National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-27T10:25:29.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Horta de Sant Joan i wąwóz Mont-Rebei to prawdziwa Katalonia. Te krajobrazy inspirowały Picassa
items: 6000 lat temu ludzie grali na muszlach. Naukowcy zbadali, jak brzmiały te proste instrumenty
items: Kraina jak z innego świata. Teneryfa to dużo więcej niż słońce i plaże
items: Przez lata była uznawana za koniec świata. Dziś to raj dla szukających ciszy i odosobnienia
items: „To najdziwniejszy park w Europie” – powstał jako luksusowe osiedle mieszkaniowe
items: To najstarsze miasto w Hiszpanii. Ma ponad 3 tysiące lat i nazywane jest „Kubą Europy"
items: Zniknęły 10 tysięcy lat temu. Dziś dzikie konie znów biegają po Hiszpanii
items: 100 lat po śmierci Antonia Gaudiego jego dzieło bije światowy rekord. Ale to nie koniec
items: Ta wyspa to kawałek nieba na ziemi. Gdy w Polsce robi się chłodno, tu wciąż króluje słońce
items: Mimo słońca i pięknych plaż wciąż nie ma tłumów turystów. To jedna z ostatnich tak wyjątkowych wysp w Europie
items: Gniazda orłosępów jak kapsuły czasu. Wśród artefaktów sandał sprzed wieków
items: Europejska wyspa, która co pół roku zmienia flagę. Wiesz, gdzie leży?
items: Astroturystyka bije rekordy. Turyści rezerwują już noclegi na zaćmienie Słońca
items: Gibraltar mierzy zaledwie kilka kilometrów kwadratowych. Ma bogatszą historię niż niejedno imperium
items: Lato 2025 było najgorętszym w historii Hiszpanii. Naukowcy ostrzegają, że będzie tylko gorzej
items: Przez niego zamknięto plaże. „Niebieski smok” zaskoczył Hiszpanów
items: Rzymscy żołnierze i dziecko pod podłogą koszar – tajemniczy rytuał sprzed wieków
items: Przerażające ślady przesłości w hiszpańskiej jaskini. Odkrycie sprzed tysięcy lat, które mrozi krew
items: Lawendowe pola oblężone przez turystów. Władze biją na alarm
items: Hiszpanię czeka astronomiczna fiesta. Kraj przygotowuje się do trzech zaćmień Słońca
items: Ranking najbardziej rozrywkowych państw na świecie. Turyści nie mieli wątpliwości
items: Makabryczne odkrycie w Hiszpanii: przodkowie człowieka jedli małe dzieci
items: Nie tylko imprezy na plaży – zabytki, plaże i ukryte skarby Lloret de Mar
items: Surrealistyczna plaża w Europie hitem sieci. Ma piasek przypominający popcorn
items: Najdziwniejsze zakazy dla turystów w 2025 roku. Tak Europa broni się przed tłumami

Horta de Sant Joan i wąwóz Mont-Rebei to prawdziwa Katalonia. Te krajobrazy inspirowały Picassa
type: item
date: 2025-12-15T07:03:06.000Z
creator: Michał Głombiowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: hiszpania
subject: katalonia
subject: wakacje w hiszpanii
description: Jeżeli chcesz zobaczyć prawdziwą Katalonię, jedź w trasę wiodącą przez wysokie góry, odległe wioski i deltę rzeki Ebro. Przygotuj się na podróż śladami Picassa.
encoded: Spis treści: Katalonia nieznana: Horta de Sant Joan La Farga de l’Arión – drzewo Konstantyna Wąwóz Mont-Rebei Flamingi znad rzeki Ebro Paella – królowa wieczoru W tej jaskini Picasso spał przez miesiąc – mówi Carles Puyol. – No dobrze, może to bardziej skalna półka niż jaskinia – dodaje, widząc moje zdziwione spojrzenie. Przyjechaliśmy tu, by zobaczyć okolice, do których jeden z najwybitniejszych nowożytnych artystów wracał we wspomnieniach przez całe życie. Pisał: „Wszystkiego, co wiem, nauczyłem się w Horcie”. Stoimy w rozgrzanym letnim powietrzu otoczeni świergotem ptaków, wyłapując szmer przepływającego nieopodal strumienia. Jesteśmy w hiszpańskiej Katalonii, a mój przewodnik – Carles Puyol z Catalunya Experience – prowadzi mnie po wytyczonej tu stosunkowo niedawno „trasie Picassa”. Artysta przyjechał do Horty de Sant Joan – wioski leżącej ok. 210 km na południowy zachód od Barcelony – w 1898 r., mając zaledwie 16 lat. Podróżował ze szkolnym przyjacielem, Manuelem Pallarèsą, który zaprosił go tam na lato do rodzinnego domu. Sierpniowy upał tak dawał się im we znaki, że uciekli w góry, gdzie u stóp szczytu Santa Bárbara spędzali czas na szkicowaniu krajobrazu, a siostra Manuela co kilka dni dostarczała im prowiant. Do Horty Picasso wrócił 11 lat później, tym razem w towarzystwie kochanki Fernande Olivier. To wtedy zaczął na poważnie eksperymentować z kubizmem. Katalonia nieznana: Horta de Sant Joan Szczerze mówiąc, o Horcie nigdy wcześniej nie słyszałem. Podobnie zresztą jak o wielu innych miejscach hiszpańskiej Katalonii. – To nic nadzwyczajnego – pocieszył mnie Carles. – Dla większości przyjezdnych Katalonia to wyłącznie Barcelona. Ewentualnie Pireneje, ale te znają głównie miłośnicy wielodniowych trekkingów. Gdy odbiłem autem od Barcelony, kierując się w głąb lądu, szybko się przekonałem, jak dużo przez moją niewiedzę traciłem. Wąska i kręta droga poprowadziła mnie przez niewielkie winnice, pogrążone w jednostajnym brzęczeniu cykad gaje oliwne, bujne sady migd…

Katalonia-1-49162be.jpg
width: 2311
height: 1300

6000 lat temu ludzie grali na muszlach. Naukowcy zbadali, jak brzmiały te proste instrumenty
type: item
date: 2025-12-05T09:02:41.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: epoka kamienia
subject: hiszpania
subject: muzyka
description: Jak brzmiały 6000-letnie instrumenty wykonane z muszli? Można to sprawdzić w bardzo prosty sposób. Wystarczy w nie dmuchnąć. I właśnie to zrobili archeolodzy, żeby sprawdzić ich brzmienie, a wyniki opublikowali na łamach czasopisma „Antiquity”.
encoded: Muzyka towarzyszy człowiekowi od tysięcy lat. Jednak zanim powstały złożone instrumenty, ludzie wykorzystywali to, co mieli pod ręką. Czyli kości, drewno, rogi, a także muszle. Odkrycia archeologiczne z różnych części świata pokazują, że starożytne kultury potrafiły tworzyć zaskakująco zaawansowane konstrukcje dźwiękowe, a muzyka odgrywała w ich życiu znacznie większą rolę, niż mogłoby się wydawać. Była to bowiem nie tylko forma komunikacji, ale także ekspresji i element różnych rytuałów. Instrumenty muzyczne sprzed 6000 lat Jednak nie wszystkie prymitywne instrumenty zostały dokładnie zbadane. Dwoje hiszpańskich naukowców Miquel López-Garcia and Margarita Díaz-Andreu, postanowili lepiej przyjrzeć się 12 muszlom charonii (rodzaj bardzo dużego ślimaka morskiego) z czasów neolitu, które odnaleziono niegdyś na katalońskim wybrzeżu. – Wykorzystanie dużych muszli charonii jako aerofonów wibracyjnych jest udokumentowane w różnych kulturach na całym świecie. W Katalonii, w północno-wschodniej części Półwyspu Iberyjskiego, odnaleziono 12 takich instrumentów z neolitu, datowanych na drugą połowę piątego i pierwszą połowę czwartego tysiąclecia p.n.e. Jednak nie poświęcono im zbyt wiele uwagi w środowisku akademickim – napisali w artykule badacze. – Biorąc pod uwagę, że niektóre egzemplarze zachowują zdolność wydawania dźwięków, ich badania archeoakustyczne pozwalają na wgląd w możliwe zastosowania i znaczenia dla społeczności neolitycznych. Chociaż nie wszystkie muszle nadal mogą wydawać dźwięki, wysoka intensywność dźwięku tych, które wciąż „działają”, może wskazywać na ich podstawową funkcję – twierdzą naukowcy. Do czego neolityczni ludzie wykorzystywali trąbki? Według autorów tego badania, te trąbki wykonane z muszli były urządzeniami sygnalizacyjnymi, które ułatwiały komunikację w społecznościach neolitycznych. – Wiadomo było, że kilka muszli charonii odkryto na stosunkowo niewielkim obszarze Katalonii, a konkretnie w dolnym biegu rzeki Llobregat i w depresji przedbrzeżne…

