National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-09-16T06:41:21.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Wodzowie z rogami i tajemniczy metal. Oto, co odkryli badacze w figurkach z Sardynii
items: Nowa twarz Matki Bożej poruszyła Hiszpanię. Wierni mówią o nieudanej operacji plastycznej
items: Ślady przeszłości w Ukrainie. Archeolodzy odkryli gliniane figurki z epoki żelaza
items: Wygląda jak nie z tego świata. Polscy archeolodzy odkryli w Kuwejcie zagadkową figurkę sprzed ponad 7 tys. lat
items: W ukraińskiej jaskini odkryto figurki należące do pradawnej kultury. Tajemnicze artefakty mają ponad 5000 lat
items: Słynne rzeźby świata. Najstarsza figura powstała nawet 300 tysięcy lat temu
items: Jak powstaje ceramika? Nie święci garnki lepią
items: Kamienne figurki Wenus sprzed 30 tys. lat miały chronić ludzi przed zmianami klimatu
items: Mają ponad 5 tysięcy lat. Sumeryjskie zabytki znalezione w obozie dla uchodźców
items: 10/2013

Wodzowie z rogami i tajemniczy metal. Oto, co odkryli badacze w figurkach z Sardynii
type: item
date: 2025-09-16T08:20:08.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: figurki
subject: metal
subject: sardynia
description: Są sugestywnie wykonane. Ukazują wodzów i wojowników z hełmami zdobionymi rogami, ale też zwierzęta i łodzie. Zagadkowe metalowe figurki z Sardynii były przed dziesiątki lat dla archeologów enigmą. Sugerowano ich powiązania ze Skandynawią. Teraz dowiedzieliśmy się, jak te artefakty sprzed blisko 3 tys. lat powstały.
encoded: Od epoki brązu w XVII stuleciu aż do epoki żelaza w III wieku p.n.e. na Sardynii kwitła społeczność kultury nuragijskiej. Ludzie ci wznosili liczne kamienne budowle w formie wież. Do dziś zachowało się kilka tysięcy z nich. Na temat tej cywilizacji nie zachowały się żadne teksty źródłowe, dlatego jest ona dla nas tajemnicza. Jedną z zagadek są niewielkie figurki, tzw. bronzetti, wykonane z brązu. Znajdywane są głównie w świątyniach. Do teraz nie było jasne, skąd pochodziły surowce, z których je wykonano. W poszukiwaniu źródeł produktów Brąz jest stopem metali: miedzi i cyny. Aby dowiedzieć się, skąd pochodzą surowce użyte do wykonania figurek naukowcy zastosowali nową metodę naukową. Porównali izotopy miedzi, cyny, ołowiu i rzadszego izotopu osmu, aby uzyskać jaśniejszy obraz pochodzenia metali. W ten sposób eksperci z Centrum Archeometrii Curt-Engelhorn w Mannheim w Niemczech rozwiązali jedną z zagadek. Wnioski opisali z badaczami z innych ośrodków w Danii i we Włoszech na łamach czasopisma „PLOS One”. „Zakupy” z dalekich krain – Wyniki pokazują, że bronzetti wykonywano głównie z miedzi pochodzącej z Sardynii, czasami zmieszanej z miedzią z Półwyspu Iberyjskiego (obecnie Hiszpania i Portugalia) – mówi dr Daniel Berger z Centrum Archeometrii Curt-Engelhorn, który opracował nową metodę badawczą. Kiedyś przypuszczano, że surowce mogły wywodzić się z obszaru Lewantu, ale nie ma na to żadnych fizykochemicznych dowodów. Interesujące jest to, że chociaż Sardynia posiada lokalne źródła cyny i ołowiu, nie były one wykorzystywane w do produkcji figurek. Cyna używana do produkcji brązu musiała być – z jakiegoś powodu – importowana prawdopodobnie z Półwyspu Iberyjskiego. W ocenie badawczy świadczy to o tym, że Sardynia była centralnym punktem handlu metalem w epoce brązu. Skandynawskie powiązania? – Kształt i wykonanie figur wpisują się w kulturę materialną tego okresu, a jednocześnie zawierają one cechy stylistyczne, które wydają się nam zadziwiająco podobne do tych w południ…

