„Polacy naprawdę nieźle mówią po angielsku” – rozmawiamy z najpopularniejszym nauczycielem języka angielskiego
Kto z polskich celebrytów i polityków najlepiej radzi sobie z językiem angielskim? Jak rozróżnić najpowszechniejsze akcenty języka angielskiego, dlaczego nie warto uczyć się języków z podcastami i serialami? O tym, jak skutecznie opanować angielski, opowiada Daniel Lalewicz, jeden z najpopularniejszych twórców edukacyjnych w polskim internecie.
Spis treści: Kim jest Daniel Lalewicz? Język angielski Polaków okiem eksperta Rozmowa Daniela Lalewicza z National Geographic Wideo podcast z Danielem Lalewiczem to pierwszy odcinek z 6-odcinkowego cyklu „Jak to się mówi po polsku”, w którym rozmawiamy z obcokrajowcami, którzy znaleźli swój nowy dom w Polsce. Odnosimy się do ich doświadczeń z nauką języka polskiego, a także do wzajemnych stereotypów kulturowych. Każdy odcinek publikujemy w niedzielę o 18.00 na YouTube, a w kolejne poniedziałki na National-Geographic.pl oraz na Spotify. Kim jest Daniel Lalewicz? Daniel Lalewicz to jeden z najbardziej rozpoznawalnych twórców edukacyjnych w Polsce. Urodził się w Stanach Zjednoczonych, a następnie wychowywał i uczył w Wielkiej Brytanii. Jak sam mówi – angielski jest dla niego pierwszym językiem. Dynamiczne lekcje angielskiego Daniela cieszą się ogromną popularnością na YouTube, TikToku i Instagramie, a jego styl nauczania – praktyczny, angażujący i pełen humoru – przyciąga zarówno młodzież, jak i dorosłych uczących się języka od podstaw. Dlaczego Daniel Lalewicz stał się tak popularny? Daniel połączył umiejętność nauczania z doskonałym wyczuciem internetowych trendów. W jego materiałach można znaleźć nie tylko wiedzę językową, ale też porady fonetyczne, różnice między akcentami oraz wskazówki, jak radzić sobie z angielskim w praktycznych sytuacjach. Jego lekcje są krótkie, treściwe i natychmiastowo zrozumiałe. Język angielski Polaków okiem eksperta W rozmowie Daniel podkreśla, że Polacy mówią po angielsku lepiej, niż sądzą. Wskazuje jednak na typowe błędy, jak zbyt dosłowne tłumaczenie zwrotów, problemy z intonacją i rytmem wypowiedzi, a także nadmierne skupienie się na biernym odbiorze treści, np. z podcastów i seriali, zamiast na aktywnym mówieniu. Rozmowa Daniela Lalewicza z National Geographic Zamieszczone powyżej wideo to nie tylko rozmowa o języku, ale też pełne inspiracji spojrzenie na naukę jako proces, który może być przyjemny i skuteczny. Daniel dzieli się swoimi sprawdzonymi metodami nauki, radzi, jak zacząć mówić płynnie i obala popularne mity językowe. Rozmowę z Danielem Lalewiczem poprowadził Łukasz Załuski, redaktor naczelny National Geographic Polska. Wideo z rozmową można obejrzeć bezpośrednio w tym artykule, a także na naszym kanale YouTube i w serwisie Spotify. Źródło: National Geographic Polska Nasz autor Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska” i National-Geographic.pl. Dziennikarz podróżniczy i popularnonaukowy z 20-letnim stażem. Wcześniej odpowiedzialny m.in. za magazyny „Focus”, „Focus Historia” i „Sekrety Nauki”. Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów podróżniczych. Inicjator projektu pierwszej naukowej rekonstrukcji wizerunków władców z dynastii Jagiellonów. Miłośnik tenisa, książek kryminalnych i europejskich stolic.
Nie uczysz się języków? Teraz wiemy, że Twój mózg starzeje się przez to znacznie szybciej niż innych ludzi
Coraz więcej badań naukowych potwierdza, że wielojęzyczność przynosi wymierne korzyści dla zdrowia psychicznego i sprawności intelektualnej. Teraz wiemy jednak, że osoby posługujące się przynajmniej dwoma językami doświadczają także wolniejszego tempa starzenia się mózgu. Czy nauka może być skutecznym narzędziem profilaktyki zdrowotnej?