muszle-trabki-f13ff7d.jpg
width: 1280
height: 959

Kraina jak z innego świata. Teneryfa to dużo więcej niż słońce i plaże
type: item
creator: Hanna Zakrzewska
subject: Lifestyle
subject: Współpraca reklamowa
subject: hiszpania
subject: teneryfa
subject: wyspy
description: Na Teneryfie wszystko wydaje się sto razy bardziej wyraziste – krajobrazy, smaki, kolory, a także ludzie. Ta atlantycka wyspa nie tylko przyciąga słońcem i idealną pogodą przez cały rok, ale zaprasza w podróż przez geologiczne cuda, fascynującą kulturę i przyrodę, która budzi zachwyt i respekt. To miejsce, które trzeba poczuć. Bo Teneryfa budzi emocje.
encoded: Otoczona wodami Atlantyku Teneryfa urzeka już od pierwszego spojrzenia. Położona zaledwie 300 kilometrów od wybrzeży Afryki i 1300 od Półwyspu Iberyjskiego, łączy wpływy obu kontynentów w jednym niesamowitym krajobrazie. Jest największą z Wysp Kanaryjskich (zajmuje powierzchnię 2034 kilometrów kwadratowych), a jej różnorodność zapiera dech w piersiach. Od suchych, niemal półpustynnych przestrzeni na południu wyspy, przez lasy laurisilva i zielone doliny na północy, aż po księżycowe krajobrazy Parku Narodowego Teide – każde miejsce mówi własnym językiem natury. Klimat? Średnia roczna temperatura wynosząca 23 stopni Celsjusza czyni Teneryfę wymarzonym kierunkiem zarówno latem, jak i zimą. Dwa lotniska, rozbudowana sieć dróg i rozwinięta infrastruktura pozwalają dotrzeć w najdalsze zakątki wyspy – od tętniącego życiem Santa Cruz po urocze wioski. Teneryfa jest miejscem, w którym natura, kultura i nauka przenikają się, współistniejąc w harmonii. Wulkan Teide – szczyt i serce Teneryfy Wznosząc się na wysokość 3715 metrów n.p.m. Pico del Teide nie tylko króluje nad Teneryfą, ale i nad całym terytorium Hiszpanii jako jej najwyższy szczyt. Otoczony Parkiem Narodowym wpisanym na listę UNESCO, wulkan stanowi centrum swoistego geologicznego laboratorium, które zachwyca zarówno badaczy, jak i zwiedzających. Pola lawy, unikatowe formacje skalne i kratery tworzą tu surrealistyczny krajobraz, jakby wyjęty z innej planety. Wędrówki po parku pozwalają doświadczyć różnorodności wulkanicznych tekstur i kolorów, od czerni i szarości przez biele i żółcie aż po rdzawe czerwienie i brązy. Surowy i księżycowy charakter tych terenów przyciąga filmowców – to właśnie tutaj kręcono wiele scen do międzynarodowych produkcji. Masca – ukryta perła Teneryfy Na końcu krętej drogi, pośród surowych szczytów Gór Teno, leży Masca – osada, która wygląda, jakby czas o niej zapomniał. Zachowały się tu tradycyjne domy z wulkanicznego kamienia, a brukowane uliczki wioski prowadzą do wspaniałych punktów widok…

DETEIDEMIRADORLACATEDRALHORIZONTAL1-9b169cf.jpg
width: 8688
height: 5792

Przez lata była uznawana za koniec świata. Dziś to raj dla szukających ciszy i odosobnienia
type: item
date: 2025-11-22T11:56:31.000Z
creator: Marzena Filipczak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Czas na egzotykę
subject: hiszpania
subject: wyspy
subject: wyspy kanaryjskie
description: El Hierro to najmniejsza i najmniej turystyczna z Wysp Kanaryjskich. To miejsce, gdzie nie znajdziesz plaż ani luksusowych hoteli – ale odnajdziesz spokój, dziką przyrodę i szlaki, które zapierają dech.
encoded: Spis treści: Od piekła lawy do dachu El Hierro – kontrast, który zapiera dech Wędrówka przez zielone serce El Hierro – szlak GR 131, wawrzyny i sabiny Najmniejsza i najdziksza z Wysp Kanaryjskich Jak zaplanować podróż na El Hierro Pod różowo-pomarańczowym klifem, z widokiem na naturalne baseny i łuki z zastygłych jęzorów lawy w oceanie, zakosami przez tajemniczy las. Kilka kroków pod górę, zakręt, stromo po omszałych kamieniach, znowu skręt; idę, idę, zakosy są wciąż takie same i nie widać ich końca, ale wcale mi to nie przeszkadza. Drzewa laurowe rozgałęziają się i wyginają, tworząc naturalną pergolę, pnie porasta mech gęsty i delikatny jak pierze, wrażenie nierzeczywistości potęgują wielkie paprocie. Świat jest intensywnie zielony. Od piekła lawy do dachu El Hierro – kontrast, który zapiera dech Czuję się jak w niebie, a co najmniej w rajskim ogrodzie, a przecież kilka godzin temu obudziłam się w piekle, z trzech stron otoczona polem czarnej lawy. Czwarta wychodziła na ocean i wyrastającą z niej, a jakże – czarną, skałę Roque de la Gaviotas, o którą fale rozbijały się jak wściekłe. Płaskiej powierzchni na punkcie widokowym wyrwanym z ostrych skał starczyło na pół namiotu i pełnię zachwytu; natura była piękna, ale złowroga. A teraz proszę – jestem na szlaku na dachu wyspy El Hierro. Wędrówka przez zielone serce El Hierro – szlak GR 131, wawrzyny i sabiny GR 131 to długodystansowy szlak poprowadzony przez siedem głównych Wysp Kanaryjskich. Na El Hierro przypadło 38 z ok. 500 km, co wystarcza, żeby przejść całą wyspę ze wschodu na zachód. Niby nie wysoko, bo średnio 1–1,2 tys. m n.p.m., w najwyższym punkcie – Pico de Malpaso – 1501 m n.p.m., ale cały czas granią. Widoki mam więc przednie, wciąż zwalniam, żeby cieszyć się obrazami zmieniającymi się jak w filmie. Zbocze, niedawno nieprzyjazne, teraz spływa szeroko i łagodnie jak płaszcz. Mięsiste chmury pokrywają ocean jak pierzyna, znad której wyrasta sąsiednia La Gomera. Gdyby tęcza składała się tylko z odcieni zielo…

el-hierro-FABRIC-KOLAZ-32-d9815f8.jpg
width: 2813
height: 1875

„To najdziwniejszy park w Europie” – powstał jako luksusowe osiedle mieszkaniowe
type: item
date: 2025-11-16T11:59:41.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: barcelona
subject: hiszpania
subject: katalonia
subject: parki
description: Park Güell to jedno z najbardziej rozpoznawalnych miejsc Barcelony – bajkowa przestrzeń, w której architektura splata się z naturą, a każdy detal niesie głębokie znaczenie. Dzieło Antoniego Gaudíego, wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO, jest nie tylko perłą katalońskiego modernizmu, ale też swoistym manifestem duchowym i artystycznym. To miejsce, które trudno zamknąć w prostych kategoriach – to zarazem park, galeria sztuki, ogród botaniczny i laboratorium form architektonicznych. Dla jednych jest dowodem geniuszu Gaudíego, dla innych – przestrzenią niemal mistyczną, w której każdy zakątek skrywa symboliczne przesłanie.
encoded: Spis treści: Park Güell – co to za miejsce? Antoni Gaudí i jego wizja natury w architekturze Park Güell w Barcelonie – architektura i symbolika Czas zwiedzania i współczesne znaczenie Parku Güell Zanim Park Güell stał się ikoną Barcelony, był częścią śmiałej wizji katalońskiego przemysłowca Eusebiego Güella. Na początku XX wieku, zafascynowany ideą angielskich miast-ogrodów, Güell postanowił stworzyć luksusowe osiedle mieszkaniowe z dala od hałasu centrum. Na wzgórzach El Carmel, skąd rozciągał się widok na morze i miasto, planowano wzniesienie 60 domów otoczonych bujną zielenią, z dostępem do ogrodów, alejek spacerowych i wspólnych przestrzeni. Park Güell – co to za miejsce? Do realizacji projektu zaproszono Antoniego Gaudíego, architekta już wówczas znanego z niezwykłej wyobraźni i zamiłowania do natury. Gaudí miał przekształcić wzgórze w harmonijny krajobraz, w którym zabudowa współgra z przyrodą. Projekt jednak nie odniósł sukcesu komercyjnego – wzniesiono zaledwie kilka budynków, a z planowanego osiedla powstał ostatecznie park publiczny. Mimo to przestrzeń ta zyskała nowe życie: stała się jednym z najważniejszych dzieł modernizmu katalońskiego i ulubionym miejscem mieszkańców Barcelony. Antoni Gaudí i jego wizja natury w architekturze Twórczość Gaudíego wymyka się prostym definicjom. Jego styl łączył inspiracje gotykiem, przyrodą i wiarą katolicką (jest też twórcą innej ikony Barcelony, kościoła Sagrada Familia). W jego architekturze linie proste ustępowały miejsca krzywiznom, a materia ożywała w dynamicznych kształtach przypominających formy organiczne – muszle, fale, pnie drzew czy kolonie termitów. W Parku Güell Gaudí w pełni rozwinął swoją filozofię projektowania w zgodzie z naturą. Nie narzucał krajobrazowi sztucznych form, lecz czerpał z jego ukształtowania. Wykorzystał miejscowy kamień, uformował aleje tak, by podkreślały naturalne krzywizny terenu, a kolumny i łuki wtopił w skały i zbocza. Jego celem było stworzenie architektury, która nie rywalizuje z…

