Tu turyści zapłacą fortunę za noc w więzieniu. Pobyt w tym hotelu to wyjątkowe przeżycie
Luksusowe hotele od lat prześcigają się w pomysłach, by zaskoczyć podróżnych. Jednak co się dzieje, gdy pięciogwiazdkowy komfort spotyka się z murami dawnego więzienia? Ten nietypowy projekt pokazuje, że nawet miejsca o trudnej historii mogą dostać drugie życie i stać się jedną z najbardziej intrygujących destynacji noclegowych.
Branża hotelarska coraz śmielej sięga po nietypowe przestrzenie, by zaoferować gościom doświadczenie wykraczające poza zwykły nocleg. W ostatnich latach popularność zdobywały hotele lodowe, obiekty ukryte pod wodą czy wnętrza wykute w soli. Teraz uwagę przyciąga zupełnie inna koncepcja – luksusowy hotel urządzony w murach dawnego więzienia, który zachował elementy oryginalnej architektury i połączył surową przeszłość z nowoczesnym designem. To miejsce, gdzie historia nie została wymazana, lecz stała się częścią wyjątkowej atmosfery. Historia więzienia Nara w Japonii Ponad sto lat temu, bo dokładnie w 1908 roku, w japońskim mieście Nara oddano do użytku jeden z najbardziej innowacyjnych kompleksów penitencjarnych tamtej epoki – więzienie, które miało stać się symbolem modernizacji japońskiego systemu sądowniczego. Zaprojektowane przez wybitnego architekta Keijiro Yamashitę obiekty były częścią tzw. „Pięciu Wielkich Więzień” z okresu Meiji – ambitnego programu, który łączył lokalne tradycje z wpływami zachodnimi. Charakterystyczny układ budynku, z promieniście rozchodzącymi skrzydłami wokół centralnej wartowni, był wzorowany na systemie Havilanda i miał na celu usprawnienie nadzoru i kontroli nad osadzonymi. Ceglane mury i stalowe elementy konstrukcyjne, nietypowe dla wcześniejszych japońskich więzień, świadczyły o ówczesnych aspiracjach modernizacyjnych oraz silnym wpływie architektury zachodniej. Kompleks pierwotnie projektowano tak, by pomieścić około 650 osadzonych, ale z czasem, w okresach największego obciążenia, liczba ta sięgała nawet ponad 900 osób, co znacząco przekraczało pierwotne założenia projektowe i odzwierciedlało wzrost populacji więźniów w pierwszej połowie XX wieku. Współczesne relacje i dokumenty wskazują, że warunki w „czterech skrzydłach” potrafiły być surowe, z niewielką przestrzenią do życia i z intensywnym reżimem porządkowym, co dziś zwiększa walor historyczny budynku jako świadectwa epoki. Przez ponad sto lat więzienie funkcjonowało jako jednostka karna, będąc integralną częścią systemu sprawiedliwości Japonii, ale wraz z postępującymi reformami penitencjarnymi oraz przenoszeniem oddziałów do nowoczesnych kompleksów w innych częściach kraju, zaczęto myśleć o przyszłości obiektu poza kontekstem więziennym. W 2017 roku kompleks został wpisany na listę ważnych nieruchomości kulturowych Japonii, a decyzja ta podkreśliła jego wartość historyczną, architektoniczną i kulturową, co otworzyło drogę do jego rewitalizacji. Dzięki temu dawna struktura przetrwała w niemal nienaruszonym kształcie, a jej charakterystyczne elementy (od czerwonej cegły po stalowe belki i geometryczny plan) stały się punktem wyjścia do nowej funkcji, którą ma pełnić w najbliższych latach. Luksusowy hotel w dawnym więzieniu. Jak będzie wyglądał? Przekształcenie historycznego kompleksu penitencjarnego w Narze w obiekt hotelowy jest jednym z najbardziej niezwykłych projektów rewitalizacyjnych w Japonii. W dawnych murach więzienia powstaje HOSHINOYA Nara, pierwszy w kraju luksusowy hotel ulokowany na terenie byłej jednostki karnej. Zaplanowano tu 48 przestronnych apartamentów, z których każdy powstał poprzez połączenie od dziewięciu do jedenastu dawnych cel. W efekcie niewielkie, surowe pomieszczenia zostały przekształcone w rozległe przestrzenie podzielone na wyraźne strefy: sypialnianą, wypoczynkową i jadalną. Projekt wnętrz świadomie operuje kontrastem – zachowano ręcznie układaną, ponadstuletnią cegłę oraz stalowe elementy konstrukcyjne, które zestawiono z naturalnymi materiałami, miękkim oświetleniem i stonowaną kolorystyką. Twórcy koncepcji podkreślają, że celem nie było wymazanie przeszłości miejsca, lecz nadanie jej nowego znaczenia. Atmosfera ma sprzyjać ciszy i refleksji, przekształcając dawną przestrzeń izolacji w doświadczenie spokoju i kontemplacji. Czerwona ceglana bryła została starannie odrestaurowana, zachowując historyczny układ promienistych skrzydeł, który nadal czytelny jest w strukturze obiektu. Jednocześnie kompleks nie będzie funkcjonował wyłącznie jako hotel. Na jego terenie znajdą się dwie odrębne przestrzenie: część noclegowa HOSHINOYA Nara oraz Muzeum Dawnego Więzienia Nara, które zostanie udostępnione zwiedzającym 27 kwietnia 2026 roku. Muzeum ma chronić i przekazywać dziedzictwo architektoniczne oraz historię miejsca, tak aby zabytek pozostał dostępny także dla osób niekorzystających z noclegu. Otwarcie hotelu z kolei zaplanowano na 25 czerwca 2026 roku, a rezerwacje ruszyły już w styczniu, co pokazuje skalę zainteresowania projektem łączącym historię, architekturę i współczesny luksus w jednym, niezwykle symbolicznym miejscu. Źródła: Daily Mail, Hoshino Resorts, Rzeczpospolita Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Pod Warszawą powstaje hotelowo-uzdrowiskowy kolos. Ta inwestycja może zupełnie zmienić uwielbiane jezioro
Popularny wśród warszawiaków zbiornik wodny zyska wkrótce zupełnie nową atrakcję. Termy powstające w Jachrance mają być nie tylko rozległym kompleksem hotelowym oferującym ponad 500 pokoi, lecz także – w przyszłości – stać się pełnoprawnym uzdrowiskiem. Wody geotermalne, wykorzystywane m.in. w basenach zewnętrznych, będą wydobywane z głębokości niemal dwóch kilometrów.
Jezioro Zegrzyńskie (nazywane też – całkiem słusznie – zalewem) jest zbiornikiem retencyjnym wybudowanym w 1963 roku na północ od Warszawy. Akwen stanowi popularny cel weekendowej turystyki wśród mieszkańców stolicy, którzy na popularnym „Zegrzu” uprawiają m.in. liczne sporty wodne. Dużą popularnością w sezonie cieszą się również szlaki rowerowe wytyczone w nadzegrzańskich sosnowych lasach. Urokliwy klimat oraz bliskość największego miasta w Polsce sprawiają, że branża rozrywkowo-hotelarska chętnie czerpie korzyści z popularności zalewu. W jednej z okolicznych wsi powstaje obecnie kolos hotelowo-uzdrowiskowy, który ma nadać tamtejszemu regionowi zupełnie nowy charakter i funkcje. Uzdrowisko nad Zegrzem Kilka lat temu we wsi Jachranka doszło do odkrycia, które stało się motorem napędowym obecnie trwającej inwestycji. Firma Hotele Korona, która w swojej ofercie posiada już jeden hotel nad Zalewem Zegrzyńskim, potwierdziła obecność źródeł geotermalnych pod Hotelem Windsor w Jachrance. Odkrycie zaowocowało uzyskaniem koncesji na wydobycie gorących wód, będących podstawą funkcjonowania powstającego uzdrowiska. Wody geotermalne będą wydobywane z głębokości około 1800 metrów. Ciecz o temperaturze 42°C wypełni hotelowe baseny, w których goście będą mogli korzystać z leczniczych kąpieli. Inwestorzy podkreślają, że woda wydobywana ze źródeł pod Jachranką ma ponad 200 milionów lat, co może świadczyć o jej bogatym w korzystne pierwiastki składzie. Na samym rekreacyjnym wykorzystaniu wydobywanego surowca mineralnego ambicje właścicieli się jednak nie kończą. Przedstawiciele Hoteli Korona otwarcie mówią o staraniach o uzyskanie statusu uzdrowiska. Byłoby to dopiero drugie – po Konstancinie-Jeziornej – uzdrowisko w województwie mazowieckim, co znacząco uatrakcyjniłoby powstającą inwestycję. Budowa hotelu Budowa kompleksu nad Jeziorem Zegrzyńskim toczy się zgodnie z harmonogramem. Całość, której otwarcie planowane jest na 2028 rok, obejmie trzy funkcjonalne strefy: hotelową, restauracyjno-szkoleniową oraz basenowo-rekreacyjną. Patrząc na zdjęcia z placu budowy, trudno nie zauważyć, że bryła obiektu nabiera już wyraźnych kształtów. Znad rzeki Narwi wyrosła żelbetowa konstrukcja, która w przyszłości stanie się szkieletem mazowieckiego hotelu. Na dokończenie czekają jeszcze izolacje termiczne oraz dachy. W ziemi zaczynają się również pojawiać baseny, w których za kilka lat popłynie geotermalna woda. Kompleks Term Jachranka ma dysponować niemal 3 tys. metrów kwadratowych zbiorników wodnych przeznaczonych do leczniczych kąpieli. Wysoka temperatura cieczy pozwoli na całoroczne użytkowanie zewnętrznych basenów. Jak zostać uzdrowiskiem? Jak czytamy na portalu GOV.PL, obszar ubiegający się o status uzdrowiska musi przede wszystkim wykazać występowanie naturalnych surowców leczniczych. Gmina zobowiązana jest nie tylko do potwierdzenia właściwości tych surowców, lecz także do określenia klimatu danego miejsca jako sprzyjającego zdrowiu potencjalnych kuracjuszy. Przyszłe uzdrowisko musi ponadto dysponować odpowiednią infrastrukturą techniczną, umożliwiającą zarówno zakwaterowanie gości, jak i prowadzenie lecznictwa uzdrowiskowego. Wniosek, którego pozytywne lub negatywne rozpatrzenie zależy od decyzji ministra zdrowia, zawiera m.in. naukowe uzasadnienie właściwości leczniczych naturalnych surowców i klimatu oraz szczegółowy plan topograficzny wydzielający tzw. strefy ochrony uzdrowiskowej. Po uzyskaniu pozytywnej opinii ministra gmina zobowiązana jest co 10 lat składać tzw. operat uzdrowiskowy, potwierdzający prowadzoną działalność leczniczą. Przed Jachranką stoi więc jeszcze długa droga do uzyskania upragnionego statusu. Tytuł uzdrowiska mógłby jednak znacząco wpłynąć na popularność i renomę tamtejszych term, nadając pobytom nie tylko rekreacyjny, ale również leczniczy charakter. Jak przyjęła się budowa? Inwestycja wywołała mieszane reakcje w internetowych komentarzach. Część użytkowników docenia sam pomysł, podkreślając jednak, że wstęp do uzdrowiska powinien być finansowo dostępny dla szerokiego grona odbiorców. Liczne głosy niezadowolenia budzi natomiast proces budowy, pod który wycięto znaczną liczbę drzew. Internauci zarzucają inwestorom postępującą komercjalizację terenów zielonych, których nad Zegrzem systematycznie ubywa. Pozostaje więc poczekać i obserwować, w jaki sposób nowa hotelowo-uzdrowiskowa atrakcja będzie funkcjonować w centralnej Polsce. Źródła: Życie Warszawy, GOV.PL Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
„Biały Lotos” wraca do Europy. Czwarty sezon powstanie w stolicy luksusu i elegancji
Fani serialu „Biały Lotos” nie muszą już snuć domysłów dotyczących lokalizacji nowego sezonu produkcji. Autorzy międzynarodowego fenomenu wciąż nie zdradzają nic na temat fabuły nowych odcinków. Poznane miejsce realizacji zdjęć może jednak sugerować pewne lokalne motywy, które – jak w każdym sezonie – twórcy będą starali się subtelnie przemycić.
Po kipiącej emocjami Tajlandii czas na powrót do Europy. Po sezonie pełnym azjatyckiej egzotyki akcja „Białego Lotosu” przenosi się w miejsce znacznie bliższe europejskim fanom. Podobny zwrot twórcy wykonali już pomiędzy pierwszym a drugim sezonem, gdy po tropikalnych Hawajach przyszła pora na pełną mafijnych intryg włoską Sycylię. Zaskoczenie widzów – nowa sceneria serialu Od dłuższego czasu było wiadomo, że kolejny sezon zabierze widzów do Francji. Konkretna lokalizacja pozostawała jednak tajemnicą. Fani prześcigali się w teoriach, zastanawiając się, czy nowe serialowe morderstwa rozegrają się nad wodą, w górach, czy może w cieniu wieży Eiffla. Jedną z najczęściej powtarzanych hipotez była ta związana ze współpracą serialu z siecią hoteli Four Seasons. Luksusowe resorty tej marki stanowiły tło wszystkich dotychczasowych sezonów, dlatego również tym razem spodziewano się podobnego wyboru. Wśród potencjalnych lokalizacji wymieniano Grand-Hôtel du Cap-Ferrat na Lazurowym Wybrzeżu, górski resort w Megève oraz paryski Hotel George V. Twórcy postanowili jednak zaskoczyć widzów i osadzić akcję w zupełnie innym luksusowym miejscu. Saint-Tropez – nowe miejsce akcji To już oficjalne: nowy sezon „Białego Lotosu” zabierze widzów do perły Lazurowego Wybrzeża – Saint-Tropez. Bohaterowie zamieszkają w prestiżowym Château de la Messardière. Hotel należący do grupy Airelles nie znajduje się w samym centrum kurortu, lecz na szczycie jednego z okolicznych wzgórz. Obiekt ma długą historię związaną z ekskluzywnym hotelarstwem. Rezydencja powstała w XIX wieku jako prywatna posiadłość oficera André de Messardière, który otrzymał ją w prezencie ślubnym. W kolejnych latach budynek wraz z otaczającymi go sadami i winnicami pełnił funkcję luksusowego hotelu, goszcząc przedstawicieli francuskich elit. Dziś Château de la Messardière słynie z jednej z najbardziej prestiżowych stref SPA na Lazurowym Wybrzeżu, nagradzanej restauracji oraz wszechobecnej elegancji, która wyróżnia go na tle innych francuskich hoteli. Co się wydarzy w nowym sezonie? Choć twórcy czwartego sezonu konsekwentnie milczą na temat fabuły, fani intensywnie spekulują o nadchodzących morderstwach, które tym razem miałyby rozegrać się nad Morzem Śródziemnym. Doświadczenie z poprzednich odsłon serialu pokazuje, jak chętnie autorzy czerpią z lokalnej kultury i historii miejsca, w którym osadzona jest akcja. Jakie tropy podsuwa więc nowa sceneria? Luksus i lokalność Prowansja położona nad Lazurowym Wybrzeżem kojarzy się przede wszystkim z elegancją i szykiem. Od dekad tamtejsze miasta są popularnymi kurortami dla najbogatszych warstw nie tylko francuskiej, ale i europejskiej elity. Porty wypełnione najdroższymi jachtami i motorówkami stały się symbolem stylu życia odwiedzających region gości. Twórcy serialu mogą oprzeć narrację na napięciu pomiędzy luksusem a lokalnością. Riwiery od końca XIX wieku przyciągały francuskie elity, a prawdziwy boom nastąpił w latach 50. XX wieku, kiedy aktorka Brigitte Bardot wystąpiła w filmie „I Bóg stworzył kobietę”, kręconym m.in. w Saint-Tropez. Wcześniej nadmorskie miasta, oddalone od centrum Francji, funkcjonowały w rytmie morza i połowów. Silnie zintegrowane społeczności rybackie pozostawały na uboczu paryskiego życia towarzyskiego. Położenie nad Morzem Śródziemnym narażało region na ataki wrogich flot, czego świadectwem jest XVI-wieczna Citadelle de Saint-Tropez – forteca, która odegrała istotną rolę w obronie Prowansji. Ten kontrast pomiędzy autentyczną historią a współczesnym luksusem może stać się jednym z kluczowych motywów nowego sezonu. Kiedy premiera? Realizacja czwartego sezonu ma ruszyć wiosną, a plan zdjęciowy – obok Saint-Tropez – obejmie także inne francuskie lokalizacje. Za sterami ponownie stoi twórca serialu Mike White, wspierany przez producentów Davida Bernada i Marka Kamine’a. Z obsady aktorskiej potwierdzono na razie udział dwóch aktorów: Alexandra Ludwiga oraz Amandy Joy Michalka. Źródło: Filmweb Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Ten wyjątkowy hotel istnieje tylko przez kilka miesięcy. Każdego roku jest inny
Niektórzy podróżnicy nie wracają do tych samych hoteli, bo zawsze szukają nowych wrażeń. Tymczasem w Norwegii istnieje miejsce, które sprawia, że każdy powrót jest zupełnie innym doświadczeniem. Hotel położony w pobliżu koła podbiegunowego co roku powstaje od nowa, oferując gościom nocleg w przestrzeni, która nigdy się nie powtarza.
Wzdłuż koła podbiegunowego, na skraju norweskiej rzeki Alta, znajduje się hotel, który każdej zimy wygląda nieco inaczej. To nie tylko najstarszy hotel lodowy w Norwegii, lecz także oficjalnie najbardziej na północ wysunięty hotel-igloo na świecie. Jego niezwykła architektura i surowa estetyka stały się na tyle sugestywne, że posłużyły jako inspiracja do lodowych scen w serialu „Pluribus” produkcji Apple TV. Czego mogą doświadczyć jego goście? Lodowy hotel, który co roku powstaje na nowo Sorrisniva Igloo Hotel to jedno z najbardziej niezwykłych miejsc noclegowych w Europie – i to nie tylko ze względu na swoje położenie ok. 20 kilometrów od centrum miasta Alta, daleko za kołem podbiegunowym. Otóż każdej zimy ten obiekt powstaje od zera, wyłącznie z naturalnych materiałów: śniegu i lodu. Wraz z nadejściem wiosny (najczęściej początkiem kwietnia) bezpowrotnie znika, by w kolejnym sezonie powrócić w zupełnie nowej formie. Tegoroczna konstrukcja zajmuje imponującą powierzchnię około 2500 metrów kwadratowych i została wykonana z blisko 250 ton krystalicznie czystego lodu oraz ponad 7000 metrów sześciennych śniegu pozyskanego z lokalnego jeziora Sierravann i rzeki Alta. To sprawia, że hotel jest nie tylko spektakularnym dziełem architektury efemerycznej, lecz także projektem głęboko zakorzenionym w arktycznym krajobrazie. Wnętrza utrzymywane są w stałej temperaturze od minus 4 do minus 7 stopni Celsjusza, dlatego gościom zaleca się zabranie bielizny termicznej. Komfort snu zapewniają jednak masywne łóżka wykonane z litego lodu, przykryte grubymi materacami, skórą renifera oraz specjalistycznymi, bardzo ciepłymi śpiworami, przystosowanymi do arktycznych warunków. Każdy pokój zaprojektowany jest indywidualnie i posiada własny motyw artystyczny. Lodowe ściany zdobią precyzyjne rzeźby, tworzone co roku przez zaproszonych artystów, a subtelne oświetlenie potęguje wrażenie ciszy, chłodu i niemal baśniowej atmosfery. Dzięki temu pobyt w Sorrisniva Igloo Hotel nie jest zwykłym noclegiem, lecz doświadczeniem na pograniczu sztuki, natury i ekstremalnej północy, którego nie da się powtórzyć w identycznej formie. Sauna, lodowy bar i arktyczne atrakcje, czyli co czeka gości poza pokojem? Pobyt w tym lodowym hotelu nie ogranicza się jednak wyłącznie do nocy spędzonej w rzeźbionej z lodu sypialni. Tuż obok głównej konstrukcji znajduje się bowiem chociażby ogrzewany budynek „zaplecza”, który pełni niezwykle ważną funkcję logistyczną i komfortową. To właśnie tam goście mają dostęp do pryszniców, przebieralni oraz przechowalni bagażu. Mogą więc bez pośpiechu przebrać się w ciepłe ubrania, wysuszyć rzeczy i odpocząć po nocy spędzonej w ujemnych temperaturach. Integralną częścią doświadczenia są również strefy relaksu: sauna oraz dwa zewnętrzne jacuzzi, z których można korzystać po wcześniejszej rezerwacji. Zanurzenie się w gorącej wodzie przy kilkunastostopniowym mrozie, często pod rozgwieżdżonym niebem lub zorzą polarną, należy do najbardziej unikatowych momentów całego pobytu. Istotnym elementem całego konceptu jest także oferta kulinarna. Na terenie kompleksu działają restauracje serwujące dania oparte na lokalnych produktach północnej Norwegii – od ryb i owoców morza, po mięsa dzikich zwierząt i sezonowe dodatki. Dopełnieniem jest bar lodowy, w którym napoje podawane są w kieliszkach wykonanych w całości z lodu, co wzmacnia poczucie uczestnictwa w arktycznym spektaklu. Jednym z najbardziej zaskakujących miejsc pozostaje lodowa kaplica, oficjalnie zatwierdzona przez lokalną diecezję, w której regularnie odbywają się śluby i chrzciny. Ceremonie w scenerii lodowych rzeźb i miękkiego światła stały się znakiem rozpoznawczym obiektu. Goście mogą również liczyć na pomoc personelu w organizacji dodatkowych aktywności, takich jak safari na skuterach śnieżnych, wyprawy w poszukiwaniu zorzy polarnej czy zwiedzanie surowych krajobrazów doliny rzeki Alta. Ceny za jedną noc w lodowym hotelu zaczynają się od około 1400 złotych i mogą sięgać 2600 złotych w okresach największego zainteresowania, co odzwierciedla zarówno unikatowy charakter miejsca, jak i fakt, że każdy sezon jest jednorazowym, niepowtarzalnym projektem. Źródła: Daily Mail, Sorrisniva Igloo Hotel Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
To najpiękniejszy hotel na świecie. Powstał w sercu historycznej dzielnicy
Współczesne hotele coraz rzadziej pełnią wyłącznie funkcję noclegową. Coraz częściej zaś oferują gościom doświadczenia wykraczające poza standardowe pobyty, już od progu wprowadzając w inną estetykę, kulturę i sposób myślenia o podróżowaniu. Tak jest również w przypadku obiektu, który niedawno został uznany za najpiękniejszy hotel na świecie. Co istotne, zwycięzca prestiżowego zestawienia znajduje się w Azji i czerpie inspirację z lokalnego dziedzictwa architektonicznego.
