National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-06-24T06:59:24.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Swornegacie to styl życia. Ta wieś gra, tańczy i karmi jak dawniej
items: Czary w Diabelskim Kościele. Dlaczego fińska jaskinia od setek lat przyciąga szamanów?
items: Festiwale ludowe w Polsce. Sprawdź, jak spędzić wakacje z folklorem
items: Czy wiedźmini istnieli naprawdę? Tak w dawnej Polsce zwalczano upiory
items: Setki owiec schodzą z hal. Tak wygląda coroczny redyk jesienny
items: Raga, karnatycki śpiew, cumbia i kawa, czyli 13. Festiwal Skrzyżowanie Kultur
items: Na folkową nutę - festyn muzyczny
items: Agroturystyka w Bieszczadach. Wypoczynek z widokiem na Połoniny

Swornegacie to styl życia. Ta wieś gra, tańczy i karmi jak dawniej
type: item
date: 2025-06-24T06:58:55.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: folklor
subject: kaszuby
subject: polska
subject: pomorze
subject: tradycje
subject: Travel
subject: wieś
subject: Wolny czas
description: Swornegacie to miejsce, gdzie tradycja, jezioro i wakacyjne festyny tworzą miks, który wciąga jak serial. Nie chodzi tylko o nazwę, choć ta robi furorę w internecie.
encoded: Spis treści: Swornegacie na weekend i dłużej Swornegacie: co to znaczy? Cotygodniowe festyny Tabaka dla każdego Zrób to sam(a)! Nietypowe nazwy miast i wsi w Polsce Swornegacie często pojawiają się w zestawieniach polskich miejscowości o najbardziej oryginalnych nazwach. O tym za chwilę. Warto pokopać nieco głębiej i oprócz genezy nazwy odkryć też, dlaczego Swory, jak mówią sympatycy, doczekały się nieoficjalnego tytułu Perły Kaszub. Swornegacie na weekend i dłużej Jedna z najstarszych wsi w regionie (pierwsze pisemne wzmianki pochodzą z 1272 r.) jest położona nad Jeziorem Karsińskim, w pobliżu Parku Narodowego Bory Tucholskie. Malownicza lokalizacja to jeden z wielu atutów tego miejsca. Wyróżnikiem miejscowości jest autentyczny kaszubski klimat. To szczególnie cenne w czasach, kiedy turystyczne miasteczka są zalewane kebabami, goframi, a od niedawna również pluszowymi gęsiami. Kilka dni wystarczy, żeby aktywnie poznać regionalną kulturę i kulinaria Swornegaci. Turyści coraz chętniej przyjeżdżają tam jednak nie tylko na weekendy, ale i na tygodniowe wakacje. Nie brakuje osób, które nie wyobrażają sobie lata bez choćby kilkudniowego wypadu do Sworów. Na szczęście gości nie ma tam aż tylu, żeby nie poczuć lokalnej aury. Oto, jak robić to dobrze. Swornegacie: co to znaczy? Już sama nazwa „Swornegacie” działa na przyjezdnych jak magnes. Jej pochodzenie, wbrew domysłom, nie jest jednak związane z elementami garderoby. Wyjaśnienie kryje się w połączeniu dwóch kaszubskich słów. Swora to warkocz pleciony z korzeni sosnowych. Mieszkańcy wykorzystywali je do umacniania, czyli gacenia, brzegów (gacy) jezior i rzek. Co ciekawe, na przestrzeni wieków Swornegacie wielokrotnie zmieniały swoją nazwę. I tak w 1275 r. był to Swornigat, a w 1400 r. Swornegacz. Obecna nazwa pochodzi dopiero z XIX w. Cotygodniowe festyny Kiedy pierwszy raz usłyszałem, że latem Swornegacie organizują festyny co tydzień, aż trudno było mi w to uwierzyć. A jednak. W każdy weekend wakacji na starym statku p…

