National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-12-01T14:41:12.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Rosyjski kosmodrom uszkodzony po wspólnym starcie ze Stanami Zjednoczonymi. Co się stało w Kazachstanie?
items: Odkrycie w Kazachstanie – gigantyczne protomiasto. „Niepodobne do niczego innego, co widzieliśmy w strefie stepowej”
items: LOT uruchamia nowe bezpośrednie połączenie do Azji Centralnej – to będzie hit przyszłego roku!
items: Jezioro Szagan – atomowe dziedzictwo radzieckiego eksperymentu
items: „Pojechałem pociągiem w Kazachstanie” – takich atrakcji nie znalazłem w Europie
items: Kraj na styku Europy i Azji. „Kraina wędrowców” wciąż czeka na odkrycie
items: Archeolodzy odkryli grobowiec dziewczynki z epoki brązu. Pochowano ją wraz z 150 kośćmi zwierząt
items: Pantera śnieżna uchwycona na kamerze. To pierwsze takie nagranie od lat
items: Lodowy wulkan w Kazachstanie podbił serca instagramerów. Wkrótce zniknie
items: "Very nice". Kazachstan promuje kraj powiedzeniem Borata
items: Nieznane zapalenie płuc w Kazachstanie „bardziej zabójcze niż COVID-19”? Władze zaprzeczają
items: Jej piękna książka poruszyła wielu, będzie naszym gościem. Małgorzata Szumska odpowiada na nasze pytania
items: Do domu okrężną drogą
items: Kazachstan. Step by step
items: Kawior
items: 2/2006

Rosyjski kosmodrom uszkodzony po wspólnym starcie ze Stanami Zjednoczonymi. Co się stało w Kazachstanie?
type: item
date: 2025-12-01T12:35:38.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Kosmos
subject: astronauci
subject: kazachstan
subject: kosmonauta
subject: loty w kosmos
subject: rosja
description: Kosmos to jedno z ostatnich pól współpracy Stanów Zjednoczonych z Rosją po wybuchu wojny w Ukrainie. W zeszły czwartek trzyosobowa amerykańsko-rosyjska załoga wystartowała z rosyjskiego kosmodromu w Kazachstanie, jednak nie wszystko poszło zgodnie z planem. Astronauci są już na orbicie, ale co się stało na Ziemi i na czym polega ta niecodzienna kooperacja?
encoded: Rosyjska platforma startowa została uszkodzona w wyniku startu misji „Sojuz” z rosyjskimi i amerykańskimi astronautami na pokładzie. Rosyjski program kosmiczny od lat zmaga się z chronicznym brakiem funduszy i skandalami korupcyjnymi. Rosyjska myśl techniczna na podbój kosmosu Radziecki program kosmiczny przez lata był powodem narodowej dumy Rosjan. To jednak przeszłość: w ostatnich latach brak było spektakularnych sukcesów, a agencja Roskosmos jest obecnie w kryzysie. Odmianę przynieść miała misja „Sojuz” – to nazwa mająca dosyć jednoznaczne skojarzenia w Polsce – podczas której trzech astronautów: reprezentujący NASA Chris Williams oraz Siergiej Kud-Swierczow i Siergiej Mikajew z Roskosmosu wyruszyło na 8-miesięczny pobyt na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. I chociaż faktycznie udało im się tam dolecieć, to kosmodrom Bajkonur w Kazachstanie – z którego startowali – został poważnie uszkodzony. Koniec lotów z kosmodromu w Kazachstanie – Stwierdzono uszkodzenie szeregu elementów platformy startowej – poinformował Roskosmos w mediach społecznościowych. Przedstawiciele organizacji dodają, że części wszystkie uszkodzone części zostaną wymienione w najbliższej przyszłości. Mamy jednak doświadczenie w nietraktowaniu słów rosyjskich oficjeli zbyt poważnie. Rosyjscy blogerzy zajmujący się tematyką kosmiczną uważają, że Roskosmos przez dłuższy czas nie będzie mógł przeprowadzać startów w kosmos, a miejsce startu zostało uszkodzone bardziej poważnie, niż władze chcą przyznać. Czemu amerykańscy astronauci współpracują z Rosją? Chris Williams – przedstawiciel NASA na misji – wyruszył w kosmos z Rosjanami, by przeprowadzić badania naukowe i pokazy technologiczne, których celem jest przyspieszenie eksploracji kosmosu przez człowieka oraz poprawa życia na Ziemi. To amerykański fizyk medyczny. Pełni rolę inżyniera pokładowego i jest członkiem Ekspedycji 74. Na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej obecni są już astronauci NASA Mike Fincke, Zena Cardman i Jonny Kim, astronauta Japońsk…

shutterstock1323060440-86b6d26.jpg
width: 2560
height: 1709

Odkrycie w Kazachstanie – gigantyczne protomiasto. „Niepodobne do niczego innego, co widzieliśmy w strefie stepowej”
type: item
date: 2025-11-18T08:03:53.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: architektura
subject: kazachstan
subject: miasta
subject: odkrycia archeologiczne
description: Rozległą osadę sprzed 3600 lat odkryli archeolodzy w Kazachstanie. Zajmowała powierzchnię zbliżoną do 200 boisk do piłki nożnej. Do niedawna umykała uwadze badaczy przeszłości. Znalezisko to burzy dotychczasowe wyobrażenia o tamtejszych społecznościach epoki brązu.
encoded: Najstarsze wielkie osady o charakterze miejskim kojarzone są raczej z terenami Bliskiego Wschodu, głównie Mezopotamią. To tam miał najpierw rozwinąć się miejski charakter osadnictwa – z wydzielonymi „dzielnicami”. Okazuje się jednak, że przed archeologami nadal sporo niespodzianek. Międzynarodowa grupa badaczy z University College London (UCL), Uniwersytetu w Durham i Uniwersytetu Toraighyrova opublikowała właśnie na łamach czasopisma „Antiquity” wyniki analiz pochodzących z Kazachstanu. Udało się jej wykryć nieznaną do tej pory „super-osadę” z II tysiąclecia p.n.e. „Miasto siedmiu wąwozów” – skala robi wrażenie Naukowcy ochrzcili swoje odkrycie „Miastem siedmiu wąwozów”. Taką nazwę dla współczesnego stanowiska archeologicznego Semiyarka ukuto ze względu na swoje dominujące położenie w pobliżu siedmiu dolin (wąwozów) w sercu stepów Kazachstanu. Miejsc to położone jest nad rzeką Irtysz w północno-wschodniej części kraju. Osada ma powierzchnię 140 hektarów. Jest zatem olbrzymia – zajmowała tyle miejsca co niemal 200 boisk piłkarskich. Naukowy określili swojej znalezisko jako jedno z najbardziej niezwykłych odkryć w archeologii stepowej od dziesięcioleci. Nie znano do tej pory tak wielkich i tak złożonych na osad w tym rejonie świata. – Semijarka zmienia nasze rozumienie społeczeństw stepowych – mówi dr Miljana Radivojević z Instytutu Archeologii UCL, współautorka badania. Jak wyglądało stepowe miasto? W przeciwieństwie do rozproszonych obozowisk i małych wiosek, zwykle kojarzonych z mobilnymi społecznościami stepowymi, Semijarka była wczesną formą miasta. Widać zarysy ziemnych umocnień, wydzielonych gospodarstw domowych, a nawet usytuowany w centralnej części monumentalny budynek. Był prawdopodobnie wykorzystywany do odprawiania rytuałów lub tam urzędowali szefowie osady. Osada była położona w strategicznym miejscu – na cyplu, który umożliwiał kontrolowanie ruchu wzdłuż doliny Irtyszu. Zatem „Miasto siedmiu wąwozów” było, według archeologów, miejscem wczesnego handlu …

