National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-12-12T12:14:08.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Rzymianie również tworzyli gipsowe odlewy ciał zmarłych. Tak wyglądał ten rytuał
items: Archeolodzy odkryli ćwierć tysiąca figurek w starożytnym grobowcu. Miały „pracować” w zaświatach
items: Archeolodzy odkryli wielki grobowiec. Wygląda jak kamienny krąg, ale czegoś w nim brakuje
items: Sprzeczne informacje z Egiptu. Czy słynnemu grobowcowi Tutanchamona grozi zawalenie?
items: Tak wygląda miejsce spoczynku faraona Amenhotepa III. Niewielu miało okazję je zobaczyć
items: Grobowce zagadkowych Etrusków w cyfrowej bazie. Każdy może do nich teraz „wejść”
items: Na Kujawach odkryto zbiorowy pochówek. Zmarli wyglądali, jakby się obejmowali
items: Włoscy archeolodzy trafili na nienaruszony grobowiec – ślady zaginionej cywilizacji sprzed 2,6 tys. lat
items: Szklana trumna w poznańskim kościele. Niezwykłe odkrycie sprzed 150 lat
items: Niezwykłe odkrycie w Wielkopolsce – „polskie piramidy” starsze od egipskich
items: Ten grobowiec Etrusków jest jak kapsuła czasu. Był prawie nietknięty
items: Największy grobowiec Irlandii i nowa hipoteza. Do kogo należały rozczłonkowane szczątki?
items: Dziesiątki urn z epoki brązu. Odnaleziono je w północnych Niemczech
items: Zagadka doskonale zachowanej mumii księdza rozwiązana. Wiemy, czym ją wypełniono
items: Mumia sprzed 5 tys. lat i niezwykły sekret kobiety z Peru: dziób tukana i słodkie ziemniaki
items: To w nim spoczywał faraon. Polscy archeolodzy odkryli fragmenty sarkofagu
items: Zaskakujące odkrycie w Egipcie. Znaleziono grobowiec nieznanego wcześniej faraona
items: Odkrycie na miarę grobowca Tutanchamona. Prawdziwa sensacja w Egipcie
items: Nekropolia jeszcze sprzed czasów rzymskich. Odkryto ją w Trydencie
items: To są najstarsze ozdoby z metalu wykonane na terenach Polski. Mają 2500 lat
items: Polacy zrekonstruowali egipski grobowiec. Jego lokalizacja przepadła bez wieści
items: Ponad ćwierć miliona paciorków w grobie sprzed 5 tys. lat. Niezwykłe odkrycie
items: Grób Napoleona imponuje monumentalnością. „Mały Kapral” spoczął w miejscu godnym królów
items: Gdzie znajduje się grobowiec Aleksandra Wielkiego? Bliżej niż wiele osób myśli
items: Wiadomo, kogo pochowano w spektakularnych grobowcach sprzed 1500 lat. Śmiała teoria badaczki

Rzymianie również tworzyli gipsowe odlewy ciał zmarłych. Tak wyglądał ten rytuał
type: item
date: 2025-12-12T12:13:32.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: grobowce
subject: obyczaje
subject: starożytny rzym
description: Najnowsze odkrycie archeologów ujawnia nieznane dotąd praktyki gipsowania zmarłych przed pochówkiem. Ślady tego rytuału znaleziono w rzymskim grobowcu w Wielkiej Brytanii.
encoded: Zespół naukowców z brytyjskiego Uniwersytetu w Yorku prowadził badania archeologiczne w ramach projektu „Widząc umarłych” („Seeing the Dead”). Uczeni postanowili przeanalizować rzymskie groby z hrabstwa Yorkshire. Już w przeszłości zauważono, że wśród szczątków znajdował się gips. Jednak jeden pochówek szczególnie zainteresował badaczy, a który odkryto w latach 70. XIX wieku. Nietypowa praktyka w cesarstwie rzymskim Był to kamienny sarkofag, który nigdy wcześniej nie był dobrze zbadany. Badacze odkryli w nim rzecz zaskakującą, która może rzucić nowe światło na metody pochówków w czasach cesarstwa. – Kiedy podnieśliśmy pokrywę sarkofagu i rozpoczęliśmy czyszczenie oraz skanowanie 3D, odkryliśmy odcisk dłoni z palcami na fragmencie gipsu. Byliśmy zdumieni – powiedziała Live Science Maureen Carroll, archeolożka i historyczka Rzymu z Uniwersytetu w Yorku. – Nigdy wcześniej nie widziano tych śladów, ani nikt nigdy nie zdjął obudowy sarkofagu – podkreśla uczona. Według Carroll odkrycie sugeruje, że gips ktoś celowo rozprowadzał ręcznie po szczątkach. Grobowiec ten ma ok. 1800 lat, czyli pochodzi z czasów, gdy Brytania była rzymską prowincją. Odkrycie sugeruje, że ludzie, którzy przygotowywali ciała do pochówku tworzyli masę gipsową i następnie pokrywali nią zwłoki. – Obecność odcisków palców w tej masie oznacza jednak, że mieszanka gipsowa była prawdopodobnie miękką pastą, którą ktoś wygładził na ciele w trumnie. Gips został rozprowadzony bardzo blisko krawędzi trumny, więc odciski palców nie były widoczne gołym okiem – twierdzi Carroll. Relacje Rzymian ze zmarłymi Zespół brytyjskich badaczy uważa, że ślady dłoni w gipsie mogą sugerować bardzo bliskie i osobiste relacje Rzymian ze zmarłymi. – Odciski te są uderzającym śladem ludzkiej aktywności, który nie zachowałby się, gdyby nie zaprawa gipsowa – dodaje Carroll. Co ciekawe, według naukowców ich odkrycie może być dodatkową wskazówką, która ujawni, kto pochował zmarłego. Czy była to osoba obca, np. zawodowy grabarz, czy c…

gips-na-zwlokach-1-0063641.jpg
width: 1200
height: 651

Archeolodzy odkryli ćwierć tysiąca figurek w starożytnym grobowcu. Miały „pracować” w zaświatach
type: item
date: 2025-11-24T12:19:26.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: faraoni
subject: grobowce
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytny egipt
description: Blisko ćwierć tysiąca figurek odkryli archeolodzy obok zagadkowego sarkofagu sprzed prawie 3 tysięcy lat. Czy należał do zapomnianego faraona? Do znaleziska doszło w egipskim Tanis w Delcie Nilu. To tam filmowy Indiana Jones miał znaleźć Arkę Przymierza.
encoded: Starożytny Egipt uznawany jest za jedną z pierwszych zaawansowanych cywilizacji. 5 tysięcy lat temu powstało tam silnie scentralizowane państwo. Na jego czele stali potężni faraonowie, którzy władali tym krajem przez kilka tysięcy lat. Najnowsze znalezisko archeologiczne z Egiptu związane jest z jego dość późnym okresem – początkiem I tysiąclecia p.n.e. i władaniem obcych, libijskich królów. Grób pełen sług Francuska misja archeologiczna na stanowisku archeologicznym San El-Hagar, czyli w starożytnym Tanis odkryła 225 figurek uszebti. Uszebti to wyjątkowe wyposażenie grobowców. Były to niewielkie figurki wykonane w formie mumii. W języku egipskim słowo szabti oznacza „odpowiadający”. Ale na co? Wygląda, że na prośby boga śmierci Ozyrysa, by ożyć w zaświatach. I tam pracować na rzecz zmarłego, w którego grobowcu został umieszczony. W niektórych grobach uszebti były tylko pojedyncze, ale gdy zmarły był bogaty – mógł sobie pozwolić na ich większą liczbę. Nowe odkrycie w Tanis związane jest z grobowcem faraona Szeszonka III z XXII dynastii. Dlatego ich wielka liczba nie powinna dziwić – zarówno za życia, jak i w zaświatach na rzecz władcy miało pracować wiele osób. Zagadkowy sarkofag Znaleziska dokonała misja kierowana przez prof. Frédérica Payraudeau z Sorbonne Université. Figurki towarzyszyły leżącemu w warstwach mułu, nieozdobionemu granitowemu sarkofagowi. Archeolodzy głowili się, do kogo należał. Dzięki znalezieniu uszebti wyjaśniło się to, bo figurki są inskrybowane. Sprawa jest jednak dość zagmatwana, bo uszebti odkryto w północnej komorze grobowca króla Osorkona II – jednego z wcześniejszych faraonów. – Nie ma pewności, czy król [Szeszonk III – przyp. red.] został pochowany bezpośrednio w grobowcu Osorkona II, czy też jego wyposażenie grobowe zostało tam przeniesione. Wciąż mamy wiele do odkrycia – powiedział prof. Payraudeau. To tym bardziej ciekawe, bo już kilka dekad temu archeolodzy zidentyfikowali grób Szeszonka III w innym miejscu w Tanis. Kolejny etap pra…

