National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-07-10T11:57:55.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Foka szara zaskoczyła turystów w Brzeźnie. Jak się zachować w takiej sytuacji?
items: Ten bałtycki ssak wciąż jest zagrożony. Zdaniem naukowców ludzie skazują go na wyginięcie
items: Ta foka jest bardziej muzykalna niż ludzie i z każdym rokiem „tańczy” coraz lepiej
items: Futrzane księgi ze skór fok. Tworzyli je mnisi od XII wieku
items: National Geographic 8/22
items: W Arktyce będzie więcej deszczu niż śniegu. Bardzo zła prognoza dla świata
items: Już najmłodsze foki wiedzą, jak nie dać się zagłuszyć
items: Czy zwierzęta potrafią używać gwiazd do nawigacji?
items: Turystka chciała zrobić sobie zdjęcie z mniszką hawajską. Głos zabrał gubernator stanu
items: Nurkowie głębinowi przebadani. Saturacja krwi spada do poziomu charakterystycznego dla fok
items: Foki z Bałtyku też cieszą się wiosną. Fotograf przyłapał je na kąpieli słonecznej
items: Dlaczego foki szare klaszczą?
items: Rekordowy baby boom w rodzinie foki szarej. Strażnicy mają problem z liczeniem młodych
items: Foki są fantastyczne. Mamy na to 5 filmowych dowodów
items: Jeśli masz słabe nerwy nie czytaj tego tekstu. Mewy potrafią być naprawdę okrutne
items: Uwaga, na polskich plażach mogą pojawiać się focze szczenięta!
items: Turyści zadręczają foki robiąc zdjęcia. Ostry apel Fokarium
items: Są po prostu cudowne! W polskim Fokarium urodziły się trzy maleństwa
items: Surfujące foki z Kapsztadu. Zobacz film
items: WWF: Nowe foki w Bałtyku
items: Bałtyk. Foczy rekord
items: Co foki i morświny mają z rzucania grochem o ścianę
items: Ski-tour w nieprzetartym śniegu
items: Grenlandia na ostro

Foka szara zaskoczyła turystów w Brzeźnie. Jak się zachować w takiej sytuacji?
type: item
date: 2025-07-10T13:09:35.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Przyroda
subject: Traveler
subject: dzikie zwierzęta
subject: foka
subject: foki
subject: morze bałtyckie
subject: plaże
description: Turystów wypoczywających na plaży w Gdańsku-Brzeźnie spotkała niecodzienna niespodzianka — między ręcznikami i parawanami pojawiła się... foka. Zwierzę od razu wzbudziło sensację w mediach społecznościowych. Co robić, gdy na plaży spotkamy dzikiego mieszkańca Bałtyku?
encoded: Spis treści: Foka zaskoczyła plażowiczów w Gdańsku Gdzie żyją foki w Polsce? W letnich miesiącach Bałtyk kojarzy nam się przede wszystkim z miejscem wakacyjnego wypoczynku. Plaże pełne turystów, promenady z pamiątkami – takie widoki zastaniemy w nadmorskich kurortach mniej więcej od czerwca do początku września. A przecież przez cały rok Morze Bałtyckie (wraz z wybrzeżem) jest domem dla wielu gatunków dzikich zwierząt. Niekiedy natura w zaskakujący sposób przypomina o tym turystom. Foka zaskoczyła plażowiczów w Gdańsku Na początku lipca na rozgrzany piasek gdańskiej plaży w Brzeźnie wturlała się foka. Zwierzę od razu wzbudziło niemałą sensację. Większość osób, zaskoczona jej obecnością, odsunęła się na bok, robiąc miejsce. Foka, nie przejmując się zbytnio tłumem, ułożyła się w piasku i przez dłuższą chwilę odpoczywała, pozując nieświadomie do setek zdjęć i filmów. W końcu sama bezpiecznie wróciła do wody. Wcześniej bez większych przeszkód poruszała się między ręcznikami i parawanami. Nagranie z plażowania foki w Gdańsku błyskawicznie obiegło media społecznościowe. Choć sytuacja zakończyła się szczęśliwie, pojawienie się dzikiego zwierzęcia w tłumie ludzi wywołało dyskusję na temat odpowiedniego zachowania w takich przypadkach. Specjaliści przypominają, że jeśli zauważymy fokę na plaży, powinniśmy zachować dystans, nie zbliżać się do niej, nie próbować jej głaskać, karmić czy robić sobie z nią zdjęć. Najlepiej oddalić się w ciszy i zgłosić sytuację do Błękitnego Patrolu WWF, dzwoniąc pod numer 795 536 009. To zespół specjalistów i wolontariuszy, którzy dbają o bezpieczeństwo dzikich zwierząt morskich w Polsce, w tym właśnie fok. Gdzie żyją foki w Polsce? Zazwyczaj foki preferują odludne, spokojne miejsca. Zdarza się jednak, że podpływają bliżej miast czy zatłoczonych plaż. Niestety, coraz częstszy kontakt z człowiekiem nie zawsze kończy się dobrze. Zwierzęta bywają płoszone i stresowane. Dlatego tak ważne jest, by budować społeczną świadomość i edukować turystów. W B…

Foka-szara-zaskoczyla-turystow-w-Brzeznie-a05a816.jpg
width: 900
height: 600

Ten bałtycki ssak wciąż jest zagrożony. Zdaniem naukowców ludzie skazują go na wyginięcie
type: item
date: 2025-06-15T07:59:49.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: foka
subject: foki
subject: morze bałtyckie
subject: ochrona gatunkowa
subject: ssaki
description: Szarytka morska jest największym ssakiem z rodziny fokowatych, zamieszkującym Bałtyk. Dziś te wspaniałe zwierzęta są znacznie częstszymi gośćmi bałtyckich plaż niż jeszcze kilkanaście lat temu, ale po intensywnych łowach, prowadzonych przez ponad 100 lat, populacja tych zwierząt wciąż nie może się odtworzyć. Dlaczego ludzie postanowili wytępić te piękne ssaki? Na to i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: Spis treści: Szarytka morska czy foka szara? Największa bałtycka „foka” Mieszkaniec strefy przybrzeżnej Stadni poligamiści Niezgrabna na lądzie, sprawna w wodzie Szarytki morskie od dawna są solą w oku ludzi Jaka przyszłość czeka szarytkę morską? Jeszcze nie tak dawno temu, szarytka morska była gatunkiem krytycznie zagrożonym. Podjęte przez ekologów działania doprowadziły do zwiększenia populacji, jednak nie oznacza to, że liczebność tych zwierząt ma szansę wrócić do stanu pierwotnego. Na szarytki morskie wciąż wywierana jest ogromna presja łowiecka. To w połączeniu z postępującymi zmianami środowiskowymi może sprawić, że za jakiś czas te piękne fokowate całkowicie znikną z bałtyckich plaż. Szarytka morska czy foka szara? Przez długi czas szarytka morska (Halichoerus grypus) była znana jako foka szara. Skąd ta zmiana? W 2015 roku, w publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” wydanej przez Muzeum i Instytut Zoologii PAN jedynemu żyjącemu przedstawicielowi rodzaju Halichoerus przypisano nową nazwę gatunkową, w ramach „akcji porządkowania” polskich nazw gatunkowych wszystkich żyjących na świecie ssaków. Nazwa „foka” została zarezerwowana dla przedstawicieli rodzaju Phoca. Ot, cała tajemnica. Największa bałtycka „foka” Bez względu na to, czy nazwiemy ją szarytką morską czy foką szarą, mowa o drapieżnym ssaku i największym przedstawicielu rodziny fokowatych żyjącym w basenie Morza Bałtyckiego. Dorosłe osobniki osiągają do 250 cm długości i imponującą masę, dochodzącą do 310 kg w przypadku populacji bałtyckiej i do 400 kg w przypadku zwierząt żyjących na wybrzeżach w zachodniej części północnego Atlantyku. Szarytka morska ma wrzecionowate, zwężające się ku tyłowi ciało, które pokrywa gęste futro. Okrywa jest szara w części grzbietowej i żółtawobiała w części brzusznej. Osobniki w zaawansowanym wieku są niemal czarne, z kolei szczenięta – kremowe. Na skórze widoczne są licznie nagromadzone plamy, najczęściej czarne lub szarobrunatne. Przednie płetwy są krótsze i słabsz…

