National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-06-03T13:56:17.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Myśleli, że to tylko kamuflaż. Ten owad w niezwykły sposób używa liści do „podrywania” samic
items: Te żaby dosłownie „chowają” swoją krew. To ich sekret na przetrwanie
items: Przezroczyste zwierzęta, szklane zwierzęta, zwierzęta-duchy. W jaki sposób znikają innym z oczu?
items: Jak zwierzęta stają się niewidzialne? Mimikra: sztuka oszukiwania
items: Dlaczego te nasiona udają... kupę? Tak sprytnych rozwiązań nie spodziewaliście się po roślinach
items: Ta skamielina jest ważna z dwóch powodów. Pierwszym naukowcy się chwalą, drugi jest wstydliwy

Myśleli, że to tylko kamuflaż. Ten owad w niezwykły sposób używa liści do „podrywania” samic
type: item
date: 2026-06-07T08:45:55.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: dźwięki
subject: kamuflaż
subject: owady
subject: pasikoniki
description: W gęstwinie tropikalnego lasu deszczowego przetrwanie często zależy od odpowiedniego kamuflażu. Przez lata biolodzy byli przekonani, że zachwycające mimikry służą owadom wyłącznie w jednym celu – ukrycia się przed wzrokiem drapieżników. Najnowsze badania obalają ten mit – okazuje się, że natura potrafi być znacznie bardziej przebiegła, a doskonały kamuflaż skrywa w sobie tajemnicę.
encoded: Wśród gałęzi dżungli ukrywa się Viadana brunneri – fascynujący gatunek pasikonika, którego skrzydła do złudzenia przypominają unerwiony, zielony liść. Okazuje się, że ów misterny, roślinny kamuflaż kryje niezwykle wyrafinowaną funkcję akustyczną, która pomaga samcom w miłosnych podbojach. Ewolucyjny paradoks W przyrodzie dobór naturalny i dobór płciowy często wchodzą ze sobą w konflikt. Klasycznym tego przykładem jest pawi ogon – imponujące, rozłożyste pióra z pewnością przyciągają uwagę samic, ale jednocześnie sprawiają, że ptak staje się łatwym i widocznym celem dla drapieżników, co drastycznie obniża jego szanse na przetrwanie. Jednak cecha, która jednocześnie wspierałaby oba te cele, to absolutna rzadkość. Zespół badaczy z University of St Andrews postanowił przyjrzeć się temu ewolucyjnemu fenomenowi. Wyniki ich badań, opublikowane w 2026 roku na łamach prestiżowego czasopisma „Proceedings of the Royal Society B”, stanowią pierwszy udowodniony przypadek, w którym roślinna mimikra służy bezpośredniemu wzmocnieniu atrakcyjności sygnału seksualnego. Ultradźwięki w głośnej dżungli Podobnie jak inne pasikoniki, samce Viadana brunneri generują swoje pieśni poprzez strydulację – pocieranie o siebie wyspecjalizowanych struktur znajdujących się na skrzydłach. Jednak u tego konkretnego, tropikalnego gatunku, to właśnie część imitująca liść stanowi zdecydowaną większość powierzchni samego skrzydła. W hałaśliwym środowisku lasu deszczowego nocna komunikacja to nie lada wyzwanie. Aby uniknąć wykrycia przez wrogów, owady te emitują sygnały niezwykle rzadko i ostrożnie – szacuje się, że ich „miłosne pieśni” trwają łącznie zaledwie dwie sekundy w ciągu całej nocy. Co więcej, dźwięki te generowane są w paśmie ultradźwięków, przez co pozostają całkowicie niesłyszalne dla ludzkiego ucha. Zainteresowane samice odpowiadają na te zaloty równie oszczędnie, emitując jedynie bardzo krótkie kliknięcia. Czy to liść? Czy to głośnik? Jak drobnym pasikonikom udaje się odnaleźć w tym gęstym, …

