Odkryj jedno z najpiękniejszych jezior Pomorza i Borów Tucholskich
Jezioro Charzykowskie to jedno z tych miejsc, które łączą w sobie dzikość przyrody i klimat letniskowego kurortu. Położone w otoczeniu Borów Tucholskich zachwyca czystą wodą, malowniczymi zatoczkami i historią, która sięga początków polskiego żeglarstwa. Jego przejrzyste wody, urokliwe plaże i bogata przyroda sprawiają, że przyciąga zarówno aktywnych podróżników, jak i tych, którzy szukają spokoju wśród lasów i szumu fal.
Spis treści: Jezioro Charzykowskie – czystość wody i bogactwo przyrody Wyspy na Jeziorze Charzykowskim Plaża i kąpieliska Atrakcje dla turystów Jezioro Charzykowskie, zwane też w niektórych źródłach Jeziorem Łukomie, leży w południowo-zachodniej części województwa pomorskiego, w powiecie chojnickim. Rozciąga się na długości blisko 10 kilometrów, a jego szerokość na poszczególnych odcinkach jest mocno zróżnicowana i waha się od 0,42 km do 2,1 km. Powierzchnia jeziora według różnych źródeł wynosi od 1363 hektarów do 1363,8 ha, a maksymalna głębokość dochodzi do 30 metrów. Zbiornik jest przepływowym jeziorem rynnowym – jego wody zasilane są przez rzekę Brdę, która łączy Jezioro Charzykowskie z sąsiednim Jeziorem Karsińskim (Długim). Taki układ hydrologiczny tworzy spójną sieć wodną, szczególnie atrakcyjną dla kajakarzy i miłośników spływów. Z uwagi na rynnowy charakter jeziora, jego tafla z lotu ptaka przypomina długi, wijący się pas błękitu otoczony zielonymi borami sosnowymi, które wchodzą w skład kompleksu Borów Tucholskich. Jezioro Charzykowskie – czystość wody i bogactwo przyrody Jezioro Charzykowskie słynie z czystej wody (II klasa), choć miejscami przejrzystość ogranicza rosnąca w nim roślinność. Dbałość o ochronę środowiska w tym regionie jest priorytetem. Jezioro Charzykowskie (Łukomie) na północnym wschodzie sąsiaduje bezpośrednio z Parkiem Narodowym Bory Tucholskie oraz leży w obrębie Zaborskiego Parku Krajobrazowego. Wokół jeziora można spotkać wiele gatunków ptaków wodnych, nic więc dziwnego, że jego teren należy do Obszaru Specjalnej Ochrony Ptaków Wielki Sandr Brdy. Nad Jeziorem Charzykowskim można spotkać łabędzie, perkozy, czaple siwe czy kormorany. Wśród roślinności przeważają trzciny, pałki i sitowie, a w strefach przybrzeżnych rozciągają się torfowiska i podmokłe łąki. Region ten jest ostoją dla chronionych gatunków – m.in. żurawia, bociana czarnego oraz wydry europejskiej. Wyspy na Jeziorze Charzykowskim Jezioro Charzykowskie to nie tylko rozległy akwen o malowniczej linii brzegowej, ale również kilka urokliwych wysp, które nadają mu wyjątkowego charakteru. Największą i najbardziej znaną z nich jest Wyspa Miłości, na której w okresie międzywojennym znajdowała się kawiarnia. Odbywały się tam często zabawy taneczne i inne liczne spotkania towarzyskie. Niestety, w czasie II wojny światowej na wyspę zostały zrzucone bomby lotnicze, które zniszczyły znajdujące się na wyspie budynki. Z kolei na Wyspie Bachorskiej w okresie wojennym ukrywali się partyzanci. Nazwa wyspy pochodzi od znajdującej się w niedalekiej odległości miejscowości Bachorze. Dziś obie wyspy przypominają, że Jezioro Charzykowskie to nie tylko przyrodniczy skarb Borów Tucholskich, ale również miejsce o bogatej i nieoczywistej historii. Jezioro Charzykowskie – plaża i kąpieliska Jednym z największych atutów jeziora są jego plaże. Najbardziej znane kąpielisko znajduje się w miejscowości Charzykowy, gdzie latem działa strzeżone kąpielisko z pomostem, wypożyczalniami sprzętu wodnego i mocno rozbudowanym zapleczem gastronomicznym. W sezonie letnim funkcjonuje tu strefa rekreacyjna z boiskami, molo i sceną, na której odbywają się koncerty oraz festiwale szantowe. Drobny piasek i czysta przy brzegu woda sprawiają, że to miejsce jest chętnie wybierane przez rodziny z dziećmi. Z kolei dla osób poszukujących ciszy świetnym wyborem będzie plaża w Bachorzu – tam można cieszyć się spokojniejszą atmosferą i bezpośrednim kontaktem z przyrodą. Czy w Jeziorze Charzykowskim można się kąpać? Tak, kąpiel w Jeziorze Charzykowskim jest dozwolona i bardzo popularna. Dzięki dobremu zapleczu ratowniczemu i oznakowanym kąpieliskom, miejsce to cieszy się opinią jednego z najlepszych jezior kąpielowych w Borach Tucholskich. Poza kąpielą można tu uprawiać żeglarstwo, windsurfing, kajakarstwo czy paddleboarding. Dla wielu osób Jezioro Charzykowskie to synonim wakacyjnej swobody – z dala od miejskiego zgiełku, w otoczeniu lasu i wody. Jezioro Charzykowskie – atrakcje dla turystów Region Charzyków oferuje znacznie więcej niż tylko plażowanie. To również prawdziwa mekka żeglarzy, gdyż to właśnie tutaj w 1920 roku zorganizowano pierwsze w Polsce śródlądowe regaty żeglarskie. Dziś działa tu jeden z najstarszych klubów żeglarskich w kraju, a nad brzegiem jeziora odbywają się liczne imprezy i zawody. W samej miejscowości Charzykowy nie brakuje też restauracji, kawiarni i przystani, które tworzą klimat małego, wakacyjnego kurortu. Dla miłośników aktywnego wypoczynku przygotowano sieć szlaków rowerowych i pieszych. Szczególnie polecana jest ścieżka rowerowa Charzykowy-Bachorze-Funka, biegnąca przez lasy i punkty widokowe. Nieopodal znajduje się też Muzeum Przyrodnicze Parku Narodowego „Bory Tucholskie”, gdzie można poznać bogactwo fauny i flory tego regionu. Niezależnie od tego, czy przyjedziesz tu z rodziną, z wędką, z aparatem fotograficznym czy po prostu, by odpocząć w samotności, to miejsce oczaruje cię spokojem, zapachem żywicy i blaskiem słońca odbijającym się w tafli wody. Jezioro Charzykowskie to esencja Borów Tucholskich pełna przestrzeni, ciszy i natury. Punkt widokowy na Jezioro Charzykowskie Panoramę jeziora najlepiej podziwiać z punktu widokowego położonego niedaleko miejscowości Małe Swornegacie. W tym rejonie wysokość brzegu dochodzi nawet do 25 metrów, co zapewnia zachwycający widok na błękitną taflę wody i zielone lasy Borów Tucholskich. O zachodzie słońca jezioro przybiera tu złocisty odcień, a ciszę przerywa jedynie głos ptaków. To jedno z tych miejsc, które idealnie oddaje ducha regionu – spokój, przestrzeń i bliskość natury. Nasza autorka Marzena Wardyn-Kobus Autorka tekstów z pogranicza przyrody, kultury i podróży. W serwisie tworzy artykuły popularnonaukowe o otaczającym nas świecie, łącząc rzetelną wiedzę z przystępnym językiem i dbałością o szczegóły. Pisze, by zachęcać innych do uważnego kontaktu z przyrodą – nawet tą najbliższą, tuż za domem. Kaszubka mieszkająca na Kujawach, zakochana w górskich szlakach i leśnych bezdrożach. Jej przydomowy ogródek to strefa zrównoważonego eksperymentowania – dąży do tego, by uprawiać rośliny ekologicznie, z szacunkiem dla natury. Wolne chwile spędza z książką, wędrując po lesie lub tworząc makramy.
Jezioro Jeziorak to prawdziwy skarb Warmii i Mazur. Jest najdłuższe w całej Polsce
Jezioro Jeziorak należy do najpiękniejszych i najbardziej rozpoznawalnych w Polsce. Zlokalizowane w obszarze ukształtowanego przez lodowiec Pojezierza Iławskiego, przyciąga turystów nie tylko bogactwem przyrody, ale także licznymi atrakcjami. Letnicy uwielbiają to miejsce, podobnie zresztą jak żeglarze i wędkarze. Jakie atrakcje skrywa słynny Jeziorak? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
Spis treści: Wielkie jezioro w malowniczej krainie Jezioro, które wygląda jak rzeka Jezioro Jeziorak zachwyca wspaniałą przyrodą Jakie atrakcje oferuje jezioro Jeziorak? Jeziorak to prawdziwy klejnot na mapie polskich jezior, który dzięki swojemu pięknu i różnorodności zasłużenie uznawany jest za jeden z największych skarbów Warmii i Mazur. Jego urozmaicona linia brzegowa, pełna urokliwych, ukrytych zatoczek i malowniczych półwyspów, stanowi schronienie dla wspaniałej dzikiej przyrody, podobnie zresztą jak wyspy, które licznie wybijają się ponad lustro wody Jezioraka. Równie niezwykłe jest samo otoczenie jeziora, na które składają się bujne trzcinowiska, gęste lasy, łąki i pola. To wszystko czyni Jezioraka prawdziwą oazą spokoju i ostoją przyrody. Wielkie jezioro w malowniczej krainie Administracyjnie, lustro Jezioraka rozlewa się na obszarze powiatu iławskiego, w granicach Iławy, gminy wiejskiej Iława i gminy miejsko-wiejskiej Zalewo. W ujęciu fizycznogeograficznym, to okazałe jezioro rynnowe rozpościera się Równinie Iławskiej, zlokalizowanej na terenie makroregionu Pojezierza Iławskiego, który obejmuje niezwykle cenny przyrodniczo obszar. Część Zatoki Kraga znajduje się w granicach mezoregionu Pojezierza Dzierzgońsko-Morąskiego. Jeziorak jest najdłuższym i szóstym pod względem powierzchni jeziorem w Polsce. Mierzy aż 27,45 km długości, a jego powierzchnia, zależnie od źródła, wynosi od 31,5 do 34,6 kilometra kwadratowego. W najszerszym miejscu osiąga 2,4 kilometra. Maksymalna głębokość jeziora sięga 13 metrów, a średnia wynosi około 4,1 metra. Jezioro, które wygląda jak rzeka Ukształtowanie Jezioraka jest typowe dla jezior rynnowych. Długa, wąska oś biegnie z północy na południe. W środkowej części łamie się i zmienia kierunek na południowy wschód, a dalej – na południowy zachód. Widziane z lotu ptaka, wąskie jezioro z licznymi załamaniami wygląda jak rzeka. Linia brzegowa Jezioraka Linię brzegową jeziora przecinają liczne zatoki, półwyspy i cieśniny, które definiują jej „fiordowy” charakter. Brzegi w większości są wysokie i dość strome. Zachodni i częściowo wschodni porastają gęste lasy iglaste. Na pozostałym obszarze jezioro otaczają łąki, pola i mniejsze fragmenty lasu. Zatoki na Jezioraku: Zimny Kąt (zlokalizowana na południe od Siemian), Śmierdwy (zlokalizowana na wschód od zatoki Zimny Kąt), Sarnówek (zlokalizowana na zachód od Makowa), Widłągi (zlokalizowana na zachód od Makowa, wejście do niej prowadzi przez cieśninę Jażdżówki), Smolny Róg (zlokalizowana na północ od Makowa), Zatoka Kraga (zlokalizowana na zachód od Gubławek, na wysokości Siemian). Półwyspy na Jezioraku: Karpówka (zlokalizowany na południe od Jerzwałdu), Krzywy Róg (zlokalizowany na północ od wyspy Wielki Ostrów, po lewej stronie szlaku żeglarskiego prowadzącego z Iławy do Siemian), Wyspy na jeziorze Jeziorak Wyraźną pozostałością po działalności lądolodu są wyspy, którymi powierzchnia Jezioraka jest obficie upstrzona. Jest ich tam aż 16: Wielka Żuława – znajduje się w pobliżu południowych krańców jeziora. Administracyjnie należy do Iławy. To największa śródlądowa wyspa w Polsce. Jej powierzchnia to 82,4 ha; Wielki Bukowiec – druga największa wyspa na Jezioraku. Jest zlokalizowana w centralnej części akwenu. Ze stałym lądem jest połączona groblą, prowadzącą do wsi Wieprz; Zielony Ostrów – zlokalizowana w południowej części Jezioraka, w pobliżu Iławy; Kobiecy Ostrów – zlokalizowana w północnej części jeziora, w rejonie Zatoki Kraga; Rajka – w północnej części Jezioraka, przylega do północno-wschodniego cypla wyspy Czaplak; Lipowy Ostrów – zlokalizowana w południowej części jeziora, w sąsiedztwie Zielonego Ostrowa; Rybackie Kępy – to grupa kilku zalesionych wysepek, zlokalizowanych w północnej części jeziora; Duży Gierczak – w północno-zachodniej części Jezioraka; Mały Gierczak – w północno-zachodniej części Jezioraka, w pobliżu Dużego Gierczaka; Czaplak – w północnej części Jezioraka, na południowy zachód od zatoki Widłągi; Kępka – w północnej części jeziora, na wschód od wejścia do zatoki Widłągi; Wyspa Polajńska – w północnej odnodze jeziora; Mała Żuława – w południowej części jeziora, niedaleko Iławy; Wyspa Miłości – między Wielką Żuławą a zachodnim brzegiem jeziora; Wyspa Księdza – w centralnej części jeziora, niedaleko Jerzwałdu; Kuklina – w północnej części jeziora, na zachód od osady Polajny. Jezioro Jeziorak zachwyca wspaniałą przyrodą Brzegi Jezioraka obficie porastają rozległe pasy trzcin, szuwarów i turzycowisk, które są schronieniem dla wielu gatunków ptaków i ryb. Wokół akwenu dominują bory sosnowe i lasy mieszane, będące częścią Parku Krajobrazowego Pojezierza Iławskiego. W wodach jeziora żyje wiele gatunków ryb, w tym: szczupaki, liny, leszcze i sandacze. Według wielu wędkarzy, w całej Polsce próżno szukać lepszego miejsca do połowu tych ostatnich. W trzcinowiskach i na wyspach można zaobserwować liczne ptaki wodne, jak łabędzie nieme, czaple siwe, kormorany, perkozy i rybitwy. Pojawia się tam także bielik, czyli największy drapieżnik na polskim niebie. W lasach otaczających jezioro żyją sarny, dziki, lisy i kuny. W niektórych miejscach pojawia się także bóbr i wydra. Jakie atrakcje oferuje jezioro Jeziorak? Jeziorak jest rajem nie tylko dla wędkarzy i żeglarzy, ale także dla turystów. Wyspy jeziora są atrakcją samą w sobie. Można tam obcować z nienaruszoną przyrodą, a na niektórych, w tym na Wielkiej Żuławie, można znaleźć relikty średniowiecznego osadnictwa. Inne atrakcje Jezioraka to: bulwar spacerowy wytyczony wokół południowej części jeziora (Mały Jeziorak), port śródlądowy znajdujący się przy głównej części jeziora, znanej jako Duży Jeziorak, dwie plaże miejskie w Iławie: „Dzika” i „Prawdziwka”. W pobliżu warto zobaczyć: Siemiany, czyli niewielką, ale niezwykle nastrojową miejscowość, kościół pw. Przemienienia Pańskiego, czyli jeden z najcharakterystyczniejszych zabytków Iławy, neogotycki Dworzec Główny w Iławie. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Kisajno jest rajem dla żeglarzy, wędkarzy i ornitologów. To prawdziwa perła Wielkich Jezior Mazurskich