szarytka-morska-foka-szara-0fa612c.jpg
width: 1000
height: 688

Ta foka jest bardziej muzykalna niż ludzie i z każdym rokiem „tańczy” coraz lepiej
type: item
date: 2025-05-02T11:30:35.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: biologia
subject: foka
subject: foki
subject: kalifornia
subject: zwierzęta
description: Uchatka kalifornijska o imieniu Ronan od lat wykazuje niezwykłe muzyczne umiejętności. Uratowana w 2008 roku, zamieszkała w instytucie badawczym Uniwersytetu Santa Cruz. Najnowsze obserwacje wskazują, że Ronan ma już tak dobre wyczucie rytmu, że prześcignęła ludzi.
encoded: Spis treści Historia Ronan, tańczącej foki Ronan prześcignęła ludzi w muzykalności Nie od dziś wiadomo, że niektóre zwierzęta reagują na muzykę. Krowy i słonie lubią jej słuchać, a papugi często wyczuwają rytm i śpiewają swoje wersje słuchanej melodii. Muzykalność wśród zwierząt to jednak temat wciąż słabo przebadany. Nowe światło rzucają na nią obserwacje pewnej foki, mieszkanki stacji badawczej na amerykańskim uniwersytecie. Żadne inne dotychczas zbadane zwierzę nie potrafiło wyczuwać rytmu tak idealnie, jak ona. Historia Ronan, tańczącej foki Ronan to samica uchatki kalifornijskiej, gatunku fok występującego dość licznie na wschodnim wybrzeżu USA, między innymi w Kalifornii. Latem 2008 roku, głodną i uwięzioną na autostradzie, znaleźli ją wolontariusze. Trafiła pod opiekę naukowców instytutu badawczego Pinniped Lab na uniwersytecie Santa Cruz w USA, niedaleko San Francisco. Instytut ratuje zwierzęta, ale zajmuje się też badaniami behawioralnymi różnych gatunków fok, wydr morskich i delfinów. Naukowcy szybko zauważyli wyjątkowe zdolności muzyczne Ronan. Nagradzana smakołykami błyskawicznie uczyła się „tańczyć”, machając głową i kiwając się do rytmu różnych przebojów – np. Backstreet Boys czy Earth, Wind & Fire. W pewnym momencie stała się internetową gwiazdą. View oEmbed on the source website Ronan prześcignęła ludzi w muzykalności Mimo upływu lat badania nad zdolnościami muzycznymi Ronan wciąż trwają. I niedawno ponownie zadziwiła ona naukowców swoim niezwykłym wyczuciem rytmu. W najnowszym badaniu opublikowanym w czasopiśmie Scientific Reports, Ronan synchronizowała ruchy głowy z trzema różnymi rytmami (112, 120 i 128 uderzeń na minutę). Z badania wynika, że foka nawet po kilkunastu latach wciąż podnosi swoje muzyczne umiejętności. Ronan osiągała precyzję porównywalną, a nawet przewyższającą dziesięciu studentów uczestniczących w eksperymencie. Szczególnie imponujący był jej wynik przy tempie 120 BPM, gdzie średnie odchylenie od rytmu wynosiło zaledwie 15 milise…

rhythmically-trained-s-1-1e55a71.jpg
width: 2880
height: 2160

Futrzane księgi ze skór fok. Tworzyli je mnisi od XII wieku
type: item
date: 2025-04-15T06:04:02.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: foki
subject: książki
subject: średniowiecze
description: Najnowsza analiza kilkudziesięciu dzieł z XII i XIII wieku wykazała, że księgi spisywane przez mnichów były oprawiane w okładki wykonane z fok. Ich skóry były specjalnie sprowadzane m.in. z Grenlandii.
encoded: Spis treści: Księgi ze skór fok Jak skóry trafiały do cysterskich introligatorów? Mnisi nie wiedzieli, że używają skór morskich zwierząt Najnowsze badania ukazały się właśnie na łamach czasopisma naukowego „Royal Society Open Science”. Odpowiada za nie zespół naukowców z Francji, Wielkiej Brytanii i Danii. Autorzy w artykule opisują analizę starożytnego DNA, które zidentyfikowano właśnie w okładkach książek. Pochodziły one ze zbiorów różnych średniowiecznych opactw. Księgi ze skór fok – Książki są bogactwem treści, ale i artefaktami kulturowymi, zachowującymi historyczne spostrzeżenia. Kodeksy, dominujące europejskie formy literatury od czasów starożytnych, składają się ze złożonych arkuszy oprawionych w okładki. Jednak ich szczegóły strukturalne często pozostawały niezauważone. Oprawa, niezbędna do istnienia takiej księgi, ewoluowała od prostych pętli nici do złożonych zszywanych struktur, dostosowując się do zmian technologicznych i społecznych – piszą badacze w swojej pracy. W ramach tej ewolucji introligatorzy we wczesnym średniowieczu zaczęli eksperymentować z oprawami ze skór zwierząt. Okazuje się, że rzemieślnicy, którzy wykonywali dzieła dla francuskich opactw zamawiali skóry z odległych regionów północno-zachodniego Oceanu Atlantyckiego, m.in. z Grenlandii. I to nie byle jakie, bo zależało im konkretnie na skórach foczych. Jak skóry trafiały do cysterskich introligatorów? Badacze twierdzą, że skóry te były przedmiotem handlu. Rzemieślnicy kupowali je od mieszkańców Skandynawii, najczęściej schrystianizowanych wikingów, którzy zajmowali się już nie wyprawami i najemnictwem, a właśnie sprzedażą lokalnych surowców chętnym z kontynentalnej Europy. – Skóry były pozyskiwane albo poprzez handel, albo jako część dziesięciny kościelnej – mówiła Live Science główna autorka badania Élodie Lévêque, ekspertka ds. konserwacji książek na Uniwersytecie Panthéon-Sorbonne w Paryżu. – Wątpliwe jest, aby te oprawy powstały bez dostępności skór fok ze źródeł nordyckich – dodaje…

ksiegi-skora-fok-1-d03ce0f.jpg
width: 1000
height: 667

National Geographic 8/22
type: item
date: 2022-07-21T04:24:41.000Z
creator: Jan Stradowski
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: adrenalina
subject: foki
subject: góry
subject: hipotermia
subject: narciarstwo
subject: śnieg
description: Stonehenge odczytane na nowo
encoded: PREHISTORYCZNY ZESPÓŁ stojących kamieni znany jako Stonehenge od wieków intrygował i zadziwiał obserwatorów. Imponujący pomnik prehistorii przyciągnął na angielską równinę Salisbury miliony turystów. Magazyn National Geographic wielokrotnie w swej historii opowiadał czytelnikom o Stonehenge i pokazywał jego obrazy. Pierwsze było zdjęcie wykonane z lotu ptaka. Opublikowanie go w maju 1922 r. było możliwe dzięki wykorzystaniu najnowocześniejszej technologii tamtej epoki: samolotu. Okładka niniejszego wydania ma wam pokazać Stonehenge, jakiego nie widzieliście. Zleciliśmy to zadanie dwójce pomysłowych fotografów: Alice Zoo dokumentowała związki ludzi z neolitycznymi miejscami, zaś Reuben Wu zamieniał krajobraz w krainę z innego świata, przesyconą tajemnicą. Następnie postanowiliśmy pójść o krok dalej: stworzyć wciągający model 3D neolitycznej konstrukcji, w wysokiej rozdzielczości, z zastosowaniem fotogrametrii. Zatrudniliśmy więc badacza National Geographic i fotografa Martina Edströma. On i jego zespół przy wykorzystaniu drona wykonali ponad 7 tys. zdjęć miejsca ze wszystkich stron i przetworzyli je w cyfrową replikę, która pokazana jest na górze strony. Od 134 lat przesuwamy granice opowiadania historii i teraz mam przyjemność podzielić się z Wami naszą najnowszą pracą. Wejdź na @natgeo na Instagramie, aby poznać wciągający model Stonehenge, i odwiedź stronę ngm.com, aby zobaczyć więcej zdjęć i filmów z tego miejsca. Dziękuję, że czytasz National Geographic. David Brindley p.o. redaktor naczelny

