National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-08-18T10:59:14.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: W te wakacje zostań odkrywcą! Archeolodzy proszą o pomoc na górskich szlakach
items: Jeden przypomina wróbla, drugi motyla. To najrzadsze ptaki polskich Tatr
items: Dziennikarka BBC zachwyciła się polskimi górami. Szczególnie jedno miejsce zrobiło na niej wrażenie
items: Ten park narodowy inspirował Andersena. Polacy mają go na wyciągnięcie ręki
items: Pokochałam to polskie „morze” w sercu Bieszczad. Latem trudno o lepszy kierunek
items: Kawałek Szwajcarii i zabytkowy pociąg tuż przy polskiej granicy. Ten region może być tegorocznym hitem wakacji
items: Sierpień w Tatrach ma fioletowy kolor. Zakopane to idealny kierunek na długi weekend
items: Tragiczny wypadek po słowackiej stronie Tatr. Ratownicy apelują o rozwagę
items: Jak zdobyć Dżebel Tubkal? Wyprawa na najwyższy szczyt Maroka
items: Liptowski Mikulasz łączy naturę i historię. Ślady przeszłości są tam wyraźne
items: Nie wyróżnia go wysokość, ale jest najtrudniejszym szczytem Polski. W tym roku jego zdobycie będzie praktycznie niemożliwe
items: Wypadek w Tatrach – młody turysta nie wrócił z wyprawy, ciało znaleziono pod Zawracikiem
items: Sierra de la Demanda to jedna z najmniej zaludnionych części Hiszpanii. Znajdziesz tu spokój i prostotę
items: Bóbr „chilluje” z kaczkami w Morskim Oku. Niezwykłe nagranie podbija internet
items: Zmiana nazwy słynnego górskiego pasma? Mieszkańcy walczą o powrót historycznej nazwy gór
items: Wygląda jak z bajki, a spotkasz go w polskim zoo. Czym jest takin złoty?
items: To koniec swobodnego wjazdu w Dolomity. Pozwolenie dostanie tylko 150 aut dziennie
items: Najpiękniejsze miejsce na świecie znajduje się w Europie. Dociera tu niewielu turystów
items: Słynny górski szlak na nowo. Wielka modernizacja podkarpackiego odcinka
items: „Polskie Alpy” podbijają brytyjskie media. „Oferują spektakularne widoki”
items: To najbardziej romantyczne miejsce na świecie. Zakochani są nim zachwyceni
items: Powstaje jedno z najbardziej innowacyjnych schronisk świata. Po olimpiadzie stanie w Alpach
items: „To najlepszy sposób na rozpoczęcie przygody z Pirenejami” – każdy dzień wędrówki to inny krajobraz
items: Czarownice na nartach i legenda sprzed wieków. Tak wygląda najdziwniejszy wyścig w Alpach
items: Mnisi wybrali to miejsce ze względu na odosobnienie. Współcześni narciarze odkryli je na nowo

W te wakacje zostań odkrywcą! Archeolodzy proszą o pomoc na górskich szlakach
type: item
date: 2026-08-18T12:58:57.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: góry
subject: odkrycia archeologiczne
subject: trekking
subject: zabytki
description: Wędrówka po górach kojarzy się nam z pięknymi panoramicznymi widokami. Czasem jednak warto spojrzeć też pod nogi. Archeolodzy zapraszają turystów do akcji, która może doprowadzić do znalezienia śladów sprzed tysięcy lat i dokonania przełomowego odkrycia.
encoded: W 2021 roku na Hali Turbacz dr Jan Loch z Gorczańskiego Parku Narodowego zauważył coś nietypowego. Był to zabytek sprzed tysięcy lat – fragment odłupka i okruch krzemienia jurajskiego. Znalezisko było sensacyjne, bo surowiec pochodził z okolic Krakowa. Dr Janusz Budziszewski z Uniwersytetu Warszawskiego potwierdził te przypuszczenia po badaniach w tym miejscu – na Hali Turbacz faktycznie znajdowało się prehistoryczne stanowisko, prawdopodobnie z paleolitu. To odkrycie stało się impulsem do rozpoczęcia szerokiej akcji archeologicznej, w której główną rolę mają odegrać turyści. Pradziejowy trekking. Dlaczego ludzie wspinali się tak wysoko? Przez lata sądzono, że wysokie góry były dla dawnych ludzi barierą nie do przebycia. Dziś wiemy, że było inaczej. Choć trudny klimat uniemożliwiał stałe osadnictwo, łowcy-zbieracze pojawiali się tu sezonowo na polowania. Przemieszczali się między dolinami czy w poszukiwaniu surowców. Przełęcze i polany, takie jak te w Gorcach czy Tatrach, były idealnymi punktami obserwacyjnymi. Ślady ich obecności, jak narzędzia i paleniska, odnajdywano już w Jaskini Obłazowej (tu odkryto najstarszy na świecie bumerang), Dolinie Kondratowej czy na Połoninie Wetlińskiej. Dlaczego archeolodzy potrzebują pomocy? Góry to trudny teren dla badaczy. Gęsta roślinność, lasy i procesy erozyjne sprawiają, że stanowiska archeologiczne pozostają niewidoczne przez dekady. Jednak tam, gdzie przechodzą tysiące ludzi, sytuacja się zmienia. Deszcz i buty wędrowców usuwają warstwę ziemi, odsłaniając zabytki bezpośrednio na ścieżkach. Turyści docierają w miejsca, które specjaliści odwiedzają rzadko, dlatego każde zdjęcie nietypowego kamienia może być dla nauki bezcenne. Jak rozpoznać zabytek? Nie każdy nietypowy kamień to zabytek, dlatego warto znać cechy charakterystyczne przedmiotów obrobionych przez człowieka. „Warto jednak zwrócić uwagę na surowce o gładkiej, niekiedy lekko szklistej lub woskowej powierzchni przełamu. Krzemień jurajski występuje zazwyczaj w różnych…

shutterstock1110392171-c2175d1.jpg
width: 5184
height: 3456

Jeden przypomina wróbla, drugi motyla. To najrzadsze ptaki polskich Tatr
type: item
date: 2026-08-15T11:00:01.000Z
creator: Aleksander Kusznir
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: góry
subject: ochrona przyrody
subject: ptaki
subject: tatry
description: Tatry to najcenniejsza ostoja ptaków wysokogórskich w Polsce. Występuje tu około 120 gatunków ptaków. Zróżnicowanie wysokości, surowy klimat oraz układ pięter roślinnych sprawiają, że żyją tu ptaki niewystępujące nigdzie indziej w kraju lub tworzące jedynie niewielkie, izolowane populacje. Dla ornitologów i miłośników przyrody Tatry pozostają jednym z najcenniejszych miejsc obserwacji ptaków w Polsce.
encoded: Spis treści: Płochacz halny – wróbel najwyższych szczytów Pomurnik – motyl tatrzańskich skał Inni skrzydlaci mieszkańcy Tatr Od niepamiętnych czasów człowiek zachwycał się urokiem gór – cudnymi widokami przyrody. Wysokie szczyty drażniły jego zmysły, poruszały duszę i dawały siłę, by wspinać się coraz wyżej, wypatrywać podniebnych szlaków orłów, zaglądać w przepaście i podsycać uczucia religijne. To potęga życia natury – wierchy i urwiska, blaski słońca i cienie chmur, skały i śniegi, zawołania kruków i zew wilków, szum wód i wściekłe poryki wichru. Ten surowy, a zarazem fascynujący górski klimat od zawsze tętnił życiem ptaków. Oto gatunki, które możemy spotkać podczas wędrówek po tatrzańskich szlakach. Płochacz halny – wróbel najwyższych szczytów Płochacz halny (Prunella collaris) to typowo wysykogórski gatunek ptaka, nieliczny w naszym kraju, którego występowanie ogranicza się wyłącznie do najwyższych szczytów górskich. Według „Czerwonej Listy Ptaków Polski”, ponad 95% populacji (ok. 400–1600 osobników) – gniazduje w Tatrach, powyżej górnej granicy lasu (ponad 1800 m n.p.m.). Można go także spotkać w Beskidzie Żywieckim, w Bieszczadach i w Sudetach. Jednak poza Tatrami są to szczątkowe, zagrożone populacje, obejmujące zaledwie kilkanaście par. Płochacz halny to niewielki ptak wróblowy, rozmiarami zbliżony do wróbla (Passer domesticus), choć nieco od niego większy. Z tego powodu bywa często mylony z nim przez turystów. Wyróżniają go jasnożółta plama u nasady dzioba, szara głowa, ciemnobrązowy wierzch ciała i rdzawobrązowe boki upierzenia na spodzie. Jest gatunkiem przeważająco osiadłym, który zimą nie opuszcza gór, choć poza sezonem lęgowym pojawia się na niższych wysokościach, szczególnie zimą, gdzie łatwiej znaleźć pokarm, jak np. w okolicach schronisk górskich, wyciągów narciarskich czy w pobliżu osad ludzkich w wioskach. Tam też jest często dokarmiany przez turystów lub żywi się odpadkami w śmietnikach. Co ciekawe, ptaki tego gatunku nie są płochliwe wobec czło…

