National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-02-16T06:07:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Post przerywany jest modny, ale nieskuteczny. Naukowcy zwracają uwagę na ryzyko
items: Węże oszukały głód i mogą nie jeść przez rok. Ewolucja wyłączyła u nich kluczowy mechanizm
items: Przerażający raport organizacji humanitarnej Oxfam: „18 milionów ludzi czeka śmierć z głodu”
items: To był najgorszy rok w historii ludzkości, ale okazuje się, że nie dla pewnej kultury
items: Połowa populacji Jemenu cierpi z powodu głodu. Tysiącom dzieci grozi śmierć z niedożywienia
items: "Czeka nas biblijna klęska głodu". Agencja nagrodzona Pokojowym Noblem ostrzega przed nową pandemią
items: Mleko karalucha naszym przyszłym superfood. Tak twierdzą naukowcy
items: „Świat jest na drodze do upiornej przyszłości”. Czołowi naukowcy apelują do światowych przywódców
items: 71 dni bez jedzenia na australijskiej pustyni. Nikt nie przypuszczał, że ta podróż będzie preludium do koszmaru
items: 13 sposobów jak nie marnować żywności. To naprawdę proste
items: "Kiedy głód dostaje twarz i głos, trudno pozostać obojętnym." Ten wywiad jest po prostu wstrząsający
items: Kiedy w końcu przejemy wszystko? To jest możliwe [REPORTAŻ]
items: Nie da się nic zrobić? Nieprawda! 12 mitów na temat światowego głodu
items: Byłbyś w stanie zjeść kota? Na Madagaskarze ludzi zmusiły do tego głód i bieda
items: NIGDY nie chodź na zakupy głodny! Kupisz zbyt wiele, a potem będziesz żałować, albo zmarnujesz
items: Problem głodu na świecie? Jedzmy drewno!
items: 10 ton żywności od Polaków dla głodującego Sudanu Południowego. PCPM apeluje o waszą pomoc!
items: Sudańczycy desperacko uciekają przed głodem. Pomaga im Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej
items: Klęska głodu w Sudanie Płd. Polacy uruchomili centrum pomocy, ale potrzebują wsparcia
items: "W Polsce marnujemy ponad 9 mln ton żywności" - Martyna Wojciechowska w nowym numerze NG Polska
items: "Wychudzeni, zmęczeni, bardzo udręczeni" - WHO o mieszkańcach umierającego z głodu miasta Madaja. Organizacja chce pomóc
items: PAH: Chcemy „Świata bez głodu”!
items: Głód na świecie: jak rozwiązać ten problem?
items: Konferencja klimatyczna oczami Janiny Ochojskiej

Post przerywany jest modny, ale nieskuteczny. Naukowcy zwracają uwagę na ryzyko
type: item
date: 2026-02-16T06:06:50.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Nauka
subject: diety
subject: głód
subject: NatGeoBN
subject: odchudzanie
subject: Zdrowie
description: Post przerywany nie daje lepszych efektów w odchudzaniu niż tradycyjna dieta lub brak interwencji – wynika z przeglądu 22 badań z udziałem 1995 dorosłych z nadwagą lub otyłością przeprowadzonych w Ameryce Północnej, Europie, Chinach, Australii i Ameryce Południowej.
encoded: Niepokojące dane płyną z najnowszego przeglądu Cochrane, który objął łącznie 1995 dorosłych z nadwagą lub otyłością. Naukowcy przeanalizowali 22 randomizowane badania kliniczne dotyczące różnych form postu przerywanego. Okazuje się, że ten system dietetyczny – promowany w internecie jako cudowny sposób na szybkie i zdrowe odchudzanie – wcale nie daje lepszych efektów niż tradycyjna dieta czy nawet brak jakiejkolwiek interwencji! Cochrane to niezależna międzynarodowa organizacja typu non-profit, która zajmuje się analizami badań naukowych z obszaru medycyny. Wyniki badań: żadnej przewagi postu przerywanego Badania prowadzone przez zespoły z różnych kontynentów wykazały, że post przerywany nie wpływa istotnie na utratę masy ciała w porównaniu ze standardowymi zaleceniami dietetycznymi. Efekt odchudzający był zbliżony do tego, jaki obserwowano przy typowych poradach żywieniowych, a także wtedy, gdy nie wprowadzano żadnej interwencji. Analizowane badania objęły osoby głównie pochodzenia europejskiego z krajów o wysokich dochodach, co dodatkowo wzbudza niepokój o uniwersalność tych wyników dla innych grup. Raportowanie skutków ubocznych było w analizowanych badaniach niespójne, co uniemożliwia jednoznaczne wnioski dotyczące bezpieczeństwa postu przerywanego. Warto jednak pamiętać, że w 2024 r. opublikowano badanie wskazujące, że ta metoda odchudzania zwiększa ryzyko chorób serca. Liczba analizowanych badań jest nadal ograniczona, a ich czas trwania – w większości przypadków – nie przekraczał 12 miesięcy. Eksperci alarmują, że nie ma podstaw do generalizowania wyników na całą populację, ponieważ rezultaty mogą się różnić w zależności od płci, wieku, pochodzenia etnicznego czy obecności chorób współistniejących i zaburzeń odżywiania. Braki w badaniach i pilna potrzeba dalszych analiz Luis Garegnani z Universidad Hospital Italiano de Buenos Aires, główny autor przeglądu, wprost mówi: „Być może u niektórych osób ta metoda się sprawdza. Jednak generalnie post przerywany po pr…

post-przerywany-48f783c.jpg
width: 6407
height: 4128

Węże oszukały głód i mogą nie jeść przez rok. Ewolucja wyłączyła u nich kluczowy mechanizm
type: item
date: 2026-02-10T07:46:37.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: gady
subject: genetyka
subject: głód
subject: węże
description: My odczuwamy dyskomfort już kilku godzinach bez jedzenia, ale niektóre gady opanowały głodówkę do perfekcji. Najnowsze badania genetyczne pokazują, że nie chodzi o odporność ani spowolniony metabolizm, lecz o brak kluczowego mechanizmu odpowiedzialnego za odczuwanie głodu. Naukowcy odkryli, że u części gadów ewolucja dosłownie „wyłączyła” hormon, który u innych kręgowców wysyła sygnał: pora jeść.
encoded: W świecie przyrody strategie zdobywania pokarmu bywają skrajnie różne. Stałocieplne ssaki przypominają piece, które muszą być stale zasilane paliwem, aby utrzymać metabolizm na wysokich obrotach. Ale niektóre węże i inne gady potrafią czekać na ofiarę miesiącami, nie wykazując przy tym oznak osłabienia czy niepokoju. Przez lata biologów nurtowało pytanie: jak organizm kręgowca może znieść tak długie okresy głodu? Odpowiedź okazała się zapisana w genach kontrolujących „hormon głodu”: grelinę. Gadzia amnezja: gdzie się podział hormon głodu? Grelina odgrywa fundamentalną rolę w metabolizmie większości kręgowców. Produkowana głównie w żołądku, wysyła do mózgu sygnał „pora jeść”. U ssaków jej poziom mocno wzrasta podczas postu, mobilizując do aktywnego poszukiwania pokarmu i spalania zapasów tłuszczu. Jednak u 32 gatunków węży, a także u niektórych kameleonów i agam, gen produkcji greliny oraz enzym MBOAT4 (niezbędny do jej aktywacji) po prostu zanikły. Odkrył to zespół badaczy z Uniwersytetu w Porto, analizując genomy 112 gatunków gadów. Wnioski z badania wskazują na to, że te gady po prostu nie czują głodu, nawet podczas długich okresów bez pokarmu. Wśród gatunków które to potrafią są m.in. pytony, dusiciele, grzechotniki, kobry, 4 gatunki kameleonów i 2 gatunki agam z rodzaju Phrynocephalus. Strategia „siedź i czekaj” zmieniła genetykę gadów Dlaczego natura zdecydowała się na tak radykalny krok? Odpowiedź tkwi w strategiach polowania. Wiele z badanych gatunków to drapieżniki, które zamiast aktywnie tropić ofiarę, po prostu na nią czekają. Potrafią tygodniami tkwić w bezruchu, zamaskowane w otoczeniu, wytrzymując głód bez widocznych problemów. Kiedy nadarzy się okazja, bywa że połykają ofiary większe od siebie. Przy takim trybie życia klasyczny mechanizm działania greliny byłby zwyczajnie szkodliwy. Gdyby wąż odczuwał narastający głód tak jak ssak, zmuszony byłby do wyjścia z kryjówki i marnowania cennej energii na poszukiwania, które w ubogim środowisku mogłyby zakońc…

