Les Menuires, Méribel, Saint-Martin-de-Belleville – francuski raj dla narciarzy. Każdy znajdzie tu coś dla siebie
Gdy zaczynasz tu szusować, możesz to robić w zasadzie bez końca. Ośrodek narciarski Les Menuires leży w sercu doliny Belleville, jednej z tzw. Trzech Dolin (Les Trois Vallées).
Spis treści: Po mistrzowskich trasach Méribel Saint-Martin-de-Belleville Chalet du Sunny Zakładamy narty pod hotelem i w zasadzie już jesteśmy na stoku. Nie musimy nigdzie jechać busem, autem czy bryczką. Moglibyśmy nawet założyć narty już w pokoju i wyskoczyć przez okno na zaśnieżoną pochyłą polanę. Potem pod wiaduktem do wyciągu i dalej fruuu... w wysokie Alpy. Jesteśmy w Les Menuires, w sercu doliny Belleville, jednej z tzw. Trzech Dolin (Les Trois Vallées), które uważane są za największy teren stricte narciarski na świecie. Znajduje się tu w sumie 335 tras o łącznej długości ponad 600 km! Sama stacja narciarska Les Menuires powstała w 1964 r. i chwali się 89 trasami i 31 wyciągami. Do tego dochodzi kilkadziesiąt restauracji i równie wiele hoteli. Centrum ośrodka jest La Croisette, czyli „patelnia”, na której kończy się większość zjazdów. I przy której można coś zjeść, wypożyczyć sprzęt czy po prostu odpocząć. To stąd wieczorem ruszamy przez góry na skuterach śnieżnych. Wiatr urywa głowę, śnieg rozbryzguje się wysoko na boki. Jest mroźno, ale rozgrzewa nas adrenalina. Po mistrzowskich trasach Méribel Następnego dnia udajemy się do niedalekiego Méribel. – Samochodem jechalibyśmy tam godzinę. Na nartach co najmniej dwa razy szybciej. Mimo że przez wysokie góry – mówi nasz przewodnik Tomek Winiarski. W Les Menuires spędza każdą zimę od 1987 r. Pracuje tu jako instruktor, a o okolicy wie wszystko. Dzięki temu po drodze mamy też szybką i darmową lekcję historii sportu. Tomek wspomina, jak pracował podczas zimowych igrzysk olimpijskich Albertville w 1992 r., które odbywały się m.in. na stokach, na których teraz szusujemy, a więc Les Menuires i Méribel. Ale też obiektach w Courchevel, La Plagne, Tignes, Val d’Isere, Les Arcs i wielu innych. Igrzyska i mistrzostwa – Trudno sobie wyobrazić, jak wyglądają trasy dla najlepszych. W 1992 r. miałem przyjemność pracować nad przygotowaniem slalomu w Les Menuires w ramach igrzysk. Wydawało nam się, że wszystko jest świetnie, ale przyjechał delegat FIS i kazał całą nawierzchnię zeskrobać, a potem zalać wodą i zamrozić. Oni naprawdę jeżdżą po lodzie! Dzięki temu trasa zjazdowa tak szybko się nie niszczy i jest sprawiedliwiej. W Les Menuires podczas olimpiady rozegrano prestiżowy slalom męski, a w Méribel, do którego właśnie dojeżdżamy, slalomy kobiece i zawody hokejowe. W osadzie Méribel-Mottaret, gdzie znajduje się stadion narciarski ze sporymi trybunami i stromym stokiem, odbywają się też męskie konkurencje mistrzostw świata w narciarstwie alpejskim: slalom gigant i slalom specjalny. – A tam, wyżej, odbywa się bieg zjazdowy – pokazuje Winiarski. Konkurencje kobiece z kolei są w niedalekim Courchevel. Szusujemy dalej. Po kolejnych kilkunastu minutach przejeżdżamy obok miejsca, w którym w grudniu 2013 r. doszło do głośnego wypadku z udziałem legendy Formuły 1 Michaela Schumachera. Sportowiec wyjechał poza trasę, nie zauważając schowanych pod śniegiem skał. Wywrócił się i uderzył głową w kamień. Nie pomógł kask, a zaszkodziła prawdopodobnie zamontowana na nim kamerka go pro. Niemiec zapadł w długą śpiączkę, do dziś nie odzyskał sprawności. Saint-Martin-de-Belleville Wieczorem zjeżdżamy niżej, do urokliwego Saint-Martin-de-Belleville. To również stacja narciarska, ale już całkiem inna niż Les Menuires. O ile tę drugą stworzono w XX w. od zera na terenach dawnej kopalni węgla, o tyle Saint-Martin to tradycyjna wieś, w której podziwiamy i piękny barokowy kościół, i mnóstwo starych budynków z różnych epok. Przede wszystkim jednak zwiedzamy malutkie, ale szalenie ciekawe lokalne muzeum. Mamy tu więc typową chatę pasterską, w której mieszkańcy żyli razem ze swoim bydłem. Przyglądamy się domowym sprzętom i ściennym malowidłom, które obrazują życie alpejskich wieśniaków w kolejnych miesiącach roku. Oglądamy też krótkie, ale pouczające filmy o pracy rolników, dawnych metodach wytwarzania masła czy cepowaniu i mieleniu ziaren na mąkę. Chalet du Sunny Ostatniego dnia szusujemy od wczesnego rana do późna, jedynie z krótką przerwą na lunch. Przed powrotem chcemy się nasycić górskimi krajobrazami, śniegiem, alpejskim powietrzem. Słońce niestety wychodzi zza chmur rzadko, ale i tak mamy z jazdy sporo frajdy. Trudno w to uwierzyć, ale gdyby w tym samym czasie w Trzech Dolinach działały wszystkie wyciągi, w ciągu godziny byłyby w stanie przetransportować na stoki aż 260 tys. ludzi! Na szczęście ogrom terenu sprawia, że tłumów wokół nie widać. Każdy jest w stanie znaleźć tu swoją niszę i naprawdę dużo przestrzeni. To niewątpliwie jest wielki atut miejsca. Na ostatnią kolację, do Chalet du Sunny na wysokości 2500 m n.p.m., jedziemy... ratrakiem. Wiatr dmie, śnieg oblepia szyby tak, że nic wokół nie widać. Maszyna warczy i podskakuje na wertepach. Wrażenie jest takie jak podczas jazdy czołgiem. W ciągu dnia można by tam pewnie dotrzeć na nartach, ale teraz, po zmroku, inaczej się nie da. Cóż, zwłaszcza po takiej wycieczce fondue w górskiej chacie na tej wysokości smakuje wybornie. Źródło: archiwum NG
Najlepszy ośrodek narciarski świata ogłoszony. Europejski lider zachwyca
Sezon narciarski i snowboardowy już trwa, a tysiące miłośników zimowych sportów planują swoje wyjazdy nie tylko w Europie, lecz także w najdalszych zakątkach świata. Wybór idealnego kierunku potrafi być trudny – zwłaszcza że o miano najlepszego ośrodka narciarskiego rywalizują dziesiątki renomowanych kurortów. Który z nich zapewnia obecnie największą frajdę i najwyższą jakość zimowych wrażeń?
Decydując się na konkretny ośrodek narciarski, podróżni biorą pod uwagę różne kryteria: jedni kierują się liczbą słonecznych dni, inni jakością świeżego puchu, a kolejni – dostępnością tras lub korzystnym stosunkiem jakości do ceny. Gdy jednak połączy się wszystkie te elementy, wyłania się jeden kierunek, który w tegorocznym globalnym plebiscycie zdobył tytuł najlepszego ośrodka narciarskiego na świecie. To właśnie europejska destynacja okazała się bezkonkurencyjna. Francuskie Val Thorens liderem globalnych rankingów narciarskich W najnowszej edycji World Ski Awards (czyli jednego z najbardziej prestiżowych plebiscytów w branży) narciarze, eksperci i profesjonaliści po raz kolejny wskazali Val Thorens jako najlepszy ośrodek narciarski na świecie. Francuski kurort, położony w wysokogórskiej dolinie Tarentaise, od lat uchodzi za wzór pod względem jakości infrastruktury, możliwości terenowych i standardu zakwaterowania. To najwyżej położony ośrodek w Europie (2300 m n.p.m.), co w praktyce oznacza wyjątkowo długi sezon, doskonałą jakość śniegu i idealne warunki nie tylko zimą, ale często już od listopada aż do maja. Val Thorens jest również częścią legendarnego kompleksu Les 3 Vallées (Trzy Doliny) – największego na świecie połączonego obszaru narciarskiego, obejmującego około 600 km tras i siedem stacji, w tym Courchevel i Méribel. Jury konkursu wyróżniło kurort za konsekwentne „ustanawianie światowego standardu” w zakresie nowoczesnych wyciągów, systemów naśnieżania i organizacji ruchu na stokach. W praktyce oznacza to krótsze kolejki, szybki transport na szczyty i ogromny wybór terenów zarówno dla początkujących, jak i bardzo zaawansowanych narciarzy. Fakt, że Val Thorens zdobyło tytuł najlepszego ośrodka aż dziesięć razy w ciągu trzynastu lat, potwierdza jego niezmienną dominację i zdolność do utrzymywania najwyższej jakości mimo rosnącej globalnej konkurencji. Najlepsze hotele i kurorty zimowe świata w 2025 roku World Ski Awards to jednak znacznie więcej niż tylko ranking najlepszych ośrodków narciarskich – to także święto całej branży zimowej turystyki, które co roku wyróżnia hotele, organizatorów wycieczek oraz luksusowe obiekty podnoszące poprzeczkę w zakresie gościnności i jakości usług. „Tegoroczni zwycięzcy odzwierciedlają dynamiczną naturę naszej branży, prezentując idealne połączenie luksusu, innowacji i zrównoważonego rozwoju” – podkreślił Sion Rapson, dyrektor zarządzający World Ski Awards. Jak dodał, nagrody trafiają do „ośrodków wypoczynkowych, domków, hoteli, agentów i organizatorów podróży, którzy wynoszą światowy sektor narciarski na nowe wyżyny”, a rekordowa liczba głosów oddanych w tym roku jest dowodem rosnącego zainteresowania zimową turystyką tuż przed rozpoczęciem sezonu. W tegorocznej edycji wyróżniono szerokie grono zwycięzców z różnych zakątków świata. Tytuł najlepszego ośrodka freestyle’owego na świecie zdobył szwajcarski Laax, słynący z jednych z najbardziej zaawansowanych snowparków w Europie. Z kolei nagrodę dla najlepszej grupy ośrodków narciarskich przyznano Campiglio Dolomiti di Brenta we Włoszech – rozległemu obszarowi narciarskiemu obejmującemu Madonnę di Campiglio, Pinzolo oraz Folgaridę-Marillevę. Tytuł najlepszego krytego ośrodka narciarskiego na świecie trafił natomiast do Ski Dubai, jednego z najbardziej charakterystycznych i innowacyjnych obiektów tego typu. Wśród hoteli najwyższe wyróżnienia również trafiły na różne kontynenty. Stein Eriksen Lodge Deer Valley w amerykańskim stanie Utah otrzymał tytuł World’s Best Ski Hotel 2025 – luksusowy lodge oferuje eleganckie pokoje z kominkami, panoramiczne widoki na Góry Skaliste oraz rozbudowaną strefę spa z podgrzewanymi basenami i jacuzzi. We francuskim Val Thorens doceniono także Le Pashmina, nagrodzony jako najlepszy butikowy hotel narciarski, który ma 45 pokoi, dopracowaną strefą wellness i bezpośredni dostęp do tras. W kategorii najlepszy nowy hotel narciarski zwyciężył natomiast Nikko Style Niseko HANAZONO w Japonii, oferujący 234 pokoje oraz tradycyjny onsen (japońskie gorące źródła o właściwościach leczniczych), idealny do regeneracji po dniu spędzonym na stoku. Źródła: World Ski Awards, Travel + Leisure Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Gdzie jechać na narty w Europie? Trzy kraje z najlepszym stosunkiem jakości do ceny
Zbliża się sezon zimowych wyjazdów, a wraz z nim pytanie, które co roku powraca wśród miłośników narciarstwa: gdzie wyjechać, by cieszyć się świetnymi warunkami, ale nie przepłacić? W Europie jest kilka miejsc, które cechują dobrze przygotowane trasy, nowoczesna infrastruktura i rozsądne ceny.
Spis treści: Dlaczego na zimowy wyjazd na narty warto wybrać Bułgarię? Narciarstwo w Gruzji, czyli przygoda w sercu Kaukazu Andora oferuje stoki dla każdego i rozsądne ceny Badanie przeprowadzone na początku tego roku wykazało, że koszty uprawiania narciarstwa w Europie wzrosły od 2015 roku o ponad 34%, już po uwzględnieniu inflacji. W praktyce oznacza to, że zimowy wyjazd staje się dla wielu osób znacznie większym wydatkiem niż jeszcze kilka sezonów temu. Ze względu na to coraz trudniej jest planować urlop wyłącznie pod kątem jakości tras czy widoków – równie ważne stają się ceny karnetów, noclegów i wypożyczalni sprzętu. Wraz ze zbliżającym się sezonem narciarskim rośnie zatem zainteresowanie miejscami, które zapewniają dobry stosunek jakości do kosztów. Okazuje się, że wciąż istnieją ośrodki, które łączą świetnie przygotowane stoki, sprawną infrastrukturę i przyjazną atmosferę, a jednocześnie pozwalają uniknąć nadmiernego obciążenia budżetu. Dlaczego na zimowy wyjazd na narty warto wybrać Bułgarię? W ostatnich latach koszt zimowego wypoczynku w najsłynniejszych alpejskich kurortach rośnie w tempie, które wielu narciarzy zaczyna odczuwać bardzo dotkliwie. We Włoszech ceny karnetów (od ośrodków w Dolomitach po trasy w Apeninach) wzrosły nawet o 40% w porównaniu z rokiem 2021, co krajowa organizacja ochrony konsumentów określiła jako „całkowicie nieuzasadnione”. Podobne tendencje obserwuje się także w Szwajcarii, gdzie koszt jednodniowego wyjazdu potrafi przekroczyć możliwości przeciętnego urlopowicza. W rezultacie coraz więcej osób zadaje sobie pytanie, czy w Europie wciąż można znaleźć stoki, które łączą dobrą infrastrukturę, pewne warunki śniegowe i ceny niewykraczające poza rozsądny budżet. Odpowiedź prowadzi nieco dalej na wschód – do Bułgarii. Bułgarskie kurorty od kilku sezonów pojawiają się w rankingach miejsc oferujących najlepszy stosunek jakości do ceny. Jednym z nich jest Borowec, położony wysoko w górach Riła. Choć oferuje 58 km tras, czyli mniej niż najbardziej rozbudowane ośrodki alpejskie, jego wysokość zapewnia stabilne warunki śniegowe przez całą zimę. Dzienny karnet dla osoby dorosłej kosztuje tu około 52 euro, a jesienne promocje „early bird” pozwalają dodatkowo obniżyć cenę. Wypożyczenie kompletu nart, butów i kijków to ok. 20 euro dziennie, co czyni wyjazd znacznie mniej obciążającym finansowo niż we Włoszech czy Austrii. Co więcej, sezonowy karnet kosztuje 1020 euro, ale narciarze powyżej 75. roku życia zapłacą jedynie 54 euro za cały sezon, co jest rzadko spotykaną ulgą. Podobnie Bansko w Parku Narodowym Pirin przyciąga turystów kosztami nawet o jedną trzecią niższymi niż w szwajcarskich kurortach. Karnet sezonowy kupiony do końca listopada kosztuje 869 euro, a ceny noclegów zaczynają się już od około 30 euro za pokój lub 50 euro za hotel czterogwiazdkowy. Oba ośrodki mają także dobrze zorganizowane transfery z lotniska w Sofii, co znacząco ułatwia logistykę i dodatkowo zmniejsza koszty podróży. Narciarstwo w Gruzji, czyli przygoda w sercu Kaukazu Choć europejskie kurorty górskie coraz częściej zmagają się z rosnącymi kosztami i niestabilnymi warunkami śniegowymi, w Gruzji wciąż można znaleźć miejsca, gdzie sezon narciarski przebiega w sposób bardziej przewidywalny. Ośrodki położone na stokach Kaukazu (przede wszystkim Gudauri i Tetnuldi) znajdują się na wysokości od około 2000 do ponad 3000 metrów nad poziomem morza. Dzięki temu śnieg utrzymuje się tam naturalnie przez długi czas, bez konieczności intensywnego sztucznego naśnieżania. W efekcie jazda na nartach w Gruzji kojarzy się nie tylko z dobrymi warunkami, lecz także z poczuciem bliskości dzikiej przyrody. Jak podkreśla Petr Majer, kierownik szkoły narciarskiej Vagabond Adventures w Gudauri, gruzińskie stoki oferują „atmosferę przygody, której nie znajdziemy w eleganckich kurortach Alp”. Infrastruktura bywa mniej „wystawna”, lecz klimat miejsca, otwartość mieszkańców i surowe krajobrazy często rekompensują brak typowego „alpejskiego luksusu”. Gudauri jest największym ośrodkiem narciarskim w kraju, a szkoły prowadzą tam również zajęcia po angielsku, co ułatwia przyjazd osobom z zagranicy. Ceny pozostają przy tym wyjątkowo przystępne: karnet dzienny kosztuje około 25 euro, a karnet sezonowy (obejmujący dostęp do wszystkich ośrodków w Gruzji) około 200 euro. Wypożyczenie kompletu sprzętu to średnio 22 euro za dzień. Po zejściu ze stoku narciarze mogą z kolei spróbować lokalnych potraw, takich jak chinkali czy chrupiące chaczapuri, które są sycące, niedrogie i idealne po całym dniu jazdy. Andora oferuje stoki dla każdego i rozsądne ceny Andora od lat znajduje się na mapie europejskich kierunków narciarskich, jednak w przeciwieństwie do wielu popularnych ośrodków w Alpach zdołała zachować swój kameralny charakter oraz przystępne ceny. Stoki w Pirenejach przyciągają zarówno rodziny, jak i osoby szukające spokojniejszej atmosfery bez tłoku. Jednym z najchętniej wybieranych regionów jest Pal Arinsal w dolinie Vallnord, który oferuje 63 kilometry tras za około 52 euro dziennie. Początkujący i średniozaawansowani znajdą tu łagodne zbocza oraz szkółki narciarskie, natomiast w okolicach Arinsal można wyjechać na wysokość przekraczającą 2500 metrów, gdzie znajdują się wymagające czerwone i czarne trasy stworzone z myślą o bardziej doświadczonych narciarzach. Osoby planujące dłuższy pobyt mogą wybrać sezonowy karnet Nord Pass za około 750 euro, który umożliwia korzystanie z tras Pal Arinsal oraz Ordino Arcalís, co łącznie daje około 90 kilometrów nartostrad. Ci, którzy chcą mieć jeszcze większy wybór, mogą zdecydować się na Andorra Pass za 970 euro i uzyskać dostęp również do Grandvaliry. To największy ośrodek w Pirenejach, oferujący 140 tras o łącznej długości 215 kilometrów i maksymalnej wysokości około 2600 metrów, a także snowparki i tereny dla jazdy poza trasami. Grandvalira była wielokrotnie nagradzana w konkursie World Ski Awards, co potwierdza, że Andora potrafi połączyć jakość, rozbudowaną infrastrukturę i przystępność cenową, pozostając atrakcyjną alternatywą dla droższych regionów narciarskich Europy. Źródło: Euronews Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Tutaj pojeździsz na nartach najdłużej w Polsce! Zieleniec Ski Arena to miejsce wyjątkowe
Położona w polskich Sudetach stacja Zieleniec Ski Arena udowadnia, że na nartach i snowboardzie da się pojeździć nie tylko w Alpach.
Spis treści: Zieleniec Ski Arena – gdzie się znajduje? 28 km tras narciarskich w Zieleńcu Zieleniec – infrastruktura Uzdrowiska Kłodzkie Główny Szlak Sudecki Ile to kosztuje? To tutaj najdłużej w Polsce utrzymuje się śnieg, a pojeździć da się nawet wczesną wiosną. Ale nie tylko to przyciąga do ośrodka Zieleniec Ski Arena narciarzy z całej Polski i z zagranicy. Zieleniec Ski Arena – gdzie się znajduje? Zieleniec Ski Arena to miejsce szczególne. Położony w Kotlinie Kłodzkiej, w samym sercu Sudetów, jest częścią popularnego uzdrowiska Duszniki-Zdrój. To jeden z największych i najnowocześniejszych ośrodków narciarsko-snowboardowych w Polsce. Znany jest z tego, że nawet w dobie postępującego ocieplania klimatu śnieg tutaj utrzymuje się średnio aż przez 150 dni w roku. Często więc nawet gdy w centrum Dusznik o białym puchu wszyscy zdążyli już zapomnieć, tam leży on jeszcze długo. Wpływ na to ma tutejszy mikroklimat, ale też wysokość, na której rozpięty jest ten kompleks. Najwyżej położone stoki znajdują się na wysokości nawet 1015 m n.p.m., te położone najniżej – na 800 m n.p.m. A gdy śniegu jednak brakuje, do pracy ruszają liczne w Zieleńcu armatki, produkujące setki kilogramów puchu w krótkim czasie. Samochodem z Wrocławia dotrzemy tu w dwie godziny, z Dusznik-Zdroju w około 20 minut – krętą drogą przez gęsty las. Częściowo prowadzi ona wzdłuż granicy polsko-czeskiej. Już na szczycie wzniesienia zobaczyć można budynki ośrodka, a także coraz liczniejsze tu hotele i pensjonaty, z których okien roztacza się wspaniała panorama Gór Orlickich i Bystrzyckich. 28 km tras narciarskich w Zieleńcu Trasy narciarskie znajdują się po obu stronach drogi krajowej nr 389, która dzieli zarówno wieś Zieleniec, jak i ośrodek narciarski na dwie części. Co ważne, pomiędzy poruszanie się pomiędzy nimi jest możliwe bez zdejmowania nart – dzięki dwóm naśnieżanym kładkom oraz wyciągom. Znaleźć je można przy kolei linowej nr 2 (Winterpol „Piątka”), a także przy Skyway Express Nartorama (N2). Zieleniec Ski Arena oferuje 28 kilometrów tras o różnych poziomach trudności. Od łagodnych stoków, po strome i wymagające zbocza. Opadające na północną stronę stoki przez całą zimę gwarantują bardzo dobre warunki do jazdy. Nie tylko zresztą dla narciarzy i snowboardzistów, ale też saneczkarzy. Za sprawą unikatowego ukształtowania terenu udało się tu stworzyć ośrodek, który spełnia wymagania turystów o różnym poziomie sportowym. Zaawansowani znajdą tu trasy dostarczające dużej dawki adrenaliny, początkujący – ośle łączki i łagodne zbocza, doskonałe do nauki. Swoje miejsce znajdą tu również wieloosobowe rodziny. Z całej tej infrastruktury korzystać można dzięki jednemu karnetowi, który kupić można w kasach Ski Areny albo poprzez stronę internetową www.zieleniec.pl. Zieleniec chwali się 29 wyciągami, na które składa się m.in. 6 nowoczesnych wyciągów kanapowych, ale też kilka orczyków. Co ważne, korzystać z nich można niemal od rana do późnych godzin wieczornych dzięki systemowi oświetlenia tras. Warto wypatrywać promocyjnych cen karnetów na nocne jazdy. Zieleniec – infrastruktura Po obu stronach drogi nr 389 rozłożyło się zielenieckie miasteczko narciarskie, w którym znajdziemy kilka dużych parkingów (w dużej części – darmowych!), liczne hotele i pensjonaty, kawiarnie i restauracje. Coraz więcej powstaje tu też placów zabaw i innych atrakcji dla dzieci, co dobrze ilustruje politykę rozwoju Zieleńca jako kompleksu familijnego. Warto szukać promocyjnych ofert, tzw. free ski, czyli opcji noclegowych w ramach których mamy za darmo karnet narciarski. Uzdrowiska Kłodzkie Po emocjach narciarskich warto odwiedzić okoliczne miejscowości uzdrowiskowe: Duszniki-Zdrój, Polanicę-Zdrój czy Kudowę-Zdrój. W każdej z tych miejscowości znajdziemy domy zdrojowe ze źródłami leczniczych wód, a także atrakcyjną architekturę i restauracje z lokalną kuchnią. Bryluje w tym zwłaszcza położona na granicy polsko-czeskiej Kudowa. Warto poznać kulturę i historię tych miejsc. A jest co poznawać! Przykładowo dzieje Dusznik sięgają przełomu X i XI wieku, kiedy to w tym miejscu wzniesiono drewnianą warownię. Przez wieki te tereny przechodziły z rąk do rąk. Nie przypadkiem wytropimy tu silne wpływy czeskie czy niemieckie. Latem warto przyjechać w te okolice na rower. Albo na kajaki – na dzikiej rzece Orlicy, która, jako dopływ Łaby, należy do zlewiska Morza Północnego. Główny Szlak Sudecki Warto też wiedzieć, że przez Góry Orlickie i Bystrzyckie, w tym przez Zieleniec wiedzie Główny Szlak Sudecki. Rozpoczyna się w Świeradowie-Zdroju, a kończy w Prudniku. Wiedzie on przez wszystkie masywy i pasma górskie Sudetów. Jego całkowita długość to prawie 440 km. Jego przejście to poważne wyzwaniem nawet dla doświadczonych piechurów. Ile to kosztuje? Kompleks narciarski Zieleniec Ski Arena pomiędzy 20 grudnia a 9 marca czynny jest codziennie pomiędzy 9 a 20. Bilet normalny na 5 godzin jazdy – 135 zł (ulgowy 115 zł). 4 godziny jazdy po godz. 16 – 100 zł (90 zł ulgowy). Karnet trzydniowy to wydatek 410 zł (345 zł ulgowy), a karnet na sześć dowolnych dni – 860 zł (730 zł ulgowy). Nasz autor Maciej Wesołowski Redaktor prowadzący „National Geographic Traveler". Reporter. Autor książek, m.in.: „Szpagat w pionie. W drodze przez Indie" i „Cafe Macondo. Reportaże z Kolumbii"
Zimowe szaleństwo na Podkarpaciu – Najlepsze stoki narciarskie regionu
Malownicze krajobrazy Bieszczadów i Beskidu Niskiego, nowoczesne wyciągi i doskonale przygotowane trasy sprawiają, że region przyciąga miłośników sportów zimowych z całego kraju. Oto przewodnik po najciekawszych stacjach narciarskich na Podkarpaciu.