Badacze są zgodni: nauka języków obcych działa dla mózgu tak, jak regularny trening na siłowni dla ciała. Wyniki długoletnich obserwacji wykazały, że mówienie przynajmniej dwoma językami pomaga pozostać młodym i opóźnia procesy starzenia. Jak to działa? Uczeni sprawdzili to w imponujący sposób. Jak zmierzyć starzenie się mózgu? Naukowcy zbadali ponad 86 000 dorosłych w wieku od 51 do 90 lat z 27 krajów Europy korzystając z narzędzia „Biobehavioral Age Gap” (BAG). To zaawansowany model, który na podstawie czynników zdrowotnych i stylu życia porównuje wiek biologiczny uczestnika z rzeczywistym. Dodania wartość BAG oznacza przyspieszone starzenie, a ujemna – spowolnione procesy degradacyjne. Model uwzględnia pozytywne czynniki, takie jak aktywność fizyczna czy wykształcenie, oraz negatywne, np. problemy z sercem czy zaburzenia sensoryczne. Dzięki temu naukowcy mogli z wysoką precyzją ocenić, czy mózg badanej osoby starzeje się szybciej, wolniej czy zgodnie z wiekiem chronologicznym. Wielojęzyczność przedłuża życie Efekty badań opublikowane zostały na łamach czasopisma „Nature Aging”. Wyniki są alarmujące: osoby jednojęzyczne mają niemal dwa razy większe ryzyko przyspieszonego starzenia w porównaniu z osobami wielojęzycznymi. Ochronny efekt jest tym silniejszy, im większa liczba używanych języków. Każda kolejna znajomość zwiększa rezerwy mózgu, czyniąc go bardziej odpornym na ząb czasu. W długofalowej analizie ryzyko przyspieszonego starzenia było aż 1,4 raza wyższe. Oznacza to, że mózgi osób posługujących się tylko jednym językiem starzeją się szybciej nie tylko w danym momencie, ale i w dłuższej perspektywie. Dlaczego mówienie w kilku językach chroni mózg? Nauka języków obcych działa jak regularny trening dla mózgu. Codzienna konieczność przełączania się pomiędzy systemami językowymi angażuje szereg struktur mózgowych odpowiedzialnych za uwagę, pamięć czy myślenie abstrakcyjne. To właśnie te umiejętności najszybciej ulegają osłabieniu wraz z wiekiem, a regularne ćwiczenie podtrzymuje ich sprawność. Mózg osoby wielojęzycznej stale pracuje nad wyborem odpowiedniego słowa, strukturą zdania czy gramatyką, nawet jeśli nie używa w danym momencie wszystkich znanych języków. Ten nieustanny „trening poznawczy” powoduje, że mózg pozostaje elastyczny i lepiej radzi sobie z typowymi dla wieku wyzwaniami. Naukę naprawdę warto zacząć w każdym wieku Ważną cechą omawianych efektów jest to, że ich działanie stwierdzono niezależnie od wieku rozpoczęcia nauki języka. Badania pokazują, że nie tylko osoby wychowane w środowisku dwujęzycznym, ale również te, które rozpoczęły naukę języka obcego w wieku dorosłym lub starszym, mogą czerpać korzyści ze zwiększonych rezerw poznawczych. To szczególnie ważne w kontekście niedawnych badań przeprowadzonych na Uniwersytecie Concordia, w którym udowodniono, że osoby dwujęzyczne niemal 4–5 lat później zapadają na chorobę Alzheimera. Dochodzimy więc do fundamentalnej konkluzji: warto studiować. W każdym wieku. Źródło: Nature, Concordia Univeristy Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Oto Młodzieżowe Słowo Roku! Wiecie, co oznacza?
Język zmienia się na naszych oczach i uszach. Nie musimy być entuzjastami wszystkich nowych słów i zwrotów, jednak warto być ich świadomym. Ich znaczenie i pochodzenie wiele mówi o tym, jak kształtowana jest współczesna kultura. Właśnie poznaliśmy Młodzieżowe Słowo Roku 2024. Wiemy też, jakie angielskie słowa cieszyły się w ostatnich miesiącach największą popularnością.
Spis treści: Jakie jest Młodzieżowe Słowo Roku? Dlaczego warto znać te słowa? Najpopularniejsze angielskie słowa w 2024 roku Przejawów szeroko rozumianych zmian na świecie jest wiele. Za najbardziej oczywisty uchodzi postęp techniczny, ponieważ w dalszej perspektywie przekłada się na poprawę jakości naszego życia. Innym dowodem na to, jak ewoluuje nasza codzienność, jest też oczywiście język – jedna z najbardziej oczywistych form komunikacji między ludźmi. Nieraz pewnie dziwiliśmy się, jak mówili nasi rodacy 100 czy 200 lat temu. Wystarczy sięgnąć, chociażby po literaturę Juliusza Słowackiego lub Adam Mickiewicza, żeby zobaczyć zmiany w języku polskim zachodzące od XIX w. Język (nie tylko w Polsce, rzecz jasna) zmienia się cały czas, czego (nie)oczywistym dowodem jest coroczny plebiscyt Młodzieżowe Słowo Roku organizowany przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Finałowa dwudziestka wybranych słów zazwyczaj wzbudza burzliwe dyskusje między internautami. Zwłaszcza wśród starszych pokoleń, nieświadomych tego, jakim slangiem posługuje się obecnie młodzież. W 2023 r. Młodzieżowym Słowem Roku zostało „rel”, rozumiane jako „czuję to samo” albo „zgadzam się z tobą”. Jakie jest Młodzieżowe Słowo Roku? Wśród tegorocznych finalistów znalazły się takie perełki jak np. „bambik”, „brat”, „delulu”, „oporowo”, „sigma” czy „yapping”. Reakcje w sieci są różne. Od śmiechu po niedowierzanie. Nie warto jednak ignorować zmian, jakie wprowadza do języka polskiego młodzież. To też nie oznacza, że musimy od razu mówić „slay” jako wyraz zachwytu. Znajomość nowego słownictwa to nie tylko bycie na czasie, ale również klucz do lepszego rozumienia współczesnych trendów i zjawisk. W końcu język to żywe narzędzie, które odzwierciedla nasz sposób myślenia i komunikacji. Dotyczy to także przemian społecznych, technologii i subkultur. Niektóre ze słów nominowanych