kazachstan-7e6ceb8.jpg
width: 1575
height: 1050

LOT uruchamia nowe bezpośrednie połączenie do Azji Centralnej – to będzie hit przyszłego roku!
type: item
date: 2025-10-20T14:07:17.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: kazachstan
subject: linie lotnicze
description: Polskie Linie Lotnicze LOT opublikował dzisiaj zaskakującą wiadomość. 31 maja 2026 roku rusza nowe, bezpośrednie połączenie z Warszawy do Ałmaty – drugiego kazachskiego miasta w siatce połączeń narodowego przewoźnika. Bilety są już dostępne!
encoded: Polskie Linie Lotnicze LOT ogłosiły start bezpośredniego połączenia z Warszawy do Ałmaty – dawnej stolicy Kazachstanu. Inauguracyjny rejs został zaplanowany na 31 maja 2026 roku. To oznacza, że podróżni już teraz mogą planować swoje wyprawy do Azji Centralnej. Bilety są dostępne w sprzedaży za pośrednictwem strony internetowej lot.com, LOT Contact Center oraz biur LOT Travel. To drugie połączenie PLL LOT z Kazachstanem – po Astanie – wpisujące się w strategię rozwoju siatki połączeń narodowego przewoźnika. Ałmaty, jako ważne centrum biznesowe i kulturalne, staje się atrakcyjnym celem zarówno dla podróżnych biznesowych, jak i turystycznych. Jak często polecisz z Warszawy do Ałmaty? Rejsy na trasie Warszawa-Ałmaty będą odbywały się z dużą regularnością. W sezonie letnim podróżni będą mogli skorzystać z połączenia cztery razy w tygodniu – we wtorki, czwartki, soboty i niedziele. Z kolei w sezonie zimowym liczba rejsów zostanie ograniczona do trzech tygodniowo. Samoloty będą startować z warszawskiego Lotniska Chopina o godzinie 22:40. Przylot do Ałmaty zaplanowany jest na godzinę 9:20 czasu lokalnego. Lot potrwa około 6,5 godziny. W drogę powrotną pasażerowie wyruszą o 9:20 czasu lokalnego, a lot potrwa o godzinę dłużej. Boeing 737 MAX 8 na trasie do Kazachstanu Rejsy na trasie Warszawa-Ałmaty będą obsługiwane przez nowoczesne samoloty Boeing 737 MAX 8. To komfortowa i oszczędna maszyna, znana z ciszy pracy silników i wysokiego standardu wyposażenia kabiny. LOT wybrał ten model samolotu nieprzypadkowo – lot do Ałmaty trwa około 6,5 godziny, a powrotny nawet 7,5 godziny, dlatego komfort pasażerów odgrywa tu kluczową rolę. Boeing 737 MAX 8 umożliwi wygodne pokonywanie tej odległości z zachowaniem wysokiej jakości usług. Dlaczego warto wybrać Ałmaty jako kierunek podróży? Ałmaty to niezwykłe miasto – dawna stolica Kazachstanu, która wciąż pozostaje najważniejszym centrum kultury, biznesu i sztuki w kraju. Położone u podnóża gór Tienszan, oferuje spektakularne widoki i bezp…

almaty-GettyImages-961506872-f10f053.jpg
width: 2121
height: 1414

Jezioro Szagan – atomowe dziedzictwo radzieckiego eksperymentu
type: item
date: 2025-08-30T12:27:34.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Historia
subject: Przyroda
subject: bomba atomowa
subject: jeziora
subject: kazachstan
subject: zsrr
description: Jezioro Szagan powstało w miejscu, gdzie niegdyś rozciągały się suche stepy, w północno-wschodnim Kazachstanie. To jeden z najbardziej niezwykłych i kontrowersyjnych akwenów świata. Nie jest to twór natury, lecz efekt eksperymentu atomowego przeprowadzonego w ramach radzieckiego programu „Wybuchy jądrowe dla gospodarki narodowej”. To miejsce fascynuje podróżników i badaczy, ale także budzi grozę jako przykład nieodwracalnych skutków działań człowieka w środowisku.
encoded: Spis treści: Geneza Jeziora Szagan w Kazachstanie Skażenie i naruszenie traktatów międzynarodowych Radioaktywne Jezioro Szagan w Kazachstanie – aktualny stan W latach 60. XX wieku Związek Radziecki chciał zrealizować ambitny plan pokojowego wykorzystania energii atomowej. Program ten miał swoją amerykańską inspirację (Program Plowshare), lecz szybko przewyższył ją skalą. Podczas gdy Stany Zjednoczone po 27 teście zakończyły swój program, ZSRR przeprowadziło aż 156 prób jądrowych. Radzieccy naukowcy i inżynierowie wierzyli, że kontrolowane eksplozje jądrowe mogą służyć m.in. do: przekopywania kanałów, tworzenia zbiorników wodnych, drążenia tuneli, wydobycia ropy i gazu. Kazachstan, z jego suchym klimatem i deficytem wody, wydawał się idealnym miejscem do przetestowania takich śmiałych pomysłów. Plan zakładał budowę nawet 40 sztucznych jezior. Geneza Jeziora Szagan w Kazachstanie Pierwszym i najbardziej spektakularnym eksperymentem programu była detonacja w rejonie rzeki Szagan, na obrzeżach Semipałatyńskiego Poligonu Jądrowego. Miejsce to wybrano celowo – rzeka była okresowa, a sucha dolina mogła posłużyć za naturalną nieckę pod przyszły zbiornik. 15 stycznia 1965 roku w suchym korycie umieszczono ładunek termojądrowy o sile dziesięciokrotnie większej niż bomba zrzucona na Hiroszimę. Ten 140-kilotonowy pocisk umieszczono w otworze o średnicy 70 cm i głębokości 178 metrów. Eksplozja wytworzyła potężny grzyb atomowy. Skala zniszczenia i powstanie krateru W wyniku wybuchu powstał krater o średnicy około 400 metrów i głębokości 100 metrów, z wałem o wysokości 20–38 metrów. W kolejnych miesiącach wykopano kanał, który połączył go z korytem rzeki Szagan. Woda zaczęła stopniowo wypełniać powstałą nieckę, tworząc zbiornik o powierzchni około 5,9 km² i pojemności 19,1 miliona m³. Powstały w ten sposób akwen został nazwany Jeziorem Szagan, choć powszechnie funkcjonują też alternatywne nazwy: Czagan, Bałapan czy Atomowe Jezioro. Skażenie i naruszenie traktatów międzynarodowych …