tanis-935f5f3.jpg
width: 2138
height: 1425

Archeolodzy odkryli wielki grobowiec. Wygląda jak kamienny krąg, ale czegoś w nim brakuje
type: item
date: 2025-10-24T08:02:16.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: bawaria
subject: cesarstwo rzymskie
subject: grobowce
subject: niemcy
description: Wygląda na kamienny krąg. Ale tak naprawdę są to fundamenty grobowca sprzed 2 tysięcy lat. Grobowca nietypowego, bo nigdy w nim nie pochowano zmarłego. Na taką niezwykłą konstrukcję natknęli się archeolodzy w Bawarii.
encoded: Po usłyszeniu słów: „kamienny krąg” staje nam przed oczami na przykład słynny megalit Stonehenge w Wielkie Brytanii czy mniejsze i zdecydowanie późniejsze konstrukcje z polskiego Pomorza w Odrach czy w Węsiorach. Budowle na planie okręgu powstawały w różnych miejscach i odległych od siebie miejscach. Nie zawsze ich funkcja jest identyczna. Na zarysy budowli w takim kształcie natknęli się budowlańcy w Wolkertshofen w niemieckiej Bawarii. Do pracy przystąpili od razu archeolodzy. I orzekli: to coś wyjątkowego. Rzymski kurhan sprzed 2 tysięcy lat Średnica tej budowli wynosiła aż 12 m. Teraz na powierzchni widać tylko porządną, murowaną ścianę o okrągłym planie. Zatem ten „kamienny krąg” bardziej przypomina fundament np. wieży niż pradziejowe megality. Przylegała do niego niewielka, kwadratowa dobudówka. Czym była ta budowla? Eksperci sądzą, że jest to pozostałość po rzymskim kurhanie. Z rzymskiej prowincji Recja są one prawie nieznane. Recja zajmowała w starożytności dzisiejsze południowe Niemcy (w tym Bawarię), Szwajcarię i Tyrol. Była to jedna z części wielkiego Cesarstwa Rzymskiego. Funkcję zdradza kontekst W pobliżu zagadkowego fundamentu archeolodzy znaleźli kilka pozostałości z czasów rzymskich. Obok przebiegała droga z tych czasów. Niedaleko też położona była willa rzymska. Jednak również kształt i staranne połączenie obrobionych kamieni kręgu każą sądzić, że jest to kurhan z czasów rzymskich. – Nie spodziewaliśmy się odkrycia monumentu grobowego tej wielkości i z tego okresu. Kopiec (tumulus) znajdował się bezpośrednio przy ważnej rzymskiej osi komunikacyjnej – wyjaśnia mówi prof. Mathias Pfeil, konserwator generalny Bawarskiego Urzędu Ochrony Zabytków (Bayerisches Landesamt für Denkmalpflege). Według niego ta budowla była miejscem pamięci ważnej osobistości w czasach rzymskich. W okolicy kurhanu archeolodzy natknęli się też na setki zabytków z wcześniejszych okresów – miejsce to ma długą historię osadnictwa. Z okolicy znane są pozostałości z neolitu, epoki brą…

arbeitsfoto3-9f5d0d2.jpg
width: 6000
height: 4000

Sprzeczne informacje z Egiptu. Czy słynnemu grobowcowi Tutanchamona grozi zawalenie?
type: item
date: 2025-10-22T13:30:09.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: faraon tutanchamon
subject: grobowce
subject: starożytny egipt
description: Słynnemu miejscu pochówku faraona Tutanchamona w Dolinie Królów grozi zawalenie. Niezbędna jest jego renowacja i wzmocnienie – wynika z badań naukowych. Tymczasem egipskie władze uspokajają: grobowiec jest stale monitorowany i znajduje się w dobrym stanie.
encoded: Grobowiec Tutanchamona jest, obok piramidy Cheopsa czy świątyni w Abu Simbel, jednym z najsłynniejszych zabytków faraońskiego Egiptu. Zbiorową wyobraźnię rozpala niezwykła historia odkrycia tego zabytku przez archeologa Howarda Cartera w listopadzie 1922 roku. Grobowiec należał co prawda do mało znanego króla, który władał wyjątkowo krótko, jednak miejsce jego ostatniego spoczynku było niemal nietknięte przez rabusiów. W środku znajdowały się setki bezcennych zabytków. Grobowiec na wieczność? Grobowiec Tutanchamona znajduje się w Dolinie Królów. Jest to miejsce, gdzie kilka tysięcy lat temu wykuto grobowce dla kilkudziesięciu faraonów egipskich. Znajdują się one pod ziemią i nie są widoczne tak jak wcześniejsze piramidy. Być może grobowce zaczęto wykuwać w skalnym podłożu, żeby nie rzucały się w oczy i nie kusiły rabusiów. Dzięki temu zmumifikowane ciała władców miały zachować się na wieczność. Niestety większość grobowców wyrabowano już w starożytności. A teraz na horyzoncie pojawiło się kolejne zagrożenie – brak stabilności geologicznej. Czy grobowiec Tutanchamona się wali? Egipski badacz, prof. Sayed Hemeda – szef Wydziału Konserwacji Architektury Uniwersytetu Kairskiego w Egipcie – opublikował w tym roku na łamach „npj Heritage Science” alarmujący artykuł. Wynika z niego, że stan grobowca Tutanchamona jest niepokojący. Do analiz wykorzystał m.in. trójwymiarowe modelowanie numeryczne, czyli jedno z nowoczesnych narzędzi cyfrowej archeologii. „Obecność poważnych pęknięć w stropach przedsionka i komory grobowej wokół głównego uskoku umożliwia przesiąkanie wody deszczowej, zagrażając integralności strukturalnej grobowca i jego wewnętrznym malowidłom ściennym” – pisze prof. Hemeda. W jego ocenie grobowiec Tutanchamona jest jednym z najgorzej zachowanych w Dolinie Królów. Do jego złego stanu przyczyniają się również tzw. powodzie błyskawiczne. Ekspert wskazuje, że problemem jest skała, w której wydrążono grobowiec, a mianowicie łupek, który nie jest zbyt wytrzymały. I…

shutterstock2254051655-e0c2583.jpg
width: 8256
height: 5504

Tak wygląda miejsce spoczynku faraona Amenhotepa III. Niewielu miało okazję je zobaczyć
type: item
date: 2025-10-06T08:23:03.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: Traveler
subject: archeologia
subject: dolina królów
subject: faraoni
subject: grobowce
subject: turystyka
subject: zwiedzanie
description: Po niemal dwóch dekadach konserwacji znów można zobaczyć wnętrze grobowca faraona Amenhotepa III. Miejsce zachwyca kunsztem wykonania i wspaniałymi płaskorzeźbami ukazującymi egipskie zaświaty. Ale gdy wejdziesz do środka, nie znajdziesz tego, czego najbardziej byś się spodziewał. Gdzie podziała się mumia?
encoded: Egipska Dolina Królów jest miejscem owianym tajemnicą. To tutaj spoczęło w skalnych grobowcach kilkudziesięciu władców tej starożytnej cywilizacji. Pierwsze groby wykuto w połowie II tysiąclecia p.n.e. Po raz pierwszy władców Egiptu pochowano nie w piramidach, ale ich ciała ukryto wśród skalnych rozpadlin. Liczono, że w ten sposób nie padną ofiarą rabusiów. Było to jednak mylne założenie, bo większość z nich spustoszono i to już w starożytności. Perła Doliny Królów – znów dostępna Na początku października władze egipskie poinformowały o ponownym otwarciu jednego z największych grobowców Doliny Królów. Należał do faraona Amenhotepa III (1390-1352 lat p.n.e.). Przez blisko dwie dekady we wnętrzu tego zabytki pracowali konserwatorzy, których działania wspierał rząd Japonii i UNESCO. Na bezcennych malowidłach od lat pojawiają się wysięki soli, które je niszczą. Poza tym w XIX wieku wandale wycięli ze ścian część z dekoracji i kilka z nich, ukazujących twarze, znajduje się dziś w Luwrze. Dlaczego warto zobaczyć ten grobowiec? Po pierwsze, grobowiec składa się z wielu pomieszczeń, do których wiedzie korytarz zagłębiający się kilkadziesiąt metrów w głąb skał. Wejście do niego można przyrównać z eksploracją piramid i jest wymagające fizycznie. Główną dekorację w komorze grobowej stanowią sceny i teksty z Księgi Amduat („Księga tego, co jest w Zaświatach”). Opisuje ona jak wygląda świat umarłych i jak należy po nim nawigować. To najważniejsza egipska „księga” grobowa. View oEmbed on the source website W różnych częściach grobowca znajdują się przedstawienia samego Amenhotepa III w towarzystwie różnych egipskich bóstw. Te płaskorzeźby uznaje się ze ukoronowanie egipskiej sztuki. Dzieje grobowca Amenhotepa III Grobowiec po raz pierwszy zmapowali i opisali naukowcy działający w ramach napoleońskiej ekspedycji do Egiptu w 1799 roku. Od tego czasu był celem prac wielu naukowców. Wśród jego badaczy był nawet Howard Carter, który odkrył nieopodal słynny grobowiec Tutanchamona. Co c…

shutterstock1036871266-0c3f470.jpg
width: 3008
height: 2000

Grobowce zagadkowych Etrusków w cyfrowej bazie. Każdy może do nich teraz „wejść”
type: item
date: 2025-09-19T12:38:09.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: etruskowie
subject: grobowce
subject: włochy
description: Blisko 300 skalnych grobowców należących do tajemniczych Etrusków trafiło do cyfrowej bazy. Teraz można je „odwiedzić” bez wychodzenia z domu. Dotarcie do wielu z nich wymaga czołgania się i przedzierania przez rumowiska. Jak wyglądają? Wystarczy kliknąć.
encoded: Etruskowie byli starożytnym ludem, który zamieszkiwał Etrurię, czyli dzisiejszą Toskanię, Umbrię i północne Lazio. Ich cywilizacja rozwijała się równolegle z kulturą starożytnej Grecji, a swoje największe wpływy osiągnęła w VII i VI wieku p.n.e. Później lud ten został podbity przez Rzymian. O wierzeniach Etrusków wiele mówią ich nieco dziś zapomniane grobowce skalne, zwane komorowymi. Grupa ekspertów pod kierunkiem prof. Jonathana Westina z Uniwersytet w Göteborgu postanowiła utworzyć ich cyfrową bazę danych. Jest dostępna dla wszystkich. Grobowce komorowe Etrusków Portal „Grobowce komorowe Etrusków” (Etruscan Chamber Tombs) gromadzi wcześniejsze dane uzyskane w czasie badań Instytutu Szwedzkiego w Rzymie i łączy je z nową dokumentacją cyfrową. Wykonano ją specjalnie na potrzeby cyfrowej bazy danych. – Nigdy nie jesteśmy pierwszymi, którzy odwiedzają te miejsca – były użytkowane przez pasterzy i rolników, a archeologowie dokumentowali je od ponad stu lat. Czasami jednak odnosimy wrażenie, że czas się zatrzymał, a my zakłócamy trwałą ciszę – komentuje prof. Jonathan Westin. Westin sam przeciskał się przez wąskie otwory i czołgał się ciemnymi korytarzami starożytnych grobowców, aby udokumentować kilka z nich wokół San Giovenale we Włoszech. Grobowce te są często trudno dostępne. Znajdują się z dala od dróg publicznych. Ich stan zachowania też bywa różny. By do nich wejść, trzeba przedrzeć się przez zawalone korytarze i gęsty pył. Zdjęcia i skany 3D Jak wyjaśnia prof. Westin, dawne narzędzia używane przez archeologów, takie jak pion, miarki czy notatniki, są używane teraz razem z zaawansowanymi cyfrowymi technologiami: fotogrametrią, skanowaniem laserowym. A wszystkie dane trafiają do cyfrowych baz danych. Jedną z nich jest ta powstała w ramach GRIDH (Infrastruktura badawcza w zakresie nauk humanistycznych w Göteborgu), która dotyczy etruskich grobowców. – Przede wszystkim skany 3D pozwalają osobom, które nigdy nie miały okazji odwiedzić tych miejsc ani zejść do komór,…