Spis treści: Wańkowa – nowoczesny kompleks z widokiem na Bieszczady Ustrzyki Dolne – zimowa stolica Bieszczad Arłamów – śnieżna zabawa w sercu Pogórza Przemyskiego Gogołów.Ski – idealna opcja na krótki wypad w góry KiczeraSki – trasy dla każdego Oprócz świetnej infrastruktury, stoki narciarskie na Podkarpaciu wyróżniają się mniejszą liczbą turystów w porównaniu z popularnymi kurortami w Tatrach czy Karkonoszach. Malownicze krajobrazy, lokalne karczmy z regionalnymi przysmakami i gościnność mieszkańców tworzą tu jednak niezapomnianą atmosferę. W tym sezonie warto rozważyć zimowy odpoczynek w Podkarpackiem. Wańkowa – nowoczesny kompleks z widokiem na Bieszczady Stacja narciarska BIESZCZAD.ski Wańkowa to jedna z największych i najnowocześniejszych atrakcji zimowych w województwie podkarpackim. Główną atrakcją ośrodka jest 4-osobowa kolejka linowa o długości niemal kilometra oraz wyciągi talerzykowe i 3 ruchome chodniki. Rodziny z dziećmi docenią przedszkole narciarskie oraz profesjonalną szkółkę snowboardową. Dostępne są różne długości tras – od 250 do 1550 metrów. Daje to szerokie możliwości zarówno dla początkujących, jak i doświadczonych narciarzy. Stacja jest otwarta codziennie od godz. 9 do 20, co pozwala cieszyć się jazdą jeszcze po zachodzie słońca. Ustrzyki Dolne – zimowa stolica Bieszczad Podkarpacie to Bieszczady, a Bieszczady to m.in. Ustrzyki Dolne i tamtejsze wyciągi: Gromadzyń i Laworta Ski. Gromadzyń Położona na północnym zboczu Gromadzynia, Stacja Narciarska „Gromadzyń” góruje nad Ustrzykami Dolnymi, nieformalną zimową stolicą Podkarpacia. Stacja oferuje – czteroosobową Kolej linową o długości 720 metrów, wyciągi orczykowe o długości 700 metrów oraz wyciągi talerzykowe: 300 i 200 metrów. Na stacji znajdują się 3 trasy o długościach: 750 m z homologację „FIS” slalom, 800m oraz 900m. Różnica wzniesień wynosi 164 metry. Dodatkowo na stacji funkcjonuje najstarsza w regionie szkółka narciarska, wypożyczalnia sprzętu, serwis oraz dwa punkty gastronomiczne. Gromadzyń jest szczególnie upodobany przez rodziny z dziećmi, a to za sprawą szerokiej wyspecjalizowanej kadry instruktorskiej, która ma do dyspozycji osobny teren szkoleniowy z wyciągiem talerzykowym oraz wyciągiem taśmowym. Przy Stacji znajdują się przestronne darmowe parkingi a lokalizacja Stacji w samym mieście pozwala na swobodny dostęp do bazy noclegowej oraz atrakcji. Nowoczesny system naśnieżania powoduje, iż pomimo zmian w pogodzie Stacja otwiera sezon zazwyczaj w połowie grudnia i kończy w marcu. Laworta Ski Laworta Ski to dobre miejsce dla miłośników adrenaliny. W stacji znajduje się m.in. wyciąg krzesełkowy i trasy o długości do 1250 metrów, w tym trasę z homologacją FIS na slalom gigant. Stok jest dobrze oświetlony, sztucznie naśnieżany i ratrakowany, co zapewnia doskonałe warunki do jazdy. Dla fanów alternatywnych form zabawy przygotowano hit tego sezonu – snowtubing, czyli trasę do zjazdów na pontonach o długości 100 metrów. Arłamów – śnieżna zabawa w sercu Pogórza Przemyskiego Hotel Arłamów i pobliska stacja narciarska to opcja dla osób, które łączą narciarską frajdę z luksusowym wypoczynkiem. Długość tras wynosi od 100 do 550 metrów, co sprawia, że miejsce sprawdzi się zarówno wśród dzieci, jak i osób poszukujących spokojnej jazdy. Stacja działa codziennie, jednak godziny otwarcia zależą od dnia tygodnia – od poniedziałku do czwartku do godz. 18, a w weekendy do 20. Gogołów.Ski – idealna opcja na krótki wypad w góry Zlokalizowana w pobliżu Jasła stacja Gogołów.Ski to kameralne miejsce oferujące trasę zjazdową o długości 700 metrów. Stok jest oświetlony, naśnieżany i ratrakowany, co zapewnia komfort nawet przy trudniejszych warunkach pogodowych. Warto sprawdzić godziny funkcjonowania, ponieważ – jak informuje strona stacji – są one uzależnione od warunków atmosferycznych. KiczeraSki – trasy dla każdego Ośrodek KiczeraSki w Puławach Górnych to aż 5 tras o różnorodnym poziomie trudności – od 150 do 1200 metrów. Do dyspozycji narciarzy są 4 wyciągi, w tym jeden krzesełkowy. Wypożyczalnia sprzętu i szkółka narciarska sprawiają, że to miejsce jest przyjazne dla rodzin i grup znajomych. Źródło: National Geographic Traveler, Podkarpackie.Travel
Pokochacie to austriackie miasteczko. To idealne miejsce nie tylko na narty
Filzmoos to urokliwa miejscowość położona w sercu Alp, oferująca bogaty wybór zimowych atrakcji. Oprócz doskonałych warunków do narciarstwa, można tu spróbować lotów balonem, zimowych wędrówek w rakietach śnieżnych i wielu innych form aktywnego wypoczynku. Dowiedz się, dlaczego Filzmoos warto odwiedzić zimą i jakie atrakcje czekają na turystów.
Spis treści: Narty i sporty zimowe Zimowe loty balonem – wyjątkowe widoki na Alpy Rakiety śnieżne – wędrówki wśród górskich szczytów Kuchnia Alp – czego warto spróbować? Dlaczego warto odwiedzić Filzmoos zimą? Filzmoos to niewielkie, malownicze miasteczko położone w landzie salzburskim. To raj dla miłośników sportów zimowych i zapierających dech w piersiach widoków, zwłaszcza podczas zimy. Filzmoos jest idealnym miejscem zarówno dla rodzin, jak i dla osób szukających spokojniejszego ośrodka narciarskiego. W porównaniu z bardziej znanymi austriackimi kurortami, takimi jak Ischgl czy Kitzbühel, jest tu znacznie spokojniej. Bynajmniej jednak nie będziecie się w Filzmoos nudzić. Narty i sporty zimowe Jedną z głównych atrakcji zimowych Filzmoos są oczywiście doskonałe warunki narciarskie. Miasteczko jest częścią renomowanej austriackiej organizacji Ski amadé, która zrzesza ośrodki narciarskie. To oznacza, że turyści mogą korzystać z połączonych tras narciarskich w całym regionie. Filzmoos oferuje około 20 kilometrów nartostrad, które obsługiwane są przez 8 wyciągów narciarskich. Znajdziesz tu trasy o różnym stopniu trudności – od łatwych szlaków dla początkujących po bardziej wymagające trasy dla zaawansowanych narciarzy. Trasa FIS czyni Filzmoos miejscem atrakcyjnym dla narciarzy szukających wyzwań. Pomimo mniejszej liczby tras, w porównaniu z bardziej rozbudowanymi ośrodkami, na stokach Filzmoos nie ma tłumów, a do wyciągów rzadko ustawiają się kolejki. Dla miłośników nart biegowych Filzmoos jest rajem. High Alpine Trail, który biegnie przez zbocza szczytu Rossbrand na wysokości ponad 1700 m n.p.m., to wyjątkowa 16-kilometrowa trasa, która zachwyca zarówno doświadczonych biegaczy, jak i amatorów. Łącznie, w Filzmoos dostępnych jest 50 km oznakowanych tras do narciarstwa biegowego, co sprawia, że każdy znajdzie coś dla siebie. Zimowe loty balonem – wyjątkowe widoki na Alpy Filzmoos to jedno z niewielu miejsc w Austrii, gdzie można doświadczyć lotów balonem zimą. Widoki, jakie roztaczają się z balonu, zapierają dech w piersiach. W zimie stają się jeszcze bardziej spektakularne, gdy Alpy pokryte są magicznym białym puchem. View Ediplayer on the source website Co roku, w styczniu, Filzmoos organizuje Tydzień Balonów, który przyciąga ponad 50 zespołów z różnych krajów. To niezapomniane przeżycie, kiedy na niebie można zobaczyć dziesiątki balonów naraz. Loty balonem w tym regionie oferują możliwość podziwiania masywu Dachstein, który wznosi się na 2995 metrów n.p.m. Loty odbywają się zazwyczaj w godzinach porannych, gdy warunki atmosferyczne są najbardziej sprzyjające. Po wylądowaniu ekipa naziemna szybko zabezpiecza balon i zapewnia powrót na miejsce startu. Rakiety śnieżne – wędrówki wśród górskich szczytów Dla tych, którzy szukają mniej tradycyjnych form aktywności zimowych, Filzmoos oferuje możliwość wędrówek w rakietach śnieżnych. Rakiety śnieżne to idealne rozwiązanie dla osób, które chcą spacerować po głębokim śniegu i podziwiać piękno natury. Dzięki specjalnym wiązaniom nawet osoby bez wcześniejszego doświadczenia mogą cieszyć się spacerami wśród zimowych krajobrazów. Trasy są oznakowane i przystosowane zarówno dla początkujących, jak i dla bardziej zaawansowanych wędrowców. Przejście przez lasy porastające zbocza Rossbrand lub spacer po alpejskich dolinach to doskonały sposób na spędzenie dnia na świeżym powietrzu, z dala od zatłoczonych tras narciarskich. Kuchnia Alp – czego warto spróbować? Podczas zimowego pobytu w Filzmoos nie można zapomnieć o skosztowaniu lokalnych specjałów. Miasteczko słynie z doskonałej kuchni, a restauracje oferują dania, które zachwycają swoim smakiem i wielkością porcji. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych dań jest Kaiserschmarrn, czyli omlet cesarski. Jak głosi legenda, potrawa ta powstała przez przypadek, kiedy kucharz cesarza Franciszka Józefa I nieudolnie przygotował omlet, który rozpadł się na kawałki. Dodał wówczas rodzynki, polał całość sosem jabłkowym, a omlet stał się jednym z ulubionych dań w regionie. Najlepsze Kaiserschmarrn w Filzmoos można zjeść w restauracji Unterhofalm, która mieści się u podnóża góry Bischofsmütze. Restauracja powstała w 1776 roku, co dodaje jej niepowtarzalnego klimatu i tradycji. Dlaczego warto odwiedzić Filzmoos zimą? Filzmoos to idealne miejsce na zimowy wypoczynek dla osób szukających spokoju, niesamowitych widoków oraz zróżnicowanej oferty sportów zimowych. Dzięki niewielkim tłumom, braku kolejek do wyciągów i szerokiej ofercie atrakcji, Filzmoos jest doskonałą alternatywą dla bardziej znanych ośrodków narciarskich. To świetny kierunek także dla rodzin, które chcą spędzić aktywne ferie zimowe w otoczeniu pięknych, alpejskich krajobrazów. Źródło: National Geographic Traveler. Nasza autorka Joanna Kopka Kartografka National Geographic Polska i National Geographic Traveler. Podróżuje konfrontując z rzeczywistością to co przeczyta i zobaczy na zdjęciach, a szczególnie zwierzęta oraz architekturę.
Alta Badia – jeden z najlepszych ośrodków narciarskich w Europie. To tu znajduje się słynna Sellaronda
Ośrodek położony w dolinie Val Badia jest jednym z najciekawszych kompleksów narciarskich, jakie możemy znaleźć w Alpach. Alta Badia oferuje zarówno niezwykle zróżnicowaną sieć tras i szlaków, jak i ekscytującą ofertę gastronomiczną. Znajduje się tu również największa karuzela narciarska w Europie – Sellaronda.
W tym artykule: Przepiękna Alta Badia w Dolomitach Gourmet Skisafari to jedna z wielu atrakcji regionu 4 restauracje i 4 szefów kuchni wyróżnionych gwiazdkami Michelin Sellaronda – największa karuzela narciarska w Europie Miasteczko La Villa właśnie budzi się do życia. Znad Dolomitów leniwie wyłania się słońce, którego promienie przedzierają się przez okna domów, mieszkań i hoteli. Na niebie próżno szukać choćby jednej chmury. Wyglądam na zewnątrz i widzę świeży śnieg, który spadł poprzedniej nocy. Rzut oka na stok narciarski, który znajduje się tuż obok miejsca, w którym śpię. Widzę niemal doskonały „sztruks”. Wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że czeka mnie dzień pełen ekscytujących wrażeń. Przepiękna Alta Badia w Dolomitach La Villa to jedno z dziewięciu miast, które znajdują się w Val Badia, dolinie położonej we włoskim regionie Trydent-Górna Adyga, w prowincji Tyrol Południowy. Dolina ta jest domem nie tylko Ladynów, czyli tamtejszej grupy etnicznej. To również raj dla narciarzy i miłośników sportów zimowych. Znajduje się tu bowiem ogromny kompleks Dolomiti Superski, którego częścią jest Alta Badia, cel mojej podróży. To aż 130 kilometrów tras narciarskich, 54 wyciągi i olbrzymi snowpark. Właśnie tutaj co roku rozgrywane są zawody Pucharu Świata w narciarstwie alpejskim mężczyzn. O tym, jak wyjątkowy jest to ośrodek, przekonam się wiele razy w ciągu mojego krótkiego, zaledwie 3-dniowego pobytu. Pierwszego dnia w planach mamy tzw. Gourmet Skisafari. To niesamowita przygoda kulinarno-sportowa, która łączy przyjemność z aktywnością fizyczną. Na stokach Alta Badia znajduje się kilkadziesiąt restauracji, a sześć z nich zostało odznaczonych co najmniej jedną gwiazdką Michelin, jednym z najważniejszych wyróżnień w świecie gastronomii. Gourmet Skisafari to jedna z wielu atrakcji regionu Koncepcja narciarskiego Gourmet jest bardzo prosta. W cenie biletu, który kosztuje 80 euro, możemy skorzystać z 4 restauracji na stokach, gdzie czeka na nas pyszne jedzenie, wino i szef kuchni, który na miejscu i osobiście przygotowuje dania będące istnymi dziełami sztuki kulinarnej. – W kuchni najważniejsze są dla mnie dwie rzeczy. Po pierwsze składniki – muszą być lokalne i zawsze świeże. Po drugie – goście. Ja jestem tutaj dla was, a nie wy dla mnie – mówi Tomaž Kavčič z szerokim uśmiechem, nalewając lampkę różowego wina musującego prosto ze Słowenii, kraju, z którego pochodzi szef kuchni. Mężczyzna stoi na zewnątrz w białym fartuchu, uzupełnia gościom kieliszki i rozmawia z nimi nie tylko o swojej kuchni. I to właśnie dla niej przyszli – a właściwie przyjechali – narciarze. To, co czekało na nas w restauracji „Edelweiss”, przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Gdybym mógł zwerbalizować potrawę, którą serwował Kavčič, byłaby romantyczną poezją z nieprzesadną nutą nostalgii. Na małym „babcinym” talerzyku leżało foie gras ukryte pod kolorowymi i jadalnymi kwiatami. Do tego bulion wołowy w małej buteleczce i mała bułeczka brioche. To pozornie proste danie okazało niezwykle oryginalne. Połączenie delikatnego pasztetu strasburskiego z intensywnym bulionem było strzałem w dziesiątkę. Kompozycja i sposób podania tylko wzmacniały doznanie perfekcji. Na stoku narciarskim nie ma jednak czasu na sentymenty. Gourmet Skisafari trzeba ukończyć do konkretnej godziny (dokładnie 16:00), a do końca zostało jeszcze wiele kilometrów. 4 restauracje i 4 szefów kuchni wyróżnionych gwiazdkami Michelin Oprócz Kavčiča w gourmet bierze udział jeszcze 3 innych szefów kuchni. Andrea Berton, który czeka na gości w „Club Morizino”, Simone Cantafio w „I Tabla”, a także Massimiliano Alajmo. Ten ostatni otrzymał aż 3 gwiazdki Michelin, co udowadniał w restauracji „Bioch”, położonej na wysokości ponad 2000 metrów n.p.m. Szef kuchni proponuje w ramach Gourmet potrawę o nazwie „Cotechino and mushroom cappuccino”. I rzeczywiście nazwa jest adekwatna do tego, co widzimy. W przezroczystej szklance serwowana jest kremowa masa z parmezanu, ziemniaków i ziół, pod którą znajdują się lokalne grzyby i włoska kiełbasa z Parmy. Całość podana jest na małym kawałku drewna przystrojonym leśnym mchem. Potrawa z pewnością przypadnie do gustu osobom, które lubią sycące wiejskie smaki. Południowy Tyrol – piękno północnych Włoch Narciarze, smakosze i rodziny z dziećmi pokochają dolomicki płaskowyż Seiser Alm i malowniczą dolinę Ahrntal – Moją filozofią jest łączenie różnych, z pozoru niepasujących do siebie składników, szanując przy tym tradycję. Chodzi o zachowanie harmonii, która jest kluczowa w kuchni – mówi Alajmo. Zapytany, co jest najważniejsze w jego pracy, odpowiada krótko: „uśmiech, po prostu uśmiech”. I nie da się ukryć, że jedzenie, które serwuje Włoch, wywołuje szeroki uśmiech na twarzy. W Bioch spotykamy polskiego przewodnika, który organizuje narciarskie wycieczki dla firm. Pijemy wino, zajadamy się pysznym jedzeniem i rozmawiamy o naszych wrażeniach i doświadczeniach. Mężczyzna pyta, czy objechaliśmy już Sellarondę. Odpowiadamy, że to nasz plan na niedzielę. – Świetnie. Być w Alta Badia i nie zrobić Sellarondy to tak, jakby w ogóle tu nie być – mówi nam. Sellaronda – największa karuzela narciarska w Europie Sellaronda to nie jest zwykły szlak narciarski. To sieć wyciągów i połączonych tras, która umożliwia objechanie dookoła masywu górskiego Sella, którego wysokość wynosi 3151 m n.p.m. Aby ukończyć całość i zdążyć przed zmierzchem, należy zacząć wcześnie rano. Cała długość trasy to bowiem prawie 40 km. Cały szlak prowadzi przez cztery przełęcze w we włoskich Dolomitach: Passo Pordoi, Passo Campolongo, Passo Gardenai Passo Sella. Choć długość może przerażać, Sellaronda nie jest tak wymagająca, na jaką wygląda. A malownicze krajobrazy, które mijamy, warte są wszystkich zakwasów, jakich możemy się spodziewać. Muszę przyznać, że gdy po raz pierwszy usłyszałem o planie objechania masywu, byłem nieco zestresowany. To dlatego, że do Alta Badia pojechałem jako snowboardzista, który po prawie 14 latach postanowił wrócić do nart. Obawiałem się przede wszystkim tego, że podczas intensywnych, długich zjazdów będę bardzo odstawał od mojej grupy. Szybko się jednak przekonałem, że z nartami jest jak z jazdą na rowerze. Tego się po prostu nie zapomina. I tutaj pojawia się jedno z moich (pozytywnych) zaskoczeń. Alta Badia jest ośrodkiem doskonałym dla wszystkich ketegorii narciarzy. Swoje miejsce znajdą tutaj nie tylko profesjonaliści, ale także osoby, które wracają po dłuższej przerwie (jak ja), amatorzy, a także ludzie, którzy dopiero uczą się jeździć. Różnorodność tras jest tak duża, że każdy znajdzie coś dla siebie i będzie mógł poczuć dreszczyk zimowego szaleństwa. Czy warto zatem przyjechać do Alta Badia? Odpowiedź jest jedna – trzeba! Nasz ekspert Jakub Rybski Dziennikarz, miłośnik kina niezależnego, literatury, ramenu, gier wideo i dobrego rocka. Wcześniej związany z telewizją TVN24 i Canal +. Zawodowo nie boi się podejmować żadnego tematu, prywatnie bardzo zainteresowany polityką. Autor bloga na Instagramie "Mini Podróże".
Narty w Turcji czy w Libanie? Nie wszyscy wiedzą, że w tych krajach też można śmigać na stokach
Na nartach można jeździć nie tylko w Europie. To wiadomo. Ale czy wiedzieliście, które kraje w Afryce i Azji też szczycą się ośnieżonymi stokami? Narty w Turcji to dopiero początek zimowej egzotyki.
W tym artykule: Gdzie na narty w Turcji? Falafel na śniadanie, czyli narty w Libanie Ferie zimowe po grecku Gdzie na narty w Afryce? Sporty zimowe to nie tylko narty i snowboard. Na zimę tak samo czekają saneczkarze, łyżwiarze czy biathloniści. A jednak to właśnie ośnieżone stoki najczęściej kojarzą nam się z aktywnym wypoczynkiem od listopada do marca. Gdzie szukać takich miejsc? Polacy mają swoje sprawdzone miejsca nie tylko w kraju, ale też za granicą. Od lat chętnie spędzamy ferie zimowe, chociażby na Słowacji, w Austrii czy we Włoszech. A gdyby tak ruszyć jeszcze dalej na południe? Te narciarskie kierunki zaskakują. Gdzie na narty w Turcji? Od kilku lat coraz większą popularnością w miesiącach zimowych cieszy się na przykład Turcja. Wówczas turyści wybierają jednak nie Bodrum czy Antalię, a na przykład Uludag. Jeden z najpopularniejszych ośrodków narciarskich w Turcji jest położony niecałe 40 km od Bursy (północno-zachodnia część kraju). Znajduje się na najwyższej górze w zachodniej Anatolii, gdzie wysokość terenu udostępnionego narciarzom waha się od 1750 do 2543 m n.p.m. Na gości czeka 14 tras na różnych poziomach trudności. Narty w Turcji to propozycja dla osób, które lubią odkrywać nowe miejsca i nie przepadają za przepłacaniem. Na razie tureckie kurorty oferują niższe ceny niż w te w Europie. Oczywiście cenniki zmieniają się co roku, dlatego przed zaplanowaniem wyjazdy warto szukać tych najbardziej aktualnych. Poza wspomnianym Uludag narciarze chętnie odwiedzają też ośrodki: Kayseri (stoki to tak naprawdę wygasły wulkan Erciyes), Kartalkaya w malowniczych górach Köroğlu, Palandöken, Konakli. Falafel na śniadanie, czyli narty w Libanie Jak na razie Liban nie jest jeszcze miejscem szczególnie obleganym przez turystów z Polski. Może to wynikać z niewiedzy o tym kraju oraz kryzysu finansowego, z jakim od dłuższego czasu borykają się Libańczycy. Kto pomija w swoich planach wyjazdowych Bejrut, traci jednak niesamowite doznania kulinarne i kulturowe. A co robić poza stolicą Libanu? Zimą można przykład jeździć na nartach. Kiedy najlepiej planować narty w Libanie? Sezon na białe szaleństwo trwa tam od połowy grudnia do początku kwietnia. Na narciarzy czeka sześć ośrodków. Największy – Mzaar Kfardebian – znajduje się zaledwie 50 kilometrów od Bejrutu. Pozostałe pięć to: Zaarour, Cedars, Laqlouq, Qanat Bakish i Faqra. W planach jest też budowa siódmego. Ośrodki narciarskie w Libanie oferują różnorodne opcje zakwaterowania. Ceny nie są stałe i zależą od pory w sezonie. Gdzie na narty biegowe w Polsce? Oto najlepsze trasy biegówkowe. Tam biało będzie jeszcze wiosną Biegówki z sezonu na sezon cieszą się rosnącą popularnością. Gdzie zacząć swoją przygodę z tym sportem? Ferie zimowe po grecku Grecja, tak jak i Turcja, kojarzona jest przede wszystkim z letnimi wakacjami. Nie warto jednak lekceważyć jej potencjału jako kierunku zimowego. Góra Parnassos oferuje rozbudowaną sieć toków dla początkujących i zaawansowanych narciarzy. Szusowanie tam można połączyć z city breakiem w Atenach. Ze względu na rosnącą popularność na narty do Grecji wybiera się coraz więcej osób. Kto chce zdążyć przed tłumami, powinien się pospieszyć. Gdzie na narty w Afryce? Narty w Afryce? Czemu nie. Co prawda afrykańskie kraje nie promują się jako kierunki dla miłośników sportów zimowych, ale w niektóre oferują ośnieżone stoki. Planując białe szaleństwo w Afryce, warto jednak brać to pod uwagę jako urozmaicenie wyjazdu, a nie główną atrakcję. Ośrodki narciarskie nie są tak rozbudowane, jak te w Europie. Lesotho Afriski to jeden z dwóch ośrodków narciarskich w Afryce Południowej. Działa od czerwca do sierpnia lub września w górach Maluti w Lesotho. Narciarze mają do dyspozycji stok o długości około 1 km na wysokości 3222 m. W okolicy prężnie działają reż restauracje, puby z lokalnymi DJ-e. Miks doświadczeń gwarantowany. Maroko Skuszeni perspektywą jeżdżenia na nartach w Afryce nie muszą lecieć aż do Lesotho. Ośrodki narciarskie znajdziemy także w Maroku. Jeden z najbardziej popularnych, Oukaïmeden, znajduje się około 80 km od tętniącego życiem Marrakeszu. To też najwyżej położony stok w Afryce (3268 m n. p. m). Na miejscu czeka 10 km tras narciarskich Nasz ekspert Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Zimą nie da się jeździć na nartach nawet na sztucznym śniegu? Nowe badania w Alpach
Zimowe ferie kojarzą ci się z wyjazdem na narty? Niestety symulacja przeprowadzona dla szwajcarskiego ośrodka Andermatt-Sedrun-Disentis wskazuje, że pod koniec stulecia utrzymanie tam tras narciarskich nawet z użyciem sztucznego śniegu może być sporym wyzwaniem.