jezioro-szagan-49008bb.jpg
width: 4000
height: 2252

„Pojechałem pociągiem w Kazachstanie” – takich atrakcji nie znalazłem w Europie
type: item
date: 2025-08-29T05:57:21.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Kierunki
subject: Porady
subject: Traveler
subject: kazachstan
subject: kolej
subject: pociągi
description: Kolej w Kazachstanie przenosi pasażerów nie tylko przez tysiące kilometrów, ale też w realia minionej epoki. Przemierzając stepy pociągiem, można poczuć ducha minionego stulecia i odkryć Kazachstan z zupełnie innej perspektywy.
encoded: Odległość pomiędzy zachodnią a wschodnią granicą Kazachstanu wynosi około 3 tys. kilometrów. Dość powiedzieć, że dystans ten jest dłuższy niż ten, który dzieli Polskę od kraju ze stolicą w Astanie. Miasta, ulokowane niczym wyspy na morzu wyludnionych stepów, połączone są ze sobą siecią kolei pamiętającą jeszcze czasy imperium rosyjskiego. Wybrałem się do Kazachstanu, by sprawdzić, jak wygląda kolejowa podróż przez stepy, których widoki mogą przywodzić pasażerom na myśl historię Orient Expressu. Jak rodziła się kolej w Kazachstanie i kto zdobywał stepy? Początki kolei w Kazachstanie przypadają na okres, kiedy tereny te należały jeszcze do imperium rosyjskiego. Połączenie pomiędzy Orenburgiem (współczesna Rosja) a Taszkentem (współczesny Uzbekistan) pozwalało Rosjanom kontrolować transport w Azji Centralnej. Zdecydowaną większość ówczesnej kolei stanowił transport towarowy. Z Kazachstanu do Moskwy sprowadzano dobra, takie jak zboże lub bydło. Najbardziej rewolucyjny projekt dotyczący kazachstańskiej kolei przypada na sam początek XX wieku. Wtedy rozpoczęto prace nad budową trasy kolejowej mającą połączyć Ałmaty z Syberią. Ambitny projekt z czasem przerósł władze carskiej Rosji, która po kilku latach budowy pierwszego odcinka zrezygnowała z dalszych prac. To, czego nie udało się dokończyć Imperium Rosyjskiemu, zrealizowały władze Związku Radzieckiego. Kazachstan, który jeszcze przed II wojną światową został włączony do ZSRR, miał ogromny potencjał rolniczy (stepy dziewicze) i górniczy (węgiel, miedź, żelazo). Rozwinięcie transportu przemysłowego mogłoby wzbogacić państwo Józefa Stalina i ułatwić eksportowanie dóbr poza pustynne kazachskie stepy. Przy budowie nowej sieci kolei, którą radzieckie władze nazwały „zdobywaniem stepów”, uczestniczyło około 50 tysięcy robotników z całej Azji Centralnej. Ostatecznie połączenie otwarto w 1930 r., a władze ZSRR okrzyknęły nową inwestycje „zwycięstwem socjalizmu nad naturą”. Od roku 1991, kiedy Kazachstan uzyskał niepodległość od …

kazachstan-pociag-745f4f0.jpg
width: 1000
height: 667

Kraj na styku Europy i Azji. „Kraina wędrowców” wciąż czeka na odkrycie
type: item
date: 2025-04-05T06:32:39.000Z
creator: Agnieszka Wasztyl
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: azja
subject: dalekie podróże
subject: europa
subject: kazachstan
description: Kazachstan, którego nazwa oznacza „krainę wędrowców”, rozciąga się pomiędzy dwoma kontynentami. Zachwyca bezkresnymi stepami, różnorodnością kultur i bogatą historią wpisaną w codzienne życie mieszkańców.
encoded: W tym artykule: 5000 petroglifów W dolinie zamków Metropolii czar Dubaj Azji Środkowej Kazachstan – informacje praktyczne Droga zdaje się nie mieć końca. Za oknem jedynie rozległy, wypalony słońcem step. Cisza jest niemal namacalna. Ledwie 40 min jazdy od miasta Konajew, a znajdujemy się w świecie, w którym czas przestaje istnieć. W oddali horyzont styka się z niebem i w tej pustce nie ma niczego, co mogłoby zakłócić spokój – ani samochodów, ani ludzi. Czasem w oddali pojawiają się pojedyncze białe stożki jurt – tradycyjnych namiotów ludów koczowniczych zamieszkujących Azję Centralną. To domy tych, którzy od wieków żyją w tym wymagającym klimacie, w harmonii z naturą. Mimo że w samochodzie jesteśmy chronieni przed upałem, jest potwornie gorąco. Zasięg znika co jakiś czas, a na nawigacji nie można polegać. 5000 petroglifów – Wiesz, gdzie mamy skręcić? – pytam naszego kierowcę, którego znaleźliśmy jeszcze w Ałmatach. Adil uśmiecha się w odpowiedzi i wzrusza ramionami. Jedzie, kierując się intuicją. Naszym celem są petroglify Tamgały i Tamgały-Tas. Miejsca właściwie nieznane mieszkańcom Ałmatów. Nawet lokalni przewodnicy niewiele o nich wiedzą. Nasz kierowca nie jest wyjątkiem. – Chętnie was tam zawiozę, to cenne doświadczenie, będę mógł potem polecić petroglify innym turystom i ich tam zawieźć. Na pewno je znajdziemy – mówi z przekonaniem, choć zadanie nie jest łatwe. Zjeżdżamy z głównej trasy i skręcamy w drogę, która miejscami przypomina wyboistą ścieżkę. Samochód drży na nierównościach, a my podskakujemy na wertepach. Nie ma ani jednego drzewa, więc o jakimkolwiek schronieniu w cieniu możemy zapomnieć. W końcu w oddali dostrzegamy skały. Dojeżdżamy do petroglifów Tamgały-Tas nad rzeką Ili. Naskalne rysunki są śladami przeszłości sprzed wielu wieków. To na nich spoczywa część tajemnicy tych niekończących się przestrzeni. Bilet wstępu kosztuje w przeliczeniu 5 zł. Oprócz nas nie ma tutaj nikogo. W oddali widzę zarys odbudowanej twierdzy Qala. Jej początki sięgają śre…

