National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-07-31T11:19:06.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Dlaczego trzęsienie ziemi na Kamczatce nastąpiło właśnie teraz, a tsunami było mniejsze, niż oczekiwano? Hipotezy sejsmologów
items: Wulkany, rowy tektoniczne, Pacyficzny Pierścień Ognia, ale i dziewicza przyroda – Kamczatka to geograficzna osobliwość
items: Nie tylko Kamczatka. Oto 6 najbardziej niszczycielskich tsunami w historii
items: Traveler 12/22
items: Tragedia na Kamczatce. Gigantyczny sopel zawalił się na turystów
items: Niedźwiedzica z młodym zastrzeleni po tym, jak weszli na rosyjski okręt atomowy
items: Plaże Kamczatki usłane martwymi ciałami zwierząt morskich. Prawdopodobna przyczyna: wyciek paliwa rakietowego
items: Jak zorganizować podróż na Kamczatkę? 10 praktycznych informacji
items: Ta galeria sprawi, że twoim kolejnym podróżniczym marzeniem będzie... Kamczatka [GALERIA]
items: Kamczatka, Antarktyda. Najbardziej niedostępne miejsca, w najbardziej luksusowym wydaniu
items: "Widziałem niesamowite połączenie wszystkiego ze wszystkim". Krystian Bielatowicz o tym, że Kamczatka to dzieło sztuki
items: Rosja: Kąpiel na Kamczatce
items: Dlaczego podróżnik nie ma zegarka? Felieton Ediego Pyrka
items: W ciągu pół godziny z jednej sieci ekipa wyjęła jakieś 500 kg ryb. Reportaż z Kamczatki
items: 03/2017
items: 09/2016
items: Silne trzęsienie ziemi w pobliżu Kamczatki. Czekamy na informacje o stratach
items: 5 zasad używania fatbajków
items: Felieton. Jest cudnie! Czyli siedem cudów Świata
items: Kluczewska Sopka - sus z wulkanu

Dlaczego trzęsienie ziemi na Kamczatce nastąpiło właśnie teraz, a tsunami było mniejsze, niż oczekiwano? Hipotezy sejsmologów
type: item
date: 2025-07-31T11:40:10.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: kamczatka
subject: ruchy sejsmiczne
subject: trzęsienie ziemi
description: Trzęsienie ziemi z 29 lipca 2025 roku było jednym z najsilniejszych w historii, tymczasem wysokość fal tsunami i zniszczenia okazały się zaskakująco niewielkie. Naukowcy starają się zrozumieć, dlaczego.
encoded: Spis treści: Dlaczego tsunami było słabsze, niż się spodziewano? Silne trzęsienie dużo wcześniej od przewidywań Trzęsienie ziemi na Kamczatce z 29 lipca 2025 było jednym z najsilniejszych zarejestrowanych w historii. A jednak zarówno zniszczenia, jak i fale tsunami przez nie spowodowane okazały się mniejsze, niż oczekiwano. Trzęsienie o tej sile nie powinno też wystąpić w tak krótkim odstępie od tego z 1952 roku. Sejsmolodzy mają kilka hipotez, dlaczego tak się stało. Dlaczego tsunami było słabsze, niż się spodziewano? Formowanie się fal tsunami zależy bezpośrednio od ukształtowania dna morskiego. Nagle przesuwające się w czasie trzęsienia ziemi obszary dna morskiego powodują przemieszczenie się gigantycznych mas wody we wszystkich kierunkach, co skutkuje powstaniem fal tsunami. Ich dalsza wędrówka uzależniona jest od wielu czynników, m.in. interakcji z normalnymi falami wywołanymi wiatrem, pływami i ukształtowaniem dna morskiego oraz linii brzegowej. W porównaniu z niszczącymi trzęsieniami ziemi z lat 2007 na Sumatrze i 2011 w Japonii epicentrum na Kamczatce było zlokalizowane nieco głębiej – około 20,7 km pod powierzchnią dna morskiego. To zaowocowało mniej gwałtownym, mniej pionowym i bardziej rozproszonym przemieszczaniem się mas wody uniesionych przez ruchy tektoniczne. Poza tym – im dalej od centrum, tym bardziej energia fali słabnie, wytracając się podczas podróży po oceanie. Nie bez znaczenia jest też fakt, że Kamczatka to region słabo zaludniony, więc siłą rzeczy ucierpiało tam mniej ludzi i budynków. Silne trzęsienie dużo wcześniej od przewidywań Kamczatka to region częstych trzęsień ziemi, spowodowanych przez dwie ścierające się olbrzymie płyty tektoniczne: pacyficzną i północnoamerykańską. Zajmująca się monitoringiem trzęsień ziemi amerykańska instytucja United States Geological Survey (USGS) twierdzi, że podczas lipcowego zdarzenia jedna z płyt tektonicznych nagle podniosła się, ścierając się z drugą. Duży fragment skorupy ziemskiej znajdujący się nad a…

Zrzut-ekranu31-7-2025122210earthquake.usgs.gov-e052073.jpeg
width: 1202
height: 849

Wulkany, rowy tektoniczne, Pacyficzny Pierścień Ognia, ale i dziewicza przyroda – Kamczatka to geograficzna osobliwość
type: item
date: 2025-07-30T11:52:17.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: geologia
subject: kamczatka
subject: trzęsienie ziemi
subject: wulkany
description: Leżąca na styku dwóch płyt tektonicznych Kamczatka to obszar o wyjątkowej aktywności sejsmicznej i wulkanicznej. W tej trudno dostępnej części Rosji można znaleźć zarówno geologiczne cuda, jak i niemal dziewiczą przyrodę.
encoded: Spis treści: Wulkany Kamczatki Tektonika i trzęsienia ziemi Pacyficzny Pierścień Ognia Przyroda Kamczatki Regularnie nawiedzają ją trzęsienia ziemi i nic dziwnego. Kamczatka to unikatowy półwysep, położony w jednym z najbardziej aktywnych sejsmicznie regionów świata. Pozostaje też oazą dzikiej przyrody, zachowaną głównie dzięki trudnemu dostępowi, ale i tworzonym tam rezerwatom. Wulkany Kamczatki Kamczatka to jedno z najbardziej wulkanicznie aktywnych miejsc na Ziemi. Na półwyspie znajdują się setki kominów wulkanicznych i około 30 czynnych wulkanów. Najwyższy szczyt Kamczatki (4750 m n.p.m), a przy okazji najbardziej aktywny wulkan Eurazji to Kluczewska Sopka. W 1996 roku pięć obszarów wulkanicznych Kamczatki zostało wpisanych na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Kamczackie wulkany, choć trudno dostępne, są obiektem badań naukowców z całego świata oraz coraz popularniejszym celem wypraw miłośników dzikiej przyrody i ekstremalnych zjawisk geologicznych. Tektonika i trzęsienia ziemi Kamczatka leży na styku dwóch potężnych płyt tektonicznych – pacyficznej i północnoamerykańskiej. Proces ścierania się płyt generuje olbrzymie naprężenia w skorupie ziemskiej, które manifestują się w postaci trzęsień ziemi. Kamczatka doświadcza ich regularnie, a niektóre z nich osiągają siłę przekraczającą 7 stopni w skali Richtera. W 1952 roku trzęsienie o magnitudzie 9,0 wywołało potężne tsunami, które dotarło aż do wybrzeży Hawajów. Z podobnym mieliśmy do czynienia 29 lipca 2025. Wzdłuż wschodniego wybrzeża półwyspu ciągnie się Rów Kurylsko-Kamczacki – głęboki na ponad 10 kilometrów fragment dna Pacyfiku. To jedno z najgłębszych miejsc na Ziemi i granica między płytami tektonicznymi, gdzie płyta pacyficzna wsuwa się pod kontynentalną. Pacyficzny Pierścień Ognia Kamczatka jest częścią tzw. Pacyficznego Pierścienia Ognia – ogromnego pasa aktywności wulkanicznej i sejsmicznej otaczającego Ocean Spokojny. To właśnie w tym obszarze znajduje się ponad 75% wszystkich aktywnych …