etruskowie-4313abc.jpg
width: 1688
height: 1125

Na Kujawach odkryto zbiorowy pochówek. Zmarli wyglądali, jakby się obejmowali
type: item
date: 2025-08-29T11:20:17.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: grobowce
subject: Kujawsko-Pomorskie
subject: odkrycia archeologiczne
description: Archeolodzy z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie odnaleźli zbiorowy pochówek czterech osób z epoki mezolitu. Wstępne szacunki wskazują, że szczątki pochodzą sprzed prawie 9 tys. lat.
encoded: Podczas budowy gazociągu w gminie Inowrocław badacze z UKSW natrafili na zaskakujące stanowisko archeologiczne. W ziemi wykopano grób mężczyzny, kobiety i dwójki dzieci. To, co było nietypowe w pochówku, to sposób ułożenia zwłok. Zmarłych ułożono w taki sposób, jakby obejmowali się wzajemnie, a ich głowy zwrócone są ku sobie. Mezolityczny pochówek znaleziono na Kujawach Wstępne badania wykazały, że szczątki mogą pochodzić z mezolitu, czyli sprzed 8000–7000 lat p.n.e. – W grobie pochowano czworo zmarłych. Dorosłego mężczyznę i dorosłą kobietę, między którymi leży dziecko w wieku 7–8 lat. Po lewej stronie mężczyzny znajduje się zaś dziecko w wieku 3-4 lat – mówiła dr Justyna Marchewka-Długońska, archeolog z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Naukowcy podkreślają, że jeśli badanie datowaniem radiowęglowym potwierdzi, iż szczątki pochodzą z mezolitu, wówczas będziemy mieli do czynienia z pierwszym pochówkiem z tego okresu na ziemiach polskich. Archeolodzy twierdzą jednak, że na 90% ich wstępne szacunki są poprawne, a na tak stary pochówek wskazują trzy niezależne od siebie elementy. – Pierwszym z nich jest geologia stanowiska. Na Kujawach wśród gleb dominują czarnoziemy, które na tych ziemiach zaczęły formować się 7–8 tys. lat temu. Podczas eksploracji grobu nie natrafiliśmy jednak na czarnoziemy, które są powyżej tego stanowiska. Stąd wnioskujemy, że jama grobowa musiała być wykopana jeszcze przed ukształtowaniem się czarnoziemów – powiedział Piotr Alagierski, archeolog prowadzący badania na stanowisku. Prawdopodobnie najstarszy taki pochówek na ziemiach polskich Ponadto w dole znaleziono narzędzie krzemienne, które charakterystyczne są właśnie dla mezolitu. Było schowane pod czaszką dziecka. – To tzw. rdzeń, czyli odłupany fragment krzemienia dobrej jakości. Służył do produkcji ostrzy, noży, był to taki „multitool” epoki kamienia. Obecność tego narzędzia pod głową dziecka wskazuje, że nie dostało się tam później i nie mogło znaleźć się tam przypadkowo – wyja…

masowy-pochowek-48d7edf.jpg
width: 1729
height: 1152

Włoscy archeolodzy trafili na nienaruszony grobowiec – ślady zaginionej cywilizacji sprzed 2,6 tys. lat
type: item
date: 2025-07-25T08:30:00.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: etruskowie
subject: grobowce
subject: odkrycia archeologiczne
description: Etruski grobowiec odkryty w San Giuliano we Włoszech przetrwał nienaruszony przez 2600 lat. W jego wnętrzu archeolodzy znaleźli doskonale zachowane artefakty pogrzebowe oraz szczątki czterech osób. To jedno z najrzadszych i najważniejszych znalezisk związanych z cywilizacją Etrusków, która do dziś skrywa wiele tajemnic. Naukowcy podkreślają wyjątkową wartość tego odkrycia dla zrozumienia wierzeń, rytuałów i codziennego życia tego przedrzymskiego ludu.
encoded: Spis treści: Etruski grobowiec i tajemnicze pochodzenie cywilizacji Etrusków Nienaruszony etruski grobowiec odkryty w San Giuliano Upadek Etrusków – co doprowadziło do końca ich cywilizacji? Etruskowie to jeden z bardziej enigmatycznych i zarazem fascynujących ludów starożytnej Europy. To właśnie oni stworzyli pierwszą wysoko rozwiniętą cywilizację na Półwyspie Apenińskim i znacznie wcześniej niż Rzymianie zbudowali swoje imperium. Chociaż ich kultura wywarła ogromny wpływ na rozwój Rzymu, to sami Etruskowie wciąż pozostają dla historyków i archeologów wielką zagadką. Do dziś nie udało się w pełni zrozumieć ich języka, a kwestia pochodzenia wciąż budzi spory wśród badaczy. Etruski grobowiec i tajemnicze pochodzenie cywilizacji Etrusków Niejasności wynikają również z faktu, że cywilizacja etruska nie była jednolitym państwem, lecz federacją kilkunastu autonomicznych miast, z których każde miało własnego władcę. Mimo pewnej politycznej niezależności, miasta współpracowały ze sobą, szczególnie w kwestiach militarnych. Odkrycia archeologiczne wykazały także, że Etruskowie byli znakomitymi rzemieślnikami i metalurgami, korzystając z zasobów naturalnych Italii. Archeolodzy we Włoszech dokonali ostatnio kolejnego znaleziska, które rzuca nowe światło na historię Etrusków.Na stanowisku archeologicznym San Giuliano, ok. 70 kilometrów na północny zachód od Rzymu, odkryli grobowiec sprzed 2600 lat. Najbardziej zadziwiające było to, że przez ten czas nie padł w ręce rabusiów, co pozwoliło na zachowanie wszystkich artefaktów grobowych, które złożono wraz ze zmarłymi. Nienaruszony etruski grobowiec odkryty w San Giuliano Grobowiec został wykuty w skale i przypomina kamienny domek z jedną dużą izbą. Wewnątrz archeolodzy odkryli szczątki czterech osób, które spoczywały na kamiennych prostokątnych bryłach. Analiza wykazała, że były to dwie kobiety i dwaj mężczyźni. W pomieszczeniu znajdowało się ponad 100 różnych artefaktów, które stanowiły dary grobowe. To przede wszystkim naczynia …

etruski-grobowiec-de2ea32.png
width: 900
height: 600

Szklana trumna w poznańskim kościele. Niezwykłe odkrycie sprzed 150 lat
type: item
date: 2025-07-18T10:49:59.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: grobowce
subject: kościoły
subject: poznań
description: Zachowaną w świetnym stanie szklaną trumnę z XIX wieku odkryto w trakcie remontu kościoła św. Marcina w Poznaniu. – Mamy do czynienia z wyjątkowym odkryciem – uważa ekspert dr Emilian Prałat.
encoded: Spis treści: Szklana trumna proboszcza Znaczenie odkrycia Przyszłość niezwykłego znaleziska Pochówki pod posadzką kościołów to normalna sprawa. Wiele świątyń skrywa podziemia, w których na przestrzeni stuleci chowano ważne osobistości, w tym duchownych. Dlatego nowe odkrycie z kościoła św. Marcina w Poznaniu nie powinno być zaskoczeniem. Pod wieloma względami jednak jest. Szklana trumna proboszcza Do znaleziska doszło w lipcu w południowej części kościoła. W szklanej trumnie spoczywa ks. Maksymilian Kamieński, proboszcz parafii św. Marcina w Poznaniu w XIX w. Pochówek pochodzi z 1870 roku. Grobowiec zinwentaryzował badacz wielkopolskich krypt i podziemi, dr Emilian Prałat, który jest też społecznym opiekunem zabytków. – Z racji wieloletniego doświadczenia w pracach w tego rodzaju miejscach byłem pierwszą osobą, która weszła do krypty, oceniła stan zachowania wnętrza, krypty i stopień zachowania samych szczątków – przekazał National Geographic Polska ekspert. Znaczenie odkrycia Czy to odkrycie jest ważne? Zdaniem dr. Prałata zdecydowanie tak i to z paru powodów. – Trumny szklane nie są częstą formą pochówku. Przeznaczane były głównie do eksponowania szczątków świętych i jako reprezentacyjne ostensoria dla prominentnych osób. Wykonanie – cyna angielska i szkło zwierciadlane, jak czytamy w zapiskach proboszcza – również nie są częste – zauważa badacz. View oEmbed on the source website Ewenementem jest też to, że trumna przetrwała czas bombardowań i zniszczenia Poznania pod koniec II wojny światowej w 1945 roku, bo kościół był zrujnowany. – Sam natomiast grobowiec i pochówek były nienaruszone – zauważa historyk sztuki. W jego ocenie uwagę też zwracają dobrze zachowane są szczątki zmarłego i tekstylia – biret, stuła, ornat, sutanna, buty. – W połączeniu z wcześniejszymi informacjami mamy do czynienia z wyjątkowym odkryciem – zaznacza dr Prałat. Szczegółowe informacje na temat grobowca będą opublikowane w drugim tomie z serii „Wielkopolskie krypty i podziemia” autorstwa d…

