National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-16T11:16:10.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: To jeden z najważniejszych symboli chrześcijaństwa w Europie. Eksperci mówią o rekordzie frekwencji
items: Tajemnica skradzionego Błękitnego Diamentu rozwiązana – co odkryli naukowcy po latach?
items: Najdziwniejszą epidemią we Francji nie była dżuma. Ofiary tańczyły do śmierci
items: Europejska wyspa, która co pół roku zmienia flagę. Wiesz, gdzie leży?
items: Archeolodzy odkryli prastary zakład „jubilerski”. Ma co najmniej 42 tysiące lat
items: Tu spoczął „polski Lancelot”. Dijon to miasto pełne niespodzianek
items: „Odwiedziłam miasteczko, które pokochał Van Gogh” – artykuł nagrodzony w konkursie Travelera
items: Nowy sezon „Białego Lotosu” zaskoczy widzów. Twórcy wybrali niezwykłe miejsce w Europie
items: Innowacja w Wersalu. Turyści mogą rozmawiać z posągami za pomocą AI
items: Nadmorski kurort surowo karze turystów za nieodpowiedni ubiór. „To kwestia szacunku”
items: Tylko dla odważnych: 5 najlepszych plaż nudystów – Sprawdź, gdzie można się obnażyć!
items: Ta francuska plaża skradła serca turystów. Uznali ją za najpiękniejszą
items: Paryż zniósł 100-letni zakaz. Wraca do tradycji sprzed rewolucji francuskiej
items: Powstały wcześniej niż Stonehenge. Poznaliśmy wiek słynnych megalitów w Bretanii
items: Francja jakiej nie znasz. Te ciekawostki o kraju zaskoczą każdego
items: Pola Elizejskie – od mitologicznego raju do symbolu Paryża
items: XVI-wieczny wrak na dnie Morza Śródziemnego. A na pokładzie – plastik
items: To jedna z największych rzymskich willi. Odkryto ją właśnie we Francji
items: Ten jeden budynek podzielił Francję! Niezwykła historia Centrum Pompidou
items: Zmiany klimatu wpływają na smak francuskich serów. Przyczyny leżą w diecie krów
items: Pociągiem do największego kompleksu narciarskiego świata: Francja szykuje nowe połączenie
items: Osadziła na tronie królewskim Karola VII. Gdy pojmał ją wróg, została sama
items: To jezioro zachwyca tajemniczym pięknem. Atrakcji jest tam pod dostatkiem
items: Pałac Papieży w Awinionie jest jedną z największych gotyckich budowli świata. Powstał w czasie tzw. papieskiej niewoli awiniońskiej
items: Oradour sur Glane było sceną okrutnych wydarzeń. Zginęło tam ponad 600 osób

To jeden z najważniejszych symboli chrześcijaństwa w Europie. Eksperci mówią o rekordzie frekwencji
type: item
date: 2025-11-16T11:15:50.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: francja
subject: katedra notre dame
subject: kościoły
subject: paryż
subject: turyści
description: Katedra Notre Dame zbliża się do pierwszej rocznicy wielkiego ponownego otwarcia po katastrofalnym pożarze z 2019 roku. Dziś, po latach intensywnej odbudowy, obiekt znów przyciąga tłumy jak nigdy dotąd, a eksperci przewidują, że bieżący rok zakończy z rekordową frekwencją.
encoded: Kiedy w kwietniu 2019 roku płomienie ogarnęły dach i iglicę katedry Notre Dame, świat obserwował dramat paryskiej świątyni z niedowierzaniem. W następnych miesiącach uruchomiono międzynarodowe zbiórki i rozpoczęto zakrojone na szeroką skalę prace ratunkowe, które dla wielu stały się symbolem walki o zachowanie europejskiego dziedzictwa. Proces odbudowy śledzono niemal na bieżąco – od pierwszych zabezpieczeń konstrukcji, po rekonstrukcję zniszczonych elementów. Gdy świątynia ponownie otworzyła swoje drzwi dla zwiedzających, zainteresowanie przerosło wszelkie oczekiwania. Odbudowa katedry po pożarze Renowacja katedry Notre Dame po pożarze w 2019 roku stała się jednym z największych projektów konserwatorskich współczesnej Europy. Tragiczne wydarzenia z 15 kwietnia 2019 roku doprowadziły do zawalenia się dachu, iglicy oraz części sklepienia. Ogień poważnie uszkodził wnętrze świątyni, obejmując również elementy konstrukcyjne uznawane za arcydzieła średniowiecznej inżynierii. Katedra, której budowę rozpoczęto w 1163 roku i kontynuowano blisko dwa stulecia, przez wieki była modyfikowana oraz restaurowana, pozostając jednym z najważniejszych symboli chrześcijaństwa w Europie. Po pożarze zespoły konserwatorskie musiały odtworzyć nie tylko strukturę budynku, lecz także całe wyposażenie liturgiczne – w tym nowy ołtarz, chrzcielnicę i siedziska. Ocalono i wyeksponowano również relikwiarz z koroną cierniową Chrystusa. Jak podkreśla Philippe Picaud, odbudowa wnętrza była dopiero pierwszym etapem, gdyż w kolejnych latach renowacja obejmie także zewnętrzną część świątyni, w tym łuki przyporowe, gargulce i nowe witraże. Mimo trwających prac katedra pozostaje dostępna dla turystów i wiernych. – Dostosowujemy liczbę odwiedzających w zależności od tego, czy w danym momencie trwa nabożeństwo – wyjaśnia Picaud. Obecnie cały proces przebiega już sprawnie, choć z miesiąca na miesiąc liczba odwiedzających wyraźnie rośnie. Rekordowe zainteresowanie turystów po ponownym otwarciu Notre Dame Za…

notre-dame-GettyImages-1076561642-be430f8.jpg
width: 8256
height: 5504

Tajemnica skradzionego Błękitnego Diamentu rozwiązana – co odkryli naukowcy po latach?
type: item
date: 2025-11-10T14:12:10.000Z
creator: María Pilar Queralt del Hierro
subject: Historia
subject: diamenty
subject: francja
subject: skarby
description: Skradziony Błękitny Diament był jednym z najcenniejszych klejnotów w historii Francji. Zaginął po Rewolucji Francuskiej, a jego losy przez lata były owiane tajemnicą.
encoded: Spis treści: Jak niezwykły niebieski diament trafił do francuskiej korony Zniknięcie w cieniu rewolucji – kto ukradł francuski „Bleu”? Jak zniknął i znów się pojawił – nowa tożsamość królewskiego klejnotu Nauka rozwiązuje zagadkę po dwóch stuleciach Klejnot znany przez gemmologów jako „Bleu”, największy niebieski diament świata, po raz pierwszy zniknął podczas sensacyjnej kradzieży klejnotów koronnych w ogarniętym rewolucją francuską Paryżu w 1792 roku. Od tamtej pory wielokrotnie pojawiał się i znikał – w Europie i poza nią – a historia jego poszukiwań trwała ponad dwa stulecia. Jak niezwykły niebieski diament trafił do francuskiej korony W tamtych czasach większość diamentów ceniło się za brak koloru. Ten jednak wyróżniał się intensywną, głęboką niebieską barwą, niezwykle rzadką w naturze. Odkryty w Indiach i sprowadzony do Francji w XVII wieku, ważył aż około 115 karatów – co w świecie kamieni szlachetnych było fenomenem. Król Ludwik XIV zakupił diament w 1668 roku i zlecił jego przeszlifowanie. Po obróbce masa została zredukowana do 69 karatów, a blask kamienia znacząco wzmocniony. Następnie osadzono go w złotej oprawie, której blask symbolizował promienie słońca – doskonały emblemat władcy zwanego Królem Słońce i jeden ze skarbów, który trafił do pałacu w Wersalu. Jego prawnuk, Ludwik XV, kazał włączyć „Bleu” do bogato zdobionego insygnium Orderu Złotego Runa około 1749 roku. W tej formie diament stał się jednym z najcenniejszych klejnotów królewskiej kolekcji. Zniknięcie w cieniu rewolucji – kto ukradł francuski „Bleu”? Czterdzieści lat później, w czasach rewolucji francuskiej, gdy Ludwik XVI i Maria Antonina zostali uwięzieni, skarb królewski przeszedł w ręce rewolucyjnego rządu. We wrześniu 1792 roku, w miarę jak Paryż ogarnął chaos zamieszek, złodzieje włamali się do depozytu Hôtel du Garde-Meuble i przez pięć kolejnych nocy wynosili większość klejnotów koronnych Francji. Wśród rabusiów był Cadet Guillot Lordonner, który zabrał insygnium Złotego Runa. Oddzi…