Park-Guell-5d46d89.jpg
width: 2102
height: 1500

To najstarsze miasto w Hiszpanii. Ma ponad 3 tysiące lat i nazywane jest „Kubą Europy"
type: item
date: 2025-11-13T12:14:31.000Z
creator: filipnowek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: andaluzja
subject: atrakcje
subject: europa
subject: hiszpania
subject: kuchnia regionalna
subject: przewodniki
subject: RPWNG
description: Kadyks to prawdziwa perła Andaluzji i jedno z najstarszych miast w Europie. Jego historia sięga 3 tysięcy lat, a położenie nad Atlantykiem uczyniło go niegdyś morską potęgą. Dziś zachwyca turystów muzyką, kuchnią i atmosferą.
encoded: Spis treści: Najważniejsze atrakcje Kadyksu Kadyks dla miłośników historii Kuchnia Kadyksu – co i gdzie warto spróbować? Wino sherry – lokalny specjał Kadyks to miejsce, gdzie historia splata się z codziennym życiem. Odkrywanie zabytków, spacer po wąskich uliczkach czy degustacja lokalnych przysmaków to tylko niektóre z atrakcji, które czekają na turystów. Bez względu na to, czy jesteś miłośnikiem historii, czy smakoszem, Kadyks z pewnością dostarczy Ci niezapomnianych wrażeń. Najważniejsze atrakcje Kadyksu Katedra w Kadyksie – arcydzieło architektury barokowej i klasycystycznej Jednym z najbardziej charakterystycznych zabytków Kadyksu jest katedra, której budowa trwała 116 lat. Rozpoczęta w 1722 roku w stylu barokowym, zakończona została w stylu klasycystycznym, co sprawia, że jest to unikatowe dzieło architektury. Złocista kopuła góruje nad zabudową, będąc punktem rozpoznawczym, który doskonale widać z wielu części miasta. Zwiedzanie wnętrza katedry oraz wspinaczka na jej wieżę pozwalają podziwiać widok na miasto i zatokę​. Teatro Romano – ślad rzymskiego dziedzictwa W sercu miasta znajdują się pozostałości Teatru Rzymskiego, odkrytego przypadkowo w 1980 roku podczas pożaru. Ten starożytny teatr, zbudowany prawdopodobnie w I wieku p.n.e., był jednym z największych w imperium rzymskim i mógł pomieścić około 20 tysięcy widzów. Choć dziś zachowały się jedynie fragmenty widowni, miejsce to przypomina o wielkiej przeszłości Kadyksu. Torre Tavira – najwyższy punkt widokowy Kadyksu Torre Tavira to najwyższa z ponad 130 wież strażniczych, które kiedyś służyły do obserwacji portu i nadciągających okrętów. Wieże te były nieodłącznym elementem codziennego życia Kadyksu w XVIII wieku, kiedy miasto pełniło rolę ważnego centrum handlowego. Torre Tavira została zbudowana w 1778 roku i szybko stała się najważniejszym punktem obserwacyjnym. Na szczycie wieży znajduje się camera obscura, czyli specjalne urządzenie, które dzięki systemowi soczewek rzuca obraz miasta na ekran, tworzą…

Najstarsze-miasto-Hiszpanii-59f0c7c.jpg
width: 7952
height: 5304

Zniknęły 10 tysięcy lat temu. Dziś dzikie konie znów biegają po Hiszpanii
type: item
date: 2025-11-07T09:02:50.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: hiszpania
subject: konie
subject: pożary
subject: zwierzęta
description: W Hiszpanii trwa jedno z najważniejszych przedsięwzięć rewildingowych w Europie. Po raz pierwszy od ponad 10 tysięcy lat na tamtejsze wzgórza i doliny powróciły dzikie konie, przywracając krajobrazowi rytm i równowagę, które zostały utracone na przestrzeni wieków.
encoded: Choć współcześnie konie kojarzą się przede wszystkim ze stadninami, hodowlami i opieką sprawowaną przez człowieka, ich pierwotna historia jest nierozerwalnie związana z życiem na wolności. Przez tysiąclecia dzikie populacje koni zamieszkiwały m.in. rozległe tereny dzisiejszej Europy, w tym obszary Półwyspu Iberyjskiego. Z czasem jednak, wraz z rozwojem rolnictwa, urbanizacji i zmian w krajobrazie, zwierzęta te zniknęły z naturalnych siedlisk. Dziś, po upływie ponad 10 tys. lat, Hiszpania ponownie staje się domem dla dzikich koni, a ich powrót to przemyślany element odtwarzania równowagi ekosystemów, w których ich obecność pełni kluczową rolę. Powrót dzikich koni do hiszpańskiego krajobrazu W jaskini Cueva de los Casares w środkowej Hiszpanii, ozdobionej około 30 tysięcy lat temu przez ludzi epoki kamienia, zachowały się malowidła dzikich koni. To wyraźny dowód na to, że przez tysiąclecia zwierzęta te stanowiły istotny element krajobrazu Półwyspu Iberyjskiego. Ich nagłe zniknięcie około 10 tysięcy lat temu (najprawdopodobniej spowodowane intensywnymi polowaniami lub procesem stopniowego udomowienia), doprowadziło do przerwania równowagi ekologicznej, którą współtworzyły. To właśnie potrzeba odtworzenia tej utraconej roli stała się punktem wyjścia dla projektu prowadzonego przez organizację Rewilding Spain. Działania objęły prowincję Guadalajara – obszar dotknięty wyludnieniem i coraz częstszymi pożarami. W 2005 roku ogień zniszczył tam ponad 13 tysięcy hektarów lasów i kosztował życie 11 osób, co uwidoczniło, jak bardzo lokalne ekosystemy potrzebują naturalnych „strażników krajobrazu”, ograniczających rozrost łatwopalnej roślinności. Z tego powodu w 2023 roku sprowadzono na te tereny 16 koni Przewalskiego. Obecnie stado liczy już 35 osobników, a jego obecność uznawana jest za symbol stopniowego odradzania się lokalnej przyrody. Ich żerowanie na wysokich trawach, które w czasie suszy stają się szczególnie podatne na zapłon, zmniejsza ryzyko rozprzestrzeniania się ogni…

IMG8970-44d3c9c.jpeg
width: 4625
height: 3364

100 lat po śmierci Antonia Gaudiego jego dzieło bije światowy rekord. Ale to nie koniec
type: item
date: 2025-11-04T06:58:51.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: barcelona
subject: bazylika sagrada familia
subject: hiszpania
description: Ta świątynia wciąż rośnie, mimo że jej architekt nie żyje od stu lat. Bazylika Sagrada Familia w Barcelonie właśnie stała się najwyższym kościołem na świecie – i będzie jeszcze wyższa.
encoded: W czwartek, 30 października 2025, ogromny dźwig umieścił kolejny element na szczycie głównej wieży bazyliki Sagrada Familia w Barcelonie. W tym momencie świątynia stała się najwyższym kościołem świata. Barcelona przewyższa Ulm Dzieło Antonia Gaudíego wznosi się teraz na wysokość 162,91 metra. To więcej niż dotychczasowa rekordzistka, czyli wieża katedry w Ulm w Niemczech (161,53 metra). Sagrada Familia nie ogłosiła jeszcze formalnie roszczenia do tego tytułu, ale liczby mówią same za siebie: jest teraz o 1,38 metra wyższa niż kościół w Badenii-Wirtembergii. A to jeszcze nie koniec. Centralna wieża docelowo osiągnie 172 metry, a według planu zostanie ukończona w ciągu kilku miesięcy. Burzliwe dzieje budowy Sagrada Familia Pierwszym projektantem kościoła był Francisco de Paula del Villar, lecz rok później zastąpił go Antoni Gaudí, który nadał budowli unikatowy, organiczny styl łączący gotyk z secesją. Gaudí poświęcił bazylice całe życie i nigdy nie oczekiwał, że doczeka końca budowy. Pierwszy kamień Sagrady Familii położono w 1882 roku. Gaudí zmarł w 1926 roku, gdy ukończone były tylko 4 z 18 wież. Po jego śmierci budowa szła mozolnie. Plany Gaudiego częściowo zniszczono podczas wojny domowej w 1936 roku. Dopiero w ostatnich dekadach prace znacznie przyspieszyły. Nic dziwnego – Sagrada Familia stała się jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych świata, a ludzie zachwycają się architekturą Gaudíego. Część bazyliki w 2005 roku wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Do końca budowy jeszcze daleko Pieniądze z biletów wstępu są wykorzystywane do finansowania budowy. W ubiegłym roku bazylikę zwiedziło 4,9 miliona osób. Prace nad misternymi detalami fasady kościoła oraz wykończeniem jego wnętrz będą trwały jeszcze przez kilka lat. Według przedstawicieli kościoła, budowa ma zostać całkowicie zakończona za około 10 lat. W przyszłym roku przypada 100. rocznica śmierci Gaudíego. Kościół planuje z tej okazji zorganizować szereg wydarzeń upamiętniających jego dziedzi…

sagrada-familia-644c25b.jpg
width: 4877
height: 3251

Ta wyspa to kawałek nieba na ziemi. Gdy w Polsce robi się chłodno, tu wciąż króluje słońce
type: item
date: 2025-10-27T10:03:54.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: hiszpania
subject: teneryfa
subject: Travel
subject: wyspy kanaryjskie
description: Teneryfa to wyspa, na której słońce świeci przez cały rok. Czarne plaże, błękit oceanu i majestatyczny wulkan tworzą krajobraz, którego nie sposób zapomnieć. Podpowiadamy, co warto tu zobaczyć – a jest w czym wybierać.
encoded: Spis treści: Teneryfa: gdzie leży? Teneryfa: atrakcje Teneryfa: waluta i ceny Teneryfa: ciekawostki Teneryfa: kiedy jechać? Teneryfa: co przywieźć z podróży? Teneryfa to wyspa pochodzenia wulkanicznego, znajdująca się na Oceanie Atlantyckim. Zaczęła powstawać już 30 milionów lat temu, kiedy to z dna oceanu zaczęły wydobywać się pokłady lawy, tworząc różne wzniesienia. Mimo, że Teneryfie zdecydowanie bliżej jest do kontynentu afrykańskiego, od którego dzieli ją zaledwie 300 kilometrów, jest ona integralną częścią Hiszpanii i Unii Europejskiej. Bliższe sąsiedztwo Maroka i Sahary Zachodniej, niż Portugalii i Hiszpanii znajduje odzwierciedlenie w typie klimatu panującego na wyspie. Teneryfa: gdzie leży? Mówi się, że Teneryfa to kontynent w miniaturze, ponieważ możemy na niej zetknąć się z różnymi typami krajobrazu i kilkoma strefami klimatycznymi. Teneryfa leży w strefie klimatu subtropikalnego. W głębi wyspy panuje śródziemnomorski typ klimatu, a przy brzegach pustynny i półpustynny. Na Teneryfie jest stosunkowo ciepło przez cały rok, natomiast najcieplej jest w okolicach sierpnia, a najchłodniej w styczniu, kiedy temperatura spada do około 20 st. C. Teneryfa należy do archipelagu Wysp Kanaryjskich i jest jego najludniejszym ogniwem. Otaczają ją inne wyspy archipelagu: od zachodu La Gomera i La Palma, a od wschodu popularna Gran Canaria. Wszystkie Wyspy Kanaryjskie zaliczane są do zespołu archipelagów, noszącego miano Makaronezji. Stolicą Teneryfy jest Santa Cruz de Tenerife. Jest to jednocześnie największe miasto na całej wyspie i jej główny ośrodek turystyczny, czemu sprzyja niezwykle słoneczna pogoda i jedynie 30 dni deszczowych w całym roku. Językiem urzędowym na Teneryfie jest język hiszpański. Jednak jak na miejsce, które każdego roku przyciąga masę turystów przystało, można łatwo porozumieć się również w innych językach, głównie po angielsku i niemiecku. Teneryfa: atrakcje Pico del Teide – najwyższy szczyt Hiszpanii, mierzący 3718 m.n.p.m. Słynie z wciąż czynneg…

