National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-01-07T07:05:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: To wzniesienie przez wieki strzegło Gdańska. Dziś oferuje jeden z najlepszych widoków
items: Zaskakujące fakty o mongolskiej części Wielkiego Muru Chińskiego. Są nowe ustalenia
items: Tak wyglądało jedno z najstarszych miast północnej Arabii. Otaczały je rozległe fortyfikacje
items: Zjawiskowa rekonstrukcja 3D angielskiego zamku w Dover. „Poziom szczegółowości jest zdumiewający”
items: Święte miasto wyglądało inaczej niż sądziliśmy. Nowe odkrycie archeologiczne w Jerozolimie
items: W Poznaniu odkryto ważną cześć fortyfikacji sprzed 150 lat. To relikty Bramy Berlińskiej
items: Śmiercionośna pułapka rzymskich obozów legionowych. Pierwsze takie odkrycie
items: Być może już w XV w. „podkarpacki Hollywood” otaczały mury. Nowe ustalenia archeologów
items: Archeolodzy odkryli w Arabii Saudyjskiej potężne fortyfikacje sprzed 4 tysięcy lat. Ich funkcja nie jest oczywista
items: W Wielkopolsce odkryto zagadkową fortecę sprzed 2700 lat. Chroniły ją potężne wały
items: Twierdza faraona Ramzesa III w Egipcie odsłania tajemnice. Archeolodzy odkryli ważną część fortyfikacji
items: 12/2016
items: "Nie ma tego nigdzie indziej!" Ponad 100 fortyfikacji odkrytych w Sudetach
items: Co kryją fortyfikacje Kamiennej Góry?
items: Helska Navarona
items: Twierdza zębów smoka
items: 12/2008

To wzniesienie przez wieki strzegło Gdańska. Dziś oferuje jeden z najlepszych widoków
type: item
date: 2026-01-07T07:04:58.000Z
creator: Artur Białek
subject: Historia
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: fortyfikacje
subject: gdańsk
subject: muzeum
description: Góra Gradowa stanowi jeden z najbardziej wyrazistych i strategicznie położonych punktów na mapie Gdańska. To ufortyfikowane wzgórze, wznoszące się na około 50 metrów nad poziomem morza, historycznie pełniło funkcje obronne. Dziś jest dynamicznym centrum edukacyjnym i kulturowym. Należy jednak podkreślić, że obszar obejmujący ponad 20 hektarów zieleni i zabytkowej architektury militarnej oferuje nie tylko lekcje historii i nauki. To także kluczowa przestrzeń rekreacyjna w samym sercu miasta.
encoded: Spis treści: Oaza spokoju blisko centrum miasta Pierwszy gród? Redita Napoleońska Rola w XX wieku Wspaniała panorama Jak dostać się na Górę Gradową? Od domniemanego najstarszego grodu, przez kluczowy dla obrony fort Hagelsberg z unikatową Reditą Napoleońską, aż po nowoczesne centrum edukacyjne – nie ulega wątpliwości, że Góra Gradowa to miejsce o wielu warstwach. Dzięki zakrojonym na szeroką skalę pracom rewitalizacyjnym, teren ten zdołał zachować swoją historyczną esencję, jednocześnie stając się dynamicznym ośrodkiem popularyzacji wiedzy. Oaza spokoju blisko centrum miasta Góra Gradowa wyznacza północny kraniec Grodziska, północno-zachodniej części gdańskiego śródmieścia. Z pozostałymi fortami łączy się od południa, a z pozostałych stron ograniczają ją strome skarpy. Wzniesienie osiąga wysokość 46 metrów n.p.m. Mimo bliskości gwarnego śródmieścia, na szczycie gwar cichnie, a miejski zgiełk wydaje się być odległy. Należy jednak podkreślić, że w sezonie letnim bywa tam tłoczno. Pierwszy gród? Historyczna nazwa „Grodzisko” nie jest przypadkowa. Już na początku XVI wieku historycy spekulowali, że to właśnie na tych wzniesieniach znajdował się najstarszy gród gdański, z którego z czasem wyrosło miasto. Chociaż późniejsze prace fortyfikacyjne, najintensywniej prowadzone w XIX wieku, głęboko przekształciły pierwotny teren, tym samym uniemożliwiając jednoznaczną weryfikację tej hipotezy, samo wzgórze od zawsze symbolizowało strategiczną wartość. Kształtowanie obwarowań To właśnie wybitne walory obronne sprawiły, że Góra Gradowa już w odległej przeszłości była wykorzystywana jako punkt strategiczny. Już od połowy XVII wieku na wzgórzu stacjonowały różne formacje wojskowe: gdańskie, pruskie, francuskie, a w późniejszym czasie – niemieckie. Bastion zaprojektował gdański architekt Jan Strakowski. Umocnienia zaczęły powstawać w 1655 roku, a ich zadanie, była ochrona murów miasta w rejonie dzisiejszej ulicy Podwale Grodzkie. Największa rozbudowa i modernizacja nastąpiła w drugi…

gora-gradowa-65cb80c.jpg
width: 1800
height: 1200

Zaskakujące fakty o mongolskiej części Wielkiego Muru Chińskiego. Są nowe ustalenia
type: item
date: 2025-05-30T06:03:27.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: chiny
subject: fortyfikacje
subject: mongolia
description: Ludzie wznosili wielkie mury, fortyfikacje i umocnienia od tysięcy lat. Okazuje się, że nie zawsze miały bronić przed najazdem i pełnić funkcje militarne. Tak też jest z mało znaną częścią Wielkiego Muru Chińskiego zwaną Łukiem Mongolskim. Do czego zatem służył?
encoded: Spis treści: Łuk Mongolski pełen zagadek Fort i grób – co mówią o funkcji mongolskiego muru? Nie ma chyba osoby, która nie słyszałaby o Wielkim Murze Chińskim. Te umocnienia liczyły ponad 20 tys. km i zaczęły powstawać w VI-VIII wieku n.e. Ostatni fragment powstał w drugiej połowie XIX wieku. Uważa się, że podstawową rolą budowli była obrona chińskiego imperium przed najazdami agresorów. Tymczasem międzynarodowy zespół archeologów pod kierownictwem prof. Gideona Shelacha-Laviego z Wydziału Studiów Azjatyckich Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie postanowił przyjrzeć się mało znanemu fragmentowi tych azjatyckich fortyfikacji. Łuk Mongolski pełen zagadek Archeolodzy skupili się na badaniu fragmentów fortyfikacji określanych mianem Łuku Mongolskiego, które zbudowano w X–XIII wieku n.e. na terenie obecnej Mongolii, Chin i Rosji. – Naszym celem było nie tylko zrozumienie, w jaki sposób zbudowano te mury, ale także odkrycie, jak wyglądało życie ludzi mieszkających w ich pobliżu. Wykracza to poza historię wojskowości – chodzi o rekonstrukcję codziennych doświadczeń na obrzeżach imperium – wyjaśniła prof. Shelach-Lavi. Wnioski opublikowano na łamach czasopisma „Antiquity”. Są dość zaskakujące. Zdaniem badaczy przynajmniej w niektórych częściach, umocnienia nie były raczej klasycznym systemem obronnym, ale symboliczną granicą. Miały też pełnić funkcję systemu kontroli regionalnej i interakcji w okresie dynastii Jin. Co skłania naukowców do takiej koncepcji? W niektórych częściach umocnienia okazały się tak naprawdę płytkim rowem. Nie było to zatem umocnienie trudne do sforsowania. Co jakiś czas na tej linii znajdowały się jednak forty z załogą. Zatem rów ten stanowił bardziej symboliczną barierę, która dla niektórych miała być komunikatem: dalej nie przejdziesz! Taki system graniczny miał za zadanie zarządzać przemieszczającą się ludnością koczowniczą, kontrolować lokalnych niepokojów, regulować handel i kształtować interakcje regionalne – sugerują archeolodzy. Fort i gró…