gady-nie-czuja-glodu-310821c.jpeg
width: 5184
height: 3456

Przerażający raport organizacji humanitarnej Oxfam: „18 milionów ludzi czeka śmierć z głodu”
type: item
date: 2022-09-17T13:01:43.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: afryka
subject: głód
subject: onz
subject: powódź
subject: Społeczeństwo
subject: susza
subject: Zdrowie
description: Z niedawno opublikowanego raportu organizacji Oxfam wynika, że aż 10 państw jest dotkniętych głodem zagrażającym życiu. Wszystko za sprawą pogłębiającego się kryzysu klimatycznego na świecie.
encoded: W tym artykule: 18 milionów osób jest na skraju śmierci głodowej Zmiany klimatyczne najbardziej odczuwają kraje, które od lat dotknięte są kryzysami Za głód odpowiedzialność powinny wziąć państwa, które są współodpowiedzialne za zmiany klimatyczne Według danych Organizacji Narodów Zjednoczonych około 828 milionów ludzi na świecie głoduje lub jest poważnie niedożywionych. Jednak ponad 345 milionów osób doświadczyło tak dużego braku pożywienia, który zagraża życiu. Według najnowszych badań organizacji humanitarnej Oxfam najgorzej sytuacja wygląda w Afganistanie, Burkina Faso, Dżibuti, Gwatemali, Hiti, Kenii, na Madagaskarze, Nigrze, Somalii i Zimbabwe. To państwa, które w ostatnim czasie najmocniej odczuły skutki ekstremalnych zjawisk pogodowych. 18 milionów osób jest na skraju śmierci głodowej Według raportu Oxfam, aż 48 milionów osób w wyżej wymienionych krajach cierpi z powodu głodu, a 18 milionów jest na skraju śmierci głodowej. To ponad dwukrotny wzrost liczny głodujących osób w porównaniu z 2016 rokiem. Autorzy badania podkreślają, że obecny kryzys spowodowany jest w dużej mierze zmianą klimatu i globalnym ociepleniem. Naukowcy już od wielu lat ostrzegają, że zmiany klimatu pogłębiają degradację gleb, co ma olbrzymi wpływ na produkcję żywności. Niebezpieczne zjawiska klimatyczne, takie jak susze, upały, huragany i powodzie w dużym stopniu destabilizują rolnictwo oraz lokalne i światowe rynki rolne. Dla krajów zamożnych oznacza to ograniczenie podaży niektórych produktów. Natomiast w regionach, które są dotknięte długotrwałym kryzysem humanitarnym – śmierć. Zmiany klimatyczne najbardziej odczuwają kraje, które od lat dotknięte są kryzysami – Od dawna mówiliśmy o tym, że zmiany klimatyczne są tykającą bombą. Tylko że ta zdążyła już wybuchnąć na naszych oczach. Ekstremalne zjawiska pogodowe są aż 5-krotnie częstsze niż jeszcze 50 lat temu. Są również dużo bardziej zabójcze – mówi Gabriela Bucher, dyrektor wykonawcza Oxfam w rozmowie z brytyjskim dziennikiem The Gua…

matka-z-dzieckiem-6b90e08.jpg
width: 7787
height: 5194

To był najgorszy rok w historii ludzkości, ale okazuje się, że nie dla pewnej kultury
type: item
date: 2021-12-03T12:03:14.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: ameryka północna
subject: cywilizacja
subject: dżuma
subject: Edukacja
subject: erupcja wulkanu
subject: głód
subject: indianie
subject: Kultura
subject: susza
description: Trzy lata temu historyk Michael McCormick uznał, że 536 r. n.e. był to najgorszy rok w historii. Najnowsze badania pokazują, że nie dla wszystkich. Kultura Anasazi mogła skorzystać na tragedii reszty świata.
encoded: W tym artykule: Najgorszy rok w dziejach Kultura Anasazi Praca zespołowa Na przestrzeni tysiącleci było wiele takich lat, które moglibyśmy określić jako najgorsze dla ludzkości. W XIV wieku w wyniku epidemii czarnej śmierci zginęło nawet 60% ludności Europy. W 1918 pandemia grypy hiszpanki przyczyniła się do nawet 100 milionów zgonów, głównie dorosłych. W 1939 r. wybuchła wojna, podczas której w ciągu 6 lat zginęło ponad 60 milionów ludzi, w tym doszło do Zagłady ok. 6 milionów Żydów (nawet 11 mln łącznie). Oczywiście tragedii ludzkich oraz ofiar nie można porównywać ani ujmować im cierpienia. W 2018 r. historyk z Uniwersytetu Harvarda, Michael McCormick stwierdził, że spośród tych wszystkich okrutnych lat, których doświadczyła ludzkość, najgorszy był rok 536. Jednak nie dla wszystkich… Najgorszy rok w dziejach McCormick uznał, że 536 r. był „początkiem jednego z najgorszych okresów życia, jeśli nie najgorszym rokiem.” W owym roku nad Europą, Bliskim Wschodem i częścią Azji pojawiła się tajemnicza mgła, która pogrążyła świat w mroku na wiele miesięcy. Słońce było prawie niewidoczne, a średniowieczni kronikarze opisywali, że trudno było odróżnić dzień od nocy. Temperatury gwałtownie spadły. Rozpoczęła się najzimniejsza dekada od 2300 lat, co przyniosło katastrofalne skutki. Pojawiły się susze i nieurodzaj, w Chinach latem padał śnieg, ludzie zaczęli głodować. W 541 roku dżuma dymienicza dotknęła Cesarstwo Wschodniorzymskie, w tym jego stolice Konstantynopol. Tak zwana dżuma Justyniana rozprzestrzeniała się błyskawicznie, wyniszczając nawet połowę populacji Bizancjum, co również mogło mieć wpływ na jego szybszy upadek. W 2018 roku zespół naukowców odkrył, że w 536 roku na Islandii doszło do olbrzymiej erupcji wulkanu. Popiół i materiał piroklastyczny rozprzestrzeniły się nad półkulą północną. Badacze stawiają również hipotezę, że w podobnym okresie miała miejsce erupcja Ilopango na terenie obecnego Salwadoru, która również przyczyniła się do dalszych katastrofalnych w…

anasazi-79365b3.jpeg
width: 2252
height: 1332

Połowa populacji Jemenu cierpi z powodu głodu. Tysiącom dzieci grozi śmierć z niedożywienia
type: item
date: 2021-05-10T09:07:58.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: dzieci
subject: Edukacja
subject: głód
subject: jemen
subject: Travel
description: Wojna domowa w Jemenie trwa nieprzerywanie od 2015 roku. Ofiarami konfliktu są nie tylko żołnierze, ale również ludność cywilna. Organizacje humanitarne przewidują, że 400 tysiącom jemeńskim dzieci grozi śmierć z głodu.
encoded: W tym artykule: Kryzys humanitarny w Jemenie Ograniczona pomoc humanitarna Jak donosi Bethan McKernan, korespondentka "The Guardian" z Bliskiego Wschodu, w 2020 roku w jemeńskiej prowincji Shabwa liczba poważnych przypadków niedożywienia wzrosła o 10 procent, z kolei w mieście Abs aż o 41 procent. Szacuje się, że w Jemenie głoduje 16 milionów ludzi, czyli połowa całej populacji kraju. Sześć lat temu w Jemenie wybuchła wojna domowa, podczas której rebelianci Huti walczyli z rządem Jemenu. Obecnie jest to też konflikt między Iranem, który wspiera Hutich, a Arabią Saudyjską przewodzącą koalicji wspierającej rząd. Kryzys humanitarny w Jemenie Od wybuchu konfliktu dziesiątki tysięcy Jemeńczyków zginęło lub zostało rannych w walkach. Wojna to nie jedyny problem tego kraju – do niej dochodzą dodatkowo głód, cholera, koronawirus i denga. Według ONZ Jemen stoi przed największym w historii kryzysem humanitarnym. Lekarz, który rozmawiał z korespondentką "The Guardian", przyznał, że boi się o najmłodsze pokolenie. Już 11-letni chłopcy są rekrutowani do wojska, podczas gdy ich rówieśniczki wychodzą za mąż. ONZ ma trudności z zebraniem wystarczającej ilości środków na działania humanitarne w 2021 roku. Powód jest prosty – część państw nie przekazuje już tyle pieniędzy, co w poprzednich latach. Wielka Brytania ogranicza swoją dotychczasową pomoc o połowę, co według Antonio Guterresa, sekretarza generalnego ONZ, jest "wyrokiem śmierci" dla ludzi mieszkający w Jemenie. Ograniczona pomoc humanitarna Cięcia odczują mieszkańcy najbiedniejszych rejonów świata. Ograniczone środki wiążą się z mniejszą liczbą paczek żywnościowych dla krajów dotkniętych głodem. To też mniej leków dla dzieci cierpiących na choroby, którym można zapobiec i spowolnienie rozwoju inicjatyw społecznych związanych z edukacją czy równością płci. Tym samym Jemen będzie dostawał kilka milionów funtów mniej niż dotychczas. Bardzo możliwe, że oficjalnie w Jemenie nigdy nie zostanie ogłoszona klęska głodu. Do tego potrz…

