National Geographic
type: channel
link: https://www.national-geographic.pl
date: 2026-04-27T09:20:05.000Z
update period: hourly
update frequency: 1
update base: 2000-01-01T12:00+00:00
items: Zapomnij o zagranicy. Te 3 egzotyczne zakątki Polski to hit na Majówkę 2026
items: National Geographic 11/21
items: To jedno z najbardziej bezpruderyjnych miejsc na Ziemi. Nie bez przyczyny nazywa się je Wyspami Miłości
items: Gujana: maleńki kraj nad brzegiem oceanu. Czym cię zachwyci?
items: Kto z nas nie marzył o prywatnej egzotycznej wyspie? Te hotele pozwalają poczuć się jak właściciel raju
items: Boisz się pająków? Spójrz na nie inaczej - potrafią być piękne i bardzo ciekawe
items: Chcesz zobaczyć prawdziwy koniec świata? Jedź na Papuę! Oto 6 sposobów, jak zrobić to tanio
items: 04/2018
items: Podróż za jeden uśmiech - jak zwiedzać świat nie bankrutując?
items: Tym daniem smakuje Mauritius. Przyrządzamy briani [PRZEPIS]
items: Egzotyczne koktajle z całego świata
items: Polska egzotyczna
items: 8/2014
items: 6/2008
items: Akademia pod palmą
items: Kalimnos
items: Co zabrać na egzotyczny wyjazd?
items: Bangkok

Zapomnij o zagranicy. Te 3 egzotyczne zakątki Polski to hit na Majówkę 2026
type: item
date: 2026-04-27T09:18:19.000Z
creator: Wiktoria Szydło
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: atrakcje
subject: Czas na egzotykę
subject: egzotyka
subject: polska
description: Turkusowa woda jak na Malediwach, wydmy jak na Saharze i krajobrazy jak z południa Europy… brzmi jak zagraniczna podróż? A to wszystko znajdziesz w Polsce. Te niezwykłe miejsca to idealny kierunek na tegoroczną Majówkę.
encoded: Spis treści: Polska jak południe Europy – ten rezerwat ma klimat rodem Znad Morza Śródziemnego Palmy w Polsce? Ten park w Ciechocinku wygląda jak egzotyczny kurort „Suwalski Atol” istnieje naprawdę. To jezioro wygląda jak z tropików O „polskich Malediwach”, „małej Chorwacji” czy „polskiej Toskanii” słyszała już większość turystów. W naszym kraju jest jednak znacznie więcej miejsc, które zachwycają nietypową architekturą, klimatem czy roślinnością. Jedno z nich znajduje się w województwie zachodniopomorskim. Polska jak południe Europy – ten rezerwat ma klimat rodem Znad Morza Śródziemnego Rezerwat Bielinek to prawdziwa „śródziemnomorska wyspa” znajdująca się w gminie Cedynia, w województwie zachodniopomorskim. Wyjątkowy obszar na mapie Polski został objęty ochroną już w 1927 roku. Głównym celem było zachowanie niezwykłej flory i zbiorowisk muraw kserotermicznych będących siedzibą wielu gatunków motyli, ciepłolubnej dąbrowy oraz zespołu łęgu wiązowo-jesionowego. Rezerwat jest położony na wale morenowym stanowiącym krawędź Odry. „Zbocza moreny mają ekspozycję południową i są nachylone pod kątem od 20 do 50 stopni, a ich zasobne w węglan wapnia gleby podobne są do gleb cynamonowych obszarów śródziemnomorskich” – dowiadujemy się z oficjalnej strony gminy Cedynia. Latem temperatura podłoża jest wysoka, co sprzyja powstawaniu charakterystycznych zespołów roślinności ciepłolubnej. Wyjątkowy mikroklimat tego regionu i bogata roślinność sprawa, że rezerwat jest prawdziwą przyrodniczą perłą na mapie Polski. W rezerwacie znajdują się gatunki, których nie ma nigdzie indziej w Polsce i są w niewielu innych miejscach w Europie. Palmy w Polsce? Ten park w Ciechocinku wygląda jak egzotyczny kurort Kolejnym miejscem na mapie Polski, które wyróżnia się egzotycznym klimatem, jest słynny Park Zdrojowy w Ciechocinku. To prawdziwy magnes na kuracjuszy i turystów. Oprócz wielu atrakcji, zacisznych miejsc i malowniczych ścieżek park cechuje bogaty układ różnorodnych roślin. W XIX wieku poja…

atol-podlaskie-142c821.jpg
width: 2813
height: 1875

National Geographic 11/21
type: item
date: 2021-10-21T10:31:33.000Z
creator: Michał Janowski
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: egzotyka
subject: erasmus
subject: język angielski
subject: języki obce
subject: nauka
subject: praca
subject: rosja
subject: wakacje
description: Na kraj świata i w głąb siebie
encoded: PAUL SALOPEK jest prawie w połowie najbardziej nieprawdopodobnej wędrówki, jaką można sobie wyobrazić: liczącego 39 tys. km marszu dookoła globu śladami naszych przodków – z Afryki na czubek Ameryki Południowej. Dotychczas spędził w drodze prawie dziewięć lat, krok po kroku doświadczając naszego szalonego świata. Miałem prosty cel – wyjaśnia dwukrotny zdobywca Nagrody Pulitzera. Zwolnić, złapać oddech, nabrać dystansu do pracy. Świat miał jednak inne plany: apokaliptyczne kryzysy klimatyczne, przymusowe migracje, populistyczne rewolty, koronawirus. A do tego wszystkiego na początku bieżącego roku Paul wszedł na teren Birmy, gdzie doszło do zamachu stanu. Towarzystwo National Geographic od początku było głównym sponsorem przedsięwzięcia, które Paul nazwał Out of Eden Walk (Wyjście z Raju). Tekst Paula w tym numerze magazynu jest dziesiątym opublikowanym podczas tej wędrówki, obok setek innych relacji z podróży, które autor przygotował dla nationalgeographic.com. Paul wielokrotnie opisywał mijane fortece i mury obronne. Pozwalały dawnym królestwom powstrzymać ataki nomadów, ale z drugiej strony zamknięcie sprzyjało polaryzacji politycznej, chaosowi walk dynastycznych, religijnemu fanatyzmowi (konflikt szyicko-sunnicki), nietolerancji, irracjonalnym czystkom. Paul maluje codzienne sceny w poruszających szczegółach. Na postoju ciężarówek w Dżibuti, gdzie Somalijczycy poczęstowali go herbatą, Z pewnością byłem najbardziej uprzywilejowanym pieszym wędrowcem w promieniu 1,5 tys. km – wspomina. A jednak ci ludzie, którzy na pustyni widzieli konających z pragnienia towarzyszy, posłodzili mi herbatę, jakbym to ja głodował. Pisze też o uchodźcach – rozmaitych narodowości. W Jordanii rozmawia z rodzinami zbierającymi pomidory, którymi się z nim podzieliły. Za każdym zakrętem napotyka Syryjczyków, co nie dziwi, zważywszy, że ponad 6,5 mln z nich uciekło z kraju targanego wojną. Przez chwilę obserwowałam kryzys uchodźczy, gdy w 2014 r. na kilka dni dołączyłam do Paula. W tureckie…