klejnot-bleu-98e3aa2.jpg
width: 2813
height: 1875

Najdziwniejszą epidemią we Francji nie była dżuma. Ofiary tańczyły do śmierci
type: item
date: 2025-11-08T09:46:15.000Z
creator: Olivia Campbell
subject: Historia
subject: epidemia
subject: francja
subject: taniec
description: Najdziwniejsza epidemia w historii Francji nie była dżumą. Zaczęła się od jednej kobiety, a skończyła na setkach osób tańczących aż do śmierci. Co naprawdę wydarzyło się w Strasburgu?
encoded: Spis treści: Frau Troffea i początek tanecznej gorączki Zatrucie sporyszem czy zbiorowa histeria? Miasto na skraju wyczerpania: co pchnęło ludzi do tańca? Co naprawdę oznaczałten taniec? Czarna Śmierć słusznie pozostaje na pierwszym planie wśród historycznych plag. Istniało jednak dziwniejsze schorzenie, które przetoczyło się przez średniowieczną i renesansową Europę: zaraza taneczna, znana też jako choreomania. Polegała na tym, że duże grupy ludzi tańczyły przez długie godziny w sposób gwałtowny i nieskoordynowany. Nie byli w stanie zapanować nad ciałem ani przestać się poruszać. Upadali z wyczerpania. Niektórzy umierali. Grupy rosły do setek osób, jakby „zarażenie” przenosiło się z człowieka na człowieka. Takie przypadki odnotowywano na świecie od VII do XIX wieku. W Europie szczyt zjawiska przypadł na wieki XIV–XVII. – Spektakularność choreomanii trudno dziś pojąć – mówi Kathryn Dickason, mediewistka zajmująca się tańcem, autorka wielu tekstów o tym zjawisku. – Duchownych wtedy, a współczesnych czytelników dziś, zdumiewa przede wszystkim skala. To, że dotykało tak wielu ludzi, jakby było zaraźliwe. Sama zbiorowość czyniła z tego widowisko. Najbardziej znany przypadek to ten, który ogarnął Strasburg w Alzacji, w granicach Świętego Cesarstwa Rzymskiego (dzisiejsza Francja), w połowie XVI wieku. O tym wydarzeniu wiemy najwięcej, bo zachowało się kilka relacji. Oto historia tego niepokojącego fenomenu i główne teorie wyjaśniające, dlaczego pewne europejskie miasto tańczyło, aż ludzie umierali. Frau Troffea i początek tanecznej gorączki 14 lipca 1518 roku w Strasburgu, na wąskiej brukowanej uliczce przed swoim murem pruskim domem, Frau Troffea nagle dostała spazmatycznych, konwulsyjnych ruchów. Tańczyła bez kontroli przez cały dzień, aż upadła. Jej mąż błagał, by przestała. Następnego dnia Troffea znów tańczyła. Stopy miała spuchnięte i zakrwawione. Pod koniec tygodnia dołączyło do niej ponad 30 osób. W ciągu miesiąca tłum urósł do około 400 osób. Część relacji podaje…

2025-11-03-132057--26b81eb.png
width: 1216
height: 898

Europejska wyspa, która co pół roku zmienia flagę. Wiesz, gdzie leży?
type: item
date: 2025-10-01T08:52:31.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: francja
subject: historia
subject: hiszpania
subject: teren
description: Wyspa Bażantów to unikatowe terytorium na granicy Hiszpanii i Francji, które co 6 miesięcy zmienia właściciela. Nie odbywa się to jednak w wyniku krwawych wojen, a umowy międzynarodowej, która liczy sobie już niemal 170 lat. Jaka jest historia tego niewielkiego skrawka ziemi?
encoded: Bidasoa, rzeka w Kraju Basków, jest naturalną granicą pomiędzy terytorium Francji i Hiszpanii. Nieopodal jej ujścia, pomiędzy hiszpańską gminą Irún a francuskim Hendaye, leży mała, niezamieszkana wysepka o długości 200 metrów. Łatwo ją przeoczyć, a to jedno z ciekawszych miejsc Europy – co pół roku przechodzi z rąk do rąk. Wyspa Bażantów, na której nie słychać ptaków Z francuskiego Isla de los Faisanes, po baskijsku Konpantzia czy po prostu Wyspa Bażantów – chociaż ma wiele nazw, jej wyjątkowość nie wynika z obecności fauny. Co więcej, nie uświadczymy tam ani jednego bażanta: jest ona kilkusetmetrowym zielonym płaskowyżem, na którym niekiedy obserwuje się zaledwie kaczki czy łabędzie. Wyróżnia ją coś innego – to najmniejsze na świecie kondominium, czyli obszar dwóch różnych państw. Jest zarządzana zarówno przez Francję, jak i Hiszpanię, a administracja zmienia się co 6 miesięcy. Wyspa Bażantów jest francuska od 1 sierpnia do 31 stycznia, a hiszpańska od 1 lutego do 31 lipca. Teren wyspy jest naprawdę niewielki: jej całkowita powierzchnia wynosi 6830 metrów kwadratowych, czyli nieznacznie mniej niż przeciętnego boiska piłkarskiego. Symboliczne miejsce pojednania To właśnie na Wyspie Bażanów podpisano Traktat Pirenejski, który kończył krwawy konflikt hiszpańsko-francuski z XVII wieku. Osiągnięcie konsensusu zajęło obu krajom aż 24 spotkania, a wszystkie odbywały się właśnie na wyspie położonej pomiędzy zwaśnionymi krajami. Ten teren to symbol zgody pomiędzy narodami. – Ta wyspa symbolizuje dobre stosunki między naszymi dwoma krajami i wiele mówi o naszej jedności. Musimy utrzymać tę silną więź – mówi Javier Diez De Rivera, dowódca bazy morskiej San Sebastian, który dowodził wyspą, gdy znajdowała się w hiszpańskich rękach. Ostateczny charakter rotacyjnej władzy nad wyspą ustalono w 1856 roku za pomocą Traktatu z Bayonne, który ostatecznie ustanowił status kondominium. Ustalono, że Wsypa Bażantów, z którą wiąże się tak wiele wspólnych dla obu narodów pamiątek historyczn…

shutterstock1135901246-2d801a2.jpg
width: 7952
height: 5304

Archeolodzy odkryli prastary zakład „jubilerski”. Ma co najmniej 42 tysiące lat
type: item
date: 2025-09-24T12:37:48.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: francja
subject: homo sapiens
subject: neandertalczycy
subject: ozdoby
subject: pradzieje
description: Dziesiątki obrobionych muszli morskich odkryli archeolodzy we Francji. Znajdowały się pod zawalonym schroniskiem skalnym. Był to jeden z najstarszych w tej części kontynentu „zakładów jubilerskich”. Produkty sprowadzano tu z odległości nawet 100 km.
encoded: Najstarszą epokę w dziejach człowieka określa się mianem „kamienia”, ale jest to dość mylące. Archeolodzy mają dowody na to, że pierwsze przedmioty używane przez człowieka były tak naprawdę wykonane z surowców organicznych, w tym z drewna. Oprócz drewna na szeroką skalę korzystano z innych dobrodziejstw natury – skóry zwierząt służyły za ubranie, a ich zęby bądź pancerze – były ówczesną biżuterią. Ostatnio pisaliśmy o elementach chrząszczy, które pełniły role błyskotek 2500 lat temu. Elegancja w czasach zlodowacenia Jednak potrzeba otaczania się estetycznymi przedmiotami sięga zdecydowanie głębiej, niż by się nam wydawało. Najstarsze ozdoby wykonane z muszli pochodzą z Afryki i mają nawet 70–80 tysięcy lat. Teraz grupa badaczy z kilku krajów pod kierunkiem ekspertów z francuskiego Narodowego Centrum Badań Naukowych (CNRS) poinformowała na łamach czasopisma „Proceedings of the National Academy of Sciences” (PNAS) o zlokalizowaniu jednego z najstarszych w Europie „warsztatów”, w których wykonywano biżuterię z morskich muszli. Elegancja sprzed 42 tysięcy lat W pozostałościach po zawalonym schronisku skalnym La Roche-à-Pierrot w Saint-Césaire (Charente-Maritime) w Nowej Akwitanii we Francji natknęli się na skupisko w postaci dziesiątków perforowanych muszli. Należały do pobrzeżki tępoustej i pospolitej. Znaleziono je w warstwach, które mają co najmniej 42 tysiące lat i są związane z kulturą szapelperońską. Wśród innych pozostałości znalezionych na tym stanowisku archeologicznym znajdują się typowe narzędzia neandertalskie oraz szczątki żubrów i koni, co podkreśla różnorodność i złożoność ówczesnych zajęć człowieka. Jednak autorzy artykułu nie dają jasnej odpowiedzi, kto obrabiał muszle – czy człowiek współczesny, czy raczej neandertalczyk. Jednak w ich ocenie to odkrycie sugeruje, że przybycie Homo sapiens do Europy w tym okresie przyczyniło się do powstania i różnorodności tej kultury. Szerokie kontakty łowców i zbieraczy Analizy wykazały, że muszle te pochodziły z wyb…

image-1-7fd14c5.jpg
width: 1386
height: 855

Tu spoczął „polski Lancelot”. Dijon to miasto pełne niespodzianek
type: item
date: 2025-09-19T10:11:29.000Z
creator: Bartosz Radojewski
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: burgundia
subject: Czas na miasta
subject: europa
subject: francja
subject: miasta
subject: Piastowie
subject: zabytki
description: W sercu Burgundii odnajdziemy nie tylko najlepsze wina i aromatyczną musztardę. To właśnie w jej stolicy, w Dijon, zmarł Władysław Biały – ostatni Piast kujawski, który wybrał życie zakonnika. Miasto skrywa jego grób i legendę. Co jeszcze warto zobaczyć w tym mieście?
encoded: Spis treści: Dijon to uczta dla miłośników architektury Filip Śmiały i jego pałac Polska królowa Francji Wino i jego klimaty Niezwykłe muzeum archeologiczne Piast kujawski mnichem Dijon, czyli kolebka musztardy Burgundia to jedna z najbardziej nieokiełznanych geograficznie krain Europy. Zmieniała na przestrzeni wieków kształt oraz rozmiar, by w wyniku politycznych aliansów zniknąć z mapy. Francuska prowincja Bourgogne, której stolicą jest Dijon, obejmuje tylko jeden z regionów średniowiecznego księstwa Burgundii. Dzisiaj wina z tego regionu uznawane są za najlepsze na świecie, a obiekty oraz budynki związane z ich produkcją są wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Dijon to uczta dla miłośników architektury Dijon najlepiej prezentuje się wczesnym porankiem. Słońce powoli zaczyna oświetlać dachówki z emaliowanej terakoty, które zdobią dachy miasta. Jakimś cudem ominęły to miejsce dewastacje wojen XX wieku, a ucierpiało ono poważniej jedynie podczas rewolucji francuskiej. Tym samym spacer przez starówkę jest też wędrówką przez historię i architekturę. My spacerujemy na linii wschód–zachód przez Rue de la Liberté. Szachulcowe budynki mieszczańskie, gotyckie świątynie, rezydencje burżuazji oraz książąt stoją dumnie od stuleci i czekają na miłośników architektury. Najbardziej reprezentacyjną budowlą miasta jest bez wątpienia Pałac książąt burgundzkich. Filip Śmiały i jego pałac Dijon szczyt potęgi osiągnęło w XV wieku za panowania dynastii burgundzkiej, bocznej linii Walezjuszów. Decyzją jej pierwszego przedstawiciela – Filipa Śmiałego – rozbudowano stary castrum na nową siedzibę władców, która miała odzwierciedlać ich ambicje. Pałac książąt burgundzkich, wraz z książęcym placem po południowej stronie, jest dzisiaj wizytówką miasta oraz najważniejszą instytucją muzealną. Pałac rozbudowywano przez kolejne stulecia, przez co zwiedzając jego część muzealną możemy podziwiać oryginalne wnętrza pomieszczeń gotyckich, renesansowych i barokowych. Polska królowa Francji …