jemen-626f9bf.jpeg
width: 2119
height: 1414

"Czeka nas biblijna klęska głodu". Agencja nagrodzona Pokojowym Noblem ostrzega przed nową pandemią
type: item
date: 2021-03-16T10:07:44.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: głód
subject: nagroda nobla
subject: Społeczeństwo
subject: Zdrowie
description: Jeśli nie podejmiemy natychmiastowych działań, w najbliższych miesiącach może nas czekać klęska głodu o biblijnych rozmiarach – ostrzega David Beasley, szef Światowego Programu Żywnościowego. Agencja ONZ, która została w tym roku uhonorowana Pokojową Nagrodą Nobla, przestrzega, że 2021 rok może okazać się bardziej tragiczny niż rok 2020.
encoded: W tym artykule: Nobel argumentem w negocjacjach 270 mln ludzi dotkniętych głodem David Beasley w wywiadzie dla The Associated Press powiedział, że nagroda przyznana WFP (World Food Programme) przez Norweski Komitet Noblowski dała agencji wyjątkową możliwość skupienia na sobie uwagi mediów i polityków z całego świata. Korzystając z medialnego zainteresowania Beasley postanowił przypomnieć ostrzeżenie, jakie już w kwietniu podnosił na spotkaniu Rady Bezpieczeństwa ONZ. Mówił wówczas, że problem głodu w regionach dotkniętych katastrofami czy konfliktami stale się pogłębia, a „najcięższa praca jest jeszcze przed nami”. Beasley stwierdził, że w 2020 roku świat zmagał się z pandemią koronawirusa, a równocześnie był „na krawędzi pandemii głodu”. – Udało nam się temu zapobiec w 2020 roku, ponieważ światowi przywódcy odpowiedzieli pieniędzmi, pakietami stymulacyjnymi, odroczeniem zadłużenia – mówił szef WFP. Bez podobnego wsparcia i natychmiastowych działań w ciągu kilku miesięcy możemy mieć do czynienia z „klęską głodu o biblijnych rozmiarach” – ostrzegł Beasley. WFP obawia się, że dotknięte przez pandemię COVID-19 państwa nie będą mogły wesprzeć funduszu na równi z pomocą z 2020 roku. Beasley porównał nadchodzący kryzys do katastrofy Titanica. – W tej chwili naprawdę musimy skupić się na górach lodowych, a góry lodowe to głód. Głód, destabilizacja i migracja – powiedział. Na realizację swoich celów programowych WFP potrzebuje w 2021 roku 15 miliardów dolarów. 5 miliardów dolarów ma zostać przeznaczonych na uniknięcie głodu. 10 miliardów dolarów na realizację globalnych programów agencji: w tym wsparcia dla niedożywionych dzieci czy ufundowanie obiadów szkolnych, które są często jedynym posiłkiem, jaki w ciągu dnia otrzymują młodzi ludzie. Nobel argumentem w negocjacjach David Beasley przyznał, że Nagroda Nobla była dla niego niespodziewanym wsparciem, bowiem mógł się na nią powoływać w wirtualnych i osobistych spotkaniach z liderami, rozmowach z parlamentami i przemówienia…

wfp-szacuje-ze-do-konca-2020-roku-kryzysem-glodu-bedzie-dotknietych-ok-270-mln-ludzi-na-swiecie-fot-facebook-wfp-2a07360.jpeg
width: 960
height: 540

Mleko karalucha naszym przyszłym superfood. Tak twierdzą naukowcy
type: item
date: 2021-03-08T09:43:02.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: głód
subject: jedzenie
subject: Zdrowie
subject: żywność
description: Naukowcy z instytutu badawczego w Indiach prowadzą badania nad mlekiem karalucha. Odkryli, że wydzielina, którą samica jednego z gatunków karmi swoje młode, jest bardzo bogata w białko i wysokokaloryczna. W nowym superfood upatrują szansy na walkę z głodem w najbardziej niedożywionych regionach świata.
encoded: Międzynarodowy zespół naukowców, kierowany przez ekspertów z Institute of Stem Cell Biology and Regenerative Medicine w Indiach, przeprowadził sekwencjonowanie kryształu białka znajdującego się w jelicie karalucha w 2016 roku. Jak powstaje ten białkowy kryształ? Samica karalucha z gatunku Diploptera punctate jako jedyna spośród tych owadów rodzi młode żywe, a nie składa jaj. Młode osobniki karmi żółtawą substancją, która w ich układzie trawiennym przyjmuje postać kryształów – bogatych w białko i kalorie. Kryształy stanowią swoisty „magazyn odżywczy”, z którego w razie potrzeby uwalniane są do organizmu odpowiednie substancje. Skład tego mleka stanowi w 45 proc. białko, w 25 proc. węglowodany (przede wszystkim mannoza) i w 22 proc. tłuszcze. Jak podają badacze, skrystalizowane mleko karalucha jest ponad cztery razy bardziej pożywne niż mleko krowie. A zaledwie jeden taki kryształ zawiera ponad trzykrotnie więcej wartości energetycznej niż w równoważnej ilości mleka bawolego, bardziej kalorycznego od krowiego. Wyhodowane w laboratorium Co prawda nie sposób doić karaluchów, tak jak w przypadku bydła hodowlanego. Czasochłonne i pracochłonne byłoby z kolei hodowanie młodych, aby pozyskiwać kryształy z ich jelit. Dlatego naukowcy prowadzący badania postanowili sekwencjonować geny odpowiedzialne za wytwarzanie kryształów białka mleka, aby sprawdzić, czy mogą powielić je w laboratorium. Niewykluczone, że umieszczając geny karalucha w kulturach drożdżowych dałoby się produkować mleko na masową skalę. – Kryształy mlekowe są jak kompletny posiłek – zawierają białka, tłuszcze i cukry. Jeśli spojrzysz na sekwencje białek, mają one wszystkie niezbędne aminokwasy – mówi Sanchari Banerjee, jeden z członków zespołu. Gdy białko w mleku zostaje strawione, kryształ uwalnia więcej białka, aby kontynuować trawienie. – To pokarm uwalniany w czasie. Jeśli potrzebujesz żywności o wysokiej wartości kalorycznej, i pokarmu, który jest kompletny, to jest właśnie to – ocenia Subramanian Ramaswam…

karaluch-fot-getty-images-ac20310.jpeg
width: 2753
height: 1836

„Świat jest na drodze do upiornej przyszłości”. Czołowi naukowcy apelują do światowych przywódców
type: item
date: 2021-01-14T10:03:54.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: ekologia
subject: globalne ocieplenie
subject: głód
subject: ochrona środowiska
subject: Społeczeństwo
subject: wymieranie gatunków
subject: zagrożone gatunki
description: Świat jest na prostej drodze do „upiornej przyszłości”. Gwałtownie postępujące zmiany klimatu i zanikająca bioróżnorodność zagrażają przetrwaniu wszyskich żywych gatunków na Ziemi – w tym ludziom. Taki obraz wyłania się z prognozy przygotowanej przez czołowych światowych naukowców.
encoded: Zespół 17 naukowców przeprowadził ocenę około 150 badań opisujących zmiany klimatyczne i środowiskowe, w celu określenia powagi sytuacji, przed jaką stoi dzisiejszy świat. W opublikowanej w tym tygodniu prognozie eksperci uznali, że światowi przywódcy potrzebują „zimnego prysznica”, bowiem przyszłość Ziemi jest „bardziej tragiczna i niebezpieczna”, niż powszechnie sądzą politycy i obywatele. Daniel Blumstein, profesor z Instytutu Środowiska i Zrównoważonego Rozwoju na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles i jeden z autorów artykułu, powiedział w rozmowie z CNN, że mówienie o potencjalnym zagrożeniu dla naszej cywilizacji nie jest przesadą. Naukowcy podkreślili, że opóźnienia w podejmowaniu działań ograniczających degradację środowiska, oznaczają, że nie zdajemy sobie sprawy z powagi i aktualności problemu. Wydaje się też, że rządzący nie zauważają, że zmiany środowiskowe i klimatyczne niosą ze sobą poważne skutki społeczno-ekonomiczne. – Główny nurt ma trudności z uchwyceniem rozmiarów tych strat, pomimo stałej erozji tkanki ludzkiej cywilizacji. W rzeczywistości skala zagrożeń dla biosfery i wszystkich jej form życia jest tak wielka, że nawet dobrze poinformowanym ekspertom jest trudno to pojąć – stwierdził w oświadczeniu profesor Corey Bradshaw z Flinders University w Australii, główny autor apelu. Zespół ostrzega, że krótkowzroczność światowych przywódców sprawiła, że żaden kraj na świecie nie jest przygotowany na katastrofę związaną z utratą bioróżnorodności, ani nie jest w stanie stawić czoła postępującemu kryzysowi. – Od lat mówimy „musimy zrobić to, tamto i tak dalej”. Wiemy, jakie są problemy. Po prostu nie wprowadzamy zmian – mówi Blumstein i dodaje, że jednymi z najpilniejszych działań powinny być: wyeliminowanie paliw kopalnych, powstrzymanie korporacyjnego lobbingu wpływającego na politykę i wzmocnienie pozycji kobiet w dostępie do edukacji i kontroli reprodukcji. „Naszym celem nie jest przedstawienie fatalistycznej perspektywy, ponieważ istnieje wi…

