W 2002 roku Jasiek Mela był zbuntowanym trzynastolatkiem, który – jak wielu chłopaków w tym wieku – wierzył, że wie o życiu już wszystko i do szczęścia potrzebna jest mu jedynie niezależność. 24 lipca schronił się przed deszczem w altance, gdzie był tranformator elektryczny. Przez jego ciało przepłynęło 15 tysięcy volt. W wyniku porażenia prądem stracił lewą nogę i prawe przedramię. W ciągu ośmiu lat, które minęły od wypadku Jasiek zdobył Biegun Północny i Południowy, podróżował po norweskich Lofotach, wspiął się na Kilimandżaro i Elbrus, przebiegł Maraton Nowojorski. Skończył szkołę, zaczął studia. Zrobił prawo jazdy, nauczył się angielskiego. Przeprowadził się z Malborka do Krakowa. Zanim to wszystko się stało, nauczył się samodzielnie poruszać, robić herbatę, kroić chleb, zapinać koszulę. I spotkał ludzi, bez których z pewnością trudniej byłoby mu odzyskać nadzieję. Dziś prowadzi fundację Poza Horyzonty, by dać nadzieję innym. Jasiek Mela jest chłopakiem, dla którego nie istnieją horyzonty. Idzie tam, dokąd chce i sięga po to, o czym zamarzy. Bo spełnianie marzeń to jego specjalność… O swojej książce mówi tak: - Życie jest cudem. Zawsze. Nawet, gdy jest cholernie trudne. Ja straciłem bardzo wiele. Oglądałem pożar rodzinnego domu, młodszy brat utonął na moich oczach, a ja sam w wypadku straciłem rękę i nogę. Niby wiele straciłem, ale zyskałem dużo więcej i uważam się za szczęściarza. Staram się doceniać to, co mam, a mam piękne życie. Tak chcę je widzieć i tego życzę każdemu z Was. Każdy sam decyduje o kolorach swojego życia, każdy ma paletę farb. Polecam kolor niebieski. Ta książka to zbiór kolorów, które widziałem w życiu. Czasem wydawało mi się, że to same szarości. A teraz? Sami zobaczcie.
Kiedy zastanawiamy się nad swą drogą przez życie, myślimy, że to już ostatni jego etap. Ale okazuje się zawsze, że to tylko kolejny odcinek. Jak w piosence Włodzimierza Wysockiego: Koniec mój to jeszcze nie koniec, to zwiad nowego początku
Kiedy zastanawiam się nad swoją drogą przez życie, mam wrażenie, jakbym był prowadzony za rękę. Ale przez kogo? Przecież ja tego wszystkiego nie zaplanowałem. Gdy myślę o tym chłopcu, który zbierał znaczki, maliny i truskawki, mył szyby na stacjach benzynowych, popłynął do Afryki i przeżył straszny sztorm na Biskajach, podróżował autostopem po Europie i ZSRR, spał na Akropolu, przejechał Jugosławię, która potem stanęła w ogniu, był na Svalbardzie, przeszedł Grenlandię, poszedł na oba bieguny ziemi, spotkał Kasię, stał się ojcem Poli i Kaya, a pomiędzy tym wszystkim dotknął jeszcze wiele innych wypraw i zdarzeń – zastanawiam się, jakie to wszystko ma znaczenie? Po co się zdarzyło? Po co żyje człowiek i istnieje ziemia? Dlaczego jest raczej coś niż nic? Przypominam sobie, że podobne pytania zadawałem sobie już jako dziecko, a potem jako student filozofii i fizyki na Uniwersytecie Warszawskim. Skąd przychodzimy i dokąd idziemy? Czy dzięki wyprawom na krańce ziemi przybliżyłem się do odpowiedzi na te pytania? Może tak, może nie. Biegun jest w nas Na tej swojej drodze byłem Markiem Kamińskim, który patrzył na świat szeroko otwartymi oczami. Chciał poznawać go, zdobywać i odkrywać. Człowiek jest tym, co w życiu robił. I tyle też z niego zostaje. Oczywiście każdy ma swoją perspektywę i swoich bohaterów. Ale w naszej pamięci zostają ci, którzy dali coś innym. Nie chcę oczywiście porównywać się z wielkimi historycznymi postaciami. W życiu jednak starałem się robić rzeczy, w które wierzę, które miały dla mnie sens, nie oglądając się na to, co myśli o tym świat. Bo świat zewnętrzny to pewna iluzja. Ten chłopiec, który najpierw chciał zdobywać świat, dotarł na oba bieguny, potrafił potem pójść dalej i dzięki pomocy gdańskiemu szpitalowi dla dzieci i wyprawie z Jaśkiem Melą odkrył, że człowiek jest tym, co daje innym. Dzięki wyprawom Wisłą i swoim dzieciom posiadł prawdę, że tak naprawdę bieguny są bardzo blisko nas i w nas samych. Trzeba było pójść na krańce ziemi, by zrozumieć sprawy, które są na wyciągnięcie ręki, i pomóc ludziom, którzy są obok. Trzeba być uważnym, żyć tu i teraz, bo ten pozornie chaotyczny i przypadkowy świat daje nam ciągle znaki. Tylko my, wpatrzeni w siebie, nie zawsze potrafimy je dostrzec i odczytać. W swojej podróży przez życie starałem się być uważny, ale nie zawsze to potrafiłem. Przez pierwsze 40 lat życia myślałem bardziej o tym, co będzie, a niewiele o tym, co jest teraz. Obecnie o wiele więcej myślę o tym, co już było. To dla mnie niezwykłe doświadczenie. Świat to całość i jako całość trzeba go interpretować, wyciągać wnioski z tego, co było, zastanawiać się nad tym, co będzie, ale przede wszystkim co jest teraz. Często na spotkaniach ludzie zadają mi te same pytania i sądzą, że mnie to męczy. Ale tak nie jest. Jak powiedział Einstein: „Pytania są wprawdzie takie same, ale prawidłowe odpowiedzi zupełnie inne”. I właśnie te moje odpowiedzi wciąż się zmieniają, tak jak zmienia się moje doświadczenie. Z czasem nie zmieniamy wersji zdarzeń, ale lepiej zaczynamy rozumieć świat i wnikamy pod powierzchnię. Najważniejsza wyprawa W przeżyciu najtrudniejszych momentów pomagały mi często wiersze, filmy, obrazy. Pamiętam szczególnie wiersz Siergieja Jesienina Żegnaj, przyjacielu. Poeta napisał go własną krwią na ścianie pokoju w hotelu Angleterre w Leningradzie, gdzie go znaleziono. Podczas jednej z wypraw odwiedziłem ten hotel. Niesamowite jest dla mnie, że wiersz napisany w tak dramatycznym momencie życia przez człowieka, który odchodzi z tego świata, może komuś innemu dawać nadzieję, tak jak dawał mnie. Życie jest pełne paradoksów. Kilkakrotnie dotknęły mnie ważne spojrzenia, tak jak to niezwykłe oko Boga bądź oko Bieguna na biegunie północnym, kiedy poczułem, że jakaś tajemnicza siła na mnie patrzy. Albo wcześniej, kiedy w Meksyku spojrzałem w oczy dwóch jaguarów, i na Zanzibarze, gdy razem z Kasią patrzyłem w oczy delfinów. Kiedy szedłem przez Grenlandię i Antarktydę, doświadczałem dziwnych zawirowań czasu i przestrzeni, oglądając swoją przeszłość i przyszłość. Co dalej? Życie nie kończy się na biegunach i krańcach świata, żyje się tu i teraz. W tej chwili prawdziwą wyprawą jest dla mnie rodzina: Kasia, Pola i Kay. Ale mimo wszystko myślę czasami o zdobyciu Mount