leafy-lovers-male-katy-2-01e8bd7.jpg
width: 2880
height: 2160

Te żaby dosłownie „chowają” swoją krew. To ich sekret na przetrwanie
type: item
date: 2025-07-03T11:00:37.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: kamuflaż
subject: krew
subject: medycyna
subject: przyroda
subject: żaby
subject: zwierzęta
description: W czasie snu żaby z gatunku Hyalinobatrachium fleischmanni niemal całkowicie znikają z oczu drapieżników. Zwiększają wtedy swoją przezroczystość nawet kilkukrotnie. Dzieje się tak, ponieważ tymczasowo „ukrywają” swoje czerwone krwinki.
encoded: W tym artykule: Żaby szklane znikają z oczu drapieżnikom W czasie snu czerwone krwinki chowają się w wątrobie Badania nad żabami mogą pomóc kardiologom Żaby szklane to fascynujące zwierzęta Żaby szklane, czyli szklenicowate (Centrolenidae) znane są ze swych zdolności do maskowania się. Teraz uczeni na łamach prestiżowego czasopisma „Science” wyjaśniają, jak te płazy zwiększają przeźroczystość swego ciała. Żaby szklane znikają z oczu drapieżnikom Hyalinobatrachium fleischmanni to tropikalny gatunek żaby o przezroczystym ciele i półprzezroczystej skórze. Żyje na liściach tropikalnych roślin w Meksyku, Belize, Kostaryce, Salvadorze, Gwatemali, Hondurasie, Nikaragui, Panamie, Kolumbii i Ekwadorze. Mierzy od 19 do 32 mm. Prawda, że ładna? Więc dlaczego dostała imię potwora? Żaba, która straszy Płaz zamieszkujący brazylijski rejon Floresta Nacional de Pau-Rosa zawdzięcza swoją nazwę wielkiej bestii, która zgodnie z legendą miała ukrywać się w lasach deszczowych. Przeźroczystość służy żabom jako kamuflaż. Dzięki temu drapieżnikom trudniej jest je dostrzec, zwłaszcza na zielonych liściach. Przez przezierną tkankę mięśniową i skórę widać ich narządy wewnętrzne, a także noszone pod skórą jaja, z których wylęgną się młode. Przezroczyste są także kończyny. Jednak nie jest to proste, ponieważ krew żab – podobnie jak u wielu innych kręgowców – zawiera dużo erytrocytów, czyli czerwonych krwinek. Krążą one w cały czas po organizmie. A to sprawia, że nawet bardzo przezroczyste tkanki stają się nieprzezroczyste. W czasie snu czerwone krwinki chowają się w wątrobie Zespół kierowany przez Carlosa Taboadę z Duke University odkrył, jak żaby szklane radzą sobie z tym problemem. Uczeni wykonali pomiary przezroczystości zwierząt. Skorzystali też z obrazowania fotoakustycznego do śledzenia ruchu czerwonych krwinek u żywych żab. Okazało się, że ciało Hyalinobatrachium fleischmanni staje się średnio od 34 do 61% bardziej przezroczyste podczas snu. Dzieje się tak, ponieważ żaby usuwają wówczas …

zaba-chowa-krew-02b6eed.jpg
width: 4449
height: 2966

Przezroczyste zwierzęta, szklane zwierzęta, zwierzęta-duchy. W jaki sposób znikają innym z oczu?
type: item
date: 2022-06-11T10:59:08.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: ewolucja
subject: kamuflaż
subject: przyroda
subject: zwierzęta
description: Aby ochronić się przed drapieżnikami, ewolucja „wymyśliła” przezroczyste zwierzęta. To najdoskonalsza forma kamuflażu, którą stworzenia zwane „szklanymi” lub „zwierzętami-duchami” wykorzystują nie tylko do ochrony, ale czasem także do ataku.
encoded: W tym artykule: Przezroczyste zwierzęta najczęściej występują w wodzie Mechanizmy wykorzystywane przez przezroczyste zwierzęta morskie Motyle to przezroczyste zwierzęta wykorzystujące naturalną nanotechnologię Przezroczyste zwierzęta lądowe nie są całkowicie transparentne Przezroczyste zwierzęta to także drapieżniki Przezroczyste zwierzęta stanowią inspirację dla inżynierów Zwierzę, które wyłania się z morskiej toni, niemal zlewa się z otaczającą je ciemną wodą. Gdyby nie jasno świecące oczy, system nerwowy i przewód pokarmowy – ośmiornica szklana Vitreledonella richardi byłaby niemal niedostrzegalna. Pokazujące ją 30-sekundowe nagranie badaczy z Schmidt Ocean Institute szybko stało się hitem internetu. View oEmbed on the source website „Oceany wciąż kryją niezbadane cuda, których istnienia nawet sobie nie wyobrażamy”. Tak komentuje odkrycie Wendy Schmidt, współzałożycielka instytutu. Sfilmowana przez badaczy ośmiornica to nie wyjątek. Liczne przezroczyste zwierzęta zamieszkują naszą planetę. Na liście zwierząt wykorzystujących tę niezwykłą formę kamuflażu znajdziemy głównie gatunki żyjące w wodzie. Od szklanych ośmiornic przez kałamarnice, meduzy czy skorupiaki po hodowane przez akwarystów rybki takie jak przeźroczka indyjska (Parambassis ranga). Na lądzie o transparentność trudniej, ale i tu napotkamy choćby żaby szklane czy motyle szklanoskrzydłe (Greta oto). Niektóre transparentne gatunki, zamiast w głębinach wód, kryją się w ciemności jaskiń. Np. ślimak z gatunku Zospeum tholussum, który został odkryty na głębokości 980 m przez naukowców eksplorujących system chorwackich jaskiń Lukina Jama-Trojama. Przezroczyste zwierzęta najczęściej występują w wodzie Dlaczego większość transparentnych zwierząt żyje w wodzie? – Na lądzie problemem jest załamanie i odbicie światła na granicy ośrodków o bardzo różnej gęstości, czyli takich, w których światło przemieszcza się z różną prędkością. Czyli w tym przypadku – na granicy powietrza i tkanek. W wodzie jest inaczej. Gęstość…

