National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-03T13:59:46.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Kobieta, która zmieniła bieg historii. Bez niej Czyngis-chan nie zdobyłby świata
items: Co naprawdę działo się w Polsce w 1670 roku? Z nami poznasz tło historyczne przygód Adamczewskich
items: To było jedno z największych afrykańskich imperiów. Dziś jest niemal zupełnie zapomniane
items: W epoce żelaza mężowie przeprowadzali się do domów żon. Wskazują na to badania DNA
items: Królowa Wiktoria była ulubienicą Brytyjczyków. W dzienniku opisała noc poślubną z Albertem
items: Ten rzymski fort na obrzeżach imperium pojawiał się i znikał. Archeolodzy odkryli jego zagadkę
items: Bociany są w Polsce od zawsze? Naukowcy już wiedzą, kiedy pojawiły się u nas po raz pierwszy
items: Niezwykłe znalezisko sprzed 2 tys. lat. W Niemczech odkryto sandał rzymskiego legionisty nabijany gwoździami
items: Polacy „podsłuchali” Brutusa po zamachu na Juliusza Cezara. Co usłyszeli?
items: Wspaniałe stulecia Turków. Zbudowali ogromne Imperium Osmańskie, ale zgubiła ich tolerancja
items: Rozkwitające miasto, które miało nie istnieć. Archeolodzy odkryli perłę Cesarstwa Rzymskiego
items: Niezwykłe znalezisko w starożytnym rzymskim mieście. Tysiące pieczęci zabezpieczających ważne dokumenty
items: W Serbii odkryto rzymski magiczny artefakt, który chronił przed złem. Miał falliczny kształt
items: Juliusz Cezar miał wielkie ambicje, talenty i bezwzględność. Dzięki nim przeobraził rzymskie imperium
items: Mehmed II wprowadził druzgocące prawo. Wszystko z obawy o władzę
items: Imperium Achemenidów: jak powstała jedna z największych potęg starożytnego świata?
items: Senat rzymski: 10 wieków ekskluzywnego klubu władzy
items: Stambuł – historia miasta, które było stolicą Cesarstwa Bizantyjskiego i Imperium Osmańskiego
items: To pierwszy dowód na praktykowanie buddyzmu w Imperium Rzymskim. Znalezisko ma ponad 2 tys. lat
items: Persja była niegdyś ogromnym imperium, dbającym o podbite ludy. Nie uchroniło jej to przed upadkiem
items: To dlatego wielkie imperium Hetytów upadło. Naukowcy w końcu odkryli przyczynę
items: Dlaczego Hunowie zaatakowali Cesarstwo Rzymskie? Nie chodziło o zdobycie złota i bogactwa
items: Osiągnięcia starożytnego Rzymu. Co pozostawili po sobie antyczni Rzymianie?
items: W Wielkiej Brytanii odnaleziono skarb antycznych Rzymian. Na monetach wybito wizerunek pierwszego rzymskiego cesarza
items: Jak smakowało wino starożytnych Rzymian? Amfory znalezione w Morzu Tyrreńskim mogą pomóc rozwiązać tę zagadkę

Kobieta, która zmieniła bieg historii. Bez niej Czyngis-chan nie zdobyłby świata
type: item
date: 2025-11-03T13:58:59.000Z
creator: A.R. Williams
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: azja
subject: azja środkowa
subject: historia
subject: imperium
subject: mongolia
subject: średniowiecze
subject: Wolny czas
description: Czyngis-chan nie byłby tym, kim był, gdyby nie Börte – jego pierwsza i najważniejsza żona. To ta kobieta odegrała kluczową rolę drodze Chyngis-chana do władzy i budowy jednego z najpotężniejszych imperiów w historii ludzkości.
encoded: Spis treści: Czyngis-chan i Börte: jak kobieta u boku wodza wpłynęła na kształt Imperium Mongołów? Börte – kim była pierwsza dama Imperium Mongolskiego? Walka o kobiety, zemsta i narodziny imperium Czyngis-chana Wpływowe kobiety w Imperium Mongołów: rola żon i matek władców Sprytna strategia Börte: jak głos żony Czyngis-chana wpływał na decyzje imperium Kobiety w Imperium Mongolskim: ciche filary potęgi stepowego imperium W historii Mongolii wiele mówi się o brutalnych wojnach, ekspansji imperium i bezwzględnym przywództwie Czyngis-chana. Rzadziej jednak wspomina się o kobietach, które stały za jego sukcesem – a jedną z najważniejszych była właśnie Börte. Jej obecność, decyzje i lojalność miały bezpośredni wpływ na rozwój potęgi mongolskiego władcy Czyngis-chan i Börte: jak kobieta u boku wodza wpłynęła na kształt Imperium Mongołów? Czyngis-chan (1162–1227) pozostaje jedną z najbardziej ikonicznych postaci w historii ludzkości. To właśnie on zjednoczył rozproszone mongolskie plemiona koczownicze, tworząc z nich jednolite, wojownicze państwo, które w krótkim czasie podbiło ogromne połacie Eurazji – od wybrzeży Pacyfiku aż po brzegi Morza Adriatyckiego. Dzięki jego dowództwu i strategii powstało jedno z największych imperiów w historii świata. Jednak wielkość Czyngis-chana nie była dziełem jednej osoby. W rzeczywistości władca nie rządził samotnie. Kluczową postacią u jego boku była jego główna żona Börte, poślubiona jeszcze zanim objął władzę. Uznawana za pierwszą „cesarzową” Mongolii, Börte odegrała istotną rolę w politycznym umacnianiu władzy swojego męża, szczególnie w pierwszych latach budowy imperium. Jej pochodzenie z wpływowego rodu Onggirat zapewniło Czyngis-chanowi cenne sojusze polityczne. Co więcej, Börte była matką jego czterech synów, z których każdy odegrał ważną rolę w dziedziczeniu i ekspansji imperium. Nie była jedynie symboliczną figurą – pełniła funkcje zarządcze, reprezentowała chana podczas jego nieobecności i miała wpływ na decyzje dynastyczne. …

czyngis-chan-na-tronie-GettyImages-142086732-05e6cd2.jpg
width: 3415
height: 2575

Co naprawdę działo się w Polsce w 1670 roku? Z nami poznasz tło historyczne przygód Adamczewskich
type: item
date: 2025-09-18T14:38:20.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Historia
subject: Lifestyle
subject: historia
subject: historia polski
subject: imperium
subject: królowie
subject: serial
description: Kolejny sezon „1670” bije rekordy popularności na Netflixie, a wiele osób ocenia serial jako najlepszą polską produkcję komediową ostatnich lat. Przygody Jana Pawła Adamczewskiego to jednak nie tylko okazja do śmiechu, ale także zainteresowania się historią Polski XVII wieku. Tło historyczne serialu jest bardzo ciekawe i warto je poznać, by móc docenić „smaczki” ukryte w produkcji.
encoded: Spis treści: Król Polski w 1670 roku, czyli kto panował nad Janem Pawłem „Pokolenie traumy potopu szwedzkiego” Relacje z Imperium Osmańskim, czyli dokąd polska szlachta jeździła na wakacje? Barok, sarmaci i polska wieś Pełen śmiechu i żartów serial „1670” rozgrywa się w gorącym okresie w historii Polski. Dla Rzeczypospolitej XVII wiek to stulecie wojen: nasz kraj uwikłany był w konflikty z niemalże wszystkimi sąsiadami, a wiele części królestwa zostało zniszczone. A zamawiano przecież pomyślność dla Polski! Wojny miały bezpośredni wpływ na losy polskiej szlachty epoki baroku, które sportretowane są w serialu. Co warto wiedzieć? Przygotujcie się na drobne spojlery. Król Polski w 1670 roku, czyli kto panował nad Janem Pawłem Główną osią 2. sezonu serialu są dożynki królewskie, na których ma pojawić się sam monarcha. Kto rządził w tym czasie Rzeczpospolitą? Ponad 80-letnie panowanie pochodzących ze Szwecji Wazów zakończyło się w 1668 roku, kiedy abdykował a następnie zmarł Jan II Kazimierz Waza. Nie cieszył się on dużą popularnością, a jego rządy przypadły na czas brutalnych wojen z Kozakami, Moskwą czy potopu szwedzkiego wynikającego między innymi ze sporów dynastycznych wewnątrz rodziny Wazów. W 1670 królem Polski jest Michał Korybut Wiśniowiecki – polski król, magnat wybrany na zasadzie wolnej elekcji i jednocześnie według historyków jeden z najgorszych monarchów w historii Polski. Jego panowanie to czas wewnętrznej anarchii szlachty – co możemy zobaczyć w serialu – a także wielkiej wojny z Imperium Osmańskim. Zginął przedwcześnie w 1673 roku, przygotowując się do zerwania traktatu pokojowego z Turkami. „Pokolenie traumy potopu szwedzkiego” Sam Jan Paweł Adamczewski mówi w serialu, że pochodzi z „pokolenia traumy potopu szwedzkiego”. Nie da się ukryć, że na szlachcicach epoki baroku wojna ze Szwedami odcisnęła wyraźne piętno. Brutalny najazd Skandynawów dowodzonych przez króla Karola X Gustawa (również Wazę) rozpoczął się w 1655 roku i zakończył pełnym sukcesem. Szw…