Everestu albo trzech biegunów w jednym roku: północnego, południowego i Mount Everestu właśnie. Myślałem też o locie w kosmos, choć pamiętam o tym, co mówił Stanisław Lem – że ciągle jesteśmy w kosmosie i lecimy w nim. Niedawno trafiłem na trop niesamowitej historii Paula Bulgerina, który w 1510 r. zawędrował do Santiago de Compostela. Tam na swoje pytanie, czy istnieje ważniejsze duchowe miejsce, usłyszał odpowiedź, że jest nim Naga Góra na Pomorzu. Bardzo go to zdziwiło, bo mieszkał 100 m od niej. Ta anegdotyczna historia pokazuje właśnie, że bieguny są obok nas albo może w nas. Usłyszałem o tej historii właśnie w Santiago i pomyślałem o wyprawie w odwrotnym niż tradycyjny kierunku, czyli od Santiago de Compostela do Gdańska, pieszo przez Hiszpanię Drogą św. Jakuba, rowerem przez Francję i kajakiem do Polski. Odyseja, człowiek w poszukiwaniu wartości. Byłaby to próba zrozumienia współczesnego świata. Ciekawe, jaką drogę przebyliśmy od czasów Paula Bulgerina i w jakim kierunku nawigują Europa i świat? Mądra przegrana Kiedy zastanawiam się nad sensem Biegunów, przypomina mi się także Timajos Platona i historia Atlantydy. Według niektórych Atlantyda leży pod biegunem północnym. Dante umiejscawiał Eden na biegunie południowym. Spotkałem się też z teorią, że Biegun, czyli nieporuszony poruszyciel, jest związany ze Świętym Graalem, tak istotnym dla historii świata. Więc może wokół tych pojęć będzie kręcić się moja następna wyprawa? Co ciekawe, w I w. n.e. niejaki Pomponiusz Mela bardzo przekonująco opisał swoją wizję krańca świata. Cóż za niezwykła zbieżność nazwisk… Wiele osób jest przekonanych, że to pieniądze decydują o sukcesie podobnych wypraw. Ale przecież nie widać, żeby ci najbardziej majętni ludzie wędrowali na bieguny. Pieniądze są ważne, ale nie najważniejsze. Będą, a potem się rozproszą, taką już mają naturę. Jeśli zarabiamy tylko pieniądze, tylko one po nas zostaną. Trzeba zdawać sobie sprawę z tego, co jest priorytetem naszego życia, i panować nad różnymi elementami rzeczywistości. Ważne, by mieć dalekosiężny cel, który nie musi być wartością materialną. Bo twierdzenie, że cel musi być geograficzny albo mierzalny, jest tylko złudzeniem. Nie można bać się paradoksów. Czasami za dobre rzeczy można zostać zlinczowanym, a za złe – nagrodzonym oklaskami. Człowiek jest tym, co daje innym. We wszystkich moich wyprawach przeżywałem całą gamę stanów emocjonalnych, od euforii do klęski. Kiedy spoglądam na to dzisiaj, przekonuję się, że to właśnie porażka uczyła mnie więcej o świecie niż sukces. Nieudana próba trawersu Antarktydy sprawiła, że głębiej spojrzałem na rzeczywistość. Lepsza jest mądra porażka niż pusty sukces. Takie puste zwycięstwa mogą zaprowadzić nas do porażki, a klęski, z których umiemy się podnieść, prowadzą często do prawdziwych sukcesów. To niespełnienie było inspiracją dla mnie do powrotu w świat polarny i świat Arktyki i do wypraw z Jaśkiem Melą na oba bieguny. Kierunek miłość Wszystkie wyprawy były dla mnie ważne, ale nie można zapomnieć o Miłości i o tym, że jest jeszcze wyprawa z Kasią przez całe życie. Z Biegunami i Miłością związane są dwie niezwykłe historie o sile tego uczucia, która pokonała lody. Salomon Andrée w XIX w. wraz z Nilsem Strindbergiem i Knutem Fraenkelem postanowili dolecieć na biegun północny balonem, który nazwali Orzeł. Strindberg zostawił w ojczyźnie narzeczoną. Szwedzi nigdy nie dotarli na biegun, rozbili się po trzech dniach. Walczyli sto dni o przetrwanie, ale im się nie udało. Po 33 latach znaleziono ich ciała. Nils do końca pisał do narzeczonej listy. Anna Charlier długo na niego czekała, ale w końcu poślubiła innego mężczyznę. Nils nosił do końca medalion z jej zdjęciem i jej pukiel włosów. Korespondencję tę Anna dostała po wielu latach. Kiedy umierała, poprosiła męża, żeby jej ciało pochowano przy nim, jej serce miało jednak spocząć przy Strindbergu. Druga historia dotyczy Douglasa Mawsona, australijskiego polarnika. Wyruszając na biegun południowy, również był już zaręczony. Kiedy wracał z wyprawy, był dosłownie wrakiem człowieka: stracił zęby, włosy, z wyglądu postarzał się o kilkadziesiąt lat. Wysłał telegram do narzeczonej, że zwalnia ją z danego słowa, bo niewiele z niego zostało. Na to ona odpisała, że weźmie to, co zostało. Dotknąć tajemnicy Na mojej drodze życiowej spotkałem Magdalenę Grodzką, niezwykłą kobietę. Była żołnierzem Armii Krajowej, brała udział w likwidowaniu konfidentów, pomagała Żydom w ucieczce z getta. Po wielu latach wyjechała do Kanady, aby jednak ostatecznie wrócić do Polski w latach 90. Z jej autobiograficznej książki Szczęściara dowiedziałem się, że kiedy umierał jej mąż, wielkim wsparciem były dla niej moje dzienniki z wypraw na bieguny. Odchodzenie męża było dla niej dochodzeniem na Biegun. Pisała, że czuje, iż razem ze mną dochodzą wspólnie na ten najtrudniejszy Biegun życia. To niesamowite, że moje wyprawy oddziałują na innych. Człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi i nie wiemy czasami, gdzie te kule zaniesie. Mówi się, że kto poznał tajemnicę Biegunów, poznał tajemnicę świata. Ja po ich zdobyciu wcale nie czułem, że już wszystko wiem o świecie. Ale dzisiaj im więcej czytam o Biegunie, tym bardziej jest on dla mnie tajemnicą, której udało mi się dotknąć. Wydaje nam się, że to my patrzymy na świat, ale może jest właśnie tak, że to my jesteśmy oczami świata, i to w nas przegląda się świat, odkrywając własne możliwości. W żaden sposób nie jesteśmy od tego świata oddzieleni. Jesteśmy nim. Tekst jest fragmentem książki „Warto podążać za marzeniami. Moja podróż przez życie”, która ukazała się nakładem wydawnictwa G+J 7 listopada. To osobiste świadectwo życia filozofa, który został podróżnikiem i podróżnika, który nie przestał być filozofem. Tytuł, śródtytuły i skróty od redakcji.
Lodowce, wulkany i … Sir Anthony Hopkins – by pomóc koledze
Wyprawa „Islandia – rowerem poza horyzont” wystartowała! Piotr Mitko – 28-letni informatyk z Katowic planuje przejechać na dwóch kółkach aż 2500 km po islandzkich bezdrożach. Wszystko po to, by nagłośnić akcję zbiórki pieniędzy na protezę nogi dla 30-latka Jarosława Kosińskiego, podopiecznego Fundacji Jaśka Meli „Poza Horyzonty”. Potrzeba bagatela 40 tysięcy złotych!