Low-ResE.-Structure-MA03-before-the-excavations-9f2a109.jpg
width: 700
height: 504

Tak wyglądało jedno z najstarszych miast północnej Arabii. Otaczały je rozległe fortyfikacje
type: item
date: 2024-10-31T07:56:13.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: arabia saudyjska
subject: archeologia
subject: bliski wschód
subject: fortyfikacje
subject: miasta
subject: odkrycia archeologiczne
subject: półwysep arabski
subject: Urbanizacja
description: Archeolodzy odkryli w Arabii Saudyjskiej jedno z najstarszych miast w tym rejonie świata. Istniało przez prawie tysiąc lat, a powstało około 2400 lat p.n.e. Jego obecność oznaczała rewolucję w sposobie życia.
encoded: Spis treści: Biała plama na archeologicznej mapie Bliskiego Wschodu Miasto w oazie otoczonej przez mur Jak wyglądało miasto sprzed tysiącleci i kto w nim mieszkał? Najstarsze miasta znane są obszaru Bliskiego Wschodu mają nawet 10 tysięcy lat. Jednak pierwsze ośrodki miejskie, które są związane z cywilizacjami egipską czy sumeryjską w tym rejonie świata, pochodzą z IV tysiąclecia p.n.e. To tam wykształciło się pismo, społeczności cechowała stratyfikacja społeczna – pojawili się władcy i zorganizowany stan kapłański. A jak sytuacja wyglądała na Półwyspie Arabskim, w jego interiorze, czyli na południowy zachód od rzek Tygrys i Eufrat, gdzie położona była Mezopotamia? Biała plama na archeologicznej mapie Bliskiego Wschodu Teren północnej Arabii, który obecnie wchodzi w granicę Arabii Saudyjskiej, przez wiele lat był niemal zupełnie nierozpoznany przez archeologów. Dopiero badania w ostatnich dwudziestu latach przyniosło mnóstwo nowych informacji na temat tego obszaru. Jedną z zagadek było to, kiedy zaczęły powstawać tam pierwsze miasta. Długo sądzono, że stało się to dopiero w II tysiącleciu p.n.e. Wcześniej mobilni nomadzi mieli wznosić tam jedynie grobowce w formie konstrukcji megalitycznych, ale mieszkać w obozowiskach. Wykopaliska prowadzone w ostatnich latach przyniosły masę nowych informacji i zweryfikowały ten pogląd. Miasto w oazie otoczonej przez mur Na początku 2024 roku zespół naukowców z francuskiego Narodowego Centrum Badań Naukowych (CNRS) i Komisji Królewskiej ds. Al-'Ula ogłosił ważne odkrycie archeologiczne. Były to pozostałości po fortyfikacjach, które w całości otaczały oazę Chajbar. Miejsce to położone jest około 150 km na północ do Medyny. Mury otaczały obszar o powierzchni blisko 1100 hektarów. Ta wielka konstrukcja zachowała się do dziś tylko częściowo, a jej przebieg namierzono również dzięki zdjęciom lotniczym. Teraz badacze ogłosili na łamach czasopisma „PLOS One”, że udało im się zlokalizować w rejonie al-Natah, w obrębie murów otaczających o…

najstarsze-miasto-arabii-8d54b3f.png
width: 2100
height: 1398

Zjawiskowa rekonstrukcja 3D angielskiego zamku w Dover. „Poziom szczegółowości jest zdumiewający”
type: item
date: 2024-07-22T13:31:09.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: anglia
subject: archeologia
subject: fortyfikacje
subject: średniowiecze
subject: wielka brytania
subject: Wolny czas
subject: zamki
description: Ponad 800 godzin trwały prace nad spektakularną rekonstrukcją zamku w Dover. Pokazuje, jak wyglądała twierdza w 1216 roku, przed poważną destrukcją. Poziom szczegółowości trójwymiarowego modelu jest zdumiewający.
encoded: W tym artykule: Zamek w Dover. Rekonstrukcja, ale tylko cyfrowa Pierwsza wojna baronów i destrukcja zamku w Dover Cyfrowa rekonstrukcja zamku w Dover Zamek w Dover jest położony w południowo-wschodniej Anglii, w hrabstwie Kent nad kanałem La Manche. Była to strategiczna lokalizacja, strzegąca najkrótszej drogi morskiej prowadzącej z Wielkiej Brytanii do Europy. Zamek w Dover. Rekonstrukcja, ale tylko cyfrowa Organizacja English Heritage zarządzająca zabytkami w tym kraju ogłosiła właśnie, że przygotowała najbardziej dokładną rekonstrukcję twierdzy z czasów jej świetności w początku XIII wieku. Cyfrowy model przygotowywano ponad 800 godzin. Ukazuje wiele elementów zamku, które dawno zostały zniszczone. Są to między innymi oryginalne wejście do zamku w Dover, wiele zniszczonych wież i dawno nieistniejące mury obronne. Można ją zobaczyć na nowo oddanej dla turystów trasie zwiedzania twierdzy, którą nazwaną Dover Castle Under Siege (Zamek Dover w czasie oblężenia). Pierwsza wojna baronów i destrukcja zamku w Dover W latach 1215–1217 w Anglii szalała wojna domowa. Walczyli między sobą Jan bez Ziemi i zbuntowani baronowie, których wspierała armia przyszłego króla Francji Ludwika VIII Lwa. Dowodził nią Robert Fitzwalter. Wojna była spowodowana odmową króla wprowadzenia w życie Wielkiej Karty Swobód (Magna Carta), chociaż był to też konflikt o władzę między dynastiami. W 1216 roku załoga zamku w Dover pozostała lojalna wobec Jana. Była to wówczas potężna forteca, która została znacznie rozbudowana i wzmocniona w ciągu kilku dekad. System obrony zamku był bardzo złożony. W zasadzie jedyna droga ataku wiodła od północy, gdzie znajdowała się główna brama zamku. Taką trasę obrały też siły francuskie i rebelianckie, które ostatecznie przedarły się do zewnętrznego podzamcza. Jednak ani pierwsze oblężenie zamku w 1216, ani to w 1217 nie zakończyło się sukcesem. Obrońcy kierowani przez świetnego wojownika i lidera, Huberta de Burgh, nie dali się pokonać. Cyfrowa rekonstrukcja zamku…

zjawiskowa-rekonstrukcja-3d-angielskiego-zamku-w-dover-poziom-szczegolowosci-jest-zdumiewajacy-3a9c985.jpg
width: 1500
height: 1101

