Poznaj podróżnicze hity Google tego roku. Wśród liderów znalazło się polskie miasto
Które miejsca w 2025 roku wzbudzały największą ciekawość wśród podróżnych? Najnowsza lista Google „Rok w podróżach” pokazuje, że niektóre miasta i regiony odnotowały wyjątkowo duży wzrost zainteresowania w porównaniu z poprzednim rokiem. To właśnie tam – częściej niż gdziekolwiek indziej – planowaliśmy urlopy, weekendowe wypady i dalekie wyprawy.
Rok 2025 okazał się czasem powrotów do znanych kierunków, ale też odkrywania nowych miejsc, które niespodziewanie zdobyły ogromną popularność. Jedni podróżowali, przemieszczając się między europejskimi metropoliami, inni zaś wybierali odległe wyspy, spokojne plaże lub centra kultury i sztuki. Niezależnie od tego, jak wyglądały wasze tegoroczne trasy, istnieje duże prawdopodobieństwo, że choć raz wpisaliście w wyszukiwarkę jeden z kierunków, które trafiły do najnowszego zestawienia Google „Rok w podróżach”. Ranking obejmuje miejsca, które w 2025 roku zanotowały największy wzrost liczby wyszukiwań względem 2024 roku – od karaibskich wysp, przez niedoceniane hiszpańskie miasta, aż po polską metropolię, która zaskoczyła swoją wysoką pozycją. Z tego zestawienia można się dowiedzieć, które miejsca najmocniej rozbudzały podróżniczą wyobraźnię. Najczęściej wyszukiwane kierunki 2025 roku Na szczycie tegorocznego zestawienia znalazły się trzy zupełnie różne miejsca, które łączy spektakularny wzrost zainteresowania w wyszukiwarce Google. Pierwsze miejsce zajęło hiszpańskie Bilbao, czyli miasto, które jeszcze do niedawna pozostawało w cieniu bardziej oczywistych kierunków Półwyspu Iberyjskiego. W 2025 roku jego popularność eksplodowała, głównie za sprawą połączenia sztuki, architektury i sportu. Podróżni masowo wyszukiwali bilety i noclegi nie tylko z powodu Muzeum Guggenheima czy cenionego Museo de Bellas Artes, lecz także dzięki wydarzeniom piłkarskim. To właśnie finał Ligi Europy UEFA, rozegrany w maju pomiędzy Tottenhamem a Manchesterem United, sprawił, że liczba zapytań dotyczących Bilbao dynamicznie wzrosła. Drugą pozycję zdobył Barbados – karaibska wyspa, która w ostatnich miesiącach przyciągała uwagę nie tylko pięknymi plażami, ale także dynamicznym rozwojem infrastruktury luksusowej. Nowe połączenia lotnicze oraz zapowiedzi ekskluzywnych otwarć hotelowych przełożyły się na gwałtowny wzrost wyszukiwań, zwłaszcza wśród osób planujących urlopy premium i zimowe wypady do ciepłych krajów. Eksperci wskazują, że to właśnie branża hotelarska, w połączeniu z rosnącą dostępnością lotów transatlantyckich, wywindowała Barbados na drugie miejsce globalnego rankingu. Na trzecim miejscu uplasował się natomiast Dubaj, który od lat nie traci impetu jako światowa stolica słońca, rozrywki i nowoczesnej architektury. W 2025 roku zainteresowanie tym kierunkiem nadal rosło, podsycane kolejnymi otwarciami luksusowych hoteli, rekordowymi inwestycjami turystycznymi oraz niezmienną popularnością plaż emiratu. Dubaj pozostaje jednym z najbardziej wyszukiwanych miejsc na świecie, a tegoroczny ranking tylko potwierdza jego dominację w segmencie destynacji całorocznych. Gdzie szukaliśmy wakacji w 2025 roku? Na pozostałych miejscach znalazły się równie ciekawe kierunki. Wysoko uplasował się m.in. Santander, czyli północnohiszpańskie miasto, które w rekordowym dla Hiszpanii roku turystycznym przyciągnęło uwagę podróżnych łagodniejszym klimatem, długimi plażami i niższymi cenami niż w najbardziej zatłoczonych kurortach. Tuż za nim znalazła się Ibiza, która (mimo sygnałów o spadku liczby turystów) odnotowała stały wzrost wyszukiwań. Nowe otwarcia hoteli i niegasnąca renoma jednej z najbardziej ikonicznych wysp Europy przyczyniły się do większego zainteresowania zarówno jej nocnym życiem, jak i spokojniejszą północą. Na szóstej pozycji uplasował się Kraków, jedyne polskie miasto w zestawieniu. Dane z raportu Kayak pokazują rekordowe zainteresowanie turystów, zwłaszcza tych poszukujących tańszych, a jednocześnie bogatych kulturowo destynacji. Niższe ceny hoteli i lotów oraz atrakcyjność historycznego centrum sprawiły, że Kraków stał się jedną z najczęściej wpisywanych lokalizacji w Google. Kolejne miejsce zajęła Malaga, której popularność rośnie niemal z miesiąca na miesiąc. Dzięki łagodnym zimom i bardzo wczesnej wiośnie miasto stało się naturalnym wyborem dla osób z północy Europy chcących przedłużyć lato, co przełożyło się na znaczący wzrost ruchu już w pierwszym kwartale roku. Ósma pozycja przypadła Reykjavikowi, który idealnie wpisuje się w modę na tzw. coolcation. Rozbudowana siatka połączeń oraz rosnące zainteresowanie podróżami nastawionymi na naturę i ciszę sprawiły, że liczba wyszukiwań lotów na Islandię gwałtownie wzrosła. Za nim uplasowała się Bazylea, która poza słynnymi targami Art Basel dodatkowo przyciągnęła uwagę dzięki finałowi UEFA Women’s Euro 2025. Zestawienie zamknął natomiast Düsseldorf – mniej oczywisty, ale coraz chętniej wybierany kierunek. Jego kompaktowy układ, możliwość poznawania miasta pieszo i połączenie luksusowych zakupów z atmosferą tradycyjnej starówki sprawiły, że wielu turystów zaczęło rozważać go jako alternatywę dla bardziej zatłoczonych niemieckich metropolii. Źródła: Google, Condé Nast Traveler Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Kryzys na europejskiej wyspie. Turyści trafiają do szpitali przez przedawkowanie
Wzrost incydentów związanych z narkotykami i alkoholem na Ibizie oraz ich destrukcyjny wpływ na lokalny system opieki zdrowotnej wymagają natychmiastowej reakcji. Miejsce, które niegdyś symbolizowało artystyczną wolność i ucieczkę od konwenansów, dziś staje się ofiarą własnej, komercyjnie wykreowanej tożsamości.
