: kilimandżaro
subject: przygoda
subject: tanzania
subject: Travel
subject: zanzibar
description: "Pole, pole", czyli "Spokojnie, spokojnie" – rzuca mój przewodnik Ambrose, kiedy za bardzo przyspieszam. - Już było tu paru takich, którzy chcieli za szybko skończyć. No i skończyli. Ale nie na szczycie, tylko w szpitalu.
encoded: Dlaczego to spokojne tempo jest takie ważne? To najlepsza metoda na aklimatyzację. Organizm musi przyzwyczaić się do wysokości, z którą na co dzień nie ma do czynienia. A to najłatwiej uzyskać przebywając na dużych wysokościach, a także wchodząc metodą „dwa kroki w przód, jeden w tył”. Trochę pod górę, trochę na dół. Dzięki temu hartowaniu jest szansa na skuteczną walkę z chorobą wysokościową. Chorobą, która jest w stanie rozłożyć najlepiej przygotowanego fizycznie i mentalnie, acz nonszalanckiego himalaistę. Na razie w wielkim skrócie i uproszczeniu: na Uhuru Peak, a więc na najwyższym ze szczytów pasma Kilimandżaro nasze płuca będą musiały zmierzyć się z powietrzem, w którym jest o 60 procent mniej tlenu niż na poziomie morza. Wstajemy kwadrans po 23. Jeszcze nie ruszyliśmy, a już czuję się wycieńczony, zły, zdenerwowany. Czuję, że najmniejszy drobiazg może wyprowadzić mnie z równowagi. To chyba najtrudniejszy moment całej wyprawy. Prawie nie odzywamy się do siebie. Piję okropnie słodką herbatę, połykam herbatniki - na zapas, bo kompletnie nie czuję głodu, i próbuję się skupić na tym, co najważniejsze. Ale przychodzi mi to z trudem. Tak jak i ubieranie się. Wkładam na siebie pięć warstw ubrań: podkoszulek, termiczna koszula, wełniany sweter, polar, wreszcie - zimowa kurtka z kapturem. Do tego termiczna bielizna i rajstopy pod narciarskimi spodniami, po dwie pary rękawic i skarpet i czapa z polaru pod kaptur! Kiedy zakładam latarkę - czołówkę okazuje się, że dokładnie w tej chwili żarówka postanawia skończyć swój ziemski żywot. Jestem wściekły, najchętniej rzuciłbym to wszystko w kąt. No, ładnie, ruszamy w środku nocy, a ja zostaję bez latarki. Jeszcze pół kilometra niżej pewnie jakoś bym to sobie wytłumaczył, może nawet bym z tego żartował. Ale w środku nocy na 4700 nie ma się już ochoty na żarty. Czuję irytację. Kilka minut po północy Ambrose rzuca ciche: „ready?”, wskazuje ręką szczyt i ruszamy. Pierwsze kilkadziesiąt minut marszu studzi moje emocje. Zamykam się…

kilimandzaro-92de800.jpeg
width: 2116
height: 1416

7 faktów o wyprawie na Kilimandżaro
type: item
date: 2020-05-27T09:23:27.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kilimandżaro
subject: Travel
subject: zanzibar
description: Jak wygląda podróż na świętą górę?

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2e4d3e4d283376be1ebc5907c60f327f043d6864-4eec872.jpeg
width: 1000
height: 667

Tanie podróżowanie: Tanzania i Zanzibar
type: item
date: 2020-04-14T10:42:00.000Z
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: kilimandżaro
subject: lew
subject: podróże
subject: serengeti
subject: słonie
subject: tanie podróżowanie
subject: tanzania
subject: Travel
subject: zanzibar
description: Miesiąc w Tanzanii kosztował mnie tyle co wakacje nad Bałtykiem.
encoded: Tanzania to jeden z najbardziej fascynujących krajów Czarnej Afryki. Wiem, brzmi jak tanie hasło reklamowe, ale tak faktycznie jest! Poza legendarnym szczytem Kilimandżaro, oferuje znakomite parki narodowe, na czele z ogromnym Serengeti, w których podziwiać można Wielką Piątkę, czyli: lwa, słonia, czarnego nosorożca, lamparta i bawołu. Przez kraj przebiegają Wielkie Rowy Afrykańskie, a w jego granicach można znaleźć ślady pierwszych człowiekowatych. Tuż obok zaś kusi wyspa Zanzibar, znana z przypraw, bajkowych plaż i lazurowego morza, w którym całe tygodnie czy miesiące spędzają nurkowie. Do tego kraj nie jest drogi, ale przy odrobinie zaangażowania i po poznaniu lokalnych trików można jeszcze zaoszczędzić. Sposoby na tanią Tanzanię i Zanzibar Poleć do Kenii Aby znaleźć najtańszy bilet, przed wylotem warto sprawdzić oferty do sąsiedniej i popularniejszej wśród turystów Kenii. Np. do Mombasy lata sporo niedrogich czarterów i zdarzają się propozycje samych przelotów (za blisko 2 tys. zł). Poza tym lot do stolicy Kenii, Nairobi, w niektórych przypadkach ma większy sens niż do Dar es Salaam – największego miasta w Tanzanii; np. wtedy, gdy naszym głównym celem jest Kilimandżaro. Nie daj się zmowom Zdarza się, że okoliczni przedsiębiorcy stosują coś w rodzaju zmów cenowych. Np. w Aruszy hotelowa pralnia zażyczyła sobie 150 zł za wypranie kilku ubrań (nocleg był dużo tańszy!). Okazało się, że wszyscy w okolicy życzą sobie podobnych pieniędzy. Przejechałem więc do innej dzielnicy. I, tak jak sądziłem, wyprałem wszystko za 40 zł. Podobnie jest w wielu innych punktach usługowych. Warto więc odwiedzić kilka, zanim podejmiemy decyzję. Uważaj na wodzów Fajny targ z rękodziełem znajduje się w Dar es Salaam, w dzielnicy Mwenge. Przez to, że jest w miejscu nieturystycznym, można tam kupić oryginalne pamiątki w dobrych cenach. Np. dużą drewnianą figurę Masajki za 70 zł. Odradzałbym kupowanie w wioskach masajskich. W jednej z nich asystent wodza proponował mi kupno za 60 zł noża, któ…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d1566dbc94dbec67672cc0a7827bc2a75e0cb4c6-65fd4df.jpeg
width: 1000
height: 667

