National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2025-11-21T07:59:55.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Na co polują miejskie koty i jak wpływają na ekosystem? To TikTok sprawia, że wiemy o nich coraz więcej
items: Ta zapomniana nazwa kryje leśnego czyściocha. Co jaźwiec robi dla naszych lasów?
items: Zniknięcie robaka-zombie pożerającego kości budzi postrach naukowców. To mroczny, ale kluczowy składnik ekosystemu
items: W oceanach zachodzi niepokojąca zmiana. I może mieć globalne konsekwencje
items: Rekiny i manty z Morza Północnego wyraźnie polubiły farmy wiatrowe. I wiemy dlaczego
items: Gatunek inwazyjny może zagrozić całemu ekosystemowi. Przykładów negatywnego oddziaływania jest cała masa
items: Muchy są zawołanymi turystkami. A ich podróże przynoszą korzyści przyrodzie i ludziom
items: Nie tylko bociany i żurawie. Ptaki przylatujące na wiosnę to cała gama gatunków, a ich migracja trwa w sumie kilka miesięcy
items: Poprzez mocz i odchody. Tak wieloryby wspierają środowisko naturalne
items: Bioróżnorodność Ziemi można jeszcze uratować. Nowe badania przedstawiają dowody na poparcie tej tezy
items: Mapa życia, czyli klasyfikacja zwierząt, roślin i innych organizmów. Jak porządkowano gatunki?
items: Na szczytach andyjskich wulkanów odkryto zmumifikowane gryzonie. Nie wiadomo, co tam robiły
items: Naukowcy po raz pierwszy odkryli życie pod kominami hydrotermalnymi. To zupełnie nowy ekosystem
items: Tajemnicze otwory na dnie Morza Beringa. Naukowcy już wiedzą, jak powstały
items: Oceany na Ziemi są ogromne i w dużej części niezbadane. Co kryje się w ich głębinach?
items: Niektóre z nich przetrwały niezmienione przez miliony lat. Skąd się biorą relikty?
items: Naukowcy odkryli nowy ekosystem w głębinach Oceanu Indyjskiego. To „oaza życia”
items: Wrak z czasów II wojny światowej od 80 lat zanieczyszcza ocean. Jak to wpływa na podwodny ekosystem?
items: Rośliny w Afryce - jaka roślinność występuje w Afryce?
items: Rośliny górskie - co składa się na piękną roślinność górską?
items: Chwasty są pożyteczne, a niektóre nawet smaczne. 7 powodów, dla których warto dbać o „niepotrzebne” rośliny
items: Nowe badania wykazały, że migrujące żółwie morskie nie do końca wiedzą, dokąd płyną
items: Zagadkowa choroba zmienia rozgwiazdy w maź. Populacje zmalały nawet o 95%
items: Lasy tropikalne odrastają w zaskakująco szybkim tempie. Efekty widać już po 10 latach
items: Wyciek ropy w Oceanie Spokojnym. Odbudowa ekosystemów zajmie lata

Na co polują miejskie koty i jak wpływają na ekosystem? To TikTok sprawia, że wiemy o nich coraz więcej
type: item
date: 2025-11-20T12:22:47.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: drapieżniki
subject: ekosystem
subject: gatunki
subject: koty
subject: miasta
subject: owady
subject: polowanie
subject: ptaki
subject: zwierzęta
description: Wydawałoby się, że największym kocim przysmakiem są myszy. Nie jest to jednak prawda: większość udomowionych wąsaczy najczęściej poluje na stawonogi: owady i pająki. Koty chodzą własnymi ścieżkami i mają swoje tajemnice, ale naukowcy postanowili wykorzystać nowatorską metodę, by lepiej poznać ich dokładną dietę. Wykorzystali… social media. Ale nie, koty nie musiały pisać komentarzy.
encoded: Bardzo trudno jest przeanalizować dokładną dietę domowych kotów. Szczególnie w środowisku miejskim znikają one w mozaice uliczek, zajmując się swoimi sprawami. Badacze postanowili wykorzystać media społecznościowe, by lepiej poznać ich zwyczaje, wykorzystać materiały wrzucane przez ich właścicieli i przeprowadzić drobiazgową analizę. Skupili się na TikToku i serwisie iStock. To obserwacja kociego życia „od środka”. Drzemy koty o social media, a one pomagają naukowcom Badacze z uniwersytetu w Campinas w Brazylii przeszukali TikToka i inne popularne social media, analizując ponad 17 000 zdjęć i filmów. Wszystko po to, by poznać „dowody rzeczowe” kocich polowań i sprawdzić, na co te słodkie drapieżniki najczęściej polują. Znaleziono setki aktów drapieżnictwa – łatwiej i szybciej, niż udałoby się wykorzystując konwencjonalne metody badawcze. Odnotowali w sumie 14 odrębnych rzędów stawonogów, które stawały się ofiarami kotów. Najczęstszym przysmakiem były prostoskrzydłe (Orthoptera, czyli rząd obejmujący świerszcze, szarańcze czy popularne w Polsce koniki polne) – stanowiły one 20,7% obserwacji. W 14,5% przypadków ofiarami były pluskwiaki (Hemiptera, takie jak piewiki, które coraz bardziej panoszą się w Polsce), a w 14,4%: karaluchy i terminy (Blattodea). Czy internet prawdę nam powie? Odkrycia naukowców wskazują na to, że koty w środowisku miejskim polują na zaskakująco zróżnicowaną gamę stawonogów. Dane zebrane z mediów społecznościowych wykazały także zarówno pewne podobieństwa, jak i różnice w porównaniu z kocimi upodobaniami opisanymi w literaturze naukowej. Materiały publikowane w internecie są bliżej ich „naturalnego” zachowania. Na co polują koty i jak zagrażają środowisku? Nasze niewinne zwierzaki to prawdziwe maszyny do zabijania. Chociaż zwalczanie owadów potrafi służyć ludziom (ale pająki powinny zostawić w spokoju), to polują także na małe ssaki: myszy, nornice, ryjówki, krety, szczury czy młode króliki. Według badań przeciętny kot żyjący na przedmieściach z…

GettyImages-587830356-f26a1d8.jpg
width: 3872
height: 2592

Ta zapomniana nazwa kryje leśnego czyściocha. Co jaźwiec robi dla naszych lasów?
type: item
date: 2025-11-11T13:25:52.000Z
creator: Marzena Wardyn-Kobus
subject: Przyroda
subject: dzikie zwierzęta
subject: ekosystem
subject: lasy
subject: polska
subject: ssaki
description: Jaźwiec to nie tylko wszystkożerny drapieżnik, ale również architekt imponujących nor. Oto ciekawostki o jednym z najbardziej tajemniczych mieszkańców naszych lasów.
encoded: Spis treści: Czy jaźwiec to borsuk? Jak wygląda jaźwiec? Borsuk: zasięg występowania Czy jaźwiec jest pod ochroną? Zamiłowanie do porządku i rozbudowany system nor Czym żywi się borsuk? Czy borsuk zapada w sen zimowy? Pod tą dawną, nieco zapomnianą nazwą kryje się zwierzę prowadzące typowo nocny tryb życia, a więc rzadko widziane na żywo, ale znane każdemu z literatury i opowieści przyrodniczych. To borsuk, którego obecność w lesie nie tylko reguluje populację drobnych zwierząt, ale także wpływa na strukturę gleby i równowagę ekosystemu. Czy jaźwiec to borsuk? W polskiej tradycji i języku ludowym słowo jaźwiec od wieków odnosi się do tego samego gatunku, który dziś znamy jako borsuk europejski (Meles meles). To dawna, nieco zapomniana nazwa, która przetrwała w gwarach i starych tekstach literackich. Współczesne określenie borsuk wywodzi się z języków tureckich. Choć w codziennym języku jaźwiec niemal zanikł, warto o nim pamiętać. Nazwa ta niesie ze sobą pewien klimat dawnych czasów, kiedy zwierzęta opisywano nie tyle naukowo, ile poetycko – przez pryzmat ich zachowań i relacji z człowiekiem. Słowo jaźwiec pochodzi najprawdopodobniej od prasłowiańskiego określenia oznaczającego „norę” lub „jamę”, co doskonale oddaje zamiłowanie tego zwierzęcia do kopania rozbudowanych podziemnych systemów korytarzy. Jak wygląda jaźwiec? Borsuk europejski wyróżnia się masywną i zwartą sylwetką, co sprawia, że już na pierwszy rzut oka trudno go pomylić z innymi ssakami. Dorosły osobnik osiąga długość ciała od 60 do 90 cm, a jego waga może sięgać nawet 20 kilogramów, zwłaszcza jesienią, gdy gromadzi zapasy tłuszczu. Jego krótkie, silne nogi i wydłużony tułów zdradzają, że to zwierzę jest doskonale przystosowane do życia pod ziemią. Najbardziej rozpoznawalną cechą borsuka jest jego czarno-biała maska – dwa czarne pasy biegnące od nosa, przez oczy, aż po kark kontrastują z białym tłem sierści. Takie ubarwienie nie tylko pomaga w kamuflażu, ale także może pełnić funkcję sygnałową w kontakt…