Kisajno należy do najbardziej rozpoznawalnych akwenów w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich. Uwielbiają je amatorzy sportów wodnych, wędkarze, a także turyści, którzy szukają odpoczynku nad brzegami malowniczego jeziora. Gdzie znajduje się Kisajno? Jakie atrakcje zapewnia? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
Spis treści: Część składowa drugiego największego jeziora w Polsce Charakterystyka jeziora Kisajno Kisajno zachwyca wspaniałą florą Świat fauny prezentuje się równie imponująco Atrakcje jeziora Kisajno Jezioro Kisajno cechuje się nie tylko wybitnymi walorami przyrodniczymi i krajobrazowymi, ale także rekreacyjnymi. Nic dziwnego, że należy do najchętniej odwiedzanych miejsc w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich. Charakterystyczna nazwa akwenu w sposób bezpośredni nawiązuje do rybackiej przeszłości regionu – w języku staropruskim słowo „kis” oznacza „rybę”. Kiedyś tamtejsze bogactwo natury przyciągało rybaków, dziś jest niezwykle skutecznym wabikiem na turystów. Część składowa drugiego największego jeziora w Polsce Kraina Wielkich Jezior Mazurskich, czyli centralna część Pojezierza Mazurskiego, jest zdominowana przez jeziora rynnowe, wyrzeźbione przez lądolód skandynawski podczas zlodowacenia bałtyckiego. Pozostałością jego działalności są także liczne wzgórza morenowe i zagłębienia wytopiskowe. Znaczną część tego terenu obficie porastają lasy, w tym fragmenty Puszczy Piskiej. Właśnie w tej wspaniałej scenerii, w granicach gminy Giżycko w województwie warmińsko-mazurskim, rozpościera się wspaniałe jezioro Kisajno. Tak naprawdę nie mówimy tu o samodzielnym jeziorze, a o jednym z elementów kompleksu jezior, znanego pod nazwą Mamry. Na północy, szeroki, naturalny przesmyk łączy je z jeziorem Dargin. Z kolei z jeziorem Niegocin łączą je dwa kanały, które wychodzą z południowego brzegu. Mowa o Kanale Giżyckim (na wschodzie) i Kanale Piękna Góra (na zachodzie). Pierwszy przebiega przez centrum Giżycka, natomiast drugi prowadzi do jeziora Tajty i dalej Kanałem Niegocińskim wprost do Niegocina. Charakterystyka jeziora Kisajno Lustro wody jeziora Kisajno zajmuje powierzchnię 1896 ha. Maksymalna długość akwenu wynosi 8,5 km, a największa szerokość – 3 km. Głębokość maksymalna sięga 25 m, średnia – 8,4 m. Warto jednak zaznaczyć, że w okolicy wysp misy jeziornej, które są wierzchołkami pagórków polodowcowych, dno może opadać gwałtownie, osiągając lokalną głębokość do nawet 28 metrów. Charakterystyka linii brzegowej Linia brzegowa jeziora mierzy około 50 km długości i cechuje się urozmaiconym, nieregularnym kształtem. Brzegi są przeważnie niskie, miejscami porośnięte gęstymi szuwarami. W niektórych rejonach występują strome zbocza. Południowa część jeziora, na zachód od wysp, tworzy tzw. Łabędzi Szlak. Pod tą nazwą kryje się sieć wąskich przesmyków i zatoczek, które idealnie nadają się do pływania niewielką łódką lub kajakiem, z dala od głównego szlaku żeglownego. Wyspy jeziora Kisajno Istotnym elementem krajobrazu jeziora są wyspy. Wszystkie znajdują się w południowej części jeziora i są objęte ochroną w ramach rezerwatu przyrody „Wyspy na jeziorze Mamry i Kisajno”. Łącznie zajmują powierzchnię 122,9 ha. Najważniejsze z nich to: Duży Ostrów – największa wyspa na jeziorze Kisajno, której powierzchnia wynosi 123 ha. Jest zlokalizowana w pobliżu mostu drogowo-kolejowego w Giżycku. Ma nieregularny kształt i wraz z innymi wyspami na jeziorze tworzy malowniczy archipelag, przedzielający jego południową część; Górny Ostrów – zlokalizowana na północ od Dużego Ostrowa; Sosnowy Ostrów – zlokalizowana na zachód od Dużego Ostrowa, oddzielona od niego wąskim przesmykiem; Wielka Kiermuza – zlokalizowana na zachód od Dużego Ostrowa, oddzielona od niego płytkim, porośniętym trzcinami Przesmykiem Świętego Piotra. Kisajno zachwyca wspaniałą florą Roślinność jeziora jest niezwykle zróżnicowana i tworzy siedliska dla licznych gatunków zwierząt. Strefa przybrzeżna jest zdominowana przez szerokie pasy szuwarów, składające się przede wszystkim z trzciny, pałki wąskolistnej i sitowia. Pod powierzchnią wody rozciąga się gęsta roślinność zanurzona, w której najbardziej wyróżniają się gatunki takie jak moczarka kanadyjska, rzęsa trójrowkowa i osoka aloesowata. Szczególną wartością florystyczną cechują się wyspy na jeziorze. W obrębie rezerwatu, zidentyfikowano 12 zbiorowisk roślinnych, z czego największą powierzchnię zajmują olsy (z dominującą olsą czarną). Występują tam także lasy mieszane, w których można spotkać brzozy brodawkowate, dęby, lipy, świerki i sosny. Na Sosnowym Ostrowie występuje bór świeży. Obszar rezerwatu obfituje w rośliny chronione. Wśród nich należy wymienić gatunki takie jak: lilia złotogłów, storczyk plamisty, wawrzynek wilczełyko. Świat fauny prezentuje się równie imponująco Kisajno to prawdziwy raj dla wędkarzy. Można tam złowić piękne okazy szczupaka (w trzcinowiskach), sandacza (na głębszych partiach jeziora) i okonia (występują w niemal każdej części akwenu). Żyją tam również sumy, jazie i węgorze. Jak u siebie poczują się tam także ornitolodzy i amatorzy lubiący obserwować awifaunę. Wyspy i zarośla szuwarowe są kluczowymi siedliskami lęgowymi dla wielu ptaków wodno-błotnych. Na terenie rezerwatu stwierdzono występowanie ponad 110 gatunków ptaków. Gniazdują tam gatunki takie jak: kormoran, perkoz rdzawoszyi, kormoran, żuraw, błotniak stawowy. Można też zaobserwować tam czaplę siwą, łabędzia niemego i bociana czarnego, a nawet orlika krzykliwego i bielika. W okresie migracji, akwen staje się miejscem odpoczynku dla gęsi białoczelnych. W otoczeniu jeziora można natrafić na liczne ssaki, takie jak jelenie, sarny, łosie i dziki. Atrakcje jeziora Kisajno Kisajno należy do najintensywniej wykorzystywanych rekreacyjnie jezior w północnej części Krainy Wielkich Jezior Mazurskich. Jego północny obszar stanowi część ruchliwego szlaku żeglugowego, łączącego Giżycko ze Sztynortem i Węgorzewem. Z kolei na południu znajduje się wspomniany wcześniej Łabędzi Szlak. Nic więc dziwnego, że wokół jeziora rozwinęła się bogata infrastruktura, na którą składają się nie tylko porty i mariny, ale także ośrodki wypoczynkowe i restauracje. Pobyt nad jeziorem warto połączyć ze zwiedzaniem okolicy. W Giżycku znajduje się wspaniała zabytkowa wieża ciśnień, z której rozpościera się fantastyczny widok na jezioro Niegocin. Obowiązkowym punktem w planie wycieczki powinien stać się także XIV-wieczny zamek krzyżacki i Twierdza Boyen, wzniesiona na przesmyku pomiędzy jeziorami Niegocin i Kisajno. Miejscem wartym odwiedzenia jest też osada Piękna Góra. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Jezioro Płaskie to oaza spokoju. Masowa turystyka tam nie dociera
Województwo warmińsko-mazurskie skrywa wiele klejnotów natury. Jednym z nich jest Jezioro Płaskie. Masowa turystyka nie tam nie dociera, dzięki czemu jak u siebie poczują się tam wszyscy, którzy cenią sobie odpoczynek w absolutnej ciszy i spokoju, wśród wspaniałej przyrody. Co do zaoferowania ma to malownicze miejsce? Gdzie się znajduje? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
Spis treści: Jezioro w otoczeniu parku krajobrazowego Raj dla wędkarzy Jezioro Płaskie zachwyca wspaniałą florą Jezioro Płaskie jest cennym siedliskiem dla wielu gatunków fauny Cisza i spokój są największymi atrakcjami jeziora Kraina Warmii i Mazur słynie nie tylko z bogatej historii i unikatowej kultury, ale także (a może przede wszystkim) z wyjątkowej przyrody. Najcharakterystyczniejszym elementem tamtejszego krajobrazu są jeziora. Potoczna nazwa tego regionu – Kraina Tysiąca Jezior – wprowadza jednak błędną sugestię. W rzeczywistości dużych zbiorników wodnych jest tam trzykrotnie więcej. O prawdziwych kolosach, jak Śniardwy czy Mamry, słyszał każdy. Jezioro Płaskie znajduje się znacznie niżej w zestawieniu najbardziej rozpoznawalnych akwenów, jednak nie znaczy to, że nie jest warte uwagi. Przeciwnie. Jezioro w otoczeniu parku krajobrazowego W ujęciu administracyjnym, Jezioro Płaskie znajduje się w województwie warmińsko-mazurskim, w granicach powiatu iławskiego. Rozpościera się na terenie gminy Zalewo i stanowi północno-zachodnią część jeziora Jeziorak, z którym połączone jest dość szerokim przewężeniem. Nad jego brzegami znajdują się dwie miejscowości – wieś Jerzwałd i osada Likszany. W kontekście fizycznogeograficznym, Jezioro Płaskie jest zlokalizowane w najcenniejszej pod względem przyrodniczym, południowo-wschodniej części Pojezierza Iławskiego, na obszarze Równiny Iławskiej, w granicach powołanego w 1993 roku Parku Krajobrazowego Pojezierza Iławskiego, który swoimi granicami obejmuje aż 43 zbiorniki wodne o łącznej powierzchni przekraczające 6 tys. ha. Charakterystyka Jeziora Płaskiego Charakterystyczną cechą tego zbiornika jest jego nieregularny kształt. Jezioro o powierzchni ponad 620 ha wydłuża się na osi wschód-zachód. Linia brzegowa jest dobrze rozwinięta i urozmaicona, z niskimi i podmokłymi brzegami. Od południa i zachodu otaczają je lasy, a od wschodu – pola i łąki. Mówimy tu o dość płytkim akwenie. Średnia głębokość Jeziora Płaskiego to zaledwie 2,4 m, natomiast maksymalna – 5,7 m. Ponad lustro wody wybija się kilka wysp, z których największymi są: Stodółka, Leśny Ostrów, Wyspa Samotna, Dębowo, Lipówka, Sosnowo. Wyspy znacząco urozmaicają krajobraz jeziora, ale nie tylko. Są też ważnymi siedliskami tamtejszej fauny. Raj dla wędkarzy Jezioro Płaskie jest wymieniane wśród najczystszych zbiorników wodnych w Polsce. Nic więc dziwnego, że entuzjaści wędkarstwa mogą tam liczyć na obfite połowy. W jego wodach żyje wiele gatunków ryb, co sprawia, że plasuje się wysoko na liście najpopularniejszych łowisk w województwie warmińsko-mazurskim. Można tam złapać na haczyk piękne okazy węgorza, sandacza, liny, płoci, leszcza, karasia, szczupaka, okonia, suma, miętusa i karpia. Jezioro Płaskie zachwyca wspaniałą florą Otaczający jezioro kompleks leśny stanowi zbiór wspaniałych okazów flory i fauny. W tamtejszych lasach – sosnowych, bukowych i mieszanych – można natknąć się na wiele rzadkich gatunków roślin, takich jak: wawrzynek wilczełyko, podkolan zielonawy, podkolan biały, tysięcznik pospolity, orlik pospolity, rosiczka okrągłolistna. Jednym z najciekawszych tamtejszych gatunków jest lilia złotogłów, uznawana za jedną z najpiękniejszych roślin w polskiej florze. W naszym kraju najczęściej można spotkać ją w Sudetach i Karpatach. Na niżu występuje niezmiernie rzadko. Roślinność wodna i torfowiskowa jest reprezentowana przede wszystkim przez rogatka, rdestnicę, wywłócznika, trzcinę pospolitą, pałkę i oczeret. Jezioro Płaskie jest cennym siedliskiem dla wielu gatunków fauny W lasach można natknąć się na liczne ssaki. Nie brakuje tam saren, jeleni, łosi, dzików, lisów, wydr, borsuków i bobrów. Zimą na terenie w pobliżu jeziora czasami pojawiają się wilki. Prawdziwym bogactwem tego obszaru są jednak awifauna. W całym Parku Krajobrazowym Pojezierza Iławskiego zidentyfikowano ponad 135 gatunków ptaków, z czego aż 116 podlega ochronie gatunkowej. To jednoznacznie dowodzi, jak cennym siedliskiem są okolice jeziora. Wśród występujących tam gatunków warto wymienić choćby kormorana, orlika krzykliwego, bielika, kanię rudą i myszołowa. Cisza i spokój są największymi atrakcjami jeziora Jeziora są w Polsce popularnymi obszarami rekreacyjnymi. Brzegi wielu zbiorników, mniejszych i większych, są zaopatrzone w rozbudowaną infrastrukturę, gotową na przyjazd turystów. Niektórzy szukają jednak miejsc zacisznych, gdzie można wsłuchać się w szum drzew i śpiew ptaków. To wszystko oferuje Jezioro Płaskie, które tylko w niewielkim stopniu jest wykorzystywane rekreacyjnie. Skąpą infrastrukturę turystyczną należy więc uznać nie za minus a za cechę definiującą wartość tego obszaru. To raj nie tylko dla wędkarzy i żeglarzy (jako część Jezioraka, Jezioro Płaskie jest odcinkiem międzynarodowej drogi wodnej E-70), ale także dla biwakowiczów i wszystkich, którzy chcą odpocząć wśród zachwycającej przyrody. W zlokalizowanych nieopodal Siemianach znajdują się pola kempingowe. Na zachodnim brzegu wyznaczono teren na pole biwakowe. Ci, którzy chcą oddać się kameralnemu plażowaniu, powinni wybrać się na południowy brzeg, gdzie można znaleźć najwięcej zacisznych plaż. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Jakie atrakcje oferuje Skorzęcin? Jezioro Niedzięgiel jest wizytówką niewielkiej wsi
Wielkopolska obfituje w miejsca cechujące się wybitnymi walorami wypoczynkowymi. Jednym z najpopularniejszych jest niewielka wieś w powiecie gnieźnieńskim – Skorzęcin. Jezioro Niedzięgiel działa jak magnes na turystów szukających relaksu nad wodą i trudno się temu dziwić. Ten malowniczy zakątek oferuje wiele atrakcji.