FABRIC-KOLAZ-32-2-023537e.jpg
width: 2700
height: 1800

To było jedno z największych afrykańskich imperiów. Dziś jest niemal zupełnie zapomniane
type: item
date: 2025-02-04T14:10:25.000Z
subject: Historia
subject: afryka
subject: historia
subject: imperium
description: Stolica imperium Songhaj była kosmopolitycznym ośrodkiem handlowym położonym nad rzeką Niger. Jego bezwzględni władcy dysponowali potężną flotą czterystu łodzi. Co dziś wiemy o tym zapomnianym afrykańskim mocarstwie?
encoded: Spis treści: Stolica zapomnianego imperium Sonni Ali i walka o władzę Koniec wielkiego afrykańskiego władcy Najwcześniejsza wzmianka o królestwie Songhaj pojawia się w pismach Ahmada al-Jakubiego, uczonego z IX wieku. Opisywał on niewielkie nadrzeczne państwo, którego głównym ośrodkiem było handlowe miasto Gao, położone w regionie, w którym piaski Sahary spotykały się z zielenią zalewowej równiny Nigru. Na obrzeżach Gao znajduje się wielka piaszczysta „wydma różana”, którą od czasów starożytnych uważano za siedlisko czarnoksiężników. Mimo że Songhaj dokonał oficjalnej konwersji na islam już w 1019 roku, społeczeństwo Gao nadal zachowywało głęboki związek kulturowy ze starymi zwyczajami. Stolica zapomnianego imperium Miasto było kosmopolitycznym ośrodkiem handlowym, w którym wymieniano miejscowe towary – orzechy kola, złoto, kość słoniową, niewolników, olej palmowy i cenne gatunki drewna – na sól, tekstylia, broń, konie i miedź. Jako środka wymiany oprócz złota czasami używano muszli kauri – gatunku ślimaków morskich – traktowanych jak pieniądz. Służyły one temu samemu celowi co złoto. Były tak piękne, że powszechnie ich pożądano, i na tyle rzadkie, że ich posiadanie stanowiło bezpieczny sposób lokowania środków. Sonni Ali wstąpił na tron w 1484 roku i władał Songhajem ze swojej stolicy, Gao. Za jego panowania nastąpiła bezprecedensowa ekspansja tego małego królestwa, które rozszerzyło swój zasięg terytorialny poza największy obszar malijskiego imperium. Ali został zapamiętany w bardzo różny sposób przez dwie części społeczeństwa Songahju, o których była mowa wcześniej. W ustnej tradycji afrykańskich griotów występuje on jako Ali Ber, czyli Ali Wielki – silny, mądry człowiek, który posiadł magiczne moce, pierwszy w historii cesarz Songhaju. W kronikach spisanych przez muzułmańskich uczonych Ali jest jednak przedstawiony jako okrutny i despotyczny władca. Sonni Ali i walka o władzę Po przejęciu władzy Ali wyruszył na wojnę i był zdeterminowany, by zmodernizować i zreo…

imperium-songhaj-de4326d.png
width: 1200
height: 630

W epoce żelaza mężowie przeprowadzali się do domów żon. Wskazują na to badania DNA
type: item
date: 2025-01-16T15:40:02.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: archeologia
subject: celtowie
subject: dna
subject: imperium
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytny rzym
subject: wielka brytania
description: U Celtów zamieszkujących Brytanię dwa tysiące lat temu, w epoce żelaza, to mężczyźni przenosili się po ślubie do rodzin swoich małżonek. Badania DNA wykazały, że w plemionach celtyckich kobiety zajmowały ważne miejsce w sieciach społecznych i nie były spychane na margines.
encoded: Spis treści: Co wiemy o znaczeniu kobiet w przeszłości? Gdzie prowadzono badania? Nieobecne pokrewieństwo w linii ojca Matrylokalność powszechna w epoce żelaza? Kiedy w 43 roku naszej ery Rzymianie przybyli na Wyspy Brytyjskie, zastali na miejscu różne plemiona celtyckie. Rozpoczął się trwający kilkadziesiąt lat podbój Brytanii. Jednym z ludów, który musiał się wówczas podporządkować Rzymowi, byli Durotrygowie zamieszkujący tereny dzisiejszego hrabstwa Dorset. Plemię to było na tyle dobrze rozwinięte i zorganizowane, że wybijało nawet własne monety. Pisane informacje, jakie mamy o tym plemieniu i innych brytyjskich Celtach, pochodzą głównie z tekstów starożytnych Greków i Rzymian. Po przybyciu do Brytanii obywatele Imperium Rzymskiego notowali, że w społecznościach miejscowych bardzo wysokie pozycje zajmują kobiety. Zdarzało się nawet, że królowe, takie jak Boudika czy Kartimandua, stawały na czele wojsk i prowadziły je do bitew. Informacje te były na tyle zaskakujące, że długo je kwestionowano i uznawano za fantazje. Jednak najnowsze badania DNA sugerują, że starożytni Rzymianie byli całkiem wiarygodnymi reporterami. W plemieniu Durotrygów – i nie tylko w nim – kobiety nie musiały opuszczać swojego domu i okolicy po zamążpójściu. Ich pozycja społeczna była znacznie silniejsza, niż dotychczas przypuszczono. Co wiemy o znaczeniu kobiet w przeszłości? Takie wnioski płyną z artykułu opublikowanego w prestiżowym czasopiśmie naukowym „Nature”. Opracował go międzynarodowy zespół genetyków pod kierunkiem naukowców z Trinity College Dublin. Badaniami kierowała dr Lara Cassidy. – Istnieje okropny nawyk, który nadal mamy, gdy patrzymy na kobiety w przeszłości – mówi Cassidy „Guardianowi”. – Postrzegamy je jako obecne wyłącznie w sferze domowej z niewielką możliwością działania. Badania takie jak nasze podkreślają, że wcale tak nie było. W wielu społeczeństwach i dzisiaj, i w przeszłości kobiety mają ogromny wpływ i ogromną władzę – opowiada genetyczka. Gdzie prowadzono badani…

grobmniejszy-292e372.jpg
width: 2880
height: 1932

Królowa Wiktoria była ulubienicą Brytyjczyków. W dzienniku opisała noc poślubną z Albertem
type: item
date: 2025-01-02T13:11:56.000Z
subject: Historia
subject: Edukacja
subject: imperium
subject: wielka brytania
description: Królowa Wiktoria (1819–1901) rządziła Wielką Brytanią przez 63 lata. Za czasów jej panowania kraj uległ wielu przeobrażeniom. Ograniczono rolę arystokratycznej elity i ukształtowano system mający wyraźne cechy demokracji, w którym rola monarchy jest głównie ceremonialna, taka jak dzisiaj.
encoded: Spis treści: Drzewo genealogiczne królowej Wiktorii Królowa Wiktoria i książę Albert Powrót królowej Wiktorii po śmierci męża Dzieci królowej Wiktorii Agawa Królowej Wiktorii jako nieoczywiste dziedzictwo Królowa Wiktoria – wzrost i inne ciekawostki Królowa Wiktoria bywa czasem mylona z charakterem ery wiktoriańskiej. Uważa się ją więc za rzekomo skrępowaną przez pruderię i społeczny konwenans. W rzeczywistości monarchini była jednak postacią bardziej złożoną, niż sugerowałby to jej publiczny wizerunek. Drzewo genealogiczne królowej Wiktorii Wiktoria nie miała łatwego dzieciństwa. Po wczesnej śmierci swego ojca Edwarda, czwartego syna Jerzego III, większość dziecięcych lat spędziła w izolacji u niemieckiej matki. Miała za towarzystwo jedynie cierpką guwernantkę i kolekcję 132 lalek. Do objęcia tronu przygotowywano ją od najmłodszych lat. Na wieść o swojej przyszłości, miała powiedzieć, że „będzie grzeczna”. W 1837 r., w wieku 18 lat, przyjmowała koronę z godnością i opanowaniem, które zjednały jej sympatię poddanych. Była stanowcza i asertywna, a przy tym mądra, choć trudno nazwać ją intelektualistką. Królowa Wiktoria i książę Albert Królowa Wiktoria była ciepła i zdolna do namiętności. To stało się nader oczywiste, gdy poznała swojego kuzyna, Alberta Saxe-Coburg-Gotha, małoletniego księcia niemieckiego, jej przyszłego męża. Para spotkała się po raz pierwszy w 1836 roku, kiedy książę Albert podróżował z rodzinnych Niemiec do Londynu na 17. urodziny księżniczki Wiktorii. Dopiero dwa i pół roku później królowa pozwoliła sobie zakochać się w nim. W liście napisanym wkrótce po ich zaręczynach, kiedy Albert na krótko wrócił do Niemiec, napisał do Wiktorii: „Nie muszę ci mówić, że odkąd wyjechaliśmy, wszystkie moje myśli były z tobą w Windsorze i że twój obraz wypełnia całą moją duszę. Nawet w snach nie wyobrażałam sobie, że znajdę na ziemi tyle miłości”. Wiktoria pisała peany na temat ukochanego nie tylko w listach, ale również w dzienniku: „Szeroki w ramionach i o piękn…

krolowa-wiktoria-byla-ulubienica-brytyjczykow-w-dzienniku-opisala-noc-poslubna-z-albertem-7176fbf.jpg
width: 960
height: 540

Ten rzymski fort na obrzeżach imperium pojawiał się i znikał. Archeolodzy odkryli jego zagadkę
type: item
date: 2024-10-14T09:26:32.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: bogowie
subject: gruzja
subject: imperium
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: wojsko
description: Nieznane oblicze rzymskiego fortu Apsaros odkryli archeolodzy z Polski i Gruzji. Wojsko rzymskie, a później bizantyjskie, stacjonowało w nim tylko od czasu do czasu. Gdy w forcie nie było żołnierzy, jego wnętrze zamieniało się w zakład produkcyjny.
encoded: Spis treści: Fort czy „fabryka”? Nowe oblicze Apsaros Centrum produkcyjne popularnych „opakowań” starożytności Bogowie w Apsaros. Odkrycie złotej plakietki wotywnej Fort Apsaros powstał na przełomie er, czyli około 2 tys. lat temu, na granicy rzymskiej prowincji Kapadocja. Dziś jest to miejscowość Gonio w zachodniej Gruzji nad Morzem Czarnym, niedaleko miasta Batumi, o którym pół wieku temu śpiewał polski zespół Filipinki. Od dziesięciu lat prowadzą tam wspólne wykopaliska badacze z Polski i Gruzji. Badacze podsumowali właśnie ostatni sezon, który trwał w tym roku do maja do lipca. Fort czy „fabryka”? Nowe oblicze Apsaros – Możemy z całą pewnością stwierdzić, że w okresie od połowy I do połowy III w. n.e., a także później od połowy VI w. wojsko rzymskie i bizantyjskie stacjonowało na tym miejscu tylko od czasu do czasu. Pod nieobecność garnizonu teren obejmowali w posiadanie cywile, którzy przede wszystkim prowadzili tam działalność produkcyjną – mówi kierownik ekspedycji dr hab. Radosław Karasiewicz-Szczypiorski z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW. Badaniami ze strony gruzińskiej kieruje dr Lasha Aslanishvili z Agencji Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Adżarii i dyrektor Muzeum i Rezerwatu Gonio-Apsaros. Czy Apsaros jest wyjątkowe pod tym względem, że w forcie Rzymianie stacjonowali od czasu do czasu? – W tej sprawie szkoły są dwie. Głównie na wschodzie wciąż dominuje przeświadczenie, że jak wojsko rzymskie gdzieś weszło, to stało tam przez stulecia. W praktyce Rzym wielokrotnie przenosił całe oddziały (lub ich części) zależnie od bieżącej sytuacji na granicach, planowanych kampanii, a nawet sytuacji politycznej wewnątrz Imperium – mówi National Geographic Polska dr hab. Karasiewicz-Szczypiorski. Dodaje, że czasem ewakuowano jakiś konkretny fort lub posterunek, a nie całe wojsko z jakiegoś obszaru. Co przekonało badaczy do postawienia hipotezy o czasowym opuszczeniu fortu w Apsaros? Na terenie fortu odkopano kilka pieców do wypału amfor. To naczynia, które sł…