GettyImages-1338198407-b71ec47.jpg
width: 6015
height: 4017

Nie tylko Kamczatka. Oto 6 najbardziej niszczycielskich tsunami w historii
type: item
date: 2025-07-30T05:45:06.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: geografia
subject: kamczatka
subject: katastrofy
subject: tsunami
subject: tsunami w japonii
description: Największe tsunami w historii zostawiły po sobie ślady, które zmieniły losy całych społeczności. Dziś natura ponownie o sobie przypomniała – silne trzęsienie ziemi o magnitudzie 7,5 nawiedziło rosyjski półwysep Kamczatka, wywołując panikę i ewakuacje. Jakie są przyczyny tych katastrof i co łączy je z dzisiejszymi wydarzeniami?
encoded: Spis treści: Jak powstaje tsunami i dlaczego bywa tak śmiercionośne? Tsunami na wschodnim wybrzeżu Japonii, 2011 rok Tsunami w Indonezji, 1883 rok Tsunami na Morzu Południowochińskim, 1782 rok Tsunami w Portugalii, 1755 rok Tsunami w starożytnej Grecji, 1500 rok p.n.e. Tsunami na Oceanie Indyjskim, 2004 rok Do tragicznych skutków tsunami prowadzą najczęściej podwodne trzęsienia ziemi, erupcje wulkanów lub osuwiska. Fale o wysokości kilkudziesięciu metrów uderzają wtedy w ląd z siłą nieporównywalną z żadnym innym żywiołem. Choć rozwój technologii pozwala dziś szybciej ostrzegać ludność, potężne wstrząsy – takie jak to, które dziś sparaliżowało rosyjską Kamczatkę – przypominają, że natura wciąż ma przewagę. Przypominamy 6 najbardziej niszczycielskich tsunami w historii i analizujemy, co było ich bezpośrednią przyczyną. Jak powstaje tsunami i dlaczego bywa tak śmiercionośne? Tsunami to jedno z najbardziej niszczycielskich zjawisk. Przemieszczające się z ogromną prędkością potężne fale nie oszczędzają niczego, co napotykają na swojej drodze. Każde tsunami wywołuje ogromne straty materialne, ale nie to jest najgorsze, bo budynki i drogi można odbudować. Większość takich katastrof pochłania masę istnień ludzkich. Czym właściwie jest to przerażające zjawisko? Mówiąc o tsunami, na myśli trzeba mieć falę oceaniczną, wywołaną innym zjawiskiem noszącym znamiona katastrofy naturalnej: rozpadem lodowców, podwodnym trzęsieniem ziemi lub wybuchem wulkanu. Tsunami może być też następstwem upadku meteorytu lub asteroidy. W miejscu wzbudzenia fala zaczyna rozchodzić się pierścieniowo. Na otwartym morzu, gdzie nie napotyka żadnych przeszkód naturalnych, wzburzona woda osiąga prędkość dochodzącą do 900 km/godz. W takich warunkach fala tsunami osiąga długość kilkuset kilometrów, ale jaj wysokość to maksymalnie kilkadziesiąt centymetrów. Zjawisko spiętrzenia wody ma miejsce dopiero w obszarach strefy brzegowej. Wówczas fala może osiągnąć kilkadziesiąt metrów lub więcej. Najwięcej takich …

tsunami-GettyImages-159952838-f950eaf.jpg
width: 2036
height: 1472

Traveler 12/22
type: item
date: 2022-11-15T09:57:21.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: czas
subject: etiopia
subject: kamczatka
subject: Kultura
subject: Travel
description: Alpy na 4 pory roku
encoded: Na dachu Europy Ciągną się aż przez 1200 km i należą do ośmiu krajów: Austrii, Francji, Niemiec, Włoch, Szwajcarii, Monako, Liechtensteinu oraz Słowenii. Gwarantują niezapomniane przeżycia i jedne z najpiękniejszych widoków w Europie. To oczywiście Alpy, największe góry naszego kontynentu, których imponujące panoramy tworzy ponad sto czterotysięczników, z najwyższym Mont Blanc (4810 m n.p.m.) i chyba najbardziej rozpoznawalnym i najpiękniejszym szczytem, jakim jest Matterhorn. Nie ma lepszego w Europie miejsca do uprawiania wspinaczki, trekkingów, wszelkich sportów zimowych, jazdy na rowerze, paralotniarstwa czy kanioningu. Ale Alpy to też unikalne fauna i flora oraz wielowiekowa kultura, architektura i kulinaria. Szczególnie te ostatnie przeżywają dziś swego rodzaju renesans. Znani szefowie kuchni nadają starym tradycyjnym potrawom nowy wymiar. Wzbogacają je o zioła oraz inne produkty pochodzące z okolic, żeby zintensyfikować doznanie. Nic dziwnego, że Alpy stają się modnym kierunkiem na kulinarnej mapie Europy, z mnóstwem restauracji z wyróżnieniami Michelina. Jednak to, co nas tam ciągnie, to przede wszystkim natura. Możliwość pooddychania pełną piersią i podelektowania się ogromem przestrzeni, jaki oferują. To szansa zanurzenia się w świat wiejskich chat i położonych w unikatowych miejscach schronisk, pobycia choć przez moment z dala od cywilizacji, samemu ze sobą. Góry są spa dla naszego mózgu, dlatego traktujmy je jak terapię. Tylko pamiętajmy, że bywają też niebezpieczne, dlatego ruszajmy w nie dobrze przygotowani. I nigdy nie przeceniajmy swoich umiejętności. AGNIESZKA FRANUS REDAKTOR NACZELNA