w tym roku to zapożyczenia z obcych języków, inne to całkowicie nowe formy polskich słów. Nie brakuje też neologizmów powstałych w internecie. Poznanie ich znaczenia pomaga nadążyć za zmieniającą się kulturą. W 2024 roku o tytuł Młodzieżowego Słowa Roku ubiegały się: Aura – to przykład słowa dobrze znanego w języku polskim. W młodzieżowym slangu ma jednak nieco inne znaczenie. Nie dotyczy pogody, a może oznaczać atmosferę lub wrażenie, jakie ktoś roztacza wokół siebie. Mówiąc, że ktoś ma „fajną aurę”, mamy na myśli, że wywołuje pozytywne emocje. Azbest – tu kwestia tłumaczenia jest dość niejasna. Wiadomo natomiast, że jest to zwrot nacechowany negatywnie. Bambik – słowo pochodzące z gier komputerowych, pierwotnie oznaczało niedoświadczonego gracza. Obecnie bywa używane w odniesieniu do kogoś, kto jest naiwny lub zachowuje się nieporadnie. Brainrot – zapożyczenie z języka angielskiego, oznacza „gnicie mózgu”. W praktyce opisuje obsesję na punkcie czegoś, np. serialu, gry lub tematu, który całkowicie absorbuje uwagę. Brat – w języku polskim oznacza po prostu „brata”, za to w młodzieżowym slangu jest używane jako określenie osoby pewnej siebie, buntowniczej i niezależnej z tendencjami do bycia hedonistą. Słowo to pochodzi z języka angielskiego, a w 2024 roku zostało spopularyzowane dzięki brytyjskiej wokalistce Charli XCX, której najnowszy album ma tytuł „Brat” właśnie. Cringe – kolejne zapożyczenie z angielskiego, oznacza sytuację, zachowanie lub osobę wywołującą zażenowanie. Jest używane zarówno jako przymiotnik („to było cringe”), jak i rzeczownik („ale cringe”). Czemó – zabawna i celowo niepoprawna wersja słowa „czemu”. Używana w formie żartu, często w memach i nawiązaniach do specyficznego stylu humoru internetowego. Delulu – skrót od angielskiego „delusional” (oderwany od rzeczywistości). W slangu młodzieżowym oznacza osobę, która żyje w swoim świecie lub nie zauważa oczywistości. „Delulu” może być na przykład ktoś, komu wydaje się, że jest obiektem westchnień osoby zupełnie niezainteresowanej. Fe!n / fein / fin – wyrażenie używane w kontekście entuzjastycznego przyjęcia czegoś. Może oznaczać kogoś zafascynowanego jakimś tematem lub uzależnionego od niego. Przykład: „On jest fe!n na punkcie tej gry”. Fr / FR – skrót od angielskiego „for real” (naprawdę). Często używane w rozmowach internetowych, aby potwierdzić prawdziwość czegoś. Glamur / glamour – oznacza elegancję, styl, coś olśniewającego. Wykorzystywane zarówno w sensie dosłownym (np. moda), jak i ironicznym. GOAT – skrót od „Greatest of All Time” (Najlepszy w historii). Używane jako pochwała, często wobec ikon sportu, muzyki lub innych dziedzin. Oi oi oi baka – zabawne wyrażenie inspirowane językiem japońskim („baka” znaczy „głupi”). Używane humorystycznie, często w odniesieniu do siebie lub znajomych w żartobliwy sposób. Oporowo – Polskie słowo używane w slangu jako określenie czegoś intensywnego, ekstremalnego. Może oznaczać sytuację pełną akcji, emocji lub wyzwań. Riz / rizzler / rizz – słowo związane z umiejętnością flirtowania lub uwodzenia. Osoba z „rizzem” to ktoś, kto potrafi zdobyć czyjąś sympatię lub zainteresowanie. Sigma – odnosi się do tzw. sigma male, czyli stereotypu osoby niezależnej, idącej własną ścieżką. W internecie bywa używane półżartobliwie w odniesieniu do kogoś niezależnego, pewnego siebie i odnoszącego sukcesy. Skibidi – na przykładzie popularnych memów i trendów wideo, wyraz ten kojarzy się z absurdalnymi lub zabawnymi ruchami tanecznymi oraz kreatywnością internetu. Slay – Angielski termin, który oznacza „zabłysnąć” lub „być niesamowitym”. Używany jako pochwała wobec kogoś, kto odniósł sukces lub wygląda olśniewająco. Womp womp – wyrażenie dźwiękonaśladowcze używane w celu wyrażenia rozczarowania, smutku lub ironii. Często pojawia się w humorystycznym kontekście. Yapping – z angielskiego „szczekanie” lub „trajkotanie”. W slangu odnosi się do kogoś, kto mówi zbyt dużo lub bez sensu. Decyzją internautów Młodzieżowe Słowo Roku 2024 to: „Sigma”. Dwa pozostałe miejsca na podium zajęły kolejno: „Azbest” i „Czemó”. Dlaczego warto znać te słowa? Slang pokazuje, jak język ewoluuje, a poznanie go pozwala zrozumieć te zmiany w szerszym kontekście. Wielu z tych wyrażeń używa się w mediach społecznościowych, filmach, memach i rozmowach. Czy nam się to podoba, czy nie – są elementem współczesnej kultury. Warto zauważyć, że niektóre z nominowanych słów – np. „delulu” lub „sigma” – rok temu również znalazły się w finałowej dwudziestce. To może sugerować, że zadomowiły się już w slangu polskiej młodzieży. Najpopularniejsze angielskie słowa w 2024 roku Zmianom w języku przyglądają się lingwiści nie tylko z Polski, ale też innych krajów. Przykładowo, według twórców amerykańskiego słownika Dictionary.com słowem roku 2024 jest „demure” tłumaczone na polski jako „powściągliwy” lub „dobrze wychowany”. „Demure” zazwyczaj odnosi się do skromności w zachowaniu lub wyglądzie. W ostatnich miesiącach słowo zyskało jednak nowe konotacje dzięki mediom społecznościowym. Internauci zaczęli używać go w opisach wyrafinowanego stylu życia. Na przykład w odniesieniu do stroju, sposobu bycia czy zachowania w pracy i podczas podróży. Popularyzację „demure” przypisuje się między innymi tiktokerce Jools Lebron, która w serii memów i postów opisywała konkretny styl bycia frazami „very demure” oraz „very mindful”. To