FABRIC-KOLAZ-32-7-be5c1f9.png
width: 900
height: 600

Archeolodzy odkryli grobowiec dziewczynki z epoki brązu. Pochowano ją wraz z 150 kośćmi zwierząt
type: item
date: 2023-09-11T11:31:54.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: kazachstan
subject: odkrycia
subject: odkrycia archeologiczne
description: W Kazachstanie archeolodzy prowadzili wykopaliska na terenie nekropolii z epoki brązu. Odnaleźli tam grobowiec dziewczynki, którą pochowano ze szczątkami zwierząt. W sumie znaleziono ponad 150 zwierzęcych kości.
encoded: W tym artykule: Grobowiec dziewczynki z epoki brązu Nastolatkę pochowano wśród kości skokowych zwierząt Pierwszy taki artefakt odnaleziony w Kazachstanie Zespół badaczy z Kazachskiego Uniwersytetu Narodowego Al-Farabi we współpracy z Uniwersytetem Cambridge prowadził wykopaliska na stanowisku archeologicznym Ainabulak, które znajduje się we wschodniej części Kazachstanu. To kontynuacja badań, które rozpoczęły się w tym miejscu w 2017 roku. Naukowcy mieli w planach zbadanie nekropolii, która powstała tutaj w czasach epoki brązu i należała do okolicznej osady. W ciągu 6 lat archeologom udało się tu odnaleźć ponad 100 grobowców. Grobowiec dziewczynki z epoki brązu Podczas najnowszych wykopalisk naukowcy dokonali kolejnego niezwykłego odkrycia. Odnaleźli grobowiec dziewczynki, którą pochowano z darami pogrzebowymi, a także ze zwierzęcymi kośćmi. Badacze uważają, że zarówno artefakty, jak i szczątki miały znaczenie symboliczne. Prawdopodobnie miały pomóc zmarłej w jej podróży w zaświaty. Autorzy odkrycia podkreślili podczas konferencji prasowej, że grobowiec dziewczyny jest wyjątkowy, ponieważ może rzucić światło na społeczności z epoki brązu, które zamieszkiwały terytorium współczesnego Kazachstanu. Epoka ta trwała w tym kraju od ok. 3200 r. p.n.e. do 1000 r. p.n.e. – Dziewczyna została pochowana na lewym boku. Była pochylona. W obu uszach miała małe druciane kolczyki, a na jej szyi znajdowały się koraliki – przekazał w rozmowie z Live Science Rinat Zhumatayev, archeolog związany z Wydziałem Archeologii, Etnologii i Muzeologii na Uniwersytecie Al-Farabi, który kierował wykopaliskami. Nastolatkę pochowano wśród kości skokowych zwierząt Datowanie radiowęglowe szkieletu dziewczyny wykazało, że w chwili śmierci miała ok. 12–15 lat. Co ciekawe, w jej grobowcu znajdowało się ponad 150 kości skokowych. Naukowcy przeanalizowali zwierzęce szczątki i stwierdzili, że większość prawdopodobnie należała do owiec. W grobie znaleziono również trzy łopatki krów, lustro, a także pozostał…

grobowiec-dziewczynkif-c08fcd0.webp
width: 970
height: 546

Pantera śnieżna uchwycona na kamerze. To pierwsze takie nagranie od lat
type: item
date: 2021-07-28T14:14:10.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: kazachstan
subject: pantera
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: Pantery śnieżne są narażone na wymarcie. Wszystkie ślady ich obecności zawsze cieszą badaczy. Szacuje się, że obecnie na wolności żyje nie więcej niż 7 tys. osobników.
encoded: W tym artykule: Pantera śnieżna pierwszy raz od dawna na nagraniu Czujni samotnicy Kamery w Parku Narodowym Katon-Karagai w Kazachstanie uchwyciły dwuletniego samca pantery śnieżnej (irbisa śnieżnego). Zwierzę nie było widziane na wolności od kilku lat, co zdążyło zaniepokoić przyrodników. Gatunek ten jest klasyfikowany jako narażony na wymarcie, a jego populacja cały czas maleje. Na całym świecie dziko żyje zaledwie od 4,5 tys. do 7 tys. osobników. Dodatkowo około 200 zamieszkuje ogrody zoologiczne. Naukowcy potrafią określić poziom stresu wśród panter śnieżnych na podstawie ich odchodów Naukowcy z Uniwersytetu w Kioto opracowali pierwszą metodę, która pozwala analizować hormony stresu tego wyjątkowego zwierzęcia w terenie. Pantera śnieżna pierwszy raz od dawna na nagraniu Pantery śnieżne żyją na wolności w Azji Środkowej. Poprzednim razem obecność tych zwierząt zarejestrowano w 2017 r. po kazachskiej części łańcucha górskiego Ałtaj. Wówczas w okolicach granicy rosyjsko-kazachskiej znaleziono ślady łap samicy oraz młodych panter. Te narażone na wymarcie zwierzęta niełatwo zaobserwować w ich środowisku naturalnym. Przyczyn jest kilka, ale jako główne eksperci wskazują kłusownictwo oraz to, że kamery stoją na obrzeżach siedlisk panter śnieżnych. W planach jest zainstalowanie kolejnych urządzeń, tym razem w miejscach, gdzie irbisy śnieżne pojawią się częściej. View oEmbed on the source website W samym Kazachstanie żyje od 120 do 130 panter śnieżnych. Z uwagi na klasyfikację narażonych na wymarcie są one prawnie chronione. Niestety, ich ochronę utrudnia to, że żyją w rozproszeniu. Irbisy, mimo regulacji prawych, cały czas są na celowniku kłusowników. Ich futro trafia na lokalny rynek, a kości są używane w chińskiej medycynie. WWF uczula, że ochrona panter śnieżnych zamieszkujących góry Ałtaj jest kluczowa dla przetrwania całej populacji tych zwierząt. To miejsce migracji nie tylko irbisów, ale też innych rzadkich gatunków zwierząt. Nawet sportowcy nie są w stanie przeg…