W tym artykule: Sztuczny śnieg w Alpach Coraz trudniej o sztuczny śnieg Przyszłość narciarstwa – śnieg tylko powyżej 1800 m n.p.m. Skąd wziąć wodę do naśnieżania? Gdzie najczęściej jeździmy w zimie na narty? Szacuje się, że ponad 40 proc. wszystkich narciarzy wybiera się w Alpy. Tam właśnie powstało centrum sportów zimowych Europy. Pierwszy wyciąg narciarski w Davos zbudowano w 1934 r. Dziesięć lat wcześniej – w Chamonix – rozegrano pierwsze Zimowe Igrzyska Olimpijskie. Zimowe sporty szybko stały się bardzo popularne. Wydawało się, że nic nie może zagrozić szaleństwom na śniegu. Ten w Alpach był gwarantowany. Kraje takie jak Szwajcaria, Niemcy Francja i Austria postawiły na rozwój zimowej turystyki. Powstały kurorty, drogi dojazdowe, setki kilometrów tras narciarskich. Teraz większość tych ośrodków przyszłość narciarstwa widzi raczej w ciemnych barwach. Katastrofa klimatyczna postępuje w Alpach szybciej niż gdzie indziej i szybciej niż przewidywano. Już w poprzedniej dekadzie okazało się, że średnia temperatura w Alpach wzrosła aż o 2 st. C (globalnie o 1 st. C). Sztuczny śnieg w Alpach Ma to dalekosiężne skutki dla całego regionu. Topnienie lodowców przyspieszyło: niektóre prognozy wskazują, że do końca wieku latem w Alpach lodowców nie będzie już w ogóle. Śniegu spada coraz mniej i zalega krócej niż wcześniej. Coraz częściej mamy praktycznie bezśnieżne zimy. W zeszłym roku połowa stoków narciarskich w Szwajcarii musiała być przykrywana sztucznym śniegiem, by dawało się po nich jeździć. Produkcja sztucznego śniegu jest kosztowna ekologicznie: wymaga dużych ilości wody i energii. Tym więcej, im warunki są trudniejsze. By wytwarzać sztuczny śnieg, potrzebna jest niska temperatura i niska wilgotność. Przy bardzo niskiej wilgotności systemy naśnieżania mogą działać nawet przy temperaturze dodatniej. Z kolei gdy wilgotność jest wysoka, potrzebne są temperatury ujemne, poniżej minus 2 st. C. Coraz trudniej o sztuczny śnieg Sytuację pogarsza fakt, że ciepłe powietrze pochłania więcej wilgoci. A zatem – w miarę jak zimy robią się cieplejsze – coraz trudniej jest produkować sztuczny śnieg. – Same prawa fizyki nakładają ograniczenia na wytwarzanie sztucznego śniegu – zauważa dr Erika Hiltbrunner z Uniwersytetu w Bazylei. Jej zespół przeprowadził symulacje dla ośrodka narciarskiego Andermatt-Sedrun-Disentis. Obejmuje on 165 km tras narciarskich i kilkadziesiąt wyciągów. Pytanie, jakie zadali sobie naukowcy, brzmiało: czy w tym regionie możliwe będzie utrzymanie śniegu przez 100 dni pod rząd w okresie obejmującym Święta Bożego Narodzenia i zimowe ferie? Jakie są zwierzęta aktywne zimą? Nie wszystkie stworzenia zapadają w sen zimowy W Polsce żyje wiele gatunków zwierząt, które są aktywne zimą. Te stworzenia musiały przystosować się do życia w ekstremalnych warunkach, kiedy panują niskie temperatury i jest znacznie ... Przyszłość narciarstwa – śnieg tylko powyżej 1800 m n.p.m. By to rozstrzygnąć, naukowcy szczegółowo zbadali warunki panujące na wszystkich stokach narciarskich Andermatt-Sedrun-Disentis. Uwzględnili ich położenie, nachylenie, wysokość. Następnie wykorzystali prognozy zmian klimatycznych i prognozy dotyczące pokrywy śnieżnej w regionie. Wyniki opublikowali w czasopiśmie naukowym „International Journal of Biometeorology”. Wskazują one, że w Andermatt-Sedrun-Disentis da się zagwarantować trwający 100 dni sezon narciarski ze sztucznym śniegiem. Ale tylko w górnych częściach kurortu, powyżej 1800 m n.p.m. Ponadto w okresie Świąt Bożego Narodzenia ze śniegiem, nawet sztucznym, będzie problem w rejonie Sedrun. Utrzymanie naśnieżonych tras w wyższych partiach ośrodka będzie możliwe za wysoką ekologiczną cenę. Dzisiaj kurort zużywa na naśnieżanie 300 mln litrów wody. Do końca stulecia ta ilość będzie się musiała zwiększyć do 540 mln litów. To szacunki średnie: w niektórych sezonach może być znacznie gorzej. Badacze przypominają, że w zimie 2017 r., kiedy śniegu było wyjątkowo mało, ilość wody użytej do sztucznego naśnieżania w jednym z trzech regionów Andermatt-Sedrun-Disentis wzrosła trzykrotnie. Trójkąt bermudzki. Dlaczego legenda trzyma się mocno? Trójkąt bermudzki. Dlaczego zwykły kawałek morza u wybrzeży Stanów Zjednoczonych cieszy się tak złą sławą? Cała sprawa ma więcej wspólnego z medialną wrzawą niż z rzetelnymi danymi Skąd wziąć wodę do naśnieżania? Dzisiaj resort czerpie wodę z jeziora Oberalpsee. Może z niego pozyskać 200 mln litrów rocznie. Oberalpsee jest również wykorzystywane do produkcji energii hydroelektrycznej. – Przewidujemy, że w przyszłości powstanie konflikt między zapotrzebowaniem na wodę dla resortu a tym do celów produkcji energii – mówi dr Maria Vorkauf, główna autorka pracy. Ośrodek będzie musiał więc znaleźć nowe źródła wody. Jak wygląda przyszłość Andermatt-Sedrun-Disentis? W krótkim terminie może zyskać. Będą do niego przyjeżdżać turyści wcześniej korzystający z niżej położonych ośrodków, które znikną. Jednak w dłuższej perspektywie konieczność utrzymywania sztucznej pokrywy śnieżnej podniesie koszt zimowych wyjazdów. W rezultacie narty staną się rozrywką wyłącznie dla bardzo bogatych. Źródła: phys.org, The Conversation, International Journal of Biometeorology Nasz ekspert Magdalena Salik Dziennikarka naukowa i pisarka, przez wiele lat sekretarz redakcji i zastępczyni redaktora naczelnego magazynu „Focus". Wcześniej redaktorka działu naukowego „Dziennika. Polska, Europa, Świat”. Pasjami czyta i pisze, miłośniczka literatury popularnonaukowej i komputerowych gier RPG. Więcej: magdalenasalik.wordpress.com
Śnieg znika przez zmiany klimatyczne. Co bezśnieżne zimy oznaczają dla narciarzy?
Bez niego święta, ferie i zimowe igrzyska tracą magię. Niestety, w dobie przegrzewania klimatu śnieg znika, a górskie kurorty muszą go produkować sztucznie. A to oznacza coraz większe koszty.
W tym artykule: Brak śniegu to straty dla gospodarki Ośrodki narciarskie będą się zamykać Coraz więcej stoków trzeba sztucznie naśnieżać Nowe technologie ułatwiają produkcję sztucznego śniegu Produkcja sztucznego śniegu jest bardzo kosztowna Sztuczny śnieg to obciążenie dla środowiska Co zrobią kurorty narciarskie bez śniegu? Mimo że temperatura w czeskim uzdrowisku Jańskie Łaźnie była nieco na plusie, armatki śnieżne pracowały z całą mocą. Mieliśmy jednak szczęście – dzień po naszym przyjeździe zaczął sypać prawdziwy śnieg. Alena, która co roku wynajmuje nam mieszkanie, powiedziała, że w sezonie 2016/2017 śnieg spadł tylko raz, po Nowym Roku. Boże Narodzenie narciarze przebiedowali na sztucznym. Wyjazd na narty w tzw. wysokim sezonie grudzień–luty kiedyś dawał gwarancję śniegu, dziś już nie. W Alpach w sezonie 2016/2017 odnotowano kryzysowy spadek opadów i pokrywy śnieżnej – największy w stuleciu. Europejska Agencja Środowiska szacuje, że od lat 70. XX w. średnia długość okresu śnieżenia skraca się o pięć dni na dekadę. Brak śniegu to straty dla gospodarki Na nartach jeździ ok. 6–8 proc. Polaków, szacuje Polska Organizacja Turystyczna. Jeszcze kilka lat temu co ósmy z badanych wybierał Polskę (działa tu ok. 200 ośrodków narciarskich). Jednak sytuacja z roku na rok zmienia się na korzyść Alp, a nawet Czech czy Słowacji. Takie wnioski płyną z raportu „Zimowe destynacje narciarskie” (ARC Rynek i Opinia). – W Polsce nie prowadzi się badań, które pokazywałyby, jakie straty ponosi gospodarka z powodu braku śniegu. Ale problem jest widoczny gołym okiem – twierdzi Joanna Mieszkowicz, prezes Fundacji Aeris Futuro. Jej misją jest przeciwdziałanie globalnym zmianom klimatu. Jak jeździć na nartach – wskazówki jak zacząć i jak poprawić technikę jazdy Determinacja, nauka, zaangażowanie – to właśnie te czynniki decydują o tym, czy i w jakim stopniu opanujemy technikę jazdy. Jak jeździć na nartach? Poniżej zamieszczamy praktyczne wskazó... – W Alpach, gdzie od lat monitoruje się sytuację, badacze zaobserwowali, że podnosi się tzw. linia śniegu. To minimalna wysokość n.p.m., powyżej której można liczyć na pewny śnieg. Dziś to 1200 m n.p.m. Powyżej leży większość kurortów, to „kurorty pewne śniegowo”. Jednak według scenariuszy badaczy, jeśli nie ograniczymy emisji dwutlenku węgla, do 2050 roku linia śniegu podniesie się do 1800 m n.p.m. – wylicza Mieszkowicz. Ośrodki narciarskie będą się zamykać Efekt? Duża część ośrodków może przestać funkcjonować. Liczba szwajcarskich ośrodków narciarskich zmaleje do 101 (z ponad 200). Jeszcze gorzej będzie w Austrii, Włoszech i Polsce, gdzie kurorty położone są jeszcze niżej. Podobne wyliczenia przedstawia dotyczący Stanów Zjednoczonych raport dr Elizabeth Burakowski z Institute for the Study of Earth, Oceans, and Space (EOS) University of New Hampshire. W najmniej optymistycznym scenariuszu do połowy wieku pokrywa śnieżna w USA zmaleje o połowę. W niektórych stanach zniknie całkowicie. W takim wypadku do końca XXI wieku rentowność utrzyma tylko 14 największych ośrodków! „Śnieg pojawia się później i szybciej topnieje. Branża sportów zimowych, która dokłada do budżetu USA ok. 12,2 mld dol. rocznie i utrzymuje ponad 200 tys. miejsc pracy, już odczuwa skutki kryzysu. Mniej śniegu to mniej ludzi na stokach. Tylko w ciągu dekady – w związku ze spadkiem liczby turystów – spadło zatrudnienie, a straty szacowane są na około miliard dolarów”– pisze dr Burakowski. Choć światowy biznes sportów zimowych to niewielki wycinek globalnej gospodarki, jest on kluczowy dla górskich regionów USA czy Europy. 44 proc. z 400 mln narciarzy na świecie jeździ w Alpach, w USA 21 proc. Coraz więcej stoków trzeba sztucznie naśnieżać W XXI wieku śnieg zyskuje więc status białego złota, o które trzeba dbać. Szwajcarskie lodowce (m.in. Titlis) od kilku lat po sezonie zimowym są okrywane specjalnymi płachtami termoizolacyjnymi. Te „kocyki” odbijają nawet 80 proc. promieni słonecznych i zmniejszają proces topnienia lodowców o 60 proc. Gdzie na narty za granicę – przegląd tras dla amatorów i doświadczonych narciarzy Polskie kurorty narciarskie stają się coraz nowocześniejszymi ośrodkami, które oferują masę atrakcji. Mimo to, wiele osób decyduje się na spędzenie zimowego urlopu w jednej z zagranicznyc... To jednak margines działań. Większość wysiłków koncentruje się bowiem na naśnieżaniu. Branża ta rozwija się błyskawicznie. Skomplikowane systemy naśnieżania (zbiorniki z wodą, chłodnice, pompy, rury, kompresory, armatki i lance) w niczym nie przypominają pierwszej armatki. Została ona skonstruowana w 1950 r. z kompresora i węża ogrodowego. Widać to choćby na przykładzie słynnego szwajcarskiego Davos. Jeszcze 20 lat temu działały tam pojedyncze armatki śnieżne. W Szwajcarii sztucznie naśnieżanych było wówczas ok. 10 proc. stoków. Dziś zastąpił je zintegrowany i zarządzany komputerowo system obejmujący prawie 400 maszyn, który pracę rozpoczyna już w październiku. Niektóre kurorty są w stanie zaśnieżyć wszystkie trasy! W USA 88 proc. ośrodków należących do National Ski Areas Association używa sztucznego naśnieżania. – Obsługujemy już 2 tys. klientów w ponad 50 krajach, licząc tylko kurorty narciarskie. A działamy także w nowych obszarach, takich jak śnieżne kopuły w Dubaju, Kairze czy Pekinie – potwierdza David Klotz z TechnoAlpin. Ta firma z Południowego Tyrolu to główny gracz na rynku produkcji śniegu. Jej zyski w ostatnim dziesięcioleciu wzrosły dwukrotnie i obecnie wynoszą 170 mln dol. rocznie. Nowe technologie ułatwiają produkcję sztucznego śniegu Śnieg techniczny, tak jak naturalny, składa się z wody i powietrza. Jednak do jego produkcji konieczna jest odpowiednia temperatura i wilgotność. Im zimniej, tym łatwiej go wytworzyć. Przy niskiej wilgotności (rzędu 20 proc.) systemy naśnieżania mogą działać nawet przy temperaturze 3 st. C. Natomiast gdy wilgotność jest wysoka, potrzebne są temperatury ujemne, poniżej minus 2 st. C. Dlatego firmy naśnieżające od lat inwestują w badania, których celem jest zwiększenie efektywności armatek także w temperaturach dodatnich. Jako pierwsza technologię taką opracowała izraelska grupa IDE zajmująca się m.in. chłodzeniem w kopalniach złota i diamentów. Technologię AWS (All Weather Snow), która umożliwia produkcję śniegu nawet przy 40 st. C, oferuje m.in. fińska firma SnowTek, austriacka Supersnow GmbH, południowokoreańska S&A Co., Ltd., a w Polsce SuperSnow S.A. Wykorzystuje się ją m.in. na austriackim lodowcu Pitztal, a w lipcu 2017 r. zastosował ją w Szczyrku ośrodek Beskid Sport Arena. Od kilku lat podobną innowację, tzw. SnowFactory, oferuje TechnoAlpin. SnowFactory wygląda jak wielki kontener. – Produkcja śniegu odbywa się za pomocą innowacyjnej technologii chłodzącej. Wydajny wymiennik ciepła schładza wodę do punktu zamarzania. Obieg chłodzenia pozostaje zamknięty, co umożliwia wytwarzanie śniegu przy każdej temperaturze na zewnątrz – wyjaśnia David Klotz. Suche lodowe płatki śniegu zamrożone w 100 proc. mają temperaturę jądra minus 5 st. C. i długo się topią. Klotz dodaje, że SnowFactory nie ma zastępować tradycyjnych systemów naśnieżania, jedynie je wspomagać. Innowacja używana jest głównie podczas imprez w dużych miastach. Np. podczas World Cup w chorwackim Sljeme i na niżej położonych stokach. W Polsce testuje ją m.in. Karpacz. Produkcja sztucznego śniegu jest bardzo kosztowna Biały puch ma wysoką cenę. Na ostateczną kwotę składają się: koszty sprzętu (ceny armatek zaczynają się od kilkunastu tysięcy złotych), budowy zbiorników wodnych (te największe w Alpach mają 500 tys. metrów sześciennych), prądu i wody (gdy jest daleko, trzeba ją doprowadzić). Kiedy jechać na narty w Polsce? Ferie czy Święta? Przybliżamy tematy narciarskie Zima jest sezonem, na który z niecierpliwością czeka każdy miłośnik białego szaleństwa. Kiedy jechać na narty? Wybrać okres świąteczny czy lepiej postawić na ferie zimowe? Już dziś kurorty w USA połowę wydatków na prąd przeznaczają na sztuczne naśnieżanie, a jeden sezon narciarski w Alpach zużywa niemal tyle wody, ile rocznie duże miasto. – W cenie skipassu w Tyrolu już dziś 50 proc. to koszt przygotowania i obsługi stoków, a tylko 25 proc. to koszt wyciągów – zdradza Joanna Mieszkowicz. Metr sześcienny technicznego śniegu kosztuje średnio 3–5 euro. Z danych Tatra Mountain Resorts, właściciela stacji Tatrzańska Łomnica, Jasna pod Chopokiem, Szpindlerowy Mlyn i Szczyrkowski Ośrodek Narciarski, pokrycie warstwą śniegu grubości pół metra kilometrowej trasy szerokości 60 m to jednorazowy koszt 20–30 tys. zł. Jednak w zależności od pogody naśnieżania trzeba powtarzać. A także codziennie (a często dwa razy dziennie) wyrównywać powierzchnię stoku ratrakami. Sztuczny śnieg to obciążenie dla środowiska Z raportu US National Ski Areas Association wynika, że przeciętnie kurort wydaje w sezonie 606 tys. dol., naśnieżając średnio ok. 80 hektarów stoków. Drogo pozyskany surowiec nie może się tak po prostu rozpuścić. W Alpach stosuje się m.in. snow-farming. Warstwę starego śniegu pokrywa się półmetrową warstwą kory i przechowuje. Ok. 20 proc. rozpuszcza się podczas letnich miesięcy, ale reszta posłuży podczas następnej zimy. „Wytwarzanie śniegu nie uratuje biznesu narciarskiego, tylko opóźni ten proces” – pisze Porter Fox w książce o historii narciarstwa i przyszłości śniegu („Deep: The Story of Skiing and the Future of Snow”). – Produkując sztuczny śnieg, pogłębiamy ocieplenie klimatu. Mnóstwo energii potrzebnej do jego produkcji wciąż pochodzi z zasobów nieodnawialnych, np. węgla – dodaje Joanna Mieszkowicz. Ten proces można minimalizować, czerpiąc prąd ze źródeł odnawialnych, np. wody. Taki ekologiczny śnieg powstaje np. w kurorcie Melchsee-Frutt. Można też unikać transportu śniegu ciężarówkami czy helikopterami (jak np. podczas igrzysk zimowych w Kanadzie). Co zrobią kurorty narciarskie bez śniegu? Dr Elizabeth Burakowski zauważa, że w zderzeniu z niepewną przyszłością część kurortów zwłaszcza niżej położonych już dziś – by zatrzymać turystów – zamiast w produkcję śniegu powinna inwestować w inne atrakcje. Gdzie na narty z dziećmi – 5 najlepszych rodzinnych ośrodków w Europie. Wybierając miejsce na rodzinny na wypad na narty z dziećmi, warto brać pod uwagę nie tylko odległość i atrakcje na miejscu, ale również oferty szkółek narciarskich i pakiety bezpieczeńs... – Świetnym przykładem są powstające na Podhalu ośrodki spa i aquaparki, oparte na odnawialnych źródłach geotermalnych – mówi Joanna Mieszkowicz. Zgadza się z nią dr Burakowski i wskazuje na Jay Peak w Vermoncie, który dzięki aquaparkom przetrwał już kilka ciężkich bezśnieżnych sezonów.
Jakie są techniki jazdy na nartach? Zobacz nasz przewodnik
Jakie są techniki jazdy na nartach i które z nich polecane są dla osób początkujących? Odpowiedź znajdziesz poniżej. Nie bez powodu mówi się, że „nie sprzęt, a technika zrobi z ciebie zawodnika”.
W tym artykule: Technika pługu Technika klasyczna (równoległa) Technika carvingowa Styl biegowy klasyczny Styl łyżwowy Słownik najważniejszych pojęć narciarskich Jazdy na nartach może nauczyć się każda osoba, a wiek, płeć czy poziom sprawności fizycznej nie są przeszkodami umożliwiającymi opanowanie technik narciarskich. Taką przeszkodą nie jest też brak nart z najwyższej półki. Technika – oto słowo klucz, nad którym pochylić się musi każdy miłośnik białego szaleństwa, który dopiero rozpoczyna swoją przygodę ze sportami zimowymi. Bez względu na to, czy zamierza szusować po stokach czy biegać na nartach górskimi trasami. Jak jeździć na nartach? Wstępem do tej przygody jest opanowanie podstawowej techniki, doskonalenie jej i stopniowe oswajanie się z nieco bardziej skomplikowanymi manewrami. Zanim przejdziemy do szczegółów, najpierw przyjrzyjmy się najważniejszym błędom, które popełnia większość początkujących narciarzy. Złe nawyki trzeba zdusić już w zarodku, zanim zdążymy je utrwalić. Po pierwsze, unikaj sztywnej pozycji zjazdowej. Podczas jazdy należy rozluźnić kręgosłup i przyjąć swobodną pozycję. Po drugie, zwróć uwagę na rozstaw nart. „Deski” powinny znajdować się na szerokości bioder narciarza. Po trzecie, unikaj nadmiernego odchylenia ciała. Wychylając się do tyłu, ryzykujesz utratę stabilności, co w konsekwencji prowadzi do upadku. Po czwarte, unikaj nerwowych ruchów. Manewry należy wykonywać pewnie i zdecydowanie, ale spokojnie. Stoki narciarskie dla początkujących, czyli dobre do nauki jazdy Sporty zimowe stają się coraz popularniejsze, a narciarstwo niezmiennie przyciąga największą ilość miłośników białego szaleństwa. Coraz bardziej rozbudowane kurorty ze świetnie przygot... To absolutne podstawy, które należy przyswoić na samym początku. Teraz przejdźmy do omówienia poszczególnych technik, związanych m.in. z rodzajami nart. Technika pługu Pług to podstawa techniki jazdy na nartach. Bez względu na to, czy pierwsze szlify zdobywasz pod czujnym okiem doświadczonego instruktora czy wybrałeś samodzielną naukę, ten styl będzie dla ciebie punktem wyjścia. Istotą pługu nie jest osiąganie zawrotnych prędkości czy wykonywanie dynamicznych manewrów, a zyskanie obycia z nartami i nauka panowania nad nimi. Już sama nazwa wskazuje na styl przemieszczania się w dół stoku. Zjeżdżając pługiem należy ustawić narty w kształt odwróconej litery V – dzioby powinny znajdować się blisko siebie, z kolei tylna część nart musi pozostawać w rozwarciu. Takie ustawienie pozwala zachować stabilność, ułatwia kontrolowanie prędkości i manewrowanie. Żeby zwiększyć prędkość jadąc pługiem, należy lekko rozsunąć dzioby i zbliżyć tył nart. W ten sposób zmniejszy się siła nacisku na krawędzie. Jednocześnie warto nieco bardziej ugiąć kolana. Taka pozycja jest bardziej aerodynamiczna (ciało stawia mniejszy opór) i stabilna, bo pozwala obniżyć środek ciężkości. Z punktu widzenia osoby początkującej, od nabierania prędkości ważniejsze jest jej skuteczne i bezpieczne wytracanie. Żeby zahamować podczas zjazdu pługiem, wystarczy zbliżyć dzioby nart i zwiększyć dystans dzielący tył. Dzięki temu zwiększymy nacisk na wewnętrzne krawędzie i wytworzymy większy opór. Jak zmienić kierunek jazdy, korzystając z tej techniki? W tym celu należy opanować manewr łuku płużnego. Polega on na przeniesieniu nacisku na nartę, która znajduje się po zewnętrznej stronie względem kierunku manewru. Technika klasyczna (równoległa) Technika klasyczna, nazywana także równoległą, jest trudniejsza od pługu, więc polecamy ją wyłącznie tym osobom, które już opanowały opisany wyżej styl. W tym przypadku, narty należy ułożyć równolegle względem siebie, jak wskazuje na to sama nazwa. Narciarz przyjmuje pozycję pochyloną i ugiętą w kolanach. Takie ułożenie ciała zapewnia sporą dynamikę i umożliwia osiąganie wysokich prędkości zjazdu. Ważne jest więc perfekcyjne opanowanie techniki zmiany kierunku jazdy i wytracania prędkości. Wyjazd na narty: jak się przygotować? Narciarstwo należy do tych sportów zimowych, których grono miłośników powiększa się z roku na rok. Coraz więcej Polaków rezygnuje z biernego wypoczynku przed ekranem telewizora na rzecz a... Żeby móc skutecznie skręcać podczas zjazdu techniką klasyczną, trzeba nauczyć się balansowania ciałem i odpowiedniego ułożenia barku, bioder i kolan. Obniżając bark i uginając kolano nogi, która znajduje się po zewnętrznej stronie względem kierunku skrętu, zwiększamy nacisk na wewnętrzną krawędź zewnętrznej narty. W tym momencie należy wykonać ruch ręką z jednoczesnym wbiciem kijka. Całą sekwencję powtarzamy w drugą stronę. Dzięki temu będziemy mogli poruszać się po stoku efektownym slalomem, kreśląc długie łuki. Jak wytracić prędkość, zjeżdżając techniką klasyczną? Ten styl jest dość szybki, więc wymaga efektywnego hamowania. Znacznie lepiej od pługu sprawdzi się technika hamowania bokiem. Polega ona na obróceniu stóp, bioder i tułowia do kierunku jazdy i pochyleniu ciała w stronę stoku. Technika carvingowa Następny stopień narciarskiego wtajemniczenia to technika carvingowa. Niedoświadczonym osobom może wydawać się, że ten styl nie różni się niczym od klasycznego. To tylko pozory. Carving to zupełnie inna szkoła jazdy, która wymaga nie tylko doświadczenia, ale i specjalistycznego sprzętu w postaci taliowanych nart carvingowych. W przeciwieństwie do techniki równoległej, styl carvingowy (określany jako jazda na krawędzi nart) nie polega na jeździe długimi łukami. W tym przypadku narty kreślą na śniegu wyraźnie krótsze ślady. Pozycja jest mocno obniżona. Może wręcz wydawać się, że narciarz lada moment położy się na trasie. Takie wrażenie wynika z maksymalnego wychylenia ciała w kierunku stoku do stopnia, który umożliwia jazdę na krawędzi. Zmiana kierunku jazdy następuje w wyniku przeniesienia ciężaru ciała z jednej narty na drugą przy równoczesnej zmianie krawędzi. W tym celu należy przesunąć biodra do boku i wykonać szybki ruch kolanami. Styl biegowy klasyczny Były techniki zjazdowe, czas na techniki biegowe. Najbardziej podstawowym stylem (a co się z tym wiąże – polecanym dla początkujących) jest styl klasyczny. Ta technika charakteryzuje się równoległym prowadzeniem nart biegowych. W tym celu wykonuje się następujące kroki: naprzemianstronny krok klasyczny – istotą jest tu naprzemienna praca rąk względem pracy nóg. Każdy ruch nogami składa się z fazy odbicia, zamachu i poślizgu. To właśnie ten krok jest uznawany za najbardziej uniwersalny; bezkrok – na delikatnych zjazdach i płaskich odcinkach dobrze sprawdza się bezkrok, który polega na równoczesnym odpychaniu się dwoma kijkami, pochylaniu ciała do przodu i wprawianiu nart w ślizg; jednokrok – ten krok najlepiej sprawdza się w terenie płaskim, ale nie zawodzi też w miejscach, w których trasa lekko opada. Po odbiciu jednej narty, oba kijki powinny równocześnie odbić się od podłoża; dwukrok – w tym przypadku w fazie zamachu rąk narciarz wykonuje dwa odbicia nart; krok rozkroczny – nazywany też jodełką, służy pokonywaniu stromych podejść. Ten krok polega na kątowym ustawieniu nart, ugięciu kolan i przemieszczaniu się bez poślizgu. Kijki należy wbijać za wiązaniami. To cztery podstawowe kroki, które warto opanować na początek. Dzięki temu zróżnicowane trasy o różnym stopniu nachylenia terenu nie będą dla nas drogami nie do przebycia. Styl łyżwowy Kolejna technika biegu narciarskiego, z którą zaznajomimy się po opanowaniu techniki klasycznej, to styl łyżwowy. Charakterystyczne elementy tego stylu to kątowe ustawienie nart (względem kierunku biegu) i symetryczna praca rękoma. Kroki, które stosuje się najczęściej w technice łyżwowej, to: łyżwowanie – to najbardziej podstawowy krok, który ma zastosowanie na płaskich lub opadających fragmentach trasy. Jest wykonywany w niskiej pozycji ciała i nie wymaga aktywnej pracy rękoma; jednokrok łyżwowy – to krok zbliżony do łyżwowania, ale z aktywnym zaangażowaniem obu rąk. W tym przypadku łyżwowanie jest łączone z symetrycznym odbiciem oboma kijkami przy każdym odbiciu nart. To dość dynamiczna technika, ale wymagająca pod względem fizycznym. Właśnie dlatego najlepiej sprawdza się na płaskim terenie lub na łagodnie wznoszących fragmentach; synchroniczny dwukrok łyżwowy – charakterystyczne dla tego kroku jest jednoczesne pchnięcie obu kijków przy co drugim odbiciu nartą. Najlepiej sprawdza się w miejscach płaskich i delikatnie opadających; asynchroniczny dwukrok łyżwowy – w tym przypadku, krok łyżwowy łączy się z asynchronicznymi pchnięciami kijkami przy co drugim odbiciu nartą. Najlepiej sprawdza się na podbiegach. Alternatywa dla nart. Jak jeździć na snowboardzie Snowboard powstał z tęsknoty za surfingiem... na śniegu. Oprócz używania deski surferów, snowboardzistów i skateboardzistów łączy nastawienie na zabawę. Kroki łyżwowe są szybsze od klasycznych, ale także mniej stabilne. Wymagają dobrej kondycji fizycznej, dlatego nie polecamy rozpoczynania swojej przygody z biegówkami od tej techniki. Słownik najważniejszych pojęć narciarskich Niektóre z użytych wyżej pojęć mogą brzmieć obco dla początkujących narciarzy, podobnie jak inne terminy, których używają bardziej doświadczone osoby. To całkowicie naturalne, bo wiedzę teoretyczną nabywamy wraz z praktyką. Jeżeli specjalistyczna terminologia brzmi dla ciebie jak łacina, koniecznie zapoznaj się z poniższym słownikiem, w którym ujęliśmy wszystkie najważniejsze pojęcia, które powinieneś poznać na początek. Narty taliowane – narty przeznaczone do jazdy stylem carvingowym. Charakteryzują się różną szerokością czuba, środkowej i tylnej części. Narty allround – najbardziej uniwersalny typ nart, który umożliwia jazdę po zróżnicowanych nawierzchniach. Narty race – sportowe narty, które umożliwiają osiąganie wysokich prędkości. Dzioby – przednia część nart. Wiązania – mechanizmy mocujące buty narciarskie do nart. Rdzeń – wewnętrzna część nart. Najbardziej cenione są modele z drewnianym rdzeniem. Skręt cięty – zmiana kierunku jazdy na krawędziach (charakterystyczna dla carvingu). Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Gdzie jechać na narty w Turcji? Najlepsze miejsca
Szukasz ciekawego miejsca, w którym będziesz mógł aktywnie spędzić zimowy urlop? Narty w Turcji okażą się strzałem w dziesiątkę. Tamtejsze ośrodki narciarskie oferują wysoki standard, a ceny są wyraźnie niższe niż w alpejskich zimowych kurortach.