national-geographic-11-21-b5eb090.jpeg
width: 2079
height: 3000

To jedno z najbardziej bezpruderyjnych miejsc na Ziemi. Nie bez przyczyny nazywa się je Wyspami Miłości
type: item
date: 2021-04-06T09:20:14.000Z
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: czarownice
subject: egzotyka
subject: Lifestyle
subject: papua nowa gwinea
subject: Spa
subject: Sport
subject: Travel
subject: Wolny czas
subject: Zdrowie
description: Kobiety na Wyspach Trobrianda noszą najkrótsze w rejonie, ledwie zakrywające pośladki spódniczki, seks przedmałżeński jest nieskrępowany, a nocą latają... czarownice.
encoded: Sto lat temu na Wyspach Trobrianda (Papua - Nowa Gwinea) badania prowadził nasz rodak, ojciec współczesnych nauk społecznych Bronisław Malinowski. Dziś dociera tam Aleksandra Gumowska. „Kiedy przyjechałam tam pierwszy raz w 2009 r., poczułam się jak w środku jego czarno-białego zdjęcia, tyle że pokolorowanego”. Czarownice Wysp Miłości Czarownica jednoznacznie wskazała winnego: – Ten, który wkrótce nie wróci z wyprawy morskiej, będzie tym, który mnie okradł. Nie wyróżniała się szczególnie – ot, kobiecina sprzedająca orzechy betelowe – miejscową używkę. Niestara, ale też niemłoda, z ujarzmioną na krótko fryzurą afro. Kiriwińczycy, mieszkańcy niewielkiej Kiriwiny na Papui-Nowej Gwinei, wzięli jednak jej słowa na poważnie. Wiedzieli, że kobieta pochodzi z Kitavy, jeszcze mniejszej sąsiedniej wyspy w Archipelagu Trobrianda, ze znaczącą populacją wiedźm. Tydzień później z morza nie wróciło czterech młodych mężczyzn. Widziano ich, jak wiosłują w drodze powrotnej, a potem – jak płyną wpław. Nie dało się im pomóc, bo morze było zbyt wzburzone, wiatr zbyt silny. Turkusowe Morze Salomona na południowym Pacyfiku potrafi się gwałtownie zmienić w granatową otchłań. Miejscowe czółna wbrew pozorom radzą sobie lepiej niż kutry czy jachty: są lżejsze, łatwiej ślizgają się po falach i nie ma dramatu, jak trafią w rafę. Ale czarownica może wytworzyć wiatr, swoje fale, sprowadzić ciemne chmury, deszcz, żeby żeglujący nie znaleźli drogi. Potrafi usunąć wyspę, przenieść ją gdzie indziej. Jednego z tych czterech pożarł rekin, trzej pozostali chcieli dopłynąć do wyspy, ale utonęli i wtedy pożarł ich rekin. – Ale nie prawdziwy żarłacz – szczupły, wyprostowany niemal 60-letni wuj Mulamada, emerytowany nauczyciel, robi pauzę, żeby spojrzeć mi prosto w oczy. Chodzi w koszuli, ale przewiązuje się w biodrach tradycyjną chustą – laplapem. Jest pewien, kto jest odpowiedzialny za śmierć tych czterech. – Czarownica ich pożarła. To pewne. Czarownice żyją w świecie duchowym, mogą się zmieniać, w co chc…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/05fd0cb4ac5de6e5a460bdeb7481d8f6c3e3f2b0-d89fa51.jpeg
width: 4961
height: 4961

Gujana: maleńki kraj nad brzegiem oceanu. Czym cię zachwyci?
type: item
date: 2020-11-23T13:35:33.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: ameryka południowa
subject: egzotyka
subject: gujana
subject: Travel
subject: wodospady
description: Gujana to egzotyczny kraj. Dla wielu z nas stanowiłoby swego rodzaju kłopot poprawne pokazanie go na mapie świata. Jest to niezbyt duże państwo w północnej części Ameryki Południowej. Nazwa kraju w wolnym tłumaczeniu można przełożyć jako „ziemię wielu wód”. Wynika to z faktu, że na terenie Gujany jest bardzo rozbudowana sieć rzeczna. Gdzie się znajduje Gujana? Czy warto tam się wybrać? Jak należy przygotować się do podróży?
encoded: Gujana: gdzie leży? Gujana to kraj, który leży w Ameryce Południowej. Na wschodzie graniczy z Surinamem, vis a vis czyli południowym zachodzie i południu z Brazylią. Z kolei na północnym zachodzie z Wenezuelą. Północna część kraju ma dostęp do Oceanu Atlantyckiego. Warto zaznaczyć, że kraj pod względem powierzchni zajmuje 83 miejsce na świecie i liczy sumarycznie 214 970 kilometrów kwadratowych, jednak gdy weźmiemy pod uwagę ludność liczby są zgoła odmienne. Całkowita liczba mieszkańców całej Gujany to 770 000 mieszkańców, co daję liczbę niewiele większą chociażby od naszego polskiego Wrocławia. Niemal jedna trzecia wszystkich mieszkańców Gujany zamieszkuje stolicę i jest nią Georgetown. Gęstość zaludnienia to raptem 3,5 osoby na kilometr kwadratowy. W porównaniu do Wrocławia to liczba niewielka. Gdzie we Wrocławiu na jednym kilometrze kwadratowym żyje około 2191 osób. Najwyższy szczyt Gujany to Roraima jest to dokładnie 2810 metrów nad poziomem morza. Ogromną część całej powierzchni kraju stanowią lasy tropikalne. Gujana: co warto wiedzieć? Gujana pod względem ludności nie jest najbardziej zaludnionym miejscem na świecie, ale wybierając się w te rejony świata trzeba się odpowiednio przygotować. Po pierwsze, by móc legalnie przebywać jako turysta w Gujanie należy mieć wizę. By uzyskać wizę turystyczną w Gujanie należy złożyć dwa wnioski i dodać do nich dwa zdjęcia paszportowe. Jednak cały proces starania się o wizę należy rozpocząć co najmniej sześć tygodni przed planowanym pobytem w Gujanie. Starać się o wizę możemy Ambasadach Gujany w Brukseli, Londynie lub Caracas. Inną formą otrzymania wizy jest możliwość przesłania prośby o wydanie wizy już na granicy Gujany, jednak należą ją przesłać do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Gujany z odpowiednim wyprzedzeniem. W Gujanie nie znajduje się żadna polska placówka dyplomatyczna, jednak w związku z przynależnością Polski do Unii Europejskiej możemy zgłosić się do dowolnej placówki dyplomatycznej innego kraju należącego do U…

gujana-przewodnik-po-kraju-kiedy-najlepiej-wybrac-sie-w-podroz-i-co-warto-zobaczyc-w-gujanie-fot-getty-images-48d497f.jpeg
width: 2000
height: 1500