pantera-sniezna-94d8476.jpeg
width: 3100
height: 2066

Lodowy wulkan w Kazachstanie podbił serca instagramerów. Wkrótce zniknie
type: item
date: 2021-02-12T16:19:15.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: gejzer
subject: kazachstan
subject: lód
subject: pogoda
subject: Travel
subject: wulkany
subject: zima
description: Liczący blisko 14 metrów lodowy „wulkan” utworzył się w regionie Ałmaty w Kazachstanie. To na tutejszych równinach znajduje się ujście źródlanej wody, która przy niskich temperaturach natychmiast zamarza, tworząc bajeczną konstrukcję.
encoded: Chociaż nazywany jest lodowym wulkanem, nie ma wiele wspólnego z prawdziwymi skalnymi wulkanami, które wyrzucają ze swoich wnętrz gorącą lawę. W tym przypadku lód pochodzi z gorącego podziemnego źródła. Gejzer tryska w górę wodą i parą wodną, a te opadając z powrotem błyskawicznie zamarzają. Z czasem zamarznięta woda nawarstwia się, tworząc imponującą strukturę przypominającą pustą wewnątrz lodową wieżę. Wydobywająca się nadal ze źródła para przypomina opary wydobywające się z prawdziwych wulkanów, stąd jego nazwa. Lodowa wieża powstaje co roku w okolicach Nowego Roku i przyciąga w okolice nie tylko mieszkańców, ale i turystów. Choć w tym roku obecność tych drugich jest utrudniona ze względu na ograniczenia związane z koronawirusem. W zeszłym roku w tym samym miejscu powstał o wiele mniejszy lodowy wulkan, ale według miejscowych tegoroczny jest pierwszym, który nieprzerwanie wyrzuca cząsteczki wody w górę. Wciąż płynąca woda stworzyła również u naturalne lodowisko u podstawy wieży, jednak latem obszar ten pokryty jest zieloną roślinnością. Tym bujniejszą, że stale podlewaną przez ciepłe źródło. Odwiedzinami u stóp lodowego wulkanu chętnie chwalą się użytkownicy Instagrama. Wystarczy wyszukać hashtag #icevolcano oznaczający nazwę pobliskiego miasteczka. Formacja znajduje się między wioskami Kegen i Shrganak, które znajdują się około czterech godzin drogi od stolicy Kazachstanu Nur-Sultan, dawniej Astany. „Ogólnie rzecz biorąc, jest to woda artezyjska, która wypływa z ziemi. Latem wszystko kwitnie tu zielenią, a wraz z nadejściem zimy, w przededniu Nowego Roku, góra lodowa wzrasta do 14 metrów i tworzy piękne miejsce na świetne zdjęcia” - napisał na Instagramie jeden z odwiedzających. O popularności lodowej atrakcji świadczy też nagranie opublikowane na początku lutego przez agencję Ruptly. Na krótkim wideo widać tłumy ludzi pozujących do zdjęć w pobliżu wulkanu. Kazachstan stał się szerzej rozpoznawalny po ukazaniu się filmu „Borat”, który w prześmiewczy sposób miał …

lodowy-wulkan-w-tym-roku-jest-wyjatkowo-wysoki-fot-instagram-6992f00.jpeg
width: 1080
height: 608

"Very nice". Kazachstan promuje kraj powiedzeniem Borata
type: item
date: 2021-02-01T12:02:19.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kazachstan
subject: Kultura
subject: Travel
description: Kazachska narodowa organizacja turystyczna uznała, że skoro świat znów mówi o Boracie, trzeba wykorzystać okazję i uszczknąć z jego sławy coś dla siebie. W końcu, zmyślony czy nie, Borat jest jednak postrzegany jako najbardziej znany obywatel tego kraju.
encoded: Choć dowcipy aktora Sachy Barona Cohena z przybranej ojczyzny stworzonej przez siebie postaci dziennikarza wywołały swego czasu falę protestów oburzonych Kazachów (grożono mu nawet procesem), dawne grzechy wydają się być zapomniane. Jak donosi ”New York Times”, władze uznały, że pozwolą Cohenowi się powygłupiać i nie będą dolewali oliwy do ognia oskarżając go o np. o mówienie nieprawdy. Miało to, jak czytamy, naturalnie przebrzmieć i zniknąć. Od pierwszego filmu ”Borat: Podpatrzone w Ameryce, aby Kazachstan rósł w siłę, a ludzie żyli dostatniej” minęło 14 lat i na oficjalnym klipie promocyjnym organizacji Kazakh Tourism postać głównego bohatera tego filmu, choć nie nazwana tam z imienia, określana jest mianem ”mądrego człowieka”. View oEmbed on the source website W Kazakh Tourism dali się przekonać do jednego z powiedzonek ”dziennikarza”. O ile dla Borata very nice! bywają dość dziwne, czasem szokujące rzeczy, w serii reklamówek wsadzono ten zwrot w usta turystów podziwiających piękno i smaki Kazachstanu. - Nasza przyroda jest very nice. Jedzenie jest very nice. A i ludzie, niezależnie od kpin Borata, też są very nice – w komunikacie dla mediów stwierdził Kairat Sadvakassov, szef Kazakh Tourism. Projekt reklamówek z hasłem Borata “sprzedali” kierownictwu Kazakh Tourism dwaj koledzy, mieszkający w Kazachstanie Amerykanin Dennis Keen oraz Yermek Utemissov. Pierwszy ma firmę turystyczną i show w państwowej telewizji a drugi pomaga zagranicznym filmowcom wyszukiwać plenery do zdjęć. Sadvakassovi, który sam kończył studia w USA, spodobał się pomysł wykorzystania Borata do promocji ojczyzny. Utemissov i Keen pro bono wyprodukowali cztery 12-sekundowe reklamówki pokazujące m.in. spacer po górach czy reakcję na picie fermentowanego końskiego mleka. Każdy klip kończyło owo very nice. Jak donosi BBC, reakcje na reklamówki wśród Kazachów są pozytywne. Podoba się wszystkim, że można wykorzystać kpiarza Borata do czegoś dobrego dla ich ojczyzny. Sam film nie wszystkim przypadł d…