thumb1379628reference-aeaf9a1.jpg
width: 1280
height: 720

Jak zwierzęta stają się niewidzialne? Mimikra: sztuka oszukiwania
type: item
date: 2019-11-04T08:49:58.000Z
creator: Natalie Angier
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: kamuflaż
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: Przetrwanie może zależeć od umiejętności zwodzenia, małpowania, znikania z oczu.
encoded: Gdy szekspirowski Makbet dowiaduje się, że nie będzie nigdy zwyciężony, póki las Birnam nie ruszy przeciw niemu, oddycha z ulgą, bo przecież kto rozkaże drzewom, by wyrwały z ziemią związane korzenie?* Najwyraźniej Makbet nigdy nie odwiedził wyspy Barro Colorado na jeziorze Gatún w Kanale Panamskim. Jest dziewiąta wieczór i ciemno jak w kotle u szekspirowskiej wiedźmy, ale w snopie światła rzucanym przez moją czołówkę drzewa wyglądają, jakby właśnie wyciągały z ziemi korzenie i ruszały na wędrówkę. Nad głową z brzęczeniem przelatuje mi 10-centymetrowy patyk i uderza w konar. Żółtozielony liść grzebie w stosie podobnych mu, tyle że brązowych, nie znajduje nic ciekawego i gramoli się ku następnej kupie liści. Podchodzę do tych wędrujących fragmentów drzew, by się im lepiej przyjrzeć. Oczywiście wiem, czym są naprawdę, ale i tak zdumiewa mnie ich dbałość o szczegóły, niemal komiczna wierność odwzorowania. Latający „patyk” to patyczak, przedstawiciel rzędu straszyków – Phasmatodea. Jego oskórek do złudzenia przypomina spękaną korę, walcowate ciało i głowa pokryte są fałszywymi pączkami i bliznami po opadłych liściach – tymi małymi gruzełkami i zagłębieniami, które sprawiają, że gałązka wygląda jak gałązka. Patyczaki spędzają dnie niemal bez ruchu i są wówczas nie do odróżnienia od leśnego tła. I właśnie o to im chodzi: chcą pozostać niewidzialne dla drapieżców posługujących się wzrokiem. Gra w chowanego kończy się po zmroku. Wtedy patyczaki i udające liście pasikoniki kończą z pseudoroślinną nieruchawością i biorą się do żerowania na liściach i ściółce leśnej. W świetle latarek ich oszustwo wychodzi na jaw. Świat przyrody obfituje w przebierańców starających się wprowadzić w błąd wszystkie możliwe zmysły. Hochsztaplerów takich są rzesze, a ewolucja i genetyka wielu krętaczy wciąż jeszcze czeka na rozszyfrowanie. Najczęściej oszustwo polega na maskowaniu się – ma uniemożliwić wykrycie przez drapieżców albo ofiary – lub i jednych, i drugich. I tak na przykład w Panamie zn…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/96298f36ba5a16340ef48721da8653a68acb2242-c89d1d6.jpeg
width: 740
height: 500

