National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-03-17T09:31:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Dlaczego Irish Puby są tak bardzo popularne – nie tylko w Dzień Świętego Patryka? Są w każdym większym polskim mieście
items: Zapomnij o kwiatach. W XIX wieku kochankowie wymieniali się włosami
items: Klify Moheru, czyli Irlandia w najbardziej surowej odsłonie
items: Ten dzień w lutym zapowiada wiosnę. Ma związek z celtycką boginią płodności
items: Idzie przez Europę bez butów. Pobił rekord świata należący do Polaka
items: Niezwykłe odkrycie, które zmienia historię Irlandii: ponad 600 domostw sprzed 3 tys. lat
items: Chcesz zamieszkać na wyspie? Rząd dopłaca do 84 tys. euro, by przyciągnąć mieszkańców
items: Serial „Ród Guinnessów” – prawda i fikcja: 6 kluczowych różnic, które zaskoczą fanów hitu z Netflixa
items: Loughareema w Irlandii Północnej: poznajcie tajemnicze znikające jezioro, które wciąż nie do końca rozumiemy
items: Nowy ranking ujawnił najbezpieczniejsze państwa świata. Gdzie życie wciąż płynie spokojnym rytmem?
items: Największy grobowiec Irlandii i nowa hipoteza. Do kogo należały rozczłonkowane szczątki?
items: Wielka pomyłka archeologiczna. Ta mumia okazała się kobietą bez głowy
items: W Irlandii odkryto olbrzymie centrum ceremonialne sprzed kilku tysięcy lat. Pomógł laser
items: Rekord Guinnessa może pobić każdy. Jednak niektóre pomysły są co najmniej dziwne
items: Archeolodzy w Irlandii Północnej odnaleźli szczątki zmumifikowane w bagnie. Pochodzą sprzed 2500 lat
items: Księga z Kells to średniowieczne dzieło sztuki sakralnej. Ten ewangeliarz lepiej oglądać, niż go czytać
items: Do dziś nie wiadomo, kto wybudował Newgrange. Ta megalityczna budowla w Irlandii wciąż kryje sekrety
items: „W Belfaście przez kraty można podziwiać sąsiadów, jak w klatce”. Wystawa fotografii Mariusza Śmiejka
items: W Dzień Świętego Patryka Irlandczycy zielenieją z radości. Oto historia świętego
items: Ciekawostki o Irlandii – poznaj najciekawsze informacje o życiu w Irlandii
items: Wyspy Aran – irlandzki Dziki Zachód
items: Archeolodzy odnaleźli grobowce ponad 65 brytyjskich monarchów. Mogą być związani z legendą o Królu Arturze
items: Traveler 8/21
items: Zapłakana deszczem wyspa na obrzeżach Europy? Tylko pozornie. Zobacz, czym przyciąga Irlandia
items: Prywatna wyspa u wybrzeży Irlandii sprzedana za 6 mln USD. Właściciel nawet jej nie odwiedził

Dlaczego Irish Puby są tak bardzo popularne – nie tylko w Dzień Świętego Patryka? Są w każdym większym polskim mieście
type: item
date: 2026-03-17T09:30:30.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Lifestyle
subject: Traveler
subject: bary
subject: historia
subject: irlandia
subject: puby
description: Irish Puby są bardzo popularne na Wyspach Brytyjskich, ale nie tylko – w praktycznie każdym średniej wielkości mieście na świecie znajduje się co najmniej jeden irlandzki pub. Miejsca te także w naszym kraju mają wielu bywalców. I to mimo tego, że nie celebrujemy specjalnie Dnia Świętego Patryka. Na czym polega fenomen pubów w stylu irlandzkim?
encoded: Wyobraź sobie chłodny wieczór w centrum Warszawy, Krakowa czy Torunia. Przez zaparowane okna widać okna ludzi śmiejących się przy ciemnym barze, zza którego nalewane jest piwo Guinness. Nie potrzeba paszportu ani biletu lotniczego, żeby przenieść się do prawdziwego irlandzkiego baru – takie znajdują się wielu polskich miastach i nie ma się co dziwić: naszym krajanom bardzo przypadła do gustu irlandzka zasada, że „nie ma obcych – są przyjaciele, których jeszcze nie spotkałeś”. Doskonale sprawdza się w naszych realiach. Fenomen Irish Pubów w Polsce Klimat i detale rodem z Dublina Według bywalców prawdziwy Irish Pub to nie tylko wystrój na miarę tradycyjnych wyspiarskich lokali: połączenia ciemnego drewna, skóry, beczek czy szyldów. Przepis na sukces w Polsce polega na autentyczności: Polacy lubią miejsca z duszą i historią, a więc pub, w których słychać muzykę na żywo, który podaje określony rodzaj piwa czy przekąsek natychmiast zdobywa wiernych gości. Najlepsze puby tego typu powstają przy współpracy z Irlandczykami, ale wiele z ich właścicieli po prostu jest zachwyconych tamtejszą kulturą spędzania wolnego czasu. Guinnness i sport Co łączy bywalców pubów od Galway po Gdańsk? Legendarna irlandzka kuchnia i piwo. W wielu irlandzkich barach dostępne są śniadania podawane do późnego popołudnia, ale umówmy się – pierwsze skrzypce gra najpopularniejsze irlandzkie piwo świata: ciemny i aksamitny stout Guinness. To niemal kult: jego idealna piana i sposób serwowania stały się znakiem jakości. W polskich Irish Pubach liczą się też emocje sportowe – transmisje meczów Premier League (chociaż nie tylko) ściągają tłumy i budują atmosferę wspólnoty. Pubowe wydarzenia integrują Polaków Irish Puby są często nie tylko barami, ale chcą być także częścią lokalnej kultury. To w nich często będziemy mieli okazję wziąć udział w pub quizach czy posłuchać koncertów. Poczucie przynależności do grupy jest jednym z kluczowych powodów, dla których Polacy wybierają puby w stylu irlandzkim, a ni…

GettyImages-76195647-9bf024f.jpg
width: 3969
height: 2646

Zapomnij o kwiatach. W XIX wieku kochankowie wymieniali się włosami
type: item
date: 2026-02-14T09:45:52.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Historia
subject: irlandia
subject: miłość
subject: prezenty
subject: walentynki
subject: zwyczaje
description: XIX-wieczny Robert James Tennent z Belfastu zebrał 14 pukli włosów od kobiet, z którymi wchodził w relacje romantyczne. W tamtych czasach wymiana włosów była jednym z najbardziej osobistych prezentów między zakochanymi, a archiwa pełne są na to dowodów – także z Polski. Może warto przemyśleć te kwiaty, które szykujemy na Walentynki?
encoded: Współczesne Walentynki kojarzą się z kwiatami, czekoladkami i biżuterią, ale kiedyś kochankowie wymieniali się włosami, by symbolizować swoją nieśmiertelną miłość i głębokie przywiązanie. Jednym z najlepiej z udokumentowanych przypadków kolekcjonowania pukli jest historia Irlandczyka Roberta Jamesa Tennenta, który zgromadził całą kolekcję – także z dedykacjami. Wymiana włosów między kochankami Oddanie części ciała, która przetrwa dziesięciolecia – nawet po śmierci darczyńcy – traktowano niegdyś jako wspaniały, intymny prezent. Praktyka wymiany włosów była szczególnie powszechna w Irlandii i Wielkiej Brytanii, ale również w innych krajach Europy. Pukle włosów przekazywano podczas narzeczeństwa, zaręczyn, dłuższej rozłąki lub w sytuacjach wymagających potwierdzenia uczuć. Ten zwyczaj był popularny także w Polsce. Według badań Uniwersytetu Łódzkiego, kobiety często wręczały pukle swoim wybrankom, które następnie bywały przechowywane w specjalnych kopertach, wplatane w pierścionki czy medaliony albo nawet wszywane w ubrania, by nosić je blisko serca. Mężczyźni niejednokrotnie prosili o pukiel włosów w listach miłosnych, czyniąc z tego rytuału element budowania bliskości pomimo dystansu. Dlaczego właśnie włosy? Włosy od zawsze symbolizowały kobiecość, zdrowie i młodość. W XIX wieku były także oznaką statusu społecznego – długie, zadbane włosy świadczyły o dobrej kondycji, wysokim pochodzeniu i starannej pielęgnacji. Decydowała także praktyczność – włosy potrafią przetrwać w nienaruszonym stanie przez dziesiątki lat, więc stały się symbolem nieśmiertelnej miłości. Miłosny zbiór Roberta Tennenta – co mówi o uczuciach w XIX wieku? Zachowana w irlandzkich archiwach kolekcja Tennenta – przedstawiciela klasy średniej, który dorastał w XIX-wiecznym Belfaście – dostarcza wiele informacji na temat miłości w czasach wiktoriańskich. Ręcznie podpisane koperty pozwoliły badaczom zidentyfikować aż 10 kobiet, które pozostawiły mu część siebie. Wśród nich była Eliza McCracken – przyszła…