Kto z nas nie marzył o prywatnej egzotycznej wyspie? Te hotele pozwalają poczuć się jak właściciel raju
type: item
date: 2020-09-11T00:10:10.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: egzotyka
subject: Kultura
subject: Travel
subject: wyspy
description: Te miejsca to prawdziwe raje na ziemi. Chyba każdy z nas marzy by tam pojechać, albo przynajmniej mieć na to środki.
encoded: Te hotele pozwalają poczuć się jak właściciel raju. Zobacz >>> Źródło: Business Insider

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/9c3788693094f4dd2504e9a07f584b9a152428b8-49179fd.jpeg
width: 960
height: 640

Boisz się pająków? Spójrz na nie inaczej - potrafią być piękne i bardzo ciekawe
type: item
date: 2020-08-03T04:44:04.000Z
creator: redakcja
subject: National Geographic Site
subject: Przyroda
subject: egzotyka
subject: Moto
subject: natura
subject: pająki
subject: Technologia
subject: Travel
description: Większość z nas widząc dużego pająka odruchowo się cofa, wzdraga, a niektórzy z nas nawet myślą o ucieczce. Respekt dla często niebezpiecznych gatunków to jedno, ale spójrzcie na nie z innej strony - potrafią być naprawdę piękne
encoded: Postanowiliśmy stworzyć wam taką możliwość bez ryzyka ukąszenia, czy uczucia ośmiu kroczących po karku odnóży. Joel Sartore, znany między innymi ze swojego projektu Photo Ark fotograf zwierząt i przyrody, podczas swojej pracy sfotografował szereg pięknych i rzadkich okazów. Obejrzyjcie zdjęcia i przeczytajcie o nich. Strach może ustąpić miejsca... zdrowej ciekawości. Zobacz galerię pięknych pająków

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/58b4838edb2a4a792f9f9757d00a1f3d34355463-32bd21a.jpeg
width: 927
height: 617

Chcesz zobaczyć prawdziwy koniec świata? Jedź na Papuę! Oto 6 sposobów, jak zrobić to tanio
type: item
date: 2019-04-29T08:33:01.000Z
creator: redakcja
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: Edukacja
subject: egzotyka
subject: Kuchnia
subject: Kultura
subject: papua nowa gwinea
subject: porady
subject: tanie podróżowanie
subject: Travel
subject: tropiki
subject: Wolny czas
description: Jest jednym z ostatnich dzikich miejsc. Zaskakuje egzotyczną przyrodą i niezwykłymi tradycjami. Znamy sposoby, jak zwiedzić to miejsce (i przy okazji nie zbankrutować).
encoded: Poznaj 6 sposobów na tanią Papuę >>>

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/6819c0119b6251e05e4f6e067de3e605704bd579-411239f.png
width: 1374
height: 908

04/2018
type: item
date: 2018-03-20T11:37:00.000Z
creator: hannagadomska
subject: Magazyn
subject: Traveler
subject: egzotyka
subject: kalymnos
subject: morze egejskie
subject: Sport
subject: wspinaczka
description: Świat na rowerze
encoded: Uwielbiam rowery. Pamiętam, jak kiedyś zapomniałam się w Dolomitach. Miałam świetnego włoskiego trenera – Gianniego, którego dla żartu nazwałam „Giro d’Italia”, i to on zafundował mi wycieczkę, którą zapamiętam na lata. Ruszyliśmy niewielkim peletonem, przed nami były przepiękne i bardzo strome góry. Czułam ekscytację i radość. Wyzwoliły się endorfiny. Ale że Gianni od początku narzucił dość ostre tempo, radość powoli ustępowała zmęczeniu. Poczułam, że boli mnie każdy mięsień, każda tkanka mojego ciała. Gdy po godzinie obejrzałam się za siebie, okazało się, że jesteśmy tylko we dwójkę: trener i ja. Koledzy odpadli po drodze (później okazało się, że okupują lokalne bary i restauracje). Byłam zmordowana, ale uznałam, że nie mogę się poddać. Zacisnęłam zęby i siłą woli – bo już nie mięśni – dojechałam do mety. Schodząc z roweru, słaniałam się na nogach, miałam wszystkiego dość; koledzy śmiali się, że wyglądałam jak po kilku nieprzespanych nocach. Ale w tym momencie nie miało to znaczenia. Udowodniłam coś sobie, sprawdziłam się. I jeszcze bardziej pokochałam rower. I tego również Wam życzę na wiosnę. W tym miesiącu piszemy w TRAVELERZE o trasach zarówno dla kolarskich ekstremistów (Bajkał, Paragwaj, Hiszpania), jak i całkowitych żółtodziobów (Oslo, Bornholm, ale też wspaniałe polskie Green Velo). Mam nadzieję, że znajdziecie coś dla siebie. Agnieszka Franus REDAKTOR NACZELNA TEMAT NUMERU | Czas na rower W ostrym słońcu, w siarczystym mrozie, w strugach deszczu, przez pustynię i po lodzie…okazuje się, że w każdych warunkach można podróżować na rowerze. Wśród 25 najciekawszych tras rowerowych w Polsce, Europie i na świecie, które są tematem głównym kwietniowego TRAVELERA, nie zabraknie wypraw ekstremalnych. Do takich zalicza się jazda po jeziorze Bajkał. Okazuje się, że można po nim przejechać, a nawet rozbić na nim biwak. Jest jeden warunek: trzeba to zrobić zimą, kiedy syberyjskie mrozy zamieniają taflę wody w komfortową lodową skorupę („Lodowa epopeja”, Jakub Rybicki).…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/bae7404ba5243c4f1cdde09e5b05097f7ab36efd-e35f6fa.jpeg
width: 400
height: 600