Niedawno jeden z hoteli został uhonorowany tytułem „Najpiękniejszego Hotelu Świata” w ramach międzynarodowego konkursu Prix Versailles, przyznającego nagrody za wybitne osiągnięcia w dziedzinie architektury i designu. Laureatów ogłoszono 4 grudnia 2025 roku podczas uroczystej ceremonii w siedzibie UNESCO w Paryżu. Jury, w którego skład w tym roku weszła między innymi aktorka Emma Watson, doceniło zwycięski obiekt za wyjątkową umiejętność uchwycenia ducha stolicy Chin. Kluczowe znaczenie miało tu harmonijne połączenie tradycyjnej architektury pekińskich hutongów z nowoczesną elegancją i współczesnym podejściem do luksusu. Luksus wpisany w historyczne hutongi Pekinu Kiedy Mandarin Oriental Qianmen otworzył się pod koniec 2024 roku, szybko stało się jasne, że ten hotel opowiada o Pekinie w zupełnie inny sposób. Zamiast dominować nad miastem nowoczesną, wielopiętrową bryłą, obiekt został wkomponowany w jedną z najstarszych i najbardziej autentycznych struktur urbanistycznych stolicy – sieć hutongów, czyli wąskich uliczek, które od wieków stanowią serce lokalnego życia. Hotel powstał w historycznej dzielnicy Caochang Hutong, zaledwie kilka minut spacerem od placu Tian’anmen, Zakazanego Miasta i Narodowego Muzeum Chin, a mimo to pozostaje niemal odcięty od miejskiego zgiełku. Jest to jeden z najmniejszych obiektów w globalnym portfolio marki Mandarin Oriental: składa się z 42 parterowych rezydencji rozproszonych wzdłuż kilku ulic, pomiędzy autentycznymi domami mieszkańców, niewielkimi restauracjami i lokalnymi barami. Każdy z domów zaprojektowano indywidualnie, z poszanowaniem oryginalnego układu architektonicznego, i wyposażono w prywatny dziedziniec – tradycyjny element chińskiej zabudowy, sprzyjający ciszy, intymności i naturalnemu rytmowi dnia. Renowację przeprowadzono we współpracy z lokalnymi mistrzami rzemiosła, wykorzystując techniki stolarskie, kamieniarskie i dekoracyjne stosowane od pokoleń, dzięki czemu obiekt nie imituje przeszłości, lecz jest jej świadomą kontynuacją. Efektem jest miejsce, które zapewnia komfort i usługi odpowiadające zachodnim standardom luksusu, równocześnie pozwalając na doświadczenie Pekinu „od środka” – spokojnego, intymnego i zakorzenionego w wielowiekowej tradycji. Hotel bywa określany jako oaza spokoju w jednej z najbardziej dynamicznych metropolii świata, ale trafniejsze wydaje się określenie, że to fragment Pekinu, który zamiast zostać wyparty przez nowoczesność, został przez nią uważnie ochroniony i wyeksponowany. Mandarin Oriental Qianmen i wnętrza zanurzone w historii W Mandarin Oriental Qianmen doświadczenie luksusu odsłania się stopniowo, dopiero po wejściu do jednego z historycznych domów. Goście nocują pod oryginalnymi, odsłoniętymi drewnianymi stropami, a wnętrza wypełniają detale, które nie pełnią wyłącznie funkcji dekoracyjnej, lecz budują narrację miejsca. Ręcznie malowane parawany, elementy tradycyjnej kaligrafii oraz kunsztowne rzemiosło użytkowe tworzą przestrzeń, w której współczesny design prowadzi dialog z estetyką zakorzenioną w wielowiekowej chińskiej tradycji. Istotną rolę odgrywa także sztuka współczesna – prace lokalnych artystów nie są dodatkiem, lecz integralną częścią wystroju, podkreślając, że hotel nie zamyka się w muzealnej formule, lecz pozostaje żywym, ewoluującym organizmem. W centralnym holu z kolei uwagę przyciąga ponad 130-letni klon, który stał się symbolicznym punktem odniesienia dla całego kompleksu – naturalnym świadkiem historii i przemian tej części Pekinu. Autentyczny charakter obiektu doceniają również eksperci zajmujący się turystyką kulturową. Mei Zhang, założycielka WildChina i doradczyni wyróżniana przez magazyn „Travel + Leisure”, podkreśla, że pobyt w Qianmen wykracza poza standardowe doświadczenie hotelowe. Jej zdaniem gość nie tyle zatrzymuje się w Pekinie, ile zanurza się w żywym fragmencie historii miasta, doświadczając jednocześnie najwyższych standardów współczesnej gościnności. Takie podejście widoczne jest również w udogodnieniach rozsianych wzdłuż hutongów: restauracji Yan Garden, inspirowanej kuchnią kantońską i prowadzonej przez nagradzanego szefa kuchni Fei, a także chaozhou, dwupoziomowym barze koktajlowym TIAO ukrytym w jednej z alejek czy herbaciarni Maple Lounge, która przywraca znaczenie rytuału powolnego celebrowania czasu. Integralnym elementem koncepcji pozostaje strefa wellness. Spa, inspirowane tradycyjną medycyną chińską i nowoczesnymi terapiami, oferuje zabiegi w kameralnych wnętrzach oraz na zacisznym dziedzińcu. Całość uzupełnia centrum fitness, w którym – obok intensywnych treningów – proponowane są zajęcia o bardziej holistycznym charakterze, takie jak joga, pilates czy tai chi. To właśnie ta konsekwencja, widoczna zarówno w skali architektonicznej, jak i w detalach codziennego doświadczenia, sprawiła, że hotel zwyciężył w konkursie Prix Versailles, pokonując uznanych rywali z Europy i Bliskiego Wschodu (jak Hôtel du Couvent w Nicei we Francji czy Shebara na wyspie Sheybarah w Arabii Saudyjskiej). W tym przypadku wyróżnienie nie wynika więc ze spektakularności, lecz z konsekwentnego połączenia architektury, rzemiosła i kultury gościnności. Źródła: Travel + Leisure, Mandarin Oriental Qianmen Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Raj? Nie dla mieszkańców. Co się dzieje na Jamajce?
Biel piasku i błękit Morza Karaibskiego są na Jamajce towarem luksusowym. I nie tyczy się to turystów, którzy za egzotyczne wakacje muszą zapłacić z własnej kieszeni. Coraz więcej plaż staje się niedostępnych dla ludności lokalnej, której więzi z linią brzegową są sukcesywnie zrywane.
Pamiętam swój wyjazd do Egiptu. Po dziesięciu dniach intensywnej wędrówki po pustyni i upalnych metropoliach skierowałem się w stronę Morza Czerwonego. Po dotarciu do Hurghady od razu ruszyłem ku wodzie, chcąc się schłodzić. Na mojej drodze stanął jednak najpierw jeden, a potem drugi hotelowy szlaban. Po kolejnej nieudanej próbie sforsowania resortowych zasieków zdecydowałem się wrócić do swojego apartamentu i zaznać kąpieli w basenie. Tego dnia nie było mi dane popływać w Morzu Czerwonym. Sytuacja w tamtym regionie egipskiego wybrzeża do złudzenia przypomina realia linii brzegowej Jamajki. Z tą różnicą, że na karaibskiej wyspie problem z zażyciem kąpieli mają nie tylko turyści, którzy nie nocują w jednym z nadmorskich hoteli, lecz także miejscowa ludność – związana z wodą na długo przed tym, zanim wylano pierwsze fundamenty pod turystyczną rewolucję. Rajskie plaże nie dla lokalnych mieszkańców W ostatnich latach Jamajka wyrosła na jedną z najpopularniejszych destynacji turystycznych na Morzu Karaibskim. W 2024 roku wyspa gościła aż 4,3 miliona turystów, z których większość spędzała czas na rajskich jamajskich plażach. Problem w tym, że tereny zaanektowane przez przybrzeżne, ekskluzywne hotele trudno dziś nazwać wspólną własnością Jamajczyków. W praktyce obywatele Jamajki nie mogą korzystać z dużej części wybrzeża, jeśli nie są gośćmi jednego z nadmorskich resortów. Według danych zbieranych przez Jamaica Beach Birthright Environmental Movement (JaBBEM), jedynie 0,6% całej, liczącej 1022 kilometry linii brzegowej Jamajki stanowią publiczne plaże dostępne dla wszystkich. Oznacza to, że mniej niż jeden procent plaż na Jamajce jest dostępny dla lokalnych mieszkańców, którzy chcą popływać, uprawiać sport lub spędzać czas z rodziną. Jak podkreśla Monique Christie z JaBBEM, w całym Montego Bay – największym ośrodku turystycznym Jamajki – funkcjonują dziś zaledwie cztery publiczne plaże. Większość miejsc, które przez lata były częścią codziennego życia Jamajczyków, została sprywatyzowana i znajduje się obecnie w rękach hoteli, restauracji oraz beach barów. Prywatyzacja jamajskich plaż Obecne realia jamajskiej linii brzegowej są, zdaniem wielu, pozostałością po czasach kolonialnego panowania nad wyspą. Na tropikalnej Jamajce nadal obowiązuje dokument z 1956 roku – Beach Control Act (ang. Ustawa o Kontroli Plaż), na mocy którego państwo jest formalnym właścicielem wybrzeża, a obywatelom nie gwarantuje się publicznego prawa do pływania ani swobodnego korzystania z plaż. W praktyce oznacza to, że władze mogą przekazywać nadmorskie tereny w prywatne ręce, często zagranicznym inwestorom. Proces gwałtownej prywatyzacji terenów przybrzeżnych znacząco przyspieszył w ciągu ostatnich pięciu lat. Pod koniec 2025 roku, po tym jak huragan Melissa dotkliwie zniszczył znaczną część zachodniej i południowej Jamajki, władze zdecydowały się na intensywną promocję turystyki. Hasła w rodzaju: „najlepszym sposobem, by pomóc, jest powrót” miały zachęcić zagranicznych turystów do przyjazdu na wyspę. Pojawia się jednak pytanie, czy zwiększony ruch turystyczny rzeczywiście przekłada się na odbudowę jamajskiej gospodarki. Jak podaje dziennikarka Lebawit Lily Girma w artykule dla BBC, jedynie 40% z 4,3 mld dolarów przychodów z turystyki pozostaje w kraju. Większość środków trafia do prywatnych właścicieli hoteli typu all inclusive, którzy kontynuują inwestycje. Do końca dekady na Jamajce ma powstać około 10 tys. nowych pokoi hotelowych, z czego wiele – w tym duże kompleksy w Montego Bay – zostanie zlokalizowanych bezpośrednio przy linii brzegowej, jeszcze bardziej ograniczając przestrzeń dostępną dla mieszkańców. Jak podróżować po Jamajce? Devon Taylor, prawnik związany z JaBBEM apeluje, aby przed przyjazdem na Jamajkę dokonać rozeznania, czy wydawane przez turystów pieniądze trafiają do lokalnych społeczności. Jednym z miejsc, które wciąż opiera się galopującej prywatyzacji, pozostaje Seven Mile Beach w miejscowości Negril na zachodzie kraju. Tamtejsze wybrzeże zapewnia dostęp do wielu publicznych, ogólnodostępnych plaż, a większość działających w okolicy obiektów noclegowych prowadzona jest przez rdzennych Jamajczyków, którzy od lat rozwijają własne biznesy turystyczne. Inne miejsca polecane przez JaBBEM to m.in.: Treasure Beach – czarne, publiczne plaże na południu kraju, Winnifred Beach – dzika, wschodnia plaża o silnych związkach z lokalną społecznością, Bob Marley Beach – ukryta plaża, na której w przeszłości mieszkał i tworzył Bob Marley, ikona reggae. Źródła: BBC, JaBBEM Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
„Zamieszkałam w lesie, gotuję i medytuję” – 10 pomysłów na zdrowe wakacje marzeń w 2026 roku
Podróże oparte o zdrowe jedzenie i aktywność sportową zyskują coraz większą popularność. Jeśli szukasz miejsca, które zapewni relaks, dobre i wartościowe przysmaki, a przede wszystkim kontakt z naturą, przejrzyj 10 propozycji od dziennikarzy Travelera.
Spis treści: Valsana Hotel, Gryzonia, Szwajcaria Le Barn, Bonnelles, Francja Zamek Glenapp, Ayrshire, Wielka Brytania Salt, Mauritius Palmaïa, Meksyk Gwinganna Wellness Retreat, Australia RAAS Devigarh, Indie Six Senses Zighy Bay, Oman Castel Mimi, Mołdawia Grandhotel Pupp, Karlowe Wary, Czechy Oto nasze propozycje wyjazdów, które łączą wypoczynek z wellness: od luksusowych hoteli w lesie, przez ekologiczne ośrodki, aż po spa z kuchnią opartą na lokalnych składnikach. Niezależnie od tego, czy chcesz zacząć dzień od jogi, wziąć udział w warsztatach kulinarnych, czy po prostu dobrze zjeść i się wyciszyć – znajdziesz tu coś dla siebie. Valsana Hotel, Gryzonia, Szwajcaria Położona na wysokości 1800 m n.p.m. szwajcarska Arosa zimą oferuje nie tylko krystalicznie czyste, alpejskie powietrze, lecz także obfite opady śniegu. Ta malownicza miejscowość, z jeziorem w samym centrum i otoczona zaśnieżonymi lasami, zachwyca klasycznymi atrakcjami narciarskimi, a jednocześnie imponującą siecią panoramicznych szlaków pieszych o różnym stopniu trudności. Spacerom towarzyszy nastrojowy dźwięk konnych sań, potęgujący zimową atmosferę kurortu. Zaledwie kilka minut spacerem od stacji kolejowej Arosa znajduje się czterogwiazdkowy Valsana Hotel, przebudowany w 2016 roku z wykorzystaniem nowoczesnej technologii tzw. „baterii lodowej”, która umożliwia odzyskiwanie energii i sprawia, że obiekt jest całkowicie neutralny pod względem emisji dwutlenku węgla. Zrównoważony rozwój stanowi fundament filozofii Valsana’s Moving Mountains, zachęcającej gości do ponownego kontaktu z naturą poprzez starannie zaprojektowane aktywności. W ofercie znajdują się m.in. wędrówki na rakietach śnieżnych po górach oraz codzienne sesje jogi i medytacji, pomagające prawdziwie oderwać się od stresów codzienności. Hotelowa restauracja serwuje dopracowane dania oparte na lokalnych, szwajcarskich składnikach, podane w nowoczesnej interpretacji. Standardem są potrawy roślinne i pełnowartościowe, takie jak carpaccio z buraka czy karmelizowana sałatka z dyni, choć na życzenie gości menu może zostać uzupełnione o mięso, ryby i sery. Po dniu wypełnionym regenerującymi aktywnościami — hotel posiada również własny sklep z wypożyczalnią sprzętu narciarskiego — goście mogą zrelaksować się w jednej z trzech saun, w strefie spa i basenie lub odpocząć przy trzaskającym kominku. Ceny pokoi dwuosobowych zaczynają się od około 369 funtów za noc, co stanowi równowartość około 1 770 PLN. Le Barn, Bonnelles, Francja Jeśli marzysz o chwili spokoju bez konieczności dalekich podróży, Le Barn, położony na francuskiej wsi w miejscowości Bonnelles, powinien znaleźć się wysoko na twojej liście życzeń. Zaledwie 40 minut od lotniska Paryż–Orly, rozległa posiadłość o powierzchni 500 akrów oferuje luksusowe, a jednocześnie bliskie naturze doświadczenie wypoczynku na świeżym powietrzu. Teren hotelu dzielony jest z Haras de la Cense – prestiżowym ośrodkiem szkolenia jeździeckiego. Na rozległych łąkach można spotkać konie, skorzystać z jazdy konnej lub spróbować wyjątkowego programu Whisperer’s Experience. Goście poznają podstawy pracy z końmi i mają okazję sprawdzić swoje umiejętności z jednym z wielu zwierząt przebywających na miejscu. Le Barn stawia na oderwanie się od technologii i pełne zanurzenie w naturze. Cyfrowy detoks przychodzi tu z łatwością dzięki ciepłym nordyckim kąpielom, łaźni parowej, saunie, rowerom elektrycznym, spacerom po lesie oraz cotygodniowym zajęciom wliczonym w cenę pobytu. Wieczorem można zrelaksować się przy drinku przy ognisku w chłodniejszych miesiącach lub pod pachnącym baldachimem glicynii w ogrodzie latem. Kuchnia opiera się na sezonowych składnikach, w dużej mierze pochodzących z hotelowego ogrodu oraz od lokalnych dostawców. Menu zmienia się codziennie w zależności od dostępności produktów, a wśród dań mogą znaleźć się m.in. nadziewany kurczak z rożna czy pieczony udziec jagnięcy, podawane z dodatkami z pieczonych marchewek, porów i ziemniaków. Desery stanowią prawdziwą ucztę i zdecydowanie warto na nie zostawić miejsce — od tarty figowej, po klasyczne îles flottantes. Śniadanie to sycąca francuska klasyka: chrupiący chleb, słone masło i domowe konfitury, a także jajka, boczek i naleśniki. Na stołach nie brakuje również świeżych owoców z terenu posiadłości, w tym imponujących kiści winogron i mirabelek. 73 pokoje są oddzielone od głównego budynku dawnej farmy i mieszczą się głównie w dwóch zaadaptowanych stodołach. Oferują przytulne wnętrza z balkonami wychodzącymi na pasące się konie lub jezioro, w którym można pływać. Le Barn kładzie duży nacisk na swobodę i indywidualne podejście do wypoczynku — goście sami decydują o rytmie pobytu, a ponieważ większość atrakcji jest wliczona w cenę pokoju, oferta wypada wyjątkowo korzystnie. Ceny pokoi dwuosobowych zaczynają się od około 200 funtów za noc, czyli około 960 PLN. Zamek Glenapp, Ayrshire, Wielka Brytania Poza porośniętymi bluszczem wieżami i znakomitą kuchnią, Glenapp Castle oferuje coś bezcennego — ogromną przestrzeń i bliskość natury. Zamek położony jest na 36 akrach starannie utrzymanych terenów, których układ i atrakcje zostały szczegółowo opisane na pięknie ilustrowanej mapie udostępnianej gościom. Godziny można tu spędzać na obserwowaniu ptaków w otoczonym murem wiktoriańskim ogrodzie, podziwianiu widoków na wulkaniczną wyspę Ailsa Craig, wdychaniu słodkiego, watowego aromatu drzew katsura czy podążaniu ścieżką wzdłuż szemrzącego strumienia prowadzącego przez zalesiony wąwóz. To miejsce obfituje w dziką przyrodę — można tu spotkać jelenie oraz podziwiać najwyższe jodły w Wielkiej Brytanii. Glenapp Castle to idealna przestrzeń na głęboki relaks lub prawdziwy cyfrowy detoks. Dla chętnych istnieje możliwość dalszych spacerów poza teren posiadłości, aż do doliny rzeki Stinchar. Co więcej, hotelowy zespół potrafi zaskoczyć — może wyjść naprzeciw w połowie drogi z gorącą zupą i chrupiącym chlebem… a nawet bez cienia osądu zaoferować podwiezienie z powrotem (co, przyznajemy, sami z wdzięcznością wykorzystaliśmy). Wieczorem warto zasiąść do kolacji w eleganckiej, zamkowej sali jadalnej i wybrać codziennie zmieniające się menu degustacyjne — trzy- lub siedmiodaniowe — które doskonale dopełnia atmosferę tego wyjątkowego miejsca. Ceny pokoi dwuosobowych zaczynają się od około 395 funtów za noc, co odpowiada kwocie około 1 895 PLN. Salt, Mauritius Jedzenie stanowi serce filozofii hotelu SALT, co najlepiej oddają hasła w rodzaju: „Uprawiamy, a nie sprowadzamy”. Wszystko, co związane z lokalną kuchnią i kulturą, znajduje tu swoje miejsce — od kolacji w domu maurytyjskiej rodziny po wyprawy na połów ryb u boku lokalnego rybaka z Mauritiusu. Integralną częścią koncepcji hotelu jest również własna farma. O ile wiele hoteli może pochwalić się ogrodem kuchennym, SALT dysponuje pełnowymiarowym gospodarstwem rolnym, oddalonym zaledwie o pięć minut jazdy i prowadzonym zgodnie z zasadami permakultury. Farma została rozwinięta we współpracy z lokalną organizacją pozarządową Island Bio i wykorzystuje innowacyjny system hydroponiczny, w którym do uprawy roślin stosuje się piasek plażowy. Poza uprawą owoców i warzyw bez użycia pestycydów, hodowlą grzybów oraz zakładaniem własnych uli, farma mieści również rustykalną restaurację serwującą dania wegetariańskie i wegańskie. Hotelowe menu w sekcji Salt Raw zachwyca wyjątkowo kreatywną kuchnią roślinną — od tacos z nasion, nadziewanych kulkami z buraka, wegańską śmietaną i salsą z awokado, po dania, które na długo zapadają w pamięć. Absolutnym obowiązkiem jest lasagne: warstwy cukinii, aromatycznego sosu pomidorowego, truflowego kremu z orzechów nerkowca, pesto bazyliowego i świeżych liści bazylii tworzą harmonijną, wyrafinowaną całość. Ceny pokoi dwuosobowych zaczynają się od około 250 funtów za noc, co stanowi równowartość około 1 200 PLN. Palmaïa, Meksyk Palmaïa, The House of AïA to zaciszne sanktuarium położone w Playa del Carmen na meksykańskim wybrzeżu, stworzone z myślą o głębokim wypoczynku i regeneracji. Apartamenty z widokiem na ocean, spa ukryte w dżungli oraz pięć restauracji serwujących wyłącznie dania roślinne sprawiają, że jest to miejsce idealne do odnalezienia równowagi w stylowej, luksusowej oprawie. Tuż obok znajdują się najpiękniejsze wyspy świata. Ten ośrodek w formule all-inclusive oferuje bogaty, codzienny program zajęć wellness — od medytacji prowadzonych i sesji jogi, przez kąpiele dźwiękowe i pełne treningi ciała, aż po zajęcia artystyczne na plaży. Podejście do dobrostanu jest tu wyjątkowo indywidualne: goście sami decydują, jak głęboko chcą się zanurzyć w oferowane doświadczenia. Można spędzić dzień leniwie, czytając książkę nad wodą i sięgając po świeżo przygotowane wegańskie taco, albo wstać o świcie na poranną praktykę jogi — wybór zawsze należy do ciebie. Roślinna kuchnia w Palmaïa zachwyca jakością i kreatywnością, idealnie łącząc walory odżywcze z wyrafinowaną gastronomią. Su Casa to swobodna, przytulna restauracja przy plaży z całodziennym menu pełnym sezonowych smaków — od poranka aż do wieczora. Ume, inspirowana kuchnią azjatycką, oraz Lek, czerpiąca z tradycji meksykańskich, doskonale sprawdzą się na elegancką kolację. Prawdziwą gwiazdą ośrodka jest jednak plażowa ciężarówka z taco, serwująca świeżo przygotowane meksykańskie street food — grillowaną kukurydzę, nachosy oraz trio tacos, których po prostu nie można pominąć. Ceny pokoi dwuosobowych zaczynają się od około 180 funtów za noc, co odpowiada kwocie około 865 PLN. Gwinganna Wellness Retreat, Australia Położone na zboczu góry, 500-akrowe centrum wellness Gwinganna na Złotym Wybrzeżu Queensland to miejsce, w którym można się zameldować… i jednocześnie wymeldować z codziennych stresów. Ośrodek oferuje all-inclusive retreaty trwające od dwóch do siedmiu dni, obejmujące luksusowe zabiegi spa, inspirujące seminaria poświęcone zdrowiu i dobrostanowi oraz wyśmienitą kuchnię organiczną. Wszystko to odbywa się w środowisku niskotechnologicznym — bez telewizji, radia i telefonów — co sprzyja prawdziwemu cyfrowemu detoksowi. Jednym z popularnych programów jest trzydniowy retreat Organic Living, podczas którego goście uczą się, jak uprawiać i wykorzystywać zioła lecznicze, a także poznają wybrane przepisy z kuchni Gwinganna, słynącej z prostoty i głębi smaku. Większość składników wykorzystywanych w kuchni pochodzi z codziennych zbiorów w przyośrodkowym ogrodzie organicznym