National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-01-16T12:47:09.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Te malutkie ssaki zmniejszają mózg, by przetrwać zimno. A co, gdybyśmy my też umieli?
items: Wyspy Diomedesa. Na granicy dwóch światów i dwóch dni tygodnia
items: W bieliźnie chcieli wejść na Babią Górę. „Górskie morsowanie” - śmiertelnie niebezpieczny trend zapoczątkowany przez Holendra
items: Odrzucające owady (i nie tylko), które pozwolą ci przeżyć w ekstremalnej sytuacji
items: Przetrwać [prawie] wszystko - Survival [poradnik]
items: Z głową w górach- jak przetrwać w górach
items: 2/2009
items: Poradnik travelera - kupujemy śpiwór

Te malutkie ssaki zmniejszają mózg, by przetrwać zimno. A co, gdybyśmy my też umieli?
type: item
date: 2026-01-16T12:46:24.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: ekstremalne warunki
subject: mózg
subject: ssaki
subject: zima
description: Małe ssaki wykorzystują wyjątkowy mechanizm sezonowej redukcji objętości mózgu. Poznaj ewolucyjny fenomen Dehnela, nowoodkryte, genetyczne podstawy tego zjawiska i jego potencjalne znaczenie dla ludzi. To wyjątkowa umiejętność.
encoded: Ryjówki i inne małe ssaki potrafią w wyjątkowo mroźne zimy zmniejszyć objętość swojego mózgu – nawet o 30%! Naukowcy właśnie odkryli konkretne geny odpowiedzialne za to niezwykłe zjawisko. Może to zrewolucjonizować badania nad neurodegradacją, także u ludzi. Czym jest fenomen Dehnela i jak działa u małych ssaków? Fenomen Dehnela to rzadkie zjawisko biologiczne, polegające na sezonowym zmniejszaniu i następnie powiększaniu objętości mózgu oraz innych narządów u wybranych gatunków małych ssaków. Najlepiej poznanym przykładem są ryjówki aksamitne (Sorex araneus), które zimą potrafią zredukować masę mózgu nawet o 20–30% w stosunku do lata. Proces ten obejmuje również kurczenie się czaszki oraz innych organów, takich jak serce czy wątroba, co zostało udokumentowane w badaniach MRI i morfometrycznych. Ten mechanizm adaptacyjny umożliwia ssakom znaczącą redukcję zapotrzebowania na energię w okresie, gdy dostępność pokarmu i zasobów jest ograniczona przez trudne warunki zimowe. Redukcja ta jest całkowicie odwracalna — wraz z nadejściem wiosny i poprawą warunków środowiskowych mózg oraz inne narządy wracają do swoich pierwotnych rozmiarów. To dowód wyjątkowej fizjologicznej plastyczności. Które geny „sterują” wielkością mózgu? Analizy przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Autonomicznego w Barcelonie pozwoliły „rozgryźć” molekularne mechanizmy stojące za tajemniczym fenomenem Dehnela. Analizy genomów ryjówek i innych ssaków wykazały, że za regulację sezonowej plastyczności odpowiadają geny związane z homeostazą energetyczną, gospodarką wodną oraz metabolizmem wapnia. Wybrane geny są odpowiedzialne za kontrolowanie procesów metabolicznych w tkankach mózgowych, a także regulację integralności bariery krew-mózg. Zmiany w ekspresji tych genów umożliwiają nie tylko dostosowanie rozmiaru mózgu, ale także minimalizowanie skutków potencjalnych uszkodzeń w warunkach stresu środowiskowego. Jak zwierzęta odzyskują pełną sprawność? Wyjątkowość fenomenu Dehnela polega na tym, że s…