Podróż za jeden uśmiech - jak zwiedzać świat nie bankrutując?
type: item
date: 2018-01-05T11:49:04.000Z
creator: Wojciech Cejrowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: egzotyka
subject: felieton
subject: podróże
subject: praca za granicą
subject: rzeka amazonka
subject: wojciech cejrowski
description: Martwią mnie maile od młodych ludzi, którzy pytają, skąd wziąć pieniądze na wyprawę. Niekiedy proszą wprost, by im załatwić sponsora. A gdy odpowiadam, by pojechali do Londynu popracować przy zmywaniu garów, a po dwóch miesiącach stać ich będzie na egzotyczną wyprawę, słyszę: Eee... szkoda wakacji. Mnie nie było szkoda.
encoded: Moja pierwsza wyprawa do Meksyku: ląduję w stolicy, mam 5 kg bagażu i 20 dolarów w kieszeni. Co teraz? Miasto leży w górach – nocą zimno, a mnie nie stać na hotel. Ale to wiedziałem jeszcze przed przylotem i miałem przygotowany plan: „Coś się zorganizuje”. A gdyby niczego się nie zorganizowało, miałem też plan B: „Jakoś to będzie”. Pierwszego dnia wieczorem, kiedy zaczęło się robić wyraźnie chłodno, błąkałem się po centrum. W końcu znalazłem miejsce, gdzie układali się na noc podobni do mnie bezdomni przybysze – rodzaj noclegowni, a konkretnie kratki wentylacyjne od metra. Wieje z nich ciepło i jest całkiem przyjemnie, chociaż trochę ciasno – takich jak ja było tam kilkanaście osób. A ja jedyny biały, więc od razu wzbudziłem zainteresowanie. Stali „mieszkańcy” kratki chętnie zrobili dla mnie miejsce. Oni tam nie mają telewizji, więc robiłem za telenowelę zastępczą – przez pół nocy opowiadałem o świecie, o Polsce, a oni ochoczo słuchali, poprawiali moją kulawą wówczas hiszpańszczyznę i uczyli mnie nowych słówek. Następnego dnia rano moi nowi przyjaciele znaleźli mi pierwszą pracę, która polegała na ochotniczym udzielaniu pomocy zbłąkanym turystom. Poznałem dość szybko plac Centralny i okolice. Amigos z kratki od metra pokazali mi kilka ciekawostek w bocznych zaułkach, do których nie wprowadza się normalnych wycieczek. Tylne drzwi do katedry, które pozwalają wyminąć ludzki zator w drzwiach głównych, dużo tańszy kiosk z pamiątkami, czysty przytulny comedor, gdzie serwuje się regionalne dania z południa Meksyku... takie rzeczy. Pierwszego dnia zarobiłem 20 dolarów, a po tygodniu miałem dość kapitału, by wyruszyć na karaibskie plaże Jukatanu. Zmieniałem ciężarówki, furmanki, okazje. Czasami wysiadałem gdzieś w szczerym polu i natykałem się na takie oto obrazki: bosy chłop w kusych portkach i ogromnym sombrero z żoną i dzieciakiem sieją kukurydzę. Ojciec idzie przodem, w rękach trzyma zaostrzony kołek i tym kołkiem robi dziury w ziemi. Miarowo, do rytmu: krok-buch-dziura,…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/a8bf4458232ee657f792458f8a50ed8022cb7880-b695840.jpeg
width: 1000
height: 667

Tym daniem smakuje Mauritius. Przyrządzamy briani [PRZEPIS]
type: item
date: 2018-01-05T08:11:21.000Z
creator: materialysponsorowaneauthor
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: egzotyka
subject: kuchnie świata
subject: mauritius
subject: przepisy
description: Do najbardziej popularnych dań kuchni na Mauritiusie należy niewątpliwie briani - aromatyczna potrawa z ryżu, przypraw, mięsa i ziemniaków. Zapraszamy w kulinarną podróż na Mauritius!
encoded: W kuchni na Mauritiusie odnajdziemy wpływy indyjskie, chińskie, afrykańskie, europejskie i azjatyckie. Obfituje ona w dania ze świeżo złowionych ryb i darów morza, egzotyczne owoce, warzywa, przyprawy oraz zioła. Kulinarny Mauritius zaskoczy nas nieoczekiwanymi kombinacjami smaków i daniami skomponowanymi z naturalnych bogactw oceanicznych wód oraz tropikalnych upraw. Warto skosztować dojrzewających na wyspie pomidorów, by przekonać się o ich niepowtarzalnym smaku. Odnajdziemy go m. in. w sosach, do których wzbogacania chętnie używają tych warzyw miejscowi kucharze. Podobnie jest z tutejszymi odmianami czosnku i cebuli oraz imbiru, który nadaje potrawom egzotycznego charakteru. Na Mauritiusie, dzięki wpływowi kuchni francuskiej, możemy skosztować wspaniałych sosów, jak choćby Vingaye i Rougaille. Cenione są dzikie ostrygi z cytryną. Popularny jest wędzony merlan (ryba z rodziny dorszowatych) z bogatym dodatkiem warzyw oraz dania z dziczyzny, sarny lub dzika. Dla miłośników białego mięsa serwowane są potrawy takie jak drób z grilla, bażanta czy przepiórki. Wiele dań jest przygotowywanych na kamieniu lawowym, przede wszystkim tradycyjne Roche Carri. Do najbardziej popularnych dań tutejszej kuchni należy niewątpliwie Briani. Jest to potrawa z ryżu, przypraw, mięsa i ziemniaków. PRZEPIS NA BRIANI Składniki poszczególnych warstw Mięso i marynata: ok. 500g filetów z kurczaka 8 ząbków czosnku, pokrojonych w wzdłuż, w cienkie plastry ok. 2 cm korzenia świeżego imbiru 2 łyżeczki kolendry mielonej 1/2 łyżeczki kurkumy 1 łyżeczka pieprzu cayenne lub czarnego 1,5 łyżeczki garam masala (lub mieszanki po około 0,5 łyżeczki kuminu mielonego, cynamonu i czarnego pieprzu) 0,5 łyżeczki kuminu ok. 170 g jogurtu gęstego typu greckiego ok. 1,5 łyżeczki soli Ryż: 200 - 250 g ryżu Basmati 1 łyżeczka soli 2-3 litry wody Cebula: ok. 500g cebuli (5 - 6 małych cebul, nie zaszkodzi jeśli będzie więcej) 130g masła klarowanego (ghee) lub oleju słonecznikowego dodatkowo ok. 1 łyżki garam masala j…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/b0f6e6bc4e481b67ea05de9b8327da52e803cb0c-7e745db.jpeg
width: 1000
height: 1000