W tym artykule: Erciyes Ski Resort Kartalkaya Ejder 3200 Uludağ Turcja wszystkim kojarzy się z nadmorskimi kurortami, słonecznymi plażami i wspaniałą pogodą. Niewiele osób bierze pod uwagę ten kraj jako destynację urlopu narciarskiego. To spory błąd, bo oferta turystyczna Turcji nie jest kierowana wyłącznie do miłośników plażowania, ale także do wszystkich, którzy uwielbiają swobodne szusowanie po stokach. Znudziły ci się już narty w Andorze, a narty w Szwajcarii to dla dla ciebie zbyt oczywisty wybór? Nie każdy zimowy urlop trzeba spędzać w Europie. Jedną z ciekawszych destynacji, która w pierwszej chwili nijak kojarzy się z nartami, jest Turcja. Zapewniamy, że ten wspaniały kraj można docenić nie tylko latem, ale także zimą. Dobre warunki pogodowe, świetnie przygotowane trasy, nowoczesne wyciągi, hotele oferujące wysoki standard – oto zimowe oblicze Turcji. Nie można nie wspomnieć, że ogromną wartością takiego wyjazdu jest także możliwość zwiedzenia interesujących zakątków i obcowania z kulturą zupełnie odmienną od europejskiej. Które z tamtejszych ośrodków są najbardziej warte uwagi? Poniżej wymieniamy najciekawsze propozycje. Erciyes Ski Resort Naszą pierwszą propozycją jest stosunkowo nowy ośrodek, bo uruchomiony w 2011 roku. Erciyes Ski Resort jest położony tuż obok miasta Kayseri, na zboczach wygasłego wulkanu. Mierzący 3917 m n.p.m. szczyt jest najwyższą górą centralnej Anatolii i piątą najwyższą w Turcji. Wyraźnie widać, że miejsce to stworzono z myślą o zagranicznych turystach. Bez dwóch zdań Erciyes Ski Resort to najnowocześniejszy zimowy kurort w Turcji. Do dyspozycji narciarzy oddano tam 34 stoki o łącznej długości 102 km. Mówimy więc o dość rozległym ośrodku. Nie brakuje tam tras, które zapewniają bezpieczne warunki nawet niedoświadczonym narciarzom. Coś dla siebie znajdą tam także zaawansowani miłośnicy białego szaleństwa. 7 sposobów na tanią Turcję W tym roku wybierasz się na wakacje do Turcji? Zobacz, jak możesz zaoszczędzić pieniądze podczas wyjazdu Najbardziej doświadczonym polecamy zjazd z najwyżej położonej stacji, znajdującej się na wysokości 3400 m n.p.m. Na dół prowadzą wspaniałe czarne trasy, należy jednak podkreślić, że nie zawsze można z nich skorzystać. Wulkan Erciyes jest silnie eksponowany na działanie wiatru, zwłaszcza w północno-wschodniej części. To sprawia, że gdy wiatr dmucha z dużą siłą, prowadząca do najwyższej stacji kolejka „Ottoman” jest nieczynna (bezpieczeństwo przede wszystkim). Północny stok jest mocno nasłoneczniony. Z jednej strony jest to duża zaleta, ale należy wskazać także na jedną istotną niedogodność. Nie ma gwarancji, że trasy będą pokryte naturalnym śniegiem. Na szczęście aparatura naśnieżająca znajduje się na wyposażeniu ok. 50-kilometrowego odcinka nartostrad. Wyraźnie lepsze warunki można zastać na wschodnim zboczu góry. Świeżego, sypkiego śniegu jest tam pod dostatkiem, jednak nie można nie wspomnieć, że to właśnie tam zwykle panuje największy tłok na trasach. W Erciyes działa 18 nowoczesnych wyciągów, które rozpoczynają bieg w czterech dolnych stacjach. Nie zabrakło szybkich, wygodnych kolei gondolowych i ośmioosobowych podgrzewanych kanap. Trzeba podkreślić, że cały ośrodek jest świetnie skomunikowany. Pomiędzy sektorami można przemieszczać się bez wypinania nart. Zdarza się, że ze względu na panujące warunki atmosferyczne, niektóre wyciągi są zamykane. Wówczas narciarze przemieszczają się skibusem lub są holowani przez skuter śnieżny. Jak zagospodarować wolny czas? Opcji jest wiele, ale my polecamy wycieczkę do Kapadocji – historycznej krainy o niezwykłym uroku. W jej krajobrazie dominują niezwykłe formy tufowe, które powstały 30 mln. lat temu, po wybuchu wulkanu. Osobliwe formacje tworzą iście księżycową panoramę. Kartalkaya Nasza kolejna propozycja to Kartalkaya – jeden z najpopularniejszych ośrodków narciarskich w Turcji. Resort jest położony w północnej części kraju, w malowniczych górach Köroğlu, a od Bolu dzieli go zaledwie 50 km. Sezon narciarski rozpoczyna się tam pod koniec grudnia i trwa niemal do końca marca. Kartalkaya przypadnie do gustu nie tylko miłośnikom narciarstwa alpejskiego, ale także biegowego i skitouringu. Trasy zjazdowe są zlokalizowane na wysokości od 1850 do 2200 m n.p.m. Należy podkreślić, że większość z nich jest przeznaczona dla osób z dużym doświadczeniem. To sprawia, że nie możemy polecić tego miejsca początkującym. Ejder 3200 Obszar narciarski Ejder 3200 składa się z dwóch ośrodków, które są położone w pobliżu Erzurum. Taka lokalizacja sprawia, że z dotarciem na miejsce nie ma najmniejszego problemu. Największe miasto w regionie jest świetnie skomunikowane z resztą kraju. Z wielu miejsc można tam dotrzeć drogą lotniczą. Palandöken Ski Resort Pierwszy ośrodek narciarski w tym regionie mieści się u podnóża góry Palandöken, w odległości ok. 4 km od Erzurum. Trasy narciarskie znajdują się tam na wysokości od 2000 do 3176 m n.p.m. Takie położenie przekłada się na dobre warunki, jeżeli jednak pogoda nie dopisze, z pomocą przyjdą systemy sztucznego naśnieżania. Sezon narciarski trwa tam od listopada do kwietnia. Ośrodek oddaje do dyspozycji narciarzy trasy o różnym stopniu trudności. Osoby zdobywające pierwsze szlify mogą skorzystać z czterech bardzo łatwych i 8 łatwych tras. Bardziej doświadczonym miłośnikom szusowania zadedykowano dziewięć trudniejszych stoków i trzy bardzo trudne nartostrady. Latawce na śniegu. Zimowy odlot Co to jest: narty lub deska snowboardowa plus latawiec? Odpowiedź: snowkiting, czyli dyscyplina zdobywająca w Polsce coraz większą popularność. Gwarantuje dawkę adrenaliny i dobrą zabawę Najodważniejsi i najbardziej pewni swoich umiejętności mogą wybrać się na trasę Ejder (co w języku tureckim oznacza „smok”), która cieszy się opinią najtrudniejszej w całym ośrodku. Jest niezwykle wymagająca technicznie, a przy tym panują tam trudne warunki. W dniach, kiedy okolicę spowija gęsta mgła lub istnieje wysokie ryzyko zejścia lawiny, stok jest zamykany. Ejdar to jedna z dwóch dostępnych tras slalomowych FIS. Druga, nieco mniej wymagająca, to Kapikaya. W ośrodku działa dziewięć wyciągów: dwie koleje gondolowe, sześć wyciągów krzesełkowych, dwa baby lifty i jeden wyciąg orczykowy. Warto wspomnieć, że zabawa nie kończy się tam wraz z zachodem słońca. Na odcinku o długości 5,5 km zainstalowano sztuczne oświetlenie, więc zmierzch nie jest przeszkodą przed dalszym szusowaniem. Konakli Ski Center Ośrodek Konakli jest położony tuż obok Palandöken. Oba resorty dzieli odległość ok. 11 km. Trasy narciarskie znajdują się na wysokości od 2200 do 3185 m n.p.m. Podobnie jak w opisanym wcześniej, także w tym ośrodku można znaleźć trasy o różnym stopniu trudności, ale należy zaznaczyć, że dominują tam dość wymagające stoki. Także tutaj panują doskonałe warunki. Każdej zimy opady w Konakli wynoszą ok. 3 m śniegu. Warto podkreślić, że ze względu na kontynentalny klimat, pokrywa zapewnia wyśmienite warunki do jazdy – śnieg jest suchy i drobny. Stoki są obsługiwane przez 6 nowoczesnych wyciągów. Uludağ Naszą ostatnią propozycją jest jeden z najpopularniejszych i jednocześnie najbardziej luksusowy ośrodek narciarski w Turcji. Uludağ, bo o tym miejscu mowa, jest położony w pobliżu Bursy, w odległości ok. 200 km od Stambułu (co sprawia, że z dotarciem na miejsce nie ma żadnego problemu). Turcja - orient na stoku Nie wyobrażasz sobie zimy bez nart, co więcej, chciałbyś szusować nawet w środku lata? Ośrodki na sześciu kontynentach oferują jazdę w puchu po dziewiczych stokach, szaleństwo na śwież... Ośrodek oferuje 24 trasy o łącznej długości ok. 20 km. Poszczególne stoki charakteryzują się różnym stopniem trudności. Nie brakuje miejsc, w których odnajdą się osoby początkujące, ale bardziej wymagający narciarze mogą skorzystać z tras czerwonych i czarnych. Najdłuższa mierzy ok. 3 km. Nie można nie wspomnieć, że tamtejsze tereny obfitują w dziewicze stoki, idealne dla miłośników freeride'u. W ośrodku działa 14 wyciągów. To przede wszystkim koleje gondolowe i wyciągi krzesełkowe. Stoki masywu Uludağ są mocno nasłonecznione. W ciągu roku, występuje tam średnio 300 słonecznych dni. Sezon narciarski trwa 5 miesięcy (zaczyna się w grudniu), przy czym należy zaznaczyć, że najlepsze warunki do jazdy panują od stycznia do marca, kiedy na stokach utrzymuje się ok. 3-metrowa pokrywa śnieżna, zapewniająca świetne warunki do jazdy. Hotele oferują wysoki standard i właściwie wszystkie mieszczą się tuż przy stacjach. Większość z nich działa w formule all inclusive. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Stoki narciarskie na Słowacji – gdzie się wybrać na narty?
Jeżeli marzy ci się narciarski urlop poza granicami Polski, a alpejskie kraje z jakichkolwiek przyczyn nie są dla ciebie właściwą destynacją, dobrym wyborem może okazać się Słowacja. Stoki narciarskie u naszych południowych sąsiadów są przygotowane w sposób perfekcyjny, a tamtejsze ośrodki oferują naprawdę wysoki standard obsługi. No i te krajobrazy, których nie sposób zapomnieć!
W tym artykule: Tatrzańska Łomnica SKI PARK Kubínska hoľa PARK SNOW Donovaly Jasná Nizke Tatry Snow Paradise Wielka Racza-Oszczadnica Najlepsze regiony narciarskie na Słowacji są położone blisko granicy z Polską, więc z dotarciem na miejsce nie będzie najmniejszego problemu. Które z nich warto wziąć pod uwagę? Poniżej wymieniamy najciekawsze propozycje. Kurorty narciarskie na Słowacji oferują nowoczesną infrastrukturę, dość długie trasy zjazdowe o zróżnicowanym poziomie trudności i bardzo dobre warunki do jazdy. To wszystko brzmi niezwykle kusząco, a należy dodać, że za narciarski urlop u naszych południowych sąsiadów zapłacimy wyraźnie mniej niż w krajach alpejskich. Różnica w cenie może sięgnąć nawet 50 proc., więc Słowacja wydaje się być kuszącą propozycją dla wszystkich miłośników białego szaleństwa, którzy nie chcą spędzać zimowych ferii w Polsce. Tatrzańska Łomnica Gdzie na narty na Słowacji blisko granicy? Jeżeli zależy ci na skróceniu czasu podróży, wybierz Tatrzańską Łomnicę. To najwyżej położony ośrodek narciarski w słowackiej części Tatr i jednocześnie – jeden z najpopularniejszych, także wśród polskich narciarzy. Od polsko-słowackiej granicy dzieli go zaledwie 30 km, co sprawia, że podróż nie zajmie dużo czasu, zwłaszcza osobom wyruszającym z południa kraju. Słowackie Tatry tej zimy? Czemu nie! Zimą na nasze podróże często wybieramy odległe rejony, poszukując znakomicie przygotowanych stoków, śnieżnej atmosfery i atrakcji dla całej rodziny. Tymczasem takim regionem są właśnie... Ośrodek składa się z dwóch terenów narciarskich – Skalnate Pleso i Jamy. 13 nartostrad ma łączną długość ponad 12 km. Dominują trasy łatwe (niebieskie), z których korzystają przede wszystkim osoby początkujące, które dopiero zdobywają doświadczenie na stokach. W ośrodku znajdziemy też sporo czerwonych nartostrad, które są przeznaczone dla przynajmniej średniozaawansowanych narciarzy. Nie zabrakło też kilku czarnych tras dla najbardziej doświadczonych osób. Nartostrady są obsługiwane przez 13 nowoczesnych wyciągów. W ośrodku działają kolejki gondolowe, kanapy (8-, 6-, 4-, 3- i 2-osobowe) i wyciągi orczykowe. Nowicjusze mogą uczyć się pod czujnym okiem doświadczonej kadry instruktorskiej. Na miejscu można też wypożyczyć cały niezbędny sprzęt. Jak zagospodarować wolny czas? W chwili odpoczynku od szusowania, można wybrać się na lodowisko, zażyć odrobinę relaksu w kompleksie basenów z wodami termalnymi lub udać się do SPA. Osobom, które najlepiej czują się na łonie natury, polecamy wycieczkę trasą Jasná-Vrbické, która prowadzi do największego jeziora w Tatrach Niskich. SKI PARK Kubínska hoľa Przenosimy się na drugi najwyższy szczyt Magury Orawskiej. Nasza kolejna propozycja to SKI PARK Kubínska hoľa, położony w pobliżu Dolnego Kubina. To kolejny słowacki ośrodek narciarski, który cieszy się ogromną popularnością. Nic dziwnego, bo poza świetnie przygotowanymi trasami i nowoczesną infrastrukturą sportową, oferuje także niesamowite widoki na Magurę Orawską, Tatry Niskie i Zachodnie, Małą i Wielką Fatrę oraz Góry Choczańskie. To sprawia, że nie można nie docenić walorów tego niezwykle urokliwego miejsca. Na miłośników narciarstwa czeka tam 9 tras zjazdowych o łącznej długości 14 km. Początkujący mogą skorzystać z trzech tras niebieskich. Dla średniozaawansowanych przygotowano 2 trasy czerwone, a dla najbardziej doświadczonych – aż cztery czarne nartostrady. Nie można nie wspomnieć, że tamtejsze trasy są certyfikowane przez FIS. To jednoznacznie potwierdza ich perfekcyjne przygotowanie. Na miejscu działa też nowoczesny snowpark, w którym mogą wyszaleć się wszyscy miłośnicy jazdy na snowboardzie. Jak dobrać deskę snowboardową? Praktyczne wskazówki na co warto zwrócić uwagę Sporty zimowe zyskują coraz większą popularność. O ile narciarstwo zjazdowe wciąż jeszcze króluje na polskich stokach, to należy wyraźnie zaznaczyć, że coraz więcej miłośników biał... Ośrodek oddaje do dyspozycji gości 11 wyciągów. Dominują orczyki (9 wyciągów). Są też dwa wyciągi krzesełkowe. Na miejscu wypożyczymy cały niezbędny sprzęt narciarski, a najmłodsi mogą wziąć lekcje jazdy prowadzone przez certyfikowanych instruktorów. W dzień wolny od jazdy warto zwiedzić Zamek Orawski i Muzeum Wsi Orawskiej w Zuberecu. Polecamy też pieszą wycieczkę szlakami położonymi w pobliżu malowniczego Parku Narodowego Wielka Fatra. Najmłodszym z całą pewnością przypadnie do gustu Kids Park, gdzie prowadzone jest narciarskie przedszkole. Poza lekcjami jazdy, placówka oferuje także udział w animacjach i zabawach. PARK SNOW Donovaly Zestawienie obejmujące najciekawsze stoki narciarskie na Słowacji nie byłoby kompletne bez naszej kolejnej propozycji. PARK SNOW Donovaly to jeden z najlepiej przygotowanych ośrodków sportów zimowych, którego oferta zadowoli nawet najbardziej wymagających miłośników białego szaleństwa. Kompleks jest położony na pograniczu Tatr Niżnych, Wielkiej Fatry i Starohorskich Wierchów. Coś dla siebie znajdzie tam dosłownie każdy, bo poza trasami zjazdowymi, ośrodek oferuje także trasy slalomowe, biegowe i snowboardowe. 18 nartostrad legitymuje się łączną długością ok. 12 km. Przeważają trasy łatwe (13 oznaczonych kolorem niebieskim) i dla średniozaawansowanych (cztery oznaczone kolorem czerwonym). Jest też jedna czarna nartostrada. Większość nartostrad wyposażono w system sztucznego naśnieżania, więc nawet niesprzyjająca pogoda nie pokrzyżuje nikomu planów. Do dyspozycji gości oddano 17 nowoczesnych wyciągów. Poza orczykami i wyciągami krzesełkowymi, ośrodek oferuje także komfortową kolej kabinową. PARK SNOW Donovaly ma dobrą ofertę dla osób uprawiających narciarstwo alpejskie, ale nie rozczarowuje także wielbicieli biegówek. Całkowita długość tras biegowych to ok. 14 km. W nowoczesnym ośrodku narciarskim nie może zabraknąć wypożyczalni sprzętu. Wszystko, co jest potrzebne, by miło spędzić czas na stoku, można wypożyczyć na miejscu. W ośrodku działają też szkoły narciarstwa. W wolnych chwilach można przejechać się konnym lub psim zaprzęgiem, pojeździć na łyżwach i wybrać się na spacer w rakietach śnieżnych. Osoby, które szukają mocnych wrażeń także poza stokiem, powinny zdecydować się na przejażdżkę skuterem śnieżnym. Dla najmłodszych przygotowano największy w tej części Europy zimowy FUNPARK. Jasná Nizke Tatry Naszą kolejną propozycją jest największy słowacki ośrodek narciarski – Jasná Nizke Tatry. Wspaniały kurort jest położony w Liptowie, w samym sercu malowniczego Parku Narodowego Tatry Niskie. Jasná oferuje 41 nartostrad o łącznej długości przekraczającej 50 km. Najwięcej jest tras niebieskich, dedykowanych osobom początkującym. Szczególnie atrakcyjna jest 4-kilometrowa trasa turystyczna. Nie brakuje też tras czerwonych i charakteryzujących się najwyższym stopniem trudności tras czarnych. Nartostrady Vyhliadková i Zjazdárska są wyjątkowo wymagające, ale jeżeli to za mało, na zboczach Chopoka jest wiele miejsc, w których można uprawiać freeride. Ośrodek Jasná Nizke Tatry dysponuje 23 nowoczesnymi wyciągami. Narciarze mogą skorzystać z 10 orczyków, 8 wyciągów krzesełkowych i 5 kolejek kabinowych. Część stoków może być sztucznie naśnieżana, a jeden wyposażono w oświetlenie umożliwiające jazdę nocą. Snow Paradise Wielka Racza-Oszczadnica Nasze zestawienie zamyka Snow Paradise Wielka Racza-Oszczadnica. Malowniczo położony ośrodek znajduje się w granicach trzech miejscowości: Dedovka, Marguska i Laliki. Gdzie na narty za granicę – przegląd tras dla amatorów i doświadczonych narciarzy Polskie kurorty narciarskie stają się coraz nowocześniejszymi ośrodkami, które oferują masę atrakcji. Mimo to, wiele osób decyduje się na spędzenie zimowego urlopu w jednej z zagranicznyc... Snow Paradise to idealne miejsce dla rodzin z dziećmi. Tamtejsze trasy niebieskie charakteryzują się łagodnym nachyleniem i dużą szerokością, co sprawia, że bez problemu poradzą sobie z nimi nawet początkujący. Bardziej doświadczeni narciarze mają do wyboru kilka tras czerwonych i jedną czarną. Ta ostatnia nie jest zbyt długa, za to bardzo wymagająca. Warto dodać, że niemal wszystkie nartostrady są wyposażone w system sztucznego naśnieżania, który zapewnia dobre warunki nawet przy niesprzyjającej pogodzie. Ośrodek dba też o miłośników nocnej jazdy, bo łączna długość oświetlonych tras to aż 2200 m. Stoki są obsługiwane przez 8 wyciągów. Poza wygodną koleją kabinową, do dyspozycji gości oddano wyciągi krzesełkowe i orczyki. Snow Park nie zawodzi także w kwestii oferty après-ski. Po szaleństwach na stoku można zrelaksować się w saunie, na basenie lub w fitness klubie. Jeżeli wolisz spędzać czas na świeżym powietrzu, koniecznie wypróbuj tamtejsze lodowisko. Nie można pominąć jednej z największych atrakcji tego miejsca. Mowa o najdłuższym w Europie Środkowej torze saneczkowym. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Gdzie jechać na narty w Szwecji? – najlepsze miejsca
Krajem, który ma najwięcej do zaoferowania w kwestii sportów zimowych jest Szwecja. Narty są tam niezwykle popularne, co nie pozostaje bez wpływu na ofertę zimowych kurortów. Zastanawiasz się, w którym ośrodku warto spędzić ferie? Poniżej wymieniamy najciekawsze propozycje.