borat-90c0649.jpeg
width: 1000
height: 562

Nieznane zapalenie płuc w Kazachstanie „bardziej zabójcze niż COVID-19”? Władze zaprzeczają
type: item
date: 2020-07-10T08:06:10.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: chiny
subject: epidemia
subject: kazachstan
subject: koronawirusy
subject: pandemia
subject: Zdrowie
description: Nowe „nieznane zapalenie płuc”, które może być bardziej niebezpieczne niż koronawirus wywołujący COVID-19, przyczyniło się do śmierci ponad 1 700 osób w Kazachstanie – poinformowali urzędnicy z chińskiej ambasady w tym kraju. Władze Kazachstanu zarzucają chińskim urzędnikom, że rozsiewają fake newsy.
encoded: „Departament Zdrowia Kazachstanu i inne agencje prowadzą badania porównawcze i nie zdefiniowały charakteru wirusa wywołującego zapalenie płuc” – podała chińska ambasada w Kazachstanie. Chińscy urzędnicy wydali w tej sprawie oświadczenie skierowane do swoich obywateli, aby uczulić ich na nowe zagrożenie. Ambasada dodaje, że liczba nowych przypadków niezidentyfikowanego zapalenia płuc wzrosła od połowy czerwca w całym kraju. Z oświadczenia wynika, że w niektórych regionach władze zgłaszają setki nowych przypadków dziennie. Do tej pory wzrost koncentrował się w regionach Atyrau, Aktobe i Shymkent, gdzie odnotowano łącznie ponad 500 przypadków, a 30 pacjentów jest w stanie krytycznym. Według ambasady powołującej się na lokalne media, choroba nieznanego pochodzenia zabiła w tym roku już 1 772 osób, z których niektórzy byli obywatelami Chin. 628 z tych zgonów miało miejsce w czerwcu. „Ta choroba jest znacznie bardziej zabójcza niż COVID-19” – podano w oświadczeniu. Przeciążone szpitale Nagły i niespodziewany wzrost liczby pacjentów z zapaleniem płuc potwierdzają doniesienia kazachstańskiej agencji prasowej Kazinform. Oficjalne dane podawane przez agencję mówią, że liczba przypadków zapalenia płuc w stolicy kraju Astanie w czerwcu wzrosła ponad dwukrotnie w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku. – Codziennie przyjmowanych jest do szpitali do 200 osób. W ciągu ostatnich kilku dni, codziennie około 300 osób z rozpoznaniem zapalenia płuc było przewożonych do szpitali. Poza tym niektórzy otrzymują leczenie w domu – powiedział szef opieki zdrowotnej Astany, cytowany przez agencję. Chińska ambasada ostrzegła mieszkańców regionu, aby ograniczali ilość wyjść na zewnątrz i unikali zatłoczonych miejsc publicznych. Urzędnicy przypominają również o działaniach zapobiegawczych, takich jak noszenie masek ochronnych, dezynfekcja powierzchni, częste mycie rąk i zapewnienie dobrej cyrkulacji powietrza w pomieszczeniach. „To fake newsy” Tabloid Global Times prowadzony przez China…

nur-sultan-czyli-astana-stolica-kazachstanu-photo-by-aliia-raimbekova-anadolu-agency-via-getty-images-1eba7a2.jpeg
width: 1024
height: 576

Jej piękna książka poruszyła wielu, będzie naszym gościem. Małgorzata Szumska odpowiada na nasze pytania
type: item
date: 2017-09-18T07:00:00.000Z
creator: redakcjang
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kazachstan
subject: syberia
subject: zsrr
description: Małgorzata Szumska - autorka książki „Zielona sukienka” będzie gościem World Travel Show.
encoded: Małgorzata Szumska będzie gościem na World Travel Show. Na targach pojawi się w sobotę 21 października w samo południe na scenie głównej. Nie może was tam zabraknąć! Jest absolwentką szkoły teatralnej, nauczycielem jogi oraz life coachem. Te trzy zawody łączy kilka rzeczy: to, że musisz być w nich szczery, to że pracuje się na prawdziwych emocjach i to, że zmienia się wewnętrznie swojego odbiorcę. Jak mówi, starała się to wszystko zawrzeć w książce. „Zielona sukienka” jest więc prawdziwa, emocjonalna i szczera. - Wydaje mi się, że to jej największy atut – dodaje. Trasę wyprawy zaplanował dla niej Stalin w 1951 roku. Wtedy właśnie jej dziadek Staszek został zesłany do gułagu w Kazachstanie, a babcię Jankę przesiedlono z rodziną w głąb Syberii. Książka, za którą została nominowana, to opowieść o szukaniu własnych korzeni na krańcu świata. O mrocznym ZSRR i obciążonej jego ciężkawym bagażem współczesnej Rosji. Wydawnictwo Znak Co zainspirowało cię do napisania książki „Zielona sukienka”? Impulsem do podróży były wspomnienia moich dziadków z czasów zsyłki na Syberię. Ruszyłam samotnie ich śladami przez Syberię i Kazachstan. Książkę zdecydowałam się napisać po tym, jak zobaczyłam reakcje ludzi, którzy usłyszeli moją historię. Jedni ze wzruszeniem wspominali swoich dziadków, inni dzwonili od razu do babci i pytali "Cześć babciu, jak spotkałaś dziadka?", bo nigdy wcześniej nie wpadli na to, żeby zapytać ich o przeszłość. Widziałam, że ta historia buduje mosty między pokoleniami. Pewnego razu po prelekcji podszedł do mnie starszy pan i powiedział: "Ja też byłem tam, gdzie pani dziadek. Dziękuję, że pani tam pojechała". Zobaczyłam, jak ważne jest dla ludzi z pokolenia naszych dziadków, że my, młodzi ciągle o tym pamiętamy. Chciałam by książka była hołdem dla tych, którzy walczyli za wolną Polskę, żeby była dowodem na prawdziwą miłość, która przetrwa wszystko. Babcia Janka zgodziła się, by historia poszła w świat: "Jeśli ma to komuś pomóc, pisz. Opowiedz naszą historię". Marz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fb2648c1ed06a816b037c505f67ddccace4e4dbf-89a72fe.jpeg
width: 854
height: 506

Do domu okrężną drogą
type: item
date: 2015-02-19T08:00:00.000Z
creator: Anna Mochnacka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: chiny
subject: estonia
subject: iran
subject: kazachstan
subject: kirgistan
subject: litwa
subject: łotwa
subject: mongolia
subject: rosja
subject: tadżykistan
subject: turcja
subject: turkmenistan
subject: uzbekistan
description: Widzieliście kiedyś Kirgizów lepiących tradycyjne polskie pierogi? To możliwe dzięki uczestnikom Autostopowej Sztafety Kulturowej, którzy w poszukiwaniu kulturowych różnorodności przejadą autostopem ponad 27 tys. km.
encoded: Misja Autostopowej Sztafety Kulturowej Autostopowa Sztafeta Kulturowa to 11-miesięczna podróż Ani i Jona - podróżniczej pary - przez 13 państw. Dlaczego Sztafeta Kulturowa? Jej głównym zadaniem jest apologia różnorodności kulturowej i tworzenie międzynarodowych więzów przyjaźni. Ania i Jon pokażą, że ludzie niezależnie od szerokości geograficznej potrafią być życzliwi i że warto uczyć się od siebie nawzajem. - Podróże autostopem uzależniają, bo doświadczanie ludzkiej życzliwości i bezinteresownej pomocy to niezwykle miłe i podnoszące na duchu uczucie. Tym bardziej zaskakuje, że kiedy dzielimy się naszymi planami z ludźmi spotkanymi na trasie, kiedy opowiadamy, że planujemy odwiedzić sąsiedni kraj, oni często starają się nas odwieść od tego pomysłu. Ostrzegają, że zostaniemy zamordowani czy obrabowani w państwie znajdującym się zaledwie kilkadziesiąt kilometrów dalej! Po przekroczeniu granicy ponownie zostajemy otoczeni cudowną opieką przez wspaniałych i gotowych do pomocy ludzi. Jednak oni również często nie mają nic dobrego do powiedzenia o swoich sąsiadach i dziwią się, że udało nam się przeżyć w kraju, z którego właśnie przyjechaliśmy – opowiada Anna Mochnacka. Pokazuje to, że ludzie, choć z natury życzliwi, są często nieufni, szczególnie wobec własnych sąsiadów. Ten brak zaufania często wypływa z nieznajomości ich kultury i tradycji. Na bazie tych doświadczeń zrodził się pomysł Autostopowej Sztafety Kulturowej. Ania i Jon autostopem przyjechali także na ślub, sierpień 2014, Wielka Brytania Sztafeta, kulturowa, czyli łańcuszek doświadczeń W każdym odwiedzonym kraju Ania i Jon chcą nauczyć się czegoś nowego. Zamierzają dowiedzieć się, jak przyrządzać typowe dla danego regionu potrawy, jak grać w tradycyjne gry oraz odkryć lokalną muzykę. Zdobytą wiedzę będą przekazywać dalej. Spotkani na trasie ludzie, którzy zgodzą się na udział w projekcie, otrzymają drobny, reprezentujący daną tradycję upominek. Aby nauczyć się robienia tradycyjnych polskich pierogów, otrzymają…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3eb4acafcddafa83026122d0d397a904cf1d0467-c042f6d.jpeg
width: 900
height: 675

