National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-05-29T13:10:36.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: 106-latek z Kalabrii zdradza sekret długowieczności: „No bacco, no tabacco, no venere”
items: W Ekwadorze znaleziono rozczłonkowane szczątki kobiety w ciąży. Była ofiarą brutalnego rytuału
items: Ciekawostki o Ekwadorze. 30 rzeczy, które warto wiedzieć o kraju kondora wielkiego
items: Pająk z głową psa. To stworzenie budzi niepokój i przeraża, ale jest zupełnie niegroźne
items: W Ameryce Południowej odkryto nowy gatunek węża boa. Jest maleńki
items: Wulkany w Ekwadorze – lista wulkanów i kiedy możliwe są wyprawy
items: Historyczna decyzja Ekwadoru. To pierwszy kraj na świecie, który przyznał dzikim zwierzętom prawa osobiste
items: Na jednej z wysp Galapagos odnaleziono nowy gatunek olbrzymiego żółwia. Jak to możliwe?
items: „Ekwadorski sen” ludu Keczua. Jak jeden list zmienił życie całej społeczności
items: Traveler 5/21
items: Ekwador – zaplanuj wymarzoną podróż. Co wpisać na listę „must see”?
items: Żółw Diego z Galapagos nareszcie na wolności. Ocalił swój gatunek i został bohaterem
items: Im wyżej, tym zdrowiej. Wysokość terenu, na jakim mieszkasz, ma wpływ na przebieg COVID-19
items: 12/2019
items: 9/19
items: Yasuni: Puszcza na sprzedaż [REPORTAŻ]
items: Julian Assange aresztowany. Twórca WikiLeaks siłą wyprowadzony z ambasady Ekwadoru
items: Są nazywani najwaleczniejszym plemieniem Amazonii. Huaorani
items: Lista miejsc, które chcemy odwiedzić. Parki narodowe Ameryki Południowej
items: "Zlokalizowaliśmy ich"! Polscy podróżnicy w Ekwadorze nie dawali znaku życia od 12 dni
items: Ekwador: potężne trzęsienie ziemi. Zobacz zdjęcia z akcji ratunkowej
items: Da się podróżować i zarabiać! Znamy na to sposoby
items: Ekwador: fotorelacja z wyprawy
items: 8 niesamowitych Sylwestrów
items: Pomagam durniom

106-latek z Kalabrii zdradza sekret długowieczności: „No bacco, no tabacco, no venere”
type: item
date: 2025-05-29T13:04:00.000Z
creator: Stephen S. Hall
subject: Ludzie
subject: choroby
subject: cukrzyca
subject: Czas na długowieczność
subject: diety
subject: długowieczność
subject: dna
subject: ekwador
subject: epigenetyka
subject: geny
subject: rak
subject: starość
subject: zdjęcia
subject: życie
description: Sto lat to dla niej dopiero początek. Seniorka z Sardynii ujawnia, co naprawdę działa na długowieczność – i to wcale nie dieta, aktywność fizyczna czy geny. Choć wielu szuka sekretu w superfoods, ona przekonuje, że klucz tkwi gdzie indziej – w czymś, co każdy z nas może wdrożyć już dziś.
encoded: Długowieczność to nie tylko kwestia genów czy diety – to fascynująca opowieść o stulatkach z Kalabrii, dzieciach z Ekwadoru, które nie rosną, ale nie chorują, i genetycznych sekretach ukrytych w archiwach, mitochondriach oraz krwi. Artykuł odkrywa, jak nowoczesna nauka próbuje rozwikłać zagadkę zdrowego, długiego życia i co łączy mieszkańców odizolowanych społeczności z całego świata. Molochio – wioska stulatków i genetyczny skarb Kalabrii Jest rześki styczniowy poranek, dalekie wierzchołki masywu Aspromonte pobielił śnieg, a w dolinie dojrzewają pomarańcze. Minivan Giuseppe Passarina mknie serpentynami Kalabrii, krainy w czubku włoskiego buta. Kierowca – genetyk z Uniwersytetu Kalabryjskiego – gawędzi z pasażerem Mauriziem Berardellim, geriatrą. Jadą do dwutysięcznej osady Molochio, w której żyje czworo stulatków i czworo 99-latków. Salvatore Caruso wygrzewa akurat swoje 106-letnie kości przed buzującym ogniem kominkiem. Caruso, zwany księgowym (u’raggiuneri) czyta artykuł o końcu świata w tabloidzie. Na półce nad kominkiem stoi oprawiona w ramki kopia metryki urodzenia – z datą 2 listopada 1905 r. Caruso nie narzeka na zdrowie ni pamięć. Dobrze pamięta śmierć ojca w 1913 r. czy wielką epidemię grypy hiszpanki z lat 1918–1919, w której omal nie stracił matki i brata. Geny kontra dieta – co naprawdę wydłuża życie? Pamięta, jak go przeniesiono z wojska do cywila w 1925 r. po wypadku, w którym złamał nogę w dwóch miejscach. Na pytanie Berardellego o przyczyny długowieczności, odpowiada z uśmiechem: – No bacco, no tabacco, no venere – czyli: „żadnego wina, tytoniu, kobiet”. I dodaje, że w młodości jadał głównie figi i fasolę, a ciemnego mięsa niemal nie tykał. Passarino i Berardelli mniej więcej to samo słyszą od 103-letniego Domenica Romea. Ten z kolei opisuje swój jadłospis tak: poco, ma tutto, czyli „po odrobinie wszystkiego”. Podobnie odżywiała się 104-letnia Maria Rosa Caruso. – Dość często mówią, że woleli jedzenie bezmięsne, czyli owoce i warzywa – zauważa Berar…

stulatek-GettyImages-657191892-ec35a76.jpg
width: 1024
height: 680

W Ekwadorze znaleziono rozczłonkowane szczątki kobiety w ciąży. Była ofiarą brutalnego rytuału
type: item
date: 2025-01-30T07:56:27.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: ameryka południowa
subject: archeologia
subject: ekwador
subject: grób
subject: odkrycia archeologiczne
description: Archeolodzy w Ekwadorze odnaleźli szkielet kobiety sprzed 1200 lat. Badanie wykazało, że była w ciąży i została zamordowana, a wcześniej pobita. Najprawdopodobniej była ofiarą tajemniczego rytuału.
encoded: Spis treści: Zmasakrowane szczątki Pochowana z godnością Symboliczna kara Dlaczego kobietę złożono w ofierze? Składanie ofiar z ludzi znane jest od najdawniejszych czasów i powszechne było w różnych epokach historycznych. Najczęściej miało związek z różnymi praktykami religijnymi. Zabicie drugiego człowieka najczęściej odbywało się na cześć bóstwa, a motywacje były różne. Najczęściej chodziło jednak o przychylność niebios, ale w niektórych kulturach ofiara ta wynikała z lęku przed np. kataklizmami. Najlepiej udokumentowane są ofiary z ludzi w Mezoameryce, a zwłaszcza w kulturze Azteków. Zmasakrowane szczątki Na łamach czasopisma naukowego „Latin American Antiquity” naukowcy z Uniwersytetu Północnej Karoliny opublikowali swoje najnowsze badania. Opisują odkrycie szczątków kobiety, której pochówek znaleziono w Ekwadorze na stanowisku archeologicznym Buen Suceso. Grób datowany jest na lata 771–953 n.e. Szkielet należał do osoby młodej, która w chwili śmierci była w ciąży i miała ok. 17–20 lat. Badanie wykazało, że miała uszkodzoną czaszkę. Ponadto uczeni ustalili, że po śmierci kobiecie odcięto dłonie, a także lewą nogę. Na wielu kościach widać było ślady nacięć, co sugeruje, że ciało kobiety musiało być bardzo naruszone. Ponadto w grobie umieszczono także głowę zupełnie innej osoby w wieku 25–35 lat. – To wszystko sugeruje, że dziewczyna ta została złożona w ofierze, co jest rzadkim przypadkiem dla ludów przybrzeżnych Ekwadoru – napisali w badaniu autorzy. Pochowana z godnością Co ciekawe, w pochówku znajdowało się bardzo dużo bogatych darów grobowych, w tym ozdoby wykonane z muszli, a także kamienie szlachetne. Badacze zidentyfikowali, że artefakty te należały do kultury Manteño. Była to jedna z ostatnich kultur prekolumbijskich w dzisiejszym Ekwadorze. Nazwa pochodzi od miasta Manta, które znajduje się w regionie zajmowanym przez ten lud. Naukowcy uważają jednak, że pomimo morderstwa, ofiary i zbezczeszczenia ciała, kobieta została pochowana z odpowiednim szacunkiem…