Spis treści: Niedzięgiel to drugie największe jezioro w Wielkopolsce Wspaniała przyroda jest wizytówką tego miejsca Jakie atrakcje czekają na przyjezdnych? Skorzęcin to nie tylko jezioro Niedzięgiel Niewielki Skorzęcin jest oddalony od Poznania o około 80 km i o około 20 km od Gniezna. Tę urokliwą wieś zamieszkuje zaledwie 275 osób, a mimo to stała się jednym z najpopularniejszych kierunków turystycznych w Wielkopolsce. Swój sukces zawdzięcza wyjątkowej lokalizacji. Tuż za granicami Skorzęcina rozpościera się wspaniałe jezioro Niedzięgiel, zwane też Skorzęcińskim. Niedzięgiel to drugie największe jezioro w Wielkopolsce Jezioro Niedzięgiel rozpościera się w południowej części Pojezierza Wielkopolskiego, na obszarze Równiny Wrzesińskiej. Mierzy około 5,5 km długości, około 2 km szerokości (w najszerszym miejscu). Według różnych źródeł, zajmuje obszar o powierzchni 550,9, 602,5 lub 637,7 ha. Mówimy tu zatem o drugim największym jeziorze w Wielkopolsce. Większe jest tylko Jezioro Powidzkie, mierzące od 1035,9 do 1174,7 ha. Średnia głębokość Jeziora Skorzęcińskiego to 5,5 m, przy czym warto zaznaczyć, że w najgłębszych miejscach mierzy około 21,6 m. Linia brzegowa jeziora jest silnie rozwinięta i obfituje w zatoki i półwyspy. Ponad lustro wody wybija się zadrzewiona wyspa o powierzchni 3,6 ha. Kiedyś było ich pięć, ale pozostałe stały się częścią stałego lądu. Wynika to z faktu, że od około 30 lat poziom wody w jeziorze ulega obniżeniu. Właśnie stąd biorą się rozbieżności w kwestii powierzchni akwenu. Wspaniała przyroda jest wizytówką tego miejsca Mimo że jezioro Niedzięgiel jest jednym z najpopularniejszych kierunków turystycznych w Wielkopolsce, stanowi też idealny wybór dla wszystkich, którzy szukają ciszy i spokoju. Poza Skorzęcinem nad brzegami jeziora można spotkać przede wszystkim wędkarzy i tylko nielicznych przyjezdnych. Otoczenie jeziora jest zdominowane przez rozległe kompleksy leśne, na które składają się przede wszystkim bory sosnowe z domieszką świerków. Wzdłuż linii brzegowej świetnie rozwinęła się roślinność typowa dla siedlisk wodno-błotnych: trzcina pospolita, pałka i sitowie. Na bardziej podmokłych fragmentach brzegów występuje żabieniec babka wodna i tatarak. Tak bogate i różnorodne siedliska stanowią schronienie dla wielu gatunków zwierząt. W lasach można natknąć się na liczne ssaki: sarny, dziki, lisy i zające. Nie brakuje też mniejszych przedstawicieli tej gromady, jak choćby kun i jeży. Nad wodą można się natknąć na liczne gatunki ptaków, wśród których należy wymienić: łabędzia niemego, perkoza dwuczubego i czaplę siwą. W jeziorze żyją liczne gatunki ryb, w tym szczupaki, sandacze, okonie, leszcze i liny. Jakie atrakcje czekają na przyjezdnych? Większość ruchu turystycznego koncentruje się na ogromnej, świetnie zagospodarowanej plaży, rozpościerającej się na północno-wschodnim brzegu jeziora. Miejsca tam nie brakuje, a mimo to piaszczysty skrawek lądu rokrocznie jest tłumnie oblegany. Wygospodarowano tam miejsce na boisko do siatkówki i duży plac zabaw dla dzieci. Są wypożyczalnie sprzętu wodnego, ławki i długie molo spacerowe, czyli wszystko, co powinna oferować plaża, a nawet więcej, bo coś dla siebie znajdą tam także osoby chcące sprawdzić swoich sił w wakeboardingu. Za plażą znajduje się dobrze rozwinięta infrastruktura turystyczna. Nie brakuje tam ośrodków wypoczynkowych, pól namiotowych, barów, sklepów, restauracji i dyskotek. Latem odbywają się tam liczne imprezy plenerowe, koncerty i inne wydarzenia kulturalne. Trasy piesze i rowerowe Warto wspomnieć, że aktywny wypoczynek w Skorzęcinie nie ogranicza się wyłącznie do sportów plażowych i wodnych. W okolicy jest pod dostatkiem krótszych i dłuższych ścieżek dla piechurów i kolarzy. Trasy piesze: szlak zielony: ze Skorzęcina, przez Piłkę, Gaj, Krzyżówkę, Janowo Dolne, Dębówiec, do Dziadkowa; szlak czarny: 9-kilometrowa trasa do Piłki i z powrotem; leśny szlak ze Skorzęcina do Popielarzy i dalej do Ostrowitego Prymasowskiego. Trasy rowerowe: trasa dookoła jeziora Niedzięgiel: pętla mierzy około 25 km długości i z plaży w Skorzęcinie prowadzi przez Wylatkowo, Powidz i Wiekowo. Składa się z nawierzchni asfaltowej, gruntowej i szutrowej i jest odpowiednia nawet dla rowerzystów bez większego doświadczenia; pętla rowerowa „Urokliwe doliny”: mierzy około 28 kilometrów długości. Zaczyna się i kończy przy plaży. Prowadzi między innymi przez Skorzęcin Rybaki, Stary Gaj, Ostrowite Prymasowskie, Raszewo i Piłkę. Składa się przede wszystkim z odcinków gruntowych i szutrowych. Skorzęcin to nie tylko jezioro Niedzięgiel Jezioro Niedzięgiel jest wizytówką Skorzęcina. Warto jednak wspomnieć, że na północnych rubieżach wsi rozpościera się jeszcze jeden akwen. Mowa o Jeziorze Białym, znacznie mniejszym (bo zajmującym powierzchnię ok. 46 ha), ale równie urokliwym. Także tam można znaleźć dobrze rozwiniętą infrastrukturę turystyczną, ale to miejsce docenią przede wszystkim miłośnicy odpoczynku na łonie natury. Nasz autor Artur Białek Dziennikarz i redaktor. Wcześniej związany z redakcjami regionalnymi, technologicznymi i motoryzacyjnymi. W „National Geographic” pisze przede wszystkim o historii, kosmosie i przyrodzie, ale nie boi się żadnego tematu. Uwielbia podróżować, zwłaszcza rowerem na dystansach ultra. Zamiast wygodnego łóżka w hotelu, wybiera tarp i hamak. Prywatnie miłośnik literatury.
Morskie Oko – perła Tatr i jej niezwykła historia
Morskie Oko jest jednym z najbardziej znanych i malowniczych jezior w polskich Tatrach. Położone na wysokości 1395 m n.p.m. w Dolinie Rybiego Potoku, u stóp Mięguszowieckich Szczytów, stanowi prawdziwą wizytówkę Tatr i jeden z najchętniej odwiedzanych punktów turystycznych w całym regionie. Zajmuje powierzchnię niemal 33 ha, co czyni je drugim pod względem wielkości jeziorem w Tatrach zarówno pod względem powierzchni, jak i objętości wód. Jezioro wyróżnia się nie tylko urokliwym krajobrazem, ale także bogatą historią, różnorodną florą i fauną oraz legendami przekazywanymi przez pokolenia.
Spis treści: Historia własności Morskiego Oka Pomiary i batymetria Zasilanie i odpływ wód Otoczenie i schronisko nad Morskim Okiem Przyroda Morskiego Oka Morskie Oko w kulturze i legendach Morskie Oko jest jeziorem pochodzenia polodowcowego o charakterze karowo-morenowym. Wypełnia wydrążoną przez lodowce misę skalną, zwaną Kotłem Morskiego Oka. Jezioro ma owalny kształt, choć zaburzają go stożki usypiskowe u wylotu większych żlebów, takich jak Marchwiczny, Żabi czy Szeroki Żleb. Od południa jezioro otaczają masywne stożki piargowe, częściowo porośnięte kosodrzewiną, określane łącznie mianem Wielkiego Piargu. Dno Morskiego Oka jest zróżnicowane – przy brzegach zalegają głazy, niżej których występuje żwir i piasek. Poniżej 40 metrów znajduje się gruba na około kilkadziesiąt centymetrów warstwa ciemnego mułu z fragmentami roślinnymi i zwierzęcymi. Woda w Morskim Oku jest przejrzysta na 11–14 metrów. Ma zieloną barwę (IV stopień w skali Forela-Ulego) i występują tu wyraźnie oddzielone warstwy wody zróżnicowane pod względem temperatury, tzw. termokliny. Historia własności Morskiego Oka Morskie Oko to nie tylko najpiękniejsze jezioro Tatr, ale także miejsce o burzliwej historii. Pierwsze wzmianki o nim pojawiły się już w XVI wieku, a od XVII stulecia zaczęto regulować prawa do użytkowania jego otoczenia. W 1824 roku jezioro przeszło w ręce prywatne, a następnie stało się własnością Władysława Zamoyskiego. To właśnie on odegrał kluczową rolę w słynnym sporze granicznym z Węgrami, który rozstrzygnięto w 1902 r. na korzyść Galicji. Dzięki drodze Oswalda Balzera i pobudowaniu schroniska, Morskie Oko stało się ważnym celem turystów. Od 1933 r. jezioro należy do państwa polskiego. „Morskie Oko” jest tłumaczeniem z języka niemieckiego (Meeraugen), a wcześniej używana przez górali nazwa to Biały Staw. Inne historyczne określenia jeziora to Rybie Jezioro czy Rybi Staw. Pomiary i batymetria Morskie Oko to jedno z najlepiej poznanych jezior Tatr – jego pomiary prowadzone są od końca XVIII wieku. Pierwsze dane z 1787 r. wskazywały powierzchnię 32,02 ha, ale z czasem wyniki ulegały korektom. W 1879 r. Eugeniusz Klemens Dziewulski stworzył pierwszy plan batymetryczny, szacując powierzchnię na 30 ha i głębokość na 49,5 m. Kolejne badania z początku XX wieku oraz pomiary Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1934 r. wykazały, że jezioro ma 34,93 ha i 50,8 m głębokości. Najnowsze analizy, wykorzystujące echosondy, precyzują obecne wymiary: powierzchnia to około 32,6–32,8 ha, a maksymalna głębokość 50,4–51,8 m. Choć dawniej uważano je za największe jezioro Tatr, obecnie wiadomo, że ustępuje pod względem powierzchni Wielkiemu Stawowi w Dolinie Pięciu Stawów Polskich – różnica wynosi około 1,5 ha. Zobacz też: Czy Morskie Oko przestanie zamarzać? Zasilanie i odpływ wód Morskie Oko zasilają dwa stałe potoki – Czarnostawiański oraz Mnichowy. Pierwszy potok spływa kaskadami Czarnostawiańskiej Siklawy, natomiast drugi tworzy Dwoistą Siklawę. Do Morskiego Oka wpływają także cieki okresowe, m.in. z Szerokiego i Marchwicznego Żlebu. Z jeziora wypływa Rybi Potok, który następnie rozlewa w kilka Rybich Stawków, takich jak Małe Morskie Oko, Żabie Oko oraz Małe Żabie Oko. Morskie Oko należy do nielicznych tatrzańskich jezior naturalnie zarybionych, zamieszkiwanych przez pstrągi, a dawniej również lipienie i troć wędrowną. Istnieją również historyczne wzmianki o obecności głowacza pręgopłetwego. Otoczenie i schronisko nad Morskim Okiem Od strony północy jezioro zamyka morena, na której stoi schronisko PTTK im. Stanisława Staszica. Budynek położony jest na wysokości 1405 m n.p.m. i jest jednym z najstarszych i najpiękniejszych schronisk w Tatrach. Obecne schronisko oraz stare, które pierwotnie było wozownią z 1890 r., są uznane za zabytki. Spod schroniska łatwo dostać się na szlaki prowadzące m.in. na Rysy, Szpiglasową Przełęcz oraz na Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem. Powyżej Morskiego Oka, w kierunku południowym, znajduje się Czarny Staw pod Rysami, czyli drugie duże jezioro ulokowane w Dolinie Rybiego Potoku. Przyroda Morskiego Oka Wokół jeziora rozciągają się gęste zarośla kosodrzewiny, wśród których wyrastają okazałe limby. Na brzegach spotkać można wiele rzadkich w Polsce gatunków roślin, takich jak podejźrzon rutolistny, wełnianeczka alpejska, turzyca Lachenala, tojad kosmaty, turzyca skąpokwiatowa, bylica skalna, jastrzębiec włosisty, gnidosz Hacqueta, zimoziół północny czy świetlik bezostny. W wodach jeziora rozwijają się glony i rośliny naczyniowe, stanowiące podstawę planktonu zwierzęcego. Typowymi mieszkańcami są drobne skorupiaki – widłonogi, oczliki i rozwielitki. Przy brzegach powstają podwodne łąki, m.in. z rdestnicą Berchtolda. Dzięki naturalnemu zarybieniu akwen wyróżnia się na tle innych tatrzańskich jezior – jest siedliskiem pstrągów i kilku innych gatunków ryb. Morskie Oko w kulturze i legendach Morskie Oko od wieków pobudzało wyobraźnię i stało się przedmiotem wielu podań. Jedna z najbardziej znanych legend mówi o podziemnym połączeniu jeziora z Morzem Adriatyckim. Rzekomo świadczyły o tym przedmioty wyławiane z jego głębin, które miały pochodzić z zatopionych statków. Niezwykły krajobraz jeziora inspirował także artystów. Malowali je m.in. Walery Eljasz-Radzikowski i Leon Wyczółkowski, a poeci, tacy jak Teofil Lenartowicz, Wincenty Pol, Adam Asnyk czy Kazimierz Przerwa-Tetmajer, poświęcali mu wiersze pełne zachwytu. Tatry i samo jezioro pojawiały się również w twórczości muzyków, np. Zygmunta Noskowskiego. Morskie Oko stało się też symbolem patriotyzmu: po wygranym procesie granicznym Władysława Zamoyskiego śpiewano o nim na melodię Mazurka Dąbrowskiego. Dziś, obok bogatej tradycji literackiej i legend, jezioro cieszy się także międzynarodowym uznaniem – w 2014 roku „The Wall Street Journal” zaliczył je do pięciu najpiękniejszych akwenów świata. Nasza autorka Marzena Wardyn-Kobus Autorka tekstów z pogranicza przyrody, kultury i podróży. W serwisie tworzy artykuły popularnonaukowe o otaczającym nas świecie, łącząc rzetelną wiedzę z przystępnym językiem i dbałością o szczegóły. Socjolożka z wykształcenia, od ponad dekady związana z marketingiem internetowym. Zawodowo od lat zgłębia tajniki SEO oraz storytellingu opartego na rzetelnych źródłach. Pisze, by zachęcać innych do uważnego kontaktu z przyrodą – nawet tą najbliższą, tuż za domem. Kaszubka mieszkająca na Kujawach, zakochana w górskich szlakach i leśnych bezdrożach. Jej przydomowy ogródek to strefa zrównoważonego eksperymentowania – dąży do tego, by uprawiać rośliny ekologicznie, z szacunkiem dla natury. Wolne chwile spędza z książką, wędrując po lesie lub tworząc makramy.