national-geographic-8-22-cd4f2c6.jpeg
width: 1435
height: 2000

W Arktyce będzie więcej deszczu niż śniegu. Bardzo zła prognoza dla świata
type: item
date: 2021-12-02T14:55:24.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: arktyka
subject: Edukacja
subject: foki
subject: globalne ocieplenie
subject: niedźwiedzie polarne
subject: Społeczeństwo
subject: tundra
subject: zmiany klimatyczne
description: Według naukowców do 2060 częściej zaobserwujemy opady deszczu niż śniegu w Arktyce. Naukowcy ostrzegają, że ta zmiana niesie ze sobą poważne konsekwencje dla całego świata.
encoded: W tym artykule: Konsekwencje dla świata Uratować planetę Północna kraina Według najnowszych badań opublikowanych w naukowym czasopiśmie Nature, do 2060 lub 2070 roku część Arktyki będzie dużo bardziej deszczowa niż snieżna. Naukowcy uważają, że stanie się to nawet kilkadziesiąt lat wcześniej niż do tej pory przewidywano. To niestety efekt postępującego ocieplenia klimatu i wzrost średniej temperatury na Ziemi. Eksperci twierdzą także, że taka zmiana warunków pogodowych w Arktyce będzie miała negatywny wpływ nie tylko na lokalnych mieszkańców i dziką przyrodę, ale na cały świat. Konsekwencje dla świata Jeżeli temperatura będzie cały czas wzrastać w tym samym tempie, naukowcy przewidują, że doprowadzi to do coraz szybszego roztapiania lodowców. Konsekwencje przybiorą efekt domina. Wzdłuż wybrzeży Arktyki podniesie się poziom wód. Niektóre stworzenia utracą dostęp do pożywienia, przez co ich populacja zacznie się zmniejszać. Topniejącą wieczna zmarzlina zacznie uwalniać ogromne ilości gazów cieplarnianych, które jeszcze bardziej przyczynią się do globalnego ocieplenia. Eksperci przekonują, że wzrost temperatury w Arktyce może nasilać bardzo niebezpieczne zjawiska pogodowe, takie jak powodzie, ale również fale upałów w Europie, Azji i Ameryce Północnej ze względu na zmianę prądu strumieniowego (strumień, który przenosi z zachodu na wschód olbrzymie masy powietrza w atmosferze ziemskiej). -Co się dzieje w Arktyce, nie zostaje w Arktyce- mówi Michelle McCrystall z University of Manitoba w Kanadzie, jedna z autorek najnowszego badania. -Wydaje nam się, że Arktyka jest daleko stąd, z dala od naszego codziennego życia. W rzeczywistości okazuje się, że kiedy tam wzrasta temperatura, ma to wpływ na cały świat- dodaje McCrystall. Uratować planetę Zespół ekspertów, którzy przeprowadził najnowsze badania, wykorzystał najnowsze modele klimatu. W ten sposób opisali, jak będzie zmieniała się sytuacja na obszarze otaczającym biegun północny. Na podstawie analizy cyku hydrologicznego …

arktyka-e79b766.jpeg
width: 2427
height: 1235

Już najmłodsze foki wiedzą, jak nie dać się zagłuszyć
type: item
date: 2021-11-03T12:28:55.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: foki
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Żeby być zrozumianym, czasem trzeba podnieść głos. Małe foki mają to we krwi.
encoded: W tym artykule: Wokalne zdolności fok Ludzie jak foki? Komunikacja służy wymianie informacji. Aby przebiegała pomyślnie, obie strony muszą się wzajemnie zrozumieć. W tym celu ludzie czasami zmieniają ton głosu lub dostosowują się do otoczenia, na przykład zewnętrznych hałasów. Ta niepozorna zdolność jest więc bardzo ważna. Z badań opublikowanych na łamach czasopisma naukowego „Philosophical Transactions of The Royal Society B” wynika, że posiadają ją nie tylko ludzie, ale również foki. Po co fokom umiejętność modulowania wydawanych odgłosów? Autorzy badań tłumaczą, że zwierzaki korzystają z niej między innymi w okresie godowym oraz w innych interakcjach społecznych, przykładowo podczas uczenia się oraz ostrzegając przed drapieżnikami. Sowy tak jak ludzie korzystają z pamięci przestrzennej. W jaki sposób? Co łączy sowy, ludzi i niektóre gryzonie? Pamięć przestrzenna! Wokalne zdolności fok W pierwszej kolejności autorzy badań nagrali szum wiatru oraz inne dźwięki środowiska naturalnego na mieliźnie na Morzu Wattowym, położonym między Danią, Niemcami i Holandią. Następnie odtworzyli je w obecności ośmiu niespokrewnionych ze sobą, urodzonych na wolności fok pospolitych. Zwierzaki miały od 1 do 3 tygodni. Trwające 45-minut nagranie wywołało różne reakcje u badanych fok. Po usłyszeniu szumów morza, maluchy zaczęły obniżać ton wydawanych odgłosów, jednak w odpowiedzi na coraz głośniejsze hałasy, część z nich również „podniosła głos”. Naukowcy nazywają to zachowanie efektem Lombarda i jak podkreślają, jest typowe dla ludzi. To normalne, że mówimy głośniej, aby być lepiej zrozumianym. Badania wykazały, że małe foki mają o wiele bardziej rozwinięte zdolności wokalne, niż początkowo zakładali naukowcy. W odróżnieniu od większości ssaków zwierzaki te są w stanie modulować odgłosy już w wieku zaledwie kilku tygodni. To odkrycie może okazać się kluczowe w rozwikłaniu wielu tajemnic związanych z ludzką mową. Okazuje się bowiem, że mamy z fokami zaskakująco dużo wspólnego. – Badają…

juz-najmlodsze-foki-wiedza-jak-nie-dac-sie-zagluszyc-f065935.jpeg
width: 4000
height: 2159

Czy zwierzęta potrafią używać gwiazd do nawigacji?
type: item
date: 2021-08-11T18:47:03.000Z
creator: Rafał Dadura
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: astronomia
subject: Edukacja
subject: foki
subject: żuk
subject: zwierzęta
description: Dotychczas uważano, że człowiek jest jedyną z istot żyjących na ziemi, które potrafią dokładnie przyglądać się gwiazdom. Przez tysiąclecia Droga Mleczna na naszym niebie służyła jako drogowskaz a także jako inspiracja dla mitologicznych opowieści o rzekach, drogach, drzewach czy bóstwach. Tymczasem naukowcy badający zwierzęta, dokonali ostatnimi czasy zaskakujących odkryć, które każą nam zrewidować nasze poglądy na temat umiejętności niektórych zwierząt.
encoded: W tym artykule: Żuk gnojarz i foka przecierają szlak w „zwierzęcej astronomii" Co dwie foki, to nie jedna Zwierzęta wciąż służą nauce Żuk gnojarz i foka przecierają szlak w „zwierzęcej astronomii" Pewnej bezksiężycowej nocy, Marie Dacke i Eric Warrant, specjaliści od widzenia zwierząt z Uniwersytetu w Lund w Szwecji, obserwowali nocne żuki gnojowe, na afrykańskiej sawannie, jak toczyły gigantyczne kule nawozu. Żuki wydawały się być w stanie toczyć kule nadzwyczaj prosto, mimo że nie miały żadnych wyraźnych punktów orientacyjnych, do których mogłyby się odnieść. „ Na początku myśleliśmy, że może używają do orientacji światła naszych kamer" - powiedziała dr Dacke. „Byliśmy naprawdę zdezorientowani". Potem naukowcy zdali sobie sprawę, że żuki korzystały ze światła Drogi Mlecznej! Po tym, jak żuk gnojowy przybywa na kupę gnoju, mozolnie buduje kulę z nawozu większą od siebie. Następnie wspina się na nią i kręci się dookoła, skanując niebo ponad nim. Na skutek złożonego charakteru oczy żuka gnojarza, gwiazdy wyglądają jak plamy, a nie punkty światła. Ale te same oczy są bardziej wrażliwe niż nasze, na przyćmione obiekty, takie jak delikatny zarys Drogi Mlecznej. Po skanowaniu nieba, żuk toczy swoją kulę w linii prostej z dala od kupy gnoju przez kilka minut, na przypadkowym kursie. (To wydaje się minimalizować prawdopodobieństwo, że dwa żuki spotkają się, co często prowadzi do walki). Dr Dacke odkrył, że żuki wydają się utrzymywać na prostej drodze, sprawdzając czy widok Drogi Mlecznej, w kierunku której zmierzają, wciąż pasuje do wcześniejszego obrazu referencyjnego jaki zapamiętały. Naukowcy tacy jak dr Dacke podejrzewają, że znaczna część świata zwierząt może czasami nawigować przy użyciu światła gwiazd. Takie badania rodzą nowe, trudne pytania: Czy zwierzęta widzą gwiazdy? Czy potrafią się nimi posługiwać? Inny naukowiec, Guido Dehnhardt, biolog morski pracujący obecnie na Uniwersytecie w Rostock w Niemczech, badał sposób, w jaki ssaki morskie orientują się w terenie…