GettyImages-2153130662-40ed19a.jpg
width: 5392
height: 3592

Wyspy Diomedesa. Na granicy dwóch światów i dwóch dni tygodnia
type: item
date: 2025-01-04T13:31:37.000Z
creator: Łukasz Załuski
subject: Adventure
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: ekstremalne warunki
subject: stany zjednoczone
subject: wyspy
description: Wyspy Diomedesa to jedno z niewielu miejsc na Ziemi, gdzie w jednej chwili można spojrzeć na przeszłość i przyszłość. Oddalone od siebie o zaledwie 3,8 kilometra dwie niewielkie wyspy dzieli przynależność państwowa, mieszkańcy i międzynarodowa linia zmiany daty.
encoded: Spis treści: Krótka historia Wysp Diomedesa Co warto wiedzieć o Wyspach Diomedesa Jak wygląda życie codzienne na Małej Diomedzie Klimatyczne wyzwania dla Małej Diomedy Czy można odwiedzić Wyspy Diomedesa? Wyspy Diomedesa leżą na Morzu Beringa, dokładnie między Alaską a należącym do Półwyspem Czukockim. Większa w wysp – Duża Diomeda (Wyspa Ratmanowa), należy do Rosji, a mniejsza – Mała Diomeda (Little Diomede Island) stanowi terytorium Stanów Zjednoczonych. Obie Wyspy Diomedesa są oddzielone cieśniną, a jednocześnie międzynarodową linią zmiany daty. Ta granica czasowa sprawia, że gdy na Małej Diomedzie jest poniedziałek, na Dużej jest już wtorek. To z tego powodu wyspy są nieformalnie nazywane odpowiednio: „Wyspą Jutra” i „Wyspą Wczoraj”. Krótka historia Wysp Diomedesa Wyspy Diomedesa zawdzięczają swoją nazwę Vitusowi Beringowi, duńskiemu żeglarzowi w służbie rosyjskiej. Ten badacz dalekich północnych mórz dotarł tu w 1728 roku, dokładnie 16 sierpnia – w dzień świętego Diomedesa, męczennika chrześcijańskiego. W 1867 roku wyspy stały się częścią granicy między Rosją a USA, kiedy to Stany Zjednoczone zakupiły Alaskę. Granica nie miała większego znaczenia aż do czasów zimnej wojny. Wtedy Wyspy Diomedesa zyskały miano „Lodowego Muru” – symbolicznej bariery między Związkiem Radzieckim a USA. Wojskowi obserwatorzy z obu krajów regularnie patrolowali ten obszar, a życie mieszkańców Małej Diomedy zostało znacznie ograniczone przez wprowadzone wówczas regulacje, które dotyczyły ruchu granicznego. Dziś pomimo niewielkiej odległości (cieśnina między wyspami wynosi zaledwie 3,8 km) wyspy wciąż dzieli przepaść kulturowa, polityczna i technologiczna. Na Dużej Diomedzie nie mieszka nikt poza personelem rosyjskiej bazy wojskowej. Mała Diomeda jest z kolei zamieszkiwana przez Inuitów z grupy Iñupiat, którzy prowadzą tam życie zbliżone do tradycyjnego. W wiosce Iŋaliq (znanej także po prostu jako Diomede) mieszka około 80 osób, którzy radzą sobie w ekstremalnych warunkach przy minimal…