Święte miasto wyglądało inaczej niż sądziliśmy. Nowe odkrycie archeologiczne w Jerozolimie
type: item
date: 2024-07-22T11:49:29.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: biblia
subject: bliski wschód
subject: fortyfikacje
subject: izrael
subject: jerozolima
subject: odkrycia archeologiczne
subject: palestyna
subject: Wolny czas
description: Archeolodzy dokonali w Jerozolimie ważnego odkrycia. Naturalna dolina skalna okazała się być monumentalną fosą. Oddzielała dwie części miasta. Odkrycie to otwiera dyskusję na temat lokalizowania miejsc znanych z Biblii.
encoded: W tym artykule: Wielka dziura. Wielkie odkrycie w Jerozolimie „Wielkie przedsięwzięcie”. Nieznane umocnienia Jerozolimy Zagadka fortyfikacji Jerozolimy Kto wykonał fortyfikacje? Zagadka pozostaje Archeolodzy nie przestają pracować na terenie Jerozolimy. Jest to święte miasto dla wyznawców trzech religii monoteistycznych: judaizmu, chrześcijaństwa i islamu. Dlatego każde znalezisko elektryzuje wiele osób, bo może odnosić się do wydarzeń znanych ze świętych ksiąg. Wielka dziura. Wielkie odkrycie w Jerozolimie Eksperci z Izraelskiego Urzędu Starożytności i Uniwersytetu w Tel Awiwie poinformowali właśnie o odkryciu potężnej fosy o głębokości co najmniej dziewięciu metrów i szerokości przynajmniej 30 metrów. Dokonano go w Parku Narodowym Murów Jerozolimskich. Naukowcy zdawali sobie sprawę, że rów obronny był częścią umocnień Jerozolimy. Ale nie było jasne, gdzie się znajdował. Poszukiwania fosy starożytnego miasta trwały 150 lat. Fosa została częściowo wykuta specjalnie w tym celu. Jednak jej fragmenty są pozostałością po kamieniołomach. W ten sposób ekonomicznie uzyskano bardzo istotny element fortyfikacji. Fosa oddzielała górne miasto, w którym znajdowały się Wzgórze Świątynne i pałac od dolnego miasta (obecnie to obszar Ofel), gdzie żyli zwykli ludzie. Jest to współczesny parking Givati. „Wielkie przedsięwzięcie”. Nieznane umocnienia Jerozolimy – Nie wiadomo, kiedy fosa została wykopana. Dowody sugerują, że była używana przez wieki, kiedy Jerozolima była stolicą Królestwa Judy, prawie 3000 lat temu w czasach króla Jozjasza. W tamtych latach fosa oddzielała południową część mieszkalną miasta od Akropolu na północy – komentują odkrycie kierownicy wykopalisk prof. Yuval Gadot z Wydziału Archeologii i Starożytnych Kultur Bliskiego Wschodu na Uniwersytecie w Tel Awiwie i dr Yiftah Shalev z Izraelskiego Urzędu Starożytności. Naukowcy nie mają wątpliwości: stworzenie fosy było wielką operacją. Na dużą skalę zmodyfikowała ona naturalną topografię miasta. Celem było zademonstr…

swiete-miasto-wygladalo-inaczej-nowe-odkrycie-archeologiczne-w-jerozolimie-4a412a3.png
width: 1200
height: 630

W Poznaniu odkryto ważną cześć fortyfikacji sprzed 150 lat. To relikty Bramy Berlińskiej
type: item
date: 2024-03-28T07:15:30.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: fortyfikacje
subject: odkrycia archeologiczne
subject: poznań
subject: twierdza
subject: Wolny czas
description: Pozostałości Bramy Berlińskiej odkryto w czasie przebudowy dziedzińca Zamku Cesarskiego w Poznaniu. – Dla miłośników fortyfikacji to nie lada gratka – powiedziała National Geographic Polska archeolog Ewa Pawlak.
encoded: W tym artykule: Święty Marcin w Poznaniu odkrywa dawne tajemnice Brama Berlińska w dziejach Poznania Znaczenie odkrycia fragmentu fortyfikacji Prace ziemne w miastach to zawsze dobry moment dla archeologów, by zajrzeć pod powierzchnię współczesnych ulic. Zwłaszcza miejscowości o dłuższej metryce często skrywają interesujące relikty sprzed dziesiątek, a nawet setek lat. Święty Marcin w Poznaniu odkrywa dawne tajemnice – Przed Centrum Kultury Zamek odkopano pozostałości rozebranej na początku XX wieku Bramy Berlińskiej, będącej częścią poligonalnej Twierdzy Poznań! – poinformowano we wtorek na profilu facebookowym Samorządu Województwa Wielkopolskiego „Wielkopolska, tej”. Wprawdzie Brama Berlińska istniała zaledwie trochę ponad 50 lat, jednak w swoim czasie stanowiła kluczowy element poznańskich fortyfikacji. W trakcie prowadzonych w ostatnich latach w Poznaniu licznych prac ziemnych udało się odkryć także inne ciekawe pozostałości po dawnym mieście. Na przykład na Starym Mieście znaleziono średniowieczne konstrukcje. Brama Berlińska w dziejach Poznania Brama Berlińska powstała w latach 1843–1849. Jej oficjalne otwarcie nastąpiło w 1850 roku. Była to najważniejsza i główna brama komunikacyjna w XIX-wiecznym Poznaniu. Brama istniała jednak stosunkowo krótko. Ze względu na dynamiczny rozwój miasta na początku XX wieku podjęto decyzję o jej rozbiórce. Pozostałości, na które natrafiono w czasie prac budowlanych przy skrzyżowaniu ul. Święty Marcin i Kościuszki, stanowią fragment muru przyporowego, który wzmacniał konstrukcję od strony północnej. W XIX wieku Poznań znajdował się w rękach pruskich. W owym czasie Prusacy postanowili zamienić miasto w potężną twierdzę poligonalną. Brama Berlińska była jednym z elementów fortyfikacji i jednocześnie najważniejszą bramą wjazdową, jedyną otwartą przez całą dobę. Wykonano ją w stylu neoromańskim z elementami neogotyku. Twierdza poligonalna była przedsięwzięciem nowatorskim. Miała się składać z czterech części: największego w Europi…

w-poznaniu-odkryto-wazna-czesc-fortyfikacji-sprzed-150-lat-to-relikty-bramy-berlinskiej-71e3971.png
width: 1200
height: 630