To nie pierwsza rowerowa podróż Piotra Mitko na Islandię. 2 lata temu wyruszył tam, by przejechać blisko 4000 km. Wtedy jednak jechał dla siebie, własnej satysfakcji, by zmierzyć się ze sobą. Tym razem przyświeca mu inny cel. – Ostatnio sam martwiłem się o budżet swojej wyprawy. Tym razem wszystkie koszty finansuje Agencja Pracy Work Express, w której pracuję jako webmaster. Dlatego postanowiłem komuś pomóc. Zwróciłem się do Fundacji Jaśka Meli „Poza horyzonty” z prośbą o informację o kimś, kto w danej chwili najbardziej potrzebuje pomocy. Okazało się, że tą osobą jest Jarek Kosiński z Krapkowic, który w wyniku raka kości stracił nogę. Obecnie porusza się o kulach, bo jego stara, wysłużona proteza w zeszłym roku się złamała, a nowa kosztuje 40 tysięcy złotych – mówi Piotr Mitko. Tym razem Mitko planuje pokonać 2500 km. By zebrać potrzebną kwotę, wystarczyłaby wpłata 16 zł za każdy przejechany kilometr. Piotr nie ma wątpliwości, że islandzkie klimaty – trudne, niebezpieczne, czasem niedostępne są idealnym tłem do aktywnej pomocy niepełnosprawnemu Jarkowi. Samotna jazda po trudnym terenie zdaniem rowerzysty z Katowic jest o wiele bardziej wiarygodna dla potencjalnych darczyńców niż „wyprzedzanie” na ścieżkach rowerowych. Samotny rowerzysta na wyspie lodu, ognia i wody Piotr Mitko wyleciał na Islandię w niedzielę 8 lipca. Przez najbliższe 4 tygodnie jego jedynym towarzyszem będzie rower, na którym planuje przejechać Islandię wzdłuż i wszerz. A to zadanie do łatwych nie należy. – Wiem już, że na Islandii warunki mogą być trudne. Zimno, zmienna pogoda, przeszywający wiatr, nieraz ulewne deszcze. Z tym wszystkim muszę sobie poradzić, chociaż nie ukrywam, że tym razem odczuwam większą presję. 2 lata temu jechałem dla siebie, teraz jadę, by pomóc Jarkowi. Bardzo bym chciał, żeby się okazało po powrocie, że Jarek ma już protezę – mówi z nadzieją Piotr Mitko. Na rowerowej trasie Piotra znajdują się takie miejsca jak przylądek Dyrholaey, półwysep Reykjanes, wodospady Godafoss i Dettifoss, a także jedna z dwóch dróg przez środek wyspy: Kjolur albo Sprengisandur. – Dokładnie takie miejsca kocham – mówił Piotr pytany kiedyś o wrażenia z pierwszej wyprawy po wyspie – tam przeżyłem to, co chciałem przeżyć, doświadczyłem każdego uczucia – mówi. – Wtedy właśnie skończyłem studia, chciałem przeżyć przygodę, a w efekcie przewartościowałem swoje życie, dorosłem, tamta podróż kompletnie mnie zmieniła. Jasne, że każda poprzednia wyprawa rowerowa niosła za sobą niezapomniane przeżycia, ale to Islandia pokazała mi swoją magię – wspomina rowerzysta. A wspomnień, które opisuje na swoim blogu www.piotrmitko.com nie brakuje. Chociażby podczas wyprawy do Rzymu, gdy z naderwanym ścięgnem musiał uciekać przed szaloną kobietą, która wcześniej ukradła mu kask… czy z podróży powrotnej z Przylądka Północnego, gdy towarzyszyły mu renifery. – Czułem się jak bohater westernu, albo filmu podróżniczego BBC – żartuje. Czego się boi? Tego, co na Islandii najbardziej niebezpieczne: wulkany, wiatr i zmienna pogoda. Trudna jest też walka z własnym zmęczeniem. Przejechanie 100 km na Islandii, a przejechanie ich w Polsce to diametralna różnica. Ale już się cieszę na brzmienie dźwięku kropel stukających o poszycie namiotu – mówił kilka dni przed odlotem. Miś polarny i … Anthony Hopkins Jakby tego było mało – na trzy dni przed planowanym odlotem okazało się, że Piotr nie będzie jedynym samotnym podróżnikiem na Islandii. Mało przyjazny otoczeniu niedźwiedź polarny, którego poszukują wszystkie tamtejsze służby od kilku dni przemierza krainę lodu, ognia i wody. Dodatkowej adrenaliny rowerzyście dodaje fakt, że groźne dla ludzi zwierzę pokonuje ten sam szlak, który planuje pokonać on sam. Podróżnik jednak się nie zraził i w niedzielę 8 lipca wsiadł do samolotu, a wiadomość o niedźwiedziu skwitował, że zastanawia go tylko, kto okaże się szybszy w momencie kiedy przyjdzie uciekać. Oprócz niedźwiedzia polarnego, na Islandię planuje zawitać także… śmietanka towarzyska Hollywoodu. Wszystko za sprawą najnowszej produkcji Darrena Aronofsky’ego „Noe”, która ma być kręcona właśnie na Islandii. Na wyspę przyleci m.in. Sir Anthony Hopkins, który ma wcielić się w postać dziadka Noego. Oprócz Hopkinsa przyjadą też: Russel Crowe, Jennifer Connelly, Ray Winstone i Emma Watson znana z roli Hermiony w „Harrym Potterze”. Nasz rowerzysta także będzie kręcił film ze swojej wyprawy. – Na pewno obsada będzie mniejsza, ale postaram się, by był równie ciekawy jak ten hollywoodzki, chociaż moja produkcja to raczej offowe kino drogi – uśmiecha się Mitko. Początki rowerowej przygody Piotr Mitko na dwóch kółkach przejechał już 15 europejskich państw i pokonał ponad 30 tysięcy kilometrów. – Zacząłem od dwukrotnej pętli po Polsce, później były Czechy, Słowacja, Austria, Włochy i Węgry. Te podróże były jedynie początkiem prawdziwych rowerowych przygód. W kolejnych latach przejechałem Litwę, Łotwę, Estonię, Finlandię, Norwegię, Szwecję, Danię i Niemcy – wspomina Piotr. W końcu przyszedł czas na samotną podróż do wymarzonej Islandii. Jego zdaniem powrót w to samo miejsce jest symboliczny. – Tam, gdzie ostatnio skręciłem w prawo, teraz pojadę w lewo, tam gdzie ostatnio stchórzyłem tym razem to zrobię. Chcę to zrobić, by zmienić życie innego człowieka. Pomagając Jarkowi Kosińskiemu w zbiórce pieniędzy na nową protezę mam zamiar pokazać wszystkim, że warto spełniać marzenia – swoje i innych osób – przekonuje podróżnik. Relację z jego wyprawy można na bieżąco śledzić na jego blogu www.piotrmitko.com, gdzie znajdują się także informację o tym, w jaki sposób można pomóc w zbiórce potrzebnej kwoty. Ty też możesz pomóc! Kto chce włączyć się do akcji wpłacając chociażby 1 zł – poniżej znajdzie nr konta fundacji "Poza Horyzonty" która pomaga ludziom po amputacjach. Bank BZ BWK 35 1090 1665 0000 0001 1927 3112 tytułem: "dla Jarka Kosińskiego" Fundacja "Poza Horyzonty", Lanckorona 101, 34-143 Lanckorona, KRS: 0000320551
We wrześniu 2011 r. wyruszy kolejna wyprawa Fundacji Jaśka Meli Poza Horyzonty – Beskid Niski 2011 Survival Expedition. Jasiek Mela i dziesięciu niepełnosprawnych uczestników zmierzy się z dwunastodniową, survivalową ekspedycją po najdzikszych zakątkach polskich gór! Nad wyprawą patronat honorowy objęli Marszałek Województwa Małopolskiego oraz Podkarpackiego.