Jezioro Żywieckie to prawdziwa perła Beskidu Żywieckiego
Jezioro Żywieckie to nie tylko zapora i popularny akwen rekreacyjny, ale także ważny punkt na mapie przyrodniczej Polski. W jego wodach żyją liczne gatunki ryb, co sprawia, że jest cenionym miejscem dla wędkarzy. Otaczające jezioro tereny stały się ostoją dla ptactwa wodnego i migrujących gatunków, które znajdują tu bezpieczne miejsce żerowania i odpoczynku. Dzięki temu zbiornik ma nie tylko duże znaczenie rekreacyjno-turystyczne, ale także przyrodnicze.
Spis treści: Położenie Jeziora Żywieckiego Parametry techniczne i wymiary Atrakcje nad Jeziorem Żywieckim Czy warto wybrać się nad Jezioro Żywieckie? Powstanie jeziora było związane z potrzebą ochrony przeciwpowodziowej górnej Wisły oraz regulacji wód rzeki Soły. Zbiornik powstał w 1966 roku, kiedy to po wybudowaniu zapory ziemnej w Tresnej, spiętrzono wody Soły i zalano kilka miejscowości: Zarzecze, Tresną, Zadziele oraz Stary Żywiec. To właśnie dlatego wciąż mówi się o historii Jeziora Żywieckiego przed zalaniem, która do dziś wzbudza emocje wśród lokalnej społeczności. Pod wodą znalazły się domy, pola i fragmenty dawnego krajobrazu. Położenie Jeziora Żywieckiego Warto też wiedzieć, że związana z Jeziorem Żywieckim Zapora w Tresnej spełnia do dziś kilka istotnych funkcji: chroni przed powodzią, zasila w energię pobliską elektrownię wodną o mocy 21 MW oraz reguluje dopływy górnej Wisły. Równocześnie stała się fundamentem nowego krajobrazu turystycznego – Beskid Żywiecki zyskał jezioro, które dziś jest jedną z jego największych atrakcji. Jezioro Żywieckie znane jest również jako Żywiecki Zbiornik Wodny lub Zbiornik Tresna. To największy akwen wodny w regionie, który od lat przyciąga turystów, żeglarzy i miłośników górskich krajobrazów. Położone jest na granicy Kotliny Żywieckiej i Beskidu Małego, a znad jego brzegu można podziwiać malownicze sylwetki gór (między innymi charakterystyczny kształt Babiej Góry). Parametry techniczne i wymiary Dla wielu turystów najważniejszym atutem akwenu jest jego rozległość i malownicze otoczenie. Sama powierzchnia Jeziora Żywieckiego zmienia się w zależności od poziomu wody, ale przy normalnym piętrzeniu wynosi około 10 km². Podstawowe dane morfometryczne są imponujące: pojemność całkowita – 94,6 mln m³, pojemność martwa – 3,2 mln m³, pojemność powodziowa stała – 23,1 mln m³, maksymalna głębokość – 26,8 m, średnia głębokość – 8,6 m, długość linii brzegowej – 33,7 km, maksymalna długość – 6,6 km, maksymalna szerokość – 3,1 km. Zapora, która spiętrzyła wody Soły, ma 310 m długości i 39 m wysokości, a powierzchnia zlewni rzeki Soły do profilu zapory w Tresnej wynosi ponad 1000 km². Warto wiedzieć, że zbiornik ulega procesowi systematycznego zamulania nanosami rzecznymi i abrazji brzegów. Szacuje się, że w ciągu około 70 lat od momentu budowy jego pojemność może się zmniejszyć nawet o połowę. Jest to wyzwanie dla przyszłych pokoleń, ale równocześnie naturalny proces, który dotyczy większości sztucznych zbiorników wodnych w górach. Atrakcje nad Jeziorem Żywieckim Jezioro Żywieckie jest nie tylko obiektem hydrotechnicznym – to także prawdziwe centrum rekreacji i wypoczynku. Od lat stanowi jeden z najchętniej odwiedzanych akwenów w południowej Polsce. Nic dziwnego, bo oferta turystyczna jest bardzo szeroka. Sporty wodne i plażowanie Największą atrakcją jeziora jest możliwość uprawiania różnorodnych sportów wodnych. Latem działa tu wiele wypożyczalni, w których można wypożyczyć rowery wodne, kajaki czy żaglówki. Dla miłośników aktywnego wypoczynku przygotowano także możliwość nauki windsurfingu, zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. Dużym powodzeniem cieszy się również kamienista plaża w Zarzeczu, gdzie turyści mogą odpocząć, opalać się i korzystać z kąpieli w jeziorze. To miejsce szczególnie popularne wśród rodzin z dziećmi. Po jeziorze kursują również statki wycieczkowe, które pozwalają turystom podziwiać piękno akwenu i okolicznych gór z zupełnie innej perspektywy. Żeglarstwo i regaty Dzięki sprzyjającym warunkom Jezioro Żywieckie stało się jednym z głównych ośrodków żeglarstwa w Beskidach. Działa tu wiele przystani i klubów żeglarskich, m.in. Ośrodek Sportów Wodnych Neptun, Ośrodek Żeglarski Fregata, Klub Żeglarski Halny czy Ośrodek Żeglarski Perkoz. Regularnie odbywają się tu Międzynarodowe Regaty Żeglarskie, objęte honorowym patronatem Wójta Gminy Łodygowice oraz Starosty Powiatu Żywieckiego. Aktywności na lądzie Atrakcje nad Jeziorem Żywieckim nie kończą się na wodzie. W okolicy dostępne są korty tenisowe, odkryty basen ze zjeżdżalnią, tyrolka nad jeziorem, paintball i jazda na quadach. To sprawia, że zarówno dzieci, jak i dorośli znajdą coś dla siebie. Miłośnicy ciszy i kontaktu z naturą również nie będą zawiedzeni. W zatoczkach i na mniej uczęszczanych fragmentach brzegu można znaleźć idealne warunki do wędkarstwa i spokojnego relaksu. Popularne są także kempingi, domki letniskowe, pola namiotowe i hotele, które oferują widok na taflę jeziora i otaczające je góry. Trasy i okolica Jezioro Żywieckie to także świetna baza wypadowa. W pobliżu znajdują się liczne trasy piesze i rowerowe, w tym popularna trasa rowerowa wokół Jeziora Żywieckiego, która pozwala połączyć rekreację z podziwianiem widoków. Blisko stąd także do wielu atrakcji Beskidu Małego i Śląska Cieszyńskiego – Góra Żar, miasto Żywiec, Wisła, Ustroń czy Bielsko-Biała. Warto też wspomnieć o lokalnych szlakach tematycznych, takich jak Szlak Zabytków Techniki czy Szlak Architektury Drewnianej, które dodatkowo urozmaicają pobyt w tej części Polski. Czy warto wybrać się nad Jezioro Żywieckie? Jezioro Żywieckie to miejsce, które łączy w sobie walory przyrodnicze, historyczne i rekreacyjne. Jego powstanie wiązało się z trudnymi decyzjami i zalaniem kilku miejscowości, ale dziś akwen jest jednym z symboli regionu. Imponująca powierzchnia, malownicze otoczenie gór, bogata oferta sportów wodnych i żeglarskich oraz liczne atrakcje w okolicy sprawiają, że zarówno mieszkańcy, jak i turyści chętnie tu wracają. Dla jednych będzie to przede wszystkim jezioro do żeglowania i sportów wodnych, dla innych plaża i miejsce na rodzinny wypoczynek, a jeszcze inni znajdą tu spokój i miejsce do wędkowania na łonie natury. Bez względu na preferencje, każdy odkryje nad tym akwenem coś dla siebie. Nasza autorka Marzena Wardyn-Kobus Autorka tekstów z pogranicza przyrody, kultury i podróży. W serwisie tworzy artykuły popularnonaukowe o otaczającym nas świecie, łącząc rzetelną wiedzę z przystępnym językiem i dbałością o szczegóły. Socjolożka z wykształcenia, od ponad dekady związana z marketingiem internetowym. Zawodowo od lat zgłębia tajniki SEO oraz storytellingu opartego na rzetelnych źródłach. Pisze, by zachęcać innych do uważnego kontaktu z przyrodą – nawet tą najbliższą, tuż za domem. Kaszubka mieszkająca na Kujawach, zakochana w górskich szlakach i leśnych bezdrożach. Jej przydomowy ogródek to strefa zrównoważonego eksperymentowania – dąży do tego, by uprawiać rośliny ekologicznie, z szacunkiem dla natury. Wolne chwile spędza z książką, wędrując po lesie lub tworząc makramy.
Miasto, którego mogą nam pozazdrościć obcokrajowcy. Jedna atrakcja przyciąga tłumy
Wolsztyn to jedno z najbardziej niezwykłych miast w Wielkopolsce. Położone niespełna 80 km od Poznania, zachwyca klimatem i żywą tradycją kolejnictwa, która wciąż przyciąga pasjonatów z całej Europy.