susze-pozary-wycinka-drzew-to-tylko-niektore-z-zagrozen-dla-bioroznorodnosci-fot-getty-images-7f6258b.jpeg
width: 2023
height: 1138

71 dni bez jedzenia na australijskiej pustyni. Nikt nie przypuszczał, że ta podróż będzie preludium do koszmaru
type: item
date: 2020-11-09T05:04:46.000Z
creator: Joanna Lamparska
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: australia
subject: głód
subject: pustynie
subject: raport specjalny
subject: Travel
description: Ricky Megee był zwykłym zjadaczem chleba z niezbyt chlubną przeszłością. Do odległego o 5 tys. km miasta udał się, bo chciał zarobić trochę grosza.
encoded: Jeśli musisz gasić pragnienie własnym moczem, namawiam, żebyś najpierw go schłodził. Uryna nie jest szczególnie smaczna – radzi Ricky Megee. I naprawdę wie, co mówi. Facet, który przez ponad dwa miesiące jadł głównie pijawki, komary, mrówki i jaszczurki, z pewnością nie jest szczególnie wybredny. Zanim przeszedł na surwiwalową dietę, ważył ponad sto kilogramów. Na zdjęciu zrobionym po powrocie z pustkowia wygląda jak kościotrup. Wystają mu wszystkie żebra, uśmiecha się z rezygnacją, trudno uciec przed skojarzeniem z obrazami z czasów wielkiego głodu. Dorosły mężczyzna, mierzący 183 cm wzrostu, jeszcze niedawno potężny i silny, waży tu 45 kg. Stracone nadzieje Kiedy praktykanci z jednej z farm znaleźli ten chodzący szkielet, nikt nie mógł uwierzyć w to, co widzi. Był kwiecień 2006 r. i zbyt wczesna pora dnia, żeby pić albo być przepracowanym. Ale ten człowiek istniał naprawdę. Miał jasne włosy, zmierzwiony zarost, spaloną słońcem skórę i zupełnie nie wyglądał na swoje 35 lat. Praktykanci byli pierwszymi ludźmi, których Ricky Megee zobaczył po dziesięciu tygodniach na australijskim odludziu. Po kilku minutach szczęśliwy i wyluzowany jechał już w kierunku szpitala. I to właściwie jedyny pewnik w tej historii. Ricky Megee został szczęśliwie ocalony. Reszta tej opowieści ciągle owiana jest mgłą tajemnicy. Ricky John Megee urodził się w 1970 r. w rolniczym regionie Gippsland w stanie Wiktoria, w Australii. Jego dzieciństwo było szczęśliwe, przynajmniej do czasu. Wraz z rodzicami mieszkał na farmie, a tato był jego największym bohaterem. Wszystko się zmieniło, gdy rodzina przeniosła się ze wsi na przedmieścia Mel­bourne. Ojciec nie potrafił poradzić sobie z szarą rzeczywistością, coraz więcej pił, dom wypełnił się awanturami. Po roku pan Megee wyprowadził się i wkrótce popełnił samobójstwo. Matka powiedziała Ricky’emu, że jego tato zginął potrącony przez samochód, jednak podpita babcia bez ogródek wyjaśniła chłopcu, co naprawdę zaszło. Tego dnia Ricky stał się dorosły. Po …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/95b7b42d6d32983256e1004477f13363d6c61845-c126c7c.jpeg
width: 4070
height: 1603

13 sposobów jak nie marnować żywności. To naprawdę proste
type: item
date: 2020-05-20T07:50:03.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: głód
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: Moto
subject: Technologia
subject: żywność
description: Podawaj poszczególne składniki dania na oddzielnych talerzach. Ciekawe? Sprawdź 12 pozostałych trików.

13-sposobow-jak-nie-marnowac-zywnosci-to-naprawde-proste-3132f74.jpeg
width: 1000
height: 667

"Kiedy głód dostaje twarz i głos, trudno pozostać obojętnym." Ten wywiad jest po prostu wstrząsający
type: item
date: 2019-09-19T07:22:07.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: głód
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: ludzie
subject: Sport
subject: świat
subject: Travel
subject: Zdrowie
description: W czasie kwadransa, który wykorzystasz na czytanie tego wywiadu, na świecie umrze z głodu około 270 ludzi. W każdej następnej minucie kolejne kilkanaście osób. Jak żyć z tą świadomością? O to w swoim reportażu "Głód" pyta nas i siebie argentyński pisarz Martín Caparrós.
encoded: Rozmawia Julia Lachowicz: Martín Caparrós: „Długi jak dzień bez jedzenia” to stare hiszpańskie powiedzenie, które powtarzał mój dziadek. NG: Doświadczył głodu? Tak, zresztą jak większość Europejczyków w tamtych czasach. Brał udział w hiszpańskiej wojnie domowej. Mój drugi dziadek, Vincente, był polskim Żydem. Wyemigrował z Polski pod koniec lat 20. Ale reszta jego rodziny głodowała w warszawskim getcie, a potem straciła życie w Treblince. I dlatego zaczął Pan pracę nad reportażem o głodzie? Wręcz przeciwnie. To fakt, że zacząłem go pisać, przybliżył mnie do historii rodziny. Wcześniej udawałem, że nie ma tematu. Tak jak z pewnością wielu Polaków, których rodziny doświadczyły głodu. Żyłem z dnia na dzień, jakby nigdy nic. W domu się jakoś o tym nie mówiło. To co popchnęło Pana do pracy nad tak – przepraszam, że to powiem – karkołomnym tematem jak głód? Podczas mojej pracy reporterskiej na całym świecie wyczułem, że wspólny mianownik problemów społecznych jest jeden: głód. Prześladowało mnie to. A potem trafił Pan do Nigru, przed chatę Aishy. Tak. Ta książka zaczęła się właśnie tam. Skwar był ogromny, a my siedzieliśmy przed jej skromnym domem i ona opowiadała mi o swoim życiu i o placku z mąki jaglanej, który jest jej jedynym pożywieniem. Je go codziennie. To znaczy w te dni, w które w ogóle coś je. Zapytał ją Pan, o co by poprosiła czarownika mogącego spełnić każde jej życzenie. Tak. I proszę uwierzyć, że ona z tego całego morza możliwości wybrała krowę. Jedną krowę, która daje dużo mleka. A gdy ją przycisnąłem i wyjaśniłem, że może mieć wszystko, czego tylko pragnie, po zastanowieniu odpowiedziała, że... dwie krowy. I to dało mi do myślenia. Przekonało, że muszę napisać o głodzie. Że to jedyny sposób, w jaki mogę pomóc: przez wykrzyczenie problemu, zwrócenie uwagi. Zrozumiałem, że głód zmienia nie tylko fizyczność, ale i psychikę ludzi. Zawęża horyzonty. Nie jeść to znaczy nie myśleć o niczym innym. Wtedy wiedziałem już, że nie chcę napisać o głodzie, który pokazuj…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0ae8a6557ff010a620c674c7de362be99e771f8b-fac7ba4.jpeg
width: 1231
height: 820