GettyImages-2235008033-dfdffa6.jpg
width: 3519
height: 2959

Klify Moheru, czyli Irlandia w najbardziej surowej odsłonie
type: item
date: 2026-02-14T09:05:40.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: irlandia
subject: klif
subject: ptaki
subject: wybrzeże
description: Klify Moheru od lat funkcjonują w zbiorowej wyobraźni jako symbol Irlandii surowej, nieoswojonej i wystawionej na działanie żywiołów. To jedno z tych miejsc, które jednocześnie przyciąga turystów, badaczy przyrody i twórców kultury, a przy tym wymyka się prostym opisom. Klify należą do najczęściej odwiedzanych atrakcji turystycznych w Irlandii. Na odwiedzających czekają nie tylko zapierające dech w piersiach widoki klifów, ale także zaskakująco duża liczba ptaków, w tym narażonych na wyginięcie maskonurów.
encoded: Spis treści: Jedna z największych atrakcji turystycznych Irlandii Wyjątkowe walory przyrodnicze Klifów Moheru Klify Moheru w kulturze i popkulturze Klify Moheru znajdują się na zachodnim wybrzeżu Irlandii, w hrabstwie Clare, nad wodami Oceanu Atlantyckiego. Dzięki swojej lokalizacji są one łatwo dostępne z kilku większych ośrodków turystycznych, w tym z Galway. Klify Moheru rozciągają się na długości około 14 kilometrów i stanowią jeden z najbardziej rozpoznawalnych fragmentów irlandzkiego krajobrazu. Ich maksymalna wysokość sięga aż około 214 metrów nad poziomem morza. Położenie Klifów Moheru ma kluczowe znaczenie dla ich charakteru. Atlantyk odgrywa tu rolę nie tylko estetyczną, ale i geologiczną. To właśnie fale, wiatr i deszcz przez miliony lat kształtowały pionowe ściany skalne, nadając im surową, niemal monumentalną formę. Klify zbudowane są głównie z warstw piaskowca i wapieni, które powstały w okresie karbonu, około 320 milionów lat temu. Jedna z największych atrakcji turystycznych Irlandii Klify Moheru należą do najczęściej odwiedzanych atrakcji turystycznych w Irlandii. Szacuje się, że co roku przyciągają około 1,5 miliona turystów z całego świata, co plasuje je w ścisłej czołówce irlandzkich „ikon krajobrazu”, obok takich miejsc jak Ring of Kerry czy Giant’s Causeway. Popularność klifów wynika nie tylko z ich imponujących rozmiarów, ale także z wyjątkowego połączenia dzikiej natury i dobrze zaplanowanej infrastruktury turystycznej. Na terenie kompleksu działa centrum dla odwiedzających, zaprojektowane w sposób możliwie neutralny dla krajobrazu, dzięki czemu nie dominuje nad naturalnym otoczeniem. Klify Moheru są także ważnym punktem na szlaku turystycznym Wild Atlantic Way, czyli jednej z najdłuższych (2,5 tys. km!) nadmorskich tras widokowych na świecie. Dla wielu podróżnych stanowią symbol „dzikiej Irlandii”, przeciwstawnej wobec zurbanizowanych miast i uporządkowanych krajobrazów Europy kontynentalnej. Warto podkreślić, że mimo masowego charakteru ruch…

klify-moheru-a668711.jpg
width: 1800
height: 1200

Ten dzień w lutym zapowiada wiosnę. Ma związek z celtycką boginią płodności
type: item
date: 2026-01-31T15:01:32.000Z
creator: Rebecca Crowe
subject: Historia
subject: celtowie
subject: historia
subject: irlandia
subject: Kultura
subject: szkocja
subject: tradycje
description: Imbolc, starożytne święto celtyckie obchodzone 1 lutego, to czas światła, płodności i duchowego oczyszczenia. Oto jak dawniej i dziś wita się nadchodzącą wiosnę.
encoded: Spis treści Pochodzenie Imbolc Komu oddaje cześć Imbolc? Jak Brigid zmieniała się z czasem Współczesne pogańskie tradycje Imbolc Od stuleci to celtyckie święto zapowiada nadejście wiosny poprzez ogień, światło i rytuały. Kiedy dni zaczynają się wydłużać, tysiące ludzi gromadzi się w Irlandii i Szkocji, by świętować powrót światła po długiej, ciemnej zimie. Gaelickie święto Imbolc należy do najwcześniejszych obchodów początku wiosny na świecie. Imbolc przypada 1 lutego – pomiędzy przesileniem zimowym (Yule) a równonocą wiosenną (Ostara). To starożytne celtyckie święto odnowy i narodzin. W tradycjach celtyckich ogień symbolizuje odradzanie się, płodność i oczyszczenie. W czasie Imbolc często zapala się świece, organizuje ogniska we wspólnych przestrzeniach oraz celebruje sezonową zmianę – coraz więcej światła i cieplejsze dni. Jakie są kluczowe tradycje Imbolc i dlaczego świętuje się je właśnie wtedy? Oto wszystko, co warto wiedzieć o święcie, które otwiera drzwi wiośnie. Pochodzenie Imbolc Imbolc jest jednym z czterech świąt ognia w obrębie koła roku w neopogańskim kalendarzu. Koło roku tworzy osiem świąt: cztery związane ze zmianą pór roku oraz cztery tzw. dni pośrednie (święta ognia) – Imbolc, Beltane, Lughnasadh i Samhain. Wyznaczają one punkty „w połowie drogi” między przesileniami a równonocami. Słowo Imbolc tłumaczy się ze staroirlandzkiego jako „w brzuchu”. To nawiązanie do płodności i oczyszczenia – zarówno u ludzi, jak i w naturze – gdy wiosna zaczyna się wyraźniej zaznaczać. Pierwsza wzmianka o Imbolc pojawia się w literaturze irlandzkiej, w sadze znanej jako „Cykl usterski”. Uważa się, że została spisana między VIII a XI wiekiem. To zbiór opowieści przekazywanych ustnie, które dopiero później zapisali średniowieczni skrybowie. W sadze czytamy: – Nikt nie przejdzie przez ten kraj, jeśli nie zazna bezsenności od Samain (Samhain), kiedy lato kładzie się do spoczynku, aż do Imbolc, gdy na początku wiosny doi się owce, i od Imbolc do Beltine (Beltane) na począt…

2026-01-30-093027-What-is-Imbolc-This-Celtic-festival-welcomes-springin-February--National-Geog-2e1b4be.png
width: 1266
height: 849

Idzie przez Europę bez butów. Pobił rekord świata należący do Polaka
type: item
date: 2026-01-25T12:45:46.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: europa
subject: irlandia
subject: rekordy guinnessa
subject: wędrówki
description: W epoce tanich lotów, szybkich aut i podróży planowanych pod kątem wygody coraz rzadziej myślimy o przemieszczaniu się jako doświadczeniu samym w sobie. Tymczasem pochodzący z Irlandii mężczyzna postanowił zobaczyć Europę w najbardziej pierwotny sposób – pieszo, powoli i… bez butów. Jego wyprawa właśnie przechodzi do historii.
encoded: 33-letni Eamonn Keaveney wyruszył w marcu 2025 roku ze Stambułu, rozpoczynając ekstremalnie wymagającą wędrówkę liczącą niemal 6000 kilometrów. Od pierwszego kroku zdecydował się iść boso, bez ochrony stóp, niezależnie od nawierzchni, pogody czy terenu. Celem nie była jedynie podróż przez kontynent, lecz także pobicie rekordu Guinnessa w najdłuższym dystansie pokonanym pieszo bez obuwia. Po miesiącach marszu Keaveney znajduje się już na końcowym etapie swojej drogi, przyciągając uwagę mediów i obserwatorów z całego świata. Najdłuższa piesza wędrówka bez butów przez Europę Urodzony w irlandzkim Claremorris Eamonn Keaveney znajduje się dziś na ostatnim etapie jednej z najbardziej niezwykłych pieszych wypraw ostatnich lat. Jego podróż rozpoczęła się w marcu 2025 roku w Stambule i od samego początku miała charakter ekstremalny – Keaveney postanowił bowiem pokonać całą trasę bez obuwia, niezależnie od nawierzchni, pogody czy ukształtowania terenu. W kolejnych miesiącach przeszedł przez Bałkany, Węgry i Austrię, poruszając się m.in. wzdłuż długodystansowych szlaków pieszych oraz tras biegnących doliną Dunaju. Łącznie pokonał już blisko 5900 kilometrów, spędzając w drodze ponad 300 dni. We wrześniu 2025 roku, na granicy węgiersko-austriackiej, Irlandczyk oficjalnie pobił rekord Guinnessa w kategorii najdłuższego dystansu przebytego pieszo boso. Dotychczasowy rekord należał do Polaka, długodystansowego biegacza Pawła Durakiewicza, i wynosił 3409,75 kilometra. Keaveney niemal podwoił ten wynik, jednak – mimo formalnego pobicia rekordu – nie przerwał marszu. Jego celem od początku było dotarcie z powrotem do rodzinnego Claremorris i symboliczne zamknięcie trasy rozpoczętej wiele miesięcy wcześniej. Po powrocie do Irlandii mężczyzna przyznał, że ostatni etap wyprawy ma dla niego szczególne znaczenie. – Wspaniale jest znów być na znajomym terenie. Naprawdę czuję, że jestem na ostatniej prostej i z każdym dniem coraz mocniej wierzę, że uda mi się wrócić do Claremorris – mówił po…