W tym artykule: Parowozownia w Wolsztynie Co warto zobaczyć w Wolsztynie? Wolsztyn – informacje praktyczne Za założyciela Wolsztyna uznaje się Peregryna Komorowskiego, rycerza Kazimierza Wielkiego. Jednak największy wpływ na rozwój miasta wywarli cystersi, którzy nadali mu charakterystyczny dla ówczesnego budownictwa kształt. Za symboliczny początek działalności zakonników uznaje się moment uzyskania przez nich zgody na zbudowanie międzyjeziornej grobli na Dojcy. Nazwa miasta pochodzi od niemieckiego słowa „wollestein”, czyli „kamień wełny” (dawna jednostka miary kupieckiej). W przeszłości Wolsztyn i jego okolice były ważnym ośrodkiem przemysłu włókienniczego na mapie Polski. Na terenie Wolsztyna swoje świątynie posiadali zarówno wyznawcy religii protestanckiej, katolickiej, jak i mojżeszowej. Obecny Kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej wzniesiono w II połowie XVIII wieku. Poewangelicki Kościół pw. Wniebowstąpienia Pańskiego, którego początki sięgają XIX w., po II wojnie światowej został przejęty przez katolików. Z kolei wybudowaną w latach 1839–1840 synagogę zniszczyli hitlerowscy okupanci. Po 1945 r. budynek przerobiono na kino. Historia Wolsztyna ma też swoje ciemne strony. Miasto kilkukrotnie bardzo boleśnie dotknięte było przez zarazy i ogień. Najtragiczniejszy w skutkach pożar miał miejsce w 1810 roku na skutek wielotygodniowej suszy. Żywioł pochłonął ponad 70% domów, a także ratusz, kościół ewangelicki, synagogę, browar miejski i wieże kościoła katolickiego. Parowozownia w Wolsztynie Bezapelacyjnie największą atrakcją, z której słynie Wolsztyn, jest wybudowana w 1907 roku parowozownia. Przyciągająca rokrocznie tłumy turystów, zarówno tych krajowych, jak i zagranicznych. Trudno się jednak temu dziwić, ponieważ to jedyne miejsce na Starym Kontynencie, gdzie lokomotywy parowe wciąż wyjeżdżają na tory i odbywają się planowe przewozy pasażerskie. W obecnym rozkładzie jazdy znajdziemy połączenia do Leszna i Poznania. Parowozownia w Wolsztynie nadal pełni rolę zaplecza technicznego dla funkcjonujących lokomotyw parowych. Dzięki temu pasjonaci kolejnictwa mogą podpatrywać codzienne czynności związane z przygotowaniem maszyny do jazdy. Odwiedzający mają również możliwość zobaczyć na własne oczy wachlarzową halę postojową, warsztat z kuźnią oraz zespół urządzeń obsługujących lokomotyw. Czyli stację wodną z wieżą ciśnień i żurawiem wodnym, kanał oczystkowy ze składem opału i ponad 100-letnią obrotnicę. Ponadto na miejscu działa też wyposażony w zabytkowe maszyny warsztat ślusarski, kompresorownia oraz odlewnia panewka i kanały zapadni. Na terenie obiektu mieści się też niewielkie muzeum, przybliżające historię kolei. W izbie muzealnej znajdują się liczne przedmioty związane z kolejnictwem, takie jak stare bilety kolejowe, urządzenia sygnalizacyjne czy lampy naftowe używane przez kolejarzy. Zwiedzający podziwiać mogą również makietę przedstawiającą fragment tamtejszej stacji. Parowozownia w swoim dorobku posiada ok. 20 lokomotyw różnych serii, w tym m.in. słynny parowóz Pm36-2, znany jako „Piękna Helena”. Z kolei w ruchu planowym wykorzystywana jest jedna powojenna maszyna parowa – Pt47-65. Dodajmy, że rokrocznie, na przełomie kwietnia i maja, w Wolsztynie organizowana jest „Parada Parowozów”, która przyciąga do miasta tłumy miłośników kolei z całej Europy i nie tylko. Placówkę można także zwiedzać w ramach przypadającej w maju Nocy Muzeów. Co warto zobaczyć w Wolsztynie? Wolsztyn to jednak nie tylko atrakcje związane z parowozownią. Chętnie odwiedzanym przez turystów miejscem jest także położony niespełna kilometr od centrum miasta Skansen Budownictwa Ludowego Zachodniej Wielkopolski. Znajdujące się na miejscu stare chaty, stodoły i wiele innych budynków gospodarczych pozwalają przenieść się do odległych czasów olęderskich osadników. Uwagę zwiedzających z pewnością przykuje także jeden z najlepiej zachowanych w Polsce wiatraków kozłowych z 1603 roku. Skansen, będący częścią wolsztyńskiego Muzeum Regionalnego, zajmuje powierzchnię 3,5 ha. Wszystkie tworzące go obiekty usytuowane są zgodnie z ówczesną topografią wsi. W skład wspomnianego Muzeum Regionalnego w Wolsztynie wchodzą również Muzeum dr. Roberta Kocha i Muzeum Marcina Rożka. Pierwsze z nich upamiętnia postać Roberta Kocha, wybitnego niemieckiego mikrobiologa i laureata Nagrody Nobla z dziedziny medycyny. Odkrywca prątka gruźlicy w latach 70. XIX wieku przeprowadził się do Wolsztyna, gdzie pracował jako lekarz powiatowy. W dawnym domu naukowca, a dziś muzeum poświęconemu jego osobie, odwiedzający mogą oglądać przeróżne pamiątki związane z noblistą. Drugi z obiektów powstał na cześć Marcina Rożka, słynnego wielkopolskiego artysty XX wieku. Autor wielu znanych pomników i rzeźb zginął w Auschwitz, po tym, jak odmówił władzom II Rzeszy wykonania popiersia Adolfa Hitlera. Muzeum rzeźbiarza znajduje się w wybudowanej według jego koncepcji willi przy ul. 5 stycznia 34. W zbiorach placówki nie brakuje rzeźb, obrazów, rysunków autorstwa Rożka. Z okien willi roztacza się widok na Jezioro Wolsztyńskie, które zachwyca swoim urokiem o każdej porze roku. Szczególnie wiosną i latem, gdy pobliskie skwery, place i ulice zdobią tysiące wielobarwnych roślin. W ramach ciekawostki dodajmy, że Wolsztyn nazywany bywa „miastem kwiatów”. Wolsztyn kusi turystów nie tylko licznymi atrakcjami, ale również mnóstwem ciekawych wydarzeń i imprez. Od lat największym zainteresowaniem przyjezdnych, ale i mieszkańców cieszą się: Parada Parowozów (kwiecień/maj); Wolsztyński Tydzień Żeglarski (maj); Spotkania Folklorystyczne (czerwiec); Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej (wszystkie niedziele sierpnia); Międzynarodowy Festiwal Muzyki Country (drugi weekend sierpnia); Polska Man Triathlon (sierpień); Festyn Jesienny (wrzesień). Wolsztyn – informacje praktyczne Do Wolsztyna bez problemu dojedziemy pociągiem. Podróż z Poznania trwa ok. półtorej godziny. Tanio i smacznie zjecie w bistro „Europa”, nieopodal Muzeum Roberta Kocha. Po więcej informacji i ciekawostek na temat Wolsztyna odsyłamy was do siedziby Biura Promocji Turystyki przy ul. Kocha 12. Źródło: wielkopolska.travel Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Moje rodzinne miasto to niedoceniana perła regionu. Jest naprawdę warte zachodu
Jeśli szukasz spokojnego miejsca z dala od turystycznego tłumu, Nowogród Bobrzański może cię pozytywnie zaskoczyć. To idealna opcja na wyciszenie i odkrywanie nieoczywistych zakątków Polski.
W tym artykule: Najważniejsze informacje o Nowogrodzie Bobrzańskim Historia Nowogrodu Bobrzańskiego Z czego słynie Nowogród Bobrzański? Kombinat DAG Alfred Nobel Krzystkowice Kąpielisko w Nowogrodzie Bobrzańskim Gdzie zatrzymać się w Nowogrodzie Bobrzańskim? Jak dojechać do Nowogrodu Bobrzańskiego? „Lubuskie. Warte Zachodu” – to hasło, które idealnie oddaje charakter regionu. Województwo lubuskie, choć wciąż nie do końca odkryte przez Polaków, ma ogromny potencjał turystyczny. Malownicze jeziora, okazałe zamki, pałace i dwory, najlepsze winiarnie w kraju oraz urokliwe miasta, z Zieloną Górą, Gorzowem Wielkopolskim i Świebodzinem na czele. Piękno tej część kraju dostrzeżemy również w dużo mniejszych miejscowościach, czego przykładem jest liczący niewiele ponad 5 tysięcy mieszkańców Nowogród Bobrzański. Najważniejsze informacje o Nowogrodzie Bobrzańskim Nowogród Bobrzański to miasto zlokalizowane w zachodniej części Polski, a konkretnie w południowych rejonach województwa lubuskiego. Gmina o tej samej nazwie znajduje się w obszarze powiatu zielonogórskiego i w jej skład wchodzi dodatkowo 21 sołectw. Powierzchnia zajmowana przez gminę wynosi 259,7 km kw. Pod tym względem porównywalna jest do stolicy województwa lubuskiego – Zielonej Góry (278,3 km). Według aktualnych danych, zamieszkuje ją ponad 9 tysięcy mieszkańców. Nowogród Bobrzański to malownicze tereny, bogate w florę oraz faunę. Ponad 60% obszaru jest zalesiona, a na pieszych wycieczkach możemy spotkać bobry, lisy, sarny czy nawet jelenie. Przez miasto przepływa rzeka o charakterze górskim – Bóbr – która potem swój bieg kończy, wpadając do Odry. Nie zaskakuje fakt, że symbolem miasta jest właśnie bóbr. Ziemno-wodny gryzoń wraz z rodziną stał się maskotką Nowogrodu Bobrzańskiego i promuje lokalne wydarzenia kulturalne. Natomiast herb miasta składa się z czerwonej tarczy, na której widnieje zaokrąglony srebrno-biały mur obronny z otwartą bramą, a za nią umiejscowiona jest budowla sakralna z niebieskim dachem i z trzema wieżami. Na terenie Nowogrodu działa prężnie Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji. Organizowane są różnorodne atrakcje, koncerty, imprezy czy warsztaty dla mieszkańców miasta przez cały rok. Historia Nowogrodu Bobrzańskiego Początki Nowogrodu Bobrzańskiego sięgają XIII wieku. Niewykluczone jednak, że miasto mogło powstać znacznie wcześniej, jeszcze za czasów panowania Bolesława Chrobrego. W późniejszych latach na lokalnych wzgórzach wzniesiono zamek oraz podgrodzie, gdzie wybudowano m.in. stojący do dziś Kościół św. Bartłomieja. Prężnie rozwijająca się okoliczna osada w 1238 roku uzyskała prawa miejskie i stanowiła samodzielne miasto. Rozbicia dzielnicowe sprawiły, że Nowogród podlegał początkowo pod księstwo głogowskie, ale w XVI w. znalazł się w granicach księstwa żagańskiego. Tak było do 1309 roku, natomiast w późniejszych latach stał się własnością rodów magnackich. Na przestrzeni wieków mieszkańcy miasta kilkakrotnie borykali się z pożarami, a nawet zarazą. W 1664 roku ewangelicka grupa mieszkańców w obawie przed Austriakami uciekła na drugi brzeg rzeki do nowo powstałych Krzystkowic. Krzystkowice uzyskały prawa miejskie w 1659 roku. Miasteczko o kształcie litery C przez lata służyło jako uzdrowisko. W 1827 r. odkryto źródła mineralne, które przyciągały wielu chętnych kuracjuszy. Ze względu na budowę kolei, źródła zanikły. Podczas II wojny światowej Krzystkowice służyły jako niemiecki obóz pracy niewolniczej, bowiem funkcjonowała tutaj fabryka materiałów wybuchowych. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f4a6516062856b8e899467c0d38ad84a7fd1ea6b-7210e12.jpg" width="800" height="509" alt="Widok miasta około 1926 r. (Fot. Jan Długosz - This file comes from Polona Digital Library and is available under the digital ID https://polona.pl/item/chronik-der-propstei-naumburg-am-bober,OTU1MzM0NzI/4/)" title="f4a6516062856b8e899467c0d38ad84a7fd1ea6b-7210e12" /> Niestety, obie miejscowości utraciły swoje prawa miejskie po wojnie, co znacząco spowolniło ich rozwój. Dopiero lata 70. przyniosły powiew świeżości wraz z powstaniem Fabryki Domów oraz Zakładów Zbożowych. Dzisiaj Nowogród Bobrzański stale się rozwija i zmienia dla mieszkańców oraz przyjezdnych turystów. Obecne granice miasta obowiązują od niedawna, bo od 1988 roku. Powstało ono z połączenia dwóch miejscowości po obu brzegach Bobru – lewobrzeżnej wsi Krzystkowice oraz mniejszego, prawobrzeżnego Nowogrodu Bobrzańskiego. Każda z nich ma swoją własną, unikatową historię. Z czego słynie Nowogród Bobrzański? Piękne krajobrazy, sielankowy i kameralny charakter sprawiają, że Nowogród Bobrzański to idealne miejsce na odpoczynek od miejskiego zgiełku. Rzeka i liczne zbiorniki wodne na terenie gminy sprawdzą się idealnie na miły relaks przy wodzie. Co jakiś czas na Bobrze organizowane są spływy kajakowe dla amatorów sportów wodnych, którzy chcą sprawdzić swoje siły. Liczne szlaki piesze lub rowerowe zachęcają do aktywności i eksplorowania lokalnych atrakcji, m.in. powstałego na terenie starego młyna w okolicach Drągowiny wodospadu czy zapory wodnej w Krzywej. Podczas pieszych wędrówek po okolicznych lasach napotkamy wiele pomników przyrody. Przy większości miejsc ustawione zostały tablice informacyjne, aby móc zagłębić się w historię danego miejsca. Nowogrodzkie lasy skrywają również swoje tajemnice. Na powierzchni blisko 40 km2 znajdują się imponujące pod względem wielkości pozostałości niemieckiej fabryki materiałów wybuchowych. Kombinat DAG to mało popularny, jakże ważny skarb ziemi lubuskiej, w którym możemy zobaczyć, jak funkcjonowała ogromna machina przemysłu zbrojeniowego. Więcej o tym miejscu piszemy w dalszej części artykułu. Kombinat DAG Alfred Nobel Krzystkowice Powstanie fabryki datuje się na 1939 rok. Od samego początku projekt był traktowany jako ściśle tajny, dlatego otrzymał kryptonim „Ruuester”, czyli „Wiąz”. Dla przykrywki zakład wchodził w skład koncernu chemicznego IG Farben. Z powodu braku jakiejkolwiek dokumentacji ciężko jest określić jej dokładny profil produkcji i przeznaczenie. Nie ma jednak wątpliwości, że zbudowano tutaj samowystarczalne i bardzo dobrze strzeżone miasto, w którym znajdowały się mieszkania, własna sieć kolejowa, elektrociepłownia, a nawet oddziały straży pożarnej. Powstało z myślą o niezależności od innych zakładów. Na terenie istniała także filia obozu koncentracyjnego Gross Rosen. Więźniowie służyli jako przymusowa siła robocza fabryki. Podczas jej budowy brało udział około 20 tys. osób, z czego większość cudzoziemców m.in. z Belgii, Holandii, Jugosławii, ZSRR, Słowacji czy Polski. Postawiono tutaj 11 obozów, które zostały wyzwolone przez Armię Radziecką w 1945 roku. Niestety, większość unikatowych urządzeń została zdemontowana i wywieziona przed ofensywą armii radzieckiej, a po wojnie resztą zajęli się Rosjanie. Przez lata miejsce było dewastowane i odbiło się na nim znamię czasu. W czasie wojny prawdopodobnie znajdowało się tutaj ponad 500 budynków. Obecnie ostały się tylko pozostałości tej świetnie prosperującej machiny – opustoszałe i monumentalne konstrukcje betonowe czy ruiny. Zachowały się również części infrastruktury całego obiektu, sieć dróg oraz linii kolejowych czy podziemne tunele. Niektórzy mieszkańcy opowiadają legendy, że z Nowogrodu można było dzięki tunelom dostać się aż do Berlina. Aktualnie część terenu dostępna do zwiedzania przynależy do nadleśnictwa Krzystkowice. Wiele obiektów natomiast wchodzi w skład jednostki wojskowej oraz zakładu karnego w pobliskim Krzywańcu, które są niedostępne dla przyjezdnych. Jednak nadal można zobaczyć pozostałości po budynkach administracyjnych, mieszkalnych, laboratoryjnych czy produkcyjnych. Odwiedzających to miejsce turystów najbardziej intrygują ogromne silosy przykryte warstwą ziemi oraz system oczyszczania ścieków. Przypominamy jednak, by zachować szczególną ostrożność oraz zdrowy rozsądek podczas eksploracji tych rejonów miasta. Wiele budynków grozi zawalaniem. Mieszkańcy miasta postanowili lekko ułatwić zwiedzanie, stawiając znaki z odległości jaka nas dzieli od najbardziej rozpoznawalnych budowli. Na większości z nich powieszono także tablice informacyjne w języku polskim i niemieckim o historii danego budynku. Najlepszym sposobem na zwiedzanie dawnych terenów fabryki amunicji na terenie lasów w okolicach Nowogrodu Bobrzańskiego jest rower. W ramach ciekawostki dodajmy, że na terenie fabryki został częściowo kręcony film „Yuma” z Tomaszem Kotem i Jakubem Gierszałem w rolach głównych. „Siostrzany” zakład III Rzeszy znajduje się w Bydgoszczy – DAG Fabrik Bromberg. Kąpielisko w Nowogrodzie Bobrzańskim Pobyt w Nowogrodzie Bobrzańskim zainteresuje z pewnością nie tylko miłośników historii, ale również osoby chcące wypocząć w pięknych okolicznościach przyrody z zachwycającym widokiem na okolice. Wiosną i latem dużą popularnością mieszkańców i turystów przemierzających region cieszy się tamtejsze strzeżone kąpielisko „Baseny”. To doskonałe miejsce do kąpieli i plażowania. Ponadto osoby lubiące aktywność na świeżym powietrzu mogą też wypożyczyć kajaki lub rowery wodne, a najmłodsi – skorzystać ze zjeżdżalni wodnej oraz placu zabaw. Do dyspozycji odwiedzających są drewniane leżaki, wyznaczone ścieżki spacerowe, ławki i przebieralnie. W sezonie letnim na terenie „Basenów” działa kilka punktów gastronomicznych. Co ważne, kąpielisko znajduje się w bliskiej odległości od dworca kolejowego (ok. 10–12 minut pieszo), więc bez problemu dostaną się tutaj podróżni bez auta. Z kolei dla kierowców udostępniono bezpłatny parking, a dla posiadaczy kamperów przygotowano miejsca postojowe. Dodajmy, że wejście na kąpielisko jest całkowicie za darmo. Jak podkreślają mieszkańcy, „Baseny” potrafią zachwycić o każdej porze roku, nie tylko latem. Nic więc dziwnego, że to miejsce chętnie wybierane jako cel spacerów i wypoczynku. Gdzie zatrzymać się w Nowogrodzie Bobrzańskim? Niedaleko Nowogrodu znajduje się również piękny i odnowiony pałac w Bogaczowie, którego historia sięga aż XVI wieku. Raj dawnych arystokratów kusi dziś swoim urokiem lokalnych turystów i przyjezdnych. Ale nie zawsze tak było. Pałac na przestrzeni wieków wielokrotnie zmieniał właścicieli. W XVIII w. trafił w ręce rodziny Stachwitzów, znanej jako arystokratyczny ród śląski wywodzący się ze Strachowic pod Wrocławiem. Budynek był w ich posiadaniu do końca II wojny światowej. Po 1945 r. na terenie pałacu funkcjonowała szkoła średnia rachunkowości rolniczej wraz z internatem. Z kolei latach 70. i 80. znajdował się tutaj Dom Dziecka. Niestety, z czasem budynek zaczął popadać w ruinę. Pałac w Bogaczowie zyskał nowe życie, gdy opiekę nad nim przejął holenderski inwestor Reinder de Vries. To z jego inicjatywy barokowa posiadłość przemieniona została w hotel z restauracją i kilkoma salami z możliwością organizacji wielu przyjęć, konferencji i wystaw. Ponadto piękne widoki, które towarzyszą gościom na każdym kroku, pozwalają odpocząć od wielkomiejskiego zgiełku i cieszyć się małomiasteczkową atmosferą. Jak dojechać do Nowogrodu Bobrzańskiego? Ze względu na bliską odległość do Zielonej Góry, turyści odwiedzający Nowogród Bobrzański bez problemu dojadą na miejsce komunikacją publiczną. Zarówno podróż pociągiem (liniami POLREGIO), jak i autobusem PKS (w kierunku Nowogrodu, Żar i Lubska) trwa ok. pół godziny. Bilet kolejowy to koszt w granicach 5-7 złotych w jedną stronę. Natomiast za przejazd autobusem należy zapłacić ok. 10 zł. Nasz ekspert Filip Nowek Z wykształcenia dziennikarz, chociaż na co dzień zajmuje się komunikacją marketingową. Pasjonat podróżowania. Autor przewodników po europejskich krajach i ciekawostek o największych miastach świata. Prywatnie miłośnik tenisa i wypadów do kina.