Wyspy-DiomedesaGettyImages-1064190596-047fdf2.jpg
width: 1024
height: 768

W bieliźnie chcieli wejść na Babią Górę. „Górskie morsowanie” - śmiertelnie niebezpieczny trend zapoczątkowany przez Holendra
type: item
date: 2021-01-18T11:33:47.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: Ludzie
subject: National Geographic Site
subject: akcja ratunkowa
subject: babia góra
subject: beskidy
subject: bieszczady
subject: Edukacja
subject: ekstremalne warunki
subject: gopr
subject: hipotermia
subject: morsowanie
subject: Sport
subject: Travel
subject: Zdrowie
subject: zima
description: Mimo mrozu i opadów śniegu pięcioro turystów postanowiło wybrać się na Babią Górę w samej bieliźnie. Jedna z uczestniczek wspinaczki omal nie przypłaciła tej wyprawy życiem. Z odmrożeniami wszystkich kończyn i w stanie głębokiej hipotermii została przetransportowana do szpitala.
encoded: O akcji ratowania „górskich morsów” poinformowała w sobotę wieczorem Grupa Podhalańska GOPR: „W dniu dzisiejszym około godziny 13 ratownik dyżurny naszej Grupy otrzymał zgłoszenie, że w rejonie Gówniaka w Masywie Babiej Góry znajduje się 5 osób, które - pomimo skrajnie trudnych warunków pogodowych - postanowiły zdobyć szczyt niemal bez ubioru. Jest to nowa moda polegająca na chodzeniu po górach zimą wyłącznie w butach i szortach, bez bielizny termicznej, długich spodni, swetra, czy kurtki”. Turyści byli ubrani jedynie w bieliznę. Nie mieli też przy sobie żadnej dodatkowej odzieży, najwidoczniej wierząc w powodzenie swojej wyprawy. Pomoc dla „górskich morsów” wezwali inni turyści idący tym samym szlakiem. W miarę możliwości podzielili się ubraniami z poszkodowanymi, w oczekiwaniu na przybycie pomocy. W związku z dużą liczbą osób mogących potrzebować pomocy, na szlak wysłano 20 ratowników z Grupy Podhalańskiej, Sekcji Babiogórskiej i GOPR Beskidy. „Kobieta w stanie głębokiej hipotermii, z widocznymi odmrożeniami, przytomna, ale bez logicznego kontaktu, ubrana przez turystów w ich prywatną odzież, została dodatkowo zabezpieczona termicznie wyposażeniem ratowników: rękawiczkami, goglami, czapkami, kurtką puchową oraz techniczną. Ratownicy w bardzo trudnych warunkach (wiatr 85 km/h, temperatura odczuwalna -20 stopni) rozpoczęli sprowadzanie poszkodowanej w głębokim śniegu zapadając się po pas, z pomocą turystów, którzy w pierwszej kolejności zajęli się poszkodowaną i zawiadomili ratowników GOPR” - podaje GOPR Beskidy w komunikacie. Kobieta została bezpiecznie sprowadzona, a później zniesiona na dół i przekazana Zespołowi Ratownictwa Medycznego, który przetransportował ją na OIOM Szpitala w Suchej Beskidzkiej. Temperatura głęboka jej ciała wynosiła 25,9 stopni Celsjusza. Turystka przeżyła, znajduje się w szpitalu w ciężkim stanie z odmrożeniami wszystkich kończyn. GOPR Bieszczady podaje też, że w czasie tej dramatycznej akcji ratownicy natknęli się na innych turystów, chc…

wim-hof-z-grupa-60-ochotnikow-w-drodze-na-sniezke-w-2017-roku-fot-instagram-wim-hof-767292c.jpeg
width: 887
height: 499

Odrzucające owady (i nie tylko), które pozwolą ci przeżyć w ekstremalnej sytuacji
type: item
date: 2020-12-14T15:45:12.000Z
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ekstremalne warunki
subject: owady
subject: Travel
description: Każdy, kto lubi przygody na powietrzu powinien znać podstawy survivalu - z naturą nie ma żartów i nigdy nie wiadomo, kiedy trzeba będzie przeżyć w dziczy więcej, niż było to planowane W takiej sytuacji dobrze wiedzieć, z jakich darów natury skorzystać, by przeżyć, a lista pokarmów ratunkowych zawiera sporo naprawdę odrażających gatunków zwierząt. Po co więc sięgać, gdy już nie ma wyjścia?
encoded: Z głodowaniem nie ma żartów W przeciwieństwie do niewygody w brzuchu związanej z brakiem czasu na zjedzenie porządnego śniadania, niedostarczenie organizmowi koniecznych substancji odżywczych na dłuższą metę to początek powolnego i bolesnego procesu. Gdy energia z przyjmowanych kalorii się skończy, organizm zaczyna zjadać się sam, co profesjonalnie nazywa się katabolizmem. Na początku występuje spadek masy tłuszczowej, ale szybko zmienia się to w zanik mięśni. Kolejnym krokiem jest rozpad pozostałych tkanek organizmu (w tym organów wewnętrznych), co powoduje również kompletny zanik sił życiowych, który z kolei prowadzi do zaniku pragnienia, z którego wynika ostre odwodnienie, czyli pękanie skóry. Wyczerpany organizm ma wówczas już tak mocno obniżoną odporność, że pojawiają się w nim silne infekcje, a na ciele wyskakują owrzodzenia. Kiedy wygłodzenie organizmu zajmie 40% masy ciała, śmierć jest nieunikniona. By uniknąć takiej sytuacji (czy to w lesie, czy to w dżungli, czy to podczas nadchodzącej apokalipsy klimatycznej), warto wiedzieć, po jaki rodzaj pokarmu z natury można bezpiecznie sięgać. Dżdżownice Na świecie występuje ogromna ilość gatunków dżdżownic i wszystkie uznawane są za bezpieczne do spożycia przez człowieka. Zawsze jednak należy pamiętać o tym, żeby dokładnie oczyścić je z ziemi. Co, gdy pod ręką nie ma wody? Wilgotna trawa też da radę. Dla bezpieczeństwa przed zjedzeniem powinno się je upiec. Dobra wiadomość jest taka, że smakują trochę jak wieprzowina, ale jest też ciemna strona medalu - nie znajdziemy w nich bogatego źródła energii, bo jeden gram dżdżownicy to średnio 1 kilokaloria. Ślimaki Lądowe ślimaki są na ogół bezpieczne do spożycia przez ludzi - po ugotowaniu, oczywiście. Są też dobrym źródłem kalorii - 100 gramach ślimaczego “mięsa” znajdziemy 90 kilokalorii, dużo białka (12 - 16 procent) i wiele potrzebnych minerałów. Jest jednak haczyk - ślimaki bardzo lubią toksyczne grzyby, więc gdy nie ma się pewności, czy sezon na nie już się skończył…