shutterstock2489475583-a740cd8.jpg
width: 1000
height: 554

Bociany są w Polsce od zawsze? Naukowcy już wiedzą, kiedy pojawiły się u nas po raz pierwszy
type: item
date: 2024-10-04T13:00:14.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: bociany
subject: cesarstwo rzymskie
subject: imperium
subject: przyroda
subject: ptaki
subject: średniowiecze
description: Pierwsze bociany białe pojawiły się w Polsce dopiero w XIII wieku. Jeszcze 1500 lat temu te ptaki dolatywały wyłącznie do południowej i zachodniej Europy. Pod koniec starożytności granica występowania bocianów pokrywała się dokładnie z zasięgiem Imperium Rzymskiego.
encoded: Spis treści: Bociania inwazja na Europę Średniowiecze – ważna zmiana w bocianich migracjach Pierwsze bociany w Polsce Bociany białe cieszą w naszym kraju wielką sympatią i uznawane są za jeden z polskich symboli. To w Polsce gniazduje największa populacja tych wspaniałych zwierząt. Gniazda bocianów są nieodłącznym elementem wiejskiego krajobrazu. Z kolei charakterystyczny bociani klekot stanowi jeden ze zwiastunów wiosny. Czy ptaki te są w Polsce „od zawsze”? Bociania inwazja na Europę Dwóch niemieckich badaczy – archeolog Ulrich Schmölcke z Leibniz-Zentrum für Archäologie w Szlezwiku i ornitolog Kai-Michael Thomsen z Michael Otto Institute – postanowiło zebrać wszystkie informacje na temat najwcześniejszej bytności bocianów białych w Europie (od końca epoki lodowcowej) i tego, kiedy i gdzie się pojawiły. Była to katorżnicza praca wymagająca przenalizowania tysięcy znalezisk kości tych zwierząt rozsianych po całym kontynencie. Wnioski z tej analizy naukowcy opublikowali właśnie na łamach „Journal of Ornithology”. Co odkryli badacze? Bociany mają bliskie relacje z ludźmi od czasów starożytnych. Jednak wiele obszarów, które dziś uważane są za typowe tereny lęgowe, dopiero niedawno stały się częścią europejskich regionów kojarzonych z ich licznym występowaniem. – [Nasz badanie – przyp. red.] pokazuje to, że północno-wschodnia część kontynentu, charakteryzująca się obecnie wysoką gęstością zaludnienia, stała się strefą zasięgu bociana białego dopiero w stosunkowo niedawnej przeszłości – mówi Thomsen. Na potrzeby badania obaj autorzy ocenili wcześniej opublikowane znaleziska kości ptaków w pobliżu pradziejowych lub wczesnohistorycznych osad. Jeden zestaw danych opublikowanych tylko w 1999 r. zawiera informacje o ponad 7500 stanowiskach archeologicznych ze szczątkami zwierząt od ostatniej epoki lodowcowej do wczesnego okresu nowożytnego w całej Europie. Obaj autorzy dodali nowsze znaleziska z aktualnej literatury naukowej. – Dzięki tej obszernej bazie danych możemy przeds…

shutterstock2464891023-257f62e.jpg
width: 1000
height: 666

Niezwykłe znalezisko sprzed 2 tys. lat. W Niemczech odkryto sandał rzymskiego legionisty nabijany gwoździami
type: item
date: 2024-06-26T07:01:11.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: buty
subject: cesarstwo rzymskie
subject: cesarz
subject: historia
subject: imperium
subject: starożytny rzym
subject: Wolny czas
description: Pozostałości obuwia żołnierza Imperium Rzymskiego znaleziono podczas wykopalisk w Bawarii. Pochodząca sprzed dwóch mileniów podeszwa to część sandała, od którego nazwy powstał przydomek rzymskiego cesarza.
encoded: W tym artykule: Co nosili na nogach rzymscy legioniści Cesarz nazwany od sandała Co jeszcze znaleziono w Bawarii? Oberstimm to niewielka miejscowość w Bawarii, położona na południe od Ingolstadt. Niedaleko znajduje się Dunaj. Być może właśnie dogodne położenie w pobliżu rzeki zadecydowało o tym, że w czasach rzymskich w okolicach dzisiejszego Oberstimm Rzymianie wznieśli niewielki fort. Stanowił część systemu umocnień zabezpieczających granicę na Dunaju, a także bazę zaopatrzeniową. W pierwszym wieku naszej ery obok powstała nieduża osada. Według archeologów była ona zamieszkała między 60 a 130 rokiem n.e. I właśnie z tego okresu pochodzi znalezisko, o którym informuje Bawarski Urząd Ochrony Zabytków (niem. Bayerisches Landesamt fur Denkmal Pflege, BLfD). W osadzie znaleziono pozostałość skórzanego buta z czasów rzymskich. Do naszych czasów przetrwała jego podeszwa i kilka wbitych w nią dobrze zachowanych gwoździ. Co nosili na nogach rzymscy legioniści Artefakt sprzed dwóch tysięcy lat został prześwietlony promieniami rentgenowskimi. Badanie pozwoliło ustalić, że podeszwa była częścią rzymskiego obuwia wojskowego – sandałów nazywanych caligae. W pierwszym wieku naszej ery caligae nosili zwykli żołnierze i niżsi dowódcy. Wykonywano je z garbowanej bydlęcej skóry, przy czym gruba podeszwa była zszywana z kilku jej kawałków. Gwoździe ją wzmacniały, ale miały jeszcze inne funkcje. Zapewniały przyczepność i optymalizowały rozkład masy ciała podczas marszu. Całe caligae zaś były gęsto nacinane i wiązane wysoko, wokół kostki. Taki but nie zsuwał się ze stopy i chronił ją przed urazami. Sandały rzymskie zapobiegały powstawaniu otarć i pęcherzy, a także zmorze żołnierzy wszystkich epok – tzw. stopie okopowej. Tak określa się cały zespół różnych urazów stóp spowodowanych wilgocią albo niskimi temperaturami. Nazwa powstała w czasie I wojny światowej. Jednak stopa okopowa dręczyła również żołnierzy walczących podczas II wojny światowej, a także wojny w Wietnamie. Cesarz nazwany…

niezwykle-znalezisko-sprzed-2-tys-lat-w-niemczech-odkryto-sandal-rzymskiego-legionisty-nabijany-gwozdziami-ba0451e.jpg
width: 1196
height: 797

Polacy „podsłuchali” Brutusa po zamachu na Juliusza Cezara. Co usłyszeli?
type: item
date: 2024-02-21T09:19:04.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: cesarstwo rzymskie
subject: imperium
subject: rzym
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: Wolny czas
description: W marcu 44 roku p.n.e. miał miejsce jeden z najsłynniejszych zamachów wszech czasów – na Juliusza Cezara. Polscy naukowcy postanowili dowiedzieć się, ile osób mogło usłyszeć przemowy skrytobójców.
encoded: W tym artykule: Przewrót to początek Nerwowa atmosfera w Wiecznym Mieście Co mówili spiskowcy i kto ich usłyszał? Marek Brutus na Kapitolu vs Marek Antoniusz na Forum Juliusz Cezar (100–44 r. p.n.e.) był nieustraszonym wodzem, mężem stanu i uczestnikiem wielu krwawych bitew. Był też kochankiem Kleopatry. Zbuntował się przeciwko władzom republiki i rozpoczął wojnę domową. Po pokonaniu przeciwników i zajęciu Rzymu, stał się dyktatorem. Ciągle jednak tliła się opozycja przeciwko Cezarowi. W końcu zginął w skrytobójczym zamachu 15 marca 44 r. p.n.e. W gmachu senatu 23 śmiertelne ciosy sztyletami zadali mu zamachowcy pod przywództwem Marka Brutusa, który był przyjacielem Cezara, i Gajusza Kasjusza. Przewrót to początek Każdy przewrót ma sens tylko wtedy, kiedy nowym władzom uda się przekonać do zmian szersze masy. W starożytności kluczowe były zdolności oratorskie, tubalny i donośny głos, bo nie było środków masowego przekazu. Jak rozegrali to mordercy Cezara? – Po zabójstwie dyktatora [Juliusza Cezara – przyp. red.] miasto pogrążyło się w chaosie, z którego miał wyłonić się nowy porządek. Spiskowcy – w tym Marek Brutus – schronili się na wzgórzu kapitolińskim, liczyli na wsparcie ludu. Brutus przemówił do zgromadzonych na Kapitolu, ale jego mowa nie zyskała takiej popularności jak słynna mowa Marka Antoniusza na Forum Romanum – wyjaśnia na łamach serwisu Archeowiesci.pl dr Kamil Kopij. To archeolog, pracownik Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Naukowiec w ramach prowadzonego projektu badał, ile osób mogło usłyszeć te przemówienia. Próbował wyjaśnić, czy właściwości akustyczne mównic mogły wpłynąć na losy Rzymu. Nerwowa atmosfera w Wiecznym Mieście Po zabójstwie Cezara atmosfera była w Rzymie bardzo nerwowa. Spiskowcy najwyraźniej nie byli dobrze przygotowani do przejęcia władzy, o czym – zdaniem dr. Kopija – świadczy to, że pierwsze publiczne mowy wygłoszono dopiero dnia następnego na Forum Romanum. – Próby potępienia Cezara spotkały się z mi…

polacy-podsluchali-brutusa-po-zamachu-na-juliusza-cezara-co-uslyszeli-1fac260.png
width: 1200
height: 630