Krypta-886fb2c.jpg
width: 4032
height: 2268

„Odwiedziłam miasteczko, które pokochał Van Gogh” – artykuł nagrodzony w konkursie Travelera
type: item
date: 2025-09-11T07:40:20.000Z
creator: Małgorzata Pazura
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: francja
subject: konkurs travelera
subject: wakacje we francji
description: Artykuł Małgorzaty Pazury o Auvers-sur-Oise śladami Vincenta Van Gogha znalazł się w gronie wyróżnionych artykułów w konkursie „Zostań Autorem National Geographic Traveler”, zorganizowanym z okazji 20-lecia magazynu.
encoded: Auvers-sur-Oise śladami Vincenta Van Gogha to podróż pełna emocji, historii i niezwykłych miejsc, które zachowały swój dawny urok. Wyruszamy tam na początku maja – w tym samym okresie, gdy przybył tu mistrz malarstwa. Spacerem przez Auvers-sur-Oise – tam, gdzie malował Van Gogh Auvers-sur-Oise (nie pytajcie mnie, jak to wymówić) odwiedzamy z początkiem maja. To mniej więcej ta sama pora, kiedy w 1890 roku pojawił się tu Vincent Van Gogh. Jest gorący, upalny wręcz dzień i już domyślam się, dlaczego miasteczko przypadło Holendrowi do gustu. Przez ostatnie 70 dni życia namalował tu aż 74 obrazy. Jest nas czwórka – trzy pokolenia kobiet z naszej rodziny: babcia, dwie córki i wnuczka. Wspólna podróż szlakiem naszych ulubionych artystów, a w zasadzie – moich ukochanych malarzy. Dziewczyny też lubią sztukę, więc szukając pomysłu na wielopokoleniową wyprawę, uznałyśmy, że to będzie strzał w dziesiątkę. Dlaczego Van Gogh pokochał to miasteczko? Auvers-sur-Oise to piękne, wiosną i latem tonące w kwiatach miasteczko, leżące – jak wskazuje nazwa – nad rzeką Oise. Już pod koniec XIX wieku swoje letnie domy miało tu wielu możnych Paryżan. Zauroczonych tym miejscem było wielu artystów: Paul Cézanne, Camille Pissarro czy Berthe Morisot. Kilka głównych ulic miasta to zadbane domy z bujnymi ogrodami, a wśród nich skromnie stoją te, które malował Van Gogh. Pierwsze kroki – ratusz i gospoda Ravoux Od razu kierujemy się na główną ulicę i już z daleka dostrzegam znajomą bryłę ratusza – tę samą, którą Van Gogh uwiecznił na jednym ze swoich obrazów. Od ponad stu lat nie zmieniła się ani trochę! Pędząc pod ratusz, o mały włos nie przegapiłabym gospody państwa Ravoux, gdzie Vincent wynajmował pokój. Najbardziej ujmuje mnie fakt, że budynek nadal pełni swoją funkcję użytkową – można tu zjeść lokalne dania czy wypić kieliszek wina. To właśnie tutaj mieszkał i zmarł Van Gogh. Na poddaszu, za 3,5 franka dziennie, miał skromny pokoik. Po jego śmierci właściciele – z przesądu – nigdy więcej nie wy…

auvers-sur-oise-GettyImages-518419470-da8cef0.jpg
width: 1024
height: 683

Nowy sezon „Białego Lotosu” zaskoczy widzów. Twórcy wybrali niezwykłe miejsce w Europie
type: item
date: 2025-09-10T07:39:22.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: europa
subject: francja
subject: lazurowe wybrzeże
subject: serial
description: Nowy sezon „Białego Lotosu” najprawdopodobniej zabierze widzów do jednego z najbardziej malowniczych zakątków Europy. Luksusowe hotele, spektakularne krajobrazy i aura tajemnicy stworzą scenerię idealną dla kolejnych dramatów i intryg.
encoded: Spis treści: Lokalizacja 4. sezonu serialu „Biały Lotos” Luksusowy hotel z tradycją. Ulubione miejsce gwiazd i elit Co można zobaczyć w pobliżu Grand-Hôtel du Cap-Ferrat? „Biały Lotos” to bez wątpienia jeden z największych hitów HBO Max ostatnich lat. Już pierwszy sezon, którego akcja toczyła się na Hawajach, przyciągnął ogromną widownię, a sycylijska odsłona tylko umocniła pozycję serialu. Z kolei trzecia część, rozgrywająca się w Tajlandii, odniosła rekordowy sukces, zdobywając aż 10 nominacji do nagród Emmy. Każda kolejna lokalizacja nadaje kolejnym sezonom wyjątkowy charakter i pozwala twórcy, Mike’owi White’owi, snuć historie w odmiennych kontekstach kulturowych. To właśnie te zmieniające się scenerie sprawiają, że „Biały Lotos” pozostaje świeży i nieprzewidywalny, wciąż podsycając ciekawość fanów. Teraz ogłoszono, że kolejny sezon powstanie w Europie Zachodniej. Pytanie tylko – gdzie dokładnie? Lokalizacja 4. sezonu serialu „Biały Lotos” Dotychczas ekipa „Białego Lotosu” wykorzystywała hotele Four Seasons jako scenerię dla ekskluzywnych kurortów, w których rozgrywały się mroczne historie serialu. Choć sieć ta zarządza ponad 120 obiektami na całym świecie, coraz więcej wskazuje na to, gdzie powstanie kolejny sezon produkcji HBO. – W czwartym sezonie chciałbym trochę odejść od scenerii z rozbijającymi się o wybrzeże falami, ale w hotelach Białego Lotosu zawsze znajdzie się miejsce na kolejne morderstwa – mówił niedawno Mike White, zapowiadając, że tym razem wydarzenia nie będą osadzone w gorących kurortach. Jak ustalił „Deadline”, twórca zdecydował się na Francję i właśnie tam zamierza umieścić kolejne opowieści o uprzywilejowanych turystach oraz ich skomplikowanych relacjach. Choć dokładna lokalizacja wciąż pozostaje tajemnicą, jeśli produkcja pozostanie wierna tradycji współpracy z Four Seasons, w grę wchodzą trzy francuskie hotele: Grand-Hôtel du Cap-Ferrat na Lazurowym Wybrzeżu, górski resort w Megève oraz legendarny Hotel George V w samym sercu Paryża. Najm…

lotos-1-6e755ae.jpg
width: 7728
height: 5152

Innowacja w Wersalu. Turyści mogą rozmawiać z posągami za pomocą AI
type: item
date: 2025-08-01T11:53:31.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Technologia
subject: Traveler
subject: francja
subject: muzeum
subject: sztuczna inteligencja
subject: wersal
description: Wersal, od wieków symbol francuskiej historii i sztuki, zyskuje zupełnie nowe oblicze. Dzięki wykorzystaniu sztucznej inteligencji odwiedzający mogą teraz wejść w interaktywny dialog z posągami, które „ożywają”, by opowiadać swoje historie.
encoded: Spis treści: Rozmowy z posągami w Wersalu Jak Wersal łączy historię z nowoczesną technologią? Sztuczna inteligencja coraz śmielej wkracza w kolejne dziedziny życia. Jedni wykorzystują ją w pracy, inni z kolei traktują jak zaawansowaną wyszukiwarkę, którą na co dzień pytają o nurtujące kwestie. Teraz jeden z najpopularniejszych pałaców na świecie poszedł o krok dalej i wprowadził AI jako element zwiedzania – dzięki temu turyści mogą „porozmawiać” z posągami w Wersalu. To połączenie dziedzictwa i nowoczesnej technologii zmienia sposób, w jaki zwiedzający odkrywają królewską rezydencję. Rozmowy z posągami w Wersalu Odwiedzający Wersal i jego ogrody mogą teraz doświadczyć czegoś, co jeszcze niedawno wydawało się niemożliwe – dzięki współpracy z OpenAI, czyli firmą stojącą za rozwojem ChatGPT, mogą „rozmawiać” w trzech językach z 20 posągami rozsianymi po królewskiej rezydencji. W aplikacji Versailles każdy z nich staje się przewodnikiem po swojej własnej historii, przywołując opowieści sprzed wieków. Jak zdradził dziennikarz „New York Timesa”, który przetestował nową funkcję, Apollo odpowiedział mu nawet na pytanie, co by zrobił, gdyby gołąb postanowił przysiąść – i pozostawić po sobie ślad – na jego głowie. Ta technologiczna innowacja nie kończy się jednak na samych rozmowach. Aplikacja oferuje również tryb rozszerzonej rzeczywistości, który pozwala zobaczyć wirtualne postacie tańczące w ogrodach albo odziane w stroje z epoki, jakby historia dosłownie ożywała na oczach turystów. Po przekroczeniu progów pałacu odwiedzający mogą dodatkowo skorzystać z zestawów VR, które przenoszą ich do świata sprzed stuleci – od królewskiej menażerii egzotycznych zwierząt, w której niegdyś spacerowały flamingi i papugi, po labirynt oraz nieistniejącą już grotę, którą zburzono, by zrobić miejsce dla nowego skrzydła pałacu. Jak Wersal łączy historię z nowoczesną technologią? Nowa technologia w Wersalu to nie tylko efektowny gadżet, lecz naturalna odpowiedź na zmieniające się oczekiwania t…