droga-mleczna-5e8bda3.jpeg
width: 2119
height: 1414

Turystka chciała zrobić sobie zdjęcie z mniszką hawajską. Głos zabrał gubernator stanu
type: item
date: 2021-07-19T09:15:38.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: foki
subject: hawaje
subject: Travel
subject: turyści
subject: zwierzęta
description: Turyści na Hawajach mają nową, głupią zabawę – robią sobie zdjęcia z mniszkami hawajskimi. Przypominamy, że kuzynki fok szarych od lat są klasyfikowane jako krytycznie zagrożone wyginięciem. Szacuje się, że obecnie na wolności żyje ich około 1400.
encoded: Po wielu miesiącach ograniczeń w ruchu turystycznym ludzie na całym świecie zaczęli nadrabiać wyjazdowe zaległości. Poluzowanie obostrzeń zbiegło się z początkiem wakacji. Najpopularniejsze kierunki od tygodni przeżywają prawdziwe oblężenie. Z ekonomicznego punktu widzenia jest to jak najkorzystniejsza sytuacja, jednak problem zaczyna się wtedy, gdy przyjezdni nie szanują zastanych, obowiązujących norm. Boleśnie przekonują się o tym mieszkańcy Hawajów. Hawaje nie radzą sobie z tłumami turystów. Burmistrz Maui prosi linie lotnicze o „przerwę” Braki w personelu, podróżni włamujący się na obszary chronione... Nie tak miało wyglądać odmrożenie turystyki na Hawajach. Turyści na Hawajach W te wakacje na Hawaje przybywa tak wielu turystów, że burmistrz Maui poprosił nawet linie lotnicze o przerwę. Dlaczego? Wyspy nie są zwyczajnie przygotowane na fale turystów. W hotelach brakuje personelu, a na plażach jest bardzo tłoczno. W dodatku przyjezdni niechętnie przestrzegają obostrzeń związanych z pandemią COVID-19 i włamują się do miejsc zamkniętych dla zwiedzających. W ostatnich dniach wczasowicze raz jeszcze przekroczyli granice głupoty. View oEmbed on the source website Do sieci trafiło nagranie, na którym turystyka podchodzi do wypoczywającej na plaży mniszki hawajskiej. Zwierzę spało, ale obudziło się po tym, jak kobieta je dotknęła. Wideo wywołało kolejną publiczną dyskusję o nieodpowiedzialnym zachowaniu odwiedzających Hawaje. Głos zabrał m.in. David Ige, gubernator Hawajów. „Ostatnio obserwuję coraz więcej nagrań przedstawiających osoby odwiedzające nasz stan, które dotykają i niepokoją zagrożone wyginięciem mniszki hawajskie. Chcę jasno powiedzieć, że takie zachowanie jest absolutnie nie do przyjęcia” – czytamy we wpisie na jego oficjalnym profilu na Twitterze. View oEmbed on the source website Turyści z nagrań, których udało się zidentyfikować, zostali ukarani grzywną. Foki z Antarktydy pomagają meteorologom w prognozowaniu pogody Foki bezpośrednio odczuwają następstw…

mniszka-hawajska-b256551.jpeg
width: 2121
height: 1414

Nurkowie głębinowi przebadani. Saturacja krwi spada do poziomu charakterystycznego dla fok
type: item
date: 2021-06-29T13:27:58.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: badania naukowe
subject: foki
subject: freediving
subject: medycyna
subject: nauka
subject: nurkowanie
subject: Sport
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: U elitarnych freediverów, którzy bez wspomagania nurkują na głębokość nawet 100 metrów, dochodzi do obniżania nasycenia krwi tlenem – zwykle na poziomie 98% – do zaledwie 25%, a ich tętno było tak niskie, że wynosiło 11 uderzeń na minutę. Są to poziomy, jakie zwykle obserwuje się u stworzeń morskich, w tym fok i wielorybów.
encoded: Podczas gdy pomysł wyprawy w głąb oceanu u wielu ludzi może budzić przerażenie, dla poszukujących mocnych wrażeń freediverów jest to ekscytujący sport. Feediverzy nurkują bez żadnego sprzętu wspomagającego (z wyjątkiem płetw), a najlepsi z nich są w stanie zejść na głębokość nawet ponad 100 metrów. Na takiej głębokości większość ludzi straciłaby przytomność, jednak elitarni nurkowie są w stanie tolerować ekstremalnie niski poziom tlenu. Zresztą jak podaje serwis Go Freediving, nurkowanie swobodne opiera się na zdolności do długotrwałego wstrzymania oddechu, czasami określanego nawet jako bezdech. „Freediving to sposób, w jaki ludzie nurkowali pod wodą przez tysiąclecia, na długo przed wynalezieniem akwalungu. Jest to, całkiem dosłownie, nurkowanie na jednym oddechu – i jest to najbardziej naturalny sposób podróżowania pod falami” – czytamy. Freediving, czyli nurkowanie na bezdechu. Kto może uprawiać ten sport? Freediving po raz pierwszy w dzisiejszej formie pojawił się w Europie południowej. W latach dwudziestych ubiegłego wieku, z racji wynalezienia okularów do pływania pojawiła się moda na podw... 11 uderzeń serca na minutę Nic dziwnego, że zafascynowani zdolnościami i osiągami freediverów naukowcy postanowili dokładniej przyjrzeć się ich fizjologii. Badacze z University of St Andrews w Wielkiej Brytanii wyposażyli kilku nurków w przenośne, zakładane na przegub monitory aktywności życiowych do pomiaru tętna oraz ciśnienia i saturacji krwi (saturacja czyli poziom natlenienia krwi). Następnie prześledzili wskazania tych monitorów podczas podwodnych sesji. W badaniach naukowcy chcieli zrozumieć, w jaki sposób freediverzy są w stanie wytrzymać niski poziom tlenu podczas nurkowania na dużych głębokościach. Tym sposobem odkryli, że nurkowie mają podobną fizjologię do ssaków morskich – w tym fok, wielorybów i delfinów. – Podczas nurkowania freediverzy wykazywali wyjątkowe reakcje fizjologiczne. Zarejestrowaliśmy tętno tak niskie, jak 11 uderzeń na minutę, a poziom natlen…

najlepsi-nurkowie-sa-w-stanie-zejsc-na-glebokosc-nawet-100-metrow-fot-getty-images-3986070.jpeg
width: 1920
height: 1080

Foki z Bałtyku też cieszą się wiosną. Fotograf przyłapał je na kąpieli słonecznej
type: item
date: 2021-05-12T13:14:21.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: foki
subject: morze bałtyckie
subject: Travel
description: Przywykliśmy już do zdjęć zatłoczonych polskich plaż. Tym razem pierwsze skrzypce zagrali nie wczasowicze i kolorowe parawany a rozleniwione foki. Zwierzaki wygrzewały się na wydmowej wysepce w pobliżu Trójmiasta.
encoded: W tym artykule: Foki nad Morzem Bałtyckim Foki z rezerwatu przyrody Mewia Łacha Foki wydają nam się egzotycznymi zwierzętami. Po części słusznie, ale zapominamy, że przecież żyją nie tylko na odległych biegunach, ale też w Morzu Bałtyckim. Zwierzaki doczekały się nawet specjalnego ośrodka na Helu, w którym odwiedzający mogą przyjrzeć im się z bliska. Nieco trudniej spotkać je w środowisku naturalnym. Tym większe szczęście miał pan Michał Blaszke z Trójmiasta, który uwiecznił w weekend kilkadziesiąt fok wylegujących się na Wyspie Sobieszewskiej. Foki nad Morzem Bałtyckim Od kilku dni nareszcie możemy cieszyć się prawdziwie wiosenną aurą. Termometry pokazują powyżej 20 kresek, a stęsknieni za słońcem Polacy ruszyli z kocami oraz koszami do parków i na plaże. Nie tylko ludzie lubią wygrzewać się na świeżym powietrzu. Na zdjęciach udostępnionych przez pana Michała Blaszke w jednej z sąsiedzkich grup na Facebooku, widzimy liczną grupę fok odpoczywających w rezerwacie przyrody Mewia Łacha w północno-wschodniej części Wyspy Sobieszewskiej. Wyjątkowe fotografie z miejsca obiegły sieć. Pojawiły się na fanpage’ach, a nawet na oficjalnym profilu jednego z gdańskich radnych w mediach społecznościowych. Foki z rezerwatu przyrody Mewia Łacha Część Internautów nie dowierza, że takie kadry zostały uchwycone nad polskim morzem, a na dodatek w pobliżu Trójmiasta. Ten widok, choć rzadki, nie powinien być jednak aż tak wielkim zaskoczeniem. W rezerwacie przyrody Mewia Łacha żyje największa na polskim wybrzeżu kolonia dzikich fok. W 2007 roku po raz pierwszy zaobserwowano tam kilka samic i jednego samca. Od tamtej pory ich populacja powiększyła się do kilkuset okazów. Mewia Łacha to też raj dla ornitologów. W rezerwacie miejsca lęgowe mają m.in. rybitwy białoczelne i rzeczne, sieweczki obrożne czy zagrożone wyginięciem ostrygojady. Aby nie przeszkadzać ptakom, odwiedzający mogą poruszać się wyłącznie po wytyczonej trasie. Obowiązuje zakaz plażowania na terenie rezerwatu i podpływania do…