Kiedy w końcu przejemy wszystko? To jest możliwe [REPORTAŻ]
type: item
date: 2019-06-27T07:54:25.000Z
creator: Joel K. Bourne, JR.
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: głód
subject: jedzenie
subject: mięso
subject: rolnictwo
subject: Travel
subject: żywność
description: To jedna z najbardziej naturalnych czynności, jak oddychanie czy chodzenie. Siadamy przy stole, bierzemy do ręki widelec i wkładamy do ust smakowity kęs nieświadomi, że razem z obiadem na naszym talerzu leży podwójna porcja konsekwencji. I to globalnych.
encoded: Stek być może przyjechał z Argentyny. Winogrona są z Chile, banany z Hondurasu, oliwa z gajów oliwnych Sycylii, a sok jabłkowy – z Chin. Cywilizacja zwalnia nas z trudu uprawy, zbioru, a nawet przygotowywania codziennej strawy. Wystarczy tylko za nią zapłacić. Dlatego problem zaczynamy zauważać dopiero wtedy, gdy ceny rosną. A konsekwencje naszej niefrasobliwości są bardzo daleko idące. W ubiegłym roku gwałtowny wzrost cen żywności poruszył cały świat. Tylko między 2005 a 2008 rokiem ceny pszenicy i kukurydzy wzrosły trzykrotnie, a ryżu – aż pięciokrotnie, co wpędziło w nędzę dodatkowe 75 mln ludzi i wywołało zamieszki w wielu krajach. W przeciwieństwie jednak do poprzednich szoków, które wynikały z przejściowych niedoborów żywności, tym razem ceny osiągnęły szczyt w roku rekordowych zbiorów zbóż. Jak się wydaje, jest to objaw poważniejszego problemu, który szybko nie zniknie. Najprościej rzecz ujmując, chodzi o to, że przez większą część ostatniej dekady globalna konsumpcja żywności przewyższała produkcję. Po latach drenowania zapasów w 2007 r. zaskoczony świat odkrył, że rezerwy zmalały do 61 dni globalnego spożycia – to drugi najniższy poziom odnotowany w historii. W najostrzejszej fazie kryzysu Joachim von Braun, dyrektor generalny Instytutu Badań Międzynarodowej Polityki Żywnościowej w Waszyngtonie, ostrzegł, że „wzrost produktywności rolnictwa to zaledwie 1–2 proc. rocznie. Zbyt mało, żeby sprostać przyrostowi demograficznemu i zaspokoić rosnący popyt”. Wysokie ceny to ostatni dzwonek ostrzegający, że żywności zaczyna brakować. Agflacja, czyli rolnicza inflacja, najmocniej uderza w miliard najbiedniejszych mieszkańców planety, którzy na jedzenie wydają 50–70 proc. dochodów. Tymczasem nawet po wywołanym kryzysem światowej gospodarki spadku ceny żywności utrzymują się na niemal rekordowym poziomie, a przyczyny kłopotów – niskie zapasy, eksplozja populacji i coraz mniejszy wzrost plonów – pozostają. Przewiduje się, że zmiany klimatu i związany z tym wzrost temper…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/52ddf315780e7d6e4ed74263b6b1c1a2ba98c5e8-b888da7.jpeg
width: 714
height: 476

Nie da się nic zrobić? Nieprawda! 12 mitów na temat światowego głodu
type: item
date: 2019-05-01T09:57:54.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: głód
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: problemy
subject: świat
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: Zdrowie
description: Czy problem światowego głodu to problem ekonomiczny? Czy w istocie jest tak, iż zderzyliśmy się z sytuacją, która jest zbyt skomplikowana i niemożliwa do naprawienia. Być może problemem jest jednak istnienie wielu mitów i stereotypów na temat tego problemu, które powstrzymują nas często przed podjęciem konkretnych działań. Mity te często są przerysowane i dają poczucie, że rozwiązanie problemu głodu jest zupełnie poza zasięgiem współczesnego świata.
encoded: Tekst: Tomasz Trzciński więcej o problemie światowego głodu na stronie www.hungergeneration.com

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/66f80c4c5f69e2ea714bc005b5e779fb1025582a-6be6efa.jpeg
width: 1000
height: 667

Byłbyś w stanie zjeść kota? Na Madagaskarze ludzi zmusiły do tego głód i bieda
type: item
date: 2019-03-25T08:25:08.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: głód
subject: koty
subject: Kuchnia
subject: Lifestyle
subject: madagaskar
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: Zdrowie
description: W większości kultur zachodnich koty to ukochane zwierzęta domowe, przyjaciele i towarzysze, którzy umilają wieczory mrucząc nastrojowo. Jednak na innych kontynentach, np. w Azji i Afryce, koty postrzegane są w zupełnie inaczej - jako posiłek. Dlaczego?
encoded: Dr Raymond Czaja z Wydziału Biologii Uniwersytetu Temple w Filadelfii postanowił sprawdzić, dlaczego Azjaci i Afrykanie w tak odmienny od naszego sposób postrzegają koty i z czego wynika popularność kociego mięsa w tych regionach. „W Azji i Afryce normy społeczne dotyczące zwierząt domowych i gospodarskich są zupełnie inne. Naszych futrzastych przyjaciół nie hoduje się tam w domach, lecz zjada. Szacuje się, że w samej tylko Azji konsumpcja kotów sięga 4 milionów sztuk rocznie! - opowiada autor badania. - Zastanawiałem się, dlaczego mieszkańcy tych kontynentów jadają kocie mięso. Literatura dowodzi, że są trzy główne powody: brak bezpieczeństwa żywnościowego, przesądy oraz po prostu takie preferencje smakowe”. Naukowiec skupił się na badaniu okoliczności konsumpcji kotów wśród społeczności Madagaskaru. 10 bardzo trudnych lat „W ciągu ostatnich 10 lat Madagaskar dotknęło wiele różnych klęsk i tragedii, np. epidemia HIV i zamach stanu. Jest to kraj niestabilny gospodarczo i biedny. Jednocześnie stale rośnie tu liczba ludności, więc ubóstwo staje się zjawiskiem coraz powszechniejszym. Wraz z ubóstwem pojawia się zaś problem niedożywienia” - mówi dr Czaja. Jak dodaje, koty na Madagaskarze występują bardzo licznie; nie ma tu drapieżników, które mogłyby zaszkodzić ich populacji. „W pewnym momencie ludzie zauważyli, że mięso tych ogólnodostępnych zwierząt może być dobrym i tanim źródłem białka, które dla rodzin dotkniętych ubóstwem jest >>towarem deficytowym Czaja przeprowadził wywiady z 512 losowo wybranymi obywatelami wyspy. Pytał ich o stosunek do mięsa w ogóle, ich nawyki konsumpcyjne, subiektywną ocenę bezpieczeństwa dostępnej żywności, a także stosunek do jedzenia kociego mięsa: czy, jak często i dlaczego je spożywają. Przyczyną jest bieda Okazało się 34 proc. ankietowanych je koty. Jednocześnie wszyscy oni zaprzeczyli, że czynią to z pobudek smakowych czy własnych preferencji. „Ani jedna osoba nie potwierdziła, że lubi jeść kocie mięso i robi to z wyboru” - podkreśla…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0a9c744e338f5685c5f67df3b897d5a25ab3017f-ab6146a.jpeg
width: 1000
height: 669

NIGDY nie chodź na zakupy głodny! Kupisz zbyt wiele, a potem będziesz żałować, albo zmarnujesz
type: item
date: 2019-03-04T08:29:12.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: badania
subject: głód
subject: Kuchnia
subject: Shopping
subject: zakupy
subject: Zdrowie
description: Pewnego dnia w roku 2007 Alison Jing Xu, która zajmuje się badaniem procesów podejmowania decyzji na University of Minnesota w Minneapolis usiadła w restauracji centrum handlowego i nagle pożałowała właśnie zrobionych zakupów. „Nie mogłam zrozumieć, dlaczego pół godziny wcześniej kupienie 10 par rajstop zamiast dwóch, których potrzebowałam wydawało się być dobrą decyzją” – wspomina. Jako badaczka ludzkich zachowań postanowiła to wyjaśnić.
encoded: Od dawna wiadomo było, że głodne osoby kupują w supermarkecie więcej jedzenia niż najedzone. Alison Jing Xu postanowiła sprawdzić, czy dotyczy to także zakupów towarów innych niż żywność. Wraz z kolegami przeprowadziła pięć różnych eksperymentów. W pierwszym 77 ochotników wchodzących do kawiarni lub wychodzących z niej proszono, aby ocenili, jak bardzo są głodni. Następnie poproszono o ocenę, jak bardzo podobają im się poszczególne elementy zestawu 10 przedmiotów. Uczestnicy mieli także ocenić, jak bardzo pragną posiadać przedmioty z innego zestawu. Zestawy zawsze zawierały pięć produktów żywnościowych, takich jak kanapka lub ciastko oraz pięć produktów nie będących żywnością – na przykład bezprzewodową mysz czy wizytę w spa. Głód zwiększał średnią ocenę produktów żywnościowych, a nie miał wpływu na pozostałe. Natomiast osoby głodne znacznie bardziej pragnęły kupować i dotyczyło to nie tylko żywności. Podczas kolejnego eksperymentu 63 osoby przyszły do laboratorium z pustym żołądkiem. Połowa z nich dostała tam kawałek ciasta. Następnie wszystkim ochotnikom wręczono klips do akt i poproszono, by określili ilu potrzebują na próbę i jak bardzo im się podobają. Mieli też określić, jak bardzo są głodni (w skali od 1 do 10). I tym razem głód nie miał wpływu na ocenę klipsa. Jednak głodni uczestnicy (swój głód oceniali średnio na 7,72) brali o 70 proc. klipsów więcej niż poczęstowani ciastem (średnia ocena głodu 2,91). Aby sprawdzić, czy podobnie jest w przypadku prawdziwych zakupów, naukowcy przenieśli się do dużego domu towarowego, gdzie sprzedawano głównie produkty nie będące żywnością. Zapytali 81 osób, czy mogą rzucić okiem na ich rachunek. Ankietowani mieli również określić swój nastrój, poziom głodu oraz czas spędzony w sklepie. Osoby, których poziom głodu był wyraźnie wyższy od średniej dla całej grupy wydawały o 64 proc. więcej niż mniej głodne – nawet po uwzględnieniu nastroju i czasu spędzonego na zakupach. Naukowcy tłumaczą, że gdy jesteśmy głodni, żołądek uwal…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/aed8b05078e092f0a0692b6a973ec4d9dd6ef499-2c3255c.jpeg
width: 1000
height: 665