W tym artykule: Riksgränsen Sälen Åre Vemdalen W kwestii popularności wśród narciarzy, Góry Skandynawskie pozostają w cieniu Alp czy Dolomitów. Nie oznacza to jednak, że nie warto brać ich pod uwagę jako miejsca na zimowy urlop. Panują tam świetne warunki, a infrastruktura narciarska, choć nie tak rozbudowana jak w krajach alpejskich, nie pozostawia nic do życzenia. Gdzie w Skandynawii panują wymarzone warunki do szusowania po stokach? Szwecja słynie ze wspaniałych zimowych warunków, ale miłośnicy białego szaleństwa stosunkowo rzadko wybierają tę destynację. To dość zaskakujące, bo mimo że tamtejsze ośrodki nie należą do największych, to są świetnie przygotowane i oferują wysoki standard. Nie można nie wspomnieć także o krajobrazach, od których nie sposób oderwać oczu. Osoby, które zdecydują się na wyjazd w Góry Skandynawskie, z całą pewnością nie będą rozczarowane, bo względnie niewielka popularność tamtejszych ośrodków ma jeszcze jedną zaletę – stoki nie są tam zbytnio zatłoczone. Warto wspomnieć, że narciarski urlop w Szwecji będzie też wyraźnie tańszy niż narty w Szwajcarii, bo obowiązujące tam ceny nie należą do przesadnie wygórowanych. Północne położenie gwarantuje długą, mroźną zimę, więc brak odpowiednich warunków jest tam mało prawdopodobny. Szwedzka część łańcucha Gór Skandynawskich biegnie od południowej aż do północnej części kraju i rozciąga się wzdłuż całej granicy z Norwegią. Takie ukształtowanie terenu sprawia, że nie brakuje tam miejsc, w których można zażyć solidną dawkę białego szaleństwa. Na północy przeważają niewielkie obszary narciarskie, w których doskonale odnajdą się osoby szukające spokojnych miejsc. Największe i najbardziej znane ośrodki są zlokalizowane w centralnej części kraju. Na południu przeważają niewielkie stacje. Gdzie na narty z dziećmi – 5 najlepszych rodzinnych ośrodków w Europie. Wybierając miejsce na rodzinny na wypad na narty z dziećmi, warto brać pod uwagę nie tylko odległość i atrakcje na miejscu, ale również oferty szkółek narciarskich i pakiety bezpieczeńs... To sprawia, że każdy znajdzie tam coś dla siebie. Nie można nie wspomnieć, że Szwecja potrafi zaskoczyć nie tylko miłośników narciarstwa zjazdowego. Ten piękny kraj spodoba się także osobom, które preferują biegi narciarskie. Brzmi zachęcająco? Przyjrzyjmy się zatem kilku ciekawym ośrodkom narciarskim w Szwecji. Riksgränsen Wycieczkę po szwedzkich stokach zaczynamy w wysuniętym najdalej na północ ośrodku narciarskim w Szwecji. Riksgränsen jest położony w odległości ok. 200 km od koła podbiegunowego. To miejsce znane jest z niesamowicie malowniczej scenerii, wyśmienitych warunków śniegowych i ze świetnie przygotowanych stoków. Znajdziemy tam 16 tras o różnym poziomie trudności. Ich łączna długość to ok. 20 km. Najdłuższa nartostrada mierzy 2 km. W Riksgränsen doskonale poczują się doświadczeni narciarze. Przeważają tam trasy dla osób średniozaawansowanych i zaawansowanych. Wymagające stoki stanowią 60 proc. całości, z czego 55 proc. tras ma oznaczenie czerwone, a 5 proc. czarne. Pozostałe obszary są dedykowane mniej doświadczonym narciarzom (15 proc. tras zielonych i 25 proc. niebieskich). Do dyspozycji gości oddano 6 wyciągów, w tym jedną kanapę trzyosobową i jedną dwuosobową. Nie jest to imponująca liczba, ale należy pamiętać, że Riksgränsen nie jest wielkim kurortem, gdzie w dolnej stacji ustawiają się kolejki dłuższe niż do kasy w dzień likwidacji sklepu. Sälen Z północy przenosimy się do centralnej części kraju, do Sälen. Położenie tego miejsca sprawia, że jest ono znacznie bardziej dostępne dla osób podróżujących ze Sztokholmu. Co zastaniemy na miejscu? Wszystko, co najlepsze, bo Sälen jest znacznie większym ośrodkiem sportów zimowych niż opisany wcześniej Riksgränsen. Działa tam sześć stacji narciarskich: Lindvallen, Kläppen, Hundfjället, Högfjället, Stöten i Tandadalen. Łączna długość tamtejszych tras przekracza 90 km, a najdłuższa mierzy 10 km. W sumie do dyspozycji narciarzy oddano 118 stoków. Z większości tras bez obaw mogą korzystać osoby początkujące. Miłośnikom białego szaleństwa, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z tym sportem, najbardziej sprzyja stacja Stöten. Aż 77 proc. tamtejszych stoków charakteryzuje się łagodnym nachyleniem i dużą szerokością. 55 proc. oznaczono kolorem zielonym, a 22 proc. – niebieskim. Warto podkreślić, że ciekawie prezentuje się też oferta dla osób, które czują się na stoku jak ryba w wodzie. Trasy czerwone stanowią 8 proc. wszystkich w Stöten, a czarne – aż 14proc. W całym Sälen działa 90 nowoczesnych wyciągów, w tym jedna ekspresowa kanapa, mogąca zmieścić do 6 osób, cztery 4-osobowe kanapy, dwie 3-osobowe i dwie 2-osobowe. Z przemieszczaniem się pomiędzy sektorami nie będzie zatem żadnego problemu. Sälen jest też rajem dla narciarzy biegowych. Tamtejsze trasy są doskonale przygotowane do uprawiania tego sportu. Nie jest to specjalnie zaskakujące, bo to właśnie tam mieści się linia startu jednych z najsłynniejszych zawodów biegowych. Mowa o Biegu Wazów, który rozgrywa zawsze w pierwszą niedzielę marca. Rodzaje nart – czym się różnią i do czego służą? Jakie rozróżniamy rodzaje nart? Poniżej wymieniamy najpopularniejsze odmiany „desek”. Coś dla siebie znajdą tam także snowboardziści i osoby uprawiające freestyle narciarski. W ośrodku działa aż dziewięć świetnie przygotowanych snowparków. Nawet najlepiej wytrenowani narciarze muszą znaleźć chwilę, by odpocząć od jazdy. Bez obaw, Sälen nie zawodzi także w kwestii oferty après-ski. Na miejscu działa wiele świetnych restauracji, w tym lokale oferujące tradycyjne dania kuchni regionalnej i w których grana jest muzyka na żywo. Można odwiedzić kino, galerię sztuki, zagrać w kręgle, wybrać się na kryty basen i do siłowni. W szwedzkim kurorcie nie może zabraknąć sauny. Najmłodszym spodoba się teollskogen, czyli las trolli. Zapewniamy, że leśna przeprawa obfituje w niesamowite przygody. Åre Kolejny wspaniały ośrodek sportów zimowych jest zlokalizowany w pobliżu Sälen. Åre, położony w środkowo-zachodniej części kraju, to bez cienia wątpliwości najnowocześniejszy kurort narciarski w Szwecji i jednocześnie – największy w całej Skandynawii. O klasie tego miejsca najlepiej świadczy fakt, że to właśnie tam rozgrywają się najbardziej prestiżowe zawody narciarskie. W 1954 i 2007 roku ośrodek był gospodarzem mistrzostw świata w narciarstwie alpejskim. Co jest mocną stroną Åre? Zacznijmy od pogody. Śnieg pokrywa tamtejsze stoki od grudnia aż do maja! W całej Europie ze świecą można szukać miejsca, które oferuje tak wyśmienite warunki. Po stronie plusów należy zapisać także perfekcyjnie przygotowane trasy. Dotyczy to wszystkich trzech stacji, które tworzą ten ośrodek: Åre Björnen, Duved i Tegefjäll. Łączna liczba tras zjazdowych przekracza 100, a ich całkowita długość to 110 km. W Åre można znaleźć stoki dostosowane do potrzeb narciarzy w każdym wieku i o każdym poziomie umiejętności. Początkujący mogą skorzystać z tras zielonych (20 proc.) i niebieskich (39 proc.). Bardziej doświadczone osoby mają do dyspozycji czerwone (36 proc.) i czarne (5 proc.) nartostrady. Warto wspomnieć, że na miejscu działają trzy snowparki. Jeden z nich to najnowocześniejszy tego typu obiekt w całej Szwecji. Ośrodek nie zawodzi też w kwestii dostępności wyciągów. W sumie jest ich 46, z czego trzy to wygodne koleje gondolowe. Do dyspozycji odwiedzających oddano także cztery ekspresowe kanapy 6-osobowe, dwie kanapy 8-osobowe, kanapę 4-osobową i 2-osobową. Jak przystało na nowoczesny kurort narciarski, Åre nie zawodzi oczekiwań gości także poza stokiem. Najbardziej oczywiste atrakcje to restauracje ze wspaniałą kuchnią, sauny, basen i siłownia. Jeżeli to za mało, można spróbować łowienia ryb w przeręblu i przejechać się psim lub konnym zaprzęgiem. Jeżeli mocnych wrażeń szukasz nie tylko na stoku, z całą pewnością ucieszy cię wiadomość, że w ośrodku można uprawiać paralotniarstwo, snowkiting i ice karting. Można też wypożyczyć skutery śnieżne. Vemdalen Naszą ostatnią propozycją jest ośrodek narciarski położony między Sälen i Åre. Vemdalen to kolejny kurort, w którym panują wyśmienite warunki do jazdy na nartach. Pierwsi goście pojawiają się tam już w październiku, a sezon kończy się dopiero w maju. Podróż do Szwecji. 3 pomysły na niezapomniane wakacje za Bałtykiem. Kolej z piwnym wagonem, joga za kołem polarnym i coroczne święto raków. Podróż do Szwecji nie musi być banalna. W ośrodku działają trzy stacje narciarskie: Vemdalsskalet, Björnrike i Klövsjö-Storhogna. Łącznie oferują 58 tras o całkowitej długości 49 km. Dla kogo są przeznaczone? Dosłownie dla wszystkich, bo w Vemdalen proporcje tras łatwych i trudnych są niemal idealnie wyważone (z niewielką przewagą tych pierwszych). 32 proc. stoków oznaczono kolorem zielonym, a 28 proc. – niebieskim. Trasy czerwone stanowią 23 proc. ogółu, natomiast czarne – 17 proc. Warto wspomnieć, że przy każdej stacji działa snowpark. Łączna liczba wyciągów to 43. W Vemdalen nie znajdziemy wygodnej kolei gondolowej, ale w ośrodku tych rozmiarów nie jest to duży problem. Nie zabrakło za to 4- i 2-osobowych kanap. Oferta après-ski nie jest tak bogata jak w Åre. Nie oznacza to jednak, że w Vemdalen „wieje nudą”, nic z tych rzeczy. Na miejscu działają sauny (co w Szwecji nie jest żadną niespodzianką), jest SPA i kryty basen. Malownicze krajobrazy zachęcają do przejażdżki konnym lub psim zaprzęgiem, a wędkarze mogą wybrać się na połów w przeręblu. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Gdzie jechać na narty we Włoszech? Lista najlepszych ośrodków
Planujesz zimowy urlop? Ciekawą propozycją są właśnie Włochy. Narty w tym pięknym kraju po prostu muszą być strzałem w dziesiątkę, bo panują tam świetne warunki, a ceny z całą pewnością nie odstraszają potencjalnych urlopowiczów. Który z włoskich ośrodków narciarskich warto wybrać? Poniżej wymieniamy najciekawsze propozycje.
W tym artykule: Selva di Val Gardena Friuli Venezia Giulia Folgaria Breuil-Cervinia Cortina d'Ampezzo Włochy plasują się w ścisłej czołówce najczęściej odwiedzanych destynacji turystycznych w Europie. Nic dziwnego. Zabytki pamiętające starożytność, piękne miasta, wspaniałe plaże i niemal gwarantowana dobra pogoda – to właśnie te czynniki działają na turystów jak magnes. Warto jednak pamiętać, że Italia zachwyca nie tylko latem, ale i zimą. Gdy z nieba prószy biały puch, jej uroki docenią przede wszystkim miłośnicy szusowania po stokach. Atrakcje turystyczne słonecznej Italii to nie tylko Rzym ze swoimi zabytkami, romantyczna Wenecja i modny Mediolan. Wielką siłą kraju, w którym wypiętrzyły się Alpy i Dolomity, są też ośrodki narciarskie, które zdaniem wielu osób plasują się w ścisłej czołówce europejskich kurortów zimowych. Dzięki wysokiemu standardowi, wyjazd narciarski do Włoch będzie tak samo udany jak narty we Francji. Miłośnicy białego szaleństwa, którzy wybiorą tę destynację, będą musieli sięgnąć do kieszeni nieco głębiej niż osoby decydujące się na narty w Bułgarii, ale podkreślamy – włoskie ośrodki nie należą do najdroższych w Europie. Selva di Val Gardena Gdzie na narty do Włoch dla początkujących? Dobrym wyborem będzie Selva di Val Gardena. Ośrodek położony w dolinie Selva ma do zaoferowania ok. 115 km tras zjazdowych, z czego większość dedykowana jest właśnie osobom początkującym i średniozaawansowanym. Zupełnym nowicjuszom najbardziej do gustu przypadnie kompleks Sellaronda. Znajduje się tam ok. 50 km łatwych tras, a w nauce pomogą profesjonalni instruktorzy. Narciarze, którzy zdobyli już pewną wprawę i fani freeride'u, mogą spróbować off-pistowego zjazdu z Sass Pordoi. To nie lada gratka, bo trzeba pamiętać, że we włoskich kurortach nie można ot tak opuszczać wyznaczonych tras. Taka możliwość istnieje tylko w miejscach specjalnie oznakowanych, a nieuszanowanie tego przepisu naraża narciarzy na wysoki mandat i utratę karnetu. Zaczynasz przygodę z narciarstwem? Te regiony musisz odwiedzić Warunki pogodowe w Polsce nie zawsze rozpieszczają amatorów białego szaleństwa. Warto więc poznać najlepsze i najpopularniejsze zagraniczne regiony – idealne dla narciarzy. Ośrodek nie rozczaruje też miłośników narciarskiego lub snowboardowego freestyle'u. W pobliżu działają trzy świetnie wyposażone snowparki, w których znajdziemy niższe i wyższe skocznie, boksy i trasy do boardercossu. Co Selva di Val Gardena oferuje w czasie wolnym od jazdy? Opcji na zagospodarowanie popołudnia jest całkiem sporo. Można wybrać się na pieszą wycieczkę w rakietach śnieżnych lub wspiąć się na lodową ściankę. Wieczorami, warto odwiedzić okoliczne kluby. Friuli Venezia Giulia Gdzie na narty do Włoch najbliżej Polski? Jeżeli zależy nam na ograniczeniu kosztu lub skróceniu czasu podróży, dobrym wyborem będzie Friuli Venezia Giulia. To niewielki region, który nie cieszy się największą popularnością. Nie oznacza to jednak, że urlop w tym miejscu nie będzie udany. Przeciwnie, mniejsza popularność to niższe ceny niż w najbardziej znanych kurortach, a i ruch na nartostradach nikogo nie powinien przytłoczyć. W regionie Friuli Venezia Giulia znajduje się kilka ośrodków narciarskich. Osoby, którym zależy przede wszystkim na miejscu położonym najbliżej austriackiej granicy, powinny zdecydować się na Tarvisio. Małe miasteczko jest położone w odległości zaledwie kilku kilometrów od autostrady. Poza malowniczymi stokami, znajdziemy tam także jedną z największych atrakcji włoskich Alp – sanktuarium na Monte Lussari. To miejsce o niezrównanej urodzie, którego piękna nie opiszą żadne słowa. Nieco dalej położony jest ośrodek Sella Nevea. Mieści się tam niewielki ośrodek treningowy FIS, można więc przypuszczać, że tamtejsze trasy będą wymagające. Tak jest w istocie. Trasy, na których wyczynowi narciarze przygotowują się do zawodów, muszą być wymagające. Warto jednak podkreślić, że znajdziemy tam także miejsca odpowiednie dla początkujących. Łączna długość tras zielonych i niebieskich to 10 km. Dalej położona jest stacja Zoncolan-Ravascletto. To miejsce cieszy się dużą popularnością wśród osób, które narciarstwo alpejskie uprawiają wyczynowo. Bez obaw, coś dla siebie znajdą tam także amatorzy, nawet ci, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę ze sportami zimowymi. W przerwie od białego szaleństwa warto wybrać się na wycieczkę do Arta Terme, gdzie mieszczą się jedne z najsłynniejszych włoskich źródeł termalnych. Stacją, która jest wysunięta najdalej na południe regionu, jest Piancacallo. To miejsce przyciąga nie tylko dobrze przygotowanymi trasami, ale także niesamowitymi widokami. Z ośrodka rozpościera się niesamowita panorama Morza Adriatyckiego. Osoby, które zmęczą się szusowaniem, w niecałe dwie godziny dotrą na plażę, a podróż do pięknej Wenecji potrwa niewiele dłużej. Warto jednak podkreślić, że atmosfera, która panuje w Piancacallo (spokojna, niemal rodzinna) zachęca do pozostania na miejscu. Folgaria Naszą kolejną propozycję dedykujemy osobom, które w podróż na alpejskie stoki chcą wybrać się z dziećmi. W Folgarii nie panuje gwarna, typowo „kurortowa” atmosfera. Przeciwnie, to niewielkie, spokojne miasteczko spodoba się wszystkim, którzy najlepiej czują się w bardziej kameralnych miejscach. Jak jeździć na snowboardzie [Poradnik Travelera] Jak jeździć na snowboardzie? Czy zacząć od nart czy od deski? O jakim sprzęcie i akcesoriach pamiętać? Na pytania o naukę jazdy na snowboardzie odpowiada nasz ekspert Michał Starkowski, w.. Region położony w odległości kilkudziesięciu kilometrów od Trydentu. Z całą pewnością nie jest to największy ze wszystkich włoskich ośrodków narciarskich, ale należy podkreślić, że łączna długość tamtejszych tras przekracza 100 km. Z 90 proc. wszystkich nartostrad mogą korzystać osoby początkujące. Na miejscu działa wiele szkół z profesjonalną kadrą instruktorską. Dzięki temu, najmłodsi (i starsi) będą mogli poznać podstawy techniki pod czujnym okiem doświadczonej osoby. Nowicjusze, którzy są już po kilku lekcjach, ale wciąż jeszcze nie czują się zbyt pewnie na stoku, powinni wybrać się na trasę Cima Sommo Alto-Costa. Stok o długości 2,5 km charakteryzuje się wyjątkowo łagodnym nachyleniem – różnica wysokości na całej trasie nie przekracza 400 m. Folgaria nie oferuje tylu atrakcji, co największe kurorty, ale w czasie wolnym od nart nikomu nie grozi nuda. Najmłodszym z całą pewnością spodoba się dobrze przygotowany tor saneczkowy. W mieście działa lodowisko, kino i kryty basen. Breuil-Cervinia Były już stoki dla początkujących i dla rodzin z dziećmi, czas na miejsce, które najbardziej spodoba się doświadczonym narciarzom. Breuil-Cervinia to ośrodek zlokalizowany u podnóża szczytu Matterhorn (na wysokości 2500 m n.p.m.), a właściwie – Monte Cervino, bo właśnie tak Włosi nazywają tę górę. Pod względem oferowanego standardu, depcze po piętach szwajcarskim kurortom, choć do pobliskiego Zermatt trochę jeszcze mu brakuje. Tamtejsze trasy są zlokalizowane na wysokości od 1800 do 3800 m n.p.m. To sprawia, że zaliczają się do najwyżej położonych w Europie. Łączna długość nartostrad to ok. 290 km, z czego ponad 180 km zajmują trasy dla średniozaawansowanych, a 56 km – dla najbardziej doświadczonych narciarzy. Osoby, które na stoku szukają mocnych wrażeń, powinny wybrać się na czarną trasę Cervino. Warto też zainteresować się trasą Ventina. 11-kilometrowa nartostrada rozpoczyna swój bieg na lodowcu Plateu Rosa i prowadzi aż do Cervinii. Warto wspomnieć, że w ośrodku znajdują się też miejsca, w których można zboczyć z trasy. To świetna wiadomość dla doświadczonych narciarzy, bo trzeba pamiętać, że we Włoszech jazdo off-piste jest możliwa wyłącznie w wyznaczonych do tego obszarach. A co z osobami, które nie nabyły jeszcze doświadczenia umożliwiającego jazdę po wymagających odcinkach? Także oni znajdą tam coś dla siebie. Większość łagodnych, szerokich tras znajduje się po lewej stronie masywu. Sieć nowoczesnych wyciągów jest tam świetnie rozbudowana, więc przemieszczanie się pomiędzy poszczególnymi sektorami bez wypinania nart nie stanowi najmniejszego problemu. Mało tego, wyciągiem bez większego problemu dostaniemy się też do kurortów w Szwajcarii. Trentino - zimowy raj dla każdego Ośnieżone Dolomity, doskonałe trasy narciarskie, przepyszna kuchnia i gościnni gospodarze – te walory przyciągają tysiące turystów do włoskiego regionu Trentino. Miejsce cieszy się pop... Jak zagospodarować czas wolny od szaleństw na stoku? Jeżeli nie chcesz rezygnować z aktywności fizycznej, wybierz się do fitness klubu, na kryty basen lub lodowisko. Jeżeli jednak twoje mięśnie domagają się regeneracji, przyjemne chwile wytchnienia znajdziesz w lokalnych restauracjach i kawiarenkach. Osoby lubiące zabawę przy głośnej muzyce mogą wybrać się do okolicznych klubów. Cortina d'Ampezzo Na zakończenie mamy dla was jedną z najciekawszych propozycji. Cortina d'Ampezzo to jeden z najbardziej znanych włoskich kurortów, który cieszy się uznaniem narciarzy z całego świata. O perle Dolomitów słyszał chyba każdy miłośnik sportów zimowych. W 1956 roku zorganizowano tam igrzyska olimpijskie, a trzeba przypomnieć, że Cortina d'Ampezzo będzie gospodarzem tej imprezy także w 2026 roku. W regionie działają trzy stacje narciarskie, z których można korzystać w ramach jednego skipassu: Cristallo, Faloria i Tofare. Łączna długość tamtejszych tras (niebieskich, czerwonych i czarnych) przekracza 100 km. Sportowa przeszłość ośrodka sprawia, że przyjezdni mają do dyspozycji masę atrakcji, których nie znajdą nigdzie indziej. W czasie spędzanym poza stokiem można przejechać się taksówką bobslejową. Ciekawą ofertą jest też „spływ” pontonem po stokach. Najmłodszym spodoba się zimowy plac zabaw Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Gdzie jechać na narty we Francji? – ranking stoków narciarskich
Planujesz wyjazd na narty? Francja okaże się właściwym kierunkiem. Tamtejsze ośrodki narciarskie, położone wysoko w górach, cieszą się opinią jednych z najlepszych w całej Europie, a świetnie przygotowane, zadbane trasy zjazdowe zachęcają do całodziennych szaleństw na stoku.