Zagraniczne media zachwycone „polskimi Malediwami”. Każdy może tu wypocząć za darmo
„Polskie Malediwy” zostały wyróżnione przez „The Sun". Brytyjski dziennik w swojej publikacji wprost zachęca czytelników, by jeszcze w tym roku wybrali się w to niezwykle malownicze miejsce.
W tym artykule: „Polskie Malediwy” wyróżnione Brytyjczycy upodobali sobie Polskę „Polskie Malediwy” lub „Śląska Chorwacja”. Tak potocznie nazywany bywa Park Gródek, który właśnie został doceniony przez „The Sun”. Tutaj – jak informuje brytyjski dziennik – odwiedzający mogą znaleźć namiastkę azjatyckiego raju, nie opuszczając Europy. Powodów, by odwiedzić to miejsce, jest jednak znacznie więcej niż tylko krystalicznie czysty zbiornik wodny. „Polskie Malediwy” wyróżnione Park Gródek w Jaworznie nieprzypadkowo zyskał miano „polskich Malediwów” i stał się jednym z najchętniej odwiedzanych miejsc na Śląsku. To unikatowe w skali kraju miejsce już od kilku lat przyciąga miłośników wypoczynku i zachwycających widoków rodem z rajskich wysp. W ostatnich dniach o parku zrobiło się głośno za sprawą artykułu, który pojawił się na łamach internetowej odsłony „The Sun”. Brytyjski dziennik wprost zachęca swoich czytelników, by jeszcze w tym roku zaplanowali wyjazd do tego niezwykle malowniczego miejsca nieopodal Katowic. Autor publikacji tłumaczy, że „głównym powodem porównania do Malediwów jest kolor wody, a także małe drewniane chodniki, z których można obserwować ryby pływające w jeziorze”. – To europejskie miejsce przyciąga wzrok wyjątkowymi atrakcjami, tanim piwem i zbiornikiem wodnym z turkusową wodą, którą można porównać z egzotycznymi plażami, takimi jak Malediwy – czytamy. Ryan Gray w swoim tekście o „polskich Malediwach” wspomina także o filmie Patryka Micka, który używając drona, pokazał, jak wspaniale położony jest park w Jaworznie. – Polska ma tak wiele do zaoferowania – od gór na południu po morze na północy! Gdzieś pomiędzy nimi znajduje się małe, krystalicznie czyste jezioro z drewnianą ścieżką w stylu Malediwów. Jeśli nie masz pomysłu na krótką weekendową wycieczkę, koniecznie rozważ odwiedzenie tego miejsca! – powiedział w opisie nagrania. Przypomnijmy, że „Polskie Malediwy” powstały na terenie dawnego kamieniołomu dolomitu. Wstęp na teren obiektu jest całkowicie darmowy, a odwiedzający mogą ze sobą zabrać swoich czworonożnych przyjaciół. Warto jednak pamiętać, że w parku nie wolno się kąpać. Polacy o nim zapominają, a dla zagranicznych mediów to „cud natury”. Warto tu przyjechać Ojcowski Park Narodowy to dom nietoperzy. Wiele z nich skrywają korytarze Jaskini Nietoperzowej, jednej z największych w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/17374e069663e1355a85fa35edf0c128ea7c6bd2-47a9881.png" width="938" height="492" alt="Ojcowski Park Narodowy jest nieco zapomniany w Polsce. Zachwycają się nim natomiast zagraniczne media (fot. Shutterstock)" title="Ojcowski Park Narodowy jest nieco zapomniany w Polsce. Zachwycają się nim natomiast zagraniczne media (fot. Shutterstock)" /> Brytyjczycy upodobali sobie Polskę To nie pierwszy raz, gdy o Polsce jest głośno w całej Europie w związku z jej atrakcjami turystycznymi. Przed rokiem wiele w mediach mówiło się o plaży ciągnącej się wzdłuż Półwyspu Helskiego. Wszystko po tym, jak dziennik „The Sun” okrzyknął charakterystyczną „kosę” mianem „raju na Ziemi”. Ponadto w artykule nie zbrakło także porównań do Scilly, czyli liczącego ponad 16 km kw. archipelagu zlokalizowanego na zachód od wybrzeży Kornwalii. W 2023 roku, według danych GUS, Polskę odwiedziło ponad 640 tysięcy turystów z Wielkiej Brytanii. Szukasz fascynujących informacji na temat świata roślin i zwierząt, odkryć archeologicznych i nieskończonego Wszechświata? Zaprenumeruj magazyn „National Geographic Polska”. Najnowszą ofertę znajdziesz na stronie kultowy.pl. Nasz ekspert Igor Szulim Od zawsze wiedziałem, co chcę robić w życiu. Dlatego z pasji i z wykształcenia jestem dziennikarzem. W National-Geographic.pl zajmuje się tematyką podróżniczą. Szczególnie bliskie są mi kraje niemieckojęzyczne. Po godzinach najchętniej spędzam czas na korcie tenisowym.
Szlak Wielkich Jezior Mazurskich. Rozpocznij przygodę pod żaglami
Mazury są nazywane Krainą Tysiąca Jezior. W rzeczywistości jest ich tutaj prawie trzy razy więcej. Sprawdź, które jeziora łączy szlak Wielkich Jezior Mazurskich.
W tym artykule: Szlakiem Wielkich Jezior Mazurskich Kraina Wielkich Jezior Szlak Wielkich Jezior Mazurskich – Co warto zobaczyć? Szlak Wielkich Jezior Mazurskich na zielono Warmia i Mazury – Co zjeść Mazury zachęcają turystów bliskością natury, rezerwatów i parków krajobrazowych. Oprócz kąpieli i opalania można tam aktywnie spędzić wolny czas, wybierając kajak czy jacht i pokonać któryś z fragmentów popularnego Szlaku Wielkich Jezior Mazurskich. Jezior tu nie brakuje. W całym regionie jest ich ponad 4 tysiące. Dzięki kanałom i połączeniom największe z nich można pokonać podczas jednej długiej wyprawy kajakiem lub żaglówką. Szlakiem Wielkich Jezior Mazurskich Szlak Wielkich Jezior Mazurskich zaczyna się na jeziorze Brzozolasek w pobliżu miasta Pisz, natomiast kończy się na kanale w Węgorzewie. Biegnie z północy na południe, ma wiele odgałęzień i przecina się z innymi, mniejszymi szlakami, także kajakowymi. Żegluga szlakiem rozpoczyna się na jeziorze Wiartel. Biegnie zasadniczo w kierunku północnym poprzez jeziora: Nidzkie, Bełdany, Mikołajskie, Tałty, Tałtowisko, Szymon, Jagodne, Boczne, Niegocin, Kisajno, Dargin, Kirsajty Mamry. Długość szlaku wynosi 132 kilometrów (111 kilometrów w linii prostej). Czas na przepłynięcie całości to około 7 do 10 dni. Sama trasa nie jest szczególnie wymagająca, ale jej przepłynięcie może utrudniać stosunkowo duży ruch na jeziorach. Szczyt sezonu na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich zaczyna się zazwyczaj już na początku maja i trwa aż do jesieni. Planując wyprawę należy jednak pamiętać, by nawet latem sprawdzić prognozę pogody na nadchodzące dni. Poniżej mapa szlaku Wielkich Jezior Mazurskich. Kraina Wielkich Jezior – Szlak Wielkich Jezior Mazurskich przepłynąłem już parę ładnych lat teamu, ale jest to przygoda, której nigdy nie zapomnę. Taką wyprawę można porównać do wędrówki po górach z namiotem. Szlak daje możliwość spania na dziko w łodzi, dzięki temu rano można podziwiać wschody słońca, a wieczorami zachody nad taflą jeziora. Niekiedy walka z pogodą, sprzętem czy omijanie niezliczonych kanałów i mostów na trasie to prawdziwa przygoda. Mam nadzieję, że kiedyś spróbuje jeszcze ją powtórzyć, poleca szlak wodny Andrzej Sołgała, miłośnik żeglugi i aktywności wodnych. Czym przepłynąć przez szlak? Możliwości jest wiele i wszystko zależy od naszych umiejętności i zaawansowania w obsłudze poszczególnych sprzętów wodnych. Do wyboru są: jachty żaglowe, kajaki, łodzie motorowe czy nawet skutery wodne. Przy wyborze należy pamiętać o swoim doświadczeniu w żegludze czy pływaniu kajakami. Jeśli nie ma się wystarczającego doświadczenia na wodzie, warto skorzystać z pomocy sternika. Mazury znane są również z kilku innych szlaków kajakowych. Jedne z popularniejszych to szlak Pisy, szlak Sapiny i szlak Łaźnej Strugi. Położone w pobliżu szlaku Wielkich Jezior Mazurskich akweny Wojnowo, Buwełno, Tyrkło również gwarantują doskonałe warunki dla kajakarzy. Do wyboru są dwie trasy (łatwiejsza i trudniejsza). Można jednak ograniczyć się do odcinka liczącego 30 kilometrów: Okartowo – jezioro Tyrkło – jezioro Buwełno – jezioro Wojnowo – jezioro Niegocin – Giżycko lub wybrać trasę dłuższą, liczącą ponad 80 kilometrów z początkiem w Orzyszu. Na obszarze szlaku znajduje się największy i najstarszy w regionie Mazurski Park Krajobrazowy. 10 rzeczy, których prawdopodobnie nie wiesz o Mazurach - Traveler Przygotowane przez nas ciekawostki o Mazurach z całą pewnością zaskoczą każdego i sprawią, że spojrzycie na ten niezwykle malowniczy region z zupełnie innej strony. Co warto wiedzieć o €.. Szlak Wielkich Jezior Mazurskich – Co warto zobaczyć? Przygoda na szlaku to nie tylko woda i żagle. Szlak Wielkich Jezior Mazurskich prowadzi przez największe miejscowości na Mazurach położone nad jeziorami, jak Węgorzewo, Mrągowo, Giżycko i Mikołajki. W tych miastach można zwiedzić wiele interesujących miejsc związanych z historią i kulturą. Warto więc zawijać do kolejnych portów. W Węgorzewie znajduje się m.in. zamek krzyżacki, Muzeum Kultury Ludowej, w którym można oglądać zbiory etnograficzne, historyczne i archeologiczne oraz park etnograficzny, gdzie są eksponowane przykłady dawnego budownictwa mazurskiego. Mrągowo słynie m.in. z amfiteatru, w którym odbywają się Piknik Country, Festiwal Kultury Kresowej czy Mazurska Noc Kabaretowa. W Giżycku również jest zamek krzyżacki, ale też znana wieża ciśnień o wysokości 162 metrów, z której można podziwiać panoramę miejscowości i okolic. Więcej o atrakcjach w Giżycku przeczytasz w naszym artykule na ten temat. W Mikołajkach warto odwiedzić m.in. Muzeum Reformacji Polski, który jest jedynym miejscem w Polsce w całości poświęconym historii polskiej reformacji oraz Obserwatorium Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej. Więcej o atrakcjach w Mikołajkach przeczytasz w naszym artykule na ten temat. Jeziora oraz lasy podczas II Wojny Światowej stanowiły linię obrony, dlatego w tym czasie wybudowano tu wiele bunkrów i schronów. Pozostałości tych obiektów można zwiedzać do dziś m.in. w Wilczym Szańcu. To tu pułkownik Claus von Stauffenberg próbował w 1944 roku dokonać zamachu na Adolfa Hitlera. Szlak Wielkich Jezior Mazurskich to z pewnością jeden z najpiękniejszych szlaków wodnych w Polsce i Europie. W planach jest powstanie kolejnych szlaków wodnych – Wielkiej Pętli Mazurskiej, która połączyłaby ze sobą jeziora znajdujące się pomiędzy Niegocinem w Giżycku a Jeziorem Śniardwy. Zobacz Krainę Tysiąca Jezior z lotu ptaka. Te obrazy są niesamowite! Zabieramy was w trzyminutową podróż po Mazurach. Polskim cudzie natury potocznie określanym jako Kraina Tysiąca Jezior. Gwarantujemy – to najpiękniejsze, co dziś zobaczycie. Szlak Wielkich Jezior Mazurskich na zielono Z myślą o jak najbardziej ekologicznym odpoczywaniu na Mazurach na szlaku Wielkich Jezior Mazurskich powstała specjalna sieć ekologicznych portów jachtowych, czyli ekomarin. Do ekologicznych portów można przybić w Węgorzewie, Rynie, Mikołajkach, Giżycku, Wilkasach, Piaskach, Kamieniu i Piszu, ale również w Mrągowie, Iławie, Siemianach i Zalewie. Jak czytamy na stronie Mazury Travel: „W ekomarinach możemy skorzystać z WC, prysznica, usług noclegowych i gastronomicznych, zmywalni naczyń i pralni oraz z podstawowej opieki medycznej, a także dokonać drobnych napraw szkutniczych. Możliwy jest tu także zdanie nieczystości – zarówno ciekłych (chemiczne zlewnie WC), jak i stałych, oraz pobór wody i energii elektrycznej. Swoją wiedzę z zakresu ochrony środowiska poszerzymy, udając się do punktu informacji ekologicznej lub biorąc udział w zajęciach edukacyjnych czy warsztatach". Warmia i Mazury – Co zjeść Podczas pokonywania szlaku Wielkich Jezior Mazurskich warto skosztować lokalnych przysmaków. Mazurska kuchnia obfituje w świeże ryby z tamtejszych jezior, a także sery i leśne owoce. Najpopularniejsze przysmaki to: Dzyndzałki z hreczką i skrzeczkami – lokalna odmiana pierogów nadziewana farszem z jajka i kaszy gryczanej podawana ze skwarkami, czyli skrzeczkami. Stynka – malutka, przypominająca szprotkę rybka odławiana zimą spod lodu. Najlepiej smakuje smażona lub marynowana. Brukowiec – bożonarodzeniowe kuleczki z piernika Nasz ekspert Magdalena Bryś Entuzjastka biegania ultra, szlaków długodystansowych i fotografii sportowej. Lubi pisać i rozmawiać z osobami, które podejmują różne wyzwania m.in. sportowe i te dosyć ekstremalne, by poznać ich motywacje i działanie.