Eamonn-Keaveney-16ecb7c.jpg
width: 1280
height: 960

Niezwykłe odkrycie, które zmienia historię Irlandii: ponad 600 domostw sprzed 3 tys. lat
type: item
date: 2025-12-31T13:15:39.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: domy
subject: irlandia
subject: odkrycia archeologiczne
description: Na terenie prehistorycznego grodziska Brusselstown Ring w Irlandii odkryto ślady wskazujące na istnienie proto-miasta sprzed ponad 3 tysięcy lat. Zidentyfikowano około 600 domniemanych platform pod zabudowę mieszkalną na obszarze położonym na południe od Dublina. To bezprecedensowe znalezisko. Odkrycie to rzuca nowe światło na skalę i charakter osadnictwa w późnej epoce brązu i wczesnej epoce żelaza.
encoded: Do odkrycia doszło na terenie prehistorycznego grodziska Brusselstown Ring w hrabstwie Wicklow. Obszar ten charakteryzuje się silnie urzeźbionym krajobrazem, składającym się z licznych wzgórz i dolin. Taka forma ukształtowania terenu od wieków sprzyjała zabudowie na tamtych terenach. Osady ulokowane na wzgórzach zaczęły powstawać już w około 3700 r. p.n.e., a ich ślady zauważamy w wielu współczesnych stanowiskach archeologicznych. Jak wygląda Brusselstown Ring? Osadę otaczają dwa szeroko rozstawione wały obronne. Grodzisko jest wyjątkowo rozległe – zewnętrzne obwarowania obejmują nie tylko Brusselstown, ale również inne prehistoryczne osiedle położone na sąsiednim wzgórzu. Tak rozległe rozwiązanie jest wręcz niespotykane w Irlandii i Wielkiej Brytanii. Wnętrze osady nie jest puste. Najnowsze badania lotnicze ujawniły ponad 600 domniemanych platform pod zabudowę ulokowanych w Brusselstown Ring. 98 z takich miejsc zlokalizowano wewnątrz wewnętrznego pierścienia, a 509 pomiędzy wewnętrznym i zewnętrznym wałem. Archeolożka dr Cherie Edwards z Uniwersytetu Queen’s w Belfaście zaznacza, że nowe odkrycie wyróżnia się na tle innych znanych dotąd kompleksów osadniczych na terenie Irlandii i Wielkiej Brytanii. Badaczka podkreśla: „Wzorzec ten wyraźnie kontrastuje z bardziej typową formą prehistorycznych osiedli w Irlandii, które zazwyczaj składają się z jednego do pięciu domostw. Takie dane sugerują, że proto-miejski rozwój w Europie Północnej mógł rozpocząć się niemal 500 lat wcześniej, niż dotychczas sądzono.” Dalsze badania nad osadą Po zidentyfikowaniu bezprecedensowej liczby platform pod domostwa wewnątrz osady, zespół naukowców rozpoczął przeprowadzanie badań mających na celu lepsze zrozumienie charakteru stanowiska i zależności zachodzących w tamtejszych prehistorycznym społeczeństwie. Aby odpowiedzieć na te pytania, badacze przeanalizowali datowania radiowęglowe i przeprowadzili cztery wykopaliska sondażowe. Wykopy archeologiczne zostały celowo wykonane w domach o róż…

shutterstock2706171227-56d3b7f.jpg
width: 6906
height: 3251

Chcesz zamieszkać na wyspie? Rząd dopłaca do 84 tys. euro, by przyciągnąć mieszkańców
type: item
date: 2025-12-08T14:23:31.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: finanse
subject: irlandia
subject: wyspy
description: Dla wielu osób Irlandia pozostaje wymarzonym miejscem do życia. Zielone krajobrazy, bogata kultura, łagodny klimat morski i spokojne, przyjazne społeczności przyciągają nie tylko turystów, lecz także osoby szukające nowego początku. Teraz jest ku temu dodatkowy powód – państwo oferuje nawet do 80-90 tys. euro osobom, które zdecydują się przeprowadzić na jedną z odległych wysp i tchnąć w nie nowe życie.
encoded: Irlandia od lat zachwyca krajobrazem, który trudno pomylić z jakimkolwiek innym – od surowych klifów i wietrznych wybrzeży po niewielkie miasteczka ukryte wśród zielonych wzgórz. Jednak to nie turystyczne szlaki, a oddalone, rzadko zaludnione wyspy stanowią dziś szczególny punkt zainteresowania irlandzkich władz. To miejsca, w których czas płynie wolniej, życie opiera się na lokalnych więziach, a tradycje wciąż odgrywają ważną rolę. Niestety, jednocześnie są to społeczności zmagające się z konsekwencjami wieloletniego wyludniania. Na około trzydziestu irlandzkich wyspach mieszka obecnie niespełna 3 tys. osób, a niektóre z nich liczą zaledwie kilku stałych mieszkańców. Rząd obawia się, że bez zdecydowanych działań wiele z tych wyjątkowych społeczności może zniknąć. Program wsparcia finansowego, oferujący nawet 80-90 tys. euro za osiedlenie się na jednej z wysp, ma temu przeciwdziałać i stworzyć warunki do ich dalszego rozwoju. Na czym polega irlandzki program dopłat i kto może z niego skorzystać? W 2023 roku irlandzki rząd uruchomił program Vacant Property Refurbishment Grant, którego celem jest zatrzymanie procesu wyludniania najbardziej odległych społeczności i stworzenie warunków do ich dalszego rozwoju. Inicjatywa opiera się na założeniu, że odnowienie pustych lub zaniedbanych budynków może stać się impulsem do wzrostu liczby mieszkańców, a tym samym – do ożywienia lokalnej gospodarki, usług i tradycyjnych gałęzi rzemiosła. Aby zachęcić ludzi do osiedlania się na terenach o malejącej populacji, państwo oferuje znaczące wsparcie finansowe przeznaczone wyłącznie na remont domów, które pozostają niezamieszkane od co najmniej dwóch lat. Wysokość dotacji zależy od stanu budynku: do 50 tys. euro można otrzymać na remont pustej nieruchomości, a do 70 tys. euro jeśli obiekt jest w stanie ruiny i wymaga prac konstrukcyjnych potwierdzonych raportem specjalisty. Jeszcze wyższe wsparcie obowiązuje na kwalifikujących się wyspach morskich, gdzie stawki podwyższono o 20%: do 60…

IMG2199-1c2aa5e.jpeg
width: 4928
height: 3264

Serial „Ród Guinnessów” – prawda i fikcja: 6 kluczowych różnic, które zaskoczą fanów hitu z Netflixa
type: item
date: 2025-11-23T08:16:11.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Historia
subject: Lifestyle
subject: fakty i mity
subject: irlandia
subject: NatGeoBN
subject: serial
description: Fabuła serialu „Ród Guinnessów” to temat, który wzbudza ogromne emocje. Czy wątek przejęcia rodzinnego browaru przez potomków Benjamina Lee Guinnessa rzeczywiście odzwierciedla wydarzenia historyczne, czy może twórcy serialu wprowadzili więcej fikcji niż można by przypuszczać? Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy rzeczywistością a serialową wizją losów rodziny Guinnessów.
encoded: Spis treści: Najważniejsze fakty historyczne o rodzinie Guinnessów Serial „Ród Guinnessów” Netflix – fabuła i główne wątki Prawda historyczna w serialu „Ród Guinnessów” Największe różnice między prawdziwą historią a serialem Fikcyjne wątki i kontrowersyjne sceny w produkcji Netflixa Postaci historyczne a serialowi bohaterowie – porównanie Rola browaru Guinness w XIX-wiecznym Dublinie Czy warto oglądać „Ród Guinnessów” znając prawdziwą historię? Debiutujący 25 września 2025 roku serial „Ród Guinnessów” szybko zdobył ogromną popularność, już w dwa dni przyciągając 3,5 miliona widzów. Fabuła osadzona wokół dzieci Benjamina Lee Guinnessa i walki o rodzinny browar elektryzuje publiczność, lecz nie wszystko, co widzimy na ekranie, ma potwierdzenie w autentycznych wydarzeniach. Warto przeanalizować, które wątki to rzeczywiste elementy historii Guinnessów, a które zostały znacząco zmodyfikowane lub całkowicie zmyślone na potrzeby serialu. Najważniejsze fakty historyczne o rodzinie Guinnessów Ród Guinnessów jest jedną z najsłynniejszych rodzin w historii Irlandii. Benjamin Lee Guinness był nie tylko przedsiębiorcą, ale też wybitnym filantropem i politykiem. Po jego śmierci w 1868 roku fortuna i odpowiedzialność za browar przeszły na jego dzieci: Arthura, Edwarda, Anne i Benjamina. W rzeczywistości rodzina Guinnessów miała znaczący wpływ na rozwój Dublina – inwestowała w infrastrukturę, kościoły i liczne inicjatywy społeczne. Działalność browaru Guinness uczyniła z nazwiska Guinness synonim sukcesu i dobrobytu, a ich piwo szybko stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych na świecie. To, co pokazano w serialu, opiera się na prawdziwych osobach i ich realnych dokonaniach, choć niektóre wydarzenia uległy wyraźnej fabularyzacji. Serial „Ród Guinnessów” Netflix – fabuła i główne wątki Fabuła serialu „Ród Guinnessów” skupia się na przejęciu kontroli nad legendarnym browarem po śmierci Benjamina Lee Guinnessa. Serialowi bohaterowie – czworo jego dzieci – stają przed wyzwaniem oc…

edward-guinness-aa38663.jpg
width: 1366
height: 911

Loughareema w Irlandii Północnej: poznajcie tajemnicze znikające jezioro, które wciąż nie do końca rozumiemy
type: item
date: 2025-09-04T07:00:01.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: geologia
subject: irlandia
subject: jeziora
subject: woda
description: Tajemnicze jezioro w mistycznym regionie Irlandii Północnej może być rano zupełnie puste, a wieczorem wypełnione pod brzegi wodą. Legendy głoszą, że duchy próbujących przekroczyć je śmiałków wciąż podróżują nad brzegiem – bez końca. W czym tkwi sekret Loughareema?
encoded: Naukowcy uważają jezioro Laughareema za jedno z najbardziej zagadkowych stanowisk geologicznych na Wyspach Brytyjskich. Funkcjonuje wprost magicznie: rano zupełnie suche, a wieczorem pełne wody. Albo odwrotnie. Jego rzadka budowa wciąż zaskakuje naukowców, którzy głowią się nad zachodzącymi pod nim procesami. Magicznie znikające jezioro Jak bardzo zaskoczeni musieli być pierwsi osadnicy tego ponurego, odizolowanego zakątku Irlandii Północnej, gdy pierwszy raz trafili na Laughareema. Znikające Jezioro w hrabstwie Antrim, rano pełne wody i niemożliwe do sforsowania, po kilku godzinach stawało się suchą niecką. Nic dziwnego, że tłumaczono to magią. Mimo upływu lat naukowcy nadal nie odkryli wszystkich jego sekretów. Wiemy, że za wyjątkowe zjawisko odpowiedzialny jest skomplikowany system drenażowy, ale jak to dokładnie działa? Tajemnica jeziora Loughareema W ogromnym uproszczeniu irlandzkie jezioro działa jak… wanna. Wpływają do niego trzy osobne strumienie, swojego rodzaju „krany”, a jedynym ujściem jest „odpływ” na jego dnie. Strumienie systematycznie nanoszą do jeziora zanieczyszczenia – liście czy osady, które zatykają odpływ. Wtedy poziom wody się podnosi. Gdy jednak osiąga poziom krytyczny, ciśnienie wywierane na naturalny korek staje się tak duże, że natychmiast go udrażnia. To powoduje, że woda ucieka w mgnieniu oka – jak po wyciągnięciu korka z wanny. Wkrótce napełnia się na nowo i tak w kółko: co kilka godzin. Skomplikowany system drenażowy Uciekająca z jeziora woda znika, by następnie zaskakująco pojawić się aż 2,5 kilometra dalej i jako duży strumień dołączyć do rzeki Carey. – Loughareema rozpościera przed nami dynamicznie zmieniający się krajobraz. Zbliżając się do jeziora z ekscytacją zgadujemy, w jakim stanie obecnie się znajduje – mówi w wywiadzie dla „The Geological Society” Paul Wilson, hydrogeolog z British Geological Suvey w Belfaście. – Woda znika w podziemnym systemie drenażowym, o którego szczegółach obecnie wiemy bardzo niewiele – dodaje. Tajemn…