kolejny dowód na to, jak język ewoluuje pod wpływem kultury i trendów w mediach społecznościowych. W 2024 roku uwagę redaktorów Dictionary.com przyciągnęły także: Brainrot – używane w odniesieniu do negatywnego wpływu niskiej jakości treści z mediów społecznościowych na umysł; Extreme weather – związane z nasilającymi się zjawiskami klimatycznymi, jak huragany czy rekordowe upały; Midwest nice – opisujące uprzejmość i bezkonfliktowe zachowanie charakterystyczne dla mieszkańców amerykańskiego Środkowego Zachodu; Weird – jego popularność wzrosła znacząco po wyborach prezydenckich w USA, często używane w komentarzach do polityki. Wyróżnień jest więcej. Jako swoje Słowo Roku Cambridge Dictionary wybrało „manifest”. Wybór ten opiera się na zauważalnym wzroście wyszukiwań tego terminu w słowniku online Cambridge. W języku angielskim „manifest” ma kilka znaczeń. Jako przymiotnik oznacza coś oczywistego lub łatwego do zauważenia. Jako czasownik odnosi się do ukazywania lub wyrażania czegoś w sposób widoczny. W ostatnim czasie zyskało również popularność w związku z ruchem związanym z manifestowaniem pozytywnych zmian w życiu, szczególnie w mediach społecznościowych. Ludzie coraz częściej mówią o manifestowaniu swoich pragnień czy celów, co jest blisko związane z pozytywnym myśleniem i wizualizacją. Źródła: PWN, Dictionary.com Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
PAUL SALOPEK jest prawie w połowie najbardziej nieprawdopodobnej wędrówki, jaką można sobie wyobrazić: liczącego 39 tys. km marszu dookoła globu śladami naszych przodków – z Afryki na czubek Ameryki Południowej. Dotychczas spędził w drodze prawie dziewięć lat, krok po kroku doświadczając naszego szalonego świata. Miałem prosty cel – wyjaśnia dwukrotny zdobywca Nagrody Pulitzera. Zwolnić, złapać oddech, nabrać dystansu do pracy. Świat miał jednak inne plany: apokaliptyczne kryzysy klimatyczne, przymusowe migracje, populistyczne rewolty, koronawirus. A do tego wszystkiego na początku bieżącego roku Paul wszedł na teren Birmy, gdzie doszło do zamachu stanu. Towarzystwo National Geographic od początku było głównym sponsorem przedsięwzięcia, które Paul nazwał Out of Eden Walk (Wyjście z Raju). Tekst Paula w tym numerze magazynu jest dziesiątym opublikowanym podczas tej wędrówki, obok setek innych relacji z podróży, które autor przygotował dla nationalgeographic.com. Paul wielokrotnie opisywał mijane fortece i mury obronne. Pozwalały dawnym królestwom powstrzymać ataki nomadów, ale z drugiej strony zamknięcie sprzyjało polaryzacji politycznej, chaosowi walk dynastycznych, religijnemu fanatyzmowi (konflikt szyicko-sunnicki), nietolerancji, irracjonalnym czystkom. Paul maluje codzienne sceny w poruszających szczegółach. Na postoju ciężarówek w Dżibuti, gdzie Somalijczycy poczęstowali go herbatą, Z pewnością byłem najbardziej uprzywilejowanym pieszym wędrowcem w promieniu 1,5 tys. km – wspomina. A jednak ci ludzie, którzy na pustyni widzieli konających z pragnienia towarzyszy, posłodzili mi herbatę, jakbym to ja głodował. Pisze też o uchodźcach – rozmaitych narodowości. W Jordanii rozmawia z rodzinami zbierającymi pomidory, którymi się z nim podzieliły. Za każdym zakrętem napotyka Syryjczyków, co nie dziwi, zważywszy, że ponad 6,5 mln z nich uciekło z kraju targanego wojną. Przez chwilę obserwowałam kryzys uchodźczy, gdy w 2014 r. na kilka dni dołączyłam do Paula. W tureckiej Sanliurfie Syryjczycy opowiadali nam o swej tęsknocie za ojczyzną i przekonaniu, że nigdy już jej nie zobaczą. Często w towarzystwie fotografa Johna Stanmeyera Paul Salopek dokumentuje świat w niepowtarzalny sposób. Jesteśmy dumni, że możemy pokazywać jego spojrzenie na nasze burzliwe czasy. Dziękuję, że czytasz National Geographic. T E K S T S U S A N G O L D B E RG
Przekleństwa po angielsku: jak mówią obcokrajowcy?
Z rozmów nagranych w języku angielskim wynika, że ok. 80 słów wypowiadanych dziennie to przekleństwa
Prawie 1% wszystkich wyrazów stanowią wulgaryzmy, a ich dzienne wykorzystanie sięga nawet 3,4%, tymczasem wykorzystywanie zaimków pierwszoosobowych stanowi zaledwie 1%. Coraz częściej słyszymy dosadne słownictwo, a język formalny bardzo odbiega od tego używanego na co dzień. Nie inaczej mówią też cudzoziemcy. Czy zatem nauka języka obcego wyłącznie z podręczników ma jeszcze sens ? Wulgaryzmy nie są niczym nowym. Wykorzystywane były już w literaturze pięknej renesansu. W swojej poezji słów uznawanych za obelżywe używał m.in. Jak Morsztyn oraz Jan Kochanowski. Niewybrednych epitetów również nie brakuje w literaturze współczesnej. Doskonale wiedzą o tym np. fani powieści Stephena Kinga. Język dosadny przenika do mowy codziennej i jest odzwierciedleniem czasów w których żyjemy – komunikacja odbywa się szybko, często niemal ekspresowo. - Języki ewoluują, do tego nie trzeba już nikogo przekonywać. Ewolucja ta obejmuje wiele obszarów: wymowę, słownictwo, reguły gramatyczne. Język potoczny miesza się z oficjalnym nie tylko na osiedlowej ławce, ale także w biurach, sklepach czy nawet urzędach. Używanie takich określeń służy uproszczeniu komunikacji. Dzięki temu wypowiedzi stają się bardziej swobodne, a ludzie są dla siebie bliżsi, gdy mówią językiem mniej oficjalnym, pomijając oczywiście sytuacje, w których ta oficjalność jest wymagana – mówi Łukasz Tyczkowski, nauczyciel niemieckiego oraz autor bloga blog.tyczkowski.com. Jak możemy