Swornegacie-to-styl-zycia-a84cd0b.jpg
width: 4974
height: 3316

Czary w Diabelskim Kościele. Dlaczego fińska jaskinia od setek lat przyciąga szamanów?
type: item
date: 2023-11-28T11:25:17.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: archeologia
subject: folklor
subject: jaskinie
subject: odkrycia archeologiczne
subject: szamanizm
subject: wierzenia
subject: Wolny czas
description: Uzdrowiciel Kinolainen zabierał swoich pacjentów do wnętrza długiej jaskini, aby rozmawiać z diabłem o przyczynach ich dolegliwości. W Diabelskim Kościele w Finlandii faktyczne ma miejsce nietypowe zjawisko.
encoded: W tym artykule: Akustyka kluczem do poznania zagadki fińskie jaskini Historie szamanów w Diabelskim Kościele Pomiary naukowe Rezonans, rzadkie zjawisko w środowisku naturalnym W parku narodowym Koli we wschodniej Finlandii znajduje się słynna jaskinia szczelinowa o długości 34 metrów. Nazywana jest Pirunkirkko, co po polsku znaczy Diabelski Kościół. W lokalnym folklorze ta jaskinia szczelinowa była miejscem, w którym lokalni mędrcy nawiązywali kontakt ze światem duchów. Do dziś miejsce to odwiedzają osoby praktykujące szamanizm. Organizują tam nawet zajęcia z gry na bębnach. Turystyka jaskiniowa jest tutaj powszechna. Akustyka kluczem do poznania zagadki fińskie jaskini Dwie badaczki: Riitta Rainio z Uniwersytetu w Helsinkach i Elina Hytönen-Ng z Uniwersytetu Wschodniej Finlandii postanowiły zbadać sposób rozchodzenia się dźwięku w jaskini. Przypuszczały, że zachodzi tam jakieś nietypowe zjawisko, które mogło intrygować ludzi od tysiącleci. Naukowczynie ustaliły, że w Diabelskim Kościele występuje zjawisko rezonansu, które wzmacnia i wydłuża dźwięk o określonej częstotliwości. Ich zdaniem zjawisko to mogło znacząco wpłynąć na wierzenia i doświadczenia związane z pobytem w jaskini. Historie szamanów w Diabelskim Kościele Badaczki dokonały gruntownego przeglądu archiwalnych źródeł pisanych dotyczących niezwykłej groty. Wynika z nich, że na obszarze obecnego parku narodowego Koli działało kilku uzdrowicieli. Najbardziej znanym był Kinolainen, czasami nazywany także Tossavainenem, który wykorzystywał Diabelski Kościół do magicznych rytuałów. – Według przekazów folklorystycznych Kinolainen zabierał swoich pacjentów do „kościoła”, aby rozmawiać z diabłem o przyczynach oraz leczeniu trapiących ich dolegliwości. Ten rodzaj rytuału uzdrawiania często obejmował głośne krzyki, tupanie, strzelanie i uderzanie – mówi Rainio, jedna z autorek artykułu. Pomiary naukowe Pomiary akustyczne przeprowadzone w tylnej części jaskini wykazały silne zjawisko rezonansu. Ściana przywodzi tam …

czary-w-diabelskim-kosciele-dlaczego-finska-jaskinia-od-setek-lat-przyciaga-szamanow-fot-julia-shpinitskaya-nicolaes-witsen-cc-by-sa-4-0-deed-275ff1e.png
width: 1200
height: 630