Zrzut-ekranu-2025-09-03-143333-74fde58.png
width: 645
height: 364

Nowy ranking ujawnił najbezpieczniejsze państwa świata. Gdzie życie wciąż płynie spokojnym rytmem?
type: item
date: 2025-08-26T09:50:37.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: bezpieczeństwo
subject: irlandia
subject: islandia
subject: nowa zelandia
subject: ranking
description: W świecie, w którym pokój coraz częściej bywa wyjątkiem, są kraje, które wyłamują się z tego schematu. Trzy z nich pokazują, że bezpieczeństwo może być czymś więcej niż tylko przerwą między konfliktami. To fundament ich codzienności.
encoded: Spis treści: Wzrost konfliktów i militaryzacji na świecie Najbezpieczniejsze miejsce na Ziemi od ponad dekady Od konfliktu do symbolu wspólnoty i spokoju Spokojna przystań na końcu świata Ranking Global Peace Index 2025 W świecie pełnym napięć i globalnych kryzysów istnieją miejsca, które wciąż uchodzą za oazy spokoju. Najnowszy ranking najbezpieczniejszych państw pokazuje, które kraje oferują stabilność. To właśnie tam codzienne życie płynie spokojniej, a poczucie bezpieczeństwa staje się elementem narodowej tożsamości. Wzrost konfliktów i militaryzacji na świecie W 2025 roku świat coraz częściej przypomina mozaikę napięć i konfliktów, a pokój przestaje być oczywistością, stając się raczej wyjątkiem niż normą. Najnowszy Global Peace Index, opracowywany przez Instytut Ekonomii i Pokoju alarmuje, że liczba aktywnych konfliktów osiągnęła najwyższy poziom od zakończenia II wojny światowej. Tylko w ostatnich miesiącach na liście toczących się wojen pojawiły się trzy nowe pozycje, a wiele granic stało się przestrzenią ciągłego napięcia. Rosnące wydatki wojskowe i postępująca militaryzacja to reakcje rządów, które próbują chronić własnych obywateli, ale jednocześnie wzmacniają globalne poczucie zagrożenia. Opublikowany raport GPI obejmuje aż 23 wskaźniki – od liczby zbrojnych starć i poziomu terroryzmu, po wydatki na obronność i wskaźniki przestępczości – a jego tegoroczna edycja ukazuje obraz świata coraz bardziej rozdartego przez przemoc. Równocześnie jednak w publikacji zawarto państwa, które od niemal dwóch dekad nie tylko utrzymują stabilność, ale też konsekwentnie zajmują czołowe miejsca w rankingach bezpieczeństwa. To właśnie one udowadniają, że polityka oparta na dialogu i zaufaniu społecznym może być trwałą strategią przynoszącą realne rezultaty. Mieszkańcy tych krajów twierdzą, że poczucie bezpieczeństwa nie jest dla nich abstrakcją, lecz doświadczeniem obecnym w funkcjonowaniu instytucji, w kulturze współpracy i w relacjach społecznych opartych na wzajemnym sza…

on-f44df98.jpg
width: 4560
height: 2984

Największy grobowiec Irlandii i nowa hipoteza. Do kogo należały rozczłonkowane szczątki?
type: item
date: 2025-06-24T14:10:33.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: grobowce
subject: irlandia
subject: neolit
description: Około 5200 lat temu pięć osób spoczęło w gigantycznym grobowcu komorowym w Newgrange w Irlandii. Do tej pory sądzono, że byli to przedstawiciele elity dynastycznej. Teraz pojawiła się nowa teoria.
encoded: Spis treści: Kazirodcza elita neolitu? Różni, ale równi? W Egipcie nie było jeszcze nawet piramid, a w Wielkiej Brytanii – kamiennego Stonehenge. Ponad 5000 lat temu w odległej neolitycznej Irlandii powstał gigantyczny megalityczny monument zwany Newgrange. Dziś jest wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Budowla składa się z dużego, okrągłego kopca o średnicy około 85 metrów, otoczonego kamieniami ozdobionymi prehistorycznymi rytami. Wewnątrz kopca znajduje się długi na 19 metrów korytarz prowadzący do komory grobowej. Wewnątrz znaleziono szczątki pięciu osób. Do tej pory uważano, że byli to przedstawiciele elity dynastycznej. Kazirodcza elita neolitu? Koncepcję elitarności budowli podważył międzynarodowy zespół badaczy. Naukowcy opublikowali swoje wnioski na łamach „Antiquity”. Z wykonanych wcześniej analiz DNA szczątków ludzkich odkrytych w Newgrange wynikało, że jedna z osób urodziła się z kazirodczego związku. Jednak inni pochowani nie byli ze sobą blisko spokrewnieni. Część z nich miała za to powiązania genetyczne z innymi ludźmi pochowanymi w innych grobowcach megalitycznych. View oEmbed on the source website Te informacje wystarczyły, by wcześniejsi badacze stwierdzili, że wówczas rządziła „kazirodcza dynastia” i społecznościami zarządzała elita. Różni, ale równi? Prof. Jessica Smyth i prof. Neil Carlin z Wydziału Archeologii UCD wskazują, że nie zidentyfikowano żadnych innych kazirodczych związków w neolitycznej Irlandii i Wielkiej Brytanii. Sceptyczni są też jeśli chodzi o rządy elity ponad 5 tysięcy lat temu. – Ludzie zdecydowanie byli wybierani do pochówku w grobowcach korytarzowych – cała społeczność nie trafiała do tych monumentów. Nie znamy jednak powodów tej selekcji i tego, dlaczego uważano ich za wyjątkowych – powiedziała prof. Smyth. Zespół badawczy wykazał, że w pobliskich osadach, zwyczajach żywieniowych lub handlu nie ma żadnych dowodów potwierdzających istnienie elity ekonomicznej lub społecznej. Wszyscy mieszkali w podobnych domostwa…

Low-ResNewgrange-Tjp-Finn-CC-BY-SA-4.0-b4af202.jpg
width: 700
height: 525

Wielka pomyłka archeologiczna. Ta mumia okazała się kobietą bez głowy
type: item
date: 2025-02-25T10:04:33.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: irlandia
subject: mumia
subject: odkrycia archeologiczne
description: Ponad rok temu archeolodzy w Irlandii Północnej odnaleźli bagienną mumię sprzed 2500 lat. Początkowo zidentyfikowali ją jako nastoletniego mężczyznę. Teraz okazuje się, że była to kobieta, a co więcej – że została pozbawiona głowy.
encoded: Spis treści: Mumia nastolatka w rzeczywistości była kobietą Jak zginęła kobieta na bagnach? Mumia wkrótce będzie częścią ekspozycji muzeum w Belfaście W National Geographic Polska w lutym ubiegłego roku opisywaliśmy sprawę znalezienia szczątków człowieka na terenie mokradeł w okolicy wsi Bellaghy. Sprawa została zgłoszona przez osobę prywatną. Na miejsce przyjechała policja wraz z kryminologami, którzy dokonali identyfikacji zwłok. Była to rutynowa procedura, ponieważ początkowa teza zakładała, że to może być ofiara przestępstwa. Szybko się jednak okazało, że zwłoki nie są świeże i założono, że człowiek ten mógł zginąć nawet kilkadziesiąt lat temu. Jednak dalsza analiza wykazała, że są to szczątki z okresu starożytności. Mumia nastolatka w rzeczywistości była kobietą Archeolodzy byli pewni, że ciało należało do mężczyzny w wieku od 13 do 17 lat. Nie udało się jednak ustalić przyczyny śmierci. Badaczy zadziwił wyjątkowo dobry stan zachowania zwłok. Bagienne środowisko „zakonserwowało” szczątki, tworząc z nich swoistą mumię. Umożliwiło to częściowe zachowanie fragmentów skóry, paznokci lewej ręki, paznokci u nóg, a nawet niemal nienaruszonej nerki. Szczątki są datowane na okres od 343 do 1 r. p.n.e., co znaczy, że pochodzą z epoki żelaza. Jednak najnowsze badanie wykazało, że doszło do jednej, aczkolwiek poważnej pomyłki. Okazuje się bowiem, że ciało nie należało do mężczyzny, lecz kobiety, która mogła mieć od 17 do 22 lat. – Analiza osteoarcheologiczna wykazała, że ​​ciało należało do kobiety. Jest to tym bardziej znaczące odkrycie, ponieważ większość zachowanych w bagnach zwłok z tego okresu należało do mężczyzn – napisali w oświadczeniu autorzy. Jak zginęła kobieta na bagnach? Kobieta miała ok. 1,67 m wzrostu. Jej ciało zostało pozbawione głowy, której nie odnaleziono w pobliżu. Nowa analiza wykazała również ślady nacięć na kręgach szyjnych, co sugeruje, że przyczyną śmierci było ścięcie głowy. – Do dekapitacji doszło prawdopodobnie na bagnach. Mogła być to część r…