poznać potoczne słownictwo w językach obcych? Językoznawcy uznają inwektywy za zagrożenie dla czystości języka oraz przejaw jego zubożenia. Za ich używanie Straż Miejska może nawet ukarać mandatem. Z kolei według naukowców przekleństwa pomagają w radzeniu sobie z silnymi emocjami, a nawet bólem. Oczywiście należy się ich wystrzegać, jednak jak wiadomo język rządzi się swoimi prawami i wymyka słownikowym ramom. Dlatego też obcokrajowiec, który polskiego uczyłby się wyłącznie ze słowników poprawnej polszczyzny miałby zapewne problemy w prostej komunikacji na co dzień, szczególnie w sytuacji, gdy rozmówca byłby wzburzony. Analogicznie jest również w innych krajach - Rodowici Niemcy również idą w tym kierunku, język potoczny stał się dla wielu z nich czymś naturalnym, dlatego też warto jest poznać ten element niemieckiej mowy. Niestety standardowe programy nauczania nie uwzględniają tego typu materiału i uczniowie muszą szukać własnych źródeł. Pomaga im w tym Internet (przede wszystkim prywatne blogi i fora dyskusyjne), oglądanie niemieckich filmów czy seriali w oryginale, dyskusja z niemieckojęzycznymi rówieśnikami lub lektura książek poruszających takie zagadnienia. Podręczniki nie nauczą nas mówienia, trzeba sobie radzić inaczej i pamiętać zawsze, że „Übung macht den Meister” (praktyka czyni mistrza) – mówi Łukasz Tyczkowski. Rodowici Brytyjczycy, Niemcy czy Francuzi również nie posługują się kwiecistą mową w każdej sytuacji. Dlaczego więc wciąż uczymy się języka podręcznikowego? – Trudno oczekiwać by nauczyciel w szkole uczył dzieci przekleństw lub lektor przekazywał na zajęciach słowa obraźliwe. Proces kształcenia charakteryzuje się tym, że poznajemy język akademicki w swojej najlepszej formie. Nie do końca uwzględnia on jednak realia jego wykorzystania – mówi Krzysztof Baran, ekspert PONS – Dlatego też stworzyliśmy serię rozmówek, w której zawarte są wszystkie te zwroty, których nie poznaje się na lekcjach, a dopiero za granicą. Wtedy właśnie następuję zderzenie tego, co wynieśliśmy z zajęć z rodowitym językiem obcokrajowców – podsumowuje ekspert.
ANGIELSKI Z BEATĄ PAWLIKOWSKĄ! Naucz się języka angielskiego nową metodą na iPhonie i iPadzie
Bestsellerowy, nowatorski kurs nauki języka angielskiego Beaty Pawlikowskiej pojawił się w wersji na iPhona i iPada. Kurs przygotowany został przez Wydawnictwo G+J w oparciu o książkę z serii „Blondynka na językach" (G+J Książki) autorstwa znanej podróżniczki.
"Blondynka na językach: angielski-brytyjski" to kurs języka angielskiego oparty na autorskiej metodzie uczenia, stworzonej i realizowanej na co dzień przez słynną podróżniczkę i dziennikarkę. Metoda daleka jest od wkuwania słówek czy zapamiętywania nudnych reguł i wyjątków. – Pewnego dnia zorientowałam się, że języka obcego można się uczyć instynktownie, najpierw zapamiętać dane wyrażenia i zdania poprzez systematyczne powtarzanie ich na głos, a potem zgodnie z zasadą logiki budować z nich własne przykłady – wyjaśnia Beata Pawlikowska. Aplikacja pozwala na naukę w trybie audiobooka, która przyda się osobom chcącym nauczyć się obcego języka, a spędzają dużo czasu w korkach lub podróżują samochodem. Wystarczy wybrać lekcję i za native speakerem powtarzać na głos zwroty. Nauczenie się na pamięć przykładowych konstrukcji pozwoli na budowanie nowych zdań i wyrażeń. Tryb interaktywny pozwala dodatkowo na nagrywanie własnych wypowiedzi, odsłuchiwanie ich i porównywanie z lektorem, ocenianie i śledzenie postępów w nauce, a także tworzenie list ulubionych zwrotów. Aplikacji można też używać jako słownika i rozmówek dodając wybrane zwroty do zakładki ulubione. – Aplikacja jest uniwersalna, po zakupie można używać jej zarówno na iPhonie jak i iPadzie. Pełna wersja „Blondynki na językach” stanowi kompletny kurs i jest do pobrania na full.iblondynka.pl. Zapraszamy również do przetestowania wersji darmowej, zawierającej kilka przykładowych lekcji. Można ją pobrać ze strony free.iblondynka.pl. W opracowaniu mamy też kolejne wersje językowe – mówi Artur Winiarski, p.o. Dyrektora Multimediów w Wydawnictwie G+J. Z aplikacji może korzystać jedna osoba i więcej – aplikacja zapamiętuje bowiem kilku użytkowników i ich postępy, przypomina, że nadszedł czas na powtórkę (po uprzednim określeniu częstotliwości odbywania lekcji) oraz zachęca do rywalizacji wykorzystując rankingi. – Aplikacja w pełni wykorzystuje możliwości systemu iOS , który dostępny jest w iPhonie i iPadzie, prezentując kurs, znany do tej pory z wersji książkowej, w zupełnie nowy, interaktywny sposób. Podczas nauki użytkownik może min.: nagrywać i odsłuchiwać własne wypowiedzi porównując je z lektorem, oceniać się, śledzić postępy w nauce czy tworzyć listy ulubionych zwrotów. A to wszystko w urządzeniu, z którego można korzystać z każdego miejsca i w każdej chwili – mówi Łukasz Kawęcki z firmy Optizen Labs, odpowiedzialnej za przygotowanie aplikacji. Regularna cena pełnej wersji to: 5,99 Euro. Do 31 marca 2012 będzie obowiązywała promocyjna cena 2,99 Euro. Premierze towarzyszy promocja w tytułach Wydawnictwa G+J oraz w internecie (focus.pl. gala.pl, kobieta.pl, glamour.pl, nationalgeographic.pl, stylio.pl). Kreacją i planowaniem mediów zajął się Dział Marketingu G+J Polska. Strona promocyjna aplikacji: www.iblondynka.pl Facebook – www.facebook.pl/nauka.jezykow Youtube: YouTube
Miejsce akcji: Kafejka internetowa w Punta Arenas.