FABRIC-KOLAZ-32-0f9d60a.png
width: 900
height: 600

Nowa twarz Matki Bożej poruszyła Hiszpanię. Wierni mówią o nieudanej operacji plastycznej
type: item
date: 2025-06-26T08:02:11.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: andaluzja
subject: figurki
subject: hiszpania
subject: kościoły
subject: religie
description: Nowy wygląd jednej z najważniejszych figur sakralnych w Hiszpanii wywołał burzę emocji. Wierni płaczą, protestują i porównują Madonnę do ofiary nieudanej operacji plastycznej. Co poszło nie tak?
encoded: Spis treści: Nowy wygląd Maryi oburzył wiernych Duchowy symbol Sewilli W Sewilli doszło do kryzysu, który poruszył niemal całą Hiszpanię. Chodzi o jedną z najsłynniejszych figur sakralnych w kraju – XVII-wieczną Matkę Bożą Macarena, znaną także jako Nuestra Señora de la Esperanza. Po przeprowadzeniu rutynowej renowacji figura natychmiast wywołała falę protestów, łez i oburzenia. Nowy wygląd Maryi oburzył wiernych Renowacja figury trwała zaledwie pięć dni. Prace miały zapewnić „oczyszczenie” i „zachowanie wartości artystycznej i duchowej”, jednak efekt zwiódł wiele osób. Okazało się, że zmieniono odcień skóry Maryi, a na jej twarzy pojawiły się nowe, nienaturalnie długie rzęsy. Wierni uznali, że Madonna straciła swoje matczyne spojrzenie. Niektórzy porównali efekty renowacji do nieudanej operacji plastycznej. Bractwo Macarena, od wieków opiekujące się figurą, znalazło się pod ogromną presją. W nocy z poniedziałku na wtorek, po dziewięciogodzinnych obradach, opublikowano oficjalne oświadczenie z przeprosinami „za moralne i dewocyjne szkody”. W oświadczeniu podkreślono, że prace prowadził prof. Francisco Arquillo Torres z Uniwersytetu w Sewilli. To on opracował raport obejmujący 11 punktów wymagających interwencji konserwatorskiej. Zgodnie z dokumentacją, nie planowano żadnych drastycznych zmian w wyglądzie Maryi. Z powodu kontrowersji figura szybko przeszła dwie nieoficjalne „mikrorestauracje”. Najpierw skrócono rzęsy, a następnie próbowano odwrócić cieniowanie skóry. Bazylikę kilkukrotnie zamykano, by uniknąć kolejnych protestów. Pomimo starań, wielu wiernych nadal twierdzi, że Maryja „nie przypomina tej, z którą dorastali”. Duchowy symbol Sewilli Na pomoc wezwano specjalistów z Andaluzyjskiego Instytutu Dziedzictwa Historycznego (IAPH). Mają ocenić bieżący stan figury i opracować plan ewentualnej rekonstrukcji pierwotnego wyglądu. Do konsultacji nieformalnie włączono także uznanych hiszpańskich konserwatorów zabytków. Nuestra Señora de la Esperanza to dla mieszkańcó…