wersal-e2f399c.jpg
width: 5800
height: 3960

Nadmorski kurort surowo karze turystów za nieodpowiedni ubiór. „To kwestia szacunku”
type: item
date: 2025-08-01T08:30:47.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: francja
subject: kurort
subject: ubrania
description: Coraz więcej europejskich kurortów mówi „dość” turystom, którzy ignorują lokalne zasady. W jednym z nadmorskich miast we Francji władze postanowiły wprowadzić surowy zakaz dotyczący stroju poza plażą. Nowe przepisy budzą skrajne emocje, a ich złamanie może sporo kosztować.
encoded: Spis treści: Nadmorskie miasto zakazuje spacerów w strojach kąpielowych Reakcje na zakaz w Les Sables-d'Olonne W ostatnich latach gwałtowny wzrost liczby turystów sprawił, że zjawisko dotąd postrzegane jako motor rozwoju gospodarczego i źródło lokalnych dochodów coraz częściej bywa odbierane jako obciążenie. W odpowiedzi na ten trend wiele europejskich kurortów zaczęło wprowadzać zakazy, stawiając na pierwszym miejscu ochronę lokalnej kultury i porządku publicznego. Najnowszym przykładem jest decyzja burmistrza jednego z francuskich nadmorskich miast, która wywołała szeroką dyskusję, i za złamanie której podróżni mogą słono zapłacić. Nadmorskie miasto zakazuje spacerów w strojach kąpielowych Miasteczko Les Sables d’Olonne położone jest bezpośrednio nad Oceanem Atlantyckim na zachodzie Francji. Miejscowość w sezonie odwiedza wielu turystów, którzy jednak teraz będą musieli się dostosować do nowego zakazu. Kilka dni temu burmistrz kurortu zamieścił w swoich mediach społecznościowych komunikat, który wzbudził niemałe emocje. Yannick Moreau ogłosił bowiem, że podczas spacerów po tym nadmorskim mieście „zabronione jest chodzenie topless lub w stroju kąpielowym”. Jak wyjaśnił, „to kwestia szacunku dla mieszkańców, którzy nie chcą, by ludzie poruszali się po ich mieście półnago”. – To również podstawowa zasada higieny obowiązująca na naszych targowiskach, w sklepach i na ulicach – dodał burmistrz, podkreślając, że przestrzeganie tej reguły traktuje jako element dbałości o porządek publiczny. W mieście rozpoczęto również kampanię pod hasłem „W Les Sables-d'Olonne szacunek nie ma wakacji”. Ulotki rozdawane turystom przypominają, że lokalne plaże ciągną się na długości około 11 kilometrów, co daje każdemu wystarczająco dużo przestrzeni, by swobodnie nosić stroje kąpielowe – ale wyłącznie na plaży, a nie w centrum miasta. Ci, którzy zignorują ten zakaz, muszą liczyć się z konsekwencjami. Policja ma bowiem prawo egzekwować przepisy, a za ich złamanie grozi grzywna w wysokości n…

franc-e80d54b.jpg
width: 3719
height: 2557

Tylko dla odważnych: 5 najlepszych plaż nudystów – Sprawdź, gdzie można się obnażyć!
type: item
date: 2025-07-24T11:00:59.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Kierunki
subject: Porady
subject: Traveler
subject: fakty i mity
subject: francja
subject: nudyści
subject: plaże
subject: stany zjednoczone
subject: Travel
subject: włochy
description: Najlepsze plaże nudystów na świecie przyciągają podróżników pragnących wolności, natury i słońca bez ograniczeń. Choć nie brakuje kontrowersji wokół nagości w miejscach publicznych, wiele z tych plaż cieszy się statusem kultowych. Sprawdź, gdzie można bez skrępowania opalać się nago — legalnie i bezpiecznie.
encoded: Spis treści: Haulover – Miami, USA Plaża Guvano – Cinque Terre, Włochy Cap d’Agde – Francja Plage de Tahiti – Saint-Tropez, Francja Samurai Beach – Australia Choć nagość w przestrzeni publicznej wciąż budzi emocje, plaże nudystów od lat mają swoich zagorzałych zwolenników. Dla wielu osób to nie tylko forma relaksu, ale i manifestacja akceptacji własnego ciała oraz styl życia w zgodzie z naturą. Niedawno opisywaliśmy parę, która nago podróżuje po świecie. Najbardziej znane plaże dla nudystów oferują nie tylko spektakularne krajobrazy i krystalicznie czystą wodę, ale też komfortową infrastrukturę oraz atmosferę pełną swobody i szacunku. Poniżej opisujemy 5 miejsc, które na całym świecie uchodzą za raj dla naturystów. Haulover – Miami, USA Haulover Beach w Miami na Florydzie to jedna z najsłynniejszych plaż nudystów w Stanach Zjednoczonych i zarazem jedna z najbardziej rozpoznawalnych na świecie. Co roku odwiedzana jest przez setki tysięcy turystów, a strój kąpielowy jest tam całkowicie opcjonalny. Szeroka, piaszczysta plaża nie funkcjonuje „na dziko” – działa legalnie, w ramach lokalnych regulacji. Wyposażona jest w infrastrukturę dla plażowiczów oraz nadzorowana przez ratowników. Granice strefy nagości wyznaczają wyraźne tablice ostrzegawcze: „Uwaga! Za tym punktem możesz napotkać nagich plażowiczów”. Plaża Guvano – Cinque Terre, Włochy Plaża Guvano na riwierze liguryjskiej, w pobliżu miejscowości Corniglia, to jedno z najbardziej ukrytych miejsc dla miłośników naturyzmu. Dojście do niej nie jest proste – prowadzi przez tajemniczy tunel wykuty w litej skale, pogrążony w całkowitej ciemności. Latarka to obowiązkowe wyposażenie każdego, kto chce pokonać tę trasę po stromych schodach i pagórkach. Na miejscu strój kąpielowy jest opcjonalny, a nagroda za wysiłek to niezwykły widok: lazurowe morze, monumentalne klify i kamienista plaża, którą wielu określa mianem Zaginionego Świata – tyle że zamiast dinozaurów spotkamy tu przyjaznych nudystów. Guvano wciąż pozostaje poza g…

plaze-nudystow-GettyImages-1778649337-82cb8ea.jpg
width: 2121
height: 1414

Ta francuska plaża skradła serca turystów. Uznali ją za najpiękniejszą
type: item
date: 2025-07-14T09:30:18.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: francja
subject: plaże we francji
subject: wakacje we francji
description: Nowy ranking najpiękniejszych plaż Francji zaskoczył wszystkich. Zwyciężyło miejsce z dala od słonecznego południa. Wyniki ukazują mniej znane, ale niezwykle zróżnicowane oblicze francuskiego wybrzeża.
encoded: Spis treści Najpiękniejsza plaża Francji nie leży na południu Inne plaże, które warto znać Różnorodność francuskiego wybrzeża Nie tylko Lazurowe Wybrzeże jest we Francji pełne pięknych plaż. Zamiast na słoneczne południe najlepiej udać się na spokojną, pełną spektakularnych krajobrazów północ kraju. Dobitnie pokazuje to nowy ranking najpiękniejszych plaż Francji przeprowadzony przez promowego przewoźnika DFDS. Najpiękniejsza plaża Francji nie leży na południu Według najnowszego badania przeprowadzonego przez przewoźnika promowego DFDS, najpiękniejsza plaża we Francji wcale nie znajduje się na słonecznym południu, lecz w chłodnej północnej części kraju. Analiza ponad 5 tysięcy recenzji Google, uwzględniająca takie słowa kluczowe jak „czysta woda”, „spokojna” i „malownicza”, wyłoniła zaskakującego zwycięzcę. To Cap Blanc-Nez w departamencie Pas-de-Calais. Ta piaszczysta plaża, otoczona imponującymi klifami i oferująca krystalicznie czystą wodę, uzyskała 90,2 na 100 możliwych punktów. Cap Blanc-Nez to malowniczy przylądek będący częścią chronionego obszaru krajobrazowego Site des Deux-Caps. Jego nazwa, dosłownie znacząca „Przylądek Białego Nosa”, nawiązuje do spektakularnych białych klifów wznoszących się na wysokość nawet 134 metrów nad kanałem La Manche. Przy dobrej pogodzie można stąd dostrzec wybrzeże Anglii, a u stóp klifów rozciąga się szeroka, spokojna i czysta plaża, idealna na spacery i relaks z dala od tłumów. Cap Blanc-Nez to także raj dla miłośników pieszych wędrówek, dzięki przebiegającemu tędy szlakowi GR120, oraz ostoi przyrody z bogatą florą wydmową i ptactwem. Przylądek ma również znaczenie historyczne – znajdują się tu pozostałości bunkrów z II wojny światowej. Inne plaże, które warto znać Na drugim miejscu znalazła się plaża Grand Crohot w regionie Bordeaux, który kojarzymy bardziej z winnicami, niż plażami. Otoczona dzikimi wydmami, oferuje surowe piękno i jest idealna dla tych, którzy cenią sobie kontakt z naturą. Trzecie miejsce zajęła Riva Bella …