Powinnam była uczyć się języków obcych... Naprawdę. Kiedy w latach 80. chodziłam do szkoły, luksusem były lekcje angielskiego, które pobierałam sumiennie. Niestety, rosyjskiego też się uczyłam. Choć w sumie, dlaczego niestety?! Przecież to piękny język i okazał się w moim życiu bardzo przydatny. Jednak był narzucony. A że naturalną konsekwencją przymuszania jest bunt, buntowałam się, i to bardzo. Tak bardzo, że jedyny raz ocenę niedostateczną na półrocze dostałam właśnie z rosyjskiego, w I lub II klasie liceum. Potem zmieniła się nam pani profesor, a ja zaczęłam dostawać same czwórki i piątki. Może więc była to kwestia sposobu nauczania, które jak się okazało, wcale nie poszło w las? Gdy w drodze na Syberię przekraczałam granicę białoruską, wydawało mi się, że po rosyjsku potrafię powiedzieć wyłącznie mienia zawut Martina. Jakże się myliłam! Pod koniec wyprawy udzieliłam chyba półgodzinnego wywiadu lokalnej telewizji w Magadanie i podobno nawet coś można było z tego zrozumieć. Po rosyjsku porozumiewałam się także w Mongolii, choć nie zyskałam dzięki temu przyjaciół. Próbowałam uczyć się niemieckiego, ale już samo słowo würst (kiełbasa), brzmi dla mnie za twardo, zupełnie niezachęcająco, także nic z tego nie wyszło... Mieszkałam w Paryżu, wzięłam kilka lekcji tego języka, jednak nie poczułam sympatii ani do francuskiego, ani do Francuzów, ani do ich win. Skończyło się na tym, że raczej Je ne parle pas français. Najmocniej jednak żałuję hiszpańskiego. Tym bardziej że uczęszczałam do warszawskiego XXII LO im. José Martii i mieliśmy fakultatywny hiszpański, a ja nie podjęłam trudu nauczenia się tego języka. Ilekroć zawitam do Ameryki Południowej, przekonuję się, że mój angielski jest całkiem nieprzydatny. To nam się wydaje, że Europa jest pępkiem świata, a angielski najpopularniejszym językiem na naszym globie. Nieprawda. Najwięcej osób mówi po chińsku – ok. 1,3 mld. Językami hindi i urdu posługuje się ok. miliarda ludzi. Angielski jest dopiero na trzecim miejscu (500 mln użytkowników). Hiszpański jest językiem ojczystym ok. 400 mln ludzi. Siedzę więc w kafejce internetowej w Punta Arenas. Na migi udaje mi się wytłumaczyć, po co tu przyszłam. Piszę. Podchodzi pani i pyta (chyba...), co chcę do picia. Na wszelki wypadek nie zamawiam niczego, bo przed chwilą byłam w restauracji, gdzie pokazałam w karcie pollo (kurczak). To się udało. Potem już było tylko gorzej. Hiszpańskie słowo caliente zinterpretowałam jako zimny, bo brzmiało dla mnie podobnie jak angielskie cold (zimny). Tymczasem „caliente” oznacza ciepły i tym sposobem dostałam szklankę gorącej wody do obiadu. Trudno. Po obiedzie poprosiłam o bill (mając na myśli rachunek). Pani mi przyniosła beer (piwo!) Na moje głośne protesty, że no alcohol – kelnerka rozpromieniła się w radosnym zrozumieniu, by za chwilę przynieść mi z zaplecza... butelkę gazowanego, bezalkoholowego napoju „Bilz”, popularnego w tej części Ameryki Południowej. W końcu doszłyśmy wspólnie, że chodzi mi o la cuenta, ale z tego wszystkiego byłam już tak skonfundowana, że dałam pani napiwek dwukrotnie przewyższający wysokość rachunku... Przecież naraziłam ją na koszty. Uff... Udało się. W zasadzie na tym końcu świata (sam ogonek Chile) angielski jest całkiem nieprzydatny. Mogłabym mówić nawet po polsku, bo nic by to nie zmieniło. Choć przez kilka lat edukacji nauczyłam się angielskiego całkiem nieźle – poziom LCCI (sprawdzający biegłość posługiwania się językiem w sytuacjach biznesowych) zdałam z wyróżnieniem – uwsteczniam się w każdej podróży. Zwykle bywam w mało cywilizowanych miejscach i dostosowując się do rozmówców, sama zaczynam mówić „Kali mieć”, „Kali chcieć”. Katastrofa! A teraz jeszcze ten hiszpański… Trzeba było znaleźć trochę czasu na studiowanie rozmówek i przyswojenie podstawowych zwrotów. Pocieszam się, że w lapsusach słownych nie jestem osamotniona. Nawet wielkie firmy, które wchodzą na obce rynki, popełniają ten błąd zaniedbania. Na Tajwanie przydarzył się niefortunny przekład hasła reklamowego Pepsi: oryginalne „odżyj z pokoleniem Pepsi” brzmiało „Pepsi przywróci Twoich przodków ze świata umarłych”... Głośno było też za sprawą Mitsubishi, które swój model pajero musiało w Hiszpanii przechrzcić na montero („górski wojownik”) , bo oryginalna nazwa znaczy „samogwałt”. Firma General Motors chciała wprowadzić na rynek hiszpański model nova, lecz po hiszpańsku no va oznacza „nie jedzie”! Na kartach historii motoryzacji zapisała się również zabawna wpadka związana z toyotą fiera. Fiera w Puerto Rico oznacza „starą, brzydką kobietę”. A zatem uczmy się języków! Moje noworoczne postanowienie to przyswoić hiszpański w stopniu umożliwiającym NORMALNĄ komunikację. I jeszcze jedno. Pamiętajcie – „rachunek” po hiszpańsku to la cuenta...