mumia-bez-glowy-85af528.jpg
width: 970
height: 546

W Irlandii odkryto olbrzymie centrum ceremonialne sprzed kilku tysięcy lat. Pomógł laser
type: item
date: 2024-04-25T14:30:22.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: irlandia
subject: neolit
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pradzieje
subject: Wolny czas
description: Skupisko wielkich obiektów ceremonialnych, wzniesionych kilka tysięcy lat temu przez pierwszych rolników, odkryli archeolodzy w Irlandii. To pierwsze tego typu znalezisko z Zielonej Wyspy.
encoded: W tym artykule: Pierwsi rolnicy byli też „budowlańcami” Laser celuje w Zieloną Wyspę Rytuały sprzed tysięcy lat Miasta Majów ukryte pod gęstą dżunglą, linie okopów z czasów I wojny światowej i wiele innych świadectw po dawnej działalności człowieka możliwe są do wykrycia dzięki rewolucyjnej metodzie. Mowa o lotniczym skaningu laserowym, który wszedł przebojem do światowej archeologii. Ta technika stosująca urządzenia typu LIDAR (ang. Light Detection and Ranging) wykorzystuje emisję impulsów laserowych w stronę Ziemi z nadajnika umieszczonego w latającym obiekcie: samolocie, helikopterze, a coraz częściej dronie. Lotnicze skanowanie umożliwia bardzo dokładną analizę ukształtowania terenu. Dzięki niemu można wykryć bardzo słabo rysujące się w terenie pozostałości po dawnych obiektach. Pierwsi rolnicy byli też „budowlańcami” Pierwsi europejscy rolnicy przynieśli ze sobą nie tylko znajomość uprawy roli i hodowli. W zachodniej Europie zaczęli wznosić również wielkie, podłużne konstrukcje ziemne. Wymagały one zaangażowania dziesiątek, jeśli nie setek osób. Niektóre z nich osiągały długość kilku kilometrów. Tak jest w przypadku pozostałości po wielkich ziemnych „budowlach” z okolicy słynnego megalitu Stonehenge w Anglii. Co ciekawe, obiekty te nie miały praktycznej – z naszego punktu widzenia – funkcji. Służyły odprawianiu rytuałów, a sam fakt ich wznoszenia przyczyniać się miał do tworzenia jednolitej tożsamości grupowej. Laser celuje w Zieloną Wyspę To właśnie dzięki LIDAR-owi udało się dokonać fascynującego odkrycia niedaleko miasta Baltinglass w hrabstwie Wicklow we wschodniej Irlandii. Na łamach prestiżowego czasopisma naukowego „Antiquity” jako najważniejsze znalezisko naukowcy wskazują kilkanaście olbrzymich konstrukcji ziemnych. Składają się na nie pozostałości po rowach i wałach. Wykonano je na szczytach sąsiadujących ze sobą wzgórz. Największy obiekt mierzy kilkaset metrów długości i kilkadziesiąt metrów szerokości. Archeolodzy odnotowali, że nawet jeden obiekt b…

w-irlandii-odkryto-olbrzymie-centrum-ceremonialne-sprzed-kilku-tysiecy-lat-pomogl-laser-d222b9f.png
width: 1200
height: 630

Rekord Guinnessa może pobić każdy. Jednak niektóre pomysły są co najmniej dziwne
type: item
date: 2024-02-04T12:04:03.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: ciekawostki
subject: historia
subject: irlandia
subject: rekordy
subject: rekordy guinnessa
subject: Społeczeństwo
description: Na początku zabawiała bywalców irlandzkich pubów, by z czasem stać się jednym z najbardziej znanych tytułów na świecie. „Księga rekordów Guinnessa” dziś jest wydawana w ponad stu krajach, a łączna sprzedaż wszystkich roczników przekroczyła sto milionów egzemplarzy. Mimo że ukazuje się już od 68 lat, nadal nie brakuje chętnych, którzy chcą zdobyć rekord Guinnessa i tym samym – zyskać światową sławę. Jak to się zaczęło? Poniżej przybliżamy historię słynnego rocznika niezwykłych osiągnięć.
encoded: W tym artykule: Powstanie Księgi rekordów Guinnessa Ile jest rekordów Guinnessa? Czy rekordziści Guinnessa otrzymują wynagrodzenie? Najdziwniejsze rekordy Guinnesa Polskie rekordy Guinnessa „Opowieść o dwóch miastach” Dickensa, „Władca pierścieni” i „Hobbit” Tolkiena czy „Mały książę” Antoine'a de Saint-Exupéry'ego. Każdy z tych tytułów to światowy bestseller, sprzedany w nakładach przekraczających sto milionów egzemplarzy. Robi wrażenie, czyż nie? Warto jednak wspomnieć, że równie poczytnym tytułem, co największe klasyczne dzieła literatury, jest wydawnictwo, które początkowo miało być tylko barową ciekawostką. „Księga rekordów Guinnessa” stanowi rejestr osiągnięć ważnych, zabawnych i całkowicie nieistotnych, ale interesujących. Każdy może zapisać w niej swoje nazwisko. Wystarczy tylko mieć pasję, niezwykłe umiejętności i pozytywnie przejść proces weryfikacji zgłoszenia rekordu. Powstanie Księgi rekordów Guinnessa Co wspólnego ma „Księga rekordów Guinnessa” ze znanym na całym świecie stoutem? Znacznie więcej niż tylko nazwisko autora słynnego piwowara. Gdyby nie browar St. James's Gate Brewery, najbardziej prestiżowy rocznik niezwykłych osiągnięć nigdy by nie powstał. Miał być najdłużej żyjącym psem na świecie. Weterynarze są jednak innego zdania Bobi, czyli najstarszy pies świata, został tymczasowy usunięty z Księgi Rekordów Guinnessa. Wszystko po tym, jak pojawiły się wątpliwości, co do rzeczywistego wieku czworonoga. W 1756 roku Arthur Guinness wydzierżawił browar Leixlip. Trzy lata później wziął w dzierżawę kolejną firmę: St. James's Gate Brewery. To właśnie wtedy zaczął warzyć swoje flagowe piwo o charakterystycznym gorzkim smaku, w którym rozsmakowała się cała Irlandia, a z czasem – cały świat. W 1951 roku na czele firmy stał Hugh Beaver. 10 listopada wybrał się na polowanie, podczas którego wdał się w dyskusję ze swoimi towarzyszami. Gdy nie udało się mu ustrzelić przelatującej siewki złotej, między mężczyznami wywiązał się spór o to, który z łownych ptaków …

rekord-guinnessa-historia-nagrody-i-najciekawsze-fakty-fot-rose-mel-shutterstock-com-8745c29.jpg
width: 4000
height: 2250

Archeolodzy w Irlandii Północnej odnaleźli szczątki zmumifikowane w bagnie. Pochodzą sprzed 2500 lat
type: item
date: 2024-02-01T07:29:22.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: bagna
subject: Edukacja
subject: historia
subject: irlandia
subject: mumia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: prehistoria
description: Na terenie torfowiska w okolicy wsi Bellaghy irlandzka policja odnalazła ludzkie szczątki. Początkowo stwierdzono, że człowiek ten zmarł stosunkowo niedawno. Jednak badania wykazały, że zwłoki mogą mieć nawet 2500 lat.
encoded: W tym artykule: Bagienna mumia w Irlandii Północnej Odkrycie w pobliżu domu noblisty Bagienne mumifikacje w Europie W styczniu władze hrabstwa Derry w Irlandii Północnej otrzymały zgłoszenie o znalezieniu ludzkich szczątków na terenie mokradeł w okolicy wsi Bellaghy. Na miejsce przyjechała policja, a także kryminolodzy, którzy mieli również zidentyfikować zwłoki. Początkowo służby myślały, że ciało ma najwyżej kilkadziesiąt lat. Dalsza analiza wykazała, że nieboszczyk zmarł w starożytności. Bagienna mumia w Irlandii Północnej – Podczas wstępnego badania nie mogliśmy być pewni, ile lat mogą mieć te szczątki. Dlatego przystąpiliśmy do wydobycia ciała, uwzględniając wszelkie procedury, aby nie uszkodzić kości. Chodziło o to, aby zabezpieczyć wszelkie dowody, które pozwoliłby na przeprowadzenie badań DNA na potrzeby potencjalnego dochodzenia – powiedział inspektor Nikki Deehan w rozmowie z Irish Times. Do badań szczątków wezwano również lokalnych archeologów. Sekcja zwłok wykazała, że był to mężczyzna, który w chwili śmierci miał od 13 do 17 lat. Badacze stwierdzili, że przyczyna śmierci pozostaje niejasna. Jednak to, co ich najbardziej zaskoczyło to wyjątkowo dobry stan zachowania zwłok. Bagienne środowisko sprawiło, że szczątki uległy mumifikacji, co pozwoliło na częściowe zachowanie fragmentów skóry, paznokci lewej ręki, paznokci u nóg, a nawet niemal nienaruszonej nerki. Odkrycie w pobliżu domu noblisty Co ciekawe, szczątki zostały odnalezione bardzo blisko domu Seamusa Heaneya. To irlandzki poeta i laureat nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1995 roku. Pisarz znany był ze swoich opowiadań, które poruszały tematy związane ze śmiercią, umieraniem, pamięcią, a często w jego dziełach przewija się metafora przeszłości ukrytej w bagnach. Tak jest np. w wierszu „Człowiek z Tollund”, co jest nawiązaniem do słynnej bagiennej mumii z Tollund. To zmumifikowane zwłoki mieszkańca Półwyspu Jutlandzkiego, który żył ok. IV wieku p.n.e. Zostały odnalezione 6 maja 1950 r. na tor…