AdobeStock699339858-ad500f9.jpeg
width: 5400
height: 3600

Dziennikarka BBC zachwyciła się polskimi górami. Szczególnie jedno miejsce zrobiło na niej wrażenie
type: item
date: 2026-08-13T09:17:54.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: góry
subject: polska
subject: tatry
description: Polska od dawna zachwyca rodzimych podróżników, ale w ostatnich latach jej uroki odkrywa również coraz więcej turystów z zagranicy. W mediach społecznościowych przybywa relacji osób zaskoczonych polskimi miastami, krajobrazami czy kuchnią, a podobne głosy coraz częściej pojawiają się także w zagranicznych mediach. Tym razem uwagę zwróciły nasze góry. Jedna z dziennikarek BBC sprawdziła, czy Tatry mogą konkurować z bardziej znanymi alpejskimi kierunkami.
encoded: Na stronie BBC ukazała się relacja Rebekki Crowe, która spędziła tydzień na południu Polski. Wraz z grupą znajomych wynajęła willę w Zakopanem, skąd ruszała na wycieczki po Tatrach. Zachwyciły ją nie tylko górskie krajobrazy, ale również lokalna kuchnia i koszty pobytu, które porównała z cenami w popularnych kurortach. Co sprawiło, że stwierdziła, iż polskie góry mogą być ciekawą i tańszą alternatywą dla Alp? Zakopane jako tańsza alternatywa dla Alp. BBC chwali polskie Tatry Rebecca Crowe wybrała się w Tatry ze znajomymi, którzy szukali miejsca efektownego krajobrazowo, ale jednocześnie na tyle przystępnego cenowo, by dziesięcioosobowa grupa mogła spędzić kilka dni w górach bez nadwyrężania budżetu. Wybór padł na Zakopane – nie tylko ze względu na bliskość Tatrzańskiego Parku Narodowego, ale również możliwość poruszania się bez samochodu. Lokalne busy, komunikacja publiczna i stosunkowo niedrogie przejazdy pozwalały łatwo docierać do popularnych punktów wyjścia na szlaki, co Crowe wymieniła jako jeden z praktycznych atutów regionu. Szczególnie spodobało jej się połączenie wysokogórskich krajobrazów, łatwego dostępu do atrakcji i kosztów znacznie niższych niż w wielu kurortach Europy Zachodniej. Dziennikarka pisała, że w Polsce można „cieszyć się alpejskimi krajobrazami bez wysokich cen”, wskazując Tatry jako atrakcyjną alternatywę dla bardziej rozpoznawalnych górskich kierunków. Samo Zakopane potraktowała jako wygodną bazę wypadową, z której grupa mogła ruszać na szlaki, a po powrocie poznawać lokalną kuchnię. Crowe smakowały m.in. pierogi z oscypkiem oraz placki ziemniaczane z sosem grzybowym. Sporym zaskoczeniem były dla niej także wyjątkowo obfite porcje serwowane w jednej z tradycyjnych restauracji. Co więcej, po kilku dniach grupa wybrała się również do Chochołowskich Term. Jak stwierdziła dziennikarka, „kąpiele w saunach, grotach solnych i rwących rzekach okazały się idealnym antidotum na pięć długich dni w górach” i sposobem na regenerację po kolejnych kilome…

shutterstock2779309669-26de38f.jpg
width: 6700
height: 4458

Ten park narodowy inspirował Andersena. Polacy mają go na wyciągnięcie ręki
type: item
date: 2026-08-05T11:34:37.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: czechy
subject: góry
subject: parki narodowe
subject: skały
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wyprawy w góry
description: Czeska Szwajcaria wygląda jak kraina wyjęta z baśni. Jej krajobrazy inspirowały Hansa Christiana Andersena i Caspara Davida Friedricha, a później stały się scenerią „Opowieści z Narnii”. Skalne bramy, dzikie wąwozy i malownicze doliny tworzą jeden z najbardziej niezwykłych zakątków Europy.
encoded: W tym artykule: Czeska Szwajcaria – geografia i krajobrazy Największe atrakcje Czeskiej Szwajcarii Wyjątkowy klimat dla roślin Czeska Szwajcaria to niejedyne „skalne miasto” w okolicy Dlaczego Szwajcaria? Czeska Szwajcaria inspiracją artystów Pierwszy turystyczny przewodnik po tym niezwykłym regionie wydano już w 1826 roku. 50 lat później powstało Towarzystwo Górskie. Zaczęto wytyczać szlaki i budować infrastrukturę, która w wielu miejscach przetrwała do dziś. Nic w tym dziwnego – Czeska Szwajcaria to miejsce magiczne i w pełni zasługujące na utworzenie parku narodowego. Warto je odwiedzić tym bardziej, że leży tylko 60 km od Zgorzelca i 35 km od granicy z Czechami w Kopaczowie. Czeska Szwajcaria – geografia i krajobrazy Czeska Szwajcaria, położona na północnym zachodzie Czech, to jeden z najbardziej malowniczych parków narodowych Europy Środkowej. Charakterystyczne dla tego regionu są formacje skalne z piaskowca, które przez miliony lat były kształtowane przez erozję wodną i wiatrową. Najbardziej znaną z tych formacji jest Brama Pravčická – największy naturalny most z piaskowca w Europie, który jest symbolem parku. Park ma powierzchnię 79 km kw. i został wydzielony z większego Obszaru Chronionego Krajobrazu Łabskie Piaskowce, chroniącego większy cenny teren w Czechach. Geograficznie cały ten obszar leży na Wyżynie Dieczyńskiej. Krajobraz współtworzą tu trzy rzeki: Łaba, Kamenice i Křinice, płynące momentami w głębokich stromych dolinach, urozmaiconych wodospadami i skalnymi przełomami. Park Narodowy ustanowiono tu z początkiem roku 2000. Czeski Raj zachwyca pięknem i ogromem. To niesamowite skalne miasto wygląda jak scenografia filmu fantasy Czeski Raj nie bez powodu widnieje na liście geoparków UNESCO. Najlepiej przyjeżdżać tu późniejszą wiosną lub wczesną jesienią. I podziwiać przepiękne skalne formacje. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4ac4d353f4fc87acc73415a97a49d209ac71de37-5bcba26.png" width="938" height="492" alt=…

czeska-szwajcaria-e662fb0.jpg
width: 8660
height: 5773

Pokochałam to polskie „morze” w sercu Bieszczad. Latem trudno o lepszy kierunek
type: item
date: 2026-08-02T08:45:21.000Z
creator: Gabriela Celińska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: bieszczady
subject: długi weekend
subject: góry
subject: jeziora
subject: polska góry
subject: Solina
subject: województwo podkarpackie
description: Jednego dnia odpoczynek nad jeziorem, drugiego pieszy spacer wśród łąk na punkt widokowy, trzeciego przejażdżka kolejką nad zaporą, a w drodze powrotnej wizyta w Galerii Zdzisława Beksińskiego i przystanek na podkarpacką kuchnię. Solina i okolice Jeziora Solińskiego to bieszczadzka perełka i idealny przepis na długi weekend.
encoded: Solina i okolice Jeziora Solińskiego to jedno z najpiękniejszych miejsc w Bieszczadach, ale i na całym Podkarpaciu. To jednocześnie idealny kierunek, kiedy trudno się zdecydować, czy woli się spędzić urlop nad jeziorem, czy może jednak w górach. Odpowiedź jest prosta – wcale nie trzeba wybierać. Kajaki, piesze wędrówki, trasy rowerowe, rajdy konne, a wszystko to blisko natury i wśród pięknych widoków. Największy plus jest taki, że to kierunek, który sprawdzi się o każdej porze roku. Co warto zobaczyć nad Soliną? Zapora w Solinie Będąc w Solinie, nie można pominąć największej w Polsce betonowej zapory. Została wybudowana przede wszystkim w celu wykorzystania potencjału energetycznego Sanu, a dziś pełni również funkcję retencyjną i przeciwpowodziową. To monumentalna konstrukcja o 664 metrach długości i 82 metrach wysokości. Poza podziwianiem jej z zewnątrz można zwiedzić z przewodnikiem także jej wnętrze. To absolutna wizytówka Soliny, która co roku przyciąga wielu turystów i skupia wokół siebie liczne stoiska z pamiątkami. Ścieżka spacerowa „Perła Polańczyka” To krótka, spokojna i bardzo przyjemna trasa, której szacowany czas przejścia wynosi około dwóch godzin. To dowód na to, że nawet podczas niezbyt wymagającej wędrówki można podziwiać piękne widoki. Droga prowadzi przez pola, łąki oraz las bukowy prosto do punktów widokowych, między innymi na Kabajce i Horbie, skąd roztacza się panorama jeziora, Polańczyka i otaczających je wzgórz. Ścieżka spacerowa „Zielone Wzgórza nad Soliną” To trasa również niezbyt wymagająca, ale dłuższa od poprzedniej. Szacowany czas jej przejścia to około pięciu godzin, jednak istnieje możliwość pokonania tylko części wyznaczonego odcinka i dojazdu albo powrotu kursującym w okolicy autobusem. Podczas spaceru można dostrzec bieszczadzkie połoniny, widok na przystań statków, a także Jezioro Myczkowieckie. Ścieżka spacerowa „Niebieska Łezka” Jest to trasa, która prowadzi wokół Jeziora Myczkowieckiego, skąd wzięła się jej nazwa. To najdłuższa …

jezioro-solinskie-677699d.jpg
width: 1958
height: 1300

Kawałek Szwajcarii i zabytkowy pociąg tuż przy polskiej granicy. Ten region może być tegorocznym hitem wakacji
type: item
date: 2026-07-27T06:51:41.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: dolny śląsk
subject: góry
subject: pociągi
subject: rudawy janowickie
description: Rudawy Janowickie od lat przyciągają wędrowców malowniczymi szlakami, alpejskimi akcentami oraz bogatą historią polskiego himalaizmu. W tym sezonie region zyskał jednak zupełnie nowy blask dzięki wakacyjnym przejazdom zabytkowego pociągu retro oraz otwarciu futurystycznego parku rozrywki. To idealny moment, by odkryć ten niezwykły zakątek Dolnego Śląska, który płynnie łączy górską naturę z unikatowymi atrakcjami.
encoded: Rudawy Janowickie lata temu upodobali sobie amatorzy górskich spacerów. Na odsłoniętych, granitowych skałach swoją przygodę ze wspinaczką zaczynali najsłynniejsi polscy himalaiści – Wanda Rutkiewicz, Jerzy Kukuczka czy Krzysztof Wielicki. Niech fakt ten jednak nie zniechęca mniej doświadczonych wędrowców – to sąsiadujące z Karkonoszami pasmo nieopodal Jeleniej Góry stanowi idealne miejsce na wypoczynek dla tych, którzy lubią wpleść w swoje wakacje trochę ruchu. Alpejskie motywy w Rudawach Na trasie na najsłynniejsze janowickie szczyty – Sokolika i Krzyżną Górę – warto zatrzymać się na moment w schronisku, które u podnóża Gór Sokolich postawiono jeszcze w XIX wieku. „Szwajcarka” początkowo służyła za leśniczówkę, później za rezydencję właścicieli pobliskich Karpnik, by ostatecznie zacząć gościć strudzonych wędrowców. W drewnianej chałupie można nie tylko pożywić się przed zdobywaniem korony Rudaw, ale również poczuć się niczym w alpejskiej Szwajcarii. Brat króla Prus, Wilhelm von Hohenzollern, zapragnął bowiem w XIX wieku, by budynek w Rudawach przypominał obiekty spotykane na wysokogórskich halach. „Szwajcarka” to doskonała baza wypadowa do górskich eskapad. Najczęściej wychodzi się stąd na Krzyżną Górę czarnym szlakiem, na Sokolik czerwonym, a do Zamku Bolczów zielonym; dalej można też iść niebieskim w stronę Starościńskich Skał. To ostatnie miejsce jawi się jako wyjątkowo atrakcyjne – roztacza się z niego malowniczy widok na wzgórza Gór Sokolich oraz liczne formacje skalne, z których każda ma swoją osobną nazwę nawiązującą do kształtu skały. Dodatkowo na wzgórzu Lwiej Góry spotkamy mniej turystów, co pozwala w pełni docenić walory tutejszej przyrody. Inne przyrodnicze miejsca warte uwagi to m.in.: Kolorowe Jeziorka – unikatowe stawy na Dolnym Śląsku, które zawdzięczają swoje barwy składnikom chemicznym dawnych kopalń; Skalny Most – imponująca formacja skalna, niezwykle popularna wśród wspinaczy; Skalnik – najwyższy szczyt Rudaw Janowickich. Pociągiem przez Rudawy …