Nuestra-Senora-de-la-Esperanza-f8185d0.jpg
width: 900
height: 600

Ślady przeszłości w Ukrainie. Archeolodzy odkryli gliniane figurki z epoki żelaza
type: item
date: 2024-12-18T10:43:37.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: byki
subject: figurki
subject: ukraina
description: We wsi Kryłos w zachodniej Ukrainie archeolodzy odnaleźli gliniane figurki przedstawiające byki. Analiza wykazała, że artefakty z gliny powstały ok. 2500 lat temu.
encoded: Spis treści: Gliniane figurki odkryte w zachodniej Ukrainie Jaką funkcję pełniły artefakty? Ślady kultury scytyjskiej Każde odkrycie archeologiczne w Ukrainie po 24 lutego 2022 roku, gdy Rosja rozpoczęła pełnoskalową inwazję na ten kraj, ma zupełnie inny wymiar. To nie tylko światło na przeszłość Ukrainy, ale także ratowanie jej dziedzictwa, które od wybuchu wojny jest nieprzerwanie niszczone. Co więcej, wyniki badania, którego wyniki opublikowano na łamach czasopisma „Antiquity”, pokazują, że zabytki Ukrainy są niszczone przez wojska rosyjskie w tempie niespotykanym od II wojny światowej. Gliniane figurki odkryte w zachodniej Ukrainie Właśnie dlatego archeologia na terenach Ukrainy jest dzisiaj niezwykle ważna, bo stanowi swoiste potwierdzenie wielowiekowej historii i dziedzictwa naszego wschodniego sąsiada. We wsi Kryłos w obwodzie iwanofrankiwskim na zachodzie Ukrainy, w rejonie halickim, archeolodzy odkryli figurki z gliny, które przedstawiały byki. To regon, w którym w przeszłości odkryto wiele stanowisk archeologicznych, a także zabytków z okresów sięgających starożytności. Miejsce to jest również naznaczone straszną i trudną historią II wojny światowej. W latach 1943–1944 podczas rzezi wołyńskiej nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 10 Polaków. – „Pracowaliśmy w pobliżu wału obronnego we wsi Kryłos, w pobliżu Komnat Metropolitalnych. Spodziewaliśmy się znaleźć fragmenty z okresu książęcego, ale zamiast tego natknęliśmy się na warstwę kulturową z wczesnej epoki żelaza. Znaleźliśmy dwie gliniane figurki byków, które świadczą o kulcie rolniczym tamtych czasów – mówi ukraiński archeolog Andrii Fihol w rozmowie z Ukrinformem. Jaką funkcję pełniły artefakty? Fihol zwraca uwagę na to, że ludzie wówczas przede wszystkim odwzorowywali otaczającą ich rzeczywistość. Tworzyli dzieła na podstawie tego, co znali, co było częścią ich życia. Nie wiadomo, czy figurki miały wartość kultową lub rytualną. Prawdopodobnie były po prostu efektem artystycznej ekspresji…

clay-figurines-bulls-3dfee9f.jpg
width: 1080
height: 617

Wygląda jak nie z tego świata. Polscy archeolodzy odkryli w Kuwejcie zagadkową figurkę sprzed ponad 7 tys. lat
type: item
date: 2024-12-02T10:44:17.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Historia
subject: archeologia
subject: figurki
subject: kuwejt
subject: odkrycia archeologiczne
subject: półwysep arabski
subject: pradzieje
subject: sztuka
description: Nienaturalnie wydłużoną czaszkę, skośne oczy i płaski nos posiada główka glinianej figurki sprzed ponad 7 tysięcy lat, którą odkryła kuwejcko-polska misja archeologiczna w Kuwejcie. To pierwsze takie znalezisko w Zatoce Perskiej. Zagadkowy przedmiot przywieziono z miejsca odległego o kilkaset kilometrów.
encoded: Spis treści: Figurka jak nie z tego świata Czym była zagadkowa figurka? Skąd pochodzą artefakty odkrywane w Bahrze 1? Do znaleziska doszło na stanowisku archeologicznym Bahra 1 w północnym Kuwejcie, w rejonie Al-Subiyah. Jest to jedna z najstarszych i największych znanych pradziejowych osad na Półwyspie Arabskim. Istniała w połowie VI tysiąclecia p.n.e., czyli ok. 7500 lat temu. Naukowcy z Polski i Kuwejtu prowadzą tam badania od 2009 roku. Ten sezon przyniósł niespodziewane odkrycie. Figurka jak nie z tego świata W czasie tegorocznych wykopalisk archeolodzy znaleźli małą, precyzyjnie wykonaną główkę glinianej figurki. Uwagę zwracają jej charakterystyczne cechy: nienaturalnie wydłużona czaszka, skośne oczy i płaski nos. Archeolodzy przypuszczają, że na głowie figurki mogła znajdować się jeszcze „peruka” wykonana z innego materiału. Włosy oddawano, nakładając ciemną masę bitumiczną. Jak informują archeolodzy z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego, tego rodzaju zabytki znajdowano wcześniej w Mezopotamii, zarówno w grobach, jak i w osadach. Ale znalezisko ze stanowiska archeologicznego Bahra 1 jest pierwszym tego typu obiektem odkrytym w regionie Zatoki Perskiej. Badania prowadzone są we współpracy z kuwejcką Narodową Radą Kultury, Sztuki i Literatury (NCCAL). Czym była zagadkowa figurka? Niestety, figurka nie zachowała się w całości. Mimo poszukiwań archeologom nie udało się znaleźć jej tułowia. – Obecność tej figurki na naszym stanowisku stawia intrygujące pytania o jej przeznaczenie oraz symboliczne, a być może rytualne znaczenie, jakie mogła mieć dla społeczności zamieszkującej tę osadę – mówi kierownik ekspedycji ze strony polskiej prof. Piotr Bieliński. Tegoroczny sezon odbył się pod kierunkiem dr Agnieszki Pieńkowskiej z CAŚ UW. – Miejsce, gdzie [figurka – przyp. red.] została odkryta wydaje się być obszarem tuż poza główną zabudową osady, gdzie widać ślady rozmaitej działalności – przygotowywania posiłków, obróbki muszli – na stanow…