Wspaniałe stulecia Turków. Zbudowali ogromne Imperium Osmańskie, ale zgubiła ich tolerancja
type: item
date: 2023-12-26T10:30:31.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: imperium
subject: islam
subject: średniowiecze
subject: turcja
description: Potomkowie tureckich koczowników znad Bajkału stworzyli gigantyczne wielonarodowe Imperium Osmańskie. Pod koniec XVI w. sięgało od Budapesztu po Asuan nad Nilem i od Eufratu niemal po Gibraltar.
encoded: W tym artykule: Nieufność Bizancjum wobec Zachodu Upadek Konstantynopola Dynastis Wielkich Seldżuków Początki Imperium Osmańskiego Pojęcie narodu osmańskiego Ekspansja imperium Upadek Imperium Osmańskiego Każdy turysta, który przybywa dziś do Stambułu, w drodze z lotniska do centrum przejeżdża obok gigantycznych murów. To pozostałości umocnień, które zobaczyli osmańscy żołnierze. W wielkanocny poniedziałek, 2 kwietnia 1453 r., ustawili pod nimi swoje machiny oblężnicze. Czekali tylko na sygnał do ataku. Mury chroniące ówczesny Konstantynopol, stolicę wschodniorzymskiego cesarstwa, miały ponad 20 km długości. Były nie lada przeszkodą, dlatego Turcy użyli 15 par wołów, żeby przyciągnąć ze sobą gigantyczną, jak na owe czasy, armatę. Miotała kule ważące 600 kg. Artyleria była oczkiem w głowie sułtana Mehmeda II. Młody władca Imperium Osmańskiego liczył, że skruszy mury skądinąd słabo już bronionego Konstantynopola. Nieufność Bizancjum wobec Zachodu Ta sztuka nie udała się w 1422 r. Muradowi II, ojcu Mehmeda. Dlatego młody władca bardzo starannie przygotowywał swoją armię. Skorzystał przy tym z wiedzy zachodnich murarzy, ludwisarzy i inżynierów. Plany ataku na fortyfikacje Konstantynopola pomógł mu prawdopodobnie stworzyć Ciriaco z Ankony. Mehmedowi sprzyjała też rozpowszechniona w Europie opinia, że jest niedoświadczonym młokosem „nurzającym się w rozpuście”. Europa lekceważyła więc zagrożenie ze strony Turków Osmańskich. Do Konstantynopola przybyły Grekom na pomoc tylko 2 galery z 700 genueńskimi żołnierzami. Kozacy w służbie Rzeczpospolitej. Jak nękali tureckie wybrzeża? Na początku XVII wieku Kozacy w służbie Rzeczypospolitej nękali tureckie wybrzeża morskimi najazdami. Ucierpiała nawet stolica imperium osmańskiego, Stambuł. Inna sprawa, że bizantyjskie elity z niechęcią myślały o ewentualnej pomocy Zachodu. Jak pisze niemiecki historyk Franz Babinger, w pamięci Greków nie zatarły się jeszcze wspomnienia krucjaty z 1204 r. Jej rzeczywistą ofiarą stali się nie muzułma…

imperium-osmanskie-ef6fed1.jpg
width: 2035
height: 1474

Rozkwitające miasto, które miało nie istnieć. Archeolodzy odkryli perłę Cesarstwa Rzymskiego
type: item
date: 2023-12-12T11:05:41.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: cesarstwo rzymskie
subject: imperium
subject: miasta
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: Wolny czas
description: Zadaszony teatr, rynki, magazyny – to wybrane odkrycia z italskiego miasta Interamna Lirenas. Badania w tym miejscu to strata czasu – twierdzili wcześniej badacze Cesarstwa Rzymskiego. Tymczasem okazało się, że pod polami kryje się wspaniałe miasto, które rozkwitało kilkaset lat dłużej, niż do tej pory sądzono.
encoded: W tym artykule: Upadek przyszedł zdecydowanie później Rozpoznać dzieje starożytnego miasta, które zniknęło z powierzchni ziemi Analiza naczyń ceramicznych wskazuje na dłuższe istnienie miasta Zobaczyć niewidzialne – geofizyka na pomoc archeologii Historia miasta Cesarstwo Rzymskie istniało od I wieku p.n.e. do V wieku n.e. Badaniami nad nim nadal zajmuje się wielu naukowców. Mimo że o jego historii wiadomo już całkiem sporo, to badania terenowe wciąż przynoszą ciekawe informacje. Zespół badaczy z Cambridge w Anglii podsumował właśnie kilkunastoletnie prace prowadzone w obrębie miasta Interamna Lirenas położonego w centralnej Italii, w południowym Lacjum. Ich ustalenia są zaskakujące. Pomogło to, że wykorzystali szerokie spektrum metod. Upadek przyszedł zdecydowanie później Miasto to było badane już 4 dekady temu przez Kanadyjczyków. Ale ich badania były prowadzone na mniejszą skalę, co przyczyniło się do wyciągnięcia błędnych wniosków. Archeolodzy uznali mianowicie, że Interamna rozkwitało od końca II wieku p.n.e. do początku I wieku p.n.e. Następnie obszar ośrodka w I wieku n.e. zdecydowanie się zmniejszył i spadł on do rangi prowincjonalnej. Projekt badaczy z Cambridge zrewidował to ustalenie. Okazało się, że miasto rozkwitało aż do późnego III wieku n.e. Oznacza to, że miasto doskonale prosperowało 300 lat dłużej, niż do tej pory sądzono. W szczytowym okresie zamieszkiwało je około 2000 osób. Rozpoznać dzieje starożytnego miasta, które zniknęło z powierzchni ziemi – Zaczęliśmy nasze badania od miejsca tak mało obiecującego, że nikt nigdy nie próbował prowadzić tutaj wykopalisk. A to bardzo rzadkie we Włoszech – powiedział dr Alessandro Launaro, kierownik projektu Interamna Lirenas z Wydziału Klasycznego Uniwersytetu Cambridge. Gdy archeolog rozpoczynał badania, na powierzchni pól nie było widać żadnych śladów budynków, tylko kawałki potłuczonej ceramiki. – Ale to, co odkryliśmy, nie było pozostałościami po zabudowaniach prowincjonalnych, daleko im było od tego. Z…

rozkwitajace-miasto-ktore-mialo-nie-istniec-archeolodzy-odkryli-perle-cesarstwa-rzymskiego-fot-alessandro-launaro-48e172d.jpg
width: 700
height: 525

Niezwykłe znalezisko w starożytnym rzymskim mieście. Tysiące pieczęci zabezpieczających ważne dokumenty
type: item
date: 2023-11-17T11:39:51.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: cesarstwo rzymskie
subject: Edukacja
subject: imperium
subject: odkrycia
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: Wolny czas
description: W starożytnym mieście Doliche archeolodzy odnaleźli ponad 2000 pieczęci. Pochodziły z czasów Cesarstwa Rzymskiego i miały zabezpieczać ważne umowy.
encoded: W tym artykule: Ponad 2000 starożytnych pieczęci Dawne znaki własnościowe Pieczęcie znajdowały się w budynku rzymskiego archiwum Odkrycie rzuca nowe światło na historię rzymskiej prowincji W południowo-wschodniej Turcji znajduje się niewielkie miasteczko Dülük. Dziś żyje tam zaledwie 2800 osób. Jego historia sięga jednak czasów starożytnych, a w dawnych tekstach miasto nazywane było Doliche. I to właśnie w tym miejscu archeolodzy z Centrum Badań Azji Mniejszej na Uniwersytecie w Münster prowadzili najnowsze wykopaliska. Ponad 2000 starożytnych pieczęci Zespół pod kierownictwem prof. Michaela Blömera i prof. Engelberta Wintera poinformował w oświadczeniu, że badaczom udało się odnaleźć ponad 2000 starożytnych pieczęci. Pochodzą z czasów Cesarstwa Rzymskiego i używano ich do zabezpieczania dokumentów. – Chociaż w każdym mieście znajdowały się archiwa do przechowywania umów, dotychczas zidentyfikowano tylko kilka budynków archiwalnych z Cesarstwa Rzymskiego. Dobrze zachowane pieczęci i ich motywy dostarczają nowych informacji o starożytnych praktykach administracyjnych – czytamy w oświadczeniu, które opublikowano na stronie Uniwersytetu w Münster. Dawne znaki własnościowe Pieczęć to specjalny znak własnościowy. Był swoistą wizytówką i potwierdzeniem wiarygodności osoby, która podpisywała list lub dokument. Stanowił również środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu. Pieczęcie stosowano już od czasów starożytnych, zarówno w imperium rzymskim, jak i w antycznej Grecji. Używano ich głównie do zabezpieczania korespondencji i zaświadczania autentyczności dokumentów. – Wizerunki oficjalnych pieczęci miejskich mają bezpośredni związek z miastem. Z reguły przedstawiają swoje najważniejsze bóstwa, takie jak Jowisz Dolichenus, główny bóg miasta Doliche – wyjaśnia prof. Blömer. – Mniejsze pieczęci przedstawiają szeroką gamę obrazów i symboli, które ujawniają wiele na temat wpływów kulturowych mieszkańców starożytnej miejscowości – dodaje. Na setkach p…