Spis treści: Od bohemy do hedonistycznego epicentrum Przeciążenie służby zdrowia na Ibizie Alarmujące dane i powracający problem nadużyć Ta popularna hiszpańska wyspa od lat przyciąga turystów spragnionych słońca, muzyki i swobody. Przez dekady Ibiza była utożsamiana z beztroską, lecz obecnie coraz częściej staje się symbolem kryzysu. Alarmujące doniesienia o przedawkowaniach i przeciążonej służbie zdrowia rzucają cień na obraz wakacyjnego raju. To nie tylko problem zdrowia publicznego, lecz sygnał ostrzegawczy dla całej południowoeuropejskiej turystyki. Od bohemy do hedonistycznego epicentrum Korzenie obecnej sytuacji sięgają lat 30. XX wieku, kiedy Ibiza zaczęła przyciągać artystów, poetów i muzyków poszukujących inspiracji oraz oderwania od codzienności. W kolejnych dekadach – od lat 60. do 80. – wyspa stała się magnesem dla hipisów, klubowiczów i gwiazd rocka, zyskując wizerunek miejsca alternatywnego stylu życia i większej swobody obyczajowej. Wraz z rozwojem tej kontrkulturowej tożsamości rosło także przyzwolenie na używanie substancji psychoaktywnych. Na początku narkotyki były kojarzone z psychodelicznymi doświadczeniami w zamkniętym gronie. Z czasem jednak – równolegle z rozwojem potężnych klubów nocnych i masowej turystyki – ich obecność stała się nieodłącznym elementem pobytu na wyspie. Według „New York Timesa” skala zjawiska osiągnęła dziś poziom, który poważnie wpływa na funkcjonowanie lokalnej służby zdrowia. Przeciążenie służby zdrowia na Ibizie Latem służby ratunkowe na wyspie pracują bez wytchnienia. Jak podaje związek techników medycznych, ponad 1/4 wszystkich zgłoszeń dotyczy interwencji w klubach nocnych – często w celu pomocy zagranicznym turystom znajdującym się pod wpływem substancji psychoaktywnych. Tego rodzaju wezwania dezorganizują działanie systemu ratunkowego, którego głównym zadaniem powinna być ochrona około 160 tysięcy stałych mieszkańców wyspy. – Obsługa turystów z klubów nocnych powoduje przeciążenie służby i negatywnie wpływa na inne sytuacje kryzysowe na wyspie, do których karetki pogotowia dojeżdżają z opóźnieniem – alarmuje José Manuel Maroto, przewodniczący związku ratowników. Problem nie ogranicza się do liczby zgłoszeń. Służby odnotowują także wzrost agresji wobec personelu medycznego, co skutkuje dodatkowymi trudnościami. Związki zawodowe apelują o wsparcie, m.in. poprzez stworzenie punktów pomocy medycznej na terenie klubów oraz finansowanie dodatkowych karetek przez organizatorów imprez. To jednak nie wszystko, gdyż Ibiza zmaga się również z presją demograficzną. W 2024 roku odwiedziło ją ponad 3,3 miliona turystów, co znacznie przekracza możliwości lokalnej infrastruktury. W kontekście rosnących cen biletów do klubów i coraz łatwiejszego dostępu do tanich, nieprzetestowanych substancji równowaga między dochodami z turystyki a jakością życia mieszkańców staje się coraz trudniejsza do utrzymania. Alarmujące dane i powracający problem nadużyć Jakiś czas temu w badaniu opublikowanym przez Cambridge University Press przeanalizowano przypadki śmiertelnych przedawkowań na Ibizie w latach 2010–2016. Najczęściej występującymi substancjami były MDMA i kokaina. Eksperci wskazują na utrzymującą się tendencję wzrostową, co potwierdza skalę problemu. Z kolei badacze z Uniwersytetu Johna Mooresa w Liverpoolu już w 2014 roku opublikowali dane na temat zachowań młodych brytyjskich turystów odwiedzających wyspę. 85,3% respondentów przyznało się do zażywania narkotyków, a 54,1% – do regularnego palenia tytoniu. Choć dane te pochodzą sprzed dekady, specjaliści zgodnie twierdzą, że współczesna sytuacja nie tylko się nie poprawiła, ale uległa pogorszeniu. Źródła: Fox News, nss magazine, New York Times Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Najdroższa restauracja na świecie. „Show w wirtualnej rzeczywistości"
Kuchnia jednego z najbardziej uznanych szefów kuchni na świecie to połączenie haute cuisine z nowoczesną technologią. Wykwintnej kolacji towarzyszy spektakl multimedialny, a gościom podawane są nie tylko sztućce, ale również okulary VR.
W tym artykule: Najdroższa restauracja na świecie Jak wygląda kolacja w restauracji Sublimotion? Kim jest szef Paco Roncero? Dotychczas za jedną z najlepszych i najdroższych restauracji na świecie uchodziła kopenhaska Noma. W styczniu 2023 roku restauracja została jednak zamknięta. Gdzie dzisiaj płaci się najwięcej za kolację? Nowa najdroższa restauracja na świecie otworzyła się dokładnie 9 lat temu w mieście Ibiza na hiszpańskiej wyspie o tej samej nazwie. Najdroższa restauracja na świecie Restauracja Sublimotion została otwarta w 2014 roku. Za oryginalnym konceptem kulinarnym stoi uznany szef kuchni Paco Roncero. Restauracje, którym wcześniej przewodził Paco Roncero, zostały łącznie uhonorowane 5 gwiazdkami Michelin. – Kolacja w Sublimotion to właściwie spektakl artystyczny. Naszym celem jest połączenie haute cuisine z teatrem – wyjaśnia szef Paco Roncero w rozmowie z dziennikarzami serwisu EnVols. Każdego wieczoru w spektaklu uczestniczy 12 gości, którzy siadają przy jednym podłużnym stole ustawionym w specjalnej multimedialnej sali. Efekty specjalne odgrywają w kulinarnym show nie mniejsze znaczenie niż wieczorne menu. – Aby przygotować niepowtarzalny wieczór, współpracujemy z najbardziej uznanymi projektantami, inżynierami, reżyserami i artystami od efektów specjalnych. Za udział w kolacji w restauracji Sublimotion trzeba zapłacić ok. 2,4 tys. dol., czyli jakieś 10 tys. złotych. Podczas wieczoru w Sublimotion goście otrzymują okulary wirtualnej rzeczywistości. Poniżej można zobaczyć wideo prezentujące kolację w najdroższej restauracji. View Ediplayer on the source website Jak wygląda kolacja w restauracji Sublimotion? Na stronie internetowej restauracji nie można znaleźć menu. To, co zostanie podane gościom, ma być do końca formą niespodzianki. Wiadomo, że kolacja składa się z 15 dań. W sieci nie brakuje relacji z kolacji w najdroższej restauracji świata. Tak swoje kulinarne doświadczenie z Sublimotion opisywała w serwisie news.com.au australijska dziennikarka Jackie Strause: „Kiedy weszliśmy do sali, mieliśmy wrażenie, że przenieśliśmy się w czasie. W jadalni znajdował się biały, wielki stół z 12 wysokimi krzesłami i sięgającymi od podłogi do sufitu ekranami, które służyły za ściany, zapewniając w przestrzeni projekcję 360 stopni. Nasze nazwiska widniały w neonach nad wyznaczonymi miejscami". Tym co wyróżnia Sublimotion od innych restauracji są technologiczne nowinki obecne towarzyszące gościom podczas kolacji. Dzięki menu zawieszonemu w wirtualnej rzeczywistości uczestnicy mogą obserwować latające nad ich głowami dania. Z okularami VR na głowie goście są też przenoszeni do alternatywnych rzeczywistości. W jednej z nich konsumują na pokładzie samolotu. Dostarczone gogle VR mogą także wyświetlać w czasie rzeczywistym dane o wartościach odżywczych kolejnych dań. Kim jest szef Paco Roncero? Szefem kuchni restauracji Sublimotion jest Paco Roncero. Kucharz przyszedł na świat w Kadyksie w 1969 roku. Kształcił się w wielu hiszpańskich szkołach kulinarnych, a praktykę zdobywał w uznanych restauracjach. W 2005 roku zdobył nagrodę Chef L'Avenir Award (Nagroda dla Szefa Przyszłości), przyznawaną przez Międzynarodową Akademię Gastronomii. Jest też autorem wielu książek kulinarnych oraz jurorem w różnych międzynarodowych edycjach programu telewizyjnego „Masterchef". Pierwsze gwiazdki Michelin uzyskał podczas pracy w madryckiej restauracji La Terraza del Casino. Wraz z zespołem 25 kucharzy jest też w posiadaniu dwóch kolejnych gwiazdek za Sublimotion na Ibizie. Przypominamy, że w czerwcu Bottiglieria 1881 w Krakowie została pierwszą polską restauracją z dwoma gwiazdkami Michelin. ŻRÓDŁA: EnVols, NYPost.com. Szukasz więcej fascynujących informacji na temat świata roślin i zwierząt, odkryć archeologicznych i nieskończonego Wszechświata? Zaprenumeruj magazyn „National Geographic Polska". Najnowszą ofertę znajdziesz na tej stronie. Nasz ekspert Łukasz Załuski Redaktor naczelny „National Geographic Polska". Uważny obserwator zmieniającego się świata i nowych trendów w technologiach. Miłośnik tenisa i europejskich stolic.