foki-na-d-baltykiem-43bd32c.jpeg
width: 1460
height: 845

Dlaczego foki szare klaszczą?
type: item
date: 2020-12-14T09:43:27.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: foki
subject: Lifestyle
description: Nagranie, które ukazało się na stronie internetowej magazynu “Marine Mammal Science” pokazuje, jak foki szare klaszczą do siebie. Badacze przez 17 lat próbowali uchwycić to na filmie i zrozumieć, co ta czynność oznacza w świecie fok.
encoded: Na początku odkrycie to może nie wydawać się niczym wyjątkowym – w końcu foki słyną z takich zachowań w ogrodach zoologicznych i akwariach. Jest jednak zasadnicza różnica: podczas gdy zwierzęta w niewoli (zazwyczaj foki futerkowe lub lwy morskie) są szkolone do klaskania dla naszej rozrywki, foki szare robią to na wolności i z własnej woli. Podobnie jak ich żyjący na lądzie krewni, ssaki morskie komunikują się przede wszystkim wokalnie. Foki szare nie są wyjątkiem, w dodatku mogą być zaskakująco wszechstronne – znany jest nawet przypadek, kiedy trener nauczył fokę nucić melodię z “Gwiezdnych Wojen”. Ale wokale to tylko niektóre z dźwięków, które potrafią wydawać te ssaki. Często zdarza im się hałasować, uderzając płetwami lub ogonami w taflę wody. Jednak to, co odróżnia foki szare od innych ssaków morskich, to fakt, że, podobnie jak ludzie, klaszczą przedramionami, z tym że robią to całkowicie pod wodą. Podobnie, jak goryle bijące się w pierś, foki szare klaszczą, by ostrzec konkurentów i przyciągnąć potencjalnych kumpli albo przedstawicieli przeciwnej płci. Zazwyczaj to męskie osobniki wykonują tę czynność. Prawdopodobnie foki szare wykształciły w sobie nawyk klaskania z powodu podwodnego i nawodnego hałasu, który towarzyszy oceanom – potężny klask jest w stanie dotrzeć dalej niż głos. Nagranie klaskania dzikich fok nie było łatwe i zajęło aż 17 lat prób w wykonaniu "foczego nurka" i biologa morskiego Bena Burville. Naukowiec od lat słyszał klaskanie podczas nurkowania z szarymi fokami w sezonie lęgowym. Podobne odgłosy wykrywali również badacze używający podwodnych mikrofonów, ale zazwyczaj mylili je z sygnałami wokalnymi. Dopiero gdy zobaczył wielkiego samca klaskającego łapkami, Burville w końcu zidentyfikował prawdziwe źródło dźwięku, jednak wówczas nie udało mu się uchwycić tego na taśmie. Dopiero w październiku 2017 udało mu się nagrać podobne zachowania u fok w pobliżu Wysp Farne w Wielkiej Brytanii.

foka-61d6039.jpeg
width: 1000
height: 665

Rekordowy baby boom w rodzinie foki szarej. Strażnicy mają problem z liczeniem młodych
type: item
date: 2020-11-19T13:08:11.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: foki
subject: ochrona zwierząt
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
subject: wielka brytania
subject: zwierzęta
description: Największa kolonia foki szarej w Norfolk w Anglii szykuje się w tym roku na rekordowy wyż demograficzny. National Trust, brytyjska organizacja na rzecz ochrony przyrody, zapowiada, że na świat przyjdzie 4000 młodych.
encoded: W rezerwacie Blakeney National Nature Reserve w Norfolk mieszka spora kolonia fok szarych. Pierwsze focze szczenię zauważono tu w 1988 roku. Od tego czasu lęgowisko stało się domem dla rosnącej liczby tych sympatycznych ssaków morskich, a liczba młodych z roku na rok rośnie. Jeszcze w 2001 roku było ich zaledwie 25, ale w 2019 już 3399. Wszystko wskazuje na to, że rok 2020 znowu będzie rekordowy. W dodatku pobije zeszłoroczny wynik na głowę. National Trust, brytyjska organizacja zajmującą się ochroną zabytków i przyrody w Anglii, Walii i Irlandii Północnej, poinformowała, że spodziewa się, że w tym roku w kolonii pojawi się aż 4000 młodych. Pierwsze szczenię w tym roku zauważono pod koniec października. Foki na terenie rezerwatu mają doskonałe warunki do rozwoju, a to dzięki ciszy i nieobecności ich naturalnych wrogów – drapieżników. View oEmbed on the source website Choć znane powiedzenie głosi, że od przybytku głowa nie boli, to rozrost populacji fok w Norfolk jest poważnym problemem dla pracowników rezerwatu. We wcześniejszych latach, kiedy strażnicy chcieli policzyć młode, które w danym sezonie przyszły na świat, wystarczyło aby przeszli się obok stada. Dziś liczba zwierząt jest tak duża, że tego typu spacer po pierwsze nie byłby bezpieczny (zarówno dla zwierząt, jak i ludzi), a po drugie liczenie młodych w ten sposób byłoby bardzo utrudnione. – Kiedy foki zaczęły się tu rodzić po raz pierwszy, ważne było, aby liczyć młode. To pomagało nam monitorować stan kolonii. Jednak ostatnio gęstość kolonii znacznie wzrosła i chodzenie po kolonii nie jest obecnie bezpieczne ani dla personelu, ani dla fok – mówi strażnik National Trust, Leighton Newman. Postanowiono więc zmienić podejście do zliczania nowo narodzonych szczeniąt. Strażnicy i pracownicy National Trust będą od teraz liczyć nowonarodzone oraz nieco starsze, odstawione już od piersi szczenięta, tylko na określonym niewielkim obszarze plaży zajmowanej przez kolonie. Młode łatwo rozpoznać dzięki białej barwie futr…

pierwsze-szczenie-w-tym-roku-zauwazono-w-pazdzierniku-fot-facebook-national-trust-a36cd8b.jpeg
width: 2000
height: 968

Foki są fantastyczne. Mamy na to 5 filmowych dowodów
type: item
date: 2020-08-03T09:43:46.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ciekawostki
subject: Edukacja
subject: foki
subject: zwierzęta
description: Czy wiecie, że nazywają je "psiakami oceanów"? Nie bez przyczyny!
encoded: Foki to jedne z najbardziej wyrazistych i charyzmatycznych zwierząt morskich. Choć mogą wydawać się przesłodkie amerykański Marine Mammal Protection Act doradza nie zbliżać się do nich na odległość poniżej około 47 metrów. Biolodzy dodają, że lepiej nie wchodzić w kontakt wzrokowy, bo choć piękne, te zwierzęta mają bardzo ostre zęby, silnie bronią swojego terytorium i mogą przenosić choroby. Mamy zatem dla Was propozycję bezpiecznego podziwiania tych stworzeń - na filmach! 1. Foki lubią się bawić Na lądzie bywają bardzo nieśmiałe, mogą wydawać się ociężałe i niezgrabne. Ale gdy zobaczycie jak ruszają się pod wodą zmienicie o nich zdanie! Gdy przełamią swój strach przed człowiekiem potrafią się doskonale bawić. View oEmbed on the source website 2. Foki są bardzo ciekawskie Czasem aż za bardzo. Dobrze to widać na filmiku kajakarzy przepływających przez Walvis Bay w Namibii. View oEmbed on the source website 3. W wodzie są bezszelestnymi i inteligentnymi łowcami Ten film pokazuje starcie ośmiornicy z krabem, ale kończy się zaskakująco - foka, która nauczyła się wykorzystywać światła reflektorów nurków do wyszukiwania dla siebie zdobyczy atakuje nic nie podejrzewającego głowonoga. View oEmbed on the source website 4. Bywają bezwzględnymi drapieżnkami. Najlepszym przykładem jest morski leopard, który potrafi atakować pingwiny, inne foki, a nawet ludzi. Tutaj jednak zobaczycie go w sytuacji, gdy z nieznanego powodu pozwala małemu pingwinowi przeżyć i dotrzeć bezpiecznie do brzegu. View oEmbed on the source website 5. Słonie morskie rozpoznają nawzajem swoje głosy. Samce tych ogromnych krewniaków słodkich foczek staczają krwawe i zacięte pojedynki o dominację w stadzie, tylko samiec alfa ma prawo do zapłodnienia samic. Żeby poznać hierarchię w danym stadzie te zwierzęta nauczyły się rozpoznawać z daleka swoje głosy i komunikaty. Poza ludźmi to jedyny taki gatunek. View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/aaaf6c678e43ef7911ff86107de47ae3fd728194-77ecbe2.jpeg
width: 1000
height: 629