ofiara-z-kobiety-9d779ba.jpg
width: 650
height: 366

Ciekawostki o Ekwadorze. 30 rzeczy, które warto wiedzieć o kraju kondora wielkiego
type: item
date: 2023-06-06T14:05:14.000Z
creator: Maciej Wesołowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: ciekawostki
subject: ekwador
subject: Travel
description: Ekwador to nie tylko Wyspy Galapagos i żyjące tam unikatowe gatunki zwierząt. Część dawnego imperium Inków dziś stanowi jeden z najciekawszych krajów Ameryki Południowej. Oto niezwykłe ciekawostki o Ekwadorze.
encoded: W tym artykule: Fascynująca historia Ekwadoru Kim są Ekwadorczycy? Fauna, flora i wulkany w Ekwadorze Co się jada, co się pija w Ekwadorze Ciekawostki o Ekwadorze – dolar, panama i piłka nożna Słowo ecuador po hiszpańsku oznacza „równik”. Stąd swoją nazwę wziął ten leżący na równiku kraj. To jeden z najmniejszych krajów Ameryki Południowej (283 560 km kw.), choć niewiele mniejszy od Polski. Z pewnością nie jest to jednak państwo najmniej atrakcyjne na kontynencie amerykańskim. Oto fascynujące ciekawostki o Ekwadorze. Fascynująca historia Ekwadoru Ekwador powstał w 1830 jako jedno z czterech nowych państw Ameryki Południowej po stopniowym rozpadzie tak zwanej Wielkiej Kolumbii. Poza Kolumbią i Ekwadorem w jej skład wchodziły Wenezuela i Panama. Pierwsze ślady osadnictwa na tych terenach pochodzą z ok. 8 tys. lat p.n.e. Mieszkały tu prekolumbijskie plemiona rolnicze. W połowie XV wieku król Tupa Inca Yupanqui włączył ziemie obecnego Ekwadoru w granice potężnego państwa Inków. Ciekawostki o Argentynie. 30 faktów o kraju tanga, futbolu i yerba mate Tętniąca życiem kultura, strefy klimatyczne od podzwrotnikowej do subpolarnej i doskonała kuchnia. Uznawana za najbardziej europejski kraj na kontynencie amerykańskim Argentyna co roku przyci.. Kim są Ekwadorczycy? Ponad połowa Ekwadorczyków to Metysi. 40% stanowią przedstawiciele rdzennych narodów. Pozostałe 10%: czarnoskórzy, Kreole, Mulaci i biali. Zdecydowana większość (około 4/5) Ekwadorczyków to katolicy. Dwa miliony (z blisko 17 milionów) Ekwadorczyków mieszkają w stołecznym Quito (pełna nazwa miasta brzmi San Francisco de Quito). Stolica jest położona na wysokości 2700–2850 m n.p.m. To druga najwyżej położona stolica państwa na świecie. Swoją nazwę zawdzięcza wymarłemu już dziś prekolumbijskiemu plemieniu Kwitu, które żyło na tych terenach. Zaledwie 40 km dzieli Quito od równika, a jeszcze bliżej jest do czynnego wulkanu – Pichincha. Nie jest to największe miasto Ekwadoru. Pół miliona ludzi więcej mieszka w Guayaquil.…

ekwador-373e750.jpg
width: 2121
height: 1414

Pająk z głową psa. To stworzenie budzi niepokój i przeraża, ale jest zupełnie niegroźne
type: item
date: 2023-02-15T14:51:11.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ameryka południowa
subject: dzikie zwierzęta
subject: Edukacja
subject: ekwador
subject: gatunki
subject: lasy tropikalne
subject: pająki
subject: przyroda
subject: zwierzęta
description: Pająk z głową psa wywołał niemałą sensację na całym świecie. Ludzie, którzy zobaczyli zdjęcie tajemniczej istoty, od razu zaczęli zastanawiać się, co to za nietypowe zwierzę. Okazuje się jednak, że jest całkowicie niegroźne, a co więcej – nie jest to nawet pająk, tylko kosarz.
encoded: W tym artykule: Nasza planeta wciąż jest pełna tajemnic Pająk z głową psa. Co to za nietypowe stworzenie? Metagryne bicolumnata jest pozbawiony gruczołów jadowych Kosarze występują również w Polsce Świat przyrody prawdopodobnie nigdy nie przestanie zaskakiwać naukowców. Szacuje się, że w ekosystemach na całym świecie żyje jeszcze ponad 5 milionów gatunków, które wciąż czekają na odkrycie. Chociaż większość z nich znajduje się w głębinach oceanów, to na powierzchni naszej planety występują zwierzęta, które skutecznie ukrywają się od tysięcy lat. Poszukiwanie zaginionych gatunków utrudnia również fakt, że wiele z nich jest naprawdę niewielkich rozmiarów. Nasza planeta wciąż jest pełna tajemnic W ubiegłym roku naukowcom udało się odkryć zupełnie nowy gatunek niesporczaka. Badacze zaobserwowali, że potrafi przetrwać podróż przez jelita ślimaka – i jeszcze to wykorzystać. Z kolei w Ekwadorze niedawno biolodzy zidentyfikowali nowy gatunek węża boa. Okazało się, że w przeciwieństwie do swoich krewnych, Tropidophis cacuangoae jest stosunkowo niegroźny. To dlatego, że ma zaledwie 30 cm długości. Oto najdziwniejsze zwierzęta świata. Sprawdź, jak wyglądają i gdzie występują To zaskakujące, ale świat przyrody jest tak złożony i różnorodny, że wciąż jeszcze nie możemy uznać, że poznaliśmy go w stu procentach. Na Ziemi żyją stworzenia, o istnieniu których... Różnorodność natury jest niezwykle fascynująca. Na Ziemi można spotkać nie tylko przepiękne i zjawiskowe zwierzęta, ale również groźne i niebezpieczne. Z drugiej strony są również takie, które wyglądają przerażająco, a w rzeczywistości okazuje się, że są zupełnie niegroźne. Przykładem takiej istoty jest pająk z głową psa. Pająk z głową psa. Co to za nietypowe stworzenie? Kilka lat temu media na całym świecie rozpisywały się o tym tajemniczym stworzeniu. Dziennikarz naukowy Ferris Jabr wrzucił na Twittera zdjęcie autorstwa Andreasa Kaya, na którym widać było pająka z głową psa. Grozy dodawał fakt, że „psia twarz” wpatrywała si…

pajak-z-glowa-psa-2d2ca1d.webp
width: 1024
height: 639

W Ameryce Południowej odkryto nowy gatunek węża boa. Jest maleńki
type: item
date: 2023-01-19T09:43:31.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ameryka południowa
subject: ekwador
subject: Travel
subject: węże
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Niewielkich rozmiarów boa karłowaty z Ekwadoru jest daleko spokrewniony z boa dusicielem. Co łączy oba gatunki węży?
encoded: W tym artykule: Ile mierzy boa karłowaty? Nowy gatunek węża Boa karłowaty a boa dusiciel. Co je różni, co łączy? Jakie węże żyją w Polsce? Naukowcy odkryli nowy gatunek boa karłowatego. Wąż żyje w ekwadorskiej części Amazonii. O ile spotkanie z boa dusicielem może być niebezpieczne, o tyle Tropidophis cacuangoae nie wzbudza większych obaw. To dlatego, że mierzy zaledwie 30 cm długości. Ile mierzy boa karłowaty? Maleńkiego boa odnalazł Alex Bentley, koordynator badań stacji terenowej Sumak Life In Situ w Andach. Gad wypoczywał w lesie mglistym. To lasy tropikalne położone wysoko w górach. Cechują się dużą wilgotnością pochodzącą z opadów i kondensacji chmur. Takie warunki sprzyjają rozwijaniu się endemicznej flory i fauny. Występowanie Tropidophis cacuangoae w Ekwadorze zaskoczyło badaczy. – Nie powinno go tam być – powiedział Omar Entiauspe-Neto, autor artykułu opublikowanego na łach „European Journal of Taxonomy”. Wąż nie odpowiadał opisom wcześniej zidentyfikowanych boa karłowatych. Naukowcy zauważyli jednak pewne cechy wspólne z okazem z Ekwadorskiego Muzeum Nauk Przyrodniczych. – Zwykle boimy się opisywać nowy gatunek na podstawie tylko jednego osobnika, ponieważ jest szansa, że ​​może istnieć jakaś odmiana – tłumaczył Entiauspe-Neto. Nowy gatunek węża Po porównaniu cech fizycznych i sekwencji genetycznych ustalono, że to nowy gatunek. Jego nazwa, Tropidophis cacuangoae, upamiętnia Dolores Cacuango, rdzenną aktywistkę, która broniła praw kobiet i założyła pierwsze dwujęzyczne szkoły w Ekwadorze. Uczniowie mogli uczyć się w nich hiszpańskiego i rdzennego języka keczua. To pierwszy boa karłowaty odkryty w tym regionie. Pozostałe gatunki zamieszkują inne części Ameryki Południowej i zachodnie Indie. T. cacuangoae jest daleko spokrewniony z boa dusicielem. Oba gatunki łączy między innymi to, że ich szkielety zawierają szczątkowe kości biodrowe. To pozostałości po starożytnych przodkach węży. Ich bronią nie jest jad, a duszenie ofiar. Blokują przepływ krwi, powodując…

w-ameryce-poludniowej-odkryto-nowy-gatunek-weza-boa-jest-malenki1-32becd0.jpg
width: 1280
height: 720