Ryanair wprowadza nowy zakaz. Pasażerów czekają spore zmiany
Ryanair bierze się za niesfornych pasażerów z Wielkiej Brytanii lecących na Ibizę. Irlandzki przewoźnik poinformował, że wprowadza zakaz wnoszenia alkoholu na pokład samolotu.
W tym artykule: Ryanair wprowadza zakaz na bezcłowy alkohol Ryanair wprowadza opłatę za ciastko Ryanair reaguje na incydent z udziałem 15 pasażerów lecących z Manchesteru na Ibizę, którzy byli pod wpływem alkoholu zakłócali porządek oraz spokój innych podróżujących. W efekcie lot do Hiszpanii został opóźniony aż o pięć godzin, a pijani turyści wyproszeni z pokładu. Na tym nie koniec, bowiem irlandzki przewoźnik postanowił wprowadzić nowe zasady, by uniknąć podobnych sytuacji w przeszłości. Ryanair wprowadza zakaz na bezcłowy alkohol Osoby podróżujące z Wielkiej Brytanii na Ibizę irlandzkimi liniami muszą przygotwać się na spore zmiany. Po kwietniowym incydencie z udziałem 15 pijanych Brytyjczyków, Ryanair wprowadza zakaz wnoszenia na pokład alkoholu ze strefy bezcłowej (ang. Duty Free). Jak na razie, ograniczenia dotyczą jedynie lotów na trzecią co do wielkości wyspy hiszpańskiego archipelagu Baleary nad Morzem Śródziemnym. Od teraz każdy, kto zaopatrzy się w wysokoprocentowe trunki przed wejściem na pokład, będzie musiał poinformować o tym załogę samolotu. – Każdy alkohol zakupiony w sklepach na lotnisku lub w innym miejscu musi być starannie zapakowany w odpowiednią sztukę bagażu podręcznego, który zostanie oznakowany przy bramce, a następnie umieszczony bezpłatnie w luku samolotu – miał brzmieć fragment wiadomość wystosowanej do każdej pasażera udającego na Ibizę. Duże zmiany dla podróżujących samolotem. Uciążliwy limit zniesiony Podróż samolotem, choć szybsza i bezpieczniejsza, wiąże się z pewnymi ograniczeniami. Jedno z londyńskich lotnisk postanowiło pójść na rękę pasażerom i zniosło – uciążliwy dla wi... Pasażerowie, którzy będą starali się ukryć alkohol w bagażu podręcznym, nie zostaną wpuszczeni na pokład, a ponadto nie będą mogli ubiegać się o zwrot kosztów podróży i odszkodowanie. Jak dodaje przewoźnik, cytowany przed światowe media, „bramki wejściowe będą dokładnie monitorowane, a klientom wykazującym jakiekolwiek oznaki zachowań antyspołecznych lub próbujących ukryć alkohol, zostanie odmówiona podróż bez zwrotu pieniędzy lub odszkodowania”. Ryanair wprowadza opłatę za ciastko O ile wprowadzony zakaz spożywania alkoholu nie wzbudził tak wielu kontrowersji, tak pobieranie opłat za wniesienie na pokład ciasta już tak. Sprawę nagłośnili lokali politycy z Majorki, którzy przekazali, że Ryanair traktuje lokalny przysmak za dodatkowy bagaż podręczny. Za ensaimadas, czyli tradycyjne maślane ciasto, podróżujący muszą zapłacić aż 50 euro. – Més wysłał listy do firm Aena i Ryanair, aby te zezwoliły na przewóz produktów zakupionych poza lotniskiem z Majorki bez ograniczeń i dodatkowych opłat dla turystów. Celem jest bowiem obrona produktów wytwarzanych w piekarniach i cukierniach na Majorce – poinformował Jaume Alzamora, polityk partii Més. Głos zabrał także przedstawiciel rządu Balearów. Iago Negueruela przekazał mediom, że trwają już rozmowy z przewoźnikiem o wycofaniu dodatkowych opłat za przewożenie słodkiego smakołyku z Majorki. Duża linia lotnicza wprowadzi łóżka w klasie ekonomicznej. Liczba mocno ograniczona Każdy, kto marzył o porządnej drzemce w samolocie, wreszcie będzie mógł sobie na to pozwolić. Latająca na całym świecie linia lotnicza wprowadza udogodnienie dla wszystkich podróżnych. Przypomnijmy, że irlandzkie tanie linie lotnicze Ryanair rozpoczęły swoją działalność w 1985 roku. Ich założycielem był Tony Ryan – multimilioner i biznesmen, w przeszłości związany z narodowym przewoźnikiem Aer Lingus. Dziś firma przynosi właścicielom ogromne zyski, ale w przeszłości nie było tak kolorowo. Lepsze lata nastały, gdy do spółki dołączył Michael O’Leary, który w 1987 roku został zatrudniony jako doradca finansowy. To właśnie jemu Ryanair zawdzięcza cały swój rozwój, a także międzynarodowy sukces. Następca Tony'ego Ryanera całkowicie zmienił funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Zrezygnowano z klasy biznesowej i nawiązano współpracę z małymi lotniskami, dzięki czemu koszty podróży były dużo niższe, a chętnych coraz więcej. Od 2005 r. samoloty linii Ryanair latają także z Polski. Przewoźnik współpracuje obecnie m.in. z portami lotniczymi w Poznaniu, Gdańsku i Szczecinie. – Polska jest ważnym rynkiem dla Ryanaira, piątym pod względem wielkości po Wielkiej Brytanii, Włoszech, Hiszpanii i Irlandii. Rynek ten będzie się dynamicznie rozwijał w nadchodzących latach i zamierzamy być na nim bardzo aktywni, z najlepszą ofertą lotów i najniższymi cenami – mówił na łamach dziennika – podkreśla Michał Kaczmarzyk, prezes spółki Ryanair Sun, w wywiadzie dla „Rzeczpospolitej”. Źródła: turystyka.wp.pl, „Rzeczpospolita”, majorcadailybulletin.com Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Bali. Dla kochających morskie piękno czekają tu prawdziwe koralowe lasy
Tu spotkasz się z płaszczką lub żółwiem morskim. Nie musisz być doświadczonym nurkiem