Kilimandżaro jeszcze całkowicie nie stopniało. Wspinaczka na resztki lodowca to wyjątkowe doświadczenie
type: item
date: 2020-01-15T14:33:51.000Z
creator: hannagadomska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kilimandżaro
subject: lodowce
subject: Travel
description: Pokonywanie kolejnych metrów lodowych wież na Kilimandżaro może być jednym z najciekawszych wspinaczkowych doświadczeń. Jak zorganizować wspinaczkę po formacjach, które już niedługo mogą zniknąć z powierzchni ziemi?
encoded: Większość wspinaczy udaje się szlakiem prosto na słynny szczyt Tanzanii - Kilimandżaro, znane z pocztówek jako wyrastający z równiny stożek z oprószonym śniegiem wierzchołkiem. Ostatnie lata z powodu globalnego topnienia lodowców to stopniowe żegnanie się z tym widokiem. Od 1961 roku z lodowców na całym świecie ubyło ponad 9 bilionów ton lodu. Jak podają inne statystyki, do 2007 r. zniknęło ok. 85 proc. lodu, który tworzył lodowce na początku XX wieku. Jak podaje amerykańskie wydanie national-geographic.com, kilku śmiałków zamieniło popularny szlak na bardziej niebezpieczną zachodnią trasę. W trakcie drogi natrafili na lodową ścianę mierzącą przeszło 30 metrów. Tak ogromne zmrożone masy to w tropikach ewenement - czytamy na stronie National Geographic - w pobliżu równika lód zazwyczaj nie utrzymuje się tak długo. Lodowiec topniejący pod wpływem promieni słonecznych pozostawił po sobie wyjątkowe formacje przypominające wieże albo ściany (widoczne na zdjęciu Christiana Pondella). Jak twierdzi kanadyjski wspinacz Will Gadd, wspinaczka na lody Kilimandżaro może być jednym z najciekawszych tego typu doświadczeń na Ziemi, choćby dlatego, że wkrótce te formacje znikną z powierzchni ziemi pod wpływem zmian klimatycznych. Jak zorganizować wspinaczkę na ostatnie lody Kilimandżaro? Podpowiada Gadd: Złap formę Zdobywanie gór wysokich wymaga rzetelnego przygotowania fizycznego i psychicznego. Aby zbudować odpowiednią kondycję, warto zacząć przygotowania co najmniej pół roku wcześniej. Will Gadd proponuje codzienne treningi siłowe i cardio w połączeniu z pełnowartościową dietą zawierającą chude czerwone mięso. Doradza wspinaczki treningowe, w czasie których przyszły zdobywca nabierze doświadczenia i nauczy się odczytywać takie sygnały jak zmieniający się wiatr czy zbliżający się deszcz. Co spakować? Nie ma się co oszukiwać, wysokiej jakości sprzęt jest kluczowy - zauważa Gadd. Od jego jakości w dużej mierze zależy nasze bezpieczeństwo i komfort podczas wspinaczkami. Co powinien z…

sciana-lodu-na-kilimandzaro-734dfba.jpeg
width: 1900
height: 1266

Tanzania: Melodia Afryki. Czy tak brzmiał raj?
type: item
date: 2019-08-05T07:00:00.000Z
creator: Anna Kwiatkowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: kilimandżaro
subject: Kultura
subject: masajowie
subject: podróże
subject: tanzania
subject: Travel
description: Ciągnące się dziesiątkami kilometrów pustkowia. Nietknięte ludzką ręką przestrzenie. I dźwięki natury, których nie ma nigdzie indziej. Pora wsłuchać się w afrykańską melodię
encoded: Powinnam ją zobaczyć już w pierwszej chwili, przekraczając granicę między Kenią a Tanzanią, w Namandze. Z mapy wynikało, że jest tak blisko… Rozglądałam się nerwowo, bo jak można przegapić mającą niemal 6 tys. m wysokości górę? Kilimandżaro! Złościłam się, kiedy zaczepiani przeze mnie ludzie machali ręką ciągle w tę samą stronę – tam jest i już. Tam zaś niebo stykało się z ziemią cienkim pasmem mgły. Siedziałam na murku, wypełniając kolejne formularze niezbędne, by w moim paszporcie z cichym stukotem stempla pojawiła się tanzańska wiza. Upajałam się spokojem. Chwilę wcześniej po kenijskiej stronie granicy ledwie mogłam pozbierać myśli, przeciskając się przez szpaler wyciągniętych rąk, drewnianych figurek, naszyjników i bransoletek z koralików oraz kolorowych kang. To płachty, które afrykańskim kobietom służą za spódnice, sukienki i nakrycie głowy. Bez względu na kolory zawsze są na nich drobne kropeczki – takie jak na afrykańskiej perliczce. To właśnie od wydawanego przez nią okrzyku kanga, kanga wzięła nazwę chusta. Afrykę przepełniają dźwięki, nawet w tak zaskakującym „niemym” wydaniu. Msafiri znaczy podróż Ale ja przedzierałam się wśród kakofonii angielskich słów. How are you? How much? What is your price? Kenijscy sprzedawcy pamiątek to mistrzowie targowania. Doświadczenia z turystami mają od pokoleń. To właśnie Kenia na początku XX w. stała się stolicą safari. Słówko, które świat poznał dzięki Anglikom, pochodzi od suahilijskiego msafiri, czyli „podróżowanie”. Karawany myśliwych podróżowały między Masai Marą a Serengeti, nie bacząc na państwową granicę z Niemiecką Afryką Wschodnią. Wykreślono ją prostą linią w europejskich salonach. Podzieliła wulkaniczny płaskowyż. Przecięła szlaki wędrówek słoni, zebr, gnu. I ludzi. Masajowie wciąż ją ignorują. Tak jak przed wiekami wędrują między równinami Serengeti i Masai Mara, przenosząc się w poszukiwaniu wody i najlepszych pastwisk dla swoich zwierząt. Dla mnie ta prosta kreska oznaczała kilkaset kilometrów do pokonania…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/84835db185fbca378e372ca6ed62aa1e12553c32-215d1e8.jpeg
width: 1000
height: 642

5 powodów, aby zostać zdobywcą Kilimandżaro
type: item
date: 2019-03-04T03:55:27.000Z
creator: redakcja
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kilimandżaro
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: tanzania
subject: Travel
subject: trekking
description: Wahasz się czy zorganizować trekking na najwyższą górę Afryki? Tanzania wydaje ci się tak odległa, że aż niedostępna? Przekonamy cię.
encoded: 1. WIDOKI Kilimandżaro to najwyższa wolnostojąca góra na świecie. Widok z ośnieżonego wierzchołka, który wyrasta ponad sawanną, zapiera dech w piersiach. Tego nie zapomina się nigdy. Kultowego trekkingu też nie. 2. LUDZIE Tragarze, kucharze i przewodnicy. Pracę mają ciężką, ale uśmiech nie schodzi im z twarzy. 120 plemion z jedną wspólną cechą – nieprawdopodobnym optymizmem, który udziela się wszystkim. 3. AROMATY AFRYKI Imbirowa herbata, świeżo wypalona kawa lub zapach ognisk rozpalanych u podnóża Kilimandżaro, którego zbocza porośnięte są lasami deszczowymi – nie oddadzą tego nagrania i fotografie. 4. ODPOCZYNEK NA PLAŻACH Wyobraź sobie teraz relaks na otoczonych turkusem Oceanu Indyjskiego piaskach Zanzibaru, poprzedzony drogą na szczyt. Dzięki tej odrobinie luksusu smak zwycięstwa smakuje niepowtarzalnie. W kamiennych uliczkach Stone Town wyczuwa się atmosferę przygody. 5. TRIUMF ZDOBYWCY Moment, gdy na szczycie ogarniasz wzrokiem rozległą panoramę, dostrzegając na horyzoncie nowe cele. Mateusz Waligóra

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3652882e685ed2bb57d9257d5417877d837246a7-2f50899.jpeg
width: 1000
height: 667