Festiwale ludowe w Polsce. Sprawdź, jak spędzić wakacje z folklorem
type: item
date: 2022-07-01T10:57:10.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Kierunki
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: folklor
subject: historia
subject: historia polski
subject: Kultura
subject: polska
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
subject: wakacje
subject: wieś
description: Festiwale folklorystyczne to niezwykła okazja, żeby wrócić na chwilę do naszych korzeni, poczuć atmosferę dawnych wieków oraz dowiedzieć się czegoś o naszych przodkach.
encoded: W tym artykule: Festiwal Słowian i Wikingów Tydzień kultury beskidzkiej Sabałowe Bajania Festiwal Kultury Kresowej Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich Lato to czas wakacji, koncertów, imprez w plenerze i wszelkich festiwali. W tym gorącym okresie praktycznie co tydzień dzieją się wyjątkowe rzeczy. Na każdego czekają różne wydarzenia, które mogą być muzyczne, kulturalne, historyczne lub folklorystyczne. Te ostatnie weźmiemy dziś na tapet i przyjrzymy się, jakie festiwale ludowe warto odwiedzić. Festiwal Słowian i Wikingów Coroczna impreza, która odbywa się w pierwszy weekend sierpnia na wyspie Wolin. To jedna z większych tego typu imprez w tej części Europy. Podczas wydarzenia uczestnicy mogą podziwiać rekonstrukcję bitew. Festiwal przyciąga zarówno fanów mitologii słowiańskiej, polskiego średniowiecza, jak i historii wikingów. Wikingowie wciąż żyją w masowej wyobraźni. Czego nie wiemy o nich i ich krwawych wyprawach? Po raz pierwszy wikingowie wylądowali na skalistych wybrzeżach położonych na północ od Szkocji jakieś 1200 lat temu, dławiąc opór mieszkańców i zajmując ziemię. Przez prawie siedem wi... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/rekonstruktorzy-w-polsce-przed-inscenizacja-walki-wikingowie-zasluzyli-na-swoja-brutalna-reputacje-od-najmlodszych-lat-byli-szkoleni-do-walki-fot-david-guttenfelder-national-geographic-63af673.jpeg" width="938" height="528" alt="Rekonstruktorzy w Polsce przed inscenizacją walki. Wikingowie zasłużyli na swoją brutalną reputację: od najmłodszych lat byli szkoleni do walki. (fot. DAVID GUTTENFELDER/National Geographic)" title="Rekonstruktorzy w Polsce przed inscenizacją walki. Wikingowie zasłużyli na swoją brutalną reputację: od najmłodszych lat byli szkoleni do walki. (fot. DAVID GUTTENFELDER/National Geographic)" /> Co ważne, nasze losy przeplatały się z losami Normanów. A ostatnie odkrycie polskiego naukowca wykazało, że słynny król Harald Sinozęby, został pochowany we wsi Wiejkowo,…

folklor-w-polsce-a74b559.jpeg
width: 2121
height: 1414

Czy wiedźmini istnieli naprawdę? Tak w dawnej Polsce zwalczano upiory
type: item
date: 2022-01-11T10:23:03.000Z
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: duchy
subject: folklor
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwyczaje
description: „Wiedźmin” to dziś nie tylko książki, ale też gry komputerowe, seriale i inne gadżety osadzone w świecie stworzonym przez Andrzeja Sapkowskiego. Czy słynny Geralt z Rivii miał swoich poprzedników w realnym świecie? Okazuje się, że tak.
encoded: W tym artykule: Czy „Wiedźmin” opiera się na faktach? Poprzednicy Geralta z Rivii Upiory w Rzeczpospolitej Sposób na upiora Kiedy w latach 90. premierowo ukazywały się książki o wiedźminie, chyba nikt nie spodziewał się, że w niedalekiej przyszłości Geralt z Rivii będzie znany na całym świecie. Na fali popularności sagi na początku lat dwutysięcznych powstał film oraz serial. Widzowie do dziś z sentymentem wspominają niektóre efekty specjalne. Już wtedy czuć było, że „Wiedźmin” to coś więcej niż tylko seria książek fantasy. To całe uniwersum, którym zafascynowali się nie tylko Polacy, ale również nasi sąsiedzi z Europy Środkowej i Wschodniej. Reszta świata zakochała się w sadze Andrzeja Sapkowskiego w 2007 r. po wydaniu pierwszej z trzech gier opartych na przygodach Geralta z Rivii. Seria zdobyła rzesze fanów w wielu krajach, o czym świadczy, chociażby kilka reedycji gry. Na zlotach fanów fantastyki nie brakuje osób przebranych za postacie z „Wiedźmina”. Czy „Wiedźmin” opiera się na faktach? Fenomen uniwersum nie słabnie. Jego pozycję umocniła kolejna serialowa adaptacja, tym razem przygotowana przez platformę Netflix. Dla młodszych pokoleń to pierwsze spotkanie z Geraltem, Ciri i Yennefer. Widzowie i czytelnicy zastanawiają się, czy w przeszłości w Polsce lub gdziekolwiek w Europie rzeczywiście funkcjonowała taka profesja jak wiedźmini. Łukasz Kozak, mediewista i autor książki „Upiór. Historia naturalna” mówi, że w przeszłości pojawiały się postacie podobne do wiedźmina z książek Sapkowskiego. Jednocześnie przypomina, że saga nie jest „słowiańska”, a jej autor sięgał do motywów pochodzących z przeróżnych źródeł. – Choć nieliczne z nich, jak fabuła debiutanckiego opowiadania o strzydze, pochodzą z polskiego folkloru, to nie znajdziemy w historycznych i etnograficznych źródłach wyspecjalizowanych „likwidatorów potworów”, a raczej ludzi, dla których zwalczanie – jak powiedzielibyśmy dziś – „nadprzyrodzonego” zagrożenia było raczej jednym z wielu zajęć bądź nawet usług…

czy-wiedzmini-istnieli-naprawde-tak-w-dawnej-polsce-zwalczano-upiory-7f8cbe4.jpeg
width: 960
height: 540