i sadzie. Menu jest całkowicie beznabiałowe i bezglutenowe — podobnie jak przepisy zawarte w nagradzanej książce kucharskiej ośrodka „A Taste of Gwinganna”. Na śniadanie można spodziewać się m.in. granoli z pestkami dyni lub jajka w koszulce z rösti z batata. Lunche i kolacje to dania takie jak paella z owocami morza, prawn bobo — afro-brazylijski gulasz krewetkowy — z ryżem z jarmużem, aromatyczne pasztety grzybowe czy orzeźwiająca zupa ogórkowa. Na deser? Surowy sernik, który doskonale domyka kulinarne doświadczenie. RAAS Devigarh, Indie Olśniewający RAAS Devigarh to wymarzony, kremowo-biały indyjski pałac położony niedaleko Udaipuru, na skraju wzgórz Aravalli w Radżastanie. Stanowiąc wyraźną antytezę ciężkich, muzealnych hoteli dziedzictwa, ten bogato zdobiony XVIII-wieczny pałac został przekształcony w nowoczesny hotel butikowy, w którym minimalistyczny design spotyka się z eklektycznym urokiem. Na miejscu znajduje się również błogie spa Ila, oferujące trzy-, pięcio- oraz dziewięciodniowe retreaty wellness. Kolejnym niewątpliwym atutem Devigarh jest kuchnia. Dla gości preferujących lżejszą odsłonę smaków Indii przygotowano starannie skomponowane menu wellness. Dzień można rozpocząć od soku z limonki lub arbuza albo jednej z imponujących kombinacji soków — od marchwi, imbiru i jabłka po ananasa, papaję i mleko. W ofercie śniadaniowej znajdują się bezglutenowe granole z prażonymi orzechami, owsianka na mleku kurkumowym oraz przygotowywane na zamówienie latte z kurkumą. Całodzienne menu wellness obejmuje wyrafinowane, lekkie dania, takie jak zupa z gruszki i kopru włoskiego, zupa z soczewicy moong i świętej bazylii, tikka z paneeru z bazylią, kebab z twarogu z oliwkami, bazylią i cynamonem, a także starannie skomponowane sałatki — m.in. z soczewicy sojowej, niskotłuszczowego jogurtu, prażonego kminku, świeżej kolendry i szalotki lub z organicznej rukoli, kopru włoskiego i pomarańczy pochodzących z hotelowego ogrodu kuchennego. Ceny apartamentów zaczynają się od około 172 funtów za noc, co odpowiada kwocie około 825–830 PLN. Six Senses Zighy Bay, Oman Większość oferty kulinarnej w Six Senses Zighy Bay w Omanie pozostaje w pełnej zgodzie z holistyczną filozofią wellness marki Six Senses. Menu opiera się na zasadach programu Eat With Six Senses — potrawy przygotowywane są od podstaw z lokalnych, organicznych składników, z naciskiem na unikanie produktów potencjalnie obciążających organizm, takich jak gluten, a jednocześnie na wspieranie zdrowia jelit i ogólnego dobrostanu. Osoby pragnące pójść o krok dalej mogą skorzystać z indywidualnej konsultacji zdrowotnej w spa, po której terapeuta zaproponuje spersonalizowany program — od poprawy jakości snu, po cele stricte fitnessowe. Najlepiej dopasowane potrawy dla każdego z programów są dyskretnie oznaczone w menu na terenie całego resortu, dzięki czemu goście mogą łatwo trzymać się zaleceń. Przykładowo, w ramach programu poprawiającego sen proponowane są dania bogate w tryptofan, wspierający naturalne procesy regeneracji organizmu. Jedną z największych zalet tego zintegrowanego podejścia do wellness jest jego elastyczność. Jedna osoba z pary może realizować program poprawy snu, podczas gdy druga pozwala sobie na nieformalny „retox”, ciesząc się pełną swobodą kulinarną — wszystko to bez konieczności rezygnowania ze wspólnych posiłków w tej samej restauracji i z tego samego menu. Ceny willi zaczynają się od około 871 funtów za noc. Castel Mimi, Mołdawia Tuż obok Kiszyniowa stoi Castel Mimi, który łączy w sobie historię, winne rzemiosło i luksusowy pobyt w jednym wyjątkowym miejscu. Ten niezwykły kompleks — zbudowany na przełomie XIX i XX wieku jako pałac-winiarnia jednej z ikonicznych postaci mołdawskiego winiarstwa — po gruntownej renowacji stał się 5-gwiazdkowym wine resort, uznawanym za jedno z najpiękniejszych miejsc tego typu na świecie i ważny punkt na mapie turystycznej Mołdawii. Charakterystyczna neoklasycystyczna architektura, inspirowana francuskimi château, tworzy efektowne tło dla wizytujących teren winnicy ogrodów, tarasów i zabytkowych piwnic. Goście mogą tu spacerować po starannie utrzymanej posiadłości, odkrywając zarówno historyczne wnętrza, jak i nowoczesne przestrzenie restauracyjne czy miejsca degustacji. Pobyt w Castel Mimi to także pełne doświadczenie wina: winiarnia produkuje szeroką gamę nagradzanych trunków, począwszy od aromatycznych białych po wyrafinowane czerwone, które można spróbować podczas degustacji, warsztatów czy spacerów po piwnicach i ogrodach. Dla gości dostępny jest butikowy hotel i Wine Spa, a także duży, sezonowy basen odkryty (ponad 25 metrów długości), miejsca do relaksu oraz zaplecze gastronomiczne, gdzie dania inspirowane lokalnymi tradycjami komponuje się z doskonałymi winami z posiadłości. W otoczeniu tarasów, winnic i zielonych ogrodów Castel Mimi to idealna baza zarówno dla miłośników wina i historii, jak i dla tych, którzy szukają spokojnego, eleganckiego wypoczynku w jednym z najbardziej charakterystycznych zakątków Mołdawii. Grandhotel Pupp, Karlowe Wary, Czechy W samym sercu historycznego uzdrowiskowego miasta Karlowe Wary w zachodnich Czechach stoi Grandhotel Pupp – jedna z najstarszych i najbardziej znanych instytucji hotelowych Europy, która od ponad trzech wieków zachwyca gości swoją historią, architekturą i usługami najwyższej klasy. Ten pięciogwiazdkowy, neobarokowy hotel ma korzenie sięgające 1701 roku, kiedy w tym miejscu funkcjonowały pierwsze obiekty gościnne, które z czasem stały się fundamentem dzisiejszej, monumentalnej rezydencji. Przez wieki Pupp był świadkiem i uczestnikiem historii — gościł monarchów, artystów, dyplomatów i bohaterów kultury, a dziś jest również ważnym miejscem podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Karlowych Warach. Wnętrza hotelu łączą klasyczny urok dawnych epok z luksusem współczesności. Każdy z pokoi i apartamentów to unikatowa przestrzeń z wysokimi sufitami, freskami i kryształowymi żyrandolami, które tworzą atmosferę wyjątkowego komfortu i elegancji. Wellness i spa w Puppet to przestrzeń zaprojektowana z myślą o głębokim relaksie i regeneracji — duży basen z masażami wodnymi, strefa saun (sucha i parowa), grota solna oraz nowoczesne gabinety masażu i zabiegów — w tym relaksujących terapii ajurwedyjskich. Goście mogą również korzystać z siłowni i przestrzeni do medytacji, co czyni pobyt w Pupp idealnym wyborem zarówno dla osób nastawionych na wellness, jak i tych, którzy chcą po prostu odpocząć po długim dniu zwiedzania. Hotel oferuje także kilka restauracji wysokiej klasy — od wyrafinowanego sezonowego menu opartego na lokalnych składnikach po klasyczne dania kuchni międzynarodowej — oraz kultowy Becher’s Bar, znany z eleganckich koktajli i stylowej atmosfery. Otoczenie hotelu zachęca do spacerów wzdłuż malowniczych kolumnad miasta, odkrywania źródeł termalnych i korzystania z uroków Karlowych Warów — jednego z najbardziej znanych uzdrowisk Europy. Źródło: Olive, National Geographic Traveler
Czy wiecie, że na Podkarpaciu znajduje się perła renesansu? Posiadłość należąca do rodu Sapiehów została Cudem Polski
Zamek w Krasiczynie został Cudem Polski 2025 i nie ma się co dziwić, bo to wyjątkowy na skalę Polski zabytek renesansu. Ogromny i świetnie zachowany kompleks powoli staje się turystyczną perłą, a zwycięstwo w plebiscycie z pewnością mu w tym pomoże.
Malowniczo usytuowany nad Sanem zamek jest zachwycającą renesansową rezydencją, otoczoną jednym z najpiękniejszych parków w Polsce. Jego bogata historia zachwyca i jest kolejnym argumentem, by wybrać się na wycieczkę na Podkarpacie. Nic dziwnego, że zwyciężył w plebiscycie organizowanym przez „National Geographic Traveler”. Czemu Zamek Krasiczyn jest wyjątkowy? Odrobina historii Budowa zamku rozpoczęła się pod koniec XVI wieku z inicjatywy kasztelana przemyskiego Stanisława Krasickiego. Syn fundatora, Marcin Krasicki – znany mecenas sztuki – nadał rezydencji rozmach i prestiż, przekształcając ją z warownego zamku (takie budowle w XVI wieku, wraz z rozwojem broni prochowych, odchodziły już do lamusa) w reprezentacyjną siedzibę magnacką. Zamek w Krasiczynie powstał na planie czworoboku z czterema charakterystycznymi cylindrycznymi wieżami – Boską, Papieską, Królewską i Rycerską. Każda z nich symbolizuje inną wartość i zajmuje odpowiednie miejsce w przyjętym przez fundatorów porządku świata. Warto podziwiać ich przynajmniej za konsekwencję! Między basztami, po stronie wschodniej, wznosi się czworoboczna wieża zegarowa z wysokim hełmem. Kto urodził się w zamku w Krasiczynie? W zamku odbywały się nie tylko wydarzenia polityczne i dworskie, ale również te o wymiarze symbolicznym. Chociażby narodziny kardynała Adama Stefana Sapiehy, który był jednym z najważniejszych przedstawicieli rodu i duchownych Kościoła katolickiego w Polsce. To jest w zamku najbardziej wyjątkowe Wzrok w zamku przyciągają szczególnie dekoracje elewacji. Sgraffito, czyli technika polegająca na nakładaniu kilku warstw tynku i zeskrobywaniu ich w odpowiedni sposób, tworzy niezwykłe ornamenty o powierzchni aż… 7000 m2. Sgrafittowe zdobienia portretują m.in. polskich monarchów z rodu Wazów, w tym Zygmunta III (znanego z warszawskiej kolumny), Władysława IV czy Jana II Kazimierza. Park zamkowy rodziny Sapiehów z wyjątkową tradycją Było coś o historii, to teraz coś o przyrodzie. Otoczenie zamku to prawdziwy raj dla jej miłośników. Przyłączony do niego ogromny park o powierzchni 14,5 ha łączy w sobie elementy ogrodów geometrycznych z XVII wieku oraz nowsze nasadzenia. W parku rośnie ponad 200 gatunków drzew i krzewów – zarówno rodzimych, jak i egzotycznych. Szczególnie interesujący jest platan klonolistny, miłorząb dwuklapowy czy perukowiec podolski. Według tradycji, rodzina Sapiehów – właściciele zamku od XIX wieku – sadziła drzewa z okazji narodzin dzieci: dąb dla syna, lipę dla córki. Park słynie także z licznych legend: według jednej z nich, trzykrotne obejście wiekowego miłorzębu zapewnia spełnienie marzeń. Obiekt stanowi także siedlisko wielu gatunków ptaków, co dodatkowo wzbogaca doznania odwiedzających. Zwiedzanie zamku w Krasiczynie W programie zwiedzania zamku znajdziemy m.in. dziedziniec zamkowy, niezwykle bogato zdobioną kaplicę, gabinet myśliwski czy zlokalizowaną pod Basztą Boską kryptę (to dobre miejsce, prawda?). Jednymi z najciekawszych propozycji są wejście na Wieżę Zegarową oraz zwiedzanie sal tortur w głębokich podziemiach. Wyjątkowym przeżyciem jest także nocne zwiedzanie zamku z przewodnikiem-kamerdynerem. W klimacie świec i ogniska, uczestnicy mogą usłyszeć o tajemnicach i legendach zamku, a niekiedy nawet poczuć obecność Białej Damy, ducha znanego z lokalnych podań. Nie trzeba po nim wracać do domu: na terenie zamku znajduje się także klimatyczny hotel. Kiedy warto odwiedzić zamek Krasiczyn? Cud Polski z Podkarpacia zachwyca o każdej porze roku, a bogata oferta wydarzeń i możliwości noclegowe sprawiają, że to doskonały cel zarówno na weekendowy wyjazd rodzinny, jak i romantyczną podróż we dwoje. Warto zarezerwować zwiedzanie z wyprzedzeniem – zwłaszcza w sezonie turystycznym, gdy zainteresowanie zamkiem jest największe. Sponsorem plebiscytu „Cuda Polski 2025” jest: Źródła: National Geographic Polska, zabytek.pl, podkarpackie.eu Nasz autor Jonasz Przybył Redaktor i dziennikarz związany wcześniej m.in. z przyrodniczą gałęzią Wydawnictwa Naukowego PWN, autor wielu tekstów publicystycznych i specjalistycznych. W National Geographic skupia się głównie na tematach dotyczących środowiska naturalnego, historycznych i kulturowych. Prywatnie muzyk: gra na perkusji i na handpanie. Interesuje go historia średniowiecza oraz socjologia, szczególnie zagadnienia dotyczące funkcjonowania społeczeństw i wyzwań, jakie stawia przed nimi XXI wiek.
Jak będziemy podróżować w 2026 roku? Oto 5 trendów, które zdominują rynek
Rok 2026 przyniesie zauważalną zmianę w sposobie, w jaki planujemy i przeżywamy podróże. Coraz większe znaczenie mają autentyczne doświadczenia, kontakt z naturą i świadome podejście do odwiedzanych miejsc. Zmieniają się też nasze priorytety – od wyboru kierunku, przez sposób rezerwacji, po to, czego naprawdę oczekujemy od urlopu.
Spis treści: Trend nr 1: Odkrywanie kultury na półkach Trend nr 2: Ucieczka w góry Trend nr 3: Podróże zainspirowane książkami Trend nr 4: Poznawanie ludzi w drodze Trend nr 5: Hotel jako cel podróży Rok 2026 przyniesie zmiany w sposobie, w jaki planujemy i przeżywamy podróże. Według najnowszego raportu serwisu rezerwacyjnego Skyscanner, coraz więcej osób decyduje się na wyjazdy zagraniczne, przeznaczając na nie większe środki, by zapewnić sobie bardziej wartościowe i satysfakcjonujące doświadczenia. W centrum zainteresowania znajdują się dziś spokój, komfort i prawdziwe poznawanie odwiedzanych miejsc – bez pośpiechu i z większą uważnością. Jednocześnie coraz wyraźniej widać zwrot w stronę odpowiedzialnego podróżowania. Turyści częściej omijają przepełnione kurorty, wybierając mniej znane miejscowości, w których wciąż można poczuć lokalny rytm życia. Aż jedna trzecia z nich deklaruje, że celowo unika miejsc dotkniętych nadmierną turystyką. Coraz większą rolę odgrywają też media społecznościowe, które inspirują, pomagają odkrywać nowe destynacje i planować kolejne wyjazdy. Wszystko wskazuje na to, że przyszłość podróży będzie bardziej przemyślana i zrównoważona. Coraz częściej nie chodzi już o to, gdzie jedziemy, ale dlaczego i w jaki sposób to robimy. Jakie zatem trendy podróżnicze będą rządzić w 2026 roku? Trend nr 1: Odkrywanie kultury na półkach W 2026 roku podróżni coraz częściej będą poznawać nowe miejsca nie w eleganckich restauracjach, lecz w... lokalnych sklepach spożywczych. Według raportu, rośnie liczba osób, które w czasie wyjazdów celowo odwiedzają supermarkety, małe targi i automaty z przekąskami, traktując je jako autentyczne źródło wiedzy o danym kraju. Od futurystycznych maszyn z jedzeniem w Tokio po niewielkie sklepy w nadmorskich miasteczkach Hiszpanii – to właśnie tam można najlepiej zrozumieć codzienność mieszkańców. Dane pokazują, że aż 55% amerykańskich podróżnych zawsze lub często zagląda do lokalnych supermarketów za granicą. Turyści szukają w nich nie tylko egzotycznych przekąsek i nieznanych napojów, ale też lokalnych wersji znanych marek. Dla wielu z nich spacer między półkami staje się sposobem na doświadczenie kultury od kuchni – dosłownie i w przenośni. Zakupy na targu czy w małym sklepie spożywczym pozwalają im poczuć się jak miejscowi i odkryć smaki, których nie znajdą w żadnym przewodniku. Trend nr 2: Ucieczka w góry Okazuje się, że coraz więcej podróżnych zamienia plaże na szczyty. Według najnowszych danych, aż 80% turystów planuje spędzić wakacje w górach – i to nie tylko zimą, ale również jesienią oraz latem. Rośnie zainteresowanie miejscami, które oferują ciszę, czyste powietrze i wytchnienie od miejskiego zgiełku. Dla wielu osób góry stają się nową formą luksusu, w której można zwolnić tempo, obcować z naturą i odzyskać równowagę. Jak wskazuje raport, liczba rezerwacji z filtrem „pokój z widokiem na góry” wzrosła aż o 103% w porównaniu z rokiem poprzednim. Aż 62% ankietowanych przyznało, że w góry przyciąga ich spokój i poczucie odosobnienia, 60% docenia czyste powietrze i łagodniejszy klimat, a ponad połowa – niezwykłe, często ukryte wśród skał i dolin miejsca noclegowe. Dane platformy AllTrails pokazują, że w 2025 roku szlaki takie jak Rob Roy Glacier Track w <a href="http://Hotele%20bardziej%20ni%C5%BC%20kiedykolwiek%20wcze%C5%9Bniej%20staj%C4%85%20si%C4%99%20powodem%20do%20podr%C3%B3%C5%BCy%20w%20przysz%C5%82ym%20roku,%20a%20nie%20tylko%20miejscem%20odpoczynku:%2056%%20podr%C3%B3%C5%BCnych%20wybra%C5%82o%20cel%20podr%C3%B3%C5%BCy%20wy%C5%82%C4%85cznie%20na%20podstawie%20zakwaterowania,%20wed%C5%82ug%20raportu%20Skyscannera.%20Serwis%20podaje,%20%C5%BCe%20rezerwacje%20hotelowe%20z%20wykorzystaniem%20filtra%20%E2%80%9Eunikalny%20pobyt%E2%80%9D%20wzros%C5%82y%20o%2060%%20rok%20do%20roku.%20Trend%20ten%20jest%20jeszcze%20bardziej%20popularny%20w%C5%9Br%C3%B3d%20podr%C3%B3%C5%BCuj%C4%85cych%20z%20pokolenia%20milenials%C3%B3w,%20z%20kt%C3%B3rych%2070%%20deklaruje,%20%C5%BCe%20zarezerwowa%C5%82o%20wakacje%20tylko%20ze%20wzgl%C4%99du%20na%20hotel.%20Tury%C5%9Bci,%20kt%C3%B3rzy%20wybieraj%C4%85%20miejsce%20docelowe%20na%20podstawie%20hotelu,%20twierdz%C4%85,%20%C5%BCe%20robi%C4%85%20tak,%20poniewa%C5%BC%20hotel%20nadaje%20charakter%20ca%C5%82emu%20urlopowi.%20Mog%C4%85%20si%C4%99%20zrelaksowa%C4%87%20w%20jednym%20miejscu,%20nie%20ruszaj%C4%85c%20si%C4%99%20z%20miejsca,%20a%20tak%C5%BCe%20dlatego,%20%C5%BCe%20hotel%20pozwala%20im%20ca%C5%82kowicie%20oderwa%C4%87%20si%C4%99%20od%20codzienno%C5%9Bci.">Nowej Zelandii, Palm Jungle Loop w Australii czy Laguna Cinco Hermanos w Ameryce Południowej przeżyły prawdziwe oblężenie letnich wędrowców. Trend nr 3: Podróże zainspirowane książkami W 2026 roku coraz więcej osób będzie pakować do walizki nie tylko przewodnik, lecz także ulubioną powieść. Z danych Skyscannera wynika, że rośnie popularność tzw. podróży literackich – wypraw inspirowanych książkami, ich autorami lub miejscami opisanymi na kartach powieści. Rezerwacje hoteli z filtrem „biblioteka” wzrosły o 70% w skali globalnej, a ponad połowa ankietowanych (55%) przyznała, że już planuje lub rozważa podróż inspirowaną literaturą. „Czytanie i podróżowanie są ze sobą nierozerwalnie związane. Książki inspirują do odkrywania świata, a podróże tworzą przestrzeń, w której można ponownie zanurzyć się w lekturze” – zauważyła Rebecca Sinclair, dyrektorka ds. marki Penguin Books UK. Największą popularnością cieszą się wyprawy śladami bohaterów literackich (33%), pobyty w hotelach i pensjonatach inspirowanych znanymi powieściami (21%) oraz warsztaty i wyjazdy poświęcone pisaniu lub czytaniu (14%). Dla wielu osób taka forma wypoczynku łączy relaks z duchową przygodą – pozwala nie tylko zobaczyć świat, ale też doświadczyć tak, jak widzieli go ulubieni autorzy. Przykładem może być choćby Praga według Dana Browna. Trend nr 4: Poznawanie ludzi w drodze W przyszłym roku nastąpi zmiana w podejściu do podróżowania – coraz więcej osób traktuje bowiem wyjazdy nie tylko jako okazję do odpoczynku, lecz także do nawiązywania relacji i budowania więzi. Z raportu Skyscannera wynika, że jednym z kluczowych trendów będzie potrzeba kontaktu z innymi – od randek podczas podróży, przez spontaniczne przyjaźnie, po wspólne odkrywanie miejsc z lokalnymi mieszkańcami. Aż 53% ankietowanych przyznało, że wyjechało lub rozważa wyjazd zagraniczny właśnie po to, by poznać nowych ludzi – w tym potencjalnych partnerów. Dla wielu podróżnych równie ważne, co odwiedzenie atrakcji turystycznych, jest spotkanie z drugim człowiekiem. 28% respondentów wskazało, że najcenniejsze są dla nich rozmowy z osobami z odmiennych kultur i środowisk, 18% stawia na budowanie trwałych przyjaźni, a 14% chce poznawać świat oczami mieszkańców danego miejsca. Co ciekawe, niemal połowa badanych (42%) przyznaje, że podczas podróży staje się bardziej otwarta na nowe znajomości niż w codziennym życiu. Trend „Catching Flights and Feelings” pokazuje więc, że współczesne podróże coraz częściej mają nie tylko wymiar odkrywczy, ale i emocjonalny – liczy się nie tylko dokąd jedziemy, ale także z kim. Trend nr 5: Hotel jako cel podróży Wakacje coraz częściej zaczynają się od wyboru miejsca noclegu. Dla wielu osób to właśnie hotel staje się główną atrakcją, a nie jedynie bazą wypadową. Jak wynika z raportu Skyscannera, aż 56% podróżnych wskazało, że zdecydowało się na konkretny cel podróży wyłącznie z powodu zakwaterowania. Rezerwacje z użyciem filtra „unikatowy pobyt” wzrosły o 60% w skali roku, co pokazuje, że hotel przestaje być tylko miejscem odpoczynku – staje się sam w sobie częścią doświadczenia. Trend ten szczególnie silnie widoczny jest wśród milenialsów – aż 70% z nich przyznało, że zarezerwowało wakacje właśnie ze względu na wyjątkowy obiekt noclegowy. Jak tłumaczą ankietowani, to hotel określa charakter całego wyjazdu: pozwala w pełni się zrelaksować, zapewnia wrażenie luksusu i oferuje doświadczenie, które trudno odtworzyć w codziennym życiu. W efekcie coraz większym zainteresowaniem cieszą się miejsca, które same w sobie są atrakcją – od butikowych hoteli w historycznych budynkach po ekologiczne domy w koronach drzew. W świecie, w którym podróżni szukają autentyczności i spokoju, to właśnie hotel staje się punktem wyjścia do nowego rodzaju podróży, która zaczyna się i kończy w jednym, wyjątkowym miejscu. Źródła: Skyscanner, Travel Pulse Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Po decyzji UOKIK możesz dostać 40 zł od Booking.com. Pokazujemy, jak to zrobić krok po kroku
Korzystałeś z Booking.com od 1 stycznia 2023 r.? Możesz dostać 40 zł lub stały awans w programie Genius. To efekt decyzji Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W artykule wyjaśniamy, kto może skorzystać, jak i gdzie złożyć reklamację.