Beskid Niski 2011 Survival Expedition to najnowszy projekt wyprawowy Fundacji Jaśka Meli Poza Horyzonty. To kolejna, po wyprawach Elbrus 2009 i El Capitan 2010, inicjatywna Fundacji, poprzez którą chcemy pokazać, że osoby niepełnosprawne mogą żyć aktywnie, podróżować i robić rzeczy wielkie. A nawet ekstremalne! Tym razem na wyprawę zabierzemy 10 osób niepełnosprawnych – podopiecznych Fundacji Poza Horyzonty – aby razem zmierzyć się z ok. 150 km trasą w Beskidzie Niskim i Bieszczadach, do dziś najdzikszych pasmach górskich w Polsce. To wyjątkowe miejsca na mapie polskich gór – zapomniane, opuszczone, naznaczone przez historię, puste i nieznane, styk kultur i osobliwości przyrody. Jezioro Klimkówka W trakcie wyprawy uczestnicy spróbują wielu różnych aktywności: trekking górski, zajęcia linowe, survival i biwakowanie, orienteering, przeprawa kajakowa, jazda konna, kolarstwo przełajowe i wiele innych. Wyprawa rozpocznie się w Klimkówce nad Jeziorem Klimkowskim, a zakończy w Komańczy. Poprzedziło ją zgrupowanie adaptacyjne w Kotlinie Kłodzkiej. W trakcie wyprawy będziemy m.in. przeprawiać się kajakiem przez jezioro, jeździć wąskotorówką i drezyną, rozpalać ogień bez pomocy zapałek i przyrządzać obiad z tego co… znajdziemy w lesie! Jednym słowem – będzie się działo! Ekspedycja z takim rozmachem jest możliwa, dzięki wsparciu sponsora głównego wyprawy – firmy Campus. Wyprawę poprowadzi doświadczony specjalista i instruktor survivalu, Tomek Deroń razem z ekipą Selenge (www.selenge.pl). Podczas wyprawy będzie kręcony film, a zmagania uczestników wyprawy będzie można śledzić na Facebooku i blogu beskid.pozahoryzonty.org. Uczestnicy wyprawy Beskid Niski 2011 Survival Expedition Anita Zięba, 14 lat, podopieczna Fundacji Poza Horyzonty. W 2001 r. uległa wypadkowi – wpadła pod kombajn zbożowy. W wyniku wypadku straciła lewe przedramię, a w prawej dłoni nie ma jednego palca. Mimo ciężkiego wypadku, Anita pozostała niezwykle radosną i pełną optymizmu osobą. Mieszka w powiecie częstochowskim. W 2011 r. Fundacja Poza Horyzonty zakupiła dla Anity nową protezę przedramienia. Bartosz Michalak, 30 lat, pochodzi z Łodzi. Kilka lat temu zachorował na nowotwór móżdżku. Dziś cierpi na zaburzenia równowagi, które utrudniają mu swobodne poruszanie się. Co raz częściej jednak wstaje z wózka inwalidzkiego, a ciągła rehabilitacja przynosi doskonałe efekty. Dzięki Fundacji Poza Horyzonty w tym roku zaczął ponownie się wspinać i jeździć na rowerze razem z łódzkimi wolontariuszami Fundacji. Szymon Wasiłowicz, 19 lat, pochodzi z Olsztyna. Szymek w 2005 r. stracił wzrok. Dziś uczy się w Krakowie w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Osób Niewidomych i Niedowidzących. W zeszłym roku wziął udział w organizowanym przez Fundację Poza Horyzonty projekcie „Niepełnosprawni w skałach”, skierowanym do osób niewidomych i okazał się wielkim talentem wspinaczkowym! Mariola Kapanowska, 18 lat, pochodzi z małej miejscowości koło Jasła. Mariola od urodzenia jest osobą niesłyszącą, posługuje się językiem migowym. Jest uczennicą Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego dla Osób Niesłyszących i Niedosłyszących w Krakowie. W ubiegłym roku razem z Fundacją Poza Horyzonty wzięła udział w projekcie „Niepełnosprawni w górach”. Karolina Grzybowska, 18 lat, pochodzi z Krakowa. Karolina jest osobą niedosłyszącą. Podobnie, jak Mariola uczy się w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Osób Niesłyszących i Niedosłyszących w Krakowie. W ubiegłym roku razem z Fundacją Poza Horyzonty wzięła udział w projekcie „Niepełnosprawni w górach”. Jarek Kosiński, 28 lat, mieszka w Krapkowicach, podopieczny Fundacji Poza Horyzonty. W 2000 r. w wyniku raka kości amputowano mu prawą nogę powyżej uda. Miał wtedy 16 lat i był osobą bardzo aktywną. Pewnego dnia, grając w piłkę, upadł uderzając się w prawą nogę i trafił do szpitala. Zanim jednak rozpoznano raka, było już za późno i pomimo wielkich starań lekarzy, długiego leczenia i wyczerpującej chemioterapii nogi nie dało się uratować. Kasia Pietrzyk, 19 lat, mieszka w Strzelcach Opolskich, podopieczna Fundacji Poza Horyzonty. Urodziła się bez 2/3 przedramienia. Na wieść o zaproszeniu na wyprawę napisała nam maila: „czuje się co najmniej tak, jak bym wygrała szóstkę w totka!”. My też Kasiu ;) Mateusz Wojciechowski, 17 lat, pochodzi z małej miejscowości nieopodal Koła w Wielkopolsce, podopieczny Fundacji Poza Horyzonty. Mateusz miał wypadek na skuterze, w wyniku którego stracił lewą nogą na poziomie uda. Od spotkania z Jaśkiem Melą zaczął regularną rehabilitację. Anna Pietrasik, 25 lat, pochodzi z Gdyni, a studiuje w Gdańsku na kierunku ochrona i zarządzanie zasobami morza. Kilka lat temu zachorowała na stwardnienie rozsiane. O udziale w takiej wyprawie marzyła od lat! Robert Wydera, 14 lat, pochodzi z Kluczborka. Urodził się bez kości udowej – jego prawa noga jest krótsza od lewej o prawie 40 cm. W tym roku, dzięki pomocy Fundacji Leszka Czarneckiego oraz Fundacji Poza Horyzonty, Robert otrzymał nową, profesjonalną protezę przygotowaną przez firmę V!GO. Koordynatorzy Jasiek Mela – w 2002 r. uległ ciężkiemu wypadkowi porażenia prądem. Stracił rękę i nogę. Dwa lata później wspólnie z Markiem Kamińskim zdobył oba Bieguny Polarne (w 2004 r.). Jest najmłodszym i jak dotąd jedynym niepełnosprawnym na świecie, który tego dokonał. W roku 2008 zdobył afrykańskie Kilimandżaro (5896 m n.p.m.), w 2009 r. – Elbrus (5642 m n.p.m.). W tym samym roku wystartował i ukończył największy na świecie maraton w Nowym Yorku. W 2008 r. założył Fundację Poza Horyzonty, która niesie pomoc poszkodowanym w wypadkach oraz realizuje projekty integracyjne. Tomasz Deroń – instruktor survivalu, socjoterapeuta, pedagog, założyciel i właściciel Selenge.pl. Szkoły przetrwania uczył się od najmłodszych lat, jeszcze w harcerstwie. Dziś jest organizatorem wielu obozów survivalowych, współpracownikiem firmy Kompas. Łączy pasję z pracą zawodową. Na co dzień dzieli się własnymi doświadczeniami, koordynując wyprawy i