AdobeStock328542122-67960cf.jpeg
width: 4791
height: 3194

Zniknięcie robaka-zombie pożerającego kości budzi postrach naukowców. To mroczny, ale kluczowy składnik ekosystemu
type: item
date: 2025-10-30T06:51:40.000Z
creator: Jonasz Przybył
subject: Przyroda
subject: ekosystem
subject: kości
subject: oceany
subject: robaki
subject: wieloryby
description: Chociaż brzmi to jak halloweenowa historia, to robaki pożerające kości są rzeczywistością. Co więcej, ich zniknięcie zamiast cieszyć, niepokoi naukowców. Są one ważnym składnikiem równowagi ekologicznej głębin oceanów. A od 10 lat słuch po nich zaginął.
encoded: Robaki-zombie, czyli pierścienice z rodzaju Osedax, są niewielkie i ukryte na dnie oceanów. Mają jednak do odegrania ogromną rolę w ekosystemie: odpowiadają za rozkładanie kości wielorybów, a dzięki temu wspierają łańcuch pokarmowy i bioróżnorodność głębinowych stref. Eksperymenty z udziałem kości humbaka nie wykazały jednak ich aktywności – co się stało z pierścienicami i czy to początek poważniejszych problemów? Niezwykły rozkładacz kości i jego rola w ekosystemie Pożeracze kości są grupą pierścienic, która odgrywa kluczową rolę w procesie dekompozycji szczątków wielorybów (i nie tylko) opadających na dno morskie. Są niezwykłe, ponieważ nie posiadają ani ust, ani przewodu pokarmowego – składniki odżywcze pozyskują dzięki symbiozie z bakteriami rozkładającymi materię kostną. Ich praca przypomina trochę horror: samice Osedax wytwarzają charakterystyczne „korzenie”, które penetrują wnętrze kości, umożliwiając rozkład i uwalnianie cennych substancji zasilających kolejne ogniwa łańcucha pokarmowego dna morskiego. Proces ten jest niezwykle ważny dla całego ekosystemu. Wielorybie szkielety tworzą dzięki temu lokalne oazy życia i bioróżnorodności, przyciągając wiele gatunków uzależnionych od tych mikrohabitatów. Badaczy bardzo martwi brak pierścienic i poszukują ich tam, gdzie tylko się da: Naukowców martwi brak „zombie” Najnowsze eksperymenty przeprowadzone przez Ocean Networks Canada oraz University of Victoria wykazały, że na kościach humbaka zanurzonych na głębokość prawie 1000 metrów u wybrzeży Kolumbii Brytyjskiej przez 10 lat nie pojawiły się żadne kolonie Osedax. Wyniki badania opublikowano w czasopiśmie „Frontiers in Marine Science”. To wyjątkowe i alarmujące odkrycie – robaki-zombie do tej pory uważano za stały elementy oceanicznej fauny. Ich brak możne oznaczać, że inne organizmy nie są w stanie efektywnie rozłożyć kości, co prowadzi do zaburzenia całego łańcucha pokarmowego na dnie oceanu. Czemu pierścienice zniknęły? Dr Fabio De Leo – naukowiec współprowadząc…

GettyImages-822752238-69b7d6a.jpg
width: 5197
height: 3452

W oceanach zachodzi niepokojąca zmiana. I może mieć globalne konsekwencje
type: item
date: 2025-06-05T07:51:24.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: badania naukowe
subject: ekosystem
subject: obserwacje
subject: oceany
subject: plankton
subject: ryby
description: Zmiana przejrzystości wody – brzmi niewinnie? Ale według naukowców z Wielkiej Brytanii zjawisko to obejmuje już ponad 20% powierzchni oceanów i prowadzi do groźnych zmian w ekosystemie.
encoded: Spis treści Niepokojące ciemnienie oceanów Czym jest strefa eufotyczna? Przyczyny i potencjalne konsekwencje ciemnienia oceanów Z przejrzystością wody w oceanach dzieje się coś dziwnego. Zespół naukowców z Uniwersytetu Plymouth i Plymouth Marine Laboratory przeanalizował globalne dane z lat 2003–2022. Ogromne obszary wód, rozsiane po całym świecie, są coraz ciemniejsze. Konsekwencje tej zmiany są na razie niejasne, ale jej ogrom sprawia, że na pewno będą globalne. Niepokojące ciemnienie oceanów Oceanografowie z Wielkiej Brytanii przeanalizowali coroczne dane pochodzące z sensora MODIS Aqua, zainstalowanego na pokładzie amerykańskiego satelity Aqua. Sensor mierzy współczynnik tłumienia światła słonecznego, rozproszonego w wodach oceanów. To dokładny sposób, by określić, czy oceany uległy zaciemnieniu w ciągu ostatnich 20 lat oraz jaki wpływ miało to na głębokość tzw. stref eufotycznych na całym świecie. Wyniki są zatrważające. Zachodzi globalne, niepokojące zjawisko zaciemniania górnej warstwy oceanicznych wód, do której dociera światło słoneczne i która jest kluczowa dla życia morskiego. Współczynnik tłumienia światła w ciągu 20 lat wzrósł na obszarze 75 341 181 km², co stanowi aż 21% powierzchni światowych oceanów. Konsekwencją jest zmniejszenie głębokości strefy eufotycznej o ponad 50 metrów na powierzchni 32 449 129 km² (9% oceanów). Strefa eufotyczna – kolebka oceanicznego życia Strefa eufotyczna to górna warstwa oceanów, do której dociera wystarczająca ilość światła słonecznego, by mogła zachodzić fotosynteza. Sięga zazwyczaj do głębokości ok. 200 metrów. To najważniejsza część dla żywych organizmów – stanowi środowisko życia dla fitoplanktonu, który jest podstawą morskiego łańcucha pokarmowego. W strefie eufotycznej powstaje także duża część tlenu obecnego w atmosferze i odbywa się pochłanianie dwutlenku węgla, co wpływa na klimat. Jej zdrowie i przejrzystość mają kluczowe znaczenie dla wodnej bioróżnorodności, rybołówstwa i życia także na lądzie. Przyczyny i …

GettyImages-517423119-38bd309.jpg
width: 3429
height: 2574

Rekiny i manty z Morza Północnego wyraźnie polubiły farmy wiatrowe. I wiemy dlaczego
type: item
date: 2025-05-08T11:20:53.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Nauka
subject: Przyroda
subject: ekosystem
subject: energia odnawialna
subject: manta
subject: morze północne
subject: rekiny
description: Farmy wiatrowe na Morzu Północnym mają powierzchnię kilkunastu tysięcy kilometrów kwadratowych. I wciąż dynamicznie ona rośnie. Wpływ tego faktu na morski ekosystem jest wciąż badany. Okazuje się że nie wszystkie skutki są negatywne: farmy przyciągają kilka gatunków rekinów i mant.
encoded: Spis treści: Holenderskie farmy wiatrowe to dom dla 5 gatunków rekinów i mant Co przyciąga ryby do farm wiatrowych? Innowacyjna metoda badania Zimne wody Morza Północnego zamieszkuje ponad 20 gatunków ryb spodoustych, czyli rekinów i płaszczek. Jest ono też, ze względu na płytkie wody, silne i stabilne wiatry, a także bliskość uprzemysłowionych krajów Europy Zachodniej, idealnym miejscem do budowy farm wiatrowych. Tego typu elektrownie zajmują olbrzymie połacie morza u wybrzeży m.in. Danii, Holandii, Wielkiej Brytanii i Niemiec. Ich wpływ na morski ekosystem jest wciąż analizowany. Jedno z ostatnich badań jest szczególnie zaskakujące: okazuje się że las wiatraków wyrastających z morskiego dna upodobały sobie niektóre rekiny i manty. Holenderskie farmy wiatrowe to dom dla 5 gatunków rekinów i mant Naukowcy z Uniwersytetu Wageningen sprawdzili obecność rekinów i mant na kilku farmach wiatrowych należących do Holandii: Borssele, Gemini, Luchterduinen oraz Hollandse Kust Zuid. Z zdziwieniem skonstatowali, że na ich obszarze gęstość występowania aż pięciu gatunków ryb jest znacznie wyższa od średniej. Las wiatraków upodobały sobie: żarłacz olbrzymi, rekin z gatunku mustelus asterias, raja nakrapiana, raja ciernista oraz raja białoplama. Żarłacze zaobserwowano w zimie, co rzuca nowe światło na ich sezonowe migracje. Pozostałe gatunki pojawiały się przez cały rok. Rekiny i raje szczególnie lubiły okolice kabli przesyłowych leżących na morskim dnie. Co przyciąga ryby do farm wiatrowych? Na terenie farm obowiązują zakazy połowów za pomocą włoków i innych metod ingerujących w morskie dno. Włoki to ogromne sieci w kształcie worków ciągnięte przez trawlery po dnie. Największe włoki pelagiczne są holowane przez dwa statki. Spokój panujący przy dnie na farmach wiatrowych przyczynia się do odbudowania przydennych ekosystemów i przyciąga rekiny i manty. Innowacyjna metoda badania Eksperymentów dokonano za pomocą nieinwazyjnych metod – nie odłowiono ani jednej ryby. Wykorzystano met…

GettyImages-471711999-3f023ca.jpg
width: 3278
height: 1903

Gatunek inwazyjny może zagrozić całemu ekosystemowi. Przykładów negatywnego oddziaływania jest cała masa
type: item
date: 2025-05-01T06:32:26.000Z
creator: Artur Białek
subject: Przyroda
subject: australia
subject: Czas na naturę
subject: dzikie zwierzęta
subject: ekologia
subject: ekosystem
subject: inwazja
subject: polska
description: Gatunek inwazyjny to taki, który introdukowany na danym obszarze, stanowi poważną konkurencję dla gatunków autochtonicznych. Nawet niewielki bezkręgowiec może poważnie zagrozić całemu ekosystemowi, w którym się znalazł. Wydaje się to niedorzeczne? A jednak. Nie brakuje przykładów na to, że rodzime gatunki mogą przegrać konkurencję z inwazyjnymi.
encoded: Spis treści: Gatunek inwazyjny, czyli właściwie jaki? Gatunki inwazyjne niemal zniszczyły australijską przyrodę Nie każdy gatunek obcy stanowi zagrożenie Gatunki inwazyjne w Polsce, czyli kłopotliwi goście kontra rodzima przyroda Gościnność nie sprawdza się w świecie przyrody. O ile bioróżnorodność jest wysoce pożądana w każdym ekosystemie, to zwiększanie jej poprzez wprowadzanie gatunków obcych czasami ma poważne konsekwencje. Status niektórych z nich może bowiem zmienić się na „inwazyjny”, a to zawsze wiąże się z wystąpieniem mniej lub bardziej poważnych problemów. Gatunek inwazyjny, czyli właściwie jaki? Mówiąc o gatunkach inwazyjnych, na myśli trzeba mieć rośliny, zwierzęta, patogeny i wszystkie inne organizmy, które nie są rodzime dla ekosystemów, a ich obecność może powodować poważne szkody w środowisku lub gospodarce. Do takich zaliczane są także te, których oddziaływanie ma negatywne konsekwencje dla zdrowia ludzi. Najbardziej negatywne oddziaływanie gatunków inwazyjnych dotyczy ograniczenia bioróżnorodności poprzez zmniejszenie populacji lub całkowite eliminowanie gatunków autochtonicznych. Dochodzi do tego w następstwie konkurencji pokarmowej i środowiskowej, drapieżnictwa lub przekazywania patogenów. Brzmi poważnie, ale czy ta definicja nie wyolbrzymia nieco skali problemu? Otóż nie. Gatunki inwazyjne niemal zniszczyły australijską przyrodę Najlepszym dowodem na to, jak destrukcyjne dla rodzimej przyrody mogą być gatunki inwazyjne, jest ich wpływ na Australia. Prawdopodobnie na całym świecie nie ma drugiego obszaru, który w tak dużym stopniu jest narażony na dewastację ekosystemów pod wpływem introdukcji (zamierzonej lub przypadkowej) obcych roślin i zwierząt. Przykładem niech będą króliki, które do Australii przybyły w 1859 roku. Sprowadzone przez Thomasa Austina w celach łowieckich, zaczęły mnożyć się na potęgę i niemal doszczętnie zdemolowały tamtejsze środowisko. Prawdopodobnie najstarszy gatunek inwazyjny w Australii Gatunki inwazyjne pojawiły się w …