Wulkany w Ekwadorze – lista wulkanów i kiedy możliwe są wyprawy
type: item
date: 2022-05-04T06:43:05.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ameryka
subject: ameryka południowa
subject: ekwador
subject: erupcja wulkanu
subject: geologia
subject: Travel
subject: wulkany
description: Ekwador to niewielki kraj, zwłaszcza jak na południowoamerykańskie standardy. Który wulkan w Ekwadorze warto zobaczyć? Nie da się wskazać jednej propozycji, dlatego poniżej opisujemy kilka, naszym zdaniem najpiękniejszych.
encoded: W tym artykule: Chimborazo Cotopaxi Quilotoa Tungurahua Antisana Kiedy oglądać ekwadorskie wulkany? Wyprawy na wulkany w Ekwadorze Na stosunkowo małej powierzchni Ekwadoru można znaleźć tyle atrakcji, że podczas krótkiego urlopu zdołamy poznać jedynie kilka z nich. Amazońska dżungla, oceaniczne wybrzeże, pozostałości inkaskiej cywilizacji - to ledwie kilka z długiej listy propozycji. Wymieniając największe atrakcje tego niezwykłego kraju, po prostu nie można pominąć tamtejszych wulkanów. Wulkany w Ekwadorze należą do najwyższych na świecie. W pasmie Andów wyrastają najwyższe czynne wulkany na świecie. Ekwadorskie stożki nie wspinają się na najwyższe miejsce w tej kategorii, ale zajmują mocne pozycje w światowej czołówce. Tamtejsze „ogniste góry” są zgromadzone w tzw. Alei Wulkanów, składającej się z dwóch równoległych łańcuchów. W sumie, w tym niewielkim kraju znajdziemy ponad 80 wulkanicznych stożków, z czego aż 27 ma status czynnych. Chimborazo Zaczynamy od najwyższego wulkanu w Ekwadorze. Chimborazo to wygasły stratowulkan, osiągający wysokość ok. 6268 m n.p.m. Jest częścią Kordyliery Zachodniej, a od stolicy kraju dzieli go dystans ok. 150 km. „Ekwadorski sen” ludu Keczua. Jak jeden list zmienił życie całej społeczności Przez 200 lat pracowali w tej fabryce niczym niewolnicy, dziś są jej właścicielami. Losy ludu Keczua, rdzennych mieszkańców Ekwadoru, to urzeczywistnienie mitu o drodze od pucybuta do milionera. Chimbarazo jest położony niemal na równiku, a mimo to jego szczyt pozostaje skuty lodem. Granica wiecznego śniegu jest tam położona na wysokości ok 4800 m n.p.m. Teren szczytu jest objęty ochroną, realizowaną w ramach Parku Narodowego Sangay. To naturalne środowisko wikunii - najmniejszego przedstawiciela rodziny wielbłądowatych, spokrewnionego z lamą, guanako i alpaką. Futro tych zwierząt jest źródłem wysokogatunkowej wełny, najdroższej na świecie. Ciekawostka - ze względu na równikowe położenie, Chimborazo jest punktem najbardziej oddalonym od jądra Zie…

wulkany-w-ekwadorze-lista-wulkanow-i-kiedy-mozliwe-sa-wyprawy-fot-gerard-sioen-gamma-rapho-via-getty-images-cbba8a3.jpeg
width: 1024
height: 693

Historyczna decyzja Ekwadoru. To pierwszy kraj na świecie, który przyznał dzikim zwierzętom prawa osobiste
type: item
date: 2022-04-04T15:27:36.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: ekwador
subject: małpy
subject: ochrona przyrody
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: W związku z wyrokiem ekwadorskiego sądu z lutego, dzikie zwierzęta oficjalnie mają indywidualne prawa. Eksperci przyznają, że to bezprecedensowa decyzja.
encoded: W tym artykule: Estrellita przez 18 lat żyła w domu z ludźmi Sprawa Estrellity wywołała dyskusję o prawach zwierząt Sumak kawsay, czyli idea „dobrego życia” Przyroda ma prawo do „istnienia, rozwoju i ewolucji” Ta historia ma swój początek w opowieści o małpce o imieniu Estrellita, z gatunku wełniaków. Zwierzę, które miało wówczas zaledwie jeden miesiąc, zostało nielegalnie zabrane ze swojego naturalnego środowiska przez bibliotekarkę Anę Beatriz Burbano Proaño. Estrellita przez 18 lat żyła w domu z ludźmi Kobieta zrobiła z małpki domowego pupila i trzymała ją u siebie w domu przez 18 lat. Zwierzę stało się pełnoprawnym członkiem rodziny, nauczyło się nawet komunikować z domownikami za pomocą gestów. Jednak wedle ekwadorskiego prawa, posiadanie dzikich zwierząt jest nielegalne. W 2019 roku Estrellita została zatrzymana i trafiła do lokalnego zoo. Niestety, po miesiącu zmarła. Świadkowie twierdzą, że doszło do nagłego zatrzymania układu krążenia. „Ekwadorski sen” ludu Keczua. Jak jeden list zmienił życie całej społeczności Przez 200 lat pracowali w tej fabryce niczym niewolnicy, dziś są jej właścicielami. Losy ludu Keczua, rdzennych mieszkańców Ekwadoru, to urzeczywistnienie mitu o drodze od pucybuta do milionera. Jeszcze przed śmiercią Estrellity, bibliotekarka złożyła wniosek do sądu, aby odzyskać zwierzę. Co więcej, kobieta domagała się, aby uznano, że władze naruszyły prawa zwierzęcia. Sprawa Estrellity wywołała dyskusję o prawach zwierząt Ana Beatriz Burbano Proaño powoływała się na to, że Estrellita doświadczyła ogromnego cierpienia na skutek nagłego oderwania jej od świata, który znała kilkanaście lat. Dodała również, że doszło do naruszenia wolności cielesnej zwierzęcia. Te wydarzenia stały się pretekstem do dyskusji o prawach zwierząt. Ludzie nie powinni być intruzami ani ingerować w ekosystemy. Ekwadorczycy stwierdzili, że sprawę tę należy odpowiednio uregulować. Ekwador – zaplanuj wymarzoną podróż. Co wpisać na listę „must see”? Ekwador może nie jest dużym …

lagothrix-928177b.jpeg
width: 2121
height: 1414

Na jednej z wysp Galapagos odnaleziono nowy gatunek olbrzymiego żółwia. Jak to możliwe?
type: item
date: 2022-03-15T09:04:54.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: ekwador
subject: galapagos
subject: Lifestyle
subject: odkrycia
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
subject: zagrożone gatunki
subject: żółwie
subject: zwierzęta
description: Żółwie, które dziś żyją na wyspie San Cristóbal prawdopodobnie otrzymają nową nazwę. Okazuje się, że należą do zupełnie nowego gatunku. Jak doszło do tej pomyłki?
encoded: W tym artykule: Żółw, który dziś zamieszkuje wyspę to prawdopodobnie zupełnie nowy gatunek W przeszłości San Cristóbal zamieszkiwały dwa gatunki Wyspy Galapagos są domem dla wielu endemicznych zwierząt i roślin Badacze z Uniwersytetu w Newcastle, Uniwersytetu Yale oraz ekwadorskiego Galapagos Conservacy porównali DNA z kości i skorup żółwi odnalezionych w 1906 roku z materiałem genetycznym tych, które dziś zamieszkują wyspę. Okazuje się, że na wyspie San Cristóbal żyły dwa gatunki endemicznych żółwi, a nie, jak dotychczas sądzono, jeden. Najnowsze badania pojawiły się na łamach czasopisma naukowego "Heredity". Żółw, który dziś zamieszkuje wyspę to prawdopodobnie zupełnie nowy gatunek Do tej pory naukowcy sądzili, że Chelonoidis chathamensis to endemiczny gatunek żółwia, który zamieszkuje wspomnianą wyżej wyspę archipelagu Galapagos. Teraz wszystko wskazuje na to, że doszło do poważnej pomyłki. Badania wykazały, że aktualni „mieszkańcy” San Cristobal należą do zupełnie innego gatunku. Jak doszło do takiego błędu? Najdłużej żyjące zwierzęta. Poznaj rekordy długowieczności Najdłużej żyjące zwierzęta udowadniają, że czas, jaki jest dany człowiekowi, to ledwie jedna krótka chwila. W przyrodzie występuje całkiem sporo gatunków, które mogą żyć dłużej ni... W 1906 roku zorganizowano amerykańską ekspedycje, która miała zbadać florę i faunę Wyspy Galapagos. Naukowcy z Kalifornijskiej Akademii Nauk dotarli do San Cristóbal, lecz nie eksplorowali całej wyspy, a jedynie jej południowy-zachód. Badacze najprawdopodobniej założyli, że żółwie, które odnaleźli, zamieszkują też resztę wyspy. Dziś już wiemy, jak bardzo się pomylili. W przeszłości San Cristóbal zamieszkiwały dwa gatunki Na podstawie badań nad materiałem genetycznym, naukowcy ustalili, że do lat 50. ubiegłego wieku wyspę zamieszkiwały dwa endemiczne gatunki żółwia. Jednym z nich jest właśnie C. chathamensis. Niestety, w połowie stulecia wszystkie osobniki wyginęły, a te, które dziś przemierzają San Cristóbal, powinny zos…