Jeśli masz słabe nerwy nie czytaj tego tekstu. Mewy potrafią być naprawdę okrutne
type: item
date: 2018-05-31T07:19:09.000Z
creator: Jason Bittel
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: foki
subject: Lifestyle
subject: oczy
subject: polowanie
subject: Travel
description: Mewy opracowały nową strategię polowania na młode kotiki. Polega ona na... wyjadaniu ich gałek ocznych.
encoded: Przez ostatnie 15 lat naukowcy zanotowali około 500 przypadków, kiedy mewy południowe (Larus dominicanus) atakowały i próbowały jeść gałki oczne młodych uchatek karłowatych (Arctocephalus pusillus pusillus) w nadmorskim Parku Narodowym Dorob w Namibii. Jako że ślepe ssaki nie mogą szukać pomocy u innych uchatek, łatwo ulegają wówczas dalszym atakom. Ptaki odkryły, że usunięcie gałki ocznej ofierze jest bardzo skuteczną metodą zdobycia obiadu. – Zachowanie to zdaje się być zupełnie nowym – mówi autor badania Austin Gallagher z Uniwersytetu Carleton w Ottawie. Jego spostrzeżenia opublikowano właśnie w "African Journal of Marine Science". Okrutna metoda Życie młodych uchatek karłowatych od samego początku jest trudne. – Dzieci nie potrafią pływać i muszą polegać na mleku matki – mówi Michelle Jewell, ekolog behawioralny z holenderskiego Królewskiego Instytutu Badań Morza. Aby dostarczyć mleko, matka musi z kolei od czasu do czasu zapolować na ryby, zostawiając wówczas młode w kolonii bez opieki. Potomstwo może wtedy paść ofiarą drapieżników lądowych – lwów, hien, oraz – jak się okazuje – mew. Badanie wykazało, że mewy miały 50 proc. skuteczności w wyjadaniu gałek ocznych młodych uchatek. – Niewidoma uchatka nie zdobędzie jedzenia, bo nie znajdzie matki. Będzie też atakowana przez inne mewy – mówi Gallagher. Naukowcy zaobserwowali, że w wielu przypadkach, podczas gdy jedna mewa wyjadała oczy, inne zabierały się za zjadanie zwierzęcia, wydziobując jego podbrzusze czy genitalia. – To okrutna metoda, choć z punktu widzenia ptaka to raczej ładnie zaplanowany atak – dodaje naukowiec. Mewy szybko się uczą Skąd wzięła się ta metoda? Gallagher uważa, że jest to prawdopodobnie spowodowane wzrostem populacji uchatek, będących dla ptaków obfitym źródłem pożywienia. W miesiącach zimowych od 20 do 80 tys. płetwonogich udaje się na wybrzeże Namibii, by rozmnażać się i wychowywać młode. Ten gwałtowny wzrost liczebności (w 1998 roku uchatek było raptem około stu) jest wynikiem naturaln…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/4fb503446118446a54948ca3a4a4797173a426c9-a1d09f5.jpeg
width: 1190
height: 793

Uwaga, na polskich plażach mogą pojawiać się focze szczenięta!
type: item
date: 2017-03-06T10:55:05.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: foki
subject: wwf
description: Rozpoczął się właśnie okres, gdy na świat przychodzą foki szare. W związku z działaniami prowadzonymi m.in. przez Błękitny Patrol WWF na rzecz ochrony fok, widok tych bałtyckich ssaków na polskim wybrzeżu nie jest już taką rzadkością, jak jeszcze kilka lat temu. Sprawdź, jak zachować się, gdy zauważysz młode na plaży.
encoded: Czas młodych Foki szare przychodzą na świat na przełomie lutego i marca. Dwa, trzy tygodnie po narodzinach, matka opuszcza szczenię, które musi od tego czasu radzić samo sobie. Młoda foka wędruje wówczas do morza i uczy się, jak łowić ryby. To trudny czas w życiu tych ssaków, które często odpoczywają na plażach i na łachach. Nie bez powodu WWF prosi o informację każdego, kto zauważy na plaży młode foki. - Prosimy o zgłoszenia miejsca obserwacji fok, żeby wolontariusze Błękitnego Patrolu WWF mogli ocenić ich stan i zapewnić im spokój - mówi Rafał Jankowski z WWF. - Apelujemy też do spacerowiczów, żeby nie podchodzili do fok, ani nie pozwalali podbiegać do nich psom. Dla dzikich zwierząt tak bliski kontakt z człowiekiem czy psem to ogromny stres. Właśnie w tym okresie Błękitny Patrol WWF otrzymuje najwięcej zgłoszeń dotyczących małych fok. Oczywiście nie wszystkie z nich wymagają pomocy, jednak wolontariusze WWF wyjeżdżają na każde wezwanie i sprawdzają kondycję zwierzęcia. Po zorientowaniu się w sytuacji oraz konsultacjach z ekspertami ze Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego im. Profesora Krzysztofa Skóry, podejmowana jest decyzja o ewentualnym przewiezieniu ssaka do fokarium mieszczącego się w Helu. Dzieje się tak wyłącznie w przypadku, gdy foka wymaga pomocy. Zostaje wówczas poddana rehabilitacji w ośrodku. Gdy tylko zwierzę odzyska zdrowie i pełną sprawność, zostaje wypuszczone do Bałtyku. Widzisz fokę? Zadzwoń! Gdy zobaczysz fokę, koniecznie zgłoś to Błękitnemu Patrolowi WWF: tel. 795 536 009 lub Stacji Morskiej w Helu: tel. 601 88 99 40. Dzięki Twojemu zgłoszeniu, wykwalifikowani wolontariusze będą mogli szybko zająć się ssakiem. Prosimy, pamiętaj, że wszystkie gatunki fok, które spotkasz na polskim wybrzeżu, są ustawowo objęte ochroną. Jakiekolwiek niepokojenie zwierzęcia i zakłócanie jego spokoju jest łamaniem prawa. Błękitny Patrol WWF działa w ramach projektu "Ochrona ssaków i ptaków morskich i ich siedlisk”, współfinansowanego prze…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/2b4a5a547ab08929c89815e13fb23512b069b51f-5e2f143.jpeg
width: 3648
height: 2736

Turyści zadręczają foki robiąc zdjęcia. Ostry apel Fokarium
type: item
date: 2016-03-23T15:09:37.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: foki
subject: ludzie
subject: zdjęcia
description: Pracownicy Fokarium na Helu ostro upominają odwiedzających, którzy chcą za wszelką cenę sfotografować focze szczenięta. Natręctwo amatorów fotografii może skończyć się tragicznie dla zwierząt.
encoded: Jako przykład Fokarium umieściło na swoim profilu zdjęcie użytkownika FB przedstawiające wystraszone focze szczenię. W apelu czytamy o przypadkach, gdy odwiedzający wręcz "chodzili na płot, odginali deski by zrobić zdjęcie szczeniąt". Trudno się dziwić, że zwierzęta są przerażone. Sprawy nie można bagatelizować, bo młode foczki w wyniku takiej sytuacji mogą nawet zostać odrzucone przez matkę. W apelu czytamy: "Podobne zachowanie w naturze może nie tylko grozić opuszczeniem foczego malca przez wystraszoną matkę i skazaniem go na śmierć głodową, ale też atakiem z jej strony i bolesnymi, ciężkimi do wyleczenia ranami." Dlatego pracownicy proszą o rozwagę i refleksję. Przypominając niedawne tragedie związane z manią robienia sobie zdjęć przez ludzi ze zwierzętami przyłączamy się do apelu Fokarium.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6d0b7a0dcfe996824fa7a3285b723123005d7cd5-6812fd1.jpeg
width: 685
height: 316

Są po prostu cudowne! W polskim Fokarium urodziły się trzy maleństwa
type: item
date: 2016-03-03T09:02:27.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: foki
subject: narodziny
description: W nadbałtyckim Fokarium działającym przy Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego przyszły na świat trzy urocze szczenięta. Maluchy są zdrowe, rosną jak na drożdżach, a pracownicy Fokarium nadali im już imiona: Omułek, Ostoja i Oceanografia
encoded: Podglądaj życie codzienne mieszkańców Fokarium: View oEmbed on the source website Źródło: Stacja Morska Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c447d382cc7e2c9167017aebd955ab67629f5d6d-fe0b2d6.jpeg
width: 2048
height: 1374