szklana-f6edc54.png
width: 900
height: 600

Niezwykłe odkrycie w Wielkopolsce – „polskie piramidy” starsze od egipskich
type: item
date: 2025-07-10T13:57:54.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Historia
subject: grobowce
subject: odkrycia archeologiczne
subject: piramidy
subject: wielkopolska
description: Nowe odkrycie na wykopaliskach w Wielkopolsce to kolejny dowód na to, że historia ziem dzisiejszej Polski skrywa niejedną zagadkę. Archeolodzy natrafili na pozostałości monumentalnych grobowców megalitycznych sprzed 5,5 tysiąca lat.
encoded: Spis treści Historia odkrycia w Wielkopolsce Imponujące konstrukcje sprzed 5,5 tysiąca lat Jakie funkcje mogły pełnić „łoża olbrzymów”? W sercu Wielkopolski, na obszarze Parku Krajobrazowego im. generała Dezyderego Chłapowskiego, dokonano niezwykłego odkrycia archeologicznego. Zespół badaczy z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego odsłonił pozostałości pięciu monumentalnych grobowców sprzed 5,5 tysiąca lat. Historia odkrycia w Wielkopolsce Te neolityczne konstrukcje, wybudowane przez tzw. kulturę pucharów lejkowatych, określane są potocznie mianem „polskich piramid” lub „grobów olbrzymów”. Ich imponujące rozmiary i skomplikowana struktura przywodzą na myśl monumentalne budowle megalityczne znane z Europy Zachodniej. Jak poinformowali National Geographic odkrywcy i archeolodzy, obiekty te zlokalizowano w zeszłym roku, a teraz w czerwcu i lipcu dokonano sondażowych badań wykopaliskowych. Zostały odkryte przez przez mgr inż. Artura Golisa, głównego specjalistę ds. ochrony przyrody i krajobrazu ZPKWW. Leżą na terenie gmin Kościan i Śrem. Imponujące konstrukcje sprzed 5,5 tysiąca lat Zachowane grobowce mają formę długich nasypów ziemnych, sięgających nawet 200 metrów długości. Wznoszono je na planie wydłużonego trójkąta, z szeroką częścią skierowaną ku wschodowi i zwężającą się stopniowo ku zachodowi. Ich boki oraz front okładano głazami o masie dochodzącej do kilku ton. W części frontowej znajdowała się drewniana budowla, jak sądzą badacze pełniąca funkcję świątyni grobowej. Odkryto tam m.in. pozostałości glinianego klepiska i węgle drzewne palenisk. Pod nasypem, wewnątrz lub za domem grobowym, umieszczano zazwyczaj zwłoki jednej osoby, ułożone z nogami skierowanymi na wschód. Zmarłemu towarzyszyły dary grobowe – ceramika, siekierki krzemienne, kamienne topory, a sporadycznie również miedziane ozdoby, wskazujące na początek epoki miedzi, tzw. chalkolitu. Jakie funkcje mogły pełnić „łoża olbrzymów”? G…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2025/07/51685949611630925391954702890143883599808598n-57fe012.jpg
width: 2048
height: 1365

Ten grobowiec Etrusków jest jak kapsuła czasu. Był prawie nietknięty
type: item
date: 2025-07-02T09:09:53.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: grobowce
subject: włochy
description: W starożytnej nekropolii niedaleko miasta Barbarano Romano we włoskim regionie Lacjum, archeolodzy odnaleźli niemal nienaruszony grobowiec Etrusków. Wykuto go w skale ponad 2700 lat temu.
encoded: Spis treści: Kim byli Etruskowie? Grobowiec Etrusków w nienaruszonym stanie Co mówi nam grobowiec? Etruskowie byli starożytnym ludem, który stworzył pierwszą cywilizację miejską na terenie Italii. Pomimo, że wywarli bardzo duży wpływ na późniejszą kulturę rzymską, ich pochodzenie, język i zwyczaje, wciąż owiane są wieloma tajemnicami. To, co możemy powiedzieć na pewno, to że nie tworzyli jednolitego państwa, lecz luźną federację 12 autonomicznych miast, a każde miało swojego króla. Kim byli Etruskowie? Byli mistrzami metalurgii. Eksploatowali złoża żelaza, miedzi i cyny, m.in. na Elbie. Rozwinęli handel morski, rywalizując ze starożytnymi Grekami i Kartagińczykami. Co ciekawe, to właśnie Etruskowie jako pierwsi organizowali walki gladiatorów, na długo, zanim zaczęli robić to Rzymianie. W tym przypadku jednak wydarzenia te były obrzędem pogrzebowym. Ważną rolę w kulturze etruskiej odgrywało wróżbiarstwo. Etruskowie byli politeistyczni. Wielu bogów przejęli od Greków, w tym Dionizosa i Apollina, ale mieli też własne bóstwa. Czcili bogów, m.in. Tinię, Uni, Menrwę, czy Nortinę (boginię losu) i Mantusa (boga podziemnego świata. Ich wierzenia miały znaczy wpływ na religię rzymską. Niekiedy by zyskać przychylność bogów i duchów, składali ofiary z ludzi. Grobowiec Etrusków w nienaruszonym stanie Najnowsze odkrycie może rzucić nowe światło na praktyki religijne i pogrzebowe Etrusków. Archeolodzy z Włoch i USA odnaleźli właśnie wyjątkowo dobrze zachowany, nieograbiony grobowiec wykuty w skale. Znaleziono go na terenie nekropolii San Giuliano, nieopodal miasta Barbarano Romano w prowincji Viterbo w środkowych Włoszech. Cmentarzysko było wykorzystywane między VII a III wiekiem p.n.e. Komora grobowa datowana jest na koniec VII wieku p.n.e. – To niezwykle rzadkie znalezisko. Większość z ponad 500 grobowców znajdujących się na terenie nekropolii San Giuliano została splądrowana w czasach starożytnych lub nowożytnych. Odkrycie zapieczętowanego, nienaruszonego grobowca jest czymś wy…

grob-be5e277.png
width: 900
height: 600

Największy grobowiec Irlandii i nowa hipoteza. Do kogo należały rozczłonkowane szczątki?
type: item
date: 2025-06-24T14:10:33.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: grobowce
subject: irlandia
subject: neolit
description: Około 5200 lat temu pięć osób spoczęło w gigantycznym grobowcu komorowym w Newgrange w Irlandii. Do tej pory sądzono, że byli to przedstawiciele elity dynastycznej. Teraz pojawiła się nowa teoria.
encoded: Spis treści: Kazirodcza elita neolitu? Różni, ale równi? W Egipcie nie było jeszcze nawet piramid, a w Wielkiej Brytanii – kamiennego Stonehenge. Ponad 5000 lat temu w odległej neolitycznej Irlandii powstał gigantyczny megalityczny monument zwany Newgrange. Dziś jest wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Budowla składa się z dużego, okrągłego kopca o średnicy około 85 metrów, otoczonego kamieniami ozdobionymi prehistorycznymi rytami. Wewnątrz kopca znajduje się długi na 19 metrów korytarz prowadzący do komory grobowej. Wewnątrz znaleziono szczątki pięciu osób. Do tej pory uważano, że byli to przedstawiciele elity dynastycznej. Kazirodcza elita neolitu? Koncepcję elitarności budowli podważył międzynarodowy zespół badaczy. Naukowcy opublikowali swoje wnioski na łamach „Antiquity”. Z wykonanych wcześniej analiz DNA szczątków ludzkich odkrytych w Newgrange wynikało, że jedna z osób urodziła się z kazirodczego związku. Jednak inni pochowani nie byli ze sobą blisko spokrewnieni. Część z nich miała za to powiązania genetyczne z innymi ludźmi pochowanymi w innych grobowcach megalitycznych. View oEmbed on the source website Te informacje wystarczyły, by wcześniejsi badacze stwierdzili, że wówczas rządziła „kazirodcza dynastia” i społecznościami zarządzała elita. Różni, ale równi? Prof. Jessica Smyth i prof. Neil Carlin z Wydziału Archeologii UCD wskazują, że nie zidentyfikowano żadnych innych kazirodczych związków w neolitycznej Irlandii i Wielkiej Brytanii. Sceptyczni są też jeśli chodzi o rządy elity ponad 5 tysięcy lat temu. – Ludzie zdecydowanie byli wybierani do pochówku w grobowcach korytarzowych – cała społeczność nie trafiała do tych monumentów. Nie znamy jednak powodów tej selekcji i tego, dlaczego uważano ich za wyjątkowych – powiedziała prof. Smyth. Zespół badawczy wykazał, że w pobliskich osadach, zwyczajach żywieniowych lub handlu nie ma żadnych dowodów potwierdzających istnienie elity ekonomicznej lub społecznej. Wszyscy mieszkali w podobnych domostwa…