traveler-12-22-ebe339a.jpg
width: 595
height: 748

Tragedia na Kamczatce. Gigantyczny sopel zawalił się na turystów
type: item
date: 2021-03-08T16:29:32.000Z
creator: Katarzyna Mazur
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: kamczatka
subject: Travel
description: Jedna osoba zginęła, a trzy zostały ranne w wyniku odłamania się olbrzymiego sopla lodu z zamarzniętego wodospadu Wiluczyńskiego w Rosji, a wśród poszkodowanych jest dziesięcioletni chłopiec – donoszą rosyjskie media. Do tragicznego zdarzenia doszło 7 stycznia.
encoded: Wysoki na ponad 40 metrów wodospad Wiluczyński to jedna z największych atrakcji turystycznych Kamczatki i mieści się około 40 kilometrów od stolicy regionu – Pietropawłowska Kamczackiego. Potężny strumień wody zamarza tu każdej zimy, zmieniając się w tak zwany Carski Sopel i tworząc bajkowy krajobraz, który przyciąga setki turystów. 7 stycznia czworo turystów znalazło się wśród dziesiątek osób odwiedzających wodospad, gdy nagle olbrzymi sopel runął na zgromadzone pod nim osoby, a pechowa czwórka została uwięziona pod ciężką warstwą lodu. Akcja ratownicza rozpoczęła się natychmiast – zgodnie z błyskawiczną decyzją rosyjskiego Ministerstwa ds. Sytuacji Nadzwyczajnych na miejscu zdarzenia pojawiło się aż 40 helikopterów, by uwolnić turystów z lodowej pułapki. Gdy dotarli na miejsce, okazało się jednak, że jeden z turystów już nie żyje. Pozostali – w tym młody chłopiec – zostali natychmiastowo ewakuowania do szpitala z powodu ciężkich obrażeń. “Urodzony w 2010 roku chłopiec doznał urazu głowy, kręgosłupa i klatki piersiowej, obecnie przebywa na oddziale intensywnej terapii, jego stan jest poważny. Ojciec dziecka również przebywa w szpitalu. Jego stan jest stabilny. Obydwaj dzień wcześniej przylecieli z Władywostoku” – przekazała w swoim oświadczeniu wiceminister zdrowia Kraju Kamczackiego Marina Wołkowa, zaś Ministerstwo ds. Sytuacji Nadzwyczajnych poinformowało, iż pozostałe grupy turystów bezpiecznie opuściły miejsce zdarzenia i nie odnotowano większej liczby poszkodowanych. Co mogło być przyczyną oberwania gigantycznego sopla? Jak podała agencja prasowa TASS, niewykluczone, że była to lawina z pobliskiego wulkanu. “W rejonie Wulkanu Wiluczyńskiego lawiny schodzą bardzo często. To najbardziej narażony na nie obszar na Kamczatce. Prawdopodobnie to lawina, która doprowadziła do ruchu mas lodu, była przyczyną odłamania się lodu na wodospadzie ” – powiedział agencji Jarosław Murawiow z Instytutu Wulkanologii i Sejsmologii Dalekowschodniego Oddziału Rosyjskiej Akademii Nau…

sopel-cara-18d3034.jpeg
width: 1300
height: 701

Niedźwiedzica z młodym zastrzeleni po tym, jak weszli na rosyjski okręt atomowy
type: item
date: 2020-11-13T14:41:19.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: kamczatka
subject: niedźwiedzie
description: Niedźwiedzica z młodym wkroczyły na atomowy okręt podwodny, a rosyjska marynarka podjęła decyzję o zastrzeleniu zwierząt, co podniosło falę oburzenia w mediach społecznościowych.
encoded: Przedstawiciele rosyjskiej marynarki wojennej twierdzą, że nie było innej możliwości po tym, jak zwierzęta wspięły się na okręt zacumowany przy bazie w Wileńczyńsku, który mieści się w dalekowschodnim obwodzie kamczackim. Uważa się, że niedźwiedzie, których gatunek nie został ujawniony, przepłynęły przez Zatokę Krasheninnikowa i weszły na zadokowaną atomową łódź podwodną w pobliżu wioski Rybacziy – prawdopodobnie w poszukiwaniu pożywienia. Do zabicia niedźwiedzi przy pomocy "specjalistycznej broni myśliwskiej" wezwano eksperta i instruktora z Wileńczyńska – zamkniętego wojskowego miasta, w którym znajduje się eskadra okrętów podwodnych Floty Pacyficznej. Materiał filmowy został opublikowany 8 listopada, choć nie wiadomo, kiedy został nagrany. Uchwycił on moment, gdy jedno ze zwierząt wpada do wody po tym, jak zostało trafione kulą, a w tle słychać męski głos, mówiący, że gdyby oszczędzono niedźwiedzie, na pewno poszłyby na szabry do okolicznych wiosek. “Tak walczy się z niedźwiedziami w Rosji” – dodał. Kanał informacyjny Baza, który działa na platformie Telegram doniósł, że niedźwiedzie zostały zastrzelone, ponieważ matka "była bardzo wycieńczona i ranna, a młode mogłoby stać się agresywne bez matki". Baza, która podobno ma powiązania z rosyjskimi służbami bezpieczeństwa, dodała również, że mieszkańcy wsi próbowali przegonić niedźwiedzie już od kilku dni. Publikacja tych nagrań wywołała ogromną falę oburzenia w internecie, a użytkownicy wytykają wojsku niepotrzebne okrucieństwo wobec zwierząt. “To wy jesteście zwierzętami!”, “Cała istota Rosji w jednym nagraniu” – mówią niektóre z komentarzy. Półwysep Kamczatka jest domem dla około 24 000 niedźwiedzi, które często można spotkać na lokalnych plażach. Zazwyczaj żywią się korzeniami, jagodami i miodem, ale w obliczu zagrożenia niekiedy mogą atakować ludzi. 56 niedźwiedzi u bram wioski To, że w Rosji niedźwiedzie coraz częściej zbliżają się do terytorium ludzi, wynika ze zmian klimatycznych – nienaturalnie wysokie tempe…

niedzwiedzie-b55ef3f.jpeg
width: 1360
height: 765

Plaże Kamczatki usłane martwymi ciałami zwierząt morskich. Prawdopodobna przyczyna: wyciek paliwa rakietowego
type: item
date: 2020-10-07T12:47:54.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: kamczatka
subject: rosja
subject: Travel
subject: Zdrowie
description: Plaże na dalekim wschodzie Rosji coraz częściej usłane są trupami zwierząt morskich, a surferzy zgłaszają dolegliwości związane z zanieczyszczeniem tamtejszych wód.
encoded: Zanieczyszczenie wody na rosyjskim półwyspie Kamczatka, które spowodowało, że ciała martwych morskich stworzeń wypływają na brzeg, wywołało obawy, że winnym tej katastrofy był wyciek paliwa rakietowego przechowywanego na wojskowych poligonach doświadczalnych w tym regionie. Zanieczyszczenie wyszło na jaw pod koniec zeszłego miesiąca po tym, jak tamtejsi surferzy zgłosili wystąpienia biegunek, wymiotów i pieczenia oczu, mówiąc, że woda zmieniła kolor i nabrała zapachu. Urzędnicy potwierdzili później, iż surferzy mieli lekkie oparzenia rogówki. Chwilę później miejscowi ludzie donieśli, że widzieli wiele martwych gatunków morskich, w tym foki, ośmiornice i jeżowce, które wypłynęły na popularną wśród turystów plażę o czarnym piasku. Gubernator obwodu Władimir Sołodow przyznał w tym tygodniu, że morze u wybrzeży odległego półwyspu Kamczatka mogło zostać zanieczyszczone toksycznymi chemikaliami. Organizacja Greenpeace, która oceniała ten obszar, ostrze z kolei przed poważną "katastrofą ekologiczną". Urzędnicy ujawnili, że testy wykazały przekroczenie dozwolonego poziomu fenolu i produktów naftowych, a eksperci badają, czy było to związane z wyciekami toksycznych substancji. Dodali również, że nurkowie potwierdzili śmierć stworzeń morskich, a zanieczyszczenia zdążyły rozprzestrzenić się na duży obszar. Nikt nic nie wie? Tamtejsze władze walczą o znalezienie przyczyny katastrofy po tym, jak prezydent Władimir Putin zareagował gniewnie na doniesienia o wycieku ropy na Syberii Arktycznej, podczas gdy minister ekologii Dmitrij Kobylkin powiedział w komentarzach telewizyjnych, że Putin nakazał mu ustalić przyczynę tej sytuacji. Urzędnicy walczą o znalezienie przyczyny po tym, jak prezydent Władimir Putin w czerwcu zareagował gniewnie na spóźnione doniesienia o wycieku ropy na Syberii Arktycznej, podczas gdy minister ekologii Dmitrij Kobylkin powiedział w telewizji, że Putin nakazał mu ustalić przyczynę tej sytuacji. Gubernator Kamczatki zaś, ubrany w koszulkę "I/We are the Paci…

plaze-na-dalekim-wschodzie-rosji-coraz-czesciej-uslane-sa-trupami-zwierzat-morskich-fot-yelena-vereshchaka-tass-via-getty-images-6a0c1ec.jpeg
width: 1024
height: 683