Problem głodu na świecie? Jedzmy drewno!
type: item
date: 2018-04-20T08:07:00.000Z
creator: redakcjang
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: głód
description: Brzmi jak kolejny dowcip amerykańskich naukowców? Tak, ale okazuje się, że to wcale nie jest taki zły pomysł. Naukowcy proponują, by jeść celulozę pochodzącą z drewna
encoded: Około 2050 roku populacja naszej planety osiągnie 9 blisko miliardów. Wyżywienie ludzkości może stanowić problem. Naukowcy twierdzą, że oprócz standardowych rozwiązań takich jak: ryż, kukurydza, zboże czy ziemniaki, mogą być niezbędne alternatywne: nawet lasy Syberii i Amazonii. Celuloza W czystej postaci jest białą, pozbawioną smaku oraz zapachu, nierozpuszczalną w wodzie substancją. Dlatego może to nie być najsmaczniejsza przekąska, za to bardzo pożywna.Jej trawienie umożliwia grupa enzymów zwanych celulazami. Na szczęście nie jest trudne zadanie dla współczesnej biotechnologii. - Na początku rzeczywiście ciężko wyczuć jakikolwiek smak, ale gdy się dobrze pogryzie, wyczuwalny jest słodkawy posmak - dzieli się swoimi odczuciami prof. Percival Zhang kierujący zespołem wynalazców z Politechniki Virgini. Celuloza jest składnikiem budulcowym ściany komórkowej roślin wyższych oraz niektórych glonów, grzybów i bakterii. Na skalę przemysłową celulozę otrzymuje się z drewna tzw. metodą siarczynową lub metodą natronową. Polega to na oddzieleniu (chemicznym rozłożeniu) ligniny od celulozy. Naukowcy twierdzą, że to właśnie w zawartej w drewnie celulozie określanej często jako "mięso drewna" jest niewykorzystany potencjał. Do tej pory wykorzystywana jest głównie do produkcji masy papierowej oraz jako składnik podczas produkcji różnych włókien dla przemysłu odzieżowego oraz materiałów wybuchowych (nitroceluloza), lakierów i tworzyw sztucznych, można jednak znaleźć dla niej zastosowanie także w przemyśle spożywczym. Dlaczego? Powód jest prosty: celuloza zawiera krochmal, który w naturalny sposób występuje w pieczywie, ryżu czy ziemniakach. Jednym z jego składników jest glukoza i to po nią zamierzają sięgnąć do drewna amerykańscy badacze. Zdaniem amerykańskich naukowców prowadzących badania pod nadzorem profesora Percivala Zhanga, ze 100 miliardów ton celulozy pozyskiwanej rocznie na świecie można otrzymać aż 4,5 miliarda ton krochmalu czyli około dwa razy więcej niż wynosi roczn…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/609f8f7b78301fa326751a78ce6cc71845f5db16-681f77e.jpeg
width: 1000
height: 750

10 ton żywności od Polaków dla głodującego Sudanu Południowego. PCPM apeluje o waszą pomoc!
type: item
date: 2018-03-21T10:35:40.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: głód
subject: pcpm
subject: pomoc
description: Mieszkańcom najmłodszego państwa świata po raz kolejny zagraża głód. Z pomocą dla sudańskich dzieci Fundacja PCPM wysyła 10 ton specjalistycznej żywności.
encoded: Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej jako jedyna polska organizacja wysyła pomoc żywnościową do Sudanu Południowego. W transporcie, który opuściło wczoraj Nairobi (Kenia), znajdują się wysokoenergetyczne ciastka oraz bogata w witaminy i białko odżywcza mieszanka zbóż, pozwalające na uratowanie od śmierci nawet 2500 cierpiących z powodu niedożywienia dzieci. Żywność o łącznej wadze 10 ton, trafi do dwóch ośrodków dożywiania na obszarze, zagrożonym w kolejnych miesiącach katastrofą głodową. - ​ Obecnie ludzie zmuszeni są do bardzo długiego oczekiwania na pomoc. W wioskach brakuje jedzenia, więc większość dzieci trafia do ośrodka zdrowia w rozpaczliwym stanie - ​ mówi dr Callixte Millani, pracownik wspieranego przez PCPM Centrum Dożywiania w Gordhim​ , w stanie Aweil East​ . Placówka leczenia dzieci ze stanu skrajnego niedożywienia rozpoczęła działalność na początku 2017 roku, kiedy cały region od Nigerii do Jemenu dotknęła klęska głodu. W Sudanie Południowym natomiast, ogłoszono najwyższy stopień zagrożenia bezpieczeństwa żywnościowego. - ​ Dzieci, którym udało się przetrwać katastrofalny głód, z którym Południowy Sudan mierzył się w ubiegłym roku, są obecnie bardzo osłabione, co znacznie zmniejsza ich szansę na przeżycie – mówi dr Wojciech Wilk, prezes Polskiego Centrum Pomocy Międzynarodowej. – ​ Do plonów we wrześniu pozostaje jeszcze sześć miesięcy, a już teraz dziesiątki tysięcy dzieci są skrajnie wyczerpane głodem. ​ Śmierć z głodu ​ zagraża życiu dziesiątkom, a nawet setkom tysięcy dzieci​ . Transport żywności czekają przynajmniej 3 tygodnie trudnej do przebycia drogi. Pożywienie zatrzyma się również w Agangrial, gdzie dzięki wsparciu Polaków powstaje nowy ośrodek pomagający niedożywionym dzieciom odzyskać siły. Nairobi, skąd wyrusza ciężarówka, od celu podróży dzielą aż 2 tysiące kilometrów, z czego tylko połowa to droga asfaltowa - dalej trzeba jechać nieutwardzoną ścieżką. To wyścig z czasem, bo transport musi zdążyć przed porą deszczową – na jego szlaku s…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4631bee6a45fc5169dd509ce9273d804839d068b-fd2bccb.jpeg
width: 1080
height: 809