najpiekniejsza-plaza-we-Francji-1cd7435.jpg
width: 5218
height: 2935

Paryż zniósł 100-letni zakaz. Wraca do tradycji sprzed rewolucji francuskiej
type: item
date: 2025-07-07T12:59:39.000Z
creator: Sabina Zięba
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: francja
subject: paryż
subject: sekwana
description: Po raz pierwszy od ponad stu lat mieszkańcy i turyści mogą legalnie wejść do wód Sekwany. W sobotni poranek otwarto trzy miejskie kąpieliska na rzece.
encoded: Spis treści: Historia zakazu kąpieli w Sekwanie Zasady korzystania z kąpielisk w Paryżu W ostatnich tygodniach Europa mierzyła się z wyjątkowo wysokimi temperaturami. Upały nie ominęły również Francji, gdzie w miejskich aglomeracjach warunki pogodowe stały się trudne do zniesienia. Dla mieszkańców Paryża oraz turystów odwiedzających francuską stolicę pojawiła się jednak nowa forma ochłody — po raz pierwszy od 1923 roku można legalnie zanurzyć się w wodach Sekwany. Historia zakazu kąpieli w Sekwanie Kąpiele w Sekwanie były niegdyś integralną częścią życia codziennego paryżan. Jeszcze przed rewolucją francuską mieszkańcy miasta chętnie korzystali z kąpieli w rzece i robili to nawet bez ubrań. Niestety, rozwój przemysłu i postępujące zanieczyszczenie wód doprowadziły do wprowadzenia oficjalnego zakazu w 1923 roku. Przez dekady rzeka uchodziła za miejsce niebezpieczne i nieprzyjazne dla pływających. Sytuacja radykalnie się zmieniła w ostatnich latach. Władze Paryża zainicjowały ambitny plan oczyszczenia Sekwany, przeznaczając na ten cel około 1,4 miliarda euro. Inwestycje objęły m.in. modernizację systemu kanalizacyjnego i rozbudowę infrastruktury filtrującej. W efekcie powstały trzy oficjalne kąpieliska rzeczne: w centrum miasta, na wysokości wyspy św. Ludwika, na zachodzie, w 15. dzielnicy w pobliżu wieży Eiffla, na wschodzie, nieopodal hali Accor Arena. Każde z nich przeszło rygorystyczne testy jakości wody i uzyskało pozytywną ocenę służb sanitarnych. Zasady korzystania z kąpielisk w Paryżu Otwarte w lipcu kąpieliska starannie przygotowano pod względem bezpieczeństwa użytkowników. Wyposażono je m.in. w specjalne pomosty, strefy zejścia do wody, prysznice, przebieralnie oraz tablice informacyjne, które na bieżąco aktualizują dane dotyczące siły wiatru, a także temperatury wody i jej jakości mikrobiologicznej. Choć dostęp do nich jest bezpłatny, na terenie kąpielisk obowiązują określone zasady. Przede wszystkim z atrakcji mogą korzystać osoby powyżej 14. roku życia, m…

GettyImages-1176062521-741bd65.jpg
width: 5760
height: 3840

Powstały wcześniej niż Stonehenge. Poznaliśmy wiek słynnych megalitów w Bretanii
type: item
date: 2025-07-04T09:45:10.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: francja
subject: neolit
subject: pradzieje
description: Tysiące megalitów, ustawionych w długie szeregi, od stuleci wzbudzają fascynacje ludzi. Mowa o regionie Carnac we francuskiej Bretanii. Teraz okazało się, że mogą być to najstarsze tego typu konstrukcje w Europie.
encoded: Spis treści: Inwestycja na ratunek archeologom Najstarsze megality Europy? Europa usiana jest konstrukcjami wzniesionymi z wielkich kamieni, czyli megalitów. Są to na przykład kręgi kamienne, takie jak słynne Stonehenge, ale też mniejsze – grobowce ziemno-kamiennie. Wykonano je kilka tysięcy lat temu, w okresie neolitu. W wielu przypadkach archeolodzy do dziś nie mają wystarczających informacji, by precyzyjnie podać ich wiek. A to jest kluczowe, jeśli chcemy zrekonstruować sposób rozprzestrzeniania się tego fenomenu budowlanego. Inwestycja na ratunek archeologom Szczęście uśmiechnęło się jednak do archeologów. W centrum miasta Plouharnel w Bretanii zaplanowano budowę parku biznesowego. W czasie prac budowlanych badacze natknęli się na pozostałości po konstrukcjach megalitycznych. Le Plasker graniczy ze znanymi megalitami w Carnac. Wykopaliska i analizy wykonano w ramach współpracy francusko-szwedzkiej. Projekt sfinansowała Europejska Rada ds. Badań Naukowych (ERC). W czasie badań nie odkryto megalitów, ale doły fundamentowe, w których niegdyś były umieszczone w równych szeregach tak jak w innych miejscach w regionie Carnac. Doły te były ustawione wzdłuż palenisk lub otworów do gotowania. Nie jest jasne, czy paleniska te były używane do oświetlenia, gotowania lub ucztowania podczas wznoszenia kamieni. Próbki organiczne do datowania radiowęglowego pobrano zarówno z pozostałości ognisk, jak i z fundamentów menhirów. Głazy zostały zapewne przeniesione w inne miejsca już w okresie neolitu. Do dzisiaj trwają dyskusje, czym były aleje megalityczne. Wśród propozycji pojawiają się: obserwatoria astronomiczne; świątynie; cmentarze. Najstarsze megality Europy? W laboratorium określono wiek prawie 50 próbek i zastosowano statystykę bayesowską. To w tej chwili najbardziej precyzyjna metoda datowania radiowęglowego – dzięki niej niedawno na nowo określono wiek najstarszego bumerangu na świecie. – Rzędy kamieni w regionie Carnac wydają się obecnie należeć do najwcześniejszych mega…

Alignments-of-Carnac-2-af52d04.jpg
width: 1280
height: 512

Francja jakiej nie znasz. Te ciekawostki o kraju zaskoczą każdego
type: item
date: 2025-06-30T10:00:03.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: ciekawostki
subject: europa
subject: francja
subject: kuchnia francuska
subject: Travel
description: Myślisz, że Francja już niczym cię nie zaskoczy? Poznaj mniej znane fakty o jej historii, życiu codziennym i tradycjach. Ten kraj potrafi zadziwić nawet największych miłośników Europy.
encoded: W tym artykule: Ciekawostki o kulturze francuskiej Ciekawostki o edukacji we Francji Ciekawostki o kuchni francuskiej Ciekawostki o zwiedzaniu Francji Ciekawostki geograficzne o Francji Ciekawostki historyczne o Francji Inne ciekawostki o Francji O ile większość osób doskonale wie, z czego słynie kraj nad Sekwaną, to najczęściej okazuje się, że wiele informacji na temat tego miejsca wymyka się poza ramy powszechnej wiedzy na jego temat. Francja jest krajem o wyjątkowo bogatej historii i kulturze. Słynie ze wspaniałej kuchni, zabytków i dzieł sztuki, zgromadzonych w największym muzeum świata. Nic więc dziwnego, że każdego roku, kraj nad Sekwaną odwiedzają miliony turystów. Nie trzeba jednak wyjeżdżać do Francji, by móc nieco lepiej poznać to miejsce. Pomogą w tym zgromadzone przez nas ciekawostki dotyczące Francji. Ciekawostki o kulturze francuskiej Status europejskiego centrum intelektualnego i artystycznego Francja zyskała już w średniowieczu. Nic więc dziwnego, że do dziś ten kraj kojarzy się z kulturą, sztuką i elegancją. Dzień 14 lipca jest najważniejszym świętem narodowym we Francji. To właśnie wtedy obchodzona jest rocznica zburzenia Bastylii. Francja jest na tyle tolerancyjnym krajem, że tamtejsze prawo w pewnych okolicznościach zezwala na zawarcie związku małżeńskiego... ze zmarłą osobą! To nie żart. Jeżeli ślub był planowany jeszcze przed śmiercią narzeczonej lub narzeczonego, w świetle prawa można poślubić zmarłą osobę. Średnio w całej Francji legalizuje się 10 takich związków rocznie. Kultura francuska ma też ciemne strony. Niestety, w kraju nad Sekwaną rasizm nie jest rzadkim zjawiskiem. Francuzi okazują jawną niechęć względem imigrantów, zwłaszcza wobec przybyszów z dawnych kolonii. Francuzi to aktywny naród. Większość mieszkańców tego kraju uwielbia jazdę na rowerze, grę w piłkę nożną i rugby. Do popularnych we Francji sportów zaliczają się też jeździectwo i tenis. Pocałunki to we Francji całkowicie normalna część nieformalnego powitania. Osoby zaprosz…