GettyImages-2228462590-c61767a.jpg
width: 4579
height: 3663

Sierpień w Tatrach ma fioletowy kolor. Zakopane to idealny kierunek na długi weekend
type: item
date: 2026-07-25T11:03:30.000Z
creator: Gabriela Celińska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: długi weekend
subject: góry
subject: polska
subject: słowacja
subject: tatry
subject: zakopane
description: Kwitnąca wierzbówka, tatrzańskie schroniska i szlaki z widokiem na najwyższe szczyty Polski sprawiają, że Zakopane latem ma zupełnie inny urok niż zimą. Sierpniowy długi weekend to dobry moment, by ruszyć w Tatry, zobaczyć Halę Gąsienicową, zajrzeć nad Morskie Oko albo po prostu poczuć atmosferę miasta, które od dekad przyciąga artystów, turystów i miłośników gór.
encoded: Rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady. A może jednak w Tatry? W końcu do Zakopanego dojeżdżają pociągi i autobusy z całej Polski, a jego okolice stanowią świetną bazę wypadową, by choć na chwilę uciec od natłoku spraw prosto na szlak. Sierpniowy długi weekend lub niewykorzystany urlop to idealna okazja, by odczarować wizję Tatr przykrytych grubą warstwą śniegu. Skąpane w słońcu i kwitnącej wierzbówce kiprzycy wyglądają równie pięknie. Zakopane Polski malarz, pisarz i taternik – Rafał Malczewski w okresie dwudziestolecia międzywojennego nazwał Zakopane „pępkiem świata”. To właśnie tutaj, do miasta leżącego u stóp Tatr, przyjeżdżali najwybitniejsi artyści w poszukiwaniu natchnienia, między innymi Henryk Sienkiewicz, Jan Kasprowicz, Kornel Makuszyński oraz Wisława Szymborska. I trzeba przyznać, że określenie Malczewskiego ani trochę się nie zestarzało. Zakopane to najwyżej położone miasto w Polsce. Ze względu na swoje wyjątkowe położenie jest jedną z najpopularniejszych miejscowości turystycznych w kraju i ważnym ośrodkiem wypoczynkowym na południu Polski. Zimą można znaleźć tu dobrze przygotowane stoki narciarskie, a latem szlaki prowadzące do najpiękniejszych miejsc w Tatrach. Chociaż turystyka w ostatnich latach mocno się tutaj rozwinęła, miasto i jego okolice wciąż pozostają idealną bazą wypadową na weekendową wędrówkę blisko natury. Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem Decydując się na wyjazd do Zakopanego i jego okolic w sierpniu, warto rozważyć termin zahaczający o drugą połowę miesiąca. To właśnie wtedy, od 21 do 27 sierpnia 2026 roku, na Dolnej Równi Krupowej odbędzie się 57. Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich, organizowany przez Zakopiańskie Centrum Kultury. To wyjątkowe wydarzenie, podczas którego odbywają się koncerty zespołów z całego świata, prezentacje kultur z różnych krajów, warsztaty, animacje, spotkania, a przede wszystkim barwny korowód ulicami Zakopanego. W tym roku mają wystąpić zespoły między innymi z Portugali…

tatry-e5d443c.jpg
width: 1952
height: 1300

Tragiczny wypadek po słowackiej stronie Tatr. Ratownicy apelują o rozwagę
type: item
date: 2026-07-14T13:28:25.000Z
creator: Gabriela Celińska
subject: Traveler
subject: góry
subject: pogoda
subject: szlak
subject: tatry
subject: tatrzański park narodowy
description: Początek lata był prawdziwym wyzwaniem dla ratowników górskich. 13 lipca po słowackiej stronie Tatr doszło do tragicznego w skutkach wypadku. Kiedy ratownicy słowackiego HZS przybyli na miejsce, okazało się, że turysty nie udało się uratować. TOPR ponownie apeluje o rozwagę.
encoded: Początek lata mógłby się wydawać idealnym momentem na górskie wędrówki. Doświadczeni turyści, którzy co roku wracają w Tatry, wiedzą jednak, że pogoda nigdy nie jest tam pewna, a z pozoru prosta trasa w trudnych warunkach może stać się jedną z najbardziej wymagających. W rezultacie liczba akcji ratunkowych na przełomie czerwca i lipca była naprawdę wysoka, a niektóre z nich zakończyły się tragicznie. Śmiertelny wypadek pod Czarnym Szczytem W poniedziałek, 13 lipca słowackie Górskie Pogotowie Ratunkowe (HZS) poinformowało o tragicznej śmierci w Tatrach. Do wypadku doszło podczas wspinaczki dwójki turystów w rejonie Czarnego Szczytu. Turyści znajdowali się poza znakowanym szlakiem turystycznym, bez niezbędnego sprzętu i lin bezpieczeństwa. Jeden z nich, 40-letni Polak, spadł z wysokości około 200 metrów do Doliny Dzikiej. Po otrzymaniu zgłoszenia ratownicy przybyli na miejsce. Jednak okazało się, że nie byli już w stanie pomóc. Czarny Szczyt to masyw położony w głównej grani słowackich Tatr Wysokich. Choć otoczony stromymi urwiskami wygląda imponująco, na jego wierzchołek nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny. Na wejście w ten rejon mogą pozwolić sobie jedynie doświadczeni i odpowiednio przygotowani taternicy. Ratownicy TOPR mieli wyjątkowo trudny początek sezonu Wypadek pod Czarnym Szczytem to nie jedyny taki przypadek. Początek sezonu letniego pod względem liczby akcji ratunkowych był dla Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego bardzo wymagający. Już na początku czerwca doszło do dwóch dramatycznych wypadków z ofiarami śmiertelnymi pod Staroleśnym Szczytem i Rysami. Odbyła się również nocna akcja ratunkowa w Jaskini Czarnej, zakończona szczęśliwie, w której wzięło udział aż 13 ratowników. W ostatnich dniach miesiąca ewakuowano wyczerpaną po burzy młodzież, która bez właściwej opieki znajdowała się w rejonie Orlej Perci, przez co zaangażowano również policję. Początek lipca był dla TOPR także trudny. W pierwszym tygodniu ratownicy udzielili pomocy 5…

tatry-9ff7bf2.jpg
width: 1949
height: 1300

Jak zdobyć Dżebel Tubkal? Wyprawa na najwyższy szczyt Maroka
type: item
date: 2026-06-18T09:17:35.000Z
creator: Karolina Olejak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: góry
subject: góry atlas
subject: maroko
subject: reportaże
description: W górach największym skarbem jest doświadczenie. Ono pozwala nam widzieć to, co niewprawionym oczom umknie niezauważone. Lekki powiew wiatru – zwiastujący wichurę, topniejący śnieg, który może okazać się początkiem odwilży. Ból głowy jeszcze niezbyt mocny, ale pulsujący tak, że niechybnie zamieni się w chorobę wysokościową. To wszystko składa się na doświadczenie, które trudno opisać słowami. Gdy taka wiedza przekazywana jest z pokolenia na pokolenie, szybko staje się jasne, że mamy do czynienia z prawdziwym człowiekiem gór.
encoded: Naszą wyprawę na Tubkal, czyli najwyższy szczyt gór Atlas, rozpoczynamy w pierwszych dniach lutego 2026. To właśnie przełom roku jest najlepszym momentem na zdobywanie Tubkalu dla tych, którzy kochają śnieg i mają doświadczenie w zimowych wędrówkach. Jeśli jednak trekking ma być łatwiejszy, a warunki mniej surowe, to przewodnicy rekomendują zdobywanie góry w maju lub czerwcu. Temperatury są wtedy umiarkowane, tuż przed rozpoczynającym się w Maroku upalnym latem. Gdzie nocować przed wejściem na Tubkal? Imil jako baza wypadowa Nocleg najlepiej zarezerwować w Imlil, bo tam rozpoczyna się szlak do pierwszego punktu – czyli schroniska Jebel Toubkal. Znaleźć je można na większości popularnych platform. Dotrzeć można tam na dwa sposoby taksówką lub busem. Minibusy odjeżdżają z okolic Rue Oqba Ben Nafaa w Marrakeszu, a przejazd kosztuje około 30 MAD. Trzeba jednak uzbroić się w cierpliwość i przygotować na liczne przystanki. Prywatna taksówka kosztuje około 70 euro. Do Imlil docieramy wieczorem. Powoli zapada zmrok, ale nad górską wioską widać jeszcze zarysy ostrych szczytów. To w ich kierunku wszyscy spoglądamy z nadzieją. Przepakowujemy plecaki, bo do miejsca noclegu iść będziemy żwirową drogą, której nie da się pokonać samochodem. Przepakowujemy się szybko, ale uważnie, bo po pozostawione rzeczy nie będzie już powrotu. Uczta na koniec dnia Do nas na trasie dołącza Rachid, przewodnik, który razem z rodziną mieszka w Imlil. To w jego domu spędzimy coraz szybciej nadchodzącą noc. Wędrówka trwa blisko godzinę. Do domu gospodarza dotrzeć można, pokonując kamienne schody i wąskie „uliczki” między skałami. Architektura podyktowana jest rozkładem górskich formacji. Na miejscu czeka na nas ojciec Rachida, który również przewodził górskim wyprawom. Dziś pomaga mu przyjmować turystów. Zajadamy się marokańskim tadżinem (ryżem, pieczonymi warzywami), a dla chętnych jest też kurczak. Ucztę wieńczy słodka herbata. W górskich chatach nie ma centralnego ogrzewania. Do utrzymania ciepła s…