- Ostatnio nurkowałaś 15 lat temu? – Oskar, sięgający mi do ramienia indonezyjski instruktor nurkowania z biura Blue Marlin na wyspie Gili Meno, patrzył na mnie z zatroskaniem. A może z obrzydzeniem, bo po całodziennej podróży z południa Lomboku autobusem i łodzią pełną związanych kur nie wyglądałam jak stokrotka. – Przydałaby ci się lekcja odświeżająca. Jutro rano spotkajmy się na plaży, tam, koło basenu z małymi żółwiami. Każdy ci powie, gdzie to jest. A jeśli ci się spodoba, to zapraszam następnego dnia na rejs po okolicy. Po zameldowaniu się w moim bungalowie i posiłku w pobliskim warungu – czymś pomiędzy jadłodajnią a restauracją, padłam na wznak na plaży, ciesząc się widokiem absurdalnie turkusowego morza, białego piasku i majaczącym na horyzoncie zarysem wulkanu Rinjani. Nie wiedziałam, kiedy zasnęłam. Na rafie koralowej w Indonezji można zobaczyć ryby i rośliny niewystępujące nigdzie indziej na Ziemi. Obudziło mnie głośne szuranie. Dwa metry ode mnie waran dłuższy od mojej nogi drałował w kierunku zwalonego na plażę mangrowca. Wpakował się do jego pustego pnia, a ja, zdrętwiała ze strachu, po cichu wycofałam się z piasku; ich ślina zawiera jad i samo ugryzienie może zabić bawołu. Komodo nie było tak znowu daleko, ale dlaczego nikt mi nie powiedział, że warany stamtąd można spotkać też na innych wyspach? A, tak, one przecież pływają i to na całkiem długich dystansach! Ochota na odświeżającą kąpiel w tym miejscu przeszła mi natychmiast. Nie kłóć się z żółwiem Gili Meno można obejść na piechotę w dwie godziny. To środkowa z trzech wysp Gili niedaleko Bali i w porównaniu z pulsującą backpackerskimi imprezami Gili Trawangan i luksusową Gili Air – najlepsza do spokojnego wypoczynku. Na jej brzegach przycupnęły małe ośrodki dla turystów i restauracje, główna wieś i meczet mieszczą się w jej środku. Nietrudno zauważyć, że jesteś na prawdziwej koralowej wyspie – nawet dróżki we wsi wysypane są walającym się wszędzie koralowym gruzem. W ciepłych balijskich wodach można nurkować w towarzystwie ogromnych żółwi, ale też rekinów, mant czy płaszczek. Rano stawiam się na plaży przy wspomnianym basenie z żółwiami – w małym centrum, poświęconym ochronie tych zwierząt, pływają w kontenerze wymagające wsparcia żółwie maluchy, które później wypuści się do morza. Oskar czeka już na mnie z wózkiem, na którym są pianki, butle i reszta sprzętu do nurkowania. A gdzie jest łódź? Nigdzie nie płyniemy? – Coś ty, rafa jest przecież przy samej plaży, wchodzimy na piechotę! – śmieje się. I rzeczywiście – zaledwie kilkanaście kroków od plaży zaczyna się koralowa łąka, po której buszują nadęte ryby papuzie, skalary, bracia filmowego Nemo i chma­ry obłędnie kolorowych ryb, których nawet nie próbuję nazwać. Oskar pokazuje mi palcem co dorodniejsze okazy na rafie – gigantyczny pofałdowany koralowiec, który wygląda jak mózg, lub inny, który przypomina niebieskie drzewo. Ogromne przydacznie połyskują w wodzie jak inkrustacje z masy perłowej. Po raz pierwszy widzę też ustonoga, który buszuje na dnie i głośno szczęka odnóżami. Płyniemy przed siebie, gdzie rafa spada w dół ostrym uskokiem, i ruszamy w głębię. Nad sobą widzę cień – to żółw! Pan tutejszych wód najpierw opływa nas obojętnie, po czym bezczelnie zaczyna skubać mnie w płetwę. Chcę mu uciec, ale wpił się kościstymi szczękami w gumę tak mocno, że nie udaje mi się go odczepić. Oskar daje mi znać, żebym się nie szamotała, i pokazuje, że powoli się wynurzamy. Odczekujemy swoje na 10 metrach i stopniowo wypływamy na powierzchnię. – On mi chciał ukraść płetwę, widziałeś? – Dobrze, że się z nim nie siłowałaś, bo żółw tej wielkości bez wysiłku odgryzłby ci palec. Jeśli żółw czegoś chce, to to dostaje. My uważamy, że na tej wyspie jesteśmy ich gośćmi. Przez resztę dnia leżę w wodzie z maską i rurką, gapiąc się na spektakl pode mną. Wychodzę dopiero wtedy, gdy zaczyna się odpływ i za chwilę zacznę szorować brzuchem o rafę. Zauważam jednak, że na „moją” plażę wciąż przypływają łodzie z innych wysp, z których w głębinę za rafą skaczą kolejni nurkowie. Wygląda na to, że zupełnie przypadkiem trafiłam na najlepsze nurkowisko w okolicy, a z zestawem do snorklingu mogę zobaczyć niewiele mniej niż ci, którzy schodzą 20 m pod wodę. Bez żalu rezygnuję więc z nurkowej wycieczki po okolicy, ale z zawiścią słucham o organizowanych przez Oskara i jego wspólnika wyprawach na Komodo i Flores. – Wody wokół Komodo to morski park narodowy, nigdzie indziej nie zobaczysz takich cudów. Jeśli chcesz popływać z mantami, to tylko tam. Załatwimy ci hotel, sprzęt, transport, zajmą się tobą nasi koledzy z tamtejszej filii... Chłopaki kuszą, ale na ten wyjazd trzeba co najmniej czterech dni; nie mam tyle czasu. Na otarcie łez, wiedząc, że z Meno będę płynąć na Bali, dają mi listę najlepszych, ich zdaniem, miejsc do nurkowania na wschodzie wyspy. A gdybym wybierała się na Celebes, to Oskar ma kuzyna w jednym z ośrodków nurkowych, więc... Czy to mola mola? Po ciszy i spokoju Gili Meno gwarny port promowy w Padang Bai na Bali przypomina przedsionek piekła. Na pomost wysiadłam ledwo żywa – kilkugodzinna podróż w nieludzkim upale i na przepełnionej łodzi sprawiła, że oddałabym wszystko za prysznic i coś zimnego do picia. Tego dnia zatem nie jadę nigdzie dalej. Pierwszy zaczepiony taksówkarz, zapytany, czy zna w okolicy jakiś miły, niedrogi hotel przy plaży, olśnił mnie uśmiechem czerwonym od soku żutego betelu i zapakował do pojazdu. – Madame! Hotel for you beautiful, Blue Lagoon very near! – zapewniał. Po 20 minutach przepychania się przez korki z samochodów, motorów, rowerów i kóz dotarliśmy na obrzeża miasta, gdzie mój zbawca zdeponował mnie w małym i czystym hotelu swojego znajomego. Łazienka nie miała co prawda dachu, ale wi-fi działało bez zarzutu. A w pokoju gekony czyściły sufit z komarów. Błękitna laguna, kawałek od głównej plaży w Padang Bai, znajdowała się na liście, którą sporządził dla mnie Oskar. To jedno z najlepszych na Bali miejsc do snorklingu, bo, podobnie jak na Meno, rafa znajduje się blisko brzegu. Domy w Ubud na Bali nierzadko zatopione są w tropikalnym lesie. Tym razem pożałowałam, że kiepski ze mnie nurek. Tylko z maską i rurką spotkałam co prawda barakudę, podziwiałam anemony, ukwiały i plejadę kolorowych mieszkańców koralowcowego lasu, ale nie miałam szans na zobaczenie gościa tutejszych głębin – Mola mola. To samogłów – ogromna srebrna ryba, niemal zupełnie okrągła, a gdy pada na nią światło, wygląda jak tarcza księżyca. Nurkowanie w wodach cieśniny Lombok wymaga jednak sporego doświadczenia – tu, w pobliskiej Candidasie i na wyspach Mimpang, Gili Miaha i Gili Tepekong, są silne podwodne prądy, które mogą cię zabrać w głąb oceanu. Na randkę z samogłowem i żarłaczem białopłetwym wybierać się powinni więc tylko ci, którzy naprawdę wiedzą, jak poradzić sobie pod wodą w nietypowej sytuacji. Studiując dalej listę Oskara, zrezygnowałam więc też z postoju w Tulamben, gdzie największą podwodną atrakcją jest zwiedzanie zatopionego wraku amerykańskiego okrętu Liberty. Dla tak niewprawnego nurka jak ja najlepszym miejscem jest z pewnością Amed, czyli zatoka Jemeluk. Poczta z syreną Amed Beach to kolektywna nazwa siedmiu wiosek rybackich mieszczących się wzdłuż tej wulkanicznej plaży. O zakwaterowanie tu łatwo, życie toczy się powoli, palmy się kiwają, a za nami piętrzy się masyw świętego wulkanu Agung. To nurkowa mekka Bali; bogactwo podwodnej fauny przyciąga wytrawnych nurków, a spokojne wody – początkujących. Tym razem zdobyłam się na odwagę i wykupiłam dzienną wycieczkę łodzią z nurkowaniem. Siedzący obok mnie Australijczyk o wyglądzie wilka morskiego odhaczał coś w notesie. Wytłumaczył mi, że z żoną przyjeżdżają na Bali co roku i za każdym razem nurkują gdzie indziej, a ta lista to morskie zwierzęta, które widzieli tym razem. Marzą o zobaczeniu rekina młota. Nie, nie byli w Ubud ani w Uluwatu, nie chciało im się pojechać pod Agung, do świątyni Besakih. – Tu jest więcej świątyń niż domów mieszkalnych, dla nas najciekawsze jest to, co pod wodą – stwierdził. Można i tak... Plaże na Gili Meno uważane są za jedne z najładniejszych w całej Azji. Pod lazurową tonią rzeczywiście czekały na nas prawdziwe cuda. Nie tylko kolejne kolekcje koralowców i kalejdoskop wścibskich ryb. Na dnie ustawiono bowiem galerię podwodnych rzeźb – syren, hinduistycznych nimf, pagodę, wielką głowę dziecka, balijskiego boga Baronga, skrzynie ze skarbami, a nawet skrzynkę pocztową, do której można wrzucić kupioną w porcie wodoodporną pocztówkę. Listonosz opróżnia ją codziennie o czwartej po południu. Za wodnym parkiem rzeźb robi się coraz głębiej i tu po raz pierwszy zobaczyłam latający dywan tutejszych wód – ogromną mantę majestatycznie sunącą nad dnem. Jednak kolec na końcu jej ogona nie zachęcał do zawierania bliższej znajomości. Przy kolacji w warungu wspominałam z poznanymi na łodzi ludźmi doznania minionego dnia. Na szczęście nie byłam jedyna, która brak spotkania z rekinem młotem przyjęła z ulgą. Info: czas: 10 dni koszt: 6,5 tys. zł (w tym bilet lotniczy) Dojazd Na Bali latają z Warszawy linie Emirates, Qatar, Singapore i China Southern, a regularne loty do Denpasar mają też z Europy m.in. China Eastern, Thai Airways i Cathay Pacific. Ceny: 2,7 tys. zł, ale w promocji – nawet o 1 tys. zł taniej. Nocleg Gili Meno – bungalowy Jepun, z łazienką, klimatyzacją i moskitierami. Ceny: 90–190 zł za domek, zależnie od sezonu. Padang Bai – Absolute Scuba Bali, luksusowa dwójka z klimatyzacją i moskitierami – 180 zł. Kelapa Cottage w Amed. Tylko 12 pokoi, basen, tropikalny ogród, cisza, spokój, centrum kształcenia instruktorów jogi i świetna restauracja. Od 100 zł za dwójkę. Ubezpieczenie Koniecznie wykup ubezpieczenie dla nurków. Pamiętaj, że na małych wyspach nie ma szpitali i komór dekompresyjnych, więc w razie wypadku koszta akcji ratunkowej mogą być bardzo wysokie. Jedzenie Nasi goreng – ryż smażony z warzywami i z mięsem, mi goreng – makaron z tymi samymi dodatkami. Spróbuj też bakso, czyli lokalnego rosołu z kozy, szaszłyków z kurczaka w orzechowym sosie satay i sałatki gado-gado. Smak potrawy wzmocni sambal – sos na bazie chili. Nurkowanie Na Bali działają polskie szkoły nurkowe i biura turystyczne. W Sanur: Polskie Centrum Nurkowe, Bali Diving i Diving-Indo, a w Candidasie – Dragon Dive.
Obalamy mit imprezowej Ibizy. Oto 8 miejsc, w których zapomnisz o zgiełku
Sprawdź, jak i gdzie spędzić czas, by ominąć szerokim łukiem oblężone kluby. Tylko wtedy przekonasz się, dlaczego Ibiza nazywana jest “magiczną wyspą”.
Ibiza według Magdy Schejbal. Co ceni w niej najbardziej?
Przeczytajcie jej odpowiedzi na nasze 10 podróżniczych pytań.
Przed podróżą Ibiza kojarzyła mi się z… wieczną imprezą. Na miejscu okazało się, że to tylko jedna z twarzy tej wyspy. Pierwsze wrażenie… Cisza i spokój. Na lotnisku spodziewałam się napisu: „Tylko dla balowiczów”, tymczasem miejsce okazało się dobrym pomysłem na wyjazd rodzinny. Urzekło mnie… To, że wbrew obiegowej opinii Ibiza jest dzika. Poza miastami, gdzie są dzikie tłumy, można tam bez trudu znaleźć tereny, które sprawiają wrażenie samotnej, niemal bezludnej wyspy. Denerwowało mnie… Jadąc tam, nastawiłam się na totalny relaks, więc postanowiłam, że niczym nie będę się denerwować. Udało się! Miejscowi ludzie są… Na Ibizie nie ma pojęcia „miejscowi”, bo większość to turyści. Może jedynie hipisi, którzy przyjechali tu w latach 60., mogą powiedzieć, że są u siebie. Nie mogłam zrozumieć… Hiszpania nie jest tak odległa od Polski, więc raczej wszystko rozumiałam. Niebo w gębie poczułam, gdy… Ibiza nie jest niestety rajem dla miłośników lokalnych smaków. Dominuje kuchnia kosmopolityczna, dlatego trochę mi brakowało klimatu tradycyjnych tawern. Niezapomniane miejsce… Wiąże się z moim prywatnym odkryciem geogra? cznym. Kiedy razem z partnerem wynajęliśmy samochód i samodzielnie zwiedzaliśmy Ibizę, nagle z wody wyłoniła się wspaniała monumentalna skała. Zastanawialiśmy się, co to za wyspa i czy coś na niej jest. Chciałabym tam kiedyś dopłynąć i to sprawdzić. Z podróży przywiozłam… Płyty z najlepszą muzyką klubową świata, która jest znakiem rozpoznawczym Ibizy. Po powrocie tęsknię za… Cudownym świeżym, wilgotnym powietrzem, którego nie ma w Warszawie. CZAS: TYDZIEŃ KOSZTY POBYTU: OD 3,5 TYS. ZŁ „ALL INCLUSIVE GOLD”
Przedstawiamy pięć portów Morza Śródziemnego, które koniecznie musisz odwiedzić.