odrzucajace-owady-ktore-pozwola-ci-przezyc-w-ekstremalnej-sytuacji-0c58b04.jpeg
width: 1000
height: 667

Przetrwać [prawie] wszystko - Survival [poradnik]
type: item
date: 2010-02-16T05:29:24.000Z
creator: Bogdan Jaśkiewicz
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ekstremalne warunki
subject: katastrofy
subject: sztuka przetrwania
subject: teren
subject: trening
description: Survival nie jest sportem, rodzajem turystyki czy rekreacji ruchowej. To różnorodne działania człowieka przygotowującego się do przetrwania w sytuacji zagrożenia.
encoded: Może się wydawać, że warunkiem przeżycia są specjalistyczny sprzęt i długie szkolenie. Ale jak widać na tzw. piramidzie przetrwania, podstawę survivalu stanowi tak naprawdę wola przeżycia. To potężna siła – znanych jest wiele przypadków osób, które dzięki niej przekraczały granice ludzkich możliwości. Na przykład w 1930 r. pewien pilot po katastrofie w Andach brnął przez góry i śniegi przez pięć dni i nocy bez snu. Na duchu podtrzymywały go myśli o żonie. Duński robotnik portowy zamknięty przypadkiem w ładowni statku wytrwał bez jedzenia i picia 17 dni, a robotnik w USA, ratując kolegę, sam uniósł wrak helikoptera. Dlatego nigdy nie wolno rezygnować z walki, tracić nadziei, uważać, że zrobiło się wszystko. Kolejnym ważnym elementem survivalu jest znajomość teorii. Jeżeli wiemy, że coś jest możliwe, np. rozpalenie ognia przez tarcie drew, będziemy próbowali do skutku. Oczywiście najlepiej jest poznać konkretne sposoby działania, i właśnie temu służy trening, czyli przećwiczenie w praktyce danych czynności (np. zdobywania wody). Od ekwipunku natomiast, choć jest on przydatny, nie powinniśmy się uzależniać. Człowiek pomysłowy i mający wolę przetrwania wymyśli, jak obyć się bez sprzętu, albo zrobi go sam z dostępnych materiałów. To ważne, bo w sytuacji awaryjnej zwykle do dyspozycji mamy tylko zawartość kieszeni i głowy. W momentach zagrożenia jednym z największych wrogów jest bezczynność. Niebezpieczeństwo może wręcz sparaliżować. Na szczęście mamy wewnętrzny mechanizm obronny, który w odpowiedzi na zagrożenia przygotowuje nas do reakcji „walka lub ucieczka”. Do krwi wydzielają się duże ilości hormonów, zwłaszcza adrenaliny i insuliny, zwiększające siłę i wytrzymałość organizmu. Żeby to wykorzystać, trzeba tylko sobie uświadomić, że „mogę, chcę, więc działam”. Ale jeśli za długo się zwleka z podjęciem kroków, możliwości maleją. Gdy ktoś nie ma wielkiej siły woli, która pomaga mu pokonać strach, musi trenować. Co daje taki trening? Doświadczenie, także w przeciwdziałani…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9e8f3b1c74756964149aa3007755e2848306c3b0-b865ba2.jpeg
width: 500
height: 334