zdj-84-c7a188c.jpg
width: 4608
height: 3069

Liptowski Mikulasz łączy naturę i historię. Ślady przeszłości są tam wyraźne
type: item
date: 2026-06-07T08:01:45.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: góry
subject: miasta
subject: słowacja
description: Liptowski Mikulasz to coś więcej niż „tylko” brama do Tatr Niżnych i Zachodnich. Należy bowiem podkreślić, że to miasto zajmuje szczególne miejsce w historii i kulturze Słowacji. Usytuowane w sercu malowniczej kotliny, stanowi swoisty zapis dziejów średniowiecznego rzemiosła, procesów zbójnickich i intelektualnego przebudzenia narodu słowackiego.
encoded: Spis treści: Miasto w krainie gór Od przykościelnej wioski do centrum gospodarczego, kulturalnego i turystycznego Proces Janosika Zabytki Liptowskiego Mikulasza Pozostałe atrakcje miasta W Karpatach Zachodnich, w zachodniej części Obniżenia Liptowsko-Spiskiego, znajduje się szerokie obniżenie terenu, zwane Kotliną Liptowską. To właśnie tam, pośród szczytów potężnych pasm górskich, rozpościera się Liptowski Mikulasz – miejscowość o niezwykle bogatej historii, które dla odwiedzających Słowację turystów stanowi bazę wypadową do górskich wędrówek. Miasto w krainie gór Liptowski Mikulasz znajduje się w północnej Słowacji, w granicach historycznego regionu Liptów. W kontekście administracyjnym, jest stolicą powiatu w kraju żylińskim, którego obszar w większości obejmuje tereny górzyste. W ujęciu geograficznym, miasto znajduje się na obszarze Kotliny Liptowskiej, na wysokości około 577 metrów n.p.m. Liptowski Mikulasz jest naturalnie ograniczony potężnymi pasmami górskimi. Od północy są to Góry Choczańskie i Tatry Zachodnie, natomiast od południa – majestatyczne Tatry Niżne z ich rozległymi grzbietami. Przez miejscowość przepływa Wag, najdłuższa rzeka Słowacji, która historycznie stanowiła główną oś transportową i gospodarczą regionu. Od przykościelnej wioski do centrum gospodarczego, kulturalnego i turystycznego W XIII wieku, to dziś prężnie rozwijające się miasto było niewielką osadą przykościelną. Pierwsza pisemna wzmianka o miejscowości jest datowana na rok 1286 i pojawia się w dokumencie króla Władysława IV Kumańczyka. Nazwa, pierwotnie brzmiąca Liptovský Svätý Mikuláš, wywodzi się bezpośrednio od patrona miejscowego kościoła, św. Mikołaja, co podkreśla religijne korzenie osadnictwa. Rozkwit i rola rodu Pongráczów Przez stulecia miasto znajdowało się w posiadaniu szlacheckiego rodu Pongráczów. To właśnie dzięki ich staraniom Mikulasz w 1360 roku uzyskał prawo do organizowania targów, co znacząco przyczyniło się do rozwoju rzemiosła i handlu. W 1424 roku król Zygmunt L…

liptowski-mikulasz-8e703d0.jpg
width: 1602
height: 1200

Nie wyróżnia go wysokość, ale jest najtrudniejszym szczytem Polski. W tym roku jego zdobycie będzie praktycznie niemożliwe
type: item
date: 2026-06-02T12:15:02.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: bieszczady
subject: góry
subject: parki narodowe
subject: polska
subject: szczyty
subject: wędrówki
description: Nie jest ani wysoki, ani trudny – wyróżnia go za to położenie i niedostępność. Opołonek, najbardziej na południe wysunięty punkt Polski, w tym roku będzie praktycznie niemożliwy do zdobycia. Zwykle był celem garstki pasjonatów, ale rok 2025 przyniósł tak duże zainteresowanie, że Bieszczadzki Park Narodowy zdecydował o odwołaniu jedynego legalnego wejścia w roku.
encoded: Opołonek, wznoszący się na 1028 m n.p.m., to miejsce wyjątkowe na mapie Polski – najdalej wysunięty na południe punkt naszego kraju. Przez lata owiany aurą niedostępności, przyciągał nielicznych turystów, marzących o zdobyciu tego dziewiczego zakątka Bieszczadów Zachodnich, przez który przebiega granica z Ukrainą. Ze względu na brak oficjalnych szlaków, legalne wejście na szczyt od strony polskiej było możliwe tylko raz w roku, 11 listopada, w ramach zorganizowanego marszu. Jednak ogromne zainteresowanie zmusiło Bieszczadzki Park Narodowy do zmiany planów. Rok 2025 i szturm na Opołonek W 2025 roku zapisy na wspólną wędrówkę pobiły rekordy. Formularz zgłoszeniowy, udostępniony na stronie Parku o poranku 2 października, zapełnił się już po siedmiu minutach – tyle wystarczyło, by zgłosiło się 150 osób. Kolejnych 900 próbowało się dostać już po zamknięciu zapisów. Na Park spadła fala krytyki – turystom trudno było uwierzyć w tak błyskawiczne wyczerpanie limitu. BdPN w oficjalnym komunikacie stanowczo zaprzeczył tym zarzutom, tłumacząc, że limit jest niezbędny dla ochrony przyrody oraz zapewnienia bezpieczeństwa w trudnym terenie. Dla 150 szczęśliwców zorganizowano jednak alternatywną trasę. „(…) przebieg planowanej trasy został skrócony do udostępnionego fragmentu istniejącej ścieżki przyrodniczo-historycznej „W dolinie górnego Sanu”. W ramach zmienionej formuły wydarzenia dopuszczony został przejazd uczestników wydarzenia własnym transportem i na własną odpowiedzialność po trasie ścieżki pieszo-rowerowej od parkingu w Bukowcu do wiaty odpoczynkowej na trasie” – informuje Bieszczadzki Park Narodowy. Opołonek w 2026 roku – oświadczenie BPN W tym roku tradycyjny marsz na szczyt nie odbędzie się, a Park nie wydaje również zgód na wejścia indywidualne. „Obecnie nie ma możliwości indywidualnego dotarcia do tego miejsca, nawet po uzyskaniu zgody. Nie są również organizowane wyjścia grupowe ani wycieczki na ten teren. Dodatkowo należy zaznaczyć, że ze względu na zwiększony nac…

opolonek-31abac5.jpg
width: 1913
height: 1275

Wypadek w Tatrach – młody turysta nie wrócił z wyprawy, ciało znaleziono pod Zawracikiem
type: item
date: 2026-05-29T07:02:56.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Traveler
subject: góry
subject: tatry
subject: tatrzański park narodowy
subject: topr
subject: wypadek
description: Wypadek w Tatrach zakończył się tragedią. Ratownicy TOPR dostali w czwartek rano zgłoszenie od siostry młodego turysty, który nie wrócił z wycieczki. Po analizie zdjęć wytypowano rejon Zawraciku i Zawratu Kasprowego. Ciało mężczyzny znalazł pracownik TPN. Turysta zginął prawdopodobnie po upadku z ok. 30 metrów.
encoded: Spis treści: Dramatyczny finał poszukiwań w Tatrach. Ciało odnalazł pracownik parku Jeden fałszywy krok i przepaść. Oto trzy największe zagrożenia na szlaku Czarna statystyka Tatr W Tatrach doszło do kolejnego śmiertelnego wypadku z udziałem młodego turysty. W godzinach porannych do ratowników Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego (TOPR) wpłynęło dramatyczne zgłoszenie od siostry mężczyzny, która poinformowała, że jej brat nie wrócił z wyprawy w góry. Zgłaszająca przesłała ratownikom zdjęcia z ostatniej wycieczki turysty, co okazało się kluczowe dla powodzenia całej operacji. Dramatyczny finał poszukiwań w Tatrach. Ciało odnalazł pracownik parku „Po przeanalizowaniu zdjęć do poszukiwań wytypowano rejon Zawraciku oraz Zawratu Kasprowego. W trakcie organizowania wyprawy pieszej do poszukiwań włączono załogę śmigłowca, co nie przyniosło jednak żadnego rezultatu. W międzyczasie do ratowników zadzwonił pracownik Tatrzańskiego Parku Narodowego, który będąc w okolicy znalazł pod ścianami Zawraciku ciało bez oznak życia” – czytamy w komunikacie TOPR. To fragment Tatr o bardzo surowej rzeźbie terenu. Strome ściany, urwiska i żleby nie wybaczają tam potknięć. W tym rejonie niezwykle łatwo jest pomylić właściwą ścieżkę i nieświadomie wejść w eksponowany, niebezpieczny teren. W takich warunkach nawet pozornie błaha pomyłka orientacyjna może doprowadzić do tragedii – zwłaszcza gdy turysta decyduje się na opuszczenie wyznaczonego szlaku. Ratownicy wyposażeni w specjalistyczny sprzęt do ewakuacji udali się na miejsce wypadku. Ze względu na wybitnie eksponowany teren, działania wymagały użycia technik linowych. Po opuszczeniu i przetransportowaniu ciała do szlaku turystycznego, przewieziono je dalej samochodem do Kuźnic, gdzie zostało przekazane pracownikom zakładu pogrzebowego. W całych działaniach wzięło udział łącznie 19 ratowników TOPR, co obrazuje skalę logistyczną i koszty takich akcji. Turysta znajdował się poza znakowanym szlakiem tatrzańskim. Śmierć nastąpiła pr…