W tym artykule: Val Thorens Chamonix Alpe d'Huez Tignes Francja to prawdziwy raj dla wszystkich miłośników sztuki, zabytków, wykwintnej kuchni i wyśmienitego wina. Nie można jednak zapomnieć, że kraj nad Sekwaną stwarza także idealne warunki do uprawiania sportów zimowych. Gdy mowa o Francji, wielu osobom na myśl od razu przychodzą nastrojowe paryskie uliczki, wieża Eiffla, Luwr i Łuk Triumfalny. Nie zapominajmy jednak, że ten piękny kraj ma też drugie, zupełnie inne oblicze, bo poza terenami nizinnymi znajdziemy tam także rozległe obszary górskie. Krajobraz południowo-wschodniej i południowo-zachodniej części Francji kreślą dwa wysokie łańcuchy – Alpy i Pireneje. To właśnie tam mieści się większość najbardziej prestiżowych (i najdroższych) ośrodków sportów zimowych. Nie brakuje też bardziej popularnych miejsc, które oferują nieco niższe ceny. Pobyt w takim ośrodku nie będzie kosztował więcej niż narty we Włoszech. Należy jednak zaznaczyć, że pod względem kosztów, które muszą ponieść miłośnicy szusowania po stokach, niektóre kurorty zbliżają się do cen, jakie trzeba zapłacić za narty w Szwajcarii. Które z francuskich ośrodków okażą się najlepszym wyborem? Nasze propozycje wymieniamy poniżej. Val Thorens Wiele osób wychodzi z założenia, że „jak narty we Francji, to tylko w Trzech Dolinach”. Nic dziwnego, bo największy alpejski kurort zimowy (łączna długość tras zjazdowych przekracza 600 km) gwarantuje idealne warunki do szusowania po stokach. Ten piękny obszar składa się z kilku stacji narciarskich, które, jak wskazuje na to sama nazwa, są zlokalizowane w trzech dolinach: Courchevel, Méribel i Belleville. Każda z nich jest warta polecenia, a dzięki wygodnemu połączeniu koleją gondolową, narciarze każdego dnia mogą szusować po innych trasach. Gdzie warto udać się w pierwszej kolejności? Naszym zdaniem, największą perłą w koronie Trzech Dolin jest Val Thorens, ośrodek zlokalizowany w Belleville. Planujesz wakacje we Francji? Sprawdź, co musisz zjeść w tym kraju Kraj ten urzeka pod każdym względem. Decydując się na wakacje we Francji, warto wiedzieć, których potraw trzeba spróbować. W stacji położonej na wysokości 2300 m n.p.m. (Val Thorens to najwyżej zlokalizowany kurort narciarski w Europie), śnieg utrzymuje się aż do późnej wiosny. Łączna długość 88 tras zjazdowych (1800–3230 m n.p.m.) to ok. 150 km. Większość nartostrad jest dostosowana do potrzeb początkujących narciarzy, którzy dopiero szlifują technikę (44 proc. tras ma oznaczenie niebieskie, a 13 proc. zielone). Nie brakuje też miejsc przeznaczonych dla osób średniozaawansowanych i zaawansowanych (34 proc. tras oznaczono kolorem czerwonym, a 9 proc. czarnym). Najdłuższa trasa w ośrodku – Col de Laudzin – mierzy aż 12 km. Narciarze pewni swoich umiejętności mogą skorzystać z obszarów do freeride'u. Pod względem długości obszaru dla miłośników biegówek, Val Thorens nie zachwyca. 5 km to niezbyt imponująca wartość, ale należy podkreślić, że tamtejsze trasy biegowe są dość wymagające. Na miejscu działa 10 kolei gondolowych, 12 ekspresowych kanap 6-osobowych, 2 ekspresowe kanapy 2-osobowe. Łącznie do dyspozycji gości oddano 31 wyciągów. To nowoczesne i szybkie obiekty, które zapewniają wysoki komfort. Jakie inne atrakcje oferuje ośrodek? Tych jest bez liku, więc nikomu nie grozi nuda. W chwilach wolnych od szaleństw na stoku, można wejść na lodowiec, wypożyczyć skuter śnieżny, wybrać się na wycieczkę psim zaprzęgiem lub konnym kuligiem. Niemałą atrakcją jest też lot balonem lub helikopterem. Chamonix Kolejną interesującą propozycją jest jeden z najsłynniejszych i jednocześnie najstarszy ośrodek narciarski we Francji, z widokiem na najwyższy szczyt w Europie – Mont Blanc. W 1924 roku w Chamonix zorganizowano pierwsze w historii zimowe igrzyska olimpijskie. Dziś ten wspaniały kurort przyciąga do Francji miłośników białego szaleństwa z całego świata. Ośrodek składa się z sześciu stacji: Chamonix Mout Blanc, La Flégère, Le Brévent, Les Grands Montets, Les Planards i Domaine de Balme. Łączna długość tras to 194 km. 36 proc. oznaczono kolorem niebieskim, 35 proc. – czerwonym, 15 proc. – zielonym, a 13 proc. – czarnym. Coś dla siebie znajdą tam zatem wszyscy narciarze, bez względu na stopień zaawansowania. Należy jednak podkreślić, że Chamonix Mount Blanc słynie przede wszystkim z trudniejszych tras. Najlepsze warunki dla mniej doświadczonych osób stwarza Domaine de Balme i Les Planards. W ośrodku nie brakuje terenów dla miłośników freestyle'u i freeride'u. Są też trasy stworzone specjalnie dla osób, które bardziej od zjazdów cenią sobie biegi. Łączna długość tras biegowych to kilkadziesiąt kilometrów, a do ich przygotowania nie można mieć żadnych zastrzeżeń. Mocną stroną ośrodka jest też dostępność wyciągów. Łącznie działa ich 67, z czego 13 to nowoczesne koleje kabinowe. Francja wprowadza limity i rezerwacje dla turystów. Już nie tysiące, a setki osób dziennie Francja nie może narzekać na brak turystów. Ich nadmiar może być jednak problematyczny. Tłumy odwiedzających gromadzą się w najpopularniejszych, niszcząc przyrodę. Zapominają przy tym o... Na jakie rozrywki można liczyć po zejściu ze stoku? W mieście nie brakuje dobrych restauracji, klubów z głośną muzyką i spokojnych, nastrojowych kawiarni. Nie lada gratką będzie wieczorny spacer nastrojowymi uliczkami. Trzeba bowiem wiedzieć, że Chamonix jest wyjątkowo urokliwe. Nie można zapomnieć o atrakcjach wynikających z położenia tego kurortu. Wycieczka tramwajem na zbocze Mount Blanc będzie niezapomnianym przeżyciem. Warto też wjechać na szczyt Aiguille du Midi i wejść do wnętrza Mer de Glace – najdłuższego lodowca we Francji. Alpe d'Huez Kolejny ośrodek w naszym zestawieniu przypadnie do gustu przede wszystkim rodzinom z dziećmi i osobom, które dopiero poznają tajniki szusowania po stokach. Alpe d’Huez to kompleks narciarski zlokalizowany na południowych zboczach masywu des Grandes Rousses, na wysokości 1860 m n.p.m. Poza głównym ośrodkiem, w jego granicach leży jeszcze 5 stacji: La Garde, Oz en Oisans, Villard Reculas, Vaujany i Auris en Oisans. Ogromny kompleks ma do zaoferowania 111 nartostrad, których łączna długość przekracza 250 km. Dominują trasy oznaczone kolorem zielonym i niebieskim, które stanowią odpowiednio 31 proc. i 28 proc. ogółu. 25 proc. tras ma oznaczenie czerwone, a 16 proc. – czarne. Statystyka wyraźnie sugeruje, że Alpe d’Huez odnajdą się przede wszystkim niezbyt doświadczeni narciarze. Nie znaczy to jednak, że osoby pewne swoich umiejętności nie mają tam czego szukać. Przeciwnie, w ośrodku mieści się najdłuższa w całej Francji trasa Czarna. Mowa o 16-kilometrowej Sarenne, która charakteryzuje się wysokim stopniem trudności. Ośrodek stwarza doskonałe warunki nie tylko dla miłośników narciarstwa alpejskiego, ale także biegowego. Łączna długość tras biegowych przekracza 50 km, a najdłuższa – Boucle des Lacs – mierzy ponad 20 km. Żadnych zastrzeżeń nie można mieć też do wyciągów, których łączna liczba to aż 70. Przeważają ekspresowe kanapy 8-, 6-, 4- i 2-osobowe (odpowiednio: 3, 3, 16 i 3. Nie brakuje też wygodnych kolei gondolowych (14). Mocną stroną ośrodka są też atrakcje inne niż narciarskie. Na miejscu działa centrum sportowe z basenem, siłownią, polem do minigolfa i lodowiskiem. Odważni mogą zdecydować się na lot paralotnią lub jazdę gokartem na lodzie lub przejażdżkę skuterem śnieżnym, a osoby szukające nieco mniejszych wrażeń – na wycieczkę psim zaprzęgiem. Nie brakuje tam malowniczych tras pieszych, z których rozpościera się fantastyczny widok. Ciekawą opcją jest też wycieczka do lodowej groty, położonej na wysokości 2700 m n.p.m. Tignes Nasza ostatnia propozycja to ośrodek stworzony z myślą o osobach, które dopiero próbują narciarstwa alpejskiego. Tignes, charakteryzujący się perfekcyjnie przygotowanymi, szerokimi trasami o łagodnym nachyleniu, wraz z ośrodkiem Val d’Isère wchodzi w skład dużego kompleksu L'Espace Killy. Zobacz 10 najbardziej luksusowych ośrodków narciarskich Jeździsz na nartach? Nawet jeśli zazwyczaj wystarcza Ci kubek gorącej herbaty w schronisku, zmienisz zdanie, gdy zobaczysz TE miejsca. Oto, co mają w swojej ofercie. Łączna długość tras w kompleksie przekracza 300 km, z czego na Tignes przypada mniej więcej połowa tej wartości. Większość stoków ma oznaczenie niebieskie, ale nie brakuje tam także tras czerwonych i czarnych, na których odnajdą się doświadczeni narciarze. Panują tam doskonałe warunki do jazdy, a w dniach, w których pogoda nie sprzyja szusowaniu (to dość rzadkie sytuacje), uruchamiane są systemy sztucznego naśnieżania, znajdujące się na wyposażeniu niemal połowy stoków. Co z trasami biegowymi? Osoby poruszające się na biegówkach mają do dyspozycji 22 km tras w samym Tignes i kolejne 22 km w pozostałej części kompleksu. L'Espace Killy to rozległy ośrodek, ale przemieszczanie się między stokami nie wymaga korzystania ze skibusów. Poszczególne sektory są doskonale skomunikowane kolejami gondolowymi i innymi wyciągami. Łącznie jest ich ponad 80. Jak zagospodarować czas w chwilach odpoczynku od szusowania? Spokojnie, w Tignes nikomu nie grozi nuda, nawet osobom, które potrzebują solidnego zastrzyku adrenaliny. Już wycieczki na skuterach śnieżnych dostarczają wiele mocnych wrażeń, ale jeżeli to za mało, można zdecydować się na nurkowanie pod lodem lub lot paralotnią. Tignes najlepiej odwiedzić w grudniu, nie tylko ze względu na warunki. W ostatnią noc roku organizowana jest tam huczna impreza sylwestrowa na świeżym powietrzu, której towarzyszy spektakularny pokaz sztucznych ogni. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Gdzie jechać na narty w Bułgarii? Najlepsze miejsca
Zastanawiasz się, gdzie spędzić zimowe ferie? Ciekawą destynacją może być właśnie Bułgaria. Narty w tym malowniczym kraju z całą pewnością okażą się przygodą, której nikt nie „pogrzebie” gdzieś w odmętach pamięci.
W tym artykule: Pamporovo Chepelare Bansko Vitosha Borowiec Dobrinishte Bułgaria nie jest najczęściej wybieranym kierunkiem narciarskich wyjazdów. Szkoda, bo ten bałkański kraj zapewnia świetne warunki wszystkim miłośnikom białego szaleństwa. Śnieg utrzymuje się tam nawet do kwietnia, a infrastruktura jest dobrze przygotowana na przyjazd turystów. Ponad 20 ośrodków narciarskich ma do zaoferowania ok. 250 km malowniczych tras o różnym stopniu trudności. Bułgaria kojarzy ci się wyłącznie z letnim wypoczynkiem i malowniczymi plażami? Najwyższy czas zmienić ten pogląd, bo bałkański kraj ma do zaoferowania nie tylko nadmorskie atrakcje. Aż 60 proc. powierzchni Bułgarii pokrywają tereny wyżynne i górskie, a to sprawia, że tamtejsze warunki sprzyjają także miłośnikom białego szaleństwa. Ceny utrzymują się tam na atrakcyjnym poziomie, dzięki czemu zimowy urlop w tym kraju kosztuje mniej niż narty w Andorze i zdecydowanie mniej niż narty w Szwecji. Względnie niewielka popularność tamtejszych kurortów (zwłaszcza w porównaniu z alpejskimi destynacjami narciarskimi) sprawia, że bułgarskie stoki nie są przesadnie zatłoczone. Poniżej wymieniamy kilka ciekawych miejsc w Bułgarii, w których warto spędzić zimowy urlop. Pamporovo Zaczynamy od propozycji, która przypadnie do gustu nie tylko osobom, które uwielbiają szusować po stokach, ale także miłośnikom narciarstwa biegowego. Pamporovo, kurort położony na wysokości 1620 m n.p.m., ma do zaoferowania ok. 20 km tras biegowych i ok. 30 km tras zjazdowych o zróżnicowanym stopniu trudności. Sama stacja jest podzielona na dwie części – Mechi Chal i Snazhanka. Skipass uprawnia do korzystania ze stoków w obu sektorach, a przemieszczanie się między nimi ułatwia skibus. Bułgaria to nie tylko Złote Piaski i Słoneczny Brzeg. TOP 5 atrakcji Bułgarii na lato i nie tylko Bułgaria to jeden z ulubionych wakacyjnych kierunków Polaków. Które miejsca warto odwiedzić w wakacje? Dla kogo przeznaczone jest to miejsce? Bez cienia wątpliwości odnajdą się tam osoby początkujące i średniozaawansowane, bo Pamporovo ma do zaoferowania przede wszystkim trasy niebieskie i czerwone. A co z ofertą dla doświadczonych narciarzy? Także oni znajdą tam coś dla siebie, bo łączna długość czarnych tras to 6 km. Wypoczynek w Pamporovie polecamy przede wszystkim tym osobom, które są nastawione na wielogodzinne szaleństwa na stokach lub trasach biegowych. Innych atrakcji jest tam niewiele. Można skosztować lokalnych przysmaków w miejscowych restauracjach i wybrać się z dziećmi do snow parku. Chepelare W odległości ok. 10 km od Pamporova mieści się mniejszy i mniej popularny ośrodek narciarski – Chepelare. Nie można go z góry skreślać, bo odpoczynek w tym miejscu może być świetną opcją dla wszystkich, dla których jeden z najpopularniejszych zimowych kurortów w Bułgarii jest zbyt zatłoczony. Chepelare jest nowoczesną stację wyposażoną w wysokiej klasy infrastrukturę. Działają tam liczne wyciągi, a w okresach niedoboru białego puchu stoki są sztucznie dośnieżane. Łączna długość nartostrad to 20 km, z czego 3250 m zajmuje najdłuższa trasa zjazdowa w Bułgarii (oznaczona kolorem czerwonym). Bansko Kolejną propozycję na naszej liście dedykujemy doświadczonym narciarzom. Bansko to bez wątpienia najpopularniejszy i najnowocześniejszy kurort narciarski w całej Bułgarii. Mało tego, poza Europą Zachodnią, drugiego tak dobrze przygotowanego ośrodka można szukać ze świecą. Ośrodek oddaje do dyspozycji gości ok. 65 km tras zjazdowych. Dominują nartostrady oznaczone kolorem czerwonym, sporo jest też czarnych tras. Należy jednak wyraźnie podkreślić, że te ostatnie mają opinię wyjątkowo trudnych technicznie. Gdzie na narty z dziećmi – 5 najlepszych rodzinnych ośrodków w Europie. Wybierając miejsce na rodzinny na wypad na narty z dziećmi, warto brać pod uwagę nie tylko odległość i atrakcje na miejscu, ale również oferty szkółek narciarskich i pakiety bezpieczeńs... Narciarze mogą korzystać z licznych wyciągów, nie tylko krzesełkowych, ale także orczykowych. Do dyspozycji jest także kolejka gondolowa. Ze znalezieniem noclegu nie będzie najmniejszego problemu. Bansko to popularny kurort, więc na miejscu nie brakuje 4- i 5-gwiazdkowych hoteli. Na szczęście nie oznacza to, że zimowym urlopem w tym miejscu mogą cieszyć się wyłącznie osoby z zasobnym portfelem, bo działają tam też liczne kwatery prywatne. Po długim dniu na stoku, chwilę wytchnienia można znaleźć w strefie SPA lub jednej z wielu tawern i restauracji. W czasie wolnym warto wybrać się do Neofit Rilski Museum. Vitosha Nasza kolejna propozycja to Vitosha – ośrodek narciarski położony w odległości ok. 9 km od Sofii. 14 wyciągów, 20 km tras zjazdowych, z czego większość oznaczona jest kolorem niebieskim i czerwonym – oto najkrótsza charakterystyka tego miejsca. Vitosha z całą pewnością nie jest najnowocześniejszym ośrodkiem narciarskim w Bułgarii. W kontekście dostępnej infrastruktury, to miejsce od opisanego wcześniej dzieli prawdziwa przepaść. Dominują wyciągi krzesełkowe starego typu, próżno szukać tam najnowocześniejszych rozwiązań. Dlaczego więc polecamy tę stację jako idealną na narciarski wyjazd? To proste – starsza technologia nie oznacza, że panują tam złe warunki, a w całej Bułgarii trudno o tańszy ośrodek. Dokładnie tak, Vitosha przyciąga przede wszystkim atrakcyjnymi cenami. Karnety kosztują niewiele, a najbardziej oszczędni mogą zatrzymać się w hostelu. Należy jednak dodać, że ze względu na bliskość stolicy kraju, można też znaleźć tam znacznie wygodniejszy nocleg, nawet w standardzie pięciogwiazdkowym. Rozrywek innych niż narciarskie jest tam niewiele. Ot, kilka restauracji i kawiarni. Pamiętajmy jednak, że w czasie wolnym można udać się na wycieczkę do Sofii, gdzie znajdziemy znacznie więcej turystycznych atrakcji. Borowiec W zestawieniu najciekawszych miejsc dla narciarzy w Bułgarii nie może zabraknąć naszej kolejnej propozycji. Borowiec jest najstarszym ośrodkiem sportów zimowych w kraju. Leży w odległości ok. 70 km od Sofii, a panujące tam warunki należy określić jako wyśmienite (śnieg na północnych zboczach Riły utrzymuje się aż do końca kwietnia). Ośrodek składa się z trzech części: Sitnyakovo, Yastrebetz i Markudjik. Każda z nich jest połączona wyciągami krzesełkowymi lub kolejką gondolową, więc pomiędzy poszczególnymi sektorami można przemieszczać się bez wypinania nart. Łączna długość nartostrad to ok. 70 km. Dominują trasy czerwone (30 km) i niebieskie (24 km). Najbardziej doświadczone osoby mogą spróbować swoich sił na trasach czarnych o łącznej długości 5 km. W okolicy działają liczne hotele, oferujące przede wszystkim czterogwiazdkowy standard. Nie brakuje też tańszych noclegów i kwater prywatnych. Plaże w Bułgarii. Gdzie znaleźć te najpiękniejsze? [PRZEWODNIK] Wymieniając miejsca, które Polacy w sezonie wakacyjnym odwiedzają najchętniej, na jednym z czołowych miejsc z pewnością znajdzie się Bułgaria. Plaże, zabytki, dzikie pasma górskie, malow... Sporą atrakcją tego miejsca jest duże centrum sportowe Bistritsa, dostosowane do potrzeb miłośników narciarstwa biegowego i biathlonu. W czasie wolnym od sportowych aktywności można zjeść smaczny posiłek w jednej z wielu restauracji, udać się na spacer do Tsarska Bistritsa (dawny pałac królewski) lub zwiedzić zabytkową Sofię. Doświadczonym piechurom polecamy trekking na Musałę – najwyższy szczyt Bałkanów. Dobrinishte Na zakończenie wracamy w okolice ośrodka Bansko. W odległości ok. 6 km od jednego z najpopularniejszych kurortów zimowych w kraju działa znacznie mniejsza stacja. Dobrinishte przypadnie do gustu wszystkim, którzy na równi ze świetnie przygotowanymi trasami stawiają kameralną atmosferę. Mówiąc „znacznie mniejsza”, na myśli trzeba mieć naprawdę małą stację. Dobrinishte (wysokość od 1412 do 2236 m n.p.m.) oferuje zaledwie cztery wyciągi i 5 km tras zjazdowych, z czego połowa oznaczona jest kolorem czerwonym. Nie znajdziemy tam kilkukilometrowych nartostrad, a niezbyt długie stoki. Trasy są jednak perfekcyjnie przygotowane, infrastruktura – nowoczesna, a w całym ośrodku panuje wyjątkowo spokojna, niemal rodzinna atmosfera. Ceny skipassów i noclegów utrzymują się tam na wyraźnie niższym poziomie niż w pobliskim kurorcie. Turyści mogą zatrzymać się w jednej z wielu prywatnych kwater lub wynająć pokój w trzygwiazdkowym hotelu. Bardziej wymagającym osobom przypadnie do gustu oferta obiektów oferujących czterogwiazdkowy standard. Warto wspomnieć, że w Dobrinishte działa też słynny kompleks źródeł mineralnych o właściwościach leczniczych. Samo miasteczko jest wyjątkowo urokliwe. Wybierając się na spacer, warto udać się do kościoła św. Piotra i Pawła, który zachwyca niezwykłą architekturą. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Jak jeździć na snowboardzie [Poradnik Travelera]
Jak jeździć na snowboardzie? Czy zacząć od nart czy od deski? O jakim sprzęcie i akcesoriach pamiętać? Na pytania o naukę jazdy na snowboardzie odpowiada nasz ekspert Michał Starkowski, właściciel Snowshow.pl, organizator wyjazdów w Alpy.
W tym artykule: Deska czy narty – od czego warto zacząć? Ile trwa nauka jazdy na snowboardzie? Jak dobrać deskę dla początkujących? O jakim sprzęcie i akcesoriach należy pamiętać? Czy warto zapisać się na kurs? Jak ustalić nogę prowadzącą na snowboardzie? Jak skręcać? Jak krawędziować? Prawie co czwarty z nas przyznaje się do uprawiania sportów zimowych – wynika z badania przeprowadzonego przez IPC Instytut Badawczy. Większość wybiera tradycyjne narty i wie, jak dobrać narty. Snowboard – choć popularny od przynajmniej 30 lat – wciąż uznaje się za sport młody. Jak jeździć na snowboardzie, by nie zrobić sobie krzywdy, a przy okazji jak najszybciej poczuć frajdę z jazdy po białym puchu? O to pytamy naszego eksperta Michała Starkowskiego, właściciela SnowShow.pl, organizatora wyjazdów w Alpy. Deska czy narty – od czego warto zacząć? Jeszcze parę lat temu popularniejszym wyborem wśród młodych ludzi był snowboard. Dziś większość rozpoczynających przygodę z narciarstwem lub snowboardem najpierw wybiera narciarstwo. Wynika to przede wszystkim z rozwoju freestyle’u na nartach (jazda w snowparku czy tricki na trasie i poza nią), freeride’u (jazda poza trasą na szerokich nartach), a także skitouringu (dzięki czemu narciarze stali się znacznie mobilniejsi niż snowboardziści). Wprawdzie snowboardziści mogą skorzystać z tak zwanych splitboardów, ale i tak potrzebują kijów (jak narciarze), co jest po prostu mniej wygodne. Gdy mowa o dziecku, polecam zacząć od nart, a potem przejść do deski. Jak dla mnie dolna granica nauki jazdy zarówno na nartach, jak i na snowboardzie to 4 lub 5 lat. Dziecko powinno być dość sprawne i samodzielne na palcu zabaw, skakać po drabinkach, zwisać głową w dół. Jeśli chodzi natomiast o górną granicę wiekową, nie wierzę, że ona w ogóle istnieje. Wśród dorosłych początkujących dużą rolę odgrywa sprawność fizyczna i determinacja. Wierzę, że na desce może jeździć każdy. Po prostu jedni nauczą się jeździć szybciej, a inni będą potrzebować na to więcej czasu. Gdzie na narty z dziećmi – 5 najlepszych rodzinnych ośrodków w Europie. Wybierając miejsce na rodzinny na wypad na narty z dziećmi, warto brać pod uwagę nie tylko odległość i atrakcje na miejscu, ale również oferty szkółek narciarskich i pakiety bezpieczeńs... Ile trwa nauka jazdy na snowboardzie? Podstawowa nauka jazdy na nartach i na snowboardzie trwa od jednego do kilku dni, jeśli uczy się osoba sprawna fizycznie i doświadczona w uprawianiu innych sportów. Kluczowe elementy, które przyspieszą naukę to: kondycja fizyczna, siła mięśni brzucha, wystarczająco mocne mięśnie nóg, ogólna koordynacja ruchowa. Osoby jeżdżące dobrze na kiteboardzie, wakeboardzie czy nartach nauczą się snowboardu znacznie szybciej niż inni. Po tym czasie snowboardzista jest w stanie samodzielnie przemieszczać się na desce snowboardowej. Natomiast dojście do wysokiej sprawności zajmuje długie tygodnie, a nawet lata. W zależności od tego, jak bardzo pojętny jest uczeń oraz jakie są jego cele i motywacja. Nauka idzie znacznie szybciej pod okiem instruktora. Wybierając szkołę, należy zwracać uwagę, czy ma ona licencję. Nasze biuro SnowShow.pl. ma licencję Szkoły Snowboardu SITS. Na pewno łatwiej znaleźć dobrych instruktorów zrzeszonych w tych organizacjach, natomiast znamy wielu instruktorów, którzy mają inne papiery instruktorskie, a też świetnie uczą jazdy na desce czy nartach. Snowboard jest bardzo technicznym sportem. Liczy się w nim dużo detali, pozycja ciała, ustawienie stóp, poprawnie ustawione kąty na desce i wiele innych. Większość osób myśli, że wystarczy chwila, żeby jeździć. Są osoby, które po godzinie czy dwóch potrafią już samodzielnie skręcać, a inni potrzebują na to więcej czasu. Dzieci są jak gąbki, zazwyczaj z dużą łatwością powtarzają wszystkie pokazywane czynności. Jest w nich zdecydowanie mniej strachu. Dorośli natomiast potrzebują więcej czasu na przemyślenie i wykonanie poszczególnych sekwencji. Jednak i w jednym, i drugim przypadku, cel i efekt jest ten sam – samodzielna jazda na desce. Jak dobrać deskę dla początkujących? Na pierwsze lekcje warto zaopatrzyć się w sprzęt z wypożyczalni. Po pierwsze, obsługa wypożyczalni doskonale dobierze nam odpowiednią deskę. Po drugie, szkoda swojego sprzętu na pierwsze kroki z tym sportem. Wyboru dokonuje się przede wszystkim na podstawie wzrostu, ale również wagi i umiejętności ridera. Deska dla początkującego powinna sięgać delikatnie poniżej brody. Jeśli chodzi natomiast o twardość deski (tak zwany flex), początkujący powinni wybierać deski z grupy allmountain oraz allmountain/freestyle z flexem 1–5. Są to deski raczej miękkie i, na początku nauki, po prostu wybaczają więcej błędów. Więcej o tym, jak dobrać deskę, przeczytacie tutaj. Każda pierwsza godzina lekcji na desce powinna rozpocząć się od sprawdzenia, czy sprzęt jest poprawnie dobrany, czy wiązania są prawidłowo ustawione i czy buty są dobrze zapięte i zasznurowane. Powinien pomóc nam w tym również instruktor na każdej pierwszej lekcji. O jakim sprzęcie i akcesoriach należy pamiętać? Narciarze muszą pamiętać o kompletnym sprzęcie: butach, nartach i koniecznie kijach. Kije nie tylko pomagają poruszać się sprawnie na nartach, ale przede wszystkim wymuszają lepszą pozycję ciała, a zarazem kontrolę nad nartami, czyli poprawiają bezpieczeństwo. Ważne jest ciepłe, nieprzemakalne, ale też „oddychające ubranie”. Podobnie – decydując się na snowboard, warto również pamiętać o wspominanym przeze mnie wcześniej bezpieczeństwie. Bez względu na to, gdzie jeździmy, czy w naszych polskich górach, w Alpach, czy na stoku na warszawskiej Górce Szczęśliwickiej, musimy mieć ze sobą: rękawiczki, odzież przystosowaną do uprawiania sportów zimowych, kask. I, co najważniejsze – chęci do rozpoczęcia kolejnej wspaniałej przygody, jaką jest snowboard. Kiedy jechać na narty w Polsce? Ferie czy Święta? Przybliżamy tematy narciarskie Zima jest sezonem, na który z niecierpliwością czeka każdy miłośnik białego szaleństwa. Kiedy jechać na narty? Wybrać okres świąteczny czy lepiej postawić na ferie zimowe? Czy warto zapisać się na kurs? Nauka osoby, która uczy się od zera, jest znacznie szybsza, łatwiejsza, a przede wszystkim skuteczniejsza niż nauka samouka. Instruktorowi więcej czasu zajmuje wyplenienie złych nawyków niż nauka od samego początku. Lekcja z instruktorem to inwestycja, nie tylko w samą naukę jazdy, ale również w bezpieczeństwo swoje i innych osób na stoku. Nawet dla kogoś, kto od wielu lat jeździ na nartach lub desce, szkolenie u osoby kompetentnej to klucz do zrobienia szybkich postępów. Bardzo w tym wypadku polecam wyjazdy zagraniczne ze sprawdzonymi organizatorami, które niewątpliwie poszerzają horyzonty. Nie trzeba być na zaawansowanym poziomie, żeby jechać w Alpy. Dużo osób uważa, że skoro są początkujące, Alpy odpadają. Nie ma nic bardziej mylnego. W Alpy mogą jechać osoby zarówno początkujące, średniozaawansowane jak i zaawansowane. Trzeba tylko pamiętać, że nauka jazdy na nartach czy snowboardzie to proces. Od upadków, przez wstawanie, skręty ślizgowe, aż po skręty długie/cięte i wprowadzanie elementów freestyle’u. Wiele ciekawych filmów znajdziecie na YouTube. Jak ustalić nogę prowadzącą na snowboardzie? Podczas pierwszej lekcji instruktor pomaga w określeniu i wybraniu nogi prowadzącej, czyli nogi która w trakcie jazdy prowadzi. Jak sprawdzić samodzielnie, która noga prowadzi? Osoba ucząca się staje w pozycji zrównoważonej tak, jakby stała na desce, a instruktor popycha ją lekko od tyłu. Osoba szkoląca się najprawdopodobniej zrobi pierwszy krok, żeby nie upaść, nogą wiodącą. Zasadniczo noga wiodąca to ta, którą snowboardzista intuicyjnie wybierze jako nogę prowadzącą. Jak skręcać? Jak krawędziować? Podczas nauki jazdy skrętem ciętym czy długim (terminologia różni się w snowboardzie i narciarstwie) kluczowe jest to, żeby nie spychać pięt czy też tyłu deski, a żeby skupić się na postawieniu nart i snowboardu na krawędzi i wyczekanie, aż sprzęt sam zacznie skręcać. Skręt tutaj polega na jeździe deską jedną „szyną”, podczas gdy na nartach narty powinny jechać jak po szynach pociągu zostawiając tylko dwa cienkie ślady. Narty lub deska postawione na krawędzi i obciążone z uwagi na taliowanie (są cieńsze w środku niż na dziobach i piętkach lub nose'ie i tailu) wyginają się w „łuk” i zaczynają się poruszać po okręgu. Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska". Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów w technologiach. Miłośnik tenisa i europejskich stolic.