Z głową w górach- jak przetrwać w górach
type: item
date: 2010-02-14T17:03:35.000Z
creator: Paweł Wroński
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: burza
subject: chmury
subject: ekstremalne warunki
subject: góry
subject: hipotermia
subject: lawiny
subject: sztuka przetrwania
subject: teren
subject: trening
description: Niewłaściwe wyposażenie, brak doświadczenia, lekceważenie sił natury oraz przecenianie własnych możliwości – to najczęstsze przyczyny wypadków w wysokich górach. Nasze rady przygotują cię do stawienia czoła górskim wyzwaniom, ale nie zastąpią kursu wspinaczkowego, który jest pierwszym krokiem ku najwyższym szczytom Ziemi.
encoded: Zygmunt Klemensiewicz, autor podręcznika dla taterników z 1913 r., zalecał, aby w górach nie tracić głowy. „Złamanie jednej nogi pozwala jeszcze na korzystanie z drugiej. Rozbicie głowy likwiduje każde przedsięwzięcie” – pisał. Ta zasada nigdy się nie zdezaktualizuje. Zachowanie przytomności umysłu to warunek sprostania wyzwaniom stawianym zarówno przez tatrzańskie turnie, alpejskie lodowce, jak i himalajskie giganty. W obliczu niebezpieczeństwa o zimną krew będzie łatwiej, jeśli poznasz zasady postępowania w górach. Ich przestrzeganie pozwoli ci nie tylko bezpiecznie przetrwać, lecz również czerpać radość z pokonywania trudności. Pamiętaj, że żadne rady nie zastąpią doświadczenia, bo zgodnie ze wschodnim przysłowiem: lepiej raz przeżyć, niż sto razy usłyszeć. Lawiny śnieżne Są jednym z największych zagrożeń, jakie mogą spotkać człowieka w górach. W Alpach zabijają ponad 100 osób rocznie. Lawiny schodzą najczęściej po silnych opadach śniegu, zwłaszcza jeśli towarzyszą im duże wahania temperatury. Słabo związane warstwy śniegu łatwo suną wówczas w dół, niszcząc wszystko, co napotkają na swojej drodze. Człowiek porwany przez lawinę jest narażony na uduszenie z braku powietrza, zmiażdżenie (śnieg może mieć ogromną masę, im bardziej mokry, tym cięższy) i wychłodzenie. W górskich schroniskach i na stacjach kolejek są podawane komunikaty o zagrożeniu lawinowym (określa je pięciostopniowa skala). Najlepiej jest unikać zbędnego ryzyka i od trzeciego stopnia wzwyż zaniechać zamierzonej wyprawy. W górach „dzikich” natomiast skalę zagrożenia musimy oszacować sami. Więcej „lawinowych” informacji można znaleźć na stronie www.topr.pl. Czego unikać? Poruszając się w terenie zagrożonym lawinami (lekko nachylone i słabo urzeźbione stoki), pamiętaj o tym, aby: Chodzić po formacjach wypukłych (granie, żebra, bule). Unikać żlebów, a jeśli trzeba je przeciąć, robić to pojedynczo i nie na jednym poziomie. Bezpieczniej jest schodzić w nie skośnie w dół, a wychodzić z nich skośnie w górę. …

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/fc1494ef0eb59b191ffe45a30279535df4c21da6-c0d847d.jpeg
width: 500
height: 375