smiglowiec-topr-GettyImages-1162791251-159c7cc.jpg
width: 4500
height: 3000

Sierra de la Demanda to jedna z najmniej zaludnionych części Hiszpanii. Znajdziesz tu spokój i prostotę
type: item
date: 2026-05-02T08:06:29.000Z
creator: Michał Głombiowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: góry
subject: hiszpania
description: O tym masywie w Górach Iberyjskich świat jeszcze się nie dowiedział. Dlatego jedź do Sierra de la Demanda, zanim inni cię wyprzedzą.
encoded: Spis treści: Świat dla samotników Podwodne duchy Buty dinozaurów Sierra de la Demanda – informacje praktyczne Nie mamy konta na Instagramie, ale kilka lat temu założyłem adres e-mail i sprawdzam go raz w tygodniu – mówi właściciel Bar Mansilla, nalewając mi café con leche. Cofnąłem się w czasie. Trafiłem do świata, w którym kawiarni nie da się oznaczyć w serwisach społecznościowych, bo takich serwisów jeszcze tu nie ma. Są jedynie szczątkowe witryny internetowe i tkwiące w uśpieniu adresy mailowe. To świat, w którym nie muszę kręcić rolek i wymieniać się oznaczeniami. Po chwili zdziwienia czuję ulgę. Mogę po prostu pić kawę i próbować wskrzesić moje wątłe zasoby hiszpańskiego, by dogadać się z właścicielem tej knajpki. Po angielsku nikt tu nie mówi. Siedzę w niewielkim barze w Mansilla de la Sierra, po południowej stronie obszaru Sierra de la Demanda. Mimo że na przestrzeni lat spędziłem w Hiszpanii długie miesiące – zjeżdżając większość kraju, pluskając się wraz z tłumem wczasowiczów w morzu na południu, jak i przemierzając w osamotnieniu bezkres plantacji dębów korkowych w rozpalonej słońcem Estremadurze – ten górski region jakoś mi umknął. Na mapie wciśnięte pomiędzy Burgos, Sorię i Logroño szczyty przybrały postać zielonej plamy przeciętej zaledwie kilkoma nitkami większych dróg. To jedna z najmniej zaludnionych części kraju. Pojedyncze wioski kryją są między wapiennymi szczytami, dolinami i jeziorami. Wsiadłem więc do samochodu, by startując od północnej strony górskiego masywu, przeciąć go i zobaczyć ten kraj w odsłonie dalekiej od białych wiosek, plaż i letnich kurortów. Świat dla samotników Niewielka miejscowość Ezcaray snuła jeszcze opowieść o ruchu turystycznym – kusząc hotelami, dostępem do restauracji i sklepami – zimą działa tu bowiem zbudowany w latach 70. ośrodek narciarski Valdezcaray. Ta historia urwała się jednak zaraz za centrum miasteczka, gdy droga prowadząca wzdłuż sięgającego 1800 m n.p.m. grzbietu zamieniła się w bezludny kamienisty trakt tes…

Demanda-1-2b25efc.jpg
width: 5564
height: 3699

Bóbr „chilluje” z kaczkami w Morskim Oku. Niezwykłe nagranie podbija internet
type: item
date: 2026-04-27T10:37:52.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: bobry
subject: góry
subject: morskie oko
subject: ssaki
subject: tatry
description: Taki widok należy do rzadkości. W Morskim Oku w Tatrach turystka wypatrzyła wypoczywającego bobra. Wygrzewał się w pełnym słońcu w otoczeniu kaczek. Poznaj historię najbardziej wytrwałego lokatora Tatrzańskiego Parku Narodowego.
encoded: Pojawienie się bobrów w Tatrzańskim Parku Narodowym jest zjawiskiem stosunkowo nowym. Pierwsza w historii kolonia tych zwierząt została odnotowana w 2014 roku w rejonie Łysej Polany, na początku szlaku do Morskiego Oka. Było to pierwsze potwierdzone stanowisko bobra w TPN i prawdopodobnie w całych Tatrach. Ślady działalności były intensywne: bobry ścinały olchy o średnicy kilkunastu centymetrów, wykorzystując je do budowy tamy, która w krótkim czasie spiętrzyła wodę do głębokości półtora metra, tworząc rozlewisko o szerokości około 10 metrów. Pierwszy bóbr w Tatrach Bobry zasiedlają dziś całą Polskę, od gór po niziny. Potrafią przystosować się do zmiennych warunków, o czym świadczy to, że pojawiają się nawet w tak dużych aglomeracjach jak Warszawa, Kraków, Poznań czy Rzeszów. Skąd bobry przybyły w najwyższe polskie góry? Badacze przypuszczają, że pierwsze osobniki trafiły do nas ze Słowacji, konkretnie z rejonu Podspadów, gdzie wcześniej obserwowano je na rzece Białka. Nad Morskim Okiem pierwszy bóbr pojawił się w sierpniu 2021 roku. Eksperci byli dość zaskoczeni, bo jest to lokalizacja ekstremalna dla gatunku, który zazwyczaj preferuje wolno płynące rzeki nizinne i jeziora o bogatej roślinności nabrzeżnej. Bóbr, który sprostał zimie Początkowo eksperci powątpiewali w szanse przeżycia zwierzęcia w tak surowych warunkach. Spodziewali się, że nie sprosta srogiej tatrzańskiej zimie. Bóbr jednak zaskoczył przyrodników i dał sobie radę. Zbudował żeremie w nietypowych lokalizacjach, takich jak okolice Czarnostawiańskiej Siklawy i później rejon Dwoistej Siklawy pod Mnichem. A potem dołączyły do niego kolejni przedstawiciele jego gatunku. Incydent na Szpiglasowej Przełęczy Jednym z najbardziej niezwykłych wydarzeń w historii obserwacji tego gatunku w górach była śmierć bobra znalezionego w maju 2022 roku pod Szpiglasową Przełęczą. Martwe zwierzę zostało odnalezione przez turystę na dużej wysokości, która wydawała się całkowicie nieosiągalna dla tak ciężkiego gryzonia. Być m…

shutterstock2270123921-d18c159.jpg
width: 3600
height: 2609

Zmiana nazwy słynnego górskiego pasma? Mieszkańcy walczą o powrót historycznej nazwy gór
type: item
date: 2026-04-17T13:56:43.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: babia góra
subject: beskidy
subject: góry
subject: protesty
description: Samorządowcy z Zawoi jednogłośnie przyjęli uchwałę o skierowaniu wniosku do MSWiA w sprawie oficjalnej zmiany nazwy regionu z „Beskidu Żywiecko-Orawskiego” na „Beskid Wysoki”. Radni argumentują, że obecne nazewnictwo jest sztucznym tworem naukowym, który nie tylko narusza lokalną tożsamość, ale również błędnie sugeruje administracyjną podległość pobliskiemu Żywcowi. Powrót do historycznego określenia ma na celu uporządkowanie terminologii oraz przywrócenie tradycyjnego miana najwyższym pasmom Beskidów Zachodnich.
encoded: Mieszkańcy Zawoi od lat sprzeciwiają się nazywaniu ich rodzimego pasma gór Beskidem Żywieckim. Ta największa pod względem powierzchni wieś w Polsce podkreśla swoją niezależność od pobliskiego Żywca, krytykując terminologiczną generalizację tamtejszego regionu. Rada gminy proponuje inną, zdecydowanie bardziej neutralną nazwę. Walka o Beskid Spór o geograficzną terminologię dotyczy najwyższego pasma Beskidów Zachodnich – Beskidu Żywiecko-Orawskiego. Konflikt zrodził się w momencie wprowadzenia nowego nazewnictwa, które zastąpiło tradycyjny „Beskid Żywiecki” sztuczną dla mieszkańców, dwuczłonową nazwą. Samorządowcy z Zawoi argumentują, że obecne określenie narusza ich lokalną tożsamość, gdyż nie czują się oni ani Orawianami, ani prowincją Żywca. Z tego powodu gmina domaga się powrotu do historycznego miana „Beskid Wysoki”, które widniało na mapach przez dekady i lepiej oddaje prestiż najwyższych szczytów regionu. Wiceprzewodniczący Rady Gminy Zawoja w następujących słowach wypowiadał się na temat chybionej – w jego opinii – nowej nazwy tamtejszego pasma górskiego: „O ile Beskid Żywiecki jesteśmy w stanie przeżyć, bo taka nazwa funkcjonowała przez lata, to Beskid Żywiecko-Orawski jest jakąś fantasmagorią, która nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. (...) Beskid Żywiecko-Orawski to jest wymysł jednego z profesorów, który już zmarł. Chciałbym, abyśmy powrócili do starej nazwy: Beskid Wysoki”. Wniosek w Ministerstwie Obecnie konflikt przeniósł się na szczebel państwowy. Gmina Zawoja złożyła oficjalny wniosek do MSWiA, dążąc do tego, by prawo uwzględniło głos lokalnej społeczności i przywróciło nazwę, która ich zdaniem najlepiej oddaje ducha tych gór. Zanim jednak nowe określenie zacznie oficjalnie obowiązywać, proponowane zmiany muszą przejść przez sformalizowaną procedurę urzędową. W pierwszej kolejności wniosek samorządowców trafi do Komisji Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych, która oceni go pod kątem merytorycznym i historycznym. Jeśli opinia ekspertów będz…