Figurka-de8278e.png
width: 1200
height: 630

W ukraińskiej jaskini odkryto figurki należące do pradawnej kultury. Tajemnicze artefakty mają ponad 5000 lat
type: item
date: 2023-05-16T07:03:49.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: europa
subject: figurki
subject: jaskinie
subject: Kultura
subject: ukraina
subject: wymarła kultura
description: Archeolodzy odnaleźli pięć glinianych figurek, które przedstawiały kobiety. Naukowcy twierdzą, że należały do kultury Cucuteni-Trypole i mają ok. 5000 lat. Prawdopodobnie zostały złożone w ramach tajemniczego rytuału.
encoded: W tym artykule: Jaskinię odkryto już w XIX wieku Figurki wykorzystywano podczas tajemniczych rytuałów Ludzie z kultury Cucuteni-Trypole zakładali olbrzymie osady W ukraińskiej gipsowej jaskini Werteba, która znajduje się w obwodzie tarnopolskim, badacze odnaleźli pięć kobiecych figurek. Archeolodzy ustalili, że mają one ponad 5000 lat i należały do kultury Cucuteni-Trypole. Badania z 2014 roku wykazały, że stanowisko archeologiczne Talianki (obwód czerkaski) było w epoce miedzi największą osadą neolitycznej Europy. Jaskinię odkryto już w XIX wieku Odkrycia dokonali w marcu 2023 roku archeolodzy z Muzeum Regionalnego w Borszczowie. Badania odbywały się, pomimo że kraj od 24 lutego 2022 roku zmaga się z rosyjską inwazją. Najnowszymi wykopaliskami kierował Mykhailo Sokhatskyi, badacz kultury Cucuteni-Trypole i dyrektor muzeum. Archeolodzy odnaleźli w sumie pięć glinianych figurek, które zostały ukryte w nieznanym wcześniej otworze w ścianie jaskini. Werteba została odkryta przypadkiem w 1822 roku. W XIX wieku odkryto pierwsze ślady pradawnej kultury, która kształtowała się na terenach dzisiejszej Ukrainy. Jaskinia składa się z wielu wąskich i rozgałęzionych korytarzy, które mogą mieć nawet 8 km długości. W przeszłości odnaleziono tu ponad 1000 ozdobnych naczyń ceramicznych oraz pozostałości neolitycznych artefaktów. Badacze znaleźli również narzędzia krzemienne, a także inne gliniane figurki, które przedstawiały ludzkie postacie. Figurki wykorzystywano podczas tajemniczych rytuałów Wiele przedmiotów ukryto w trudno dostępnych miejscach jaskini. Naukowcy twierdzą, że artefakty były zbierane w jaskini przez ponad 1000 lat i pochodziły z okresu od 3870 do 2710 r. p.n.e. Już w przeszłości pojawiały się teorie, że Werteba była miejscem kultu i tajemniczych rytuałów. Jaskinia straciła na znaczeniu ok. 2500 r. p.n.e. Ma to związek prawdopodobnie z upadkiem lokalnych populacji rolniczych. Archeolodzy odnaleźli glinianą figurkę, która przedstawia prehistoryczne bóstwo Niezwykle…