bagienna-mumia-7a9e74d.webp
width: 976
height: 549

Księga z Kells to średniowieczne dzieło sztuki sakralnej. Ten ewangeliarz lepiej oglądać, niż go czytać
type: item
date: 2023-06-24T13:02:13.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: biblia
subject: historia
subject: irlandia
subject: książki
subject: Społeczeństwo
subject: średniowiecze
subject: szkocja
description: Księga z Kells to bogato zdobiony iluminowany rękopis zawierający cztery ewangelie. Wyszedł spod rąk trzech anonimowych mnichów, którzy spędzili życie w zimnym, średniowiecznym klasztorze usytuowanym na niemal bezludnej szkockiej wyspie. Ale bogato ilustrowany rękopis nie był przeznaczony do czytania.
encoded: W tym artykule: Szkocka księga dokończona w Irlandii Historia Księgi z Kells Jak napisano Księgę z Kells? Zawartość Księgi z Kells Wyjątkowe ilustracje Księga z Kells nie była przeznaczona do czytania Księga z Kells jest iluminowanym rękopisem religijnym z okresu średniowiecza. Napisana po łacinie, zawiera cztery Ewangelie Nowego Testamentu. Została wykonana około 800 roku przez celtyckich mnichów w klasztorze Kolumbana, położonym na wyspie Iona. Szkocka księga dokończona w Irlandii Iona to maleńka wyspa leżąca na szkockich Hebrydach Wewnętrznych. Od setek lat jest sanktuarium celtyckiego chrześcijaństwa. Wyspa ma trwałe miejsce w historii chrześcijańskiej duchowości i pielgrzymek. Centrum religijnym wyspy jest opactwo Iona, które stoi na miejscu dawnego klasztoru założonego przez św. Kolumbana w 563 roku. Tylko dlaczego księga, która ma ewidentnie szkocki rodowód, jest określana jako pochodząca z Irlandii? Bo Kells mieści się właśnie w Irlandii, około 60 km od Dublina, a nie na szkockich wyspach. A Irlandia dała schronienie mnichom narażonym na śmiercionośne niebezpieczeństwo. Historia Księgi z Kells Od 795 roku wikingowie zaczęli atakować szkocką Ionę. W roku 806 pojedynczy najazd wikingów zakończył się masakrą, w które życie straciło 68 mnichów. Najazdy powtarzały się, aż ci, którzy przeżyli, postanowili opuścić wyspę i przenieśli się do Irlandii i do klasztoru w Kells. Dominującą teorią jest to, że Księga z Kells podróżowała z nimi i prawdopodobnie również została tam ukończona. Pozostała w Kells przez następne osiem stuleci. Właśnie dlatego stała się znana jako Księga z Kells. W 1650 roku, podczas tzw. inwazji Olivera Cromwella na Irlandię, kończącej irlandzką wojnę konfederacką, rękopis został wysłany na przechowanie do Dublina. Wówczas biskup Henry Jones, absolwent i wicekanclerz nobliwej Trinity College, podarował go bibliotece uczelni w 1661 roku. Jest tam wystawiany do dziś. Księga z Kells przechowywana jest w tzw. Starej Bibliotece uczelni, gdzie co roku …

ksiega-z-kells-to-sredniowieczne-dzielo-sztuki-sakralnej-ten-ewangeliarz-lepiej-ogladac-niz-go-czytac-fot-hulton-archive-getty-images-3e82640.jpg
width: 1024
height: 805

Do dziś nie wiadomo, kto wybudował Newgrange. Ta megalityczna budowla w Irlandii wciąż kryje sekrety
type: item
date: 2023-05-01T12:58:04.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: architektura
subject: epoka kamienia
subject: historia
subject: irlandia
subject: Społeczeństwo
description: Newgrange, największy na świecie grobowiec korytarzowy i największy megalit Europy, jest starszy od Piramidy Cheopsa, Stonehenge i kompleksu w Mykenach. Olbrzymi kurhan stał się obiektem zainteresowania badaczy pod koniec XVII wieku i od tego czasu jest najbardziej znanym ze wszystkich irlandzkich stanowisk archeologicznych. Co wiemy na temat tej niezwykłej budowli? Czym jest Newgrange i kto go wybudował? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Czym jest Newgrange? Kto wybudował Newgrange? Co wiadomo o budowli Newgrange? Ciekawostki o grobowcu Newgrange Czy można zwiedzać Newgrange? Do jego budowy użyto ok 200 tys. ton kamienia. Wzniesienie tego imponującego dzieła sztuki prehistorycznej zajęło prawdopodobnie ok. 30 lat. Naukowcy do dziś nie są pewni, w jaki sposób duży materiał kamienny został przetransportowany na miejsce. Zagadek związanych z olbrzymim kopcem Newgrange jest więcej i mimo że aktualny stan wiedzy naukowej pozwala odpowiedzieć na niektóre pytania, to jeszcze więcej wciąż pozostaje w sferze nierozwikłanych tajemnic. Czym jest Newgrange? Ogromny grobowiec został odkryty zupełnym przypadkiem. W 1699 roku miejscowy właściciel ziemski zatrudnił chłopów do wydobycia kamienia. W trakcie wydobycia materiału dostali się do wnętrza komory grobowej. Myśleli wówczas, że natrafili na jaskinię. Poinformowany o tym znalezisku właściciel terenu postanowił sprowadzić tam angielskiego badacza megalitów. Okazało się, że owa jaskinia to nic innego, jak komora grobowa. W latach 1962–1975 prace badawcze nad kopcem prowadził zespół archeologów pod przewodnictwem profesora Briana O'Kelly'ego z Instytutu Archeologii z University College Cork. Zdaniem naukowca, miejsce to miało związek z kultem boga Dagdy, jego żony Boann i syna Oengusa. W mitologii iryjskiej, należeli oni do ludu Tuatha De. Zgodnie z dawnymi wierzeniami, nadludzie obdarzeni niezwykłą mocą mieli opuścić ziemię i przenieść się do magicznych kopców. Badanie przeprowadzone metodą datowania radiowęglowego dowodzi, że Newgrange wybudowano ok. 3200 lat p.n.e. Czyli w czasach, w których człowiek nie dysponował jeszcze metalowymi narzędziami – w epoce kamienia. Budowla ma 85 metrów średnicy, a jego wysokość to 12 metrów. Newgrange to przede wszystkim grobowiec, ale nie ulega wątpliwości, że ta niezwykła budowla pełniła także inne funkcje. Odnalezione wewnątrz czary wskazują, że odbywały się tam także obrzędy i rytuały, co potwierdza duże zn…

newgrange-skad-wziela-sie-ta-tajemnicza-neolityczna-budowla-w-irlandii-fot-deagostini-getty-images-7632444.jpg
width: 1024
height: 698

„W Belfaście przez kraty można podziwiać sąsiadów, jak w klatce”. Wystawa fotografii Mariusza Śmiejka
type: item
date: 2023-04-20T07:03:12.000Z
creator: Iwona El Tanbouli-Jabłońska
subject: Fotografia
subject: National Geographic Site
subject: belfast
subject: fotografia
subject: irlandia
subject: konflikty
subject: patronaty
subject: Wolny czas
subject: wystawa fotografii
description: Wszelkie problemy i napięcia, które są tutaj codziennością, zamiatane są przez rządzących pod dywan – mówi Mariusz Śmiejek. Wystawę jego fotografii będzie można oglądać w Poznaniu od 19 maja.
encoded: W tym artykule: Konflikt w Irlandii Północnej W Belfaście mury oddzielają katolików i protestantów Czy dojdzie do zjednoczenia Irlandii? Iwona El Tanbouli-Jabłońska: Mieszkasz w Belfaście, ile już lat? Mariusz Śmiejek: Do Belfastu trafiłem pierwszy raz latem 2010 r. Dzięki kontaktom z Aleksandrą Łojek, autorką książki „Belfast. 99 ścian pokoju” spotkałem się tam z członkami nielegalnych brytyjskich grup paramilitarnych, do niedawna uważanych za terrorystyczne. Wtedy żywo zainteresowałem się historią konfliktu w Irlandii. Rok później mieszkałem już w Belfaście. Konflikt w Irlandii Północnej Na czym polega ten konflikt? Żeby zrozumieć podłoże konfliktu, trzeba się cofnąć w historii do czasu zajęcia Irlandii przez Wilhelma III Orańskiego w 1690 r. po bitwie nad rzeką Boyne. Irlandia, jako jedna z kolonii brytyjskich, podkreślała wielkość i znaczenie Anglii w Europie i na świecie, niczym trofeum. Miała również bardzo ważne znaczenie strategiczne w obronie przed Napoleonem. Anglicy, umacniając obronę na całym wybrzeżu zachodnim wyspy, ochronili się przed przejęciem Irlandii przez Napoleona, który chciał wesprzeć Irlandczyków i pozbyć się Anglików z wyspy już w XVIII w. Paradoksem jest to, że większość Brytyjczyków w Irlandii Północnej to nie Anglicy, tylko rdzenni Szkoci (Ulster Scots). Anglicy po przejęciu kontroli nad Szkocją i klęsce głodu zmusili Szkotów do zasiedlania tych terytoriów. Czy jest to konflikt czysto religijny, czy chodzi o coś więcej? Religia to jeden z najskuteczniejszych argumentów, który używany jest do dziś. Większym problemem jest tożsamość lub raczej jej utrata. Wielcy tego świata perfekcyjnie żonglują tym pojęciem, by osiągnąć swój cel. Ulsterscy Szkoci w Irlandii Północnej stracili znaczenie w Wielkiej Brytanii i traktuje się ich jako najniższą klasę społeczną w kraju, w którym piętnuje się ludzi ze względu na ich pochodzenie. Wszelkie problemy i napięcia, które są tutaj codziennością, zamiatane są przez rządzących pod dywan. Narastający krzyk l…

01-mlody-lojalista-w-dzielnicy-the-village-czesci-kontrolowanej-przez-nielegalna-grupe-paramilitarna-ulster-defence-association-f0c1800.jpg
width: 2000
height: 1333