Śmiercionośna pułapka rzymskich obozów legionowych. Pierwsze takie odkrycie
type: item
date: 2024-02-29T11:40:38.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: fortyfikacje
subject: niemcy
subject: odkrycia archeologiczne
subject: starożytny rzym
subject: Wolny czas
description: Zaostrzone pale chroniły rzymskie obozy legionowe około 2 tysięcy lat temu. Zbierały śmiertelne żniwo w czasie prób ataków. Do tej pory znane były tylko z relacji pisanych. Wreszcie udało się je znaleźć.
encoded: W tym artykule: Niezwykłe odkrycie w zachodnich Niemczech „Mała sensacja archeologiczna” Ufortyfikowane obozy rzymskie Starożytni Rzymianie słynęli z doskonałej organizacji wojskowej. Zarówno sposób walki legionistów, jak i system obronny Cesarstwa do dzisiaj wzbudzają podziw. Niezwykłe odkrycie w zachodnich Niemczech W poprzednich latach archeolodzy z Uniwersytetu Goethego we Frankfurcie nad Menem w Niemczech w czasie wykopalisk na terenie dawnego rzymskiego obozu w Bad Ems natknęli się na pozostałości po drewnianych fortyfikacji. Takie znaleziska są bardzo rzadkie. Te przetrwały dzięki temu, że znajdowały się na obszarze podmokłym. Wilgoć świetnie konserwuje stanowiska archeologiczne. Przykładów nie musimy szukać daleko. Dzięki temu do naszych czasów świetnie zachowały się relikty osady łużyckiej w Biskupinie. Tym razem fortyfikację stanowiły zaostrzone drewniane pale umieszczone wewnątrz V-kształtnego rowu. Była to śmiertelna pułapka na potencjalnych atakujących. Do tej pory informacje na temat takiego systemu znano wyłącznie z ówczesnych źródeł pisanych. O tym, jak wyglądały obozy, wspominał na przykład Juliusz Cezar, który był wybitnym strategiem i wojskowym. Pale wydobyto, zbadano i zakonserwowano w specjalistycznych laboratoriach Leibniz-Zentrums für Archäologie (LEIZA). Eksperci właśnie podzielili się efektami swoich badań, publikując pracę na temat odkrycia opatrzoną zdjęciami zabytków. „Mała sensacja archeologiczna” W sumie udało się wydobyć 23 zaostrzone paliki. Ich konserwacja trwała 2,5 roku. – Te doskonale zachowane znaleziska archeologiczne zawdzięczamy przede wszystkim mokremu podłożu o niskiej zawartości tlenu, na które składały się liczne warstwy osadów. Przez 35 lat mojej pracy nigdy nie miałem do czynienia z tak gęsto „upakowanymi” warstwami sedymentów – mówi Markus Wittköpper, ekspert w dziedzinie konserwacji mokrego drewna w LEIZA. To znalezisko jest też sporym zaskoczeniem dla dyrektorki LEIZA, prof. Alexandry W. Busch. – Te drewniane paliki z…

smiercionosna-pulapka-rzymskich-obozow-legionowych-pierwsze-takie-odkrycie-fc476af.png
width: 1200
height: 630

Być może już w XV w. „podkarpacki Hollywood” otaczały mury. Nowe ustalenia archeologów
type: item
date: 2024-01-16T09:30:44.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: fortyfikacje
subject: odkrycia archeologiczne
subject: województwo podkarpackie
subject: Wolny czas
description: Mury otaczały Jaśliska być może już pod koniec XV wieku – ustalili archeolodzy w czasie wykopalisk. Oznacza to, że mogą być starsze, niż do tej pory sądzono. Skąd nazwa „podkarpacki Hollywood”? Otóż miejscowość często bywa planem filmowym.
encoded: W tym artykule: Pierwsze wykopaliska murów miejskich Nowe informacje o wieku murów Niezwykły zabytek Jaśliska i Podkarpacki Szlak Filmowy Może o tym nie wiecie, ale Jaśliska leżące w Beskidzie Niskim pewnie już kiedyś widzieliście. To tam zrealizowano takie filmy fabularne, jak choćby „Wino truskawkowe” (2007) w reżyserii Dariusza Jabłońskiego czy nominowane do Oscara „Boże Ciało” (2019) Jana Komasy. Jaśliska mają bardzo długą i ciekawą historię. Miejscowość ta jest dawnym obronnym miasteczkiem przygranicznym, które strzegło trasy z południa Europy. W 1366 roku król Kazimierz Wielki wydał w Opatowie Janowi z Hanselina przywilej lokacji miasta na prawie niemieckim o nazwie Hohenstath (Wysokie Miasto), czyli dzisiejszych Jaślisk. Do poł. XVII w. były one zamożnym ośrodkiem bogacącym się na handlu, zwłaszcza winem z Węgier. To tam znajdują się najwyżej położone mury miejskie w Polsce – na wysokości 457– 470 metrów n.p.m. Teraz archeolodzy postanowili bliżej im się przyjrzeć. Pierwsze wykopaliska murów miejskich – Nigdy wcześniej murów nie badano wykopaliskowo. To były pierwsze takie badania – mówi National Geographic Polska ich kierownik Michał Filipowicz z Uniwersytetu Warszawskiego. Na powierzchni do dziś zachowała się struktura o długości jedynie około 15 i wysokości do 1,5 metra. Do lat 60.–70. XX wieku widoczne były jeszcze spore partie nadziemne w południowo-wschodniej części miasta. Wykopaliska przeprowadzono na przedłużeniu zachowanych murów, w lokalizacjach, w których dziś nie są już dostrzegalne. Badania prowadzono w celu udowodnienia, że w północnej części miasta mur istniał, ale do dziś się nie zachował – na mapach austriackich z XVIII wieku już go nie naniesiono. Gmina zamierza częściowo odbudować mur. Taki plan był bezpośrednią przyczyną przeprowadzenia wykopalisk. Z kolei kierownik badań przygotowuje doktorat na temat dawnych umocnień, dlatego będzie mógł wykorzystać nowo pozyskane dane w pracy naukowej. Nowe informacje o wieku murów Michał Filipowicz pr…

byc-moze-juz-w-xv-w-podkarpacki-hollywood-otaczaly-mury-nowe-ustalenie-archeologow1-8592321.png
width: 1200
height: 630