Na krawędzi własnej wytrzymałości. Ten maraton przejdzie do historii [Odcinek 3.]
type: item
date: 2018-01-19T16:40:36.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: bieganie
subject: kilimandżaro
subject: maratony
description: Trzecia część relacji z morderczego maratonu na Kilimandżaro! Przeczytajcie i obejrzyjcie!
encoded: NAGRODA OD MATKI NATURY Dziś atak szczytowy. Szybsza grupa już wyruszyła. Jeszcze przed tragarzami. W obozie ostatnie składanie namiotów i odśpiewanie piosenki zagrzewającej do zdobycia szczytu. Ruszamy! Przed nami ponad tysiąc metrowe, ostre podejście. W plecakach oprócz napojów i przekąsek, ciepłe kurtki, czapki i rękawiczki. Zapowiada się znów pochmurny i deszczowy dzień. Razem z nami idzie Maciek Pawlicki, jeden z biegaczy, który był na Kilimandżaro dzień wcześniej. Tak! Wszedł na szczyt razem z Rayesem Lemmensem, biegaczem z Belgii, który szybciej musiał wrócić z wyprawy, tym samym rezygnując z wzięcia udziału w maratonie. Nie zrezygnował jednak ze zdobycia szczytu i razem z Maćkiem ruszyli na wierzchołek dzień przed nami. Maciek mówi, że warunki były mało sprzyjające. Przez większość wspinaczki wiał wiatr i zacinał śnieg. Dziś zapowiada się podobnie. Jeszcze wczoraj na kolacji każdy z biegaczy próbował podjąć decyzję, czy rusza szybciej, czy w tym ostatnim etapie postanowi iść z wolniejszą grupą. Tutaj z wysokością nie ma żartów. Dobra taktyka i rozłożenie sił może się okazać kluczowe na starcie. Dobrze przekona się o tym Mikołaj, który ruszył już z szybszą grupą na podbój wielkiej góry. Podejście na szczyt jest nudne i monotonne. Cały czas, krok za krokiem trzeba piąć się ostro w górę. Zadzieram głowę i nie widzę końca tego kamienistego wzniesienia. W głowie powtarzam słowa Marty Falęty z Medical Pilates Studio: „Trzymaj brzuch. Niech ruch wychodzi z ciała.” Więc trzymam, albo przynajmniej się staram. Coraz bardziej dotkliwie odczuwam jednak wysokość. Oddech staje się płytki, a ja łapczywie chwytam powietrze. Mija już 5h tego wolnego marszu. Natalia (11 lat), zaczyna mieć poważne problemy. Brakuje jej siły i tchu. Michał (tata) postanawia zwolnić i podejmują decyzję, że nie będą atakować szczytu tylko od razu zejdą do Crater Camp, miejsca naszego noclegu. Ewa (mama) uspokaja się i dzielnie prze do góry. W końcu ta mozolna wspinaczka dobiega końca i osiągamy s…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ad4bfd330c27cfe782e3d202ccb7b24b1676ed5a-52c3409.jpeg
width: 2000
height: 1502

Tu przetrwają tylko najsilniejsi! Relacja z maratonu na Kilimandżaro [odcinek 2.]
type: item
date: 2018-01-05T10:54:56.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: bieganie
subject: kilimandżaro
subject: maratony
description: Przeczytajcie drugą część relacji naszej dyrektor artystycznej, która ruszyła biegiem na Kilimandżaro!
encoded: KILI W PEŁNEJ KRASIE – Maciek, nie śpisz? Wyjrzyj. Nie pożałujesz – nawołuje Michał Gawron, kierownik wyprawy. Poranek jest rześki i chyba jest naprawdę wcześnie, bo ruch w obozie nie jest jeszcze intensywny. Michał zawsze wstaje pierwszy. Nie wiem, czy nie wcześniej niż kucharze i tragarze. Krąży z aparatem wśród namiotów. Moment wyjścia z ciepłego śpiwora przeciągam jak najdłużej, więc nasłuchuję tylko i domyślam się, co też takiego dzieje się na zewnątrz. Maciek wychyla głowę z namiotu… Za chwilę wychodzi z kamerą i statywem. Maciek Jabłoński, to nasz kamerzysta. Po cichu i niezauważalnie podgląda nas w różnych sytuacjach. Podgląda również tanzańskich tragarzy, kucharzy, przewodników, chmury na niebie, skały, zmierzchy i świty, rejestruje zwykłe obozowe życie i zmieniający się krajobraz. A dziś po raz pierwszy od początku trekkingu Kilimandżaro odsłoniło się w całej swojej krasie. Wywołało to duże poruszenie i zachwyt wśród obozowiczów. Dopiero teraz widać bryłę tego wolnostojącego krateru. Robi wrażenie. A nasze małe namioty u podnóża podkreślają jego wielkość. Patrzę skupiona i coraz bardziej zdaję sobie sprawę, że to dzieje się naprawdę. Że za trzy dni, tam na szczycie, będzie start Kilithonu. Przez chwilę słońce rozpieszcza nas swoim światłem i ciepłem. Wstąpiła w nas nowa energia. Piotrek Hercog i Mikołaj Kowalski-Barysznikow poszli nawet na małe rozbieganie połączone z sesją zdjęciową. Piotrek Hercog to czarny koń biegowej grupy. Jest doświadczonym sportowcem. Brał udział w wielu wysokogórskich biegach zajmując czołowe miejsca. Od razu widać, że trekking nie sprawia mu żadnej trudności. Podobnie jak wysokość. Wydaje się, że mógłby wbiec i zbiec z Kilimandżaro choćby już teraz. To kandydat na zwycięzcę. Mówi się o tym już nie tylko szeptem. – Jesteś typowany na lidera tego biegu. Jak się z tym czujesz? – pytam Piotra wprost. – Dopóki bieg się nie odbędzie trudno mówić o zwycięstwie. Każdy wyścig jest inny. Podczas biegu może wydarzyć się wszystko. Kontuzja, …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/151b8494b8c5a66fe1228a78030942a5f6dc9191-eac94d0.jpeg
width: 2000
height: 1333

Tu przetrwają tylko najsilniejsi! Maraton na Kilimandżaro [odcinek 1.]
type: item
date: 2017-12-21T09:04:00.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: bieganie
subject: kilimandżaro
subject: maratony
subject: Sport
subject: zima
description: Przeczytajcie porywającą relację naszej dyrektor artystycznej, która ruszyła na podbój Kilimandżaro. Łatwo nie było, ale jak sama mówiła po powrocie - było warto!
encoded: Na początku grudnia 2017 roku, grupa biegaczy pojechała do Afryki, by wziąć udział w najwyżej położonym maratonie na świecie. Stanęli na szczycie Kilimandżaro i zbiegli w dół królewski dystans. Dyrektor artystyczna NG, Iwona El Tanbouli-Jabłońska, była z nimi przez wszystkie dni trekkingu i podczas samego wyścigu. Jak organizm biegacza reaguje na wysokość, dlaczego w Afryce nie świeci słońce i dlaczego warto mieć termofor oraz, co wydarzyło się u podnóża góry i ponad chmurami? O tym wszystkim opowie w kilku odcinkach. Gotowi, do biegu, START ! HAKUNA MATATA Rozpakowałam bagaże i strzepałam z butów kurz podróży. W głowie obrazy z trekkingu wciąż przenikają się z dźwiękami. A wszystko zaczynało się od porannej ginger tea. - Good morning! Ginger tea! – słyszę jeszcze przez sen. Do namiotu wsuwa się ręka z plastikowym kubkiem pełnym parującej, gorącej herbaty. Już jeden łyk tego aromatycznego i słodkiego napoju wystarczył, żeby obudzić wszystkie zmysły. Pierwszy nocleg na trekkingu za mną. Namiot i wszystko w nim jest wilgotne. Wcale nie jest ciepło. Dlaczego? Przecież do Afryki przylatują nasze bociany uciekając przed chłodem zimy. To na pewno się zmieni. Utwierdzam sama siebie w tym przekonaniu. Wyjdziemy tylko z lasu deszczowego, a słońce już zrobi swoje. Jeszcze nie wiem, jak bardzo się mylę. Nasza wyprawa jest inna niż wszystkie. Nie wchodzimy na szczyt Kilimandżaro, po to, żeby wejść. Ale po to, żeby z niego zbiec. Wejście na krater, to początek maratonu. To właśnie tu, na dachu Afryki, grupa szalonych biegaczy stanie na linii startu i rozpocznie pościg w dół. Piszę „szalonych”, gdyż dla wielu samo osiągnięcie szczytu jest już ogromnym wysiłkiem, a co dopiero zbieganie z niego. Kilimanjaro Extreme Marathon, to pionierskie tego typu wydarzenie sportowe w Tanzanii. To maraton, którego start odbywa się w najwyżej położonym punkcie, wśród wysokogórskich maratonów na świecie. Czuję podekscytowanie, że mogę uczestniczyć w tym przedsięwzięciu. Z dużą ciekawością przygląd…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dd068b3125a6984108a1342f24332920505f497c-09e6e61.jpeg
width: 2000
height: 1334