figurki-76dda7a.webp
width: 1200
height: 733

Słynne rzeźby świata. Najstarsza figura powstała nawet 300 tysięcy lat temu
type: item
date: 2023-04-04T06:51:53.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: dzieła sztuki
subject: Edukacja
subject: figurki
subject: historia
subject: Kultura
subject: posągi
subject: rzeźba
subject: sztuka
description: W starożytności rzeźbiarstwo było jedną z najważniejszych dziedzin artystycznych. W tym okresie powstało wiele figur i posągów, które stanowią przykład monumentalnych dzieł sztuki. Słynne rzeźby zdobią dziś wnętrza świątyń i budynków, a także znajdują się w najważniejszych muzeach na świecie.
encoded: W tym artykule: Rzeźbiarstwo jest najstarszą z dziedzin sztuki Najstarsze rzeźby na świecie Wenus z Willendorfu jest najbardziej znaną rzeźbą prehistoryczną Najsłynniejsze rzeźby okresu starożytności Nike z Samotraki i Wenus z Milo to najsłynniejsze rzeźby przedstawiające boginie Najsłynniejsze rzeźby nowożytności i XIX wieku Nie wiadomo dokładnie, jak wyewoluowała ludzka potrzeba sztuki i estetyki. Niektóre teorie głoszą, że podstawowe preferencje estetyczne Homo sapiens pojawiły się w celach przetrwania oraz zwiększenia sukcesu reprodukcyjnego. Dowodem może być fakt, że najstarsze rzeźby na świecie przedstawiają kobiety, które mają widocznie zarysowane kształty, a niektóre figurki różnią się proporcjami. Rzeźbiarstwo jest najstarszą z dziedzin sztuki Człowiek dążył bowiem do ukazania piękna w swojej istocie. Wraz z rozwojem naszego gatunku, ta estetyczna właściwość bytu stale się rozwijała. Arystoteles głosił, że piękno opiera się na wielkości, ładzie i proporcjach, jest doskonałością. Pięknem również jest „wszystko to, co będąc dobrem jest przyjemne, oraz to, co jest przyjemne dla wzroku i słuchu”. Św. Tomasz z Akwinu uważał, że „piękne są te rzeczy, które oglądane podobają się”. Z kolei francuski socjolog Pierre Bourdieu trafnie stwierdził, że piękno rozumiane jako to, co nam się podoba, to tylko społeczna iluzja lub wytwór socjalizacji i „wyrafinowanej polityki smaku”. Sztuka prehistoryczna to nie tylko rysunki naskalne. Jak wyglądała twórczość w okresie paleolitu i neolitu? Sztuka prehistoryczna – nieważne, czy mówimy o malarstwie naskalnym, czy o rzeźbie – była dowodem na rozwój duchowości człowieka. Łączona z obrzędami religijnymi, z płodnością, a n... Nie zmienia to jednak faktu, że potrzeba sztuki znalazła swoje odzwierciedlenie w wytworach człowieka. Uważa się, że to właśnie rzeźbiarstwo jest najstarszą z dziedzin sztuk plastycznych. Jego historia sięga czasów paleolitu. Naukowcy uważają, że figurka o ludzkich kształtach – Wenus z Tan-Tan, która została o…