Archeolodzy odkryli w Arabii Saudyjskiej potężne fortyfikacje sprzed 4 tysięcy lat. Ich funkcja nie jest oczywista
type: item
date: 2024-01-11T10:35:30.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: arabia saudyjska
subject: archeologia
subject: fortyfikacje
subject: oaza
subject: pustynie
subject: Wolny czas
description: Blisko 15 km długości miały fortyfikacje, które 4 tysięcy lat temu otaczały całą oazę Chajbar na Półwyspie Arabskim. Jakie było ich zastosowanie?
encoded: W tym artykule: Mury wokół oazy Nie tylko wykopaliska Znaczenie odkrycia i funkcja wałów Największy półwysep świata – Półwysep Arabski – kojarzony się z wielką pustynią. I słusznie, bo zajmuje ona 95 proc. tego obszaru. Mimo to od tysiącleci mieszkali tam ludzie. Archeolodzy ciągle rozpoznają ten obszar i napotykają na nieznane ślady po działalności człowieka. Mury wokół oazy Zespół naukowców z francuskiego Narodowego Centrum Badań Naukowych (CNRS) i Komisji Królewskiej ds. Al-'Ula ogłosił ważne odkrycie archeologiczne. Są to pozostałości po fortyfikacjach, które w całości otaczały oazę Chajbar. Oaza Chajbar znajduje się w Arabii Saudyjskiej, mniej więcej 150 km na północ do Medyny. Co ciekawe, fortyfikacje są naprawdę stare – pochodzą sprzed około 4 tysięcy lat i jest to jeden z najdłuższych takich systemów obronnych w tym regionie w epoce brązu. Zdaniem odkrywców jest to ważne odkrycie, bo rzuca nowe światło złożoność społeczności w okresie przedislamskim. Nie tylko wykopaliska W jaki sposób udało się wykryć przebieg murów? Wykopaliska byłyby zbyt czasochłonne i kosztowne. Rozkopany obszar miałby powierzchnię 8 na 7 km. Dlatego archeolodzy przyjrzeli się zdjęciom lotniczym i zobrazowaniom fotogrametrycznym. Jest to technika stosowana do precyzyjnego odtwarzania kształtów, rozmiarów i wzajemnego położenia obiektów w terenie na podstawie wykonanych fotografii oraz pomiarów geodezyjnych. Pozyskane w ten sposób dane są następnie przetwarzane do modeli trójwymiarowych. Wykopaliska przeprowadzono tylko punktowo. Poza tym część fortyfikacji znana była wcześniej. Jednak badacze nie zdawali sobie sprawy z tego, że otaczały całą oazę. Były sporych rozmiarów. Mierzyły około 5 m wysokości, a fundamenty miały od 1,7 do 2,4 m grubości. Mury otaczały terytorium o powierzchni prawie 1100 hektarów. Ta kolosalna budowla, zachowana do dziś ma nieco mniej niż połowie swojej pierwotnej długości. Wiek umocnień oszacowano na podstawie analizy radiowęglowej próbek pobranych w czasie wyko…

archeolodzy-odkryli-potezne-fortyfikacje-sprzed-4-tysiecy-lat-ich-funkcja-nie-jest-oczywista-93960f8.png
width: 1200
height: 630

W Wielkopolsce odkryto zagadkową fortecę sprzed 2700 lat. Chroniły ją potężne wały
type: item
date: 2024-01-08T14:48:40.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: biskupin
subject: forteca
subject: fortyfikacje
subject: odkrycia archeologiczne
subject: słowianie
subject: twierdza
subject: Wolny czas
description: Pochodzi z VIII wieku p.n.e. Powstała w tym samym czasie, gdy 100 km na północ istniała słynna osada w Biskupinie. Naukowcy przebadali zagadkową fortecę niedaleko Kościana w Parku Krajobrazowym im. gen. Dezyderego Chłapowskiego w Wielkopolsce.
encoded: W tym artykule: Odkrycie w komputerze Prace w terenie – masywny wał Funkcja fortecy Podobnych osad z tego okresu w tym rejonie Polski jest w sumie kilkanaście. Były wzniesione przez społeczność kultury łużyckiej. Odkrycie w komputerze Pradziejową fortecę odkrył Artur Golis. To pracownik służby Zespołu Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego. Znaleziska nie dokonał jednak będąc w terenie, ale w czasie analizy zobrazować pochodzących z lotniczego skanowania laserowego wykonanego przez urządzenia typu LiDAR. Są one ogólnodostępne dla obszaru całej Polski w ramach projektu ISOK – Informatycznego Systemu Osłony Kraju przed nadzwyczajnymi zagrożeniami. Urządzenie to jest w stanie wychwycić nawet niewielkie różnice w wysokości skanowanego obszaru i na tej podstawie wskazać potencjalne dawne budowle. Na zobrazowaniu w okolicy Rogaczewa Wielkiego widać owalne założenie o długości około 150 metrów i szerokości około 50 m. Wewnątrz rysuje się trapezoidalna w planie, kilkudziesięciometrowa struktura. Prace w terenie – masywny wał Pracownicy parku krajobrazowego udali się w teren wraz z archeologami z Fundacji Relicta, by zweryfikować nowe odkrycie. Jakie było przypuszczenie co do funkcji? Przyjęto hipotezę, że są to pozostałości po osadzie obronnej. Nie było jednak jasne, z jakiego okresu. Z okolicy znane jest grodzisko średniowieczne. Pod koniec ubiegłego roku przystąpiono do wykopaliska na niewielką skalę w obrębie domniemanego wału obronnego. Z kolei we wnętrzu grodziska wykonano badania powierzchniowe z wykorzystaniem detektorów metalu. Okazało się, że grodziska strzegł wał drewniano-ziemny o szerokości w podstawie dochodzącej do nawet 14 m. Elementem fundamentów była też warstwa otoczaków. Archeolodzy odnotowali, że wał był nawet częściowo przepalony. Pobrano próbki węgli drzewnych i wykonano badania radiowęglowe, które umożliwiły oszacowanie wieku założenia na VIII wiek p.n.e. Oznacza to, że osada ta pochodzi z tego samego czasu co słynny Biskupin (odkryty jeszc…

w-wielkopolsce-odkryto-zagadkowa-fortece-sprzed-2700-lat-chronily-ja-potezne-waly-879c91d.png
width: 1200
height: 630

Twierdza faraona Ramzesa III w Egipcie odsłania tajemnice. Archeolodzy odkryli ważną część fortyfikacji
type: item
date: 2023-11-30T15:00:00.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: egipt
subject: fortyfikacje
subject: starożytność
subject: starożytny egipt
subject: Wolny czas
description: Fosę, która broniła dostępu do twierdzy faraona Ramzesa III, odkryli słowaccy archeolodzy w egipskiej Delcie Nilu. Aby pokonać taką przeszkodę trzeba było użyć długich drabin. Władca ten zmagał się za swojego panowania z licznymi wrogami zewnętrznymi, jak i wewnętrznymi.
encoded: W tym artykule: Fortyfikacje to nie tylko mury Zadanie fosy w egipskiej twierdzy Skomplikowane losy Ramzesa III Egipska cywilizacja, mimo że istniała kilka tysiącleci, przechodziła również momenty kryzysu i chaosu. Zwłaszcza w terenach pogranicznych i wysuniętych istotne było utrzymywanie twierdz. Jedną z nich była ta wzniesiona we wschodniej części Delty Nilu w obecnym Tell el-Retaba, a więc zwrócona w stronę Syropalestyny. Fortyfikacje to nie tylko mury Badacze ze Słowackiej Akademii Nauk (SAV) ogłosili właśnie, że odkryli w listopadzie br. w czasie pierwszych tygodni wykopalisk w Tell el-Retaba pozostałości po twierdzy sprzed kilku tysięcy lat, najprawdopodobniej z czasów panowania Ramzesa III (1184–1153 lat p.n.e.). Co ciekawe nie są to mury, ale resztki fosy. Takie rozwiązanie wcale nie było stosowane tylko w przypadku średniowiecznych zamków, ale znali je już nawet Egipcjanie. Jako fosę określa się głęboki rów, zwykle napełniony wodą, którym otaczano miasta w celach obronnych. Do znaleziska doszło w najbardziej na zachód wysuniętym skraju tellu, czyli sztucznego wzgórza powstałego na skutek wielusetletniego zasiedlenia. Archeolodzy ustalili, że w przeszłości ta część starożytnego miasta ucierpiała na skutek wylewów Nilu. Te ustały dopiero w XX wieku, kiedy na południe od Asuanu wzniesiono olbrzymią zaporę – Wielką Tamę Asuańską. Zadanie fosy w egipskiej twierdzy Fosa nie była zbyt głęboka – miała około 160 cm głębokości i żwirowe podłoże, ale jej ściany były bardzo strome. Raczej więc nie była w stanie zatrzymać atakujących, ale też nie taki był jej cel. – Napastnicy prawdopodobnie potrzebowali drabin, aby wydostać się z tej żwirowej pułapki. Starożytne płaskorzeźby dowodzą, że napastnicy zwykle nacierali z drabinami. Dla obrońców najważniejsze nie było to, żeby napastnicy nie wydostali się z fosy, ale to, aby zwolnili natarcie i gromadzili się w większe grupy. Wtedy można było do nich strzelać łuku lub procy – wyjaśnia egiptolog, dr Jozef Hudec z Instytutu Or…