chelonoidis-chathamensis-4ace02f.jpeg
width: 2121
height: 1414

„Ekwadorski sen” ludu Keczua. Jak jeden list zmienił życie całej społeczności
type: item
date: 2021-05-14T07:00:56.000Z
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: ekwador
subject: Kultura
subject: ludzie
subject: podróże
subject: Społeczeństwo
subject: Travel
description: Przez 200 lat pracowali w tej fabryce niczym niewolnicy, dziś są jej właścicielami. Losy ludu Keczua, rdzennych mieszkańców Ekwadoru, to urzeczywistnienie mitu o drodze od pucybuta do milionera.
encoded: W wielu krajach latynoskich panuje stereotyp, że ludność indygeniczna [rdzenna, lokalna – przyp. red.] jest leniwa, żyje z pomocy socjalnej i rządowej zapomogi. Z pewnością nie w Ekwadorze! Była już fabryka tkanin San Pedro w Otavalo, miasteczku oddalonym o dwie godziny drogi od stolicy Ekwadoru miasta Quito, przez prawie 200 lat była miejscem mozolnej pracy ludu Keczua. Pracy, za którą otrzymywali upokarzająco niską pensję. Dziś była fabryka jest żywym muzeum kultury Keczua i dowodem sukcesu ludności rdzennej. Zamieszkałam w Otavalo w XIX-wiecznym domu „El Patrona”, czyli „szefa, opiekuna, dobrodzieja”, który założył fabrykę. Do dziś w Ekwadorze pracownicy o nielubianej szefowej lub szefie mówią ironicznie „el patrona /el patron”. Oczywiście za ich plecami. Upokorzeń było wiele – Wypłata dzienna była niska. Wtedy dniówka była równowartością 20 centów. Kobiety chciały podwyżki, aby utrzymać swoje dzieci. Pewnego popołudnia postanowiły bardzo miło poprosić patrona o podwyższę, nie kłócąc się, po prostu wytłumaczyć, że ceny rosną i nie starcza im na życie. Były niemal pewne, że zrozumie. Patron po wysłuchaniu prośby z ironicznym uśmiechem odpowiedział im, że jeśli chcą więcej zarabiać, to niech idą pracować jako prostytutki – wspomina don Rene, rodowity Keczua, dziś odpowiedzialny za muzeum. Ponad dekadę temu don Rene, zainspirowany słynną książką „Sekret” Rhondy Byrne, wierząc, że dzięki pozytywnym myślom i wizualizacji można spełnić każdy cel, napisał list do prezydenta Ekwadoru z prośbą o pomoc finansową w wykupieniu fabryki. Miejsce niewolniczej pracy jego dziadka i ojca, od czasu swojego powstania miało 17 właścicieli. Ostatnimi byli Kolumbijczycy, którzy w latach 90. doprowadzili fabrykę do zadłużenia i upadku. – Rok, dwa lub trzy lata… To, czego chcesz, spełni się. Spokojnie, po cichu, wykorzystuj czas, a nie marnuj go. Nie siedź z założonymi rękami i nie czekaj, ale działaj. Trzeba dokładnie sprecyzować, czego się chce – tymi słowami don Rene tłumaczył mi, cze…

ekwadorski-sen-ludu-keczua-94d8389.jpeg
width: 1920
height: 1080

Traveler 5/21
type: item
date: 2021-04-19T06:37:17.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: ekwador
subject: kokaina
subject: martyna wojciechowska
subject: szamanizm
description: Majówka na 15 sposobów
encoded: Gdzie i jak spędzimy zbliżający się długi majowy weekend, oto jest pytanie. Wszyscy chyba dzielimy tę wielką nadzieję, że pandemia wreszcie ustąpi, a my będziemy mogli się swobodnie przemieszczać, że znów poczujemy tę niesamowitą radość i energię z podróżowania, odkrywania i poznawania nowych miejsc, bycia w drodze, w przygodzie, niespodziance i zaskoczeniu. Fantazjując dalej, choć mam nadzieję, że będzie to samospełniająca się przepowiednia, pogoda będzie piękna, restauracje, hotele i wszelkie atrakcje otwarte. I że uda nam się zrealizować nasze majówkowe plany, dla których inspiracją, mam nadzieję, będzie to wydanie Travelera. Oprócz oczywiście Polski stawiamy też na kraje bałtyckie. Litwa, Łotwa i Estonia to zaledwie kilka godzin drogi samochodem. Na Litwie urzekła mnie Mierzeja Kurońska – jej cisza i surowość, szukanie bursztynów, chodzenie boso po wydmach, czy zamek w Trokach, chyba jeden z najpiękniej położonych w tej części Europy. Łotwa kusi ponad 500 km wybrzeża z mnóstwem pięknych kameralnych plaż i Rygą, która jest stolicą secesji z 800 budynkami w tym stylu. Estonia z kolei to jeden z najsłabiej zaludnionych krajów w Europie, a jednocześnie najzieleńszych, który ma ponad 2,2 tys. wysp i 1 tys. jezior, więc z pewnością znajdziemy tu i spokój, i przestrzeń. Ja tęsknię za górami, więc pierwszym moim wyborem będzie niemiecka Saksonia. Trzymam mocno kciuki za Wasze plany.

traveler-5-21-c50afd7.jpeg
width: 629
height: 807

Ekwador – zaplanuj wymarzoną podróż. Co wpisać na listę „must see”?
type: item
date: 2020-08-10T12:37:49.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ekwador
subject: Travel
description: Ekwador może nie jest dużym krajem w porównaniu z sąsiadami. Jego powierzchnia jest niewiele mniejsza od Polski. Jednak atrakcji i ciekawych miejsc jest w nim wiele – od piaszczystych plaż i wysepek na Oceanie Spokojnym przez lasy tropikalne po zaśnieżone szczyty Andów.
encoded: Ekwador: co warto wiedzieć? Przed konkwistą, czyli podbojem Ameryki Południowej przez Hiszpanów, Ekwador należał do imperium Inków. Obecna stolica Ekwadoru, miasto Quito, była drugim co do wielkości miastem inkaskiego państwa. Nazwa miasta pochodzi od plemienia Kwitu wcześniej zamieszkującego te ziemie. Po podbiciu przez Hiszpanów w XVI w. Ekwador, podobnie jak inne kraje Ameryki Południowej, padł ofiarą rabunkowej wręcz eksploatacji ludności i zasobów naturalnych. Nic więc dziwnego, że przez kolejne 300 lat, aż do uzyskania niepodległości w 1830 roku. Ekwador był świadkiem wielu powstań zbrojnych miejscowej ludności. Są też w Ekwadorze ślady polskie. Choć nasza emigracja do tego kraju nie była zbyt liczna, w latach 20. XX w. trafiali tam robotnicy na kontraktach. W ramach nadrabiania zaległości w poznawaniu świata Polacy w XIX i XX w. odwiedzali mniej znane rejony, badając je także pod kątem możliwości osadnictwa. Wśród nich był malarz i podróżnik Józef Siemiradzki, który przewędrował większość kontynentu południowoamerykańskiego. Spędził on w Ekwadorze dwa lata na badaniach, szczególnie w rejonie Andów. Owocem tej wyprawy była książka Siemiradzkiego „Z Warszawy do Równika”. Innym Polakiem, którego nazwisko jest znane w krajach Ameryki Południowej, jest inżynier Ernest Malinowski. Absolwent paryskiej Politechniki spędził w tej części świata blisko 50 lat. Budował ulice i mosty, bronił też peruwiańskiego portu Callao przed Hiszpanią. Ale jego największym osiągnięciem jest linia kolejowa, która połączyła obie części Peru, biegnąc przez wysokie Andy. Był to koniec XIX w. i choć technika mocno poszła do przodu, przeprowadzenie torów kolejowych przez wysokie i niedostępne góry stanowiło ogromne wyzwanie. Malinowskiemu się udało. Najwyższy punkt linii kolejowej mieści się na wysokości 5 000 m n.p.m. Rekord ten został pobity dopiero w 2005 r. w Tybecie. Malinowski wykorzystał te doświadczenia, budując w Ekwadorze kolejną linię transandyjską, łączącą stolicę Quito z miaste…

ekwador-zaplanuj-wymarzona-podroz-jakie-atrakcje-oferuje-ekwador-i-jak-sie-przygotowac-do-wyjazdu-fot-getty-images-d8e256b.jpeg
width: 2123
height: 1412