wenus-z-willendorfu-9ec2532.jpg
width: 1024
height: 768

Jak powstaje ceramika? Nie święci garnki lepią
type: item
date: 2022-06-24T05:52:50.000Z
creator: Magdalena Stopa
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: figurki
subject: glina
subject: kubki
subject: rekreacja
subject: sztuka
subject: Wolny czas
description: Sztuka ceramiki, nawet uprawiana na poziomie amatorskim, wymaga od adepta olbrzymiej pokory i cierpliwości. Jak powstaje ceramika – o tym piszemy poniżej.
encoded: W tym artykule: Jak powstaje ceramika – surowce Jak powstaje ceramika – procesy fizyczne i chemiczne Ceramika – zastosowania Najstarsza ceramika Jak powstaje ceramika w pracowni Ceramika, biskwit i szkliwienie Ceramika zbliża ludzi Ceramika to z definicji wyroby otrzymywane w wyniku wypalenia uformowanej gliny. Słowo pochodzi od greckiego keramos, oznaczającego glinę. Najstarsze znalezione wyroby ceramiczne datuje się na 24 tys. lat p.n.e. Poniżej wyjaśniamy, jak powstaje ceramika. Jak powstaje ceramika – surowce Klasyczny proces produkcji ceramiki obejmuje kilka etapów. Najważniejsze z nich to: wymieszanie surowców, formowanie, wysuszenie, wypalenie (jednokrotne lub wielokrotne). Podstawowym materiałem do produkcji klasycznej ceramiki jest glina. Zawiera ona przede wszystkim z minerały ilaste, kwarc, skalenie i substancje koloidalne. Do ręcznego formowania wyrobów ceramicznych używane są wysokoplastyczne i plastyczne gliny biało oraz barwnie wypalające się. Znane są one pod nazwą „ball clay”. Naukowcy wiedzą, jak ugotować ryż, żeby był mniej kaloryczny. To nie magia, to reakcje chemiczne Badacze z lankijskiego instytutu chemicznego opracowali sposób, by "odchudzić" popularne ziarenka. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/naukowcy-wiedza-jak-ugotowac-ryz-zeby-byl-mniej-kaloryczny-to-nie-magia-to-reakcje-chemiczne-d30ee67.jpeg" width="938" height="528" alt="Naukowcy wiedzą, jak ugotować ryż, żeby był mniej kaloryczny. To nie magia, to reakcje chemiczne" title="Naukowcy wiedzą, jak ugotować ryż, żeby był mniej kaloryczny. To nie magia, to reakcje chemiczne" /> Glina wchodzi w skład gotowych mas ceramicznych, dostępnych w sprzedaży. Wypalanie takiej masy może odbywać się w różnych temperaturach, zależnie od jej składu. Z tego względu wyróżniamy masy ceramiczne: niskowypałowe, wypalane w temperaturze od 1000 do 1150 stopni Celsjusza, wysokowypałowe, wypalane w temperaturze od 1180 do 1300 stopni Celsjusza. Jak powstaje ceramika –…

jak-powstaje-ceramika-nie-swieci-garnki-lepia-fot-adriana-adie-nurphoto-via-getty-images-b09eec8.jpeg
width: 1024
height: 673

Kamienne figurki Wenus sprzed 30 tys. lat miały chronić ludzi przed zmianami klimatu
type: item
date: 2020-12-03T11:17:14.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: Edukacja
subject: figurki
subject: Kultura
subject: wenus
description: Lekarz z Colorado zaproponował ciekawą teorię na temat słynnych figurek otyłych kobiet wyrzeźbionych w kamieniu około 30 tys. lat temu. Specjalista w leczeniu nadciśnienia przekonuje, że te powstałe w epoce lodowcowej mogły być symbolicznym ”drogowskazem” dla młodych kobiet w czasach, gdy obfita tkanka tłuszczowa zapewniała przeżycie, a także pozwalała urodzić i wychować dziecko.
encoded: Wizerunki kobiet pochodzące z paleolitu górnego, często określane mianem figurek Wenus, luźno nawiązując do rzymskiej bogini piękna, odnajdywano w różnych miejscach kontynentu euroazjatyckiego. Do dziś znaleziono 200 z nich. Najstarsze sprzed 38 tys. lat, najmłodsze sprzed 14. (przy czym większość miała od 21 do 26 tys. lat). Choć to od dawna temat debaty pomiędzy ekspertami, przyjmuje się powszechnie, że mające od 6 do 16 cm rzeźby z kamienia, rogu czy kłów mamuta reprezentowały kształty jakie ówcześni uważali za pożądane, pod względem seksualnym, urody czy macierzyństwa. Proporcje uwiecznione w kamieniu pokazują kobiety otyłe, nieraz skrajnie. Według współczesnych standardów medycznych spełniałyby wskazania do leczenia. Tymczasem 30 tys. lat temu taki właśnie wygląd figurek mógł, proponuje Richard Johnson z uniwersytetu w Colorado, ”wskazywać drogę" dla kolejnych pokoleń zmuszonych do życia w niesprzyjających warunkach. - Te jedne z najwcześniejszych dzieł sztuki przedstawiając otyłe kobiety pochodzą z czasów społeczeństw zbieracko-łowieckich epoki lodowcowej w Europie. Czyli miejsca i okresu, gdzie otyłych nie należałoby się spodziewać. Moim zdaniem te figurki korelują z czasami ekstremalnych problemów z pozyskiwaniem pożywienia – tłumaczy Johnson. Johnson zaczął mierzyć i opisywać proporcje rzeźb (biodra do talii, talia do ramion) z dwoma współautorami badania, dr. Miguelem Lanaspa-Garcia także z uniwersytetu w Colorado oraz antropologiem Johnem Foxem z American University w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Para lekarzy i antropolog dostrzegli, co potem opisali w czasopiśmie ”Obesity”, dotyczy widocznej (dla niego) zależności proporcji figurek od odległości od lodowców. Im bliżej miejsc zasłoniętych pokrywą lodową (w domyśle, trudniejszych do przeżycia), tym wizerunki przedstawiały bardziej otyłe kobiety. Im dalej od lodowców znajdywano te figurki, czy w czasach, gdy się cofały, tym rzeźbiono chudsze ciała. Fot: Wikimedia/CC BY-SA 3.0 - Otyłość była stanem poż…