Kazachstan. Step by step
type: item
date: 2012-02-24T09:08:00.000Z
creator: Olga Dębicka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kazachstan
subject: olga dębicka
description: Żółty ocean stepu. Wydawałoby się, że to tylko płaska powierzchnia, na której nic nie ma, a po powrocie tęskni się właśnie za tym widokiem.
encoded: Za oknem pociągu już od dwóch dni żółta trawa. Czasami tylko dla odmiany ogołocone place ziemi laterytowej, tak pomarańczowej, że aż razi w oczy. Kazachskie stepy są płaskie jak deska do prasowania. Ni krzaka, ni cienia, ni studni, tylko regularnie rozmieszczone słupy telegraficzne. Gdzieniegdzie tylko posadzone pod linijkę topole albo brzózki, żeby wiatr ziemi uprawnej nie wydmuchiwał. Pociąg z Pietropawłowska do Ałma-Aty jedzie dwa dni i dwie noce. Wagony przypominają „szuflandię”, ludzie w szufladach, bez przedziałów i klas. Dziesiątki łóżek w rzędach, piętrowo. Na przestrzał składu ciąg materaców, w korytarzach samowary na herbatę. Kiedy na 10–20 min nasz „Orient Express” zatrzymuje się na stacjach, pasażerowie wyskakują na peron po zaopatrzenie. Przy torach stoją babuszki z przenośną garkuchnią. Są tam pierożki z kapustą, z ziemniakami, kwas chlebowy, pajdy ze smalcem ze skwarkami. Na jednym z przystanków widzę stojącą na bocznym torze wielką starą lokomotywę. Na przedzie ma czerwoną gwiazdę niczym diadem na czole. Jakby czas się zatrzymał na ZSRR. KAZACHSTAN JEST DZIEWIĄTYM CO DO WIELKOŚCI KRAJEM NA ŚWIECIE. Od Polski jest osiem razy większy. Leży w sercu wielkiego eurazjatyckiego stepu rozciągającego się od Mongolii aż po Węgry. Stepy i półpustynie zajmują obszar wielkości mniej więcej Europy Zachodniej. Pustka i odosobnienie powodowały, że carowie i przywódcy sowieccy traktowali te tereny jako idealne miejsce na zsyłkę niewygodnych ludzi. Step stał się więzieniem bez krat dla Dostojewskiego, Trockiego, Sołżenicyna. Szczególnie upodobał go sobie Stalin. Tu wysyłał tysiące prześladowanych. Rosjanie wyrzucali z bydlęcych wagonów tłumy zesłańców w nagi step. Tworzyli toczki rozmieszczone co równe 4 km. Komandir wbijał kołek w piach. Toczka znaczy kropka, czarny punkt na żółtej połaci mapy. Żeby przetrwać zimę w takiej toczce, zesłańcy budowali jamy jak lisy. Szałasu nie było z czego sklecić. Wykorzystywali saman (cegły formowane z gliny i słomy), a żeby nie umrz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/94ba34fd604012d726e315cb287aee4d8c8c9dc2-2d38084.jpeg
width: 500
height: 333

Kawior
type: item
date: 2009-03-26T20:57:55.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: azerbejdżan
subject: kawior
subject: kazachstan
subject: kuchnie świata
subject: morze kaspijskie
subject: ryby jesiotrowate
subject: turkmenistan
description: „ Byłem świadkiem połowów kawioru na wybrzeżu Morza Kaspijskiego [...]. Mięso kawioru ma delikatny smak, co bardzo rzadkie u jesiotrowatych.’’ Aleksander Dumas/Słownik Kulinarny
encoded: Słowa francuskiego powieściopisarza doskonale ilustrował sposób postrzegania kawioru w kręgu kultury zachodniej, gdzie swego czasu niewiedza mieszała się z zadziwieniem. Ten rosyjski rarytas, niemal ikona wykwintnej kuchni, znany był już w starożytnym Rzymie. Jednak dla Europejczyków pozostawał zawsze czymś tajemniczym, niemal mitycznym, jak boski napój – ambrozja. Są przedmioty, jak złoto czy diamenty, które synonimem luksusu były zawsze. Są i takie, które luksusem stały się przez przypadek, a może i paradoks. I to jest właśnie casus kawioru. Zanim trafił na dyplomatyczne rauty, zajadali się nim podczas czyszczenia ryb wygłodniali rybacy i ich rodziny, które drewnianymi łyżkami czerpały „czarne perły” z mis wydłubanych w kawałku drewna. To mięso tłustych jesiotrów w płatkach wonnych kwiatów trafiało jako rarytas na stoły patrycjuszy. Prasowany i solony kawior rozwieźli po świecie kupcy, którzy w Astrachaniu nad Morzem Kaspijskim zatrzymywali swoje karawany przemierzające Jedwabny Szlak. Wiadomo było, że chav-jar, czyli „kawał siły” lub „kołacz siły”, jak z perskiego nazywali czarną masę, stawia na nogi i dodaje sił. Dlatego żołnierze zaczęli zabierać go ze sobą, by posilać się pod-czas wojennych wypraw. Sołdaci, którzy rozgromili wojska Napoleona, wyjmowali z sakw resztki kawioru w szmatkach. Prawdziwy kawior pochodzi z jednego źródła – z Morza Kaspijskiego, słonego zbiornika bezodpływowego, w którym żyją ryby jesiotrowate, uważane za żywe skamieliny (żyły na Ziemi już w okresie późnej kredy). Najbardziej pożądany i ceniony przez smakoszy – a także najdroższy – jest kawior czarny, o nieco mlecznym posmaku, tradycyjnie pakowany do niebieskich puszek. To ikra bieługi, prawdziwego giganta, osiągającego 4 m długości, tonę wagi i dożywającego 100 lat. Niemal równie doskonały jest kawior z jesiotra rosyjskiego, nieco drobniejszy, pakowany w żółte puszki. No i ostatni z liczących się, o najmniejszych ziarenkach, ale i najbardziej dostępny – kawior z siewrugi, w czerwonych…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/731a557a2b977d76f8e3d056f2cb0129dd062af0-ad5471c.jpeg
width: 566
height: 848