Surfujące foki z Kapsztadu. Zobacz film
type: item
date: 2014-12-09T08:30:00.000Z
creator: Adam Robiński
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: foki
subject: surfing
subject: zwierzęta
description: Niedaleko afrykańskiego Kapsztadu mieszają się dwa silne prądy oceaniczne. Tam, gdzie zimny Prąd Benguelski natrafia na ciepły Prąd Agulhas, kwitnie życie.
encoded: Rozbudowana linia brzegowa i podwodne rafy zamieniają to miejsce w plac zabaw dla morskich zwierząt. Na przykład fok – towarzyskich, rozrywkowych ssaków, które lubią surfować, zresztą podobnie jak delfiny. Fotograf Thomas Peschak chciał tę foczą zabawę uwiecznić na zdjęciach od wielu lat. Nigdy jednak nie udało mu się trafić na odpowiednie warunki. Takie, które go nie zabiją. – Kiedy fale były naprawdę duże, a fok mnóstwo, wejście do wody byłoby samobójstwem. Fale zmiażdżyłyby mnie i wyrzuciły na skały – mówi. – Byłem tam w wiele dni o ogromnym potencjale fotograficznym, jednak fale były wtedy zbyt duże. Z kolei w spokojniejsze dni brakowało fok, a woda stawała się mętna. I wtedy przyszedł dzień, gdy wszystko zagrało. Bezwietrzna pogoda, szklisty ocean i fale odpowiednich rozmiarów. Pojawiły się też foki. Coburn Dukehart / National Geographic Proof

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/36b07e81256ac328eb0c3f41e1e5653c18e80795-cd46894.jpeg
width: 1000
height: 667

WWF: Nowe foki w Bałtyku
type: item
date: 2014-05-25T20:00:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: foka
subject: foki
subject: morze bałtyckie
subject: wwf
description: Trzy foki szare zostały wypuszczone do Bałtyku w Słowińskim Parku Narodowym. Wśród foczej trójki jest Łebek, foka, którą pomógł uratować Błękitny Patrol WWF
encoded: Znaleziona w kwietniu br. przez patrol foka była jeszcze bardzo młoda, o czym świadczyło lanugo, białe futro , którym szczenię pokryte jest w pierwszych dniach życia. W pobliżu nie było jednak samicy foki. W momencie pojawienia się Błękitnego Patrolu WWF maluch znajdował się na lądzie, aż 50 metrów od linii brzegowej. Dlatego eksperci ze Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego podjęli decyzję o przewiezieniu foki do Helu. Po kilku tygodniach spędzonych pod opieką specjalistów, wróciła do morza. Od nazwy miejscowości, Łeba w pobliżu, której została znaleziona, otrzymała imię Łebek. Zdjęcia z zeszłorocznej akcji. FOT. PAWEŁ ŚREDZIŃSKI/WWF Pozostałe dwie foki urodziły się w helskim fokarium Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego – tłumaczy Katarzyna Pietrasik z WWF Polska. – Mają na imię Maszop i Maszoperia. Dzięki specjalnym nadajnikom zakupionym w ramach projektu prowadzonego przez WWF Polska i Stację Morską w Helu, wędrówki Łebka, Maszopa i Maszoperii każdy będzie mógł śledzić na stronie wedrowkifok.wwf.pl. Jednak przede wszystkim zebrane w ten sposób dane stanowić będą cenny materiał naukowy, dotyczący kierunków ich wędrówek i miejsc, gdzie najchętniej przebywają. Foki urodzone w Stacji Morskiej przechodzą specjalny trening pod kierunkiem opiekunów z fokarium. Dzięki odpowiedniemu przygotowaniu mogą rozpocząć samodzielne życie w naturze. WWF Polska przypomina, że każdą obserwację fok należy zgłaszać do Błękitnego Patrolu WWF, dzwoniąc pod numer telefonu 795 536 009 lub do Stacji Morskiej UG w Helu, telefon 601 889 940. Pod żadnym pozorem nie należy do foki podchodzić. Zostawmy ją w spokoju i obserwujmy z daleka. Obecnie trwa też sezon narodzin u fok pospolitych, trzeciego gatunku bałtyckiej foki. Istnieje zatem prawdopodobieństwo spotkania z foczym maluchem. W takich sytuacjach od naszego odpowiedzialnego zachowania może zależeć życie foki. Foka szara niegdyś liczna na polskim wybrzeżu od kilku lat dzięki działaniom na…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a94ca41fd36b52f56c9c1f6b06cc94696e536163-1e7ddd2.jpeg
width: 800
height: 533

Bałtyk. Foczy rekord
type: item
date: 2011-06-09T07:02:00.000Z
creator: M. Liczbarski
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: foki
subject: morze bałtyckie
description: Uczymy się chronić przyrodę. Z sukcesem pomagamy żyć bałtyckim fokom także na polskim wybrzeżu. Od pół wieku nie widziano ich tak wiele jak w ciągu ostatnich, rekordowych dwóch tygodni - informuje WWF Polska i Stacja Morska Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego.
encoded: Tylko w dniu wypuszczania fok, wzdłuż brzegu Bałtyku w Polsce odnotowano jednoczesną obecność aż 22 fok szarych. Jak się okazuje tendencja ta wciąż się utrzymuje. Kolejne obserwacje odnotowane po 23 maja br. potwierdzają obecność sporego stada fok szarych w rejonie ujścia Wisły. Korzystają z odosobnionej od ludzi piaszczystej łachy. W poprzednich latach nad zapewnieniem spokoju zwierzętom odpoczywającym w tym miejscu czuwali członkowie Grupy Badawczej Ptaków Wodnych Kuling. To dzięki ich stałej obecności udało się zapobiec zniszczeniu tej ostoi. Od 2010 roku monitoring ujścia Wisły wspiera również Błękitny Patrol WWF który stale monitoruje całe polskie wybrzeże oraz zdalne kamery Stacji Morskiej IOUG. - Na polskim wybrzeżu rejestrujemy coraz więcej obserwacji fok szarych– mówi Anna Dębicka, kierownik projektu WWF Polska. – Nie stworzyły one jeszcze stałej, rozrodczej kolonii. Proces ten jest bardzo długotrwały. O ile 100 lat temu szacowano, że w całym Morzu Bałtyckim żyło około 90-100 tysięcy osobników - w tym ok. 1000 fok na odcinku wzdłuż m.in. wybrzeża, który dziś znajduje się w granicach Polski - to 30 lat temu było ich w całym morzu zaledwie ok. czterech tysięcy. Dzięki podjętym działaniom państw sygnatariuszy Konwencji Helsińskiej i specjalnym zaleceniom ochronnym ich liczba wzrosła do 24 tysięcy. Jednak w ostatnich latach obserwowany trend wzrostu został w północnej części Bałtyku spowolniony za to na jego południu, w Polsce, Niemczech i na duńskim Bornholmie po wielu latach zaczęto obserwować pierwsze niewielkie stada tych ssaków. W tym roku po raz kolejny WWF Polska wspierał wypuszczanie fok. W ten sposób do Bałtyku trafiło osiem osobników. Ich wędrówki przez najbliższe pół roku możemy śledzić na specjalnej mapie dostępnej pod adresem www.wwf.pl/mapassaki. Do dziś wzdłuż polskich wybrzeży poruszają się trzy z ośmiu wypuszczonych fok – Knop, Kil i Klif, urodzone w Stacji Morskiej IOUG. Pozostałe powędrowały w kierunku Szwecji. Nieznany jest jeszcze los dwóch…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c10b9987932462225e53e4234513f23923890ec1-d5c08e2.jpeg
width: 518
height: 298