Monotonne wkuwanie Gramatyki i słówek to już przeszłość. Na zagranicznych kursach języka prócz nowoczesnych metod nauczania dowiesz się, jak negocjować milionowe kontrakty, ugotować spaghetti. Zostaniesz nurkiem albo kreatorem mody.
Wyjazd na stypendium Sposobów na zdobycie stypendium pokrywającego przynajmniej w części koszt nauki za granicą jest kilka. Rotary Club oferuje trzy- lub sześciomiesięczne Ambasadorskie Stypendia Kulturowe na intensywną naukę języka dla wszystkich chętnych (nie ma limitu wieku i płci), którzy mają za sobą dwa lata studiów akademickich lub dwuletni staż pracy. Stypendium pokrywa w całości koszty podróży, czesnego, zakwaterowania, wyżywienia i materiałów do nauki. Wyjeżdża się do krajów, w których działają kluby rotariańskie (m.in. UE). Stypendia rządowe na naukę języka przyznają również poszczególne kraje (ambasady, ministerstwa edukacji oraz inne placówki) we współpracy z Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Biurem Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej. Na takie stypendia możemy wyjechać do większości państw Europy – w tym do Danii (7 miejsc), Finlandii (5), Estonii (3), a także do bardziej odległych krajów, np. do Izraela (3) czy Jemenu (5). Trzeba jednak pamiętać, że formalności trwają wiele miesięcy, a zgłoszenia przyjmowane są na początku każdego roku. Więcej miejsc i możliwości skorzystania ze stypendiów rządowych mają osoby studiujące filologie lub wykładowcy języków na uczelniach. Ciekawą propozycją dla studentów jest Erasmus, czyli program współpracy między uczelniami. Intensywne kursy językowe (Erasmus Intensive Language Courses, EILC) mają za zadanie promocję mniej znanych języków UE i innych krajów uczestniczących w programie (m.in. Bułgaria, Cypr, Litwa, Łotwa, Estonia, Węgry, Włochy, Francja, Słowacja, Słowenia, Rumunia i Szwecja). Zajęcia trwają 6 tygodni (co najmniej 60 godzin nauki) i są bezpłatne. Uczestnicy ponoszą koszty zakwaterowania, wyżywienia i wyjazdów organizowanych w ramach programu kulturalnego. Informacje o kursach (również doskonalenia zawodowego) są dostępne na stronach zagranicznych instytutów kultury działających w Polsce. Rozwijamy zainteresowania Połączenie kursu językowego z pogłębianiem swoich zainteresowań lub uprawianiem wybranej dyscypliny sportu ma w katalogach coraz więcej szkół. Na przykład Szkoła językowa Babilonia na Sycylii oprócz klasycznych zajęć proponuje lekcje gotowania we włoskim domu – 650 zł, lekcje nurkowania (łącznie z możliwością zdobycia licencji PADI) – od 300 zł oraz zajęcia trekkingowe z jednodniową ekowycieczką – 1 900 zł. Podane tu ceny kalkulowane są za tydzień. Poza tym możesz wybrać lekcje angielskiego połączone z uczestnictwem w rozrywkach kulturalnych (wyjście do kina, restauracji, na dyskotekę), kursem gotowania, archeologii, śpiewu, przyrządzania pizzy. Ceny kształtują się od ok. 3 400 zł wzwyż za tydzień, przy czym zajęć językowych jest o połowę mniej. Nauka z pośrednikiem Jeżeli dysponujemy znacznymi środkami finansami, możemy zdecydować się na pomoc pośredników w wyborze szkoły oraz kursu językowego. Z firmą JDJ Bachalski pojedziemy na miesięczny kurs angielskiego do Londynu za 5 400 zł (20 lekcji/tydzień, u rodziny goszczącej, w pokoju 2-os. z wyżywieniem), a do niemieckiego Hamburga za 6 300 zł (25 lekcji/tydzień, u rodziny w pokoju 1-os. z wyżywieniem) albo za 3 600 zł (jeśli zdecydujemy się na pokój 3-os. bez posiłków). Z ATAS wybierzemy się na miesiąc do Berlina za 5 400 zł (w tym wyżywienie oraz nocleg), zaś do Brighton za 4 700 zł. Z kolei z Teaching&Translation spędzimy dwa tygodnie w Wielkiej Brytanii od 1 800 zł, w Hiszpanii od ok. 2 100 zł, w Irlandii i na Malcie od 2 500 zł, natomiast w Moskwie za ok. 3 100 zł. Pod jednym dachem z nauczycielem Program „Ucz się i mieszkaj w domu swojego nauczyciela”, organizowany m.in. przez portal Kursy-językowe.pl, stwarza okazję uczenia się ze swoim prywatnym wykładowcą i jednocześnie mieszkania z nim pod jednym dachem. Można z niego skorzystać w większości krajów Europy. Są też kierunki bardziej egzotyczne. Jedynym mankamentem jest bardzo wysoka cena. Za tydzień nauki (20 lekcji) połączonej z zakwaterowaniem u tutora zapłacimy w Lyonie 4 370 zł, we Florencji 4 400 zł, ale już w Moskwie, Pekinie, Dubajju oraz Kairze – 5 000 zł. Odmianą tego programu są kursy dla menedżerów, którzy, mieszkając z przeszkolonym odpowiednio nauczycielem, mogą dzięki temu opanować słownictwo i zwroty niezbędne w ich branży. Tydzień nauki w Moskwie kosztuje 3 260 zł, w Kairze 3 500 zł, w Pekinie 4 700 zł, a w Marsylii aż 5 450 zł (taka dziwna dysproporcja wynika z niskiego kursu dolara w stosunku do euro, którym płacimy za pobyt we Francji). Zorientowana na Włochy firma Il ponte opracowała jeszcze inny wariant biznesowego szkolenia językowego połączonego ze stałą asystą nauczyciela. Lektor wraz z uczniem wyjeżdża do Włoch i tam odwiedza sklepy, kina, opery. Oprócz tego żyje życiem Włocha – firma aranżuje wizyty u lekarza, na miejskim koncercie, w