Rekord na Kilimandżaro! 10 godzin i 6 minut - tyle potrzebowała biegaczka na zdobycie najwyższego szczytu Afryki
type: item
date: 2017-09-26T16:32:50.000Z
creator: hannagadomska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: bieganie
subject: góry
subject: kilimandżaro
subject: szczyty
description: Jeszcze nikt tak w tak krótkim czasie nie zdobył Kilimandżaro i nie wrócił do jego podstawy jak Fernanda Maciel. Biegaczka poprawiła poprzednik rekord o ponad 2 godziny.
encoded: Fernanda Maciel z teamu The North Face poprawiła dotychczasowy rekord Anne-Marie Flammersfeld o ponad 2 godziny! Dotarcie na szczyt zajęło jej zaledwie 7 godzin, a po kolejnych 3 zameldowała się z powrotem u jego podstawy. - Jestem bardzo szczęśliwa. Marzyłam o zdobyciu tej afrykańskiej góry już od trzech lat i dziś dostałam swoją szansę. Osiągnięcie szczytu było dla mnie wyjątkowym i pełnym spokoju momentem. Lodowiec Stella przeplatający się z wulkanicznym krajobrazem robił niesamowite wrażenie - relacjonuje Brazylijka. To już drugi po Aconcagui szczyt, na którym ustanowiła ona podobny rekord. Tym razem nie obyło się jednak bez problemów. W czasie treningu dwa dni przed zakończoną sukcesem próbą, musiała szukać schronienia przed lawiną kamienną, w której zasięgu znalazła się na wysokości 5200 m n.p.m. - Wyobraźcie sobie skały wielkości lodówek lecące prosto na was! Na szczęście udało mi się osłonić przed kamieniami i uniknąć niebezpieczeństwa.- wspomina Maciel i dodaje - Bieganie po wysokich górach, jest kompletnie innym stylem eksploracji, fantastycznym doświadczeniem. Mam nadzieję, że ten wyczyn zainspiruje więcej dziewczyn do spróbowania!

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/196a56a6f58d4293b703a4666de011e28d1f0053-4a6f30d.jpeg
width: 1612
height: 1076

Największy sekret Zanzibaru
type: item
date: 2015-07-03T06:00:00.000Z
creator: Agnieszka Franus
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kilimandżaro
subject: zanzibar
description: Białe niczym mąka plaże oblewane turkusem Oceanu Indyjskiego, łódki unoszące się na falach, a do tego powietrze pachnące przyprawami...
encoded: To restauracja The Rock, czyli skała, która znajduje się w południowo wschodniej części wyspy na półwyspie Michamwi Pingwe, godzinę drogi od jej stolicy Zanzibaru - Stone Town. Jednak to nie menu, oparte na owocach morza, jest magnesem tego miejsca. Są nim widoki, którymi goście delektują się podczas posiłku. Białe niczym mąka plaże oblewane turkusem Oceanu Indyjskiego, łódki unoszące się na falach, a do tego powietrze pachnące przyprawami. Bo Zanzibar jest jednym ze światowych liderów w produkcji goździków, cynamonu, kardamonu i gałki muszkatołowej. Ale uwaga! W restauracji znajduje się zaledwie 12 stolików, więc o miejsce na romantyczną kolację trzeba trochę powalczyć.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a16b35456c363c7c3858bbf756bfddd778217285-3f76a0a.jpeg
width: 1000
height: 606

Kilimandżaro zdobyte!
type: item
date: 2014-01-21T13:18:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kilimandżaro
subject: wyprawa szpik na szczyt
subject: wyprawy
subject: zanzibar
description: Sukces wyprawy Szpik Na Szczyt!
encoded: Uczestnicy wyprawy Szpik Na Szczyt stanęli na szczycie Kilimandżaro (5 895 m n.p.m.) we wtorek 21 stycznia ok. godz. 7 rano. Najwyższą górę Afryki zdobyły trzy osoby po przeszczepie szpiku, siedmiu dawców szpiku wraz z Anną Czerwińską i czterech lekarzy transplantologów. Wyprawę Szpik Na Szczyt zorganizowali: Fundacja „Przeciwko Leukemii” i Medigen. Wschód słońca na Kilimandżaro wynagrodził nocne, siedmiogodzinne podejście na szczyt. Na „dachu Afryki” stanęło aż trzech pacjentów po przeszczepie szpiku: Marcin Bujniewicz, Izabela Malicka i Sławomir Piłat, udowadniając tym samym, że po pokonaniu choroby można żyć pełnią życia. Z grupy dawców szczyt zdobyli: Anna Czerwińska – pomysłodawczyni i patronka wyprawy, Michał Czernek, Anna Jawoszek, Krzysztof Kacprowski, Joanna Lipińska, Bogdan Nowosad i Paweł Szczepanik. Najwyższą górę Afryki zdobyła także grupa wybitnych profesorów – lekarzy transplantologów: Alicja Chybicka, Krzysztof Kałwak, Mirosław Markiewicz i Krzysztof Zawadzki. Wraz z nimi na szczyt weszło trzech wolontariuszy: Dariusz Załuski, Andrzej Marek Chmielowski i Jarosław Nestorowicz oraz reporterka patrona medialnego wyprawy. Zdobywców poprowadził na Kilimandżaro Tomasz Kobielski. Uczestnicy stanęli na szczycie we wtorek 21 stycznia około godziny 7 rano. Z ataku szczytowej zrezygnowały dwie osoby z grupy biorców szpiku: Zofia Marciniak i Paula Kałęka. W trakcie podejścia na szczyt wycofał się Robert Jędrych, który ze względu na drobny problem zdrowotny zdecydował wraz z lekarzami o zejściu do obozu piątego. Dla wszystkich uczestników, a w szczególności dla osób po przeszczepie szpiku, już dotarcie do Camp Barafu położonego na wysokości 4550 m n.p.m. było ogromnym sukcesem i wspaniałym przeżyciem. Wyprawa Szpik Na Szczyt wyruszyła 15 stycznia z Warszawy. Uczestnicy wchodzili na Kilimandżaro, pokonując drogę Machame w wersji 7-dniowego trekkingu, co zapewniło im optymalne warunki aklimatyzacji. Celem projektu Szpik Na Szczyt było nie tylko zdobycie „dachu Afry…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8ca704f4b0a84e3d14cbb9e11fe539d9a3840ba7-e03063f.jpeg
width: 1024
height: 680