gatunek-inwazyjny-bb48660.png
width: 900
height: 600

Muchy są zawołanymi turystkami. A ich podróże przynoszą korzyści przyrodzie i ludziom
type: item
date: 2025-04-03T13:30:43.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: ekosystem
subject: migracje
subject: odkrycia
subject: owady
subject: rośliny
description: Nowe badanie udowadnia, że migrują nie tylko ptaki. Także niepozorne muchówki okazują się niestrudzonymi podróżniczkami. A co więcej – przemieszczanie się much ma ogromne znaczenie m.in. dla zapylania roślin i ekonomii.
encoded: Spis treści: Muchówki to nie tylko muchy Jak wyglądają podróże much i czemu są ważne? Uważamy je za szkodniki, niektórych się brzydzimy. Ale muchy to nie tylko kilka odrażających dla nas owadów – to aż 125 tysięcy poznanych dotychczas gatunków. Setki z nich migruje na dalekie dystanse, co okazuje się czymś niezwykle dla ludzi pożytecznym. Nowe badanie opublikowane w czasopiśmie „Biological Reviews” pokazuje, że co najmniej 600 gatunków muchówek to zawzięte podróżniczki. Ich rola w zapylaniu roślin, kontroli liczebności innych owadów czy rozkładaniu materii organicznej okazuje się ogromna. I do tej pory mocno niedoceniana. Muchówki to nie tylko muchy Owady takie jak muchy domowe, muszki owocowe, plujki, gzy i komary należą do rzędu muchówek (Diptera). Obejmuje on ponad 125 000 znanych gatunków, a prawdopodobnie łącznie jest ich ponad milion. To jedna z najbardziej zróżnicowanych grup owadów. Dość powiedzieć, że w Polsce występuje ponad 400 gatunków samych bzygowatych. To muchówki zapylające, z wyglądu podobne do pszczół i os. Większość z nich nie ma nawet polskich nazw. Muchówki charakteryzują się jedną rozwiniętą parą skrzydeł oraz drugą zredukowaną, w postaci buławkowatych struktur zwanych przezmiankami. Te niewielkie narządy pełnią funkcję stabilizatorów lotu, umożliwiając owadom niezwykłą zwrotność. Dzięki nim muchówki mogą wykonywać gwałtowne skręty, zatrzymywać się w locie i umknąć przed drapieżnikami. Muchówki występują w różnych środowiskach – od tropikalnych lasów deszczowych po mroźne rejony arktyczne. Wiele gatunków pełni rolę kluczowych zapylaczy roślin, zwłaszcza w chłodniejszych rejonach, gdzie pszczoły są mniej aktywne. Jak wyglądają podróże much i czemu są ważne? Brytyjscy badacze przyjrzeli się zwyczajom podróżniczym muchówek, przeprowadzając metaanalizę istniejących artykułów naukowych. Odkryli przede wszystkim, że migruje znacznie więcej muchówek, niż dotychczas zakładano. Biolodzy do tej pory skupiali się na bardziej „oczywistych” owadach pokonują…

AdobeStock122927235-b33117b.jpeg
width: 4504
height: 3003

Nie tylko bociany i żurawie. Ptaki przylatujące na wiosnę to cała gama gatunków, a ich migracja trwa w sumie kilka miesięcy
type: item
date: 2025-03-15T10:30:39.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: Przyroda
subject: ekosystem
subject: ptaki
subject: wiosna
subject: zwierzęta
description: Rozpoczął się coroczny spektakl natury: wiosenna migracja ptaków. Niektóre ptaki przylatujące na wiosnę już się w Polsce pojawiły. Przed nami kilka tygodni ptasich powrotów, kiedy to powitamy kolejno kilkadziesiąt gatunków ptaków.
encoded: Spis treści Najpopularniejsze ptaki przylatujące na wiosnę Kiedy przylatują ptaki? Zjawisko migracji ptaków „Jedna jaskółka wiosny nie czyni” – mówi polskie przysłowie. Wiosna to na terenie Polski czas wielkich powrotów ptaków z zimowisk w cieplejszych regionach świata, m.in. na południu Europy, Bliskim Wschodzie, północy i centrum Afryki. Bociany, skowronki, jerzyki, jaskółki i żurawie to tylko niektóre z gatunków, które wracają do Polski po zimowej nieobecności. Ich pojawienie się to nie tylko oznaka zmieniających się pór roku, ale także niezwykle istotny element ekosystemu. Migracje ptaków zależą od pogody, ale ogromny wpływ na ich terminy mają także zmiany klimatu. A Polska jest dla ptasich migracji niezwykle ważnym obszarem, skrzyżowaniem szlaków łączących Europę, Afrykę i Azję. Najpopularniejsze ptaki przylatujące na wiosnę Niektóre najbardziej charakterystyczne gatunki ptaków przylatujących na wiosnę co roku wywołują sensację. Są zauważane niemal przez wszystkich i traktowane jako długo wyczekiwani goście oraz dowody na to, że wiosna zadomowiła się na dobre. Są to między innymi: żuraw zwyczajny, bocian biały, szpak, kilka gatunków jaskółek, skowronek zwyczajny, jerzyk, słowik szary, kukułka, pliszka siwa, gęś gęgawa. Nieco mniej rozpoznawalne i liczne ptaki przylatujące na wiosnę to także pleszka, perkoz dwuczuby, derkacz, słonka, trzmielojad, krogulec, błotniak stawowy, rybitwa rzeczna, czajka. Najbardziej znanym i symbolicznym w Polsce gatunkiem jest bocian biały. Jego migracja jest uważnie śledzona i badana przez ornitologów, a dzięki nadajnikom GPS znamy zwyczaje i drogę przelotu wielu osobników. Organizacja przyrodnicza Grupa EkoLogiczna śledzi w tym roku migrację trzech bocianów białych: Zbysi, Szybkiego i Vito. Ptaki już lecą na północ, jako część głównej fali migracji. <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/10/shutterstock2464891023-257f62e.jpg" width="1000" height="666" alt="Bociany są w Polsce od zawsze? Naukowcy …

AdobeStock453244406-21a1857.jpeg
width: 6656
height: 4672

Poprzez mocz i odchody. Tak wieloryby wspierają środowisko naturalne
type: item
date: 2025-03-11T13:42:41.000Z
creator: Szymon Zdziebłowski
subject: Przyroda
subject: ekosystem
subject: oceany
subject: wieloryby
description: Te wielkie morskie ssaki są nie tylko pięknymi zwierzętami, ale też bardzo pożytecznymi. To dzięki nim w niektórych miejscach rozkwita życie dlatego, że transportują składniki odżywcze w formie… moczu i odchodów.
encoded: Spis treści: Wieloryb jak wielki transportowiec Transporty „życia”. Skąd i dokąd docierają? Zaskakujący sposób transportu Wieloryby są bezsprzecznie jednymi z najbardziej spektakularnych morskich zwierząt. Niestety, ich populacja znacznie zmniejszyła się w wyniku komercyjnych połowów. Chociaż niektóre populacje tych wielkich zwierząt zaczęły się odbudowywać dzięki wysiłkom przyrodników podejmowanym od lat 70. XX wieku, wiele z nich nadal pozostaje poważnie przetrzebionych. Taka sytuacja może mieć poważnie konsekwencje dla ekosystemu i bioróżnorodności Ziemi. Wieloryb jak wielki transportowiec Starania o ratowanie wielorybów mogą być ważniejsze, niż długo sądzono. Okazuje się, że zwierzęta te odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu środowiska naturalnego i dobrostanu organizmów żyjących w oceanach. Wynika to z badań międzynarodowego zespołu ekspertów pod kierunkiem badaczy z amerykańskiego University of Vermont. Swoje wnioski opublikowali właśnie na łamach „Nature Communications”. Z analiz wynika, że wieloryby – w tym pływacze szare i humbaki – transportują około 4000 ton azotu rocznie do obszarów przybrzeżnych w tropikach i subtropikach, cechujących się niską zawartością składników odżywczych. Jednocześnie też przynoszą ze sobą ponad 45 000 ton biomasy. Z szacunków badaczy wynika, że zanim wielorybnicy zdziesiątkowali populacje tych morskich ssaków, ten długodystansowy transport mógł mieć zdecydowanie większą skalę i być trzy lub więcej razy większy. Transporty „życia”. Skąd i dokąd docierają? Naukowcy prześledzili skąd i dokąd wieloryby przenoszą cenne składniki odżywcze. Uogólniając: z bogatych żerowisk na wysokich szerokościach geograficznych na tereny zwykle ubogich w składniki odżywcze w strefach tropikalnych i subtropikalnych, gdzie samice rodzą młode. Składniki odżywcze transportowane są przez wieloryby z: okolic Antarktydy (żerowiska humbaków z południowej półkuli), wód w pobliżu Rosji (żerowiska waleni szarych), wybrzeża Alaski (żerowiska humbaków z central…