Setki owiec schodzą z hal. Tak wygląda coroczny redyk jesienny
type: item
date: 2021-10-12T12:42:20.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: folklor
subject: owce
subject: polskie góry
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: W Beskidach sezon pasterski już się zakończył. Do Internetu trafiły zdjęcia przedstawiające, jak dawniej sprowadzano zwierzęta z hal.
encoded: W tym artykule: Redyk, czyli powrót owiec z hal Redyk – co to jest? Jesień to szczególny czas, kiedy w przyrodzie zachodzi wiele zmian – zarówno wśród zwierząt żyjących na wolności, jak i hodowlanych. Owce słusznie kojarzone są z górskim krajobrazem. Ich wypas nie trwa oczywiście cały rok i zgodnie z tradycją kończy się 29 września, czyli w dzień św. Michała Archanioła. Na początku października mieszkańcy górskich miejscowości i turyści mogą podziwiać wyjątkowe widowisko folklorystyczne, jakim jest redyk. Tajemniczy trójkąt na Babiej Górze. Fotograf uwiecznił niecodzienny widok Na szlakach warto mieć oczy szeroko otwarte. Oprócz malowniczych widoków możemy dostrzec również ciekawe zjawiska na niebie i gry świateł. Redyk, czyli powrót owiec z hal W Beskidach sezon pasterski już się zakończył. 10 października ponad 400 owiec pod wodzą gazdy Władysława Sajdaka przeszło z Jazowiska do Obidzy. Towarzyszyły im przystrojone z okazji redyku bryczki konne. Dla bezpiecznego przebiegu wydarzenia cała droga musiała zostać zamknięta. W drugi weekend października stada owiec przeszły również między innymi w Krynicy-Zdroju. Zdjęcia przedstawiające, jak dawniej sprowadzano zwierzęta z hal, pojawiły się na profilu fotografa Krystiana Kiwacza na Instagramie. 16 października jesienny redyk będzie można oglądać w Szczawnicy. Turyści zza granicy zdewastowali sprayem skały na Świnicy Kolejna smutna wiadomość z tatrzańskich szlaków. Mężczyzna chciał zostawić po sobie „flagę”. Redyk – co to jest? Zacznijmy od rozróżnienia redyku na wiosenny i jesienny. Jest to bowiem uroczyste wyjście pasterzy z licznymi stadami owiec inaugurujące lub kończące sezon pasterski. Wspominany wcześniej dzień św. Michała Archanioła to obecnie tylko umowna data. Według tradycji redyk wiosenny rozpoczynał się w dzień św. Wojciecha – 23 kwietnia. Przed oddaniem owiec na cały sezon bacy gospodarze najpierw liczyli je, spisywali i znakowali. Zanim zwierzęta wyszły na hale, poddawano je specjalnych obrzędom, na przykł…