Teneryfa-f084853.jpg
width: 4000
height: 2665

Mimo słońca i pięknych plaż wciąż nie ma tłumów turystów. To jedna z ostatnich tak wyjątkowych wysp w Europie
type: item
date: 2025-10-18T08:39:19.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: baleary
subject: europa
subject: hiszpania
subject: morze śródziemne
subject: wyspy
description: W świecie zdominowanym przez masową turystykę wciąż istnieją miejsca, które potrafią oprzeć się komercji. Na tej małej śródziemnomorskiej wyspie nie ma tłumów, głośnych kurortów ani pośpiechu. Jesienią wciąż panuje tu dobra pogoda na słoneczny odpoczynek.
encoded: Choć większość hiszpańskich wysp od dawna tętni rytmem masowej turystyki, wciąż można znaleźć miejsca, które zachowały spokój i kameralny urok. Jednym z nich jest niewielka wyspa na Morzu Śródziemnym, gdzie życie płynie niespiesznie, a po wąskich uliczkach częściej niż ludzie przechadzają się koty. To wyjątkowy zakątek Hiszpanii, wolny od zgiełku, w którym wciąż można poczuć atmosferę prostego nadmorskiego życia. Historia najmniejszej zamieszkanej wyspy Hiszpanii Położona u wybrzeży Alicante niewielka wyspa Nueva Tabarca ma zaledwie 1,8 kilometra długości i nieco ponad 400 metrów szerokości. To najmniejsza zamieszkana wyspa Hiszpanii – jej stała populacja liczy około 50 osób, choć w sezonie letnim liczba ta potrafi wzrosnąć kilkukrotnie. Skromne rozmiary rekompensuje bogatą historią i niepowtarzalnym charakterem. Choć administracyjnie należy do Alicante, jej położenie na Morzu Śródziemnym pozwoliło zachować wyjątkową tożsamość i spokojny rytm życia. W przeciwieństwie do zatłoczonego Costa Blanca Tabarca oparła się masowej turystyce i zachowała niemal nienaruszony krajobraz – kamienne uliczki, niską zabudowę i ciszę przerywaną jedynie odgłosami morza. Dzieje wyspy sięgają XVIII wieku i niezwykłej historii uchodźców z północnoafrykańskiej Tabarki. W 1741 roku wojska beja Tunisu zajęły tamtejszą osadę genueńskich handlarzy koralowcem, zmuszając wielu mieszkańców do ucieczki. Hiszpański król zaoferował im schronienie na bezludnej wówczas Illa Plana, która wkrótce otrzymała nową nazwę – Nueva Tabarca – na pamiątkę utraconego domu. Osada została zaplanowana według zasad oświeceniowego urbanizmu: ulice krzyżowały się pod kątem prostym, a solidne mury miały chronić mieszkańców przed piratami. Do dziś zachował się ten charakterystyczny układ oraz surowe piękno dawnej zabudowy. Choć część Tabarkianów osiedliła się także na Sardynii, to właśnie hiszpańska Tabarca pozostała symbolem ich historii i miejscem, w którym czas płynie wolniej. Wyspa Tabarca – raj dla turystów, wyzwani…

Nueva-Tabarca-0dcbac3.jpg
width: 2025
height: 1350

Gniazda orłosępów jak kapsuły czasu. Wśród artefaktów sandał sprzed wieków
type: item
date: 2025-10-08T06:51:21.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: Przyroda
subject: archeologia
subject: hiszpania
subject: ptaki
description: Średniowieczny sandał, fragment procy i bełt kuszy – to nie inwentarz muzeum, ale zawartość gniazda orłosępa. Naukowcy odkryli, że ptaki te od wieków znoszą do gniazd przedmioty stworzone przez człowieka. Dzięki temu badacze mogli sięgnąć w przeszłość, nie używając łopaty. Zamiast tego zbadali ptasie „archiwa”. Co jeszcze odkryli?
encoded: Archeologów z reguły kojarzymy z wykopaliskami. Chociaż coraz częściej sięgają po cyfrowe i nieinwazyjne metody. Bardzo często można pozyskać mnóstwo informacji nawet bez wbicia łopaty w ziemię. Ale to, co zrobił właśnie interdyscyplinarny zespół badaczy, nie miało chyba precedensu w historii światowej archeologii. Naukowcy przebadali kilkanaście starych gniazd orłosępów (Gypaetus barbatus) w południowej Hiszpanii. Wykonali w nich „mikrowykopaliska”. Co udało się ustalić? Gniazdo jak muzeum Orłosęp buduje gniazda w dobrze osłoniętych jaskiniach i schroniskach skalnych. Do ich budowy zwierzęta te transportują nie tylko gałęzie czy trawę, ale – jak się okazuje – również liczne przedmioty wykonane ręką człowieka. Grupa hiszpańskich naukowców postanowiła przeprowadzić wnikliwe analizy tych obiektów. Wnioski opublikowali na łamach czasopisma „Ecology”. W czasie takich badań „wykopaliskowych” pozyskali blisko 2500 elementów, z czego blisko 230 przedmiotów tworzących gniazda było pochodzenia antropogenicznego. Gniazda badano warstwa po warstwie – tak, jak się dzieje w czasie typowych badań wykopaliskowych. Dzięki temu można było określić względny wiek znajdowanych przedmiotów. Co odkryto w gnieździe? Wśród najciekawszych zabytków znalezionych w gniazdach było: 129 fragmentów tkanin, 72 pozostałości skórzanych, część procy, kompletny sandał wykonany z trawy, bełt kuszy. W przypadku sandała wykonano datowanie metodą radiowęglową. Okazało się, że około 670 lat, a zatem pochodzi z czasów średniowiecza. Wydatowano też fragment plecionki, być może kosza. Ten ma około 150 lat. Nie udało się określić wieku bełtu kuszy. Naukowcy przypuszczają, że mógł on trafić do gniazda wraz ze zdobyczą orłosępa – mogło być to niewielkie zwierzę kopytne. Gniazda – nie tylko „muzea” Analiza składu gniazd nie jest tylko ciekawostką. Dostarcza informacji o środowisku naturalnym, diecie orłosępów na przestrzeni stuleci oraz zmianach w ekosystemie. Z kolei artefakty antropogeniczne, które stanowiły 9%…

shutterstock2563479393-0767da0.jpg
width: 5669
height: 3779

Europejska wyspa, która co pół roku zmienia flagę. Wiesz, gdzie leży?
type: item
date: 2025-10-01T08:52:31.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: francja
subject: historia
subject: hiszpania
subject: teren
description: Wyspa Bażantów to unikatowe terytorium na granicy Hiszpanii i Francji, które co 6 miesięcy zmienia właściciela. Nie odbywa się to jednak w wyniku krwawych wojen, a umowy międzynarodowej, która liczy sobie już niemal 170 lat. Jaka jest historia tego niewielkiego skrawka ziemi?
encoded: Bidasoa, rzeka w Kraju Basków, jest naturalną granicą pomiędzy terytorium Francji i Hiszpanii. Nieopodal jej ujścia, pomiędzy hiszpańską gminą Irún a francuskim Hendaye, leży mała, niezamieszkana wysepka o długości 200 metrów. Łatwo ją przeoczyć, a to jedno z ciekawszych miejsc Europy – co pół roku przechodzi z rąk do rąk. Wyspa Bażantów, na której nie słychać ptaków Z francuskiego Isla de los Faisanes, po baskijsku Konpantzia czy po prostu Wyspa Bażantów – chociaż ma wiele nazw, jej wyjątkowość nie wynika z obecności fauny. Co więcej, nie uświadczymy tam ani jednego bażanta: jest ona kilkusetmetrowym zielonym płaskowyżem, na którym niekiedy obserwuje się zaledwie kaczki czy łabędzie. Wyróżnia ją coś innego – to najmniejsze na świecie kondominium, czyli obszar dwóch różnych państw. Jest zarządzana zarówno przez Francję, jak i Hiszpanię, a administracja zmienia się co 6 miesięcy. Wyspa Bażantów jest francuska od 1 sierpnia do 31 stycznia, a hiszpańska od 1 lutego do 31 lipca. Teren wyspy jest naprawdę niewielki: jej całkowita powierzchnia wynosi 6830 metrów kwadratowych, czyli nieznacznie mniej niż przeciętnego boiska piłkarskiego. Symboliczne miejsce pojednania To właśnie na Wyspie Bażanów podpisano Traktat Pirenejski, który kończył krwawy konflikt hiszpańsko-francuski z XVII wieku. Osiągnięcie konsensusu zajęło obu krajom aż 24 spotkania, a wszystkie odbywały się właśnie na wyspie położonej pomiędzy zwaśnionymi krajami. Ten teren to symbol zgody pomiędzy narodami. – Ta wyspa symbolizuje dobre stosunki między naszymi dwoma krajami i wiele mówi o naszej jedności. Musimy utrzymać tę silną więź – mówi Javier Diez De Rivera, dowódca bazy morskiej San Sebastian, który dowodził wyspą, gdy znajdowała się w hiszpańskich rękach. Ostateczny charakter rotacyjnej władzy nad wyspą ustalono w 1856 roku za pomocą Traktatu z Bayonne, który ostatecznie ustanowił status kondominium. Ustalono, że Wsypa Bażantów, z którą wiąże się tak wiele wspólnych dla obu narodów pamiątek historyczn…