GettyImages-2212620780-46642c9.jpg
width: 6000
height: 4000

Wygląda jak z bajki, a spotkasz go w polskim zoo. Czym jest takin złoty?
type: item
date: 2026-04-11T11:46:03.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Przyroda
subject: azja
subject: dzikie zwierzęta
subject: góry
subject: himalaje
subject: ssaki
description: Takin złoty to wyjątkowy ssak górski, który fascynuje zarówno naukowców, jak i miłośników przyrody. Jego charakterystyczna budowa ciała, złożone zachowania społeczne, specjalistyczna dieta i zdolność do migracji w górskich warunkach to doskonałe przykłady przystosowania do życia w surowym środowisku Himalajów i Gór Qin.
encoded: Spis treści: Wygląd i charakterystyka takinów złotych Co jedzą takiny? Okres rozrodczy i poród Zagrożenia dla gatunku Takin złoty (Budorcas taxicolor) jest jednym z najbardziej charakterystycznych i unikatowych zwierząt żyjących w Azji. Porusza się na wysokościach od 1000 do 4250 m n.p.m., będąc wyjątkowo przystosowanym do życia w górskich, często niedostępnych terenach, gdzie temperatury gwałtownie spadają, a warunki pogodowe zmieniają się z godziny na godzinę. Zimą takiny schodzą w doliny w poszukiwaniu pożywienia, tworząc mniejsze grupy, natomiast wiosną i wczesnym latem gromadzą się w dużych stadach, czasami liczących nawet 300 osobników. W zależności od pory roku, struktura stad ulega zmianie. Starsze samce zwykle żyją samotnie i dołączają do grup tylko w okresie rui, aby konkurować o samice. Stada składają się głównie z dorosłych samic, młodych samców oraz młodocianych osobników. Wygląd i charakterystyka takinów złotych Takin złoty osiąga długość ciała około 2 metrów, wysokość do 1,3 m i wagę do 350 kg. Jego gruba sierść chroni przed zimnem, a obecność oleistych substancji na całym ciele dodatkowo zapobiega utracie ciepła. Kolor sierści waha się od żółto-złotego, beżowego i ciemnoczerwonego po prawie czarny, a samce wyróżniają się intensywniejszym odcieniem na szyi i klatce piersiowej. Krótkie, grube i czarne rogi występują u obu płci. Wyrastają one około szóstego miesiąca życia. Kończyny, nozdrza i kopyta są ciemne, trójkątny ogon jest krótki i bezwłosy od spodu, a uszy spiczaste i wąskie. Zachowanie takinów jest silnie związane z porami dnia i roku. Zwierzęta są najbardziej aktywne o zmierzchu i w nocy, w ciągu dnia często odpoczywają w zacienionych miejscach. Komunikacja między osobnikami obejmuje m.in. feromony zawarte w moczu – samce zaznaczają teren i sygnalizują status seksualny, a samice używają moczu do informowania o gotowości do krycia. Co jedzą takiny? Takiny złote to zwierzęta roślinożerne. Żywią się trawami, liśćmi, pędami bambusów i rododendronó…

takin-zloty-78ac0e5.jpg
width: 1806
height: 1200

To koniec swobodnego wjazdu w Dolomity. Pozwolenie dostanie tylko 150 aut dziennie
type: item
date: 2026-04-09T11:55:35.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: dolomity
subject: góry
subject: samochody
subject: transport
subject: turystyka
subject: włochy
description: Problem nadmiernej turystyki w ostatnich latach urósł do rangi jednego z najważniejszych wyzwań współczesnej branży podróżniczej. W 2025 roku pojęcie overtourismu było tak powszechnie dyskutowane, że trafiło na listy najbardziej wpływowych terminów roku. Zjawisko to dotknęło wiele popularnych kierunków, jednak to właśnie Włochy należą do krajów, które odczuwają jego skutki szczególnie dotkliwie.
encoded: W obliczu rosnącej liczby podróżnych coraz więcej destynacji decyduje się na wprowadzanie ograniczeń mających chronić lokalną infrastrukturę i środowisko. Z problemem overtourismu mierzą się między innymi Hiszpania czy Japonia, jednak to działania podejmowane we Włoszech przyciągają dziś szczególną uwagę. Wenecja wprowadziła opłaty za wstęp do miasta, Rzym ogranicza dostęp do najbardziej obleganych zabytków, a na Wybrzeżu Amalfi testowano system ruchu naprzemiennego uzależnionego od numerów rejestracyjnych. Rozwiązania te nie zawsze przynoszą oczekiwane efekty, dlatego kolejne regiony sięgają po bardziej zdecydowane środki. Teraz na podobny krok zdecydowały się również Dolomity – jeden z najbardziej malowniczych i jednocześnie najbardziej obleganych obszarów we Włoszech. Ograniczenia ruchu w Dolomitach. Tylko 150 aut dziennie Jednym z najbardziej zdecydowanych działań w walce z nadmierną turystyką jest planowane wprowadzenie strefy ograniczonego ruchu w sercu Dolomitów. Od września 2026 roku na odcinku pomiędzy Val Gardeną a Val Badią obowiązywać będzie limit – każdego dnia wjazd zostanie umożliwiony maksymalnie 150 samochodom, a dostęp będzie regulowany poprzez system wcześniejszych rezerwacji online. To radykalna zmiana w regionie, który przez dekady pozostawał stosunkowo łatwo dostępny dla odwiedzających. Decyzja ta jest odpowiedzią na rosnącą presję turystyczną – w szczycie sezonu przez górskie przełęcze przejeżdżało nawet ponad 10 tys. pojazdów dziennie, co prowadziło do przeciążenia infrastruktury, hałasu oraz pogorszenia jakości powietrza. Nowe regulacje mają ograniczyć ruch i poprawić warunki środowiskowe, jednak jednocześnie wywołują szeroką dyskusję na temat przyszłości turystyki w regionach alpejskich. Coraz częściej pojawiają się głosy, że nie chodzi już wyłącznie o kontrolowanie liczby odwiedzających, lecz o wprowadzenie selektywnego dostępu do przestrzeni, która dotychczas była postrzegana jako powszechnie dostępna. Część ekspertów traktuje to rozwiąza…

dolomi-1-3bef5de.jpg
width: 7831
height: 5538

Najpiękniejsze miejsce na świecie znajduje się w Europie. Dociera tu niewielu turystów
type: item
date: 2026-04-07T13:19:50.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: góry
subject: hiszpania
subject: parki
description: W północnej Hiszpanii znajduje się miejsce, które coraz częściej pojawia się w rankingach najpiękniejszych zakątków świata. Choć nie dorównuje popularnością najbardziej znanym europejskim destynacjom, zachwyca surowym krajobrazem i różnorodnością natury. Dla miłośników aktywnego wypoczynku to prawdziwa przestrzeń do odkrywania – z dala od tłumów i utartych szlaków.
encoded: Park Narodowy Picos de Europa, rozciągający się między zielonym wybrzeżem północnej Hiszpanii a górzystym interiorem kraju, został niedawno uznany przez magazyn „Time Out” za najpiękniejsze miejsce na świecie. Ten rozległy obszar chroniony przyciąga nie tylko spektakularnymi krajobrazami, ale także wyjątkową różnorodnością przyrody i szlaków turystycznych. Co sprawia, że właśnie to miejsce zdobyło tak prestiżowy tytuł i kiedy najlepiej zaplanować podróż, aby w pełni wykorzystać jego potencjał? Dlaczego Picos de Europa uznano za najpiękniejsze miejsce świata? Park Narodowy Picos de Europa pozostaje jednym z nielicznych obszarów tej klasy, który nie został jeszcze w pełni zdominowany przez masową turystykę. To właśnie połączenie wysokiej wartości krajobrazowej i wciąż ograniczonej skali ruchu turystycznego sprawia, że region wyróżnia się na tle bardziej rozpoznawalnych części Europy. Obszar parku obejmuje tereny Asturii, Kantabrii, Kastylii oraz León i stanowi przykład górskiego krajobrazu o wyraźnie zróżnicowanej budowie. Dominują tu wapienne masywy o ostrych krawędziach, głęboko wcięte doliny oraz wąwozy ukształtowane przez działalność rzek, które dzielą pasmo na trzy główne części. Ta różnorodność form sprawia, że określenie „cud geografii” nie ma w tym przypadku metaforą, lecz odnosi się do rzeczywistej koncentracji procesów geomorfologicznych widocznych w terenie. Jedną z najważniejszych atrakcji regionu jest Ruta del Cares – szlak poprowadzony wzdłuż wąwozu rzeki Cares, uznawany za jedną z najbardziej spektakularnych tras pieszych w Hiszpanii. Ścieżka, częściowo wykuta w skale, biegnie wzdłuż stromych ścian i nad przepaściami, pozwalając z bliska obserwować strukturę wapiennych zboczy oraz efekty erozji rzecznej. Trasa ta, mimo swojej ekspozycji, pozostaje dostępna dla turystów o różnym poziomie doświadczenia, co czyni ją jednym z najczęściej wybieranych szlaków w parku. Zupełnie inny charakter mają natomiast okolice jezior Covadonga, których geneza związana jes…

hiszp-c12daf5.jpg
width: 6720
height: 4480

Słynny górski szlak na nowo. Wielka modernizacja podkarpackiego odcinka
type: item
date: 2026-04-03T14:00:50.000Z
creator: Olaf Kardaszewski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: beskidy
subject: góry
subject: szlaki turystyczne
subject: województwo podkarpackie
description: Główny Szlak Beskidzki przejdzie gruntowną modernizację. Trasa zyska m.in. nowe oznaczenia, wiaty, a nawet platformy widokowe. Całość ma ułatwić użytkowanie najdłuższej ścieżki turystycznej w polskich górach.
encoded: Główny Szlak Beskidzki imienia Kazimierza Sosnowskiego to najdłuższa trasa turystyczna w polskich górach. Ten liczący prawie 500 kilometrów szlak przebiega przez niemal całe polskie Karpaty, łącząc Wołosate w Bieszczadach z Ustroniem w Beskidzie Śląskim. Wyjątkowe ścieżki górskie przez lata traciły jednak na atrakcyjności przez niewystarczającą infrastrukturę turystyczną – w szczególności poszkodowany był odcinek podkarpacki. Naprzeciw potrzebom odwiedzających wychodzi projekt modernizacji, który zakłada kompleksową renowację istniejących tras oraz budowę nowych obiektów. Inicjatywa ta kładzie szczególny nacisk na wdrożenie nowoczesnych rozwiązań, które zwiększą dostępność turystyczną dla zróżnicowanych grup użytkowników. Czego brakuje na podkarpackim szlaku? Podkarpacki odcinek GSB od lat pozostaje ubogi w schrony przeciwdeszczowe, których brak staje się wyjątkowo uciążliwy w obliczu zmiennej pogody. Podczas ulewnych opadów wędrujący turyści zmuszeni są do marznięcia na otwartej przestrzeni. Budowa dodatkowych wiat ułatwiłaby więc znacznie podróżowanie i delektowanie się widokami bez obaw o nadchodzącą aurę. Innym problemem wymagającym interwencji jest oznakowanie, którego na szlaku zdecydowanie brakuje. Część znaków uległa naturalnej degradacji, a część została zdewastowana. Inwestycja w nowoczesne tablice informacyjne i czytelne drogowskazy jest niezbędna, aby przywrócić wędrowcom poczucie pewności na każdym rozwidleniu dróg. Dzięki tym zmianom podkarpacki fragment trasy zyska profesjonalny standard, przyciągając jeszcze większą liczbę entuzjastów górskich wypraw. Projektowanie uniwersalne na Podkarpaciu Głównym celem wielomilionowej rewitalizacji jest stworzenie nowej jakości turystyki poprzez modernizację ponad 200 kilometrów podkarpackiego odcinka. Obiekty takie jak wieże widokowe i „chatki traperskie”, pełniące funkcję schronienia, zapewnią bezpieczeństwo oraz uatrakcyjnią przestrzeń. Ważnym punktem planu jest utworzenie Centrum Obsługi Turystów, które zadba …