GettyImages-83398476-938f7f5.jpg
width: 2121
height: 1414

Bioróżnorodność Ziemi można jeszcze uratować. Nowe badania przedstawiają dowody na poparcie tej tezy
type: item
date: 2024-04-30T12:15:34.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ekosystem
subject: klimat
subject: ochrona środowiska
subject: Wolny czas
subject: wymieranie gatunków
description: Bioróżnorodność Ziemi nie tylko cieszy oko, ale też, a w zasadzie przede wszystkim, reguluje życie na naszej planecie. Po wielu niepokojących komunikatach od biologów nareszcie pojawiły się dobre wiadomości. Jest jeszcze szansa na odbudowę kluczowych ekosystemów.
encoded: W tym artykule: Na ratunek bioróżnorodności Jak zachować bioróżnorodność Ziemi? Korzyści dla zwierząt i ludzi Postęp cywilizacyjny ma ułatwiać ludziom życie na naszej planecie i w dużym stopniu rzeczywiście tak jest. Najważniejsze wynalazki XXI wieku odmieniły wiele obszarów naszej codzienności, w tym medycynę. Szalone tempo zmian ma też jednak ciemne strony. Doświadczają ich zarówno ludzie – poprzez choroby cywilizacyjne, w tym depresję i otyłość – jak też zwierzęta, rośliny i inne organizmy żywe. Na ratunek bioróżnorodności Naukowcy od lat biją na alarm, ostrzegając, że Ziemia traci swoją bioróżnorodność. Regularnie słyszymy o wymieraniu kolejnych gatunków zwierząt. To z kolei przyczynia się do rewolucji w łańcuchach pokarmowych i całych ekosystemach. Czy proces ten jest nieodwracalny? Na szczęście nie. Właśnie dlatego ochrona bioróżnorodności staje się jednym z naszych najważniejszych wyzwań w XXI wieku. W końcu to my jesteśmy odpowiedzialni za jej postępującą utratę. To może być już ostatni dzwonek, aby pomóc Ziemi. W 2022 r. biolodzy potwierdzili, że szóste masowe wymieranie jest faktem. Jak wówczas podsumowano, mimo że naukowcy każdego roku odkrywają nowe gatunki zwierząt i roślin, najczęściej są już one zagrożone wyginięciem. Do takiej sytuacji doprowadziła nieodpowiedzialna gospodarka zasobami naszej planety, zanieczyszczanie środowiska, wycinka lasów, nadmierny połów ryb czy też wprowadzenia obcych gatunków do nowych środowisk. Jak zachować bioróżnorodność Ziemi? Biolodzy prowadzą wiele badań mających służyć zatrzymaniu utraty bioróżnorodności Ziemi. Kolejnym etapem byłoby jej przywrócenie. Jak się okazuje, taki scenariusz jest jak najbardziej możliwy. Globalna metaanaliza wykazała, że ​​w dwóch trzecich przypadków działania ochronne albo poprawiły stan różnorodności biologicznej, albo przynajmniej istotnie spowolniły jej spadek. O jakie konkretnie działania chodzi? Wśród najbardziej skutecznych inicjatyw autorzy badań wymieniają: ustanawianie obszarów chro…

bioroznorodnosc-ziemii-jeszcze-da-sie-uratowac-najnowsze-badania-przedstawiaja-silne-dowody-1df52b3.jpg
width: 5184
height: 3456

Mapa życia, czyli klasyfikacja zwierząt, roślin i innych organizmów. Jak porządkowano gatunki?
type: item
date: 2023-12-03T11:51:05.000Z
creator: Magdalena Rudzka
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: Edukacja
subject: ekosystem
subject: gatunki
subject: nauka
subject: przyroda
subject: rośliny
subject: zwierzęta
description: Klasyfikacja zwierząt i innych organizmów to domena systematyki. Chociaż daleka od kompletności i wciąż podlegająca zmianom, jest najstarszą nauką biologiczną. Wraz z odkryciem praw ewolucji, a potem genetyki, klasyfikacja została ustalona niemal na nowo, tym razem uwzględniając pokrewieństwo między gatunkami. Tak powstała taksonomia filogenetyczna, czyli najważniejsza dziś metoda klasyfikacji istot żywych.
encoded: W tym artykule: Klasyfikacja zwierząt w starożytności Klasyfikacja Linneusza Dalszy rozwój systematyki Wpływ genetyki na systematykę Współczesna klasyfikacja zwierząt i innych organizmów W miarę jak ludzie zaczęli zgłębiać tajemnice otaczającego ich świata, narodziła się potrzeba zorganizowanego poznawania i opisywania różnych form życia. Pierwsze próby klasyfikacji zwierząt i roślin podejmowano w starożytności, kiedy to filozofowie i przyrodnicy zastanawiali się nad naturą życia. Klasyfikacja zwierząt w starożytności Starożytni Egipcjanie byli jednymi z pierwszych, którzy próbowali uporządkować świat przyrody. Na malowidłach i reliefach widzimy ich próby przedstawienia różnych form życia – od majestatycznych lwów po zaskakujące owady. Szczegółowo uwieczniali między innymi rośliny uważane za lecznicze. Chociaż nie zdefiniowali jeszcze naukowych kategorii, ich starania o zrozumienie otaczającego ich świata stanowiły fundament dla późniejszych prób klasyfikacji. W starożytnej Grecji, ówczesnym centrum myśli filozoficznej, powstały pierwsze próby uporządkowania natury. Arystoteles, wielki filozof i nauczyciel Aleksandra Wielkiego, walnie przyczynił się do teorii hierarchii organizmów. Jego prace ukierunkowane na obserwacje i klasyfikację roślin i zwierząt stanowiły kamień milowy w rozwoju biologii. Trudno w to uwierzyć, ale stanowiły kanon wiedzy przez ponad tysiąc kolejnych lat, aż do średniowiecza. Dziwaczne hybrydy zwierząt, które naprawdę istnieją. 18 niesamowitych zwierzęcych hybryd, zamieszkujących naszą planetę Świat przyrody nigdy nie przestanie nas zaskakiwać. Wydaje ci się, że dobrze poznałeś królestwo fauny? Najwyższy czas zrewidować ten pogląd. Trzeba bowiem wiedzieć, że oprócz typowych ... <img src="https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dziwaczne-hybrydy-zwierzat-ktore-naprawde-istnieja-18-niesamowitych-zwierzecych-hybryd-zamieszkujacych-nasza-planete-fot-philippe-clement-arterra-universal-images-group-via-getty-images-a3ba432…

mapa-zycia-czyli-klasyfikacja-zwierzat-roslin-i-innych-organizmow-jak-porzadkowano-gatunki-fot-fot-shutterstock-9ecd6fb.jpg
width: 1000
height: 667

Na szczytach andyjskich wulkanów odkryto zmumifikowane gryzonie. Nie wiadomo, co tam robiły
type: item
date: 2023-10-25T07:10:00.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: archeologia
subject: Edukacja
subject: ekosystem
subject: gryzonie
subject: mumia
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: wulkany
description: Na szczytach trzech wulkanów w Andach naukowcy odnaleźli zmumifikowane gryzonie. Zwierzęta znajdowały się w miejscach, które dawniej były uważane za święte przez Inków.
encoded: W tym artykule: Skąd gryzonie wzięły się na szczytach wulkanów? Gryzonie wspinały się na wysokość powyżej 6000 m Wyniki analizy DNA Środowisko porównywane do innej planety Na trzech szczytach andyjskich wulkanów w Chile i Argentynie odnaleziono zmumifikowane gryzonie z gatunku Phyllotis vaccarum. Ssaki te należą do rodzaju liściouchów, znanych również jako nadbrzeżniki. Znajdowały się na wysokości ponad 6000 m n.p.m. To niezwykle surowy region gór, w którym brakuje roślinności i wody. Skąd gryzonie wzięły się na szczytach wulkanów? Do tej pory uważano, że ssaki, w szczególności tak małe, nie zamieszkują tak wysokich partii Andów. Dotychczas dominowało przekonanie, że martwe już zwierzęta zostały zabrane w te miejsca przez Inków. To w ramach rytuału Capacocha, podczas którego składano ofiary z dzieci. – Nie można winić archeologów za takie myślenie, bo jakie jest inne wytłumaczenie? – powiedział Jay Storz, profesor nauk biologicznych na Uniwersytecie Nebraska–Lincoln. – Nic nie miało prawa tam żyć, więc uznano, że ktoś musiał je tam przenieść – dodaje. Najnowsze badania opublikowane na łamach „Current Biology” zaprzeczają tej hipotezie. Na podstawie sekwencjonowania genomu gryzoni i datowania radiowęglowego naukowcy ustalili, że najstarsza zwierzęca mumia ma zaledwie kilkaset lat. Uczeni uważają zatem, że chomikowate znalazły się na szczytach płaskowyżu Puna de Atacama wiele lat po upadku Państwa Inków w 1572 roku. Gryzonie wspinały się na wysokość powyżej 6000 m – Nasze zrozumienie granic życia zwierząt jest stale weryfikowane w wyniku badań ekstremalnych środowisk – piszą naukowcy w swoim artykule. – Odkrycia wzmacniają dowody na istnienie populacji liściouchów (Phyllotis) zamieszkujących wysokości powyżej 6000 m n.p.m. Podważa to założenia dotyczące środowiskowych ograniczeń życia kręgowców i fizjologicznej tolerancji małych ssaków – twierdzą badacze. Rodzaje wulkanów – jak się je dzieli ze względu na aktywność i budowę? Potocznie mianem wulkanu określa się formę …