Jak zorganizować podróż na Kamczatkę? 10 praktycznych informacji
type: item
date: 2020-09-14T06:29:10.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kamczatka
subject: Moto
subject: podróże
subject: przygoda
subject: rosja
subject: Sport
subject: Technologia
subject: Travel
description: Zobacz niezwykłe miejsce, które za czasów radzieckich było niedostępną, zamkniętą strefą. Przyrodniczo to jedno z piękniejszych miejsc na ziemi!
encoded: Przeczytaj, jak zorganizować podróż na Kamczatkę >>>

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/997a1cb156c7a624fdb337b8f584eaeb6a950d4a-25a0079.jpeg
width: 5233
height: 3412

Ta galeria sprawi, że twoim kolejnym podróżniczym marzeniem będzie... Kamczatka [GALERIA]
type: item
date: 2020-08-07T10:40:55.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kamczatka
subject: rosja
subject: Travel
subject: your shot
description: Nadal Rosja, choć z tą kontynentalną ma niewiele wspólnego. Jej krajobraz to fototapeta idealna!
encoded: Zobacz niezwykłe zdjęcia z Kamczatki >>> Kosmos - Dochodziło wpół do dziewiątej, ale słońce stało nisko nad horyzontem. Na trawie i liściach jeszcze pełno było porannej rosy, jakby o 6 rano. Na Kamczatce strefa czasowa jest tak ustawiona, że w lipcu ciemno robi się po 11 wieczorem, a dzień wstaje dopiero po szóstej – tak swoje pierwsze wrażenia opisuje Ludwika Włodek w artykule pt. „Przystanek Kamczatka” (National Geographic Traveler, nr 03.2016). To faktycznie wyjątkowy świat. Kosmos. A to wrażenie potęguje widok wulkanów, których na Kamczatce jest ponad 300 (jeden z najbardziej znanych - Tołbaczyk - wciąż pozostaje aktywny!) . Na półwyspie zachwycają też gejzery, jeziora wulkaniczne, rzeki i bogate we wszelką zwierzynę lasy. Można tu łowić ryby, podglądać niedźwiedzie i ptaki, uprawiać rafting, żeglarstwo, narciarstwo czy jazdę psim zaprzęgiem. Okolica wygląda wprost jak fototapeta idealna. Niezadeptana Dzięki odległości od autorytarnego centrum Rosji Kamczatka ma jakiś światowy wdzięk. W ludziach czuć otwartość i ciekawość świata typową dla mieszkańców nadmorskich krain. Rdzennej ludności, tzw. koriennogo nasielenia, jest tu tylko kilka tysięcy (w sumie wszystkich mieszkańców ok. 300 tys.). Składają się na nią Koriacy (spokrewnieni z Czukczami, tradycyjnie mieszkali na północy półwyspu), Itelmeni z południa i Eweni, którzy nie są właściwie rdzenni, bo przenieśli się na Kamczatkę w XIX wieku, z Syberii. Do tego nie ma tłumów turystów. Jeśli mamy mówić o turystyce, to wciąż raczej ekskluzywnej, nie masowej. Dojazd z Polski możliwy jest samolotem. Bilety z Warszawy do Pietropawłowska Kamczackiego kosztują ok. 2 tys. zł. Jeśli dotrzecie na miejsce, koniecznie spróbujcie czerwonego kawioru. Na bazarku w Pietropawłowsku można go kupować na słoiki! Zdjęcia w GALERII pochodzą ze strony amerykańskiej redakcji National Geographic, a wykonali je zarejestrowani użytkownicy yourshot.nationalgeographic.com.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/42f2edf7c2af6bb29da47336739c4a871db31594-f21490e.png
width: 997
height: 663

Kamczatka, Antarktyda. Najbardziej niedostępne miejsca, w najbardziej luksusowym wydaniu
type: item
date: 2019-12-18T11:13:27.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: Współpraca reklamowa
subject: kamczatka
subject: Wolny czas
description: Czasy, w których by poznawać daleki świat, trzeba było wyrzeczeń, minęły bezpowrotnie. Najbardziej unikatowe miejsca, niepowtarzalne przeżycia – szyte na miarę podróże, oparte na najlepszych lodge’ach, luksusowych obozach i statkach ekspedycyjnych. Pomyśl życzenie, resztą zajmie się załoga CARTER® – specjalistów od wypraw dla najbardziej wymagających.
encoded: View oEmbed on the source website W morzu traw Bezkresne stepy, pachnące lasy, potężne góry Ałtaju i piaski pustyni Gobi, kryjące jedne z najstarszych na Ziemi szkieletów dinozaurów, to wspaniałe pole gry dla spragnionych przygód. Jeśli dodać do tego niezwykle bogatą historię ludu, wywodzącego się od wielkiego Czyngis-chana i tysiącletnie tradycje, kultywowane do dziś przez jego potomków, mamy przepis na wyprawę marzeń. Mongolia zachwyca symbiozą człowieka z naturą i czeka na chętnych do poznania jej skarbów. Najlepiej zrobić to, przemierzając morze traw na grzbiecie konia, z wiatrem we włosach i poczuć wolność, nieporównywalną z niczym innym. Spotkania z pasterzami i hodowcami wielbłądów, to fantastyczna okazja, by zobaczyć, jak wygląda codzienne życie tych współczesnych nomadów. Chętnie dzielą się oni opowieściami, przy szklance kumysu, czyli sfermentowanego mleka klaczy. Jednym z najciekawszych zwyczajów, który można zobaczyć tu na własne oczy, jest polowanie na zwierzynę, przy pomocy wyszkolonych sokołów i orłów. Podróż ta byłaby jednak niekompletna bez nocowania w jurtach, stanowiących swoisty symbol Mongolii. Nie są to jednak zwyczajne jurty, a tradycyjnie skonstruowane i nowocześnie wyposażone luksusowe namioty, z prywatną łazienką, mogące śmiało konkurować z hotelami. W pojedynku tym zwyciężają one jednak już na starcie, gdyż żaden hotelowy pokój, nie oferuje widoku na zielone stepy tuż za progiem, ani na rozgwieżdżone niebo, przez otwierany nad głową dach. Nowa perspektywa Etiopia, dzięki swojemu położeniu na obszarze Wielkich Rowów Afrykańskich, może poszczycić się niesamowitym bogactwem krajobrazów geologicznych, uznawanych za jedne z najbardziej spektakularnych na całym kontynencie. Wiele z nich, skrywa jednak swoje prawdziwe piękno, które można dostrzec dopiero patrząc na nie z góry. Podróż na pokładzie helikoptera, to idealna okazja, by spojrzeć na ten niezwykły kraj z innej perspektywy. Spośród wielu imponujących widoków, warto wymienić choćby fantazy…