Egzotyczne koktajle z całego świata
type: item
date: 2017-09-27T10:11:19.000Z
creator: redakcja
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: alkohole
subject: egzotyka
subject: napoje
subject: przepisy
subject: tequila
description: Lato dobiegło końca, sezon wakacyjny się kończy, a leżakowanie na plaży z drinkiem z palemką odchodzi w niepamięć. Czasu nie zawrócimy, nie mamy też wpływu na pogodę, jednak mamy sposób, żeby umilić długi czas oczekiwania na kolejne wakacje.
encoded: Koktajle znane głównie z barów przy plaży wcale nie są tak trudne w przygotowaniu jak się wydaje, a narzędzia barmańskie można zastąpić domowym arsenałem. Bardziej wymagającym polecamy skorzystać z usług firmy DELI Catering. Posiada ona w swojej ofercie Deli CoctailBar z drinkami z całego świata, które dodadzą egzotycznego klimatu każdej imprezie. Mojito Aby przygotować jeden z najpopularniejszych drinków – mojito wystarczy odrobina cukru trzcinowego, pół limonki, garść liści mięty, woda gazowana i oczywiście rum. Do (najlepiej) wysokiej szklanki wrzuć 4 łódki limonki i muddlerem ostrożnie je rozgnieć, aby owoc wypuścił sok. Jeśli nie masz w domu muddlera, a sama nazwa nic ci nie mówi, po prostu wciśnij limonki do środka. Następnie dodaj miętę i zasyp wszystko lodem (najlepiej kruszonym). Na koniec dodaj 40ml białego rumu i łyżkę cukru trzcinowego. Pozostałą przestrzeń szklanki wypełnij gazowaną wodą. Jeśli zwykłe mojito dla ciebie to nuda możesz dodać np. mus truskawkowy, albo wycisnąć sok z grejpfruta - twój drink nabierze niepowtarzalnego koloru. Daiquiri Kolejnym koktajlem, który przeniesie twoją imprezę na karaibską plażę jest daiquiri. Do przyrządzenia tego drinka potrzebny ci jest shaker, ale można go zastąpić blenderem. Kostki lodu, 40ml rumu, sok z połówki limonki i łyżkę cukru trzcinowego dodaj do shakera lub blendera i energicznym ruchem wymieszaj składniki w shakerze lub po prostu włącz blender, aż twój koktajl osiągnie jednolity kolor. Wszystko przelej do kieliszka do koktajli. Możesz urozmaicić swój koktajl np. musem z malin. Caipirinha Teraz przenosimy się na Copacabanę. Caipirinha to drink na bazie brazylijskiego trunku produkowanego z fermentowanego soku trzcinowego o nazwie cachaça. Sam trunek jest porównywany do wódki, lecz w smaku jest odrobinę słodki i owocowy. W Polsce nie jest zbyt popularny lecz coraz łatwiej go dostać, zwłaszcza w większych miastach. Caipirinha jest bardzo prosta w wykonaniu. Do szklanki dodaj 4 łódki limonki i łyżkę brązowe…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/dc3d8becb377cb43e6571304ceb29300da3c5378-9a83b56.jpeg
width: 3840
height: 2560

Polska egzotyczna
type: item
date: 2014-11-24T12:36:00.000Z
creator: Materiały prasowe
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: cerkwie
subject: disneyland
subject: egzotyka
subject: kruszyniany
subject: mazury
subject: meczet
subject: moszna
subject: polska
subject: stańczyki
subject: zabytki
description: Poszukiwanie prawdziwej egzotyki nie zawsze wymaga podróży na drugi koniec świata. W naszym kraju również możemy znaleźć miejsca, które wyglądają niczym żywcem przeniesione z dalekich krain.
encoded: Pod znakiem półksiężyca Wśród podlaskich lasów stoi drewniany meczet pomalowany na ulubiony kolor proroka Mahometa. Nagrobki na pobliskim cmentarzu mają inskrypcje po polsku, białorusku i arabsku. Na stołach wciąż króluje egzotyczna kuchnia, a do najpopularniejszych imion w okolicy należą m.in. Emir i Dżamila. Wszystko to w Kruszynianach – malutkiej wiosce przy granicy z Białorusią, uważanej za najbardziej egzotyczną miejscowość w naszym kraju. Stało się tak za sprawą Tatarów, którzy osiedlili się tu w XVII wieku z nadania króla Jana III Sobieskiego. W Kruszynianach mogli bez przeszkód kultywować swoje tradycje i obyczaje. Dzięki temu możemy dziś poczuć tu prawdziwie orientalny klimat. Ogromne wrażenie robi XVIII-wieczny meczet, którego ściany pokrywają tzw. muhiry (ozdobne tkaniny pokryte wersetami z Koranu), a nabożeństwa wciąż odbywają się po arabsku. Można tu także skosztować oryginalnych tatarskich smakołyków – w 2012 r. zajadał się nimi sam brytyjski książę Karol. Fot. Materiały prasowe Sekrety templariuszy Pisali o nich Umberto Eco i Dan Brown, ich skarbów szukał Indiana Jones, znają ich też doskonale fani gier z cyklu „Assassin’s Creed”. Średniowieczny zakon templariuszy to jedno z najbardziej tajemniczych ugrupowań w dziejach świata, a legendy o zgromadzonych przez jego członków bogactwach oraz konszachtach z ciemnymi mocami do dziś pobudzają wyobraźnię. Okazuje się, że rycerze z czerwonym krzyżem na płaszczach dotarli również na ziemie polskie. I pozostawili po sobie niezwykła pamiątkę, którą można oglądać w małej wiosce Chwarszczany, ok. 10 km od Kostrzyna nad Odrą. To pochodząca z połowy XIII w. gotycka kaplica, której konstrukcja wzorowana była ponoć na biblijnych przekazach dotyczących jerozolimskiej Świątyni Salomona. Fot. Materiały prasowe Mazurski akwedukt Dwa bliźniacze wiadukty kolejowe w Stańczykach w Puszczy Rominckiej na Mazurach na pierwszy rzut oka wyglądają tak, jakby ktoś przeniósł je prosto ze starożytnego Rzymu. Betonowe konstrukcje zosta…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/419ad26cf76cb778753ee5001e991c9ec0877db5-ce02a87.jpeg
width: 1412
height: 1007