shutterstock1135901246-2d801a2.jpg
width: 7952
height: 5304

Astroturystyka bije rekordy. Turyści rezerwują już noclegi na zaćmienie Słońca
type: item
date: 2025-09-28T13:16:24.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: astronomia
subject: grenlandia
subject: hiszpania
subject: islandia
subject: kosmos
subject: portugalia
subject: rosja
subject: zaćmienie słońca
description: W sierpniu 2026 roku tylko w kilku regionach świata będzie widoczne jedno z najrzadszych i najbardziej spektakularnych zjawisk na Ziemi. Dla obserwatorów stanie się to niezapomnianym przeżyciem.
encoded: Astroturystyka, czyli podróże motywowane zjawiskami astronomicznymi, zyskuje coraz większą popularność na całym świecie. Już teraz widać, że rok 2026 stanie się przełomowy – tysiące osób planuje swoje wyjazdy z dużym wyprzedzeniem, by być świadkami niezwykłego spektaklu na niebie. Rezerwacje hoteli i pensjonatów w wybranych lokalizacjach rosną lawinowo, a prognozy wskazują, że popyt na tego rodzaju podróże będzie jeszcze większy. Astroturystyka i zjawiska astronomiczne, które przyciągają turystów Astroturystyka nie ogranicza się jedynie do wyjazdów w miejsca pozbawione sztucznego oświetlenia – coraz częściej staje się sposobem na uczestniczenie w wyjątkowych, jednorazowych wydarzeniach astronomicznych. Powstające na całym świecie parki ciemnego nieba, specjalistyczne obserwatoria oraz oferty biur podróży koncentrują się właśnie na takich atrakcjach, jak zorze polarne czy zaćmienia Słońca. Zjawiska te działają na wyobraźnię, budząc ogromne emocje, zwłaszcza że wielu podróżnych zna je jedynie z fotografii i mediów społecznościowych. To właśnie ich niezwykła widowiskowość sprawia, że tysiące osób decyduje się planować podróże specjalnie po to, aby zobaczyć je na własne oczy. W Polsce podobne fenomeny pojawiają się niezwykle rzadko – często raz na całe pokolenie. Dlatego jedyną możliwością doświadczenia ich w pełnej skali pozostaje wyjazd w odpowiedni region świata. Jeden z najbardziej widowiskowych spektakli nieba rozegra się już w przyszłym roku. W połowie sierpnia 2026 r. w wybranych regionach Europy można będzie bowiem podziwiać całkowite zaćmienie Słońca. Choć do tego momentu pozostało jeszcze wiele miesięcy, zainteresowanie jest ogromne. Turyści masowo rezerwują bilety lotnicze oraz miejsca noclegowe w lokalizacjach gwarantujących najlepsze warunki obserwacji, obawiając się, że z czasem ich dostępność i ceny staną się wyzwaniem. Całkowite zaćmienie Słońca w 2026 roku – gdzie będzie najlepiej widoczne? Dokładnie 12 sierpnia 2026 roku całkowite zaćmienie Słońca będz…

zacmienie-c7123ca.jpg
width: 5605
height: 3736

Gibraltar mierzy zaledwie kilka kilometrów kwadratowych. Ma bogatszą historię niż niejedno imperium
type: item
date: 2025-09-20T06:31:43.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: gibraltar
subject: hiszpania
subject: wielka brytania
description: W starożytności Gibraltar był miejscem o znaczeniu symbolicznym i religijnym. Później stał się obiektem zaciętych walk. Przez ponad siedem stuleci niewielki półwysep znajdował się pod panowaniem arabskim. Wojska chrześcijańskie zdobyły ten teren dopiero w XV wieku, ale to nie zakończyło sporów o przynależność terytorialną.
encoded: Spis treści: Jedna z ostatnich granic kontynentalnej Europy Od panowania starożytnych ludów po brytyjskie zwierzchnictwo Jak dziś wygląda sytuacja Gibraltaru? Pobyt na Gibraltarze to doświadczenie iście niezwykłe. Dookoła roi się od charakterystycznych czerwonych budek telefonicznych i pubów. Na ulicach widać piętrowe autobusy. Jednak pogoda nie ma nic wspólnego z brytyjską słotą. Roślinność też wydaje się jakby egzotyczniejsza, podobnie zresztą jak fauna. Bo gdzie na Wyspach Brytyjskich, poza ogrodami zoologicznymi, można spotkać małpy? No i ten widok. Ląd, który rozpościera się w niedalekiej odległości, to przecież Afryka. Na niewielkim obszarze na południowym krańcu Półwyspu Iberyjskiego, będącym jednym z najdalej wysuniętych na południe punktów kontynentalnej Europy, od kilkuset lat łączą się wpływy dwóch państw. Mimo że znajduje się na terenie Hiszpanii, Gibraltar do dziś pozostaje brytyjskim terytorium zamorskim. Jedna z ostatnich granic kontynentalnej Europy Gibraltar, skalisty skrawek lądu na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego, znajduje się nad Zatoką Gibraltarską, w pobliżu Cieśniny Gibraltarskiej, gdzie Morze Śródziemne wychodzi na Ocean Atlantycki. Na północy półwysep o powierzchni około 6,7 kilometra kwadratowego graniczy z hiszpańskim regionem Campo de Gibraltar. Na wschodzie ograniczają go dwie zatoki: Sandy Bay i Catelan Bay, a na zachodzie – Zatoka Gibraltarska. Afryka Północna jest oddalona od Gibraltaru o zaledwie kilkanaście kilometrów. Od panowania starożytnych ludów po brytyjskie zwierzchnictwo Strategiczne położenie Gibraltaru sprawiło, że w swojej historii półwysep był wielokrotnie oblegany. Przez setki lat znajdował się pod panowaniem arabskim, aż w końcu znalazł się w granicach Hiszpanii. Dwa stulecia później stał się brytyjskim terytorium zamorskim i choć dziś po kolonialnej potędze imperium brytyjskiego pozostało tylko wspomnienie, niewielki półwysep nadal jest przedmiotem sporu obu państw. Gibraltar w starożytności i średniowieczu…

Gibraltar-be27d73.jpg
width: 1000
height: 750

Lato 2025 było najgorętszym w historii Hiszpanii. Naukowcy ostrzegają, że będzie tylko gorzej
type: item
date: 2025-09-18T08:33:59.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: hiszpania
subject: klimat
subject: lato
subject: ocieplenie klimatu
subject: rekordy
subject: upał
description: Hiszpańskie agencje meteorologiczne donoszą, że właśnie mija najgorętsze lato w historii tego kraju. 2025 rok przyniósł najwyższą średnią temperaturę w historii pomiarów, a tendencja nie jest optymistyczna. Specjaliści ostrzegają, że to dopiero początek.
encoded: AEMET – hiszpańska agencja meteorologiczna – ogłosiła we wtorek, że lato 2025 było najcieplejszym w historii pomiarów w tym kraju. Udało się nawet pobić rozgrzewający krew w żyłach rekord z roku 2022. Jeśli tendencja się utrzyma, krajowi grozi spustoszenie. Najgorętszy rok w historii pomiarów Średnia temperatura tego lata w Hiszpanii ustabilizowała się na poziomie 24,2°C, nieznacznie przebijając wynik z 2022 roku – wtedy wyniosła 24,1°C. Wygląda to na nieznaczny wzrost, ale gdy spojrzymy szerzej, sytuacja stanie się alarmująca. Warto wspomnieć, że dziewięć z dziesięciu najgorętszych lat w historii Hiszpanii (odkąd prowadzone są pomiary) przypadło na… XXI wiek. – Naprawdę zmierzamy w kierunku znacznie cieplejszych lat – powiedział na konferencji prasowej Ruben del Campo, rzecznik AEMET. Hiszpania w ogniu Szczególnie gorący okazał się sierpień. 16-dniowa fala upałów sparaliżowała kraj, wykazując średnią temperaturę wyższą o 4,6°C w porównaniu do pomiarów z poprzednich lat. Ekstremalnie suche lato skutkowało szalejącymi pożarami lasów w północnej i zachodniej Hiszpanii. Zginęły 4 osoby, a tysiące zostały zmuszone do opuszczenia domów. Pożary pochłonęły 350 000 hektarów ziemi. Instytut Carlosa III podaje, że bezpośrednio przez gorąco w samej Hiszpanii w sierpniu zginęło 1100 osób. To wzrost o niemal 50% w stosunku do 2024 roku. Iberia za gorąca dla turystów? Rzecznik AEMET zwraca uwagę, że niegdyś fale upałów zdarzały się znacznie rzadziej, a obecnie są zjawiskiem regularnym. To odstrasza turystów. Ostatnie lato w Hiszpanii bez fal upałów to wspomnienie 2014 roku. W 2025 roku 33 dni na 90 dni lata związane było z ekstremalnymi temperaturami. Co trzeci dzień gorąco było wprost nie do wytrzymania. Niestety, w innych zakątkach globu nie jest lepiej. Brytyjskie, japońskie czy południowokoreańskie agencje meteorologiczne informują, że w tych krajach lato 2025 także było najcieplejsze w historii. Wszystko wskazuje na to, że tegoroczne wyniki nie pozostaną jednak długo na tabl…