Dlaczego Booking.com musi wypłacić rekompensaty klientom? 1 sierpnia 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) wydał decyzję zobowiązującą Booking.com do zmiany sposobu informowania klientów. Dotyczy to nieprawidłowego przekazywania informacji o tym: czy gospodarz to przedsiębiorca, czy osoba prywatna, że rezerwacje u osób prywatnych nie podlegają ochronie konsumenckiej, jak wygląda podział obowiązków między Booking.com a dostawcą zakwaterowania. Decyzja została opublikowana pod numerem RKR-3/2025 i jest dostępna na stronie www.uokik.gov.pl. Jakie przysporzenia przysługują użytkownikom serwisu? Zgodnie z decyzją UOKiK, Booking.com musi przyznać użytkownikom jedno z dwóch przysporzeń konsumenckich: Trwałe podniesienie poziomu w programie Genius o jeden poziom, jeśli użytkownik ma poziom 1 lub 2 w chwili otrzymania informacji, 40 zł w Portfelu Booking.com, jeśli użytkownik ma już najwyższy poziom Genius. Środki te można wykorzystać w ciągu roku na dowolną usługę na Booking.com, o ile możliwa jest płatność z Portfela. Przysporzenie przysługuje każdemu uprawnionemu konsumentowi tylko raz, niezależnie od liczby dokonanych rezerwacji. Ważne jest również, że przysporzenie mogą otrzymać osoby, które obecnie nie mają konta na Booking.com, pod warunkiem że założą je w ciągu 7 dni od otrzymania informacji o przyznaniu rekompensaty. Kto i jak może złożyć reklamację do Booking.com? Reklamacje mogą składać konsumenci, którzy: dokonali rezerwacji od 1 stycznia 2023 r., nie byli jasno informowani, czy gospodarz to osoba prywatna czy przedsiębiorca, nie wiedzieli, że ochrona konsumencka nie dotyczy rezerwacji u osób prywatnych, nie byli poinformowani o podziale obowiązków między Booking.com a dostawcą zakwaterowania. Reklamację należy złożyć przez Centrum pomocy Booking.com – najlepiej przez stronę lub aplikację po zalogowaniu numerem rezerwacji i kodem PIN. Dla przyspieszenia rozpatrzenia warto dodać w treści słowo „UOKiK” lub numer decyzji RKR-3/2025. Reklamację trzeba złożyć do trzech miesięcy od dnia otrzymania informacji o przyznaniu prawa do przysporzenia. Kiedy obowiązuje decyzja UOKiK? Decyzja została wydana 1 sierpnia 2025 r. i ma zastosowanie do wszystkich konsumentów w Polsce. Dotyczy rezerwacji dokonanych od 1 stycznia 2023 r. do trzech miesięcy po otrzymaniu informacji o przysporzeniu. Pełna treść decyzji RKR-3/2025 dostępna jest na stronie www.uokik.gov.pl. Jak wygląda procedura krok po kroku? Sprawdź, czy korzystałeś z Booking.com od 1 stycznia 2023 r. Zaloguj się na stronie Booking.com lub w aplikacji. Przejdź do Centrum pomocy i wybierz odpowiednią rezerwację. Złóż reklamację, wpisując numer rezerwacji i PIN. W treści dodaj słowo „UOKiK” lub numer decyzji RKR-3/2025. Jeśli nie masz konta – załóż je w ciągu tygodnia od otrzymania informacji o przysporzeniu. Poczekaj na rozpatrzenie – otrzymasz 40 zł w Portfelu lub awans w programie Genius. Co jeszcze warto wiedzieć? Reklamacja musi być złożona przez osobę fizyczną – konsumenta. Nawet jeśli wcześniej usunąłeś konto, możesz skorzystać z rekompensaty po jego ponownym założeniu. Środki z Portfela Booking.com są ważne przez 12 miesięcy. Źródła: Decyzja UOKiK RKR-3/2025
Wielki hotel na helskim cyplu. Wycinka drzew budzi kontrowersje
Po 15 października 2025 roku ma ruszyć budowa jednego z największych ośrodków rekreacyjnych na Pomorzu. Spektakularny kompleks będzie zajmować powierzchnię 10 tysięcy metrów kwadratowych na samym końcu półwyspu Helskiego. Za budową stoi jednak szereg kontrowersyjnych działań, które na stałe mogą pozbawić domu setki gatunków ptaków.
Spis treści: Kolos z Helu Kontrowersyjna wycinka Jak ucierpią ptaki? Protesty mieszkańców Po hotelu Gołębiewskim w nadmorskim Pobierowie nadszedł czas na kolejny gigantyczny projekt, mający na celu pobudzenie lokalnej turystyki. Tym razem budynek ma stanąć w jednym z najbardziej wyjątkowych miejsc na mapie Polski – półwyspie Helskim. Podobnie jak w Pobierowie, i tutaj inwestycja na zawsze odmieni krajobraz okolicy. Kolos z Helu Kiedy w tym momencie spojrzymy na miejsce, które za kilka może się roić od turystów, dostrzeżemy jedynie piasek i charakterystyczne nadbałtyckie iglaste lasy. Już w drugiej połowie października panujący tam spokój mają zakłócić pierwsze dźwigi i koparki przygotowujące grunt pod nową inwestycję. Kompleks hotelowy o nazwie Hel Happiness ma zajmować łącznie powierzchnię ok. 10 000 metrów kwadratowych. Na tym terenie staną budynki o wysokości nawet 18 metrów (co zdecydowanie przewyższa stojące tam teraz drzewa), mieszczące pokoje hotelowe, apartamenty oraz strefę SPA. Całość jest przewidziana dla ok. tysiąca osób, które będą mogły korzystać z nowoczesnego kurortu. Kontrowersyjna wycinka Aby Hapinness Hel powstało należy jednak najpierw przygotować teren. W tym celu inwestorzy planują wycięcie ok. 433 drzew wchodzących w skład Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Ponadto inwestycja obejmuje fragment dwóch obszarów europejskiej sieci Natura 2000. Dlaczego pozwolenie na wycinkę zostało wydane, mimo że teren znajduje się w granicach strzeżonego ekologicznie obszaru? Urzędnicy nie widzą w tym problemu. – Dopóki nie przekroczymy tej wartości 1 procenta w kontekście całego siedliska będącego przedmiotem ochrony, to nie możemy mówić o znaczącym oddziaływaniu – mówi w rozmowie z TVN24 Jakub Kięczkowski z Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Gdańsku. To właśnie ten urząd wydaje opinię na temat zgody na realizacje takich projektów. Aktywiści i przeciwnicy budowy zaznaczają jednak, że destrukcja wspomnianego jednego procenta może trwale uszkodzić cały istniejący tam ptasi ekosystem. Jak ucierpią ptaki? Burmistrz miasta Hel Mirosław Wądołowski tłumaczy decyzję o budowie kompleksu troską o mieszkańców regionu. Całoroczna destynacja turystyczna ma bowiem stworzyć setki nowych miejsc pracy, co ożywi rozwój gospodarczy okolicy. Niestety, zapomina o tym, że takie działania powinny być realizowane także z troską o zwierzęta korzystające z tej przestrzeni. Na terenie, na którym powstać ma Hel Happiness rozpoznano występowanie aż 345 gatunków ptaków, w tym wielu egzemplarzy objętych ścisłą ochroną. Półwysep Helski to również jeden z najważniejszych w Europie punktów migracyjnych dla tych zwierząt. Wycinka drzew uniemożliwiłaby ptakom znalezienie schronienia, pokarmu i miejsc lęgowych przed dalszą drogą. Nic więc dziwnego, że organizacje sprzeciwiające się wycince zostały poparte przez Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków. Wystosowało ono nawet specjalne pismo zawierające stanowisko OTOP w sprawie projektu budowy kompleksu hotelowego Centrum Rewitalizacji Zdrowia Hel Happiness. Protesty mieszkańców Organizacją, która walczy z wycinką drzew pod nowy hotel jest inicjatywa społeczna „Ratujmy Helski Cypel”. Organizuje petycję skierowaną do Prezesa Rady Ministrów RP, dzięki której sprawa nabrałaby szerszego rozdźwięku. Aktywiści wnoszą o: podjęcie działań prawnych mających na celu unieważnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji, wydanej – zdaniem wnioskodawców – z rażącym naruszeniem prawa; natychmiastowe wstrzymanie wycinki drzew na Helskim Cyplu do czasu zakończenia postępowań wyjaśniających wszelkie wątpliwości prawne i proceduralne związane z inwestycją; przeprowadzenie ponownej, rzetelnej oceny oddziaływania na środowisko, która obejmie łączny wpływ wszystkich istniejących i planowanych inwestycji na obszarze Helskiego Cypla i całej gminy Hel; zobowiązanie władz lokalnych do przestrzegania obowiązujących przepisów prawa miejscowego, w tym uchwały z 2008 roku o ustanowieniu na Helskim Cyplu zespołu przyrodniczo-krajobrazowego, która jednoznacznie zakazuje niszczenia, uszkadzania lub przekształcania tego obszaru; powołanie rezerwatu przyrody na Helskim Cyplu, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z 30 marca 2005 r., w celu ochrony drzewostanu jako trwałego elementu krajobrazu, miejsca pamięci, schronienia dla przyrody oraz dobra o wysokiej wartości społecznej. Póki co internetowa petycja zebrała już ponad 25 000 podpisów. Źródła: Zawsze Pomorze, TVN24 Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Do czego tak naprawdę używane są hotelowe czajniki? Historie, w które trudno uwierzyć
Czysta pościel, pachnące ręczniki i błyszcząca łazienka potrafią uśpić czujność gości hotelowych. Tymczasem doświadczeni podróżnicy ostrzegają, że to, co wydaje się sterylne, wcale nie musi takie być. Sprzątanie pokoju trwa zwykle nie dłużej niż pół godziny. Wiele newralgicznych miejsc bywa pomijanych. W efekcie ten niepozorny sprzęt, który znajdziemy niemal w każdym pokoju, może kryć w sobie więcej zagrożeń, niż przypuszczamy.
Po zameldowaniu w hotelu warto zachować czujność wobec wielu pozornie neutralnych miejsc. Ozdobne narzuty i poduszki dekoracyjne potrafią tygodniami nie trafiać do pralni, a piloty, telefony czy włączniki światła bywają zupełnie pomijane podczas sprzątania. Podobnie problematyczne są wnętrza minibaru, słuchawki prysznicowe, zakamarki mebli, przestrzenie za urządzeniami oraz dywany, które ze względu na swoją strukturę wyjątkowo łatwo chłoną kurz i bakterie. Szczególną uwagę należy jednak zwrócić na urządzenie, od którego wielu podróżnych zaczyna swój dzień. Dla części osób filiżanka świeżo zaparzonej kawy czy herbaty to poranny rytuał. Niestety, hotelowy czajnik nie zawsze jest tak czysty, jak mogłoby się wydawać. Choć w niektórych obiektach urządzenia te są regularnie myte, w wielu przypadkach ogranicza się to jedynie do szybkiego przepłukania — o ile w ogóle do niego dochodzi. Co gorsza, niektórzy goście wykorzystują czajniki w zupełnie nieprzewidziany sposób, daleki od ich przeznaczenia. Szokujące historie podróżnych. Do czego naprawdę służą hotelowe czajniki? Co pewien czas w sieci pojawiają się relacje podróżnych, które potwierdzają, że czajniki w pokojach bywają wykorzystywane w zupełnie innych celach niż te, do których zostały przeznaczone. Jakiś czas temu na forum Reddit pojawiło się ostrzeżenie od użytkownika, którego brat pracował w jednym z obiektów w Amsterdamie. „Mój brat wraca do domu z najdziwniejszymi historiami. Powiedział mi, że goście używają czajnika prawie wyłącznie do celów innych niż parzenie herbaty” – pisał autor. Jak doprecyzował, urządzenia te służyły m.in. do gotowania ryżu, podgrzewania ręczników czy nawet prania bielizny. „Dla własnej higieny osobistej unikaj korzystania z czajników w pokojach hotelowych” – przestrzegł. Nie brakuje też historii osób podróżujących służbowo. Jeden z internautów wspominał sytuację, gdy przygotował kawę w hotelowym czajniku i chciał poczęstować nią współpracownika. „Wyraz jego twarzy był niezapomniany. Wtedy opowiedział mi o sztuczce z bielizną, której używają niektórzy moi koledzy. Nigdy więcej” – przyznał. Inny komentujący zauważył: „Generalnie nastawiaj się, że wszystko w pokoju hotelowym zostało użyte do celów, których nie możesz i prawdopodobnie nie chcesz sobie wyobrazić”. Czajnik hotelowy pod lupą. Proste triki, by uniknąć zagrożeń Choć takie historie mogą przyprawić podróżnych o dreszcze, część internautów podzieliła się w komentarzach praktycznymi rozwiązaniami. Jeden z nich doradzał, by zabierać ze sobą odrobinę płynu do mycia naczyń lub proszku do zmywarki. „Płyn do mycia naczyń wiąże tłuszcz z wodą, a proszek do zmywarki zawiera aktywne składniki” – wyjaśniał, dodając, że w przypadku kontaktu ze skórą trzeba natychmiast opłukać ręce. Inni sugerowali stosowanie jednorazowych filtrów lub wkładek dostępnych w sklepach turystycznych, które ograniczają kontakt wody z wnętrzem czajnika. Popularnym wśród częstych podróżnych rozwiązaniem jest także zabieranie własnego, składanego czajnika elektrycznego – lekkiego i wygodnego do spakowania. W sieci pojawiają się również wskazówki dla tych, którzy naprawdę muszą wyprać drobne elementy garderoby: wystarczy w końcu zagotować wodę w czajniku, wlać ją do umywalki z zatkanym odpływem i wypłukać bieliznę. Najczęściej jednak podróżnicy podkreślają, że najbezpieczniejszym rozwiązaniem pozostaje całkowita rezygnacja z hotelowego czajnika, co pozwala uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek. Źródło: Travel + Leisure, Reddit Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Airbnb i Booking mają konkurencję. Te platformy stawiają na lokalnych gospodarzy i autentyczne doświadczenia
Rosnące koszty życia w popularnych destynacjach i narastająca fala krytyki wobec gigantów rezerwacyjnych otworzyły przestrzeń dla nowych graczy. Alternatywne platformy, zamiast skupiać się na masowym wynajmie, promują kameralne noclegi prowadzone przez lokalnych gospodarzy i doświadczenia zakorzenione w danym regionie. To właśnie one zyskują popularność wśród podróżnych, którzy coraz częściej szukają autentyczności.