8/2014
type: item
date: 2014-07-29T20:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: bangkok
subject: egzotyka
subject: podróże
subject: tajlandia
description: Plemienny odwrót – Prawdziwy Mentawaj ma tatuaże na całym ciele, nie nosi ubrań i mieszka w lesie – tłumaczył mi szaman Lala z indonezyjskiej wyspy Siberut. Jego żona Bai Boroiogok dodała jeszcze, że piękna kobieta to taka, która ma zęby spiłowane w trójkąty. Mentawajów, którzy nadal żyją w dżungli według zasad przodków, została garstka, może dwa tysiące. Rząd Indonezji od lat próbuje ucywilizować „dzikusów” – siłą, przekupstwem, obietnicami. Za posłuszeństwo oferuje darmową naukę dla dzieci i życie w mieście. Tyle że tam trzeba mieć pieniądze, a oni nie zarabiają, wystarcza im to, co upolują albo zbiorą z drzew. – Nigdy się nie poddam, bo bez naszej tradycji jestem nikim – zapewniał mnie z mocą szaman Lala. Pomyślałam wtedy, że ich styl życia przetrwa może jeszcze kilka dekad. Pół roku później dostaję wiadomość, że na Siberut wybiera się mój przewodnik z Indonezji. Proszę, by popłynął w górę rzeki do rodziny Lali, sprawdził, co u nich słychać. Okazuje się, że drewniane chaty w środku lasu stoją puste. A więc w końcu także oni przyjęli ofertę. Ponoć noszą dżinsy, T-shirty i mieszkają w domu z blachy falistej gdzieś w wiosce rządowej. To już nie jest kwestia lat, tylko miesięcy – kultura ostatnich plemion ginie na naszych oczach. Dlatego projekt fotografa Jimmy’ego Nelsona Before They Pass Away, czyli „Zanim odejdą”, jest tak ważny. Oto jeden człowiek przemierzył glob, uwiecznił sposób życia Czukczów, Mursich czy Huaorani. Możliwe, że ten świat niedługo pozostanie już tylko na zdjęciach, które publikujemy w tym wydaniu magazynu.
encoded: Skaner Eureka! Patenty natury Twoje zdjęcie Plemiona: Plemienne życie rdzennych ludów oznacza zupełnie inny niż nasz model istnienia. Jimmy Nelson w odległych zakątkach świata w niezwykły sposób sfotografował te społeczności, które wciąż jeszcze nie utraciły kontaktu z czasem sprzed tysięcy lat. Nasza cywilizacja stoi już jednak u ich progu. „Miasto” z neolitu Czy 5 tys. lat temu niewielkie szkockie wyspy mogły być ludną, kwitnącą krainą promieniującą kulturowo na południe? Czy dokonania ich mieszkańców mogły się stać inspiracją dla budowniczych Stonehenge? Oczywiście. Na Orkadach wystarczy ruszyć łopatą, by znaleźć kamienne odpowiedzi na te pytania. Podziemia wojny: Okopy I wojny światowej czasem przebiegały... głęboko pod ziemią. Gdy nie dało się na powierzchni, próbowano dopaść wroga pod nią. Sieci tuneli stawały się, zależnie od okoliczności, schronami, sypialniami, śmiertelnymi pułapkami, korytarzami transportowymi dla minerów. I wreszcie – jedyną w swoim rodzaju galerią sztuki, gdzie żołnierze próbowali uporać się z frontowymi traumami. Głuptaki: Te morskie ptaki na swoją nazwę w żaden sposób nie zasłużyły. Są energiczne, znakomicie nurkują i potrafią walczyć o swoje, choć z człowiekiem, gdy ten postanowił przerabiać je na smar, oczywiście przegrywały. Na szczęście w porę przyszło opamiętanie i pozostawiona w spokoju populacja pięknie się odrodziła. Głodna Ameryka: Żyją w niedostatku i wiecznie martwią się o jutrzejszy obiad, a mimo to – tyją. Choć strojem przypominają przedstawicieli klasy średniej, nie przetrwaliby bez żywnościowych bonów z pomocy społecznej. I to mimo że mają oficjalną pełnoetatową pracę i żyją w USA, najbogatszym kraju świata. Amerykańska bieda jest paradoksalna, niepodobna do tej z krajów Trzeciego Świata, ale ogranicza tak samo. Tylko dla prenumeratorów: Transylwania Na wzgórzach Siedmiogrodu, gdzie od wieków prowadzono gospodarkę naturalną, kosząc trawę kosami i wypasając owce, ukształtował się niezwykły ekosystem łąk oszałamiających bo…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/80ca592d4582f48b700255246ed901a6402aec7e-5a28cda.jpeg
width: 1031
height: 1500

6/2008
type: item
date: 2009-04-04T20:00:00.000Z
creator: redakcja
subject: Magazyn
subject: National Geographic
subject: bagaże
subject: egzotyka
subject: podróże
subject: porady
description: To musiało być rajskie miejsce. Miejsce, w którym rósł szafran, cynamon i leczniczy tatarak. Jęczmień, dzika pszenica i orkisz. Miejsce, w którym nie było chorób ani starości. Ani nieszczęść czy smutku; żadnej nienawiści, przemocy. Miejsce, gdzie tury, odyńce i gazele żerowały obie spokojnie. Gdzie lwy nie zabijały, kruki nie krakały, a rzeki były pełne sumów, karpi, węgorzy i brzan. Miejsce święte dla żydów, chrześcijan i muzułmanów. Świat pozostający w zgodzie z samym sobą. Beztroskie życie, w którym wszystkie pragnienia są zaspokojone. Po dziś dzień dla niemal wszystkich ludzi i narodów jest to symbol tęsknoty za bezmiarem piękna i obfitości, szczęścia i spokoju. Agencje reklamowe wykorzystują ów motyw w tym samym stopniu co kapłani wszystkich religii. Dla chrześcijan i muzułmanów to miejsce jest także celem życia, jako początek i koniec historii. Wszyscy wiedzą, że to Raj. Ale czy on istniał? Czy istnieje? A jeśli tak, to gdzie? Swoje poszukiwania mogłem rozpocząć tylko w jednym punkcie. Tam, gdzie zaczyna się ta niezwykła opowieść – w Jerozolimie. Zgodnie z tym, co do tej pory zdołali stwierdzić archeolodzy, historycy i religioznawcy, Biblia powstała właśnie tutaj. Aby odnaleźć Raj, musiałem wyruszyć z rejonu, w którym autorzy Starego Testamentu o nim opowiadali. Toteż w pewien ciepły listopadowy dzień stanąłem na południe od Kopuły na Skale, na ruinach Miasta Dawida, i pośród zgiełku czynionego przez tysiące turystów oraz plujące spalinami autokary odczytałem magiczny pierwszy werset Księgi Rodzaju: Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Współrzędne raju pojawiają się kilka akapitów dalej: A zasadziwszy ogród w Eden na wschodzie, Pan Bóg umieścił tam człowieka, którego ulepił.
encoded: Spis treści – czerwic 2008 2. Rajski ogród. Czy to jedynie mit, czy może istniał naprawdę? Boska cząstka. Fizycy w poszukiwaniu najmniejszego. Mroźny szejkanat. Syberia doczekała naftowego powiewu luksusu. Fińskie safari. Podglądanie dzikiego zwierza w ostępach Północy. Afgańskie skarby. Rzecz o tym, jak ocalało „złoto Baktrii”. Tylko dla prenumeratorów: Laredo. Zagadkowy świat teksańsko – meksykańskiego pogranicza.