kamczatka-fot-getty-images-114b149.jpeg
width: 2121
height: 1414

"Widziałem niesamowite połączenie wszystkiego ze wszystkim". Krystian Bielatowicz o tym, że Kamczatka to dzieło sztuki
type: item
date: 2019-06-17T09:18:42.000Z
subject: Lifestyle
subject: National Geographic Site
subject: fotografia
subject: kamczatka
subject: Kultura
subject: niedźwiedzie
subject: praca
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Jak stworzyć stuprocentowy film przyrodniczy (taki z głosem Krystyny Czubówny!)? Czego można nauczyć się z obserwacji kamczackich niedźwiedzi? I jaką drogę trzeba przebyć od marzenia do realizacji? Rozmawiamy z Krystianem Bielatowiczem - fotografem, filmowcem, zdobywcą Kryształowego drona w kategorii Natura za film "Wild Kamczatka".
encoded: Hanna Gadomska: Powiedziałeś kiedyś, że na Kamczatce można popłakać się ze szczęścia. Kiedy trafiasz w takie miejsce jak Kamczatka i widzisz ogrom natury, wulkany, ocean, niedźwiedzie, patrzysz na to dzieło sztuki, to ogarnia cię wzruszenie. Dla mnie to było oczyszczające. I przyznaję - popłynęła mi łza ze szczęścia. Z radości, że mogę tego doświadczać tak silnie. Krystian Bielatowicz: Kiedy zamarzyłeś o Kamczatce? Tak naprawdę nigdy nie wypowiedziałem głośno takiego marzenia. Nie ciągnęło mnie do takich miejsc, raczej do Ameryki Łacińskiej, gdzie wcześniej podróżowałem i fotografowałem. Ta historia zaczęła się od wpisu na Facebooku. Fotograf National Geographic - Marcin Dobas, którego wtedy nie znałem osobiście – szukał filmowca, który dołączyłby do jego projektu. Pokazał mi ten wpis Paweł Młodkowski, inny fotograf National Geographic. Pomyślałem: pasuję. Poczułem, że pojawia się przede mną szansa, że nie ma przypadków. Wysłałem Marcinowi portfolio, a on spośród osób, które się zgłosiły, wybrał mnie. Nie brzmi jak prosty przepis na zrobienie filmu przyrodniczego, a raczej jak historia o łączeniu kropek. To taki łańcuszek. Okazuje się, że wszystko jest połączone. Tylko trzeba mieć wyznaczony cel, żeby widzieć okazje. Wydaje mi się, że kiedy zaczynasz o czymś marzyć, musisz to skonkretyzować. Zaczynasz o tym więcej myśleć, robić coś w tym kierunku i to się stopniowo realizuje. Krystian Bielatowicz (Fot. <a data-hovercard="/ajax/hovercard/user.php?id=100000483947718&extragetparams=%7B%22__tn__%22%3A%22%2CdK%2AF-R%22%2C%22eid%22%3A%22ARD55TvgaeGX9asXi-X1hbLBu5ZmuhDQshFkbi8EM2ud3-m3Wgc8G8z0rDm01oUX_nVD-xxviEwMSoGb%22%2C%22directed_target_id%22%3Anull%2C%22groups_location%22%3Anull%7D" data-hovercard-prefer-more-content-show="1" href="https://www.facebook.com/kamil.bilinski.927?__tn__=%2CdK%2AF-R&eid=ARD55TvgaeGX9asXi-X1hbLBu5ZmuhDQshFkbi8EM2ud3-m3Wgc8G8z0rDm01oUX_nVD-xxviEwMSoGb">Kamil Biliński) I tak moja przygoda z filmem przyrodniczym zaczęła się rok wcześniej. Chcia…

krystian-bielatowicz-wywiad-ujecia-z-dzikiej-kamczatki5-8ff94d1.jpeg
width: 2000
height: 1125

Rosja: Kąpiel na Kamczatce
type: item
date: 2018-10-18T08:09:00.000Z
creator: Janusz J. Plewniak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: kamczatka
subject: Lifestyle
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Kierunek podróży na półwyspie jest jeden. Z południa na północ. Pytanie, jak daleko się zajedzie.
encoded: Droga jest tylko jedna. Z licznymi odgałęzieniami, z różną nawierzchnią, ale tylko jedna. Wzdłuż półwyspu, z południa na północ. Bo to na południu Kamczatki znajduje się stolica Pietropawłowsk Kamczacki, tu jest port oceaniczny, a w pobliskim Elizowie lotnisko. To ważne miejsca, bo z resztą Rosji, pieszczotliwie nazywaną „matierikiem”, nie ma żadnych połączeń lądowych. Na ten jęzor wulkanicznego lądu między Japonią a Alaską można tylko przylecieć albo dopłynąć. A potem udać się w drogę. Zatem spróbujmy. Wynajętym w Elizowie minibusem dojeżdżamy do pierwszego przystanku. Poratunka to niewielka miejscowość sanatoryjna. Z asfaltowej szosy, ciągnącej się wzdłuż rzeki, poza zarośniętym gęstymi krzewami poboczem niewiele widać. Jak zostaniemy później w Pietropawłowskim Instytucie Wulkanologii poinformowani, pieriestrojka nie wszędzie dotarła jednakowo. I tak na prawo od drogi zezwala się już cudzoziemcom przebywać, natomiast na lewo – nie. Zatrzymujemy się więc po prawej stronie, najpierw w ośrodku Sputnika. Dzika grupa z Europy? Nie, nie ma wolnych miejsc. Kierowca nie poddaje się i wiezie nas do kolejnego miejsca. Mimo że ta baza jest w remoncie, udaje nam się zakotwiczyć. WANNA W LESIE Spacer po Poratunce. Dwa, a może trzy sklepy, dwie knajpy, jedna szaszłykarnia. Chwilowo nic nie podają. Zabrakło zimnej wody. Jak odkręcą, to zaczną handlować. Jak to zimnej? To ciepła jest, a zimnej zabrakło? – Ciepła jest zawsze, bo za darmo płynie spod ziemi. A zimna z daleka, z gór, wodociągami – tłumaczą miejscowi. Wody termalne ponoć bardzo lecznicze. A co leczą ? – Panie, wszystko leczą. Nawet Putin był oglądać! W Poratunce basenów jest bez liku. Tyle że w kiepskim stanie. Byle jaki beton z odpadającymi połaciami ścian, byle jaka przebieralnia przy natryskach... Ale i tak w większości bez pozwolenia nie mamy szansy się moczyć. Dzięki Maksymowi, miejscowemu nauczycielowi, udajemy się na basen milicyjny. Wyjątkowy, bo wejść może każdy, kto wykupi bilet. Dwa prostokąty z wodą ciepłą…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/225a757e26386bd57e9574d0a4c06a72f719f96b-5c841f9.jpeg
width: 508
height: 359