francja-ciekawostki-3fccd51.jpg
width: 5411
height: 3607

Pola Elizejskie – od mitologicznego raju do symbolu Paryża
type: item
date: 2025-06-29T09:33:35.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: francja
subject: grecja
subject: paryż
subject: podróże
description: Pola Elizejskie to nie tylko mitologiczne miejsce odpoczynku dla dusz sprawiedliwych, ale także jedna z najsłynniejszych alei Paryża. Poznaj ich historię, znaczenie kulturowe i symbolikę, która przetrwała wieki.
encoded: Spis treści: Pola Elizejskie w mitach Znaczenie i symbolika Pól Elizejskich Avenue des Champs-Élysées – współczesne Pola Elizejskie Champs-Élysées w sztuce, filmie i muzyce Pola Elizejskie w mitologii greckiej są znane również jako Elizjum. Wierzono, że to miejsce, do którego trafiały dusze herosów, mędrców, sprawiedliwych i bogobojnych. Lokalizowano je „na krańcach ziemi”, gdzieś za oceanem, jako sielski i pełen światła region wiecznego szczęścia. Znana jest także wersja umiejscawiająca Elizjum w podziemiach Hadesu. Miała to być wydzieloną część królestwa, oddzielona od pozostałych cieniem mrocznej rzeki Lete. Niektórzy autorzy, jak Pindar, twierdzili, że Elizjum to część Wysp Błogosławionych – mitycznych wysp, gdzie dusze nie musiały się więcej inkarnować, lecz mogły żyć wiecznie. W chrześcijaństwie odpowiednikiem Pól Elizejskich jest niebo. Pola Elizejskie w mitach Po śmierci dusza trafiała do podziemi, gdzie Charon przewoził ją przez Styks. Tam oczekiwał ją sąd trzech sędziów: Minosa, Rhadamanthysa i Aiakosa. Jeśli zmarły był prawy i pobożny – jego dusza trafiała do Pól Elizejskich. Dla starożytnych Greków było to nie tyle nagrodzenie cnót moralnych, co statusu, odwagi i oddania wartościom heroizmu. Rzeka Lete, od której nazwę wzięło pojęcie „letarg”, umożliwiała duszom zapomnienie ziemskich trosk, co pozwalało im w pełni rozkoszować się wiecznym szczęściem. Według Hezjoda i innych poetów, Pola Elizejskie miały być domeną Kronosa – starego władcy tytanów, zdetronizowanego przez Zeusa. W tym raju zamieszkiwały dusze największych herosów: Achillesa, Tezeusza, Heraklesa, Orfeusza czy Peleusa. Znaczenie i symbolika Pól Elizejskich Elizjum stanowiło jedno z pierwszych wyobrażeń nieba znanych w kulturze europejskiej. Jako miejsce pozbawione cierpienia, pełne harmonii i doskonałości, było wzorem dla późniejszych koncepcji chrześcijańskiego raju. Symbolizuje ono nie tylko życie wieczne, lecz również osiągnięcie pełni duchowej doskonałości. Motyw Elizjum pojawia się w dz…

Pola-Elizejskie-w-Paryzu-1aa383f.jpg
width: 6000
height: 4000

XVI-wieczny wrak na dnie Morza Śródziemnego. A na pokładzie – plastik
type: item
date: 2025-06-15T10:17:34.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: francja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: wrak statku
description: Na głębokości ponad 2500 metrów, u wybrzeży malowniczego Ramatuelle w Prowansji, francuska marynarka wojenna dokonała interesującego odkrycia. To wrak statku, nazwany „Camarat 4”.
encoded: Spis treści: Na pokładzie znaleziono chrystogramy „Najgłębsze podwodne dziedzictwo kulturowe” Mikroplastik zagraża oceanom Czym jest mikroplastik? To najgłębiej położone podwodne dziedzictwo kulturowe w historii francuskich wód. Znalezisko z 4 marca 2025 roku, będące efektem misji CEPHISMER, to nie tylko archeologiczna sensacja, ale i wehikuł czasu, który rzuca światło na handel z okresu renesansu. Na pokładzie znaleziono chrystogramy Wrak został odnaleziony podczas eksploracji głębin w ramach francuskiej misji badania dna morskiego. Ma 30 metrów długości i 7 metrów szerokości. To najprawdopodobniej statek handlowy z XVI wieku. Ogromne wrażenie robi jego ładunek, który zachował się w zadziwiająco dobrym stanie. Na pokładzie znaleziono około 200 wielokolorowych dzbanów fajansowych, zdobionych kwiecistymi wzorami, geometrycznymi ornamentami, a na niektórych widniały także chrystogramy, czyli monogramy będące symbolem Jezusa Chrystusa w formie akronimu „IHS”. Ponadto badacze odnaleźli ponad 100 talerzy, armaty, kotwice, a także różne przedmioty osobiste żeglarzy. Część statku wciąż przykryta jest piaskiem na dnie morza, dlatego nie wszystko udało się wydobyć w trakcie ostatniego zejścia. Badacze planują jednak kolejne wyprawy, które pozwolą odkryć wszystkie sekrety Camarata 4. „Najgłębsze podwodne dziedzictwo kulturowe” Francuski Departament Archeologii Podwodnej (Drassm) stwierdził, że jest to „najgłębiej położone podwodne dziedzictwo kulturowe, jakie kiedykolwiek odnaleziono na terytorium Francji”. Co ciekawe, ta głębokość 2500 m uchroniła wrak przed degradacją, a także grabieżą, co sprawia, że jest w niemal idealnym stanie. – To niezwykłe znalezisko stanowi obecnie wyjątkową okazję do badań naukowych i analizy historycznej. Planowane inicjatywy obejmują kompletne mapowanie fotogrametryczne, selektywne odzyskiwanie artefaktów i interdyscyplinarne badanie przez panel ekspertów, od specjalistów od architektury okrętowej i artylerii po ceramologów i konserwatorów – napi…

francuski-wrak-431c100.jpg
width: 1200
height: 827

To jedna z największych rzymskich willi. Odkryto ją właśnie we Francji
type: item
date: 2025-06-15T07:15:05.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: francja
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytny rzym
description: Na południe od Auxerre archeolodzy trafili na posiadłość większą niż niejeden pałac. W środku: basen, łaźnie i... coś jeszcze.
encoded: Spis treści: Ogromna willa rzymska sprzed prawie 2000 lat Kompleks najbogatszej elity Rekonstrukcja życia w antycznej rzymskiej willi Francuscy archeolodzy odnaleźli starożytną rzymską budowlę na południe od Auxerre, w centralnej części kraju. Willa miała ponad 4000 m kw. powierzchni. Jest więc jedną z największych, jakie odkryto we Francji. Archeolodzy z francuskiego Narodowego Instytutu Badań Archeologicznych (INRAP) kilka miesięcy temu rozpoczęli wykopaliska na stanowisku znajdującym się ok. 3 kilometrów na południe od średniowiecznego miasteczka Auxerre, w regionie Bourgogne-Franche-Comté. Miejsce to, w którym potencjalnie mogły znajdować się ślady przeszłości, znane jest badaczom od XIX wieku, jednak od tamtego czasu przeprowadzono tam badania tylko raz – w 1966 roku. Było to przy okazji utworzenia żwirowni. Ogromna willa rzymska sprzed prawie 2000 lat We wspomnianym 1966 roku archeolodzy odkryli pozostałości prostokątnego budynku o powierzchni ponad 700 metrów kwadratowych. Składał się z ok. dziesięciu pomieszczeń. Jedno z nich miało apsydę, czyli fragment budowli w formie półkola lub wieloboku dostawionego do bryły budynku. Od średniowiecza element ten był najczęściej spotykany w świątyniach, gdzie zamykał prezbiterium. Ściany odkrytej budowli były wykonane z kamienia. Podczas jej wznoszenia najprawdopodobniej ponownie wykorzystano fragmenty stel grobowych z pobliskiego cmentarza. Na miejscu odkryto fragmenty ceramiki, monety i różne przedmioty osobiste, które potwierdziły użytkowanie budynku od I do IV wieku n.e. Kompleks najbogatszej elity Wówczas badaczom wydawało się, że mają do czynienia z monumentalną budowlą. Jednak nowe odkrycie rzuca zupełnie inne światło na to miejsce. Okazuje się bowiem, że był to jedynie fragment znacznie większej rzymskiej willi, zorganizowanej wokół dużego ogrodu o powierzchni ponad 450 m kw. W północnej części kompleksu badacze znaleźli duży prostokątny basen, natomiast na południu – małą ozdobną fontannę. Udało im się także zi…

willa-rzymska-bc93298.jpg
width: 1920
height: 1281

Ten jeden budynek podzielił Francję! Niezwykła historia Centrum Pompidou
type: item
date: 2025-05-12T05:54:12.000Z
creator: Ewelina Zambrzycka-Kościelnicka
subject: Kierunki
subject: Technologia
subject: Traveler
subject: francja
subject: muzeum
subject: paryż
description: Centrum Pompidou to ikona nowoczesnej architektury, która najpierw podzieliła Francuzów, a dziś przechodzi największy remont w swojej historii. Budynek ma pozostać wierny pierwotnej wizji, ale zyska nowe funkcjonalności.
encoded: Spis treści: Co skrywa 10 poziomów Centrum Pompidou? Zaskakujące liczby Centrum imienia prezydenta Francji Nowatorska konstrukcja inside-out Budynek, który odmienił stolicę Francji Paryżanie a Centrum Pompidou – od miłości do nienawiści Centrum Pompidou przygotowuje się do kontrowersyjnej przebudowy Znajdujące się w sercu Paryża odważne i architektonicznie radykalne Centrum Pompidou było przez wielu wyśmiewane od chwili, gdy po raz pierwszy zaprezentowano jego projekt. – Naszą ideą było muzeum, które wzbudzałoby ciekawość, a nie onieśmielało ludzi. Jego celem było otworzenie kultury dla wszystkich – mówił kilka lat temu Renzo Piano, architekt i jeden ze współautorów projektu. Do dziś ten gmach w stolicy Francji wyznacza kierunek projektowania miejsc użyteczności publicznej. Każdy, kto odwiedza Paryż na weekend lub stara się spędzić w tym mieście więcej czasu, powinien dodać Centrum Pompidou do swojej listy do zobaczenia. Co skrywa 10 poziomów Centrum Pompidou? Zaskakujące liczby Centrum Pompidou znajduje się w 4. dzielnicy Paryża, czyli znanego z ducha bohemy Le Marais – w samym sercu miasta, tuż obok późnogotyckiego kościoła i klasztoru Saint-Merri. Budynek ma długość 166, szerokość 60 i wysokość 42 metrów. Rozciąga się na 10 poziomach, z których każdy ma powierzchnię 7,5 tys. m2. Aż 12 tys. m2 przeznaczono na kolekcję paryskiego Muzeum Sztuki Współczesnej (Musée National d’Art Moderne). Niespełna 6 tys. m2 przeznaczono na dodatkowe wystawy czasowe. Są tu również dwa pomieszczenia projekcyjne, teatr dla 384 widzów i sala konferencyjna z 158 miejscami. Powiązana z Centrum publiczna biblioteka Bibliothèque Publique d’Information ma powierzchnię niebagatelnych 10 tys. m2 i jest w stanie pomieścić ponad 2 tys. czytelników w jednym czasie. Nowoczesna bryła i kulturotwórczy charakter budynku zmieniły otoczenie, sprawiając, że 4. dzielnica Paryża stała się prawdziwą mekką dla wielbicieli sztuki współczesnej. Nie zawsze tak jednak było. Centrum imienia prezydenta Francji W…