GettyImages-1454697744-5b2795b.jpg
width: 5472
height: 3648

Przez niego zamknięto plaże. „Niebieski smok” zaskoczył Hiszpanów
type: item
date: 2025-08-29T12:09:03.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: hiszpania
subject: plaże
subject: ślimaki
subject: zagrożenia
description: Zjawiskowy morski ślimak pojawił się w kilku nadmorskich kurortach Hiszpanii, zmuszając władze do zakazu kąpieli. Choć mierzy nie więcej niż 3 cm i wygląda bajkowo, potrafi boleśnie poparzyć.
encoded: W ubiegłym tygodniu kilka hiszpańskich plaż musiało zostać zamkniętych z powodu niezwykłego morskiego gościa – tzw. „niebieskiego smoka” (Glaucus atlanticus). Te jaskrawoniebieskie ślimaki są rzadko spotykane w basenie Morza Śródziemnego. A ponieważ potrafią parzyć podobnie do meduz, wywołały niemałą sensację. Niezwykła biologia niebieskiego smoka Nazywane także morskimi jaskółkami, wyglądają bajkowo, ale kontakt z nimi może być niebezpieczny. Same w sobie nie produkują jadu, ale gromadzą go, „kradnąc” toksyczne substancje ze zwierząt które zjadają – głównie żeglarzy portugalskich i meduz. To niejedyna osobliwość w ich biologii. Ich jaskrawoniebieskie ciało widziane z góry, jest tak naprawdę brzuchem, a nie grzbietem. Poruszają się do góry nogami, z otworem gębowym skierowanym ku górze. Dzięki gazom zgromadzonym w układzie pokarmowym unoszą się na powierzchni oceanu, dryfując razem z prądami morskimi. Dotknięcie niebieskiego smoka może wywołać reakcje podobne jak przy poparzeniu przez meduzy: zaczerwienienie, ból, nudności, wymioty, a nawet groźną reakcję alergiczną. Jak wiele ślimaków, smoki są obojnakami. Jednak wymieniają materiał genetyczny podczas kopulacji. Muszą podczas tego aktu uważać, by dotykać się tylko „bezpiecznymi” częściami ciała – w przeciwnym razie mogłyby poparzyć siebie nawzajem. Niebieskie smoki to ślimaki nagoskrzelne, nie posiadające muszli. Gdzie się pojawił niebieski smok i dlaczego właśnie teraz? W Hiszpanii pojawiły się w kilku miejscach: na plażach w Kadyksie, Vivers i La Línea de la Concepción (Andaluzja), La Garita i Famara na Lanzarote (Wyspy Kanaryjskie) oraz w Guadarmar del Segura w prowincji Alicante. Władze zarządziły wywieszenie czerwonych flag i zakaz kąpieli. Ostrzegły też, by nie dotykać zwierząt wyrzuconych na piasek, gdyż ich jad nadal może powodować oparzenia. Dlaczego w tym roku tak licznie trafiły do Hiszpanii, pozostaje zagadką. Zwykle żyją w cieplejszych wodach i dużo dalej od brzegu. Naukowcy podejrzewają, że ich coraz …

Bluedragon-glaucusatlanticus8599051974-e49f37b.jpg
width: 3648
height: 2736

Rzymscy żołnierze i dziecko pod podłogą koszar – tajemniczy rytuał sprzed wieków
type: item
date: 2025-08-27T12:37:26.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Historia
subject: archeologia
subject: cesarstwo rzymskie
subject: hiszpania
subject: kości
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pogrzeb
description: Hiszpańscy badacze dokonali interesującego odkrycia. Okazało się, że szczątki znalezione w trakcie wykopalisk należały do starożytnego niemowlęcia. Nie spodziewali się ich głównie dlatego, że prace prowadzone były… w rzymskim obozie wojskowym. Jak kości dziecka znalazły się między żołnierzami?
encoded: Naukowcy z Uniwersytetu w Burgos i Leon przeprowadzili badania dotyczące szczątków, które odnaleziono w castrum legionu VI Victrix – obozie wojskowym w najstarszej rzymskiej osadzie w północnej Hiszpanii. Okazało się, że to kości dziecka, które – ku zaskoczeniu badaczy – złożone były w kwaterach żołnierzy niższej rangi. To pierwsze tego rodzaju odkrycie. Naukowcy opublikowali wyniki w czasopiśmie „Childhood in the Past”. Rzymianie w Hiszpanii Rzymski legion VI Victrix został założony przez cesarza Oktawiana Augusta i wysłany do Hiszpanii w I wieku p.n.e. Castrum zlokalizowane było w malowniczej przełęczy prowadzącej przez góry Asturii. Obecność szczątków dziecka w forcie była tym bardziej zaskakująca, że ten sam Oktawian August odpowiedzialny był za wiele reform w rzymskiej armii: między innymi te regulujące obecność kobiet i dzieci w obozach. Za czasów Augusta żołnierzom zakazano między innymi zawierania małżeństw w trakcie służby, co uniemożliwiało zakładanie legalnych rodzin w armii. To wszystko określało tzw. Lex Iulia et Papia. Nietypowe szczątki Kości, które badał zespół pod kierownictwem Marty Fernández-Viejo, należały do 38–42-tygodniowego niemowlęcia. Badacze chcieli szczegółowo przeanalizować szczątki w kontekście przyczyny śmierci i miejsca pochówku. Ich analiza wskazała, że dziecko nie było w pełni rozwinięte w porównaniu z szacowanym wiekiem. Wnioskowano, że mogło być niedożywione, chore lub przechodzić dużo stresu w okresie prenatalnym. Nie zaobserwowano jednakże zewnętrznych śladów urazów fizycznych, więc być może nie padło ono ofiarą dzieciobójstwa. Badacze wskazują jednak, że uduszenie czy utonięcie nie zostawiłoby śladów na kościach. Dziecko w kwaterach żołnierzy Szczątki niemowlęcia złożone były w rzymskiej dachówce umieszczonej pod podłogą. Nie byłoby w tym nic dziwnego – to ugruntowany w tradycji sposób chowania małych dzieci w Imperium Rzymskim. Specyficzna była jednak lokalizacja: do tej pory nigdy nie znaleziono kości w samych kwaterach żołni…

GettyImages-1405988321-5e43df9.jpg
width: 6059
height: 4039

Przerażające ślady przesłości w hiszpańskiej jaskini. Odkrycie sprzed tysięcy lat, które mrozi krew
type: item
date: 2025-08-12T06:00:30.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: hiszpania
subject: jaskinie
subject: kanibalizm
description: Szczątki przynajmniej 11 osób, które zmarły w wyniku przemocy, zidentyfikowali archeolodzy wewnątrz hiszpańskiej jaskini. Być może doszło do jedzenia ludzkiego mięsa. Do tego mrożącego krew w żyłach wydarzenia doszło 5600 lat temu.
encoded: Spis treści: Agresywni rolnicy Jakie ślady zauważono na kościach? Od lat archeolodzy napotykają w czasie badań pradziejowych stanowisk archeologicznych na ślady agresji na szkieletach. Kilka lat temu międzynarodowy zespół naukowców z Wielkiej Brytanii, Niemiec i Szwecji przyjrzał się ponad 2000 szkieletom z czasów neolitu, czyli pierwszych rolników. Żyli w Europie w latach 8000–4000 p.n.e. Wykazano, że średnio co dziesiąty badany szkielet wykazywał ślady przemocy. Były to obrażenia zadane różnego rodzaju bronią. To szerokie badanie wspiera nowo opublikowany artykuł na łamach „Scientific Reports”. Dotyczy masakry dokonanej w jaskini na Półwyspie Iberyjskim. Agresywni rolnicy Przypadki potencjalnego kanibalizmu znane są nawet sprzed miliona lat. Jednak bezpośrednie dowody na obróbkę ludzkiego ciała są rzadkie i trudne do zinterpretowania. Jest ich jednak więcej w ostatnich tysiącleciach. Skala przemocy w czasie neolitu zaskoczyła naukowców. Być może była efektem konkurowania o zasoby. Najnowszy artykuł dotyczy znalezisk z jaskini El Mirador w Sierra de Atapuerca w Hiszpanii. Tam archeolodzy natknęli się na szczątki co najmniej 11 osób. Analiza kości była żmudna, bo w sumie przyjrzano się 650 ich fragmentom. Wśród zmarłych, którzy mogli być zjedzeni były dzieci, młodzież i dorośli. Taki zrównoważony rozkład wiekowy jest podobny do profili demograficznych obserwowanych na innych neolitycznych stanowiskach, gdzie udokumentowano masowe akty przemocy. Z analiz izotopowych wykonanych na zębach wynika, że osoby te pochodziły z najbliższej okolicy. Jaskinia, w której znaleziono kości, mogłą być wykorzystywana m.in. jako zagroda dla zwierząt gospodarskich. Jakie ślady zauważono na kościach? Na ponad 200 kościach badacze dostrzegli ślady obróbki. Na niemal wszystkich był to wpływ ognia, na ponad 130 – ślady nacięć w tym krojenia, skrobania i siekania, co może być związane ze skórowaniem i usuwaniem mięsa. Autorzy sugerują również, że niektóre szczątki mogą nosić ślady odcisków …