Dlaczego podróżnik nie ma zegarka? Felieton Ediego Pyrka
type: item
date: 2018-08-02T05:48:33.000Z
creator: Asia Pyrek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: czas
subject: etiopia
subject: kamczatka
subject: Kultura
subject: Travel
description: Moja szanowna lepsza połowa przyszła do mnie i powiedziała, żebym napisał felieton o czasie. Odparłem, że nie mam czasu. A ona mi na to (bo żony mają jakąś genetyczną zdolność posiadania ostatniego słowa); żebym się nie wygłupiał. A ja no to, że się nie wygłupiam. A ona… (jw.).
encoded: Więc... – wiem, wiem kochanie, że zdania się nie zaczyna od więc – tak więc po dłuższym zastanowieniu postanowiłem napisać coś o czasie, szczególnie że czas ma to do siebie, że jest towarem bardzo dziwnym. I względnym. Na przykład taka Etiopia. Też dziwny kraj. Jadąc tam na wakacje, cofamy się w przeszłość. Młodniejemy. Jesteśmy piękniejsi, mamy jeszcze włosy i własne zęby. I jeszcze nam się chce. Jak tam byłem, pisałem do ludzi listy i najbardziej bawiło mnie pisanie do tych ludzi, których jeszcze nie znałem, gdy byłem w Etiopii – czyli kiedy do nich pisałem, to ich jeszcze nie znałem. Trochę to skomplikowane, ale… uwierzcie mi, miałem niezłą zabawę. Szczególnie wtedy, gdy zacząłem się zastanawiać, jak bym postąpił, gdybym wiedział to, co wiem kilka lat później. Czyli co by było, gdybym znał konsekwencje moich działań? Wtedy na pewno nie zamówiłbym tej pizzy co ostatnio. Czyli czas w Polsce i czas w Etiopii nie jest tym samym. To samo jest z podróżami na drugi koniec świata (jakby świat miał koniec) – i ta słynna różnica czasu, której nigdy nie zrozumie taki miś o małym rozumku jak ja. Bo gdy na ten przykład jestem na Kamczatce, a tam jest jakieś 12 godzin później niż w Polsce, i dzwonię do domu z tej Kamczatki, to tam, gdzie jestem, jest dziś, a w Polsce jest jeszcze wczoraj. I jeślibym z tej Kamczatki mógł się w sekundę przenieść do Polski, to byłbym wczoraj w Polsce i rozmawiałbym przez telefon ze sobą w jutrze. I co najważniejsze – co miałbym sobie do powiedzenia? Tak kochanie, kiedy mówię do siebie, to mam wrażenie, że jestem na Kamczatce… Ale najbardziej to lubię czas u Indian. Bo u nich obowiązuje Indian Time (czyli „czas indiański”), który rządzi się swoimi własnymi prawami. Po pierwsze – ten czas jest zależny od duchów, a nie od zegarków. Bo jeśli duch ci powie, że nie masz być o tej godzinie, tylko o innej i w całkiem innym miejscu, nie dyskutujesz, tylko idziesz gdzie indziej i kiedy indziej. Po drugie – na Indian Time mają też wpływ sny i wizje. Bo jak …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/23ca7fe3a8ca4f25c9e55f0614022bfd8f7e2a7c-4761c63.jpeg
width: 858
height: 559

W ciągu pół godziny z jednej sieci ekipa wyjęła jakieś 500 kg ryb. Reportaż z Kamczatki
type: item
date: 2018-04-25T07:32:18.000Z
creator: David Quammen
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ikra
subject: kamczatka
subject: kawior
subject: ławica ryb
subject: łososie
subject: ocean spokojny
subject: ryby
subject: rzeka
description: Na rosyjski półwysep Kamczatka przybywają jedne z największych ławic łososi w basenie Pacyfiku, źródło pożywienia dla zwierząt i ludzi. Dziś te ryby potrzebują pomocy.
encoded: Na rosyjski półwysep Kamczatka przybywają jedne z największych ławic łososi w basenie Pacyfiku, źródło pożywienia dla zwierząt i ludzi. Dziś te ryby potrzebują pomocy. Kamczatka to ogromne ostrze lądu, które wystaje z kontynentalnej części północno-wschodniej Rosji, wcinając się w zimne morza. Dzikie miejsce, w którym niedźwiedzie brunatne i bieliki olbrzymie mają się świetnie dzięki diecie złożonej z tłustych ryb. Obwód Kamczacki (jak brzmi oficjalna nazwa regionu) zamieszkuje 350 tys. ludzi i oni także są w znacznym stopniu zależni od ryb. Prawdę mówiąc, trudno zrozumieć Kamczatkę, nie biorąc pod uwagę rodzaju Oncorhynchus – pacyficznych łososi sześciu gatunków (czawycza, nerka, keta, kiżucz, gorbusza i masu). 20 proc. populacji Północnego Atlantyku przybywa tu składać ikrę. Półwysep jest większy od Polski, ale ma zaledwie około 300 km utwardzonych dróg. Jego stolicą jest Pietropawłowsk Kamczacki, na południowo- wschodnim wybrzeżu, zamieszkiwany przez połowę 350-tysięcznej ludności półwyspu. Po drugiej stronie zacisznej zatoki znajduje się baza atomowych okrętów podwodnych Rybaczij, największa w Rosji. Miasto rozwinęło się jako jej zaplecze w czasach sowieckich, gdy cały półwysep był zamkniętą strefą militarną. Podróż do większości pozostałych miejsc na Kamczatce jest nadal trudna, jeśli nie ma się dostępu do wojskowego śmigłowca Mi-8. Jednak istnieje tu skromna sieć dróg żwirowych, a jedna z nich wije się w górę biegu wąskiej rzeki Bystrej, przez Góry Środkowe, do kompleksu budynków wylęgarni łososi Małki. Wylęgarnie na Kamczatce zaczęły działać w roku 1914, u schyłku epoki carów, ale ten obiekt założono zaledwie 30 lat temu. Przy wejściu ktoś powiesił plakat obwieszczający po rosyjsku: Natura stworzyła Kamczatkę jakby z myślą o rozmnażaniu łososia. Plakat wyliczał też kilka innych czynników, które temu sprzyjają: wieczna zmarzlina prawie tu nie występuje, opady są obfite, odpływ wód – dobry i stabilny. Ze względu na izolację Kamczatki od kontynentalnych systemów…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/48c2e683fc9a2fb5a7a1f3dbc8082d5299be55dc-2d756a0.jpeg
width: 714
height: 476