2/2009
type: item
date: 2009-04-20T20:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: ekstremalne warunki
subject: podróże
subject: porady w podróży
subject: sprzęt
subject: zakupy
description: Tatry są swojskie i piękne, Alpy zachwyciły mnie od pierwszego wejrzenia, Andy, z rdzawo-szarymi kolorami, uwiodły dopiero przy bliższym poznaniu. Nic jednak nie może się równać z uczuciem, które towarzyszyło mi, kiedy po raz pierwszy zobaczyłam Himalaje. Potęga tych gór jest tak samo przytłaczająca, jak fascynująca. Człowiek patrząc na te ogromne skalno-lodowe masywy i poddając się ich pogodowym kaprysom, czuje się naprawdę niczym wobec Matki Natury. Po prostu musicie zobaczyć i poczuć to choć raz w życiu! Na stronach 53–75 opisujemy trzy najpopularniejsze i najpiękniejsze trekkingi w Himalajach i Karakorum, w tym – dojście do bazy pod Mount Everestem. Byłam, sprawdziłam, polecam! Wrócę tam, żeby jeszcze raz odetchnąć rozrzedzonym, górskim powietrzem (uwaga na chorobę wysokościową!) oraz nakarmić oczy widokiem Ama Dablam i innych szczytów znajdujących się przy szlaku wiodącym w kierunku Góry Gór.Ale to wydanie Travelera jest szczególne – znajduje się w nim tyle tematów, które chciałabym Wam polecić! Wyjątkowy Człowiek w Drodze – Piotr Andrews, historia Jego życia i Jego zdjęć zafascynowały mnie. A może Wielkanoc na Wyspie Wielkanocnej? Wyprawa do Iranu? Raje dla backpackersów w dobie kryzysu i uszczuplonych zasobów w portfelach? Szkoły tańca na świecie? To wszystko przygotowaliśmy dla Was w kwietniowo-majowym wydaniu magazynu. Z okazji wiosny życzę Wam samych wyjątkowych inspiracji!Martyna WojciechowskaWspierajmy nasze orły i orlikiJaki ptak widnieje w naszym herbie? Bielik – wyjaśnia dr Tadeusz Mizera, szef Komitetu Ochrony Orłów. Wystarczy popatrzeć na jego dziób, krótkie „portki” i długie, żółte nogi. Orzeł przedni – drugi pretendent do tytułu narodowego symbolu– z racji m.in. długich, pierzastych „spodni” nie przystaje do kilkusetletniego wzorca. Bieliki od zawsze były bliżej człowieka. Można je zobaczyć nad wodą, gdzie czatują na ryby i ptactwo. Orły potrzebują ochrony – kurczą się ich siedliska i zasoby pożywienia. I ty możesz wesprzeć ochronę polskich ptaków…
encoded: SPIS TREŚCI kwiecień–maj 2009 Z ŻYCIA NACZELNEJ Kanon urody Podróż życia. Wyspa Wielkanocna Podróż życia. Chile Z BIUREM PODRÓŻY. Nietypowe noclegi PODRÓŻUJ Z GŁOWĄ. Trampingowe raje Z dzieckiem w plecaku. W co włożyć dziecko LUDZIE W DRODZE. Piotr Andrews TEMAT NUMERU. Trekking: do bazy pod Everestem, na lodowiec Baltoro, wokół Annapurny W 48 GODZIN. Kopenhaga DOOKOŁA ŚWIATA. Iran WEEKEND W POLSCE. Chełmno, Moszna, Szwajcaria Kaszubska POMYSŁ NA. Podróżuj i tańcz NA TROPIE. Orki NIEZBĘDNIK TRAVELERA. Co zabrać na majówkę RAPORT SPECJALNY. Antoni Ferdynand Ossendowski POZDROWIENIA Z...Podróży maluchem do Hiszpanii 5 NAJ......dziwniejszych roślin FELIETON Wojciecha Cejrowskiego |NIE PRZEOCZ KONKURSÓW: Weź udział w akcji „Smaki Podróży” – wyrusz do najsmaczniejszego miejsca na świecie. Wyślij SMS-a i wygraj plecak Fourteener wyposażony w bukłak. Weź udział w sondzie, plecak fotograficzny firmy Pajak może być Twój. Takiej akcji jeszcze nie było! Prowadząc bloga na wyprawie, możesz otrzymać jeden z 18 netbooków firmy ASUS. Trwa Konkurs Lumisfera, w puli nagród m.in. warsztaty fotograficzne. Weź udział w sondzie, czeka 10 książek „Przez kraj ludzi, zwierząt i bogów”. Prześlij swoją relację z podróży, może to właśnie Ty wygrasz zaproszenie na 5-dniowy żeglarski rejs morski na Bornholm lub wokół Rugii. Jeśli chciałbyś mieć najnowszą książkę Martyny Wojciechowskiej „Etiopia. Ale czat!”, wyślij SMS-a.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/f7cb7de08481415b2669f67d52a6fde9fe24485c-60803e8.jpeg
width: 1225
height: 1590