pieczecie-3649eab.jpg
width: 1200
height: 814

W Serbii odkryto rzymski magiczny artefakt, który chronił przed złem. Miał falliczny kształt
type: item
date: 2023-11-16T08:00:10.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: cesarstwo rzymskie
subject: Edukacja
subject: imperium
subject: odkrycia
subject: serbia
subject: starożytny rzym
subject: Wolny czas
description: Archeolodzy w Serbii odnaleźli rzymski „dzwoneczek”, który miał chronić przed tak zwanym złym okiem. Co ciekawe, artefakt miał falliczny kształt.
encoded: W tym artykule: Nieprzyzwoity artefakt miał chronić przed złem Starożytna wiara w falliczne przedmioty Dowód na znaczne wpływy rzymskie w odległych granicach imperium Archeolodzy prowadzili wykopaliska we wschodniej Serbii, niedaleko miasta Kostolac, które znajduje się ok. 50 km od Belgradu. W czasach starożytnych znajdowała się tu rzymska osada Viminacium, po której do dziś pozostały pokaźne ruiny. Miasto powstało na ziemiach plemienia Skordysków jako wielki, umocniony obóz legionów w pierwszych dziesięcioleciach I wieku n.e. Prawdopodobnie służyło za kwaterę główną Trajana podczas pierwszej wojny dackiej (101–102 n.e.) Nieprzyzwoity artefakt miał chronić przed złem Viminacium było również stolicą rzymskiej prowincji Mezja Górna od I do V wieku, aż do ataku Hunów pod wodzą Attyli w 441 roku. Miasto zostało odbudowane za panowania bizantyjskiego cesarza Justyniana. Ostatecznie zostało zajęte przez Słowian około 584 roku. W trakcie prac w ruinach miasta badacze odnaleźli nietypowy artefakt. To tak zwane rzymskie tintinnabulum, nazywane również tintinnum. W starożytnym Rzymie był to dzwoneczek, który został tak skonstruowany, aby dzwonić pod wpływem wiatru. Tintinnabulum bardzo często miało elementy falliczne. Przedmiot wykonywano z brązu. Rzymianie wierzyli, że miał chronić właściciela przed tzw. złym okiem, a nawet przynosić szczęście i dobrobyt. Starożytna wiara w falliczne przedmioty Starożytni wierzyli, że dźwięk dzwonka odstrasza nieprzyjazne duchy. Artefakt zazwyczaj umieszczano na drzwiach wejściowych domostw, a niekiedy również na wewnętrznych dziedzińcach willi, czyli tak zwanych perystylach. Wizerunek fallusa był w starożytnym Rzymie postrzegany jako zwiastun lub talizman szczęścia, ochrony i pomyślności. W szczególności rzeźby przedstawiające męskie przyrodzenie miały odpędzać zło od miejsca, w którym się znajdowały. Silne opady deszczu ujawniły niezwykłą płaskorzeźbę z fallicznym kształtem. Miała przynosić szczęście Seria ulewnych deszczy w Hiszpanii ujaw…

tintinnabulum-8fd2cc2.jpg
width: 1920
height: 1080

Juliusz Cezar miał wielkie ambicje, talenty i bezwzględność. Dzięki nim przeobraził rzymskie imperium
type: item
date: 2023-11-11T12:03:02.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: cesarstwo rzymskie
subject: cesarz
subject: imperium
subject: rzymianie
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
description: Gajusz Juliusz Cezar sam formalnie rzymskim cesarzem nie był. Dzięki nieposkromionej ambicji i wojskowym talentom pogrzebał jednak republikę i został jedynowładcą Rzymu. Jego przydomek (Cezar) stał się zaś synonimem władcy imperium, czyli cesarza.
encoded: W tym artykule: Kariera polityczna Juliusza Cezara Pierwszy triumwirat Galijska kampania Cezara Juliusz Cezar rzuca kośćmi Śmierć Juliusza Cezara Juliusz Cezar jako wódz Życie osobiste Cezara Juliusz Cezar jako retor i literat W głosowaniu na najpopularniejszą postać starożytności Gajusz Juliusz Cezar prawdopodobnie walczyłby o laur pierwszeństwa. Obok być może Kleopatry, która, nawiasem mówiąc, znaczną część swojej sławy zawdzięcza romansowi z Cezarem. W plebiscycie na najpopularniejszą postać Rzymu zwyciężyłby chyba bezapelacyjnie. Na świat przyszedł 12 lipca 100 r. p.n.e. Po pokonaniu i zniszczeniu w 146 r. p.n.e. Kartaginy, swojego wielkiego rywala, Rzym przeżywał wtedy okres rozwoju terytorialnego i ekonomicznego. Warstwy rządzące szybko się bogaciły, a republikańskie ideały traciły popularność. Coraz powszechniejsze było kupowanie urzędów, polityczne zdrady jako metoda działania, nadużycia zarządców prowincji. Stanowiska obejmowano dzięki pieniądzom i znajomościom, a nie talentom czy zasługom. Życie społeczne imperium powoli się degenerowało. Kariera polityczna Juliusza Cezara W takim świecie wyrósł Juliusz Cezar. I, wiedziony niepohamowaną ambicją, rzucił się w wir polityki, marząc o prawdziwej władzy. Ułatwiała mu to przynależność do ustosunkowanej rodziny Juliuszów. Utrudniał fakt, że był bratankiem żony Gajusza Mariusza, przywódcy stronnictwa popularów (reprezentowało interesy niższych warstw społecznych). Władzę w Rzymie w tym czasie sprawował bowiem dyktator Sulla. Był to przywódca konserwatywnego stronnictwa optymatów, chcącego zatrzymać pełnię władzy dla bogatych rodów. Wodzowie Rzymu szkodzili państwu. Walnie przyczynili się do upadku republiki rzymskiej Duże podboje oznaczały dla rzymskiej republiki duże problemy. Usiłowali je rozwiązać ambitni wodzowie rzymscy – Mariusz, Sulla, Pompejusz, Cezar – którzy szybko zamieniali się jednak w ... Marsz do władzy Juliusz Cezar zaczął od stanowiska kapłana boga Jowisza. To był jego pierwszy tytuł. I szybko go …

juliusz-cezar-mial-wielkie-ambicje-talenty-i-bezwzglednosc-fot-shutterstock-b09f582.jpg
width: 4300
height: 2867

Mehmed II wprowadził druzgocące prawo. Wszystko z obawy o władzę
type: item
date: 2023-09-28T09:38:02.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: imperium
subject: średniowiecze
subject: turcja
description: Aby zapobiec rodzinnym walkom o tron, sułtan Mehmed II zalegalizował w XV w. zabijanie rodzeństwa tureckich władców. Czas obowiązywania tego okrutnego dekretu to okres największego rozkwitu potęgi osmańskiej.
encoded: W tym artykule: System dziedziczenia władzy w Turcji Zabijanie niewinnych wbrew szariatowi Braci władcy mordowali głuchoniemi oprawcy Złoty wiek imperium Osmanów Koniec dekretu o bratobójstwie Młodsi bracia sułtanów żyli w izolacji Przekleństwo Chodkiewicza i Mustafy Przygotowania do rządzenia Na Allaha, idą! – 18-letni były sułtan Osman usłyszał kroki na korytarzu i poderwał się z posłania. Jeszcze niedawno rządził samowładnie ogromnym imperium. Teraz uwięziony w twierdzy pod Stambułem oczekiwał najgorszego. Zaczął nasłuchiwać – odgłos kroków zbliżył się, ale potem nagle oddalił. Osman otarł ręką pot z czoła. Przed oczyma przesuwały mu się sceny z ostatnich miesięcy. Marsz na Rzeczpospolitą na czele wielkiej armii. Daremne ataki na obóz przeklętego Chodkiewicza pod Chocimiem. Upokarzający odwrót do Stambułu, bunt janczarów, uwięzienie. Znów kroki, teraz kilku osób. Zbliżają się! Więźniowi zrobiło się ciemno przed oczami, ale ostatnim wysiłkiem woli postanowił okazać męstwo. Drzwi zgrzytnęły i otworzyły się, zamajaczyły postacie kilku mężczyzn. Jeden zaczął obchodzić z boku 18-latka, trzymając w ręku cięciwę od łuku. Nagle wyskoczył do przodu i spróbował zarzucić ją Osmanowi na szyję. Ale młodzieniec był szybszy. Uchylił się i zdzielił napastnika pięścią. Inny z oprawców zdążył jednak uderzyć sułtana toporkiem w plecy. Osman zachwiał się. Dowódca oddziału chwycił jego krocze i ścisnął z całej siły. Chłopak zawył i zemdlał. Oprawcy dokończyli dzieła, dusząc go cięciwą. Ta fabularyzowana rekonstrukcja mordu na sułtanie została oparta na dokładnej relacji świadka wydarzenia, późniejszego historyka Kâtipa Çelebiego. Jak twierdzą tureccy historycy, do upadku i zamordowania Osmana II w 1622 r. przyczyniła się porażka w wojnie z Rzecząpospolitą. Gdyby jednak dwie dekady przedtem jego ojciec nie zaprzestał stosowania okrutnego dekretu o bratobójstwie, być może sułtan nie zostałby obalony i zabity. Monarchie na świecie. W jakich krajach nadal rządzi król? Monarchie na świeci…