03/2017
type: item
date: 2017-06-01T10:30:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: cuda świata
subject: kamczatka
subject: natura
subject: podróże
subject: zwiedzanie
description: Do dziś pamiętam termiczny szok, którego doświadczyłam po zanurzeniu się w lodowatych wodach Bajkału. Do tego kroku skłoniły mnie słowa znajomego Rosjanina, który powiedział, że nie zrobić tego to tak, jakby nad Bajkałem w ogóle nie być. Wskoczyłam więc i natychmiast poczułam, jak miliony szklanych igiełek wbijają się w moją skórę. Z bólu chciało mi się nie krzyczeć, a wyć. Pamiętam też, że gdy już się wydostałam na pokład statku, poczułam przypływ gorąca. Już nigdy potem nad Bajkałem nie marzłam. Wcześniej zakładałam wszystko, co miałam, nie mogąc zrozumieć, dlaczego ja się trzęsę, a Rosjanie chodzą w marynarskich T-shirtach i utrzymują, że jest im ciepło. To bajkalskie doświadczenie uważam za bezcenne nie tylko dlatego, że kąpiele w lodowatej wodzie uodparniają i hartują organizm. Inny powód jest taki, że pokonałam wtedy samą siebie, swoją niechęć do zimna. Spróbowałam czegoś nowego, co nie było przyjemne, ale potem wyzwoliło we mnie niezwykłą radość i energię. Nie zawsze jednak nowe doświadczenia muszą być tak ekstremalne. Nasz redakcyjny kolega Adam Robiński chodził po rozżarzonych węglach i opowiada, że każdy może to zrobić (str. 42). Basia Żukowska po tym, jak pierwszy raz spróbowała slackline’u (str. 24), zaraża swoją nową pasją kolejne osoby. W tym specjalnym wydaniu NG Traveler zebraliśmy dla Was różnego rodzaju aktywności – np. zorbing, nauka strzelania z łuku, żeglarstwo czy eksplorowanie jaskiń – opisane przez autorów, dla których często był to również ich pierwszy raz. Na pewno znajdziecie tu wiele inspiracji wzbogaconych o dużą dawkę praktycznych informacji. To po prostu idealne pomysły na niestandardowe weekendy, bo naprawdę warto próbować. Przekonajcie się sami.
encoded: Powietrze 6 Cessną do Afryki Samemu polecieć na kawę do Casablanki – czyż nie brzmi to świetnie? 2 Ptasiarstwo Bezkrwawym łowom można oddawać się wszędzie. Pozwalają w wyjątkowy sposób kontemplować uroki natury. 16 Latanie tunelowe Tunel aerodynamiczny zapewnia doznania jak przy skoku ze spadochronem, za to bez ryzyka. 18 Szybownictwo Jeśli chcesz zostać pilotem, prowadzenie szybowca jest chyba najszerzej dostępną drogą do tego celu. 20 Paralotniarstwo Przestworza da się podbijać na wiele sposobów, np. na skrzydle paralotni. 24 Slackline Po taśmie można spacerować i metr, i setki metrów nad ziemią. Wszystko zależy od umiejętności i stanu nerwów. 26 Oglądanie gwiazd Człowiek oddawał się mu od zarania dziejów. Wciąż jest dla nas mistyczne. Ziemia 28 Wielki szlak himalajski Wymaga sprawności i hartu ducha, ale gwarantuje niezapomniane przeżycia. 34 Parkour Widowiskowa akrobatyka w realiach ulic metropolii. Sport i styl życia zarazem. 38 Rajdy przygodowe Sprawny zespół i zaskakujące wyzwania. Przygoda przez duże „P”. 42 Spacer po żarze Okazuje się, że każdy może przez chwilę poczuć się jak szaman czy fakir. 44 Zorbing Doświadczenie o dziecięcym charakterze, a jednak ekstremalne. 46 Rajdy konne Przemierzanie świata na sposób z poprzednich wieków wciąż kręci. 50 strzelanie z łuku Trochę powrót do dzieciństwa, a trochę droga do wyciszenia i koncentracji. 52 Speleologia Zaglądanie pod podszewkę ziemi gwarantuje przeżycia jedyne w swoim rodzaju. 56 Via Ferraty Na tych górskich trasach amator może doświadczyć przeżyć alpinisty. 60 Rowerem przez kontynenty Niespieszne smakowanie egzotyki, kolekcjonowanie przygód i poczucie absolutnej wolności. 64 Capoeira Trochę taniec, trochę sztuka walki, a jednocześnie pełnia ruchu przy energetycznej brazylijskiej muzyce. 66 Survival Biegłość w sztuce przetrwania może się przydać nie tylko z dala od cywilizacji. 68 Bieganie Najprostszy i najtańszy sposób na poprawę kondycji i zastrzyk endorfin. 70 Jak zostać rycerzem Dołączenie do grupy rek…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f3934b8718a3d96a33dd682f2fa830d00280b6f9-b56137a.jpeg
width: 2552
height: 3225

09/2016
type: item
date: 2016-09-29T12:47:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: góry
subject: kamczatka
subject: narciarstwo
subject: śnieg
subject: Sport
subject: wulkany
subject: zima
description: Zaczyna się od drobiazgów. Potykasz się o przeszkody, masz problemy z czytaniem, przecierasz łzawiące oczy. Kupujesz okulary – jest lepiej. Ale z czasem świat wokół ciebie i tak traci barwy, widzisz wszystko jakby przez mgłę. W końcu otaczają cię wyłącznie cienie i przychodzi ten dzień, kiedy nie dostrzegasz już krajobrazów, twarzy, przedmiotów dookoła, własnych rąk. Oślepłeś. Zaćma może przydarzyć się każdemu, ale to jedna z chorób, którą można uleczyć stosunkowo prostą operacją. Tyle że coś, co u nas jest standardowym zabiegiem, w Etiopii okazuje się luksusem zarezerwowanym dla wybranych. Na 85 mln żyjących tam ludzi 1,5 mln nie widzi, 3 mln mają kiepski wzrok, a 9 mln dzieci choruje na jaglicę – przewlekłe zapalenie rogówki i spojówek, które nieleczone kończy się ślepotą. Niektórym niewidomym, tak jak Murze, spotkanej przeze mnie kobiecie w Etiopii, udało się odzyskać wzrok dzięki Himalayan Cataract Project. Kiedy tam byłam, lekarze podczas Eye Camp wykonywali 200 operacji dziennie, a mimo to kolejka przed szpitalem wcale się nie zmniejszała. To pokazuje skalę potrzeb. Oko ludzkie ma zaledwie 12 mm i waży 9 g, ale potrafi robić rzeczy fenomenalne. Ponad 80 proc. bodźców odbieramy za pomocą zmysłu wzroku, dlatego jest on kluczowy dla naszego życia i funkcjonowania. Osoby niewidome często są traktowane jak te drugiej kategorii. Dlatego cieszę się, że być może postępy medycyny, o których przeczytacie w artykule Terapie w zasięgu wzroku (str. 38), na zawsze rozwieją ograniczającą niewidomych ciemność.
encoded: 34 Wywiad | Pomiędzy para- a olimpiadą Z Natalią Partyką rozmawia Julia Lachowicz 38 Wzrok do poprawki W okulistyce trwa rewolucja. Ale nawet bez niej miliony ludzi za małe pieniądze mogłyby odzyskać wzrok. David Dobbs Zdjęcia Brent Stirton 62 Zobaczyć niewidzialne Jak w życiu codziennym funkcjonują ludzie, którzy nie widzą? Kluczem do odnalezienia się w świecie jest trening i determinacja. Tekst Katarzyna Kachel 68 Kanion Kolorado Ogrom i piękno tego cudu natury w jednych wywołują zachwyty, w innych pokusę zrobienia na nim biznesu. Tekst Kevin Fedarko Zdjęcia Pete McBride 86 Imperium królów Węży Opowieść o niezwykłym okresie w cywilizacji Majów. Tekst Erik Vance Zdjęcia David Coventry 104 Moda na zabijanie Futra po latach banicji wracają do łask świata mody. Dlaczego tak się dzieje i co to oznacza dla zwierząt? Tekst Richard Conniff Zdjęcia Paolo Marchetti 122 Z dziennika fotografa | Barwy mroku Tekst i zdjęcia Przemysław Ziemacki

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/df85f35a547b5ee948e904bc8b0efccef89a17b1-5232b94.jpeg
width: 1037
height: 1500

Silne trzęsienie ziemi w pobliżu Kamczatki. Czekamy na informacje o stratach
type: item
date: 2016-03-21T09:41:06.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: kamczatka
subject: trzęsienie ziemi
subject: ziemia
description: Trzęsienie ziemi o sile 6,6 w skali Richtera nawiedziło Kamczatkę na wschodzie Rosji - podała w niedzielę amerykańska służba geologiczna USGS. Na razie nie ma informacji o ofiarach lub zniszczeniach.
encoded: Nie wydano także ostrzeżenia przed falami tsunami. Według USGS trzęsienie wystąpiło na głębokości 30 km, a jego epicentrum znajdowało się 206 km na zachód od miasta Ust-Kamczatsk, położonego na wschodnim brzegu Półwyspu Kamczackiego. Rejon Wysp Kurylskich i Kamczatki to jeden z najbardziej aktywnych sejsmicznie obszarów świata. Znajduje się w tzw. pacyficznym pierścieniu ognia, czyli w otaczającej Ocean Spokojny strefie częstych trzęsień ziemi i erupcji wulkanicznych. Źródło: PAP Trwa głosowanie w plebiscycie nagród Travelery 2016! Zobacz filmy, poznaj podróżników, wybierz najciekawszą podróż i zagłosuj! View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/79f168da841e9587f663eaf594ba8a06ed2badac-dcbf357.jpeg
width: 463
height: 315