figurki-wenus-76c3508.jpeg
width: 1024
height: 415

Mają ponad 5 tysięcy lat. Sumeryjskie zabytki znalezione w obozie dla uchodźców
type: item
date: 2016-03-03T10:28:55.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: figurki
subject: słowenia
subject: uchodźcy
description: Trzy sumeryjskie figurki z terenu Mezopotamii sprzed 5 tysięcy lat znaleziono w ośrodku rejestracyjnym dla migrantów w Słowenii - podała w środę policja tego kraju. Słowenia leży na tzw. szlaku bałkańskim, którym uchodźcy usiłują dotrzeć do Niemiec.
encoded: Porzucone alabastrowe figurki znaleziono już jesienią, ale nie rozgłaszano tego, ponieważ najpierw dział starożytności słoweńskiego Muzeum Narodowego musiał przeprowadzić ekspertyzę. Wykazała ona ich autentyczność. "Obiekty te są według muzeum autentyczne" - powiedział rzecznik policji Miran Szadl. Skąd się tam wzięły? Uważa się, że znalezione w obozie na granicy z Chorwacją statuetki pochodzą z nielegalnych wykopalisk archeologicznych w Syrii lub Iraku i należą do zabytków cywilizacji sumeryjskiej. Muzeum Narodowe w Lublanie potwierdziło, że są to wotywne figurki orantów z Mezopotamii, które najprawdopodobniej wykonano w III tys. p.n.e. Takie statuetki ludzi modlących się w pozycji siedzącej lub na klęczkach stawiano w świątyniach, podpisane imieniem oranta. "Ponieważ nie mają one żadnych znaków rejestracyjnych czy numerów inwentarzowych, uważamy, że pochodzą z nielegalnych wykopalisk" - powiedział archeolog Peter Turk. Według niego warte są z pewnością kilka tysięcy euro. Wojna sprzyja grabieży We wrześniu UNESCO ostrzegało, że w Syrii i Iraku trwa łupienie stanowisk archeologicznych "na przemysłową skalę", a zyski z rabunku zasilają Państwo Islamskie. Figurki odkryto 4 listopada w opuszczonym namiocie w ośrodku Gruszkovje na granicy z Chorwacją. Przez Słowenię od połowy listopada, po zamknięciu granicy przez Węgry, przeszło pół miliona migrantów dążących na północ Europy. Źródło: PAP

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/26771dfafde81726779e1a62035c92c281a3baab-bbf9ea9.png
width: 889
height: 515