salin-e0ff474.jpg
width: 700
height: 467

Naukowcy po raz pierwszy odkryli życie pod kominami hydrotermalnymi. To zupełnie nowy ekosystem
type: item
date: 2023-08-10T10:00:55.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Edukacja
subject: ekosystem
subject: ocean spokojny
subject: oceany
subject: zwierzęta
description: We wschodniej części Pacyfiku znajdują się kominy hydrotermalne. To właśnie pod tymi szczelinami naukowcy odnaleźli zupełnie nowy ekosystem. Badacze twierdzą, że to pierwszy raz, gdy w takim miejscu odnaleziono życie.
encoded: W tym artykule: Co kryje się pod kominami hydrotermalnymi? Nowy ekosystem na dnie wschodniego Pacyfiku Ocean wciąż pełen niezbadanych miejsc Kominy hydrotermalne to szczeliny w powierzchni Ziemi, przez które wycieka gorąca geotermalna woda. Jest bogata w rozmaite składniki mineralne. Struktury te znajdują się zwykle w miejscach aktywnych wulkanicznie oraz rejonach rozsuwania się płyt tektonicznych na dnie basenów oceanicznych. To obszary, które są również siedliskami wielu żywych istot, które czerpią energię ze związków chemicznych rozpuszczonych w wodzie i dostarczanych przez komin. Co kryje się pod kominami hydrotermalnymi? Jednak do tej pory nikt nie badał tego, co znajduje się pod samymi kominami. Międzynarodowy zespół naukowców pod kierownictwem dr Moniki Bright z Uniwersytetu Wiedeńskiego po raz pierwszy przeprowadził badania tej nieznanej strefy. Uczeni wyruszyli w kierunku wschodniego Pacyfiku, u wybrzeży Ameryki Środkowej. Z pokładu statku badawczego należącego do Schmidt Ocean Institute Falkor wysłali w kierunku dna oceanicznego zdalnie kierowany pojazd podwodny (ROV). Robot dotarł do obecnych na tym obszarze kominów hydrotermalnych. Urządzenie zostało zaprogramowane tak, aby dotarł do struktur, które znajdują się pod szczelinami. 30 dni prac i badań przyniosło nadzwyczajne odkrycie. Zespół przekazał, że udało im się odnaleźć system jaskiń, w których żyły różne stworzenia, a także bakterie chemosyntezujące. Naukowcy przyznali, że ich znalezisko potwierdza wyjątkowe i życiodajne znaczenie kominów hydrotermalnych. To przestrzeń, w której siedliska tworzą się zarówno nad, jak i pod powierzchnią dna morskiego. Nowy ekosystem na dnie wschodniego Pacyfiku Zespół w oświadczeniu przekazał, że pojazd podwodny sfotografował stworzenia zwane Riftia pachyptila. To gatunek wieloszczeta z rodziny Siboglinidae. Te bezkręgowce morskie żyją na dnie oceanicznym na głębokościach powyżej 2 km. Dotychczas badacze uważali, że zwierzęta te zamieszkują okolice wokół ujść kominów …

kominy-hydrotermalne-a2c34c5.jpg
width: 1280
height: 720

Tajemnicze otwory na dnie Morza Beringa. Naukowcy już wiedzą, jak powstały
type: item
date: 2023-05-24T07:07:04.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: biologia
subject: Edukacja
subject: ekosystem
subject: morze
subject: ocean spokojny
subject: oceany
subject: zwierzęta
description: Podczas ostatniej ekspedycji na dno Morza Beringa naukowcy zauważyli nietypowe, tajemnicze otwory. Nie było jasne, jak właściwie powstały i czym są. Teraz okazuje się, że wszystkiemu winne mogły być obunogi, czyli skorupiaki, które żyją w pelagialu oceanicznym.
encoded: W tym artykule: Czym są tajemnicze dziury na dnie Morza Beringa? Obunogi to niewielkie skorupiaki, które żyją w pelagialu oceanicznym Otwory tworzą siedliska dla maleńkich istot Dno oceaniczne to niezwykły i zarazem tajemniczy świat. Naukowcy uważają, że poznaliśmy do tej pory zaledwie 5% tego obszaru. Oznacza to, że wciąż nie znamy większości stworzeń, które go zamieszkują. Z drugiej strony eksperci zwracają uwagę, że morskie życie odgrywa ogromną rolę w regulowaniu klimatu Ziemi. Szacuje się, że nawet 80% produkcji tlenu na naszej planecie pochodzi z właśnie z oceanów. Czym są tajemnicze dziury na dnie Morza Beringa? Latem zeszłego roku naukowcy z Senckenberg Research Institute and Natural History Museum we Frankfurcie przeprowadzili ekspedycję na dno Morza Beringa. To zbiornik wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego. Od północy i wschodu graniczy z Alaską, na zachodzie z Syberią. Jego granice na południu wyznacza łuk wyspowy tworzony przez Aleuty. Podczas badania Rowu Aleuckiego badacze zaobserwowali wówczas tajemnicze otwory, które były wydrążone na samym dnie. Znajdowały się w rzędach. Były niewielkie, każdy miał ok. 2–3 cm. Badacze początkowo nie znaleźli prostych odpowiedzi na pytania, czym są te nietypowe dziury, ani co je utworzyło. Rozpoczęli badania i analizę dokumentacji z poprzednich ekspedycji, a także fotografii i nagrań, które zarejestrował ich zespół. Jednak przez wiele miesięcy zagadka pozostawała nierozwiązana. Aż do marca 2023 roku. Na łamach czasopisma naukowego „Ecology and Evolution” naukowcy z Frankfurtu opisali dokładną przyczynę powstania dziur. Jak sami zwracają uwagę, do odkrycia doszło przez przypadek. Niemieccy uczeni zaobserwowali w pobliżu otworów łącznie 96 różnych zwierząt, m.in. jeżowce i ryby z gatunku Albatrossia pectoralis. Większość z nich była jednak zbyt duża, aby zmieściła się w środku. Na zdjęciach widać było jednak jeszcze jeden gatunek, który pasował idealnie. Autorzy twierdzą, że to właśnie obunogi są głównym…

tajemnicze-otwory-d7fb96a.webp
width: 1300
height: 780

Oceany na Ziemi są ogromne i w dużej części niezbadane. Co kryje się w ich głębinach?
type: item
date: 2023-05-07T13:01:02.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ekosystem
subject: oceany
subject: przyroda
subject: rośliny
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: Badacze dziejów Ziemi są przekonani, że to właśnie tam powstało życie. Od zawsze w znacznym stopniu definiują klimat panujący na naszej planecie i stanowią dom dla niezliczonej ilości gatunków flory i fauny. Niezliczonej, bo właściwie każdego roku odkrywa się nowych mieszkańców tego niezwykłego środowiska. Mowa o oceanach – najbardziej zróżnicowanym i jednocześnie najbardziej tajemniczym ze wszystkich ziemskich biomów. Jaką głębokość mają oceany na Ziemi? Ile ich jest? Na te i inne pytania odpowiadamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Ile oceanów jest na Ziemi? Ocean Spokojny Ocean Atlantycki Ocean Indyjski Ocean Arktyczny Ocean Południowy Oceny w historii - co było wcześniej? Który ocean jest najmłodszy? Nad którym oceanem leży najwięcej krajów? Jaka jest głębokość oceanu? Czy wiesz, że oceany, czyli podstawowy składnik ziemskiej hydrosfery, pokrywają prawie 71 proc. powierzchni naszej planety? Wszystkie oceany na świecie zajmują obszar 361 milionów kilometrów kwadratowych. Łączna objętość wód oceanicznych przekracza 1370 milionów kilometrów sześciennych. To niezwykłe środowisko wciąż skrywa przed naukowcami wiele tajemnic. Wystarczy powiedzieć, że więcej osób spacerowało po powierzchni Księżyca niż odwiedziło najniżej położony punkt poniżej poziomu morza. Być morze nigdy nie uda nam się zgłębić wszystkich tajemnic, jakie skrywa to niezwykłe środowisko, ale to właśnie ta aura tajemniczości czyni je tak bardzo fascynującym. Ile oceanów jest na Ziemi? Odpowiedź na postawione wyżej pytanie wydaje się być banalnie prosta. W praktyce wskazanie poprawnej liczby oceanów na Ziemi może stwarzać pewne trudności, zwłaszcza osobom, które skończyły edukację przed 2000 rokiem. Do tego czasu większość klasyfikacji wskazywała na trzy oceany: Spokojny, Atlantycki i Indyjski. Niektóre wskazywały też na czwarty ocean: Arktyczny. Obecnie Międzynarodowa Organizacja Hydrograficzna (IHO) wyróżnia 5 oceanów: „Punkt Nemo” na Oceanie Spokojnym to wyjątkowe cmentarzysko statków kosmicznych i satelitów Jest takie miejsce na Ziemi, do którego najbliżej jest z pokładu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej przemieszczającej się około 400 km nad powierzchnią planety. To miejsce nosi nazwę Point ... Spokojny, czyli Pacyfik, Atlantycki, Indyjski, Arktyczny, Południowy. Taką samą klasyfikację przyjęła Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami RP. Trzy (albo cztery) vs pięć – czy od 2000 roku przybyło oceanów na naszej planecie? Oczywiście, że nie. Na podstawie uaktualnionych danych hydrograficznych nauk…

oceany-na-ziemi-fascynujace-fakty-i-ciekawostki-o-najwiekszych-zbiornikach-wodnych-fot-getty-images-9a1292d.jpg
width: 2140
height: 1401