redyk-w-polskich-gorach-f267e55.jpeg
width: 3200
height: 2133

Raga, karnatycki śpiew, cumbia i kawa, czyli 13. Festiwal Skrzyżowanie Kultur
type: item
date: 2017-09-21T12:46:43.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: festiwale
subject: folklor
subject: indie
subject: kolumbia
subject: śpiew
description: Jak co roku Organizatorzy Festiwalu Skrzyżowanie Kultur próbują przybliżyć jego uczestnikom – poprzez muzyczne i kulturalno-społeczne pozycje w programie - kolejne zakątki świata. Podczas tegorocznej edycji na świeczniku znalazły się Indie i Kolumbia.
encoded: Trzynastą edycję Festiwalu Skrzyżowanie Kultur 23 września otworzy uzdolniona wokalistka, kompozytorka i instrumentalistka reprezentująca młode pokolenie kolumbijskich artystów - Marta Gómez. Wraz ze swoim zespołem łączy różne elementy typowe dla muzyki latynoamerykańskiej: karaibskie rytmy, andyjskie nostalgiczne melodie, kolumbijskie czy boliwijskie tańce, a także znakomicie splata je z latynoskim jazzem oraz popem. Drugi dzień wydarzenia (24 września) wypełni natomiast muzyka z Indii – na scenie głównej wystąpią Purbayan Chatterjee i Ranjani & Gayatri. Purbayan Chatterjee to jeden z najlepszych sitarzystów młodego pokolenia, a także kontynuator słynnej gharany. Purbayan szybko dał się poznać jako mistrz nie tylko klasycznej ragi, lecz także jako artysta, który łączy muzyczne doświadczenia z innymi gatunkami, szczególnie jazzem. Na muzykę patrzy przez pryzmat teorii dziewięciu ras, która jest sercem indyjskiej estetyki. Z kolei Ranjani & Gayatri to słynny siostrzany duet znakomicie interpretujący południowoindyjską muzykę karnatycką, który otrzymał większość najważniejszych nagród przyznawanych indyjskim artystom. Słuchacze cenią go za perfekcyjne zespolenie głosów, bogatą paletę technik ornamentacyjnych i wyobraźnię muzyczną. Śpiewają w wielu językach, m.in. w sanskrycie, hindi, marathi, tamilskim i gudżarati. Ranjani & Gayatri następnego dnia (25 września) poprowadzą również warsztaty muzyki i śpiewu karnatyckiego. Przed nimi zaś odbędzie się debata z udziałem ekspertów z Wydziału Orientalistycznego UW pod opieką polskiego orientalisty, filozofa i kulturoznawcy – Piotra Balcerowicza – i tytułem „Czy indyjska mozaika religijna się sprawdziła?”. Czwarty dzień festiwalu będzie poświęcony Kolumbii. Rozpocznie się od panelu dyskusyjnego wokół kawy. Debata „Cena kawy” będzie krążyć wokół tematów: rynku kawy, skutków społecznych i politycznych handlu kawą, a także tego, jak my – konsumenci w Europie – nieświadomie wpływamy na życie ludzi na drugim końcu świata. Tego dn…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f68de5c927e28e8c9b572a9c9da0af4f3c104fbc-79c58b8.jpeg
width: 5472
height: 3648

Na folkową nutę - festyn muzyczny
type: item
date: 2012-07-27T06:37:50.000Z
creator: Igor Nowiński
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: folklor
subject: muzyka
subject: pieniny
subject: skansen
subject: spisz
description: Kujawsko-Dobrzyński Park Etnograficzny w Kłóbce już 5 sierpnia zamieni się w krainę folkowej muzyki!
encoded: Po raz pierwszy w skansenie wystąpią zespoły wykonujące muzykę ludową we własnych, współczesnych aranżacjach. Członkowie zaproszonych grup wywodzą się w większości z kapel ludowych. Źródłem inspiracji do powstania zespołów była muzyka ludowa, którą „zarazili” się biorąc udział w festiwalach folklorystycznych, m. in. w Kazimierzu nad Wisłą. Oprócz tradycyjnych instrumentów muzycznych, takich jak skrzypce, wykorzystują gitary, perkusje i instrumenty klawiszowe, dzięki czemu tradycyjne utwory otrzymują „drugie życie”, nowe brzmienie. Koncerty obu zespołów to wiele dobrej muzyki oraz zabawy dla każdego, niezależnie od wieku. Niespodzianka Pana Janka to grupa młodych muzyków pochodzących z Bydgoszczy, Torunia i Lubania. W repertuarze zespołu znajdują się m.in. własne kompozycje oraz znane przez wszystkich utwory „Zielony mosteczek” czy „Miała baba koguta”. W ich różnorodnych opracowaniach przeplatają się różne style muzyczne. Zespół ma już kilka sukcesów na swoim koncie, np. tytuł Wykonawcy Roku 2004 na Kujawsko-Pomorskim Młodzieżowym Przeglądzie Piosenki w Koronowie. Został laureatem spotkań na festiwalu „EUROFOLK 2005” w Malborku, dzięki czemu wziął udział w kolejnej edycji festiwalu „EUROFOLK 2006”, gdzie wystąpił przed zespołem BRAThANKI. Kolejny sukces, to występ na „Scenie folkowej” festiwalu PRZYSTANEK WOODSTOCK w roku 2008. Zespół Corni Chopcy powstał w 2011 roku, działa przy Gminnym Ośrodku Kultury i Bibliotece Publicznej w Babiaku. Członkami zespołu są osoby, które posiadają wieloletnie doświadczenie sceniczne, grając w wielu formacjach i stylach muzycznych. Liderem grupy jest pochodzący z gór Piotr Cedzidło. W repertuarze grupy dominuje muzyka góralska ze Skalnego Podhala, Spisza i Pienin. Dzięki temu będziemy mieli okazję, nie wyjeżdżając w góry, wysłuchać takim utworom, jak ,np. „W murowanej piwnicy”, „Zbójnicy, zbójnicy”, „Hej bystro woda”. Występom przy karczmie towarzyszyć będą liczne pokazy dawnych zajęć domowych, gospodarskich i rzemieślniczych. Dzieci …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/5082a671781732d5d668f17a8cf82b3fd446dbab-46d6d80.jpeg
width: 3579
height: 5034