10/2013
type: item
date: 2013-09-29T20:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: figurki
subject: glina
subject: kubki
subject: rekreacja
subject: sztuka
subject: Wolny czas
description: Odwieść od prostego widzeniaMartyna Wojciechowska: Niewiele osób w Polsce wie o National Geographic tyle co Ty. Jak Twoim zdaniem zmienił się ten magazyn przez ponad ćwierć wieku, od kiedy się w nim pojawiłeś? Tomasz Tomaszewski: Myślę, że jego ewolucja jest odbiciem tego, co generalnie wydarzyło się z fotografią. Mamy cyfrową technologię, aparaty dzisiaj są mniej inwazyjne, małe, ludzie nie boją się robienia zdjęć. Fotografia przestała być zawodem, bardziej stała się doświadczeniem, zajęciem. National Geographic pozostał jednak czymś wyjątkowym, jedną z niewielu już wysp, gdzie mówi się o wartościach. Pokazuje fotografię, która odwodzi nas od potocznych doświadczeń, prostego widzenia. MW: Obecnie zdjęcia robi każdy, mamy do czynienia z hiperzalewem zdjęć i dowolną interpretacją rzeczywistości. TT: Nie chcę być źle zrozumiany, nie występuję przeciwko temu, żeby ludzie fotografowali. Ale żeby fotografię nazwać dobrą, poza swoją wizualną komplikacją musi zawierać jakąś treść. Jest bardzo mało takich publikacji, w których ja, ze swoim doświadczeniem, potrafię wyłowić rzeczy nadzwyczajne. Kiedyś zanim człowieka dopuszczono do przestrzeni publicznej, aby dzielił się swoimi koncepcjami, sprawdzano go przez wiele lat. Musiał udowodnić nie tylko swoje zdolności wizualne, ale też zaistnieć jako intelektualny partner, reprezentować i wartości, i wiedzę. Dziś nikt nikogo nie sprawdza, w związku z tym miliony zdjęć oglądanych tworzą odnośnik, który jest wyznacznikiem dla pozostałych. To mnie niepokoi. MW: Co zatem trzeba zrobić, żeby zostać fotografem NG? TT: Fotografa wysyła się w teren, by przyniósł zdjęcia, które będą prowokowały pytania, pobudzały do refleksji. To wielka odpowiedzialność, bo ten magazyn dociera do 10 mln osób na świecie. Kent Kobersteen, który przyjmował mnie do pracy w magazynie, znalazł zaledwie sześciu takich fotografów w ciągu 26 lat pracy na stanowisku dyrektora działu fotografii.
encoded: Specjalny numer poświęcony fotografii Pod flagą NG Ryzykanci Odkrywcy Skaner Wielki Konkurs Fotograficzny: Dziewiąta edycja naszego konkursu dobiegła końca. Czas zatem na publikację zwycięskich fotografii – wraz z komentarzami ich autorów. Fotoreportaż: Niemal każda fabryka może być interesującym miejscem dla fotografa. Cóż dopiero, gdy są to cukrownie z maszynami i technologią sprzed stu lat funkcjonujące od czasów kolonialnych na indonezyjskiej Jawie. Puszcze złota: Jedno z największych i potencjalnie najbogatszych państw Afryki jest dziś nędzarzem trawionym przez dziką przemoc. A wszystko przez niewiarygodną obfitość minerałów, z powodu których Kongo od lat nie zna pokoju. Czy fotografia może wydobyć ten konflikt z zapomnienia? Twarze Ameryki: „Etniczny tygiel” w wypadku USA to slogan, który ma swoje estetyczne konsekwencje. Mieszanka typów fizycznych ze wszystkich niemal zakątków globu owocuje bowiem oryginalną urodą obywateli. Zapraszamy do galerii fascynujących portretów Amerykanów. Korea Północna: Obrazy z kraju odizolowanego od świata, w którym niemal wszystko jest tajne i objęte zakazem fotografowania, budzą szczególną ciekawość. Jak zresztą zdjęcia zza wszelkiego rodzaju kulis. Parki inaczej: Czy camera obscura w dobie cyfrowej ma sens? Abelardo Morell pokazuje, że tak, tworząc za jej pomocą zdjęcia krajobrazów znanych, a jednak tajemniczych. Wiwat stara technika! Cyfrowa wioska: Ludzkość nigdy jeszcze nie produkowała tylu zdjęć. Dziś można być fotografem, nie mając aparatu – wystarczy wyszukiwać atrakcyjne obrazy z automatycznych rejestratorów. Co ta inflacja oznacza dla siły oddziaływania i społecznej roli fotografii? Tylko dla prenumeratorów Fotograficzne zoo: Zdjęciowy katalog gatunków świata przyrody to ambitne zadanie. Okazuje się, że dziś najlepszymi miejscami do jego budowania są... ogrody zoologiczne.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/70e5962ecaf9a0fc04f50d552001a99cee621585-5c7df0f.jpeg
width: 963
height: 1500