szkolenia związane z prowadzeniem aktywności ruchowej w terenie oraz szkolenia kształtujące relacje interpersonalne, a wszystko to z wykorzystaniem elementów szeroko pojętej turystyki aktywnej. Weronika Gurdek – fotograf i grafik (autor logotypu wyprawy), koordynator projektów wyprawowych Fundacji Jaśka Meli. Prowadzi także stronę Fundacji. W 2010 r. koordynowała projekty „Niepełnosprawni w skałach” oraz „Niepełnosprawni w górach”, a także współorganizowała wyprawę El Capitan 2010. Pasjonatka gór i podróży, prowadzi fotoblog www.ikah.net. Urszula Mela – psycholog, wiceprezes Fundacji Poza Horyzonty, mama Jaśka. Instruktorzy-opiekunowie na trasie: Maciek Cichocki – instruktor survivalu, Bartosz Głąb – instruktor survivalu, Agata Szajt – ratownik WOPR, Marcin Pośpiech – instruktor survivalu, Maciej Florys – specjalista od zajęć linowych, Joanna Stasielak – tłumacz języka migowego „Forpoczta” i rezerwa kadry, będą na trasie o dzień drogi przed nami: Rafał Palowski, Szymon Cader, Jakub Przytulski, Brunon Namaczyński-Kapała Logistyka: Wojtek Hernik – szef logistyki, Maciek Miros, Katarzyna Grzesińska – rehabilitant Harmonogram 26-28 kwietnia – rekonesans (przygotowanie trasy) 10-12 czerwca – zgrupowanie adaptacyjne w Kotlinie Kłodzkiej – zobacz film, zobacz zdjęcia 19-30 września – wyprawa Beskid Niski 2011 Survival Expedition 30 września – konferencja prasowa w Komańczy Ramowy plan wyprawy Dzień 1: Klimkówka – dojazd, wieczór integracyjny i odprawa przed wyprawą Dzień 2: Klimkówka-Gładyszów – przeprawa kajakowa przez zalew Klimkówka i pierwszy etap rowerowy Dzień 3: Gładyszów-Radocyna – etap rowerowy Dzień 4: Radocyna–Kotań – etap rowerowy Dzień 5: Kotań – etap konny Dzień 6: Kotań-Zyndranowa – etap rowerowy Dzień 7: Zyndranowa – dzień restowy Dzień 8: Zyndranowa-Czeremcha – etap trekkingowy Dzień 9: Czeremcha-Jasiel – etap trekkingowy Dzień 10: Jasiel – dzień restowy Dzień 11: Jasiel-Komańcza – etap trekkingowy Dzień 12: Komańcza-Dołżyca-Balnica – zakończenie wyprawy przejazdem bieszczadzką koleją wąskotorową
8. Edycja Festiwalu Podróżników Trzy Żywioły już w marcu w Krakowie
Czy o górskiej wspinaczce decyduje wyłącznie tężyzna i sprawność fizyczna? Czy Syberia jest przyjazna dla podróżujących? Czy Al. Khaida faktycznie zagraża podróżującym? Co się stało z Turkami, Chasydami i Tatarami zamieszkującymi Polskę? O tym wszystkim będzie można posłuchać na kolejnej edycji Festiwalu Podróżników Trzy Żywioły (11-13 marca 2011). Gościem specjalnym będzie Janek Mela.
W piątek, 11. marca 2011 r., do Nowohuckiego Centrum Kultury w Krakowie zjadą polscy podróżnicy, odkrywcy i eksploratorzy na kolejny, trzydniowy Festiwal Podróżników. W tym roku program imprezy jest wyjątkowo atrakcyjny, wzbogacony o tematyczne warsztaty podróżnicze i dodatkowe projekcje filmowe, wystawy zdjęć i giełdę podróżniczą. W czasie imprezy widzowie zagłosują na najlepszy pokaz i film – wręczą nagrodę publiczności „Czwarty Żywioł”, wezmą udział w licznych konkursach, a jeden ze szczęśliwców wylosuje bilet lotniczy w daleki świat! Bez wątpienia jednym z najbardziej oczekiwanych pokazów będzie „Długi Marsz Do Wolności”. To relacja z pieszej wyprawy śladami polskiego uchodźcy z sowieckiego łagru, Witolda Glińskiego – z Jakucka do Kalkuty. Australijski reżyser Peter Weir właśnie kończy w Hollywood film na kanwie tego historycznego wydarzenia. To nie jedyny, australijski akcent w czasie Festiwalu. Beata i Marek Tomalik przybliżą w czasie pokazu slajdów niedostępną i wciąż mało znaną kulturę Aborygenów, najstarszą z ocalałych na naszej planecie – to będzie premiera najważniejszej książki Marka – „Australia, gdzie kwiaty rodzą się z ognia”. O losach innych narodów opowiedzą Anna i Krzysztof Kobus - niesamowicie zapowiada się ich pokaz – „Magiczna Polska wielu kultur” - to pretekst do wybrania się śladami Turków, Chasydów, Tatarów, Kaszubów i Romów. Leszek Szczasny zabierze widzów do Afryki i spróbuje przekonać, że w Mauretanii to muchy są groźniejsze od całej Al-Kaidy. Kasia Gembalik podbiła serca widzów Festiwalu już dwa lata temu. Jej płomienna relacja z podróży pakistańską ciężarówką wywołała w Krakowie potężne owacje. Tym razem opowie o wyprawie motocyklem ural i moskwiczem przerobionym na… kabriolet na Syberię, do Kazachstanu, Kirgizji i Uzbekistanu. W klimatach środkowej Azji widzowie pozostaną w czasie pokazu Michał Korty, który pokaże portrety kazachskich koczowników w Uzbekistanie. Zupełnie inną propozycje mają Krzysztof i Katarzyna Świdrakowie, którzy podróż po świecie pokażą za pomocą dźwięków. Będzie można usłyszeć jak brzmi piasek na pustyni i woda w Oceanie. Korona Jezior Ziemi to pomysł na wyprawę nurkową do najwyżej położonych jezior na 7 kontynentach. Z kolei w dzikich, nietkniętych przez człowieka miejscach, gdzie przyroda rządzi niepodzielnie, trudno oprzeć się wrażeniu, że tak właśnie wygląda raj. Największym z takich rejonów jest Antarktyka. Czy rzeczywiście jest rajem? Opowie o niej biolog Mikołaj Golachowski. Do USA na wyprawę „El Capitan, wspinaczka ponad szczyt” zabierze widzów Jasiek Mela, udowodni, że podróże i wyzwania to świetny pretekst, aby spojrzeć poza horyzont. Prezentacje multimedialne poprzeplatane będą bezpłatnymi warsztatami podróżniczymi – widzowie dowiedzą się jak fotografować w podroży, jak zorganizować wyjazd rowerowy, jak tanio podróżować po świecie i czy podróże z małymi dziećmi są bezpieczne. Jasiek Mela zaprosi na „podróże bez wyrzeczeń”, opowie jak podróżować mimo ograniczeń fizycznych. Nie mniej atrakcji czeka uczestników festiwalu w ramach „Trzy Żywioły – Festiwal Filmów Świata”. W filmowej części Festiwalu zostaną pokazane najlepsze, nagradzane na światowych festiwalach dokumenty o zmieniającym się świecie, innych kulturach i dalekich podróżach. Widzowie poznają historię podboju ostatniego kontynentu - wyprawę 28 śmiałków na Antarktydę, pod wodzą sir Ernesta Shackletona w przededniu I wojny światowej („Arktyczna podróż sir Edmunda Schackletona”), zaraz po tym dołączą do grupy turystów, którzy przygotowują się do wyprawy… w kosmos („Kosmiczni turyści”) i poznają kulisy rodzącej się turystyki kosmicznej. Zadumają się nad losami 107 letniego uzdrowiciela z Indii, który od lat czeka aż pożegna się ze światem doczesnym, pomagając w międzyczasie ludziom i rozmawiając z duchami („Hinduskie love story”), ruszą na karkołomna wyprawę młodych Australijczyków, rowerami, przez Syberię z Moskwy do Pekinu („Off The Rails”) i będą towarzyszyć dwójce Polaków, którzy obrali sobie nie mniej karkołomny cel – samotny trawers największego masywu górskiego na świecie - Mount Logan w Kanadzie („Free Tibet Expedition”). Na koniec widzowie zajrzą do Afryki i poznają kulisy działania wielkich rezerwatów i parków przyrody, próbując odpowiedzieć sobie na pytanie „„Gdzie się podziali ludzie zamieszkujący te rajskie krajobrazy?”