Dlaczego te nasiona udają... kupę? Tak sprytnych rozwiązań nie spodziewaliście się po roślinach
type: item
date: 2018-04-18T11:36:40.000Z
creator: redakcja
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: kamuflaż
subject: kupa
subject: rośliny
description: Nie robią nic przez cały dzień, jedynie ładnie wyglądają? Nic bardziej mylnego. Oto mistrzowie sprytu wśród roślin.
encoded: Wiele roślin, zwłaszcza gatunków storczykowatych, to wspaniali aktorzy. Potrafią udawać insekty, zwierzęta, a nawet odchody. Takie przebrania pomagają im chronić się przed wygłodniałymi roślinożercami lub ułatwiają proces zapylania i roznoszenia nasion. Postanowiliśmy sprawdzić, które rośliny są mistrzami naśladownictwa i dlaczego to robią. Sprytne storczyki Ludzie może i uwielbiają orchidee, ale niektóre insekty je wprost kochają. Po prostu nie potrafią oprzeć się ich urokowi. Entomolog z University of Arizona Katy Prudic nazywa niektóre storczyki Drakaea z Australii „perwersyjnymi” ze względu na sposób kuszenia os. Jak to robią? Ich centralny płatek przypomina samicę osy thynnine i wydziela atrakcyjny dla tych insektów zapach. Niczego nie podejrzewające samce nadlatują więc, by wyrwać rzekomą samicę, dosłownie i w przenośni. Przybycie samca sprawia, że fałszywa samica zaczyna się kołysać i pociąga samca w część kwiatu, w której znajduje się pyłek. Pokryte pyłkiem insekty lecą do następnego storczyka i w ten sposób zapylają. Rezultat osiągnięty! Równie podstępne są australijskie kacze orchidee czy północnoeuropejskie dwulistniki musze. Te drugie wykorzystują miodwy łąkowe, gdy te usiłują połączyć się w pary. Jak? Kwiaty są łudząco podobne widzianego z tyłu tułowia samicy osy. Australijski storczyk Chiloglottis reflexa również wygląda i pachnie jak osa, ale idzie o krok dalej – a raczej niżej. - Samice os nie mają skrzydeł i trzymają się blisko ziemi podczas uwalniania feromonów – twierdzi Steven Handel, ekolog ewolucyjny z Rutgers University. Z tego powodu Chiloglottis reflexa również rośnie blisko ziemi. Podczas badań naukowych opublikowanych w czasopiśmie naukowym Oecologia Handel i inni naukowcy zauważyli, że te storczyki, które rosną wyżej, nie przyciągają samców os. Prawdopodobnie insekty wiedzą, że samice nigdy by tam nie doleciały. Jaja motyla, myszy oraz … odchody? Nie tylko storczyki mogą wprowadzać w błąd. Rosnące w obu Amerykach rośliny o nazwie męczenni…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0344ed406c9aa2db5dc68133656c393656398b8e-fc1d060.png
width: 1560
height: 884

Ta skamielina jest ważna z dwóch powodów. Pierwszym naukowcy się chwalą, drugi jest wstydliwy
type: item
date: 2016-09-19T10:10:34.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dinozaury
subject: ewolucja
subject: kamuflaż
description: Rzadkie i piękne znalezisko przykuło uwagę badaczy i okazało się sensacją. To pierwszy potwierdzony przypadek używania kamuflażu przez dinozaury. Ale ta skamielina stała się sławna jeszcze z jednego powodu.
encoded: Otoczony przez drapieżniki, malutki roślinożerny jaszczur żyjący w okresie kredy mógł zrobić tylko jedno by przetrwać. Wykształcił kamuflaż. Analiza wspaniale zachowanej skamieliny wykazała, że zwierzę miało jasny brzuch i ciemny grzbiet. Dziś podobne umaszczenie mają na przykład antylopy, ale i ryby wykorzystują podobny kamuflaż. Przemieszanie jasnych i ciemnych stref potrafi sprawić, że drapieżnik straci na chwilę orientację, a cenne sekundy pozwolą potencjalnej ofierze zamienić swój status na niedoszłą. - To wyjątkowe – mówi paleontolog Jakob Vinther z angielskiego University of Bristol, współautor badania skamieliny, opublikowanego w Current Biology – Można tu jasno wyróżnić wzory kolorystyczne, paski, plamki. Jest jeszcze jeden powód, dla którego ta skamielina jest wyjątkowa. Nie jest to jednak powód, który wymienia się... w pierwszej kolejności. Dinozaur wydaje się robić kupę. Okrągły obiekt na dole skamieliny wydaje się koprolitem. Rozwiewamy jednak wątpliwości, dinozaur raczej nie umarł podczas defekacji, naukowcy nie wykluczają, że jego układ wydalniczy mógł zadziałać po śmierci stworzenia. Tekst: Traci Watson Źródło: National Geographic News, cały tekst znajduje się tutaj. Pomóżmy mieszkańcom Nepalu odzyskać normalne życie po trzęsieniu ziemi. Rok temu kataklizm zniszczył ten kraj, UNICEF zorganizował akcję pomocy dla Nepalczyków, w którą włączył się Robert Lewandowski! Dołączcie i wy! View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5fdfa736bf10881eee6422d5a10d045d46e5c043-bcbe587.jpeg
width: 945
height: 630