Jak jeździć na nartach – wskazówki jak zacząć i jak poprawić technikę jazdy
Determinacja, nauka, zaangażowanie – to właśnie te czynniki decydują o tym, czy i w jakim stopniu opanujemy technikę jazdy. Jak jeździć na nartach? Poniżej zamieszczamy praktyczne wskazówki dla początkujących.
W tym artykule: Czy narty są trudne? Czy da się samemu nauczyć jeździć na nartach? Ile czasu potrzeba aby nauczyć się jeździć na nartach? Jak zacząć jeździć na nartach? Jak jeździć na nartach biegowych? Jak jeździć na nartach zjazdowych? Jak jeździć na nartach carvingowych? Jak poprawić technikę jazdy? Narciarstwo to wspaniały sport, który doskonale rozwija kondycję i sprawia mnóstwo frajdy. Trzeba jednak pamiętać, że mówimy tu o dość wymagającej aktywności. Wymagającej, ale czy trudnej? Otóż niekoniecznie. Jak jeździć na nartach? Wielu osobom wydaje się, że zima nie stwarza korzystnych warunków do podejmowania jakiejkolwiek aktywności fizycznej na świeżym powietrzu. Krótkie dni, niska temperatura, opady atmosferyczne – przecież w takich warunkach łatwiej nabawimy się grypy i złapiemy kontuzję niż wypracujemy formę. Należy jednak pamiętać, że zimowe zaniedbania będziemy odczuwać przez pozostałą część roku. Dość wymówek, czas wyjść spod ciepłego koca i zażyć trochę ruchu. Nasza propozycja? Narty! To świetny trening całego ciała, który wzmacnia wszystkie partie mięśniowe, stymuluje pracę układu krążenia i poprawia koordynację ruchową. Jak dobrze jeździć na nartach? Zacznijmy od podstaw. Czy narty są trudne? Odpowiadając na postawione wyżej pytanie: tak i nie. Na stokach spotkamy osoby w każdym wieku – małe dzieci, młodzież, dorosłych i seniorów. Mamy więc niezbity dowód na to, że technikę jazdy może opanować każdy. Trzeba jednak zdać sobie sprawę z tego, że początkujący narciarz będzie musiał przyswoić wiele umiejętności, zanim będzie mógł bezpiecznie poruszać się po stoku. Wyjazd na narty: jak się przygotować? Narciarstwo należy do tych sportów zimowych, których grono miłośników powiększa się z roku na rok. Coraz więcej Polaków rezygnuje z biernego wypoczynku przed ekranem telewizora na rzecz a... Jazda na nartach daje wiele frajdy, ale nie można nie wspomnieć, że mówimy tu o formie aktywności, która stwarza realne ryzyko wystąpienia kontuzji lub nawet poważnego urazu. Zanim zaczniemy bezpiecznie jeździć, wiele razy upadniemy. I dobrze, bo umiejętność bezpiecznego upadania na śnieg jest podstawową zdolnością. Kolejna to wytracanie prędkości i zatrzymywanie się. Szybki zjazd to nie problem. Spowolnienie tempa i całkowite zatrzymanie stanowi już większe wyzwanie, podobnie zresztą jak omijanie przeszkód na trasie, tych statecznych i ruchomych. Czy da się samemu nauczyć jeździć na nartach? Według starego powiedzenia, rzeczy niemożliwe nie istnieją. Oczywiście, na stokach spotkamy samouków, którzy metodą prób i błędów opanowali jazdę na nartach w stopniu przynajmniej bezpiecznym. Warto jednak zdać sobie sprawę z tego, że tylko garstka osób (w odniesieniu do wszystkich uprawiających narciarstwo) ma wrodzony talent do tego sportu. Mając to na uwadze, nie możemy polecić samodzielnej nauki. Można oglądać tutoriale i czytać poradniki, ale przełożenie wiedzy teoretycznej na praktyczną, bez wsparcia osoby obserwującej nasze błędy, jest niezwykle trudne. Takie działanie najczęściej prowadzi do utrwalenia złych nawyków, a pozbycie się ich nie będzie łatwe. Dodatkowo, w przypływie euforii wywołanej działaniem endorfin łatwo ulec „ułańskiej fantazji”. Przeszacowanie własnych umiejętności, które, bądźmy szczerzy, na początku będą właściwie zerowe, może mieć fatalne konsekwencje, nie tylko dla nas samych, ale także dla innych na stoku. Mając to wszystko na uwadze, lepiej skorzystać z pomocy profesjonalnego instruktora. Jeżeli z jakiejkolwiek przyczyny nie mamy takiej możliwości, poprośmy o pomoc doświadczonego narciarza. W tym miejscu warto też odpowiedzieć na kolejne istotne pytanie: jak nauczyć dziecko jeździć na nartach? Najmłodsi obowiązkowo powinni uczyć się pod okiem instruktora! Osoba wykwalifikowana w pracy z dziećmi łatwiej i skuteczniej niż rodzic wytłumaczy małemu adeptowi podstawy prawidłowiej techniki. Ile czasu potrzeba aby nauczyć się jeździć na nartach? W kolejnym akapicie także odwołamy się do znanego powiedzenia: człowiek uczy się przez całe życie, a nauka jazdy na nartach nie stanowi tu wyjątku. Z każdym kolejnym wypadem na stok będziemy szlifować nabyte już umiejętności i poznawać nowe techniki, a nasza nauka nie skończy się nigdy, bo z czasem będziemy stawiać przed sobą coraz większe wyzwania. Na szczęście nie potrzeba wielu lat, by opanować niezbędne podstawy. Trenując pod okiem instruktora, po kilku lekcjach zaczniemy jeździć samodzielnie. Kilkadziesiąt godzin na stoku powinno wystarczyć, by dobrze opanować podstawy techniki. Trzeba jednak zaznaczyć, że każda osoba ma inne predyspozycje do tego sportu. Niektórzy już w ciągu jednej lekcji są w stanie pojąć, na czym to polega. Inni będą potrzebować na to więcej czasu. Jak zacząć jeździć na nartach? Zanim wybierzemy się na stok, nie obejdzie się bez odpowiednich przygotowań. Decyzję o rozpoczęciu nauki jazdy na nartach najlepiej podjąć jeszcze przed startem sezonu, zwłaszcza jeżeli nie uprawiamy żadnego innego sportu. Dlaczego? To proste – wypad na stok bez przygotowania fizycznego nie będzie miał przyjemnego finału. Jazda na nartach, nawet na poziomie rekreacyjnym, jest niezwykle wymagająca fizycznie. Nie obejdzie się więc bez pracy nad kondycją i wzmocnienia wszystkich grup mięśni. Mając to na uwadze, przynajmniej na 6 miesięcy przed startem sezonu warto rozpocząć treningi aerobowe i ogólnorozwojowe. Kiedy jechać na narty w Polsce? Ferie czy Święta? Przybliżamy tematy narciarskie Zima jest sezonem, na który z niecierpliwością czeka każdy miłośnik białego szaleństwa. Kiedy jechać na narty? Wybrać okres świąteczny czy lepiej postawić na ferie zimowe? Podstawą jest też wybór odpowiedniego ośrodka narciarskiego. Koniecznie upewnij się, że miejsce, do którego się wybierasz, oddaje do dyspozycji gości oślą łączkę i niebieską trasę! Trudniejsze szlaki na razie są poza twoim zasięgiem. Ważny jest też wyciąg orczykowy, który pozwala opanować technikę stania na nartach. A co z zakupem narciarskiego ekwipunku? Wszystko, co będzie ci potrzebne na początek, to: gogle narciarskie, kurtka narciarska, spodnie do jazdy na nartach, rękawiczki, skarpety narciarskie, kominiarka (którą założysz pod kask). Wyraźnie widać, że na liście zabrakło sprzętu: kasku, nart, kijków i butów narciarskich. Nie bez powodu. Dobrej jakości ekwipunek kosztuje całkiem sporo, trzeba przetransportować go na stok (co w wielu przypadkach wiąże się z koniecznością zakupu lub wypożyczenia bagażnika dachowego) i wymaga fachowego serwisowania. Na początku nie możemy mieć 100-procentowej pewności, że jazda na nartach to właśnie ta aktywność, która najbardziej przypadnie nam do gustu. Bezpieczniejszym posunięciem jest więc wypożyczenie niezbędnego sprzętu. Kolejna kwestia – praktyczne rozpoczęcie jazdy. Jak się skręca na nartach? Jak wytracić prędkość? Jak jeździć z kijkami? Na te pytania nie da się udzielić jednoznacznej odpowiedzi, a wynika to z faktu, że istnieją różne rodzaje nart. Jak jeździć na nartach biegowych? Zacznijmy od sportu, który cieszy się stale rosnącą popularnością – od narciarstwa biegowego. To coś zupełnie innego niż narciarstwo zjazdowe. W tym przypadku, nart i kijków używa się na trasach w płaskim lub pagórkowatym terenie. Same narty (tzw. biegówki) nie mają kantów i są bardzo wąskie. W tym miejscu nie kończą się wszystkie różnice. Ta forma aktywności jest znacznie mniej wymagająca (pod względem fizycznym) i znacznie bezpieczniejsza. Nie bez znaczenia jest też fakt, że biegać na nartach można wszędzie, gdzie leży odpowiednio gruba warstwa śniegu. Mimo że narciarstwo biegowe jest dość bezpieczne, naukę i tak polecamy rozpocząć pod okiem instruktora. Pozwoli to uniknąć wyrobienia złych nawyków. Poza tym istnieje kilka technik biegania. Podstawowe to styl klasyczny i łyżwowy. Zdecydowanie łatwiejszy jest pierwszy z wymienionych, a pod okiem instruktora łatwo opanujemy jego podstawy. W przypadku narciarstwa biegowego, na początek naszej przygody nie musimy nawet kupować specjalistycznej odzieży. Bardzo dobrze sprawdzi się każde ubranie, które będzie odpowiednio dopasowane, odprowadzi wilgoć i zapewni właściwą izolację termiczną. Wyciągnij z szafy odzież, w której biegasz w zimne dni, zapisz się na kurs, wypożycz sprzęt i do dzieła! Jak jeździć na nartach zjazdowych? Narty zjazdowe stanowią większe wyzwanie. W tym przypadku prędkości są znacznie wyższe, co zwiększa ryzyko wystąpienia urazu. Żeby nie narażać swojego zdrowia, naukę obowiązkowo rozpoczynamy pod okiem instruktora. Specjalista od razu wyeliminuje najczęstsze problemy, jak nadmierne usztywnienie kręgosłupa w pozycji zjazdowej, zbyt duże odchylenie ciała i niedostateczny odstęp między nartami. Nauczy nas techniki jazdy pługiem, dzięki której szybko nauczymy się kontrolować narty, a z czasem zapozna nas z bardziej wymagającymi manewrami: ze ślizgiem i skrętem ciętym. Specjalista poświęci uwagę nie tylko skręcaniu, ale i hamowaniu. Koniecznie trzeba będzie przyswoić dwie umiejętności: hamowania pługiem i bokiem. Jak jeździć na nartach carvingowych? Gdy już opanujemy narciarstwo zjazdowe, będziemy mogli skupić się na technice carvingowej. W tym przypadku nie ma mowy o jeździe bokiem, na nartach carvingowych można jechać tylko do przodu. "A nie mówiłam" czyli wypadki na stoku. Kilka cennych rad Najczęściej widzimy swój błąd, żałujemy, a co gorsza wiedzieliśmy już wcześniej, na co uważać. Istotą tej techniki jest jazda na krawędziach nart. Pozwala to na dynamiczne przechodzenie ze skrętu w skręt. Podstawą jest wyczucie odległości między stopami i kolanami we wszystkich fazach przejścia. Żeby prawidłowo przenieść ciężar ciała z jednej nogi na drugą, trzeba będzie perfekcyjnie wyczuć balans. Jak poprawić technikę jazdy? Nauka jazdy nie kończy się na opanowaniu podstawowych manewrów. Doszlifowanie techniki jazdy na nartach warunkuje dalszy progres, a bez tego nie wybierzemy się na trudniejsze trasy. Jako osoba początkująca, najprawdopodobniej popełniasz następujące błędy: nie przenosisz ciężaru ciała na zewnętrzną nogę, niedostatecznie pochylasz ciało do przodu, nadmiernie usztywniasz ramiona i wykonujesz niepotrzebne ruchy. Wyeliminowanie tych bolączek powinno stanowić punkt wyjścia do dalszej nauki. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Chcesz w końcu kupić własne narty, aby więcej nie korzystać z wypożyczalni? A może poprzedni model zdążył się już zestarzeć i czas na nowe narty? Sprawdź, jak dobrać narty dostosowane do osoby i stylu jazdy.
W tym artykule: Jak dobrać narty – slalomowe, gigantowe, crossowe Jak dobrać narty – allround, czyli deska dla każdego Jak dobrać wiązania Jak dobrać buty narciarskie Jak dobrać kijki i kaski Ile to kosztuje? Kiedy w 1998 roku austriacki narciarz alpejski Hermann Maier po raz pierwszy stawał na podium Pucharu Świata, nie mógł przewidzieć, że swoje masywne, czerwone narty firmy Atomic odstawi szybko do kąta. Dzięki kosmicznym technologiem nowe modele stają się coraz lżejsze, a do skrętów nie potrzeba już siły Terminatora. Rewolucja w narciarstwie zaczęła się kilkanaście lat temu, odkąd pojawiły się pierwsze carvingi. Mocno wcięte w talii, dużo krótsze od nart tradycyjnych, były początkowo wyśmiewane. Szybko jednak świat oszalał na punkcie nowych desek. Z roku na rok pojawiało się więcej jeszcze mocniej taliowanych nart, na których można niemal kręcić piruety, skakać lub rozkoszować się szusowaniem w skos stoku bez kijków. Z boku trochę przypomina to jazdę na snowboardzie, choć różnice są zasadnicze. Przede wszystkim do ślizgów mamy dwie deski, nie jedną. Mówi się, że dziś nie ma złych nart. Są tylko źle dopasowane do stylu jazdy. Kuszą najnowsze modele Salomona, Fischera, Heada, Voelkla, Dynastara, Atomica. Zdarzają się też okazje wśród modeli pozakatalogowych po przystępnych cenach. W tym gąszczu sprzętu znalezienie czegoś odpowiedniego przypomina nieraz błądzenie w gęstym lesie. Bez przewodnika ani rusz. Gdzie na narty w Polsce? Oto najlepsze stoki w Polsce! 13 najlepszych lokalizacji Polska nie jest krajem górskim, ale zimowych kurortów jest u nas pod dostatkiem. Malownicze krajobrazy i bogata, świetnie rozbudowana infrastruktura - to właśnie te dwa czynniki sprawiają, ż... Jak dobrać narty – slalomowe, gigantowe, crossowe Niektórzy dobierając narty, sugerują się tylko wzrostem, co jest częstym błędem. O ich długości powinna decydować przede wszystkim waga narciarza i umiejętności. Zbyt krótka deska będzie bardzo wywrotna, a kiedy weźmiemy zbyt długą, napocimy się przy każdym skręcie – uważa Michał Nazorek, specjalista od sprzętu narciarskiego. Trzeba też zdecydować, czy marzy nam się jazda na nieoznaczonych szlakach typu „off piste”, czy szusowanie po wytyczonych trasach. Do jazdy slalomowej po ubitych nartostradach – czasem gładkich jak stolnica – narta nie powinna mieć więcej niż 170 cm długości. Z kolei do jazdy gigantowej (łagodne skręty i wypuszczanie się na krechę) musi być dłuższa – 170 do 200 cm. Najbardziej pożądanymi przez mężczyzn okazują się narty slalomowe i crossowe, dość zwrotne, o dużym promieniu skrętu (Dynastar Speed Omeglass Master SL Konect, Dynastar Contact 11, Salomon Model S/MAX 12, Voelkl RACETIGER GS MASTER). Doskonale sprawdzają się w trudnych warunkach i szybkiej, dynamicznej jeździe. Ale uwaga! Potrzeba trochę siły i skupienia podczas skrętów, bo inaczej powiozą narciarza, niekoniecznie w kierunku, jaki by chciał. Przy spokojnej jeździe, zdaniem dobrych jeźdźców, są jednak trochę niemrawe. Jak dobrać narty – allround, czyli deska dla każdego Allround to uniwersalne narty. Są nieco szersze pod butem, z minimalnie większym promieniem skrętu niż w narcie slalomowej. Przeznaczone dla wszystkich grup narciarzy od początkujących aż do ekspertów. Powstały z myślą o tych, którzy chcieliby zaznać przyjemności szusowania w różnych warunkach. Pozwalają bowiem na bardzo swobodną jazdę zarówno podczas krótkich, jak i długich skrętów. Okazują się też bardzo stabilnie przy szybkiej jeździe na wprost, np. na nartostradach i na wszelkiego rodzaju podjazdach. Dobrze radzą sobie w mokrym, wiosennym śniegu, a nawet w puchu. Dla mężczyzn zalecana długość: 160–170 cm (DYNASTAR D205 SPEED RACE, Atomic Redster G9 Revoshock S, Salomon Model S/RACE SL 10). Najpopularniejsze modele dla pań to z kolei: DYNASTAR BT02 E LITE 3 L, FISCHER 521V RC ONE LITE 73 L, narty długości 150–155 cm. Jak dobrać wiązania Trudno dziś kupić gołą nartę. Aż 90% desek proponuje się w pakiecie z wiązaniem, odpowiednio dobranym przez producenta. Wraz z pojawieniem się carvingów, pozwalających śmigać na krawędzi z dużym wychyleniem, zmienił się też system mocowania wiązania. Nie jest ono już nieruchomo przykute do narty. Przeciwnie, dzięki zastosowaniu pod spodem specjalnej płyty z szyną może po niej jeździć. Wiązanie wtedy „pływa”, mówią fachowcy, co praktycznie nie jest wyczuwalne podczas jazdy. To kolejny narciarski hit. Atomic nazywa taką płytę X 20 EGA, Salomon – STAGE GRIPWALK 11, Head – Freeflex Pro 14. Różni się ona konstrukcyjnymi szczegółami u producentów, ale działa podobnie. Warto pamiętać! Im szybsza narta, bardziej agresywny styl jazdy, tym bezpieczniejsze musi być wiązanie. Siła wypięcia powinna być tak dobrana, by po regulacji wiązania wskaźnik na podziałce znalazł się powyżej środka skali. Po ustawieniu wiązania zaleca się przeprowadzenie testu w serwisie. Gdzie na narty za granicę – przegląd tras dla amatorów i doświadczonych narciarzy Polskie kurorty narciarskie stają się coraz nowocześniejszymi ośrodkami, które oferują masę atrakcji. Mimo to, wiele osób decyduje się na spędzenie zimowego urlopu w jednej z zagranicznyc... Jak dobrać buty narciarskie Jazda carvingowa wymusiła też zmianę konstrukcji buta, który musi teraz lepiej trzymać stopę niż dawniej. Dobry but powinien mieć 4 klamry. Warto zwrócić uwagę również na tzw. flex, jakim mierzy się ugięcie cholewy buta. Do jazdy rekreacyjnej, przy średnich umiejętnościach, wystarczy wychylenie rzędu 70–80 flex, do sportowej potrzeba 100 lub więcej. Jednak największa rewolucja dokonała się w środku buta. Dzięki nowoczesnym wkładkom termicznym (Superfeet, Bootdoc), które układają się do stopy, zapamiętując na długo jej kształt, problem uwierania butów praktycznie przestał istnieć. Pod warunkiem, że tej idealnie dopasowanej wkładki nie zaczniemy suszyć w temperaturze powyżej 40o C. Na szczęście, elektryczne suszarki w nowoczesnych narciarniach zwykle tak mocno nie grzeją. Dawniej twardość buta rozmijała się z wygodą. Teraz w jednym modelu stosuje się tworzywa nawet o 3 rodzajach twardości (Atomic REDSTER CS 130 PROFESSIONAL). 96-milimetrowa wytrzymała skorupa Progressive Race Shell o flexie 130 zapewnia profesjonalną odpowiedź i flex, który tłumi wibracje i przekazuje każdy wysiłek nartom. Buty wewnętrzne Mimic Professional Atomic jeszcze bardziej podnoszą poprzeczkę. Wtryskiwana pianka w połączeniu z termoformowalną technologią buta Mimic dokładnie dopasowuje się do kształtu stopy, a system języka V3 Tongue umożliwia dopasowanie grubości języka pozwalające na perfekcyjne połączenie goleni z butem. Pamiętajmy, że rozmiar narciarskiego buta powinien być taki sam jak buta do codziennego chodzenia, a nie o numer lub dwa większy. Początkującym zaleca się buty z grupy soft, w których wygoda i termoizolocja odgrywa dużą rolę. Jak dobrać kijki i kaski Jak dobrać długość kijka? Odwracaj go rękojeścią do dołu i chwyć ręką pod talerzykiem. Jeśli ręka w łokciu zegnie się pod kątem prostym, to długość jest odpowiednia. Równie ważne w wyposażeniu narciarza są też kaski. W końcu trasy stają się coraz twardsze, w szczycie sezonu przypominają zatłoczone autostrady, a takie nakrycie głowy chroni ją przed urazem. Nowoczesne kaski zapewniają pełne pole widzenia, są estetyczne, przewiewne, z wkładką antybakteryjną, która układa się do kształtu głowy (Lange, Uvex, Salomon, Marker). A do tego w pełnej gamie odlotowych kolorów i wzorów. Ile to kosztuje? Na dobre narty z wiązaniami trzeba będzie przeznaczyć od 2500 do 3500 zł. Warto wspomnieć, że Salomon jako jedyna firma w świecie daje 5 lat gwarancji na swoje wiązania, które zakupiliśmy przed 1 października 2011 roku Na nowe narty otrzymamy 2–letni okres gwarancyjny. Średni jeźdźcy z ambicjami sportowymi mogą przebierać w deskach za 2500–3000 zł. Ubiegłoroczne modele można już kupić poniżej 1000 zł, podobnie kosztują narty dla początkujących. Wygodne buty to kolejny wydatek ok. 1700–2600 zł. Oszczędność na nich szybko wychodzi na stoku. W czymś, co uwiera, trudno szusować przez cztery–pięć godzin dziennie, a zwykle robimy taki zakup raz na kilka ładnych lat. Na odpowiedni kask trzeba poświęcić ok. 500 zł. Nie warto żałować pieniędzy, bo w końcu chroni on to, co najcenniejsze – naszą głowę. Warto jeszcze wysupłać parę złotych na dobre kije (kije KERMA NITRO M W15 za 240 złotych). Dla początkujących narciarzy są one wręcz niezbędne, przydadzą się też do jazdy slalomowej. Najmniej potrzebują ich miłośnicy carvingów, no ale i oni od czasu do czasu muszą się czymś podeprzeć. Autorka jest wielokrotną mistrzynią Polski dziennikarzy w narciarstwie alpejskim.
Alternatywa dla nart. Jak jeździć na snowboardzie
Snowboard powstał z tęsknoty za surfingiem... na śniegu. Oprócz używania deski surferów, snowboardzistów i skateboardzistów łączy nastawienie na zabawę.