(„Krajobraz bez ludzi”). Festiwalowi towarzyszą wystawy: Akha - ludzie Złotego Trójkąta (fot. Ania Błażejewska), Twarze Jedwabnego Szlaku (fot. Robb i Ania Maciąg) i Koniec Świata w obiektywie – impresje Nowej Zelandii. Program 8. Edycji Festiwalu Podróżników Trzy Żywioły w Krakowie Piątek, 11 marca 2011 Sala kinowa, wstęp za biletami 19.00-19.30 Oficjalne Otwarcie 8. edycji "Festiwalu Podróżników Trzy Żywioły" i "Trzy Żywioły - Festiwal Filmów Świata" 19.30-23.30 - Trzy Żywioły - Festiwal Filmów Świata - blok I 23.30-23.45 - Przerwa 23.45-02.34 - Trzy Żywioły - Festiwal Filmów Świata - blok III 02.45-03.00 - Przerwa 3.00-06.00 - Trzy Żywioły - Festiwal Filmów Świata - blok III Sobota, 12 marca 2011 Blok: Warsztaty Podróżnicze Trzy Żywioły: Sala kinowa, wstęp wolny 12.00-13.00 - Jak zorganizować tani wyjazd globtroterski? - Kasia i Andrzej Mazurkiewicz 13.00-14.00 - Jak kręcić filmy w podróży? - Jacek Szymczak 14.00-14.30 - Przerwa 14.30-15.30 - Jak zorganizować wyprawę rowerową? - Robert Robb Maciąg 15.30-16.00 - Przerwa Blok: Pokazy, spotkania z podróżnikami: Sala kinowa, wstęp za biletami 16.00-16.15 - Otwarcie drugiego dnia Festiwalu 16.15-17.15 - Mauretania, czyli muchy groźniejsze od Al-Kaidy – Leszek Szczasny 17.15-18.15 - Kazach z konia zszedł (Uzbekistan) – Michał Korta 18.15-19.15 - Australia, gdzie kwiaty rodzą się z ognia – Beata Zalot-Tomalik i Marek Tomalik 19.15-19.45 - Przerwa/Pokazy fotokastów 19.45-20.45 - Długi marsz (Jakuck – Kalkuta) – Tomek Grzywaczewski i Bartosz Malinowski 20.45-21.45 - Sybir na trzech kołach i Moskwiczem – Kasia Gembalik i Mikołaj Książek 21.45-22.15 - Przerwa Blok: Trzy Żywioły nocą Sala kinowa, wstęp wolny 22.15-00.45 - Nocne Kino Trzech Żywiołów 23.00-04.00 - Żywiołowe Etno Party Niedziela, 13 marca 2011 Blok: Warsztaty Podróżnicze Trzy Żywioły: Sala kinowa, wstęp wolny 12.00-13.00 - Jak zorganizować wyprawę z dziećmi? - Anna i Krzysztof Kobus 13.00-14.00 - Podróże bez wyrzeczeń - Jan Mela, Kuba Tomalik 14.00-14.30 - Przerwa 14.30-15.30 - Jak fotografować w podróży? - Piotr Trybalski 15.30-16.00 - Przerwa Blok: Pokazy, spotkania z podróżnikami: Sala kinowa, wstęp za biletami 16.00-16.15 - Otwarcie trzeciego dnia Festiwalu 16.15-17.15- Korona Jezior Ziemi – Kamil Iwankiewicz 17.15-18.15 - Ucho na Świat – Krzysztof i Katarzyna Świdrakowie 18.15-19.15 - Magiczna Polska wielu kultur – Anna i Krzysztof Kobus 19.15-19.45 - Przerwa/Pokazy fotokastów 19.45-20.45 - Z wizytą w Raju (Antarktyda) – Mikołaj Golachowski 20.45-21.45 - El Capitan, wspinaczka ponad szczyt (USA) – Jasiek Mela 21.45-22.00 - Ogłoszenie wyników - Nagroda Publiczności - "Czwarty Żywioł", losowanie nagród dla publiczności Blok: Trzy Żywioły nocą Sala kinowa, wstęp wolny 22.00-00.00 - Nocne Kino Trzech Żywiołów
Jasiek Mela był gościem Klubu National Geographic. Spotkanie odbyło się w warszawskim empiku junior, 20 października br.
Spotkanie poprowadziła Paulina Szczucińska z redakcji National Geographic Polska. Zapraszamy do obejrzenia zdjęć ze spotkania. Znajdziesz je tutaj
National Geographic Polska i empik Junior zapraszają na spotkanie KLUBU NG, którego gościem będzie Jasiek Mela, podróżnik, najmłodszy i jedyny niepełnosprawny na świecie, który zdobył oba Bieguny Polarne. Autor książki "Poza Horyzonty" (Wydawnictwo National Geographic).
Termin i miejsce spotkania 20 października br. (środa), godz. 18:00. empik Junior, ul. Marszałkowska 116/122, Warszawa (1. piętro) Wstęp bezpłatny
"Ta książka to zbiór kolorów, które widziałem w życiu. Czasem wydawało mi się, że to same szarości. A teraz? Sami zobaczcie." O tym czemu uważa się za szczęściarza oraz czemu nie istnieją dla niego horyzonty opowie Paulinie Szczucińskiej, z redakcji National Geographic Polska. Termin i miejsce spotkania 20 października br. (środa), godz. 18:00. empik Junior, ul. Marszałkowska 116/122, Warszawa (1. piętro) Wstęp bezpłatny Jasiek Mela – urodził się 30 grudnia 1988 r. w Gdańsku, ale wychował w Malborku. Od końca 2009 roku mieszka w Krakowie. W 2002 roku, mając 13 lat, uległ ciężkiemu wypadkowi. Schronił się przed deszczem w niezabezpieczonym budynku stacji transformatorowej – poraził go prąd o napięciu 16 000 V. W wyniku porażenia lekarze zdecydowali o amputacji lewego podudzia i prawego przedramienia. Obecnie Jasiek chodzi z pomocą protezy nogi. Przeszedł skomplikowane leczenie, a dzięki rodzinie i wielu wspaniałym ludziom, odzyskał wiarę w siebie i sens życia. W 2004 roku razem z Markiem Kamińskim zdobył oba Bieguny Polarne – najpierw Biegun Północny, a później także Biegun Południowy. Tym samym został najmłodszym i jedynym niepełnosprawnym na świecie, który tego dokonał. W październiku 2008 roku razem z podopiecznymi Fundacji Anny Dymnej„Mimo Wszystko” wszedł na Dach Afryki – Kilimandżaro. W tym samym roku podjął decyzję o założeniu własnej fundacji, która niosłaby pomoc niepełnosprawnym, szczególnie osobom po wypadkach. 29 grudnia 2008 powstała Fundacja Jaśka Meli Poza Horyzonty. Na przełomie lipca i sierpnia 2009 roku Jasiek zdobył Elbrus – najwyższy szczyt Kaukazu.
W sierpniu br. ukazało się osiem nowych książek National Geographic. Wśród nich jest sześć świetnie opracowanych książeczek dla dzieci.