Sudańczycy desperacko uciekają przed głodem. Pomaga im Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej
type: item
date: 2017-06-20T13:21:52.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: afryka
subject: głód
subject: pcpm
subject: sudan
description: Narażeni na ostrzelanie w ogarniętym wewnętrznym konfliktem kraju, przedzierają się przez busz, żywią się liśćmi dzikich roślin, albo nie jedzą w ogóle. Wojna domowa oraz głód spowodowały, że na uchodźstwie znalazło się dwa miliony mieszkańców Sudanu Południowego. Zdesperowani Sudańczycy w poszukiwaniu bezpieczeństwa i jedzenia uciekają do sąsiednich państw, głównie na południe – do Ugandy.
encoded: – Szpital w Koboko, oraz dwa mniejsze ośrodki zdrowia w Oraba i Kuluba w Ugandzie, przy granicy z Demokratyczną Republiką Konga to pierwsze miejsca, do których po wykańczającej wędrówce, w stanie skrajnego niedożywienia trafiają uciekinierzy z Sudanu Południowego – mówi ekspert ds. pomocy humanitarnej, prezes PCPM – Wojciech Wilk. – W najtrudniejszej sytuacji są kobiety i ich – często rodzone w buszu, podczas ucieczki – niemowlęta. To one – osłabione wielomiesięcznym głodem, a także ranni – w pierwszej kolejności potrzebują pomocy medycznej, żeby przeżyć. Otrzymują ją właśnie w ugandyjskich klinikach, gdzie dociera pomoc z Polski. W odpowiedzi na kryzys humanitarny Fundacja PCPM kupuje do ośrodków zdrowia w Ugandzie leki oraz środki opatrunkowe, przede wszystkim jednak zatrudnia lekarzy, położne i pielęgniarki na kontrakty długoterminowe. – Wojna w Sudanie Południowym jest konfliktem, który może trwać dziesięciolecia, dlatego też na uciekinierów z tego kraju powinniśmy patrzeć jak na ludzi, którzy muszą zbudować sobie nowe życie na uchodźstwie – podkreśla Wojciech Wilk. – Uganda jest pozytywnym przykładem takiego podejścia – władze kraju dają Sudańczykom ziemie i możliwość uprawiania roli. Dzięki temu szybko integrują się oni z lokalną społecznością i mogą godnie zarabiać na swoje utrzymanie do momentu, kiedy będą mogli wrócić do swojej ojczyzny – dodaje. Na świecie jest ponad 65 milionów ludzi, którzy musieli opuścić swoje domy i szukać bezpieczeństwa z dala od swojego miejsca zamieszkania. Aż 5,5 miliona uciekło z Syrii, ponad milion z nich osiedliło się w Libanie, gdzie od 2012 roku Fundacja PCPM dopłaca uchodźcom do czynszu, zapewnia opiekę medyczną i edukację. W Sudanie Południowym PCPM prowadzi Centrum Dożywiania w Gordhim. Działania w całości finansowane są ze środków prywatnych darczyńców z Polski. Wesprzyj działania PCPM w Sudanie Południowym i Ugandzie: Przelej dowolną kwotę na konto Fundacji (mBank): 18 1140 1010 0000 5228 6800 1001 z dopiskiem: Sudan Poł…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2abff95c9cf57d712a346e652193d8855e6a8742-34e29ec.jpeg
width: 1080
height: 809

Klęska głodu w Sudanie Płd. Polacy uruchomili centrum pomocy, ale potrzebują wsparcia
type: item
date: 2017-04-12T08:43:24.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: głód
subject: pcpm
subject: pomoc
subject: sudan
description: To państwo jest niepodległe od zaledwie czterech lat. Najmłodszy kraj świata zmaga się z katastrofą humanitarną. Przeczytaj i dowiedz się jak możesz pomóc pomagającym tam Polakom.
encoded: - Apelujemy o pomoc, bo tylko dzięki Waszemu wsparciu mogliśmy uruchomić Centrum Dożywiania PCPM w Sudanie Południowym - pisze w komunikacie biuro prasowe Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej. Już pierwszy miesiąc działania Centrum pokazał jak bardzo jest ono ważne - przyjęło setki pacjentów. - Sytuacja w Płd. Sudanie jest rzeczywiście tragiczna - ocenia dr Wojciech Wilk, prezes Fundacji PCPM i ekspert od rozwiązywania kryzysów humanitarnych - Zakładaliśmy, że nasze Centrum Dożywiania będzie pomagać głównie głodującym dzieciom, ale nie możemy bez pomocy zostawić ich rodziców, którzy umierają z głodu. Dlatego nasi lekarze pomagają Sudańczykom w każdym wieku. Najmłodszy pacjent Centrum ma 6 miesięcy, najstarszy 70 lat. Jeżeli chcesz pomóc - możesz to zrobić wchodząc na stronę poświęconą akcji pomocy w Sudanie Południowym.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/bfdb85806af58b0e99139107f490fb6b0ee9f6ef-a17260f.png
width: 1028
height: 706

"W Polsce marnujemy ponad 9 mln ton żywności" - Martyna Wojciechowska w nowym numerze NG Polska
type: item
date: 2016-02-29T08:05:57.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: głód
subject: żywność
description: W najnowszym numrze National Geographic Polska bierzemy pod lupę temat marnowania żywności na całym świecie. Statystyki są naprawdę przerażające: z jednej strony setki milionów głodujących ludzi, z drugiej rozwinięte kraje wyrzucające tysiące ton żywności na śmietnik.
encoded: Stoję w supermarkecie i uważnie przyglądam się sklepowym półkom. Idealnie okrągłe, błyszczące i podejrzanie podobne do siebie jabłka aż proszą, żeby je kupić. Pani stojąca obok mnie ogląda każdego pomidora pod światło mni wkłada do koszyka tylko te najpiękniejsze. Mandarynki tego samego kształtu i wielkości eksponowane są niczym dzieła sztuki – każde zagłębienie plastikowej palety jest przewidziane tylko dla jednego idealnego owocu. A co z tymi, które były krzywe albo miały przebarwienia? Nie zasłużyły na to, żeby trafić do sklepu. W Polsce marnujemy ponad 9 mln ton żywności, często tylko dlatego, że nie spełnia norm i standardów wizualnych. Czy zatem jedzenie musi być idealne, żebyśmy chcieli je jeść? Badania dowodzą, że tak. Dajemy się uwieść, kupujemy za dużo, a kilka dni później i tak część zawartości koszyka ląduje w śmietniku. W skali całego świata co sekundę wyrzucamy 40 ton jedzenia. Aż 1,3 mld ton rocznie! Liczba niewyobrażalna i może właśnie dlatego trudno sprawić, by ktoś konkretny poczuł się za to odpowiedzialny. „To nie ja” – powie większość z nas, bo przecież jeden spleśniały ziemniak nie wydaje się znaczący w takiej skali. Tymczasem to, co wyrzucamy, mogłoby wykarmić cały świat. Co trzeci człowiek na ziemi cierpi z powodu niedożywienia, co kilka sekund z głodu umiera dziecko. Nie zamierzam brać udziału w wyborach najpiękniejszej marchewki. Wybieram te najbardziej koślawe i podejmuję wyzwanie, że od dziś nie marnuję jedzenia. A Ty? Przyłącz się do naszej akcji na Facebooku i podziel się z nami swoimi patentami na niewyrzucanie! red. nacz. Martyna Wojciechowska

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d4cca035744d2ed0a33a3671af5b6b18fc6d1727-44f9a23.png
width: 561
height: 386

"Wychudzeni, zmęczeni, bardzo udręczeni" - WHO o mieszkańcach umierającego z głodu miasta Madaja. Organizacja chce pomóc
type: item
date: 2016-01-12T15:27:36.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: głód
subject: syria
subject: wojna
description: ​Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) poprosiła rząd syryjski o zgodę na wysłanie mobilnych klinik i personelu medycznego do okupowanego przez siły rządowe miasta Madaja, by na miejscu ocenić stan niedożywienia mieszkańców i ewakuować tych w najgorszym stanie.
encoded: W poniedziałek do Madai przybył pierwszy od października konwój z pomocą humanitarną. Według ONZ w mieście obleganym od pół roku przez armię syryjską i sprzymierzone z nią oddziały libańskiego Hezbollahu z głodu zmarło 40 osób. Elizabeth Hoff, przedstawicielka WHO, która w poniedziałek udała się do 42-tysięcznej Madai wraz z pierwszym od października konwojem humanitarnym, powiedziała, że jej organizacja musi przeprowadzić "kontrole od drzwi do drzwi", by ocenić stan mieszkańców. Jeden z syryjskich lekarzy szacuje, że "specjalnej opieki medycznej" potrzebuje ok. 300-400 mieszkańców - dodała. "Ludzie zgromadzili się na placu targowym. Widać było, że wielu z nich było niedożywionych, umierających z głodu. Byli wychudzeni, zmęczeni, bardzo udręczeni. Nikt się nie uśmiechał. (...) Dzieci, z którymi rozmawiałam, nie miały siły się bawić" - powiedziała Hoff agencji Reutera w rozmowie telefonicznej. "Nie takie sceny się widzi, gdy przyjeżdża się z konwojem z pomocą" - zaznaczyła. Przedstawicielka WHO podkreśliła, że kontrole prowadzone od domu do domu są konieczne, bo wielu mieszkańców jest tak osłabionych z niedożywienia, że nie wychodzą już na zewnątrz. "Musimy to sprawdzić wraz z Syryjskim Arabskim Czerwonym Półksiężycem, zweryfikować takie przypadki i zapewnić tym ludziom pilną pomoc medyczną" - powiedziała Hoff. Dodała, że zwróciła się do władz w Damaszku z prośbą o pozwolenie na przywiezienie do Madai większej ilości pomocy. "Potrzebujemy stałego, swobodnego dostępu. Na dłuższą metę pomoże tylko zakończenie oblężenia" - podkreśliła. W Madai Hoff odwiedziła prywatny gabinet lekarski prowadzony przez dwóch lekarzy oraz prowizoryczny szpital polowy utworzony w piwnicy. Jak powiedziała, w żadnym z tych miejsc nie było już zapasów medycznych. "Lekarze w gabinecie powiedzieli, że skończyły im się zapasy dostarczone w październiku, a pacjenci wolą przeznaczyć resztkę swoich pieniędzy na jedzenie zamiast na leki. Mówili też o powszechnym niedożywieniu wśród ludności oraz pow…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f3f01c7740ed10d27d5c349ad464d4212a35a04b-a5c5044.png
width: 780
height: 591