5 zasad używania fatbajków
type: item
date: 2015-04-13T09:00:00.000Z
creator: Anna Szczypczyńska
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: alaska
subject: kamczatka
subject: kanada
subject: mongolia
subject: peru
description: Piach. Śnieg. Błoto. Nie ma sprawy. Gruby może więcej!
encoded: Fatbike (lub fatbajk) to rower wyposażony w bardzo (bardzo!) szerokie opony. Od 4 nawet do 4,8 cala. Nie oszukujmy się - rozmiar ma znaczenie! A te 10 dodatkowych centymetrów sprawia, że w miejscu w którym "zwykły rower" ugrzęźnie, fatbajk potoczy się dalej. Wszystko, na co wcześniej patrzyliście z trwogą, nagle przestaje istnieć, przeistaczając się w gładką niczym niezmąconą powierzchnię. I tak fatbajk sprawdzi się na bezdrożach północnej Kanady, (Jukon), na Alasce, w Mongolii (Gibb River Road), w Peru (Cordillera Huayhuash), czy na Kamczatce. Zanim zaczniecie, warto poznać: Więcej w kwietniowym Travelerze! (Nasz ekspert: Mateusz Waligóra)

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/911c00e634077808ef8ba5e7b21a652d3d329f6c-4f1dd0e.jpeg
width: 864
height: 814

Felieton. Jest cudnie! Czyli siedem cudów Świata
type: item
date: 2009-03-23T06:36:15.000Z
creator: Edi Pyrek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: cuda świata
subject: kamczatka
subject: natura
subject: podróże
subject: zwiedzanie
description: Nie lubię zwiedzania. Nie lubię oglądać zabytków. Nie lubię turystów. I szczerze mówiąc, uważam, że te wszystkie podróże są przereklamowane.
encoded: Normalni ludzie powinni siedzieć w domu. Bo przecież właśnie po to wymyślono domy, żeby nie trzeba było podróżować. A najbardziej ze wszystkich rzeczy w podróży nie lubię przewodników po świecie. Bo nie życzę sobie, żeby jakiś nieznany mi osobiście ani pośrednio facet mówił, co mam zobaczyć. Pewnie dlatego kilka lat temu wpadłem na pomysł, żeby napisać przewodnik dla takich jak ja – domatorów z postępującą alergią na zwiedzanie świata. Wymyśliłem nawet tytuł: „Nie widziałem Tadź Mahalu, czyli przewodnik po świecie dla niezwiedzających”. I w ramach tego pomysłu zacząłem tworzyć swoją listę „cudów świata”, których oglądanie nie grozi ani spotkaniem z tłumem turystów, ani pamiątką w postaci zdjęcia z serii „ja i wieża Eiffla”. Cud pierwszy Okolice Mahabalipu-ram (Indie). Hinduska świątynia na plaży. Boski lingam, o którym wspominał w swoich pamiętnikach Merton, obmywało morze. Znawca kosmogonii mógłby tam siedzieć latami i zachwycać się symboliką tego miejsca. Ale dla mnie najważniejsza była maleńka knajpka leżąca przy drodze na plażę. W środku nie było nic, co by kiedykolwiek leżało w pobliżu kosmogonii albo kosmologii. Były portrety Marleya i Lennona, kwiaty i muzyka. Zamówiłem herbatę z mlekiem i słuchałem. Muzyka była wszędzie. Nawet w przesłodzonej herbacie. Świat był doskonały, bo Armstrong miał jeszcze swoją trąbkę. Cud drugi Jezioro na drodze z Szaszamene do Addis Abeby (Etiopia). Ziemia ewidentnie była płaska – kolejny dowód na to, że Kopernik się mylił. Jezioro też było płaskie. Wszystko opanowały ptaki. Idąc nad wodę, cały byłem w ptakach. Tysiące maleńkich skrzydeł krążyło wokół mnie. Czułem, że gdybym tylko uniósł się delikatnie na palcach i leciutko podskoczył, to mógłbym latać. Cud trzeci Okolice Nairobi National Park (Kenia). Po jego obrzeżach wędrowałem piechotą. Na tle przereklamowanego afrykańskiego nieba (bo co to za niebo, na którym zachód słońca trwa krócej niż lot obciążonego kurczaka?) zobaczyłem stado żyraf. Zwierzęta zaczęły uciekać. Biegły w …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/469302b5b37ef2737aa702d8fbcf55f8523ac36e-cbc78e4.jpeg
width: 640
height: 416

Kluczewska Sopka - sus z wulkanu
type: item
date: 2009-03-22T19:52:16.000Z
creator: Maciek Sawicki
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: góry
subject: kamczatka
subject: narciarstwo
subject: śnieg
subject: Sport
subject: wulkany
subject: zima
description: Przyjemność założenia śladu na dziewiczym stoku jest pretekstem do dalekich wypraw.
encoded: Kluczji to niewielkie miasteczko leżące ok. 30 km od najwyższego azjatyckiego aktywnego wulkanu – Kluczewskiej Sopki (4 688 m n.p.m.), która od 1697 r. wybuchała ponad 80 razy. Turystów spotyka się tu raczej rzadko, wzbudzamy więc pewne zainteresowanie. Miejscowi dziwią się, że chciało nam się jechać taki kawał świata tylko po to, by zjechać na nartach z wulkanu. Wyruszamy właściwie z poziomu morza. Żeby się dostać do podstawy góry, musimy najpierw ominąć lub przemknąć przez teren bazy wojskowej i lotniska. Potem na przeszkodzie staje wysoka trawa, komary i meszki. Podejście do lodowca w temperaturze 25°C z plecakiem ważącym ponad 40 kg jest prawdziwą męczarnią. Dopiero po wkroczeniu na lód zamieniamy T-shirty na polary i goretexy. Poruszamy się według wskazówek Andrieja – wulkanologa spotkanego w Kluczji. Do jego namiotu, rozstawionego na Lodowcu Bogdanowicza, docieramy po dwóch dniach. Do pokonania mamy jeszcze około dwóch tysięcy metrów. O pierwszej w nocy ruszamy w kierunku szczytu. W świetle księżyca i latarek osiągamy wysokość 3 800 m. Pogoda przestaje być naszym sprzymierzeńcem. Po pięknym wschodzie słońca zrywa się bardzo silny wiatr, który biczuje nasze odsłonięte policzki drobnymi lodowymi igiełkami. Widoczność nie jest najgorsza, ale cel pozostaje wysoko nad nami. Co pewien czas przystajemy, by rozgrzać zmarznięte ręce i „naładować akumulatory” czekoladą lub rodzynkami. Po trzynastu godzinach brnięcia w śniegu, czasem po pas, dostrzegamy wreszcie krawędź krateru. Zmęczeni i szczęśliwi patrzymy na olbrzymie lodowe plateau i piękną górę Kamień. Zjazd okazuje się nie tak emocjonujący, jak oczekiwaliśmy, głównie ze względu na warunki śniegowe. Na powierzchni wulkanu wskutek gwałtownego ochłodzenia w nocy i silnego wiatru utworzyła się twarda skorupa, tzw. szreń łamliwa. Zjeżdżamy krótkimi odcinkami, robiąc długie przerwy na odpoczynek. Trawers w skos stoku, przerzucenie nart, trawers w drugą stronę – i tak bez końca. Zmęczenie i niedawna operacja kolana studz…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3b6327b8015a6a4a3c3f1c2d974a1bc05888e3c1-0f7201d.jpeg
width: 864
height: 556