Poza horyzonty - Jan Mela W 2002 roku Jasiek Mela był zbuntowanym trzynastolatkiem, który – podobnie jak wielu chłopaków w jego wieku - wierzył, że wie o życiu już wszystko. 24 lipca schronił się przed deszczem w altance, gdzie był tranformator elektryczny. Przez jego ciało przepłynęło 15 tysięcy volt. W wyniku porażenia prądem stracił lewą nogę i prawe przedramię. W ciągu ośmiu lat, które minęły od wypadku Jasiek zdobył biegun północny i południowy, podróżował po Lofotach, wspiął się na Kilimandżaro i Elbrus, przebiegł Maraton Nowojorski. Skończył szkołę, zaczął studia. I spotkał ludzi, bez których trudniej byłoby mu odzyskać nadzieję. Dziś prowadzi fundację Poza Horyzonty, by dać nadzieję innym. Jasiek Mela jest chłopakiem, dla którego nie istnieją horyzonty. Idzie tam, dokąd chce i sięga po to, co zamarzy. Bo spełnianie marzeń to jego specjalność… „Życie jest cudem. Zawsze. Nawet, gdy jest cholernie trudne. Ja straciłem bardzo wiele. Oglądałem pożar rodzinnego domu, młodszy brat utonął na moich oczach, a ja sam w wypadku straciłem rękę i nogę. Niby wiele straciłem, ale zyskałem dużo więcej i uważam się za szczęściarza. Staram się doceniać to, co mam, a mam piękne życie. Tak chcę je widzieć i tego życzę każdemu z Was”. Jasiek Mela Przesunąć horyzont - Martyna Wojciechowska "Pisząc tę książkę nie sądziłam, że stanie się ona tak ważna dla tysięcy ludzi. Dzięki ich reakcjom zrozumiałam, że idea "przesuwania horyzontu" jest ponadczasowa i uniwersalna. Przecież codziennie zdobywamy Swój Własny Everest, nawet jeśli nie zdajemy sobie z tego sprawy. Dziś wiem też, że trudniej osiągnąć szczyt niż z niego zejść, a z wierzchołka widać wyłącznie kolejne Góry do zdobycia... " Martyna Wojciechowska Tutaj można kupić książkę Twoje kości. Książka o ludzkim ciele - Becky Baines Kości towarzyszą ci od początku życia. Kiedy się urodziłeś niektóre z nich były miękkie i gąbczaste, ale teraz są twarde, jak skała. Kiedyś miałeś ich ponad trzysta, a teraz jesteś właścicielem dwustu sześciu bardzo ciekawych kości. To książka o kościach i ludzkim ciele. O skórze, co człowieka obleka. Książka o ludzkiej skórze - Becky Baines Skórę dostałeś jeszcze zanim się urodziłeś. Chodzi z tobą wszędzie i ciężko dla ciebie pracuje. Ale czy kiedykolwiek wcześniej myślałeś o niej? Przyjrzyj się dobrze skórze. Obleka każdego z nas. To książka o ludzkiej skórze. O gawrach, czyli niedźwiedzich łóżkach. Książka o zimowym śnie - Becky Baines Czy kiedykolwiek widziałeś łóżko niedźwiedzia? Czy wiesz, kiedy i dlaczego misie zapadają w długi sen? Czy słyszałeś, gdzie przychodzą na świat młode niedźwiadki? Z tej książki dowiesz się wielu ciekawych informacji o życiu dużych i małych misiów, a zdjęcia sprawią, że od razu zapragniesz przytulić te puszyste stworzenia. To książka o niedźwiedziach i ich zimowym śnie. Każda planeta ma swoje miejsce. Książka o Układzie Słonecznym - Becky Baines Czy wiesz, gdzie mieszkasz? Czy na pewno znasz swój adres? Czy kiedykolwiek pomyślałeś, że twoim miejscem zamieszkania jest Ziemia, trzecia planeta od Słońca w galaktyce zwanej Drogą Mleczną? Ta książka to wyprawa w przestrzeń kosmiczną. Podróż zaczyna się na Słońcu, a kończy w najdalszych częściach Układu Słonecznego. Dzięki niej dowiesz się kilku interesujących rzeczy o małym wycinku niezwykłej przestrzeni kosmicznej, który jest naszym domem. Co jeden słoń powiedział drugiemu? Książka o porozumiewaniu się - Becky Baines Czy słonie się uśmiechają? A czy śmieją się z czegoś? Czy mówią „kocham cię”? Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, co mówią do siebie? Ludzie porozumiewają się przy użyciu słów, a jak komunikują się słonie i o czym rozmawiają? Przeczytaj, a dowiesz się! To książka o porozumiewaniu się. Co jest w jajku? Książka o cyklach życia - Becky Baines Na pewno wiesz, jak wyglądają jajka, ale czy wiesz również, że mogą przybierać tysiące różnych kolorów i odcieni? Niektóre są przezroczyste i można zobaczyć, co jest w środku. Bywają twarde lub miękkie, małe albo duże, a każde z nich jest pierwszym domem maleńkiej istoty. To książka o jajkach i cyklach życia.
Kuba Niziński i Jan Mela zapraszają na najbliższy program Między Biegunami
Kuba Niziński i Jan Mela zapraszają na najbliższy program Między Biegunami (sobota 16 stycznia godz.14.) Radio Kraków 101,6 w Małopolsce (można słuchać przez internet www.radiokrakow.pl http://www.radiokrakow.pl). W programie do wygrania bilet lotniczy!"Boliwia" gość: Magda Moll, Monika Wiącek"Birma - kraj gdzie zatrzymał się czas" gość: Ela Sermet
Boliwia to miejsce, w którym wszystko dzieje się samo z siebie. Latynoski rytm salsy, caporales i morenady wplątuje cię w barwny korowód życia. Życia kpiącego sobie z twoich oczekiwań, założeń i domniemywań. Lejący się z nieba żar sprawia, że po prostu poddajesz się naturalnemu biegowi rzeczy. Otwierasz się na to, co przyniesie kolejna chwila... Przezywasz Boliwię jak spotkanie z przyjaciółką - słuchasz jej, a ona bardzo śmiało odkrywa przed tobą swoje tajemnice... Boliwia to kraj różnic i przeciwieństw. Jest przenikliwie zimna (Andy, Salar de Uyuni) i nieznośnie gorąca (region Beni, Chapare, Santa Cruz). Jest płaska (Salar de Uyuni, Redukcje Jezuickie) i górzysta (Andy i Altiplano). Zamieszkują ja ludzie otwarci i ciepli (tropiki) oraz zdystansowani, z dużą rezerwą (tam, gdzie jest zimno). To kraj tętniący kosmopolityczną młodością (Cochabamba) i kraj, w którym masz wrażenie, ze czas zatrzymał się parę wieków temu. W Boliwii na twoich oczach powstają nowe budynki, piękne domy, nowe centra handlu, kultury i rozrywki. Jednocześnie w kraju jest ogromny analfabetyzm, ludzie żyją w lepiankach, bez prądu i bieżącej wody. Birma to kraj rządzony przez Juntę Wojskową. Kraj gdzie zatrzymał się czas, gdzie można jeszcze zobaczyć i poczuć na własnej skórze tą prawdziwą kulturę Indochin. Kraj, który zadziwia, oszałamia, powala na kolana, kraj, którego nie da się zapomnieć. Kraj gdzie każdy podróżnik jest dla nich jak gwiazda rock'a, gdzie ludzie są niesamowicie życzliwi i bardziej zafascynowani nami niż my nimi. Birma to kraj totalnego absurdu - nie można próbować tego zrozumieć- tutaj można się tylko z tego śmiać. Dzieci mówią Ci "bye, bye" na powitanie, pojazdy łamią prawa fizyki, benzynę sprzedaje się w butelkach po mineralnej stojące pod parasolem, jak płacisz dolarami to nie daj Boże z zagięciem, gdy ich waluta wygląda jak śmieci. W całym kraju nie ma ani kropli mleka w sklepach, kawa tylko 3w1, wszystkie zachodnie utwory są przerobione na covery w ich języku.