PAH: Chcemy „Świata bez głodu”!
type: item
date: 2014-10-06T08:03:13.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: głód
subject: polska akcja humanitarna
subject: syria
description: Chociaż 1/3 żywności trafia na śmietnik, co 8 osoba na świecie cierpi z powodu głodu... Polska Akcja Humanitarna rozpoczyna nabór do kolejnej edycji kampanii edukacyjnej „Świat bez głodu
encoded: 842 miliony głodnych Mimo że liczba osób na świecie cierpiących z powodu głodu spada, w latach 2012 – 2013 aż 842 miliony ludzi były niedożywione. Oznacza to, że co 8 mieszkaniec Ziemi nie ma dostępu do wystarczającej ilości pożywienia, aby zaspokoić fizyczny głód oraz prowadzić aktywne życie społeczne i zawodowe. Czy to możliwe, gdy na świecie produkuje się dziś półtora raza więcej żywności niż potrzeba? Skoro aż 1/3 żywności w krajach najbardziej rozwiniętych trafia na śmietnik?! Niestety na przyczyny głodu składa się wiele czynników. Są wśród nich wojny, katastrofy naturalne, susze i powodzie, słabo rozwinięte rolnictwo oraz reguły rynkowe dyskryminujące najbiedniejsze społeczności. Statystki, choć ponure, powinny mobilizować do działania. Jedną z akcji przeciwdziałających problemowi głodu jest kampania edukacyjna Polskiej Akcji Humanitarnej „Świat bez głodu”. Polskie szkoły w walce z głodem W związku ze zbliżającym się Światowym Dniem Żywności i Walki z Głodem, PAH rozpoczyna nabór do kolejnej edycji kampanii edukacyjnej „Świat bez głodu. Organizatorzy oferują nauczycielom wsparcie w postaci materiałów edukacyjno-promocyjnych. Celem akcji jest zwrócenia uwagi na trudną sytuację ofiar konfliktu w Syrii. Dzięki udziałowi w kampanii uczniowie dowiedzą się, jak wygląda dostęp do żywności w krajach Południa, poznają powiązania między kwestią głodu a innymi problemami globalnymi. - Zrozumienie globalnych współzależności to klucz do zrozumienia świata i naszego wpływu na życie innych – zapewniają koordynatorzy kampanii PAH. – Mamy nadzieję, że wsparcie PAH pozwoli pokazać uczniom, że dzięki wspólnym wysiłkom, można zmieniać świat. Jak włączyć się do akcji? Do kampanii może przystąpić każda szkoła, która marzy o świecie bez głodu. Aby włączyć się do akcji, należy odwiedzić stronę kampanii i zamówić bezpłatne materiały. Uzyskane pomoce ułatwią zorganizowanie akcji informacyjnej wśród uczniów. To tez możliwość wsparcia projektów żywnościowych PAH poprzez zakup gadżetów lu…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1c577d9edf32926bc17da3912a378d86dcc95de9-43e99e2.jpeg
width: 448
height: 336

Głód na świecie: jak rozwiązać ten problem?
type: item
date: 2014-05-19T11:42:00.000Z
creator: Joel K. Bourne, JR.
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: głód
subject: jedzenie
subject: kuchnie świata
subject: nauka
subject: ryby
description: Światowa produkcja ryb z hodowli przewyższa obecnie produkcję wołowiny – a to dopiero początek rozwoju akwakultury
encoded: I ryby trzymane w klatce na pełnym morzu, i te w zbiorniku z filtrowaną wodą na lądzie trzeba karmić. Ryby mają jednak wielką przewagę nad ssakami: jedzą dużo mniej. Nie potrzebują tylu kalorii, bo po pierwsze są zmiennocieplne, a po drugie żyją w środowisku, które je podtrzymuje, więc nie muszą nieustannie walczyć z siłą ciążenia. Na uzyskanie kilograma masy ryb hodowlanych trzeba zużyć około 1 kg paszy. W przypadku kurcząt mięsnych jest to dwa kilo, w przypadku wieprzowiny trzy, a wołowiny nawet 7 kg karmy. Jeśli chce się zapewnić źródło białka zwierzęcego dla 9 mld ludzi przy jak najmniejszym zużyciu zasobów naszej planety, to ryby hodowlane, zwłaszcza wszystkożerne, jak tilapia, karp czy sum – wyglądają bardzo obiecująco. Ale nie dotyczy to wszystkich gatunków. Niektóre z nich, a są to m.in. ryby uważane za przysmaki, to drapieżcy, których trzeba karmić odławianą drobnicą rybną i skorupiakami. Tylko takie pożywienie dostarcza im substancji pokarmowych w odpowiednich proporcjach – w tym ulubionych przez kardiologów kwasów tłuszczowych omega-3. Rzecz w tym, że pozbawianie ekosystemów organizmów stanowiących podstawę morskich łańcuchów pokarmowych tylko po to, by uzyskać tanie źródło paszowego białka, to ekologiczne szaleństwo. W majowym numerze National Geographic Polska poświęcamy sporo uwagi problemom związanym z żywnością. Czy za kilkadziesiąt lat będziemy mieli co jeść? Jak wykarmić ludzkość? Na te pytania staramy się odpowiedzieć w najnowszym wydaniu magazynu.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/289e17876eb9414c1ac8a427d2e5c5b70b317ad4-d41063c.jpeg
width: 2048
height: 1365

Konferencja klimatyczna oczami Janiny Ochojskiej
type: item
date: 2013-11-18T11:00:00.000Z
creator: Janina Ochojska
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: głód
subject: zmiany klimatyczne
description: Jedna na osiem osób jest głodna – pisze Janina Ochojska
encoded: Na Stadionie Narodowym w Warszawie zebrali się przedstawiciele państw ONZ na corocznej konferencji klimatycznej. Wyzwaniem jest wypracowanie kluczowych ustaleń polityki klimatycznej. Z pewnością jest o czym dyskutować. Weszliśmy bowiem w epokę kryzysu: gwałtownych wzrostów cen żywności i ropy naftowej, walk o ziemię i wodę, natężenia katastrof naturalnych. Skutkiem ubocznym zmian klimatu jest m.in. zahamowanie wydajności upraw. Szacuje się, że plony ryżu mogą spaść o 10 proc. wraz ze wzrostem o każdy stopień temperatur minimalnych w suchym okresie wegetacyjnym. Tymczasem coraz częstsze ekstremalne zjawiska pogodowe grożą dalszymi zniszczeniami zbiorów. A potrzeba coraz więcej żywności dla rosnącej populacji. 870 mln ludzi na świecie jest niedożywionych, co oznacza, że na każde osiem jedna kładzie się do łóżka głodna. Większość z nich zamieszkuje kraje rozwijające się. Za tymi szokującymi statystykami stoją miliony tragicznych historii rodzin, które walczą o przetrwanie w obliczu spirali rosnących cen żywności, popadają w długi i pozostają bez pieniędzy na edukację i leczenie dzieci. Biedne rodziny w krajach rozwijających się wydają do trzech czwartych swoich dochodów na jedzenie, co sprawia, że są wyjątkowo wrażliwe na zmiany cen. Najbardziej poszkodowani przez przyspieszające zmiany w klimacie są drobni rolnicy, a w szczególności kobiety i dzieci. To właśnie kobiety i dziewczynki są w tradycyjnych społeczeństwach odpowiedzialne za produkcję żywności i dostarczanie wody. Stąd kurczące się zasoby szczególnie mocno uderzają w żeńską część populacji. Z drugiej strony wnosząc swoją kreatywność i zdolność adaptacji do nowych warunków, kobiety są źródłem innowacji, takich jak wprowadzenie upraw roślin bardziej odpornych na suszę. To ostatnie rozwiązanie promowane jest przez PAH w Sudanie Południowym. W okresie pory suchej panuje tam głód, zaś w deszczowej ludzie są odcięci od rynków. Dlatego utworzone zostało centrum nasiennictwa. Lokalna społeczność może w nim część nasi…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/8a0edb829b700e7e2b8a2abb831fb04b4151cbef-2f86107.jpeg
width: 680
height: 435