Low-ResNewgrange-Tjp-Finn-CC-BY-SA-4.0-b4af202.jpg
width: 700
height: 525

Dziesiątki urn z epoki brązu. Odnaleziono je w północnych Niemczech
type: item
date: 2025-05-16T08:21:37.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: grobowce
subject: niemcy
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pradzieje
description: Ceramiczne urny pochodziły z okresu od 1200 do 600 r. p.n.e. Znaleziono je podczas budowy drogi pomiędzy miastami Moisburg i Immenbeck w Niemczech.
encoded: Spis treści: Kilkadziesiąt urn z epoki brązu Naukowcy liczą na dalsze badania skremowanych szczątków Kultury, które składały szczątki zmarłych w urnach Badacze z Uniwersytetu Archeologicznego w Hamburgu prowadzili wykopaliska ratunkowe na terenie drogi nr 17 między Moisburgiem a Immenbeckiem. W tym miejscu wkrótce ma rozpocząć się budowa kanalizacji, dlatego archeolodzy mieli ostatnią szansę, aby odkryć ślady przeszłości znajdujące się w ziemi. Mieli dużo szczęścia, ponieważ udało im się odnaleźć ok. 30 grobów, w których znajdowało się ponad dwa razy więcej urn, wykonanych z ceramiki. Kilkadziesiąt urn z epoki brązu W oświadczeniu opublikowanym przez muzeum czytamy, że archeolodzy zdawali sobie sprawę z tego, iż na tym obszarze mogą natrafić na artefakty z epoki brązu. Już w latach 30. ubiegłego wieku naukowcy wzdłuż tej samej drogi odnaleźli urny sprzed ponad 1500 lat. Jednak uczeni nie spodziewali się, że ich odkrycie będzie tak oszałamiające. – Po raz pierwszy od wielu lat udało nam się odzyskać niemal kompletne urny kremacyjne – stwierdził dr Jochen Brandt z Muzeum Archeologicznego w Hamburgu. – Zazwyczaj odnajdywane urny były niemal całkowicie zniszczone, a wszystko to za sprawą rolnictwa i orki – wyjaśnia. Naukowcy liczą na dalsze badania skremowanych szczątków Dr Brandt tłumaczy, że zgodnie z typowymi praktykami pogrzebowymi późnej epoki brązu większość urn znajdowano w konstrukcjach przypominających trumny, które wykonane były z ułożonych kamieni. Do ich zamknięcia użyto jednego większego kamienia. – Niestety, co jest również charakterystyczne dla tego okresu, w urnach znajduje się bardzo niewiele poza skremowanymi kośćmi zmarłych – zwraca uwagę dr Brandt. – Istnieje jednak nadzieja, że ​​badania skremowanych szczątków dostarczy nam więcej informacji o ludziach, którzy zostali pochowani na tym cmentarzysku. Obecnie poszukujemy funduszy i czekamy na decyzję o grantach na analizę tych szczątków. Wówczas dowiemy się m.in., w jakim wieku byli zmarli, jakiej byli…

urny-niemcy-878b7d4.jpg
width: 780
height: 520

Zagadka doskonale zachowanej mumii księdza rozwiązana. Wiemy, czym ją wypełniono
type: item
date: 2025-05-05T09:44:50.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: austria
subject: grobowce
subject: mumia
description: Drewniane wióry, fragmenty gałęzi, a także tkaniny wykonane z lnu i konopi wypełniały brzuch i miednicę mumii sprzed blisko 300 lat. Odkryto ją w krypcie kościoła St Thomas am Blasenstein w Austrii.
encoded: Spis treści: Odkrycie w krypcie austriackiego kościoła Nieznana wcześniej metoda mumifikacji Nowoczesne metody badawcze i precyzyjne analizy Gdy słyszymy słowo „mumia”, z reguły stają nam przed oczami doskonale zachowane zasuszone ciała egipskich faraonów. Jednak sztuka mumifikacji znana była na całym świecie i to w różnych epokach. Również z Europy znane są zmumifikowane szczątki ludzkie, chociaż ta praktyka nie była zbyt powszechna. Odkrycie w krypcie austriackiego kościoła Międzynarodowy zespół badaczy, w którym znalazł się również Polak, prof. Oskar Nowak z Instytutu Biologii i Ewolucji Człowieka na UAM w Poznaniu, wziął na warsztat zagadkowe szczątki odkryte w krypcie kościoła St Thomas am Blasenstein w Austrii. Ustalono, że był to wikariusz parafii Franz Xaver Sidler von Roseneg, który zmarł w 1746 roku. Przyczyną śmierci były zapewne powikłania związane z gruźlicą. Szczątki zachowały się bardzo dobrze. Nieznana wcześniej metoda mumifikacji – Nasze dochodzenie wykazało, że doskonały stan zachowania wynikał z nietypowego rodzaju balsamowania. Osiągnięto go poprzez wypchanie brzucha przez kanał odbytniczy wiórami drzewnymi, gałązkami i tkaninami. W celu osuszenia [ciała – przyp. red.] dodano chlorek cynku – opowiada dr Andreas Nerlich, patolog z Ludwig-Maximilians-Universität i pierwszy autor artykułu na temat mumii, który opublikowano w czasopiśmie naukowym „Frontiers in Medicine”. Wszystko wskazuje na to, że niezwykła mieszanka umieszczona w trzewiach zmarłego przyczyniła się do silnego osuszenia ciała i zachowania po dziś dzień w świetnym stanie. Taka metoda mumifikacji nie była do tej pory znana badaczom. Nowoczesne metody badawcze i precyzyjne analizy Do analiz zagadkowej mumii użyto szerokiego spektrum metod badawczych. Wiele z nich stosowanych jest do diagnozowania pacjentów. Wśród metod znalazły się: skanowanie CT, czyli tomografia komputerowa. To metoda diagnostyczna wykorzystująca promieniowanie rentgenowskie do tworzenia obrazów przekrojowych ciała; p…

mumia-2528081.png
width: 900
height: 600

Mumia sprzed 5 tys. lat i niezwykły sekret kobiety z Peru: dziób tukana i słodkie ziemniaki
type: item
date: 2025-04-28T10:19:13.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: ameryka południowa
subject: archeologia
subject: grobowce
subject: peru
description: Doskonale zachowaną mumię młodej kobiety odkryli archeolodzy w Peru. Wśród darów grobowych był dziób tukana inkrustowany koralikami, około 30 słodkich ziemniaków i sieć rybacka. Pochówek może mieć nawet 5 tysięcy lat.
encoded: Spis treści: Odkrycie mumii na stanowisku Áspero Lista niezwykłych skarbów w grobie Kim była zmarła kobieta? Do tego niezwykłego odkrycia doszło na stanowisku archeologicznym Áspero w prowincji Barranca, które usytuowane jest w zachodniej części Peru, niedaleko linii brzegowej Pacyfiku. Kierowniczką badań była dr Ruth Shady Solís. Odkrycie mumii na stanowisku Áspero Grób kobiety znajdował się w budynku określonym przez archeologów jako Huaca de los Ídolos. Szczątki należą do kobiety zmarłej w wieku 20–35 lat. Kobieta należała do społeczności cywilizacji Caral (3000–1800 p.n.e.). Dlaczego pochówek jest wyjątkowy? Przede wszystkim ciało zachowało się w nadzwyczaj dobrym stanie – pokrywa je nadal skóra i włosy. Widoczne są też paznokcie. Archeolodzy odkrywają w tym rejonie Peru z reguły tylko szkielety. Tkanki miękkie ulegają rozkładowi. To nie wszystko. Naturalnie zmumifikowane ciało było owinięte między innymi w tkaniny wykonane z bawełny i trzcinowe maty. Był też panel, w który wpleciono pióra ary – legendarnej papugi występującej w Ameryce Południowej. To jeden z najstarszych przykładów ich wykorzystania w takim celu. Na głowie zmarłej umieszczono rodzaj czapki wykonanej z naturalnych włókien roślinnych. Specjaliści podkreślają, że te znaleziska potwierdzają wysoki poziom technik tkackich i zdobniczych wśród przedstawicieli cywilizacji Caral. Lista niezwykłych skarbów w grobie Świetnie zachowane ciało to tylko jedno zaskoczenie dla badaczy. Komora grobowa była wypełniona po brzegi wspaniałymi darami. Wśród darów znalazły się: trzy podłużne naczynia przypominające butelki, cztery koszyki z trzciny, igła pokryta misternie wykonanymi wzorami, muszla ślimaka amazońskiego, dziób tukana inkrustowany zielonymi i brązowymi koralikami, sieć rybacka, około trzydziestu słodkich ziemniaków, narzędzia tkackie. Kim była zmarła kobieta? Forma pochówku i liczne dary każą sądzić badaczom, że zmarła zajmowała ważną pozycję w tej starożytnej społeczności, bądź wywodziła się z elity. …