W Dzień Świętego Patryka Irlandczycy zielenieją z radości. Oto historia świętego
type: item
date: 2023-03-07T10:34:58.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: dublin
subject: irlandia
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Dzień Świętego Patryka to święto narodowe i religijne w Irlandii. Dzięki hucznym, zielonym tradycjom jest znane i obchodzone na całym świecie.
encoded: W tym artykule: Kim był święty Patryk? Jak obchodzi się Dzień Świętego Patryka? Loty z Polski do Dublina Dzień Świętego Patryka wywodzi się z Irlandii i właśnie tam jest obchodzony najhuczniej. Wszędzie pełno przebranych na zielono imprezowiczów. W nadmiarze leje się zielone piwo, a celtycka muzyka podrywa do podskoków nawet tych, którzy jeszcze nie czują, że chcą tańczyć. W ciągu dnia przez Dublin przechodzą parady i odbywają się festiwale. Na ulicach można spotkać skrzaty i nie tylko. Im bardziej kreatywne przebrania, tym lepiej. To narodowe święto jest dniem wolnym od pracy. Wszystko oczywiście na cześć świętego Patryka – patrona Irlandii. Święty zasłużył się tym, że nawrócił mieszkańców kraju na chrześcijaństwo. Robił to przy pomocy trójlistnej koniczyny (tłumaczył na niej istotę Trójcy Świętej), która do dziś jest symbolem święta. Kim był święty Patryk? Zacznijmy od początku. Święty Patryk, a właściwie Succat, żył na przełomie IV i V w. Urodził się w Wielkiej Brytanii. W wieku 16 lat został porwany przez irlandzkich najeźdźców. W Irlandii przez 6 lat żył w niewoli, pracując jako pasterz. W tym czasie żarliwie się modlił i śnił o ucieczce do rodzinnego kraju. Po wyzwoleniu i dostaniu się do Galii przyjął święcenia kapłańskie. Kiedy miał wracać do Wielkiej Brytanii, usłyszał we śnie, że powinien popłynąć do Irlandii i tam nawracać ludzi. Miał wiele wątpliwości, ale ostatecznie poszedł za wezwaniem Boga. Od czasu św. Augustyna z Hippony żaden duchowny nie obnażył swojej duszy, tak jak robił to Patryk w swoich pismach. Był człowiekiem bardzo pokornym, nieustannie dziękującym Stwórcy za to, że wybrał go na narzędzie, dzięki któremu rzesze czczące „bożki i rzeczy nieczyste” stały się „ludem Bożym”. Prawda o świętym Patryku Świętego Patryka nie należy mylić z Palladiusem, wysłanym przez papieża Celestyna I w 431 r. Był on „pierwszym biskupem Irlandczyków wierzących w Chrystusa”. Jeszcze przed końcem VII w. Święty Patryk obrósł wieloma legendami. Według jednej z nich u…

dzien-swietego-patryka-w-irlandii1-f9dfd5a.jpg
width: 960
height: 540

Ciekawostki o Irlandii – poznaj najciekawsze informacje o życiu w Irlandii
type: item
date: 2022-11-13T10:03:09.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ciekawostki
subject: europa
subject: irlandia
subject: Travel
subject: wyspy
description: Irlandia to miejsce, któremu nie można odmówić niepowtarzalnego uroku. Co należy wiedzieć na temat tego miejsca? Z czego słynie Irlandia? Ciekawostki i zaskakujące fakty na temat tego pięknego kraju wymieniamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Ciekawostki o kulturze Irlandii Ciekawostki o edukacji w Irlandii Ciekawostki o kuchni irlandzkiej Ciekawostki o zwiedzaniu Irlandii Ciekawostki geograficzne o Irlandii Ciekawostki historyczne o Irlandii Inne ciekawostki o Irlandii Niewielkie nastrojowe miasteczka, malownicze klify, zielone wzgórza i zdające się ciągnąć bez końca łąki. Warto poznać nieco bliżej ten niezwykły kraj, tym bardziej, że skrywa on w sobie wiele intrygujących ciekawostek. Wielu osobom Irlandia bardziej kojarzy się z emigracją zarobkową niż z wyjazdami turystycznymi. Niesłusznie, bo Zielona Wyspa to fascynujące miejsce, które urzeka na wiele sposobów. Unikatowa kultura, barwna, momentami trudna historia, wspaniała kuchnia, wyśmienite walory naturalne. To wszystko maluje obraz niezwykłego kraju, który przedstawiamy w zestawieniu najbardziej intrygujących ciekawostek. Ciekawostki o kulturze Irlandii Jak zwiedzić Irlandię w trzy dni i nie zwariować? Będzie intensywnie, ale niedrogo Będzie trekking, będzie czas na uroki miasta i mocne piwo. Szybko, ale nie byle jak. Zapraszamy do poznania Irlandii w przyspieszonym tempie. Irlandia to kraj o niezwykle bogatej kulturze, w której nie brakuje ciekawych mitów, uwielbienia muzyki i lokalnych trunków. Św. Patryk, patron Irlandii, który według legendy ma sądzić mieszkańców tego kraju w dniu sądu ostatecznego, nie był Irlandczykiem, a Rzymianinem. Zgodnie ze starą tradycją, 29 lutego to Irlandki oświadczają się swoim mężczyznom. Zgodnie z tamtejszą legendą, św. Brygida miała poprosić św. Patryka, by owego dnia odwrócił klasyczne role. Ten niezwykły zwyczaj został zapoczątkowany w V w. Od tamtej pory Irlandki co 4 lata mogą oświadczać się swoim ukochanym bez obawy, że zostaną wyśmiane. Irlandczycy nie świętują tłustego czwartku, ale obchodzą dzień naleśnika. W ostatni dzień karnawału, tuż przed wielkim postem, mieszkańcy tego kraju zajadają się naleśnikami, jak wskazuje sama nazwa tego święta. Irlandia znajduje się w ścisłej czołówce krajó…

ciekawostki-o-irlandii-poznaj-najciekawsze-informacje-o-zyciu-w-irlandii-fot-igor-russak-sopa-images-lightrocket-via-getty-images-e3a738d.jpg
width: 1024
height: 683

Wyspy Aran – irlandzki Dziki Zachód
type: item
date: 2022-06-30T07:06:24.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: irlandia
subject: podróże
subject: porady w podróży
subject: Travel
description: Dzikie krajobrazy, białe domki i ciepłe swetry z dzianiny. Położone przy zachodnim wybrzeżu Irlandii Wyspy Aran nie przestają zachwycać.
encoded: W tym artykule: Na końcu świata Wyspy Aran – jak się dostać? Wyspa Inis Mór Wyspa Inis Meáin Wyspa Inis Oírr Śladami języka irlandzkiego Irlandia – Jak dolecieć Wyspy Aran – Top 9 atrakcji Wyspy Aran – co zjeść Wyspy Aran – Informacje praktyczne Trzy niewielkie wyspy Inis Mór, Inis Meáin i Inis Oírr są oddalone o zaledwie 50 kilometrów i jakieś półtorej godziny podróży promem na zachód od miasta Galway w zachodniej Irlandii. Lokalni mieszkańcy, którzy jako jedni z ostatnich w tym kraju na co dzień wciąż chętniej posługują się językiem irlandzkim niż angielskim, lubią mawiać, że Wyspy Aran to ostatni ląd na zachodzie Europy. Dalej jest już tylko Ameryka. Na końcu świata Pejzaż Wysp Aran jest poprzecinany charakterystycznymi kamiennymi murami, co jest stałym elementem zachodnioirlandzkiego pejzażu. Warto się tam jednak wybrać nie tylko dla dzikich krajobrazów, ale przede wszystkim z powodu bogatej celtyckiej kultury. W tym jednym z europejskich „końców świata” mogła się ona rozwijać nie niepokojona przez stulecia. Każdego roku Wyspy Aran odwiedzają tysiące turystów, dla których coraz częściej jest to jeden z punktów obowiązkowych podczas wizyty w Irlandii. Trzy wyspy przyciągają również pisarzy, artystów i poetów, którzy na Aran poszukują autentycznej, wiejskiej Irlandii. Eric Newby, zmarły w 2006 roku autor powieści podróżniczych, określił Wyspy Aran „cudem świata zachodniego, nie tylko Irlandii”. Wyspy Aran – jak się dostać? Dotarcie na wyspy z zachodniego wybrzeża Irlandii nie jest trudne. Najprostszym środkiem transportu jest prom, który odpływa codziennie przez cały rok z miasteczka Rossaveal/Ros a Mhíl w pobliżu Galway. Od marca do października kursuje również prom z Doolin w hrabstwie Clare. Wyspy mają również własne niewielkie linie lotnicze Aer Arann. Samoloty odlatują 4 razy dziennie z lotniska w Inverin i latają na każdą z trzech wysp. Sam lot trwa zaledwie 8 minut. Za bilet w dwie strony trzeba zapłacić około 40 EUR. Wybierając się na Wyspy Aran, nie należ…