Co foki i morświny mają z rzucania grochem o ścianę
type: item
date: 2009-04-07T07:40:00.000Z
creator: Małgorzata T. Załoga
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ekologia
subject: foki
subject: morświn
subject: natura
subject: ochrona środowiska
subject: zwierzęta
description: Profesor Krzysztof Skóra – oceanograf, biolog i ekolog morza, ichtiolog – jest współtwórcą i dyrektorem Stacji Morskiej Instytutu Oceanografii Uniwersytetu Gdańskiego na Helu. Jego działania, choć nie zawsze popularne, przyniosły mu międzynarodowe uznanie. W ubiegłym roku został pierwszym indywidualnym laureatem Szwedzkiej Nagrody Bałtyku.
encoded: Jak przyjął Pan Szwedzką Nagrodę Bałtyku (Swedish Baltic Sea Water Award) zwaną też Bałtyckim Noblem? Byłem kompletnie zaskoczony. To nie kokieteria. Uważałem, że moja praca nie ma związku z tym, za co tę nagrodę przyznawano, czyli z walką o czystość wód. Ale okazało się, że i na to jest sposób. W uzasadnieniu napisano, że moje działania utrzymują czystość przyrody Bałtyku, chroniąc go przed... obcymi gatunkami. Czy to rzeczywiście poważny problem? Niestety tak, chociaż nie to najbardziej zagraża bałtyckiej bioróżnorodności. Nasze morze jest akwenem specyficznym, o niewielkim mieszaniu się wód i małym zasoleniu. Można powiedzieć, że to najsłodsze morze świata. To sprawia, że nie stanowi dobrego miejsca do życia ani dla tych gatunków, które przyzwyczaiły się do wody słodkiej, ani dla tych, które wolą pływać w słonej. Wszystkie muszą się w pewnym sensie sporo namęczyć, żeby przystosować się do tych warunków. Dlatego jeśli do normalnych życiowych stresów dochodzi im dodatkowa, obca konkurencja o pożywienie czy siedlisko – możliwości przetrwania „autochtonów” maleją. A jeśli do tego element napływowy okazuje się odporniejszy na choroby i pasożyty, jest pozbawiony presji swoich tradycyjnych drapieżników i np. podjada z bazy pokarmowej „zasiedziałych” gatunków, to uzyskując ekologiczną przewagę, stopniowo je eliminuje. Skoro nie obce gatunki, co najbardziej zagraża bałtyckiej faunie? Z badań wynika, że bioróżnorodność morza najbardziej cierpi przez niszczenie i fragmentację naturalnych siedlisk gatunków. Na przykład duże fragmenty zatokowego brzegu Półwyspu Helskiego porastały kiedyś trzcinowiska. Właściciele kempingów, by zrobić miejsce na kąpieliska, zaczęli je trzebić, zasypywać, betonować brzeg. Zniszczono miejsca rozrodu ryb i schronienia oraz żerowania narybku. Nie ma tarlisk, nie ma więc i wylęgu. A jak nie ma ryb, to i nie ma rybaków. Czy można jakoś sprawić, żeby ludzie zaczęli postrzegać morze nie jako worek bez dna, ale jako skarbiec, który warto chronić? Morze…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ca3f51df701ecc3d1852092775377ca3c8a2c9e4-9afaae7.jpeg
width: 250
height: 224

Ski-tour w nieprzetartym śniegu
type: item
date: 2009-03-26T12:19:34.000Z
creator: Marek Tomalik
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: adrenalina
subject: foki
subject: góry
subject: hipotermia
subject: narciarstwo
subject: śnieg
description: jeśli nie lubisz tłoku na stoku, cenisz nieinwazyjne spotkanie z przyrodą i sam wytyczasz swoje trasy – zapnij na narty foki.
encoded: W nieprzetartym śniegu Jeśli nie lubisz tłoku na stoku, cenisz nieinwazyjne spotkanie z przyrodą i sam wytyczasz swoje trasy – zapnij na narty foki. Planujesz trasę np. w Beskidach, czyli kilkudniowy wyryp. Liczysz kilometry, godziny w ruchu i zapas na postoje, zadymki, załamania pogody. Najbardziej wiarygodna prognoza jest na najbliższe 12 godzin. I tego się trzeba trzymać. Powinno być pięknie, najlepiej niebo zupełnie czyste. Pobudka wcześnie rano, dobrze przed szóstą. Musisz doliczyć czas na dojazd samochodem, no, chyba że śpisz już wysoko w schronisku. Wychodzisz w teren. W zimie na szlaku ciężko kogoś spotkać. Najczęściej to ty na śniegu zostawiasz pierwszy ślad. I jak pogoda siądzie – wszystko się skrzy, odmienia jak brylanty, jak w bajkach. Posuwasz się wolno, z gracją. Puch pod bardziej obciążoną nartą zapada się głębiej, jest trochę jak na... bagnach. Pierwszy w grupie toruje trasę i najbardziej się męczy, za kwadrans go zmienisz. Kilku skazanych na siebie, bliski kontakt z naturą i puszystą dzikością bieli! Podejścia są forsowne i na stromych stokach musisz mieć naprawdę dobrą kondycję. Zapinasz foki i podchodzisz zygzakiem. Z czasem nauczysz się przy najmniejszym wysiłku robić skręty. Teraz musisz sforsować potok. Szukasz zwalonych pni i gałęzi. Nie ma wyboru, budujesz most. I dalej podchodzisz. Oddech coraz krótszy. Spływasz potem! Poruszanie się w grupie to ekonomia wysiłku – część wspólnego sprzętu masz na cudzych plecach – i oczywiste względy bezpieczeństwa. W samej koszulce jest ci gorąco, ale uważaj na zimny wiatr, stąd tylko krok do hipotermii, gwałtownego wychłodzenia i...zaśnięcia, z którego możesz się nie obudzić. Tylko odzież „bardzo wysoko oddychająca”, co najmniej dwie zmiany. I musisz pić, przynajmniej 3 litry dziennie! Zimne napoje wychładzają, więc najlepszym pomysłem są postoje na trasie i gotowanie herbatki. Termos sprawdza się, jeśli jest duży. Jeszcze 200 m podejścia i szczyt, a stamtąd zjazd, najlepiej w kasku. Pamiętaj, drzewa nie są…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c66d5743825a4359ca220ee42cbbcdc7416c4d29-4c57ad6.jpeg
width: 849
height: 565

Grenlandia na ostro
type: item
date: 2009-03-25T15:00:20.000Z
creator: Marcin Jamkowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: foki
subject: goryl
subject: grenlandia
subject: Kultura
subject: lód
subject: lodowce
subject: roald amundsen
description: Nigdy nie przypuszczałem, że góry lodowe i pola śnieżne mogą stworzyć scenerię dla tak gorącej wyprawy.
encoded: Z początku nic nie wskazywało, że tak to się pięknie rozkręci. Gdy awionetka dotknęła kołami pasa startowego na lotnisku Ilulissat nad Zatoką Disko na Grenlandii, deszcz siąpił, jakby to był polski październik. „Zimno, wietrznie i buro”, warknąłem pod nosem, jeszcze nie wiedząc, jak grzeszę. Na dodatek ekipa z jachtu „Stary”, z którą się tam umówiłem, co tu owijać w bawełnę, nie pojawiła się. Siedziałem więc sam jak (środkowy) palec w tej dżdżystej pogodzie na stercie ważącego 75 kg sprzętu wspinaczkowego, nurkowego i fotograficznego, zastanawiając się, „co ja tu właściwie robię”? SMAK 1. – ŻEGLARSKI – No siema! Sorki za spóźnienie, ale na lotnisko jechaliśmy stopem – wyrwał mnie z zadumy głos dwójki Polaków. Grzegorz i Tomek płynęli tu jachtem ze Szczecina. Zajęło im to dwa miesiące, więc elastyczne podejście do kwestii czasu uznałem za uzasadnione. Na tej lodowatej wyspie miały się wymienić załogi, nim „Stary” ruszy w najtrudniejszą podróż dla jednostki pod żaglami – przez Przejście Północno-Zachodnie. Poszukiwania tego przesmyku, którym dałoby się przepłynąć z Atlantyku na Pacyfik przez północną Kanadę, trwały ok. 400 lat i pochłonęły setki ofiar. Jako pierwszy z problemem rozprawił się 100 lat temu najsłynniejszy żeglarz polarny Roald Amundsen, znany m.in. ze zdobycia bieguna południowego. Amundsenowi pokonanie Przejścia zajęło trzy lata (dwa zimowania w trakcie nocy polarnej!) i kosztowało utratę statku. Do dziś szlak pokonało zaledwie ok. 50 jednostek (w tym lodołamacze atomowe i jeden tankowiec z – symboliczną – 1 baryłką ropy), ale tylko ok. 10 jachtów. Żaden z nich przed „Starym” nie płynął pod polską banderą. Ja miałem dołączyć do ekipy na dwa tygodnie, w czasie których zamierzaliśmy pływać po wodach grenlandzkiej Zatoki Disko, nim jacht wyruszy do północnej Kanady. – Póki co, „Stary” miał awarię, stąd 2–3 dni spóźnienia – wyjaśnił Tomek. – No i, całkiem bym zapomniał, nocujemy na dziko w namiotach – dodał Grzegorz. Od razu poczułem, że to będą ostre i uda…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1a8d2caac34a6f5417bce3cdae7f47f9cb4f674d-f79623e.jpeg
width: 640
height: 427