Wyprawa Szpik Na Szczyt – przed atakiem szczytowym
type: item
date: 2014-01-20T10:56:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kilimandżaro
subject: wyprawa szpik na szczyt
subject: wyprawy
description: Wyprawa na Kilimandżaro Szpik Na Szczyt, w której biorą udział osoby po przeszczepie szpiku, dawcy oraz grupa polskich lekarzy transplantologów, wyruszyła 15 stycznia
encoded: Dzisiaj, 20 stycznia około północy planowany jest atak szczytowy. Wyprawa jest organizowana przez Fundację „Przeciwko Leukemii” i Medigen. Według informacji od Tomasza Kobielskiego, czuwającego nad wyprawą od strony organizacyjnej i prowadzącego uczestników na Kilimandżaro (5 895 m n.p.m.), wyprawa przebiega zgodnie z planem. Wszyscy uczestnicy dotarli do Camp Barafu położonego na wysokości 4550 m n.p.m. i jeszcze dziś około północy wyruszą na atak szczytowy. Wyprawa wyruszyła 15 stycznia z Warszawy. Na Kilimandżaro uczestnicy wchodzą, pokonując drogę Machame w wersji 7-dniowego trekkingu, co zapewnia im optymalne warunki aklimatyzacji. Pierwszego dnia wyprawa stanęła pod bramą Parku Kilimandżaro. W trakcie łagodnego podejścia wiodącego tropikalnym lasem dotarła na wysokość 2 980 m n.p.m. W piątek 17 stycznia uczestnicy zdobyli obóz Camp Shira na wysokości 3 840 m n.p.m., z której mogli podziwiać widoki na osnutą chmurami afrykańską ziemię. Trzeciego dnia wszyscy uczestnicy wyprawy dotarli na położony na wysokości 4630 m n.p.m. Lava Tower Camp, z którego następnie zeszli na wysokość 3 950 m n.p.m. Czwartego dnia, tj. 19 stycznia wyprawa Szpik Na Szczyt przeszłą trasą Mweka do Camp Barafu, z którego dziś wyruszy, aby zdobyć szczyt Kilimandżaro. Jak informują organizatorzy, osoby po przeszczepie szpiku kondycyjnie nie ustępują pozostałym uczestnikom wyprawy. Celem projektu Szpik Na Szczyt jest zdobycie „dachu Afryki”, a także zwrócenie uwagi na problemy związane z transplantologią w Polsce i udowodnienie, że życie po przeszczepie szpiku może wyglądać tak samo, jak przed chorobą, a nawet lepiej. W wyprawie biorą udział wybitni lekarze profesorowie: prof. Alicja Chybicka, prof. Mirosław Markiewicz i prof. Krzysztof Kałwak, który ukończył kurs medycyny wysokościowej i zadbał o zaplecze medyczne wyprawy. Pomysłodawczynią i jedną z uczestniczek wyprawy jest Anna Czerwińska polska himalaistka, zdobywczyni Korony Ziemi, a także dawczyni szpiku kostnego. Wyprawie patronuje ró…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7b06d59b0cbc13de3a494ca3e3cbf8ddf13aff9e-a2f52ca.jpeg
width: 2144
height: 1424

Szpik Na Szczyt – wyprawa na Kilimandżaro
type: item
date: 2014-01-03T10:59:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kilimandżaro
subject: wyprawa szpik na szczyt
subject: wyprawy
subject: zanzibar
description: Szpik Na Szczyt to pierwsza w historii Kilimandżaro wyprawa, w której wezmą udział osoby po przeszczepie szpiku, dawcy oraz grupa polskich lekarzy transplantologów
encoded: Wyprawa, której pomysłodawczynią jest wybitna himalaistka Anna Czerwińska, wyruszy już 15 stycznia 2014 r. Jej celem jest zdobycie tej góry (5 895 m n.p.m.) oraz zwrócenie uwagi na problemy osób chorych na białaczki. Celem projektu Szpik Na Szczyt jest zdobycie „dachu Afryki” i pokazanie codziennego "Kilimandżaro" wszystkich uczestników. Wyprawa daje nam możliwość zwrócenia uwagi na problemy osób chorych na białaczki, których sytuacja w ostatnim czasie znacznie się pogorszyła, głównie za przyczyną nowelizacji ustawy o przeszczepianiu tkanek i narządów. – mówi Monika Sankowska, przewodnicząca Fundacji „Przeciwko Leukemii”. Wyprawa ma udowodnić, że życie po przeszczepie szpiku może wyglądać tak samo, jak przed chorobą, że przeszczep daje życie i pozwala na zdobywanie kolejnych szczytów w życiu czy w pracy, a chorzy to ludzie, którzy mogą wejść na taki szczyt jak Kilimandżaro. Dlatego tak ważna jest pomoc chorym, którzy niestety po za walką z chorobą muszą walczyć z bezdusznością urzędników. – mówi Monika Sankowska. Pomysłodawczynią i patronką wyprawy jest Ania Czerwińska wybitna polska himalaistka, zdobywczyni sześciu ośmiotysięczników i Korony Ziemi, a także dawczyni szpiku kostnego. W miesiąc po oddaniu szpiku stanęła pod K2, drugiej co do wysokości góry świata. Jej zdjęcie spod szczytu obiegło wszystkie rejestry dawców szpiku na świecie. Wyprawie patronuje znana dziennikarka i podróżniczka Martyna Wojciechowska i Senator Profesor transplantolog Alicja Chybicka. Gdy udało mi się wreszcie zostać dawcą prawdziwym, tzw. zrealizowanym, natychmiast pomyślałam, że bardzo fajną rzeczą byłoby gdybym mogła zabrać w góry na wspólną wyprawę swoją biorczynię. Jeszcze wtedy nie znałam tej osoby. A Kilimandżaro przyszło mi do głowy dlatego, że góra ta jest postrzegana jako szczyt marzeń, swego rodzaju symbol. – Anna Czerwińska opowiada o tym, jak zrodziła się idea wyprawy. Powiedziałam o tym pomyśle Monice Sankowskiej z Fundacji „Przeciwko Leukemii” i postanowiłyśmy zrealizować g…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/bf014bfcc4cc53e6f190f3ef7da0f750ac6fdac2-714dbbe.jpeg
width: 700
height: 1206

Bosa diva z Zanzibaru odkrywa tajemnicę afrykańskich kobiet
type: item
date: 2012-06-12T06:08:00.000Z
creator: Igor Nowiński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kilimandżaro
subject: zanzibar
description: Unyago to coś więcej niż rdzenny afrykański rytuał. Ten pochodzący z Zanzibaru obrzęd jest jednym z najważniejszych momentów w życiu afrykańskiej kobiety. Jest ceremonią, w trakcie której młoda, niewinna dziewczyna uczy się być kobietą. Pełną godności, szacunku ? i siły. W trakcie Brave Festival, tajemnicę tej tradycji odkryje Bi Kidude – jedna z najstarszych, bo ponad 100 letnia kapłanka przedślubnego obrzędu inicjacji.
encoded: Nie będzie to pierwsza wizyta legendarnej zaklinaczki w Polsce. Bi Kidude, nazywana „bosą divą” odwiedziła już Brave Festival w 2010 roku, kiedy to podczas swojego koncertu zahipnotyzowała publiczność głosem i rozkochała w sobie festiwalowiczów. Tym razem laureatka nagrody Womax (World Music Expo) i jedna z najbardziej enigmatycznych przedstawicielek kultury Afryki przyjedzie do Polski, by ujawnić przed kobiecą częścią publiczności rytualny obrzęd unyago ­­- aktu inicjacji przedślubnej. Ograniczenie widzów tego magicznego spektaklu do kobiet nie jest przypadkowe, gdyż jak mówi sama Bi Kidude „Unyago odbywa się za zamkniętymi drzwiami tak, aby nikt, szczególnie mężczyzna nie mógł zobaczyć kobiet biorących w nim udział. Dla mężczyzny, który miałby podglądać to hańba”. Czym zatem dokładnie jest owy obrzęd? Jest pewną formą „instrukcji”, nauki mówiącej kobiecie jak powinna żyć z mężczyzną. To rytualny taniec, któremu towarzyszy gra na, afrykańskich bębnach i śpiew, poprzez który przekazuje się rady niezbędne kobiecie, zaczynającej dzielić swoje życie z mężczyzną. W zbiór tych porad wchodzą m.in. szczegóły dotyczące edukacji seksualnej, kwestii ubioru, higieny, gotowania, ale również sposób traktowania przyszłych teściów. Rytuał może trwać od jednego dnia do nawet trzech miesięcy, a kultywowany jest tylko na Zanzibarze, gdzie zachowano przekaz i tradycję tego obrzędu. Żeby zrozumieć i doświadczyć unyago trzeba być kobietą. Głównym celem rytuału jest zdobycie przez dziewczynę umiejętności odgrywania roli dorosłej kobiety, osiągnięcie dojrzałości płciowej. Dzięki uczestnictwu w obrzędzie doświadczonych kobiet, uzyskuje się niezbędną wiedzę na temat sztuki miłosnej, poznając jednocześnie metody uwodzenia, jak i obrony przed męską agresją lub wykorzystaniem. Teraz tę tajemnicę Bi Kidude przekazać chce kobietom goszczącym na Brave Festival. Swój rytuał zaprezentuje wraz z dwoma kobietami grającymi na bębnach oraz tancerką, Fatma Jumą. Bębny towarzyszące unyago to vumi (bęben …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3f8b0cb91300eea6a7831c7bfa6ba5b31f491ce2-3dda33e.jpeg
width: 1024
height: 682