Poradnik travelera - kupujemy śpiwór
type: item
date: 2009-03-22T08:08:50.000Z
creator: Joanna Onoszko-Krośkiewicz
subject: Adventure
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ekstremalne warunki
subject: podróże
subject: porady w podróży
subject: sprzęt
subject: zakupy
description: Dobry sen w podróży to podstawa. Zaś podstawą dobrego snu może być dobry śpiwór. To, czy śpiwór jest dobry, zależy od wielu czynników, które warto poznać przed udaniem się do sklepu.
encoded: ŚPIJ W WORKU Co właściwie znaczy określenie „dobry śpiwór”? To taki, który pozwoli komfortowo spędzić noc, bez szczękania zębami lub oblewania się potem. Ważne jest też, by nie zajmował całego plecaka i nie ważył tyle, co karton konserw. Trzeba wybrać model uszyty z bardzo lekkiej tkaniny, w którym tzw. ocieplina ma dużą sprężystość (dzięki temu łatwo go skompresować – ścisnąć i upchnąć w pokrowcu). Śpiwór dobieramy do temperatury i sytuacji, w jakiej przyjdzie nam spędzać noce w czasie wyprawy. Inny śpiwór zapewni nam komfort na żaglówce na Mazurach, inny w tatrzańskiej kolebie, a jeszcze inny w Himalajach. Na początku trzeba się zdecydować, jaka ocieplina (wypełnienie) będzie najbardziej odpowiednia. ODPORNOŚĆ NA TEMPERATURĘ Alergicy uczuleni na puch nie muszą męczyć się z wyborem. Pozostali powinni rozważyć zalety i wady ociepliny puchowej i sztucznej oraz ustalić, w jakich warunkach atmosferycznych i temperaturze będą używać śpiwora – to bowiem implikuje jego model, a także rodzaj wypełnienia. Przy powyżej +5ºC sprawdzi się śpiwór ze sztucznym wypełnieniem. Gdy temperatura wynosi między +5 a –10ºC, można postawić albo na puch, albo na wypełnienie sztuczne, przy czym trzeba być ostrożnym z wyborem sztucznej ociepliny, jeżeli zamierzamy spać na mrozie. Przy temperaturze poniżej –10ºC zalecane są śpiwory puchowe. Zakres „odporności na temperaturę” śpiworów jest podawany według dwóch norm: ISO lub EN. ISO określa temperaturę ryzyka (minimalną), uśrednioną temperaturę komfortu i temperaturę maksymalnego komfortu. Natomiast norma EN wyznacza temperaturę ryzyka, maksymalną granicę komfortu oraz graniczną temperaturę komfortu dla mężczyzn i kobiet. Tę normę stosują np. firmy The North Face i Marmot. Kupując śpiwór, zawsze bierzemy pod uwagę temperaturę komfortu. Trzeba przy tym pamiętać, że tolerancja zimna zależy od stanu zdrowia, zmęczenia, a nawet stanu psychicznego. Lepiej więc wybrać śpiwór trochę cieplejszy. Ponadto kobiety z reguły gorzej znoszą zimno. Niektóre f…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/cf176e99cb9d71fc34ff9733a0a0dad91d68e36d-3c65d51.jpeg
width: 640
height: 427