twierdza-faraona-ramzesa-iii-w-egipcie-odslania-tajemnice-archeolodzy-odkryli-wazna-czesc-fortyfikacji-2ad8521.png
width: 1200
height: 630

12/2016
type: item
date: 2016-11-30T12:59:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: adolf hitler
subject: dzieła sztuki
subject: fortyfikacje
subject: historia
description: Zrozumieć Rosję Kosmopolityczny Petersburg. Siergiej jest młody, błyskotliwy i dobrze wykształcony, stawia na rozwój osobisty. Pytam go o życie, plany, marzenia – o dziwo, wszystkie związane są z Rosją. Nie marzy mu się wielki świat, nie jest mu do niczego potrzebny. – Putin jest świetnym przywódcą! – tłumaczy mi przy kolacji w drogim lokalu. – Całemu światu potra pokazać, kto tu rządzi. Wy się zachwycaliście Michaiłem Gorbaczowem, że taki postępowy i otwarty, ale dla Rosji to nie było dobre. Przecież on tylko podlizywał się Zachodowi i skupiał na polityce zagranicznej, zamiast zająć się własnym narodem. Teraz znów jesteśmy siłą! Nie rozumiecie nas – dodaje. Większość Rosjan, z którymi rozmawiam, we Władimirze Putinie widzi silnego lidera, który sprawia, że świat znów się boi Rosji, a to podnosi samoocenę obywateli. Jak mówią – najważniejsze, że żyje się lepiej niż kiedyś. Co prawda odbywa się to kosztem ograniczenia swobód osobistych, a przejawy opozycji tłumione są w zarodku, ale przecież odchodzimy od społeczeństw socjocentrycznych do egocentrycznych. Każdego pochłania tylko jego własny interes, to co tu i teraz. Młodzi Rosjanie zachowują się tak, jakby nie byli w stanie przewidzieć, do czego prowadzi dyktatura. Nie czują, że mają wpływ na losy swojego kraju, więc koncentrują się na innych rze- czach. Chcą wygodnie żyć, móc kupować więcej. A skoro 122 tys. Rosjan należy do 1 proc. najbogatszych ludzi na świecie, a Moskwę zamieszkuje więcej miliarderów niż Londyn i Nowy Jork liczone razem, to mają się na kim wzorować. Półwysep Jamalski, trzy dni drogi na północ od Salechardu. Z daleka słyszę śmigłowiec, który ląduje pośrodku niczego – jest tylko stado reniferów i trzy czumy, które zamieszkuje w sumie pięć osób dorosłych i gromadka dzieci. Grupa urzędników przyleciała z urną do głosowania, bo przecież stąd nikt do punktu wyborczego nie dojedzie. Dopalając papierosa, Sasza wyp…
encoded: 36 | CIENIE WĄTPLIWOŚCI Techniki kryminalistyczne to bardziej rzemiosło niż nauka. Wielu niewinnych posłały za kraty lub na tamten świat. Tekst Veronique Greenwood Zdjęcia Max Aguilera-Hellweg 62 | GENERACJA PUTINA Młodzi Rosjanie, jak ci, którzy świętują koniec roku szkolnego, dorastali w czasach rządów Władimira Putina. Jacy są, jakiej Rosji chcą i dokąd zaprowadzą swój kraj? Tekst Julia Ioffe Zdjęcia Gerd Ludwig 88 | POLARNY DRYF W kolektywnym radzieckim społeczeństwie sukcesy nauki brały się z hartu i pasji wybitnych indywidualistów. Tekst Marta Panas-Goworska Zdjęcia Andrzej Goworski 96 | NA CIENKIEJ GAŁĘZI Orangutany z pierwotnych puszcz dopiero od niedawna, m.in. dzięki dronom, zaczynamy naprawdę poznawać. Tekst Mel White Zdjęcia Tim Laman 118 | ZAKONNICE Z MEKSYKU Zrytualizowane życie za klasztornym murem dla ludzi postronnych jest dość tajemnicze i budzi trudną do zaspokojenia ciekawość. Ale od czego są fotografowie? Tekst i zdjęcia Marcela Taboada

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a7714048701ab29c1390aafcfd659773ee71da9d-6f24037.jpeg
width: 442
height: 640