wyspy-aran-92f7972.jpeg
width: 1024
height: 683

Archeolodzy odnaleźli grobowce ponad 65 brytyjskich monarchów. Mogą być związani z legendą o Królu Arturze
type: item
date: 2022-03-28T14:02:20.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: irlandia
subject: kornwalia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: Społeczeństwo
subject: średniowiecze
subject: Travel
subject: walia
subject: wielka brytania
subject: Wolny czas
description: Według najnowszych badań, grobowce odnalezione na Wyspach Brytyjskich należały do brytyjskich królów, ich rodzin oraz bardzo wpływowych osób. Naukowcy twierdzą, że pochodzą z tak zwanych Wieków Ciemnych, czyli okresu średniowiecza od końca V w do połowy X w wieku naszej ery.
encoded: W tym artykule: Naukowcy odnaleźli co najmniej dwadzieścia kompleksów pogrzebowych W V wieku Wielką Brytanię podbijały plemiona anglosaskie Miejsca pochówku królów znajdują się tam, gdzie niegdyś rządził Król Artur Grobowce Brytów były dużo bardziej skromne niż grobowce Anglosasów Po analizie tysięcy grobowców z V wieku, naukowcy dostrzegli pewne nieznaczne różnice Nowe badania zostały opublikowane w czasopiśmie naukowym "Journal of the Royal Society of Antiquaries of Ireland". Naukowcy opisali w nich odnalezienie grobowców, w których pochowano królów i ich rodziny z czasów wczesnego średniowiecza. Archeolodzy są przekonani, że odkrycie jest przełomem, które rzuca nowe światło na naszą wiedzę i zrozumienie tego okresu historycznego na Wyspach Brytyjskich. Naukowcy odnaleźli co najmniej dwadzieścia kompleksów pogrzebowych Badaczom udało się zidentyfikować co najmniej dwadzieścia kompleksów grobowych, w których mieli zostać pogrzebani królowie i królowe. W każdym z nich znajdowało się maksymalnie pięć grobów. Wstępna analiza wykazała, że pochodzą z V i VI wieku. W katedrze Notre-Dame znaleziono grobowce i kompletny ołowiany sarkofag. Odkrycie o „nadzwyczajnej wadze naukowej” W czasie prac rekonstrukcyjnych w paryskiej katerze Notre-Dame archeolodzy natrafili na niezwykłe znalezisko. W samym środku budowli pod podłogą odkryto kilka grobowców i nienaruszony sarkofag... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/w-katedrze-notre-dame-znaleziono-grobowce-i-kompletny-olowiany-sarkofag-odkrycie-o-nadzwyczajnej-wadze-naukowej-fot-magdalena-salik-f5414ca.jpeg" width="933" height="700" alt="W katedrze Notre-Dame znaleziono grobowce i kompletny ołowiany sarkofag. Odkrycie o „nadzwyczajnej wadze naukowej” (fot. Magdalena Salik)" title="W katedrze Notre-Dame znaleziono grobowce i kompletny ołowiany sarkofag. Odkrycie o „nadzwyczajnej wadze naukowej” (fot. Magdalena Salik)" /> To okres w historii Wielkiej Brytanii, o którym wiadomo niewiele, ze w…

tintagel1-9a1a3c6.jpeg
width: 2121
height: 1414

Traveler 8/21
type: item
date: 2021-07-17T09:37:21.000Z
creator: Michał Janowski
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: cork
subject: elfy
subject: irlandia
description: Morze Śródziemne – centrum świata
encoded: Tym w czasach antycznych było Morze Śródziemne, którego nazwa pochodząca od mediterraneus właśnie to po łacinie oznacza. Panujący tu klimat z łagodnymi deszczowymi zimami i suchym latem jest i był idealny dla wegetacji roślin, a te od zawsze stanowiły podstawę naszego dobrobytu i rozwoju – bo najzdrowsza dla nas dieta oparta na oliwie, świeżych warzywach, owocach i rybach to przecież dieta śródziemnomorska. Nic więc dziwnego, że właśnie wokół tego morza narodziły się jedne z najwspanialszych cywilizacji świata, żeby wspomnieć tylko te największe: egipską, grecką czy rzymską. Tu krzyżowały się szlaki kupieckie, kwitły nauka, sztuka, rodziły się idee, jak chociażby demokracja, czy wielkie monoteistyczne religie, które stworzyły podwaliny wszystkiego, co znamy, a na czym zbudowana została nasza tożsamość i czym się zachwycamy. Morze Śródziemne łączy 22 kraje, jego linia brzegowa liczy aż 46 tys. km, jest na nim ponad 3,3 tys. wysp i należy ono do jednego z najbardziej kulturowo zróżnicowanych i fascynujących miejsc na ziemi. Dlatego od zawsze było najchętniej odwiedzanym przez turystów miejscem na świecie – kiedy zbliżają się wakacje, nasze myśli automatycznie kierują się ku temu regionowi, jego niekończącym się plażom, pysznej kuchni, niezapomnianym zachodom słońca, idealnej temperaturze wody i wspaniałym atrakcjom. Pewnie już zastanawiacie się, co wybrać: Egipt, Turcję, Maroko, Francję, Hiszpanię, a może Włochy albo Słowenię? Podpowiedzią, mamy nadzieję, będzie to wydanie Travelera.

traveler-8-21-050d4d1.png
width: 655
height: 843

Zapłakana deszczem wyspa na obrzeżach Europy? Tylko pozornie. Zobacz, czym przyciąga Irlandia
type: item
date: 2021-04-19T09:46:36.000Z
creator: Zuzanna O'brien
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: atrakcje
subject: irlandia
subject: Travel
subject: wiosna
description: Zieleń, celtyckie legendy, dzikie krajobrazy, gościnność i poczucie humoru.
encoded: W tym artykule: Po lepsze życie W krainie legend Uwaga, przejście dla skrzatów! Plan zwiedzania Dublina wylądował w koszu już pierwszego dnia. Zakładał pikniki w Phoenix Park i na St Stephen’s Green, przechadzanie się po centrum miasta i nad rzeką Liffey. Gapienie się na ludzi na Grafton Street. I może jeszcze chrupanie ryby z frytkami na nadbrzeżu w Dún Laoghaire z widokiem na przypływające promy. Nic z tego. Siekący poziomo deszcz zagonił mnie do Kilmainham Gaol – dawnego więzienia, w którego murach gnili i rzezimieszki, i bojownicy o wyzwolenie spod angielskiej okupacji. W Muzeum Pisarzy – w końcu Dublin to miasto literatury – czytałam listy George’a Bernarda Shawa, podziwiałam chusteczkę do nosa Jamesa Joyce’a i kaligrafię Oscara Wilde’a. A pod Numerem Dwudziestym Dziewiątym, w muzeum na Lower Fitzwilliam Street, dowiedziałam się, jak wyglądał mieszczański dom dubliński na przełomie XVIII i XIX w. Schronienie przed żywiołami znalazłam też w bibliotece Trinity College. Kto nie chciałby rzucić okiem na słynną Księgę z Kells – kapiący od iluminacji manuskrypt, który ma ponad 1200 lat? Ale teraz, choć nasycona kulturą i historią, siedziałam ponura w pubie i liczyłam krople goniące się po oknie. Czy naprawdę czeka mnie dwutygodniowa podróż w strugach deszczu? Następnego dnia nie mogłam uwierzyć własnym oczom, byłam nawet w stanie uwierzyć, że jestem w innym kraju. Takim, w którym niebo ma kolor intensywnego lazuru, a zieleń oślepia soczystością. Glendalough w hrabstwie Wicklow, do którego dotarłam po godzinie od wyruszenia z Dublina, wyglądało jak lakierowana pocztówka. Szare ruiny zakonów z VI w., celtyckie krzyże i okrągła wieża, w której mnisi szukali schronienia przed najeźdźcami, kontrastowały ze szmaragdem łąk i okolicznych wzgórz. Nieopodal szumiał strumyk, znad którego przepłoszyłam czaplę. Oprócz mnie po ruinach snuła się tylko para japońskich turystów. Po lepsze życie Kierując się na południe, ruszyłam dalej wynajętym samochodem przez interior. Z pozoru nud…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a93cab61d1b987aaab30cce6e62daf20cb8a54dc-647cb76.jpeg
width: 5200
height: 3467

Prywatna wyspa u wybrzeży Irlandii sprzedana za 6 mln USD. Właściciel nawet jej nie odwiedził
type: item
date: 2021-01-04T11:48:11.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Dom
subject: irlandia
subject: Travel
subject: wyspy
description: Horse Island – prywatna wyspa u wybrzeży Irlandii, szczycąca się trzema plażami, siedmioma domami i dziką zielenią, została zakupiona za ponad 6,3 miliona dolarów przez anonimowego nabywcę. Co ciekawe nowy właściciel nawet nie pofatygował się, żeby odwiedzić wyspę osobiście przed zakupem, a jedynie obejrzał ją na wideo.
encoded: 64-hektarowa wyspa Horse Island została sprzedana w transakcji on-line. Większość negocjacji odbywała się przez WhatsApp, a potencjalny kupiec obejrzał nowy nabytek jedynie przez internetowe połączenie wideo. – Horse Island to wyjątkowa oferta będąca naszym trofeum. Pozyskanie ziemi i jej sprzedaż on-line w czasie epidemii COVID-19 było wyzwaniem, więc oczywiście jesteśmy zachwyceni wynikiem – tak sprzedaż wyspy komentuje Thomas Balashev, założyciel i dyrektor generalny agencji nieruchomości Montague Real Estate, która dokonała transakcji. Agencja nie ujawniła, kto kupił wyspę i wszystkie znajdujące się na niej zabudowania. Wiadomo jedynie, że jest to milioner (co nie jest zaskoczeniem) pochodzący najpewniej z Europy. 6,3 mln dolarów, czyli blisko 25 mln złotych – tyle za cały kompleks zapłacił nowy właściciel. Nie mógł obejrzeć wyspy przed zakupem w związku z epidemią koronawirusa. Balashev podkreśla jednak, że obecnie takie przeszkody nie powstrzymują najbogatszych przed kupowaniem odległych terenów. Agencje nieruchomości zajmujące się tego typu prestiżowymi transakcjami przyznają, że trwająca pandemia odnowiła „modę na prywatne wyspy” – podaje CNN Travel. Brokerzy i eksperci z branży turystycznej twierdzą, że od marca potencjalni nabywcy i najemcy na całym świecie wykazują zwiększone zainteresowanie lokalizacjami mogącymi służyć jako luksusowe miejsce odosobnienia. View oEmbed on the source website – To podkreśla trend, który staje się coraz bardziej widoczny w miarę odczuwania wpływu COVID-19 i poszukiwania nieruchomości lub gruntów w odległych lokalizacjach – mówi Alex Robinson z biura nieruchomości Knight Frank, które również było zaangażowane w sprzedaż wyspy. Domy, molo, lądowisko Horse Island jest położona na południowy zachód od Irlandii. Na jej terenie znajduje się kilka budynków mieszkalnych i gospodarczych. Łącznie znajduje się w nich 15 sypialni, niektóre są dwuosobowe. Główny dom jest całkowicie wykończony, posiada kuchnię, jadalnię, przestronny salon…

horse-island-3c7a6d2.jpeg
width: 1600
height: 898