mehmed-ii1-fe09a51.jpg
width: 1000
height: 667

Imperium Achemenidów: jak powstała jedna z największych potęg starożytnego świata?
type: item
date: 2023-09-23T09:34:06.000Z
creator: Magdalena Salik
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: cywilizacja
subject: historia
subject: imperium
subject: persepolis
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
description: Od Egiptu i Azji Mniejszej aż po Indie – na tym obszarze między VI a IV wiekiem p.n.e. rządził perski ród Achemenidów. Ich państwo istniało tylko nieco ponad 200 lat, jednak fascynuje do dzisiaj. Kto zbudował imperium Achemenidów i dlaczego upadło?
encoded: W tym artykule: Kto założył imperium Achemenidów? Potęga Achemenidów Wojna niezgodna z zasadami Podbój Babilonu Rozkwit i upadek Achemenidów Dziedzictwo Achemenidów Historia jednego z najpotężniejszych imperiów starożytności rozpoczyna się pod murami Niniwy. Ta legendarna stolica Asyrii powstała kilka tysiącleci przed naszą erą. Przez pewien okres – w VII w. p.n.e. – była największym miastem świata. Dwukrotnie większa od Babilonu, mogła liczyć nawet 100 tys. mieszkańców. Otaczało ją 12 km murów z piętnastoma bramami. Za nimi znajdowały się pałace królów asyryjskich, świątynie, ogrody. Być może to właśnie w Niniwie, a nie w Babilonie, można było podziwiać legendarne wiszące ogrody Semiramidy. Według Stephanie Dalley z Oksfordu ten jeden z siedmiu cudów świata starożytności zbudowano właśnie w Niniwie. W 612 r. p.n.e. z górujących nad Niniwą dwóch potężnych cytadel rozciągał się widok na nadciągające pod miasto armie. Do Niniwy zbliżali się wrogowie Asyrii – Medowie, Babilończycy oraz Persowie. Dla tych ostatnich był to przełomowy moment. Persowie pojawili się na rubieżach ówczesnego świata zaledwie stulecie wcześniej. Przybyli z Azji Centralnej i osiedlili się w pobliżu Elamu, starożytnego państwa nad Zatoką Perską. Kto założył imperium Achemenidów? Odpowiedź na to pytanie pozornie jest prosta: Achemenes. Jednak nie wiadomo o nim nic więcej ponad to, co zostało napisane w powyższym zdaniu. Jeśli Achemenes był postacią historyczną, panował nad Persami około 700 roku p.n.e. – pod koniec VIII i na początku VII w. p.n.e. Był jakoby ojcem Teispesa i przodkiem Cyrusa II Wielkiego, twórcy potęgi imperium Achemenidów. Sztuczna inteligencja pomogła rozszyfrować tabliczki z pismem klinowym sprzed 5 tysięcy lat Przełomowy system sztucznej inteligencji pozwala odczytywać tabliczki z pismem klinowym w przeciągu sekund. Model stworzony przez archeologów i specjalistów od uczenia maszynowego ma szanse zr... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/…

imperium-achemenidow-b906b3c.jpg
width: 1024
height: 566

Senat rzymski: 10 wieków ekskluzywnego klubu władzy
type: item
date: 2023-09-15T07:01:00.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: imperium
subject: polityka
subject: rzym
subject: starożytność
subject: włochy
description: Trudno o instytucję, która może się szczycić tak długim trwaniem. Wielkość, charakter i ustrój Rzymu się zmieniały, a senat rzymski wciąż pozostawał jego symbolem.
encoded: W tym artykule: Senat rzymski w okresie królewskim Senat rzymski w okresie republiki Czym zajmował się senat rzymski Organizacja obrad senatorów Stronnictwa senackie Senat w okresie cesarstwa Rzymska spuścizna Przez ponad tysiąc lat istnienia starożytnego Rzymu, czyli od VIII w. p.n.e. do V w. n.e., w kraju tym w takiej czy innej formie funkcjonował senat rzymski (łac. „Senatus"). Źródłosłowem tego pojęcia jest łacińskie „senex” (starzec, stary), bo była to forma rady starszych. Oczywiście wraz z politycznymi zmianami w najpierw wzrastającym, a potem gasnącym imperium rola senatu rzymskiego się zmieniała. Ze względu jednak na swoją trwałość i charakter stanowił on ostoję i symbol ciągłości państwa. Członkostwo w tym gremium oznaczało zaś nobilitację i stanowiło dowód przynależności do społecznej elity. Zasadniczo w jego historii można wyróżnić trzy fazy: okres królewski, okres republiki, okres cesarstwa. Senat rzymski w okresie królewskim W czasie od założenia miasta (przyjmuje się tu 753 rok p.n.e.) aż do powstania republiki na przełomie VI i V w. p.n.e. było to ciało doradcze władcy. Według tradycji Romulus wyznaczył 100 senatorów, później ich liczebność wzrosła do 300. Ponieważ najważniejsze decyzje podejmował król, kompetencje senatu nie były wielkie. W okresie bezkrólewia spośród swego grona wybierał on jednak 10 interreksów, czyli osoby cyklicznie (przez 5 dni każdy) sprawujące władzę do czasu wyboru nowego władcy. Interreksi wskazywali też kandydata na króla. Senat rzymski w okresie republiki To czas świetności senatu i jego największego znaczenia w państwie. Wzrost roli senatu wynikał z faktu, że funkcja senatora była dożywotnia. Tymczasem wszystkie ważne urzędy państwowe były kadencyjne, a kadencje – krótkie. Co więcej, członkami senatu zostawali wysocy urzędnicy właśnie. Listę senatorów co pięć lat aktualizowali cenzorzy, urzędnicy odpowiedzialni za spisy ludności, jej majątków i czuwanie nad moralnością obywateli Rzymu. Cenzorzy proponowali senatowi dokoo…

senat-rzymski-wikimedia-commons-cc0-cc9ce8a.jpg
width: 1280
height: 688

Stambuł – historia miasta, które było stolicą Cesarstwa Bizantyjskiego i Imperium Osmańskiego
type: item
date: 2023-05-29T08:33:47.000Z
creator: Agnieszka Franus
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: bizancjum
subject: historia
subject: imperium
subject: Społeczeństwo
subject: stambuł
subject: turcja
description: To miasto znane było wcześniej jako Bizancjum, Nowy Rzym czy Konstantynopol. Od podboju przez Turków nosi nazwę Stambuł. Historia tej metropolii jest równie fascynująca, jak jego współczesne atrakcje.
encoded: W tym artykule: Stambuł – historia osadnictwa Początki Bizancjum Konstantynopol i szczyt rozwoju cesarstwa Upadek Konstantynopola Stambuł jako stolica Imperium Osmańskiego Stambuł zachwyci każdego fana orientu, tajemniczych historii, fascynujących budynków, zakupów i dobrego jedzenia. To również największe miasto Turcji i Europy. Jego populacja liczy nieoficjalnie aż 25 mln osób, czyli niemal jedną czwartą ludności tego kraju. W 2022 roku do Stambułu przyjechało ponad 16 mln turystów, co plasuje go w czołówce najchętniej odwiedzanych miast świata. Stambuł – historia osadnictwa Stambuł szczyci się wyjątkowo strategicznym położeniem. Znajduje się nie tylko na dwóch kontynentach – na granicy Europy i Azji, nad cieśniną Bosfor – ale też blisko Afryki, a więc głównych szlaków handlowych. Zawsze krzyżowały się tu wpływy cywilizacji europejskich oraz imperiów o korzeniach azjatyckich. To sprawiło, że jego historia jest tyleż fascynująca, co burzliwa. Był bowiem łakomym kąskiem dla wielu szukających szczęścia i bogactwa nacji. Pierwsze ślady osadnictwa na tych terenach pochodzą już sprzed 6000 lat p.n.e. Jednak dopiero greccy koloniści z Megary, którzy przybyli na te tereny w VII wieku p.n.e. pod wodzą króla Byzasa, założyli tutaj stałą kolonię. Początki Bizancjum Grecy nazwali ją Bizancjum. Podobno o lokalizacji miasta nad Złotym Rogiem zadecydowała delficka wyrocznia. Poradziła ona królowi osiedlić się naprzeciwko „Krainy ślepców”. I tak właśnie o ludziach, którzy nie docenili walorów tego miejsca, pomyślał Byzas. Zobaczył on bowiem naturalną, głęboką zatokę, otoczoną z dwóch stron falującymi wzgórzami doskonałymi do obrony. Drogocenny skarb sprzed 800 lat odkryto w Niemczech. To dowód na współpracę wikingów z Bizancjum Praktykant archeologii w północnych Niemczech odnalazł średniowieczny skarb sprzed 800 lat. Wśród drogocennych przedmiotów znajdowały się bizantyjskie kolczyki, które wskazują, że obsza... Nowa kolonia wkrótce została zniszczona przez Persów i odbudowana p…

stambul2-2f8fb3d.jpg
width: 1280
height: 853

To pierwszy dowód na praktykowanie buddyzmu w Imperium Rzymskim. Znalezisko ma ponad 2 tys. lat
type: item
date: 2023-05-16T10:40:54.000Z
creator: Stanisław Szklarek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: budda
subject: buddyzm
subject: Edukacja
subject: egipt
subject: imperium
subject: Kultura
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytny egipt
description: Posąg buddy odkryto w Berenike – starożytnym egipskim porcie. Jest to bardzo ważne znalezisko, które mówi nam więcej o kontaktach Rzymu z Indiami.
encoded: W tym artykule: Berenike – starożytny egipski port Posąg Buddy – skąd pochodzi i kiedy go wyrzeźbiono? Więcej egzotycznych znalezisk ze świątyni Izydy w Berenice Polscy archeolodzy w Berenike Kontakty Imperium Rzymskiego z innymi cywilizacjami były bardzo rozległe. Wymianę handlową prowadzono nawet z Cesarstwem Chin. Częściej jednak docierano do portów w Indiach. Do tej pory nie było jednak żadnych świadectw kultu Buddy na terenie Imperium Romanum. Odkrycie w Berenike jest pierwszym tego typu potwierdzeniem. Berenike – starożytny egipski port Najważniejszym portem Egiptu nad Morzem Czerwonym było Berenike, zwane też Barnis. Swoją świetność przeżywało podczas panowania rzymskiego w pierwszych wiekach naszej ery. Był to najważniejszy punkt wymiany morskiej z cywilizacjami Dalekiego Wschodu. Przede wszystkim z Indiami, czasem też z Chinami. Statki z Indii przywoziły drogocenne metale i kamienie szlachetne, kość słoniową czy orientalne tkaniny. Towary wyładowywano, a następnie przewożono na wielbłądach i słoniach przez Pustynię Wschodnią aż do Aleksandrii. Stamtąd dalej dystrybuowano dobra. Przeważnie trafiały one do stolicy imperium. W VI w. Berenike opustoszało. Zapomniane przez wieki miasto jest od lat 90. XX w. badane przez archeologów z różnych krajów, w tym z Polski. Odkrycia figury Buddy dokonał w 2022 r. zespół z Uniwersytetu w Heidelbergu, którym kierował Rodney Ast. Wyniki badań upubliczniono dopiero niedawno. Posąg Buddy – skąd pochodzi i kiedy go wyrzeźbiono? Przedstawienie figuralne Buddy z Berenike ma być pierwszym tego rodzaju znaleziskiem na zachód od Afganistanu. Zaskakiwać może najbardziej to, skąd pochodzi materiał, z którego wykonano ów posąg. Jest to mianowicie marmur pochodzący z Turcji, a konkretnie z okolic dzisiejszego Stambułu. Jak wygląda Budda z Berenike? Rzeźba jest wysoka na 71 cm; Przedstawia stojącego Buddę, podtrzymującego szaty lewą ręką; Jego głowę otacza promienisty dysk, symbol boskiego umysłu; Wykonanie jest bardzo staranne, co świa…

odnaleziono-pierwszy-dowod-na-obecnosc-buddyzmu-w-imperium-rzymskim-fot-cas-uw-3f3de43.jpg
width: 1024
height: 548