Jeziora w województwie lubuskim. Które miejsca nad wodą warto odwiedzić?
Malownicze jeziora są niekwestionowaną wizytówką województwa lubuskiego. Każde z nich ma swój niepowtarzalny charakter. Niektóre są doskonale zagospodarowane, a nad ich brzegiem życie tętni dniem i nocą. Inne są praktycznie nieodwiedzane. Próżno szukać tam plażowych atrakcji, za to na przyjezdnych czeka coś, czego nie znajdą w wielkomiejskich aglomeracjach - absolutna cisza. Gdzie warto się udać, chcąc znaleźć malownicze jezioro? Lubuskie oferuje wiele ciekawych miejsc. Te, które zasługują na największą uwagę, ujęliśmy w poniższym zestawieniu.
W tym artykule: Jezioro Sławskie Jezioro Głębokie Jezioro Łagowskie Jezioro Lubiąż Jezioro Lipie Jezioro Osiek Jezioro Dąbie Wielkie Jezioro Ciecz Jezioro Niesłysz Jezioro Wojnowskie Lubuskie jest określane mianem Krainy Pięciuset Jezior. W rzeczywistości, ta zwyczajowa nazwa nie ma zbyt wiele wspólnego z prawdą, bo na terenie Pojezierza Lubuskiego znajdziemy nie 500... a ponad 600 akwenów! To zasługa działalności lodowca, który miliony lat temu "przemierzał" ten obszar. Niektóre z nich są świetnie zagospodarowane do celów turystyczno-rekreacyjnych, ale na terenie województwa z łatwością znajdziemy "dzikie" zbiorniki, położone w wyjątkowo romantycznej okolicy. Które lubuskie jeziora warto odwiedzić. Poniżej zamieszczamy kilka interesujących propozycji. Jezioro Sławskie Nasza pierwsza propozycja to słynne "śląskie morze", czyli największy akwen w regionie. Jezioro Sławskie mierzy 9,22 km długości, 1,65 km szerokości i legitymuje się powierzchnią 8,17 km kw. W najgłębszym punkcie osiąga 12,3 m, a jego średnia głębokość to 5,2 m. To miejsce jest doskonale znane mieszkańcom województwa i nie tylko im. Znaczna popularność przekłada się na doskonale rozwiniętą infrastrukturę turystyczną. Nad jeziorem i w bliskich okolicach akwenu nie brakuje miejsc noclegowych, tak samo jak restauracji i barów. Do dyspozycji letników jest wypożyczalnia sprzętu wodnego. Charakterystyczna dla jeziora jest urozmaicona linia brzegowa z licznymi zatoczkami i cyplami. W niektórych miejscach, brzeg jest wysoki i stromy, ale nie brakuje też łagodnych zejść, które płynnie przechodzą w lustro wody. Niemal 65 proc. linii brzegowej porastają lasy. Na jeziorze znajdziemy trzy wyspy: Ptasią, Dziką i Wyspę Kormoranów. Latem na przyjezdnych czeka wiele atrakcji. Na terenie jeziora odbywa się Noc Świętojańska i Sławska Noc Reggae. Sporą atrakcją są też coroczne obchody Dni Sławy. Jezioro Głębokie Na liście obejmującej najpiękniejsze jeziora w lubuskim nie może zabraknąć naszej kolejnej propozycji. Jezioro Głębokie, położone w gminie Międzyrzecz, jest największym bezodpływowym akwenem w regionie. Mierzy niemal 2,3 km długości i 600 m szerokości. Jego powierzchnia 124,9 ha. Maksymalna głębokość przekracza tam 25 m, a średnia - 9 m. Na terenie jeziora obowiązuje ścisła strefa ciszy, więc jest to miejsce idealne dla osób, które chcą uciec od hałasu pojazdów silnikowych. Miłośnicy wodnego szaleństwa mogą za to skorzystać z kajaków, łodzi i rowerów wodnych. Znajdzie się też coś dla wielbicieli podwodnych eksploracji - działają tam dwie bazy nurkowe. Jezioro Łagowskie Zamki w lubuskim są atrakcją porównywalną do tamtejszych jezior. A gdyby tak połączyć jedno i drugie? Nic prostszego, wystarczy wybrać się nad Jezioro Łagowskie. Jego powierzchnia to 82 ha, więc nie może być zaliczone do największych akwenów ziemi lubuskiej. Jego atutem jest natomiast położenie. Jezioro sąsiaduje z zabytkową starówką Łagowa - jednego z najbardziej urokliwych miasteczek w województwie. Sztucznie utworzony przesmyk oddziela je od Jeziora Trześniowskiego. To właśnie tam wznosi się jedna z największych atrakcji w okolicy - XIV-wieczny zamek Joannitów. Nie jest to miejsce dedykowane osobom, które nad brzegiem jeziora chcą spędzić całe wakacje, ale na popołudniowy lub weekendowy wypad nadaje się idealnie. Jezioro Lubiąż Nie tylko zamki, ale i pałace w lubuskim "wyrastają" tuż przy linii brzegowej tamtejszych akwenów. Taką atrakcję oferuje Jezioro Lubiąż. Zbiornik położony na obrzeżach Lubniewic legitymuje się powierzchnią 1,5 km kw. Nie jest to głęboki akwen - w najgłębszym punkcie osiąga 12,8 m, a średnio - 4,6 m. Mimo dość skromnych rozmiarów (w porównaniu z największymi jeziorami regionu), wiele osób wymienia je jako najpiękniejsze jezioro ziemi lubuskiej. Rzeczywiście, zbiornik jest położony w wyjątkowo malowniczej okolicy. W pobliżu jeziora mieści się pięknie odrestaurowana rezydencja rodu von Waldow, którą obecnie zarządza Fundacja Lubomirskich. Nad brzegiem znajdziemy nastrojową promenadę, a w okolicy nie brakuje ścieżek spacerowych, tras rowerowych i konnych. Wszystko to czyni to miejsce wyjątkowo romantycznym, nie należy zatem dziwić się, że latem jezioro jest tłumnie oblegane. Jezioro Lipie Naszą kolejną propozycję dedykujemy miłośnikom przygód i odkrywcom podwodnego świata. Wymieniając atrakcje w lubuskim, nie da się pominąć Jeziora Lipie. Akwen położony w gminie Strzelce Krajeńskie jest jednym z najgłębszych w całym województwie - jego maksymalna głębokość to aż 42 m, a średnia - 12,8 m. To sprawia, że ten urokliwy zbiornik jest wprost stworzony do nurkowania, zwłaszcza że woda jest tam wyjątkowo czysta. Do nurkowania zachęca bujna roślinność podwodna i dobrze przygotowana infrastruktura - przy bazie nurkowej znajdują się podwodne rampy i wraki łodzi. Jak u siebie poczują się tam także wędkarze. Akwen obfituje w karpiowate - krąpie, płocie, leszcze, liny i wzdręgi. Można też złapać na haczyk szczupaka i okonia. Jezioro Osiek Osoby szukające odpoczynku w zacisznej atmosferze powinny zainteresować się Jeziorem Osiek. Akwen położony w gminie Dobiegniew mierzy 10 km długości i 1,6 km szerokości. Powierzchnia zbiornika to prawie 539 ha. Maksymalna głębokość to aż 35,3 m, a średnia - 9,3 m. Mimo malowniczego położenia, miejsce to nie należy do najbardziej obleganych przez letników, częściej można spotkać tam wędkarzy lub miłośników kajakarstwa. Przechadzając się linią brzegową, można odnieść wrażenie, że jest to miejsce "dzikie", niemal pierwotne. Tajemniczą atmosferę podsycają legendy na temat tego miejsca - podobno przecinające lustro wody cyple usypał sam diabeł. Czysta woda zachęca jednak do kąpieli, a panująca wokół cisza pozwala odpocząć od codziennych spraw. W pobliżu jeziora znajdziemy wiele atrakcji, które warto zobaczyć. W tym miejscu należy wskazać na krzyżackie obiekty i pozostałości słowiańskiego grodu. Jezioro Dąbie Wielkie Wbrew temu, co sugeruje nazwa, nasza kolejna propozycja nie należy do największych akwenów województwa lubuskiego. Stanowi za to popularne miejsce wypoczynkowe, co przekłada się na dobrze rozwiniętą infrastrukturę. Przyn plaży działa wypożyczalnia sprzętu wodnego, nie brakuje tam lokali gastronomicznych i domków letniskowych. Jezioro Ciecz W zestawieniu nie może zabraknąć najgłębszego akwenu w województwie lubuskim. W najgłębszym punkcie, Jezioro Ciecz osiąga aż 58,8 m. Akwen położony jest obok Góry Bukowiec - najwyższego wzgórza w regionie, które osiąga 227 m n.p.m. To sprawia, że panuje tam niesamowita atmosfera, tym bardziej, że linia brzegowa jest tam praktycznie niezagospodarowana. Jezioro Niesłysz Akwen położony w gminie Lubrza legitymuje się powierzchnią przekraczającą 486 ha i maksymalną głębokością dochodzącą do 35 m. Fantazyjnie ukształtowana linia brzegowa jeziora obfituje w niewielkie zatoczki z pięknymi plażami. To jeden z najpopularniejszych akwenów w regionie, który zachwyca czystą wodą i ciekawą rzeźbą dna (ten atut docenią tylko nurkowie). Jezioro Wojnowskie Naszą listę zamyka urokliwe Jezioro Wojnowskie. Zbiornik składa się z trzech odnóg, które układają się w kształt litery Y. Dwie z nich (w północnej części jeziora) mierzą 3 km długości i 400 m szerokości. Te zbiegają się z trzecią odnogą (w południowej części) o długości 1 km. W najgłębszym punkcie akwen osiąga 9,7 m, a jego powierzchnia to 229 ha. Tamtejsza plaża jest czysta i całkiem dobrze zagospodarowana. Znalazło się tam miejsce na plac zabaw dla dzieci, stojaki rowerowe, nie zabrakło też kilku zadaszonych miejsc. Jest też niezbyt długi, za to urokliwy pomost. Jezioro Wojnowskie otaczają gęsto rosnące lasy sosnowe. To sprawia, że powietrze tam jest lekkie i czyste. Próżno szukać tam "kurortowych" atrakcji, jest za to pod dostatkiem typowo sielskiej atmosfery. W okolicy nie brakuje ścieżek rowerowych i tras pieszych, co sprzyja aktywnemu wypoczynkowi.
Które jeziora w województwie lubelskim warto zobaczyć?
Lubelszczyzna należy do najbardziej malowniczych obszarów Polski. Tamtejsze lasy i puszcze charakteryzują się niezwykłym zróżnicowaniem, a przez to - zachwycają swoim pięknem. Nie można jednak zapomnieć, że mocnym atutem tego regionu są także jeziora. Lubelskie coraz częściej jest wymieniane jako alternatywa dla Warmii i Mazur. Nic dziwnego. Malownicze akweny Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego oferują wszystko to, co jest potrzebne do udanego wypoczynku nad wodą - ciszę, piękną przyrodę, doskonale rozwiniętą infrastrukturę, z którą kontrastują zaciszne miejsca, gdzie nie dociera ruch turystyczny. Które spośród lubelskich jezior warto brać pod uwagę jako miejsce letniego wypoczynku? Poniżej zamieszczamy najciekawsze propozycje.