Żółw Diego z Galapagos nareszcie na wolności. Ocalił swój gatunek i został bohaterem
type: item
date: 2020-06-16T08:37:31.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: ekwador
subject: galapagos
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: Diego – gigantyczny żółw słoniowy z Galapagos – nareszcie wrócił do domu. Po kilkudziesięciu latach życia w niewoli, aby rozmnażać się i zadbać o odbudowę populacji swojego gatunku, przeszło stuletni samiec został przewieziony na wyspie Español, na której pierwotnie żyli przedstawiciele jego gatunku.
encoded: O Diego niejednokrotnie pisały media na całym świecie. Stulatkowi przypisuje się niemałe zasługi w odbudowie jego gatunku – Chelonoidis hoodensis, czyli żółwia słoniowego. W czasach młodości Diega, czyli około 50 lat temu, na wyspie żyło zaledwie dwóch samców i 12 samic tego gatunku. Jednak osobniki były zbyt rozproszone, aby się rozmnażać i wydawać na świat młode. W związku z krytycznym stopniem zagrożenia wyginięciem gatunku, Park Narodowy Galapagos w połowie lat 60. XX wieku rozpoczął program mający na celu zwiększenie populacji żółwi słoniowych. Wówczas to na Galapagos przybył Diego. Został przetransportowany z ogrodu zoologicznego w San Diego w Kalifornii. Przez ponad 50 lat był mieszkańcem Parku Narodowego Galapagos, jedną z ważnych atrakcji turystycznych, ale przede wszystkim – seniorem rodu. Jak szacują pracownicy parku, Diego może być ojcem nawet 40 proc. z liczącej obecnie 2 000 osobników żółwiej rodziny. View oEmbed on the source website „Wyspa wita was z otwartymi ramionami” W poniedziałek 15 czerwca, Diego i 14 innych dorosłych żółwi słoniowych, zostało przewiezionych łodzią na niezamieszkałą wyspę Españolę, z której oryginalnie pochodzi ten gatunek. O wypuszczeniu bohatera na wolność poinformował na Twitterze minister środowiska Ekwadoru, Paulo Proano. „Zamykamy ważny rozdział w zarządzaniu parkiem. 15 żółwi, w tym Diego, wraca do domu po dziesięcioleciach rozmnażania w niewoli i ratowania gatunku przed wyginięciem. Wasza wyspa wita was z otwartymi ramionami” – napisał minister w poście. View oEmbed on the source website Przed zabraniem łodzią do Espanoli 100-letni Diego i pozostałe żółwie musiały przejść kwarantannę, aby uniknąć przeniesienia na wyspę nasion z roślin, które na niej nie występują. Chodzi o zachowanie naturalnego ekosystemu i niezaburzanie tamtejszej bioróżnorodności. Na zdjęciach udostępnionych na Twitterze ministra widać, że żółwie zostały wyposażone w lokalizatory zamocowane na skorupach. Wszyscy pracownicy parku mają nadzieję, że zw…

diego-kilkadziesiat-lat-spedzil-w-niewoli-aby-ratowac-swoj-gatunek-fot-getty-images-f410d35.jpeg
width: 1024
height: 558

Im wyżej, tym zdrowiej. Wysokość terenu, na jakim mieszkasz, ma wpływ na przebieg COVID-19
type: item
date: 2020-06-08T09:18:05.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: boliwia
subject: ekwador
subject: koronawirusy
subject: tybet
subject: Zdrowie
description: Osoby, które zamieszkują tereny położone na dużych wysokościach nad poziomem morza, są mniej narażone na zakażenie koronawirusem, a choroba COVID-19 przebiega u nich o wiele łagodniej. Naukowcy sprawdzili to na przykładzie mieszkańców Boliwii, Ekwadoru i Tybetu.
encoded: Badania sugerują, że ludzie żyjący na dużych wysokościach są mniej narażeni na poważny przebieg koronawirusa, niż ci mieszkający bliżej poziomu morza. Autorzy zaskakujących badań twierdzą, że mieszkańcy wzgórz są lepiej przystosowani do niskiego poziomu tlenu we krwi, co jest potencjalnie śmiertelnym skutkiem infekcji SARS-CoV-2. Naukowcy porównali przypadki COVID-19 wśród mieszkańców wysokich i niskich terenów Boliwii i Ekwadoru w Ameryce Południowej oraz Tybetu, górzystego regionu leżącego w granicach Chin. Osoby mieszkające na dużych wysokościach od zawsze wystawione na niski poziom tlenu lub niedotlenienie, biologicznie przystosowały się do tego dzięki ulepszonemu transportowi tlenu w tętnicach. Zmiany wyrażają się także w obniżonych poziomach enzymu ACE2 – który koronawirus wykorzystuje do zainfekowania komórek gospodarza – w płucach i innych tkankach. Ponadto naukowcy twierdzą, że czynniki środowiskowe, takie jak podwyższone promieniowanie UV w wyżej położonych rejonach, mogą działać jako „naturalny środek dezynfekujący”. Wyniki porównania liczby zachorowań na COVID-19 są bardzo znaczące. W Boliwii wśród mieszkańców wysokich terenów wskaźnik infekcji jest blisko trzykrotnie niższy, niż wśród mieszkańców nizin. W Ekwadorze – czterokrotnie niższy. A w Tybecie, mimo względnej bliskości Wuhan i powszechnego występowania koronawirusa, wskaźnik zakażeń „nie odpowiada światowym trendom”. Ekwador, Boliwia, Tybet Aby wybrać cele swoich badań, naukowcy przeanalizowali dane geograficzne dotyczące globalnej pandemii COVID-19, aby znaleźć populacje dotknięte epidemią, żyjące powyżej 3000 metrów nad poziomem morza. – Na poziomie morza, kiedy ludzie zostają zakażeni koronawirusem, a ich płuca ulegają zniszczeniu, to tak, jakby wspinali się na Mount Everest bez tlenu, w ciągu zaledwie kilku dni – mówi współautor badań Gustavo Zubieta-Calleja, dyrektor High of Bolivia Altitude Pulmonary and Pathology Institute. Ostatecznie wybór padł na Tybet, który szczyt zachorowań ma już za…

mieszkancy-wysokich-terenow-choruja-rzadziej-fot-getty-images-8e9c53f.jpeg
width: 1024
height: 683

12/2019
type: item
date: 2019-11-28T07:30:00.000Z
creator: Katarzyna Zając
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: australia
subject: brazylia
subject: ekwador
subject: filipiny
subject: hiszpania
subject: hogmanay
subject: sylwester
subject: szkocja
subject: tajwan
description: Jerozolima - skarby Świętego Miasta
encoded: Oddajemy w Państwa ręce kolejne wydanie magazynu National Geographic, wieńczące 20. rok jego obecności na polskim rynku. W tym numerze, tak jak przez wszystkie minione lata, staramy się rejestrować i prezentować Czytelnikom zmiany, jakie zachodzą na świecie. Jesteśmy bowiem świadkami nieprawdopodobnie szybkich przeobrażeń naszej planety. Dotyczy to przede wszystkim najbardziej dziś palących kwestii klimatycznych, ale tez gwałtownego wymierania gatunków czy problemów społeczno-demograficznych. Wszystkie te procesy pokazują współzależności, jakim podlegamy. Żadna społeczność nie jest bowiem wyizolowana wyspa. Doskonale pokazuje to choćby publikowany w tym numerze materiał na temat wykopalisk w Jerozolimie, które mogą prowokować i podgrzewać nastroje w konflikcie arabsko-izraelskim (str. 46), artykuły o zarzadzaniu zagrożonymi parkami narodowymi w krajach Afryki (str. 72.), czy o Himalajach, gdzie odwieczne lodowce ustępują miejsca jeziorom (str. .118). We wszystkich tych przypadkach pozytywne efekty może przynieść jedynie ludzkie współdziałanie, ważenie racji i interesów. Dlatego chcemy Państwa przekonywać do aktywności. Uznania, ze każdy z nas jest częścią globalnych procesów, a jego działanie ma sens. I wreszcie – do empatii i zrozumienia dla Innego. Ponad to w magazynie: E K S P L O R A C J E Kwestia gustu Dlaczego lubimy to, co lubimy? Jak często w wypadku podobnych pytań bywa – odpowiedz nie jest prosta. Oczami Czytelników Kolejna odsłona Wielkiego Konkursu Fotograficznego NG rozstrzygnięta. Publikujemy zwycięskie zdjęcia. R E P O R T A Z E Pod Jerozolima Ziemia Święta to teren ostrego konfliktu, a jego duchowym centrum jest Jerozolima, miasto o wielowiekowej historii święte dla trzech religii. W tej sytuacji pokusa instrumentalizowania archeologii i wykorzystania jej odkryć do wsparcia politycznych roszczeń jest nieodparta. Parki Afryki Jak ratować afrykańskie parki narodowe, zagrożone przez rebeliantów, kłusowników i eksplozje demograficzna? Najnowszy pomysł: z…