Agroturystyka w Bieszczadach. Wypoczynek z widokiem na Połoniny
type: item
date: 2009-08-21T08:06:00.000Z
creator: Magdalena Stopa
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: agroturystyka
subject: bieszczady
subject: folklor
subject: natura
subject: polska
subject: polska agroturystyka
subject: rekreacja
subject: Travel
subject: wzgórza
description: – Decyzja o przeniesieniu się w Bieszczady dojrzewała latami. Jeszcze dwa lata temu mieszkaliśmy w Szczecinie....
encoded: JAZZOWO I FOLKOWO – prace ręczne zamiast telewizji W wejściu do blisko stuletniego drewnianego domu słychać muzykę. Łemkowsko-bojkowski folk jest pasją Janusza Demkowicza. Założył zespół Tołhaje (czyli Rozbójnicy, www.tolhaje.pl), który za swoją pierwszą jazzującą płytę zdobył m.in. pierwsze miejsce w konkursie na Folkowy Fonogram Roku 2002. W tym domu można też dowiedzieć się, co to są krywulki (naszyjniki) lub siljanki i gerdany (wisiory) i na czym polega technika wytwarzania tradycyjnej karpackiej biżuterii ze szklanych koralików. Można uczyć się garncarstwa, plecenia z wikliny, robienia ozdób z bibuły, malarstwa na szkle, tkania na krosnach czy haftu krzyżykowego. Zajęcia prowadzi gospodyni i absolwenci Uniwersytetu Ludowego we Wzdowie związani z internetową galerią www.soroczka.pl Joanny Strzyżewskiej, promującą karpackie rękodzieło. – Warsztaty ginącego rzemiosła są zamiast telewizji – mówi Magda Demkowicz. – Telewizora nie mamy programowo, a wieczorem albo wówczas, gdy pada deszcz, też coś trzeba robić. Zdarza się, że początkowo nasi goście odnoszą się do tego z dystansem, sądzą, że to jest propozycja tylko dla dzieci. Potem wciąga ich to i dziwią się, jak bardzo są zrelaksowani i jakie ładne rzeczy robią. Gospodarze pragną stworzyć centrum ginących zawodów. Na razie przenieśli dwa zabytkowe drewniane domy i przystosowali je do potrzeb agroturystyki.W przyszłym roku przeniesiona zostanie kuźnia z 1888 roku (została już kupiona w okolicach Tyrawy), potem powstanie wodny młyn na płynącym przy domu potoku. – Chcemy, by ochrona dziedzictwa kulturowego regionu stała się klamrą naszych działań – mówi Janusz Demkowicz. Inną propozycją są gawędy przyrodnicze. Grzegorz Sitko, przewodnik firmy „Dzika Przyroda” zapraszany na długie wieczory bez telewizora, opowiada o świecie wilków, niedźwiedzi, żbików, ptaków i owadów. Chętnych może poprowadzić też na poranne obserwacje ptaków, których w Bieszczadach żyje przeszło 200 gatunków. Trzeba, niestety, wstać o czwartej rano, …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/92e1a92b04bce971679c169b96b473878bf11e16-7f90543.jpeg
width: 640
height: 427