Persja była niegdyś ogromnym imperium, dbającym o podbite ludy. Nie uchroniło jej to przed upadkiem
type: item
date: 2023-03-27T07:31:03.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: azja
subject: bliski wschód
subject: cywilizacja
subject: historia
subject: imperium
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
description: Persja była jedną z największych potęg starożytnego świata. Podboje Persów na stałe zapisały się w historii, malując obraz potężnego, sprawnie dowodzonego imperium, którego granice zdawały się nie mieć końca. Co wiemy na temat tego starożytnego ludu i kraju, który zamieszkiwał? Poniżej wymieniamy najważniejsze fakty na temat cywilizacji perskiej.
encoded: W tym artykule: Kim byli Persowie? Początki imperium Persów Podboje Persów Życie w dawnej Persji Perska kultura i obyczaje W co wierzyli Persowie? Początki upadku Persji Jak upadła Persja? Persja zajmowała terytorium, na którym dziś rozciąga się Iran. Należy jednak podkreślić, że w czasach największej świetności (kiedy na tronie zasiadał Dariusz I Wielki, a później – jego syn Kserkses I), imperium perskie obejmowało swoimi granicami tereny od Azji Mniejszej i Egiptu, aż po Indie. To właśnie w czasie panowania dynastii Achemenidów Persja przeżywała największy rozkwit, ale trzeba pamiętać, że wtedy też nastąpił jej upadek. Kim byli Persowie? Persowie wywodzą się od Ariów – indoirańskiego odłamu ludów indoeuropejskich. Jak wskazują wzmianki w asyryjskich zabytkach pisma klinowego, w pierwszej połowie pierwszego tysiąclecia p.n.e. dwa wędrujące plemiona – Persowie i Medowie – dotarły do okolic dzisiejszej Zatoki Perskiej. Pierwsi z wymienionych zajęli obszar południowy, w pobliżu jeziora Urmia. Drudzy osiedlili się na północy, w górach Zagros. Początki imperium Persów W 650 roku p.n.e. Medowie stanowili już realne zagrożenie dla Asyryjczyków. Rosnące w siłę plemię podporządkowało sobie Persów. W drugiej połowie VII w. p.n.e. zdołali odeprzeć najazd Scytów, następnie z pomocą Babilończyków zadali klęskę Asyrii. Medowie i Babilończycy podzielili między siebie podbite obszary. Drudzy z wymienionych mieli rządzić Żyznym Półksiężycem. Państwo Medów rozciągało się natomiast od gór Zagros do środkowej Anatolii. Persowie nie chcieli pozostawać pod zwierzchnictwem Medii. W czasie panowania Cyrusa II Wielkiego nastąpiło zjednoczenie plemion perskich. Władca zyskał przychylność Babilonii, co pozwoliło mu urzeczywistnić plan zrzucenia medyjskiego jarzma. W trakcie potyczki zbrojnej, część medyjskich wojsk przeszła na stronę Cyrusa. Władca Medii – Astyages – został wydany perskiemu królowi. W 550 r. p.n.e. Persja podbiła Medię. Cyrus zwany Wielkim nie zamierzał jednak zaprzestać pod…

persja-historia-kultura-i-dziedzictwo-cywilizacji-perskiej-fot-getty-images-764f2f0.jpg
width: 2170
height: 1381

To dlatego wielkie imperium Hetytów upadło. Naukowcy w końcu odkryli przyczynę
type: item
date: 2023-02-08T15:59:10.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: historia
subject: imperium
subject: katastrofy
subject: konflikty
subject: kryzys
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
subject: susza
subject: turcja
description: Imperium Hetytów było potężnym państwem, które swoją siłę opierało na niezwykle silnej i dobrze uzbrojonej armii. Upadło około 1200 p.n.e., a dotychczas uważano, że stało się to pod naporem Ludów Morza. Nowe badania wykazały, że przyczyna mogła być zupełnie inna.
encoded: W tym artykule: Hetyci stworzyli jedno z największych imperium w czasach starożytnych Co spowodowało upadek państwa Hetytów? Badacze podejrzewają, że susza mogła być gwoździem do trumny Hetytów Hetyci byli starożytnym ludem indoeuropejskim, który od 2000 r. p.n.e. zamieszkiwał terytorium Anatolii, w dzisiejszej Turcji. Plemiona hetyckie przybyły tam prawdopodobnie ze swoich rdzennych obszarów, czyli z regionów na północ od Kaukazu. Wykopaliska archeologiczne wykazały, że koczownicy, którzy dotarli do historycznej krainy Hatti, wyparły zamieszkujący tam lud. Doszło wówczas do akulturacji, a Hetyci, którzy sami nazywali się Nesytami, przyswoili wierzenia i język ludów Hatti. Hetyci stworzyli jedno z największych imperium w czasach starożytnych Hetyci w Anatolii zaczęli tworzyć małe autonomiczne miasta-państwa. Jednym z nich była Kussara. To małe miasteczko było zarządzane przez księcia Anittę, który posiadał dużą armię licząca ponad 1200 wojowników i 40 rydwanów. Ze starożytnych zapisów historycznych wynika, że władca jako pierwszy próbował podporządkować sobie wszystkie hetyckie miasta. Udało mu się zdobyć wpływy w Nesie i podbić większą część centralnej Anatolii. Dopiero około połowy XVII wieku p.n.e. udało się scentralizować i zjednoczyć państwo hetyckie. Dokonał tego Labarna, wódz który został pierwszym królem Hetytów. Panował w latach 1680–1650 p.n.e. W następnych dziesięcioleciach Hetyci stworzyli ogromne imperium, które kontrolowało już nie tylko Anatolię, ale również północną Mezopotamię, Syrię i Palestynę. Swoją siłę opierali na niezwykle dużej, bardzo dobrze uzbrojonej i świetnie zorganizowanej armii. Co spowodowało upadek państwa Hetytów? Dotychczas uważano, że kres tego potężnego państwa nastąpił ok. 1200 r. p.n.e. Historycy uważali, że doszło wówczas do destabilizacji politycznej pod naporem przybyszów zwanych Ludem Morza, czyli m.in. Frygów i Protoormian pochodzących z Bałkanów. Ponadto wciąż pozostawał nierozwiązany spór z Asyryjczykami. Migracja nacier…

imperium-hetytow-9ac5e3e.jpg
width: 2272
height: 1704

Dlaczego Hunowie zaatakowali Cesarstwo Rzymskie? Nie chodziło o zdobycie złota i bogactwa
type: item
date: 2022-12-19T16:00:35.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: barbarzyńcy
subject: cesarstwo rzymskie
subject: Edukacja
subject: europa
subject: imperium
subject: konflikty
subject: Kultura
subject: rzymianie
subject: Społeczeństwo
subject: średniowiecze
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
subject: wojna
description: Hunowie przeszli do historii jako „bicz boży” nad rzymskim imperium. Dlaczego zaatakowali największe imperium ówczesnych czasów? Naukowcy znaleźli odpowiedź.
encoded: W tym artykule: Kim byli Hunowie? Dlaczego jednak Hunowie wzbudzali taki strach nawet bitnych Gotów? Hunowie przyczynili się do olbrzymich zmian w Europie Dlaczego Hunowie zaatakowali Cesarstwo Rzymskie? Badania wykazały, że powodem mogła być dotkliwa susza Kryzys klimatyczny sprawił, że Hunowie stali się bezwzględnymi najeźdźcami Historia konfliktów nigdy nie jest czarno-biała. Jesteśmy przyzwyczajeni do oceniania działań wojennych w wymiarze, kto jest katem, a kto ofiarą, lub kto jest dobry, a kto jest zły. Taka uproszczona metodologia sprawia jednak, że często pomijamy wydarzenia, które mogły mieć wpływ na podejmowane decyzję. Kim byli Hunowie? Bitwa pod Adrianopolem stoczona 9 sierpnia 378 roku to jedna z największych klęsk w dziejach rzymskiego oręża. Pomiędzy tysiącami zmasakrowanych poległych nie można było nawet rozpoznać zwłok cesarza Walensa. Rzymian pokonali barbarzyńscy Goci. Jednak za ten „posiew totalnego zniszczenia”, jak pisał Ammianus Marcellinus, pośrednio odpowiadał kto inny. Plemię Hunów. „Zamieszkiwało tereny po drugiej stronie Meotydy [Morza Azowskiego] aż po Ocean Lodowaty i wyróżniało się dzikością przekraczającą wszelką miarę” – pisał ten starożytny historyk w „Dziejach rzymskich”. Miał świadomość, że pojawienie się tego ludu na stepach czarnomorskich w latach siedemdziesiątych IV w. n.e. wywołało lawinę. Z obawy przed Hunami Goci pod wodzą Fritigerna szukali ratunku na ziemiach Imperium. Osiedleni w Mezji, niesprawiedliwie traktowani przez Rzym, zbuntowali się w końcu, co miało fatalne skutki dla Imperium w postaci klęski pod Adrianopolem. Dlaczego jednak Hunowie wzbudzali taki strach nawet bitnych Gotów? Nadciągnęli z tajną bronią. Jak wszystkie ludy koczownicze, używali łuków refleksyjnych. Łuki Hunów były jednak większe i asymetryczne (tj. dolne ramię łuku było mniejsze od górnego). Dzięki tym innowacjom miały większy zasięg i siłę rażenia. Były też wygodniejsze w użyciu w czasie jazdy konnej. Oprócz siły militarnej Hunów starożytni auto…