Kolejny program Między Biegunami w Radiu Kraków już w sobotę, 9 stycznia o godzinie 14.00. Tym razem Kuba Niziński i Jasiek Mela zabiorą nas do Kenii. Jednak głównie będzie o wolontariacie. Radio Kraków 101,6 w Małopolsce (można słuchać przez internet www.radiokrakow.pl http://www.radiokrakow.pl/). W programie do wygrania bilet lotniczy! "Bliżej Afryki: Kenia" Goście: Anna Poduszyńska i Elżbieta Wiejaczka
W połowie lipca 2009 r. wyjechałyśmy do Kenii. Dlaczego na wolontariat? Chciałyśmy zobaczyć codzienne życie: Posiłki - ugali, sukuma wiki (kapusta o gładkich liściach), getheri (gotowana, biała kukurydza plus zielony groszek), matoke (gotowane banany), liście dyni, sałatki z awokado, gulasz z *mbuzi* (kozy)... Szacunek dla mężczyzny, który utrzymuje dom. Codzienne problemy: gdy na przykład ktoś zachoruje, ale nie ma za co pójść do lekarza. Albo ma za co pójść, lecz już nie starcza mu na wykupienie leków - jak w przypadku Lidii, której córka miała tyfus. Rozwiązywanie problemów: jak na przykład projekt aktywizacji młodzieży w slumsach Kawangware. Trzy tygodnie spędziłyśmy w Dagoretti Primary School (szkoła podstawowa w Dagoretti, Nairobi). Prowadziłyśmy zajęcia plastyczne, które cieszyły się dużym zainteresowaniem, ponieważ plastyka i muzyka zostały wycofane z programu nauczania. Opowiadałyśmy o życiu w Polsce. Jeden tydzień spędziłyśmy w sierocińcu dla dziewcząt w Limuru, prowadzonym przez Córki Serca Jezusowego. Tam też prowadziłyśmy zajęcia plastyczne, ale byłyśmy przede wszystkim do przytulania. Miałyśmy szczęście zobaczyć na własne oczy obrazy Sao Gamby i spędzić z nimi trochę czasu - Ania zajmowała się ich retuszowaniem. Udało nam się też pojechać na kilka dni na wybrzeże. Jednodniowe wycieczki niedzielne, pobyt w Mombasie i w Ukunda uświadomił nam, jak dobrym pomysłem jest wolontariat. Dzięki niemu zawiera się przyjaźnie, dzięki miejscowym przyjaciołom lepiej rozumie rzeczywistość.
Kuba Niziński i Janek Mela zapraszają na kolejny program Między Biegunami. Początek programu w Radiu Kraków w sobotę (12 grudnia) o 14.05. Można słuchać w internecie. Nagrodą w konkursie jest bilet lotniczy!
Większości z nas Afganistan kojarzy się głównie z wojną, fundamentalizmem islamskim oraz narkotykami. O tym, że jest to obraz niesprawiedliwy i uproszczony opowie nam Bartłomiej Tofel, który w lecie 2009 roku spędził w tym, leżącym w sercu Azji kraju, dwa miesiące. Nasz gość poruszał się po północnej części kraju rozmaitymi środkami transportu - prywatnymi samochodami, dżipami, pieszo, konno i na ośle. Dotarł do wschodniego krańca górzystego Korytarza Wachańskiego, rejonu w którym narodziły się polskie tradycje zdobywania gór wysokich. Spał w kirgiskich jurtach i uczestniczył w dwóch weselach. Szlifował swój perski w odludnych wioskach, a w dolinie Pandższiru obserwował fałszowanie wyborów oraz prowadził rozmowy biznesowe z podejrzanymi przedsiębiorcami. Powszechnie spotykał się z ludzką życzliwością, a Osamę bin Ladena poznał jedynie w roli atrakcji turystycznej. Brodaci Pasztuni stali się jego najlepszymi przyjaciółmi, a z talibów razem śmiali się w długie wieczory. Bartłomiej Tofel - rocznik 1983. Studiował etnologię i psychologię. Podróżnik, zapalony amator fotografii i gór. Od uczęszczanych szlaków woli autostop i własne nogi. Przemierzył kilka azjatyckich krajów (Afganistan, Azerbejdżan, Górski Karabach, Iran, Liban, Syrię). Wszedł na parę gór (zimowy trawers Mont Blanc, Demawend, Bazarduzu). Wciąż szuka nowych wyzwań podróżniczych i dziennikarskich.
Kuba Niziński i Janek Mela zapraszają na kolejny program Między Biegunami. Początek programu w Radiu Kraków w sobotę (5 grudnia) o 14.05. Można słuchać w internecie. Nagrodą w konkursie jest bilet lotniczy!
Będziemy rozmawiać o Kambodży, o egzotycznym kraju, który jest daleko, w którym podobno są palmy, białe plaże, rajska dżungla i słynne świątynie Angkor Wat. O tym będziemy rozmawiać najmniej. Opowiemy o ciekawszych sprawach. Kambodża jest jedynym krajem na świecie, w którym wielka rzeka raz w roku zmienia kierunek biegu - zawraca. W takim miejscu może zdarzyć się wszystko. Andrzej Muszyński opowie o swoich podróżach do Kambodży, podczas których odkrywał jej tajemnice, eksplorując ostatnie mało zbadane tereny kraju i najciemniejsze zakamarki jej tragicznej historii. Mimo, że to program podróżniczy opowiemy o bolesnej historii Kambodży i postaramy się odpowiedzieć na pytanie, dlaczego człowiek powinien wstydzić się, za to, co wydarzyło się tam w latach 1975-1979. Podróże do Kambodży uczą, że czasem sama podróż to za mało. Gość: Andrzej Muszyński
Tym razem Kuba Niziński i Jasiek Mela zabiorą w podróż w czasie i przestrzeni. Kolejny program Między Biegunami w Radiu Kraków już w sobotę o godzin. 14.00
"Mój Everest 1980" Goście: Leszek Cichy „Wyprawą kierował Andrzej Zawada. Pomysł był bardzo odważny, ale on twierdził, że jak organizował pierwsze zimowe wejście, to od razu na najwyższą górę. Na szczycie cieszyliśmy się, że spełniliśmy oczekiwania osób, które wspierały nasze przedsięwzięcie. Jednak po euforii przyszedł dramat – zaczął wiać bardzo silny wiatr. Z wielkim trudem doszliśmy do obozu. W takich warunkach zejście było trudniejsze niż to historyczne wejście. Patrząc na to z dzisiejszej perspektywy - dysponowaliśmy bardzo archaicznym sprzętem." "Zimowa wyprawa na Everest była najbardziej niebezpieczną w mojej działalności wspinaczkowej. W górach nigdy nie szukałem ryzyka, nie potrzebowałem podniesienia poziomu adrenaliny. Po prostu byłem nimi zauroczony..." – tak Leszek Cichy opowiada o pierwszy w historii zimowym wejściu na Mount Everest. Leszek Cichy - jako pierwszy Polak stanął na najwyższych szczytach siedmiu kontynentów i wraz z Krzysztofem Wielickim jako pierwszy człowiek na świecie osiągnął wierzchołek Mount Everestu zimą (1980 r.). Wspina się od 1970 r. - najpierw były to Tatry, potem rozpoczęły się bardziej poważne wyprawy. W 1974 r. zdobył Shipare w Karakorum (7619 m n.p.m.), w 1975 r. Gasherbrum III (8035 m), w 1978 r. Makalu (8463). Uczestniczył w wyprawach na K2 (1982 r.) i Yalung Kang (1984 r.). W 1986 r. zdobył najwyższy szczyt Ameryki Południowej Aconcagua (6960 m). W trakcie wyprawy na Elbrus w 1987 r. (5642 m) Leszek Cichy zdecydował się na sukcesywne zdobywanie Korony Ziemi. Konsekwencją tego zamierzenia były wejścia na Mount McKinley w 1989 r. (6193 m), a w 1998 r. kolejno na: Mount Vision (4987 m), Kilimandżaro (5895 m) i Górę Kościuszki (2228 m). Swoje postanowienie zrealizował w 1999 r., wchodząc na Carstensz Pyramid (4884 m) - ostatni szczyt Korony.