W tym artykule: Jezioro Piaseczno Jezioro Białe Jezioro Krasne Jezioro Firlej Dla wielu osób szukających wypoczynku nad brzegiem jeziora, pierwszym wyborem są Mazury. Tymczasem Polska oferuje sporo innych atrakcyjnych zakątków, które w niczym nie ustępują najpopularniejszym akwenom w kraju. Wiele z nich znajdziemy w województwie lubelskim - miejscu, które potrafi zaskoczyć. W podobnym położeniu, co tamtejsze jeziora, są zamki na Lubelszczyźnie - niedoceniane, pozostają w cieniu małopolskich i dolnośląskich warowni. Po przyjeździe na miejsce okazuje się jednak, że tamtejsze fortece i rezydencje należą do najwspanialszych w kraju i zachęcają do częstszych odwiedzin tego magicznego regionu. Dokładnie tak samo przedstawia się sytuacja tamtejszych jezior. Zapraszamy na wycieczkę po najwspanialszych akwenach województwa lubelskiego. Jezioro Piaseczno Naszą listę otwiera jedno z najsłynniejszych jezior w regionie. Wymieniając atrakcje Lubelszczyzny, po prostu nie można pominąć Jeziora Piaseczno, położonego w gminie Ludwin. To najgłębszy akwen na Lubelszczyźnie - osiąga maksymalną głębokość na poziomie ok. 39 m. Długość jeziora to ok. 1,5 km, a średnia szerokość - 800 m. To przekłada się na powierzchnię wynoszącą 85 ha. Najgłębszy i jeden z najczystszych zbiorników wodnych Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego to raj dla nurków. Woda o pierwszej klasie czystości jest wyjątkowo przejrzysta i stwarza doskonałe warunki bytowe dla licznych gatunków flory i fauny. To jednak jeszcze nie koniec atrakcji, zachwycających osoby spragnione podwodnych przygód. W odmętach akwenu pogrzebany został samolot Junkers, zestrzelony podczas II wojny światowej. Jezioro Piaseczno nie rozczaruje też przyjezdnych nastawionych na beztroski odpoczynek. Główna plaża jest zlokalizowana na południowym brzegu akwenu, ale dużą popularnością cieszy się też miejsce wyznaczone na północno-wschodnim krańcu jeziora. Plażowaniu sprzyja świetnie rozwinięta infrastruktura turystyczna. Lokale gastronomiczne, wypożyczalnie sprzętu wodnego, miejsca, w których parkują fooodtrucki - tego wszystkiego jest tam pod dostatkiem. Na zachodnim brzegu znajdziemy spory ośrodek wypoczynkowy i pole namiotowe, a wzdłuż całej linii brzegowej wyrastają domki letniskowe. Jezioro Białe Naszą kolejną propozycją jest Jezioro Białe, położone w pobliżu wsi Okuninka. To jeden z najdalej wysuniętych na północny wschód akwenów Pojezierza-Włodawskiego. Zbiornik legitymuje się długością 1,61 km, maksymalną szerokością 800 m i powierzchnią 106 ha. Sąsiaduje z mniejszymi zbiornikami: Jeziorem Glinki, Czarnym, Rogóźno, Świętym i Lipiniec. Ze względu na położenie tuż przy typowo letniskowej miejscowości, Jezioro Białe należy do najtłumniej odwiedzanych akwenów Lubelszczyzny. To przekłada się na doskonale zorganizowaną infrastrukturę turystyczną. Ośrodków wczasowych, domków letniskowych i pól kempingowych jest tam pod dostatkiem, podobnie zresztą jak boisk sportowych, restauracji, kawiarni, barów i dyskotek. Na miejscu można wypożyczyć sprzęt pływacki - łódki, rowerki wodne, kajaki - rowery i quady. Znaczny ruch turystyczny może wzbudzać pewne obawy o czystość wody. Niepotrzebnie, bo Jezioro Białe zostało zakwalifikowane do II klasy czystości. Niewątpliwym atutem tego miejsca jest jego położenie. W bliskim sąsiedztwie akwenu rozciągają się Lasy Sobiborskie i Włodawskie, więc miłośnicy pieszych wycieczek z całą pewnością będą usatysfakcjonowaniu czasem spędzonym w tym miejscu. Jezioro Krasne Przenosimy się nad Jezioro Krasne. Zbiornik wchodzący w skład Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego, rozciągający się na obszarze malowniczego Parku Krajobrazowego Pojezierze Łęczyńskie (w gminie Uścimów), uchodzi za jeden z najczystszych w województwie lubelskim. Akwen o powierzchni przekraczającej 70 ha legitymuje się głębokością na poziomie 33 m. Jezioro Krasne jest jedną z najciekawszych propozycji dla osób szukających niczym niezmąconej ciszy. Nie mogą tam pływać łodzie i inne pojazdy motorowodne, więc nic nie zakłóci wypoczynku. Infrastruktura turystyczna nie należy do najbardziej rozbudowanych. Ot, kilka domków letniskowych, pole namiotowe, nieliczne sklepy i lokale gastronomiczne. Dla jednych będzie to istotną wadą, dla innych - wprost przeciwnie. Brak typowo letniskowych atrakcji sprawia, że turyści nie ściągają tam zbyt tłumnie. To przekłada się na wypoczynek w prawdziwie spokojnych warunkach. Wśród mocnych atutów tego miejsca trzeba też wymienić jego walory przyrodnicze. Wspaniałe lasy iglaste i rozległe torfowiska tworzą niezwykły krajobraz. Charakterystycznym elementem tamtejszej flory jest też niezwykle bujna roślinność bagienna. Jezioro Firlej Nasze zestawienie zamyka Jezioro Firlej. Położone z dala od ośrodków miejskich, zachwyca ciszą i wspaniałą przyrodą. Zbiornik legitymuje się długością 1120 m, szerokością 962 m i powierzchnią 91,3 ha. Nie należy do głębokich - w najgłębszym miejscu osiąga zaledwie 9,6 m, a jego średnia głębokość to ok. 5 m. Piaszczyste plaże rozciągają się niemal wzdłuż całej linii brzegowej jeziora. W sezonie letnim działają tam strzeżone kąpieliska. Infrastruktura turystyczna jest nieźle rozwinięta i oferuje wszystko to, co jest potrzebne do miłego, relaksującego wypoczynku z dala od miejskiego zgiełku. Wokół jeziora wytyczono trasy rowerowe i spacerowe, które przebiegają wzdłuż największych atrakcji okolicy. Przyjezdni mogą zwiedzić piękny, pochodzący z 1880 roku drewniany kościół, wspaniały zespół pałacowo-parkowy, w którym mieści się Muzeum Zamoyskich, Pałac Sanguszków, a to dopiero początek długiej listy przykładów.
Macie ochotę na weekend nad wodą? Oto najpiękniejsze jeziora na Podlasiu
Tym, co rozsławia Podlasie na turystycznej mapie Polski, jest natura. Jedno z najbardziej zielonych województw w Polsce charakteryzuje się wyjątkowo bogatą florą, ale nie można zapomnieć, że mówimy tu także o jednym z najbogatszych hydrologicznie obszarów kraju. 280 - to liczba zbiorników wodnych, tworzących sieć wód stojących przecinających Podlasie. Jeziora w tym regionie są duże, głębokie, czyste i pięknie położone. Które z nich warto odwiedzić? Na to pytanie odpowiadamy poniżej.
W tym artykule: Jezioro Wigry Jezioro Pomorze Jezioro Białe Augustowskie Jezioro Gaładuś O hydrologicznym bogactwie Podlasia decyduje jego położenie - region jest usytuowany wzdłuż Niziny Podlaskiej i polskiego fragmentu Pojezierza Litewskiego. W granicach województwa wyodrębnia się trzy mezoregiony obfitujące w wody stojące: Pojezierze Zachodniosuwalskie, Pojezierze Wschodniosuwalskie i Równinę Augustowską, będącą jednostką wspomnianego wcześniej Pojezierza Litewskiego. Wszystko to decyduje o wyjątkowej atrakcyjności turystycznej regionu. Tamtejsza przyroda ujmuje pierwotnym pięknem, a do tego należy doliczyć także walory kulturowe, pod wieloma względami wyjątkową architekturę i nieliczne zabytki (zamki na Podlasiu mają niepowtarzalny klimat). Może nie jest to region tak kompletny, jak choćby Małopolska, ale pod względem liczby jezior, klasyfikuje się w ścisłej czołówce w kraju. Które z nich warto odwiedzić? Zapraszamy na wycieczkę wzdłuż najpiękniejszych akwenów Podlasia. Jezioro Wigry Zaczynamy od akwenu, który jest bodaj najbardziej wyrazistą wizytówką Podlasia. Jezioro Wigry, bo o nim mowa, osiąga długość 17,5 km i szerokość 3,6 km. Powierzchnia zbiornika to 21,7 km kw. W najgłębszym punkcie osiąga 73 m, a średnia głębokość przekracza 15 m. Atuty tego miejsca można wymieniać w nieskończoność, ale wśród największych należy wymienić dwa - krystalicznie czystą wodę i niezwykle malownicze położenie. To jedno z najczystszych jezior, nie tylko na Podlasiu, ale i w całej Polsce. Ponad 80 proc. urozmaiconej linii brzegowej porastają lasy Puszczy Augustowskiej. Wszystko to sprawia, że w tym miejscu można zakochać się od pierwszego wejrzenia. Urozmaicona jest nie tylko sama linia brzegowa, gdzie niskie, bagienne fragmenty kontrastują ze wzgórzami morenowymi, zatokami i półwyspami, ale i dno jeziora. Nie brakuje tam płycizn, które przeplatają się z podwodnymi dolinami. Jezioro leży na terenie Wigierskiego Parku Narodowego, więc nie należy oczekiwać, że na miejscu zastaniemy mocno rozwiniętą infrastrukturę turystyczną, przeciwnie. To oaza spokoju, gdzie obowiązuje ścisła strefa ciszy. Po tafli jeziora nie mogą poruszać się łodzie i inne pojazdy silnikowe. Biwakowanie jest dozwolone wyłącznie w wyznaczonych do tego celu miejscach, podobnie jak rozpalanie ognisk. Wigry wydaje się być wprost stworzone do żeglowania i uprawiania sportów wodnych (oczywiście tych niewykorzystujących łodzi i skuterów motorowodnych). Jezioro stanowi fragment słynnego szlaku kajakowego im. Jana Pawła II, prowadzącego wzdłuż Czarnej Hańczy. Jezioro Pomorze Kolejnym niebywale atrakcyjnym miejscem jest Jezioro Pomorze, położone w gminie Giby. Jego długość to niemal 5 km, maksymalna szerokość - 1,4 km. Powierzchnia akwenu to niemal 3 km kw. W najgłębszym punkcie, Pomorze osiąga 23,5 m. Urozmaiconą, ale łatwo dostępną linię brzegową porastają sosnowe bory Puszczy Augustowskiej. Panujące tam warunki sprawiają, że jezioro świetnie nadaje się do uprawiania sportów wodnych, zwłaszcza żeglarstwa. Przyjezdni mogą zatrzymać się w ośrodku wypoczynkowym, oferującym noclegi w klimatycznych domkach letniskowych. Na miejscu działa wypożyczalnia sprzętu pływackiego, są też lokale gastronomiczne, boiska sportowe i place zabaw dla dzieci. Osobom szukającym ciszy z całą pewnością spodobają się dzikie plaże - te są zlokalizowane wzdłuż niemal całej linii brzegowej Pomorza. Jest też strzeżone kąpielisko, gdzie bezpieczeństwa pilnują ratownicy. Jezioro Białe Augustowskie Wymieniając atrakcje Podlasia, nie można pominąć Jeziora Białego Augustowskiego, zlokalizowanego obok wsi Przewięź. Akwen osiąga 6 km długości i 1,35 km szerokości. Jego powierzchnia to 4,8 km kw. Najgłębszy punkt mierzy 30 m, a średnia głębokość wody to 8 m. W okolicy jeziora nie brakuje hoteli, ośrodków wypoczynkowych i pól namiotowych. Bogata jest też oferta kwater prywatnych, a i zaplecze gastronomiczne nie budzi najmniejszych zastrzeżeń. Krystalicznie czysta woda stwarza doskonałe środowisko dla ryb i roślin, a tym samym - zachęca do nurkowania. Na osoby eksplorujące podwodny świat czeka niespodzianka, a właściwie dwie niespodzianki - spoczywające na dnie wraki statków. Większość osób odwiedzających to miejsce gromadzi się na plaży zwanej Patelnią. Skąd wzięła się ta dość specyficzna nazwa? To proste - nawiązuje do panujących tam warunków. Kąt, pod którym padają tam promienie słońca czyni ją najcieplejszym miejscem wzdłuż całej linii brzegowej jeziora. Należy też dodać, że zacienionych miejsc jest tam jak na lekarstwo, przez co w upalne dni rzeczywiście można poczuć się tam jak na patelni. Krem z wysokim filtrem i osłona głowy to podstawa, a dobrym pomysłem okaże się też zabranie parasola przeciwsłonecznego. Jezioro Gaładuś Na koniec zostawiliśmy trzeci największy akwen Podlasia. Leżące na pograniczu polsko-litewskim, w pobliżu miejscowości Radzicie, Jezioro Gaładuś osiąga długość 10,6 km, szerokość 1,5 km i legitymuje się całkowitą powierzchnią 7,29 km kw., z czego 5,6 km kw. leży po stronie polskiej. Woda jest tam dość czysta (II klasa czystości), dno - regularne, a zejścia do wody - łagodne. Wzdłuż linii brzegowej nie brakuje piaszczystych plaż, w tym dzikich zakątków, do których nie dociera prawie nikt. Najmocniejszym atutem jeziora jest jego malownicze położenie w dorzeczu Niemna. To bez dwóch zdań jedno z najpiękniejszych (o ile nie najpiękniejsze) jezior ziemi sejnejskiej. To miejsce cieszy się dużą sympatią wczasowiczów, naturalne jest więc, że tamtejsza infrastruktura turystyczna, zwłaszcza baza noclegowa, jest świetnie rozwinięta. Warto jednak pamiętać, że w bezpośrednim sąsiedztwie akwenu brakuje sklepów, więc trzeba nastawić się na zakupy w nieco dalszej odległości.