peru-bd96f55.png
width: 900
height: 600

To w nim spoczywał faraon. Polscy archeolodzy odkryli fragmenty sarkofagu
type: item
date: 2025-03-24T11:10:50.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: egipt
subject: faraoni
subject: grobowce
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytny egipt
description: W grobowcu faraona Szepseskafa polscy archeolodzy znaleźli wiele fragmentów zniszczonego królewskiego sarkofagu. Ich badania rzucają światło na postać tego mało znanego władcy z epoki, w której wznoszono największe piramidy.
encoded: Spis treści: Enigmatyczny grobowiec Szepseskafa Polscy archeolodzy we wnętrzu grobowca Zajrzeli pod piach bez wykopalisk To prawdziwa gratka dla egiptologów. Bardzo rzadko mają możliwość badania grobowca faraonów. Szczęście uśmiechnęło się do badaczy z Instytutu Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych (IKŚiO) PAN, którzy rozpoczęli szeroko zakrojony projekt badawczy wspólnie z Ministerstwem Turystyki i Starożytności Arabskiej Republiki Egiptu. Cel: grobowiec faraona Szepseskafa z czasów IV dynastii. Władca ten żył blisko 4500 lat temu. Panował zaledwie kilka lat. Grobowiec kazał wznieść w Sakkarze, kilkanaście kilometrów na południe od słynnych piramid w Gizie. W jednej z nich spoczął ojciec Szepseskafa – Mykerinos. Enigmatyczny grobowiec Szepseskafa Po raz ostatni grobowiec tego faraona badano 100 lat temu. Nie udało się uzyskać odpowiedzi na wszystkie pytania. Wokół jego historii narosło wiele teorii. Dlatego polscy archeolodzy postanowili przeprowadzić szersze badania archeologiczne. Kierowniczką misji jest dr hab. prof. IKŚiO PAN Teodozja Rzeuska. Obiekt badany przez Polaków nazywany jest z arabska Mastabą el-Fara’un, czyli „mastabą faraona”. Tak też nazywa się ich projekt badawczy. Mastaba to monumentalny kamienny grobowiec wzniesiony na prostokątnym planie i mający pochyłe ściany. Przypomina silnie ściętą piramidę. Szepseskaf rządził w czasach Starego Państwa (ok. 2700–2200 p.n.e.). To okres w cywilizacji egipskiej cieszący się szczególnym zainteresowaniem badaczy. Znany jest wśród laików przede wszystkim z wielkich piramid w Gizie wybudowanych przez faraonów Cheopsa, Chefrena i Mykerinosa. „Niezwykle interesującym jest fakt, że faraon Szepseskaf porzucił tradycję budowania piramidy w Gizie i postanowił wznieść w Sakkarze grobowiec w formie prostokątnej budowli zwanej mastabą (po arabsku: ława). Dlaczego podjął taką decyzję?” – zastanawiają się polscy eksperci. I szukają odpowiedzi. Polscy archeolodzy we wnętrzu grobowca W pierwszym sezonie prac badawczych w …

Mastaba-Faraona-we-mgle-o-wschodzie-sloncafot.-T.Rzeuska-aa2e6e7.jpg
width: 5184
height: 3456

Zaskakujące odkrycie w Egipcie. Znaleziono grobowiec nieznanego wcześniej faraona
type: item
date: 2025-03-21T09:41:12.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: faraoni
subject: grobowce
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
description: W egipskim Abydos archeolodzy znaleźli królewski grobowiec, który pochodził sprzed 3600 lat, czyli z Drugiego Okresu Przejściowego. Naukowcy ustalili, że pochowano w nim faraona, o którym wcześniej nikt nie wiedział.
encoded: Spis treści: Odkrycie z Drugiego Okresu Przejściowego Grobowiec nieznanego władcy Egiptu Kim był tajemniczy faraon? Abydos to starożytne miasto w Górnym Egipcie, a obecnie niewielka wioska na zachodnim brzegu Nilu. W okresie Nagada II było jednym z centrów osadniczych Górnego Egiptu, a pod koniec panowania tego władcy stało się dużym ośrodkiem władzy. W pobliskim Umm el-Qaab wybudowano nekropolę, w której chowano m.in. władców I i II dynastii. Odkrycie z Drugiego Okresu Przejściowego To właśnie w tym antycznym mieście archeolodzy prowadzili ostatnie badania. Na terenie nekropolii udało im się właśnie odnaleźć kolejny grobowiec. Dokładne badania wykazały, że był to grób królewski. Problem polega na tym, że badacze nie potrafili odpowiedzieć sobie na pytanie, którego króla tam pochowano. Wiadomo natomiast, że rządził Egiptem ok. 3600 lat temu. Był to burzliwy okres Drugiego Okresu Przejściowego. To etap w historii starożytnego Egiptu pomiędzy Średnim Państwem a Nowym Państwem, który charakteryzowała ogólna destabilizacja polityczna kraju i rozbicie dzielnicowe. Kultura egipska wówczas znajdowała się w całkowitym regresie, a władcy z trudem panowali nad tym, co dzieje się w państwie. Egipt utracił wówczas Nubię, Synaj i Palestynę. Wiele jest niewiadomych o tym okresie z historii Egiptu. Po pierwsze, nie wiadomo dokładnie, kiedy się rozpoczął, a kiedy zakończył. Drugi Okres Przejściowy dzieli się zazwyczaj na dwa etapy pod względem politycznym. To czasy XIII i XIV dynastii 1786–1603 p.n.e. lub 1760–1630 p.n.e. Niewyjaśniony wciąż pozostaje okres późniejszych dynastii, a historycy wciąż nie są pewni, ilu i jacy władcy wówczas rządzili. Grobowiec nieznanego władcy Egiptu Grobowiec na terenie nekropolii w Abydos znajdował się na głębokości ok. 7 metrów pod ziemią. Składał się z wapiennej komory grobowej ze sklepieniem wykonanym z cegły mułowej. Pierwotnie miała ok. 5 m wysokości. – Imię króla pierwotnie zostało zapisane w malowanych scenach na otynkowanych cegłach, które z…

nieznany-faraon-8e1b9f5.jpg
width: 970
height: 546

Odkrycie na miarę grobowca Tutanchamona. Prawdziwa sensacja w Egipcie
type: item
date: 2025-02-19T11:04:41.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: faraoni
subject: grobowce
subject: luksor
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
description: Zaginiony grobowiec skalny faraona Thotmesa II odkryli archeolodzy niedaleko słynnej Doliny Królów w Egipcie. Wewnątrz znaleziono dary grobowe zdobione imieniem tego władcy.
encoded: Spis treści: Co wiemy o grobowcu Thotmesa II? Kim był Thotmes II? Odkrycie grobowca Thotmesa II – komentarz polskiego egiptologa Takie odkrycia zdarzają się w Egipcie bardzo rzadko. Co prawda archeolodzy w tym kraju dokonują co rusz ciekawych znalezisk, ale grobowce faraonów to zupełnie inna sprawa i inny kaliber. Ostatni grobowiec władcy Egiptu odkryto w rejonie Doliny Królów niedaleko Luksoru w 1922 roku. Należał do Tutanchamona, który żył w XIV wieku p.n.e. Pochówki królewskie znaleziono również w Delcie Nilu w 1939 roku. Co wiemy o grobowcu Thotmesa II? Bardzo długo sądzono, że grobowiec tego faraona znajduje się w Dolinie Królów i jest oznakowany jako KV 42. Wewnątrz odkryto niezdobioną kamienną trumnę, ale brakowało zabytków, noszących jego imię. W ostatnich latach wytypowano do badań inny grobowiec. Znajduje się w jednej z licznych dolin na zachód od Doliny Królów, określanej literą C. Był to strzał w dziesiątkę. Wspólny egipsko-brytyjski zespół archeologów ogłosił właśnie, że położony tam grobowiec skalny istotnie jest miejscem spoczynku Thotmesa II, władcy XVIII dynastii, który władał w latach ok. 1481-1479 p.n.e. Wykopaliska, prowadzone przez Najwyższą Radę Starożytności we współpracy z New Kingdom Research Foundation, rozpoczęły się w 2022 r. Wówczas zidentyfikowano wejście i główny korytarz grobowca. Mozolna praca w zasypanym i silnie zniszczonym grobowcu, w końcu przyniosła efekty. Początkowo eksperci sądzili, że grobowiec należy do jakiejś królewskiej małżonki ze względu na bliskość grobowców żon króla Thotmesa III. Jednak artefakty odkryte w grobowcu, w tym fragmenty naczyń z trawertynu (tzw. alabastru egipskiego), postawiły kropkę nad i – były zdobione kartuszami noszącymi imię królewskie. – To pierwszy raz, kiedy odkryto wyposażanie pogrzebowe należące do Thotmesa II. Nie ma takich przedmiotów w żadnym muzeum na całym świecie – powiedział sekretarz generalny Najwyższej Rady Starożytności Mohamed Ismail Khaled cytowany przez Państwowy Serwis Informac…

grobowiec-Thotmesa-II-25b048d.png
width: 1200
height: 630

Nekropolia jeszcze sprzed czasów rzymskich. Odkryto ją w Trydencie
type: item
date: 2025-02-13T08:40:35.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: grobowce
subject: odkrycia archeologiczne
description: Podczas przebudowy zabytkowego budynku w centrum Trydentu archeolodzy odnaleźli pokaźną nekropolię. Odkryto tam ponad 200 grobów.
encoded: Spis treści: Archeolodzy odnaleźli nekropolię, która mogła należeć do Retów Na cmentarzysku pochowano lokalną elitę Złożone i wyrafinowane rytuały pogrzebowe W historycznym centrum Trydentu, przy ulicy Via Santa Croce, trwają prace renowacyjne zabytkowego budynku. Remont poprzedzały jednak badania archeologiczne, które ujawniły stanowisko pochodzące z czasów, gdy imperium rzymskie jeszcze nie istniało. To cmentarzysko, na którym zidentyfikowano co najmniej 200 grobów. Znajdowało się 8 metrów pod obecnym poziomem gruntu, pod warstwą średniowieczną i rzymską. Archeolodzy odnaleźli nekropolię, która mogła należeć do Retów Badacze podkreślają, że to ważne odkrycie, które rzuca nowe światło na historię nie tylko samego miasta, ale i całego regionu. – Możemy powiedzieć, że miasto nie jest już tylko miastem rzymskim – przekazała włoskim mediom Francesca Gerosa, radna Prowincji Autonomicznej Trydentu. – Prace postępują, ale nadal istnieje cały obszar do zbadania, aby następnie ocenić, jakie działania należy podjąć, aby chronić nasze dziedzictwo – dodała. Jak ustalono, nekropolia pochodziła z okresu od IX do VI wieku p.n.e., czyli z wczesnej epoki żelaza. Badacze podkreślają, że w tym czasie region zamieszkiwało plemię Retów i bardzo prawdopodobne jest, że było to właśnie ich cmentarzysko. Retowie zasiedlali tereny dzisiejszej wschodniej Szwajcarii, Tyrolu i Lombardii. Pochodzenie tego ludu jest jednak nieznane. Niektórzy historycy uważają, że byli spokrewnieni z Celtami. Inni twierdzą, że to autochtoniczna nie-indoeuropejska ludność Europy, spokrewniona z Etruskami. Na cmentarzysku pochowano lokalną elitę W 15 r. p.n.e. Retowie zostali podbici przez Rzymian z rozkazu Tyberiusza i Druzusa, którzy następnie utworzyli na tych terenach rzymską prowincję Racja. Język Retów został niemal natychmiastowo wyparty przez łacinę. Uważa się jednak, że pozostałością po łacińskich dialektach Retów są dzisiejsze języki retoromańskie. – Epoka żelaza to okres głębokich przemian z punktu widz…