"Nie ma tego nigdzie indziej!" Ponad 100 fortyfikacji odkrytych w Sudetach
type: item
date: 2016-04-28T11:37:34.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: archeologia
subject: fortyfikacje
subject: sudety
description: Dolny Śląsk znany jest z tajemnic i historycznych skarbów. Ostatnio polscy badacze pochwalili się kolejnymi znaleziskami: odkryto ponad 100 fortyfikacji za pomocą zdjęć lidarowych, czyli z użyciem specjalnego urządzenia.
encoded: Lidar działa na podobnej zasadzie jak radar, z tym, że zamiast fali dźwiękowej wykorzystuje światło. Urządzenie najczęściej stosowane jest w meteorologii, tym razem jednak przysłużyło się archeologom. Na zdjęciach możecie zobaczyć widoczne obrysy różnych kształtów dawnych fortyfikacji. Naukowcy przez dwa lata przeczesywali lasy odkrywając pozostałości po licznych konfliktach zbrojnych w regionie - od wojen husyckich aż po napoleońskie. - Mamy istny skansen dawnych umocnień, fortyfikacji obrazujący działania armii Husyckiej, Pruskiej, Austriackiej, Rosyjskiej, Francuskiej, Polskiej - mówi Michał Filipowicz, członek zespołu badawczego - Nie ma tego nigdzie indziej. U nas w Sudetach i w Polsce z racji na burzliwą historię posiadamy przykład wszystkich dawnych szkół fortyfikacji. Badania trwały od marca 2014 roku, zakończyły się miesiąc temu. Do tej pory zbadano między innymi okolice Barda, Kamiennej Góry, Mieroszowa, Zgorzelca oraz wzgórza Dalkowskie znajdujące się na Wale Trzebnickim. Na jesieni archeolodzy ruszą w lasy niedaleko Prudnika. - Wykonane przez nas prace sprawiły iż obiekty znalazły się, bądź znajdą się lada moment w ewidencji stanowisk archeologicznych i będą objęte ochroną konserwatorską i jakiekolwiek prace nielegalnie na nich wykonywane, będą karane - tłumaczy Filipowicz. Dodaje, że konieczna jest ochrona przed poszukiwaczami amatorami korzystającymi z detektorów metali. Tak zwany "detektorowcy" zabierają z takich miejsc przedmioty, które pomogłyby dowiedzieć się o czasach budowy fortyfikacji oraz jej przeznaczeniu. W składzie zespołu badaczy znaleźli się: Michał Filipowicz z Uniwersytetu Warszawskiego, dr hab. Grzegorz Podruczny z Collegium Polonicum w Słubicach, mgr Wojciech Grabowski z pracowni archologiczno-konserwatorskiej Argo w Jeleniej Górze, dr Jarosław Lewczuk z pracowni archeologicznej z Zielonej Góry, dr Tomasz Gralak, mgr Piotr Jochymek, Paweł Laska, Włodzimierz Bayer, Adrianna Skrzypczyńska, Sebastian Darowski, Bartosz Łuczak, Marta Marki…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4c08dc6445c1b03be7edf7d3cd819b394b9a7d9c-9848f51.png
width: 599
height: 432

Co kryją fortyfikacje Kamiennej Góry?
type: item
date: 2014-12-19T11:57:00.000Z
creator: Adam Robiński
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: fortyfikacje
description: To ostatni gwizdek na to, żeby znaleźć coś ciekawego w dawnych szańcach Kotliny Kamiennogórskiej – mówi Michał Filipowicz, student archeologii z Uniwersytetu Wrocławskiego, odkrywca 18 stanowisk w tej części Dolnego Śląska.
encoded: Znalezione przez niego fortyfikacje są wyjątkowe w skali kraju głównie dlatego, że jest ich tak dużo. Pochodzą z XVIII-wiecznych wojen śląskich (1740-1763) i wojny o sukcesję bawarską (tzw. kartoflanej) z lat 1778-1779. Jej nazwa wzięła się stąd, że walczące armie pruskie i austriackie unikały bezpośrednich starć. Odseparowani w obozach żołnierze mieli kłopoty z zaopatrzeniem, żywili się głównie ziemniakami z plądrowanych pól uprawnych. Jeszcze wcześniej, 23 czerwca 1760 roku doszło pod Kamienną Górą do dużej bitwy. Pruskie siły generała Heinricha Augusta de la Motte Fouqué w liczbie 12 tys. żołnierzy zostały pokonane przez 28-tysięczną armię austriacką generała Ernesta von Laudona. Szańce z widokiem na całą okolicę Ze względu na liczne działania wojenne prowadzone w okolicy, tutejsze fortyfikacje mają różną historię. Łączy je za to doskonałe wpasowanie w okolicę. – Budowniczowie w zmyślny sposób wykorzystali tutejszą rzeźbę terenu przy lokowaniu szańców, zapewniając bardzo dobre pole widzenia na całą okolicę – zauważa Filipowicz. Fortyfikacje udało się znaleźć dzięki skaningowi laserowemu i analizie map z różnych okresów przedstawiających działania wojenne pod Kamienną Górą. Pomogli też lokalni przewodnicy górscy, Włodzimierz Bayer i Piotr Jochymek. Fot. Michał Filipowicz W pracach, oprócz Filipowicza, brali udział historyk dr Grzegorz Podruczny z Polsko-Niemieckiego Instytutu Badawczego w Collegium Polonicum, dr Tomasz Gralak z Uniwersytetu Wrocławskiego, kierownik badań oraz studenci: Adrianna Skrzypczyńska, Marta Markiewicz i Sebastian Darowski. Szańce, okopy i gród Nieinwazyjne prace powierzchniowe pozwoliły stwierdzić obecność 16 szańców górskich, linii okopów oraz grodu lub zamku średniowiecznego. Ten ostatni znaleziono w okolicach Błażkowej. Szańce mają różne rozmiary, od 25 do 80 metrów długości. Najwięcej z nich wybudowano na górze Bukowina (559 m n.p.m.) – trzy na jej trzech różnych wierzchołkach. Kolejne szańce znajdują się m.in. na Anielskiej Górze (651…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4f62be1567fd6390324a7a7f5775ebed79207fa6-4a63dab.jpeg
width: 800
height: 531

Helska Navarona
type: item
date: 2011-04-30T07:19:00.000Z
creator: Olga Dębicka
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bateria
subject: bunkry
subject: fortyfikacje
subject: hel
subject: jastarnia
subject: półwysep helski
subject: zatoka gdańska
description: Największe działa baterii artyleryjskich, jakie w ogóle zainstalowano na lądzie, stały w czasie wojny na Helu.
encoded: W sezonie na Półwyspie Helskim tysiące turystów paradują w strojach kąpielowych z ręcznikami. Ale pomiędzy nimi przemykają czasem postacie w panterkach, z saperkami i wykrywaczami metalu. Idą chwilę tym samym deptakiem, po czym nagle skręcają w las i znikają za wydmami. Odkrywają inny, mniej znany półwysep: uzbrojony po zęby, ogromny, naturalny „pancernik”, który choć nie pływał po morzu, to wychodząc daleko w jego wody, stanowił silny obiekt strategiczny Marynarki Wojennej. Instalowane na jego „pokładzie” działa mogły kontrolować ruch statków na Zatoce Gdańskiej, a pociski dosięgały wybrzeży i portów w Gdyni i Gdańsku (odległych o jakieś 20 km). Przez długi czas rzeczywistością półwyspu było odcięcie od świata i rygor wojskowy strefy przygranicznej: posterunki, rogatki, ograniczenie ruchu mieszkańców, legitymowanie turystów. Aż wreszcie wojsko ustąpiło i nadeszły czasy penetracji zakazanych miejsc po drugiej stronie ogrodzenia z drutu kolczastego. Na półwyspie są trzy rodzaje drutu: polski przedwojenny, niemiecki z czasów wojny i polski powojenny. Pierwsze przymiarki do wykorzystania półwyspu w celach militarnych były robione w latach 20. XX w. Oceniono, że odległość granicy z Niemcami od Gdyni i Oksywia jest niebezpiecznie mała i postanowiono uczynić z Helu główny punkt ochrony polskiego wybrzeża. Liczyło ono ledwie 140 km, z czego prawie połowę stanowił sam półwysep. Najważniejszy obiekt z tego czasu to 31. Bateria im. Heliodora Laskowskiego, tzw. cyplowa (znajduje się na cyplu wieńczącym helską „kosę”). Perełką militarnej historii Helu są bez wątpienia stanowiska baterii Schleswig-Holstein, zabytek na skalę światową. Po zajęciu półwyspu Niemcy prawie natychmiast przystąpili do budowy swoich umocnień i największej w swoim czasie baterii artyleryjskiej. Zamontowane na niej działa o kalibrze 406 mm miały lufy długości 21 m. Mogły wystrzeliwać pociski o wadze przeszło 1 tony na odległość ponad 40 km! Na fortyfikację składały się 3 stanowiska ogniowe, schrony dla zał…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d3c8eda78e9940099e5747cf4e69efc860224732-58abee3.jpeg
width: 358
height: 500