Airbnb i Booking.com od lat dominują na rynku krótkoterminowych wynajmów, jednak ich popularność ma swoją cenę – i to nie tylko dla turystów, ale przede wszystkim dla mieszkańców miast. Wzrost czynszów, trudniejszy dostęp do mieszkań czy problemy z nadmierną turystyką sprawiły, że kolejne metropolie wprowadzają ograniczenia wobec największych platform rezerwacyjnych. W odpowiedzi na te wyzwania zaczynają rosnąć w siłę alternatywne serwisy, które obiecują bardziej etyczne podejście do podróżowania i realne wsparcie dla lokalnych społeczności. Alternatywne platformy rezerwacyjne, czyli etyczna odpowiedź na dominację Airbnb i Booking.com Coraz więcej podróżnych zaczyna dostrzegać, że poza globalnymi gigantami istnieją alternatywne platformy, które stawiają na bardziej etyczne i autentyczne podejście do turystyki. Niezależne serwisy rezerwacyjne oferują nie tylko pensjonaty prowadzone przez lokalnych gospodarzy, ale także domy na wynajem będące głównym miejscem zamieszkania właścicieli czy opcje zamiany mieszkań. Dzięki temu podróżni mają okazję poznać miejsca z perspektywy mieszkańców, a lokalne społeczności zyskują realne wsparcie, zamiast odczuwać presję związaną z wykupem mieszkań na cele turystyczne. Wybór takich rozwiązań to nie tylko szansa na bardziej kameralne wakacje, lecz także sposób na zrównoważone podróżowanie, które przynosi korzyści obu stronom. Z jakich portali zatem można korzystać? Fairbnb Fairbnb to jedna z najciekawszych alternatyw dla globalnych gigantów rezerwacyjnych. Platforma powstała w Wenecji jako inicjatywa kooperacyjna, której celem jest „redefinicja turystyki”. W praktyce oznacza to dwa kluczowe założenia: po pierwsze, oferowanie wyłącznie mieszkań należących do lokalnych gospodarzy i faktycznie przez nich zamieszkanych, a po drugie – przekazywanie 50% prowizji z każdej rezerwacji na projekty społeczne wybierane wspólnie przez gospodarzy i społeczności. Dzięki temu każdy nocleg staje się jednocześnie inwestycją w lokalne życie. Obecnie Fairbnb działa w 10 krajach w Europie, oferując około dwóch tysięcy ofert. W 2023 roku platforma uruchomiła dodatkowo program fairUP, wspierający niedostatecznie reprezentowane lokalne biznesy. Przykładowo, rezerwacja apartamentu w tętniącej życiem lizbońskiej dzielnicy Mouraria (221 funtów za noc, maksymalnie dla sześciu osób) oznacza, że połowa prowizji trafia do organizacji Centro de Apoio ao Sem Abrigo, pomagającej osobom w kryzysie bezdomności. Socialbnb Socialbnb to platforma, która powstała jako studencki projekt w Kolonii, a dziś działa globalnie, oferując zupełnie inne podejście do podróżowania. Jej główną ideą jest łączenie turystów z inicjatywami społecznymi i ekologicznymi, które potrzebują wsparcia finansowego. Podróżni rezerwują pokoje w miejscach prowadzonych przez lokalne projekty, a przychody z wynajmu trafiają bezpośrednio do tych oddolnych działań. Dzięki temu każdy nocleg staje się wkładem w ochronę środowiska czy rozwój lokalnych społeczności, jednocześnie oferując podróżnym autentyczne doświadczenia. Obecnie Socialbnb umożliwia rezerwację ponad 400 atrakcji i miejsc noclegowych na całym świecie. Wśród nich są wyjątkowe propozycje, takie jak nocleg w odrestaurowanym młynie wodnym w rezerwacie biosfery Förstgen w Niemczech (od 294 złotych za noc), otoczonym 96 kilometrami szlaków pieszych i rowerowych, czy pobyt w PitaSana, ekologicznej farmie oddalonej o 24 km od północnego wybrzeża Hiszpanii, gdzie dwuosobowe pokoje dostępne są od 206 złotych. AlohaCamp AlohaCamp to polska platforma rezerwacyjna, która oferuje ponad 4 tys. klimatycznych miejsc noclegowych, specjalnie wyselekcjonowanych w otoczeniu natury. Obiekty to domki na drzewach, tiny-house’y, glampingi, jurty, domki wodne, agroturystyka i pensjonaty, często prowadzone przez lokalnych gospodarzy. Co ważne, część ofert AlohaCamp prezentuje rozwiązania proekologiczne – np. domki energooszczędne, budowane z naturalnych materiałów, z wykorzystaniem paneli słonecznych lub systemów recyklingu ścieków czy wody deszczowej. Dzięki temu goście mogą wybierać miejsca, które są nie tylko urokliwe i oryginalne, lecz też przyjazne dla środowiska, a lokalna przyroda i społeczności mniej odczuwają presję związaną z masową turystyką. Ecobnb Ecobnb to platforma, która narodziła się jako nagradzany blog o ekologicznych podróżach, a dziś działa w ponad 55 krajach, oferując około 3000 zrównoważonych miejsc noclegowych. Jej celem jest promowanie turystyki przyjaznej środowisku – każdy obiekt musi spełniać wymagania dotyczące dziesięciu kryteriów, takich jak korzystanie z produktów ekologicznych, recykling wody, stosowanie energii odnawialnej czy minimalizacja odpadów. W ofercie znajdują się głównie niewielkie hotele, pensjonaty B&B i obiekty z własnym wyżywieniem, często prowadzone przez lokalnych gospodarzy, którzy współpracują z regionalnymi dostawcami i organizatorami atrakcji. Dzięki temu korzyści z turystyki trafiają również bezpośrednio do lokalnych społeczności. Kindred Kindred to nowoczesna platforma wymiany domów, która umożliwia podróżnym korzystanie z prawdziwych mieszkań zamiast typowych apartamentów turystycznych. Aż 90% z 80 tys. ofert to faktyczne miejsca zamieszkania, co pozwala lepiej poczuć codzienny rytm odwiedzanych miast i zmniejsza presję związaną z masową turystyką. Dołączenie do społeczności wymaga przejścia procesu aplikacyjnego, a po akceptacji każdy nowy użytkownik musi najpierw ugościć kogoś u siebie, zanim sam skorzysta z oferty innego gospodarza. Serwis zapewnia wsparcie organizacyjne, m.in. profesjonalne sprzątanie i obsługę dostępną całą dobę, dzięki czemu wymiana odbywa się w komfortowych warunkach. W ten sposób można spędzić tydzień w kolorowej kawalerce w artystycznym Neukölln w Berlinie albo w mieszkaniu z połowy XX wieku w Amsterdamie. Co więcej, system kredytowy oznacza, że nie trzeba dokonywać bezpośredniej wymiany – wystarczy uiścić opłatę serwisową i za sprzątanie, wynoszącą około 1225 zł tygodniowo. Landfolk Landfolk to duński start-up, który powstał z myślą o przybliżeniu ludzi do natury w duchu skandynawskiej filozofii friluftsliv, czyli „życia na wolnym powietrzu”. Założony przez siedmiu byłych współpracowników Airbnb projekt kładzie nacisk na autentyczność, bezpośredni kontakt z przyrodą i osobiste zaangażowanie gospodarzy – każdy z nich przygotowuje własny przewodnik po okolicy, aby dzielić się wiedzą i inspiracjami z gośćmi. Platforma działa obecnie w sześciu krajach Europy, choć najwięcej ofert można znaleźć w Skandynawii. Przykłady pokazują różnorodność propozycji: od przytulnego, drewnianego domu rybaka z widokiem na fiord w Mjosundet w Norwegii, będącego wakacyjną własnością gospodarza Larsa od 1959 roku (ok. 627 zł za noc), po tradycyjny domek letniskowy ukryty wśród lasów południowej Jutlandii w Danii (ok. 846 zł za noc). Sawday’s i Canopy & Stars Sawday’s, właściciel marki glampingowej Canopy & Stars, to jedna z najwyżej ocenianych brytyjskich firm turystycznych, która konsekwentnie stawia na odpowiedzialne podejście do podróżowania. Jej celem jest minimalizowanie społecznych i środowiskowych kosztów turystyki poprzez wprowadzanie limitów na liczbę ofert w miejscach najbardziej narażonych na nadmierny ruch, takich jak wyspa Skye w Szkocji, Lake District, miasto St Ives czy Palma de Mallorca. Ograniczenia te nie rozwiązują problemu w całości, ale pozwalają zmniejszyć presję na lokalne społeczności i przypominają turystom, że podróżowanie powinno iść w parze z troską o otoczenie. Dodatkowo firma promuje inicjatywy społeczne, oferując zniżki na oferty oznaczone jako „Mistrzowie Społeczności”, w ramach których część przychodów przeznaczana jest na projekty wspierające lokalnych mieszkańców. Coolstays Coolstays to platforma, która wyróżnia się ofertą niebanalnych noclegów – w jej ofercie znajdziemy m.in. odrestaurowane spichlerze zbożowe, zabytkowe wagony kolejowe czy nowoczesne domki funkcjonujące niezależnie od sieci energetycznej. Serwis udostępnia tysiące propozycji w całej Europie, a jego mocną stroną jest intuicyjna wyszukiwarka pozwalająca filtrować oferty pod kątem zrównoważonego charakteru obiektu. Dzięki temu podróżni mogą wybierać miejsca, które nie tylko oferują wyjątkowe doświadczenia, ale też wspierają ochronę środowiska – np. poprzez wykorzystanie odnawialnych źródeł energii czy adaptację istniejących budynków, zamiast zajmowania nowych zasobów mieszkaniowych. Źródło: The Guardian Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Wydawało mi się to stratą urlopu. Teraz odkryłam, co naprawdę daje all-inclusive
Przez lata uważałam, że all-inclusive to opcja dla tych, którzy nie chcą naprawdę poznawać świata. Dopiero pobyt w Egipcie pokazał mi, dlaczego tak wielu turystów wybiera właśnie ten sposób podróżowania i z jakiego powodu często nie opuszczają hotelowych murów.
Spis treści: Wypoczynek w Sharm el-Sheikh Rośnie popularność all-inclusive Czym ujęło mnie all-inclusive? Podróżowanie od zawsze było częścią mojego życia. Zaczęło się od szkolnych kolonii i zagranicznych obozów, a później – kiedy dorosłam – przerodziło się w samodzielne wyprawy, które planowałam z dbałością o każdy szczegół. Stałam się mistrzynią w wyszukiwaniu tanich lotów, wygodnych połączeń i wyjątkowych miejsc noclegowych. Organizacja pochłaniała czas, ale dawała poczucie niezależności, którego nie chciałam się wyrzec na rzecz biura podróży, ani tym bardziej wyjazdu all-inclusive. Taka forma wypoczynku wydawała mi się pozbawiona sensu – w końcu po co jechać do innego kraju tylko po to, by leżeć przy hotelowym basenie? A jednak pierwszy raz w życiu zdecydowałam się sprawdzić, jak to wygląda. Pobyt w Egipcie okazał się doświadczeniem, które zmieniło moje podejście. Wypoczynek w Sharm el-Sheikh Wraz z grupą polskich dziennikarzy zostałam zaproszona przez Międzynarodowego Touroperatora Join UP! Polska na wyjazd do Sharm el-Sheikh – jednego z najpopularniejszych egipskich kurortów. Wbrew powszechnemu skojarzeniu, miasto to nie leży w afrykańskiej części kraju, lecz w Azji, na Półwyspie Synaj, otoczonym z jednej strony przez Morze Czerwone, a z drugiej – górskie pasma Synaju. To miejsce słynie z unikatowego mikroklimatu: rocznie notuje się tu ponad 330 słonecznych dni, co czyni z tego regionu całoroczny kierunek turystyczny. To również doskonały punkt startowy do wycieczek na górę Synaj czy Klasztoru św. Katarzyny, a jednocześnie raj dla miłośników nurkowania, którzy mają tutaj dostęp do jednej z najpiękniejszych raf koralowych świata. Zakwaterowano nas w Rixos Radamis Sharm el-Sheikh – imponującym, pięciogwiazdkowym kompleksie, który swoim rozmachem przypomina małe miasteczko. Hotel ten zajmuje teren o powierzchni ponad 200 tysięcy metrów kwadratowych i może pomieścić nawet kilka tysięcy gości jednocześnie. Do ich dyspozycji oddano kilkanaście basenów (w tym ze strefami dla dzieci i dorosłych), 12 restauracji à la carte oraz 2 bufetowe, kilka barów, rozbudowane centrum spa Anjana z dziesiątkami zabiegów, a także nowoczesną siłownię i strefy sportowe oraz place zabaw dla najmłodszych. Co więcej, w pobliżu resortu powstaje właśnie wielki aquapark, który ma jeszcze bardziej rozszerzyć ofertę rekreacyjną kompleksu. Warto dodać, że okolica Sharm el-Sheikh to pasmo luksusowych kurortów ustawionych niemal jeden obok drugiego. W pobliżu Rixos Radamis znajdują się inne obiekty tej samej sieci: Rixos Premium Seagate oraz Rixos Sharm el-Sheikh, a także luksusowy Swissôtel. Nie dziwi więc, że rejon ten przypomina swoisty „łańcuch resortów” – klimat, dostęp do raf i gwarancja słońca przez cały rok czynią z Synaju jedną z najbardziej atrakcyjnych destynacji wakacyjnych na świecie. Rośnie popularność all-inclusive Trzeba przyznać, że coraz silniejszy trend all-inclusive jest jednym z najbardziej widocznych w turystyce w 2025 roku. Według danych Expedia Group, popyt na pakiety all-inclusive wzrósł od 2019 roku aż o 70%, a średnie dzienne stawki (ADR) poszybowały w górę o 40% — to wyraźny sygnał, że ten model wypoczynku staje się coraz bardziej popularny. Co więcej, rośnie zainteresowanie segmentem premium – rezerwacje w pięciogwiazdkowych resortach all-inclusive wzrosły aż o 125% ogółem, przy czym podróżni z Europy dokonali ich o 65% więcej, a z USA aż o 110% więcej niż w 2019 roku. Sporą grupą zwolenników są młodsi turyści – 42% przedstawicieli pokolenia Gen Z deklaruje, że preferują hotele all-inclusive, a jedną trzecią przekonało już nowe (bardziej luksusowe i nowoczesne) postrzeganie tych obiektów. Jednym z głównych powodów jest minimalizacja stresu (41%), a kolejnymi — łatwość rezerwacji (39%) oraz poczucie luksusu (38%). Czym ujęło mnie all-inclusive? Osobiście dopiero podczas swojego pobytu w Sharm el-Sheikh zrozumiałam, dlaczego ten model wypoczynku przyciąga turystów – to nie tylko oferta, ale też „mentalny reset”, gdyż w all-inclusive można... „wyłączyć myślenie”. W codziennym życiu niemal każdy dzień to nieustanne planowanie: listy zadań, maile, decyzje, spotkania. Nawet podczas klasycznych podróży na własną rękę nieustannie towarzyszą pytania: „Gdzie dziś zjemy?”, „Jak tam dojedziemy?”, „Co jeszcze zobaczymy?”. Podczas wakacji all-inclusive ten ciężar znika. Wszystko jest w zasięgu ręki – śniadanie, obiad, kolacja, drink o dowolnej porze, leżak przy basenie czy ręcznik na plaży. Nie trzeba się zastanawiać, kalkulować ani wybierać – można pozwolić sobie na luksus, który na co dzień jest praktycznie niemożliwy, czyli „nicnierobienie”. Doszłam do wniosku, że to właśnie w tym tkwi urok takich wyjazdów – w możliwości zatrzymania się, świadomego oderwania od presji organizowania każdej chwili i oddania się rytmowi miejsca. Dla mnie to było coś więcej niż wygoda. Choć nadal wolę podróże z plecakiem w mniej luksusowe rejony świata, to doceniłam ten rodzaj uwolnienia – od myślenia, konieczności bycia w ciągłym ruchu czy presji produktywności. Mogłam skupić się na czymś, czego często brakuje, czyli na byciu tu i teraz. Odpoczynek nie oznaczał w tym przypadku pustki, ale pełnię: smaków, zapachów, wrażeń, a przede wszystkim spokoju, który pojawia się wtedy, gdy naprawdę nie trzeba się już o nic martwić. Źródło: National Geographic Polska Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Nowoczesność w zgodzie z naturą. To atrakcyjny punkt na hotelowej mapie Polski
Choć Mazury od dekad przyciągają miłośników natury, żeglarstwa i spokojnego wypoczynku, turystyka w regionie dynamicznie się zmienia. W Ostródzie powstał hotel, który odpowiada na nowe potrzeby gości – łącząc wysoki standard z lokalnym charakterem miejsca.
Spis treści: Aktywny wypoczynek i lokalne doświadczenia Wypoczynek bez kompromisów – dla rodzin, par i solo podróżników Lake Hill Mazury Resort & SPA to inwestycja z 2023 roku w jednym z najlepiej rozwiniętych miast regionu. Położenie nad jeziorem, przemyślana architektura i zaplecze rekreacyjne zaprojektowano z myślą o osobach, które poszukują komfortu bez rezygnacji z kontaktu z przyrodą. Hotel wpisuje się w trend świadomego podróżowania, w którym znaczenie mają nie tylko warunki pobytu, ale też sposób spędzania czasu i jakość doświadczeń. Obiekt łączy nowoczesny design z naturalnymi materiałami i funkcjonalnym układem przestrzeni. Otwarta panorama jeziora widoczna z części pokoi, rozbudowana strefa wellness oraz obecność sztuki i rzemiosła we wnętrzach nadają całości spójny charakter. Kluczowym założeniem koncepcji jest umożliwienie gościom wypoczynku w rytmie miejsca – bez nadmiaru, ale z dbałością o detale. Aktywny wypoczynek i lokalne doświadczenia Hotel oferuje szeroki wybór aktywności, które uwzględniają zarówno sezonowość, jak i lokalne warunki geograficzne. Rejsy statkiem po Jeziorze Drwęckim, spływy kajakowe, wycieczki rowerowe i nordic walking to tylko część propozycji przygotowanych dla gości. Zimą uruchamiana jest strefa morsowania oraz warsztaty z zakresu odporności fizycznej i mentalnej. Równolegle prowadzona jest działalność kulturalna i edukacyjna – od warsztatów kulinarnych z lokalnymi kucharzami po wydarzenia muzyczne i spotkania autorskie. Ostróda, dzięki bogatej historii i położeniu w otoczeniu rezerwatów przyrody, stanowi naturalne przedłużenie hotelowej oferty. Goście mogą korzystać z lokalnych przewodników, wypożyczalni sprzętu i pakietów wycieczkowych, które promują odpowiedzialne formy turystyki. Oprócz aktywności w plenerze i wydarzeń kulturalnych, ważnym elementem doświadczenia oferowanego przez Lake Hill Mazury jest również kuchnia. Restauracja hotelowa korzysta z produktów pochodzących od regionalnych dostawców, co przekłada się zarówno na jakość dań, jak i wspieranie lokalnej gospodarki. W menu znajdują się klasyczne potrawy warmińsko-mazurskie oraz sezonowe propozycje, oparte na zmieniającej się dostępności składników. Przeszklona sala z widokiem na jezioro sprzyja z kolei spokojnym posiłkom – zarówno gości hotelowych, jak i osób spoza ośrodka. Restauracja Grus w Lake Hill Mazury Resort & SPA w Ostródzie Wypoczynek bez kompromisów – dla rodzin, par i solo podróżników Oferta Lake Hill Mazury została opracowana tak, by odpowiadać na potrzeby różnych grup odbiorców – od rodzin z dziećmi, przez pary, aż po osoby podróżujące indywidualnie. Rodziny mogą liczyć na wsparcie w organizacji wypoczynku najmłodszych. Kids Club, należący do największych tego typu przestrzeni hotelowych w Polsce, zapewnia starannie opracowany program animacyjny dostosowany do różnych grup wiekowych. Kreatywne warsztaty, zajęcia edukacyjne i tematyczne pokazy uzupełniane są przez opiekę wykwalifikowanych animatorów. Dla starszych dzieci przygotowano game room z konsolami, automatami do gier i bilardem. Latem odbywają się dodatkowo wydarzenia plenerowe – takie jak pikniki, zajęcia sportowe czy mini festiwale rodzinne. Z kolei osoby dorosłe, które poszukują regeneracji i wyciszenia, mają do dyspozycji SPA LAVA e Sal, stworzone we współpracy z Katarzyną Sokołowską. W strefie relaksu znajdują się m.in. pokoje zabiegowe, sauny, grota solna, basen z panoramicznym widokiem oraz unikalna Strefa Watsu, umożliwiająca masaże w wodzie i terapię na łóżku wodnym. Rytuały oparto na autorskich koncepcjach i kosmetykach klasy premium, co pozwala łączyć relaks z pielęgnacją i odbudową energetyczną organizmu. Uzupełnieniem oferty są rozbudowane udogodnienia ogólnodostępne. W hotelu działa kręgielnia, w pełni wyposażona siłownia oraz centrum konferencyjne. Latem goście korzystają z plaży i pomostu nad jeziorem. Do dyspozycji pozostaje również zaplecze rekreacyjne i techniczne: całodobowa recepcja, wynajem sprzętu sportowego, transfery i obsługa concierge. Wszystko po to, by pobyt – niezależnie od celu – był komfortowy i dobrze zorganizowany. View Gallery on the source website Źródło: materiały prasowe
Pokój hotelowy pod lupą. Gdzie czai się najwięcej bakterii? Eksperci nie mają złudzeń
Choć personel sprzątający dba o porządek, ograniczone zasoby i czas pracy sprawiają, że nie zawsze udaje mu się dotrzeć do każdego zakamarka. Z tego względu warto samemu zadbać o komfort i bezpieczeństwo, szczególnie w pierwszych chwilach po zameldowaniu.
Spis treści: Ukryte źródła bakterii w hotelowym pokoju. Na co szczególnie uważać? Gdzie w hotelowym pokoju gromadzi się najwięcej zanieczyszczeń? Kiedy meldujemy się w pokoju hotelowym, świeża pościel i lśniąca łazienka mogą dawać złudne wrażenie czystości. Doświadczeni podróżnicy i profesjonaliści z branży hotelarskiej wiedzą jednak, że wiele newralgicznych miejsc w pokojach hotelowych bywa pomijanych podczas codziennego sprzątania. Ze względu na ograniczony czas — zazwyczaj 30 minut na całe pomieszczenie — niektóre powierzchnie pozostają niedokładnie oczyszczone. Gdzie w takim razie gromadzi się najwięcej zabrudzeń? Ukryte źródła bakterii w hotelowym pokoju. Na co szczególnie uważać? Znana z wyjątkowej dbałości o higienę ekspertka współpracująca z magazynem „Travel + Leisure”, podkreśliła, że zaraz po wejściu do pokoju usuwa wszystkie ozdobne elementy tekstylne – w tym dekoracyjne poduszki czy bieżniki u stóp łóżka. – Pracowałam w hotelach i pierwszymi rzeczami, jakie rzucam w najdalszy kąt pokoju, są dekoracyjne poduszki i wszelkie dekoracyjne dywaniki. Nigdy ich nie pierzemy – wyznała Maria Diego. Jej słowa potwierdziła również Enza Laterrenia, szefowa działu sprzątania w Canne Bianche Lifestyle & Hotel we Włoszech, zaznaczając, że tego rodzaju ozdoby są prane niezwykle rzadko – czasem dopiero po wielu tygodniach lub miesiącach użytkowania. Z kolei Rani Cheema, doradczyni podróży i coach, zwróciła uwagę na telefony, które znajdują się w pokojach. Wyjaśniła, że są one jednymi z najmniej higienicznych miejsc. – Jeśli muszę skorzystać z telefonu w pokoju, słuchawka mnie obrzydza. Chodzi o część, która może dotknąć ust, ponieważ nikt jej nie czyści – tłumaczyła. Podkreśliła też, że choć hotele o wyższym standardzie deklarują regularne czyszczenie pilotów, telefonów oraz włączników światła, należy zachować ostrożność i posiadać własne środki do dezynfekcji, by samodzielnie przetrzeć te najbardziej newralgiczne miejsca. Gdzie w hotelowym pokoju gromadzi się najwięcej zanieczyszczeń? To jednak nie wszystko. Laterrenia wspomniała, że do najczęściej zaniedbanych stref należą te mniej widoczne, jak wnętrze minibaru, zakamarki mebli czy przestrzenie za urządzeniami. – Zwracam też uwagę na naczynia barmańskie przechowywane w szufladach i szafkach – wszystko, co mogło przez długi czas pozostawać nietknięte lub być używane przez gości bez wiedzy personelu sprzątającego – zaznaczyła. Z rezerwą podchodzi także do korzystania z hotelowych łazienek – unika wanien z hydromasażem i korzysta z kąpieli wyłącznie w luksusowych hotelach o wysokim standardzie czystości. Do rzadziej sprzątanych należą również trudno dostępne elementy wyposażenia, m.in. żyrandole, karnisze oraz słuchawki prysznicowe. Problem stanowią też dywany, które ze względu na swoją strukturę łatwo chłoną kurz i bakterie, a ich gruntowne czyszczenie jest wyjątkowo wymagające. Rani Cheema dodała jednak, że coraz więcej hoteli z wyższej półki rezygnuje z wykładzin na rzecz łatwiejszych do utrzymania w czystości podłóg z drewna lub ogranicza powierzchnię pokrytą materiałem tekstylnym, co znacząco poprawia standard higieny. Źródło: Travel + Leisure Nasza ekspertka Sabina Zięba Podróżniczka i dziennikarka, wcześniej związana z takimi redakcjami, jak m.in. „Wprost”, „Dzień Dobry TVN” i „Viva”. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o ciekawych kierunkach i turystyce. Miłośniczka dobrej lektury i wypraw na koniec świata. Uważa, że Mark Twain miał słuszność, mówiąc: „Za 20 lat bardziej będziesz żałował tego, czego nie zrobiłeś, niż tego, co zrobiłeś. Więc odwiąż liny, opuść bezpieczną przystań. Złap w żagle pomyślne wiatry. Podróżuj, śnij, odkrywaj”.