W tym artykule: Co łatwiejsze: snowboard czy narty? Jazda na snowboardzie Sprzęt do snowboardu – Co warto wiedzieć Dawno, dawno temu kiedy byłem małym chłopcem, a na świecie nie było jeszcze snowboardu, jeździłem na marnych plastikowych nartach. Na podstępnej muldzie skręciłem sobie oba kolana i zaraziłem obawą, że jest to nieunikniony element narciarstwa. Na szczęście którejś zimy lat 80. XX wieku w garażu w bogatej hamburskiej dzielnicy kupiłem używaną deskę od zdesperowanego pryszczatego młodzika. Pamiętam uczucie zdziwienia, kiedy pierwszy raz wpiąłem się w nią i zjechałem po schodach w domu. Zdziwienie spętaniem nóg nie odstępowało mnie przez pierwszy dzień drogi przez mękę, nauki na zupełnie do tego nienadającym się stoku Kasprowego Wierchu. Jednak ku mojemu zaskoczeniu ze stanu niewiary, że jeżdżenie na desce w ogóle jest możliwe, w ciągu czterech dni przeszedłem do odczuwania pierwszych, silnych snowboardowych przyjemności. Co łatwiejsze: snowboard czy narty? Okazało się, że na desce potrzebujesz zaledwie kilku dni, aby uzyskać płynność i kontrolę jazdy, to znacznie mniej czasu niż na nartach. Zniknęło też uczucie spętania zastąpione satysfakcją i radością zrozumienia sposobów utrzymywania równowagi i niemalże tanecznym balansowaniem ciałem przy skrętach. Nie powróciła też nigdy obawa o kolana. Jeżdżenie na desce jest anatomicznie bezpieczniejsze dla nóg. Niezapomniany jest też pierwszy zjazd po puchu. Wycinanie serpentyn w dziewiczym porannym śniegu, który rozpryskuje się w fontanny skrzące się światłem. Towarzyszy temu magiczne uczucie zespolenia z górą i płynącym pod tobą śniegiem. To taki drobny moment absolutnego szczęścia. Deska jest znacznie łatwiejsza od nart. Ma więcej luzu niż narty. Nie jest też używana do pracy, chyba że przez instruktorów snowboardu. Ludzie jeżdżący na desce w latach 80. i wczesnych 90. mieli się do narciarzy tak jak surferzy do ludzi uprawiających narciarstwo wodne. Teraz firmy narciarskie wchłaniają snowboardowe, a narciarze zastępują sztywne reguły zachowania i obcisłe ubiory luzem zainspirowanym przez deskarzy. Jednak jeszcze niedawno deskarze nie mieli wstępu na wiele stoków. Jeździli więc poza trasami, między drzewami, na dziko. W takich warunkach deska znów jest znacznie łatwiejsza od nart. Jak dobrać deskę snowboardową? Praktyczne wskazówki na co warto zwrócić uwagę Sporty zimowe zyskują coraz większą popularność. O ile narciarstwo zjazdowe wciąż jeszcze króluje na polskich stokach, to należy wyraźnie zaznaczyć, że coraz więcej miłośników biał... Jazda na snowboardzie Z powodu większej subtelności w utrzymywaniu równowagi i krótszej niż na nartach krawędzi deskarz musi bardziej „współpracować” z górą – z terenem, przez który jedzie. Dlatego deskarzom w przenośni i dosłownie bliżej jest do podłoża. Więcej czasu spędza się w bliskim kontakcie ze śniegiem, bo łatwiej jest uklęknąć, usiąść, położyć się, a podczas skrętu można efektownie szurnąć ręką po stoku, wzbudzając dodatkową kurzawę. Snowboard to sport bardzo towarzyski. Nieodłącznym elementem snowboardingu są „sesje” wspólnego siedzenia, opowiadania o jeżdżeniu, podziwiania gór, obserwowania innych deskarzy. Czasem sesje są nawet ważniejsze niż samo jeżdżenie. Można też zamiast zjeżdżać, zbudować małą skocznię, ubijając śnieg deską, i skacząc po kolei. Potem podchodzi się, aby omówić skok z kumplami siedzącymi nad skocznią. W miękkich snowboardowych butach znacznie łatwiej jest chodzić niż w narciarskich skorupach. Taka skacząca sesja przyciąga innych deskarzy ze stoku, ich sztuczki, opowieści i wydobywa pochowane po kieszeniach i plecakach czekolady i termosy. Sport zimowy dla dziecka: opcje dla początkujących i zaawansowanych. Który zimowy sport wybrać? Szeroko rozumiane białe szaleństwo to nie tylko świetny sposób na spędzenie weekendu w rodzinnym gronie. Sporty zimowe dla dzieci pozwalają też zadbać o prawidłowy rozwój pociechy. Któr... Sprzęt do snowboardu – Co warto wiedzieć Jest oczywiście dużo różnych sposobów czerpania przyjemności ze snowboardu. I każdy może znaleźć swój własny. Nie wszyscy lubią skakać albo jeździć po puchu. Aby różnorodne przyjemności były coraz większe, rozwinął się cały przemysł produkujący sprzęt. Jak jeździć na snowboardzie? Wiele zależy od samej deski. Napopularniejsze deski snowboardowe to: wąskie i twarde do szybkiego zjazdu alpejskiego, szerokie i dość elastyczne do free-ridingu (jazdy po różnorodnym terenie poza wytyczoną trasą), specjalne deski ułatwiające ślizg w głębokim puchu (swallowtail), free-style do skoków lub rynny, czy też deski do tzw. jibbingu, czyli jazdy po poręczach Nie ma co się zagłębiać w różnorodności innych mniej ważnych elementów sprzętu. Jest w czym wybierać, by zaspokoić najbardziej wysublimowane pomysły na własny styl. Elementem subkultury snowboardowej jest też malowanie lica deski. Tutaj snowboarding bezpośrednio spotyka się z graffiti. Niektórzy deskarze sami dobierają i malują wzory. Poznałem chłopaka, który zrobił deskę ze sklejki, przykleił plastikowy ślizg, krawędzie wykroił z puszek i zjeżdżał z Kasprowego Wierchu w gumofilcach przywiązanych grubym sznurkiem. Po ponad 30 latach od wymyślenia snowboarding stał się tak powszechny, że narciarze przyzwyczaili się do deskarzy i pogodzili z koniecznością dzielenia się górami. Coraz więcej osób potrafi jeździć i na boazerii, i na parapecie. Deskarze dochowali się też dzieci w wieku zjazdowym. I tu niespodzianka: wielu z moich znajomych deskarzy woli, by małe dziecko zaczynało naukę od nart. Tłumaczą to tym, że narty dają większe bezpieczeństwo przy nie do końca jeszcze rozwiniętym zmyśle równowagi dziecka, że są trudniejsze do nauczenia, więc dziecko samo później nauczy się jeździć na desce i pewnie przy desce zostanie. Narty są z całą pewnością bardziej uniwersalne. A konieczność opanowania trudniejszej techniki wielu narciarzy poczytuje za szlachetną cechę i powód do dumy. Na szczęście ja nie muszę się tym przejmować i po prostu mogę cieszyć się tym, że wymyślono deskę.
Połączenia, które dają nam zdrowie OTACZAJĄCY NAS ŚWIAT poznajemy zmysłami: dotykiem, wzrokiem, słuchem, węchem i smakiem. Wśród tych pięciu dotyk jest szczególnie ważny, co potwierdza rosnąca liczba badań. Jak pisze autorka okładkowego artykułu Cynthia Gorney: większość ludzi potrzebuje fizycznej obecności drugiego człowieka. Pocieszającego dotyku. Potrzebujemy tego, by zachować zdrowie. W Szkole Kreatywności we włoskiej Andrii dzieci uczą się tego od wczesnych lat. – Kultura dotyku jest tam codziennością – mówi fotografka Lynn Johnson. – To bardzo fizyczne. Uczniowie zawsze się przytulają i całują. Dzieci np. oddają się zabawie, w której uczeń z zasłoniętymi oczami próbuje rozpoznać kolegę z klasy za pomocą dotyku. Johnson mówi, że zawsze im się udaje. Zilustrowanie artykułu wymagało od fotografki pokazania siły dotyku za pomocą obrazów. Jak mi opowiadała, w tym celu wyjechała z misją: szukać sytuacji, ludzi, dla których dotyk jest krytyczną częścią ich życia. Ich przetrwaniem, orientacją w świecie. Ta misja zaprowadziła ją m.in. do Margaret Malarney i jej rodziny w Chagrin Falls w stanie Ohio (patrz str. 58). – Poznałam Margaret, gdy była ledwie przytomna. Na jej twarzy nie dostrzegałam żadnych reakcji – wspomina Johnson. Ale podczas serii wizyt w trakcie siedmiu miesięcy fotografka była świadkiem zmiany. – Widziałam, jak rodzina za pomocą fizycznych działań przywraca ją do życia. Nie znamy stojących za tym procesów; nie wiemy, dlaczego tak się dzieje. A jednak możemy uwierzyć, że dotyk ma siłę. Dziękuję, że czytasz National Geographic. David Brindley p.o. redaktor naczelny
Kiedy jechać na narty w Polsce? Ferie czy Święta? Przybliżamy tematy narciarskie
Zima jest sezonem, na który z niecierpliwością czeka każdy miłośnik białego szaleństwa. Kiedy jechać na narty? Wybrać okres świąteczny czy lepiej postawić na ferie zimowe?
W tym artykule: Kiedy jechać na narty? Święta i plusy wyjazdu Kiedy jechać na narty? Święta mają też pewne minusy Czy ferie to dobry czas na narty? Zalety Czy ferie to dobry czas na narty? Wady Gdy biały puch pokrywa górskie stoki, a temperatura powietrza utrzymuje się poniżej zera, panują idealne warunki do uprawiania sportu, który wielu uważa za najciekawszy sposób spędzania wolnego czasu – narciarstwa zjazdowego. Problem w tym, że czasami trudno jest wybrać idealny moment na wyjazd. Poniżej wymieniamy zalety i wady obu opcji. Pod względem dostępnej infrastruktury, w Polsce mamy coraz lepsze warunki do uprawiania narciarstwa. Ośrodki narciarskie stają się coraz nowocześniejszymi obiektami, które oferują przyjezdnym całą masę atrakcji, nie tylko sportowych. Rzecz w tym, że o ile kiedyś sezon narciarski rozpoczynał się już pod koniec listopada i nierzadko kończył się dopiero wraz z końcem lutego lub początkiem marca, to obecnie pogoda bywa znacznie bardziej kapryśna. Inna sprawa, współczesne tempo życia sprawia, że jest nam coraz trudniej znaleźć czas na własne przyjemności. W sezonie zimowym, najwięcej wolnych dni udaje nam się zorganizować w okresie świątecznym i w trakcie trwania ferii. Który czas będzie bardziej dogodny na narciarski wyjazd? Kiedy jechać na narty? Święta i plusy wyjazdu W ostatnich latach można zaobserwować pewną tendencję do zmian w sposobie spędzania okresu świątecznego. Coraz więcej osób rezygnuje z biernego odpoczynku w zaciszu własnych czterech ścian. Zamiast tego, wolimy poszukać atrakcji na świeżym powietrzu, które pozwolą nam aktywnie spędzić czas z całą rodziną. To zdecydowanie zmiana na lepsze. Warto jednak zaznaczyć, że ci, którzy rezygnują z „dojadania" wigilijnych smakołyków na rzecz wyjazdu w góry, wciąż jeszcze są w mniejszości. Co to oznacza w praktyce? Mniejszy tłok na stokach narciarskich! Nie, nie należy liczyć, że decydując się na wyjazd w Święta Bożego Narodzenia, cała nartostrada będzie należała wyłącznie do nas. Nic z tych rzeczy. Jest jednak bardziej prawdopodobne, że po przyjeździe na miejsce, nie przywitają nas tłumy charakterystyczne dla okresu ferii zimowych. Gdzie na narty w Polsce? Pierwsze stoki są już otwarte W tym sezonie narty w Polsce znów będą możliwe. Część ośrodków jest już czynna, a w pozostałych trwają przygotowania. Kolejna rzecz: decydując się na świąteczny wyjazd, nie będziemy musieli brać dodatkowego urlopu w pracy. To idealna sytuacja dla osób, które już wcześniej wykorzystały przysługujące im dni wolne. Poza tym, wolne mają też nasze pociechy, które na zajęcia szkolne będą musiały się stawić dopiero po Nowym Roku. Zaplanowanie rodzinnego wyjazdu nie powinno więc być zbyt problematyczne. Koniec roku to czas, w którym wiele osób tworzy listę noworocznych postanowień. Na jej szczycie najczęściej znajduje się pozycja „zacznę uprawiać sport". Po co czekać z tym do 1 stycznia? Lepiej zacząć ruszać się jeszcze w starym roku, tym bardziej, że w wieczór wigilijny zwykle zapominamy o umiarze i bez wyrzutów sumienia raczymy się smakołykami, na które wiele osób z niecierpliwością czeka przez cały rok. Świąteczny urlop na stoku to idealna okazja, by spalić nadmiar kalorii. W ten sposób połączymy przyjemne z pożytecznym. Spędzimy czas w wybornej atmosferze i przy okazji zadbamy o zdrowie. Na koniec wypada dodać, że wyjazd w góry pozwala spędzić święta w iście magicznej atmosferze. Składa się na to przede wszystkim górski krajobraz z ośnieżonymi szczytami i drzewami przykrytymi białym puchem, ale także liczne atrakcje, jakie w tym okresie przygotowują hotele i ośrodki wypoczynkowe. Kiedy jechać na narty? Święta mają też pewne minusy Czy świąteczny urlop na nartach ma jakiekolwiek wady? Niestety, tak. Wśród największych należy wymienić niepewną pogodę. To prawda, w polskich górach nie brakuje stoków wyposażonych w nowoczesny system sztucznego naśnieżania. Ale ciężka praca armatek śnieżnych nie przyniesie efektu, jeżeli temperatura będzie utrzymywała się powyżej zera. Historyczne dane pogodowe pokazują, że taki scenariusz jest dość prawdopodobny. Dlatego przed zaplanowaniem wyjazdu należy dokładnie sprawdzić prognozę pogody, mając na uwadze fakt, że meteorolodzy nie są nieomylni. Zaczynasz przygodę z narciarstwem? Te regiony musisz odwiedzić Warunki pogodowe w Polsce nie zawsze rozpieszczają amatorów białego szaleństwa. Warto więc poznać najlepsze i najpopularniejsze zagraniczne regiony – idealne dla narciarzy. Nie zapominajmy też, że Święta Bożego Narodzenia to czas wzmożonego ruchu na drogach. Polacy odwiedzają swoich bliskich i w tym celu często muszą pokonywać znaczne odległości. Znaczne natężenie ruchu plus trudne warunki drogowe to niemal pewna recepta na korki. Organizując rodzinny odpoczynek na stoku, warto zaplanować podróż z uwzględnieniem kilkugodzinnego opóźnienia. Trzeba też przygotować się na spore niezadowolenie ze strony najmłodszych członków rodziny, którzy najczęściej nie lubią spędzać zbyt wiele czasu w aucie. Czy ferie to dobry czas na narty? Zalety Większość z nas, jako najsłuszniejszy termin na narciarski urlop rozpatruje okres ferii zimowych. To świetny moment na rodzinny wyjazd. Dzieci mają dwutygodniową przerwę w nauce, a dorośli z dużą ochotą „podładują swoją wewnętrzną baterię" jeszcze przed letnimi wakacjami. Decydując się na wyjazd w ferie, najprawdopodobniej będziemy mogli liczyć na doskonałe warunki narciarskie. Przeglądając dane historyczne łatwo można dojść do wniosku, że na początku roku temperatura w górach najczęściej osiąga niższe wartości niż w okresie świątecznym, a i armatki śnieżne mają mniej pracy. Narty w Dolomitach? Tylko w Trentino, raju dla narciarzy Dużo śniegu, słońca, setki kilometrów tras narciarskich i wyciągów, narciarstwo klasyczne, zimowe sporty ekstremalne, smaczne jedzenie i SPA. Czego chcieć więcej? Kolejna rzecz: w trakcie ferii, możemy liczyć na wiele dodatkowych atrakcji, głównie przygotowywanych z myślą o najmłodszych gościach hoteli, pensjonatów i ośrodków wypoczynkowych. O nudzie nie ma więc mowy. Czy ferie to dobry czas na narty? Wady A co z wadami zimowego urlopu na stoku? W tym miejscu, należy wskazać przede wszystkim na zatłoczone nartostrady. Spędzanie ferii w górach powoli urasta do rangi naszej narodowej tradycji. Trzeba więc liczyć się z tym, że o kameralnej atmosferze nie może być mowy. Warto pamiętać także, że okres ferii zimowych to czas wysokich cen. Właściciele hoteli, pensjonatów, wyciągów i lokali gastronomicznych w miejscowościach o charakterze turystycznym zarabiają przede wszystkim w sezonie zimowych i letnich wakacji. Nie należy więc nastawiać się na atrakcyjne promocje cenowe. Chcąc spędzić ferie na nartach, osoby pracujące na etacie będą musiały wykorzystać znaczną część przysługującego im urlopu. Jeżeli zaplanujemy także letni wyjazd, nie zostanie nam już zbyt wiele dni wolnych na nieplanowane sytuacje. Nasz ekspert Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Co to jest: narty lub deska snowboardowa plus latawiec? Odpowiedź: snowkiting, czyli dyscyplina zdobywająca w Polsce coraz większą popularność. Gwarantuje dawkę adrenaliny i dobrą zabawę
Przypinasz narty albo deskę, zakładasz uprząż i bierzesz drążek latawca. Jeszcze tylko musisz złapać wiatr i już suniesz po śniegu, ciesząc się szybkością i przestrzenią. Z czasem, gdy opanujesz tajniki snowkitingu, będziesz mógł się delektować także powietrzem pod stopami. – Najpiękniejsza w snowkitingu jest możliwość jazdy freeride’owej i freestyle’owej nie tylko w górach, ale też na łące koło domu – zachwyca się Łukasz Ceran, który ma na swoim koncie dwukrotne mistrzostwo Polski w kitesurfingu w kategorii race i mistrzostwo Polski w wakeboardzie w kategorii masters. Latawiec pozwala wciągnąć się na nartach czy desce pod górę, a następnie zeskakiwać ze stromych stoków. Nie dość, że skacze się w dal, to jeszcze dzięki wykorzystaniu różnic w ukształtowaniu terenu można szybować na nim jak na paralotni. Loty najlepszych snowriderów trwają po kilkadziesiąt sekund. Prędkości osiągane podczas jazdy z latawcem także robią wrażenie – rekordowe przekraczają 100 km/h! Jednak snowkiting to nie tylko wysokie i długie loty, ale także obroty i różne triki o obco brzmiących dla laika nazwach: foot off, dead man czy wszelkiego rodzaju handlepassy. Wszystko to sprawia, że snowkiting jest zaliczany do sportów ekstremalnych. A tych, jak wiadomo, nie powinno się uczyć na własną rękę, lecz pod okiem profesjonalnych instruktorów. W przeciwnym razie można szybko się zniechęcić, zniszczyć sprzęt, a przede wszystkim stracić zdrowie. Latawiec w każdej chwili może nas poderwać do góry – nawet na kilkadziesiąt metrów nad ziemię – a następnie rzucić na śnieg. Ujarzmianie latawca Instruktor dopasuje długość deski snowboardowej lub nart do wagi adepta i jego sprawności, dobierze latawiec do warunków pogodowych, m.in. siły wiatru, a następnie pokaże, jak nim sterować. Po trzech, czterech godzinach szkolenia samodzielnie wykonasz pierwsze ślizgi. – Szybciej snowkitingu nauczą się doświadczeni snowboardziści i narciarze. Samą jazdę na deskach mają już opanowaną, co oznacza, że całą uwagę mogą skupić na latawcu – dodaje Łukasz Ceran. To właśnie jego ujarzmienie sprawia najwięcej problemów: odpowiednie ułożenie linek, które łatwo się plączą, wyczucie mocy latawca, ustawienie go pod odpowiednim kątem do kierunku podmuchów. Również takim, by dało się wrócić pod wiatr, czyli halsować. Cóż z tego, że nasze umiejętności narciarskie zaliczymy do zaawansowanych, kiedy będziemy musieli wracać na piechotę do miejsca startu. Snowkiting jest sportem urazowym, dlatego ważna jest wiedza dotycząca zasad bezpieczeństwa oraz świadomość możliwości sprzętowych. Cienkie i ostre linki, którymi łatwo się pokaleczyć, szkwalisty wiatr, silne prądy powietrza, lód, niepewny teren bardzo szybko zweryfikują nasze umiejętności. Złapać wiatr Główną zaletą snowkite’u jest możliwość uprawiania go w dzikich, niemalże dziewiczych terenach, gdzie udogodnienia cywilizacyjne jeszcze nie dotarły. Nie potrzeba ani wyciągów ani skipassów. Konieczne są za to: wiatr, otwarta przestrzeń pozbawiona drzew, słupów i kabli elektrycznych oraz odpowiednie podłoże. Może to być zamarznięte jezioro, przełęcz górska, zaśnieżona łąka albo pole. Niemal idealne warunki znajdzie się na... Antarktydzie, dlatego wielu polarników korzysta z pomocy latawców podczas przemierzania tego kontynentu. Na szczęście nie trzeba jechać tak daleko, żeby rozwinąć latawiec. Można to zrobić nawet w dużym mieście. – Na Mazowszu polecam Zalew Zegrzyński i okolice ulicy Lazurowej w Warszawie. Tam podczas mroźnej zimy i przy silnym wietrze można doświadczyć widoku kilkudziesięciu latawców unoszących się w powietrzu – opowiada Ceran. – Snowkiting to przede wszystkim świetna wspólna zabawa. Mimo że jest sportem indywidualnym, najlepiej uprawiać go w grupie, zarówno ze względów bezpieczeństwa, jak i atmosferę czy doping. Po pracy jedziesz na spot i przy świetle samochodowych reflektorów latasz ze znajomymi po ośnieżonym polu. Świetnymi miejscami są także Nowy Targ i polana nad wyciągiem Zadział. To miejsce już dla bardziej doświadczonych riderów, dla których wysokie loty i silne prądy nie są nowością. W Polsce ulubionym miejscem snowkiterów była Równia pod Śnieżką. Po kilku sezonach pojawili się tam jednak strażnicy Karkonoskiego Parku Narodowego, którzy za jazdę poza szlakami zaczęli nakładać kary w wysokości kilkuset złotych. Oczywiście są miejsca, które dzięki położeniu i zróżnicowaniu terenu stały się wysokogórskimi snowkite’owymi mekkami. Do najsłynniejszych należą m.in. Utah w USA, Serre Chevalier we Francji oraz górski płaskowyż Hardangenvidda w Norwegii. – Osobiście polecam jeszcze wulkan Erciyes w Turcji, gdzie wraz z orłami można polatać wśród ośnieżonych szczytów – dodaje Marek Zach, zwany Murphym, jeden z najlepszych snowriderów na świecie, co potwierdza liczba pucharów i medali zdobytych w samym 2011 r. – Snowkite daje ogromne możliwości. Pniesz się na latawcu do góry wyznaczoną przez siebie trasą, a na szczycie pakujesz kite i suniesz w dół, oddając się klasycznemu freeride’owi – zachęca Łukasz Ceran. Inny pomysł ma „Murphy”. – Po prostu wychodzi się na ośnieżoną łąkę, buduje na niej hopę i lata w tę i z powrotem. Kitesurfing, przyrodni brat Kiedy się mówi o snowkitingu, bardzo często porównuje się go do kitesurfingu uprawianego na wodzie. Nic dziwnego, obie dyscypliny łączy wiatr, deski i latawce, różni zaś podłoże. W przypadku snowkite’u jest ono stabilne, co sprawia, że nauka idzie dużo szybciej. Nawet jeśli się przewrócisz, o wiele łatwiej będzie ci znowu stanąć na nogach i na nowo postawić latawiec. Nie potrzeba też tak dużej siły wiatru, żeby wystartować na śniegu. Dlatego jeśli zamierzasz spróbować swoich sił w kitesurfingu, weź na początek kilka lekcji na snowkitcie. Pamiętaj jednak, że stabilne podłoże oznacza większą urazowość, konieczne są więc kask i ochraniacze. Można używać tych samych latawców, ale z wyjątkiem tych pompowanych, ze sztywnym szkieletem. Te nie nadają się do nauki snowkite’u, ponieważ częste uderzenia o podłoże dość szybko doprowadzą do ich zniszczenia. Snowkiting można uprawiać w wielu miejscach, co daje mu przewagę nad kitesurfingiem. Poza tym nie ma podziału na narciarzy i snowboardzistów, latawiec nad głową łączy wszystkich riderów. – Snowkite jest dla mnie fantastyczny dlatego, że pozwala uprawiać dwa ulubione sporty jednocześnie, snowboard i kitesurfing, zapewnia mi nową, trzecią jakość – przyznaje Łukasz Ceran. W tej dyscyplinie cenne jest także poczucie wolności, obcowanie z dziką przyrodą. No i mobilność. Sprzęt po spakowaniu do plecaka zajmuje bardzo mało miejsca, dzięki czemu łatwo z nim podróżować. Kilka rad dla początkujących Snowkiting w Polsce nie jest jeszcze tak popularny jak kitesurfing, jednak wiele szkół kitesurfingowych zaczęło organizować kursy i szkolenia z myślą o nowych wielbicielach snowkite’u. W Warszawie jest to m.in szkoła Kite&Board, w Poznaniu Wake.pl, w Trójmieście Easy Surf Center. Także Kite Akademia Snow&Surf prowadzi kursy snowkite’u (ma licencję IKO, czyli Międzynarodowej Organizacji Kiteboardingu). Zazwyczaj proponowane są dwa rodzaje kursów (szkolenie odbywa się na szkolnym sprzęcie, czyli kite + kask): Kurs podstawowy grupowy (6 godz.) w cenie ok. 490 zł. Są to zajęcia teoretyczne i praktyczne obejmujące: przygotowanie sprzętu, start, sterowanie i lądowanie latawca, start z deską snowboardową lub nartami, pierwsze halsy; Kurs zaawansowany grupowy (12 godz.) w cenie ok. 890 zł. Obejmuje 6-godzinny kurs podstawowy, jazdę na halsie, zwroty oraz wstęp do podstawowych trików.
Włochy – najlepsze miejsce do jazdy na nartach
Od wielu lat Włochy pozostają w ścisłej czołówce najpopularniejszych miejsc do jazdy na nartach. Miłośnicy białego szaleństwa doceniają doskonałe warunki przyrodnicze, rozbudowaną infrastrukturę, a także niewygórowane ceny. Zobacz, dlaczego warto!
Miejsce dla każdego Jedną z najważniejszych zalet Włoch, jako kraju idealnego do szusowania po stokach, jest ich uniwersalność. Tutaj każdy będzie mógł spróbować swoich sił w jeździe na nartach, niezależnie od tego, czy jest w tym sporcie mistrzem, czy też dopiero uczy się podstaw. Ogromna liczba szlaków o różnym stopniu trudności oraz całkiem odmiennym charakterze sprawia, że nikt nie będzie się nudził – także dzieci, z myślą o których powstało wiele specjalnych tras oraz szkółek narciarskich. Dodatkowym plusem są korzystne ceny i duża liczba atrakcyjnych ofert zimowych wyjazdów przygotowywanych przez biura podróży – np. Rainbow Tours poleca narty we Włoszech. Możemy więc bez trudu zaplanować wyprawę optymalnie dopasowaną do naszych potrzeb oraz możliwości finansowych. Idealne warunki We Włoszech znajdziemy wiele miejsc, w których panują wręcz idealne warunki do jazdy na nartach, a sezon trwa naprawdę długo. Dodatkowym plusem jest zachwycająca przyroda oraz zapierające dech w piersiach krajobrazy, które jeszcze bardziej umilą nam chwile spędzone na stoku. Wśród najbardziej popularnych ośrodków narciarskich znajdziemy m.in. znajdujące się przy granicy ze Szwajcarią Livigno, będące najbardziej słonecznym miejscem w Alpach oraz słynące ze swojej strefy wolnocłowej. Warte odwiedzenia jest też Val di Sole w północnych Włoszech bądź Val di Fassa – położone w samym sercu Dolomitów i wyróżniające się rozbudowaną, nowoczesną infrastrukturą. Dodatkowe atrakcje Wybierając się na narty do Włoch, na pewno nie będziemy się nudzić. Nawet jeśli śnieg nie dopisze, większość stoków zostanie sztucznie dośnieżona. Jeżeli natomiast będziemy mieli ochotę nieco odpocząć od aktywności na śniegu, to w okolicy z pewnością znajdziemy też wiele innych atrakcji. We Włoszech niemal w każdym regionie jest dużo ciekawych miejsc do zwiedzenia, a będąc np. w Livigno, możemy również urządzić sobie małą wycieczkę do Szwajcarii. Narty we Włoszech to dobry pomysł zarówno dla rodzin z dziećmi, które w wolnej chwili chętnie skorzystają z zimowych parków rozrywki, jak też dla imprezowiczów – w dużych ośrodkach nie brakuje klubów. Wyjazd na narty do Włoch to gwarancja nie tylko pięknych krajobrazów i słonecznej pogody, ale też licznych dodatkowych atrakcji oraz świetnej infrastruktury. Niezależnie od tego, czy planujemy aktywny wypoczynek z rodziną, czy też ze znajomymi, warto rozważyć tę opcję.