Port relaks - Grecja: Od wyspy do wyspy Port romantico - Cinque Terre: Piątka z romantyzmu Port adrenalina - Korsyka: Wyspa wyzwanie Port historia - Aleksandria: Narzeczona morza Port impreza - Ibiza: Fiesta i sjesta
Dla większości to synonim nieustającej zabawy pod hasłem: „sex, drugs & rock'n'roll”. Ja postanowiłam poznać drugą, mniej popularną stronę Ibizy.
Na początku podróży, już w samolocie, bez przerwy towarzyszą mi odgłosy marudzących dzieci. Płaczących, gaworzących, domagających się kolejno: a) ciasteczka, b) picia, c) misiaczka. Jak tu w takich warunkach rozmyślać o szaleństwach? Jeszcze nie wiem, że dźwięki nieletnich nie opuszczą mnie w trakcie całej podróży. Bo dzieci, a właściwie rodzice z dziećmi, są – wbrew utartym opiniom – kwintesencją turystyki na Ibizie. A w każdym razie to rodzice, a nie huczni imprezowicze, zostawiają tu największe pieniądze. Są męczący, ale to paradoksalnie dzięki nim odpoczęłam i zobaczyłam prawdziwą Ibizę. Ale po kolei. Pierwsze wrażenie? Jak na rozrywkową stolicę świata wyspa zaskakuje tym, że jest bardzo mała – ma zaledwie około 35 km długości i 16 szerokości. To, co w niej wyjątkowe, to położenie – spośród należących do Hiszpanii Balearów wyspa (wraz z satelicką Formenterą) znajduje się najbliżej kontynentu afrykańskiego. Efekt? Około 300 słonecznych dni w roku oraz morze przez cały rok cieplejsze od otaczającego go powietrza. To dzięki temu ściągają tu co roku rzesze turystów, którzy od lat 70. zdążyli przekształcić to raczej prowincjonalne, zamieszkałe głównie przez rybaków miejsce w gigantyczne centrum rozrywki. Rozpusta w stringach Impreza dla panów w stringach, wieczór transwestytów albo konkurs topless... Turysta, który na Ibizę przyjechał się wyszaleć, nie będzie zawiedziony bogactwem ekstremalnie hedonistycznej oferty. Do tego dochodzi kompletny brak reakcji policji na posiadanie i zażywanie narkotyków. Co nie znaczy, że ten intratny biznes pozostawiony jest sam sobie. Siłą rzeczy podział narkotykowych zysków, strefy wpływów oraz współzależności są pod ścisłą kontrolą ma? i. Ale po co psuć sobie zabawę i teraz o tym myśleć? Najbardziej znane kluby: Pacha oraz Space, położone są w okolicach stolicy wyspy, miasta Ibiza. Oddalony o 6 km od niego lokal Privilege (dawniej: KU) to mekka celebrytów. Znajduje się tu cały kompleks rozrywkowy z dyskoteką, restauracją, barami, basenem ze szklanym dnem, kortami do squasha oraz galeriami sztuki. O palmę imprezowego pierwszeństwa dzielnie walczy też drugie pod względem wielkości miasto wyspy – San Antonio, którego zachodnia część, na wzór londyńskiej dzielnicy rozrywki, nazywana jest West Endem. To tu znajdują się osławione kluby Amnesia i Eden. Obowiązkowe punkty tych, którzy na Ibizę przyjechali się oderwać od nudnej a pracowitej rzeczywistości. W okolicach jest też sporo plaż, na których kwitnie życie nocne i wczesnoranne. Do odwiedzenia klubów namawiają liczni naganiacze, oferując tańsze wejściówki. Łatwo się skusić, tym bardziej że normalny bilet do znanego lokalu kosztuje nawet 50 euro. Okazyjny wstęp nie powinien nas jednak zmylić – doliczając wysokoprocentowe napoje i niestety dostępne na wyciągnięcie ręki narkotyki, w ciągu jednego wieczoru nietrudno wydać pieniądze, za które bez problemu można by spędzić tydzień w pięciogwiazdkowym hotelu. Nawet jeśli spróbujemy uciec od wszechobecnego clubbingu, nie oznacza to, że automatycznie poznamy drugą stronę Ibizy. Znudzeni przewracaniem się z boku na bok na przyhotelowym basenie lub pobliskiej plaży oraz wypiciem morza drinków (przy opcji all inclusive gold po prostu chodzimy do barmana bez ograniczeń) możemy spędzić tu wiele dni i nadal nie zobaczyć tego, co tu najciekawsze. Mnie na szczęście z luksusowego hotelu wypłoszyły znane już z samolotu dźwięki wydawane przez najmłodszych turystów. Próbując uciec od rodzin z dziećmi, wybrałam się na rekonesans wyspy, odkrywając, że na Ibizie istnieje życie pozaklubowe. Hippie biznes Bo przecież nie ze względu na lokale, lecz różnorodność biologiczną i kulturową cała wyspa została w 1999 r. wpisana na listę UNESCO. Aby się dowiedzieć dlaczego, warto tu przyjechać po zakończeniu sezonu. Zwłaszcza we wrześniu, gdy wciąż utrzymują się lipcowe temperatury. Dodatkowy bonus? Nie musimy się wtedy tłoczyć przy szwedzkich stołach, czekać na otwarcie przez kelnera kolejnej butelki z winem czy wstawać o świcie, żeby dopaść wolny leżak. Najatrakcyjniejsza jest stolica. Znajduje się tutaj XVIII-wieczna katedra zbudowana na prawdziwie świętej ziemi – poprzednio były tu kolejno świątynia kartagińska, rzymskie miejsce kultu Merkurego, mauretański meczet i wczesnochrześcijański kościół gotycki. U podnóża budowli rozciąga się średniowieczna część miasta Dalt Vila otoczona XVI-wiecznymi murami obronnymi, które wzniesiono w okresie świetności Wielkiej Hiszpańskiej Armady. Przez Sa Penya, najstarszą część miasta, pośród barów, butików i galerii sztuki wąskimi uliczkami dotrzemy na teren przystani La Marina. Przy okazji warto zajrzeć do Muzeum Archeologicznego, w którym zgromadzono zbiory z czasów punickich. Aby jednak nie zapomnieć, że jesteśmy na Ibizie, warto się wybrać na północno-wschodni kraniec wyspy do Las Dalias. Znajduje się tu słynny hipisowski bazar, który przypomina, że to alternatywnej młodzieży lat 60. zawdzięczamy rozsławienie tej spokojnej wcześniej wyspy. Jej przedstawiciele osiedlali się tu kuszeni bliskością natury oraz stosunkowo liberalnym traktowaniem przez policję (początkowo miejscowi stróże prawa dysponowali jedynie rowerami, więc ich kontrola nad tworzonymi przez dzieci kwiaty komunami była dość iluzoryczna). To już przeszłość – hipisi zakończyli swą działalność przeszło 30 lat temu, nierzadko przeistaczając się w statecznych mieszkańców wyspy. Niektórzy poszli w