banku, w urzędach. To doskonały sprawdzian dla słownictwa i trening rozumienia włoskiej kultury. Klient opowiada, czego oczekuje i co lubi, a Il Ponte sama dopasowuje miejsce, czas i formę nauki. To są tzw. programy szyte na miarę. Cena od 5 000 zł do 15 000 zł. Zanim pójdziesz do pracy Naukę języka można połączyć ze studiami, i to w sektorze, z którym wiążemy przyszłe plany zawodowe. W Polsce są już firmy wysyłające młodzież na program work&study. Na przykład przez Study Travel wyjedziemy na Cypr, na którym pracę w renomowanych hotelach (Hilton, Hilton Park, Sheraton – zakwaterowanie i wyżywienie bezpłatne) połączymy ze studiami na wydziale organizacji i zarządzania w hotelarstwie. Licencjat trwa 4 lata, a absolwent otrzymuje tytuł BA in Hospitality management. Studia magisterskie zajmują 18 miesięcy, po których uzyskuje się dyplom MBA lub MA in Leisure and Tourism Management. Uczestnicy ze słabą znajomością języka angielskiego podszkolą go na bezpłatnych kursach. Osobom, które już studiowały podobne kierunki w kraju, proponuje się zazwyczaj kontynuację nauki na wyższych latach. W większości programów work&study oferta polega na połączeniu pracy (najczęściej w branży hotelowo-gastronomicznej) z intensywną nauką języka w college’u. Takie rozwiązanie pozwala zazwyczaj na opłacenie kursu i zakwaterowania. Poza Europą na tej zasadzie wyjedziemy do USA, Kanady i Australii. Na kurs języka możemy się też zapisać, opiekując się za granicą dziećmi lub osobami starszymi (zwłaszcza jeśli w przypadku baby sittingu jest to tzw. part time, czyli pół dnia mamy wolne). W pierwszym przypadku jednak kieszonkowe za uczestnictwo w programie au pair może w pełni nie pokryć wydatków na naukę, zaś w drugim konieczność stałego przebywania ze schorowanym podopiecznym, jakkolwiek jest to intratne zajęcie, często w praktyce wyklucza czas na naukę. Są też wyjazdowe kursy językowe dla poszczególnych grup zawodowych: lekarzy, prawników, polityków czy dziennikarzy. Ceny od 5 100 zł (z zakwaterowaniem). Sposób na wakacje Amatorów egzotycznych podróży skusi zapewne kurs w atrakcyjnym turystycznie miejscu, chociażby w Intercultural Communications College Hawaii w Honolulu. To renomowana placówka przygotowująca do egzaminów Cambridge i TOEFL, a tydzień nauki (bez zakwaterowania oraz wyżywienia) wynosi 350–800 zł. Aż 18 różnych kursów językowych ma w programie szkoła Intercultura w mieście Heredia na Kostaryce. Cena od 580 zł za tydzień nauki (ok. 860 zł/tydzień z zakwaterowaniem). Siedem dni nauki języka na Antigui to wydatek ok. 430 zł, a w Cape Town za dwa tygodnie nauki zapłacimy od 870 zł. Ceny nie obejmują wydatków na podróż, noclegi i jedzenie. Czy znamy języki obce Ponad połowa Polaków nie potrafi się porozumieć w żadnym języku obcym – wynika z ostatnich badań CBOS na ten temat (listopad 2006). Spośród tych, którzy go znają, najwięcej stanowią rodacy z wyższym wykształceniem – 83 proc. Wśród osób mających maturę – 56 proc. Najpopularniejsze są języki: rosyjski i angielski, potem niemiecki, zaś po nich francuski i włoski. Młodzi najczęściej porozumiewają się po angielsku. Osoby w średnim i starszym wieku znają rosyjski. Spośród deklarujących znajomość języków obcych ponad 2/3 włada tylko jednym. Co czwarty z tej grupy zna dwa języki obce, a co dwudziesty – trzy lub więcej. www.atas.pl – kursy językowe standardowe i specjalistyczne, dla wybranych grup zawodowych: lekarzy, prawników, bankowców i in. www.poland.as – oferta 200 szkół językowych w Wielkiej Brytanii i Irlandii, ponad tysiąc obozów młodzieżowych i kilkaset wycieczek objazdowych. www.tt.edu.pl – Teaching&Translation, kursy, tłumaczenia. www.atas.pl – kursy językowe standardowe i specjalistyczne, dla wybranych grup zawodowych: lekarzy, prawników, bankowców i in. www.poland.as – oferta 200 szkół językowych w Wielkiej Brytanii i Irlandii, ponad tysiąc obozów młodzieżowych i kilkaset wycieczek objazdowych. www.tt.edu.pl – Teaching&Translation, kursy, tłumaczenia. www.buwiwm.edu.pl – aktualna oferta stypendialna na stronie BUWiWM. www.erasmus.org.pl – strona programu Erasmus. www.rotary.org.pl – strona Rotary Club.www.study.com.pl – szkoły językowe za granicą, work&study, au pair, work&travel. www.english-online.org.uk – strona dla samouków. Kursy angielskiego gratis. www.babilonia.it – szkoła języka włoskiego z kursami m.in. gotowania, nurkowania, garncarstwa, designe’u, zajęcia trekkingowe, rowerowe. www.jdj.com.pl – kursy JDJ Bachalski. www.studyincanada.com/english – adresy 190 szkół językowych w Kanadzie. www.iccHawaii.edu; www.interculturacostarica.com; www.studyglobal.net – szkoły w egzotycznych miejscach. www.ilponte.pl – włoski z lektorem w wybranym mieście. www.tee.pl (Travel Exchange&Education) – kursy, praktyki i staże za granicą, Work UK, Work&Travel USA. www.naukajezyka.pl – przewodnik on line po szkołach. www.coe.int – strona Europejskiego Dnia Języków. www.ecml.at/edl/default.asp – Europejskie Centrum Języków Żywych. www.atas.com.pl – oferta wyjazdowa firmy ATAS.