Na podbój Dachu Andów
type: item
date: 2011-01-17T11:30:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: elbrus
subject: kilimandżaro
subject: korona ziemi
description: Wyprawa Richter Expedition - Aconcagua 2011 wyruszyła z Krakowa 17 stycznia 2011 r. Niepełnosprawni uczestnicy: Łukasz Żelechowski i Piotr Pogon zamierzają zdobyć górę Aconcagua - najwyższy, liczący 6962 m n.p.m. szczyt Andów i Ameryki Południowej, należący do „Korony Ziemi”.
encoded: W Richter Expedition - Aconcagua 2011 uczestniczą: Łukasz Żelechowski – niewidomy dziennikarz, alpinista, zdobywca Dachu Afryki - Kilimandżaro. Pierwszy na świecie niewidomy, który zdobył najwyższy szczyt Kaukazu: Elbrus; Piotr Pogon - człowiek, który zmagał się z rakiem, przeszedł resekcję płuca i wciąż jest pod opieką onkologów; zdobywca Kilimandżaro, Elbrus, Mt. Kenya. Wyprawa, wymagająca wsparcia finansowego, przygotowań i ciężkiego treningu fizycznego nie byłaby możliwa gdyby nie sponsor: koncern Gedeon Richter. Zgodnie z ideą wyrażoną w słowach: Z pasją ku przyszłości, w trosce o zdrowie pokoleń, wspierając integracyjny projekt wysokogórski firma pragnie pomagać młodym, ambitnym ludziom w realizacji ich największego marzenia i przezwyciężania problemów wynikających z chorób, które ich dotknęły. Wystarczy, że ma się optymizm, chęć życia i pasje – mówią zgodnie Łukasz i Piotr. Chcemy pokazać tym, którzy tracą nadzieję na wyzdrowienie, normalne funkcjonowanie, życiowe spełnienie po ciężkich chorobach i życiowych wirażach, że człowiek niepełnosprawny może dokonać wielu wspaniałych rzeczy. To nie pierwsza ich wyprawa. Wysoko wśród chmur, na szczytach Kilimandżaro i Elbrus narodził się pomysł, by kontynuować zdobywanie Korony Ziemi, czyli wszystkich najwyższych gór poszczególnych kontynentów. W niezwykłej wyprawie niepełnosprawnym podróżnikom: Łukaszowi i Piotrowi towarzyszą Arkadiusz Mytko - podróżnik ekstremalny i Bogdan Bednarz - ratownik beskidzkiej grupy GOPR, specjalista technik linowych, opiekun górski osób niepełnosprawnych. Powrót z wyprawy do Krakowa ma nastąpić 5 lutego 2011.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a256f0598755e161cfe187d99dffa5cb74faadf4-7973429.jpeg
width: 501
height: 377

Korona marzeń – o Koronie Ziemi Mariana Hudka
type: item
date: 2010-08-12T11:41:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kilimandżaro
subject: korona ziemi
subject: mont blanc
subject: mount everest
description: Prawdziwa pasja czyni wnętrze człowieka bogatszym. Wyznacza coraz to nowe cele, motywuje do działania, dodaje siły w realizacji marzeń, wzbudza emocje i gwarantuje uczucie spełnienia…Jest siłą i wyzwaniem. Nadaje życiu sens.
encoded: I choć droga do marzeń jest zawsze w przebudowie, a najważniejsze w danym momencie cele stają się po czasie tylko przejściowymi, prowadzącymi do jeszcze ważniejszych, to samo działanie w zgodzie z samym sobą, a co więcej, działanie dające poczucie prawdziwego szczęścia sprawia, że niewielu ludzi może przyznać, że ma swoją życiową pasję… Jednak tacy ludzie są blisko. Wiedzą, czego chcą. Ludzie z pasją. Ludzie gór. Bo stawać na najwyższych szczytach, to jak wyciągać dłoń do marzeń najwyżej, jak się da. Często nawet je łapać, tym bardziej, jeśli zdobędzie się dziewięć najwyższych szczytów wszystkich kontynentów… Marian Hudek jest dziewiątym Polakiem, który zdobył Koronę Ziemi. Mówi, że na początku zawsze są marzenia, a potem trzeba je próbować zrealizować. Jego fascynacja górami narodziła się późno, bo kiedy skończył 30 lat… 17 lat temu. Znał wtedy jedynie Beskidy, które pamiętał przede wszystkim z....obozów harcerskich. Później pojechał w Tatry i odtąd cele stawały się wyższe i wyższe. Wybrał się w Himalaje i od razu się w nich zakochał. Był to trekking do Sanktuarium Annapurny. Wtedy był już pewien, że tu powróci. We wrześniu 2005 roku zdobył Mont Blanc, najwyższy szczyt Alp i Europy, potocznie nazywany Dachem Europy. Powrót w Himalaje był znowu dla niego niezapomniany- w 2006 roku zdobył ośmiotysięcznik Cho Oyu, co tylko utwierdziło himalaistę, by pójść „za ciosem”. Rok później wyprawił się na Mount Everest. – To niewątpliwie góra o najwyższym stopniu trudności, pod każdym względem. Wiele zależy od tego, z której strony próbuje się ją zdobyć. Podejście południowe, nepalskie jest łatwiejsze. Tamtędy zmierza na szczyt zdecydowana większość wspinaczy. Od strony północnej, tybetańskiej jest trudniej. Trzeba przejść grań, wyżej zlokalizować bazę, więc odsetek tych, którym się udało, jest niższy – opowiada zdobywca. Wybrał trudniejszą drogę. – Byłem siódmym Polakiem, który tamtędy wszedł na Mount Everest. W ogóle cała nasza wyprawa z 2007 roku była niezwykle udana. Cała n…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/70d35304bd745baa24862af28bd9c6bf778f4407-7d35e4c.jpeg
width: 484
height: 323