Niektóre z nich przetrwały niezmienione przez miliony lat. Skąd się biorą relikty?
type: item
date: 2023-03-19T07:56:02.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: Edukacja
subject: ekosystem
subject: ewolucja
subject: gatunki
subject: przyroda
subject: środowisko
description: Niektóre gatunki reprezentujące świat flory i fauny, które dziś występują tylko na ograniczonym obszarze, niegdyś były znacznie powszechniejsze. Naukowcy, których zadaniem jest ich badanie i ochrona, określają je mianem reliktów. Czym są relikty? Przykłady roślin i zwierząt zaliczanych do tej kategorii wymieniamy poniżej.
encoded: W tym artykule: Co to są relikty? Znaczenie reliktów Jakie są rodzaje reliktów? Jakie są przykłady reliktów? „Relikt historii”, „relikt przeszłości”, „relikt minionej epoki” – chyba każdy przynajmniej raz spotkał się z takimi lub podobnymi określeniami. Warto wiedzieć, że każde z nich zostało zapożyczone z biogeografii i paleontologii. Choć kontekst stosowania tych terminów w poszczególnych dziedzinach nauki i w życiu codziennym najczęściej jest wspólny, to warto wiedzieć, że słowo „relikt” ma w środowisku naukowym ściśle określone znaczenie. Co to są relikty? Słowo „relikt” pochodzi od łacińskiego relictum i oznacza „pozostałość” lub „przeżytek”. Jak odnieść to znaczenie do świata flory i fauny? Spieszymy z wyjaśnieniem. Mówiąc o reliktach, na myśli trzeba mieć współcześnie występujące gatunki lub wyższe jednostki taksometryczne zwierząt i roślin, które w przeszłości miały szerszy niż obecnie zasięg występowania. To określenie dotyczy także nielicznych reprezentantów wymarłych grup systematycznych. Rośliny Australii – poznaj niesamowitą florę Australii Rośliny Australii są reprezentowane przez ok. 20 tys. gatunków naczyniowych i 14 tys. gatunków nienaczyniowych. Jakie gatunki reprezentują roślinność Australii? Poniżej wymieniamy i opisu... Do powstawania reliktów przyczyniają się dwie grupy czynników: naturalna i antropogeniczna. Czynniki naturalne to nic innego, jak zachodzące w środowisku zmiany: topograficzne, klimatyczne i edaficzne. Mówiąc o czynnikach antropogenicznych, na myśli trzeba mieć rezultaty bytności i działalności człowieka. W tym miejscu należy wymienić przede wszystkim utratę siedlisk w wyniku introdukcji obcych gatunków, polowań, wylesiania i osuszania terenów podmokłych. Znaczenie reliktów Relikty odgrywają ważną rolę w środowiskach, w których występują, ale ich znaczenie należy rozpatrywać przede wszystkim w kontekście biologicznym i ewolucyjnym. Relikty, które często są też endemitami, pozwalają utrzymać odrębność biologiczną obszaru, na który…

relikty-przyklady-znaczenie-i-rodzaje-fot-xavier-rossi-gamma-rapho-via-getty-images-8c615dd.jpg
width: 1024
height: 672

Naukowcy odkryli nowy ekosystem w głębinach Oceanu Indyjskiego. To „oaza życia”
type: item
date: 2022-10-25T13:05:03.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: ekosystem
subject: malediwy
subject: ocean indyjski
subject: oceany
subject: plankton
subject: ryby
description: Zespół nurków odkrył na Malediwach nieznany wcześniej, nowy ekosystem. Znajduje się 500 metrów pod powierzchnią Oceanu Indyjskiego, gdzie duże ryby gromadzą się, aby zjadać tzw. mikronekton.
encoded: W tym artykule: Mikronekton uwięziony w nowym ekosystemie na Malediwach Nowy ekosystem stał się oazą życia dla wielu gatunków Badania nad mikronektonem dostarczą wiedzy potrzebnej do ochrony oceanów Oceany na naszej planecie są wciąż w dużej mierze obszarem niezbadanym. Szacuje się, że poznaliśmy jedynie mniej niż 5% tej części świata. Głębiny skrywają przed ludźmi swoje sekrety. To niezwykły świat, który zamieszkuje niezliczona ilość morskich istot. Odkrycia naukowców na każdym kroku udowadniają nam, jak mali jesteśmy w obliczu ogromu ziemskiej hydrosfery. Mikronekton uwięziony w nowym ekosystemie na Malediwach Swoją cegiełkę w badaniach nad oceanami dodali naukowcy z Uniwersytetu Oksfordzkiego, którzy byli częścią podwodnej ekspedycji „The Nekton Maldives Mission”. Badacze eksplorowali dno oceaniczne na Malediwach na pokładzie łodzi podwodnej Omega Seamaster II. W pewnym momencie, na głębokości 500 metrów, znaleźli niezwykłe środowisko, w którym żerowały duże ryby m.in. rekiny i tuńczyki. Eksperci wykonali szereg nagrań wideo, pobrali próbki biologiczne oraz wykonali mapowanie obszaru za pomocą sonaru. View oEmbed on the source website To, co zaskoczyło naukowców, to fakt obecności tzw. mikronektonu, który został na obszarze nieznanego ekosystemu uwięziony. Jest to grupa organizmów o wielkości od 2 do 20 cm, które pływają niezależnie od prądów oceanicznych. Nowy ekosystem stał się oazą życia dla wielu gatunków Eksperci twierdzą, że mikronekton charakteryzuje się zróżnicowanym zakresem wzorców migracji oceanicznej. Zazwyczaj jednak nocą wypływają na powierzchnie, a o świcie nurkują z powrotem na dno. To tak zwana dobowa migracja pionowa, która dotyczy głównie organizmów zooplanktonowych. Ocean Spokojny zniknie i powstanie kolejny superkontynent. To nas czeka za co najmniej 200 mln lat Za 200–300 milionów lat Ocean Spokojny przestanie istnieć, a kontynenty złącza się w jeden superkontynent. Będzie na nim tak gorąco, że żaden ssak tego nie przeżyje. Naukowcy z Uniwer…

nowy-ekosystem-7423d8a.jpg
width: 930
height: 620

Wrak z czasów II wojny światowej od 80 lat zanieczyszcza ocean. Jak to wpływa na podwodny ekosystem?
type: item
date: 2022-10-19T12:51:52.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: belgia
subject: Edukacja
subject: ekosystem
subject: II wojna światowa
subject: morze północne
subject: ocean atlantycki
subject: oceany
subject: Społeczeństwo
subject: wrak statku
description: Niebezpieczne i toksyczne substancje i materiały wybuchowe, które wciąż są wewnątrz wraku, mają bardzo negatywny wpływ na dno oceanu oraz mikroorganizmy, które tam żyją.
encoded: W tym artykule: Nowe badania wykazały, że wrak negatywnie wpływa na ocean nawet 80 lat po zatonięciu Jaki wpływ na Morze Północne mają wraki z czasów II wojny światowej? Co wykazała analiza mikrobiologiczna? Wraki zaburzają równowagę mikrobiologiczną na dnie oceanu Wraki statków wzbudzają olbrzymie zainteresowanie zarówno archeologów, jak i amatorów żeglugi. Chociaż niektóre okazy wyglądają niezwykle majestatycznie w czeluściach mórz i oceanów, rzadko kiedy zwraca się uwagę na ich wpływ na ekosystemy. Ostatni raz uwagę całego świata przykuł Endurance, który został odnaleziony po 107 latach od zatonięcia. Okazało się wtedy, że wrak został zamieszkany przez wyjątkowe i niezwykle rzadkie stworzenia. Nowe badania wykazały, że wrak negatywnie wpływa na ocean nawet 80 lat po zatonięciu Jednak zatopione statki lub okręty, szczególnie te, które w przeszłości transportowały materiały wybuchowe i amunicję, mogą mieć naprawdę negatywny wpływ na środowisko morskie. Belgijscy naukowcy opublikowali właśnie badania naukowe na łamach czasopisma naukowego „Frontiers in Marine Science”. Zwracają w nich uwagę, że wrak z czasów II wojny światowej wciąż uwalnia toksyczne substancje, m.in. materiały wybuchowe i metale ciężkie, które uszkadzają dno oceanu. Skutki odczuwalne są nawet po 80 latach od zatonięcia. Chodzi o niemiecki okręt V 1302 John Mahn, który został zatopiony 12 lutego 1942 roku na Morzu Północnym, podczas operacji Cerberus. Na pokładzie uzbrojonego trawlera znajdowało się mnóstwo bomb głębinowych, które do tej pory nie zostały zdetonowane. Wrak spoczywa na głębokości ok. 35 metrów. Jaki wpływ na Morze Północne mają wraki z czasów II wojny światowej? Zespół naukowców z kilku belgijskich uniwersytetów postanowił zbadać wpływ wraku na ekosystem i dno tej części Atlantyku w ramach projektu North Sea Wrecks (tłum. red. Wraki Morza Północnego). Z wraku statku na Bahamach po 366 latach wyłowiono prawdziwe skarby Co może znajdować się na wraku statku? Oczywiście skarby. Tym razem…

wrak-z-czasow-ii-wojny-swiatowej-29036e4.jpg
width: 1280
height: 720

Rośliny w Afryce - jaka roślinność występuje w Afryce?
type: item
date: 2022-08-29T09:02:03.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: afryka
subject: ekosystem
subject: przyroda
subject: rośliny
subject: Wolny czas
description: Jakie gatunki spotkamy na Czarnym Lądzie? Poniżej wymieniamy i opisujemy najciekawsze rośliny w Afryce.
encoded: W tym artykule: Klimat w Afryce Baobab afrykański Daktylowiec właściwy Akacja senegalska Olejowiec gwinejski Litopsy Welwiczja przedziwna Afryka – drugi pod względem wielkości kontynent na Ziemi – jest „domem” ogromnej ilości gatunków roślin. Tamtejsza flora charakteryzuje się niezwykłym zróżnicowaniem, co jest zasługą niezwykłego położenia. Kontynent jest dzielony przez równik i południk zerowy, a niemal idealna symetria położenia względem pierwszej z wymienionych linii decyduje o strefowości geograficznej występującej tam roślinności. Afryka, kontynent zaliczany do Starego Świata, została częściowo poznana już w starożytności (nazwa Africa określała prowincje). Jej powierzchnia przekracza 30 mln km kw., co sprawia, że jest niemal trzykrotnie większa od Europy. Charakterystyczne położenie Afryki przekłada się na symetryczny układ stref klimatycznych, a to z kolei owocuje niezwykłym zróżnicowaniem świata flory. Jakie można spotkać rośliny w Afryce? Klimat w Afryce Na całej Ziemi elementy środowiska przyrodniczego zmieniają się wraz z szerokością geograficzną. Zjawisko strefowości geograficznej wynika z kształtu naszej planety i jej płożenia w stosunku do Słońca. Chodzi o różnice w kącie padania promieni słonecznych, z czym związane są zmiany w ilości energii słonecznej, która dociera do poszczególnych równoleżników. Afryka jest położona symetrycznie względem równika, co przekłada się na wyraźnie zarysowaną symetrię w układzie stref klimatycznych. Klimat w Afryce nie jest wyłącznym rezultatem położenia kontynentu względem równika, ale także jego wyrównanej powierzchni, braku dużych łańcuchów górskich (co umożliwia swobodny przepływ mas powietrza) oraz wyżynnego charakteru, wysokich krawędzi na wybrzeżach i układu prądów morskich. Typy klimatu w Afryce są definiowane przede wszystkim na podstawie temperatury powietrza, wysokości opadów i ich rocznego przebiegu. Najdziwniejsze rośliny świata: lista TOP roślin które zadziwiają i zaskakują Najdziwniejsze rośliny zaskakuj…

rosliny-w-afryce-jaka-roslinnosc-wystepuje-w-afryce-fot-getty-images-6eecaec.jpeg
width: 2121
height: 1414