Image-Seven-cc7c2b0.jpg
width: 4000
height: 2661

Lawendowe pola oblężone przez turystów. Władze biją na alarm
type: item
date: 2025-08-03T10:16:08.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: hiszpania
subject: Lawenda
subject: social media
subject: turyści
description: Malownicze pola lawendy, które jeszcze dekadę temu były spokojnym zakątkiem Hiszpanii, dziś stały się centrum masowej turystyki. Popularność w mediach społecznościowych przyciągnęła tu tysiące podróżnych, zmieniając rytm życia wioski i stawiając lokalne władze przed wyzwaniem, jakiego dotąd nie znały.
encoded: Spis treści: Pola lawendy w Brihuedze hitem social mediów Brihuega walczy z tłokiem. Nowe plany mają odciążyć centrum Nie jest tajemnicą, że Hiszpania zmaga się z napływem turystów, który od miesięcy wywołuje coraz głośniejsze protesty mieszkańców. Problem nie dotyczy już wyłącznie Barcelony, Madrytu czy Lloret de Mar – nadmierna liczba podróżnych zaczyna obciążać również mniejsze miejscowości. Jedna z nich, spopularyzowana w mediach społecznościowych, znalazła się na granicy wydolności. Pola lawendy w Brihuedze hitem social mediów Choć rozległe, kwitnące pola lawendy najczęściej kojarzą się z Prowansją we Francji, równie malownicze krajobrazy można znaleźć w Hiszpanii. W ostatnich latach prawdziwym hitem mediów społecznościowych stały się zdjęcia wśród fioletowych kwiatów w miasteczku Brihuega położonym w prowincji Guadalajara. To właśnie tutaj rozciąga się około 1000 hektarów pól lawendy, które – jak szybko odkryli użytkownicy Instagrama – tworzą idealne tło dla fotografii. Popularność tego miejsca gwałtownie wzrosła w ciągu ostatniej dekady, głównie dzięki social mediom. Co roku Brihuega przyciąga setki tysięcy turystów. Tylko w lipcu tego roku miasteczko odwiedziło ponad 100 tysięcy osób, podczas gdy liczba jego stałych mieszkańców wynosi zaledwie około 3 tysięcy. Powód jest oczywisty – to właśnie w lipcu lawenda osiąga pełnię kwitnienia, a odwiedzający przyjeżdżają, by uchwycić idealne kadry. Tak ogromny napływ turystów stał się jednak poważnym wyzwaniem dla lokalnej społeczności. Burmistrz Luis Viejo zaapelował więc do odwiedzających, by rozważali przyjazd w tygodniu, a nie w weekendy. – W minioną sobotę wioska była całkowicie przeciążona. To był dla mnie trudny moment. (...) Dzięki lawendzie mamy bogatą ofertę turystyczną, kulturalną i artystyczną. Ale moja rada jest taka: przyjeżdżajcie od poniedziałku do czwartku, proszę! Weekendy są dla nas najtrudniejsze ze względu na ogromny napływ ludzi – powiedział Viejo w rozmowie z hiszpańskim dziennikiem „ABC”. Brih…

lawend-6f4b3c2.jpg
width: 4968
height: 3344

Hiszpanię czeka astronomiczna fiesta. Kraj przygotowuje się do trzech zaćmień Słońca
type: item
date: 2025-08-01T06:00:25.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: hiszpania
subject: wakacje w hiszpanii
subject: zaćmienie słońca
description: Najbliższe trzy lata to prawdziwa gratka dla miłośników astronomii, którzy mieszkają w Hiszpanii lub się do niej wybierają. Z jej obszaru będzie można obserwować aż trzy zaćmienia Słońca, w tym dwa całkowite. Kraj szykuje się na przyjęcie większego niż zwykle najazdu turystów.
encoded: Spis treści: „Tercet zaćmień” w Hiszpanii to historyczne wydarzenie Zaćmienia Słońca przyciągają ludzi z całego świata Coś takiego zdarza się bardzo rzadko: jeden kraj w ciągu trzech lat doświadczy aż dwóch całkowitych zaćmień Słońca. Hiszpania może mówić o wyjątkowym szczęściu. Już jest jednym z najpopularniejszych turystycznie krajów świata, a w najbliższym czasie spodziewa się prawdziwego najazdu związanego z zaćmieniami. Do tego stopnia, że rząd powołał specjalną komisję w tej sprawie. „Tercet zaćmień” w Hiszpanii to historyczne wydarzenie Rząd Hiszpanii przyjął decyzję o powołaniu międzyresortowej komisji ds. koordynacji działań związanych z nadchodzącymi zaćmieniami Słońca w latach 2026, 2027 i 2028. Ciało, które zostanie ukonstytuowane przez aż 14 ministerstw, ma zagwarantować bezpieczeństwo publiczne podczas tych wydarzeń astronomicznych. Głównym celem jest przygotowanie kraju na wzmożony ruch turystyczny oraz wyzwania organizacyjne. Zgodnie z informacją podaną przez hiszpańskie ministerstwo nauki chodzi o trzy zaćmienia: dwa całkowite – 12 sierpnia 2026 r. oraz 2 sierpnia 2027 r., a także częściowe – 26 stycznia 2028 r. Hiszpański rząd określa tę serię jako „tercet zaćmień”, wyjątkowy pod względem astronomicznym, który wzbudzi gigantyczne zainteresowanie społeczne i naukowe. Ministerstwo wskazuje, że od 1905 roku nie było możliwości obserwowania całkowitego zaćmienia Słońca na Półwyspie Iberyjskim, a Hiszpania będzie jedynym zamieszkanym terytorium, z którego zaćmienie w 2026 r. będzie widoczne w pełni. Rząd podkreśla konieczność odpowiedniego przygotowania służb oraz instytucji publicznych na przyjęcie setek tysięcy, a może i milionów osób, które będą chciały obserwować to rzadkie zjawisko. Zadaniem nowo powołanej komisji będzie m.in. opracowanie procedur dotyczących bezpieczeństwa, logistyki, transportu oraz świadczeń medycznych w rejonach obserwacyjnych. W Polsce zjawiska te będzie można oglądać jedynie jako zaćmienia częściowe. Zaćmienia Słońca przyciąg…

GettyImages-2141955491-f995158.jpg
width: 3600
height: 2340

Ranking najbardziej rozrywkowych państw na świecie. Turyści nie mieli wątpliwości
type: item
date: 2025-07-27T10:16:22.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: brazylia
subject: hiszpania
subject: imprezy
subject: rozrywka
subject: tajlandia
subject: włochy
description: Wraz ze zmianą oczekiwań podróżnych zmienia się definicja turystycznej atrakcyjności. Gdy priorytetem staje się swoboda i autentyczność, rośnie znaczenie miejsc oferujących coś więcej niż zabytki. Najnowszy ranking pokazuje kraje najlepiej odpowiadające na oczekiwania tych, którzy szukają doznań i emocji.
encoded: Spis treści: Gdzie najlepiej się bawić? Hiszpania na pierwszym miejscu Najlepsze kraje dla spragnionych rozrywki Dla wielu podróżowanie to okazja do poznawania historii i odkrywania nowych miejsc. Dla innych – przede wszystkim poszukiwanie atmosfery swobody i rozrywki. To właśnie z myślą o tej drugiej grupie powstał ranking państw, w których zabawa staje się częścią tożsamości narodowej. US News, czyli autor prestiżowego zestawienia „Best Countries”, opracował listę najbardziej rozrywkowych krajów świata, bazując na opiniach około 17 tysięcy respondentów, w tym liderów biznesu, osób z wyższym wykształceniem i obywateli z różnych części globu. Gdzie według nich rozrywka osiąga najwyższy poziom? Gdzie najlepiej się bawić? Hiszpania na pierwszym miejscu Hiszpania znalazła się na pierwszym miejscu w rankingu krajów najbardziej kojarzonych z rozrywką. Od lat postrzegana jest jako kierunek, w którym turystyka łączy się z żywiołowością, otwartością i intensywnym stylem życia. To tu organizowany jest m.in. festiwal La Tomatina w Buñol – wydarzenie, podczas którego ponad 20 tysięcy uczestników obrzuca się 150 tonami dojrzałych pomidorów. Z perspektywy zagranicznych turystów to niecodzienny przykład lokalnej tradycji, która stała się częścią globalnej kultury masowej. Co więcej, miejsca takie jak Madryt, Barcelona czy Ibiza są uznanymi ośrodkami nocnego życia, kultury klubowej i festiwali, które przyciągają setki tysięcy zagranicznych gości rocznie. Rozrywka w Hiszpanii nie ogranicza się jednak do imprez, lecz przejawia się również w sposobie spędzania wolnego czasu, modelu życia społecznego i dostępnej infrastrukturze. Dzięki temu Hiszpania zajęła również wysokie pozycje w kategoriach „przygoda” oraz „wpływ kulturowy”, co wskazuje na szerokie spektrum doświadczeń dostępnych dla podróżnych. Popularność ma jednak swoją cenę. Rosnąca liczba odwiedzających prowadzi do napięć społecznych, szczególnie w regionach najbardziej obciążonych ruchem turystycznym. W Barcelonie i na Major…

brazylia-c945acb.jpg
width: 6000
height: 4000

Makabryczne odkrycie w Hiszpanii: przodkowie człowieka jedli małe dzieci
type: item
date: 2025-07-25T11:50:10.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Historia
subject: archeologia
subject: człowiek
subject: hiszpania
subject: kanibalizm
subject: prehistoria
description: Na kości należącej do kilkuletniego dziecka sprzed 850 tys. lat znaleziono wyraźne ślady nacięć. Odkrycie sugeruje, że padło ofiarą kanibalizmu wśród ówczesnych przodków człowieka - Homo antecessor.
encoded: Spis treści Kość dziecka z makabrycznymi śladami Kanibalizm w jaskinii Gran Dolina Kim był Homo antecesor? Kość odkryto w jaskini Gran Dolina, na stanowisku archeologicznym Atapuerca w północnej Hiszpanii. To nie pierwszy ślad kanibalizmu odkryty na tym stanowisku, ale z pewnością najbardziej szokujący. Kość dziecka z makabrycznymi śladami Na kręgu szyjnym, należącym do dziecka w wieku od 2 do 5 lat, znaleziono wyraźne ślady nacięć ostrym narzędziem, takie same jak na kościach upolowanych zwierząt. Sugerują celowe oddzielenie głowy od ciała i obróbkę jak każdej innej ofiary. Badacze uznali, że dziecko zostało potraktowane nie jako wyjątkowy przypadek, ale zgodnie z powszechną wówczas praktyką. Odkrycie to jest częścią większej serii znalezisk, podczas których natrafiono na szczątki 10 osobników z gatunku Homo antecessor — archaicznego krewnego człowieka, który żył w Europie i wyginął około 770 tys. lat temu. Kanibalizm w jaskinii Gran Dolina Ślady na kościach — cięcia, złamania oraz odciski ludzkich zębów — są jednoznacznymi dowodami kanibalizmu. Około 30% wszystkich ludzkich kości znalezionych w jaskini nosi takie ślady, co wskazuje na powszechność tego zachowania w tym miejscu i grupie. Fakt, że praktyki te dotyczyły także dzieci, podkreśla bezwzględność ówczesnych hominidów względem swoich pobratymców. Zdaniem badaczy, kanibalizm w Gran Dolina w Hiszpanii nie był jednorazowym zdarzeniem, lecz trwałą strategią przetrwania. Wskazują oni, że takie postępowanie mogło pełnić zarówno funkcję żywieniową, jak i społeczną lub terytorialną — być może zjadanie zmarłych (lub zabijanych) członków grupy służyło jako forma kontroli nad populacją lub ochrony zasobów. Kość dziecka datowana jest na okres między 850 tys. a 780 tys. lat temu, co czyni ją najstarszym znanym dowodem kanibalizmu w Europie. Wprawdzie wcześniejsze ślady nacięć na kościach homininów odkryto w Kenii (1,45 mln lat temu), ale w tamtym przypadku nie ma pewności, czy powstały w wyniku praktyk kanibalistycznych…