Wkrótce otwarcie nadmorskiego kolosa. Hotel nadal wzbudza sprzeciw przyrodników
W kwietniu zarządcy rozpoczęli poszukiwania personelu potrzebnego do obsługi obiektu. Takie działania mogą mówić o zbliżającym się wyczekiwanym otwarciu największego hotelu w Polsce. Kontrowersje jednak nie milkną, a ekolodzy zwracają uwagę na liczbę drzew, które zostały wycięte z powodu budowy obiektu.
Spis treści: Jak wygląda nadmorski kolos? Poszukiwania pracowników Kontrowersyjna budowa Decyzja o budowie Hotelu Gołębiewski w Pobierowie zapadła w 2017 roku, kiedy właściciele sieci hoteli nabyli 30-hektarowy teren po byłej jednostce wojskowej. W 2018 we wsi Pobierowo (okolice Kołobrzegu, powiat gryficki) ruszyła budowa nadmorskiego kolosa. Ambitna inwestycja po wielu przeszkodach zmierza do końca. Hotel rozpoczął poszukiwania przyszłych pracowników. Jak wygląda nadmorski kolos? Hotel to nie tylko obiekt z miejscami noclegowymi, ale i cała infrastruktura towarzysząca bryle. Wraz z 13-piętrowym budynkiem (11 pięter naziemnych i 2 podziemne) powstaną m.in. rozbudowana strefa spa, kilka restauracji, pub oraz ogólnodostępna kawiarnia. Do dyspozycji gości będą także dwie wielofunkcyjne sale przystosowane do projekcji filmów i wydarzeń teatralnych. Kompleks zaoferuje rozbudowane zaplecze konferencyjne z 16 salami oraz rozległą strefę rekreacyjną z basenami wewnętrznymi i zewnętrznymi, tworzącymi aquapark. Goście będą mogli również skorzystać z sportowych aktywności na przeznaczonych do tego boiskach do koszykówki i siatkówki, a także na kortach tenisowych i ściankach wspinaczkowych. Poszukiwania pracowników Data otwarcia obiektu zbliża się coraz bardziej. Świadczyć może o tym ogłoszenie wakatów na miejsca do pracy w przyszłym hotelu. Hotel poszukuje m.in. recepcjonistów, pracowników ochrony, kierowników zmiany kuchni oraz głównego księgowego. Rozmach budowy może jednak świadczyć o jeszcze większym zapotrzebowaniu na nowy personel, którego poszukiwania mogą wydłużyć przygotowania do otwarcia obiektu. Kontrowersyjna budowa Problemy wokół 13-piętrowego budynku rozpoczęły się już na gruncie administracyjnym. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gryficach uznał część obiektu za samowolę budowlaną i wydał decyzję o wstrzymaniu prac. Chodziło o pięć basenów, które zdaniem inspektoratu zostały postawione bez wcześniejszego pozwolenia na budowę. Ekolodzy apelują, że budowa w znaczący sposób naruszy nabrzeżny ekosystem Pobierowa. Po pierwsze, kolos został postawiony na terenie wcześniej obrośniętym 1500 drzewami, które wszystkie zostały wycięte. Hotel narusza również krajobraz wybrzeża – bryła znajduje się zaledwie 150 metrów od plaży, dominując w nadmorskim pejzażu. Do kontrowersyjnych efektów ekologicznych dochodzą jeszcze skutki społeczne takie jak przeciążenie lokalnej społeczności. Pobierowo, którego liczba mieszkańców oscyluje w okolicy 1000 osób, stanie się kurortem dla ponad 3000 nowych gości. Z jednej strony można więc mówić o przeciążeniu lokalnej infrastruktury, zwiększeniu ruchu turystycznego oraz zmianach w charakterze miejscowości. Z drugiej jednak hotel zapewni miejsca pracy dla dużej liczby miejscowej ludności, która wcześniej borykała się z problemami wynikającymi z zatrudnienia jedynie w lecie. To nie jedyna kontrowersyjna inwestycja nad Bałtykiem. Wcześniej protesty pojawiały się m.in. w związku z hotelami w Międzyzdrojach i w Łebie. Nasz autor Olaf Kardaszewski Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na Uniwersytecie Warszawskim. Obecnie student magisterskiego kierunku Studiów Miejskich na tej samej uczelni. Interesuje się społecznymi i kulturowymi aspektami zmieniającego się świata, o czym chętnie pisze w swoich pracach. Współprowadzący projekt „Podziemna Warszawa” w National Geographic Polska. Uwielbia podróże, w trakcie których zawsze stara się obejrzeć mecz lokalnej drużyny piłkarskiej.
Sopocki Grand Hotel widział wiele. Gościli tu Fidel Castro i Shakira
Gościł prezydentów, gwiazdy muzyki i bohaterów filmów. Przetrwał wojnę, PRL i rewolucję hotelarską. Dziś wciąż kusi widokiem na morze i opowieściami sprzed lat. Poznaj kulisy miejsca, które zna każdy, ale mało kto wie, ile w nim tajemnic.
Spis treści: Historia kultowego hotelu Grand Hotel i popkultura Grand Hotel obecnie Ciekawostki o Grand Hotelu – A tulił nas jak port, jak fort lirycznych band. Elegant, birbant, lord, sopocki hotel Grand – śpiewała przed laty Edyta Geppert w piosence „Sopockie bolero”. Jak można było usłyszeć w kolejnych zwrotkach: „tu piękniał każdy gość i lasem pachniał gin”. Tekst utworu napisała w latach 70. ubiegłego wieku Agnieszka Osiecka. 50 lat później Grand Hotel w Sopocie oficjalnie funkcjonuje już pod inną nazwą, ale nadal jest kojarzony z prestiżem i luksusem. Na czym polega fenomen tego miejsca? Historia kultowego hotelu Historia kultowego hotelu sięga roku 1927. Wówczas został otwarty jako Kasino Hotel w bezpośrednim sąsiedztwie sopockiego molo. Od początku imponował rozmachem. Wyszukane wnętrza i bezpośrednie zejście na plażę miały przyciągać elitę i wzmacniać wizerunek Sopotu jako kurortu z prawdziwego zdarzenia. Co ciekawe, w łazienkach dostępna była woda morska, dostarczana bezpośrednio z Bałtyku. Było to możliwe dzięki specjalnemu systemowi wodociągowemu, co stanowiło unikatową cechę obiektu w tamtym czasie. Budynek został zaprojektowany przez architektów Otto Kloeppla, Richarda Kohnke i Ericha Laue, a jego budowa kosztowała około 20 milionów guldenów gdańskich. Do dziś położenie przy plaży robi wrażenie, a sama architektura obiektu przyciąga fotografów z całej Polski. W okresie międzywojennym hotel zyskał renomę jako miejsce luksusowe i prestiżowe. Po II wojnie światowej, w 1945 roku, obiekt został przejęty przez Armię Czerwoną, a następnie przez władze PRL. W tym czasie zaczął funkcjonować pod nazwą Grand Hotel. Zmiana nazwy miała podkreślić jego prestiż i elegancję, a także odciąć od skojarzeń z hazardem. W 1950 roku obiekt przeszedł pod zarząd państwowego przedsiębiorstwa Orbis. Grand Hotel i popkultura Hotel odegrał również znaczącą rolę w polskiej popkulturze. W 1961 roku w jego wnętrzach debiutował zespół Czerwone Gitary. W 1970 roku zorganizowano tam pierwszą w Polsce dyskotekę pod nazwą Musikorama. Hotel był także miejscem akcji wielu filmów i produkcji telewizyjnych, takich jak „Stawka większa niż życie”, „Sztos” czy „07 zgłoś się”. W 1966 roku w hotelu odbyła się 16. Konferencja Pugwash poświęcona rozbrojeniu i bezpieczeństwu światowemu. Na przestrzeni lat hotel gościł wiele znanych osobistości, w tym: Fidela Castro, Marlenę Dietrich, Charlesa de Gaulle'a, Czesława Miłosza czy Ignacego Mościckiego. Nocowały tam również gwiazdy muzyki – nie tylko z Polski – np. Annie Lennox, Shakira czy The Weekend. Grand Hotel obecnie W 2006 roku obiekt przeszedł gruntowną modernizację, zachowując przy tym swój historyczny charakter. W 2007 roku otwarto w nim Grand Spa by Algotherm. Obecnie hotel działa pod marką Sofitel Grand Sopot. Do grudnia 2024 roku był częścią międzynarodowej sieci Accor. Pod koniec ubiegłego roku kupiła go polska spółka Sinfam Investments. Kosztowało ją to 125 milionów zł. Zmiana właściciela ma przywrócić hotelowi dawną świetność i utrzymać pozycję jako jednego z najbardziej prestiżowych obiektów nad polskim Bałtykiem. Potencjał jest ogromny. Dzięki swojej bogatej historii Sofitel Grand Sopot to nie tylko luksusowe miejsce noclegowe, ale też ważny element dziedzictwa kulturowego i towarzyskiego Polski. Ciekawostki o Grand Hotelu W ciągu prawie 100 lat funkcjonowania hotel widział wiele. Był też świadkiem wielu historycznych wydarzeń. Oto mniej znane ciekawostki o Hotelu Grand: Między 19 a 26 września 1939 roku Grand Hotel pełnił funkcję tymczasowej kwatery głównej Adolfa Hitlera. Z tego miejsca wódz Rzeszy dwukrotnie udał się na front pod Warszawą, nadzorując działania wojenne podczas kampanii wrześniowej. W nocy z 13 na 14 grudnia 1981 roku, w ramach operacji „Mewa” przeprowadzonej przez Służbę Bezpieczeństwa, w Grand Hotelu zatrzymano kilkudziesięciu działaczy Solidarności, w tym Jacka Kuronia, Tadeusza Mazowieckiego i Karola Modzelewskiego. Zostali oni internowani. W 1990 roku w Grand Hotelu otwarto jedno z pierwszych legalnych kasyn w Polsce po transformacji ustrojowej. Było to trzecie takie miejsce w kraju, po Warszawie i Krakowie. Źródła: Sofitel Grand Sopot, Trojmiasto.pl Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Najdłuższy dworzec kolejowy w Europie stoi w Polsce i popada w ruinę. To ma się zmienić
Symboliczna „złotówka” może odmienić los historycznego budynku. Chodzi o najdłuższy dworzec kolejowy w Polsce (i w Europie). Obiekt ma szansę na nowe życie pod zmienioną postacią.
Spis treść: Gdzie jest najdłuższy dworzec kolejowy w Europie? Nowe życie historycznego dworca Polska może poszczycić się kilkoma architektonicznymi rekordami. Przykładowo to w Warszawie stoi najwyższy budynek w Unii Europejskiej. Mowa oczywiście o biurowcu Varso Tower. Z kolei w ubiegłym roku w Szczyrku został otwarty najdłuższy hotel w Europie. Mniej oczywistym i nieco zapomnianym rekordem jest najdłuższy dworzec kolejowy na naszym kontynencie. I tak, również znajduje się w granicach Polski. Gdzie jest najdłuższy dworzec kolejowy w Europie? Obiekt o rekordowej długości 195,5 metra znajduje się w Aleksandrowie Kujawskim. Neorenesansowy zabytek z XIX wieku od lat już popada w ruinę. Wiele wskazuje jednak na to, że ma szansę na nowe życie. Już nie jako dworzec kolejowy, a hotel. Historia budynku sięga drugiej połowy XIX w. W 1862 r. został wybudowany jako stacja graniczna między zaborami pruskim a rosyjskim. Strategiczne położenie sprawiło, że w 1879 roku car Aleksander II spotkał się tam z niemieckim cesarzem Wilhelmem I. To wydarzenie podkreśliło znaczenie Aleksandrowa Kujawskiego na mapie ówczesnej Europy.​ Po przejęciu dworca od PKP w 2008 roku miasto stanęło przed wyzwaniem utrzymania obiektu. Koszty związane z zabezpieczaniem budynku przed dalszą degradacją sięgały około pół miliona złotych rocznie. To stanowiło znaczne obciążenie dla budżetu miejskiego. Burmistrz Arkadiusz Gralak przyznał, że miasto nie jest w stanie samodzielnie udźwignąć takiego wyzwania. Nowe życie historycznego dworca Nadzieję dała propozycja przekazania dworca za symboliczną złotówkę grupie Arche, znanej z rewitalizacji zabytkowych obiektów i przekształcania ich w hotele. Plan zakłada, że centralna część budynku zachowa swoje dotychczasowe funkcje publiczne, takie jak biblioteka miejska czy uniwersytet trzeciego wieku. Natomiast w pozostałych częściach obiektu powstanie przestrzeń hotelowa. Taki projekt pozwoli na przywrócenie dawnej świetności dworca i nadanie mu nowego, komercyjnego charakteru.​ Zapomniany dworzec w Aleksandrowie Kujawskim ma więc szansę zostać nie tylko atrakcją turystyczną regionu, ale również symbolem udanej rewitalizacji zabytków kolejowych w Polsce. Nie pierwszym zresztą. Przykładem udanej rewitalizacji kolejowych zabytków jest np. Hotel Fabryka Wełny w Pabianicach, który powstał w dawnym kompleksie przemysłowym z własną bocznicą kolejową. Warto też wspomnieć dworzec w Krynicy-Zdroju, który po remoncie odzyskał swój historyczny charakter i pełni funkcję kulturalno-usługową. Źródło: Property News Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz podróżniczy, rowerzysta, górołaz. Poza szlakiem amator kuchni włoskiej, popkultury i języka hiszpańskiego.
Zamek Ryn przez stulecia służył Krzyżakom. Dziś mieści się w nim niezwykły hotel
W XIV wieku założycielem komturii był tu przyszły wielki mistrz zakonu krzyżackiego Konrad von Wallenrode. Tak, to właśnie on blisko 500 lat później zainspirował Adama Mickiewicza do napisana poematu „Konrad Wallenrod”. Oto niezwykły zamek Ryn.
Spis treści: Zamek Ryn – powstanie Architektura zamku Ryn Legenda o Białej Damie Bitwa pod Rynem Dalsza historia zamku Ryn Zamek Ryn dziś Dziś Ryn to niewielkie miasto na Mazurach, będące jednym z punktów na żeglarskim szlaku Wielkich Jezior Mazurskich. Nad miastem góruje potężna XIV-wieczny twierdza krzyżacka. To ona do dziś jest centralnym punktem na lokalnej mapie. Historia tego potężnego i urodziwego zamku sięga średniowiecza. I to czuje się niemal na każdym kroku podczas zwiedzania obiektu. Tajemnicza jest już brama wjazdowa i pierwszy korytarz. A potem jest jeszcze ciekawiej. Zamek Ryn – powstanie Zanim krzyżaccy inżynierowie wpadli na pomysł postawienia tu fortecy, tereny te porastała dziewicza Puszcza Galindzka. Pełna zwierzyny, urodzajna w rzeki i jeziora, zamieszkała przez bałtyjskie plemię Galindów, spokrewnione z Prusami czy Jaćwingami. I to tutaj pomiędzy jeziorami – Ołów i Ryńskim – zaplanowano tę ogromną budowlę. Pierwsze wzmianki o twierdzy w Rynie pochodzą z kroniki Wiganda z Marburga z 1377 roku. Można się z niej dowiedzieć, że budowę rozpoczęto już w drugiej dekadzie XIV wieku, zaś we wspomnianym roku 1377 zaczęto realizować drugą fazę projektu. Wtedy to wytyczono granice potężnych murów obwodowych zamku na rzucie prostokąta o wymiarach 44 x 52 m. Ściany miały grubość od 2,5 do 4,5 m. Początkowo wznoszono dwa skrzydła zamkowe: północno – wschodnie i południowo – wschodnie. Ich wewnętrzna szerokość wynosiła 17 metrów! Powstawało także monumentalne przedzamcze. Z pozostałych stron czworobok zamknięto kurtynowymi murami z nietypową kwadratową wieżą usytuowaną w zachodnim narożu. Prawdopodobnie w tym czasie mury obwodowe nie przekraczały wysokości drugiej kondygnacji, a skrzydło południowo-wschodnie wymurowano od parteru. Dodatkowo, mury obwodowe były wzmocnione na narożach ryzalitami w celu osadzenia wieżyczek na ich koronie. Pomieszczenia na parterze planowano pokryć drewnianymi stropami. Budowę zamku rozpoczęto na miejscu niewielkiego grodu Galindów, który stał tu w poprzednich stuleciach. Polecenie wydał wielki mistrz zakonu krzyżackiego Winrich von Kniprode. Ryn miał stać się siedzibą konwentu i bazą wypadową do ataków na Litwę. Zamek powstał na wzgórzu, a jezioro Ołów stanowiło jego naturalną fosę. Dzięki temu akwenowi osada otrzymała też swoją nazwę. Krzyżakom przypominał on rzekę Ren (Rhein) i usytuowane nad nią zamki. Według jednej z teorii stąd wzięła się nazwa Ryn. Obecnie zamek mieści się przy ryńskim placu Wolności i pełni funkcję hotelu. A jego architektura do dziś robi na turystach wielkie wrażenie. Architektura zamku Ryn W latach 1393–1525 zamek był siedzibą komturii (podstawowa jednostka administracyjno-terytorialno-wojskowa zakonów rycerskich, zarządzana przez komtura – komendanta). Inicjatorem powstanie komturii był znany każdemu polskiemu licealiście Konrad von Wallenrode (Konrad Wallenrod), późniejszy wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego, a także tytułowy bohater poetyckiej powieści Adama Mickiewicza. Według poety Konrad musiał stawiać czoła fundamentalnym dylematom moralnym. Stał się wręcz archetypem szlachetnego zdrajcy. Komturem w Rynie został jego brat, Fryderyk. Po utworzeniu komturii podniesiono parterowe skrzydło południowo-wschodnie budując nad nowe pomieszczenia. W tym czasie oprócz funkcji militarnej zamek pełnił też rolę administracyjno-gospodarczą. To tutaj dostarczano m.in. w ryby, miód i mięso dzikich zwierząt, które następnie zaopatrywało rycerzy zakonnych w całych Prusach. W pierwszych latach XV wieku w pomieszczeniach zamkowych znajdowała się kuchnia, piekarnia, a także browar. W 1507 roku kronikarze wymieniają również poddasze, kaplicę, prochownię i zbrojownię. W latach 1515–1524 dochodzą do tego kapitularz, refektarz, dormitorium, izby pisarza i kucharza, łaźnia oraz pokój gościnny. Z czasem powstały tam także słodownia, piwnice z miodem, młyn zbożowy, prochownia, spichlerz oraz folusz (pomieszczenie, w którym obrabia się sukna). Najwyższa kondygnacja zajęta była przez ganki obronne. Z pierwszego piętra na wyższe piętra wiodły wewnętrzne schody w grubości muru, był tam również piętrowy krużganek. W przyziemiu utworzono wówczas trzy pomieszczenia, a na pierwszym piętrze urządzono kaplicę, która wyróżniała się charakterystycznymi oknami. Obok niej znajdował się kapitularz i mieszkanie komtura. Nad kaplicą znajdowała się zaś zbrojownia. Po klęsce Krzyżaków w bitwie pod Grunwaldem w 1410 roku prace modernizacyjne znacznie okrojono. Zasięg budowy ograniczono do czworokąta murów z jednym budynkiem gotyckim wzdłuż wschodniego boku. Czteroskrzydłowa, nieregularna bryła zamkowa z wydłużonym dziedzińcem pochodzi już z XVIII wieku. Według legendy zamek połączony jest z kryptą nieistniejącego już kościoła i pobliskim cmentarzem tajemniczymi lochami. Warto samemu sprawdzić, ile w tym prawdy. Legenda o Białej Damie Ważną postacią historyczną żyjącą na przełomie XIV i XV wieku, kojarzoną z zamkiem, jest Biała Dama; obecnie: jej duch. Za życia miała to być księżna Anna, żona księcia Witolda, brata Władysława Jagiełły i jego namiestnika na Litwie. Była ona córką księcia smoleńskiego Swiatosława Iwanowicza. Jakoby miała namawiać męża na sojusz Litwy z Krzyżakami – rzecz jasna, skierowany przeciwko Polsce. Z tego powodu oboje bywali na zamku w Rynie. Tam mieli knuć z wielkim mistrzem. Z czasem jednak rodzina księcia Witolda, a więc księżna z dziećmi, zaczęła być traktowana jako zakładnicy w sytuacji, gdy ważyły się najważniejsze decyzje lokalnej geopolityki – niedługo przed bitwą pod Grunwaldem. Ostatecznie, po licznych woltach, Witold pozostał wierny królowi polskiemu (i swojemu bratu jednocześnie). To rozsierdziło niemieckich zakonników. W ramach zemsty mieli oni zamurować bliskich księcia w ryńskich murach. W oficjalnej wersji Anna została jednak pochowana w Wilnie w roku 1418, a więc już po bitwie pod Grunwaldem, która na jakiś czas nieco ostudziła zapędy Krzyżaków. Warto dodać, że ryńska Biała Dama jest duchem dobrym, przynoszącym szczęście. Nie należy się więc obawiać żadnych krzywd z jej strony. Po prostu po zmroku księżna Anna przechadza się bo nobliwych komnatach i korytarzach w księżycowej poświacie. Bitwa pod Rynem 30 stycznia 1456 roku pod Rynem doszło do bitwy pomiędzy wojskiem krzyżackim a mazurskimi powstańcami ze Związku Pruskiego. Były to zbrojne hufce miejscowej ludności: tzw. wolnych oraz chłopów. Był to ich protest przeciwko uciskowi fiskalnemu, a także gwałtom i rabunkom, z jakich słynęli wówczas bracia zakonni. Fortecy nie pomogły wyjątkowo grube mury ani strategiczne położenie. W wyniku potyczki zamek został zdobyty, a większość z jego obrońców, głównie najemników, ale też kilku zakonników, mazurzy potopili w jeziorze Ołów. Posiłki krzyżackie wysłane do Rynu z okolic Barczewa i Olsztyna dotarły na miejsce już po bitwie. I krwawo rozprawiły się z powstańcami. Żołdacy krzyżaccy pod dowództwem Jerzego von Schliebena bez litości topili ich w okolicznych jeziorach i bagnach. Zamordowano w sumie ponad 500 chłopów, a 19 z nich trafiło do niewoli. W ręce Krzyżaków forteca trafiła ponownie rok później. Dalsza historia zamku Ryn W kolejnych wiekach wraz z zamkiem rozwijała się osada Ryn (podzamcze), która dała początek przyszłemu miastu. W końcu XV wieku podzamcze otrzymało prawo osiedla targowego, co bardzo przyczyniło się do jego rozwoju. W kolejnym wieku Ryn stal się centrum administracyjno-osiedleńczym. Po likwidacji Zakonu utworzono tu starostwo Prus Książęcych. Dalszy rozwój na wiele lat zahamował najazd Tatarów w połowie XVII wieku. Najeźdźcy część mieszkańców wzięli w jasyr, resztę wymordowali, pustosząc i paląc osadę. Ocalał jedynie zamek. Pół wieku później dzieła zniszczenia dokonała epidemia dżumy. Niektóre okoliczne wsie wyludniły się niemal całkowicie. Pozostali przy życiu mieszkańcy nierzadko wyjechali stąd na zawsze. Kolejna przebudowa zamku nastąpiła w 1525 roku. Kolejne już w XVII wieku, kiedy to chciano urządzić tutaj rezydencję myśliwską dla księcia Prus. Wtedy powstało skrzydło południowo-zachodnie z przejazdem bramnym i skrzydło północno-zachodnie. Zamek przechodził z rąk do rąk, aż w roku 1853 roku kupiony został przez rejencję gąbińską. Wtedy to gruntownie go wyremontowano i zaadaptowano na więzienie. W tym czasie był już otynkowany. Ryn otrzymał prawa miejskie w 1723 roku. Miało to ułatwić odbudowę i stanowić bodziec do dalszego rozwoju. Przybywającym tu osadnikom oferowano wiele przywilejów np. przyznawano bezpłatnie plac pod budowę domu, pokrywając jedną trzecią kosztów czy zezwalano na bezpłatny wyrąb drzew w okolicznych lasach. W drugiej połowie XVIII wieku zamek został opuszczony i wystawiony na licytację. Do połowy XIX wieku przechodził z rąk do rąk. W 1881 roku spłonął i w rezultacie został przebudowany w stylu neogotyckim – powstały wieżyczki i krenelaż (blanki) w narożach szczytów. Dobudowano także kilkukondygnacyjny budynek, tzw. nową izolatkę, zamykający dziedziniec zamku (skrzydło północno-wschodnie). Przebudowa trwała jeszcze na początku XX wieku. W czasie II wojny światowej w zamku funkcjonowało więzienie, w którym przetrzymywano jeńców polskich i rosyjskich, a potem także niemieckich. Zaraz po wojnie zlokalizowano tu magazyny i zakłady mechaniczne. Później w dawnej twierdzy mieściły się biura miejskich instytucji i placówki kulturalne. Zamek Ryn dziś W lipcu 2006 roku zamek przerobiono na 4-gwiazdkowy hotel. Do dyspozycji gości prawie 300 miejsc w 140 pokojach, z których 5 to luksusowo wyposażone apartamenty królewskie, a 20 to pokoje o podwyższonym standardzie. Część hotelowa została podzielona na cztery części: Zakonną, Rycerską, Myśliwską oraz Więzienną. Stylistyka wnętrz nawiązuje do dawnej architektury twierdzy, eksponując jednocześnie autentyczne fragmenty fresków, polichromii, gotyckich portali i sklepień. Zamkowa restauracja utrzymana w stylu gotyckim, mieści jednorazowo ponad 300 osób. W karcie goście znajdą przede wszystkim dania kuchni staropolskiej, szlacheckiej i europejskiej. Hotel szczyci się też nowoczesnym centrum konferencyjno-kongresowym, na które składa się 6 sal (z największą Salą Kongresową na 500 osób znajdującą się pod dziedzińcem zamkowym) oraz Biznes Centrum. Jest tu również kręgielnia, basen i strefa spa. Klimat tworzy też zadaszony dziedziniec. Nasz autor Maciej Wesołowski Redaktor prowadzący „National Geographic Traveler". Reporter. Autor książek, m.in.: „Szpagat w pionie. W drodze przez Indie" i „Cafe Macondo. Reportaże z Kolumbii"
Byłem w najdłuższym hotelu Europy. Szczyrk może pochwalić się też innymi rekordami
Nowo otwarty najdłuższy hotel Europy ma taką samą długość jak wieża Eiffla – wysokość. Ale, ku mojemu zaskoczeniu Szczyrk, może poszczycić się też innymi rekordami. Zachwycą fanów sportu, przyrody i wędrówek górskich. W czym jeszcze ta miejscowość wybija się na prowadzenie?