Bi Kidude - 100-letnia pieśniarka z Zanzibaru otworzy Brave Festival
type: item
date: 2010-07-01T09:23:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: afryka
subject: bi kidude
subject: brave festival
subject: kilimandżaro
subject: zanzibar
description: W wieku ponad 100 lat popija drinki, pali cygara, flirtuje, tańczy i gra na bębnach. Przede wszystkim jednak śpiewa, buntując się przeciwko sytuacji społecznej, w szczególności tej dotyczącej kobiet w Afryce. Na Czarnym Lądzie Kidude stanowi już żywą legendę, w Polsce będziemy mogli zobaczyć ją podczas jedynego koncertu, 2. lipca we Wrocławiu, inaugurującego Brave Festival.
encoded: Bi Kidude - uznana za królową afrykańskiej muzyki taarab nazywana jest „bosą divą” i „zanzibarskaą babcią”. W swojej twórczości artystycznej buntuje się przeciwko sytuacji społecznej i często jest uznawana za postać wręcz kontrowersyjną. Pierwszy bunt w życiu artystki miał miejsce, gdy jako 13-latka uciekła od narzuconego jej siłą męża do Tanzanii. Podróżując po kraju, nierzadko boso, podejmowała się najróżniejszych zajęć: grała na bębnach, malowała henną, leczyła metodami naturalnymi i śpiewała. Z różnymi grupami muzycznymi zawędrowała aż nad Jezioro Wiktorii i Tanganikę. Muzyczna kariera Bi Kidude nabrała rozpędu w latach 20. ubiegłego wieku. Uczyła się wtedy od samej Siti Binti Saad, pionierki kobiecej sztuki muzycznej, która rozsławiła taarab w całej wschodniej Afryce. Poza twórczością muzyczną pieśniarka jest mocno zaangażowana w inną działalność rytualno-muzyczną, pełniąc rolę eksperta w dziedzinie unyago. Pod tą nazwą kryje się jedna z najważniejszych ceremonii w życiu młodych dziewcząt, stanowiąca przedślubną inicjację. Rytuał zamawiany jest przez matkę w momencie, kiedy jej córka zaczyna miesiączkować lub tuż przed jej zamążpójściem. Ma na celu przygotowanie jej do osiągnięcia dojrzałości płciowej i odgrywania roli dorosłej kobiety. Uczestniczące w całym wydarzeniu starsze, doświadczone kobiety wprowadzają ją w arkana sztuki miłosnej, ucząc przy tym, jak bronić się przed ewentualną męską agresją lub wykorzystaniem seksualnym. Biografia tej żywotnej artystki kwestionuje naszą zachodnią percepcję wieku, ale także postrzeganie kobiet w Islamie. Przez mieszkańców Afryki Wschodniej postawa Bi Kidude uznawana jest wręcz za buntowniczą. Po tym jak ściągnęła z głowy chustę, nigdy nie próbowała sprostać społecznym oczekiwaniom. Dobiegająca setki kobieta, która popija drinki, pali, flirtuje, tańczy i gra na bębnach to zjawisko niecodzienne. Poza koncertem inauguracyjnym, w trakcie Brave Festival zobaczymy także dokument As Old as My Tongue: legenda i życie Bi Kidude,…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b8601ec1f4c0b164b0776b44e11ba8f6c8181945-22299bf.jpeg
width: 300
height: 450

Tanzania - informacje praktyczne
type: item
date: 2009-09-11T07:05:41.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: kilimandżaro
subject: tanzania
subject: trekking
description: Kilka niezbędnych informacji dla planujących treking na Kilimandżaro.
encoded: Powierzchnia: 945 tys. km2. Ludność: 36 mln, ponad 100 grup etnicznych. Religia: ok. 35 proc. ludności wyznaje islam, 35 proc. – animizm, 30 proc. to chrześcijanie. Język urzędowy: suahili. Waluta: szyling tanzański (TZS). 1 USD = 1,349 TZS 1 euro = 1,805 TZS Na ważnych tanzańskich banknotach widnieją wizerunki zwierząt. Te przedstawiające ludzi są stare. Sezon na Kilimandżaro trwa cały rok. Od stycznia do lutego jest najcieplej, wtedy najwięcej osób wyrusza na szlaki. Od lipca do września – najzimniej (w partiach szczytowych temperatura spada nawet do –20°C). Stabilne, najbardziej zbliżone do europejskich, warunki panują w tzw. małej porze suchej, tj. w listopadzie i grudniu, jednak przez część dnia górę zasłaniają chmury. Obowiązkowe, można kupić na miejscu. Decydując się na tańszy dojazd do Tanzanii przez Nairobi, będziemy potrzebować dwóch wiz: tanzańskiej i kenijskiej, po 50 USD każda. Najtaniej liniami KLM do stolicy Kenii, Nairobi (bilet w obie strony od 2 500 zł). Potem busem. Ceny do negocjacji, ale raczej trudno zejść poniżej 40 USD na trasie Nairobi–Arusza i 50 USD za przejazd z Nairobi do Moshi. Z Nairobi można lecieć lokalnymi liniami na lotnisko Kilimandżaro International k. Moshi. Ceny wysokie, stan maszyn – różny. Trekking na Kilimandżaro rozpoczyna się w miastach Arusza lub Moshi. Tam też czekają nas dwa noclegi – przed startem i po zejściu z góry. Najtaniej jest wynająć pokój w jednym z miejscowych hoteli (4–5 USD za dobę), te przeznaczone dla białych turystów są 10 razy droższe (co najmniej 40 USD za pokój). Aprowizacją najczęściej zajmuje się organizator (agencja, zatrudniony przewodnik). Można samemu zaopatrzyć się w prowiant w supermarkecie w Aruszy (ceny wysokie) lub przywieźć liofilizowaną żywność z Polski (najtaniej). Największym problem jest niedostatek wody. Ta ze źródeł jest zanieczyszczona, nadaje się do picia po odkażeniu tabletkami. W ciągu dnia należy pić 5–6 litrów wody. Wskazane są również napoje izotoniczne. Na Uhuru Peak wiedzie 8…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/16eff7d026ecaefa5b84905a78cbfc8e486a19ec-b654e28.jpeg
width: 500
height: 334

Każdy ma swoje Kilimandżaro
type: item
date: 2009-09-11T07:04:00.000Z
creator: Małgorzata Wach
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: kilimandżaro
subject: tanzania
subject: trekking
description: Zmagaliśmy się z dużymi różnicami temperatur, rozrzedzonym powietrzem, zmęczeniem oraz własnymi ograniczeniami. 5 października 2008 r. pięcioro z nas stanęło na Dachu Afryki.
encoded: 1 października Kiedy w Afryce panuje pora sucha, a temperatura osiąga 25°C, stajemy u podnóża Kilimandżaro. Naszym oczom ukazuje się samotny masyw składający się z trzech wulkanów. Statystyki mówią, że do Uhuru Peak, najwyższego punktu na krawędzi centralnego wulkanu, dociera zaledwie 25 proc. uczestników wszystkich wypraw. Mimo że samo wejście nie jest trudne, to z powodu możliwości wystąpienia choroby wysokościowej stanowi nie lada wyzwanie dla organizmu. Czeka nas zmaganie z zimnem, rozrzedzonym powietrzem i zmęczeniem oraz przede wszystkim z własną niepełnosprawnością. Nasza podstawowa ekipa składa się dziewięciu osób: Angelika Chrapkiewicz- -Gądek cierpi na dystrofię mięśniową, Krzysztof Gardaś i Krzysztof Głombowicz poruszają się o kulach, Jan Mela stracił rękę i nogę, Piotr Pogon nie ma jednego płatu płuca, Katarzyna Rogowiec nie ma rąk, Piotr Truszkowski i Jarosław Rola jeżdżą na wózkach inwalidzkich, Łukasz Żelechowski nie widzi od urodzenia. Długo milczymy, kiedy dociera do nas, z jak poważnym przeciwnikiem mamy do czynienia. Spośród ośmiu łatwych tras wybieramy tę najpopularniejszą – Marangu Trail zwaną też Coca-Cola Route. W Marangu Gate, na wysokości 1800 m n.p.m., gdzie zaczyna się podejście na szczyt, czekają przewodnicy, tragarze i kucharze – ponad 50 osób obsługi. Przed bramą parku z dachu autobusu spadają wózki alpejskie Angeliki i Piotra Truszkowskiego, a także rower Jarka Roli. Doprowadzenie sprzętu do stanu używalności trwa kilka godzin. O 15.00 wyruszamy na szlak. Droga wiedzie przez las równikowy fascynujący bogactwem dźwięków i odcieni zieleni. Jest dużo gorzej, niż się spodziewaliśmy. Półtorametrowe przepusty odprowadzające wodę są sporym utrudnieniem, szczególnie dla wózkowiczów oraz Jarka jadącego na rowerze napędzanym ręcznie. Marsz coraz bardziej się opóźnia. Na szczęście w krzakach przy szlaku leży porzucony wózek ratowniczy. Mimo że jest ciężki i wielki, Piotrek natychmiast się nań przesiada, pozostawiając swój rozpadający się wehikuł.…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c5dd904bd4f0e858082114f4a327f951efc614d7-691295f.jpeg
width: 500
height: 335