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/e10c49a08ad620b813e532f099c13ee5836c9405-bcb0fc2.jpeg
width: 1028
height: 1504

Akademia pod palmą
type: item
date: 2009-03-25T11:35:18.000Z
creator: Anna Kłossowska
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: egzotyka
subject: erasmus
subject: język angielski
subject: języki obce
subject: nauka
subject: praca
subject: rosja
subject: wakacje
description: Monotonne wkuwanie Gramatyki i słówek to już przeszłość. Na zagranicznych kursach języka prócz nowoczesnych metod nauczania dowiesz się, jak negocjować milionowe kontrakty, ugotować spaghetti. Zostaniesz nurkiem albo kreatorem mody.
encoded: Wyjazd na stypendium Sposobów na zdobycie stypendium pokrywającego przynajmniej w części koszt nauki za granicą jest kilka. Rotary Club oferuje trzy- lub sześciomiesięczne Ambasadorskie Stypendia Kulturowe na intensywną naukę języka dla wszystkich chętnych (nie ma limitu wieku i płci), którzy mają za sobą dwa lata studiów akademickich lub dwuletni staż pracy. Stypendium pokrywa w całości koszty podróży, czesnego, zakwaterowania, wyżywienia i materiałów do nauki. Wyjeżdża się do krajów, w których działają kluby rotariańskie (m.in. UE). Stypendia rządowe na naukę języka przyznają również poszczególne kraje (ambasady, ministerstwa edukacji oraz inne placówki) we współpracy z Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Biurem Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej. Na takie stypendia możemy wyjechać do większości państw Europy – w tym do Danii (7 miejsc), Finlandii (5), Estonii (3), a także do bardziej odległych krajów, np. do Izraela (3) czy Jemenu (5). Trzeba jednak pamiętać, że formalności trwają wiele miesięcy, a zgłoszenia przyjmowane są na początku każdego roku. Więcej miejsc i możliwości skorzystania ze stypendiów rządowych mają osoby studiujące filologie lub wykładowcy języków na uczelniach. Ciekawą propozycją dla studentów jest Erasmus, czyli program współpracy między uczelniami. Intensywne kursy językowe (Erasmus Intensive Language Courses, EILC) mają za zadanie promocję mniej znanych języków UE i innych krajów uczestniczących w programie (m.in. Bułgaria, Cypr, Litwa, Łotwa, Estonia, Węgry, Włochy, Francja, Słowacja, Słowenia, Rumunia i Szwecja). Zajęcia trwają 6 tygodni (co najmniej 60 godzin nauki) i są bezpłatne. Uczestnicy ponoszą koszty zakwaterowania, wyżywienia i wyjazdów organizowanych w ramach programu kulturalnego. Informacje o kursach (również doskonalenia zawodowego) są dostępne na stronach zagranicznych instytutów kultury działających w Polsce. Rozwijamy zainteresowania Połączenie kursu językowego z pogłębianiem swoich zaintereso…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/caf2ee0e0356c97f1396b05fb76871ab927168f5-e57798d.jpeg
width: 600
height: 437

Kalimnos
type: item
date: 2009-03-23T10:48:48.000Z
creator: Marcin Jamkowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: egzotyka
subject: kalymnos
subject: morze egejskie
subject: Sport
subject: wspinaczka
description: Żadnych zabytków. Żadnego zwiedzania, muzeów, turystyki. Można z czystym sumieniem zająć się tym, co tu najważniejsze – wspinaniem.
encoded: Odgłos pierdzącego skutera wyrwał mnie ze snu. Narastające tran tan tan ta tan tta ttadan, którego nie dało się zdusić poduszką naciąganą na uszy. – Już ósma – pomyślałem. – Gruby sklepikarz za chwilę wyłoży świeże bułki – szepnąłem do śpiącej w najlepsze narzeczonej. Była późna jesień. Zbyt późna, by jeszcze nacieszyć się poranną kąpielą w morzu. Póki na wznoszące się nad wioską wapienne ściany nie wyjdzie pełne, ostre słońce, trzeba o tej porze roku chodzić tu w dwóch polarach. Szybka kawa, bułki z figowym dżemem albo miodem tymiankowym i można wychodzić. Z sąsiednich pokojów dochodzą odgłosy przyjaciół kończących poranną toaletę. Jeszcze kilka minut i spotykamy się na obrośniętym kwieciem podwórzu. Plany były ustalone przy kolacji, więc nie ma co deliberować. Pakujemy liny i resztę wspinaczkowych „zabawek” do plecaków, odpalamy skutery (główny środek transportu na wyspie) i jedziemy w skały. Nareszcie. Mimo wspinania prawie dzień w dzień nikt nie ma dość – w końcu na Kalimnos są jedne z najlepszych w Europie skał do uprawiania naszego hobby! Z daleka skały Kalimnos wyglądają jak jeden wielki mur wapienia ciągnący się kilometrami wzdłuż zachodniego wybrzeża wyspy. Wysoki miejscami na 30, a czasami na ponad 200 metrów, wznosi się nad drogą wijącą się w rytmie wcinających się w głąb lądu zatok Morza Egejskiego. Na poboczu krętej szosy półmetrowe obeliski z napisem „rock climbing area” – żeby, broń Boże, nie przegapić żadnego z najlepszych rejonów wspinaczkowych. Parkujemy przy jednym z takich znaków, skąd pod samą ścianę prowadzi 20-minutowe podejście. Słońce praży już na dobre, więc ostry marsz w górę przebiega w atmosferze przesyconej zapachem tymianku porastającego suche zbocza. – Artysta! Koniec tych zachwytów. Wiąż się „sznurkiem” i łoimy – z romantycznego nastroju wyrywa mnie (jakże słuszne!) wezwanie przyjaciół, gdy już docieram pod ścianę. Już pierwsze ruchy potwierdzają same najlepsze rzeczy, których nasłuchałem się o sztandarowym sektorze Kalimnos – „Grand…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/7562ca08e4c61b871491c9289bfb8d6134571c36-10b4771.jpeg
width: 800
height: 600