attyla-01f6aeb.jpg
width: 1024
height: 680

Osiągnięcia starożytnego Rzymu. Co pozostawili po sobie antyczni Rzymianie?
type: item
date: 2022-10-26T11:41:00.000Z
creator: Stanisław Szklarek
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: architektura
subject: cesarstwo rzymskie
subject: Edukacja
subject: imperium
subject: koloseum
subject: Kultura
subject: panteon
subject: prawo
subject: rzym
subject: Społeczeństwo
subject: starożytny rzym
description: Czy osiągnięcia starożytnego Rzymu mają wpływ na życie współczesnych ludzi? Co nasza cywilizacja zawdzięcza ideom i wynalazkom wprowadzonym dopiero przez starożytny Rzym?
encoded: W tym artykule: Znaczenie komunikacji w rozwoju cywilizacji Informacje wyczytane ze śmieci Prawo rzymskie Osiągnięcia starożytnych Rzymian w inżynierii i budownictwie Kolejne osiągnięcie starożytnego Rzymu – pismo naszych czasów Kalendarz juliański – wynalazek rzymski czy grecki? Osiągnięcia starożytnego Rzymu w punktach – podsumowanie: Bez wynalazków, pozostawionych przez starożytny Rzym, nasz świat by się rozpadł. Osiągnięcia starożytnych Rzymian stworzyły również bazę pod europejską literaturę i nowożytne kodeksy prawne. Dodatkowo współczesne języki romańskie, czyli m.in. język francuski, hiszpański i włoski są w dużej mierze zniekształceniem łaciny, z której się wywodzą. Znaczenie komunikacji w rozwoju cywilizacji Kultura rzymska zawdzięcza gwałtowny rozwój świetnie zorganizowanej infrastrukturze komunikacyjnej. Sieć dróg kamiennych (niektóre przetrwały do dzisiaj), szlaków morskich i rozwinięta administracja pozwalały na szybkie przemieszczanie się do najdalszych zakątków imperium. Morze Śródziemne i doskonale rozwinięta żegluga Imperium rzymskie powstało wokół basenu Morza Śródziemnego. My traktujemy morze jako barierę, która dzieli lądy i ludzi, podczas gdy dla Rzymian był ten akwen dogodną arterią komunikacyjną. Rzymianie stworzyli niespotykaną dotąd globalną pajęczynę morskich szlaków. – Umiejętność zorganizowania handlu morskiego na tak wielką skalę była czymś niespotykanym – mówi Michele Stefanile, archeolog z Wydziału Azji, Afryki i Morza Śródziemnego Uniwersytetu w Neapolu. – Co prawda Fenicjanie i Grecy już stulecia wcześniej wytyczyli długodystansowe morskie szlaki, jednak tylko mieszkańcom imperium udało się stworzyć wszechstronny i nad wyraz efektywny system wodnych powiązań handlowych. – Właściciele statków byli w stanie zaopatrywać swoje prawdziwe megalopolis, czyli Wieczne Miasto, w żywność, sprowadzając dobra z odległych rynków. Co sprowadzano ze wszystkich zakątków starożytnego Rzymu? z Hiszpanii – wina, oliwy, srebro a także popularny czerwony…

osiagniecia-starozytnego-rzymu-d1ca0f3.jpg
width: 2121
height: 1414

W Wielkiej Brytanii odnaleziono skarb antycznych Rzymian. Na monetach wybito wizerunek pierwszego rzymskiego cesarza
type: item
date: 2022-07-14T07:00:00.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: cesarstwo rzymskie
subject: Edukacja
subject: imperium
subject: Kultura
subject: rzym
subject: skarby
subject: Społeczeństwo
subject: starożytność
subject: starożytny rzym
description: Część skarbu odnalazło brytyjskie małżeństwo za sprawą wykrywacza metali. Rzymskie monety prawdopodobnie w przeszłości zostały ukryte w ziemi.
encoded: W tym artykule: Do tej pory odnaleziono 11 rzymskich złotych monet Skarb pochodzi z okresu przed inwazją Imperium Rzymskiego na Wielką Brytanię Na wszystkich monetach widnieje wizerunek pierwszego cesarza Rzymu Damon i Denise Pye to małżeństwo Brytyjczyków, którzy zajmują się amatorskim poszukiwaniem skarbów. W 2017 roku na terenie rozległego parku narodowego The Broads, który znajduje się na wschód od Norwich (wschodnia Anglia), odnaleźli pierwszą spośród w sumie kilkunastu złotych monet. Numizmatycy po dokładnej analizie od razu rozpoznali, z czym mają do czynienia. Do tej pory odnaleziono 11 rzymskich złotych monet W ciągu kilku lat odnaleziono łącznie 11 monet. Okazało się, że wszystkie pochodzą z czasów Imperium Rzymskiego i prawdopodobnie są częścią większego skarbu, który został ukryty w starożytności. Adrian Marsden, brytyjski numizmatyk twierdzi, że monety były rozrzucone po dużej powierzchni głównie przez wieloletnią uprawę roli i orkę wszelkimi pługami. Poszukiwacz skarbów odnalazł jedną z najwcześniej wybitych angielskich złotych monet Mężczyzna przeszukiwał pole przy użyciu wykrywacza metali. W pewnym momencie natknął się na prawdziwy skarb. Na początku nie zdawał sobie sprawy z wagi odkrycia. Teraz może na tym naprawd... – W pierwszym roku znaleziono cztery monety, a rok później kolejnych kilka. Odkrywcy twierdzą, że więcej monet już nie będzie, ja jednak jestem przekonany, że w tej ziemi może być zakopana jeszcze większa część rzymskiego skarbu – twierdzi Adrian Marsden. Ekspert podkreśla, że monety mogą być niezwykle wartościowe. Zostały wybite między I wiekiem p.n.e. a I wiekiem n.e. Skarb pochodzi z okresu przed inwazją Imperium Rzymskiego na Wielką Brytanię Numizmatyk zwraca uwagę na interesujący szczegół. Wielce prawdopodobne jest to, że skarb antycznych Rzymian pochodzi z okresu, kiedy Wielka Brytania nie była jeszcze częścią Cesarstwa Rzymskiego. Podbój wysp przez Rzymian rozpoczął się w roku 43 n.e. Imperium z łatwością pokonało Celtów, którzy…

monety-z-czasow-imperium-rzymskiego-7b842be.webp
width: 970
height: 546

Jak smakowało wino starożytnych Rzymian? Amfory znalezione w Morzu Tyrreńskim mogą pomóc rozwiązać tę zagadkę
type: item
date: 2022-07-06T08:41:35.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: cesarstwo rzymskie
subject: imperium
subject: Kuchnia
subject: rzym
subject: rzymianie
subject: Społeczeństwo
subject: starożytny rzym
subject: wino
subject: winogrona
subject: Wolny czas
description: Nurkowie odnaleźli w sumie trzy naczynia do wina, które pochodziły z czasów starożytego Rzymu. Co wykazała analiza?
encoded: W tym artykule: Naukowcy połączyli metody analizy chemicznej z archeologią środowiskową Badacze odkryli w amforach obecność smoły z drewna sosnowego Jakie wino pili starożytni Rzymianie? W 2018 roku nieopodal portu we włoskiej miejscowości San Felice Circeo nurkowie znaleźli trzy amfory. Wstępne badania wykazały, że pochodziły z ok. I–II wieku p.n.e. Włoscy naukowcy postanowili lepiej się przyjrzeć naczyniom i dokonać dokładnej analizy chemicznej i archeologicznej, aby przekonać się, jakie tajemnice o minionych czasach mogą skrywać. Swoim odkryciem pochwalili się na łamach czasopisma naukowego „PLOS One”. Naukowcy połączyli metody analizy chemicznej z archeologią środowiskową Naukowcy kierowali się hipotezą, że amfory dadzą im wgląd w skład wina, które produkowano w starożytnym Rzymie. Nie pomylili się. W swoich badaniach połączyli nowoczesne techniki analizy chemicznej z archeologią środowiskową. Badacze w artykule przyznali, że dotychczas bardzo rzadko inni uczeni podejmowali się zbadaniu tego rodzaju naczyń, aby zrozumieć szerszy kontekst historyczny regionu, okresu lub społeczności. Wynika to z faktu, że jest to trudny i złożony proces. Budowle starożytnego Rzymu. 11 najsłynniejszych obiektów, które warto zobaczyć Budowle Starożytnego Rzymu na długie lata stały się wzorem dla architektów z całej Europy. Jakie budowle znajdowały się w Starożytnym Rzymie? Zapraszamy na wycieczkę szlakiem najważniej... W swojej pracy badacze wykorzystali metody chromatografii gazowej i spektrometrii masowej, aby zbadać ślad chemiczny w amforach. Dodatkowo naukowcy postanowili zbadać mikrocząsteczki pyłków winorośli, których użyto do produkcji wina. Wyniki pokazały, że amfory znalezione u wybrzeży San Felice Circeo były wykorzystywane do przechowywania zarówno białego, jak i czerwonego wina. Badacze odkryli w amforach obecność smoły z drewna sosnowego W trakcie badań składu chemicznego naukowcy natknęli się na ślady paku węglowego, w którym wykryto obecność sosny. Badacze ocenili, ż…

rzymska-amfora-68febb4.jpeg
width: 4000
height: 2666