biznes, dzięki czemu na bazarze kupimy dziś wyroby nawiązujące stylistyką do estetyki tego ruchu, choć dla mnie niektóre ubrania, a szczególnie biżuteria, niepokojąco przypominają wyroby sprzedawane na targach w Indiach. Z obecnością na Ibizie dzieci kwiatów nierozerwalnie związana jest też słynna moda spod znaku ad lib. W latach 70. grupa tutejszych projektantów mody rzuciła hasło: „Ubierajcie się, jak chcecie”, tworząc niepowtarzalny styl oparty na wielobarwnym i niekonwencjonalnym stylu hipisowskim. Dzisiejsze ceny ekskluzywnych, udziwnionych i awangardowych ubrań znacznie przekraczają wyobraźnię hipisów. Stroje sprzedawane jedynie w wyselekcjonowanych butikach w stolicy (niekoniecznie najwyższej jakości, za to zawsze ze snobistyczną marką) po roku stają się trendem w Europie i USA. Kto nie zdecyduje się na pamiątkę w postaci kosztownego ciuszka, już za 5 euro może sobie kupić sandały espadryle charakterystyczne dla regionu hiszpańskiego. Warto też zaopatrzyć się w wysokiej jakości wyroby rzemieślnicze. Najpopularniejsza jest ceramika oraz ręczne tkactwo. Zmęczeni zabytkami i zakupami w drogich sklepach możemy się wreszcie porozkoszować tutejszą przyrodą. Wystarczy się przesiąść na statek z przezroczystym dnem, katamaran albo inny sprzęt pływający, którym można przepłynąć wzdłuż wybrzeża wyspy. Wycieczkę umilą kąpiele w przejrzystej wodzie. Szczególnie atrakcyjna jest wyprawa w stronę Formentery, gdzie kolor wody wygląda jak wygenerowany w Photoshopie. Śródziemnomorski klimat z suchym i gorącym latem oraz ciepłą i deszczową zimą sprawił, że na wyspie dominuje makia, czyli roślinność złożona z zarośli i skarlałych drzew. Dzięki niej wszędzie czuć zapachy rozmarynu i lawendy oraz anyżu rosnącego nawet przy drogach. Przy okazji warto zainteresować się kursem nurkowym. Zaczynamy od ćwiczeń w basenie, potem przerzucamy się do morza, choć, szczerze mówiąc, fauna i ? ora nie są oszałamiające. Wszystkie te atrakcje w perfekcyjny sposób dostosowane są również do potrzeb młodszych i starszych dzieci, które stanowią dużą część turystów. Miła i uczynna obsługa pomoże pociechom założyć strój nurkowy, zorganizuje im zabawę i tańce, poprowadzi animację na pokładzie statku, którym opływamy wyspę. Nawet szwedzkie stoły przygotowano specjalnie dla nieletnich, że nie wspomnę o basenach, placach zabaw i parkach wodnych. Wszystko wspaniale, tylko dzieci chyba nie umieją tego docenić. Marudzą jak zwykle, a ja sobie uświadamiam, że moje złudzenia o ucieczce od rodzin z dziećmi okazały się płonne. Może więc trzeba było postawić na opcję klubowo-dyskotekową? Powierzchnia: 572 km2. Stolica: Ibiza (katalońskie Eivissa). Ludność: ok. 125 tys. osób, z czego 45 tys. mieszka w mieście Ibiza. Język: kataloński, hiszpański kastylijski). Strefa czasowa: GMT+1 (czas polski). Waluta: euro (EUR). Ibiza oddalona jest o blisko 80 km od Hiszpanii kontynentalnej. Na pd.-zach. skraju Balearów wraz z pobliską Formenterą tworzą na Morzu Śródziemnym mały archipelag zwany Pitiuzami, czyli wyspami sosnowymi. Pełnia sezonu przypada od maja do września. Można spodziewać się wtedy temperatur 22–30°C. Najcieplej jest w lipcu i sierpniu. Przelotne deszcze pojawiają się czasem w kwietniu i we wrześniu. Od października do stycznia należy się już jednak liczyć z ryzykiem deszczowej pogody. W sezonie bilety lotnicze w obie strony zaczynają się od 800 zł. Na wyspę można dostać się również drogą morską: Trasmediterranea – www.trasmediterranea.es; Balearia – www.balearia.com. Za tygodniowy pobyt trzeba zapłacić ok. 2–2,5 tys., za dwa tygodnie – od 3 tys. Biuro, z którym można pojechać na Ibizę, to Itaka. Miasta są bardzo małe, więc najlepiej poruszać się po nich pieszo. W ostateczności można również skorzystać z taksówki. Na Ibizie funkcjonuje komunikacja morska, tzw. tramwaje wodne. Ta forma komunikacji jest bardzo popularna i stosunkowo niedroga. Odradzane jest wypożyczanie samochodu, gdyż na Ibizie nietrudno o wypadek. Poza tym ceny w wypożyczalniach są wyjątkowo wysokie. Przede wszystkim ryby morskie i drób. Najlepszym daniem rybnym jest burrida de ratjada, płaszczka w sosie migdałowym. Można również spróbować: sofrito ibicenco – jagnięcina i kurczak duszone w warzywach z dodatkiem oliwy z oliwek, sofrit – wszelkiego rodzaju smażone warzywa, cargols – ślimaki w rosole, pancuit – zupa rybna z dodatkiem pieczywa. Na Ibizie warto kupić hierbas ibicencas – tradycyjne likiery ziołowe w fantazyjnych butelkach. Popularne są sandały ręcznie plecione ze sznurka. Dużym zainteresowaniem cieszą się wiklinowe kosze i torby, często używane jako torby plażowe. Wybrzeże Ibizy jest bardzo zróżnicowane, od zadbanych piaszczystych plaż po te zupełnie dzikie. Choć wyspa jest niewielka, jest ich wszystkich ponad 30. Najdłuższe i najbardziej atrakcyjne znajdują się na południowym wschodzie wyspy, w okolicy miasta Ibiza. Wśród nich za najpiękniejszą uchodzi Playa de Talamanca. Wstęp na plaże jest bezpłatny. Serwis plażowy (leżak + parasol) kosztuje ok. 9 euro. Do najpopularniejszych klubów należą: El Divino – zbudowany w 1992 r., niegdyś elitarny, dziś dostępny dla wszystkich. Klub znajduje się w zatoce, naprzeciw portu. Oferuje muzykę house z lekką nutką glamu. Często grają w nim światowej sławy DJ-e. Lokal posiada jeden duży parkiet do tańca dla kilkuset osób oraz wielki taras z ładnym widokiem na miasto. Jego wnętrze utrzymane jest w stylu ogromnego jachtu. Wejście: 25–45 euro. Es Paradis – klub otwarty w 1975 r., znajduje się na wybrzeżu San Antonio, naprzeciw zatoki, 5 min drogi od West Endu. Dojechać można tzw. disco busem. Wejście: 25–40 euro. Eden – oferuje głównie muzykę trance i house. Wstęp: 20–50 euro. W przeciwieństwie do innych w tym klubie obowiązuje dress code – stroje plażowe nie są tolerowane. Pacha – klub