national-geographic-12-2019-0f31f8f.jpeg
width: 1029
height: 1500

9/19
type: item
date: 2019-08-29T08:44:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: adolf hitler
subject: ciekawostki
subject: ekwador
subject: etiopia
subject: londyn
subject: paryż
subject: pizza
subject: podróże
subject: porady
subject: psy
subject: wenezuela
subject: zabytki
description: Francja na topie
encoded: Jeżeli myślimy o najbardziej romantycznym mieście świata, natychmiast przychodzi nam do głowy Paryż. Miasto zakochanych, gdzie miłość rozkwita na tle wspaniałych zabytków, muzeów z dziełami takimi jak Mona Lisa, którą rocznie ogląda ponad 9 mln osób. To miasto, które uwodzi filmowców – nie sposób wymienić nazw wszystkich produkcji, których stało się bohaterem – o czym pisze Iza Klementowska. Wyznacza kierunki w sztuce, oczarowuje intymną atmosferą kawiarni i bistr, zachwyca szykiem i bawi. Paryż to zawsze dobry wybór. Ale Francja, bohaterka tego wydania Travelera, to przecież nie tylko stolica, to ciągnące się po horyzont lawendowe pola i gaje oliwne Prowansji, której kolory i atmosfera spokojnego sielskiego życia sprawiły, że stała się mekką artystów. To dolina Loary z setkami baśniowych zamków i pałaców otoczonych wypielęgnowanymi ogrodami, w których murach rozgrywały się zarówno te najbardziej romantyczne, jak i krwawe historie. To Alzacja ze swoimi kolorowymi miasteczkami, żywą scenografią niczym z baśni braci Grimm, magiczne klimaty Bretanii z jej setkami kilometrów pofalowanego wybrzeża z urwistymi klifami, dzikimi plażami i celtyckimi legendami. Akwitania z doliną rzeki Dordogne, która wije się między wzgórzami obklejonymi kamiennymi miasteczkami. To Camargue, francuski dziki zachód z tysiącami flamingów i żyjącymi na wolności końmi. Burgundia, raj dla miłośników wina i budowli sakralnych, ośnieżone szczyty Alp oraz Pirenejów i wiele, wiele innych miejsc, które sprawiły, że Francja jest turystycznym numerem jeden na świecie. Agnieszka Franus redaktor naczelna

traveler-9-19-552455b.jpeg
width: 393
height: 590

Yasuni: Puszcza na sprzedaż [REPORTAŻ]
type: item
date: 2019-05-13T05:00:00.000Z
creator: Scott Wallace
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: amazonia
subject: ameryka południowa
subject: Edukacja
subject: ekwador
subject: fotografia
subject: indianie
subject: Kultura
subject: Moto
subject: puszcza amazońska
subject: reportaże
subject: Technologia
subject: Travel
description: Popyt na ropę naftową rujnuje ostatnie połacie dziewiczego lasu.
encoded: Scott Wallace wraz z zespołem fotografów odbył podróż do serca Amazonii, gdzie koncerny naftowe zagrażają ostatnim dzikim lasom. Z liści nadal kapie po nocnej ulewie, ale Andrés Link zarzuca na ramiona plecak z zaopatrzeniem na cały dzień i wyrusza w wilgotny chłód poranka. Dopiero świta, ale las już tętni odgłosami życia – gardłowymi krzykami wyjców, stukoczącym ra-ta-ta-ta-ta dzięciołów, piskami uganiających się po gałęziach małpek sajmiri. Z oddali dobiega dziwny zawodzący jęk, to narastający, to cichnący. – Słuchaj! – Link nastawia uszu i chwyta mnie za rękę. – To titi. Słyszysz? Śpiewają w duecie. Naśladuje wysoki, rytmiczny krzyk jednej z małp, potem drugiej. Dopiero teraz zaczynam rozróżniać poszczególne głosy. Ten radosny rejwach jest tłem dźwiękowym codziennej porannej drogi Linka do pracy przez obszar o największej chyba na ziemi bioróżnorodności. Link jest prymatologiem, pracuje na peruwiańskim Uniwersytecie Andyjskim i prowadzi badania małp z gatunku czepiak belzebub, a teraz udaje się do naturalnej lizawki solnej odległej o pół godziny marszu, gdzie te małpy chętnie się gromadzą. Stacja naukowa Tiputini, zwana w skrócie TBS (Tiputini Biodiversity Station), prowadzona przez Uniwersytet św. Franciszka w Quito, obejmuje 650 ha dziewiczej puszczy na skraju Parku Narodowego Yasuní chroniącego 9,8 tys. km2 naturalnych wilgotnych lasów równikowych we wschodnim Ekwadorze. – Można tu spędzić całe życie i być zaskakiwanym codziennie – mówi Link. W lasach wokół TBS żyje 10 gatunków małp, a liczba gatunków ptaków, nietoperzy i żab jest większa niż gdziekolwiek indziej w Ameryce Południowej. Na hektar tutejszego lasu przypada więcej gatunków owadów niż na USA i Kanadę razem wzięte. To bogactwo zawdzięcza Yasuní swemu położeniu. Przez park przebiega równik i granica między Andami a Niziną Amazonki, zatem nakładają się tu na siebie zbiorowiska roślinne i zwierzęce o niezrównanym bogactwie gatunkowym. W Yasuní niemal codziennie padają obfite deszcze; praktycznie nie ma…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1440b6115f1f231ba1f0a87f44e1a28f4309b31d-1467ec3.jpeg
width: 670
height: 447

Julian Assange aresztowany. Twórca WikiLeaks siłą wyprowadzony z ambasady Ekwadoru
type: item
date: 2019-04-11T12:50:57.000Z
creator: redakcja
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: ekwador
subject: Kultura
subject: Moto
subject: Technologia
subject: Travel
description: Założyciel WikiLeaks został zatrzymany na mocy nakazu ekstradycji do USA oraz z powodu nie stawienia się sądzie.
encoded: Do wyprowadzania mężczyzny z ambasady policja użyła siły. Rząd Ekwadoru wycofał możliwość azylu dla niego, co umożliwiło działanie władz Londynu. Czterdziestosiedmioletni Assange przebywał na terenie placówki od 2012 roku, próbując uniknąć ekstradycji do Szwecji. Tam czeka na niego proces karny w sprawie śledztwa odnośnie napaści na tle seksualnym. W 2012 roku brytyjski sąd wydał nakaz doprowadzenia go przed swoje oblicze gdy nie stawił się na rozprawie. Rezygnacja z ochrony Assange'a przez rząd Ekwadoru pozwoliła na wyegzekwowanie tej decyzji. Z ambasady tego kraju dziennikarze usłyszeli, że był tam coraz trudniejszym gościem. On sam odmawiał opuszczenia budynku obawiając się ekstradycji do USA i przesłuchań w sprawie działalności WikiLeaks. - Został zatrzymany i umieszczony na posterunku w centrum Londynu, gdzie pozostanie do czasu przekazania go sądowi magistratu Westminster, co ma wydarzyć się jak najszybciej – pisze w oświadczeniu Scotland Yard. View oEmbed on the source website Głos w sprawie zabrał prezydent Ekwadoru Lenín Moreno, który na Twitterze napisał: „W wyniku suwerennej decyzji Ekwador wycofał udzielenie azylu Julianowi Assange po tym jak wielokrotnie naruszał międzynarodowe konwencje oraz zasady codziennego życia.” W odpowiedzi WikiLeaks zaprotestowało przeciwko utrwalaniu negatywnego wizerunku Assange'a, nazywając do działanie dehumanizacją. Portal przekonuje także, że działania Ekwadoru są niezgodne z prawem. Przed budynkiem ambasady w dzielnicy Knightsbridge pojawił się transparent nawołujący do uwolnienia internetowego aktywisty. Fot. AP/Associated Press/East News W 2010 roku wydano nakaz aresztowania w związku z dwoma niezależnymi od siebie oskarżeniami: pierwsze o gwałt, drugie o molestowanie. Oba mają związek z wydarzeniami podczas jego wizyty w Szwecji. Assange próbował zapobiec swojej ekstradycji w sądzie, a gdy to nie przyniosło skutku poprosił o azyl w ambasadzie Ekwadoru. Adwokat jednej z dwóch kobiet, które oskarżały Assange'a przyjęła …

julian-assange-aresztowany-i-wyprowadzony-z-ambasady-ekwadoru-w-londynie-eed5995.jpeg
width: 1173
height: 621