Polskie góry potrafią oczarować o każdej porze roku. Co prawda szczyt sezonu przypada z reguły latem, gdy pogoda sprzyja wędrówkom i zimą – gdy stoki gotowe są dla narciarzy – to również jesień to świetny moment, by je odwiedzić. Na kilka październikowych dni wybrałem się do Szczyrku w polskich Beskidach. Był to strzał w dziesiątkę. Złota polska jesień zachwyciła feerią barw. A jako, że ostatnio w tym miejscu byłem przed wieloma laty, miałem dobre porównanie co do zmian, które nastąpiły. I okazało się, że Szczyrk jako kurort może poszczycić się atrakcjami, które są „naj” i to na wielu płaszczyznach. W czym Szczyrk jest „naj”? Mimo że w okolicy Szczyrku góry nie są najwyższe w Polsce, to rzeźba terenu jest szalenie miła dla oka. Poza tym w ostatnich latach nastąpił znaczący rozwój infrastruktury turystycznej. Rozpoznając Szczyrk i okolice, odkryłem następujące rekordowe miejsca i wydarzenia: Mercure Szczyrk Resort – hotel, w którym nocowałem, jest najdłuższym tego typu obiektem w Europie. Mierzy 330 m długości. Taką wysokość ma na przykład wieża Eiffla. Przejście całego obiektu wzdłuż zajęło mi prawie 4 minuty. W okolicy Szczyrku znajduje się najwyższy szczyt Beskidu Śląskiego – Skrzyczne (1257 m n.p.m.). Można na niego wejść kilkoma szlakami albo wjechać wygodną kolejką linową ze Szczyrku. Ze szczytu roztacza się piękny widok. Nad Szczyrkiem, w lesie porastającym pasmo góry Klimczok, rośnie najprawdopodobniej najwyższe drzewo w Polsce – mierzy 57 metrów wysokości. Jest to daglezja zielona. Ma około 120 lat i potencjał na dalszy wzrost. Wokół rosną niemal równie wysokie drzewa. W centrum Szczyrku znajduje się największa w południowej Polsce prywatna galeria sztuki współczesnej – Bator Art Gallery. Tak naprawdę galeria zlokalizowana jest w dwóch lokalizacjach w tej miejscowości, tak więc można smakować sztukę na raty. W Szczyrku mamy do dyspozycji najwięcej tras narciarskich w Polsce możliwych do przejechania na jednym skipasie – aż 40 km. W tej górskiej miejscowości odbywają się dwa festiwale: największy zimowy festiwal sportów i muzyki w Europie – Snowfest Festival – oraz największy festiwal folklorystyczny w Europie – Tydzień Kultury Beskidzkiej (w 2025 odbędzie się jego 62. edycja). Mimo że „naj” w Szczyrku jest o wiele więcej, to Szczyrk wcale nie jest największą miejscowością. Populacja liczy mniej niż 6 tys. mieszkańców. W lokalnej informacji turystycznej warto pobrać mapkę z 50 atrakcjami tej miejscowości. Plan na dzień w Szczyrku – co warto zrobić i zobaczyć? Przedstawiam propozycje na dwa dni – jedna jest aktywna, druga – zdecydowanie bardziej wypoczynkowa, ale nie mniej atrakcyjna. Obie przetestowałem tej jesieni. Aktywny dzień w Szczyrku W góry, niezależnie od pory roku, najlepiej wybrać się z samego rana. Budzę się w Mercure Szczyrk Resort z widokiem na Skrzyczne. Wszystkie pokoje skierowane są na południe, południowy zachód lub wschód, więc górska panorama zapiera dech w piersiach. Po szybkim, ale szalenie urozmaiconym śniadaniu pora zdobyć rower. W hotelu można pożyczyć jednoślad, w Szczyrku jest też kilka innych firm oferujących sprzęt. Jeśli mamy własny – w hotelu dostępna jest rowerownia, gdzie można go bezpiecznie przechować. Wybieram się do schroniska PTTK Klimczok. Trasa jest dość wymagająca. Gdybym nie wybrał roweru elektrycznego, nie zajechałbym daleko. Widoki lepiej podziwiać w czasie przerw, bo chwilami podjazdy są bardzo ostre, a wystające kamienie poważnie utrudniają jazdę. Wydawać by się mogło, że zjeżdżanie będzie bułką z masłem – warto jednak używać ciągle hamulców i to obu. A na wycieczkę koniecznie wziąć dużo wody, kask i słodką przekąskę, która doda siły w razie kryzysu. Dla osoby rzadko jeżdżącej po górach będzie to spore wyzwanie. Warto mierzyć siły na zamiary. Alternatywną propozycją jest piesza wędrówka do schroniska. Jest kilka szlaków do wyboru. Można zrobić pętelkę, by nie iść ciągle tą samą trasą. Po aktywnym dniu warto odprężyć ciało i duszę. W Mercure Szczyrk Resort dostępna jest oferta SPA – i szeroki wachlarz masażów i kuracji oraz sauna. A w najbliższym czasie ruszyć ma również strefa wodna z basenem ze zjeżdżalnią. Spokojny dzień w Szczyrku W górach wcale nie musimy się zmęczyć. Jeśli mamy gorszy dzień lub pogodna jest niepewne, można skorzystać z ofert kolejek górskich – trzech kanapowych i jednej gondolowej. Tworzą spójną trasę, zwaną Pętlą Szczyrkowską. Cała trasa to 6 km! Ze Szczyrku można wjechać (z przesiadką) na górę Skrzyczne, podziwiać widoki na okoliczne góry (a na horyzoncie nawet na Tatry) i Jezioro Żywieckie. Potem, kierując się w stronę Małego Skrzycznego dwukilometrowym spacerkiem, zjechać do Hali Skrzyczeńskiej i dalej – powrócić do Szczyrku. Jeśli mamy siłę, jakiś fragment można z powodzeniem pokonać pieszo. Warto wspomnieć, że kolejkami można przewozić rowery – wiele osób tylko zjeżdża w dół po specjalnie wytyczonych trasach o różnej trudności. Sama miejscowość Szczyrk nie jest duża, ale jest kilka miejsc, które warto odwiedzić. Spore wrażenie zrobiła na mnie Bator Art Gallery, czyli galeria sztuki współczesnej. Mieści się w dwóch lokalizacjach. Można tam kupić zarówno drobne przedmioty w przystępnej cenie, jak i dzieła warte nawet 20 tys. złotych. Bo tyle kosztuje na przykład praca Ulyany Turchenko, która przykuła moje spojrzenie. Artystka tworzy w stylistyce symbolizmu i realizmu fantastycznego, nieco w bułhakowskim klimacie. W drodze powrotnej zaglądam jeszcze do Sanktuarium Matki Bożej Królowej Polski znajdującego się nad hotelem. Łatwo go dostrzec z okolicy, bo zamontowano nowe oświetlenie na krzyżu na tej budowli. To niezwykłe miejsce. W 1894 roku dwunastoletniej dziewczynce objawiła się Matka Boska. W miejscu cudu w 1912 r. powstało sanktuarium. Obok niego jest niewielka kapliczka z zakonserwowanym drzewem, za którym miało miejsce objawienie. Za kościołem znajduje się niewielka grota ze źródełkiem. Najdłuższy hotel w Europie. Co może zaoferować? Czterogwiazdkowy Mercure Szczyrk Resort otworzył swoje podwoje we wrześniu tego roku. Hotel powstał w miejscu dawnego ośrodka wczasowego „Orle Gniazdo”, który działał od lat 70. XX wieku. Głównym inwestorem była wówczas Huta Katowice. Obecny hotel zachował w zasadzie tylko kształt głównej bryły. Mi przywodzi na myśl bumerang ze względu na przełamanie w połowie. Reszta została gruntownie przebudowana i odświeżona. Nie znajdziemy tutaj śladów po przeszłości. Wszystko jest nowe i estetyczne wykonane. Ze względu na rozplanowanie hotelu można ulec złudzeniu, że jest się na wielkim wycieczkowcu sunącym przez oceany. „Okrętem” opiekuje się w tym momencie około 200 pracowników, nie tylko z Polski, ale też z Nepalu, Filipin, Indonezji czy Ukrainy. Obiekt jest naprawdę duży z blisko 500 pokojami, które są w stanie pomieścić około 1000 gości. Oferta jest skierowana zarówno do osób indywidualnych, rodzin, ale też dla firm, bo hotel oferuje dwie oddzielne sale konferencyjne. W czasie pobytu widziałem kilka hucznych imprez organizowanych przez duże korporacje (czmychałem przed wynajętymi szczudlarzami). Ale dźwięki nie docierały do mojego pokoju i mogłem się dobrze wyspać. Atutem hotelu jest też dostęp do światła dziennego – dużo słońca jest w pokojach, ale też od północy za sprawą przeszklonych powierzchni na dolnym poziomie w rejonie recepcji. Głód można zaspokoić w dwóch restauracjach: Seasons i Flame. W tej drugiej dania przygotowywane są na otwartym ogniu, często bezpośrednio przy stoliku. Należy polecić ją osobom, które chętnie spożywają potrawy mięsne. Są też oczywiście bary, jeden o wdzięcznej nazwie Luna jest predestynowany do podziwiania ciał niebieskich z obszernego tarasu. Źródło: National Geographic Traveler.
Późny urlop w Egipcie? Tydzień w Marsa Alam to gwarancja odpoczynku i relaksu
Jesienią w Egipcie czekają na was delfiny i cały fascynujący podwodny świat Morza Czerwonego. A także beduińskie wioski, quady, którymi można szaleć po pustyni i błogi relaks.
W tym artykule: All inclusive w Marsa Alam Snorkowanie w Morzu Czerwonym Relaks w Egipcie Wioska Beduinów Port Ghalib Pływanie z delfinami Atrakcje dla najmłodszych Do Marsa Alam poleciałam na tydzień. Wróciłam z tkanym dywanem, orientalną pufą, kaszmirowym szalem, maską do snorkowania i przeczytaną 500-stronicową książką. Wróciłam odprężona, wypoczęta i opalona. Okazało się, czego nie podejrzewałam wcześniej, że wyjazd all inclusive może być nie tylko ciekawym doświadczeniem. Może też odbyć się wyłącznie na moich zasadach – mimo że byłam częścią grupy. All inclusive w Marsa Alam Marsa Alam to spokojny, dość młody kurort na południowym wschodzie Egiptu. Położony na rozległych terenach Pustyni Arabskiej – wzdłuż riwiery Morza Czerwonego, po której co paręnaście kilometrów rozsiane są hotele-miasteczka. W drodze z lotniska nie sposób ich przegapić, bo zwykle prowadzą do nich palmowe aleje, które widać już z daleka. W jednym z nich miałam spędzić kolejne siedem dni, o nic się nie martwiąc. Trzy posiłki dziennie, otwarty całą dobę bar z napojami, baseny, masaże, plaża z parasolami i leżakami – tylko się relaksować. Podobnie jak większość tego typu resortów, mój hotel okazał się przy okazji samowystarczalną twierdzą z centrum handlowym, opieką medyczną, aptekami i restauracjami, w których po zmroku zaczyna kwitnąć tzw. życie towarzyskie. Masz ochotę potańczyć? Idziesz na dancing. Wolisz raczej spokojniejszy wieczór – udajesz się pokaz tańca lub koncert pod gwiazdami. A jeśli chcesz po prostu posiedzieć przy barze – kelner poda ci, na co tylko masz ochotę – słyszę w recepcji. W drodze do pokoju (w domku nr 1124) minęłam zwinne instruktorki aerobiku i nieco tajemniczego jogina z pokaźnym kokiem na głowie. Rozgrzewali się przed pierwszymi zajęciami, które startowały codziennie tuż po śniadaniu. Po całym resorcie krążyły też meleksy, żeby przypadkiem nie dźwigać samemu walizek lub absolutnie nie iść piechotą z domku do restauracji. A tych było kilka do wyboru, każda serwowała inny rodzaj kuchni. Snorkowanie w Morzu Czerwonym To teraz zamknijcie oczy i wyobraźcie sobie, że unosicie się po idealnie ciepłych, turkusowych wodach niczym lekki materac. Zanurzacie głowę, a pod stopami rozpościerają się wielobarwne rafy, między którymi kolorowe ryby urządzają gonitwy. Kogo tu nie ma: najeżone skrzydlice, żółte chetoniki, rozgwiazdy. Zdaje się, że są też koniki morskie, a te mieniące się na różowo stworzenia to jak nic papugoryby. Bezpośredni dostęp do morza, który ma większość tutejszych hoteli, także mój – już pierwszego dnia okazał się błogosławieństwem. Woda w lagunie sięgała zaledwie kolan, więc nie trzeba było być mistrzem kraula czy żabki, by poczuć się w niej bezpiecznie. Wystarczyło włożyć maskę do snorkowania (ja kupiłam swoją w hotelowym sklepie za ok. 100 zł), zanurzyć twarz w wodzie i relaksować się, bez końca podglądając fascynujące życie przybrzeżnych raf. Zwykle snorkowałam wczesnym rankiem, kiedy cały resort odsypiał szaleństwa poprzedniego wieczora. A po pływaniu suszyłam ciało i włosy, spacerując wzdłuż plaży, słuchając morza i strasząc widłonogi. Te skorupiaki mają po cztery pary nóg i zasuwają po kamieniach jak opętane. Jak tylko zauważą, że są obserwowane, zamierają w bezruchu na długie minuty. Relaks w Egipcie Te wszystkie poranne przyjemności – ze snorkowaniem i gonieniem widłonogów szybko weszły mi w krew. Czasami też siadałam na molo (każdy tutejszy hotel ma swoje) i czytałam książkę. Lubiłam też poranne przechadzki po ośrodkach, które każdego dnia dość leniwie budziły się na nowo. Podglądałam, jak ogrodnicy przycinają kwiaty, a kelnerzy szykują się do przyjęcia pierwszych gości: nakrywają do stolików, znoszą tace z humusem, pomidorami, pieczywem i owocami, rozkładają stanowiska z grillem i lodami. W powietrzu towarzyszyły mi zapraszające zapachy lekko przypalonej kawy i pomarańczy. Snorkowanie, spacery, spanie, snorkowanie, spacery, czytanie książki – tego typu relaks był mi potrzebny. Ale nie byłabym sobą, gdybym któregoś dnia nie zechciała więcej. Wioska Beduinów Ponieważ hotele w Marsa Alam oferują wszystko, co niezbędne do biernego wypoczynku, nie ma potrzeby ich opuszczać. Ale oczywiście można. W pierwszej kolejności postanowiłam odwiedzić położoną między pobliskimi górami wioskę Beduinów. Wycieczka z przewodnikiem kosztuje ok. 250 zł i można ją kupić w hotelu. – Pojedziemy jeepem, bo droga będzie wyboista. Gotowa? – zapytał mnie Mohamed, który był moim opiekunem w podróży. Pochodzi z Kairu, ale pracuje tu. Mówi świetnie po angielski, niemiecku i rosyjsku, uczy się też polskiego. Jak wszyscy tu Egipcjanie jest szalenie uprzejmy, pomocny i uśmiechnięty. I lubi dużo mówić – po drodze opowiada, że teren, którym właśnie jedziemy w pewnym sensie należy do Beduinów, a na pewno sprawują nad nim pieczę. Dlatego zanim powstanie tu nowy hotel, inwestor musi uzyskać ich zgodę. Przed laty ich plemiona prowadziły wyłącznie koczowniczy tryb życia, mieszkali w namiotach, hodowali bydło, wielbłądy, utrzymywali się z handlu wymiennego. Dziś żyją głównie z turystów, którzy kupują od nich rękodzieło, herbaty, przyprawy czy perfumy. Rzeczywiście droga robi się coraz bardziej wyboista, jeep skacze po pagórkach jak wesoły zając, zostawiając za sobą tabuny kurzu. Wjeżdżamy w dość wysoki teren, samochód lawiruje pomiędzy skałami w kolorze ochry. Gdyby nie było tak upalnie, wysiadłabym i poszła na trekking, bo góry wydawały się przyjazne dla takich piechurów jak ja. Droga warta jest jednak zachodu, bo na miejscu witają nas kozy, wielbłądy i weseli Beduini, którzy zapraszają do namiotów. W jednym serwują słodką mocną herbatę i pieczony na miejscu chleb. Inny wypełniony jest po brzegi koszykami pełnymi przypraw. W kolejnym Beduin w długim lnianym suknie proponuje mydła, olejki i perfumy, a w następnym bransoletki i naszyjniki. Sprzedawcy są akuratni i cierpliwie prezentują swoje towary. Nie ma tu mowy o nachalności. Słońce powoli zachodzi, ochrowe skały mienią się teraz na czerwono. Idealną ciszę przerywa rytualny taniec mężczyzny w kolorowej spódnicy. Wygląda jakby obracał się w powietrzu. – Zapraszam na pokaz tanoury – szepcze mi do ucha Mohamed, prowadząc pod niewielką scenę ustawioną za namiotami, na której wywija tancerz. – Wykonuje ok. 70 obrotów na minutę. To dla Beduinów rodzaj medytacji i modlitwy w jednym, zbliżenie z Bogiem – ciągnie mój opiekun, a ja zamieram w bezruchu, patrząc na ten spektakl. Port Ghalib Tu można zostawić całą wypłatę – pomyślałam, kiedy stanęłam w Porcie Ghalib (swoiste centrum Marsa Alam), a dokładnie przed sklepem z dywanami. Za chwilę miałam stąd popłynąć łodzią na pobliskie rafy, by posnorkować na otwartym morzu. Tymczasem uroczy Egipcjanin, widząc moje zainteresowanie jego towarem, zaczął rozkładać przede mną różnej wielkości dywany – tkane, skórzane, włochate. Oczy zaświeciły mi się na widok kolorowego tkanego i pasującej do niego skórzanej pufy – byłam gotowa zapłacić cenę wyjściową, ale przyjaciółka, która stała tuż za mną szepnęła mi do ucha, że nie wypada, muszę się potargować. Po kwadransie okazało się, że jestem mistrzynią zbijania ceny. Wyszłam bowiem ze sklepu z dywanem i pufą, za które zapłaciłam jedną czwartą proponowanej stawki. W kolejnym sklepiku poszło równie gładko – chociaż cenę za jedwabny szal zbiłam zaledwie o połowę. Już prawie byłam przekraczałam próg cukierni z egipskimi łakociami, kiedy zawołał mnie Kadir: – Ag, wskakuj na łódź, wypływamy! Pływanie z delfinami Kadir z kolei miał pod opieką grupę zapaleńców (w tym mnie), którym zachciało się snorkować wśród jeszcze bogatszych niż przyhotelowe rafach. Całodniowa wycieczka z lunchem na statku i ze sprzętem do snorkowania kosztuje ok. 400 zł i też można ją kupić w resorcie. Cała naprzód. Morze Czerwone jest gładkie jak tafla lodu i idealnie seledynowe jakby ktoś je pokolorował. Rozkładam ręcznik na górnym pokładzie i przez kolejne trzy godziny rejsu czytam i drzemię. Na zmianę. I całkiem zapominam o snorkowaniu, kiedy znów słyszę donośny głos Kadira, który prosi, by w tej chwili wkładać kamizelki oraz maski i wskakiwać do wody. Jestem lekko oszołomiona, ale robię to, co inni. I po minucie już wiem, co się dzieje. Pod moim brzuchem, dosłownie na wyciągnięcie dłoni przepływa stado delfinów. Są czarno-szare, płyną równiutko, dwa prowadzą, reszta nieco dalej. Nagle z gracją zaczynają tańczyć i zawracają w naszą stronę. Znów są pod nami, by za chwilę znów zawrócić. Z zachwytu brakuje mi tchu. Przypłyńcie jeszcze, mówię do siebie, ale one są już daleko. Wdrapuję się na pokład statku, a łzy same spływają mi po policzkach. To stado delfinów było chyba najpiękniejszym widokiem, jaki kiedykolwiek widziałam. Niczego więcej nie pamiętam z tamtego dnia. Atrakcje dla najmłodszych Hotele w Marsa Alam mają w ofertach także cały wachlarz atrakcji-animacji dla najmłodszych. – Przyjechałem tu po raz pierwszy z dwójką dzieci. Natalka ma 6 lat, a Szymek 10 – opowiada Marek Dąbkowski z Warszawy. – W hotelu mamy kilkanaście basenów do wyboru, i to było moim głównym kryterium, które brałem pod uwagę, wybierając Marsa Alam. W taki upał dzieciaki muszą się jakoś schłodzić. Na pytanie, jakie zabawy proponują animatorki, Marek wymienia na jednym wdechu: – Strzelanie z plastikowego łuku, konkursy z drobnymi nagrodami, rysowanie, zawody sportowe, karaoke, tańce. Mogę zostawić Natalkę czy Szymka prawie na cały dzień, a one wracają zachwycone i przy kolacji już myślą o kolejnym dniu zabawy – śmieje się mój rozmówca. Dziecka nie trzeba nawet zaprowadzać na zajęcia, bo animatorzy zbierają je z domków. I, co ważne, animacje prowadzone są w kilku językach. Marek podkreśla też, że świetną alternatywą dla zajęć jest całodniowe safari, na które zabrał dzieciaki. Najpierw szaleli quadami po pustyni, potem jeździli na wielbłądach i jedli kolację pod gwiazdami. Za całodniową wycieczkę dla trzech osób Marek zapłacił 600 zł. I dawno nie mieli równie udanych wakacji. Korzystałam z usług biura Join UP! Nasza autorka Agnieszka Michalak Dziennikarka i redaktorka „National Geographic Traveler" oraz magazynu pokładowego LOT-u „Kaleidoscope". W podróż zawsze zabiera książkę i buty do biegania – bo lubi poznawać nowe miejsca joggingując.