Centrum-Pompidou-po-renowacji-a38b24d.png
width: 900
height: 600

Zmiany klimatu wpływają na smak francuskich serów. Przyczyny leżą w diecie krów
type: item
date: 2025-05-06T10:22:03.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: Smaki świata
subject: Traveler
subject: francja
subject: klimat
subject: krowy
subject: rolnictwo
subject: ser
subject: zmiany klimatyczne
description: Sery z francuskiego Masywu Centralnego zmieniają się wraz ze zmianami klimatu – niestety, na gorsze. Francuscy naukowcy przeanalizowali jakość serów z mleka krów karmionych różną dietą. Naturalna trawa i siano dają znacznie lepsze sery niż karma oparta na kukurydzy.
encoded: Spis treści Zmiana klimatu, zmiana diety i zmiana smaku serów Jak zmienia się rolnictwo w Masywie Centralnym Francja to kraj słynący ze swoich serów. Stanowią one dobro narodowe i są nieodłączną częścią niemal każdego posiłku. Według słynnej, acz niepotwierdzonej anegdoty, Charles de Gaulle stwierdził nawet, że „trudno jest rządzić krajem, który ma 300 gatunków sera”. W rzeczywistości jest ich o wiele więcej. O jakości i walorach smakowych francuskich serów decydują tradycyjne, regionalne metody wytwarzania. W wielu miejscach nie zmieniły się od setek lat. Jednak zmiany klimatu nieubłaganie wpływają także na regiony słynące z serów. Jak? Prześledzili to francuscy naukowcy. Zmiana klimatu, zmiana diety i zmiana smaku serów Artykuł opublikowany właśnie w naukowym czasopiśmie „Journal of Dairy Science” omawia wpływ zmian klimatycznych na jakość sera w jednym z ważnych regionów Francji: Masywie Centralnym. To rozległa, wyżynno-górska kraina w środkowo-południowej części kraju. Słynie z serów, w tym m.in. Cantal, Fourme d’Ambert, Saint-Nectaire, Salers i Bleu d’Auvergne. Czteromiesięczne badanie zostało przeprowadzone przez francuskie instytuty INRAE i VetAgro Sup. Wykazało, że coraz częstsze i intensywniejsze susze ograniczają dostępność świeżej trawy dla krów, co zmusza rolników do zmiany ich diety i coraz częstszego karmienia kiszonką z kukurydzy. W eksperymencie cztery grupy krów otrzymywały różne racje pokarmowe: od 75% świeżej trawy, przez mieszanki z sianem, aż po diety oparte w 100% na kiszonce kukurydzianej. Mleko od każdej grupy krów wykorzystano do produkcji sera typu Cantal. Wyniki wykazały, że mleko od krów karmionych głównie trawą zawierało więcej korzystnych dla zdrowia kwasów omega-3. Ser z tego mleka charakteryzował się intensywniejszym smakiem, żółtym kolorem i delikatną teksturą. Natomiast diety oparte na kukurydzy dawały sery o bledszym kolorze, twardsze i o mniej wyrazistym smaku. Jak zmienia się rolnictwo w Masywie Centralnym Dotychczas rolnicy w ty…

AdobeStock826952381-62dc17c.jpeg
width: 6912
height: 4096

Pociągiem do największego kompleksu narciarskiego świata: Francja szykuje nowe połączenie
type: item
date: 2025-05-05T12:29:50.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: alpy
subject: ekologia
subject: francja
subject: ośrodki narciarskie
subject: pociągi
subject: wyjazd na narty
description: Nie tylko francuscy narciarze ucieszą się z tego połączenia. Nocny pociąg Travelski Night Express już tej zimy połączy Paryż z legendarnymi ośrodkami narciarskimi w sercu Alp. Na jego trasie znajdzie się osiem kurortów, w tym słynne Trzy Doliny. Rezerwacje ruszają już w maju.
encoded: Spis treści Travelski Night Express – pociąg z Paryża prosto w Alpy Francja stawia na pociągi Według wielu narciarzy to Francja posiada najlepsze kurorty narciarskie w Alpach. Niezależnie od preferencji, na pewno to w tym kraju leży kilka rekordowych ośrodków – między innymi Trzy Doliny (fr. Les Trois Vallées). Leżące tam ośrodki – Val Thorens, Courchevel czy Meribel – przyprawiają każdego miłośnika białego szaleństwa o szybsze bicie serca. To największy pod względem długości tras region narciarski na świecie. Oferuje ponad 600 km tras narciarskich oraz setki wyciągów, co czyni go rajem dla miłośników sportów zimowych. Oprócz narciarstwa, Trzy Doliny znane są z luksusowych hoteli, malowniczych widoków i doskonałej infrastruktury turystycznej. A od najbliższej zimy będzie jeszcze lepiej – Francja uruchomi nocny pociąg z Paryża prosto w Trzy Doliny. Na jego trasie znajdą się też inne francuskie hity narciarskie. Travelski Night Express – pociąg z Paryża prosto w Alpy Nowy nocny pociąg połączy Paryż oraz Bourg-Saint-Maurice. Na jego trasie znajdzie się osiem popularnych kurortów narciarskich: Courchevel, La Plagne, Les Arcs, Tignes, Méribel, Val d’Isère, Val Thorens i Les Ménuires. Będzie kursować od 19 grudnia 2025 do 20 marca 2026, oferując w sumie 14 kursów w obie strony. Podróż z Paryża będzie rozpoczynać się w każdy piątek wieczorem na dworcu Gare de Lyon i potrwa około 8 godzin. W składzie znajdzie się 660 nowych kuszetek, wagon restauracyjny oraz bar. Podróżni będą mogli skorzystać z pakietów all-inclusive obejmujących przejazd, transfery, zakwaterowanie, skipassy i wypożyczenie sprzętu narciarskiego. Pociąg zatrzyma się na stacjach Moutiers, Aime i Bourg-Saint-Maurice, skąd zapewniane są dalsze transfery do kurortów we francuskich Alpach. Usługa promuje ekologiczne podróżowanie, stanowiąc alternatywę dla samochodów i samolotów. Rezerwacje będą dostępne już w tym miesiącu. Francja stawia na pociągi W ostatnich latach Francja intensywnie rozwija kolej, stawiając …

AdobeStock300695007-bf0b15b.jpeg
width: 3652
height: 2737

Osadziła na tronie królewskim Karola VII. Gdy pojmał ją wróg, została sama
type: item
date: 2025-05-04T10:54:35.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: anglia
subject: francja
subject: religie
subject: wojna
description: Joanna d’Arc, niepiśmienna chłopka, miała zaledwie siedemnaście lat, gdy zmieniła bieg historii. Gdyby nie jej upór i heroizm, dzieje Francji mogłyby potoczyć się zupełnie inaczej. Kierowana siłą wyższą, stanęła przed obliczem następcy tronu. Przekonała go, by ją wysłuchał i powierzył jej dowództwo nad francuskim rycerstwem. Poprowadziła kraj do zwycięstwa, ale gdy dostała się w ręce wroga, znikąd nie otrzymała pomocy, nawet od władcy, którego osadziła na tronie.
encoded: Spis treści: Francja w potrzasku Wybrana, by wyrwać kraj z rąk wroga Zwycięski pochód Joanny d’Arc Kres zwycięstw Męczeńska śmierć W XV-wiecznej Francji krążyła legenda, że angielskiego najeźdźcę przegna młode dziewczę z prostej rodziny, czyste duchowo i cieleśnie. Wyzwolicielka miała pochodzić z Lotaryngii. Nadeszła w 1429 roku i mimo że wydawało się to niemożliwe, odwróciła przebieg wojny stuletniej. Francja w potrzasku XV-wieczna Francja była bliska całkowitego upadku. Kraj, w którym oficjalnie władał Karol VI Szalony, w rzeczywistości znajdował się pod rządami królowej, Izabeli Bawarskiej. Chorujący na schizofrenię król nie był w stanie sprawnie zarządzać pogrążonym w wojnie z Anglikami królestwem. Niepopularna królowa sympatyzowała z okupantem Władza spoczywała w rękach jego żony. Ku wielkiemu niezadowoleniu ludu, bo prowadzona przez Izabelę polityka nie zmierzała ku wyzwoleniu zajętych przez wroga obszarów. Królowa regentka sympatyzowała z najeźdźcą i otwarcie przejawiała niechęć wobec Karola VII, formalnego delfina. Tymczasem sytuacja kraju była opłakana. Oddała kraj Anglikom W 1415 roku Anglicy wspierani przez Burgundów kontrolowali całą północną i częściowo południową część kraju. Nawet Paryż i Remis – formalne miejsce koronacji francuskich władców – znajdowały się w ich rękach. Co zrobiła królowa? W 1420 roku ostatecznie opowiedziała się po stronie najeźdźcy i na mocy unii personalnej, wyraziła zgodę na odsunięcie Walezjuszy od francuskiego tronu. Traktat w Troyes odsunął delfina od władzy i zagwarantował sukcesję Henrykowi V i jego następcom. Umowa weszła w życie, gdy w 1422 roku zmarł Karol VI. Wybrana, by wyrwać kraj z rąk wroga Legendy w większości powstają w trudnych czasach, by dodawać otuchy i krzepić serca. Czy ktokolwiek we Francji wierzył, że pewnego dnia nadejdzie dziewica i wyrwie kraj z rąk Anglików? Trudno powiedzieć, ale przepowiednia spełniła się. Joanna d’Arc prawdopodobnie urodziła się 6 stycznia 1412 roku, w Domrémy (dziś Domrémy-la-Puce…