Rośliny górskie - co składa się na piękną roślinność górską?
type: item
date: 2022-08-27T09:52:11.000Z
creator: Artur Białek
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ekosystem
subject: góry
subject: Lifestyle
subject: przyroda
subject: rośliny
description: Ze względu na specyfikę zajmowanych siedlisk, rośliny górskie należą do najbardziej niezwykłych przedstawicieli świata flory. Wiele gatunków zadziwia swoim przystosowaniem, rosnąc w skrajnie niesprzyjających warunkach, często w skalnych szczelinach, które teoretycznie nie dają im żadnych szans na ukorzenienie. Jakie gatunki składają się na górską florę? Poniżej wymieniamy i opisujemy kilka najciekawszych.
encoded: W tym artykule: Piętra roślinności w górach Brzoza karpacka Pierwiosnek maleńki Sasanka alpejska Sosna górska Czeremcha skalna Różeniec górski Jastrun okrągłolistny Sit skucina Modrzyk górski Uważni piechurzy z całą pewnością zauważyli, że wraz ze wzrostem wysokości, roślinność staje się coraz niższa i uboższa. Ta zależność wynika z faktu, że w górach panują różne warunki klimatyczne, a wraz ze zmianą klimatu, zmieniają się także piętra roślinności. Im wyżej, tym zimniej, więc naturalne jest, że następuje zmiana skupisk roślin na takie, które są lepiej przystosowane do życia w danych warunkach. Piętra roślinności w górach Najniżej położone, bo do wysokości od 600 do 700 m n.p.m., jest pogórze. Typowa roślinność górska praktycznie tam nie występuje. Dominują wielogatunkowe lasy mieszane, w których występują m.in. jodły, dęby, graby i lipy. Można też zaobserwować tam obecność pól uprawnych, sadów, łąk i pastwisk. Do wysokości 1200–1250 m n.p.m. rozpościera się regiel dolny. Przeważają tam lasy bukowe z domieszką jodły i świerku. Regiel górny to piętro znajdujące się na wysokości do 1550 m n.p.m. Dominującą pozycję zajmuje tam świerk, ale w niewielkich ilościach występuje także jodła i buk. Bardziej urozmaicona jest górna granica lasu, gdzie można spotkać wierzbę śląską, jarzęba nagiego i brzozę karpacką. #TatrzańskieOpowieści. Czy Morskie Oko przestanie zamarzać? Mateusz Waligóra od kilkunastu dni wędruje przez Tatry. W planach ma przejście każdego centymetra znakowanych szlaków w najwyższych polskich górach. Projekt #TatrzańskieOpowieści, tak jak ... Tuż nad reglem górnym, krajobraz zmienia się nie do poznania. Do wysokości 1850 m n.p.m. rozpościera się piętro kosodrzewiny. Jak wskazuje na to sama nazwa, porasta je kosodrzewina, czyli sosna górska. Wraz z postępem wysokości, gatunek ten ulega skarłowaceniu i przestaje występować w zwartych skupiskach. Hale (czyli piętro alpejskie) osiągają wysokość do 2300 m n.p.m. Występująca tam roślinność to przede wszystkim łąki …

rosliny-gorskie-co-sklada-sie-na-piekna-roslinnosc-gorska-fot-getty-images-d2c0200.jpeg
width: 2121
height: 1413

Chwasty są pożyteczne, a niektóre nawet smaczne. 7 powodów, dla których warto dbać o „niepotrzebne” rośliny
type: item
date: 2022-06-03T07:37:05.000Z
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Dom
subject: ekologia
subject: ekologiczne jedzenie
subject: ekosystem
subject: ogrody
subject: przyroda
subject: rolnictwo
subject: rośliny
description: Chwasty to rośliny, które rosną tam, gdzie sobie tego nie życzymy. Fakt ten nie pozbawia ich jednak wartościowych właściwości, dzięki którym mogą korzystnie wpływać nie tylko na ekosystemy, ale i na nasze zdrowie.
encoded: W tym artykule: Chwasty pozytywnie wpływają na jakość gleby Chwasty mogą służyć jako wskaźnik stanu gleby Chwasty to źródło cennej biomasy, np. na kompost Chwasty zapewniają schronienie i pożywienie dla owadów Chwasty mogą być jadalne, mają też właściwości lecznicze Chwasty pomagają w stworzeniu zrównoważonych upraw rolnych Chwasty są częścią rolniczych tradycji w różnych regionach świata Z roślinami, które nazywamy chwastami, postępujemy wyjątkowo okrutnie. Opryskujemy je, wyrywamy, wycinamy, wykopujemy i palimy. A to wszystko z bardzo prozaicznego powodu. – Dany gatunek jest chwastem wtedy, gdy rośnie w złym – z punktu widzenia rolnika czy leśnika – miejscu – tłumaczy prof. UW dr hab. Marcin Zych, dyrektor Ogrodu Botanicznego UW. – Status chwastu zależy więc od kontekstu. Rosnąc gdzie indziej może być już uważany za roślinę przydatną. Rośliny niepożądane – jak przyrodnicy wolą nazywać chwasty – na swoją złą sławę ciężko zapracowały. Zabierając miejsce, światło i składniki pokarmowe, obniżają plony roślin uprawnych i utrudniają ich zbiory. Wpływają też negatywnie na ich jakość. Np. nasiona tobołków nadają mące gorzki smak, a zjedzone przez krowy piołuny zmieniają zapach ich mleka. Niektóre rośliny – np. barszcz Sosnowskiego czy lulek czarny – są trujące. Inne są żywicielami groźnych dla roślin uprawnych chorób i szkodników. Chwasty istnieją jednak wyłącznie z punktu widzenia człowieka. W naturalnym środowisku te same rośliny pełnią kluczowe funkcje w ekosystemach. Gwarantują m.in. dogodne warunki środowiskowe dla innych roślin oraz zwierząt. Chwasty pozytywnie wpływają na jakość gleby – Chwasty są dowodem na to, że przyroda walczy o naturalną sukcesję roślin. Kiedy usuwamy rodzimą roślinność i zakładamy roczne plony, powstrzymujemy tę sukcesję – pisze Preston Sullivan w „Principles of sustainable weed management for croplands”. Malaryczne komary mają nowego sojusznika zza oceanu Zawleczona z Ameryki do Afryki Wschodniej roślina może utrudnić walkę z malarią, ułatwi…

chwasty-sa-pozyteczne-a-niektore-nawet-smaczne-7-powodow-dla-ktorych-warto-dbac-o-niepotrzebne-rosliny-fot-joe-giddens-pa-images-via-getty-images-c672968.jpeg
width: 1024
height: 680

Nowe badania wykazały, że migrujące żółwie morskie nie do końca wiedzą, dokąd płyną
type: item
date: 2022-05-13T14:31:41.000Z
creator: Jakub Rybski
subject: Historia
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: Edukacja
subject: ekosystem
subject: gady
subject: ocean indyjski
subject: oceany
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: żółwie
subject: zwierzęta
description: Naukowcy odkryli, że żółwie szylkretowe często błądzą przez tysiące kilometrów, aby odnaleźć pobliską wyspę.
encoded: W tym artykule: Powody migracji są oczywiste, ale co z umiejętnościami nawigacyjnymi zwierząt? Naukowcy stworzyli mapę, na której widać, jak poruszały się żółwie Dlaczego żółwie szylkretowe mają problemy z orientacją? Gady wykorzystują inne zmysły do odnalezienia lądu Żółw szylkretowy jest gatunkiem krytycznie zagrożonym Podobno nie cel podróży jest najważniejszy, lecz sama droga, która do niego prowadzi. Wszystko wskazuje na to, że ten podróżniczy frazes mocno wzięły sobie do serca żółwie szylkretowe. Pytanie brzmi, czy te stworzenia rzeczywiście chwytają dzień, żyją chwilą i chcą sobie dłużej popływać, żeby podziwiać piękne widoki, czy mają bardzo duże problemy nawigacyjne? Naukowcy znają już odpowiedź na to pytanie. Powody migracji są oczywiste, ale co z umiejętnościami nawigacyjnymi zwierząt? Wędrówki zwierząt od setek lat intrygują i zastanawiają badaczy. Migracje często związane są z cyklami życiowymi lub zmianami, które zachodzą w środowisku. Różne gatunki mają różne powody migrowania. Co może mieć wspólnego żółw z bronią atomową? Naukowcy czytają z radioaktywnego osadu Ponad 50 lat po testach jądrowych na Pacyfiku naukowcy zbadali radioaktywny osad i odkryli etapy cyklu życia krytycznie zagrożonego żółwia szylkretowego. Niektóre zmieniają miejsce na zimę, inne szukają pokarmu, a poszczególne gatunki eksplorują nowe miejsca, które nadadzą się do rozmnażania. Powody migracji są jasne, ale naukowcy nie zawsze są pewni co do tego, jak stworzenia radzą sobie podczas długich podróży. Uczeni od lat próbują zrozumieć, w jaki sposób m.in. żółwie morskie docierają do miejsca docelowego, pokonując przy tym często tysiące kilometrów. Naukowcy stworzyli mapę, na której widać, jak poruszały się żółwie Międzynarodowy zespół naukowców postanowił w końcu rozwiązać tę zagadkę. Badacze analizowali drogę, którą przemierzają żółwie szylkretowe. W tym celu oznaczyli 22 osobniki i śledzili je za pomocą satelity. Stworzenia migrowały z miejsc lęgowych Archipelagu Czagos i szukały m…