Trydent-z-lotu-ptaka-0ce2d10.jpg
width: 6144
height: 4069

To są najstarsze ozdoby z metalu wykonane na terenach Polski. Mają 2500 lat
type: item
date: 2025-02-12T12:14:23.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: grobowce
subject: metal
subject: odkrycia archeologiczne
subject: pradzieje
subject: starożytność
description: Tysiąc lat wcześniej, niż do tej pory sądzili naukowcy, na terenach Polski zaczęto wydobywać i wytapiać metal. Stało się to we wczesnej epoce żelaza, czyli 800–500 lat p.n.e. To wówczas istniała słynna osada obronna w Biskupinie.
encoded: Spis treści: Starożytne cmentarzysko pełne biżuterii. Skąd pochodziła? Nie z miedzi, a z ołowiu. To najstarsza „polska” biżuteria Znaczenie odkrycia najstarszego hutnictwa na ziemiach Polski Taki wynik ekspertyz zawdzięczamy współpracy badaczy z różnych dziedzin. Kluczowe były specjalistyczne analizy archeometalurgiczne. Te badania to przykład na to, że ważnych ustaleń można dokonać, analizując zabytki odkryte już dawno temu. Kluczowe jest zastosowanie nowych metod badawczych. Starożytne cmentarzysko pełne biżuterii. Skąd pochodziła? Naukowcy zbadali 11 ozdób ołowianych z cmentarzysk należących do społeczności późnej kultury łużyckiej. To mniej więcej okres 800–500 lat p.n.e. – wówczas w północnej Polsce istniała słynna osada obronna w Biskupinie. Ozdoby pochodziły z dwóch starożytnych cmentarzysk. Pierwsze znajdowało się w miejscowości Świbie niedaleko Gliwic, a drugie – w Jankowicach w Małopolsce. Oba były badane wykopaliskowe kilka dekad temu. Naukowcy postanowili sprawdzić, skąd pochodziła ruda, z której wykonano metalowe przedmioty złożone zmarłym do grobów. Nie z miedzi, a z ołowiu. To najstarsza „polska” biżuteria Przedmioty z metali znajdowane są na licznych stanowiskach archeologicznych w Polsce. Najstarsze to miedziane siekierki z czasów neolitu, czyli z IV i początków III tysiąclecia p.n.e. Wygląda na to, że były sprowadzane na nasze tereny – wówczas nie prowadzono wydobycia rud metali i nie wytapiano ich nad Wisłą. Zatem kiedy ludy zamieszkujące obecną Polską wzięły sprawy w swoje ręce? Do tej pory sądzono, że wydarzyło się to dopiero w I tysiącleciu. Coś innego wykazały specjalistyczne analizy zabytków ze Świbia i Jankowic, wykonane z pomocą kilku narzędzi, w tym fluorescencji rentgenowskiej (XRF). Wyniki analiz opublikowano na łamach czasopisma naukowego „Archaeometry”. Ozdoby wykonano z rud galeny (siarczku ołowiu) pochodzących ze Śląska i Wyżyny Krakowskiej. Te wychodnie określa się mianem „złóż rud olkuskich”. We wskazaniu lokalizacji kopalni pomogł…

najstarsze-ozdoby-z-metalu-8281699.png
width: 1200
height: 630

Polacy zrekonstruowali egipski grobowiec. Jego lokalizacja przepadła bez wieści
type: item
date: 2025-02-07T11:58:01.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: grobowce
subject: historia egiptu
subject: odkrycia archeologiczne
subject: rekonstrukcja
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
description: Spektakularną rekonstrukcję grobowca dostojnika egipskiego wykonali polscy naukowcy. Na ostatnią drogę zmarły otrzymał nie tylko sporo pożywienia, ale też dwa statki i zagadkowy posąg.
encoded: Spis treści: Zaginiony grobowiec pojawił się w… internecie Co świadczy o wyjątkowości grobowca Iniego Wirtualna rzeczywistość w służbie archeologii Archeolodzy są zgodni – wiele kolejnych pokoleń naukowców będzie mogło jeszcze prowadzić owocne wykopaliska w Egipcie. Zabytków pod piaskami pustyni są tam jeszcze tysiące. Fakt, że jakiś grobowiec został już odkryty i przebadany nie oznacza, że przestał interesować naukowców. Przeciwnie, w miarę rozwoju archeologii zmieniają się zainteresowania i pytania, które badacze stawiają. Dlatego archeolodzy do nich powracają. Niektóre z nich jednak zaginęły. Taki właśnie los spotkał grobowiec Iniego z Gebelein. Gebelein to zespół stanowisk archeologicznych położonych ok. 30 km na południowy-zachód od Luksoru. Polscy naukowcy badają ten obszar od 2013 roku. Celem jest między innymi próba rekonstrukcji wyglądu i historię znajdującej się tam nekropolii lokalnej elity. Dotychczasowe badania rzucają nowe światło na zwyczaje pogrzebowe na staroegipskiej prowincji. – Miejsce to było już badane przez wielu archeologów, ale na ogół nie publikowali wyników swojej pracy. Polska misja prowadzi więc „wykopaliska” w archiwach, jak i prace terenowe na samym stanowisku – wyjaśnia National Geographic Polska kierownik ekspedycji, dr Wojciech Ejsmond z Instytutu Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych PAN. Zaginiony grobowiec pojawił się w… internecie Zespołowi dr. Ejsmonda udało się namierzyć kilka zaginionych grobowców wykutych w skałach w III tysiącleciu p.n.e. – Mimo lat poszukiwań lokalizacja jednego z nich pozostaje jednak nadal nieznana. Mowa o miejscu spoczynku Iniego – nadzorcy kapłanów w lokalnej świątyni boga Sobka, który nosił również tytuł nomarchy, czyli gubernatora prowincji – opowiada archeolog National Geographic Polska. Nie mogąc odnaleźć tego grobowca w terenie, ale chcąc podjąć analizy tam gdzie zakończyli je poprzedni egiptolodzy, polscy naukowcy postanowili podejść do problemu od zupełnie nowej strony – cyfrowo zrekonstruowa…

rekonstrukcja-grobowca-95a8e78.jpg
width: 1705
height: 789

Ponad ćwierć miliona paciorków w grobie sprzed 5 tys. lat. Niezwykłe odkrycie
type: item
date: 2025-01-31T17:55:46.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: grobowce
subject: hiszpania
subject: kobiety
subject: odkrycia archeologiczne
subject: ozdoby
subject: pradzieje
description: Przy kobietach złożonych 5 tysięcy lat temu do megalitycznego grobowca w dzisiejszej Hiszpanii archeolodzy odkryli ponad 270 tysięcy miniaturowych paciorków. Wykonano z nich niezwykłe szaty.
encoded: Spis treści: Wielki i zagadkowy grobowiec sprzed tysięcy lat Archeologia eksperymentalna, czyli naukowe DIY Kapłanki w niezwykłych strojach. Wizje archeologów Takie znaleziska należą do rzadkości. Co prawda archeolodzy odkrywają pochówki sprzed tysięcy lat, w których umieszczono ozdoby, ale ich liczba z reguły nie przekracza kilku, rzadziej – kilkuset. Dlatego to odkrycie wzbudziło wielkie zainteresowanie archeologów. Wielki i zagadkowy grobowiec sprzed tysięcy lat Grobowiec megalityczny Montelirio w dzisiejszej Hiszpanii powstał około 2800-2600 lat p.n.e. To okrągła w planie budowla kamienna pierwotnie pokryta nasypem ziemnym, którą tworzą dwie komory. W większej znaleziono kilka pochówków kobiet w wieku 24-32 lat. Szczątki mają dość dziwne i nietypowe pozycje. Jedna ze zmarłych ma ramiona wyciągniętą ponad głowę, inna – leży na brzuchu. Każda jest w innej pozycji. Przy zmarłych odkryto wiele zabytków: naczynia ceramiczne, zawieszki z bursztynu, ale przede wszystkim mnóstwo paciorków. Ich analiza zajęła ekspertom kilka lat, bo naliczono ich… 270 769. Oznacza to, że mamy do czynienia najprawdopodobniej z największym zbiorem paciorków kiedykolwiek odkrytym podczas wykopalisk. Właśnie badacze podzielili się swoimi spostrzeżeniami na ich temat na łamach czasopisma „Science Advances”. Archeologia eksperymentalna, czyli naukowe DIY Badacze zidentyfikowali trzy rodzaje paciorków. Wykonano je głównie z muszli morskich. Zdecydowanie mnie było takich z kamienia i kości. Ich wielkość robi wrażenie. Mają zaledwie kilka milimetrów. Aby poznać techniki wykonania ozdób, archeolodzy przystąpili do prac eksperymentalnych. Chcieli zobaczyć, w jaki sposób i ile czasu zajmowała praca nad ozdobami pradziejowym wytwórcom. Prace posuwały się różnie w zależności od surowca. Na przykład produkcja koralika z muszli Cardiidae było bardziej czasochłonne (zajmowała średnio 91 minut) niż wykonanie koralika z muszli Pectinidae (średnio 19 minut). „Biorąc pod uwagę średni czas potrzebny do wykona…