Joanna-d-Arc-9ff38ed.png
width: 900
height: 600

To jezioro zachwyca tajemniczym pięknem. Atrakcji jest tam pod dostatkiem
type: item
date: 2025-04-27T08:04:14.000Z
creator: Artur Białek
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: europa
subject: francja
subject: jeziora
subject: szwajcaria
description: Jezioro Genewskie, największy słodkowodny zbiornik w Europie Zachodniej, zachwyca na wiele sposobów. Już sam widok majestatycznych Alp wyrastających ponad intensywnie błękitną taflą robi niesamowite wrażenie. Jeżeli dodamy do tego liczne atrakcje, otrzymamy idealne miejsce na krótszą lub dłuższą wycieczkę. Gdzie znajduje się Jezioro Genewskie? Co warto zobaczyć nad jego malowniczymi brzegami? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Na pograniczu dwóch państw Informacje o Jeziorze Genewskim Gdzie można odkryć atrakcje Jeziora Genewskiego? Najsłynniejsze atrakcje Jeziora Genewskiego Jezioro Genewskie, nazywane lustrem Alp, to właściwie kompletna destynacja. Można tam zrelaksować się na plaży, zażyć ruchu w wodzie i na lądzie, udać się na spacer wśród pięknych winnic lub wybrać się na wycieczkę śladami zabytków i muzeów. Czy potrzeba czegoś jeszcze do udanego urlopu? Na pograniczu dwóch państw Majestatyczne Jezioro Genewskie (po francusku Lac Léman lub Lac de Genève) rozlewa się na pograniczu Szwajcarii i Francji, w obniżeniu tektonicznym między Alpami i Jurą. Dwie trzecie powierzchni potężnego jeziora (cały północny brzeg i część południowego) znajduje się po stronie szwajcarskiej. W jego zasięgu znajdują się trzy kantony: Valais, Vaud i Genewa). Pozostała część znajduje się po stronie francuskiej, w granicach departamentu Haute-Savoie. Przez Jezioro Genewskie przepływa Rodan, którego źródła znajdują się na wysokości 2209 m n.p.m. Potężny zbiornik zasila aż kilkaset mniejszych i większych rzek. Informacje o Jeziorze Genewskim Określenie „największe w Europie Zachodniej” nie oddaje w pełni ogromu tego jeziora. Poniżej zamieszczamy dane liczbowe, dzięki którym łatwiej można sobie wyobrazić, o jak dużym zbiorniku wodnym mówimy. Powierzchnia: 581,4 kilometra kwadratowego. Część nazywana le Petit Lac (Małe Jezioro) rozciąga się od Genewy po Yvoire we Francji i zajmuje 81,2 kilometra kwadratowego, czyli około 15 proc. powierzchni. Pozostały obszar to le Grand Lac (czyli Wielkie Jezioro), mierzony od Yvoire do Villeneuve. Średnia głębokość: 154 m. Maksymalna głębokość: 308,99 m. Maksymalna szerokość: 13,8 km. Maksymalna długość: 72,3 km. Długość linii brzegowej: 200,2 km (142,2 km po stronie szwajcarskiej i 58 km po stronie francuskiej). Objętość wód: ok. 89 miliardów metrów sześciennych. Gdzie można odkryć atrakcje Jeziora Genewskiego? Ze względu na długą linię brzegową, naprawdę trudno j…

Jezioro-Genewskie-36d3b44.jpg
width: 1000
height: 563

Pałac Papieży w Awinionie jest jedną z największych gotyckich budowli świata. Powstał w czasie tzw. papieskiej niewoli awiniońskiej
type: item
date: 2025-04-23T03:51:31.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: architektura
subject: francja
subject: gotyk
subject: papież
subject: prowansja
description: Będąc na południu Francji po prostu trzeba go odwiedzić. Olbrzymi Pałac Papieży w Awinionie to połączenie rezydencji, obiektu sakralnego i warownego zamku. Jest symbolem zarówno bogactwa, jak i kryzysu, który trawił kościół katolicki w XIV wieku.
encoded: Spis treści Jak papieże znaleźli się w Awinionie? Niezwykłe fakty o Pałacu Papieży w Awinionie Papieże pozostawili po sobie wina Chateauneuf-du-pape Pałac Papieży w Awinionie jest nie tylko bezcennym i wybitnym przykładem architektury gotyckiej. Jest też świadkiem niezwykłej historii: okresu, w którym Stolica Apostolska znajdowała się poza Rzymem, a uzależnieni od władz Francji papieże rezydowali na południu Francji, w Awinionie. Pałac, wraz z przylegającą do niego katedrą Notre Dame oraz mostem Pont Saint-Bénézet na rzece Rodan, został w 1995 r. wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Rezydujący w Awinionie papieże pozostawili po sobie także doskonałe, dostępne do dziś wina. Jak papieże znaleźli się w Awinionie? Tak zwana niewola awiniońska papieży to okres w historii kościoła katolickiego, gdy siedzibę papieży przeniesiono z Rzymu do Awinionu. Trwała od 1309 do 1377 roku i miała poważne konsekwencje dla autorytetu papiestwa oraz jedności Kościoła. Jej początkiem był konflikt między papieżem Bonifacym VIII a królem Francji Filipem IV Pięknym. Po śmierci Bonifacego jego następcy coraz silniej ulegali naciskom francuskiego monarchy. W 1309 roku papież Klemens V, Francuz z pochodzenia, postanowił osiedlić się w Awinionie, w Prowansji. Tam też osiedlili się kolejni papieże, wszyscy pochodzący z Francji. Przeniesienie siedziby do Awinionu osłabiło prestiż Stolicy Apostolskiej. Papieże byli postrzegani jako zależni od woli króla Francji, krytykowano także przepych i materializm awiniońskiego dworu papieskiego. W tym czasie Kościół zyskał opinię skorumpowanego i oderwanego od duchowości. Dopiero papież Grzegorz XI zdecydował się powrócić do Rzymu w 1377 roku. Jego śmierć rok później doprowadziła jednak do kolejnego kryzysu – wielkiej schizmy zachodniej. Równocześnie wybrano dwóch papieży: jednego w Rzymie i drugiego w Awinionie. Niewola awiniońska była symbolem upadku autorytetu papiestwa i początkiem wielkiego kryzysu w kościele, który trwał aż do reform w XV wie…

AdobeStock158160074-e653610.jpeg
width: 4752
height: 3168

Oradour sur Glane było sceną okrutnych wydarzeń. Zginęło tam ponad 600 osób
type: item
date: 2025-03-31T07:36:12.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: francja
subject: II wojna światowa
subject: Naziści
subject: zbrodnia
description: Oradour sur Glane było niewielkim, sennym miasteczkiem, jakich nie brakuje w środkowej Francji. Po agresji przypuszczonej przez jedną z najokrutniejszych dywizji Waffen-SS, pozostały po nim tylko dogorywające ruiny. Od okrutnej zbrodni, której dopuścili się Niemcy minęło ponad 30 lat, a Oradour sur Glane nadal wygląda jak tuż po ataku. Dziś jest miejscem pamięci i symbolem przypominającym o bestialskiej rzezi niewinnych osób.
encoded: Spis treści: Jak wygląda Oradour sur Glane? Co wydarzyło się w Oradour sur Glane? Proces zbrodniarzy Decyzja o zachowaniu Oradour sur Glane Ruiny budynków publicznych, szkielety domów, wraki samochodów – w Oradour sur Glane czas zatrzymał się 10 czerwca 1944 roku, kiedy miasteczko stało się masowym grobem, w którym spoczęli jego mieszkańcy. Tego dnia zginęły 642 osoby, w tym kobiety i dzieci. Niemcy nie oszczędzili nikogo. Mordowali nawet niemowlęta. Ocalało zaledwie kilku mieszkańców, którzy cudem zdołali umknąć okrutnym oprawcom. Jak wygląda Oradour sur Glane? To nie „ghost town”, jakich wiele na całym świecie. Oradour sur Glane w niczym nie przypomina miast takich jak Centralia i innych, które uległy wyludnieniu w następstwie katastrof naturalnych czy z przyczyn ekonomicznych. Historia francuskiego miasteczka, której ślady są tam widoczne dosłownie na każdym kroku, jest znacznie bardziej przejmująca. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że Oradour sur Glane to spokojna, żyjąca swoim własnym rytmem wieś, w której nigdy nie wydarzyła się żadna tragedia. To dlatego, że po wojnie miejscowość odbudowano. Wystarczy jednak przejść kilkaset metrów i minąć muzeum, by dotrzeć do ruin, które pozostawiono w nienaruszonym stanie. Do dziś widoczne są tam ślady po kulach, podpaleniach i eksplozjach. Co wydarzyło się w Oradour sur Glane? W 1936 roku żyło tam około 1600 osób, zajmujących się głównie handlem i rolnictwem, z czego ponad 300 osiedliło się w ścisłym centrum, gdzie biło serce miasteczka. Znajdowało się tam kilka szkół, hotel, zakłady rzemieślników i sklepy. Życie toczyło się tam powolnym rytmem, aż do 1940 roku, gdy Niemcy przypuścili atak, a Oradour sur Glane znalazło się w granicach kolaborującej z okupantem Francji Vichy. Mimo to miasteczko trzymało się z dala od działań wojennych. Aż do 10 czerwca 1944 roku, kiedy oddział pod dowództwem Adolfa Diekmanna, w akcie bestialskiej zemsty, wymordował niemal wszystkich jego mieszkańców. Najokrutniejsi żołnierze Hitlera …

Oradour-sur-Glane-85dab2b.jpg
width: 1000
height: 667