GettyImages-2228462426-e5fd065.jpg
width: 5591
height: 3994

„Polskie Alpy” podbijają brytyjskie media. „Oferują spektakularne widoki”
type: item
date: 2026-03-09T13:37:44.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: brytyjczycy
subject: city break
subject: góry
subject: polska
subject: tatry
subject: zakopane
description: Polska coraz częściej pojawia się na mapie krótkich zagranicznych wyjazdów europejskich turystów. Najnowsze dane pokazują, że szczególnie dużym zainteresowaniem cieszy się wśród podróżnych z Wielkiej Brytanii. Okazuje się, że już piąty rok z rzędu nasz kraj pozostaje dla nich najpopularniejszym kierunkiem na tzw. city breaki. Brytyjskie media zwracają przy tym uwagę nie tylko na polskie miasta, lecz także na górskie regiony, które określają mianem „Polskich Alp”.
encoded: Polska coraz częściej pojawia się w zagranicznych publikacjach turystycznych jako kierunek wart odwiedzenia. W artykułach poświęconych podróżom wymieniane są zarówno największe miasta – Kraków, Warszawa, Wrocław czy Gdańsk – jak i mniej oczywiste regiony kraju. Coraz większe zainteresowanie budzą także polskie góry, które dla wielu zagranicznych turystów pozostają wciąż stosunkowo mało znanym kierunkiem. Właśnie na ten aspekt zwrócił uwagę brytyjski „Daily Mail”, publikując artykuł poświęcony najpopularniejszej górskiej miejscowości w Polsce. Polska najpopularniejszym kierunkiem na city break wśród Brytyjczyków Najnowsze dane branży lotniczej pokazują, że Polska utrzymuje silną pozycję wśród kierunków wybieranych przez podróżnych z Wielkiej Brytanii na krótkie wyjazdy. Z analiz rezerwacji opublikowanych przez linię Wizz Air wynika, że w 2025 roku nasz kraj odpowiadał za ponad jedną piątą wszystkich krótkich podróży rezerwowanych przez brytyjskich pasażerów tej linii. W zestawieniu najchętniej wybieranych destynacji Polska wyprzedziła takie kierunki jak Rumunia czy Węgry, utrzymując pozycję lidera w segmencie weekendowych city breaków. Na popularność Polski wpływa kilka czynników. Brytyjscy podróżni zwracają uwagę przede wszystkim na łatwą dostępność komunikacyjną (lot z wielu brytyjskich miast trwa zaledwie około dwóch godzin), a także na stosunkowo przystępne ceny noclegów, restauracji i atrakcji turystycznych. Dodatkowym atutem jest różnorodność oferty turystycznej. Historyczne centra miast, liczne zabytki oraz rozwinięta scena gastronomiczna sprawiają, że takie miejsca jak Kraków, Warszawa czy Gdańsk regularnie pojawiają się w rankingach najciekawszych europejskich kierunków na krótki wypad. Szczególnie dynamicznie rośnie zainteresowanie Gdańskiem, który w ostatnich latach przyciąga miliony odwiedzających, dzięki połączeniu nadmorskiego krajobrazu, bogatej historii i rozbudowanej oferty kulturalnej. Coraz częściej brytyjskie media zwracają jednak uwagę również na…

morskie-b4505ac.jpg
width: 5087
height: 3548

To najbardziej romantyczne miejsce na świecie. Zakochani są nim zachwyceni
type: item
date: 2026-02-10T13:42:51.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: alpy
subject: góry
subject: matterhorn
subject: miłość
subject: szwajcaria
subject: zermatt
description: Jeśli planujesz wyjazd, który ma zostać w pamięci na lata, i szukasz miejsca naprawdę stworzonego dla dwojga, odpowiedź wcale nie prowadzi do Paryża ani Wenecji. Jedno z niewielkich górskich miasteczek zostało właśnie uznane za najbardziej romantyczne miejsce na świecie. Co sprawia, że pary wracają stamtąd zachwycone?
encoded: Podróże od lat są tłem dla najważniejszych chwil w związkach – sprzyjają bliskości, wspólnym przeżyciom i tworzeniu wspomnień, które zostają na całe życie. Aby sprawdzić, które miejsca rzeczywiście budzą najsilniejsze emocje wśród zakochanych, firma Go2Africa przeanalizowała ponad 1,5 miliona opinii dotyczących ponad 200 popularnych kierunków na świecie. Pod uwagę wzięto wyłącznie recenzje napisane przez pary i sprawdzono, jaki odsetek z nich przyznał danej destynacji ocenę od czterech do pięciu gwiazdek. W zestawieniu znalazły się jedynie miejsca posiadające co najmniej 100 opinii par. Wyniki pokazały, gdzie romantyczna atmosfera nie jest marketingowym hasłem, lecz realnym doświadczeniem podróżnych – a zwycięzca może zaskoczyć. Matterhorn i Zermatt to najbardziej romantyczny adres świata? Według analizy opinii par to właśnie okolice Matterhornu w Zermatt w Szwajcarii zostały uznane za najbardziej romantyczne miejsce na świecie – aż 98,66% zakochanych wystawiło temu alpejskiemu zakątkowi oceny na poziomie czterech lub pięciu gwiazdek. Ten rezultat wynika z połączenia spektakularnego krajobrazu i sposobu funkcjonowania samej miejscowości. Zermatt pozostaje bowiem strefą wolną od ruchu samochodowego, co ogranicza hałas i zanieczyszczenia, a jednocześnie sprzyja spokojnym spacerom i atmosferze odosobnienia. Drewniane chalety, apartamenty z widokiem na szczyty i eleganckie hotele (w tym legendarny Grand Hotel Zermatterhof) budują wrażenie prywatności oraz komfortu. Natomiast panorama obejmuje nie tylko sam Matterhorn, lecz także dziesiątki czterotysięczników i rozległe lodowce na styku Szwajcarii, Włoch i Francji. Każda pora dnia przynosi inne światło i różne widoki, co potęguje poczucie wyjątkowości miejsca. Co więcej, brak samochodów sprawia, że przemieszczanie staje się elementem doświadczenia, a nie wyłącznie logistyką. Przejażdżki bryczką po śniegu, górskie pociągi oraz kolejki linowe pozwalają kontemplować widoki bez pośpiechu i w naturalny sposób sprzyjają blisko…

Matterhorn-w-Zermatt-6bc496a.jpg
width: 7360
height: 4912

Powstaje jedno z najbardziej innowacyjnych schronisk świata. Po olimpiadzie stanie w Alpach
type: item
date: 2026-02-10T10:01:13.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Technologia
subject: Traveler
subject: alpy
subject: architektura
subject: dolomity
subject: góry
subject: schronisko
subject: włochy
description: Włoscy architekci zaprojektowali innowacyjne, samowystarczalne drewniane schronisko górskie, które wkrótce zostanie zainstalowane w rejonie Dolomitów. Na razie jednak konstrukcję można oglądać w Mediolanie, gdzie prezentowana jest w związku z trwającymi zimowymi igrzyskami olimpijskimi jako przykład nowego podejścia do architektury wysokogórskiej. Projekt już teraz wzbudza zainteresowanie, ponieważ łączy surowe warunki alpejskie z ideą pełnej samowystarczalności energetycznej i minimalnej ingerencji w krajobraz.
encoded: Rola schronisk górskich zmieniała się przez dekady, jednak ich podstawowe zadanie pozostaje takie samo – mają zapewniać bezpieczeństwo i schronienie osobom poruszającym się w wymagającym terenie wysokogórskim. Współczesne wyzwania klimatyczne oraz rosnąca presja turystyczna sprawiają jednak, że tradycyjna infrastruktura musi być projektowana inaczej niż dawniej. Odpowiedzią na te potrzeby jest nowa koncepcja futurystycznego, przyjaznego środowisku i samowystarczalnego biwaku, który dzięki zastosowaniu nowoczesnych technologii i naturalnych materiałów ma funkcjonować niezależnie od stałych sieci energetycznych. Już tej zimy konstrukcja ma zostać przetransportowana i osadzona w wysokogórskim krajobrazie włoskich Alp. Samowystarczalne schronisko przyszłości w Dolomitach Projekt Cortina 2026 to wizja nowej generacji architektury wysokogórskiej opracowana przez pracownię Carlo Ratti Associati z Turynu i prezentowana w Mediolanie w kontekście wydarzeń towarzyszących zimowym igrzyskom. Obiekt ma zostać docelowo zainstalowany w rejonie Dolomitów jako w pełni samowystarczalne, kompaktowe schronisko zdolne funkcjonować w ekstremalnych warunkach alpejskich. Punktem wyjścia dla architektów była krytyka sposobu, w jaki współczesne schroniska wpisują się w krajobraz. W odpowiedzi zaprojektowano strukturę, której geometria powstała na podstawie trójwymiarowych skanów rzeczywistych alpejskich skał. Jak wyjaśnił Carlo Ratti: „Stworzyliśmy strukturę, która wtapia się w otoczenie tak bardzo, jak to możliwe. (...) Wielki XX-wieczny włoski architekt Gio Ponti powiedział kiedyś, że architektura jest jak kryształ. Potraktowaliśmy to porównanie dosłownie, wykorzystując produkcję cyfrową, aby zaprojektować schronisko, które będzie wyglądać tak, jakby było częścią naturalnej formacji skalnych, kształtujących Alpy”. Stworzona we współpracy z ekspertami z prestiżowych mediolańskich targów Salone del Mobile konstrukcja wykorzystuje drewno klejone krzyżowo (CLT), stal oraz ultralekki aerożel – m…