skarb-z-Hiszpanii-2-13375da.png
width: 1200
height: 630

Grób Napoleona imponuje monumentalnością. „Mały Kapral” spoczął w miejscu godnym królów
type: item
date: 2025-01-19T10:34:08.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: francja
subject: grobowce
subject: napoleon bonaparte
subject: paryż
description: Grób Napoleona jest jednym z najważniejszych miejsc w Paryżu. Kościół, w którym spoczął cesarz Francuzów, każdego roku przyciąga tysiące turystów, nie tylko z Europy, ale także z dalszych zakątków świata. Trudno się temu dziwić. W końcu wielki polityk i wybitny strateg zapisał się nie tylko w historii swojej ojczyzny. Gdzie znajduje się grób Napoleona Bonapartego? Poniżej odpowiadamy na to pytanie.
encoded: Spis treści: Ciało Napoleona zwrócono Francuzom po 15 latach Gdzie znajduje się grób Napoleona? Historia Les Invalides i kościoła Inwalidów Jak wygląda grób Napoleona? Zwiedzanie grobu Napoleona Po kapitulacji Francji w 1815 roku, Napoleon Bonaparte trafił na Wyspę Świętej Heleny, gdzie doczekał końca swoich dni. Cesarz Francuzów zmarł 5 maja 1821 roku, o godzinie 17:49. Wielki mąż stanu i wybitny żołnierz został pochowany w Dolinie Pelargonii, na brytyjskim terytorium zamorskim Wyspy Świętej Heleny. Ciało Bonapartego złożono w bezimiennym grobie. Gubernator Hudson Lowe nie chciał się zgodzić na nagrobek zawierający tylko jedno słowo – „Napoleon”. W jego opinii, do imienia pochowanego tam zesłańca należało dodać nazwisko „Buonaparte”, a to oznaczałoby, że brytyjskie władze uznawały jego cesarski tytuł. Ciało Napoleona zwrócono Francuzom po 15 latach Francuzi nie chcieli, by ich wielki przywódca po wsze czasy spoczywał w miejscu wygnania. Jednak rząd brytyjski zgodził się na zwrot zwłok Bonapartego dopiero po dziewiętnastu latach. W 1840 roku ciało Napoleona zostało ekshumowane. Było zamknięte w czterech trumnach (metalowej, mahoniowej, ołowianej i mahoniowej), dzięki czemu zachowało się w dobrym stanie. Zgodnie z ostatnią wolą zmarłego, jego ciało trafiło do Francji. Gdy statek przybił do brzegu, trumna wyruszyła w podróż Sekwaną do samego Paryża. Uroczysty pogrzeb państwowy odbył się 15 grudnia 1840 roku. Trumnę przewieziono na platformie armatniej, zaprzężonej w 16 koni. Bonapartego żegnały setki tysięcy Francuzów. Szacuje się, że na trasie konduktu pogrzebowego, na czele którego stał król Ludwik Filip I, ustawiło się od 700 tysięcy do nawet miliona osób. Gdy kondukt przejeżdżał obok, ludzie padali na kolana, oddając w ten sposób cześć swojemu ukochanemu przywódcy. Gdzie znajduje się grób Napoleona? Na całym świecie tradycją jest, że wielcy ludzie spoczywają w wyjątkowych miejscach. Grób Piłsudskiego znajduje się w krypcie św. Leonarda na Wawelu, gdzie wcześniej s…

grob-Napoleona-b6d9b63.jpg
width: 1000
height: 665

Gdzie znajduje się grobowiec Aleksandra Wielkiego? Bliżej niż wiele osób myśli
type: item
date: 2025-01-18T09:04:49.000Z
subject: Historia
subject: Ludzie
subject: aleksander wielki
subject: aleksandria
subject: grobowce
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
description: Bogaty grobowiec jednego z najsławniejszych ludzi w historii – Aleksandra Wielkiego – znajdował się w obrębie pałacu i królewskich grobów w Aleksandrii. Czy przechodnie w centrum tego śródziemnomorskiego miasta mają pod stopami dach zaginionego mauzoleum?
encoded: Spis treści: Poszukiwania grobu wielkiego przywódcy Grób w gwarnej części Aleksandrii? Dlaczego grobowiec Aleksandra Wielkiego zaginął? Grób pod nogami przechodniów? Ozdobą Aleksandrii był grobowiec Aleksandra Wielkiego zwany Soma, czyli „ciało”, znajdujący się na pewno gdzieś w pobliżu pałacu królewskiego. Następcy Ptolemeusza rozbudowywali kompleks pałacowy, który był coraz większy i zapewne też coraz bardziej tajemniczy. Co najmniej piętnaście lat trwała budowa mauzoleum, które stało się jednym z najsłynniejszych budowli w starożytności. Dzięki niemu Aleksandria przez setki lat była celem pielgrzymek i źródłem natchnienia, odwiedzanym przez Juliusza Cezara, Marka Antoniusza i wielu cesarzy rzymskich, między innymi Oktawiana Augusta, Wespazjana, Hadriana, Septymiusza Sewera, Karakallę i Aureliana. Nasuwa się więc intrygujące pytanie, dlaczego to przesławne mauzoleum przestało istnieć. O Aleksandrze krąży wiele legend, więc jego grobowiec symbolizuje niejako nasze poszukiwania prawdy o tym wielkim zdobywcy. Budowla ta mogłaby odpowiedzieć na pytanie, jak postrzegano Aleksandra Wielkiego w ostatnim okresie życia, do jakiego stopnia jego legenda powstała zaraz po jego śmierci i na ile jego dziedzictwo zostało przywłaszczone przez następców. Mogłaby nam też pomóc w rozproszeniu mitycznej mgły spowijającej początki Aleksandrii. Poszukiwania grobu wielkiego przywódcy Logiczne wydaje się założenie, że ulica Soma otrzymała nazwę dlatego, że przy niej stało słynne mauzoleum. Dziś jest to ulica Proroka Daniela, która przecina śródmieście Aleksandrii. Biegnie od portu wschodniego na południe do głównego dworca kolejowego. Około półtora kilometra dalej na wschód, w parku Szallalat (Wodospad), zachowała się część wschodniej bramy miasta. Jest tu mała sadzawka, puste alejki z rzadka wysadzane palmami i sfory bezpańskich psów, które grzeją się w słońcu pod ruinami starożytnych murów miejskich. W 2019 roku archeolodzy odkryli w parku marmurowy posąg Aleksandra, co dało asumpt do …

Grob-Aleksandra-Wielkiego-21aaa16.jpg
width: 5616
height: 3744

Wiadomo, kogo pochowano w spektakularnych grobowcach sprzed 1500 lat. Śmiała teoria badaczki
type: item
date: 2025-01-13T11:06:23.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: anglia
subject: archeologia
subject: bizancjum
subject: grobowce
subject: odkrycia archeologiczne
subject: średniowiecze
description: To było jedno z największych odkryć archeologicznych w Anglii. W Sutton Hoo badacze znaleźli pod kurhanem wielką łódź z licznymi i spektakularnymi darami. Bogatych grobów w tym miejscu było więcej. Anglosasi zdobyli te kosztowności jako najemnicy Bizancjum.
encoded: Spis treści: Sutton Hoo – groby, że ho ho Kogo pochowano w Sutton Hoo? Bogaci najemnicy? Nowa koncepcja Tak w każdym razie twierdzi prof. Helen Gittos z Uniwersytetu Oxfordzkiego. Dowody na taką koncepcję opublikowała właśnie na łamach czasopisma „English Historical Review”. Sutton Hoo – groby, że ho ho Sutton Hoo to stanowisko archeologiczne położone we wschodniej Anglii, na południe od Woodbridge w hrabstwie Suffolk. W 1939 roku jeden z kurhanów odkrył i przebadał archeolog samouk Basil Brown. Historię tego niebywałego odkrycia przybliża film fabularny Netflixa z 2021 roku zatytułowany „Wykopaliska”. Największą uwagę zwróciło odkrycie wielkiej łodzi o długości blisko 30 m. Na niej znajdowały się przeróżne precjoza, które uruchomiły zbiorową wyobraźnię. Zbiór ten znajduje się obecnie w Muzeum Brytyjskim w Londynie. Wybrane artefakty znalezione w pochówku łodziowym: zbroja; hełm; ozdobne berło kamienne, złoty element sakiewki (przedmioty organiczne zachowały się słabo), złota rękojeść miecza i uchwyt do uprzęży miecza, para złotych klamr utrzymująca płaszcz na ramionach, sprzączki i przybory toaletowe, duże bizantyjskie srebrne łyżki, srebrne naczynie Anastazjusza, zestaw dziesięciu srebrnych misek, złote monety, dwie sztabki złota, szkatułka ze złotym wiekiem, tkaniny z Syrii. A to tylko wybór tego, co odkryto w tym nietypowym grobowcu. Obiekty te można zobaczyć w Muzeum Brytyjskim w Londynie. Kogo pochowano w Sutton Hoo? Jeszcze w czasie wykopalisk pojawiły się koncepcje, kogo pochowano zarówno w łodzi. W kolejnych latach przebadano kolejne kurhany. Tam też znaleziono bogate pochówki, ale nie dorównywały temu z łodzią. Pojawiła się koncepcja, że główny grobowiec należał do króla Raedwalda z rodu Waffina, zmarłego ok. 625 r. Wskazywać na to miały m.in. ornamenty na dwóch srebrnych łyżkach. Według wcześniejszych teorii dotyczących źródeł bogactwa i importowanych dóbr znalezionych w grobach w Sutton Hoo, miały być one nabyte od sąsiadów Anglosasów – zamieszkujących F…

sutton-hoo-a717ac2.jpg
width: 1024
height: 1009