Co zabrać na egzotyczny wyjazd?
type: item
date: 2009-03-22T11:57:12.000Z
creator: Redaktor National Geographic
subject: Porady
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bagaże
subject: egzotyka
subject: podróże
subject: porady
description: Jeśli egzotyka nie oznacza kurortu na Florydzie tylko jakiś kraj mniej cywilizowany niż Polska, to najlepiej nie brać nic. Cokolwiek zabierzemy, stanie się atrakcją dla miejscowych złodziei, a także obiektem pożądania żebraków. Przecież jeśli tubylcy są egzotyczni dla nas, to i w drugą stronę – my jesteśmy egzotyczni dla nich: z naszymi innymi spodniami, dziwnymi plecakami, swetrami, zegarkami itd.
encoded: Najzwyklejszy przedmiot made in Poland staje się za granicą towarem ZAGRANICZNYM. A proszę sobie przypomnieć, jak my sami reagowaliśmy w czasach PRL-u na zwykły długopis czy prozaiczną plastikową torbę z importu. Jadąc w nieznane, bez otaczającej nas bezpiecznym kordonem grupy turystycznej, bez przewodnika, bez opieki biura podróży – lepiej nie zwracać na siebie uwagi kolorowym bagażem. No dobrze, ale coś zabrać trzeba. Owszem, dlatego przed podróżą proszę sobie rozłożyć na dywanie najniezbędniejsze minimum tego, co absolutnie musimy wziąć na wyprawę. Proszę to posortować, tak aby spodnie, majtki, skarpetki, koszule, swetry, obuwie itd. leżały na osobnych kupkach. A teraz proszę z każdej takiej kupki wziąć tylko jeden egzemplarz. (Wyjątek stanowi bielizna – dwie pary i koniec. KONIEC!). Bagaż w podróży nie jest niezbędny. Przeciwnie – on jest udręką, ciężarem i zawalidrogą. Wymaga stałej opieki, żeby nie zmókł, nie zniszczył się, nie zapodział. Stałej troski, by go nam nie ukradziono. No a najgorsze, że wciąż go trzeba ze sobą nosić. I co dnia rozpakowywać i zapakowywać. FUJ! Wyzwolenie się z chęci pakowania wszystkiego, co się może przydać, zajęło mi kilka lat, ale teraz nawet na najtrudniejsze ekspedycje zabieram jedynie 5 kg rzeczy osobistych plus sprzęt fotograficzny. Resztę mam na sobie. Mój zestaw podróżny zawiera jedne długie spodnie i jedne krótkie – piorę je na zmianę. Jedną koszulę z długim i jedną z krótkim rękawem – też piorę na zmianę. Dwie pary gatków – kiedy się kładę spać, wyjmuję czyste, a poprzednie piorę i wieszam na noc do wyschnięcia. Kiedy nasz bagaż ograniczymy do kilku rzeczy osobistych upchniętych w małym plecaczku, podróż nabiera kolorów. Wyzwoliliśmy się z kłębowiska przedmiotów i możemy swobodnie chłonąć zwiedzany kraj. A jak nam czegoś zabraknie, co wtedy? To samo co w Polsce – idziemy do sklepu i kupujemy nowe. Dużo łatwiej wozić ze sobą zabezpieczenie w postaci gotówki, karty kredytowej lub czeków podróżnych, niż taszczyć zapasowe spod…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/3eb8353ef942f4f41154a5771ba60e3d58170adc-d9a576d.jpeg
width: 600
height: 868

Bangkok
type: item
date: 2009-03-16T18:15:20.000Z
creator: Jerzy Chociłowski
subject: Kierunki
subject: Traveler
subject: Traveler Site
subject: bangkok
subject: egzotyka
subject: podróże
subject: tajlandia
description: Senna epoka, gdy Bangkok zwano Wenecją Orientu, z racji przecinających go klongów (kanałów), wydaje się dziś odległa jak paleolit. Gdy wybuchł boom budowlany, zasypywane klongi przegrały z asfaltowymi arteriami ciągnącymi się bez końca.
encoded: Bangkok znalazł się w stanie gorączkowego, chaotycznego rozwoju, który nie przestaje galopować. W ciągu ostatnich lat miasto zapadło na swego rodzaju urbanistyczną elephantiasis, przekształcając się w molocha bez wyraźnego kształtu, ziejącego oparami spalin, dławionego skrzepami gigantycznych korków samochodowych. Choć metamorfoza, jakiej uległ Bangkok, nie przydała mu urody, za to obciążyła rozlicznymi wadami nowoczesnej metropolii, to mimo wszystko pozostał on miastem na swój sposób magnetycznym. Przy dobrej woli można się dopasować do jego zwariowanego rytmu i znaleźć w nim nietypowy nastrój. Tworzą go nie tylko świątynie, pałace i przydomowe oazy bujnej tropikalnej roślinności, ale również symbioza z wodą, tak charakterystyczna dla tego obszaru położonego metr poniżej poziomu morza. Ocalało jeszcze trochę klongów i domostw na palach, nie zniknęły z kanałów pływające bazary, potężna rzeka Nam Chao Phraya jak zawsze służy handlowi i komunikacji – tak samo ważna dla Tajów jak Nil dla Egipcjan. Dobrze wiedział o tym król, który – po upadku zrujnowanej w 1767 r. przez Birmańczyków stolicy Ayutthayi – przeniósł swoją siedzibę właśnie nad brzeg wielkiej rzeki. Z początku na jej zachodnią stronę, do miejscowości Thon Buri. Nazwa rzeki, Nam Chao Phraya, wzięła się od imienia generała i późniejszego króla Ramy I, założyciela panującej do dziś dynastii Czakri. Władca doszedł do wniosku, że Thon Buri to niedobre miejsce na stolicę, bo od zachodu mogli ją łatwo napaść Birmańczycy, i w 1782 r. przeprowadził się na wschodni brzeg rzeki. Znajdowała się tam osada o nazwie Bangkok, co znaczy „wioska dzikich oliwek”, ale Czakri przemianował ją na Krung Thep, czyli Miasto Aniołów. Tajlandczycy między sobą nadal tak go nazywają. Gwoli ścisłości, Miasto Aniołów to tylko początek nazwy miasta, które ma długi szereg dalszych, patetycznych przydomków. Po tajsku jest to jedno słowo, liczące w zlatynizowanej postaci 170 liter, co zostało zapisane w Księdze Re-kordów Guinnessa. Nazwy Bang-…

https://images.immediate.co.uk/production/volatile/sites/63/2024/08/21275b33cdecf51c5d020009d99dc67304cb36ea-8502bcb.jpeg
width: 600
height: 400