Najdłuższy hotel w Europie znajduje się w Polsce. Ile mierzy?
Najdłuższy hotel w Europie został właśnie otwarty w Polsce. Rekordowy obiekt powstał w malowniczym miejscu, które cieszy się popularnością zimą i latem. Na gości czekają tam liczne udogodnienia i atrakcje.
Spis treści: Oto najdłuższy hotel w Europie Atrakcje w Szczyrku i okolicach Hotelowe rekordy We wrześniu 2024 roku w polskich Beskidach został otwarty najdłuższy hotel w Europie. Mercure Szczyrk Resort mierzy imponujące 330 metrów długości. Gigantyczny kompleks wybudowano u stóp góry Skrzyczne, najwyższego szczytu Beskidu Śląskiego. Oto najdłuższy hotel w Europie Mercure Szczyrk Resort powstał na bazie przebudowy istniejącego już ośrodka wypoczynkowego Orle Gniazdo. Było to więc odświeżenie i unowocześnienie obiektu znanego turystom. Za architekturę odpowiadała pracownia ARC, a wnętrza zaprojektowali specjaliści z Q2Studio. Po otwarciu obiekt wyróżnia się na tle innych hoteli w Europie nie tylko swoją długością, ale też szerokim wachlarzem usług. Najdłuższy hotel w Europie oferuje 447 pokoi i apartamentów, które mogą pomieścić łącznie około 1000 gości. Oprócz komfortowych pokoi hotel posiada rozbudowaną strefę SPA & Wellness, kilka restauracji oferujących różnorodną kuchnię – od śródziemnomorskiej, przez polską, po orientalne akcenty – oraz przestrzeń konferencyjną o powierzchni 2 500 metrów kwadratowych. Obiekt ma więc przyciągać nie tylko turystów, ale też klientów biznesowych. Kompleks został wzbogacony o aquapark, który będzie otwarty jesienią 2024 roku. Na dużych i małych czekać będą m.in. baseny, zjeżdżalnie i tzw. rwąca rzeka. W hotelu znajduje się także strefa rekreacyjna, teren do grillowania, a nawet lądowisko dla helikopterów, co podkreśla ekskluzywny charakter obiektu. W sezonie zimowym hotel ma być bazą dla narciarzy, dzięki bliskości wyciągów narciarskich. Atrakcje w Szczyrku i okolicach To nowe turystyczne centrum w regionie od lat uwielbianym przez górołazów i narciarzy. Mowa w końcu o Szczyrku, jednym z najważniejszych kurortów w polskich Beskidach. Miasto oferuje bogatą infrastrukturę sportową, a w okolicy można odwiedzić popularne malownicze miejsca, takie jak Skrzyczne, dolinę Żylicy, oraz przejść inne trasy turystyczne oferujące widoki na górskie panoramy. Popularne są też wycieczki do Baraniej Góry, z której wypływa rzeka Wisła, oraz szlaki prowadzące na Klimczok. Warto również odwiedzić Jezioro Żywieckie i malownicze miasteczko Żywiec, znane z historycznego browaru. Hotelowe rekordy Warto również wspomnieć o innych hotelach wyróżniających się na świecie. Przykładowo Hotel First World w Malezji to największy hotel pod względem liczby pokoi – ma ich 7351. Z kolei najwyższy hotel na świecie to Gevora Hotel w Dubaju, który wznosi się na 356 metrów. Jeśli chodzi o najbardziej luksusowe hotele, to najczęściej podawanym przykładem jest Burj Al Arab – również w Dubaju – uważany za jeden z najbardziej ekskluzywnych hoteli świata. Mercure Szczyrk Resort, mimo że nie dorównuje rekordom pod względem liczby pokoi czy wysokości, jest bez wątpienia imponującym obiektem w skali europejskiej. Nowo otwarty obiekt ma szansę na stałe wpisać się na mapę najważniejszych hoteli w Polsce i Europie. Źródło: National Geographic Polska. Nasz autor Mateusz Łysiak Dziennikarz zakręcony na punkcie podróżowania. Pierwsze kroki w mediach stawiał w redakcjach internetowej i papierowej magazynu „Podróże”. Redagował i wydawał m.in. w gazeta.pl i dziendobrytvn.pl. O odległych miejscach (czasem i tych bliższych) lubi pisać nie tylko w kontekście turystycznym, ale też przyrodniczym i społecznym. Marzy o tym, żeby zobaczyć zorzę polarną oraz Machu Picchu. Co poza szlakiem? Kuchnia włoska, reportaże i pływanie.
Marriott to już historia. Legendarny hotel po 35 latach oficjalnie zmienił nazwę
Warszawski Marriott nie jest już Marriottem. Nowa nazwa kultowego hotelu, który po ponad 30 latach zmienił szyld, ma być ukłonem w stronę najsłynniejszych gości obiektu.
W tym artykule: Dlaczego Marriott musiał zmienić nazwę? Pod nowym szyldem Na początku sierpnia media obiegła sensacyjna wiadomość, że hotel Marriott, uchodzący za jeden z symboli okresu transformacji ustrojowej, zniknie z centrum stolicy. Decyzja o zerwaniu dalszej współpracy pomiędzy zainteresowanymi podmiotami była ogromnym zaskoczeniem nie tylko dla opinii publicznej, ale przede wszystkim kierownictwa obiektu. Jeszcze w 2010 roku amerykańska sieć Marriott International przedłużyła umowę najmu powierzchni w budynku do 2044 r. – Jesteśmy zaskoczeni formą przekazania tej informacji dotyczącej flagowego hotelu na licencji Marriott w Polsce i jej pochopnością. Takie działanie znacząco wykracza poza przyjęte przez nas biznesowe standardy, jak również narusza postanowienia umowne – informował Dariusz Oleksiak, dyrektor zarządzający hotelu z ramienia LIM Center sp. z.o.o., w oświadczeniu przesłanym portalowi Business Insider. Zapewniając jednocześnie, że „spółka LIM Center sp. z o.o. nadal będzie prowadzić działalność hotelową. Zmieni się jedynie nazwa hotelu, ale usługi na niezmienionych warunkach i standardach prowadzone będą w sposób ciągły z należytą dbałością o pracowników, kontrahentów i gości hotelu”. Dlaczego Marriott musiał zmienić nazwę? Do tej pory nie wiadomo, dlaczego legendarny pięciogwiazdkowy hotel musiał zmienić nazwę. Przedstawiciele Marriott International w komunikacie podkreślili, że decyzja została podjęta po „wnikliwej analizie”. – Naszym priorytetem obecnie jest zapewnienie, aby proces tej zmiany przebiegł jak najsprawniej dla gości oraz pracowników. Zarządzanie Warsaw Marriott Hotel przez ponad 30 lat było dla nas przywilejem. Życzymy zespołowi hotelu wielu sukcesów w dalszym prowadzeniu obiektu – przekazano. Ponadto zapewniono, że firma nie zamierza całkowicie wycofywać się z polskiego rynku, wręcz przeciwnie. W ciągu najbliższych kilku lat planowane jest otwarcie 10 kolejnych obiektów. Według niepotwierdzonych informacji głównym powodem, dla którego amerykański koncern zdecydował się wypowiedzieć umowę, miały być nieuregulowane kwestie finansowe z okresu pandemii koronawirusa. Warto przypomnieć, że w tej sprawie toczyło się postępowanie wyjaśniające przed Międzynarodowym Trybunałem Arbitrażowym w Londynie i polską prokuraturą. Czy to najpiękniejszy hotel w Polsce? Historia budynku sięga XIV wieku Kraków, jak przystało na dawną stolicę, jest pełen magicznych miejsc i wyjątkowych zabytków, które przyciągają turystów z całego świata. To tutaj znajduje się także najpiękniejszy .. Pod nowym szyldem Mimo chwilowych utrudnień hotel zlokalizowany przy Alejach Jerozolimskich, w wieżowcu LIM Center, wciąż funkcjonuje, już pod nową nazwą – Warsaw Presidential Hotel. Ma ona nawiązywać do słynnych gości obiektu, takich jak Barack Obama, George W. Bush, Bill Clinton czy Joe Biden. Obiekt, który dysponuje ponad 520 pokojami i apartamentami, niebawem ma przejść gruntowną modernizację, by podnieść satysfakcję gości. – Standardy w naszym hotelu zawsze były bardzo wysokie, ale teraz, gdy funkcjonujemy pod nową nazwą, są jeszcze wyższe. Zmiany będą obejmowały nie tylko modernizację przestrzeni hotelowej czy gastronomii. Chcemy zadbać o każdy detal. Dlatego m.in. nasi goście będą mieli dostęp do prestiżowych kosmetyków, których nie znajdą u naszej konkurencji – zaznacza Wiktoria Cisowska, dyrektor sprzedaży i marketingu Warsaw Presidential Hotel. Obserwuj National Geographic Traveler Poland na Facebooku i podziel się z nami swoją opinią. Znajdziesz nas także na Instagramie – @natgeopl. Źródła: businessinsider.com.pl; biznes.interia.pl; e-hotelarz.pl. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Czy to najpiękniejszy hotel w Polsce? Historia budynku sięga XIV wieku
Kraków, jak przystało na dawną stolicę, jest pełen magicznych miejsc i wyjątkowych zabytków, które przyciągają turystów z całego świata. To tutaj znajduje się także najpiękniejszy – naszym zdaniem – hotel w Polsce. Zresztą, przekonajcie się sami!
W tym artykule: Od klasztoru do luksusowego hotelu, czyli historia Stradom House Luksusowy design i architektura Usługi i atrakcje w Stradom House Stradom House – najważniejsze informacje W poszukiwaniu najpiękniejszego hotelu w Polsce udaliśmy się do Krakowa. To właśnie tutaj, w samym sercu dawnej stolicy, między Zamkiem na Wawelu a dzielnicą Kazimierz, mieści się luksusowy, pięciogwiazdkowy hotel Stradom House Autograph Collection. Jego bogata historia, sięgająca XIV wieku, a także wyjątkowy design inspirowany lokalnym dziedzictwem, czynią go jednym z najciekawszych miejsc na mapie miasta. Obiekt oferuje eleganckie pokoje, restauracje serwujące wykwintne dania oraz wyjątkowe w skali kraju centrum odnowy biologicznej. Zacznijmy jednak od początku. Od klasztoru do luksusowego hotelu, czyli historia Stradom House Budynek przy ul. Stradomskiej 12/14, w którym dziś mieści się Stradom House, ma za sobą niezwykle bogatą, sięgającą XIV wieku historię, Wtedy to, na polecenie króla Kazimierza Wielkiego, powstał tam klasztor i kościół pw. św. Jadwigi Śląskiej. Wzniesione z kamienia i cegły budowle pełniły na przestrzeni lat różnorodne funkcje – od świątyni, przez szpital, po urząd celny i koszary wojskowe. Każda z tych epok pozostawiła swój ślad na architekturze i charakterze tego miejsca. Przełomowym momentem dla obiektu była jego renowacja, rozpoczęta w 2013 roku przez Angel Poland Group. Dzięki wieloletnim pracom konserwatorskim oraz archeologicznym, budynek odzyskał swoją dawną świetność. Przy okazji odkryto wiele cennych artefaktów, jak średniowieczna łódź dłubanka czy worki ze starymi monetami. Stradom House Autograph Collection swoje drzwi dla gości oficjalnie otworzył 18 kwietnia 2023 r., stając się jednym z najbardziej prestiżowych i najpiękniejszych hoteli w Polsce. Obiekt przyciąga gości nie tylko swoją architekturą, ale także wyjątkową atmosferą, która przenosi w czasie i pozwala poczuć ducha dawnych lat. Luksusowy design i architektura Przekształcenie zabytkowego budynku przy ul. Stradomskiej 12/14 w luksusowy hotel było procesem złożonym i wymagającym, zarówno pod względem architektonicznym, jak i historycznym. Właściciele, Angel Poland Group, podjęli się zadania ocalenia i przywrócenia do życia oryginalnych elementów, które przez wieki tworzyły to miejsce. Projekt ten miał na celu nie tylko renowację, ale także stworzenie przestrzeni, która odzwierciedlałaby historię Krakowa, jednocześnie wprowadzając nowoczesne rozwiązania i komfort na najwyższym poziomie. Hotel oferuje 125 luksusowych pokoi i apartamentów, które zostały zaprojektowane przez renomowane ADC Atelier z Barcelony. Wnętrza hotelu to hołd dla krakowskiej historii, z licznymi nawiązaniami do lokalnego wzornictwa i tradycji. W pokojach można znaleźć odnowione polskie meble z lat 60., takie jak kultowy fotel model 366 zaprojektowany przez Józefa Chierowskiego, a także elementy odwołujące się do bogactwa regionu, jak choćby użycie wapienia, nawiązującego do posadzki z Muzeum Narodowego w Krakowie. Stradom House to także doskonałe miejsce do organizacji prestiżowych wydarzeń. Hotel oferuje różnorodne przestrzenie eventowe, które można dostosować do potrzeb zarówno małych spotkań biznesowych, jak i dużych imprez okolicznościowych. Eleganckie wnętrza, nowoczesne wyposażenie oraz wyjątkowa lokalizacja sprawiają, że Stradom House jest idealnym miejscem na organizację ślubów, chrzcin, przyjęć urodzinowych czy konferencji firmowych. Hotel gościł już wiele ważnych wydarzeń, w tym festiwale kulturalne, wystawy oraz spotkania biznesowe, co czyni go centrum życia towarzyskiego i kulturalnego Krakowa. Co ciekawe, przestrzenie Stradom House zdobi także własna kolekcja sztuki współczesnej, z pracami tak uznanych artystów, jak Wilhelm Sasnal, Radek Szlaga, Katherine Bradford, Gideon Rubin, Bronisław Chromy, Bartek Materka, Tomasz Kowalski czy Dorota Buczkowska. Tworzy ją w sumie ponad 60 obiektów, w większości cenionych, polskich twórców. Jakie dodatkowe atrakcje czekają na gości hotelowych? Sprawdźmy! Ekologiczne hotele na świecie. 7 niezwykłych miejsc przyjaznych naturze Nowoczesne hotele powinny być nie tylko wygodne i przytulne. Ważne, by w jak najmniejszym stopniu szkodziły środowisku naturalnemu. Oto najciekawsze ekologiczne hotele na świecie. Usługi i atrakcje w Stradom House Jednym z najbardziej unikatowych elementów Stradom House jest Hedwig’s Club, mieszczący się w odrestaurowanej, zdesakralizowanej kaplicy. Barokowe wnętrza klubu, które zachowały swój oryginalny charakter, zostały wzbogacone o nowoczesne detale, tworząc niepowtarzalną atmosferę. To miejsce, gdzie goście mogą delektować się wykwintnymi drinkami i zanurzyć się w luksusowej atmosferze. Warto wspomnieć, że Hedwig’s Club regularnie organizuje wydarzenia kulturalne, a od czwartku do soboty gości znanych DJ-ów z Polski i zagranicy. Na tych, którzy poszukują pełnego relaksu, czeka SÓL Spa – centrum odnowy biologicznej, stworzone we współpracy z londyńską marką Alexandry Soveral, oferujące szeroką gamę zabiegów wellness, w tym masaże, zabiegi na twarz i ciało oraz terapie relaksacyjne. Do dyspozycji gości jest także 20-metrowy kryty basen, trzy sauny oraz nowoczesna siłownia wyposażona w sprzęt Technogym. Na szczególną uwagę zasługuje też Chapel Loft – najbardziej luksusowy apartament hotelowy w Krakowie, znajdujący się nad dawną kaplicą. Apartament o powierzchni 155 m kw. oferuje salon, sypialnię, kuchnię, dwie łazienki oraz imponujący widok na Wawel. W wyposażeniu znajdziemy także fortepian, PlayStation oraz kolekcję winyli i książek. Stradom House to także raj dla smakoszy. Hotelowa restauracja Gaia serwuje dania inspirowane kuchnią śródziemnomorską oraz filozofią food sharing, co sprawia, że jest idealnym miejscem na wspólne posiłki w towarzystwie bliskich. Dla tych, którzy pragną odkryć na nowo polskie smaki, restauracja Stradomska 12 przygotowuje lokalne specjały w nowoczesnej odsłonie, jak np. pierogi z ziemniaczano-truflowym nadzieniem czy sznycel wieprzowy z oryginalnymi dodatkami. Stradom House oferuje również wyjątkową możliwość dołączenia do ekskluzywnego Stradom House Membership Club. Członkowie klubu mają dostęp do licznych przywilejów, w tym nielimitowanego korzystania z SÓL Wellness, a także uczestnictwa w specjalnych wydarzeniach organizowanych przez hotel. Stradom House – najważniejsze informacje Hotel mieści się w zabytkowym budynku przy ul. Stradomskiej 12/14, którego historia sięga XIV wieku; Stradom House to hotel, który w pełni oddaje ducha Krakowa, oferując jednocześnie najwyższy standard obsługi i niepowtarzalną atmosferę; Hedwig’s Club znajduje się w dawnej zdesakralizowanej kaplicy, a nad nim najbardziej luksusowy apartament w Krakowie – Chapel Loft; W hotelu znajdują się odrestaurowane freski oraz kultowe polskie meble z lat 60., m.in. zaprojektowany przez Józefa Chierowskiego fotel 366; Stradom House Membership Club oferuje liczne benefity, takie jak dostęp do strefy wellness czy udział w specjalnych wydarzeniach; Więcej informacji o obiekcie znajdziesz na oficjalnie stronie hotelu – stradomhouse.com.