Są nazywani najwaleczniejszym plemieniem Amazonii. Huaorani
type: item
date: 2019-02-25T08:00:00.000Z
creator: Wiktoria Michałkiewicz
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: amazonia
subject: Edukacja
subject: ekwador
subject: fotografia
subject: Kultura
subject: Moto
subject: puszcza amazońska
subject: Technologia
subject: Travel
subject: Uroda
description: Od dekad bronią się przed atakiem najgroźniejszego przeciwnika – zachodniej cywilizacji
encoded: Nocą amazońska puszcza nie śpi. W całkowitej ciemności lasu rozbrzmiewa dudniąca mieszanka dźwięków: monotonny koncert cykad, chrzęst pękających gałęzi, gwałtowny pisk małp titi, trzepot skrzydeł ptaków, bzyczenie owadów. Z tysiącami odgłosów zlewa się gardłowy śpiew miñe – szamana plemienia Huaorani. Miñe to „syn jaguara”, najpotężniejszego zwierzęcia według wierzeń tego liczącego 1,5 tys. osób ludu. Od wieków zamieszkują serce tropikalnej puszczy na terenie Ekwadoru. Rytmiczne zaśpiewy wprowadzają szamana w trans, w trakcie którego podróżuje na ramieniu dzikiego kota przez świat przodków. Duch jaguara jest niespokojny. Nigdy wcześniej Huaorani nie byli w takim niebezpieczeństwie. – Przez 20 lat dokumentowałem ich życie – opowiada fotograf Pete Oxford. – Kiedy dotarłem do ich osady, byłem pierwszym białym człowiekiem, jakiego widzieli. Dziś wielu nosi T-shirty i pracuje w mieście. Zmiany są ogromne. Niegdyś Huaorani wierzyli, że cały świat jest puszczą. Do lat 50. XX w. żyli w całkowitej izolacji w niedostępnych zakamarkach Amazonii. Obecnie mieszkają w okolicznych miejscowościach i zajmują się handlem. Kiedyś to koczownicze plemię przemieszczało się w poszukiwaniu żywności, a cały dobytek myśliwi przenosili na własnych barkach. Przy polowaniach używali tradycyjnych dmuchawek na strzały z drzewa kapokowego. Teraz część posługuje się strzelbami, a łupy nierzadko transportują samochodami. Niegdyś Huaorani swobodnie wędrowali na terenie liczącego prawie 10 tys. km² Parku Narodowego Yasuni. Dziś mają do dyspozycji jedną trzecią tego obszaru. A przez środek ich terytorium przebiega droga. Od zawsze Huaorani bronili swoich terenów – przed czarami i obcymi. Dziś walczą ostatkiem sił o przetrwanie kilkuwiekowych tradycji i samej dżungli. Punktem zwrotnym był rok 1937. Wtedy na zamieszkiwanych przez nich terenach odkryto złoża ropy naftowej. Ich wielkość oszacowano na 900 mln baryłek, co sprawiło, że wydobycie czarnego złota okazało się priorytetem ekwadorskiego rządu. Wśró…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/0608c2e71cfa7f4a4839e3ca5a5e89c017b1f642-cd734c2.jpeg
width: 1328
height: 870

Lista miejsc, które chcemy odwiedzić. Parki narodowe Ameryki Południowej
type: item
date: 2018-03-01T10:00:00.000Z
creator: redakcjang
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: argentyna
subject: brazylia
subject: ekwador
subject: galapagos
subject: karol darwin
subject: Lifestyle
subject: ocean spokojny
subject: park narodowy canaima
subject: parki narodowe
subject: peru
subject: Travel
subject: wenezuela
subject: wyspy
description: Parki narodowe Manú, Iguaçu, Galapagos, Canaima
encoded: Zielony raj - PN Manú Park Narodowy Manú jest jednym z najbogatszych na świecie pod względem przyrodniczym. To 1,5 mln ha zielonej masy przeciętej rzeką Manú i rozbrzmiewającej głosami tropikalnych stworzeń. Samych ptaków żyje tu 850 gatunków, zaś ssaków dwie setki. Równie imponujące liczby opisują bogactwo flory. Na jednym hektarze może rosnąć 200 gatunków drzew (dla porównania w całej Polsce, jeśli skrupulatnie policzymy, wyjdzie ok. 40 rodzimych gatunków). Te dane oczywiście stale się zmieniają, bo w parku ciągle są odkrywane nowe gatunki. Gardło diabła - PN Iguaçu Jak czuje się człowiek w Gardzieli Diabła? Wspaniale! Co prawda jest tak głośno, że nie słychać sąsiada, który prosi o zrobienie zdjęcia, a to i tak nie wyjdzie, bo obiektyw natychmiast zostanie ochlapany mikroskopijnymi kropelkami wody. Ale to właśnie tu, w Parku Narodowym Iguaçu, można odczuć całą siłę żywiołu. Wodospady najlepiej podziwiać z pomostów (dostępnych także dla osób na wózkach) wchodzących w sam środek „gardzieli”. A także z łódek pływających na dole. Polecamy zarówno argentyńską, jak i brazylijską część parku. PN Iguaçu gdzie: na granicy Argentyny i Brazylii, 17 km od Paragwaju kiedy: cały rok więcej: www.iguazuargentina.com (Fot. Shutterstock) Wyspy Darwina - PN Galapagos Rozsławione przez Karola Darwina, twórcę teorii ewolucji, dziś przechodzą rewolucję – ekologiczną. Przepisy dotyczące zwiedzania Parku Narodowego Galapagos (także rezerwatu wodnego) są coraz bardziej restrykcyjne. Oczywiście tak jak w innych parkach nie wolno dotykać zwierząt (tyle że czasem same podchodzą lub podpływają do człowieka). Wskazane jest także, by wszędzie poruszać się z przewodnikiem. Wszystko, by przez nieuwagę nie zakłócić delikatnego ekosystemu wysp. Największą atrakcją są podwodne wyprawy, w czasie których można zobaczyć m.in. rekiny młoty. Symbolem parku pozostały jednak żółwie słoniowe oraz legwany. PN Galapagos gdzie: wyspy na Pacyfiku należące do Ekwadoru kiedy: najlepiej od sierpnia do listopada w…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/119fce91d263a0ad1c2b9e3e95470feb3da2f49c-44089e9.jpeg
width: 1024
height: 767

"Zlokalizowaliśmy ich"! Polscy podróżnicy w Ekwadorze nie dawali znaku życia od 12 dni
type: item
date: 2016-09-15T09:03:33.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: ekwador
subject: podróżnicy
subject: polacy
description: Wszystko wskazuje na to , że Julia Mozgawa i Krzysztof Czapla mają się dobrze.
encoded: Odnaleźli się „Świetna wiadomość. Wydaje się, że mają się dobrze. Zlokalizowaliśmy ich” - taka informacja pojawiła się na stronie poświęconej poszukiwaniom polskich podróżników, którzy od niemal dwóch tygodni nie dawali znaku życia. Julia Mozgawa i Krzysztof Czapla od 11 miesięcy podróżują po Ameryce Południowej. Odwiedzili niemal wszystkie kraje tego kontynentu - Brazylię, Argentynę, Urugwaj, Paragwaj, Peru i Boliwię. Na bieżąco informowali o swoich planach oraz o tym, że mogą nie mieć dostępu do Internetu. Słuch o nich zaginął 2 września. Znajdowali się wtedy w miejscowości Palestina w Ekwadorze i zamierzali wyruszyć dalej na północ do miejscowości Rio Verde. #HelpFindJuliaandChris O zaginięciu zrobiło się głośno za sprawą akcji w mediach społecznościowych, którą rozpoczęła matka kobiety. W ciągu doby do akcji na Facebooku dołączyło prawie 3 tysiące osób. W poszukiwania zaangażowały się polskie i zagraniczne media. Zaalarmowano Ministerstwo Spraw Zagranicznych, konsulat w Limie, polską i ekwadorską policję. Pierwsze wieści o Polakach pojawiły się w przeciągu kilkudziesięciu godzin. Najprawdopodobniej Julia i Krzysztof znajdują się w miejscowości La Mediana wśród indiańskiej społeczności Chachi. Wskazuje na to zamieszczone w sieci wideo, na którym widać polską parę. By potwierdzić informację i upewnić się, że podróżnicy mają się dobrze, na miejsce ma dotrzeć funkcjonariusz ekwadorskiej policji .

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/d6d5abc222d044cdd30f185f562ea96f6d59e4f2-f54720f.jpeg
width: 691
height: 691

Ekwador: potężne trzęsienie ziemi. Zobacz zdjęcia z akcji ratunkowej
type: item
date: 2016-04-18T10:49:51.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: ekwador
subject: trzęsienie ziemi
subject: ziemia
description: Cały czas trwa akcja ratunkowa i liczenie ofiar o trzęsieniu ziemi, jakie nawiedziło Ekwador w sobotni wieczór. Epicentrum znajdowało się ok. 170 km na północny zachód od stolicy kraju. Według danych sejsmologów wstrząs miał magnitudę 7,8 w skali Richtera. Po pierwszy wstrząsie nastąpiło aż 135 wtórnych.
encoded: Źródło: National Geographic News ________________________________________ Właśnie trwa 10. edycja konkursu TRAVELERY. To najbardziej prestiżowe nagrody podróżnicze. Zagłosuj na "Podróż roku"! View oEmbed on the source website

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/04adb15a4b57985519454be70e9c6c68f9a738dd-48582b0.jpeg
width: 2048
height: 1365

Da się podróżować i zarabiać! Znamy na to sposoby
type: item
date: 2015-11-06T14:54:00.000Z
creator: Dorota Chojnowska
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: blog
subject: blogerzy
subject: chiny
subject: ekwador
subject: ludzie
subject: podróże
subject: porady w podróży
subject: praca za granicą
description: Traveler radzi, jak zarabiać, przemierzając świat.
encoded: Czas i pieniądz najczęściej nie idą w parze. Kiedy pierwszego jest tyle, że można wyruszyć w podróż dookoła świata, to zazwyczaj portfel świeci pustkami. A niestety podróż za jeden uśmiech to tylko piękne hasło. Otrzymałam za niego siatkę kotletów mielonych w Czeczenii, kostkę mydła w Syrii, nocleg w Osetii, kilka butelek wina w Gruzji i parę niepotrzebnych gadżetów w innych częściach świata. A ja potrzebowałam żywej gotówki! Bo nawet przy maksymalnie oszczędnym życiu chce się samemu kupić jedzenie, bilet czy „za swoje” pójść na piwo. Przeczytajcie więc, jak zarobić w podróży. Oto 7 sposobów na pracę za granicą >>>