podzielony na strefy muzyczne. Wstęp: 30–60 euro. Privilege – istnieje od 1978 r., chociaż kilkakrotnie zmieniał nazwę. Wejście: 20–50 euro. Uwaga: w klubie zdarzają się bardzo długie kolejki do baru i toalety. Space – dawniej sala koncertowa, od 1989 r. klub. Oferuje bardzo różnorodną muzykę. Lokal ma doskonałe udźwiękowienie i oświetlenie. Otwarty jest dłużej niż pozostałe kluby Ibizy. Wstęp: 30–40 euro w tygodniu i do 60 euro w niedziele. Bora-Bora – plaża, na której odbywają się imprezy przed lub po docelowej zabawie, tzw. aftery i befory. Imprezy rozkręcają się szczególnie po 4.30, gdy kończy się cisza nocna. Oferowana muzyka to głównie nowe przeboje i wakacyjne klimaty house i dance. Klub znajduje się na Playa d'en Bossa, w okolicach klubu Space. Wstęp darmowy. Każdy piątek – targ w mieście Ibiza w Bahama Complex. Maj – święto kwiatów, na całej wyspie. Czerwiec – fiesta z okazji nocy świętojańskiej. Lipiec – święto ludzi morza. Sierpień – święto patrona miasta San Antonio. Październik – Dzień Kolumba. Tak jak w Hiszpanii na Ibizie przestrzegana jest sjesta, szczególnie latem popołudniowa przerwa trwa zazwyczaj w godzinach 14–16. Zamykana jest wtedy większość sklepów oraz punktów usługowych, choć w miejscowościach turystycznych z uwagi na obsługę turystów coraz częściej odchodzi się od tej tradycji. Powinno zwracać się szczególną uwagę na prawidłowe parkowanie samochodu, gdyż lokalna po licja wyjątkowo skrupulatnie przestrzega przepisów. Karty kredytowe oraz czeki akceptowane są w większych kurortach. Banki czynne są od poniedziałku do piątku w godzinach 8.30–14. Ambasada RP w Hiszpanii Calle Guisando 23 bis, 28035 Madryt tel. 0034 91 3 736 605 / 606 Konsulat Generalny RP 08014 Barcelona, Av. Diagonal 593-595 tel. 0034 93 3 227 234 fax 0034 93 3 222 907 Ambasada Królestwa Hiszpanii w Polsce ul. Myśliwiecka 4 00-459 Warszawa tel. 22 622 42 50 fax 22 622 54 08 www.wyspa-ibiza.com www.wyspaibiza.wordpress.com www.ibiza.dray.pl Przewodniki: „Ibiza i Formentera. Przewodnik z atlasem”, Richard Sale, wyd. Global PWN. „Ibiza. Przewodnik”, wyd. Pascal, ok. 16–20 zł. „Majorka, Minorka i Ibiza”, Grzegorz Micuła, wyd. Wiedza i Życie.
Hiszpania - Aguas Blancas (Aigües Blanques)
Nazwa Aguas Blancas pochodzi od koloru piany wytwarzanej przy uderzeniu fali o brzeg. Fale potrafią być dosyć wysokie ze względu na wschodni wiatr.
Nazwa: Aguas Blancas (Aigües Blanques) Państwo: Hiszpania Długość: 500 m Lokalizacja: Santa Eulalia del Río Region: Ibiza, Baleary Akwen: Morze Śródziemne Podłoże: ciemny żółty piasek Sezon: od maja do października Opalanie topless: tak Rafy koralowe: nie Sporty: snorkeling, surfing Ratownicy: tak (sezonowo) Jak dotrzeć: Aguas Blancas znajduje się w północno-wschodniej części wyspy. Leży w centrum zatoki w dystrykcie Santa Eulalia del Río, ok. 4 km na północ od Sant Carles de Peralta. Z miasta można dojechać samochodem lub autobusem. Przystanek znajduje się pół kilometra od plaży. W sezonie mogą pojawić się problemy z zaparkowaniem samochodu. Oprócz niewielkiego parkingu położonego bezpośrednio przy plaży, na pobliskiej prywatnej posesji znajdują się dodatkowe miejsca parkingowe, na których za opłatą można pozostawić auto. Zejście z parkingu na plażę jest dosyć strome. Nazwa Aguas Blancas pochodzi od koloru piany wytwarzanej przy uderzeniu fali o brzeg. Fale potrafią być dosyć wysokie ze względu na wschodni wiatr. Największe pojawiają się poza sezonem (od października do grudnia) umożliwiając surfowanie. Trzeba też uważać na silne prądy, choć najczęściej występują one jedynie przy złej pogodzie. Czasami pojawiają się płaszczki. Dno morskie składa się z piasku i kamieni. Piasek na plaży bywa naprawdę gorący i warto zabrać ze sobą obuwie. Zejście do wody jest łagodne - 50 metrów od brzegu głębokość wody nie przekracza 2 metrów. Szerokość plaży wynosi od 5 do 15 metrów. Niedaleko brzegu z morza wystają skały do których można z łatwością dopłynąć, aby opalać się lub skakać do wody. Plaża otoczona jest stromymi klifami i skałami. To sprawia, że w jej bezpośrednim sąsiedztwie brakuje większego zaplecza gastronomicznego czy hotelarskiego. W pobliżu nie ma żadnych sklepów czy supermarketów. Na plaży znajdują się jedynie dwie restauracje oferujące drinki, kanapki oraz dania ze świeżymi owocami morza. Znajduje się tam również wypożyczalnia leżaków i parasoli oraz prysznice. Ratownicy rezydują tylko w okresie od 15 maja do 15 października w godzinach 10-18. Część plaży przeznaczona jest dla nudystów i jest jednym z dwóch tego typu obiektów na Ibizie. Z plaży rozpościera się piękna panorama na wody Morza Śródziemnego, z widoczną na południu wyspą Tagomago i rozciągający się na północy półwysep Punta Grossa. Wieczory bywają niezwykle urokliwe. Często przy zachodzie słońca spotkać tu można miejscowych muzyków grających min. na bongosach. Miejsce pozwala na wczucie się w rytm życia mieszkańców wyspy. Zatoka stanowi świetne punkt wypadowy do innych plaż: Playa Des Figueral (ok. 1 km), Cala San Vincent (ok. 1,5 km), Pou De LLeo (ok. 3km), Cala Boix (ok. 4 km) czy Cala Llenya (ok. 5 km), Cala Nova (5,6 km). Znajdująca się najbliżej Des Figueral jest bardziej skomercjalizowana i posiada lepsze zaplecze turystyczne z hotelami i restauracjami. Zobacz także: Turcja - Iztuzu Turcja - Ölüdeniz Turcja - Patara Hiszpania - Playa de la Concha Hiszpania - Playa de las Catedrales Hiszpania - Playa del Sardinero Hiszpania - La Playa de Bolonia Hiszpania - Levante Hiszpania - Burriana Grecja - Mytros Grecja - Elafonisi Grecja - Navagio Grecja - Porto Katsiki Hiszpania - Las Teresitas Hiszpania - Playa Famara Bułgaria - Słoneczny Brzeg Bułgaria - Obzor Włochy - Cala Luna Włochy - San Vito Lo Capo Włochy - Viareggio Weź udział w dyskusji na temat Najpiękniejszych plaż na świecie