zolw-szylkretowy-4037834.jpeg
width: 2121
height: 1414

Zagadkowa choroba zmienia rozgwiazdy w maź. Populacje zmalały nawet o 95%
type: item
date: 2022-02-09T09:41:43.000Z
creator: Katarzyna Grzelak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: biologia
subject: Edukacja
subject: ekosystem
subject: globalne ocieplenie
subject: oceany
subject: ochrona środowiska
subject: ocieplenie klimatu
subject: Travel
subject: zwierzęta
description: Purpurowe rozgwiazdy morskie atakuje zagadkowy syndrom, który prowadzi do ich deformacji. Tajemnicza choroba zabiła już miliony rozgwiazd od Baja California w Meksyku po Zatokę Alaska. Ta morska epidemia nie pozostaje bez wpływu na cały podwodny ekosystem.
encoded: Purpurowe rozgwiazdy morskie to jeden z ponad 20 gatunków rozgwiazd, który został dotknięty chorobą znaną jako sea star wasting syndrome, co można tłumaczyć jako syndrom wyniszczenia rozgwiazd morskich. Syndrom po raz pierwszy zaobserwowano w 2013 roku. Od tamtej pory jego przypadki potwierdzono w wielu rejonach świata, na obu półkulach. Początkowo syndrom traktowano jedynie jako ciekawą anomalię w uporządkowanym świecie zwierząt. Niestety, wraz z upływem czasu choroba przybrała na sile, a obecnie mówi się wręcz o epidemii. Syndrom powoduje bowiem niespotykanie szybkie i ekstremalne spadki populacji rozgwiazd. Liczebność purpurowych rozgwiazd morskich zamieszkujących przybrzeżne wody Oregonu zmalała od 50 do nawet 94%. Oceany przestają być bezpieczne. Trują zwierzęta i ludzi ​Toksyczne zakwity alg, prawdopodobnie zintensyfikowane przez ocieplanie się oceanów i inne zmiany klimatu, rozrastają się zatruwając przy tym organizmy morskie i ludzi. Purpurowe rozgwiazdy morskie kluczowe dla ekosystemu Purpurowe rozgwiazdy morskie to drapieżnik omułka kalifornijskiego i gatunek odgrywający kluczową rolę w utrzymaniu ekosystemu strefy międzypływowej, czyli na obszarach między lądem, a morzem, które są regularnie zalewane i odsłaniane przez kolejne pływy. Naukowcy postanowili zbadać, co powoduje chorobę i czy istnieje sposób, aby ją skutecznie zatrzymać. Tym bardziej, że dotychczasowe dane sugerują, że nasilenie syndromu jest związane z ocieplaniem się oceanów, które w kolejnych latach będzie postępować. W najnowszym badaniu nad syndromem wyniszczenia rozgwiazd biolog morski Andrea Burton z Oregon State University wraz z zespołem przebadał ponad 200 purpurowych rozgwiazd morskich. Naukowcy chcieli sprawdzić, czy istnieją jakiekolwiek różnice genetyczne między zwierzętami, które zostały zaatakowane przez chorobę, a tymi, które wydają się na nią odporne. – Wyszliśmy z założenia, że zarówno chora rozgwiazda morska, jak i zdrowa rozgwiazda, żyjąc w tym samym rejonie, prawdopodobni…

purpurowe-rozgwiazdy-morskie-sa-atakowane-przez-tajemnicza-chorobe-fot-getty-images-849747a.jpeg
width: 2122
height: 1194

Lasy tropikalne odrastają w zaskakująco szybkim tempie. Efekty widać już po 10 latach
type: item
date: 2021-12-10T14:22:26.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: drzewa
subject: ekosystem
subject: lasy tropikalne
subject: Travel
subject: Wolny czas
description: Badacze odkryli, że lasy tropikalne szybko się regenerują. Co to oznacza dla świata?
encoded: W tym artykule: Zmiany światowych ekosystemów W jakim czasie regenerują się lasy tropikalne? Lasy tropikalne są wycinane na całym świecie w niepokojącym tempie. Tylko w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy poziom wycinki Amazonii w Brazylii osiągnął 22 procent. Tak źle nie było od 2006 roku. Jest jednak i dobra wiadomość. Naukowcy odkryli, że kompleksy leśne potrafią bardzo szybko odrodzić się na opuszczonych terenach. Z badań wynika, że już po 20 latach lasy odzyskują prawie 80 procent żyzności gleby, a także struktury i zróżnicowania drzew. Taka naturalna regeneracja służy łagodzeniu zmiany klimatu, ochronie bioróżnorodności oraz odbudowie ekosystemów. Krzywy Las obumiera, dlatego obok powstaje drugi taki sam Krzywy Las ma już prawie 90 lat, ale nadal nie wiadomo, dlaczego sosny są powyginane. Zmiany światowych ekosystemów Badania zostały przeprowadzone przez międzynarodowy zespół ekologów tropikalnych. Naukowcy przeanalizowali 77 kompleksów i ponad 2200 działek leśnych w Ameryce i Afryce Zachodniej. W ten sposób ustalili, jak lasy tropikalne się regenerują oraz to, czy zachodzące procesy są ze sobą jakkolwiek powiązane. Główny autor badań profesor Lourens Poorter z Uniwersytetu Wageningen w Holandii przekonuje, że na świecie pozostało niewiele starych lasów, dlatego należy je chronić przed dalszym wylesianiem. Zwraca też uwagę na potencjał lasów tropikalnych do naturalnego odrastania na już wylesionych obszarach. – Te odrastające lasy obejmują rozległe obszary i mogą przyczynić się do realizacji lokalnych i globalnych celów w zakresie odbudowy ekosystemów. Zapewniają ogromne korzyści w zakresie łagodzenia i adaptacji do zmian klimatu oraz ochrony różnorodności biologiczne – dodaje. Meksykański las namorzynowy jest niepodobny do żadnego innego na świecie Drzewa słodkowodne przechowują informacje z czasów, gdy po raz ostatni zniknęły lodowce. W jakim czasie regenerują się lasy tropikalne? Według Poortera to, że lasy wtórne odrastają tak szybko, wskazuje na krótkotermi…

lasy-tropikalne-odrastaja-w-zaskakujaco-szybkim-tempie-efekty-widac-juz-po-10-latach-e0177cb.jpeg
width: 3469
height: 2101

Wyciek ropy w Oceanie Spokojnym. Odbudowa ekosystemów zajmie lata
type: item
date: 2021-10-06T11:57:18.000Z
creator: Mateusz Łysiak
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: ekosystem
subject: ocean spokojny
subject: ropa naftowa
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: zwierzęta
description: Gavin Newsom – gubernator Kalifornii – podkreślił, że katastrofa ekologiczna w Orange County to przypomnienie dla ludzi, jak „szkodliwe z wielu powodów mogą być paliwa kopalne”.
encoded: W tym artykule: Katastrofa ekologiczna w Kalifornii Tragiczne skutki wycieku ropy Część plaż położonych na południu Kalifornii została zamknięta po wycieku ropy w weekend. Ekipy sprzątające od kilku dni oczyszczają linię brzegową. Szkodliwa ciecz dostała się również do wrażliwych na zmiany i zróżnicowanych biologicznie mokradeł Talbert Marsh położonych na terenie rezerwatu przyrody. W katastrofie ekologicznej ucierpiało wiele gatunków zwierząt. Eksperci ostrzegają, że odnowa dzikiej przyrody i ekosystemów może potrwać całe lata. Ptaki wędrowne „widzą” pole magnetyczne Ziemi. Ludzie też na nie reagują! Jak to możliwe, że ludzkie komórki reagują na pole magnetyczne? Badacze twierdzą, że zdolność ta wynika z unikalnej reakcji kwantowej z udziałem fotoreceptorów nazywanych kryptochromami. Katastrofa ekologiczna w Kalifornii Udostępnione przez ratowników zdjęcia i nagrania w pewnym stopniu oddają skalę tragedii. Ptaki morskie, ryby inne dzikie zwierzęta zostały pokryte trującą, ciemną cieczą. W miarę możliwości zwierzęta są zabierane z plaż i udziela im się pomocy weterynaryjnej. – Konsekwencje tej tragedii wykraczają poza przykry widok ropy i zapach, z którym obecnie borykają się mieszkańcy. Wpływ na środowisko jest nieodwracalny – poinformowała w oficjalnym oświadczeniu Katrina Foley, inspektor Orange County. View oEmbed on the source website Niektóre populacje flory i fauny odbudują się szybko, jednak większości z nich zajmie to całe lata. – Praca już nie interesuje się tym problemem, ale skutki będą długo odczuwalne – komentuje Andrea Bonisoli Alquati, profesor biologii w rozmowie z serwisem NPR. USA. Po ulewie na powierzchnię wyszły krewetki-dinozaury Współczesne okazy niewiele różnią się od swoich przodków sprzed milionów lat, przez co błędnie są określane jako „żywe skamieliny”. Tragiczne skutki wycieku ropy Miejscowe władze zamknęły linie brzegowe oraz wody należące do miast Huntington Beach i Laguna Beach. Miasteczka portowe Newport i Dana Point również zostały …

wyciek-ropy-w-kalifornii-d623492.jpeg
width: 1920
height: 1012