schronisko-c925a6e.jpg
width: 1536
height: 1152

„To najlepszy sposób na rozpoczęcie przygody z Pirenejami” – każdy dzień wędrówki to inny krajobraz
type: item
date: 2026-02-07T10:25:56.000Z
creator: Michał Głombiowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: góry
subject: hiszpania
subject: katalonia
subject: pireneje
subject: trekking
description: Spędziłem sześć dni w górach Katalonii. I już wiem, że na pewno tam wrócę. Szlak Cavalls del Vent to wspaniały sposób na poznanie Pirenejów.
encoded: Spis treści: Szlak Cavalls del Vent Poza światem Chmury motyli Ocet z jodły Pireneje – informacje praktyczne To najlepszy sposób na rozpoczęcie przygody z Pirenejami – przyznał Jordi, gdy dotarliśmy do Prat d’Aguiló, schroniska, którym się opiekuje. – Trasa jest dość łatwa, nie musisz mieć sprzętu ani umiejętności wspinaczkowych – zapewniał. A tych rzeczywiście nie mamy. Ponad 80-kilometrowy szlak Cavalls del Vent jest jednak osiągalny dla każdego, kto potrafi przejść w ciągu dnia kilkanaście kilometrów. Pireneje dawno chodziły nam po głowie, a trekking po tych stosunkowo mało uczęszczanych górach wydawał się idealnym preludium do poznania hiszpańskiej Katalonii. Gdy jednak przeglądaliśmy potencjalne trasy, większość z nich prowadziła po wysokich szczytach i wyglądała raczej dość wymagająco. A my szukaliśmy czegoś, czemu podoła nasza grupa osób w średnim wieku. Aż trafiliśmy na Cavalls del Vent, pieszą pętlę niestraszącą setkami kilometrów, które trzeba przebyć, i niezahaczającą, poza jednym wyjątkiem, o wyższe partie gór. Ścieżka okrąża Park Przyrody Cadí-Moixeró. Od połowy maja do połowy października działają na tym terenie schroniska, w których można liczyć na nocleg i dobry posiłek. Przejście trasy zajmuje zwykle pięć dni. Nieco zachowawczo uznaliśmy, że potrzeba nam sześciu, i zarezerwowaliśmy noclegi. Szlak Cavalls del Vent Z pogrążonej w wilgotnym morskim upale Barcelony autobus zabrał nas do niewielkiej miejscowości Bagà leżącej w pobliżu naszej trasy. Pogoda zrobiła się bardziej górska – było wciąż ciepło, ale o dobre kilka stopni mniej niż na wybrzeżu, a płynące nad jasnymi szczytami szare chmury sugerowały, że lepiej przygotować się na nagłe zmiany aury. Cavalls del Vent, co po katalońsku oznacza „konie wiatru” i jest nie do końca jasnym nawiązaniem do buddyjskich flag modlitewnych łopoczących na wietrze w Himalajach, nie została wytyczona od zera. Przez ponad rok grupka miejscowych pasjonatów – miłośników gór lub strażników parku i schronisk – przemierza…

pireneje-59e6d9a.jpg
width: 1797
height: 1200

Czarownice na nartach i legenda sprzed wieków. Tak wygląda najdziwniejszy wyścig w Alpach
type: item
date: 2026-01-31T14:21:07.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: alpy
subject: czarownice
subject: góry
subject: jazda na nartach
subject: szwajcaria
subject: wyścigi
description: Choć przebieranie się za czarownice najczęściej kojarzy się z Halloween, w Szwajcarii ten motyw ma zupełnie inne znaczenie. Od ponad czterech dekad w jednej z alpejskich wiosek odbywają się nietypowe zawody narciarskie, podczas których wszyscy uczestnicy zakładają stroje czarownic i pędzą w dół stoku. To lokalna tradycja, która z roku na rok przyciąga coraz więcej widzów.
encoded: W alpejskiej miejscowości Belalp co roku rozgrywa się wydarzenie, które jest nie tylko sportową rywalizacją, ale także hołdem dla miejscowej legendy. Wyścigi narciarskie poświęcone są postaci czarownicy i dramatycznej historii jej męża, a ich uczestnicy – przebrani w charakterystyczne, czarne stroje – przyjeżdżają tu z różnych stron świata. Na czym polega ta niezwykła tradycja i dlaczego od 43 lat nie traci na popularności? Legenda czarownicy z Valais, która dała początek niezwykłej tradycji U podstaw jednego z najbardziej osobliwych wydarzeń sportowych w Alpach leży mroczna legenda sięgająca XV wieku, głęboko zakorzeniona w ludowej wyobraźni regionu Valais. Według przekazów w jednej z górskich osad żyła kobieta, którą mieszkańcy szybko obdarzyli mianem czarownicy. Była postacią budzącą niepokój – nieprzystępną i obdarzoną przenikliwym, głośnym śmiechem, który miał rozlegać się po okolicznych zboczach. Jej mężem był miejscowy rolnik, Sepp vom Hegdorn – człowiek spokojny, pracowity i lubiany, zajmujący się hodowlą owiec i kóz, a wolne chwile spędzający przy kieliszku wiśniówki. W przeciwieństwie do sąsiadów nie wierzył w plotki o rzekomych nadprzyrodzonych zdolnościach swojej żony i konsekwentnie stawał w jej obronie. Z czasem jednak podejrzenia narastały. Według legendy kobieta miała nocami przybierać postać kruka i potajemnie opuszczać dom, by odwiedzać ukochanego w pobliskim miasteczku. Gdy Sepp vom Hegdorn zginął w tajemniczych okolicznościach (spadając z drzewa wiśniowego) lokalna społeczność szybko znalazła winnego. Rozeszła się pogłoska, że jego żona, przemieniona w ptaka, zaatakowała rolnika, oślepiając i doprowadzając do śmiertelnego upadku. Kobietę oskarżono nie tylko o morderstwo, ale także o „lot kruka”, symboliczny dowód czarów. Wyrok był bezwzględny: spalono ją na stosie. Choć od tamtych wydarzeń minęły stulecia, historia bezimiennej czarownicy przetrwała w lokalnych podaniach i opowieściach przekazywanych z pokolenia na pokolenie. W 1983 roku legenda t…

Belalp-84f1bb3.jpg
width: 2048
height: 1365

Mnisi wybrali to miejsce ze względu na odosobnienie. Współcześni narciarze odkryli je na nowo
type: item
date: 2026-01-25T08:58:44.000Z
creator: Rachela Berkowska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: alpy
subject: góry
subject: szwajcaria
subject: trekking
description: Trasa Walenpfad prowadzi przez malownicze Alpy. Nie brak tu punktów widokowych i ułatwiających życie kolejek. A przyroda naprawdę jest doskonała!
encoded: Spis treści: Wioska musi mieć lokalną piekarnię i palarnię kawy Walenpfad – górska trasa, która zaczyna się leniwie, a kończy z przytupem Walegg – miejsce, gdzie alpejska sielanka zmienia się w dzikie piękno Szlak Brunni – botaniczna uczta z widokiem na Bannalpsee Jak zaplanować podróż do Engelbergu „Nie piłam lepszego americano” – telefon wibruje powiadomieniem. Co za frazes, wzdycham w duchu, ale czytam dalej: „Zakochałam się w grafikach, które zdobią tu opakowania kawy. Chyba kupię wszystkie… Siedzę w cudownej księgarnio­kawiarni. Przychodź natychmiast”. Kwadrans później przy Dorfstrasse 9 przekraczam próg Roastery Engelberg i mimo sceptycyzmu z miejsca daję się oczarować historii, którą dzieli się ze mną przyjaciółka. Atmosfera tego miejsca jest nie do podrobienia. Wioska musi mieć lokalną piekarnię i palarnię kawy Zaczęło się od sklepu papierniczego i księgarni. Zostały założone przez Roberta Hessa w 1888 r.! Poza artykułami piśmienniczymi i książkami sprzedawano tu również zdjęcia sportowe i drobne pamiątki. Biznes się przyjął, nie załamały go dwie kolejne wojny światowe, a w 2019 r. powiększył o palarnię kawy – i tak narodziło się Roastery Engelberg. Zamawiam americano z aeropressu z lodem. Dostaję mocną, czarną mrożoną kawę i zaproszenie na koncert, bo Gustaw, tutejszy barista, brodacz z lokami sięgającymi ramion, jest również znanym w Engelbergu muzykiem. Od niego właśnie obie dowiadujemy się, że Roastery to projekt, który powstał dzięki rodzeństwu Sophii i Oscarowi. Uważali, że każda wioska powinna mieć lokalną piekarnię, rzeźnika, sklep z serami i oczywiście lokalną palarnię kawy. Przed nimi w Engelbergu nie było nikogo innego, kto tym właśnie by się zajmował, a oni (dzieląc pasję ojca) robią to doskonale. Pociągam ostatni łyk, kawa jest idealna, ale ciągnie mnie w góry. W planach mam trasę Walenpfad: z Engelberg Ristis do Kreuzhütte. Walenpfad – górska trasa, która zaczyna się leniwie, a kończy z przytupem Rześkie powietrze kręci w nosie, lustruję panora…

engelberg-638d1e1.jpg
width: 1800
height: 1200