Afryka - zaplanuj podróż
type: item
date: 2009-03-26T21:43:07.000Z
creator: Monika Witkowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: afryka
subject: dzikie zwierzęta
subject: kilimandżaro
subject: podróż do afryki
subject: podróże
subject: porady w podróży
description: Podróż do Afryki to dla wielu przede wszystkim wyprawa pozwalająca odczuć pierwotne bogactwo fauny, dzikość safari. Choć Czarny Ląd błyskawicznie się zmienia, nadal jest to możliwe.
encoded: Tytuł opowiadania Ernesta Hemingwaya Śniegi Kilimandżaro, sprawił, że najwyższa góra Afryki dawno temu stała się moim marzeniem. I chociaż otaczają ją liczne legendy o złych duchach strzegących srebra leżącego na wierzchołkach, mimo wszystko postanowiłam rzucić jej wyzwanie. Ruszyłam na spotkanie Czarnego Lądu. Powitanie z Afryką nie wypada najlepiej. Lotnisko Kilimandżaro (tak się nazywa), położone ok. 30 km od Aruszy, miasta uznawanego za turystyczną stolicę Tanzanii, tonie w mroku. Samolot wylądował z opóźnieniem, jest środek nocy. W gronie współpasażerów próbuję znaleźć wspólników do taksówki, ale poza mną wszyscy są klientami biur podróży, więc ktoś już na nich czeka. Autobusów o tej porze nie ma, taksówkarze niczym hieny dopadają mnie, rzucając astronomiczną cenę 150 złotych za kurs do miasta... Wybieram się do toalety i tam po raz pierwszy mam do czynienia z Masajami. Na drzwiach do przybytku wiszą płaskorzeźby dwóch masajskich głów: jedna z warkoczykami, druga – ogolona. Jasne, że wybrałam pierwszą opcję. Kiedy wpadłam na mężczyznę przy pisuarze, przypomniałam sobie o zwyczajach tego plemienia. Warkoczyki zaplatają sobie mężczyźni, kobiety wolą praktyczną w gorącym klimacie łysinę. Wracam do hali lotniska. W kantorze wymiany walut siedzi blondwłosa biała dziewczyna. Intuicja mnie nie myli – mogę liczyć na pomoc. Zaraz kończy pracę i może zabrać mnie do Aruszy. Rozmawiamy po angielsku. Po 10 minutach jazdy pada pytanie, skąd pochodzę. – From Poland – wyjaśniam. – Cześć! Asia jestem! Asia Sowińska, a właściwie teraz to już Mfwangavo – przedstawia się moja wybawicielka. Nie wierzę własnym uszom. I to ma być ta dzika Afryka? Aruszę trudno nazwać urzekającym miastem. To przede wszystkim węzeł transportowy, siedziba lokalnych władz, centrum zakupowe, a dla turystów – baza wypadowa na safari. Niewątpliwym atutem krajobrazu jest pobliski wulkan Meru (4566 m), przez niezorientowanych brany za Kilimandżaro. Nie ma tu zbyt wiele do obejrzenia – mało interesujące muzeum…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/74a7504cc995780ef4ece02864ca0dec97d2988b-6769766.jpeg
width: 600
height: 402

Jak się narodził bosy alpinista
type: item
date: 2009-03-24T20:01:51.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: alpinizm
subject: dolomity
subject: kilimandżaro
subject: mont blanc
subject: tybet
subject: wulkan etna
subject: wywiady
description: Antonio Peretti, pseudonim Tom Perry, 48-letni Włoch urodzony w Sovizzo Colle, jest prekursorem nowej dyscypliny alpinizmu, tzw. rock-foot. Boso chodził m.in. po Dolomitach, wszedł na Etnę, Fugi, Orizaba, Stromboli, zdobył Mont Blanc, Kilimandżaro.
encoded: Przed wyprawą na Makalu w 2006 r. uszył proste, rzymskie sandały, do których przytwierdził raki. Od sześciu lat bez butów wspina się, zdobywa wulkany i przemierza pustynie. Jak się narodził bosy alpinista Skąd wziął się tak dziwny i kontrowersyjny pomysł, żeby chodzić po górach boso? Kiedyś przecież nosiłeś buty. Mieszkam w Sovizzo Colle, niewielkiej osadzie, która nawet dziś nie daje zbyt wielkich możliwości rozwoju, a co dopiero 20 czy 30 lat temu. Wtedy diabeł mówił tu dobranoc. Gdy się urodziłem, mój ojciec nie był już młody, dużo pracował, nie poświęcał mi wiele czasu. W latach 80. uprawiałem narciarstwo biegowe, grałem w piłkę nożną, ale na ważniejszych meczach zwykle sadzano mnie na ławce rezerwowych. Trener powtarzał, że mam predyspozycje, ale brakuje mi techniki. Zanim się spostrzegłem, stuknęła mi czterdziestka i wtedy pomyślałem, że się starzeję, a nic w życiu nie osiągnąłem. Miałem rodzinę, pracowałem, ale czułem, że jako sportowiec nie wykorzystałem swojej szansy. Chciałem się odegrać na losie, zrobić coś, czego nikt wcześniej nie dokonał i czego nikt nie mógłby powtórzyć. Zaczęło się właściwie przez przypadek. Pewnego dnia, będąc w górach, gdzie pracuję jako strażnik leśny, zdjąłem buty i powiedziałem koledze, żeby mnie sfilmował – po czym ruszyłem w dół. Biegnąc piarżystym żlebem, mijałem ludzi, którzy przyglądali mi się zdumieni. Dopiero gdy się zatrzymałem u podnóża stoku, zdałem sobie sprawę, że stopy właściwie zupełnie mnie nie bolą, nie zdarłem nawet naskórka. Każdy, kto zna Dolomity, wie, jakie są tutaj ostre kamienie i strome piargi. Rozpierała mnie niesamowita energia i poczułem, że to mogłaby być moja historia. Tak narodził się Tom Perry. Dlaczego Tom Perry? To kombinacja mojego nazwiska Peretti i imienia Antonio oraz imion bohaterów kreskówki Tom i Jerry. Mój syn bardzo ją lubi, często oglądamy ją razem. Pseudonim wymyśliłem trochę dla zabawy, ale chciałem też zainicjować nowy rozdział w moim życiu. Po trosze zadecydowały względy reklamowe –…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/02c5097cf3df2c070a00aabbbf5b4af873aacdf9-94f578d.jpeg
width: 600
height: 394