Twierdza zębów smoka
type: item
date: 2009-03-22T19:59:21.000Z
creator: Marcin Jamkowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: adolf hitler
subject: dzieła sztuki
subject: fortyfikacje
subject: historia
description: Powstająca w tajemnicy warowna linia miała chronić Berlin przed Polakami, gdyby ci chcieli ruszyć na pomoc Francji.
encoded: Bunkry majaczyły w oddali. Gdzieniegdzie było widać betonowe ścianki, w innych miejscach wieżyczki ze szlachetnej stali i pojedyncze stanowiska dla karabinów maszynowych zwane „tobrukami”. Krajobraz w całej okolicy nosił silne znamię ingerencji człowieka – dolinki ukształtowane jak od linijki, precyzyjnie poprowadzone kanały, podsypane sztucznie wzgórza. No i te bunkry wyzierające zza drzew. – Na długości 100 km Niemcy zbudowali ponad 100 obiektów bojowych: bunkrów, umocnień, gniazd artylerii – opowiada przewodnik. – A to i tak zaledwie jedna trzecia tego, co wznieść zamierzali. Planowano bunkier co 300 m, a budowa miała trwać do 1951 r.! Z grupą pasjonatów podziemi zbliżamy się do „flagowego” obiektu Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego – pancerwerku 717. To jakby samowystarczalne gniazdo obronne z własnymi wieżami strzeleckimi, podziemnymi magazynami amunicji i żywności, elektrownią, studnią... i linią kolejową łączącą je z dziesiątkami podobnych budowli wzniesionych między Odrą i Wartą. „Siedemsetsiedemnastka” jest jednym z najlepiej zachowanych bunkrów i oficjalną bramą do zwiedzania międzyrzeckich podziemi. Na przedpolu betonowych ścian spod cienkiego śniegu wystają regularne „kolce”. – To „zęby smoka” – mówi z uśmiechem przewodnik. Zbrojone, betonowe słupki miały przeszkodzić czołgom i działom samobieżnym w zdobywaniu „wschodniej linii Maginota”, natomiast zainstalowane gdzienie-gdzie potykacze (wystające pręty zbrojeniowe) – ostudzić zapał i powstrzymać tempo atakującej piechoty. A wszystko po to, by budowane w największym sekrecie hitlerowskie umocnienia nigdy nie zostały sforsowane. Los chciał jednak inaczej... U podstaw decyzji o budowie Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego legły postanowienia konferencji wersalskiej kończącej I wojnę światową. Alianci nałożyli wówczas na Niemców zakaz budowania nowoczesnej armii – ograniczyli liczebność wojsk, zakazali tworzenia floty, lotnictwa itp. Niemcy, nim zaczęli jawnie te ustalenia łamać, postawili na budowę fortyfika…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ee199e997e97cb898bb2bd9a9ac89042adfd6785-3b9b9e2.jpeg
width: 600
height: 399

12/2008
type: item
date: 2008-10-29T08:53:45.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: bateria
subject: bunkry
subject: fortyfikacje
subject: hel
subject: jastarnia
subject: półwysep helski
subject: zatoka gdańska
description: Wprawdzie wciśnięty między większe wyspy wydaje się leżeć na uboczu, lecz niegdyś był tu ważny port przeładunkowy imperium holenderskiego. Statkami płynęły stąd na Zachód korzenie i inne cenne towary kolonialne. Dzisiaj gwarny port, targ owocowy i rybny, meczety, stare fortyfikacje, pałac sułtański i schludne murowane domy układają się wzdłuż brzegu niczym paciorki nanizane na jedyną biegnącą wokół wybrzeża drogę na wyspie. Strome zbocza są zalesione i niemal bezludne. Jeśli ktoś ma trochę szczęścia, w lesie dostrzeże olśniewającego rajskiego ptaka o szmaragdowej piersi, z dwoma długimi, białymi piórami zwisającymi z ramion niczym peleryna. Nazwa naukowa ptaka, Semioptera wallacii, upamiętnia tego, który go po raz pierwszy opisał – Alfreda Russela Wallace’a. Ten młody brytyjski przyrodnik na przełomie lat 50. i 60. XIX w. prowadził na Malajach badania terenowe. Nie pozostała po nim na Ternate żadna tablica ani pomnik. A przecież to właśnie stąd 9 marca 1858 r. Wallace wysłał pocztowym parowcem list, który miał znaczne konsekwencje dla teorii ewolucji. Adresatem listu był W.P. Karol Darwin. Do przesyłki Wallace dołączył rozprawę O tendencji różnych odmian do ciągłego oddalania się od typu pierwotnego. Był to efekt dwóch nocy pośpiesznej twórczości wywołanej iluminacją doznaną podczas gorączki oraz 10 lat badań i przemyśleń. Opisywał w nim teorię ewolucji (choć jej tak nie nazywał) dokonującej się przez dobór naturalny (tego wyrażenia też nie użył), niezwykle zbliżoną do hipotezy, którą sam Darwin, uznany przyrodnik, postawił już wcześniej, ale jeszcze nie zdecydował się ogłosić. W nauce takie zbiegi okoliczności zdarzają się często. Oto teorię, którą znamy jako darwinizm, sformułowali niemal równocześnie Darwin i młody badacz Alfred Russel Wallace. Może i historię tę wspomina się w podręcznikach o biologii ewolucyjnej, ale wiele osób nie ma o niej pojęcia. Wallace, za życia cieszący się sławą młodszego współodkrywcy teorii ewolucji oraz przyrodnika i socjologa, po śm…
encoded: |Spis treści - grudzień 2008 Wallace. Rzecz o człowieku, który omal nie został Darwinem. Herod. Złoczyńca mniejszy niż się sądzi, za to wielki budowniczy. Dinozaury. Błotna pułapka przechowała dla nas dramatyczną scenę. Mars. Czerwona Planeta fascynuje nas nie mniej niż naszych przodków. Stocznia. Kolebka „Solidarności” znów przeżywa trudne chwile. Tylko dla prenumeratorów Benoy Behl. Oświecenie w mroku indyjskich grot.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/119b1f296ef6dd32cb5da7d5ff32d8c991fbe93e-1cbcd52.jpeg
width: 1038
height: 1498