decapitation-of-child-atapuerca-2-6b584eb.jpg
width: 1100
height: 733

Nie tylko imprezy na plaży – zabytki, plaże i ukryte skarby Lloret de Mar
type: item
date: 2025-07-25T07:36:05.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: hiszpania
subject: katalonia
subject: Travel
description: Lloret de Mar to nie tylko imprezowy kurort – to także zabytki, malownicze ogrody i lokalna kuchnia, która zostaje w pamięci na długo. Jeśli zastanawiasz się, czy warto tu przyjechać, mamy dla ciebie konkrety.
encoded: Spis treści: Co wyróżnia Lloret de Mar na tle innych kurortów w Hiszpanii? Najciekawsze atrakcje Lloret de Mar – nie tylko plaże i kluby Czy Lloret de Mar jest drogie? Sprawdź ceny, które mogą cię zaskoczyć Co zjeść w Lloret de Mar? Te katalońskie smaki zapadają w pamięć Zaskakujące ciekawostki o Lloret de Mar, których nie znajdziesz w przewodnikach Lloret de Mar to jedno z tych miejsc, które zyskało reputację imprezowej stolicy Costa Brava, ale prawdziwe oblicze kurortu jest znacznie bardziej różnorodne. Położone w Katalonii, miasto kusi nie tylko słońcem i plażami, ale też niezwykłą przyrodą, bogatą historią i smaczną kuchnią. Sprawdź z nami, jakie atrakcje czekają tu na rodziny, ile zapłacisz za tapas czy rejs wzdłuż klifowego wybrzeża oraz które lokalne przysmaki warto spróbować. Jeśli szukasz miejsca na wakacje, które łączy klimat śródziemnomorskiego wypoczynku z lokalnym kolorytem – dobrze trafiłeś. Co wyróżnia Lloret de Mar na tle innych kurortów w Hiszpanii? Lloret de Mar to hiszpańskie miasto położone na wybrzeżu w prowincji Girona. Miasto znajduje się na terenie Katalonii, dlatego kultura, kuchnia i język różnią się tutaj od tych znanych z centralnej lub południowej części Hiszpanii. Miejscowość ma bezpośredni dostęp do Morza Śródziemnego, co sprawia, że przyciąga wieloma złotymi plażami i rozwiniętą infrastrukturą turystyczną. Lloret de Mar leży w regionie geograficznym określanym mianem Costa Brava. To malownicze wybrzeże o klifowym charakterze wyróżnia się stromymi skałami opadającymi do morza, co tworzy spektakularne widoki i romantyczny klimat. Costa Brava jest jednym z najpopularniejszych kierunków wakacyjnych w Hiszpanii, chętnie odwiedzanym przez turystów z całego świata. Najciekawsze atrakcje Lloret de Mar – nie tylko plaże i kluby Lloret de Mar słynie głównie ze złotych plaż, lazurowej wody i tętniącego nocnego życia, ale to miasto ma znacznie więcej do zaoferowania – także dla rodzin z dziećmi i miłośników historii. Warto zobaczyć gotycki kośció…

lloret-de-mar-GettyImages-1413301921-334ab98.jpg
width: 2119
height: 1415

Surrealistyczna plaża w Europie hitem sieci. Ma piasek przypominający popcorn
type: item
date: 2025-07-22T13:40:42.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: hiszpania
subject: plaże
subject: plaże w hiszpanii
subject: wyspy
subject: wyspy kanaryjskie
description: Popcorn Beach przyciąga turystów z całego świata i cieszy się popularnością w mediach społecznościowych. Ten wyjątkowy obiekt geologiczny stanowi jednocześnie przypomnienie, jak łatwo ingerencja człowieka może zakłócić funkcjonowanie wrażliwego ekosystemu.
encoded: Spis treści: „Popcornowa plaża” na jednej z Wysp Kanaryjskich Rodolity, czyli co naprawdę tworzy „popcornowy piasek”? Czy najpiękniejsze są plaże o piasku białym, czarnym, a może różowym? To pytanie od lat dzieli miłośników nadmorskiego wypoczynku. Niewielu jednak wie, że na świecie istnieją wybrzeża jeszcze bardziej osobliwe, których wygląd nie przypomina klasycznych obrazów z folderów turystycznych. Otóż na północy jednej z hiszpańskich wysp znajduje się plaża, która przypomina raczej salę kinową niż nadmorski krajobraz. Playa del Bajo de la Burra pokryta jest bowiem strukturą do złudzenia przypominającą popcorn. Ten niezwykły fenomen geologiczny stał się nie tylko internetową sensacją, lecz także przedmiotem badań naukowych oraz symbolem potrzeby ochrony wrażliwych, narażonych na eksploatację środowisk przyrodniczych. „Popcornowa plaża” na jednej z Wysp Kanaryjskich Playa del Bajo de la Burra, znana szerzej jako Popcorn Beach, leży na północnym wybrzeżu Fuerteventury – drugiej pod względem wielkości wyspy archipelagu Wysp Kanaryjskich. Choć jej oficjalna nazwa, tłumaczona jako „plaża oślego podbrzusza”, nie oddaje jej rzeczywistego charakteru, miejsce to zyskało międzynarodową rozpoznawalność dzięki nietypowemu ukształtowaniu terenu. Nie kolor, lecz struktura podłoża sprawia, że ta plaża nie przypomina żadnej innej. Białe, porowate formacje nie są fragmentami koralowców ani klasycznymi odłamkami skał. To martwe rodolity, czyli wapienne struktury powstające z czerwonych alg, które przez dziesiątki lat kształtują się pod wpływem naturalnych procesów biologicznych i geologicznych. Jak tłumaczy Canary Islands Tourism, słońce, fale i erozja nadają im owalne, nieregularne formy. Ich jasna barwa i kształt przywodzą na myśl prażoną kukurydzę, co tłumaczy ich ogromną popularność w mediach społecznościowych. Choć ta plaża przyciąga tysiące odwiedzających, nie należy do miejsc typowo rekreacyjnych. Wody wzdłuż wybrzeża bywają wzburzone, a brak infrastruktury – w tym leżaków…

Projekt-bez-nazwy-7-a16ec60.jpg
width: 4378
height: 2916

Najdziwniejsze zakazy dla turystów w 2025 roku. Tak Europa broni się przed tłumami
type: item
date: 2025-07-20T07:15:17.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Porady
subject: Traveler
subject: barcelona
subject: europa
subject: hiszpania
subject: londyn
subject: turystyka
subject: włochy
description: Zakaz klapek na szlakach, mandaty za siadanie na murku, selfie tylko w wyznaczonej strefie – europejskie miasta mówią „dość” masowej turystyce. W 2025 roku wiele wprowadzanych ograniczeń przestaje budzić zdziwienie, stopniowo stając się standardem.
encoded: Spis treści: Czarne elewacje jako protest wobec nadmiaru turystów w Notting Hill Kontrole obuwia na szlakach turystycznych w Cinque Terre Strefa selfie przy Sagrada Familia w Barcelonie Benidorm i ograniczenia w korzystaniu z pojazdów elektrycznych Nowe przepisy dla zachowania porządku i spokoju w Portofino Lato 2024 roku okazało się przełomowe dla wielu europejskich miejscowości turystycznych. Gwałtowny wzrost liczby odwiedzających sprawił, że turystyka – dotąd postrzegana jako motor wzrostu gospodarczego i źródło lokalnych dochodów – zaczęła być traktowana jako coraz poważniejsze obciążenie. W 2025 roku, mimo licznych apeli o wdrażanie zasad turystyki zrównoważonej, nie widać sygnałów, które wskazywałyby na osłabienie tego trendu. W odpowiedzi wiele miast i regionów decyduje się na konkretne działania, mające na celu ograniczenie negatywnego wpływu ruchu turystycznego na lokalne społeczności i infrastrukturę. Część wdrożonych działań miało przewidywalny charakter. Wprowadzono bowiem m.in. ograniczenia liczby odwiedzających, redukcję ruchu statków wycieczkowych czy podniesienie podatków turystycznych. Inne natomiast zyskały rozgłos ze względu na swoją nietypową formę, stając się jednocześnie wyrazem narastającej frustracji mieszkańców. Czarne elewacje jako protest wobec nadmiaru turystów w Notting Hill Notting Hill, niegdyś spokojna dzielnica zachodniego Londynu, zyskała światową rozpoznawalność, dzięki filmowi z 1999 roku z Julią Roberts i Hugh Grantem w rolach głównych. Od lat barwne fasady domów przyciągały tysiące turystów, szukających idealnego kadru do publikacji w mediach społecznościowych. Z czasem liczba odwiedzających przekroczyła jednak zdolność dzielnicy do przyjęcia tak intensywnego ruchu turystycznego. Mieszkańcy skarżyli się na hałas, zaśmiecanie ulic oraz brak poszanowania prywatności.– Zdarzały się przypadki, w których osoby pozujące do zdjęć próbowały wejść do prywatnych domów, mówiąc, że zależy im na idealnym ujęciu – relacjonowała jedna z mieszk…

zakazy-ea44778.jpg
width: 6072
height: 4080