2/2006
type: item
date: 2009-03-22T22:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: azerbejdżan
subject: kawior
subject: kazachstan
subject: morze kaspijskie
subject: moskwa
subject: ryby jesiotrowate
subject: turkmenistan
description: Na mapie świata Azory są kropkami pośrodku Atlantyku. Dryfujące po oceanie samotne wyspy wychowują ludzi, którzy potrafią oddychać tylko morskim powietrzem i źle się czują, gdy sprzed ich oczu znika linia dalekiego horyzontu z dwoma przytulonymi do siebie błękitami. Bliskość żywiołu przytłacza, ale zarazem wzbogaca ich psychikę o rys marzycielski. Starzy ludzie, o twarzach pooranych przez słony wiatr, swoje żywe spojrzenie i wyostrzony wzrok zawdzięczają pokoleniom wpatrującym się z nadzieją w dalekie morze.Wielu z nich większość swego życia spędziło na falach oceanu. Azorskich wielorybników zatrudniali kapitanowie amerykańskich statków, które nocą kotwiczyły pomiędzy wyspami. Młodzi chłopcy wypatrywali ich z brzegów i dawali sygnał, że gotowi są podjąć ciężką pracę. Po wejściu na pokład zdani już byli tylko na łaskę kapitana. Za dwa lata krwawej, niebezpiecznej pracy dostawali 100,150 dolarów – albo i nic. Byli tani, pracowici, silni i milczący – dlatego Amerykanie cenili ich pracę. Podobno z gracją matadorów małymi łódkami potrafili krążyć wokół wielorybów, by zadać ostateczny cios. Nauczyli Jankesów, jak polować na bezbronne ssaki. Od Jankesów zaś nauczyli się, ile wart jest zabity wieloryb, jego spermacet, czyli oleista masa, która służyła do wyrobu maści, kremów, świec, ambra wydzielana w jelitach zabitego wieloryba, fiszbiny, z których robiono laski, pejcze i pręty do parasoli, w końcu olej.
encoded: Spis treści kwiecień / maj 2006 50 miejsc na długi weekend majowy: Europa: Wenecja, Budapeszt, Brugia i Gandawa, Moskwa, Wiedeń, Praga, Kalimnos, Lofoty, Słowenia Słowacki raj, Majorka, Cervia, Amsterdam, Berlin, Alhambra, Edynburg, Pompeje, Mont Saint Michel, Krym, Bornholm, Bawaria, Azory, Alandy, Malta, Rumunia Polska:Kazimierz Dolny, Sopot, Łódź, Kliczków, Antonin, Jura Krakowsko-Częstochowska, Karpacz, Lubawa, Szlak Piastowski, Szlak tatarski, Świnoujście, Browary Tyskie, Bałtów, Kościoły pokoju, Kanał Ostródzko-Elblaski, Kadzidłowo, Biebrza, Słowiński Park Narodowy, Dolina Noteci, Roztocze, Kuchary, Wigry, Beskid Niski, Warmia Wywiad z Angelo d’Arrigo Felieton. Edi Pyrek Portfolio: Bali Lekarz radzi. Co gryzie turystę? Z daleka i z bliska. Warto wiedzieć.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/775b3d562da3fa7f9b2918bf566d4cfcd3f6fffd-0bdb096.jpeg
width: 1160
height: 1520

Kawior
type: item
date: 2009-03-22T16:11:19.000Z
creator: Zuzanna Pol
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: azerbejdżan
subject: kawior
subject: kazachstan
subject: morze kaspijskie
subject: moskwa
subject: ryby jesiotrowate
subject: turkmenistan
description: Byłem świadkiem połowu kawioru na wybrzeżu Morza Kaspijskiego [...]. Mięso kawioru ma delikatny smak, co bardzo rzadkie u jesiotrowatych’’.
encoded: Słowa francuskiego powieściopisarza doskonale ilustrowały sposób postrzegania kawioru w kręgu kultury zachodniej, gdzie swego czasu niewiedza mieszała się z zadziwieniem. Ten rosyjski rarytas, niemal ikona wykwintnej kuchni, znany był już w starożytnym Rzymie. Jednak dla Europejczyków zawsze pozostawał czymś tajemniczym, niemal mitycznym jak boski napój – ambrozja. Istnieją pewne rzeczy, takie jak złoto czy diamenty, które synonimem luksusu były zawsze. Są również takie, które luksusem stały się przez czysty przypadek, a może i paradoks. I to jest właśnie casus kawioru. Zanim trafił na dyplomatyczne rauty, zajadali się nim podczas czyszczenia ryb wygłodniali rybacy i ich rodziny, które drewnianymi łyżkami czerpały „czarne perły” z mis wydłubanych w kawałku drewna. To mięso tłustych jesiotrów w płatkach wonnych kwiatów, a nie kawior trafiało jako rarytas na stoły patrycjuszy. Prasowany i solony kawior rozwieźli po świecie kupcy, którzy w Astrachaniu nad Morzem Kaspijskim zatrzymywali swoje karawany przemierzające Jedwabny Szlak. Wiadomo było, że chav-jar, czyli „kawał siły” lub „kołacz siły”, jak z perskiego nazywali czarną masę, stawia na nogi i dodaje sił. Dlatego żołnierze zaczęli zabierać go ze sobą, by posilać się podczas wojennych wypraw. Sołdaci, którzy rozgromili wojska Napoleona, wyjmowali z sakw resztki kawioru zawinięte w szmatki. Prawdziwy kawior pochodzi z jednego źródła – z Morza Kaspijskiego, słonego zbiornika bezodpływowego, w którym żyją ryby jesiotrowate uważane za żywe skamieliny (istniały na Ziemi już w okresie późnej kredy). Najbardziej pożądany i ceniony przez smakoszy – a także najdroższy – jest kawior czarny, o nieco mlecznym posmaku, tradycyjnie pakowany do niebieskich puszek. To ikra bieługi, prawdziwego giganta, osiągającego 4 m długości, tonę wagi i dożywającego 100 lat. Niemal równie doskonały jest kawior z jesiotra rosyjskiego, nieco drobniejszy, pakowany w żółte puszki. No i jeszcze ostatni z liczących się, o najmniejszych ziarenkach, a…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f6bc4e1aadde511174cbd5dc418fb6dcd78954b5-3bb407b.jpeg
width: 799
height: 533