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/c350cdbd7d2fd9e81be2b7e3567a536834d7a16a-c7d62f6.jpeg
width: 1000
height: 667

Ekwador: fotorelacja z wyprawy
type: item
date: 2014-04-16T12:40:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: National Geographic Site
subject: Nauka
subject: ekwador
subject: fotografia
subject: podróże
subject: wystawa
description: 24 kwietnia 2014 r. zapraszamy do Małopolskiego Centrum Dźwięku i Słowa na kolejny pokaz z cyklu „Podróże małe i duże”. Iza Sapuła i Jarek Łączka przedstawią fotorelację z wyprawy do Ekwadoru
encoded: Jest na Ziemi takie miejsce, które jest ojczyzną tysiąca sześciuset czterdziestu gatunków ptaków, około czterech i pół tysiąca odmian motyli, ponad siedmiuset gatunków gadów i płazów i dwustu pięćdziesięciu gatunków ssaków oraz trzech tysięcy gatunków storczyków? Raj? Tak! Trzeba tylko dodać, że Raj jest nieco mniejszy od Polski i choć leży na równiku, zewsząd widać ośnieżone stożki wulkanów. Ten Raj nazywa się Ekwador. Na pokazie Iza i Jarek opowiedzą o „Wielkiej Dziesiątce” – projekcie zdobycia najwyższych szczytów Ekwadoru, spotkaniach z niezwykłą przyrodą, bogatą kulturą i niesamowitymi ludźmi. Iza Sapuła i Jarek Łączka Z wykształcenia psychologowie, z porywu duszy podróżnicy, włóczędzy, alpiniści. Od wielu lat oboje szczególnym sentymentem darzą Andy i Amerykę Południową. Jego interesuje prawie wszystko, co z Ameryką Południową związane: od wspaniałej przyrody Andów, Amazonii i kultury Inków po chilijskie wino i argentyńską wołowinę. Izę nadaktywność pcha w góry, a naturalna łatwość w nawiązywaniu kontaktów, otwartość i mocna głowa zjednują sympatię tubylców. Są twórcami i autorami portalu www.odkryte.pl, współpracują z portalami o tematyce podróżniczej i górskiej, współautorzy „Atlasu Gór Świata” wydawnictwa Express Map, piszą też artykuły dla Magazynu Turystyki Górskiej „NPM” oraz „Magazynu Górskiego”. Zapraszamy 24 kwietnia 2014 r. (czwartek) o godz. 19.00 do kina Małopolskiego Centrum Dźwięku i Słowa (ul. Zamkowa 4, Niepołomice). Wstęp wolny! W trakcie pokazu konkurs z nagrodami! Po prelekcji możliwość porozmawiania z gośćmi w Piwnicy Dźwięku przy kawie, herbacie, gorącej czekoladzie i mocniejszych napojach.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/1f763291adc6321c4a9fa8fd233df75656ac51ad-cc615c7.jpeg
width: 1754
height: 2480

8 niesamowitych Sylwestrów
type: item
date: 2010-11-06T10:21:00.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: australia
subject: brazylia
subject: ekwador
subject: filipiny
subject: hiszpania
subject: hogmanay
subject: sylwester
subject: szkocja
subject: tajwan
description: Cała Brazylia wita Nowy Rok fajerwerkami i muzyką. Największa impreza odbywa się na słynnej plaży Copacabana w Rio de Janeiro, na której gromadzi się wtedy ok. 2,5 mln ludzi.
encoded: RIO DE JANEIRO, BRAZYLIA Na zbudowanych tam estradach występują artyści, a o północy rozpoczynają się pokazy sztucznych ogni, które trwają ponad 20 minut. Fajerwerki wystrzeliwują w niebo z łodzi zakotwiczonych w pewnej odległości od brzegu. Popularnym zwyczajem sylwestrowej nocy jest ubieranie się na biało – na całe brazylijskie wybrzeże przybywają ludzie w bieli. Wielu z nich przynosi kwiaty i o północy wrzuca je do wody. Są one darem dla Yemanja, bogini mórz. MADRYT, HISZPANIA W Hiszpanii do sylwestrowej tradycji należy zjadanie jednego z dwunastu gron z kiści winogron z każdym uderzeniem zegarów o północy. 12 gron oznacza dobrobyt przez 12 miesięcy w roku. Trzeba jeść szybko, ale na szczęście w Hiszpanii łatwo o winogrona bez pestek. Potem wszyscy składają sobie życzenia, pijąc szampana i wino musujące. Odliczanie uderzeń odbywa się według zegara na Casa de Correos (siedziba Samorządu Autonomicznego Regionu), na placu Puerta del Sol w Madrycie. NOWY JORK, USA NOWY JORK A razem z nim przed telewizorami cała Ameryka – nadejścia Nowego Roku tradycyjnie oczekuje na Times Square na Manhattanie, gdzie w sylwestra gromadzi się ponad milion ludzi. Napięcie rośnie z godziny na godzinę. Wreszcie – minutę przed północą – ogromna kryształowa kula umieszczona na 110-metrowym budynku One Times Square zjeżdża w dół, a następnie się podnosi, by równo o godz. 12.00 w nocy znaleźć się na wierzchołku iglicy. Kulę pierwszy raz opuszczono w 1907 r. Jej kształt zmieniał się z czasem. W tym roku ma 3,66 m średnicy, czyli dwukrotnie więcej niż poprzednie. Waży 5,4 tony. Pokrywa ją ponad 2,5 tys. kryształów i będzie na niej świecić 32 256 lampek. Kula mieni się 16 milionami kolorów i rzuca miliony barwnych wzorów. EDYNBURG, SZKOCJA Najdłużej Nowy Rok witają Szkoci w Edynburgu. Cztery dni trwa tu wtedy święto zwane Hogmanay. Na Princess Street, w sercu miasta, występują artyści i wybuchają fajerwerki. Nie wiadomo, co znaczy słowo Hogmanay. Według jednej z teorii to tyle co „hug-me-nowģ”ģ…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/ee1dc1c1c29b99500db4e0e8c86b3cdd3814b390-d3902d4.jpeg
width: 600
height: 843

Pomagam durniom
type: item
date: 2010-05-27T17:00:45.000Z
creator: Paulina Szczucińska
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ekwador
subject: kokaina
subject: mafia
subject: narkotyki
subject: przemyt
subject: więzienie
description: Z Tomaszem Morawskim, konsulem honorowym RP w Ekwadorze rozmawia Paulina Szczucińska
encoded: Wyrok: 8–14 lat. W ekwadorskich więzieniach każdy osadzony ma broń: pistolety, maczety, noże. W nocy strażnicy w obawie o życie nie wchodzą do budynku. Wydostać się z tego piekła nie jest łatwo, sądy są opieszałe i trzeba walczyć z przerośniętą biurokracją. Tomasz Morawski prowadzi działalność, która może wydać się kontrowersyjna. Pomógł ponad 20 oskarżonym o przemyt kokainy Polakom zamkniętym w ekwadorskich więzieniach. Własny czas i pieniądze poświęca „mułom”, zagubionym młodym ludziom z polskich miasteczek, którzy zrobiliby wszystko za obietnicę podróży spod budki z piwem na piaszczyste plaże Ameryki Południowej. Zwerbowani przez mafię i nie do końca świadomi zagrożenia mają wykonać tylko jedno polecenie: przed wejściem do samolotu połknąć kilkadziesiąt plastikowych, wypełnionych kokainą woreczków wielkości dużych winogron. NGT: Nigdy nie miał Pan wątpliwości? Tomasz Morawski: Setki razy miałem. Jednak ja pomagam durniom, a nie bandytom. Bandyci powinni siedzieć. A jeśli biedny chłopak z małego miasteczka ulega pokusie łatwego zarobienia 3–4 tys. dolarów i z głupoty szuka przygody? Jak mu nie pomóc? NGT: Kiedy wątpliwości znikają? TM: Gdy spędzam z kimś więcej czasu i go poznaję, traci anonimowość. Pod więziennym numerem odkrywam człowieka. Każdy po paru takich wizytach zaczyna pomagać. NGT: Nie każdemu się chce. TM: Mnie też się nie chce. Ale potem myślę, że byłbym świnią, gdybym nie poszedł i nie pomógł. NGT: Jest Pan znany, może Panu łatwiej. TM: To przez przypadek. Nasza akcja zbiegła się w czasie z programem Cela Edwarda Miszczaka w TVN. Współpraca z polskimi MSZ i policją zawsze układała się bardzo dobrze – wykładają ogromne pieniądze na deportację zawsze, kiedy ich o to poproszę. Jednak najlepiej pomaga się, gdy nie towarzyszy temu kamera. Filmowanie zabija bezinteresowność. Znam wielu ludzi, którzy poświęcają więźniom mnóstwo czasu, a świat o nich nie słyszał. Bezimienne pomaganie budzi bardzo pozytywne uczucia. NGT: Ale rozpoznawalność chyba nie przeszka…

ng2-5b1a9be.jpg
width: 600
height: 400